Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2017–2018

34 887

Verbeteringen in enkele wetten van het
Ministerie van Justitie en Veiligheid
(Verzamelwet Justitie en Veiligheid 2018)

Nr. 6

NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
Ontvangen 16 mei 2018
I. ALGEMEEN
Wij zijn de leden van de VVD-fractie erkentelijk voor de belangstelling die
zij tonen voor dit wetsvoorstel, dat inderdaad een groot aantal technische
onvolkomenheden herstelt in wetten die vallen onder ons ministerie. Deze
leden constateren dat sommige van die onvolkomenheden lange tijd in de
wet hebben gestaan, wat hen op de vraag brengt of het een idee is om
vaker met een verzamelwet te komen. Hierover merken wij allereerst op
dat het soms geruime tijd duurt voordat een wetstechnisch gebrek aan het
licht komt. Een voorbeeld daarvan is de inconsistentie die is geslopen in
artikel 8 van de Wet internationale misdrijven, die pas na verloop van tijd
werd opgemerkt. De specifieke vragen van deze leden over dat artikel
worden in het artikelsgewijze gedeelte van deze nota beantwoord.
Overigens gaat het bij verreweg de meeste reparaties in dit wetsvoorstel
om onvolkomenheden die tamelijk kort geleden zijn ontstaan en
vervolgens al snel werden gesignaleerd. Als dit wetsvoorstel naar wij
hopen in de loop van dit jaar het Staatsblad zal bereiken, zijn in zeven jaar
tijd drie van dit soort technische verzamelwetten op het terrein van
Justitie en Veiligheid tot stand gebracht.1 Wij achten dit een alleszins
aanvaardbaar resultaat. De wetgevingscapaciteit is vanzelfsprekend niet
onbegrensd, zodat steeds een zorgvuldige afweging noodzakelijk is
waarvoor deze wordt ingezet. Verder wijzen wij erop dat deze technische
verzamelwetten niet het enige instrument zijn geweest om wetstechnische
onvolkomenheden te herstellen. In veel gevallen worden kleine reparaties
meegenomen bij lopende wetswijzigingen. Een recent voorbeeld op
JenV-terrein is de wet van 26 oktober 2016, Stb. 2016, 415, waarin van de
gelegenheid gebruik is gemaakt om diverse kleine wetstechnische

1

kst-34887-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

De twee directe voorlopers van het onderhavige wetsvoorstel waren de Verzamelwet Veiligheid
en Justitie 2011 (Stb. 2011, 500) en de Verzamelwet Veiligheid en Justitie 2013 (Stb. 2014, 540).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 34 887, nr. 6

1

onvolkomenheden in de Vreemdelingenwet 2000 te herstellen.2 Verder
plegen bij zeer omvangrijke wetgevingsoperaties de welhaast onvermijdelijke wetstechnische onvolkomenheden die daaruit voortvloeien te worden
gerepareerd via een zogeheten Veegwet. Een goed voorbeeld daarvan op
ons terrein is de Veegwet aanpassing bestuursprocesrecht uit 2013, die
volgde op de Wet aanpassing bestuursprocesrecht. Gebreken die een net
wat beleidsinhoudelijker karakter hebben, worden soms hersteld via een
afzonderlijke verzamelwet voor een bepaald deelterrein, waarin uiteraard
dan ook van de gelegenheid gebruik wordt gemaakt om meteen kleinere
wetstechnische onvolkomenheden te herstellen. Dit is op strafrechtelijk en
penitentiair terrein zeer recent gebeurd via de wet van 31 januari 2018,
Stb. 2018, 30.3 Voorts geschiedt het herstel van wetstechnische onvolkomenheden in rijkswetgeving vanzelfsprekend via afzonderlijke voorstellen
van rijkswet, zoals enkele jaren geleden de rijkswet van 13 december
2012, Stb. 2013, 25.4 Tenslotte laat de bij deze nota meegezonden nota van
wijziging zien dat ook in dit stadium van het wetgevingsproces nog enkele
inmiddels gesignaleerde onvolkomenheden meteen worden hersteld.
Uit het voorgaande moge blijken dat technische onvolkomenheden als
regel snel na signalering worden aangepast, waarvoor verschillende
wegen worden bewandeld.
II. ARTIKELSGEWIJS
Artikel XXI
De leden van de VVD-fractie vragen of de regering nogmaals kan
bevestigen dat met de voorgestelde wijziging in de Wet aanpassing
wettelijke gemeenschap van goederen geen inhoudelijke wijziging wordt
beoogd op de beperkte gemeenschap zoals die sinds 1 januari 2018 op
grond van artikel 94 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) geldt.
De voorgestelde wijziging betreft inderdaad uitsluitend de verbetering van
een onjuiste verwijzing. Bij een nota van wijziging op een initiatiefwetsvoorstel van de leden Swinkels, Recourt en Van Oosten (Kamerstukken II
2014/15, 33 987, nr. 11) is in artikel 1:94, zevende lid, BW een nieuw
onderdeel ingevoegd. Artikel V van de Wet aanpassing wettelijke
gemeenschap van goederen, waarin een verwijzing naar artikel 1:94 BW is
opgenomen, is abusievelijk hieraan niet aangepast. Dit wordt nu hersteld
zonder dat hiermee enige inhoudelijke wijziging is beoogd.
Artikel XXIX
De leden van de VVD-fractie vragen voorts waarom de verhoging van de
maximale tijdelijke gevangenisstraf van twintig naar dertig jaar in het
Wetboek van Strafrecht niet eerder in artikel 8 van de Wet internationale
misdrijven (WIM) is verwerkt. Dat bij de herijking van een aantal wettelijke
2

Voluit: Wet van 26 oktober 2016, houdende wijziging van de Vreemdelingenwet 2000, de
Algemene wet bestuursrecht en het Wetboek van Strafrecht in verband met rechtsbescherming
bij toegangsweigering, uitzonderingen op Richtlijn 2008/115/EG van het Europees parlement en
de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten
voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied
verblijven (PbEU 2008, L 348) en het herstel van enkele wetstechnische gebreken
(Stb. 2016, 415).
3
Voluit: Wet van 31 januari 2018 tot wijziging van het Wetboek van Strafvordering, de Penitentiaire beginselenwet, de Beginselenwet verpleging ter beschikking gestelden, de Beginselenwet
justitiële jeugdinrichtingen en enkele andere strafrechtelijke wetten met het oog op het
aanbrengen van enkele hoofdzakelijk procedurele verbeteringen ten behoeve van de rechtspraktijk (Stb. 2018, 30).
4
Voluit: Rijkswet van 13 december 2012 tot aanpassing van de Wet militaire strafrechtspraak, het
Wetboek van Militair Strafrecht en de Wet Militair tuchtrecht in verband met gewijzigde
regelgeving en herstel van technische onvolkomenheden (Stb. 2013, 25).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 34 887, nr. 6

2

strafmaxima in 2006 over het hoofd is gezien dat artikel 8 WIM in dit licht
aanpassing behoefde, is helaas pas onderkend na de totstandbrenging
van de Verzamelwet Veiligheid en Justitie 2013. Deze aanpassing is toen
op de lijst gezet om meegenomen te worden in het onderhavige verzamelwetsvoorstel.
Verder vragen deze leden of in Nederland ooit iemand is veroordeeld op
grond van artikel 8 WIM en zo ja, welke straf toen is opgelegd. Dergelijke
veroordelingen hebben tot op heden niet plaatsgevonden. De WIM is in
werking getreden op 1 oktober 2003. Sindsdien zijn vijf personen
veroordeeld voor feiten die verband houden met misdrijven in de zin van
de WIM, namelijk in de Tamil Tijger-zaak in 2015. Zij werden door het
Gerechtshof Den Haag veroordeeld voor de in artikel 140 van het Wetboek
van Strafrecht strafbaar gestelde deelneming aan een criminele organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven, in dit geval onder
meer het plegen van misdrijven tegen de menselijkheid en oorlogsmisdrijven in de zin van de artikelen 4, eerste lid, onder e, en 6, derde lid,
onder f, WIM (Gerechtshof Den Haag 30 april 2015,
ECLI:NL:GHDHA:2015:1082). Andere strafzaken inzake internationale
misdrijven betroffen steeds feiten gepleegd vóór de inwerkingtreding van
de WIM. Omdat de WIM geen terugwerkende kracht heeft, vond
vervolging in die zaken steeds plaats op grond van de toen geldende
wetgeving, zoals de Uitvoeringswet genocideverdrag, de Uitvoeringswet
folteringverdrag en de Wet oorlogsstrafrecht. Er is dus nog niemand
veroordeeld op grond van artikel 8 WIM.
De Minister van Justitie en Veiligheid,
F.B.J. Grapperhaus
De Minister voor Rechtsbescherming,
S. Dekker

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 34 887, nr. 6

3