Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2017–2018

29 282

Arbeidsmarktbeleid en opleidingen zorgsector

Nr. 308

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR MEDISCHE ZORG
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 14 mei 2018
De Nederlandse gezondheidszorg is onderhevig aan grote veranderingen
en wordt in toenemende mate complexer. Deze veranderingen, onder
meer gedreven door technologische innovaties en sociaal maatschappelijke factoren, hebben veel invloed op de wijze waarop in Nederland
medische zorg wordt vormgegeven, geleverd en georganiseerd. De
klinisch technoloog is een nieuwe beroepsgroep die complexe technisch
medische handelingen verricht in de directe patiëntenzorg. De klinisch
technoloog is in staat om technologie in te zetten voor de diagnose en
behandeling van individuele patiënten en ook nieuwe vormen van
behandelingen en diagnostiek te ontwikkelen. Hij heeft inzicht in het
functioneren van het menselijk lichaam en kan dit combineren met kennis
van de mogelijkheden, maar ook de begrenzingen, van technologie.
Met ingang van 1 januari 2014 is bij wijze van experiment aan de klinisch
technoloog bij algemene maatregel van bestuur tijdelijk een zelfstandige
bevoegdheid toegekend om een aantal voorbehouden handelingen te
verrichten. Dit experiment vindt plaats op basis van artikel 36a Wet op de
beroepen in de individuele gezondheidszorg (Wet BIG) en loopt tot
1 januari 2019.
Op 11 april jl. heb ik u ter informatie het rapport van het evaluatieonderzoek art. 36a Wet BIG met betrekking tot de inzet van de klinisch
technoloog aangeboden (Kamerstuk 29 282, nr. 306).
Dit evaluatieonderzoek is uitgevoerd door een onderzoeksteam van
Maastricht Universitair Medisch Centrum in opdracht van het Ministerie
van VWS.
De onderzoeksvragen die centraal staan in dit onderzoek luiden:
1. In hoeverre is het doeltreffend en doelmatig om een zelfstandige
bevoegdheid toe te kennen aan klinisch technologen met betrekking
tot het verrichten van voorbehouden handelingen?

kst-29282-308
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 29 282, nr. 308

1

2.

Voor welke voorbehouden handelingen is deze toekenning doeltreffend en doelmatig?

Uit het evaluatierapport1 blijkt dat de mogelijkheden die dit experiment
heeft geschapen om katheterisaties, heelkundige handelingen, injecties,
puncties en handelingen met gebruikmaking van radioactieve stoffen of
toestellen die ioniserende stralen uitzenden door de klinisch technologen
doeltreffend zijn, waardoor de maatregel effectief is gebleken. Zo blijkt dat
de patiënten zeer tevreden zijn over de ontvangen zorg en uitvoering van
de voorbehouden handelingen door de klinisch technoloog. Bovendien
bleken er geen negatieve bijeffecten te zijn opgetreden als gevolg van het
experiment.
Echter voor de voorbehouden handelingen defibrillatie, electieve
cardioversie en endoscopie bleken onvoldoende data beschikbaar om
conclusies te trekken ten aanzien van de doeltreffendheid. De onderzoekers doen de aanbeveling om hier aanvullend onderzoek naar te doen.
Tevens doen zij de aanbeveling de mogelijkheid te verkennen om de
voorbehouden handeling voorschrijven van UR-geneesmiddelen toe te
kennen als zelfstandige bevoegdheid voor de klinisch technoloog.
Gedurende de onderzoeksperiode waren er geen klinisch technologen die
handelingen binnen de categorie steenvergruizing verrichtten dus kunnen
er voor deze voorbehouden handeling geen conclusies worden getrokken
ten aanzien van de doeltreffendheid daarvan.
De onderzoekers komen tot de conclusie dat het toekennen van een
wettelijke zelfstandige bevoegdheid aan de klinisch technoloog met
betrekking tot het verrichten van de aangewezen voorbehouden handelingen, bijdraagt aan het efficiënter inrichten van zorg- en onderzoeksprocessen en dat de zorg- en onderzoekstaken door de hiertoe geschikte
professional worden uitgevoerd. Zo blijkt dat voorbehouden handelingen
geïndiceerd door de klinisch technoloog minder tijd in beslag nemen dan
handelingen waarbij de arts eerst de indicatie stelt. Daarmee lijkt het
experiment doelmatigheid van zorg te bevorderen. Zij adviseren dan ook
de zelfstandige bevoegdheid voor de klinisch technoloog voor de vijf
voorbehouden handelingen, waarvan de doeltreffendheid en doelmatigheid in dit onderzoek is aangetoond, definitief in de Wet BIG te regelen.
Dat betekent dat de klinisch technoloog in artikel 3 van de Wet BIG
opgenomen dient te worden.
Naar aanleiding van de resultaten van dit onderzoek ben ik voornemens
het advies van de onderzoekers te volgen. Een wetsvoorstel waarin het
beroep van klinisch technoloog in de Wet BIG wordt opgenomen en
tevens zelfstandige bevoegdheid voor de bovengenoemde vijf voorbehouden handelingen aan de klinisch technoloog wordt toegekend, zal
hiervoor in procedure worden gebracht.
Ten aanzien van de aanbevelingen tot het doen van aanvullend en
verkennend onderzoek is het aan de beroepsgroep om desgewenst
onafhankelijk onderzoek te laten doen.
De Minister voor Medische Zorg,
B.J. Bruins

1

de Haan, M., Bessems-Beks, M, van Eijk-Hustings, Y., Dirksen, C. & Vrijhoef, B. (2018).
Eindrapportage Evaluatieonderzoek Artikel 36a Wet BIG met betrekking tot de inzet van de
klinisch technoloog. Maastricht, Maastricht UMC+, RVE Patiënt & Zorg, afdeling Klinische
Epidemiologie en Medical Technology Assessment (KEMTA).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 29 282, nr. 308

2