Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

35 047 (R2108)

Wijziging van de Paspoortwet in verband met de
invoering van elektronische identificatie met
een publiek identificatiemiddel en het uitbreiden
van het basisregister reisdocumenten

Nr. 5

VERSLAG
Vastgesteld 19 november 2018
De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer als volgt Verslag uit
te brengen van haar bevindingen.
Onder het voorbehoud dat de regering op de gestelde vragen en de
gemaakte opmerkingen tijdig en genoegzaam zal hebben geantwoord,
acht de commissie de openbare beraadslaging over dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.
Inhoudsopgave
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.

Inleiding
Het publiek identificatiemiddel
De uitbreiding van het basisregister reisdocumenten
Overige wijzigingen
Privacykader en verenigbaarheid met andere grondrechten
Gevolgen van het wetsvoorstel
Reacties op het wetsvoorstel

1
3
4
5
5
6
7

1. Inleiding
De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel Wijziging van de Paspoortwet in verband met de
invoering van elektronische identificatie met een publiek identificatiemiddel en het uitbreiden van het basisregister reisdocumenten. Graag
willen zij de regering daarover een aantal vragen stellen.
Als de leden van de VVD-fractie het goed begrijpen ontstaat er een
«centraal» basisregister met gegevens over vermiste en van rechtswege
vervallen reisdocumenten, alsmede de aanvraaggegevens en de
gegevens betreffende de vervaardigde documenten die in de reisdocumentenadministratie van de uitgevende instanties worden bewaard met
uitzondering van de gezichtsopname en de handtekening. Ook zullen de
statusgegevens van het op een document aangebrachte publieke

kst-35047-5
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 047 (R2108), nr. 5

1

identificatiemiddel worden opgenomen. Betekent dit dat de uitgevende
instanties nog een aparte administratie bijhouden voor de gezichtsopnamen en de handtekeningen? De NVBB pleit ervoor de handtekening en
de pasfoto ook in het centrale register op te nemen. De regering doet dat
niet, omdat deze gegevens geen rol spelen voor het realiseren van de
e-functionaliteit. Waar wordt verder aan gedacht als het gaat om de
verdere vernieuwing van het reisdocumentenstelsel en ook de
e-functionaliteit? De leden van de VVD-fractie krijgen graag een reactie op
de hier naar voren gebrachte punten.
Met het wetsvoorstel wordt de mogelijkheid tot het aanvragen van een
Nederlandse identiteitskaart uitgebreid tot alle Nederlanders die in de
basisregistratie personen zijn ingeschreven. Daarnaast wordt geregeld dat
Nederlanders die buiten het Koninkrijk woonachtig zijn, zonder in de BRP
te zijn ingeschreven, ook een Nederlandse identiteitskaart kunnen
aanvragen. Is voor Nederlanders in het buitenland ingeschreven staan in
het Register Niet-ingezetenen (RIN) een voorwaarde om een identiteitskaart te krijgen? Kunnen mensen die niet in het RNI staan ook een
identiteitskaart krijgen? Wat is de basis daarvoor? Is er überhaupt een lijst
met Nederlanders, woonachtig in het buitenland, die niet in het RNI
staan? Graag krijgen de leden van de VVD-fractie een verduidelijking van
de regering.
Betekent een en ander dat de groep Nederlanders in de BRP het identificatiemiddel kan gebruiken voor elektronische dienstverlening op het
hoogste betrouwbaarheidsniveau met Nederlandse instanties in de
(semi-) publieke sector en de groep Nederlanders buiten het Koninkrijk,
zonder in de BRP ingeschreven te staan? Zo ja, wat is dan het voordeel
voor de tweede groep om een Nederlandse identiteitskaart te kunnen
aanvragen? In hoeverre komt het voor dat personen nu zowel een
paspoort als een Nederlandse identiteitskaart bezitten? In feite kan het
straks voorkomen dat mensen naast het aanschaffen van een paspoort
een identiteitskaart nodig hebben voor de digitale dienstverlening van de
overheid? Hoe werkt het, als je, bijvoorbeeld, als Nederlander in het
buitenland woont en in Nederland belasting moet doen? De leden van de
VVD-fractie vragen de regering hier nader op in te gaan.
Nu de Paspoortwet met de voorgestelde wijziging een toevoeging krijgt
ten opzichte van de huidige wet, te weten de invoering van elektronische
identificatie, – de considerans van het wetsvoorstel geeft dat ook aan –,
vragen de leden van de VVD-fractie zich af of niet ook de considerans van
de Paspoortwet in die zin moet worden gewijzigd, want daarin is nu niets
over elektronische identificatie opgenomen. Of wordt de considerans door
dit wetsvoorstel automatisch gewijzigd? Graag krijgen de leden van de
VVD-fractie een reactie van de regering.
De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorstel tot wijziging van de Paspoortwet in verband met de
invoering van elektronische identificatie met een publiek identificatiemiddel en het uitbreiden van het basisregister reisdocumenten.
Doel van het wetsvoorstel is, zo begrijpen zij, dat de burger zich op een
hoger niveau van betrouwbaarheid kan identificeren dan met het huidige
DigiD. Daarbij worden twee hogere niveaus van betrouwbaarheid
onderscheiden, te weten het niveau substantieel en het niveau hoog.
Wordt steeds als er in de tekst sprake is van «het hoogste betrouwbaarheidsniveau» bedoeld: betrouwbaarheidsniveau hoog, zo vragen de leden
van de CDA-fractie. Zo ja, waarom wordt dan niet consequent één term
gebruikt?
De leden van de CDA-fractie vragen voorts wat de wettelijke basis is van
de plaatsing van een publiek identificatiemiddel op het rijbewijs.
De regering stelt dat met het oog op een tijdige invoering van het publiek
identificatiemiddel op de Nederlandse identiteitskaart het onderhavige
voorstel van rijkswet «zo mogelijk parallel» aan de Wet digitale overheid

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 047 (R2108), nr. 5

2

(Wdo) bij de Tweede Kamer wordt ingediend. De leden van de CDA-fractie
constateren, dat dit niet is gebeurd: het onderhavige wetsvoorstel is
ingediend op 1 oktober, terwijl het wetsvoorstel Wdo is ingediend op
19 juni. Hoe verhouden beide wetsvoorstellen zich tot elkaar, zo vragen
deze leden. Acht de regering gelijktijdige parlementaire behandeling
wenselijk?
De regering stelt, dat de huidige infrastructuur van afzonderlijke, niet
digitaal met elkaar verbonden reisdocumentenadministraties bij de
uitgevende instanties en een qua doel en inhoud beperkt basisregister
reisdocumenten bij de Minister van BZK niet geschikt is om de gegevensverwerking te bieden die noodzakelijk is in het licht van de plaatsing en
het gebruik van het publiek identificatiemiddel op de Nederlandse
identiteitskaart. De leden van de CDA-fractie vragen de regering hoe deze
stelling zich verhoudt tot de overwegingen bij de invoering van het
huidige stelsel.
De leden van de D66-fractie hebben kennisgenomen van het onderhavige
wetsvoorstel. Zij vinden het van belang dat Nederlanders met een hoger
betrouwbaarheidsniveau kunnen inloggen bij de overheid en de
semi-publieke sector. Dit wetsvoorstel zet daar stappen toe: het creëert
een juridische grondslag voor het plaatsen van een publiek identificatiemiddel op de daartoe aangewezen reisdocumenten, voor nu de identiteitskaart, en het realiseert een uitbreiding van het basisregister reisdocumenten. Zij hebben nog wel enkele vragen.
In de eerste plaats vragen de leden van de D66-fractie om een toelichting:
waarom is de huidige infrastructuur van reisdocumentenadministraties
ongeschikt om gegevensverwerking te bieden die noodzakelijk is in het
licht van de plaatsing en het gebruik van het publiek identificatiemiddel op
de Nederlandse identiteitskaart? Hoe zal de ontwikkeling van deze nieuwe
centrale administratie, het basisregister, in zijn werk gaan? Dit lijkt een
ICT-project van formaat. Welke lessen van de Commissie-Elias zijn hierbij
van belang? Wie zal er allemaal toegang hebben tot dit basisregister?
De leden van de GroenLinks-fractie hebben met interesse kennis genomen
van het voorliggende wetsvoorstel. Deze leden maken graag van de
gelegenheid gebruik om de regering nog enkele vragen te stellen.
Allereerst zouden deze leden graag van de regering vernemen hoe deze
wetswijziging is ontvangen bij de regeringen van de landen Aruba,
Curaçao en Sint-Maarten. Hebben de regeringen van de andere landen
van het Koninkrijk gebruik gemaakt van de bestaande mogelijkheden om
aan te geven hoe zij over het voorliggende wetsvoorstel denken?
2. Het publiek identificatiemiddel
De leden van de VVD begrijpen dat de dienst Logius straks de authenticatie van het op de Nederlandse identiteitskaart geplaatste publiek
identificatiemiddel zal verzorgen. Welke voorbereidingen worden er
getroffen dat de dienst Logius deze taak goed kan uitvoeren? Wat zijn de
consequenties voor het budget van Logius? Graag krijgen de leden van de
VVD-fractie een reactie van de regering.
Voor het gebruik van de e-NIK als elektronisch identificatiemiddel op
betrouwbaarheidsniveau hoog zijn voorzieningen en gegevens nodig die
op de kaart worden aangebracht. Alle documenten worden voorzien van
een chip met een applet. Hoe ziet het tijdspad eruit als het gaat om de
e-NIK gereed te hebben voor de digitale dienstverlening van de overheid?
Welke kosten zijn gemoeid met het aanbrengen van een chip op de
reisdocumenten? Voor wie zijn die kosten? In hoeverre lopen de
technische aanpassingen en de voorbereidingen voor wetgeving
synchroon? Graag krijgen de leden van de VVD-fractie een reactie van de
regering.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 047 (R2108), nr. 5

3

De activering van het publiek identificatiemiddel door de burger vindt
plaats bij de authenticatiedienst. De burger moet een eigen PIN-code
instellen. Waarom is voor een nieuwe PIN-code gekozen? Kan authenticatie niet ook op basis van de toekomstige DigiD-hoog geschieden? Mocht
er in het authenticatieproces met de voorgestelde PIN iets fout gaan, met
als gevolg daarvan dat het publieke middel op de identiteitskaart niet
meer werkt en de kaart dus niet meer voor de digitale dienstverlening kan
worden gebruikt, wie moet dan de kosten van een nieuwe kaart met een
nieuw publiek middel betalen? Is dat de burger of de overheid, zo vragen
de leden van de VVD-fractie.
De leden van de CDA-fractie vragen wat precies bedoeld wordt met «hoog
betrouwbare elektronische dienstverlening in de (semi-)publieke sector».
Wordt met dienstverlening identificatie bedoeld?
Activering is noodzakelijk om het publiek identificatiemiddel te kunnen
gebruiken om in te loggen. Wil de burger van deze mogelijkheid geen
gebruik maken, dan kan hij het gebruik van het middel opschorten (door
het niet te activeren) of het middel intrekken. Het intrekken kan overigens
al geschieden voordat het middel is geactiveerd, zo stelt de regering. Dit
zou betekenen, zo begrijpen de leden van de CDA-fractie, dat het
identificatiemiddel kan worden geactiveerd nadat het is ingetrokken. Deze
leden ontvangen op dit punt graag een nadere toelichting van de
regering.
Het publieke identificatiemiddel kan worden ingetrokken door daartoe
bevoegde organisaties. De leden van de CDA-fractie vragen welke
instanties op welke gronden het publieke identificatiemiddel kunnen
intrekken. Uit de formulering «de meest voorkomende reden» maken deze
leden op, dat in de memorie van toelichting geen sprake is van een
uitputtende opsomming.
Voor de aanvraag van een Nederlandse identiteitskaart verschijnt de
burger «ook fysiek» aan het aanvraagloket van de uitgevende instantie.
Wat wordt in dit verband bedoeld met «ook», zo vragen de leden van de
CDA-fractie.
De leden van de D66-fractie krijgen graag een toelichting op de gekozen
wijze dit hoger betrouwbaarheidsniveau vorm te geven: de NFC-chip op
de identiteitskaart. Kan de regering ingaan op de volgende vragen? De
doorlooptijd voor DigiD-hoog wordt ingeschat op 10 jaar. Het duurt
namelijk een tijd voordat iedereen een nieuwe identiteitskaart heeft. Is er
niet het risico dat deze methode over 10 jaar alweer achterhaald is, zo
vragen deze leden aan de regering? Ten tweede is het een feit dat alleen
Android gebruikers met hun telefoon deze chip kunnen uitlezen. Dit werkt
niet voor iOS-gebruikers. Heeft de regering zicht op welk aandeel van de
Nederlandse bevolking geen Android-telefoon heeft? Hoe wordt dit
opgelost? Klopt het dat zij een kaartlezer moeten aanschaffen? Wat zal
deze kosten? Graag een nadere toelichting op de oplossing van dit
probleem.
3. De uitbreiding van het basisregister reisdocumenten
De uitbreiding van de gegevensverwerking in het basisregister reisdocumenten zal fasegewijs plaatsvinden, zo stellen de leden van de VVD-fractie
vast. Wanneer zal, zo is de verwachting, het register volledig operationeel
zijn, met alle gegevens die worden beoogd er in te zijn opgenomen? Hoe
lang zal de overgangsfase duren? Hoe zal overigens in de overgangssituatie worden omgegaan met de gegevens en de gegevensverstrekking
uit de afzonderlijke registraties, die dus nog niet naar het uitgebreide,
centrale, register zijn overgebracht? Gelden daar ook de nieuwe
bepalingen uit deze wet voor? Graag krijgen de leden van de VVD-fractie
een reactie van de regering.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 047 (R2108), nr. 5

4

In de memorie van toelichting wordt melding gemaakt van «dubbele»
opslag van gegevens in verschillende systemen. Gaat het hier om opslag
van dezelfde gegevens in meerdere registers of om opslag van oude
gegevens in de bestaande administraties en opslag van nieuwe gegevens
in het uitgebreide basisregister reisdocumenten? Graag krijgen de leden
van de VVD-fractie een reactie van de regering.
Begrijpen de leden van de VVD-fractie het goed dat op termijn het gebruik
van het register paspoortsignaleringen wordt beëindigd, als het basisregister reisdocumenten compleet in gebruik is? En moet dan vervolgens de
Paspoortwet weer worden gewijzigd?
Als de uitbreiding van het basisregister reisdocumenten is voltooid, zal
het bijhouden van reisdocumentgegevens in de BRP worden beëindigd.
Wat betekent dat voor de systemen van de BRP, zo vragen de leden van de
VVD-fractie.
4. Overige wijzigingen
De leden van de VVD-fractie wijzen er op dat het niet ondenkbeeldig is dat
een Nederlander in het buitenland met een identiteitskaart, die niet in de
BRP is ingeschreven, af en toe digitaal contact met de Nederlandse
overheid heeft voor het regelen van bepaalde zaken, waar hij de overheid
voor nodig heeft. Hoe gaat dat dan? De leden van de VVD-fractie vragen
de regering hierop te reageren.
In de memorie van toelichting wordt gesteld dat voor de in de BRP
ingeschreven Nederlanders die tijdelijk in het Caribisch deel van het
Koninkrijk verblijven (bijvoorbeeld vanwege vakantie) nog zal worden
bepaald of zij ook ter plekke een e-NIK kunnen aanvragen. De leden van
de VVD-fractie vragen waar dat van af zal hangen en waar de verantwoordelijkheid daarvoor ligt. Deze Nederlanders hebben toch voldoende
gelegenheid om een e-NIK in Nederland zelf aan te vragen. Graag krijgen
zij een reactie van de regering.
In het wetsvoorstel is een grondslag opgenomen om het mogelijk te
maken kosten in rekening te brengen voor de vervaardiging en
verstrekking van een publiek identificatiemiddel en voor de handelingen
die door de Minister van BZK worden verricht voor het gebruik kunnen
maken van dit middel. De leden van de VVD-fractie vragen zich af wat,
naar verwachting, de prijs van de nieuwe Nederlandse identiteitskaart zal
zijn.
De leden van de D66-fractie lezen dat in het wetsvoorstel geregeld wordt
dat Nederlanders die buiten het koninkrijk woonachtig zijn, zonder in de
BRP te zijn ingeschreven, eveneens een Nederlandse identiteitskaart
kunnen aanvragen. De aan het woord zijnde leden vragen of dit hiervoor
nog niet mogelijk was? Wat verandert er voor hen in de praktijk? Kunnen
alle Nederlanders in het buitenland ook gebruik maken van DigiD-hoog?
5. Privacykader en verenigbaarheid met andere grondrechten
De leden van de D66-fractie lezen dat het verstrekken van gegevens uit dit
nieuwe basisregister mogelijk wordt gemaakt middels deze wet. Deze
gegevens kunnen verstrekt worden wanneer deze noodzakelijk zijn voor
de elektronische dienstverlening, maar ook bij het voorkomen en
bestrijden van fraude. Welke grenzen en voorwaarden worden er bij het
verstrekken, met als doel fraude te bestrijden, gesteld?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 047 (R2108), nr. 5

5

Kan de regering ook verder ingaan op de eventuele risico’s die uit de
gegevensbeschermingseffectbeoordeling (GEB) naar voren zijn gekomen
en op welke manier er maatregelen zijn getroffen deze risico’s aan te
pakken?
6. Gevolgen van het wetsvoorstel
Financiële gevolgen voor de burger
Burgers die niet beschikken over een mobiele telefoon met een zogeheten
Android besturingssysteem zullen voor het uitlezen van het publiek
identificatiemiddel een cardreader moeten aanschaffen om op het
betrouwbaarheidsniveau hoog in te kunnen loggen. Voor wie komen deze
kosten, zo vragen de leden van de VVD-fractie.
De regering stelt, zo lezen de leden van de CDA-fractie, dat de financiële
gevolgen van dit wetsvoorstel voor de burger in samenhang dienen te
worden bezien met de vermindering van diens administratieve lasten
indien hij gebruik gaat maken van het publiek identificatiemiddel. De
leden van de CDA-fractie vragen in dit verband wat de financiële gevolgen
zijn voor de burger indien hij geen gebruik gaat maken van het publiek
identificatiemiddel. Ook vragen deze leden naar de financiële gevolgen
voor de burger indien hij gebruik wil maken van het publiek identificatiemiddel, terwijl zijn Nederlandse identiteitskaart nog negen jaar geldig is.
De leden van de CDA-fractie vragen de regering nader in te gaan op de
vraag hoe de levensduur van de chip zich verhoudt tot de juridische
geldigheidsduur van de Nederlandse identiteitskaart.
De leden van de D66-fractie begrijpen dat een hoger betrouwbaarheidsniveau bij het inloggen, positief is voor de burger, het is veiliger. Deze
leden lezen daarnaast dat dit voorstel de administratieve lasten van de
burger vermindert. Deze leden vragen graag aan de regering of zij kan
toelichten door middel van een praktisch voorbeeld hoe dit voorstel de
administratieve lasten van de burger vermindert. Tot welke digitale
dienstverlening zal de burger toegang hebben waarvoor hij of zij zich nu
nog fysiek moet melden?
Ook schrijft de regering dat de financiële kosten, die de burger gedeeltelijk
zelf draagt door hogere ID-kaartkosten, in het licht moeten worden bezien
van het verminderen van de administratieve lasten. Hoe hoog zullen deze
kosten zijn per burger per ID-kaart? Kan de regering een schatting maken?
Klopt het dat de regering er voor kiest om naast de kosten voor de chip,
ook de kosten die verband houden met het basisregister reisdocumenten
door te berekenen in de prijs voor een ID-kaart? Kan de regering dit
verduidelijken? Klopt het dat ook mensen die geen gebruik willen maken
van deze chip, toch de kosten ervoor moeten dragen?
Uitvoeringslasten
De leden van de CDA-fractie wijzen er op dat de regering ervan uitgaat dat
het aantal aanvragen van een e-NIK in het Caribische deel van het
Koninkrijk en in het buitenland beperkt van omvang zal zijn, als gevolg
van de eis dat de aanvrager in de BRP moet zijn ingeschreven. Hoeveel
personen in het Caribische deel van het Koninkrijk en in het buitenland
zijn op dit moment ingeschreven in de BRP, zo vragen de leden van de
CDA-fractie. Gaat de regering ervan uit, dat het publiek identificatiemiddel
op de Nederlandse identiteitskaart weinig aantrekkelijk is voor Nederlanders in het Caribische deel van het Koninkrijk en Nederlanders in het
buitenland? Deze leden ontvangen op dit punt graag een nadere
toelichting van de regering.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 047 (R2108), nr. 5

6

Het nieuwe basisregister reisdocumenten zal geleidelijk worden gevuld
met gegevens over reisdocumenten en Nederlandse identiteitskaarten, die
nu nog in de reisdocumentenadministraties van de tot verstrekking
bevoegde autoriteiten worden bijgehouden. Hoe verhouden de verschillende administraties zich tot elkaar, zo vragen de leden van de
CDA-fractie. Deze leden vragen in dit verband ook een nadere onderbouwing van de verwachting, dat de overgang van de gegevens uit de
administraties van de uitgevende instanties naar het nieuwe basisregister
reisdocumenten ook besparingen op het beheer kan opleveren, zowel
voor de rijksoverheid als bij de uitgevende instanties.
De leden van de GroenLinks-fractie vragen naar de uitvoerbaarheid van
het voorliggende wetsvoorstel in zowel de andere landen van het
Koninkrijk als in de bijzondere openbare lichamen Bonaire, Sint-Eustatius
en Saba. De regering schrijft in reactie op het advies van de Raad van
State: Daar waar het echter het plaatsen van het elektronisch middel op
reisdocumenten, waaronder begrepen de Nederlandse identiteitskaart,
betreft, dient dit, zoals de Afdeling terecht stelt, bij wijze van rijkswet te
geschieden. De burgers van de andere landen van het koninkrijk kunnen
op gelijke wijze van de voordelen van deze digitale dienstverlening
gebruik maken als waarop burgers uit het Europese deel van het
koninkrijk dat kunnen, mits zij in de basisregistratie personen zijn
ingeschreven. Kan de regering aangeven wat dit in materiele zin betekent
voor de burgers uit het Caribische deel van het Koninkrijk? Hoeveel
burgers uit het Caribisch deel van het Koninkrijk staan ingeschreven in de
basisregistratie personen? Kan dit per land en per openbaar lichaam
worden aangegeven? En op welke manier worden de burgers in deze
landen en openbare lichamen geïnformeerd over de werking van deze
wet?
7. Reacties op het wetsvoorstel
Het Adviescollege toetsing regeldruk adviseert, zo merken de leden van
de CDA-fractie op, het identificatiemiddel met betrouwbaarheidsniveau
hoog zo te introduceren dat de voordelen van het (digitale) identificatiemiddel voor burgers duidelijk zijn en dat zij vertrouwen dat het identificatiemiddel hun privacygevoelige gegevens beschermt. De regering stelt dat
dit advies zeker zal worden gevolgd. De leden van de CDA-fractie vragen
de regering reeds in de nota naar aanleiding van het verslag in te gaan op
de voordelen voor burgers en het vertrouwen van burgers, met zo min
mogelijk technisch jargon.
De leden van de CDA-fractie vragen de regering nader in te gaan op het
commentaar van de Autoriteit Persoonsgegevens (AP), dat één centraal
register niet alleen voordelen oplevert. Zo zijn de gevolgen van een
mogelijk beveiligingsincident groter. Wanneer een onbevoegde zich
toegang weet te verschaffen tot de persoonsgegevens in het basisregister,
dan verkrijgt hij immers toegang tot een grote set aan persoonsgegevens.
De leden van de D66-fractie hebben kennisgenomen van de zorgen die de
Autoriteit Persoonsgegevens (AP) uit in haar advies omtrent het uitblijven
van een afweging tussen de beperking van de persoonlijke levenssfeer die
dit nieuwe register creëert, en de nagestreefde doeleinden. Zij lezen de
reactie van de regering in de memorie van toelichting vanaf pagina 32.
Toch vragen zij de regering nader de noodzaak van dit centrale register
toe te lichten, waarbij informatie, die nu op verschillende plekken staat, bij
elkaar wordt gezet. Waarom kan het huidige systeem fraude niet adequaat

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 047 (R2108), nr. 5

7

tegengaan? Waarom is er nu geen sprake van een betrouwbare identiteitsvaststelling? Kortom, graag een nadere toelichting op de noodzaak van dit
nieuwe centrale systeem.
De voorzitter van de commissie,
Ziengs
De waarnemend griffier van de commissie,
Hendrickx

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 047 (R2108), nr. 5

8