Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2021–2022

22 112

Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven
van de lidstaten van de Europese Unie

Nr. 3238

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 29 oktober 2021
Overeenkomstig de bestaande afspraken ontvangt u hierbij 6 fiches die
werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissie
voorstellen (BNC).
Fiche: Commissie aanbeveling inzake de bescherming van journalisten
(Kamerstuk 22 112, nr. 3233)
Fiche: Voorstel wijziging radioapparatenrichtlijn ten behoeve van
universele laders (Kamerstuk 22 112, nr. 3234)
Fiche: Richtlijn herstel en afwikkeling verzekeraars (Kamerstuk 22 112, nr.
3235)
Fiche: Herziening Richtlijn Solvency II (Kamerstuk 22 112, nr. 3236)
Fiche: Herziening Verordening Stelsel van Algemene Preferenties
(Kamerstuk 22 112, nr. 3237)
Fiche: Beleidsprogramma 2030: Weg naar een Digitaal Decennium
De Minister van Buitenlandse Zaken,
H.P.M. Knapen

kst-22112-3238
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3238

1

Fiche: Beleidsprogramma 2030: Weg naar een Digitaal
Decennium
1. Algemene gegevens
a) Titel voorstel
Voorstel voor een besluit van Europees Parlement en de Raad tot
oprichting van het 2030 Beleidsprogramma: «Weg naar een Digitaal
Decennium»
b) Datum ontvangst Commissiedocument
15 september 2021
c) Nr. Commissiedocument
COM(2021) 574
d) EUR-Lex
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/
?uri=CELEX%3A52021PC0574&qid=1633381445780
e) Nr. impact assessment Commissie en Opinie Raad voor Regelgevingstoetsing
N.v.t.
f) Behandelingstraject Raad
Raad Vervoer, Telecommunicatie en Energie (Telecom)
g) Eerstverantwoordelijk ministerie
Ministerie van Economische Zaken en Klimaat
h) Rechtsbasis
Artikel 173 lid 3 van het Verdrag betreffende de werking van de
Europese Unie (VWEU)
i) Besluitvormingsprocedure Raad
Gekwalificeerde meerderheid
j) Rol Europees Parlement
Medebeslissing
2. Essentie voorstel
a) Inhoud voorstel
Het voorstel voor het beleidsprogramma «Weg naar het Digitaal
Decennium 2030» bouwt voort op de Mededeling Digitaal Kompas 2030
die de Commissie in maart 2021 jl. heeft gepubliceerd.1 2 In het Digitaal
Kompas heeft de Commissie aangegeven hoe de EU een succesvolle
digitale transformatie van economie en maatschappij kan realiseren voor
2030. In het Digitaal Kompas worden vier kernthema’s geïdentificeerd
waarop versterking nodig is: digitale vaardigheden van de beroepsbevolking; een goede, veilige en duurzame digitale infrastructuur, de digitale
transformatie van het bedrijfsleven en een toegankelijke en meer
gebruikersgerichte publieke dienstverlening. Aan deze kernthema’s zijn
doelstellingen gekoppeld.3
De Commissie kondigde in de mededeling aan te komen met een voorstel
voor een governancestructuur, waarmee door middel van een
monitorings- en samenwerkingsmechanisme vooruitgang op voorgenoemde thema’s bijgehouden kan worden. Vanuit de EU ambitie om
digitaal

1

COM (2021) 118
Een uitgebreide Kabinetsreactie op het Digitaal Kompas is te vinden in Kamerstuk 22 112, nr.
3097
3
Een uitgebreide toelichting door de Commissie van deze doelstellingen is weergegeven in het
Digitaal Kompas van maart 2021: COM (2021) 118
2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3238

2

meer soeverein te zijn in een open en onderling verbonden wereld en een
digitaal beleid te voeren dat mensen en bedrijven in staat stelt een
mensgerichte, duurzame en meer welvarende digitale
toekomst te benutten. In dit voorstel wordt deze governancestructuur en
monitorings- en samenwerkingsmechanisme geïntroduceerd om zo de
gezamenlijke doelstellingen op digitaal gebied te behalen.
Ieder jaar dienen de individuele lidstaten een nationale strategische
routekaart op te stellen waarin op basis van de belangrijkste bestaande en
geplande nationale beleidsplannen maatregelen en acties samenkomen
om de doelstellingen te behalen. Lidstaten dienen hierbij ook relevante
landspecifieke aanbevelingen in het kader van het Europees Semester te
betrekken. De Commissie vraagt de lidstaten daar ook tijdslijnen in op te
nemen met daarin de verwachting voor de implementatietermijn, de te
verwachte kosten van beleid en waar de benodigde financiering vandaan
te halen.
De door de lidstaten gemaakte nationale strategische routekaart zal
vervolgens door de Commissie worden beoordeeld. Op basis van de door
de lidstaten aangeleverde nationale strategische routekaart kan de
Commissie aanbevelingen doen ter bevordering van de te behalen
doelstellingen. De landen dienen deze te verwerken in een aangepaste
routekaart of bij het niet overnemen van de aanbeveling beargumenteerd
schriftelijk aan te geven waarom de aanbeveling niet wordt overgenomen.
In het voorstel spreekt de Commissie over een mogelijk stoplichtsysteem,
dat de voortgang van lidstaten op de gestelde Europese doelstellingen
inzichtelijk maakt. Indien een lidstaat voor een langere tijd niet aan de
voorgestelde doelstellingen kan voldoen kan de Commissie een «targeted
dialogue» starten met de betreffende lidstaat. Indien de Commissie
concludeert dat de doelstellingen niet (tijdig) worden gehaald door de
lidstaten via de genomen nationale maatregelen, kan de Commissie
aanbevelingen voor maatregelen doen binnen haar bevoegdheden van
het verdrag. Deze aanbevelingen zijn niet bindend.
Jaarlijks zal de Commissie de voortgang presenteren in een «Staat van
het Digitaal Decennium». Op dat moment zullen door de Commissie ook
aanbevelingen aan lidstaten worden gedaan die zij dienen te verwerken in
de nationale strategische routekaart. De Digital Economy and Society
Index (DESI)4 monitort de voortgang van de genoemde digitale doelstellingen en zal onderdeel vormen van deze presentatie. De Commissie gaat
hier uit van samenwerking tussen lidstaten onderling en met de EU als
geheel, door middel van het aanleveren van statistieken en data,
gezamenlijke projecten en kennisdeling.
De Commissie ziet zogenoemde «meerlandenprojecten» (Multi-country
Projects) daarbij als een belangrijk middel om samenwerking tussen
lidstaten te stimuleren. Deze meerlandenprojecten kunnen door de
Commissie of lidstaten zelf worden geïnstitueerd. Voor de meerlandenprojecten op het gebied van digitalisering creëert de Commissie een
specifiek implementatiemechanisme. Hiervoor wordt een juridische
entiteit/structuur opgezet; het Europees Digitaal Infrastructuur Consortium
(EDIC), waarmee o.a. sneller gezamenlijke projecten kunnen worden
opgezet met financiering uit (een combinatie van) budget(ten) van
individuele lidstaten, EU en/of private financiering.

4

De Digital Economy and Society Index (DESI) geeft een overzicht van indicatoren over de
digitale prestaties
van Europa en volgt de voortgang van EU-landen. Resultaat 2020:
https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/desi-netherlands

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3238

3

b) Impact assessment Commissie
De Commissie heeft geen impact assessment uitgevoerd. In plaats
daarvan is een Staff Working
Document gepubliceerd als bijlage van het voorstel, met daarin een
nadere onderbouwing van de doelstellingen en toelichting ten aanzien
van de monitoring.
3. Nederlandse positie ten aanzien van het voorstel
a) Essentie Nederlands beleid op dit terrein
Het kabinet staat voor een evenwichtige en integrale visie op digitalisering
met aandacht voor het concurrentie-, innovatie- en verdienvermogen van
de EU, de interne markt, (cyber)veiligheid, fundamentele waarden, digitale
rechtsorde, opsporingsbelangen en investeringen in human capital en
digitale vaardigheden. Sinds de presentatie van de Nederlandse Digitaliseringsstrategie (NDS) in 20185 heeft het kabinet jaarlijks een update
hiervan naar de Tweede Kamer gestuurd, waarin de prioriteiten op het
gebied van digitalisering opnieuw worden bezien. Op dit moment zijn dat
AI, data, digitale connectiviteit, digitale weerbaarheid, digitale overheid en
digitale vaardigheden en inclusie.6
Net als de Commissie ziet het kabinet ook het belang van een langetermijnvisie op digitalisering en monitoring van de beoogde beleidsdoelstellingen met het oog op eventuele bijstelling hiervan. Technologische,
economische en maatschappelijke ontwikkelingen gaan razendsnel en
hebben impact op aard, tempo en richting van de digitale transitie.
Omgekeerd geldt ook dat de digitale transitie grote invloed heeft op
maatschappelijke en economische ontwikkelingen. Het is van belang dat
de overheid regie neemt en de samenleving hier tijdig op voorbereidt.
Daarom heeft het kabinet eerder dit jaar een toekomstverkenning uit laten
voeren naar de belangrijkste trends en ontwikkelingen richting 2030.7 Het
doel van die verkenning is om die ontwikkelingen in hun samenhang
inzichtelijk te maken, zodat volgende kabinetten, bedrijven, (kennis)instellingen en burgers het gesprek kunnen voeren over hoe om te gaan met de
digitale transitie en welke acties daarvoor nodig zijn.8
Het Europese speelveld is daarbij cruciaal: als interne markt met kansen
voor het Nederlandse bedrijfsleven en het mkb, maar ook als handelingsniveau waarop wettelijke kaders worden gesteld om publieke belangen in
de digitale transitie te borgen. Vanuit de ambitie uit de NDS om als
Nederland koploper te zijn in Europa volgt een voortrekkersrol als het gaat
om het vormgeven van de Europese digitale agenda. Nederland zet
daarbij in op twee sporen. Allereerst het versterken van het concurrentie-,
innovatie- en verdienvermogen van Nederland en de EU en daarnaast het
verder op orde brengen van de fundamenten voor digitalisering, zoals een
mensgerichte benadering, eerlijke concurrentie, toegang tot (snel)
internet, (digitale) veiligheid, digitale vaardigheden en inclusie, keuzevrijheid en grip op gegevens. Nederland hecht daarbij aan het versterken
van de open strategische autonomie en de digitale soevereiniteit van de
Unie, met behoud van een open economie en internationale partnerschappen.9 Bovendien moeten bij digitalisering te allen tijde publieke
waarden en mensenrechten altijd te worden geborgd.
5

Kamerstuk 26 643, nr. 541
Kamerstukken 26 643, A; 26 643, nr. 623; 26 643, nr. 709; 26 643, nr. 755
Kamerstuk 26 643, nr. 755
8
Kamerstuk 26 643, nr. 755
9
Kamerstukken 34 952, nr. 65 en Kamerstuk 34 952, nr. 129
6
7

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3238

4

b) Beoordeling + inzet ten aanzien van dit voorstel
Het kabinet verwelkomt het voorstel voor een beleidsprogramma als
onderdeel van de ambitieuze en integrale digitaliseringsagenda van de
Commissie, waarbij het versterken van de positie van burgers en
bedrijven centraal staat. Het kabinet acht het positief dat voor de lange
termijn concrete doelstellingen voor de vier digitaliseringsthema’s worden
voorgesteld met een bijbehorend tijdpad. Bovendien speelt duurzaamheid
hierbij een centrale rol: digitalisering moet duurzaam zijn en bijdragen aan
duurzaamheidsdoelstellingen. In het BNC-fiche over de Mededeling
Digitaal Kompas van 23 april jl. is uitgebreid ingegaan op de vier
inhoudelijke prioriteiten van de Commissie, die herhaald worden in dit
voorstel voor een besluit.10 Het kabinet beoordeelt de doelstellingen op
basis van de ingenomen positie ten aanzien van het Digitaal Kompas. Het
kabinet acht een inhoudelijke discussie over de wenselijkheid en
toepasbaarheid van de voorgestelde doelstellingen van belang, zodat er
breed draagvlak zal bestaan over de doelstellingen onder lidstaten.
Een routekaart kan volgens het kabinet van toegevoegde waarde zijn bij
het monitoren van een aantal doelstellingen wanneer de doelstellingen
meetbaar zijn op lidstaatniveau. Een voorbeeld hiervan is de doelstelling
dat ieder Europees huishouden in 2030 is verbonden met een Gigabitnetwerk en alle bewoonde gebieden met 5G.
Het besluit gaat ervan uit dat de lidstaten ieder hun eigen nationale
strategische routekaart opstellen. Het is voor het kabinet van belang dat
aan de lidstaten voldoende flexibiliteit voor de invulling daarvan wordt
gelaten. Het voorstel lijkt deze flexibiliteit te bevatten, maar het kabinet zal
dit nauwlettend volgen tijdens de onderhandelingen. Het kabinet zal
aangeven dat lidstaten onderling andere uitdagingen hebben op het
terrein van digitalisering. Positief aan het voorstel is dat het de convergentie tussen lidstaten zal vergroten. Lidstaten die achterblijven op
deelterreinen worden door inhoudelijke feedback en adviezen van de
Commissie en andere lidstaten geholpen om aan de Europese doelstellingen te voldoen.
Het kabinet wil daarnaast voorkomen dat het voorgestelde monitoringssysteem via de routekaart die lidstaten opstellen zal leiden tot het te sterk
sturen op output in plaats van outcome. Er zouden daarom naast
kwantitatieve doelstellingen ook kwalitatieve doelstellingen geformuleerd
moeten worden. De Commissie stelt bijvoorbeeld voor 10.000 edge nodes
operationeel te hebben in de EU in 2030 die nodig zijn voor de snelle
digitale bereikbaarheid van bedrijven. Bij een dergelijke doelstelling is het
goed om juist de bereikbaarheid van bedrijven als uitgangspunt te nemen
in plaats van de 10.000 edge nodes. Daarnaast is het van belang om te
kijken hoe de doelstellingen worden vertaald (of uitgewerkt) op lidstaatniveau en wat het genoemde mogelijke «stoplichtsysteem» inhoudt. Het
kabinet zal de Commissie op dit onderdeel nadere vragen stellen.
In de voorgestelde vorm kan de in te dienen routekaart lijken op een
duplicaat van nationale strategieën. In het geval van Nederland is dit de
NDS. De NDS bevat op dit moment nog geen kwalitatief monitoringssysteem. De door de Commissie voorgestelde governancestructuur lijkt
tot nieuwe administratieve lasten te leiden en het kabinet kijkt daarom hoe
een dergelijke governancestructuur goed kan aansluiten bij al bestaande
structuren zoals het Europees Semester en de DESI-index, zodat de
rapportagelast beperkt blijft met autonomie van handelen voor lidstaten.
Het kabinet ziet graag meer informatie over welke maatregelen,
10

Kamerstuk 22 112, nr. 3097

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3238

5

waaronder een «targeted dialogue», de Commissie mogelijk wil inzetten
bij het niet (tijdig) behalen van de doelstellingen door lidstaten, het niet
opvolgen van de aanbevelingen van de Commissie inzake de op te stellen
routekaart. Ook hierbij hecht het kabinet eraan dat er voldoende ruimte
blijft voor flexibiliteit. Het kabinet zal er daarnaast op toezien dat het
monitoringssysteem in de toekomst niet zal worden gebruikt voor
verdergaande maatregelen door de Commissie.
Verder is het kabinet voorzichtig positief over het voorstel voor het
creëren van een nieuw implementatiemechanisme voor Europese
samenwerking: het Europees Digitaal Infrastructuur Consortium (EDIC).
Hiermee is al positieve ervaring opgedaan op het gebied van het
Europese onderzoeksbeleid in de vorm van het vergelijkbare Europees
Onderzoeks Infrastuctuur Consortium (EOIC). Onderdelen daarvan hebben
echter wel meer toelichting nodig. Vooral hoe dit mechanisme zich zal
verhouden tot de al bestaande instrumenten voor meerlandenprojecten,
zoals het Important Project for Common European Interest (IPCEI).
Daarnaast is het belangrijk om heel heldere voorwaarden voor het gebruik
(en niet- gebruik) van het mechanisme vast te stellen.
c) Eerste inschatting van het krachtenveld
In een eerste inhoudelijke bespreking van de Raadswerkgroep Telecom is
gebleken dat er een brede consensus onder lidstaten bestaat dat het
programma van toegevoegde waarde is voor een meer gecoördineerde
Europese aanpak op de digitale doelen. Er bestaan onder een aantal
lidstaten wel de nodige zorgen over mogelijk zware administratieve lasten
en een zware governancestructuur. Daarnaast zien verschillende landen
de noodzaak om nationale flexibiliteit te benadrukken om eigen prioriteiten te stellen. Ten aanzien van de doelstellingen is het Europees
krachtenveld verdeeld: enkele landen willen een stevig tandje bij op
specifieke doelstellingen, andere lidstaten vinden de doelstellingen over
de breedte te ambitieus. Een aantal lidstaten heeft aangegeven extra
(financiële) steun te willen om aan de doelstellingen te voldoen. De
Commissie heeft hierop gereageerd dat er al veel instrumenten
beschikbaar zijn zoals RRF en Digital Europe.
De positie van het Europees Parlement is nog niet bekend.
4. Beoordeling bevoegdheid, subsidiariteit en proportionaliteit
a) Bevoegdheid
Het oordeel van het kabinet is positief ten aanzien van de bevoegdheid
van de EU. Het voorstel is gebaseerd op artikel 173, lid 3 VWEU, dat de EU
de bevoegdheid geeft tot het vaststellen van specifieke maatregelen ter
ondersteuning van de activiteiten die in de lidstaten worden ondernomen,
om onder meer een gunstig klimaat voor het ontplooien van initiatieven
en voor de ontwikkeling van ondernemingen in de gehele Unie, met name
van het midden- en kleinbedrijf, te bevorderen, een gunstig klimaat voor
de samenwerking tussen ondernemingen te bevorderen; een betere
benutting van het industriële potentieel van het beleid inzake innovatie,
onderzoek en technologische ontwikkeling te stimuleren. De bevoegdheid
kan niet zo ver reiken dat het besluit enige harmonisering van de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met zich
meebrengt. Het kabinet kan zich vinden in de rechtsgrondslag. Op het
terrein van industrie is sprake van een aanvullende bevoegdheid tussen
de EU en de lidstaten (art. 6, onder b, VWEU).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3238

6

b) Subsidiariteit
Het oordeel van het kabinet ten aanzien van de subsidiariteit is positief.
Het voorstel heeft als doel grensoverschrijdende uitdagingen die zich
voordoen rondom digitalisering aan te pakken. Deze uitdagingen zijn het
gevolg van verschillen in de nationale aanpak (beleids- en regelgevende
kaders). Een aanpak op EU-niveau, ter ondersteuning van het optreden
van de lidstaten, is onontbeerlijk, omdat het gaat om een transitie die een
grensoverschrijdend karakter heeft. Het vormgeven van de waardegedreven digitale transitie, die gebaseerd is op de Europese grondrechten,
kan onvoldoende door optreden van de lidstaten afzonderlijk worden
verwezenlijkt. Om die redenen is optreden op EU-niveau gerechtvaardigd.
c) Proportionaliteit
Het oordeel van het kabinet ten aanzien van de proportionaliteit van het
voorstel is positief. De in het voorstel aangekondigde acties zijn geschikt
om de economische en maatschappelijke kansen van de digitale transitie
te benutten en uitdagingen het hoofd te bieden, omdat het de EU als
geheel verder helpt op het gebied van vaardigheden, infrastructuur,
bedrijfsleven en publieke voorzieningen. Het voorstel doet daarbij een
oproep om streefcijfers en trajecten te ontwikkelen die moeten leiden tot
een succesvolle digitale transformatie. Deze worden op EU-niveau
vastgesteld en laten lidstaten de ruimte om zelf met nationaal of lokaal
beleid invulling te geven aan deze doelstellingen, waardoor het voorstel
niet verder lijkt te gaan dan noodzakelijk.
5. Financiële consequenties, gevolgen voor regeldruk, concurrentiekracht en geopolitieke aspecten
a) Consequenties EU-begroting
De Commissie voorziet geen gevolgen voor de EU-begroting aan de hand
van dit besluit. Het kabinet is van mening dat de benodigde EU-middelen
gevonden dienen te worden binnen de in de Raad afgesproken financiële
kaders van de EU-begroting 2021–2027 en dat deze moeten passen bij een
prudente ontwikkeling van de jaarbegroting.
De Commissie heeft aangegeven dat er geen directe financiële consequenties zitten aan dit voorstel: er zijn wel bestaande middelen die bij
kunnen dragen aan het bewerkstelligen van de doelstellingen waaronder
het RRF, Horizon Europe, Digital Europe Programme, Cohesion- and
technical Support Instrument.
b) Financiële consequenties (inclusief personele) voor rijksoverheid en/of
medeoverheden
Gezien de aard van het besluit heeft deze beperkte directe financiële en
administratieve consequenties, omdat er alleen doelstellingen worden
besproken waaraan de lidstaten zelf moeten werken. Dit kan een indirecte
impact hebben op de uitvoering van beleid, waarvoor mogelijk extra
capaciteiten en financiële middelen nodig zijn, ook bij de medeoverheden.
De precieze consequenties worden nog nader bestudeerd en zullen
afhankelijk zijn van de uiteindelijke doelstellingen, waarover nog
onderhandeld zal worden. Waarschijnlijk zullen die beperkte consequenties hebben voor de rijksoverheid omdat een groot deel van de
doelstellingen overeenkomen met de huidige NDS-doelstellingen. De
Commissie geeft hierbij aan dat ook de financiële onderbouwing
onderdeel moet zijn van de routekaarten die lidstaten opstellen en dat er
verschillende fondsen en financiële mogelijkheden zijn, waaronder het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3238

7

RRF en Digital Europe. Eventuele budgettaire gevolgen worden ingepast
op de begroting van de beleidsverantwoordelijke departementen,
conform de regels van de budgetdiscipline. Er zal hierbij ook gekeken
moeten worden naar de financiële gevolgen voor medeoverheden.
c) Financiële consequenties en gevolgen voor regeldruk voor bedrijfsleven
en burger
Het voorstel van de Commissie heeft minimale gevolgen voor de
regeldruk en administratieve
lasten. Deze lasten beperken zich tot de betrokkenheid bij de identificatie
van de kernindicatoren. Bij de uitwerking van eventuele maatregelen ten
behoeve van dit proces zal het kabinet rekening blijven houden met de
gevolgen van de regeldruk voor bedrijfsleven en burgers.
d) Gevolgen voor concurrentiekracht en geopolitieke aspecten
De concurrentiekracht van de EU zal versterkt worden door een stevige
ambitie om de Europese burgers digitaalvaardiger te maken en bedrijven
een slag te laten maken op technologiegebied, waardoor zij goed in de
interne markt zullen staan. De doelstellingen zien op toonaangevend
digitaal Europees leiderschap, door onder meer sterk in te zetten op
technologieën als cloud, AI en kwantum.
6. Implicaties juridisch
a) Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving en/of
sanctionering beleid (inclusief toepassing van de lex silencio positivo)
Het is aan Nederland om een routekaart te maken waarin uiteengezet
wordt op welke wijze deze doelen behaald kunnen worden. In hoeverre
beleid of regelgeving aanpassing behoeft om deze doelen te halen vergt
nadere analyse, die deel zal uitmaken van die routekaart.
b) Gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen, inclusief Nederlandse
beoordeling daarvan
N.v.t.
c) Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en besluiten) met
commentaar ten aanzien van haalbaarheid
Het voorgestelde besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van
de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het
kabinet voorziet geen problemen met betrekking tot de haalbaarheid.
Aangezien het voor de daadwerkelijke en effectieve toepassing van dit
besluit in de Nederlandse rechtsorde niet noodzakelijk is om (flankerende)
uitvoeringsmaatregelen van regelgevende aard vast te stellen, is een
dergelijke inwerkingtreding reëel.
d) Wenselijkheid evaluatie-/horizonbepaling
Er zal nog goed gekeken worden naar de precieze doelstellingen.
Evaluatie van de stand van zaken zal jaarlijks plaatsvinden, omdat het een
monitoringsmechanisme betreft.
e) Constitutionele toets
N.v.t.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3238

8

7. Implicaties voor uitvoering en/of handhaving
Nog niet bekend.
8. Implicaties voor ontwikkelingslanden
N.v.t.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3238

9