6
Vragenuur
Vragen�van�het�lid�Bouwmeester�aan�de�minister�van
Volksgezondheid,�Welzijn�en�Sport�over�kinderen�van�ouders�in�de�ggz.
De�voorzitter:
De�mensen�die�vervolgvragen�stellen,�moeten�oefenen�op
een�spreektijd�van�een�halve�minuut.�Dat�lukt�nog�niet.

Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Voorzitter.�Namens�de�Partij�van�de�Arbeid�stel�ik�vandaag
vragen�over�een�zeer�stille�en�vergeten�groep�kinderen:
kinderen�van�wie�de�ouders�met�een�psychische�aandoening�of�een�verslaving�in�de�ggz�verblijven,�maar�ook�kinderen�van�wie�de�ouders�in�de�gevangenis�zitten.�Waarom�is�die�groep�kinderen�stil�en�vergeten?�Omdat�die�kinderen�uit�angst�of�schaamte�hun�mond�dichthouden,�net
als�de�ouders.�Preventieve�steun�voor�deze�kinderen�is�er
wel:�er�zijn�goede�projecten,�maar�die�zijn�er�niet�overal
en�die�zijn�ook�niet�structureel�gefinancierd.�En�dat�terwijl
wij�weten�dat�ongeveer�1,8�miljoen�kinderen�hiermee�te
maken�hebben�en�ernstige�problemen�ontwikkelen�als�zij
niet�preventieve�hulp�of�steun�krijgen:�33%�heeft�langdurige�ernstige�problemen�en�33%�heeft�ernstige�problemen.
De�Partij�van�de�Arbeid�heeft�al�veel�vaker�verzocht�om
hulp�aan�deze�kinderen�te�geven�voordat�het�te�laat�is�en
voordat�zij�door�de�problemen�naar�de�jeugdzorg�verwezen�moeten�worden.�Al�heel�lang�zijn�de�zorgverzekeraars
aan�het�steggelen.�De�ene�verzekeraar�wil�dit�gewoon�niet
betalen:�omdat�het�om�preventie�gaat,�betaalt�de�verzekeraar�per�definitie�niet.�De�andere�zorgverzekeraar,�die�dit
wel�betaalt,�stopt�met�betalen�en�zegt:�preventie�is�ingewikkeld.�Weer�een�andere�zorgverzekeraar�wil�eerst�een
dossier�opbouwen�van�een�kind�en�een�dik�dbc�openen
voordat�het�kind�wordt�geholpen,�terwijl�wij�weten�dat
voor�heel�veel�kinderen�de�drempel�dan�te�hoog�is,�dat�zij
uit�angst�of�schaamte�de�hulp�niet�krijgen�en�dat�het�heel
slecht�met�hen�gaat.
Ik�heb�twee�vragen�aan�de�minister.�Wil�de�minister�garanderen�dat�preventieve�hulp�en�steun�voor�deze�kinderen,�die�zich�in�een�heel�ingewikkelde�situatie�bevinden,
overal�en�vroegtijdig�beschikbaar�komt?�De�tweede�vraag
hoort�daarbij:�wil�zij�er�dan�voor�zorgen�dat�die�financiering�eindelijk�structureel�wordt�geregeld?

Minister�Schippers:
Voorzitter.�Het�is�uitermate�belangrijk�dat�kinderen�van�ouders�met�bijvoorbeeld�psychiatrische�problemen�of�een
alcoholprobleem�goede�steun�en�hulp�krijgen.�Dit�kan�deze�kinderen�enorm�helpen�en�heel�veel�schade�en�leed
voorkomen.�Ik�ben�het�hierover�volledig�eens�met�mevrouw�Bouwmeester.
Juist�voor�deze�zorg�is�er�een�ruim�aanbod�in�Nederland.�Wij�hebben�echter�wel�te�maken�met�twee�soorten
financiering.�Als�een�kind�wel�een�verhoogd�risico�heeft,
maar�geen�klachten,�valt�deze�steun�onder�de�Wmo�en
dus�bij�de�gemeente.�Dit�geldt�overigens�voor�de�grootste
groep�kinderen.�Als�een�kind�wel�klachten�heeft,�valt�de

Tweede�Kamer

Vragenuur

hulp�onder�de�Zorgverzekeringswet�en�zijn�de�zorgverzekeraars�aan�zet.
In�de�praktijk�zien�wij�dat�veel�gemeenten�en�veel�zorgverzekeraars�goed�met�elkaar�samenwerken.�Ik�ken�zelfs
situaties�waarin�de�zorgverzekeraar�de�zorg�inkoopt�voor
de�gemeente.�Die�samenwerking�is�wel�heel�nauw.�Ik
noem�Agis�en�UVIT�als�voorbeelden�waar�het�goed�gaat.
Naar�aanleiding�van�het�artikel�dat�mevrouw
Bouwmeester�tot�deze�vragen�heeft�gebracht,�ben�ik�er
achteraan�gegaan�om�uit�te�vinden�waar�de�problemen
zich�voordoen.�Wij�hebben�het�platform�KOPP/KVO�daarover�gebeld.�Het�zegt�dat�het�signalen�heeft,�maar�het�kan
die�niet�naar�ons,�de�gemeenten�of�zorgverzekeraars�toe
leiden.
Ik�vind�het�belangrijk�dat�deze�steun�en�hulp�goed�zijn
geregeld.�Ik�ben�niet�van�plan�om�dit�uit�de�Zorgverzekeringswet�of�het�pakket�te�halen,�noch�uit�de�Wmo.�De�financiering�is�er�dus,�maar�het�is�een�kwestie�van�samenwerking�en�goed�organiseren.�Ik�ben�zeker�bereid�uit�te
zoeken�waar�die�klachten�zich�voordoen�opdat�wij�de�goede�voorbeelden�van�bijvoorbeeld�Agis�en�UVIT�kunnen
koppelen�aan�die�plekken�waar�het�nog�niet�zo�goed�gaat.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ik�dank�de�minister�voor�haar�antwoorden�en�voor�het
feit�dat�zij�de�problematiek�erkent.�Zij�zegt�echter�dat�de
grootste�groep�van�deze�kinderen�niet�zulke�ernstige�problemen�heeft.�Ik�wijs�er�op�dat�33%�van�deze�kinderen
ernstige�langdurige�problemen�heeft�en�dat�niet�elke�zorgverzekeraar�in�Nederland�dit�aanbod�doet.�Het�is�dus�afhankelijk�van�de�regio�of�een�kind�hulp�krijgt.�Dat�is�één.
Twee�is�dat�ook�niet�alle�gemeenten�een�preventief
hulpaanbod�hebben.�Dan�laat�je�problemen�uit�de�hand
lopen�tot�er�een�etiket�op�het�kind�kan�worden�geplakt,
precies�wat�het�kabinet�dus�niet�wil�doen.�Dan�kun�je�naar
het�Bureau�Jeugdzorg,�maar�zijn�de�problemen�dus�al�ontstaan.
Ik�vraag�de�minister�om�de�regie�te�nemen�opdat�elk
kind�in�elke�gemeente�in�aanmerking�komt�voor�deze
hulp.�Ik�sprak�niet�alleen�over�kinderen�van�ouders�in�de
ggz,�maar�ook�over�kinderen�van�ouders�in�detentie.�Die
hebben�een�vergelijkbare�problematiek,�alleen�schijnen
zij�ook�nog�een�verhoogd�risico�te�lopen�om�zelf�criminele�dingen�te�gaan�doen.�Dat�moeten�wij�voorkomen.�Hoe
eenzaam�kun�je�zijn�als�kind�als�je�ouders�niet�voor�je�kunnen�zorgen�en�de�hulpverlening�niet�voor�je�klaar�staat?
Minister�Schippers:
Ik�deel�de�urgentie�en�de�gevoelens�van�mevrouw
Bouwmeester.�Ik�heb�willen�zeggen�dat�wij�als�er�nog
geen�klachten�zijn�en�nog�geen�sprake�is�van�zorg�die�onder�de�Zorgverzekeringswet�valt,�wel�degelijk�financiering
hebben�georganiseerd�via�de�Wmo.�Zodra�zich�werkelijk
klachten�voordoen�en�natuurlijk�zijn�die�er,�ik�ken�de�cijfers�ook,�wordt�het�geregeld�via�de�Zorgverzekeringswet.
Uit�de�signalen�blijkt�nu�dat�een�aantal�gevallen�tussen�de�wal�en�het�schip�valt.�Ik�zeg�toe�dat�ik�zal�uitzoeken�waar�dit�het�geval�is�om�de�voorbeelden�van�situaties�waar�het�wel�goed�gaat,�aan�deze�verzekeraars�en�gemeenten�voor�te�houden.�Ik�zal�hun�vragen�om�het�ook�op
die�manier�te�doen,�want�dan�kunnen�zij�de�kinderen�voor
heel�veel�ellende�later�behoeden.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ik�dank�de�minister�voor�de�toezegging.�Wanneer�zal�zij
hierop�terugkomen?�Wanneer�zal�zij�aan�de�Kamer�laten

22 maart 2011
TK�63

63-6-12

Schippers
weten�hoeveel�kinderen�tussen�wal�en�schip�vallen�en
wanneer�zij�hulp�krijgen?
De�kinderen�van�ouders�in�detentie�die�nog�geen�problemen�hebben,�maar�die�70%�kans�hebben�dat�zij�die�zullen�ontwikkelen,�vallen�ook�buiten�de�boot.�Op�welke�manier�zal�deze�kinderen�hulp�of�steun�worden�geboden�om
te�voorkomen�dat�het�fout�gaat?
Minister�Schippers:
Het�is�heel�moeilijk�om�te�zeggen�wanneer�ik�dat�zal�doen.
De�medewerkers�van�mijn�ministerie�hebben�naar�aanleiding�van�het�artikel�al�rond�gebeld�waar�deze�problemen
zich�voordoen.�Wij�zullen�opnieuw�in�overleg�treden�met
het�Platform�KOPP/KVO�dat�deze�signalen�heeft�laten�horen.�Het�heeft�ons�nog�geen�specifieke�gegevens�kunnen
verstrekken.�Die�hebben�wij�natuurlijk�wel�nodig,�wij�hebben�de�naam�van�een�zorgverzekeraar�nodig�of�van�een
gemeente�en�wij�moeten�weten�waar�het�niet�goed�gaat.
Ik�kan�de�Kamer�verzekeren�dat�wij�hier�bovenop�zitten
en�dat�ik�dit�zo�spoedig�mogelijk�zal�doen.�Ik�moet�echter
eerst�uitvinden�waar�dit�precies�plaatsvindt�voordat�ik�een
voorstel�voor�een�oplossing�aan�de�Kamer�kan�voorleggen.
De�voorzitter:
Mevrouw�Bouwmeester,�nog�een�heel�korte�vraag.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Voor�de�derde�keer:�kinderen�van�ouders�in�de�gevangenis�lopen�een�heel�grote�kans�om�problemen�te�ontwikkelen�en�om�zelf�crimineel�te�worden.�Deze�kinderen�krijgen�die�hulp�niet.�Het�is�niet�geregeld.�Ik�kan�alvast�zeggen�dat�bijvoorbeeld�de�gemeente�Rotterdam�is�gestopt
met�het�verlenen�van�hulp�aan�deze�kinderen.�Kan�de�minister�garanderen�dat�deze�kinderen�ook�die�hulp�krijgen?
Het�zijn�namelijk�kwetsbare�kinderen,�die�de�dupe�worden
van�hun�ouders,�die�iets�hebben�gedaan�en�waaraan�zij
niets�kunnen�doen.
Minister�Schippers:
Ook�die�signalen�kan�ik�nagaan.�Ik�zal�eerst�moeten�weten
waar�dat�misloopt.�Dan�kom�ik�ermee�terug�bij�de�Kamer.
Mevrouw�Dille�(PVV):
Is�de�minister�met�ons�van�mening�dat�het�in�deze�gevallen�ook�heel�goed�is�om�de�omgeving�van�de�kinderen,
zoals�vrienden,�familie�en�buren,�in�te�zetten�om�problemen�bespreekbaar�te�maken,�alvorens�naar�professionele
hulpverlening�te�kijken?
Minister�Schippers:
Ja,�dat�is�een�uitstekend�idee.�Er�zijn�ook�verschillende
projecten�door�het�Trimbos-instituut�opgezet.�Die�projecten�verschillen�heel�erg�in�aanpak,�maar�het�betrekken
van�de�sociale�omgeving�is�wel�degelijk�ook�aan�de�orde.

Tweede�Kamer

Vragenuur

22 maart 2011
TK�63

63-6-13