Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

33 577

Interparlementair Koninkrijksoverleg 2013

Nr. 2

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN
KONINKRIJKSRELATIES
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 11 april 2013
In uw brief van bovenvermelde datum verzoekt u mij om een schriftelijke
reactie op de afsprakenlijst van het Interparlementair Koninkrijksoverleg
(Kamerstuk 33 577, nr. 1), voor zover in die afsprakenlijst wordt verwezen
naar de Nederlandse regering, c.q. regeringen van de andere landen van
het Koninkrijk.
U gelieve onderstaand mijn reactie aan te treffen.
De afspraken hebben voor een deel betrekking op andere beleidsterreinen
dan waarvoor ik verantwoordelijk ben.
Uit de afsprakenlijst maak ik op dat werkgroepen met betrekking tot
onderwijs, energie en vervoer in het Caribisch gebied notities voorbereiden die voor reactie zullen worden voorgelegd aan de regeringen van
de landen.
Voor de reactie op de overige afspraken, met name die betrekking hebben
op gezondheidszorg en jeugd-en jongerenbeleid, heb ik mijn ambtgenoot
van VWS geconsulteerd. Wat betreft gezondheidszorg treft u hieronder
daarover de informatie aan. Helaas is het niet mogelijk gebleken de
reacties met betrekking tot het jeugd- en jongerenbeleid tijdig te
ontvangen. U wordt echter daarover door mijn ambtgenoot van VWS zo
spoedig mogelijk en rechtstreeks geïnformeerd.
Gezondheidszorg
Met betrekking tot de conclusies op het beleidsterrein van de gezondheidszorg acht mijn ambtgenoot van VWS het een goed initiatief dat de
verschillende parlementaire partijen op het dossier gezondheidszorg
samenwerking zoeken en waar mogelijk tot verbetering van de zorgsituatie binnen het Koninkrijk proberen te komen. Wat betreft de voorstellen
tot samenwerking om te komen tot een optimale gezondheidszorg in het
Koninkrijk, met name concentraties van medische specialismen, geldt
voor alle landen dat de specialismen de verantwoordelijkheid zijn van de
in die landen functionerende ziekenhuizen, zijnde private instellingen. Het
is dus zeer de vraag in hoeverre de landsregeringen hierover gaan. Dit

kst-33577-2
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 577, nr. 2

1

speelt momenteel in Sint Maarten met het SMMC en ook in Curaçao met
het SEHOS. Deze private instellingen, die gaan over de specialismen en de
eventuele samenwerking onderling, zijn ingebed in de verschillende
zorgverzekeringssystemen van de landen. Die geven de randvoorwaarden
en de financiële ruimte voor de ziekenhuizen en medische specialismen.
Deze systemen zijn momenteel in grote mate aan verandering onderhevig
in Sint Maarten en Curaçao. VWS heeft al samenwerking op vlak van
uitbreiding specialismen op Sint Maarten aangeboden door de jumelage
van het ziekenhuis te Bonaire uit te breiden naar het ziekenhuis te Sint
Maarten, maar dit is gestopt vanwege ernstige governance problemen
van het SMMC te Sint Maarten. Daarnaast heeft het ministerie van VWS
meerdere malen desgewenst beleidsondersteuning aan Curaçao
aangeboden. VWS is van mening dat samenwerking tussen landen op dit
vlak wel door het beleid van de desbetreffende landen kan worden
bevorderd, maar dat verdere ontwikkeling op dit gebied geheel afhankelijk
is van de lokale situatie per ziekenhuis, per land. De invloed van beleid
hierin is dus beperkt door de ruimte die verschillende zorgstelsels en de
private instellingen geven.
De conclusie is daarom dat samenwerking alleen een succes kan worden,
als de landen eerst het beleidsterrein volksgezondheid intern enigszins op
orde hebben om tot onderlinge afspraken te kunnen komen.
Wat betreft de afspraak een conferentie te organiseren ten behoeve van
concrete afspraken ten aanzien van de gezondheidszorg in het Koninkrijk
is mijn ambtgenoot van VWS van mening dat dit zeer nuttig kan zijn, maar
dat de verwachtingen hieromtrent niet te hoog gespannen mogen zijn.
VWS is zeker bereid beleidsmatig te ondersteunen, maar niet om
middelen beschikbaar te stellen voor de verschillende zorginstellingen in
de verschillende landen. Dit blijft de verantwoordelijkheid van ieder land
afzonderlijk, met het bijbehorende verzekeringsysteem.
Wat betreft het verzoek de mogelijkheden te onderzoeken tot samenwerking bij uitzendingen van patiënten in de regio om kosten te
reduceren, merkt mijn ambtgenoot op dat elk land gebruik maakt van
dezelfde zorgmakelaar, terwijl Aruba vorige jaar daarvan juist afscheid
heeft genomen en zijn eigen weg is gegaan door direct verschillende
ziekenhuizen te contracteren. Deze samenwerking levert geen kostenreductie op en de verschillen in betaalmoraal van de landen binnen het
Koninkrijk is hierbij een probleem.
Daarnaast zijn de totale hoeveelheden uitzendingen van alle landen
tezamen dermate fors dat deze over meerdere instellingen in Colombia
moeten worden uitgespreid. Dit maakt bundeling buiten de zorgmakelaar
om (direct met de Colombiaanse ziekenhuizen) onmogelijk. Daarbij komt
dat de afzonderlijke wetgevingen van de verschillende landen in belangrijke mate de speelruimte bepalen. Ook hier geldt dat de landen eerst hun
eigen beleidterrein inclusief hun wetgeving op orde moeten brengen
alvorens op dit onderwerp iets te bereiken valt.
Aangaande het verzoek de mogelijkheden te onderzoeken betreffende een
basispakket van generieke medicijnen in de eerstelijnsgezondheidszorg
dient bedacht te worden dat deze geheel afhankelijk zijn van de afzonderlijke wetgevingen van de verschillende landen. Die bepalen ook hier in
belangrijke mate de speelruimte en de landen moeten eerst hun eigen
beleidterrein inclusief hun wetgeving op orde brengen alvorens op dit
onderwerp iets te bereiken valt.
Voor samenwerking op het gebied van orgaantransplantatie en matching
van organen dient het gehele zorgsysteem per land geschikt te worden
gemaakt om organen te oogsten en beschikbaar te stellen (te matchen).
Hiervoor dient een heel systeem van donororganisatie met bijbehorende
medische teams en wetgeving gereed te worden gemaakt. Het is geheel
de vraag of de geringe omvang van de eilanden hiervoor geschikt is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 577, nr. 2

2

Geschillenregeling
De delegaties van de vier landen betreuren het voorts dat de regeringen
gezamenlijk nog geen gevolg hebben gegeven aan de uitvoering van de in
2010 aangenomen motie Yrausquin/Herdé (Kamerstuk 32 213 (R1903),nr
14).
Op het verzoek aan de regeringen van de vier landen tot het zo spoedig
mogelijk uitvoering geven aan genoemde motie heeft de Koninkrijksconferentie 2011 een werkgroep geschillenbeslechting ingesteld.
Ik kan u mededelen dat de werkzaamheden van de werkgroep aan de orde
zullen komen in de Koninkrijksconferentie, ditmaal georganiseerd door
Aruba en te Aruba. De conferentie wordt in de tweede week van juni
gehouden. U ontvangt na afloop daarvan een verslag.
De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
R.H.A. Plasterk

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 577, nr. 2

3