Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2553
Vragen van het lid Sap (GroenLinks) aan de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport over de subsidieregeling voor kleinschalig wonen die na
negen weken al op is (ingezonden 4 mei 2010).
Antwoord van minister Klink (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) (ontvangen
26 mei 2010).
Vraag 1 en 2
Wat is uw reactie op het bericht «Subsidie kleinschalig wonen veel te snel
overtekend»?1
Wat is uw reactie op de stelling dat zorgorganisaties zonder deugdelijke
plannen er snel met de subsidie vandoor zijn gegaan?
Antwoord 1 en 2
Ik heb kennis genomen van dit bericht. De snelle reactie van zorgaanbieders
op het beschikbaar komen van de beleidsregel kleinschalige zorg verbaast mij
niet. Al geruime tijd was bekend dat deze beleidsregel beschikbaar zou
komen en ook de contouren van de eisen waaraan aanvragen dienden te
voldoen, waren reeds eerder bekend. Zie mijn brief aan de Tweede Kamer
«aanwijzing NZa-beleidsregel kleinschalige zorg voor mensen met dementie»
van 23 oktober 2009, kenmerk DLZ/KZ-U-2959638.
Met de stelling dat zorgorganisaties zonder deugdelijke plannen er met de
subsidie vandoor zijn gegaan ben ik het derhalve niet eens.
Vraag 3
Bent u van mening dat alle goedgekeurde plannen goed beoordeeld zijn op
haalbaarheid? Welke criteria zijn gebruikt om de plannen te toetsen?
Antwoord 3
De initiatiefnemers dienden met een haalbaarheidsstudie aan te tonen dat
men goed voorbereid aan het realiseren van kleinschalige woonvormen voor
dementerenden begint. De zorgkantoren hebben een duidelijk instructie
ontvangen over de wijze waarop de plannen van zorgaanbieders dienden te
worden beoordeeld en de eisen waaraan de plannen moesten voldoen om in
aanmerking te komen voor de beschikbare middelen.

1

ah-tk-20092010-2553
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

Zorgvisie, 29 april 2010
http://www.zorgvisie.nl/Nieuws/Subsidie-kleinschalig-wonen-veel-te-snel-overtekend.htm.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1

Ik heb geen signalen ontvangen dat deze beoordeling door de zorgkantoren
niet zorgvuldig zou zijn uitgevoerd.
Vraag 4
Op welke wijze ondersteunt u de plannen voor kleinschalig wonen van
instellingen die door uitputting van het subsidiebudget nu buiten deze
stimuleringsregeling vallen? Bent u bereid extra middelen vrij te maken,
bijvoorbeeld door de subsidieregeling uit te breiden?
Antwoord 4
De beleidsregel is bedoeld om het aantal plaatsen kleinschalig zorg voor
mensen met dementie zodanig uit te breiden dat een ruime hoeveelheid
plaatsen van het totale aanbod op relatief korte termijn beschikbaar komt. Het
doel hiervan is het aanbod binnen het totale aanbod van zorg inclusief
verblijf een zodanige plaats te geven dat er een substantiële keuzevariatie
voor de cliënt ontstaat.
Het totale budget dat ik hiervoor heb gereserveerd moet als voldoende
worden beschouwd om dit doel te bereiken. De plaatsen die door het budget
aan het reeds beschikbare of aantal plaatsen kan worden toegevoegd leidt
naar verwachting tot een totaal aantal van 19 000 a 20 000 plaatsen. Dit moet
op het totaal van de op dit moment beschikbare aantal plaatsen voor
psychogeriatrische zorg met verblijf van circa 43 000 als voldoende worden
beschouwd. De vraag naar kleinschalige zorg kan daarmee met een volwaardig aanbod tegemoet worden getreden. In welke mate deze vorm van zorg
door de toekomstige cliënt wordt gekozen bepaald in het vervolg het aanbod
dat door de zorgaanbieders zal worden ontwikkeld.
Ik zie geen reden om budget voor de beleidsregel kleinschalige zorg te
verruimen.
Vraag 5
Wat is uw mening over het gehanteerde molenaarsprincipe, waarbij «de
instelling die het eerst komt, het eerst maalt»? Bent u van mening dat met
het hanteren van dat principe het subsidiebudget besteed wordt aan
projecten waar deze subsidie het meest noodzakelijk is?
Antwoord 5
Het molenaarsprincipe maakt het mogelijk om aanvragen op volgorde van
binnenkomst onmiddellijk in behandeling te nemen. Dit komt het tempo
waarin de aanvrager van een bijdrage voort kan gaan met de plannen ten
goede. Er ontstaat dus geen vertraging in de ontwikkeling van plannen als
gevolg van de stimuleringsregeling. Bij andere methoden van behandeling,
bijvoorbeeld indien was gekozen voor het organiseren van tenders, dient
behandeling van aanvragen te wachten tot de sluitingsdatum van de
betreffende tender. Dit vertraagt de afhandeling. Een dergelijke methode kan
er ook toe leiden dat de beschikbare middelen over een groot aantal
aanvragen dient te worden verdeeld waardoor het stimuleringseffect van de
uiteindelijk beschikbar gestelde bedragen wordt beperkt. Bij het molenaarsprincipe staat het toe te kennen bedrag per plaats van te voren vast zodat de
businesscase van een plan kleinschalige zorg niet behoeft te worden
gewijzigd of in het ongunstigste geval onhaalbaar wordt.
Alle projecten die leiden tot kleinschalige zorg aan mensen met dementie zijn
even noodzakelijk. Als u met het tweede deel van uw vraag bedoelt of
sommige instellingen minder financiële steun nodig hebben om de stap naar
een kleinschalig aanbod te maken dan andere, is het antwoord dat dit niet in
de beoordeling van de projecten is betrokken. Het is niet de bedoeling om
instellingen die financieel minder goed op orde zijn meer te steunen dan
andere.
Bovendien zou een systeem waarmee kan worden beoordeeld of sommige
plannen noodzakelijk duurder uitvallen dan andere, waardoor een op maat
toegesneden subsidie zou kunnen worden verleend, een aanzienlijk complexere beoordelingssystematiek vereisen en een aanzienlijk grotere
administratieve last voor de instellingen betekenen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

2