Adviescollege
toetsing regeldruk

> Retouradres Postbus 16228 2500 BE Den Haag

Aan de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid
Mevr. mr. A. Broekers-Knol
Postbus 20301
2500 EH DEN HAAG

ATR» Adviescollege
toetsing regeldruk

Rijnstraat 50
2515 XP Den Haag

Postbus 16228
2500 BE Den Haag
Onze referentie
T 070 310 86 66

Uw referentie

E info@atr-regeldruk.nl
www.atr-regeldruk.nl

Datum
Betreft

11 november 2019
Wet regulering sekswerk

Geachte mevrouw Broekers-Knol,
Op 15 oktober 2019 is aan het Adviescollege toetsing regeldruk (ATR) voor advies
aangeboden het conceptwetsvoorstel Wet regulering sekswerk. Op dezelfde datum is van
dit wetsvoorstel de internetconsultatie gestart, waarvan de reactietermijn eindigt op
15 december 2019.
Kern van het voorstel is dat er een uniforme vergunningplicht komt voor seksbedrijven
en dat iedere prostitué(e) een prostitutievergunning moet hebben. De vergunningen van
de prostituees en van de seksbedrijven worden opgenomen in een landelijk register. Voor
prostituees die voor of bij een exploitant werken, gelden dezelfde voorwaarden als voor
zelfstandig werkende prostituees. Prostitutie zonder vergunning en het exploiteren van
een seksbedrijf zonder vergunning is voortaan strafbaar. Daarnaast voorziet het wets­
voorstel in een wettelijk recht voor sekswerkers of zij die overwegen dat te worden, op
gratis en anonieme voorlichting en zorg in een aantal gemeenten. Sekswerkers moeten
ingelicht zijn over de risico's van het werk en weten waar kennis en hulp beschikbaar is
om hun beroep zo veilig en gezond mogelijk te kunnen uitoefenen, dan wel om te kunnen
stoppen. Voorts komt er een zogeheten pooierverbod (het uit winstbejag behulpzaam zijn
bij illegale prostitutie). Wie betrokken is bij onvergunde bedrijfsmatige seksuele dienst­
verlening en daaruit financieel voordeel haalt, wordt strafbaar. Daarbij valt te denken aan
kamerverhuur, het verrichten van vervoersdiensten of bodyguardwerkzaamheden. Ook
wordt het als klant gebruik maken van illegale prostitutie strafbaar.
Toetsingskader
ATR beoordeelt de gevolgen voor de regeldruk aan de hand van het volgende toetsings­
kader;
1. Nuloptie (nut en noodzaak): is er een taak voor de overheid en is wetgeving het
meest aangewezen instrument?
2. Zijn er minder belastende alternatieven mogelijk?
3. Is gekozen voor een uitvoeringswijze die werkbaar is voor de doelgroepen die de
wetgeving moeten naleven?
4. Zijn de gevolgen voor de regeldruk volledig en juist in beeld gebracht?

Pagina 1 van 8

1. Nut en noodzaak
Er worden in de toelichting meerdere doelen genoemd waaraan dit wetsvoorstel moet
bijdragen:
•
Het voorkomen of verminderen van misstanden in de seksbranche, zoals dwang en
uitbuiting.
•
Het wegnemen van de verschillen in vergunningregimes tussen gemeenten.
•
Het creëren van een veilige en gezonde werkomgeving voor prostituees.
•
Het aanbrengen van een scherper onderscheid tussen legale prostitutie (prostitutie
met vergunning) enerzijds en illegale prostitutie (prostitutie zonder vergunning)
anderzijds.^
In het voorstel is het werkzaam zijn als prostituee in Nederland onder voorwaarden^
toegestaan. Alle prostituees moeten verplicht beschikken over een persoonsgebonden
prostitutievergunning.3 Een beperkt aantal gemeenten wordt aangewezen om deze ver­
gunning te verlenen. De vergunningplicht moet helpen, tezamen met de vergunning voor
seksbedrijven, om zicht te krijgen op de gehele prostitutiebranche.
De vergunning bevat een uniek nummer. De prostituee heeft dit vergunningnummer
nodig, omdat de exploitant waarvoor zij werkzaam is met behulp van dat nummer moet
kunnen nagaan of zij een vergunning heeft. In het geval dat de prostituee zelfstandig
werkt, is dit vergunningnummer nodig om te mogen adverteren. Het wetsvoorstel
verplicht namelijk zelfstandig werkende prostituees om in advertenties het vergunning­
nummer te vermelden. De klant van een zelfstandig werkende prostituee kan via een
hit/no hit-systeem met behulp van dat nummer nagaan of dat nummer gekoppeld is aan
een geldige vergunning. Het college merkt op, zoals in de toelichting ook wordt erkend,
dat degene die een nummer controleert niet zeker kan weten of het nummer ook daad­
werkelijk hoort bij degene die zegt onder dit vergunningnummer te werken. De toelichting
geeft aan dat hiervoor is gekozen uit overwegingen van privacy van de prostituee.
Volgens de toelichting verkleint de gekozen optie het risico voor klant en faciliteerder om
zaken te doen met een illegale prostituee.
Alle afgegeven prostitutievergunningen worden opgenomen in het landelijk register van
prostitutievergunningen. Dit is volgens de toelichting noodzakelijk om toezicht en hand­
having te kunnen inrichten en administratief beheer over de vergunningen te kunnen
voeren. De prostitutievergunning is namelijk niet locatie gebonden. Prostituees kunnen
hun werkzaamheden op verschillende plaatsen in Nederland uitvoeren en dus ook op
verschillende plaatsen in aanraking komen met toezichthouders die moeten kunnen
verifiëren of een vergunningnummer hoort bij een geldige vergunning en hoort bij de
desbetreffende prostituee.
De vergunningplicht werpt volgens het voorstel barrières op voor mensenhandelaren.
Door de combinatie met het pooierverbod zijn er meer mogelijkheden voor de aanpak
van betaalde seks met minderjarigen. In veel gevallen waar binnen de prostitutie min­
derjarigen worden aangetroffen, is sprake van mensenhandel. De aanpak is gericht op
^ In de huidige situatie is er een onderscheid tussen legale prostitutie, illegale prostitutie (bijv.
straatprostitutie en raamprostitutie) en onvergunde prostitutie (escortbedrijven en zelfstandig werkende
prostituees).
2 Zoals een minimumleeftijd van 21 jaar en het beschikken over een legale verblijf- en werkstatus.
2 De bij de vergunningplicht geldende voorschriften zijn van toepassing op zowel in Nederland als in het
buitenland woonachtige prostituees, die in Nederland hun werk uitoefenen.

Pagina 2 van 8

mensenhandelaren, onder wie zogeheten loverboys, die betaalde seks met een minder­
jarige mogelijk maken.
De toelichting bij het voorstel vermeldt dat door diverse organisaties in verkennende
gesprekken is aangegeven dat er bij een groep prostituees weerstand bestaat tegen de
vergunningplicht. Prostituees voelen zich gestigmatiseerd en zouden niet langer anoniem
hun werk kunnen verrichten. Het gevolg van de vergunningplicht zou volgens hen zijn
dat prostituees in het illegale circuit verdwijnen, waarmee het omgekeerde wordt bereikt
van hetgeen dit wetsvoorstel beoogt, namelijk regulering van en zicht op de gehele seksbranche om misstanden zoals gedwongen prostitutie tegen te gaan. De toelichting geeft
aan dat het kabinet zich bewust is van deze gevoeligheid, maar dit geen argument vindt
om geen nadere regels te stellen. Het betreft volgens het kabinet weliswaar een legaal
beroep, maar het is bekend dat in de prostitutiebranche (risico's op) ernstige misstanden
bestaan. De vergunningplicht acht het kabinet essentieel om die misstanden te bestrijden.
De prostituee zal nog steeds anoniem haar werkzaamheden kunnen verrichten, aangezien
zij niet verplicht wordt haar identiteit bekend te maken in advertenties of aan een klant.
Dit betekent dat het vergunningstelsel fraudegevoelig is en daardoor mogelijk niet het
beoogde doel verwezenlijkt.
Het college constateert dat het voorstel meerdere doelen wil dienen. Op zich is dit niet
bezwaarlijk, mits men duidelijk normeert wanneer deze doelen zijn behaald. De toe­
lichting bij dit voorstel maakt niet duidelijk dat een vergunningplicht de geconstateerde
problemen gaat verhelpen. Empirisch bewijs hiervoor is des te meer nodig, gelet op de
bezwaren die prostituees tegen de vergunningplicht hebben geuit en de mogelijke ave­
rechtse werking die de plicht heeft. Meer specifiek is onduidelijk of de vergunningplicht
bijdraagt aan het bereiken van de doelen die zien op het verminderen van misstanden in
de seksbranche en het creëren van een veilige en gezonde werkomgeving. De toelichting
toont aan dat er een noodzaak is (de vermoede misstanden in het niet vergunde deel)
om maatregelen te nemen, maar mede gezien de kanttekeningen vanuit betrokken orga­
nisaties is het niet duidelijk of de voorgestelde maatregelen het doel dichterbij zullen
brengen.
Het college stelt om deze reden een pilotfase voor, op basis waarvan ervaring opgedaan
kan worden met de vergunningverlening aan, en de toegang tot zorg voor prostituees.
Bij de start van de pilot moet vaststaan wanneer er sprake is van een positief resultaat.
In de pilot kan er bijvoorbeeld voor gekozen worden de vergunningplicht in te stellen voor
enkele provincies, waarin steden met voldoende omvang als vergunningverlenende
gemeente worden aangewezen. De pilot moet dan inzicht geven in de mate waarin pros­
tituees een vergunning aanvragen en gebruik gaan maken van de toegang tot zorg. Bij
een aantoonbaar positief resultaat van de pilot kan het voorstel landelijk worden inge­
voerd.
1.1 Het college adviseert om de effectiviteit van het wetsvoorstel te onder­
houwen door eerst in een pilot ervaring op te doen met de mate waarin
prostituees een vergunning gaan aanvragen en gebruik gaan maken van de
toegang tot zorg.

Pagina 3 van 8

2. Minder belastende alternatieven
De prostitutievergunning moet worden aangevraagd in een aantal (tussen de twaalf en
achttien) door de Minister van Justitie en Veiligheid aan te wijzen gemeenten. Die
gemeenten zullen worden gespreid over het land. Prostituees kunnen kiezen in welk van
deze gemeenten zij een vergunning aanvragen. Er is gekozen voor een beperkt aantal
gemeenten, omdat het vergunningsgesprek (noodzakelijk voor de aanvraag) bedoeld is
om de zelfredzaamheid te beoordelen, en eventuele signalen van gedwongen prostitutie
op te vangen. Dat vereist specifieke expertise, waarvoor gemeentelijke ambtenaren
moeten worden opgeleid. Daarbij is doorlopende ervaring met dit soort gesprekken
belangrijk. Bij een te groot aantal aangewezen gemeenten is dat niet haalbaar, omdat er
dan niet regelmatig aanvragen te behandelen zijn. De verleende vergunning is overigens
niet een gemeentelijke vergunning maar een landelijke vergunning. Eén landelijk ge­
specialiseerd loket is volgens de toelichting ook denkbaar, maar een dergelijk loket is
voor de prostituee moeilijker bereikbaar.
De vergunning wordt in persoon bij de gemeente aangevraagd. De toelichting geeft aan
dat bij het alternatief van een online aanvraagprocedure de mogelijkheid bestaat dat de
aanvraag door iemand anders wordt gedaan. Bovendien kan dan geen gesprek plaats­
vinden om te toetsen op zelfredzaamheid en vrijwilligheid.
Ook bij het uitwerken van de vergunningplicht zijn volgens de toelichting diverse alter­
natieven overwogen, om deze zo min mogelijk belastend voor prostituees te maken. Zo
is overwogen om te werken met een persoonlijke pas in plaats van een landelijke regi­
stratie. Deze pas zou de prostituee dan kunnen tonen aan toezichthouders, exploitanten,
klanten en faciliteerders als bewijs van vergunning. Om echter te kunnen vaststellen dat
de pas behoort bij de betreffende prostituee, zou de pas in ieder geval een pasfoto moeten
bevatten. Dit is een inbreuk op de privacy van de prostituee. Ook het bij zich moeten
dragen van een pas (een symbool dat iemand in de prostitutie werkt) stuit op bezwaren
van onder meer prostituees zelf. Bovendien ontbreekt hierbij de mogelijkheid om con­
stateringen van overtredingen of vermoedens van dwang te noteren op een wijze dat een
andere toezichthouder die op een ander moment met dezelfde prostituee in aanraking
komt, hiervan kennis kan nemen.
Daarnaast is overwogen uitsluitend zelfstandig werkende prostituees vergunningplichtig
te maken en bij exploitanten de verantwoordelijkheid neer te leggen voor een intake­
gesprek (inclusief beoordeling van zelfredzaamheid en dwang) met de prostituees die
voor of bij hem werken. Op deze wijze zouden prostituees die niet opgenomen willen
worden in het landelijke prostitutieregister, een legaal alternatief hebben. De toelichting
noemt meerdere redenen waarom hiervan is afgezien.
Het college stelt vast dat voldoende is aangetoond dat er alternatieven zijn overwogen
en dat er beargumenteerd niet voor deze alternatieven is gekozen. Het heeft geen
adviespunten met betrekking tot minder belastende alternatieven.
3. Werkbaarheid
De vergunning wordt in persoon bij een aangewezen gemeente aangevraagd. De pros­
tituee moet bij de aanvraag een geldig identiteitsbewijs tonen.'' Aan de hand van het
identiteitsbewijs stelt de gemeente de identiteit vast, controleert of de prostituee 21 jaar
■* Een rijbewijs is ongeschikt, omdat daarop niet alie relevante gegevens zijn opgenomen.

Pagina 4 van 8

I„....

of ouder is en of zij beschikt over een geldige verblijfstitel. Daarnaast moet een prostituee
beschikken over een telefoon die zij tijdens het werk bij zich heeft. Dit is, aldus de toe­
lichting, van belang om zelfstandig te kunnen opereren en in geval van nood zelf hulp te
kunnen inroepen.^ Het college merkt op dat het tonen van een telefoon bij de ver­
gunningaanvraag geen garantie biedt dat die telefoon ook aanwezig of voorhanden is
tijdens het werk. Deze vergunningvoorwaarde is dus niet waterdicht, waardoor er vraag­
tekens kunnen worden geplaatst bij de effectiviteit van deze vergunning-voorwaarde. De
toelichting vermeldt dat de els dat de prostituee over een telefoon beschikt noodzakelijk
is voor de gezondheid en veiligheid op het werk. Aangezien dit meer aansluit bij het
aspect van zelfredzaamheid® ligt het meer voor de hand om het (kunnen) beschikken
over een telefoon onderdeel uit te laten maken van de toetsingscriteria voor zelfredzaam­
heid, in plaats van een eis voor de vergunningaanvraag.
3.1 Het college adviseert om de eis om over een telefoon te beschikken geen
onderdeel te laten uitmaken van de vergunningaanvraag, maar als toet­
singscriterium voor zelfredzaamheid op te nemen.

Als aan de voorwaarden Is voldaan, wordt de aanvraag in behandeling genomen en wordt
door middel van een gesprek de zelfredzaamheid van de prostituee getoetst. Ook wordt
in het gesprek nagegaan of er mogelijke signalen zijn dat het werk onder dwang wordt
verricht en er sprake zou kunnen zijn van mensenhandel. Schrijnende gevallen worden
volgens de toelichting op deze manier herkend en door het niet kunnen verkrijgen van
een vergunning, mogelijk behoed voor prostitutie onder dwang.^ Is er voldoende zelfred­
zaamheid, maar toch een sterk vermoeden van dwang, dan wordt geen vergunning afge­
geven en zal de prostituee gewezen worden op mogelijkheden voor hulpverlening. Ook
wordt een signaal afgegeven aan de politie.
De prostituee wordt bij de vergunningaanvraag gewezen op het recht van een gesprek
bij een zorgpost, en ontvangt van de gemeenteambtenaar informatie die nodig is om het
werk veilig en gezond te kunnen uitoefenen. De informatie is in verschillende talen
beschikbaar.
De gemeente neemt de aanvraag van de vergunning vervolgens in behandeling. Binnen
twee weken, te verlengen met maximaal twee weken, neemt de burgemeester een besluit
op de aanvraag. Indien de vergunning wordt verleend, moet de vergunning vervolgens
door de aanvrager in persoon worden opgehaald bij de gemeente waar de vergunning is
aangevraagd. Bij afgifte van de vergunning toont de prostituee opnieuw een geldig iden­
titeitsbewijs. De toelichting geeft aan dat dit is om te voorkomen dat een vergunning
wordt aangevraagd dooreen ander (bijvoorbeeld meer zelfredzaam) persoon dan degene
die met de vergunning aan het werk gaat. Het college merkt hierbij op dat het in persoon
afhalen van de vergunning weinig meerwaarde lijkt te hebben. De controle of de
prostituee niet onder dwang gaat werken, is immers al In het eerste gesprek gedaan.
Vanuit regeldrukperspectief bezien ligt het meer in de rede om de verstrekking van de
vergunning online mogelijk te maken (na inloggen met DIgiD).
® De toelichting geeft aan dat situaties waarin een prostituee niet kan beschikken over een telefoon of deze
af moet staan aan een exploitant of pooier, kunnen duiden op een situatie van dwang.
® De prostituee moet over een bepaalde mate van zelfredzaamheid beschikken om het beroep veilig te
kunnen uitoefenen. Deze zelfredzaamheid wordt beoordeeld aan de hand van nog nader vast te stellen
landelijke uniforme toetsingscriteria.
’’ Mocht de vergunning niet worden afgegeven vanwege vermoedens van niet voldoende zelfredzaamheid,
dan kan een prostituee op een later moment, als de zaken geregeld of verbeterd zijn, een nieuwe aanvraag
voor een vergunning doen.

Pagina 5 van 8

3.2 Het college adviseert om de daadwerkelijke verstrekking van de vergunning
Online mogelijk te maken, desgewenst met gebruikmaking van DigiD.

De vergunning wordt afgegeven voor de duur van vijf jaar, maar kan door de burge­
meester die de vergunning heeft verleend, tussentijds worden ingetrokken.
De vergunning wordt opgenomen in het landelijk register van prostitutievergunningen.
Het register bevat onder andere de volgende gegevens: het burgerservicenummer (dus
geen naam, adres en woonplaats) van de prostituee, het bij de aanvraag van de vergun­
ning opgegeven telefoonnummer waarop zij bereikbaar is voor haar werkzaamheden en
het unieke nummer van de vergunning. Verder kunnen in het register worden opgenomen
aantekeningen van toezichthouders die zijn aangewezen voor het uitvoeren van prostitutiecontroles.
De prostituee is verplicht wijzigingen in deze gegevens (volgens de toelichting zal dit in
de praktijk in de meeste gevallen het telefoonnummer betreffen) door te geven aan de
gemeente die de vergunning heeft verleend. Dit gegeven zal dan direct in het register
van prostitutievergunningen worden aangepast. Onduidelijk is of de prostituee deze
wijziging ook weer in persoon moet doen bij de vergunning verstrekkende gemeente. In
de pilot zou gekeken kunnen worden of dit via DigiD geregeld kan worden.
3.3 Het college adviseert om het voor prostituees mogelijk te maken wijzigin­
gen in hun gegevens Online door te geven. De werkbaarheid hiervan kan
onderdeel zijn van de pilot.

De prostituee ontvangt bij de vergunning een uniek vergunningnummer. Dit nummer
moet vermeld worden in eventuele advertenties. Ook kan het vergunningnummer
gebruikt worden door exploitanten, klanten en faciliteerders om in een hit/no hit-systeem
de geldigheid van de vergunning na te gaan.
Exploitanten kunnen in een afgeschermde omgeving via het hit/no hit-systeem zoeken
op een combinatie van burgerservicenummer en vergunningnummer van een prostituee
die bij of voor de exploitant wil werken. Hij krijgt toegang tot dit systeem met zijn eigen
vergunningnummer en kan door het invoeren van burgerservicenummer en vergunning­
nummer van de prostituee in kwestie zien of er sprake is van een geldige vergunning
behorend bij het betreffende burgerservicenummer.
Een klant of faciliteerder heeft geen toegang tot het feitelijke register. Hij krijgt uitsluitend
te zien of een nummer wel of niet behoort bij een geldige vergunning. De raadpleger kan
geen andere gegevens inzien en krijgt dus geen informatie over de identiteit van degene
bij wie het vergunningnummer hoort. Zoals eerder onder 1 al opgemerkt, is er geen
zekerheid dat het nummer in de advertentie ook inderdaad hoort bij degene die zegt
onder dit nummer te werken. Het is dus mogelijk dat het nummer gebruikt wordt door
een illegale prostituee. Het vermelden van het nummer in advertenties is daarmee
fraudegevoelig. Bovendien kan het contact tussen prostituee en klant op veel andere
manieren tot stand komen dan via een advertentie. Met begrip voor de aandacht voor de
privacy van de prostituee vindt het college het nodig dat nagedacht wordt over een manier
om de fraudegevoeligheid van deze werkwijze te verminderen en zo de effectiviteit ervan
te vergroten.

Pagina 6 van 8

i'-'

•l-

3.4 Het college adviseert om te zoeken naar een mogelijkheid om de fraude­
gevoeligheid van het gebruik van vergunningnummers in advertenties te
verminderen. Tevens adviseert het college om in de voorgestelde pilot te
onderzoeken in welke mate dergelijke fraude voorkomt.

4.

Gevolgen regeldruk

De toelichting bevat een hoofdstuk met de bestuurlijke, administratieve en financiële
lasten. Deze lasten zijn onderverdeeld naar de prostituees, de exploitanten, de faciliteerders en klanten, de gemeenten, politie en Rijk.
Bij de lasten voor de prostituees zijn de handelingen beschreven die een prostituee moet
verrichten, zoals de reistijd naar de gemeente waar de vergunning wordt aangevraagd
en het voeren van het aanvraaggesprek. Er ontbreekt echter een indicatie van de
geschatte duur van een dergelijk gesprek en van de geschatte gemiddelde reistijd. Daar­
naast ontbreekt een schatting van de totale kosten per prostituee, en een (grove)
inschatting van het aantal prostituees dat een vergunning zal aanvragen.
De lastenbeschrijving voor de seksbedrijven bevat een berekening van € 180,- per
bedrijf. Prostitutiebedrijven (anders dan de overige seksbedrijven) moeten in het nieuwe
voorstel een bedrijfsplan opstellen. Niet duidelijk is of voor het bedrijfsplan een format
opgesteld gaat worden. De berekening is volgens de toelichting inclusief de tijd benodigd
voor het opstellen van een bedrijfsplan. In 2014 bleek uit onderzoek dat er 674 seks­
bedrijven waren met een vergunning, waaronder 77 seksbedrijven die geen prostitutiebedrijf zijn. Er zijn geen recentere cijfers voorhanden.® Ten gevolge van deze wet worden
alle escortbedrijven vergunningplichtig. Er valt voor dit type bedrijf dus een toename van
het aantal vergunningen te verwachten. De toelichting gaat uit van een toename van 90
bedrijven.
De toelichting vermeldt verder dat de nalevingskosten van dit wetsvoorstel voor de
exploitant bestaan uit het vaststellen van de identiteit van de prostituee en het contro­
leren van de geldigheid van de bijbehorende prostitutievergunning in het hit/no hitsysteem. De toelichting schaart dit onder de bedrijfseigen kosten. Het college merkt op
dat dit onjuist is. Het betreft immers handelingen die nieuw zijn als gevolg van het
wetsvoorstel en die zonder de wettelijke verplichtingen niet zouden worden gedaan. De
berekening van deze nalevingskosten moet dus alsnog opgenomen worden.
Het voorstel brengt verder de verplichting voor de exploitant dan wel de beheerder van
een prostitutiebedrijf met een seksinrichting mee dat deze aanwezig moet zijn gedurende
de uren dat het prostitutiebedrijf daadwerkelijk is geopend. Deze verplichte aanwezigheid
moet de veiligheid van prostituees vergroten. In het regeldrukhoofdstuk ontbreekt de
berekening van de benodigde tijd en kosten van deze aanwezigheidsplicht.
Bij de lasten voor faciliteerders en klanten staat dat het (mogelijk) controleren van de
vergunningnummers (zowel de prostitutievergunningen als de bedrijfsvergunningen)
maximaal enkele minuten in beslag neemt. Waar mogelijk moet hierbij een schatting
gegeven worden van het aantal keren dat die controle plaatsvindt.

Het WODC is gevraagd in 2020 een nulmeting te doen van omvang en aard van de seksbranche.

Pagina 7 van 8

De overige lastenbeschrijvingen (voor gemeenten, politie en Rijk) zien op overheids­
instanties. In de toelichting bij deze beschrijving worden de extra lasten voor gemeenten
(vanwege nieuwe en dus extra vergunningaanvragen) rechtstreeks weggestreept tegen
de extra inkomsten in de vorm van kostendekkende leges, waardoor 'het voorstel naar
verwachting niet zal leiden tot extra lasten'. Het college merkt op dat dit vanuit regeldrukoptiek een onzorgvuldige weergave is. Het is namelijk niet bekend (en ook niet ver­
plicht) of de gemeenten met de extra legesopbrengst de extra kosten voor de vergun­
ningaanvragen zulien bekostigen.
Tot slot merkt het college op dat in het hoofdstuk over de lasten nog een totaalberekening
van de regeldruk ontbreekt.
4.1 Het college adviseert om het regeldrukhoofdstuk op de hierboven
genoemde punten aan te vullen conform de Rijksbrede methodiek.

Dictum
Gelet op bovengenoemde bevindingen is het eindoordeel ten aanzien van de consultatieversie van dit voorstel:
Het voorstel niet indienen / vaststellen tenzij met de adviespunten rekening
wordt gehouden.

In de verwachting u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Hoogachtend,

Voorzitter

Secretaris

Pagina 8 van 8

Port Betaald
Port Payé
Pays-Bas

Adviescollege
toetsing regeldruk

Gezien scankamer
JenV