Inspectie Jeugdzorg

Jaarbericht
2010
Jaarbericht 2010

www.inspectiejeugdzorg.nl

Missie van de Inspectie Jeugdzorg

Wat is de Inspectie Jeugdzorg?

De inspectie houdt onafhankelijk toezicht op de jeugdzorg. Daarbij richt zij zich vooral
op de veilige ontwikkeling van het kind. Het belang van het kind is doorslaggevend
voor haar handelen. De inspectie signaleert waar de grootste risico’s zitten en brengt
die onder de aandacht van de instellingen en de overheid. Haar aanbevelingen zijn
niet vrijblijvend. De inspectie volgt actief of haar toezicht tot effect leidt.

De Inspectie Jeugdzorg is in 1988 bij wet ingesteld en houdt toezicht op de jeugdzorg
in Nederland. De inspectie werkt onder de verantwoordelijkheid van de minister
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de minister van Veiligheid en Justitie.
De inspectie is inhoudelijk onafhankelijk.

Wat zegt de wet over de Inspectie Jeugdzorg?
Visie van de Inspectie Jeugdzorg
Kinderen moeten zich veilig kunnen ontwikkelen, zo min mogelijk risico lopen
op mishandeling en zich geborgen voelen in hun leefomgeving1.
Het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind, waarin het kind
centraal staat, is voor de inspectie uitgangspunt van haar werk.
Dit betekent dat als kinderen/gezinnen een beroep doen op zorg:
• risico’s vroeg gesignaleerd worden en gedeeld worden met andere betrokkenen
(binnen en buiten de jeugdzorg);
• instellingen en professionals hun verantwoordelijkheid nemen om de veiligheid
van het kind te waarborgen;
• instellingen en professionals elkaar aanspreken op het nakomen van afspraken;
• kinderen en hun ouders zorg op maat krijgen volgens professionele standaarden
en met effectieve methoden.

De Wet op de jeugdzorg geeft de Inspectie Jeugdzorg de volgende taken:
• onderzoek doen naar de kwaliteit van de jeugdzorg;
• toezicht houden op de naleving van de kwaliteitseisen die in de wet staan;
• voorstellen doen voor verbetering.
De inspectie houdt toezicht op verzoek van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport, het Ministerie van Veiligheid en Justitie, de provincies of uit eigen beweging.

Wat is toezicht?
Toezicht houden betekent dat de inspectie informatie verzamelt over de kwaliteit van
de jeugdzorg, zich een oordeel vormt en zo nodig ingrijpt. Ook kijkt de inspectie of
het beleid voor de jeugdzorg in de praktijk goed werkt. Daarover adviseert de inspectie
gevraagd en ongevraagd.
De rapporten van de inspectie zijn in principe openbaar. De openbaar gemaakte
rapporten staan op de website van de inspectie: www.inspectiejeugdzorg.nl.

Wat wil de Inspectie Jeugdzorg met het toezicht bereiken?
De inspectie ziet het als haar taak om het werken vanuit deze uitgangspunten
te stimuleren. Zij gaat na of de instellingen ervoor zorgen dat de kinderen aan wie
zij hulp verlenen zich veilig kunnen ontwikkelen. De inspectie werkt hierbij zoveel
mogelijk samen met andere inspecties en met maatschappelijke organisaties, zoals
brancheorganisaties en beroepsverenigingen. Ook Integraal Toezicht Jeugdzaken (ITJ),
waarbinnen diverse rijksinspecties samenwerken op het gebied van jeugd, richt zich
op verbetering van de situatie van kinderen.

Kengetallen Inspectie Jeugdzorg 2010
Formatie Inspectie Jeugdzorg
Formatie programmabureau ITJ
Budget

45,5 fte (waarvan 26,5 fte inspecteurs)
5,5 fte
€ 5.970.000,- (excl. budget herhuisvesting)

De inspectie wil met haar onderzoeken bijdragen aan:
• het behouden en bevorderen van de kwaliteit van de jeugdzorg;
• het versterken van de positie van jongeren en hun ouders of verzorgers (de cliënten);
• de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid van het beleid.

Waar houdt de inspectie toezicht?
De Inspectie Jeugdzorg kent vier “domeinen” van toezicht. De inspectie heeft
namelijk volgens vier verschillende wetten toezichttaken en bevoegdheden:
• Wet op de jeugdzorg;
• Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen;
• Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie;
• Wet Centraal Orgaan opvang Asielzoekers.

De inspectie heeft op grond van die wetten toezicht
op de volgende organisaties:

1

Het betreft hier een samenvatting van de visie van de Inspectie Jeugdzorg.
De volledige visie staat op www.inspectiejeugdzorg.nl.

•
•
•
•
•
•

de bureaus jeugdzorg;
de jeugdzorgaanbieders;
de justitiële jeugdinrichtingen;
de vergunninghouders voor interlandelijke adoptie;
de opvangvoorzieningen voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen;
de Raad voor de Kinderbescherming.

Jaarbericht
2010
Inspectie Jeugdzorg

Utrecht, april 2011

Ontwerp: hAAi, Rotterdam
Fotografie: Martijn van de Griendt en Hollandse Hoogte
Alle foto’s van de jongeren in deze brochure betreffen
geen personen in de jeugdzorg en zijn uitsluitend ter illustratie.

Inhoudsopgave
Voorwoord

4

Nieuw kabinet, nieuw stelsel, nieuw toezicht

5

Afspraken maken en nakomen in de jeugdzorg

7

Pleegzorg

11

Particulier zorgaanbod

15

Jeugdzorg Plus

19

Justitiële jeugdinrichtingen

23

De inspectie zelf

27

Meldingen en signalen

31

Uitgebrachte rapporten

38

Gebruikte afkortingen

40

3 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Voorwoord
Wie van omgeving verandert, kijkt met andere ogen naar de wereld. Je relativeert
daardoor de situatie die je achterliet en kijkt met een frisse blik naar de zaken om
je heen. Die blik is vaak ook één van de motieven voor mobiliteit in een organisatie.
Het regelmatig wisselen van functie leidt niet alleen tot een brede ervaring, maar
vaak ook tot vernieuwingen in de organisatie waarin men toetreedt.
Per 1 september 2009 ben ik bij de Inspectie Jeugdzorg begonnen als hoofdinspecteur.
Daarvóór was ik directeur Jeugdzorg bij het ministerie voor Jeugd en Gezin. Ik moest
in zekere zin een ‘beleidsbril’ afzetten en een ‘toezichtsbril’ op.
Wat ik aantrof was een organisatie van professionals met een boeiend werkterrein
en een dankbare taak. In al het werk van de inspectie staat immers het belang van
het kind centraal. Ook het terrein van de jeugdzorg kan ik nu eens vanuit een andere
invalshoek bezien. Mij trof wederom de grote inzet en betrokkenheid van de mede­
werkers in het veld, maar ook de risico’s die soms verbonden zijn aan wat uiteindelijk
mensenwerk is.
En wat ik het belangrijkste vind in het werk van zowel de inspectie als de jeugdzorg,
is de vraag naar de effectiviteit van alle inzet – los van betrokkenheid en goede bedoelingen.
Wat is het resultaat van de zorg en wat het effect van het toezicht? Die vraag loopt
als een rode draad door dit jaarbericht. Ook zie ik dat een inspectie méér doet dan
misstanden aan de kaak stellen. Waar verbeteringen noodzakelijk én mogelijk zijn,
daar zal de inspectie – in gesprek met het veld – een bijdrage kunnen leveren aan het
realiseren van die verbeteringen. Want uiteindelijk hebben zorg en toezicht één doel:
zorgen voor een goede toekomst voor ieder kind.
De Hoofdinspecteur van de Inspectie Jeugdzorg,
Mw. drs. G.E.M. Tielen

4 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Nieuw kabinet, nieuw stelsel, nieuw toezicht
In 2010 werd een aantal ontwikkelingen in gang gezet die nog geruime tijd hun
uitwerking zullen hebben op het terrein van de jeugdzorg en het werk van de inspectie.
Zo kwam er een nieuw kabinet dat een stelselwijziging voor de gehele sector aankondigde.
De belangrijkste verandering is de overdracht van de verantwoordelijkheid voor
de jeugdzorg van de provincies/stadsregio’s naar de gemeenten. Deze overgang zal
in enkele jaren zijn beslag krijgen en zal gevolgen hebben voor zowel het terrein van
de jeugdzorg als het toezicht door de inspectie. De stelselherziening vormt in feite
de uitvoering van eerdere plannen van voormalig minister Rouvoet van Jeugd en Gezin,
terwijl dit voornemen tevens centraal stond in de aanbevelingen van de Tweede
Kamercommissie die zich het afgelopen jaar gebogen heeft over de problemen
in de jeugdzorg. Vooruitlopend op de daadwerkelijke overgang wordt thans door
de inspectie bezien welke gevolgen de stelselwijziging kan of moet hebben voor
het werk van de inspectie. Ook wordt een inventarisatie gemaakt van aspecten
die extra aandacht zullen vragen tijdens de overgangsperiode.
In 2010 bracht de inspectie een reeks van rapporten uit, onder meer over onderzoeken
naar verbeteringen in de pleegzorg, de stand van zaken in de justitiële jeugdinrichtingen
en het toezicht bij de Jeugdzorg Plus. In dit jaarbericht wordt op alle drie de onderdelen
nader ingegaan. Daarnaast richtte de inspectie een signalement aan de minister voor
Jeugd en Gezin, waarin zorg werd geuit over de onduidelijkheid rond de kwaliteit van
het particuliere jeugdzorgaanbod. Verderop in dit jaarbericht wordt nader ingegaan
op de inhoud van het signalement en de reacties die hierop zijn ontvangen.
De Wet op de jeugdzorg bepaalt dat de inspectie jaarlijks een verslag opstelt van
haar werkzaamheden en daarbij voorstellen doet ter verbetering van de jeugdzorg.
Evenals vorig jaar is ook dit jaar gekozen voor het uitbrengen van een Jaarbericht,
omdat de inspectie naast verslag doen van haar werkzaamheden ook wil berichten
over ontwikkelingen in de jeugdzorg. Dit laatste krijgt vooral vorm in het eerste
hoofdstuk, waarin de inspectie haar zorg uitspreekt over het vaak nog ontbreken van
voldoende implementatie of eenduidige interpretatie van afspraken en protocollen in
de jeugdzorg. Naast het agenderen van dit probleem wil de inspectie – in samenspraak
met het veld – nadrukkelijk ook zelf naar nieuwe wegen zoeken om de implementatie
van afspraken en protocollen en daarmee de kwaliteit van de zorg te verbeteren.

5 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

6 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Afspraken maken
en nakomen
in de jeugdzorg

7

Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

In tien jaar tijd heeft de jeugdzorg een grote ontwikkeling doorgemaakt.
Het afgelopen decennium was er sprake van een verdere professionalisering
van de sector. Heel belangrijk ook, is de kentering in het denken over samenwerking.
Waar in de vorige eeuw wellicht nog sprake was van eilandvorming en soms zelfs
kleine koninkrijkjes, gaat nu alle aandacht uit naar ketenvorming, netwerken,
coördinatie en warme overdracht. Die ontwikkeling was al geruime tijd gaande, maar
werd versterkt door de uitkomsten van onderzoek naar calamiteiten (Savanna 2004,
Maasmeisje 2006) die destijds voor grote krantenkoppen zorgden en die de vaak nog
gebrekkige samenwerking genadeloos aantoonden.

Samenwerking en professionalisering
De onderzoeken naar de genoemde calamiteiten gaven een sterke impuls aan
het meer systematisch en professioneler werken in de jeugdzorg. Zo werd er vanaf
20022 landelijk een methode ontwikkeld – de Deltamethode – om de veiligheid
te waarborgen van kinderen die onder toezicht zijn gesteld. En om de coördinatie
van de zorg en hulpverlening aan (leden van) een gezin te verbeteren, werd het
principe: één gezin, één plan nadrukkelijk gestimuleerd.

Implementeren, invullen en nakomen van afspraken
Helaas blijkt de praktijk nogal weerbarstig. Hoewel er op landelijk niveau goede
afspraken worden gemaakt en protocollen en methoden ontwikkeld, vinden deze
in de dagelijkse praktijk van de jeugdzorg nog onvoldoende (eenduidige) toepassing.
En dat is opmerkelijk, want je zou juist van professionals mogen verwachten dat zij
graag willen werken volgens de door de eigen beroepsgroep c.q. branchevereniging
opgestelde richtlijnen of door hen aangereikte ‘best practices’. In de praktijk blijkt dit
lang niet altijd het geval: de implementatie van protocollen en methoden kost veel
tijd3 of vindt onvoldoende plaats4 en landelijke afspraken worden niet nagekomen,
verschillend geïnterpreteerd of bewust anders ingevuld. Hierdoor ontstaan misverstanden
en coördinatieproblemen die de kwaliteit van de zorg en de veiligheid van de kinderen
niet ten goede komen5. Bovendien gaat dit ten koste van de effectiviteit van de jeugdzorg.

WODC/Kohnstamminstituut (2010) Implementatie en doelmatigheid van de Deltamethode Gezinsvoogdij.
Onderzoek naar de invloed van de Deltamethode Gezinsvoogdij op het verloop van de ondertoezichtstelling.
Den Haag, Ministerie van Veiligheid en Justitie.
3
Zo constateerde de inspectie dat pleegzorgaanbieders en bureaus jeugdzorg na de aanbevelingen
van de inspectie van begin 2009 nog meer dan een jaar nodig hadden om een gezamenlijk protocol
op te stellen voor de netwerkpleegzorg, dat vervolgens nog geïmplementeerd moest worden.
4
Begin 2010 constateerde de inspectie dat bij de helft van de pleegzorgaanbieders nog geen of onduidelijke
afspraken bestonden over wie verantwoordelijk is voor de veiligheid van een pleegkind vanaf het moment
dat het in een netwerkpleeggezin is geplaatst.
5
In een onderzoek naar drie fatale calamiteiten (eind 2009) in de regio Rotterdam constateerde de inspectie
dat eerdere afspraken tussen bureau jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming – óók naar aanleiding
van calamiteiten – gefaald hadden, voorzover zij al bestonden.
2

8 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Naderende stelselwijziging en mogelijke risico’s
De onvolledige implementatie, verschillende invulling, maar vooral het onvoldoende
nakomen van afspraken klemt des te meer nu er de komende jaren een stelselwijziging
in de jeugdzorg wordt voorbereid. Een jarenlange transformatieperiode brengt
de nodige risico’s met zich mee. Bovendien vergt een complete stelselwijziging nu
eenmaal tijd en energie en dit kan ten koste gaan van de aandacht voor de implementatie
van landelijk ontwikkelde afspraken, protocollen en methoden.
De eerste tekenen van deze tendens dienen zich reeds aan. In het licht van de naderende
stelselwijziging gaan de bureaus jeugdzorg (waarvan te zijner tijd een aantal taken
worden overgedragen aan de gemeentelijke centra voor jeugd en gezin) niet verder
met de HKZ-certificering, een keurmerk dat een waarborg vormt voor een basisniveau
van kwaliteit in de jeugdzorg.

Meer aandacht voor het nakomen van gemaakte afspraken
Iedereen die betrokken is bij de jeugdzorg – cliënten, zorgaanbieders, bureaus
jeugdzorg en landelijke organisaties – moet erop kunnen vertrouwen dat gemaakte
afspraken concreet worden ingevuld en hoe dan ook worden nagekomen. In het werk
van de inspectie zal dit aspect een belangrijke rol spelen. Het komt aan de orde bij
het toezicht op de uitvoering van verbeterplannen, bij een hertoets of bij een vervolg­
onderzoek. Zo zal de inspectie in 2011 toetsen of de afspraken in het Schematisch protocol
netwerkpleegzorg in de praktijk ook worden nagekomen door de pleegzorgaanbieders
en de bureaus jeugdzorg. Bovendien acht de inspectie dit thema van dermate groot
belang voor de kwaliteit van de jeugdzorg, dat zij hiervoor de komende tijd nadrukke­
lijk aandacht zal vragen in haar contacten met instellingen, maatschappelijke
organisaties, ministeries, provincies en de media. Want afspraken worden – juist ook
in de jeugdzorg – gemaakt om te worden nagekomen.

9 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

10 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Pleegzorg

11

Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Wanneer een kind – om wat voor reden dan ook – niet langer in het eigen gezin
kan blijven, vormt de pleegzorg een belangrijk alternatief. In een pleeggezin immers,
kan de thuissituatie zoveel mogelijk worden benaderd. In 20096 hebben ruim 23.000
kinderen voor kortere of langere tijd gebruik gemaakt van pleegzorg. In datzelfde jaar
steeg de pleegzorgcapaciteit met bijna 1.100 plaatsen naar een totaal van ruim
14.500 plaatsen.
In de afgelopen tien jaar is het aantal kinderen dat gebruik maakt van pleegzorg
verdubbeld.
De wachtlijst voor pleegzorg is in 2009 met 40% afgenomen. Op 31 december 2009
wachtten bijna 600 kinderen langer dan negen weken op een (definitieve) plaatsing
in een pleeggezin. Een jaar eerder waren dat nog bijna duizend kinderen.
Bij de plaatsing van een kind in een pleeggezin zijn over het algemeen bureau
jeugdzorg (BJZ) en een pleegzorgaanbieder betrokken. In sommige gevallen komen
ook de Raad voor de Kinderbescherming (RvdK) en de Kinderrechter hieraan te pas.
Plaatsing kan geschieden bij een ‘netwerkpleeggezin’ of bij een ‘bestandspleeggezin’.
Een netwerkpleeggezin is een gezin uit het sociale netwerk van het kind, zoals het
gezin van een oom en tante. Bestandspleeggezinnen zijn gezinnen die zich officieel
hebben aangemeld als pleeggezin (zij staan in het bestand van de pleegzorgorganisatie), maar die geen directe relatie met het pleegkind hebben.

Verbeteringen in de pleegzorg na aanbevelingen inspectie
De pleegzorg heeft een aantal roerige jaren achter de rug, waarin incidenten en
calamiteiten regelmatig het nieuws haalden. Het zal duidelijk zijn dat dergelijke
berichten de beeldvorming rond de pleegzorg geen goed deden, juist in een tijd
waarin gestreefd werd naar uitbreiding van het aantal plaatsen. Diezelfde calamiteiten
vormden voor de Inspectie Jeugdzorg aanleiding om eind 2008 onderzoek te doen naar
de werkwijze van alle 28 pleegzorgaanbieders in Nederland. In het rapport van begin 20097
deed de inspectie aanbevelingen ter verbetering van de screening van pleeggezinnen
en het toezicht op de veiligheid van pleegkinderen. Dit laatste gold met name ook
voor de situatie in netwerkpleeggezinnen. Medio 2009 hebben de pleegzorgaanbieders
op verzoek van de Inspectie Jeugdzorg verbeterplannen aangeleverd, waarin
de aanbevelingen van de inspectie ter harte werden genomen.

Onderzoek naar realisering verbeterplannen
Begin 2010 heeft de inspectie in kaart gebracht in hoeverre de verbeterplannen
van de pleegzorgaanbieders daadwerkelijk waren gerealiseerd.

6
7

De cijfers hebben betrekking op het jaar 2009. Pleegzorg Nederland (mei 2010) Factsheet pleegzorg 2009. Utrecht.
Inspectie Jeugdzorg (februari 2009) Zorgen voor de veiligheid van pleegkinderen. Utrecht
(zie: www.inspectiejeugdzorg.nl).
12 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Hiertoe heeft de inspectie de provincies en stadsregio’s om informatie verzocht
over de stand van zaken per 1 januari 2010.
Uit de aangeleverde informatie8 bleek, dat vrijwel alle pleegzorgaanbieders inmiddels
voldoende aandacht besteden aan de screening op veiligheidsrisico’s van toekomstige
(bestands)pleeggezinnen. In het beleid van de instellingen is inmiddels vastgelegd
op welke manier pleeggezinnen – in het bijzonder op veiligheidsrisico’s – dienen
te worden gescreend.
Daarnaast bleken de meeste pleegzorgaanbieders ook systematisch toezicht te houden
op de veiligheid van pleegkinderen. Er worden regelmatig veiligheidsinschattingen
gemaakt en de resultaten hiervan worden meegenomen in de begeleiding van
pleeggezinnen.
Wat de netwerkpleegzorg betreft constateerde de inspectie dat er in januari 2010 bij
de helft van de pleegzorgaanbieders nog geen of onduidelijke afspraken met de bureaus
jeugdzorg waren over wie er toezicht houdt op de veiligheid van pleegkinderen vanaf
het moment dat zij in een netwerkpleeggezin zijn geplaatst. De inspectie heeft
de zorgaanbieders en de bureaus jeugdzorg aanbevolen ervoor zorg te dragen dat
de gemaakte afspraken vóór 1 januari 2011 in de praktijk werken, zodat er op alle
momenten zicht is op de veiligheid van pleegkinderen.
Genoemde afspraken zijn vastgelegd in het Schematisch protocol netwerkpleegzorg9.
Volgens dit protocol is bureau jeugdzorg verantwoordelijk voor de veiligheid binnen
het netwerkpleeggezin tot de plaatsing is geformaliseerd. Daarna neemt de pleegzorg­
aanbieder het over.
In 2011 zal de inspectie toetsen of de betrokken instellingen de gemaakte afspraken
in de praktijk ook nakomen.

Pleegouders zeer tevreden over pleegzorgbegeleiding
In het Jaarbericht 200910 werd al aandacht besteed aan de resultaten van een onderzoek
naar de tevredenheid van pleegouders met de hun geboden begeleiding. Het onderzoek
was gebaseerd op de tevredenheidstoetsen die de pleegzorgaanbieders hanteren.
Uit het onderzoek kwam naar voren dat een ruime meerderheid van de pleegouders
(zeer) tevreden is over de professionaliteit van de pleegzorgwerkers, over het contact
dat met hen bestaat, alsook over de communicatie die daaruit voortvloeit.
Medio 2010 heeft de inspectie de resultaten van het onderzoek naar elke afzonderlijke
instelling verzonden, zodat zij hun eigen prestaties kunnen afzetten tegen het
landelijk gemiddelde. De inspectie hoopt dat de pleegzorgaanbieders in de toekomst
zullen doorgaan met deze periodieke tevredenheidstoets onder pleegouders.

Inspectie Jeugdzorg (oktober 2010) Veiligheid pleegkinderen in beeld. Stand van zaken van de verbeteringen door
pleegzorgaanbieders naar aanleiding van eerder inspectie-onderzoek. Utrecht (zie: www.inspectiejeugdzorg.nl).
9
MOgroep Jeugdzorg (juni 2010) Schematisch protocol netwerkpleegzorg: begeleiding, informatie, onderzoek en betaling.
Utrecht.
10
Inspectie Jeugdzorg (mei 2010) Jaarbericht 2009. Utrecht (zie: www.inspectiejeugdzorg.nl).
8

13 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

14 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Particulier
zorgaanbod

15

Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Particuliere zorgaanbieders zijn privé-initiatieven die kinderen of jongeren (nood)
opvang bieden, omdat zij thuis niet langer kunnen blijven wonen. Het kunnen
commerciële instellingen zijn, maar ook instellingen die op ideële basis werken.
Deze particuliere instellingen ontvangen geen financiering van de provincie en zijn
formeel niet aan regels gebonden. Ze vallen niet onder de directe werking van de Wet
op de jeugdzorg en daardoor evenmin onder het directe toezicht van de Inspectie
Jeugdzorg. (In sommige gevallen – zoals bij AWBZ-financiering en/of een persoons­
gebonden budget (pgb) – berust de verantwoordelijkheid voor het toezicht bij
de Inspectie voor de Gezondheidszorg - IGZ).
Aangezien particuliere zorgaanbieders zich niet hoeven te registreren, valt niets
met zekerheid te zeggen over de omvang – laat staan de kwaliteit – van het aanbod.
Het vermoeden bestaat dat het hier vele tientallen dan wel een paar honderd
initiatieven betreft.

Signalement over risico’s van particulier zorgaanbod
De afgelopen jaren ontving de inspectie meerdere signalen over onverantwoorde
situaties in de particuliere jeugdzorg. Enkele malen kon de inspectie ter plaatse
constateren dat de signalen terecht waren afgegeven. Gezien deze signalen, maar
ook vanwege de blijvende onduidelijkheid over de kwaliteit van de zorg, heeft
de inspectie in augustus 2010 een signalement over het particulier zorgaanbod
gericht aan de minister voor Jeugd en Gezin11.
In het signalement licht de inspectie toe in welke situaties veelal gebruik werd
gemaakt van particulier zorgaanbod. Dat gebeurde bijvoorbeeld wanneer een bureau
jeugdzorg, ter overbrugging van de wachtlijst bij een reguliere jeugdzorgaanbieder,
een jeugdige plaatste bij een instelling met particulier zorgaanbod. Het kon ook zijn
dat een reguliere jeugdzorgaanbieder een jeugdige doorplaatste naar een particuliere
aanbieder (het zgn. ‘onderaannemerschap’). Dit gebeurde omdat de reguliere
aanbieder zelf geen plaats had of omdat men geen passende zorg voor deze jeugdige
kon bieden. Verder was er de mogelijkheid dat een jeugdige via een pgb bij een
instelling met particulier zorgaanbod werd geplaatst. Ook hier was vaak de reden
dat er geen beschikbare plaatsen waren bij de reguliere jeugdzorginstellingen.
Aangezien het particulier zorgaanbod niet onder de directe werking van de Wet
op de jeugdzorg viel, noch onder het directe toezicht van de inspectie, was er geen
enkele waarborg voor de kwaliteit van de geleverde zorg. Er was, kortom, sprake van
‘onacceptabele risico’s voor kinderen die zorg nodig hebben’. De inspectie deed
de minister de aanbeveling ‘om te komen tot een oplossing, waarin alle zorg die
in georganiseerd verband aan kinderen wordt geboden, valt onder een systeem van
wettelijke kwaliteitseisen en onafhankelijk toezicht’.

11

Inspectie Jeugdzorg (augustus 2010) Ook het particuliere zorgaanbod moet verantwoord zijn. Utrecht
(zie: www.inspectiejeugdzorg.nl).

16 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Ontwikkelingen na signalen van de Inspectie Jeugdzorg
Op grond van eerder in 2009 en 2010 afgegeven signalen van de Inspectie Jeugdzorg
hebben zowel het Interprovinciaal Overleg (IPO) als de minister voor Jeugd en Gezin
(JenG) te kennen gegeven dat bureaus jeugdzorg en de reguliere jeugdzorgaanbieders
jeugdigen alleen dienen te plaatsen in instellingen die voldoen aan de eisen van
de Wet op de jeugdzorg. Zolang echter de wachtlijstproblematiek en het gebrek
aan passend zorgaanbod blijven voortbestaan, verwacht de inspectie dat provincies,
bureaus jeugdzorg en zorgaanbieders naar mogelijkheden zullen blijven zoeken
om toch gebruik te maken van het particulier aanbod.
Het signalement van de inspectie leidde onder meer tot Kamervragen en zelfs tot
plannen voor een initiatiefwetsvoorstel. Inmiddels heeft de staatssecretaris van VWS,
na overleg met IPO, Jeugdzorg Nederland en de inspectie het voorstel gedaan dat
particulier zorgaanbod onder bepaalde voorwaarden en via de gesubsidieerde
zorgaanbieder die het particulier aanbod contracteert (indirect) kan worden gehouden
aan de kwaliteitseisen van de Wet op de jeugdzorg en daarop getoetst kan worden.
De inspectie vindt dit, mits goed uitgevoerd, vooralsnog werkbaar. De inspectie blijft
zich overigens inzetten voor een lange-termijnoplossing waarbij iedere aanbieder
die in georganiseerd verband zorg aan kinderen verleent, per definitie valt onder
de directe werking van kwaliteitseisen en rechtstreeks toezicht.

Buitenlands zorgaanbod
In januari 2009 publiceerde de inspectie de resultaten van een vooronderzoek naar
de kansen en risico’s van het gebruik van buitenlands zorgaanbod. Voor dit onderzoek
organiseerde de inspectie eind 2008 onder meer een aantal bijeenkomsten met
beleidsmakers, zorgaanbieders en cliënten. In het rapport concludeerde de inspectie
dat buitenlands zorgaanbod een duidelijke kans biedt aan jongeren op nieuw perspectief.
Het ontbrak daarbij echter te vaak aan waarborgen voor de kwaliteit van de zorg en
de veiligheid van de jongeren.
In februari 2010 heeft de minister voor Jeugd en Gezin aanvullende eisen gesteld
aan het gebruik van buitenlands zorgaanbod. Vervolgens heeft het Interprovinciaal
Overleg (IPO) in samenwerking met de MOgroep Jeugdzorg (thans Jeugdzorg Nederland)
en de inspectie kwaliteitsmaatstaven ontwikkeld waaraan dergelijke projecten kunnen
worden getoetst. Een belangrijke voorwaarde is bijvoorbeeld dat in het land van
plaatsing sprake is van een toezichthoudende organisatie die effectief toezicht kan
houden op de kwaliteit van de zorg en de veiligheid van de jongere. Wordt aan derge­
lijke voorwaarden niet voldaan, dan wordt geen toestemming gegeven voor plaatsing
in het buitenland. Over de precieze voorwaarden waaraan moet worden voldaan heeft
de inspectie alle zorgaanbieders eind 2010 schriftelijk op de hoogte gesteld.

17 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

18 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Jeugdzorg Plus

19

Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

De Jeugdzorg Plus, voorheen gesloten jeugdzorg genoemd, bestaat formeel pas sinds
1 januari 2008. Het zorgaanbod is bedoeld voor jongeren met ernstige gedragsproblemen,
die voorheen geplaatst werden in een justitiële jeugdinrichting. Dankzij het nieuwe
aanbod kunnen deze jongeren vanuit een gesloten, beschermde omgeving stap voor
stap leren om weer in de samenleving te functioneren. Op 1 januari 2010 boden zo’n
15 instellingen meer dan 1600 plaatsen aan voor Jeugdzorg Plus. Een deel van het aanbod
(ruim de helft van alle locaties) kwam de afgelopen jaren voort uit de omvorming
van een aantal justitiële jeugdinrichtingen tot instellingen voor Jeugdzorg Plus.

Stapsgewijs toezicht op de instellingen
Aangezien het nieuwe zorgaanbod nog in ontwikkeling is, wordt het toezicht
op de instellingen stapsgewijs uitgevoerd in de periode 2008 tot en met 2012.
Bij nieuwe instellingen vindt minimaal een half jaar na aanvang een ‘nul-toets’,
de zgn. ‘entreetoets’ plaats, waarbij gekeken wordt naar de basisvoorwaarden voor
een veilig behandelingsklimaat. Bij de voormalige justitiële jeugdinrichtingen gebeurt
dit niet, omdat zij in 2007 al op veiligheid zijn getoetst door de vier samenwerkende
inspecties. Het kwaliteitskader voor Jeugdzorg Plus is in september 2008 vastgesteld
door de MOgroep jeugdzorg (inmiddels ‘Jeugdzorg Nederland’). Het bevat veldnormen
voor de sector en is opgesteld door vertegenwoordigers van Jeugdzorg Plus-aanbieders
in samenwerking met de betrokken inspecties. Naast de Inspectie Jeugdzorg (IJZ) zijn
dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) en de Inspectie van het Onderwijs
(IvhO). In navolging van de drie stadia die het kwaliteitskader hanteert bij de ontwik­
keling van Jeugdzorg Plus, heeft de inspectie het toezicht eveneens in drie stappen
georganiseerd.

Eerste stap
Bij het toezicht volgens stap 1 (2009/2010) is gekeken naar de rechtspositie van jongeren
in Jeugdzorg Plus. Dit is met name in deze sector van belang, omdat jongeren niet
vrijwillig in Jeugdzorg Plus verblijven en voor hun behandeling en verblijf afhankelijk
zijn van medewerkers van de instelling. Bovendien hebben medewerkers veel bevoegd­
heden om jongeren indien nodig te kalmeren, zoals jongeren vasthouden, stevig
aanpakken en zelfs tijdelijk afzonderen. Omdat dit vergaande bevoegdheden zijn, is
gekeken naar de toepassing van maatregelen die de vrijheid van de jongeren aantasten.
Daarnaast is aandacht besteed aan de toekenning van verlof, de klachtenregeling en
de aanwezigheid van een vertrouwenspersoon.

20 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Verbeteringen in Jeugdzorg Plus naar aanleiding
van toezicht inspectie
In 2010 werd door de Inspectie Jeugdzorg 33 maal toezicht uitgevoerd bij instellingen
voor Jeugdzorg Plus. In twee gevallen ging het om een entreetoets, in de andere
gevallen om een toezicht volgens stap 1. Verder werden er in 2010 in totaal vijf
hertoetsen uitgevoerd naar aanleiding van een eerder toezicht volgens stap 1.
Bij alle vijf instellingen/locaties was de situatie dusdanig verbeterd dat deze niet
langer als ‘onvoldoende’ hoefde te worden aangemerkt.
Bij de twee entreetoetsen die in 2010 werden uitgevoerd werd in één geval
het ‘onaanvaardbaar’ uitgesproken over de aangetroffen situatie. Een hertoets vond
hier niet plaats, aangezien het oordeel van de inspectie (mede) aanleiding vormde
om tot sluiting van de instelling over te gaan12.
Gezien het relatief geringe aantal hertoetsen en de verbeteringen die ook daaruit
voortvloeiden, kan geconstateerd worden dat Jeugdzorg Plus in enkele jaren tijd kans
heeft gezien om de voorwaarden te scheppen voor een relatief veilige omgeving
voor een groep jongeren die toch de nodige aandacht en begeleiding behoeft.

Tweede en derde stap
De twee vervolgstappen in het toezicht op Jeugdzorg Plus worden uitgevoerd in samen­
werking met de Inspectie voor de Gezondheidszorg en de Inspectie van het Onderwijs.
Bij het tweede stapsgewijze toezicht (2009/2011) gaat het om het dagelijkse leven
van de jongeren in de instelling en de randvoorwaarden voor behandeling, samengevat
in de thema’s opvoeding, dagprogrammering en personeel. Bij de derde stap
(2011/2012) wordt gekeken naar de eigenlijke behandeling binnen de instelling
en naar de samenwerking in de keten.

Vermissingen in Jeugdzorg Plus
Op verzoek van de minister voor Jeugd en Gezin heeft de inspectie begin 2010 onder­
zoek gedaan naar vermissingen van jongeren in Jeugdzorg Plus. (Van een ‘vermissing’
wordt gesproken wanneer een jongere langer dan 24 uur ongeoorloofd afwezig is).
Het onderzoek vond plaats bij alle vijftien instellingen voor Jeugdzorg Plus en
de centrale vraag was hoe de instellingen omgaan met vermissingen van jongeren.
Het oordeel van de inspectie was redelijk positief, aangezien vrijwel alle instelling
voldoende reageren op een vermissing van een jongere. Bij een aantal instellingen
verdiende de consequente registratie van vermissing nog enige verbetering.
Uiteindelijk bleken er twee instellingen te zijn die matig tot onvoldoende scoorden.
De ene instelling – De Sprint – is inmiddels gesloten. De andere instelling – De Koppeling –
heeft een verbeterplan opgesteld en is in 2010 intensief door de inspectie gevolgd
bij de realisering van het verbeterplan.
12

Inspectie Jeugdzorg (maart 2010) Entreetoets De Sprint; onderzoek naar de gesloten jeugdzorg bij De Sprint,
onderdeel van de Hoenderloo Groep. Utrecht (zie: www.inspectiejeugdzorg.nl).
21 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

22 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Justitiële
jeugdinrichtingen

23

Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Het jaar 2010 vormde de afsluiting van een vierjarig, gezamenlijk toezichttraject van
de Inspectie Jeugdzorg (IJZ), de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ), de Inspectie
van het onderwijs (IvhO) en de Inspectie voor de Sanctietoepassing (ISt) naar de veiligheid
binnen alle veertien justitiële jeugdinrichtingen. Start van het traject vormde het
toezicht van de vier inspecties in 2007, zoals vastgelegd in het gezamenlijke rapport
veiligheid in justitiële jeugdinrichtingen: opdracht met risico’s13. De belangrijkste conclusie in
dit rapport was, dat de justitiële jeugdinrichtingen hun opdracht inzake het bieden
en waarborgen van een veilig leef-, behandel- en werkklimaat onvoldoende waarmaken,
waardoor er in de instellingen te grote risico’s bestonden. Naar aanleiding van het
rapport verzochten de inspecties de betrokken instellingen om vóór 15 oktober 2007
verbeterplannen in te leveren. Bij zes van de veertien instellingen werden dusdanig
ernstige risico’s geconstateerd, dat deze instellingen onder verscherpt toezicht werden
gesteld.

Verbeteringen bij justitiële jeugdinrichtingen naar aanleiding
van het inspectierapport
Aan de hand van de verbeterplannen werd door de inspecties een vervolgtoezicht
georganiseerd. Het betrof hier een toezicht op maat, wat inhield dat naarmate
de geconstateerde risico’s ernstiger waren het toezicht ook evenredig zwaarder
werd ingericht.
Het inspectierapport vormde voor de staatssecretaris van Justitie aanleiding om
in mei 2008 voldoende financiële middelen beschikbaar te stellen voor het realiseren
van alle beoogde verbetermaatregelen in de justitiële jeugdinrichtingen. In reactie
hierop constateren de inspecties in hun Tweede Voortgangsbericht dat de genomen
beleidsmaatregelen in belangrijke mate zijn gebaseerd op de aanbevelingen van
het inspectierapport14.
Verder stellen de inspecties op basis van vervolgtoezicht vast dat ‘in alle betrokken
inrichtingen en scholen het rapport van de inspecties uit 2007 tot grote veranderingen
heeft geleid. Soms vormde het rapport de aanzet tot een cultuuromslag, in enkele
gevallen tot grote organisatorische en personele ingrepen. Er zijn al snel veel
verbeteringen ingezet.’
De staatssecretaris heeft op 31 oktober 2008 de Tweede Kamer geïnformeerd over
de stand van zaken van de verbetermaatregelen in de justitiële jeugdinrichtingen
met een brief en een voortgangsrapportage. Verder is de Kamer ook in 2009 en 2010
op de hoogte gesteld15.

Inspectie Jeugdzorg (september 2007) Veiligheid in justitiële jeugdinrichtingen: opdracht met risico’s. Utrecht
(zie: www.inspectiejeugdzorg.nl).
14
Inspectie Jeugdzorg e.a. (december 2008) Tweede Voortgangsbericht Vervolgtoezicht veiligheid justitiële jeugdinrichtingen.
Utrecht (zie: www.inspectiejeugdzorg.nl).
15
Tweede rapportage (november 2009), TK 24587, nr. 366; Eindrapportage (november 2010), TK 24587, nr. 402.
13

24 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Afronding vervolgtoezicht justitiële jeugdinrichtingen
In het voorjaar van 2010 werd vier jaar (vervolg)toezicht afgesloten met een positief
resultaat. In het gezamenlijke rapport Veiligheid in justitiële jeugdinrichtingen: risico’s aangepakt,
maar kwetsbaar16 concluderen de vier inspecties dat de inrichtingen thans beter in staat
zijn om hun opdracht waar te maken, omdat zij nu over de voorwaarden beschikken
om een veilig leef-, behandel- en werkklimaat te bieden. In de afgelopen vier jaar
hebben de instellingen dusdanige verbeteringen en veranderingen doorgevoerd
dat er thans in geen enkele inrichting nog sprake is van een ernstig risico.
De aanbevelingen van het inspectierapport uit 2007 zijn door de inrichtingen,
het ministerie van Justitie (DJJ) en uitvoeringsorganisatie DJI voortvarend ter hand
genomen. De financiële randvoorwaarden zijn sterk verbeterd, hetgeen met name
zichtbaar is in de verkleining van de groepsgrootte. Ook de invoering van één basis­
methodiek (YOUTURN) voor alle inrichtingen heeft tot veel meer duidelijkheid geleid
en maakt het sturen op kwaliteit van opvoeding en behandeling beter mogelijk dan
voorheen. Verder is de kwaliteit van het personeel toegenomen omdat de inrichtingen
hebben geïnvesteerd in scholing en begeleiding van personeel.
Naast deze positieve conclusies plaatsen de inspecties ook enkele kritische kanttekeningen.
Zo verwachten de inspecties dat de inrichtingen meer aandacht gaan besteden aan
de psychische stoornissen van jongeren, de kwetsbaarheid van het kleinschalige
onderwijs en de onderbezetting van jongerenplaatsen. Ook zijn extra inspanningen
noodzakelijk voor de borging van kwaliteit, omdat het hier in de meeste inrichtingen
nog aan ontbreekt.
De inspecties hebben besloten hun samenwerking in het toezicht op de justitiële
jeugdinrichtingen ook na afronding van het vervolgtoezicht voort te zetten. Zo zal een
gezamenlijk risicomodel worden ontwikkeld voor de programmering van het toezicht.
Vanaf 2012 willen de vier inspecties gezamenlijk toezicht gaan uitvoeren op basis
van dit model.
Zoals aangegeven, verwachten de inspecties dat de inrichtingen in samenwerking
met DJI het bereikte resultaat gaan borgen. Bij het toezicht zullen de vier inspecties
waar mogelijk hierop aansluiten.

16

Inspectie Jeugdzorg e.a.(augustus 2010) Veiligheid in justitiële jeugdinrichtingen: risico’s aangepakt, maar kwetsbaar.
Utrecht (zie: www.inspectiejeugdzorg.nl).

25 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

26 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

De inspectie zelf

27

Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Om haar toezicht goed te kunnen uitvoeren, werkt de Inspectie Jeugdzorg veelvuldig
samen met andere inspecties, onder meer in het samenwerkingsverband Integraal
Toezicht Jeugdzaken (ITJ) en via de Inspectieraad. Daarnaast voert de inspectie
regelmatig overleg met o.a. het Interprovinciaal Overleg (IPO), de MOgroep Jeugdzorg
(thans Jeugdzorg Nederland) en vindt afstemming plaats met de beleidsdirecties van
de betrokken ministeries (thans Volksgezondheid, Welzijn en Sport – VWS; Veiligheid
en Justitie – VenJ; en Immigratie en Asiel – IenA).

Samenwerking
Een deel van de capaciteit van de Inspectie Jeugdzorg wordt ingezet voor de onderzoeken
van het Integraal Toezicht Jeugdzaken (ITJ), het samenwerkingsverband van de vijf
rijksinspecties die zich richten op de jeugd: de Inspectie Jeugdzorg (IJZ), de Inspectie
voor de Gezondheidszorg (IGZ), de Inspectie van het Onderwijs (IvhO), de Inspectie
Openbare Orde en Veiligheid (IOOV) en de Inspectie Werk en Inkomen (IWI).
De belangrijkste onderzoeksthema’s van ITJ in 2010 waren Kinderen in armoede,
Alcoholgebruik onder jongeren en Goed voorbereid naar school.
In 2010 werkte de IJZ bij de uitvoering van haar toezicht samen met verschillende
andere inspecties. Het stapsgewijze toezicht in de gesloten jeugdzorg wordt uitgevoerd
met de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) en de Inspectie voor het Onderwijs
(IvhO). Voor het toezicht bij de justitiële jeugdinrichtingen werd naast de IGZ en
de IvhO tevens samengewerkt met de Inspectie voor de Sanctietoepassing (ISt),
met ondersteuning van de Arbeidsinspectie (AI). Ook voor het toezicht bij jeugdzorg­
instellingen werd in 2010 voor het eerst enkele malen samengewerkt met de AI.
Daarnaast maken alle vijftien rijksinspecties deel uit van de Inspectieraad.
Belangrijke thema’s hierbij zijn de vernieuwing van het toezicht, het verlagen
van de toezichtlast en het versterken van de doelmatigheid en effectiviteit van
het toezicht. Dit laatste krijgt onder meer vorm via het inspectieloket.nl, de gezamenlijke
website van alle rijksinspecties, waar alle rapporten en nieuwsberichten voor iedereen
toegankelijk zijn.

28 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Vernieuwing toezicht
In 2009 is door de inspectie de mogelijkheid ingevoerd van verscherpt toezicht.
Justitiële jeugdinrichtingen hadden hier al mee te maken gehad, maar voor
de jeugdzorginstellingen was dit nieuw. Een instelling kan onder verscherpt toezicht
worden geplaatst als de inspectie van oordeel is dat er structurele tekortkomingen
zijn in de kwaliteit van de zorg, die leiden tot ernstige risico’s voor de veiligheid van
kinderen. Dit betekent onder meer dat de instelling onmiddellijk maatregelen moet
treffen om verbetering te bewerkstelligen. Daarvoor maakt de instelling een plan van
aanpak dat ingaat op de geconstateerde tekorten. De instelling informeert de inspectie
over de uitvoering van dit plan én over de behaalde resultaten. Na ongeveer een jaar
vindt een hertoetsing plaats. De inspectie bepaalt zelf wanneer de hertoetsing wordt
uitgevoerd. Als bij de hertoets blijkt dat de resultaten zijn gehaald, heft de inspectie
het verscherpt toezicht op.
In 2010 zijn enkele instellingen onder verscherpt toezicht geplaatst. Vanaf medio januari
gold dit voor jeugdzorgaanbieder Commujon, waar de inspectie toezicht uitvoerde
naar aanleiding van signalen over onveilige situaties in één of meer leefgroepen17.
Op grond van het landelijke onderzoek naar ‘Risicomanagement bij onder toezicht
gestelde kinderen’ werd medio februari de sector jeugdbescherming van het Bureau
Jeugdzorg Agglomeratie Amsterdam (BJAA) onder verscherpt toezicht gesteld.
De inspectie oordeelde dat BJAA het risicomanagement onvoldoende systematisch
toepaste, waardoor het risico bestond dat onveilige situaties konden ontstaan
of bestaan voor onder toezicht gestelde kinderen.
Eind september werd de instelling voor gesloten jeugdzorg Almata vestiging Ossendrecht
onder verscherpt toezicht geplaatst, omdat de inspectie de situatie op de leefgroepen
als onvoldoende veilig beoordeelde.
In alle gevallen werden directe maatregelen getroffen om de veiligheid op korte
termijn te verbeteren. Daarnaast werden verbeterplannen opgesteld. De inspectie
heeft de realisering van deze plannen op de voet gevolgd. Er werden voortgangsgesprekken
gevoerd en in het geval van BJAA werden er bijvoorbeeld ook werkbezoeken gebracht
aan locaties waar het risicomanagement in de praktijk wordt toegepast. In november
2010 werd bij Almata Ossendrecht een onaangekondigd toezicht uitgevoerd.
Hieruit bleek dat de instelling maatregelen had getroffen om de veiligheidssituatie
te verbeteren en druk doende was met het uitvoeren van de verbeterplannen. Bij alle
drie de instellingen heeft de veiligheidssituatie zich tijdens het verscherpt toezicht
in gunstige zin ontwikkeld. Of dit ook in voldoende mate het geval is, daarover kan
in de loop van 2011 alleen een hertoets uitsluitsel geven.

17

Inmiddels is per 1 maart 2011 het verscherpt toezicht opgeheven.

29 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

30 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Meldingen
en signalen

31

Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

De inspectie maakt gebruik van verschillende bronnen om zo goed mogelijk inzicht
te krijgen in de kwaliteit van de zorg in instellingen. Naast de eigen onderzoeken en
rapportages ontvangt de inspectie jaarlijks vele meldingen en signalen. Bij een melding
gaat het om een bericht van een jeugdzorginstelling of een justitiële jeugdinrichting
dat zich een incident heeft voorgedaan.
Bij signalen gaat het enerzijds om berichten van professionals die in hun werk te maken
hebben met de zorg voor kinderen en jongeren, zoals pedagogisch medewerkers,
huisartsen, verloskundigen, maar ook stagiaires. Met hun signaal spreken zij hun zorg
of onvrede uit over een aangetroffen situatie. Anderzijds kunnen signalen ook ontvangen
worden van cliënten of betrokken burgers. Dit gebeurt veelal in de vorm van een klacht.

Meldingen
In 2010 ontving de inspectie 1495 meldingen van incidenten. In 2009 waren dat er 1242.

Vermissingen
Het merendeel van de meldingen betrof vermissingen18: in 2010 ging het om 1082
vermissingen, in 2009 waren dit er 879. Met name het aantal vermissingen in
de Jeugdzorg Plus liep op, van 490 in 2009 tot 786 in 2010.
490

Gesloten jeugdzorginstellingen

786
137

Jeugdzorginstellingen

200
252

Justitiële Jeugdinrichtingen

2009		

2010

96
0

100

200

300

400

500

600

700

800

Figuur 1 Aantal vermissingen in 2009 en 2010 voor Jeugdzorg Plus,
jeugdzorg en justitiële jeugdinrichtingen.

De oorzaak van deze stijging moet onder meer gezocht worden in een actiever
meldingsbeleid bij de instellingen, de groei van het aantal cliënten en de overplaatsing
van cliënten uit justitiële jeugdinrichtingen (JJI) naar instellingen voor Jeugdzorg Plus.
Tussen 2009 en 2010 werd het aantal meldingen van vermissingen in de JJI’s meer
dan gehalveerd: van 252 in 2009 tot 96 in 2010. Tegelijkertijd was sprake van een daling
van de bezetting van deze inrichtingen.

18

Van een vermissing wordt gesproken wanneer een jeugdige langer dan 24 uur ongeoorloofd afwezig is.

32 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

700

Incidenten
Exclusief de vermissingen komt het totaal aantal meldingen van incidenten in 2010 uit op
413, in 2009 op 363. (jeugdzorg/Jeugdzorg Plus: 304; justitiële jeugdinrichtingen: 109).
In de figuren 2 en 3 staat een overzicht van het type incidenten dat bij de inspectie in
2009 en 2010 is gemeld. Figuur 1 betreft meldingen uit de jeugdzorg en de Jeugdzorg Plus;
figuur 2 betreft de meldingen uit de justitiële jeugdinrichtingen. In beide gevallen zijn
dit alle meldingen, exclusief de vermissingen.

Suïcide jeugdige

5

6
28

Poging tot suïcide jeugdige

41

Plegen delict door jeugdige

8
10

Ontvoering jeugdige

13
11
9

Onnatuurlijke dood jeugdige (niet suïcide)

7
6

Ongeval met lichamelijke letsel

11
6

Ongeval met dodelijke afloop

3
5

Natuurlijke dood jeugdige

10

Anders, namelijk

786

69

29
64

(Vermoeden van) Seksueel grensoverschrijdend gedrag

69
62

(Vermoeden van) Fysiek grensoverschrijdend gedrag
800

2009		

2010

108
0

20

40

60

80

100

Figuur 2 Aantal meldingen per categorie in 2009 en 2010 voor jeugdzorg en Jeugdzorg Plus.

33 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

120

3

Seksuele handeling(en) jeugdigen onderling

1
15

Politiecontact nav delict jeugdige tijdens verlof of tijdens ongeoorloofde afw

4
12

Overig

23
30

Geweld tegen personeel dat lichamelijk letsel ten gevolge heeft

24
18

Geweld tegen (mede)jeugdige(n) dat lichamelijk letsel tot gevolg heeft

10
19

Ernstige zelfverwonding/poging tot suïcide

1
48

Ernstige ordeverstoring

39
6

Aantreffen contrabande

2009		

2010

0

7
10

20

30

40

50

Figuur 3 Aantal meldingen per categorie in 2009 en 2010 voor justitiële jeugdinrichtingen.

Calamiteiten
Ernstige en fatale incidenten beschouwt de inspectie als calamiteiten. Hieronder vallen
per definitie alle incidenten met dodelijke afloop, maar veelal ook pogingen tot suïcide,
ongevallen met (zwaar) lichamelijk letsel, en (ernstige) gevallen van fysiek of seksueel
grensoverschrijdend gedrag.
Van alle 304 meldingen uit de jeugdzorg en de Jeugdzorg Plus (exclusief vermissingen,
exclusief JJI’s) ging het in 96 gevallen om een calamiteit.

Kwaliteit meldingen toegenomen
De inspectie gaat ervan uit dat instellingen zelf verantwoordelijk zijn voor de kwaliteit
van zorg. Daarom verwacht de inspectie van de instellingen dat zij in geval van een
calamiteit zelf willen weten wat er is gebeurd, welke leerpunten hieruit naar voren
komen en welke maatregelen genomen moeten worden om herhaling in de toekomst
te voorkomen.
De inspectie acht het een positieve ontwikkeling dat sinds 2009 het melden
en onder­zoeken van calamiteiten meer vanzelfsprekend is geworden.
Onderzoek naar afzonderlijke calamiteiten en het verzamelen van deze onderzoeks­
gegevens op instellingsniveau vinden steeds vaker structureel plaats. Bij hun melding
maken instellingen steeds vaker een goede analyse van de gebeurtenissen die geleid
hebben tot de calamiteit. Dit zijn belangrijke stappen op weg naar kwaliteitsborging
en voortgaande professionalisering binnen de jeugdzorg. Bovendien maken een goede
registratie en analyse van incidenten deel uit van het kwaliteitsmanagementsysteem
van de HKZ-certificering.

34 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Wat is een calamiteit?

Dit keurmerk van de stichting Harmonisatie
Kwaliteitsbeoordeling in de Zorg (HKZ)
wordt sinds enige tijd gevoerd door alle
aanbieders van jeugdzorg. Zoals eerder
gemeld, is dit niet het geval bij de bureaus
jeugdzorg (een enkele uitzondering daargelaten), die vanwege de aangekondigde
stelselwijziging afzien van het doorlopen
van de certificeringsprocedure.

Een calamiteit is een gebeurtenis die
onverwacht en onbedoeld kan leiden of
heeft geleid tot een dodelijk of schadelijk
gevolg voor een jeugdige, of een ander als
gevolg van het handelen van een jeugdige.
Verder moet het gaan om een gebeurtenis
die heeft plaatsgevonden gedurende
de betrokkenheid van een instelling19.

Meer prioriteit voor calamiteiten
Vanaf 2011 zal de Inspectie Jeugdzorg zich
met prioriteit richten op calamiteiten
bij instellingen. Vanaf het moment van
de melding zal de Inspectie Jeugdzorg
een duidelijke regie gaan voeren over het
te verrichten onderzoek: wie voert het
onderzoek uit en met welke vraagstellingen
gebeurt dit? Dit kan betekenen dat
de Inspectie Jeugdzorg de keuze maakt
– met inachtneming van het door haar
gehanteerde uitgangspunt dat het
leereffect groot is als instellingen zelf
een onafhankelijk onderzoek verrichten –
een eigen onderzoek te starten.
Meestal betekent dit dat de inspectie
begint met het opvragen van een
feitenrelaas bij de betrokken instelling.

Wat doet de inspectie nadat
een calamiteit gemeld is?
De inspectie besluit na ontvangst van
een melding of zij direct zelf een onderzoek
in de betrokken instelling gaat doen.
De inspectie kan tot een eigen onderzoek
overgaan als de melding wijst op een
ernstige bedreiging van de veiligheid
van jeugdigen in de instelling, als er grote
onrust in de samenleving is over een
calamiteit of als de betrokken overheid
verzoekt om toezicht door de inspectie.
De inspectie doet altijd zelf een onderzoek
in de instelling als een jeugdige die in een
justitiële jeugdinrichting of in de Jeugdzorg
Plus verbleef is overleden.

19

Inspectie Jeugdzorg (maart 2011) Leidraad melden van
calamiteiten. Utrecht (zie www.inspectiejeugdzorg.nl).

35

Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Signalen
De inspectie ontving het afgelopen jaar 36 signalen van professionals die hun zorgen
bij de inspectie uitten. Daarmee bleef het aantal signalen op vrijwel hetzelfde niveau
(37) als in 2009. De signalen waren afkomstig van scholen, schoolartsen, psychiaters,
gedragswetenschappers en stagiaires in instellingen voor jeugdzorg. De signalen
gingen meestal over de kwaliteit van de verleende zorg en/of de kwaliteit van de
samenwerking tussen zorgverleners.
Van cliënten en andere betrokkenen ontving de inspectie dit jaar 216 signalen tegen
174 in 2009. Deze signalen betroffen vragen, klachten, opmerkingen en zorgen over
de jeugdzorg.
De inspectie behandelt overigens geen individuele klachten, maar neemt ze wel
in ontvangst en houdt bij waar deze signalen over gaan. Ze verwijst de klager naar
de onafhankelijke klachtencommissie van de instelling waartegen de klacht is gericht.
Ook wijst zij betrokkene op het bestaan van provinciale vertrouwenspersonen
jeugdzorg en de mogelijkheid van klachtondersteuning door het Advies- en Klachtenbureau
Jeugdzorg (AKJ) of Zorgbelang.
Door het bijhouden van signalen van cliënten en andere particulieren krijgt de inspectie
meer zicht op wat betrokkenen bij de jeugdzorg bezighoudt, dwars zit, ergert of zelfs
tegen de borst stuit. De meeste signalen gaan over de aanpak en de kwaliteit van de zorg.
Overigens kunnen ook dit soort signalen aanleiding zijn tot het uitvoeren van
een inspectie-toezicht.

36 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

1

Raadsbemoeienis

2
13

Oneens met uithuisplaatsing

7
7

Oneens met plaatsing

11
2
2

Oneens met indicatiebesluit

63

Oneens met de handelen/invulling/aanpak van ...

81
12

Omgangsregeling

7
23

Kwaliteit van de zorg

26
5

Kwalitiet samenwerking tussen zorgverleners

8
7
6

Klachtprocedure
1

Bemiddelingsprocedure bij klacht

4
18

Bejegening

21
14

Anders, namelijk
48

32
5

(Vermoeden van) Seksueel grensoverschrijdend gedrag

3
2

(Vermoeden van) Fysiek grensoverschrijdend gedrag
50

2009		

2010

4
0

20

40

60

80

100

Figuur 4 Aantal signalen van cliënten en andere particulieren per categorie in 2009 en 2010
voor jeugdzorg, Jeugdzorg Plus en justitiële jeugdinrichtingen.
Vanuit een oogpunt van doelmatigheid is sinds oktober 2010 de afhandeling van
telefonische klachten van de Inspectie Jeugdzorg uitbesteed aan het (telefonisch) loket
klachtbehandeling van de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ). De registratie
van deze signalen van cliënten vindt evenals voorheen plaats in het eigen systeem
van de Inspectie Jeugdzorg. Indien nodig nemen de medewerkers van het IGZ-loket
contact op met medewerkers van de inspectie om een signaal nader te onderzoeken
of de betreffende cliënt terug te bellen.

37 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Uitgebrachte rapporten
Landelijke rapporten 2010
Titel
Landelijk toezicht AMK 2009, Ziet het AMK het kind en koppelt zij terug aan de melder?, januari 2010
Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Het landelijk beeld naar aanleiding van onderzoek
van de Inspectie Jeugdzorg, februari 2010
De toetsende taak van de Raad voor de Kinderbescherming bij beslissingen tot terugplaatsing naar huis,
Onderzoek naar de doorgevoerde verbeteringen, februari 2010
Vermissingen gesloten jeugdzorg. Hoe gaan instellingen voor gesloten jeugdzorg in 2009 om met vermissingen, maart 2010
Risico-indicatoren voor noodzakelijke bescherming en juiste zorg voor cliënten van bureau jeugdzorg, april 2010
Veiligheid in justitiële jeugdinrichtingen: risico’s aangepakt, maar kwetsbaar, augustus 2010
Een Kinderbeschermingsmaatregel? Besluiten en overwegingen van de Raad voor de Kinderbescherming, oktober 2010
Veiligheid pleegkinderen in beeld. Stand van zaken van de verbeteringen door pleegzorgaanbieders naar aanleiding
van eerder inspectie-onderzoek, oktober 2010

Provinciale rapporten 2010
Provincie/GSR

Titel

Groningen

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Groningen,
januari 2010

Friesland

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Friesland,
januari 2010

Drenthe

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Drenthe,
januari 2010

Overijssel

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Overijssel,
januari 2010
Veiligheid leefklimaat Commujon, Praktijktoets Leo Stichting Groep locatie LSG-Commujon, Almelo,
januari 2010

Gelderland

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen, Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Gelderland,
januari 2010
Zorgen voor de veiligheid van pleegkinderen: Hertoets bij Pactum, januari 2010
Veiligheid binnen De Hunnerberg en de Kristallis Scholengroep, afsluitende toets, februari 2010
Veiligheid binnen Avenier (voorheen Jongerenhuis Harreveld), locatie ‘t Anker, afsluitende toets,
februari 2010
Entreetoets De Sprint, Onderzoek naar de gesloten jeugdzorg bij De Sprint, onderdeel van de Hoenderloo
Groep, maart 2010
De rechtspositie van jongeren in Avenier, locatie Prisma afdeling Hand in Hand, hertoets, april 2010
Veiligheid binnen Rentray, locatie Rekken, april 2010
De rechtspositie van jongeren in de Hoenderloo Groep, locatie de Kop van Deelen, hertoets, augustus 2010
De rechtspositie van jongeren in Avenier, locatie Sprengen, stap 1, november 2010

38 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Provincie/GSR

Titel

Flevoland

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Flevoland,
januari 2010
Veilig verblijf op LSG-Rentray Nieuw Veldzicht, hertoets, maart 2010

Utrecht

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Utrecht,
januari 2010
Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Stichting Gereformeerd Jeugdwelzijn,
januari 2010
Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Leger des Heils Jeugdzorg
en Reclassering, januari 2010
De rechtspositie van jongeren in Almata, locatie Den Dolder, april 2010
Ruimte en grenzen rond seksualiteit. Praktijktoets omgaan met seksualiteit in de 24-uurs jeugdzorg
Trajectum, mei 2010
Ruimte en grenzen rond seksualiteit. Praktijktoets omgaan met seksualiteit in de 24-uurs jeugdzorg
(hertoets) Centrum voor Wonen, Zorg & Welzijn Midden Nederland, mei 2010
Ruimte en grenzen rond seksualiteit. Praktijktoets omgaan met seksualiteit in de 24-uurs jeugdzorg
De Rading, mei 2010
Ruimte en grenzen rond seksualiteit. Praktijktoets omgaan met seksualiteit in de 24-uurs jeugdzorg Lijn 5
Meerwijck, mei 2010
Zorgen voor de veiligheid van pleegkinderen: hertoets bij Leger des Heils jeugdbescherming
en jeugdreclassering, augustus 2010
Zorgen voor de veiligheid van pleegkinderen: Hertoets bij Stichting Gereformeerd Jeugdwelzijn,
augustus 2010
De rechtspositie van jongeren in Almata, locatie Den Dolder, Oordeel hertoets, november 2010
De rechtspositie van jongeren in De Heuvelrug, locatie Overberg, november 2010

Noord-Holland

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Noord-Holland,
januari 2010
Entreetoets Transferium. Onderzoek naar de gesloten jeugdzorg bij Transferium Jeugdzorg,
onderdeel van Parlan, juni 2010

Amsterdam

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Agglomeratie
Amsterdam, januari 2010
Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij de William Schrikker
Jeugdbescherming, januari 2010
Veiligheid binnen Amsterbaken (voorheen het Jongeren Opvang Centrum), afsluitende toets, februari 2010

Zuid-Holland

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Zuid-Holland,
januari 2010
Veiligheid binnen Forensisch Centrum Teylingereind, Afsluitend toezicht, verslag van bevindingen,
januari 2010

Haaglanden

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Haaglanden,
januari 2010
Rapport indicatiestelling cliënt Bureau Jeugdzorg Haaglanden, februari 2010
Entreetoets JJC. Onderzoek naar de gesloten jeugdzorg bij Jeugdformaat/Jutters-Combinatie in Haaglanden.
Hertoets, maart 2010

39 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Provincie/GSR

Titel

Rotterdam

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Rotterdam,
januari 2010
Uitvoering OTS: risicomanagement bij bedreiging van de psycho-seksuele ontwikkeling. BJZ Rotterdam,
mei 2010
De rechtspositie van kinderen in Horizon, afdeling Besloten groepen, hertoets, juni 2010
Onderzoek bij de Raadsregio Rotterdam-Rijnmond en BJZ Rotterdam naar aanleiding van het overlijden
van drie baby’s, november 2010

Zeeland

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Zeeland,
januari 2010

Noord-Brabant

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen. Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Noord-Brabant,
januari 2010

Limburg

Risicomanagement bij onder toezicht gestelde kinderen, Onderzoek bij Bureau Jeugdzorg Limburg,
januari 2010
De rechtspositie van jongeren in Icarus, hertoets, maart 2010

Gebruikte afkortingen
AI
AKJ
AMK
BJZ
DJI
DJJ
fte
IenA
IGZ
IOOV
ITJ
IJZ
ISt
IvhO
IWI
JJI
RvdK
VenJ
VWS

Arbeidsinspectie
Advies- en Klachtenbureau Jeugdzorg
Advies- en Meldpunt Kindermishandeling
Bureau Jeugdzorg
Dienst justitiële jeugdinrichtingen
Directie Justitieel Jeugdbeleid
fulltime equivalent
Ministerie voor Immigratie en Asiel
Inspectie voor de Gezondheidszorg
Inspectie Openbare Orde en Veiligheid
Integraal Toezicht Jeugdzaken
Inspectie Jeugdzorg
Inspectie voor de Sanctietoepassing
Inspectie van het Onderwijs
Inspectie Werk en Inkomen
Justitiële Jeugdinrichting
Raad voor de Kinderbescherming
Ministerie van Veiligheid en Justitie
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

40 | Inspectie Jeugdzorg Jaarbericht 2010

Missie van de Inspectie Jeugdzorg

Wat is de Inspectie Jeugdzorg?

De inspectie houdt onafhankelijk toezicht op de jeugdzorg. Daarbij richt zij zich vooral
op de veilige ontwikkeling van het kind. Het belang van het kind is doorslaggevend
voor haar handelen. De inspectie signaleert waar de grootste risico’s zitten en brengt
die onder de aandacht van de instellingen en de overheid. Haar aanbevelingen zijn
niet vrijblijvend. De inspectie volgt actief of haar toezicht tot effect leidt.

De Inspectie Jeugdzorg is in 1988 bij wet ingesteld en houdt toezicht op de jeugdzorg
in Nederland. De inspectie werkt onder de verantwoordelijkheid van de minister
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de minister van Veiligheid en Justitie.
De inspectie is inhoudelijk onafhankelijk.

Wat zegt de wet over de Inspectie Jeugdzorg?
Visie van de Inspectie Jeugdzorg
Kinderen moeten zich veilig kunnen ontwikkelen, zo min mogelijk risico lopen
op mishandeling en zich geborgen voelen in hun leefomgeving1.
Het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind, waarin het kind
centraal staat, is voor de inspectie uitgangspunt van haar werk.
Dit betekent dat als kinderen/gezinnen een beroep doen op zorg:
• risico’s vroeg gesignaleerd worden en gedeeld worden met andere betrokkenen
(binnen en buiten de jeugdzorg);
• instellingen en professionals hun verantwoordelijkheid nemen om de veiligheid
van het kind te waarborgen;
• instellingen en professionals elkaar aanspreken op het nakomen van afspraken;
• kinderen en hun ouders zorg op maat krijgen volgens professionele standaarden
en met effectieve methoden.

De Wet op de jeugdzorg geeft de Inspectie Jeugdzorg de volgende taken:
• onderzoek doen naar de kwaliteit van de jeugdzorg;
• toezicht houden op de naleving van de kwaliteitseisen die in de wet staan;
• voorstellen doen voor verbetering.
De inspectie houdt toezicht op verzoek van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport, het Ministerie van Veiligheid en Justitie, de provincies of uit eigen beweging.

Wat is toezicht?
Toezicht houden betekent dat de inspectie informatie verzamelt over de kwaliteit van
de jeugdzorg, zich een oordeel vormt en zo nodig ingrijpt. Ook kijkt de inspectie of
het beleid voor de jeugdzorg in de praktijk goed werkt. Daarover adviseert de inspectie
gevraagd en ongevraagd.
De rapporten van de inspectie zijn in principe openbaar. De openbaar gemaakte
rapporten staan op de website van de inspectie: www.inspectiejeugdzorg.nl.

Wat wil de Inspectie Jeugdzorg met het toezicht bereiken?
De inspectie ziet het als haar taak om het werken vanuit deze uitgangspunten
te stimuleren. Zij gaat na of de instellingen ervoor zorgen dat de kinderen aan wie
zij hulp verlenen zich veilig kunnen ontwikkelen. De inspectie werkt hierbij zoveel
mogelijk samen met andere inspecties en met maatschappelijke organisaties, zoals
brancheorganisaties en beroepsverenigingen. Ook Integraal Toezicht Jeugdzaken (ITJ),
waarbinnen diverse rijksinspecties samenwerken op het gebied van jeugd, richt zich
op verbetering van de situatie van kinderen.

Kengetallen Inspectie Jeugdzorg 2010
Formatie Inspectie Jeugdzorg
Formatie programmabureau ITJ
Budget

45,5 fte (waarvan 26,5 fte inspecteurs)
5,5 fte
€ 5.970.000,- (excl. budget herhuisvesting)

De inspectie wil met haar onderzoeken bijdragen aan:
• het behouden en bevorderen van de kwaliteit van de jeugdzorg;
• het versterken van de positie van jongeren en hun ouders of verzorgers (de cliënten);
• de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid van het beleid.

Waar houdt de inspectie toezicht?
De Inspectie Jeugdzorg kent vier “domeinen” van toezicht. De inspectie heeft
namelijk volgens vier verschillende wetten toezichttaken en bevoegdheden:
• Wet op de jeugdzorg;
• Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen;
• Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie;
• Wet Centraal Orgaan opvang Asielzoekers.

De inspectie heeft op grond van die wetten toezicht
op de volgende organisaties:

1

Het betreft hier een samenvatting van de visie van de Inspectie Jeugdzorg.
De volledige visie staat op www.inspectiejeugdzorg.nl.

•
•
•
•
•
•

de bureaus jeugdzorg;
de jeugdzorgaanbieders;
de justitiële jeugdinrichtingen;
de vergunninghouders voor interlandelijke adoptie;
de opvangvoorzieningen voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen;
de Raad voor de Kinderbescherming.

Inspectie Jeugdzorg

Jaarbericht
2010
Jaarbericht 2010

www.inspectiejeugdzorg.nl