Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

22 112

Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven
van de lidstaten van de Europese Unie

Nr. 3071

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 2 april 2021
Overeenkomstig de bestaande afspraken ontvangt u hierbij 7 fiches die
werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissie
voorstellen (BNC).
Fiche: Verordening oprichting Gemeenschappelijke Ondernemingen onder
Horizon Europe (Kamerstuk 22 112, nr. 3069)
Fiche: Besluit Europees Partnerschap voor Metrologie (Kamerstuk 22 112,
nr. 3070)
Fiche: Herschikking Verordening Roaming
Fiche: Mededeling actieplan synergie en civiele, defensie- en ruimtevaartindustrieën (Kamerstuk 22 112, nr. 3072)
Fiche: Mededeling Evaluatie handelsbeleid – Een open, duurzaam en
assertief handelsbeleid (Kamerstuk 22 112, nr. 3073)
Fiche: Mededeling EU Klimaatadaptatiestrategie (Kamerstuk 22 112,
nr. 3075)
Fiche: Wijziging richtlijn erkenning beroepskwalificaties binnenvaart
(Kamerstuk 22 112, nr. 3076)
De Minister van Buitenlandse Zaken,
S.A. Blok

kst-22112-3071
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 3071

1

Fiche: Herschikking Verordening Roaming
1. Algemene gegevens
a) Titel voorstel
Verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende
roaming op openbare mobiele communicatienetwerken binnen de
Unie (herschikking)
b) Datum ontvangst Commissiedocument
24 februari 2021
c) Nr. Commissiedocument
COM(2021) 85
d) EUR-lex
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/
?uri=CELEX%3A52021PC0085&qid=1614860005872
e) Nr. impact assessment Commissie en Opinie Raad voor Regelgevingstoetsing
• SEC(2020) 90
• SWD(2021) 27
• SWD(2021) 28
• SWD(2021) 29
f) Behandelingstraject Raad
Vervoer, Telecommunicatie en Energie
g) Eerstverantwoordelijk ministerie
Ministerie van Economische Zaken en Klimaat
h) Rechtsbasis
Artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese
Unie (VWEU)
i) Besluitvormingsprocedure Raad
Gekwalificeerde meerderheid
j) Rol Europees Parlement
Medebeslissing
2. Essentie voorstel
a) Inhoud voorstel
In de afgelopen jaren zijn de tarieven voor roaming1 binnen de Europese
Unie stapsgewijs verlaagd. Sinds 2017 zijn de roamingtarieven voor
eindgebruikers (zowel consumenten als zakelijke gebruikers) zelfs geheel
komen te vervallen. Dit betekent dat Europeanen die reizen binnen de
Europese Unie kunnen bellen, sms’en en mobiel internetten tegen het
thuistarief en dat de belminuten, sms’jes en MB’s uit de eigen (nationale)
bundel worden gehaald (roam-like-at-home).2 Europese burgers worden
hierdoor, na een verblijf in een ander EU-land, niet langer geconfronteerd
met onverwacht hoge telefoonrekeningen (billshocks). Roam-like-at-home
is een groot Europees succes. Het gebruik van mobiele data door
Europese burgers in andere EU-landen (dataroaming) is sinds 2017 met
een factor 17 toegenomen.

1

Roaming is mobiel bellen, sms’en of internetten in een ander land dan waar je woont. Daarbij
wordt gebruik gemaakt van het netwerk van een andere (buitenlandse) aanbieder dan de
aanbieder waarmee een contract is afgesloten.
2
Om misbruik te voorkomen zijn wel een aantal waarborgen ingebouwd. Zo mogen aanbieders
(bij abonnementen met een unlimited databundel of een goedkope grote databundel) een
fair-use-limiet hanteren. Ook kunnen aanbieders in sommige gevallen hun eigen nationale
toezichthouder vragen om een uitzondering op de roaming tarieven (derogatie).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 3071

2

De huidige Europese roamingverordening3 loopt af op 30 juni 2022. Met
het onderhavige voorstel wordt de huidige verordening herzien. Het doel
is om de bestaande regels grotendeels te behouden en met tien jaar te
verlengen. Tegelijkertijd wordt een aantal wijzigingen voorgesteld
waarvan de belangrijkste hieronder worden toegelicht.
De belangrijkste voorgestelde wijziging betreft een aanpassing van de
zogenoemde groothandelsroamingtarieven. Dit zijn de tarieven die
mobiele telecomaanbieders onderling aan elkaar in rekening brengen
voor de afwikkeling van het roamingverkeer. Het voorstel voorziet in een
(verdere) verlaging van de maximumtarieven voor groothandelsroaming
ten opzichte van de tarieven die gelden tot 30 juni 2022, maar wel zodanig
dat er ruimte blijft voor commerciële onderhandelingen tussen telecomaanbieders. Het doel van het voorstel is dat mobiele telecomaanbieders
enerzijds roam-like-at-home kunnen blijven aanbieden aan hun klanten,
en anderzijds dat de netwerkaanbieders in de gastlanden (blijvend) hun
kosten kunnen terugverdienen.
Een andere belangrijke wijziging betreft de verplichting die wordt
opgelegd aan mobiele telecomaanbieders om ervoor te zorgen dat
klanten bij roaming in het buitenland – voor zover technisch mogelijk –
dezelfde kwaliteit van dienstverlening (met name de internetsnelheid)
ervaren als in hun eigen land. Deze verplichting betekent ook dat
netwerkaanbieders in het gastland toegang moeten geven tot alle
beschikbare netwerktechnieken en -generaties (bijvoorbeeld 4G en 5G).
Verder wordt voorgesteld om de informatievoorziening naar eindgebruikers te verbeteren door (a) een verplichting op te nemen voor mobiele
telecomaanbieders om in hun overeenkomsten met klanten te verduidelijken welke kwaliteit er redelijkerwijs verwacht kan worden als men
gebruik maakt van roaming in de EU. In deze contracten dient (b) ook
informatie opgenomen te worden over diensten die voorwerp zijn van
hogere kosten (omdat bepaalde betaalde informatienummers alsnog
kunnen leiden tot billshocks). Van dit laatste dient ook melding gemaakt te
worden in de zogenoemde gratis welkom-SMS. In deze welkom-SMS
dient de klant voorts geïnformeerd te worden over (c) de verschillende
mogelijkheden om (gratis) de hulpdiensten te waarschuwen wanneer men
in een ander EU-land is. Dit is met name van belang voor mensen met een
beperking.
Het transparantieniveau met betrekking tot nummerreeksen voor betaalde
informatienummers zal ook op groothandelsniveau worden vergroot door
de introductie van een centrale database. Het doel van deze database is
dat nationale toezichthouders (in Nederland de ACM) en mobiele
telecomaanbieders kunnen zien welke nummerreeksen zorgen voor
hogere kosten. De database zal worden bijgehouden door BEREC4 en
dient eind 2023 gereed te zijn.
Voorts worden er maatregelen genomen die ervoor zorgen dat burgers
gratis de hulpdiensten kunnen waarschuwen bij een verblijf in een ander
EU-land en dat daarbij gratis locatie-informatie gedeeld kan worden.

3

Verordening (EU) nr. 531/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juni 2012
betreffende roaming op openbare mobiele communicatienetwerken binnen de Unie
(herschikking), Pb. EU van 30 juni 2012, L 172/10.
4
BEREC (Body of European Regulators for Electronic Communications) is het samenwerkingsverband van de nationale toezichthouders op het gebied van elektronische communicatie. ACM
is er ook lid van.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 3071

3

b) Impact assessment Commissie
In haar impact assessment overweegt de Commissie vier opties voor de
herziening/verlenging van de roamingverordening. De eerste optie betrof
het enkel verlengen van de verordening na 2022 zonder daarbij inhoudelijke wijzigingen aan te brengen. De tweede optie betrof het verlengen van
de verordening aangevuld met maatregelen om de transparantie te
vergroten op het gebied van de kwaliteit van dienstverlening, de betaalde
informatienummers en de toegang tot noodnummers. De groothandelstarieven zouden niet aangepast worden. In de derde optie worden de
groothandelstarieven in de twee stappen verder verlaagd en worden eisen
gesteld aan de kwaliteit van de roaming dienstverlening. Daarnaast bevat
de derde optie de transparantiemaatregelen van optie 2. De vierde optie
bevat de wijzigingen van optie 3 maar gaat daarnaast nog verder. In deze
optie worden ook maatregelen voorgesteld om de positie van MVNO’s5 te
verbeteren. Omdat zij niet beschikken over een eigen netwerk is hun
onderhandelingspositie op de Europese groothandelsroamingmarkt
minder goed.
De Commissie heeft uiteindelijk gekozen voor de derde optie. De
Commissie is van mening dat met de opties 1 en 2 onvoldoende tegemoet
wordt gekomen aan de uitkomsten van de evaluatie van de roamingregulering. Optie 4 wordt beschouwd als te vergaand, en leidt ook tot veel
administratieve lasten bij de implementatie. Optie 3 is het best geschikt
om roaming op de langere termijn te verbeteren, aldus de Commissie.
Door het verder verlagen van de groothandelstarieven zal het aantal
telecomaanbieders dat een negatieve marge behaalt op roaming dalen en
zal het aantal gehonoreerde uitzonderingsverzoeken verminderen. Lagere
groothandelstarieven zijn ook gunstig voor MVNO’s.
Het impact assessment van de Commissie is voorgelegd aan de
Regulatory Scrutiny Board die er een positief oordeel over heeft
afgegeven.
3. Nederlandse positie ten aanzien van het voorstel
a) Essentie Nederlands beleid op dit terrein
De overheid bevordert goed functionerende markten met oog voor
concurrerende prijzen, keuzevrijheid voor consumenten en ruimte voor
bedrijven om te ondernemen en te innoveren. Nederland zet in op een
goed functionerende digitale interne markt in de EU en is in dit kader
steeds voorstander geweest van het verlagen en vervolgens afschaffen
van de (retail)roamingtarieven.
Er zijn in Nederland verschillende alternatieve manieren beschikbaar om
het alarmnummer 1-1-2 te bereiken voor eindgebruikers met een
beperking en er wordt gewerkt aan de introductie van nieuwe alternatieve
kanalen. Ter voorkoming van billshocks bij het bellen naar betaalde
informatienummers is een tariefmelding in Nederland reeds verplicht.
b) Beoordeling + inzet ten aanzien van dit voorstel
Het kabinet is altijd voorstander geweest van de Europese roamingregulering. Zoals ook blijkt uit de evaluatie die de Europese Commissie heeft
laten uitvoeren is het roaminggebruik (met name data) sinds het
5

MVNO’s (Mobile Virtual Network Operators) zijn telecomaanbieders die wel telecomdiensten
via (prepaid) abonnementen verkopen aan consumenten maar niet beschikken over een eigen
netwerk. Zij kopen dan capaciteit in bij één van de drie Nederlandse netwerkaanbieders.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 3071

4

afschaffen van de retailroamingtarieven in 2017 zeer fors toegenomen.
Veel Nederlanders profiteren daarvan.
Voor de Nederlandse telecombedrijven, die naar verwachting meer aan
groothandelstarieven betalen dan dat zij ontvangen omdat Nederlanders
graag naar andere (Zuid-)Europese landen reizen, zal een verlaging van de
tarieven waarschijnlijk positief zijn. Uiteindelijk kunnen deze lagere kosten
doorwerken in de binnenlandse abonnementsprijzen en/of de omvang van
de databundels, hetgeen weer positieve effecten kan hebben voor
Nederlandse consumenten. Het kabinet steunt de verdere verlaging van
de groothandelsroamingtarieven.
Voor het kabinet is een belangrijk punt dat gebruikers tijdens het roamen
in het buitenland dezelfde kwaliteit van dienstverlening kunnen ervaren
als in eigen land, voor zover technisch mogelijk in het gastland. Dat wil
zeggen 4G als men in Nederland ook 4G heeft, en dus geen 3G. Het
kabinet is verheugd te zien dat de Commissie hiertoe een verplichting
heeft opgenomen in het voorstel. Het kabinet zal zich ervoor inzetten dat
deze maatregel tijdens de onderhandelingen behouden blijft in het
voorstel. Het kabinet heeft nog wel vragen over de verdere uitwerking van
deze nieuwe verplichting en wat de Commissie precies bedoelt met de
uitzondering «voor zover technisch mogelijk».
Door het voorstel wordt de (gratis) welkom-SMS die iedere gebruiker
krijgt wanneer hij de grens met een ander EU-land passeert verder
uitgebreid. Zo dient de SMS nu ook te wijzen op de extra kosten van
bepaalde betaalde informatienummers en – bijvoorbeeld ten behoeve van
eindgebruikers met een beperking – op de verschillende mogelijkheden
om (gratis) het alarmnummer 1-1-2 te bereiken. Het kabinet heeft nog wel
vragen bij deze verplichtingen en zal aandacht vragen voor de praktische
uitvoerbaarheid en gebruiksvriendelijkheid. Daarbij kan voor 1-1-2
gedacht worden aan een link naar een webpagina met nadere informatie,
zoals reeds in het voorstel is opgenomen voor het geven van informatie
over de betaalde informatiediensten.
c) Eerste inschatting van krachtenveld
De roamingregulering wordt algemeen gezien als een groot Europees
succes. Er lijkt brede steun te zijn voor verlenging van de roamingverordening, de vraag is echter onder welke voorwaarden.
Algemeen wordt verwacht dat landen met veel inkomend toerisme en
waarvan de eigen burgers minder naar het buitenland op vakantie gaan
(met name de Zuid-Europese landen) minder enthousiast zullen zijn over
de (verdere) verlaging van de groothandelstarieven. Deze landen hebben
bij eerdere verlagingen van de groothandelstarieven ook al aangegeven
dat hun mobiele netwerkaanbieders niet kostendekkend konden zijn.
Ook in het Europees Parlement lijkt brede steun te zijn voor voortzetting
van de roamingregulering.
4. Beoordeling bevoegdheid, subsidiariteit en proportionaliteit
a) Bevoegdheid
Het kabinet beoordeelt de bevoegdheid als positief. De voorgestelde
rechtsgrondslag is artikel 114 VWEU. Op grond van dit artikel stelt de EU
volgens de gewone wetgevingsprocedure maatregelen vast die de
instelling of goede werking van de Europese interne markt betreffen.
Het kabinet acht dit de juiste rechtsgrondslag. Het voorstel draagt bij aan
het goed functioneren van de interne markt voor elektronische communicatie omdat de afschaffing van de retailroamingtarieven wordt voortgezet

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 3071

5

en de groothandelsroamingtarieven verder worden verlaagd. Hierdoor
worden Europese eindgebruikers beschermd tegen hoge roamingkosten.
Burgers kunnen prettiger reizen binnen Europa en ondernemers kunnen
beter grensoverschrijdend zakendoen.
De Europese roamingregulering betreft, als onderdeel van het Europese
interne marktbeleid (artikel 4, tweede lid, sub a, VWEU), een gedeelde
bevoegdheid tussen de Europese Unie en de lidstaten.
b) Subsidiariteit
Het kabinet beoordeelt de subsidiariteit van dit voorstel als positief. Zoals
ook blijkt uit Europese jurisprudentie6 is er in de mobiele telecommunicatiesector eigenlijk geen duidelijker voorbeeld van grensoverschrijdende
activiteiten dan roaming. Het grensoverschrijdende karakter van roaming
maakt dat actie door de EU op dit terrein gerechtvaardigd is. In het
verleden is ook gebleken dat zowel lidstaten als nationale toezichthouders
niet goed in staat waren om de problemen met dure roaming adequaat
aan te pakken. Pogingen om op nationaal niveau de tarieven te verlagen
hebben niet tot resultaat geleid.
Bovendien kan een herschikking van bestaande EU-regelgeving slechts op
EU-niveau plaatsvinden. Gezien het bovenstaande is optreden op
EU-niveau gerechtvaardigd.
c) Proportionaliteit
Het kabinet is positief over de proportionaliteit. Het doel van de Europese
roamingregels is om ervoor te zorgen dat gebruikers van openbare
mobiele telecommunicatienetwerken, als zij reizen binnen de EU, geen
excessieve prijzen betalen voor roaming in vergelijking met de binnenlandse prijzen. Dit draagt bij aan het goed functioneren van de interne
markt. Met dit voorstel blijft de roamingregulering de komende jaren in
stand, worden de groothandelstarieven verder verlaagd en is aandacht
voor de kwaliteit van roaming. Daarmee is een goede balans gevonden
tussen het geven van zekerheid aan de markt en ruimte laten voor nieuwe
technologische ontwikkelingen. Het reguleren van roamingtarieven is
volgens het kabinet noodzakelijk zo lang de concurrentie op de telecommarkt nog niet volledig is ontwikkeld. Het voorgaande wordt ook
bevestigd in jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie.7
Het voorstel voldoet ook aan de voorwaarde van proportionaliteit omdat
gekozen is voor een beperkte geldingsduur van tien jaar (1 juli 2022 tot en
met 30 juni 2032). Tien jaar is typisch een periode waarin nieuwe
generaties mobiele telecomnetwerken (3G, 4G, 5G) worden uitgerold en
nieuwe businessmodellen worden ontwikkeld. Aan de andere kant is een
periode van tien jaar ook bedoeld om zekerheid te geven aan de markt en
om de administratieve lasten te beperken.
5. Financiële implicaties, gevolgen voor regeldruk en administratieve lasten
a) Consequenties EU-begroting
Uit de financiële analyse van de Commissie kan worden opgemaakt dat er
voor de periode 2021–2027 een bedrag van ca. EUR 3,4 miljoen is
gemoeid met dit voorstel (Rubriek 1: interne markt, innovatie en digitaal

6
7

Europees Hof van Justitie, 8 juni 2010, Vodafone, C-58/08, ELCI:EUC2010:321.
Europees Hof van Justitie, 8 juni 2010, Vodafone, C-58/08, ELCI:EUC2010:321.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 3071

6

beleid / Rubriek 7: administratieve uitgaven). Het gros hiervan betreft
echter personele uitgaven.
Ten aanzien van het opzetten van de EU-database door BEREC voor de
nummerreeksen van betaalde informatienummers wordt aangegeven dat
deze activiteit binnen het huidige mandaat van BEREC kan worden
opgevangen en dat hiervoor geen aanvullende personele of financiële
middelen nodig zijn.
Het kabinet is van mening dat eventueel benodigde EU-middelen
gevonden dienen te worden binnen de in de Raad afgesproken financiële
kaders van de EU-begroting 2021–2027 en dat deze moeten passen bij een
prudente ontwikkeling van de jaarbegroting.
b) Financiële consequenties (incl. personele) voor rijksoverheid en/ of
decentrale overheden
De ACM houdt in Nederland toezicht op de roamingverordening (zie
onder punt 7 van dit fiche). Dit toezicht zal in omvang iets toenemen (ca.
0,5 fte alsmede enige extern ingehuurde expertise) omdat de ACM ook
toezicht gaat houden op de kwaliteit van de roamingdiensten die
telecompartijen aanbieden (zie artikel 5 van het voorstel). Daarnaast zal
ACM gaan helpen bij het vullen en up-to-date houden van de BERECdatabase met de Nederlandse nummerreeksen van betaalde informatienummers.
Eventuele budgettaire gevolgen worden ingepast op de begroting van het
beleidsverantwoordelijke departement, conform de regels van de
budgetdiscipline.
c) Financiële consequenties (incl. personele) voor bedrijfsleven en burger
De financiële gevolgen van dit voorstel zullen voornamelijk neerslaan bij
de telecombedrijven. Lagere groothandelstarieven betekent voor
sommige telecombedrijven (met name in Noord-Europa) dat zij mogelijk
minder hoeven af te betalen (al kan dit effect deels teniet gedaan worden
door een grotere data-consumptie van hun klanten in het buitenland).
Voor netwerkaanbieders in andere landen (met name Zuid-Europa)
kunnen de lagere groothandelstarieven betekenen dat zij minder
inkomsten verwerven. Zij zullen aangeven dat het voor hen moeilijker
wordt om de kosten van de netwerken terug te verdienen.
d) Gevolgen voor regeldruk/administratieve lasten voor rijksoverheid,
decentrale overheden, bedrijfsleven en burger
De administratieve lasten zullen met name ontstaan bij de telecombedrijven in Europa. Ten eerste zullen zij de overeenkomsten met hun
partners in het buitenland moeten aanpassen aan de nieuwe maximum
groothandelstarieven en aan de kwaliteitseisen. Als een Nederlandse
aanbieder overeenkomsten heeft met alle Europese netwerkaanbieders
dan kan dat om vele tientallen contracten gaan. Aan de andere kant
worden deze contracten periodiek opnieuw (commercieel) onderhandeld.
De wijzigingen kunnen hier dan in meelopen. De mobiele aanbieders
worden straks wel beperkt in hun commerciële vrijheid om in de
contracten afspraken te maken over een eventuele lagere kwaliteit.
Voorts zullen de telecombedrijven volgens het voorstel de voorwaarden
bij de contracten met hun klanten moeten aanpassen om hen te informeren over de kwaliteit die verwacht kan worden bij roaming in het
buitenland en over de extra kosten van betaalde informatienummers.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 3071

7

Daarnaast zal de welkom-SMS aangepast moeten worden om klanten te
wijzen op de extra kosten voor betaalde informatienummers en op de
verschillende mogelijkheden om 1-1-2 te bereiken.
e) Gevolgen voor concurrentiekracht
Het belangrijkste onderdeel van dit voorstel betreft een verdere verlaging
van groothandelstarieven die Europese telecombedrijven onderling aan
elkaar in rekening brengen voor de afwikkeling van het roamingverkeer.
De verwachting is dat door de lagere tarieven het gebruik van (met name)
data door eindgebruikers in de komende jaren verder zal stijgen. Al met al
zal dit leiden tot een positief effect op het Europese concurrentievermogen.
6. Implicaties juridisch
a) Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving en/of
sanctionering beleid (inclusief toepassing van de lex silencio positivo)
Omdat het gaat om een Europese verordening zal het voorstel vanaf het
moment van inwerkingtreding rechtstreekse werking hebben in alle
EU-landen. In artikel 15.1, derde lid van de Telecommunicatiewet is de
ACM aangewezen om in Nederland toezicht te houden op de roamingverordening. Op grond van artikel 15.4, derde lid, onderdeel a, van de
Telecommunicatiewet, kan de ACM, bestuurlijke boetes opleggen ter zake
van overtredingen van de roamingverordening. Omdat in de Telecommunicatiewet is gekozen voor een abstracte, kwalitatieve verwijzing naar de
roamingverordening («een op grond van artikel 114 van het VWEU
vastgestelde verordening betreffende roaming op openbare mobielecommunicatienetwerken en de op grond van die verordening vastgestelde
uitvoeringshandelingen»), lijkt de uitvoering van het voorstel voor een
nieuwe roamingverordening geen wijziging van Nederlandse regelgeving
en/of sanctionering te vergen.
b) Gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen, incl. NL-beoordeling
daarvan
Voor de nieuwe verordening wordt voorgesteld om de Commissie de
bevoegdheid toe te kennen tot het vaststellen van een gedelegeerde
handeling voor de wijziging van de in de verordening vastgestelde
maximale groothandelstarieven (art. 21–23 van het voorstel). De exacte
omvang van de eerste twee stappen voor het verder verlagen van de
groothandelstarieven wordt beschreven in de ontwerpverordening. Na
2026 kan de Commissie op basis van een kostenmodel en actuele data
door middel van een gedelegeerde handeling verdere stappen ondernemen om de groothandelstarieven aan te passen aan de situatie die op
dat moment passend is. Het kabinet kan zich vinden in deze aanpak.
Het aanpassen van de maximum groothandelstarieven door middel van
een gedelegeerde handeling kan in dit geval als niet-essentieel worden
aangemerkt omdat de eerste twee stappen van de verlaging van groothandelstarieven reeds in het voorstel zelf worden geregeld en dus de
volledige wetgevingsprocedure doorlopen. De gedelegeerde handeling
ziet alleen op een verdere aanpassing van de groothandelstarieven na
2026. Een gedelegeerde handeling ligt hier volgens het kabinet voor de
hand, omdat het om een wijziging van de verordening gaat. Via het
kostenmodel, het consulteren van experts en het gebruik van actuele
marktdata is de Commissiebevoegdheid verder voldoende afgebakend.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 3071

8

c) Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en besluiten) met
commentaar t.a.v. haalbaarheid
De huidige verordening loopt af op 30 juni 2022. Het voorstel voor de
nieuwe verordening zal in werking treden op 1 juli 2022 en de bepalingen
zullen (tenzij anders bepaald) vanaf dat moment van kracht zijn. Omdat
het gaat om een Europese verordening zal het voorstel vanaf het moment
van inwerkingtreding rechtstreekse werking hebben in alle EU-landen. Het
voorstel hoeft niet te worden omgezet in nationale wetgeving. Het
voorstel kent een looptijd van 10 jaar (tot en met 30 juni 2032 derhalve).
De bijbehorende Uitvoeringsverordening (EU) 2016/2286 blijft van kracht
totdat een nieuwe uitvoeringsverordening is vastgesteld.
d) Wenselijkheid evaluatie-/horizonbepaling
Het voorstel voorziet in twee evaluatiemomenten waarvan de rapporten
gereed dienen te zijn op resp. 30 juni 2025 en 30 juni 2029. BEREC zal in
de tussentijd een belangrijke rol blijven spelen bij het verzamelen van
data van de nationale toezichthouders om de impact van de
EU-maatregelen op het gebied van roaming te monitoren. Daarnaast zal
BEREC de Europese Commissie (blijven) adviseren over roaming.
e) Constitutionele toets
N.v.t.
7. Implicaties voor uitvoering en/of handhaving
a) Uitvoerbaarheid
ACM voert al sinds de introductie van de roamingregulering in 2007 het
toezicht uit. ACM kan deze taak ook in de toekomst blijven uitvoeren. De
meeste voorstellen tot wijziging behoren tot de categorieën transparantie
en prijsregulering. Dit waren ook altijd al de categorieën die van
toepassing waren in de voorgaande regelgeving en deze kunnen ook nu
weer worden uitgevoerd.
Ten aanzien van het voorstel tot regulering van de kwaliteit van de
roamingdienstverlening speelt nog wel een uitvoerbaarheidsissue.
Compliance met de voorgestelde regels op dit vlak kan niet zonder meer
getoetst worden op transparant gemaakte gegevens door de aanbieder
zelf of door uitgegeven facturen. Ook openbaar verkrijgbare kwaliteitsmeters (zoals speedtest) bieden niet altijd soelaas. Om de kwaliteit van
roaming te kunnen toetsen is het waarschijnlijk noodzakelijk om in de
systemen van aanbieders te kijken. De hiervoor benodigde expertise is op
dit moment niet aanwezig bij ACM. Deze zal (op tijdelijke basis) extern
ingehuurd moeten worden.
b) Handhaafbaarheid
Het voorstel is grotendeels handhaafbaar binnen de grenzen van de
huidige beschikbare middelen en expertise van de ACM. De benodigde
specialistische kennis voor inzage in de systemen van de aanbieders om
overtredingen te kunnen constateren ten aanzien van de kwaliteit van
(data) roaming ontbreekt nog bij de ACM. Hierdoor zal naar verwachting
gedurende de eerste twee jaar na inwerkingtreding van het voorstel extra
ACM-inzet nodig zijn (ca. 0,5 fte) en daarnaast zal in het eerste jaar enige
extern ingehuurde expertise noodzakelijk zijn.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 3071

9

8. Implicaties voor ontwikkelingslanden
N.v.t.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 3071

10