Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

19 637

Vreemdelingenbeleid

Nr. 1756

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VEILIGHEID EN
JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 19 november 2013
Tijdens de regeling van werkzaamheden van 19 november 2013 (Handelingen II 2013/14, nr. 25) heeft uw Kamer mij verzocht om de laatste stand
van zaken met betrekking tot de uitvoering van het kinderpardon met
daarin een toelichting op cijfers met betrekking tot de afwijzingsgrond
«langer dan de toegestane periode uit beeld van de Rijksoverheid».
Op 1 februari jl. is de regeling langdurig verblijvende kinderen in werking
getreden. Na het debat met de Tweede Kamer op 12 maart jl. (Handelingen II 2012/13, nr. 60, item 26, blz. 73–103) heeft de IND de feitelijke
uitvoering van de regeling ter hand genomen. De regeling langdurig
verblijvende kinderen bestaat uit een overgangsregeling en een definitieve regeling. De overgangsregeling verleent duidelijkheid aan kinderen
met een asielachtergrond, die reeds langdurig in Nederland verblijven.
Een beroep op de overgangsregeling kon tot 1 mei jl. worden gedaan.
Met de definitieve regeling is er beleid gekomen waaraan objectief kan
worden getoetst of de overheid een vergunning dient te verlenen op basis
van het langdurig verblijf. Daarbij wordt het eigen handelen van ouders
en kind meegewogen.
Ik heb uw Kamer reeds in september bij de Rapportage Vreemdelingenketen en ook tijdens het algemeen overleg van 3 oktober jl. geïnformeerd
over de stand van zaken met betrekking tot de uitvoering van het
kinderpardon (Kamerstuk 19 637, nr. 1747).
Overgangsregeling
In totaal zijn er zo’n 3.270 aanvragen ingediend in het kader van de
overgangsregeling. Dit betreft zowel de hoofdpersonen als de gezinsleden. In ruim 110 gevallen, tot nu toe, heeft de vreemdeling de aanvraag
na indiening weer ingetrokken. Er zijn in totaal in eerste aanleg ongeveer

kst-19637-1756
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 19 637, nr. 1756

1

1.340 aanvragen ingewilligd. Dit betreft zo’n 630 hoofdpersonen en 710
gezinsleden.
In een aantal zaken moet nog worden beslist. Het gaat hierbij om zaken
waarin de IND afhankelijk is van derden, zoals zaken waarin de procedure
voor identiteitsherstel bij de gemeenten op dit moment nog loopt.
In de eerste aanleg is er op zo’n 1.800 aanvragen afgewezen. De belangrijkste afwijzingsgronden zijn:
– De vreemdeling voldoet niet aan de minimale verblijfstermijn;
– Er is nooit een asielaanvraag ingediend;
– De vreemdeling is langer dan de toegestane periode uit beeld van de
Rijksoverheid geweest;
– De vreemdeling voldoet niet aan de gestelde leeftijdsvoorwaarde;
– De vreemdeling is houder van een (niet omzetbare) verblijfsvergunning.
Van deze ongeveer 1.800 afwijzingen voldeed in iets minder dan 500 zaken
de vreemdeling niet aan de minimale verblijfstermijn, in ruim 400 zaken is
de reden gelegen in het niet eerder een asielaanvraag te hebben
ingediend, in ongeveer 300 zaken gaat het om het uit het beeld zijn van de
Rijksoverheid, in ongeveer 200 zaken is de reden van afwijzing het niet
voldoen aan de leeftijdsgrens en in ongeveer 100 zaken is de vreemdeling
houder van een (niet omzetbare) verblijfsvergunning.
Tot nu toe zijn er ongeveer 1.600 bezwaarzaken ingediend. De behandeling daarvan loopt nog. Uitkomsten van beroepszaken (of hoger
beroep) zijn er op dit moment nog niet.
Ik heb in debatten met uw Kamer over deze regeling steeds benadrukt dat
aan alle voorwaarden van de regeling moest worden voldaan. Daarbij heb
ik aangegeven welwillend te zullen kijken naar grensgevallen die aan mij
zouden worden voorgelegd. Ik ben daarbij ruimhartig geweest, binnen de
kaders van de regeling.
De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
F. Teeven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 19 637, nr. 1756

2