Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2017–2018

31 765

Kwaliteit van zorg

Nr. 330

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 27 juni 2018
Tijdens de Regeling van werkzaamheden op 27 juni 2018 (Handelingen II
2017/18, nr. 99, Regeling van Werkzaamheden) heeft het lid Hijink (SP) vier
vragen gesteld naar aanleiding van de brief1 die op 26 juni 2018 naar uw
Kamer is verzonden met een afschrift van de voorlopige kaderbrief Wlz
2019 en het advies van de Nationale Zorgautoriteit (NZa) over de
toereikendheid van het Wlz kader in 2018. Hij heeft mij verzocht deze
vragen te beantwoorden in een brief en deze voor aanvang van het debat
over de verpleeghuizen op woensdagavond 27 juni aan uw Kamer te
verzenden. Hierbij zend ik u de antwoorden op zijn vragen, evenals de
antwoorden op de vragen van het lid Agema (PVV) en het lid Hermans
(VVD).
1. Waarop baseert de Minister dat de macro contracteerruimte omlaag
moet als de tarieven in de sector V&V herijkt zouden worden?
De NZa heeft berekend wat het verschil is tussen de huidige maximumtarieven en de, op basis van het kostenonderzoek, herijkte maximumtarieven. Op basis daarvan is het macro budgettaire verschil bepaald. Daar
waar deze berekening in de gehandicaptenzorg en geestelijke gezondheidszorg leidt tot een hoger benodigd bedrag (en door mij middelen
worden toegevoegd aan de contracteerruimte), leidt deze berekening tot
een negatief bedrag voor de sector verpleging en verzorging (en volgens
dezelfde systematiek tot een verlaging van de contracteerruimte). Hierbij
ga ik ervan uit dat zorgkantoren evenals voorgaande jaren individuele
afspraken maken over de prijs.

1

kst-31765-330
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Kamerstuk 34 104, nr. 228

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 31 765, nr. 330

1

2. Met welk macro bedrag zouden de tarieven voor de verpleeghuiszorg
aangepast moeten worden volgens berekening van de NZa?
Indien alle tarieven voor de V&V-sector zouden worden herijkt, zou de
neerwaartse aanpassing van het Wlz-kader uitkomen op ongeveer € 75
miljoen. Door de intramurale tarieven niet te herijken, blijft het effect
beperkt tot € 55 miljoen. Hierbij ga ik ervan uit dat zorgkantoren evenals
voorgaande jaren individuele afspraken maken over de prijs.
3. Hoeveel budget is er door instellingen in 2016 bijgelegd uit posten
anders dan de zorgzwaartepakketen om de tekortschietende tarieven te
dekken?
Wlz-instellingen draaiden in 2016 als geheel genomen positieve resultaten
(gecorrigeerd voor de nabetaling van de onregelmatigheidstoeslag in
2016 met terugwerkende kracht). Het is wel bekend dat instellingen
minder geld uitgaven aan de lichtere cliëntgroepen en meer aan de
zwaardere cliëntgroepen. Ook hebben instellingen minder aan huisvestingslasten uitgegeven dan ze aan vergoeding hebben ontvangen. Een
deel van dat geld hebben zorginstellingen mogelijk ingezet voor zorg.
Volgens de NZa ging dat laatste (Wlz-breed) om ongeveer € 180 miljoen.
4. Waarom kiest Minister voor een beleidsregel op basis van de kaderwet
ZBO’s en niet voor een aanwijzing via de Wet marktordening gezondheidszorg? Betekent dit dat door de opgelegde beleidsregel geen
voorhangprocedure in de Kamer geldt?
Een beleidsregel op grond van de Kaderwet ZBO’s stelt mij in staat om
een algemene regel vast te stellen hoe de NZa dient om te gaan met een
samenloop van kwaliteitsstandaarden en kostenonderzoeken. Daarnaast is
in dit kader relevant dat een aanwijzing op grond van de Wet marktordening gezondheidszorg specifieker dient voor te schrijven hoe de NZa
kwaliteitsstandaarden dient te verwerken. Voor dat laatste is op dit
moment onvoldoende informatie bekend. Om die reden vraag ik de NZa
in de voorlopige kaderbrief Wlz 2019 mij hierover te adviseren. De
kaderwet ZBO’s vereist geen voorhangprocedure voor het vaststellen van
een beleidsregel.
5. Het lid Agema (PVV) heeft geïnformeerd naar de afslagpercentages en
of het klopt dat er € 300 miljoen extra nodig is voor de verpleeghuiszorg?
Ik stel voorop dat een extra bedrag voor de verpleeghuiszorg bovenop de
beschikbare € 2,1 miljard niet aan de orde is. De tarieven voor de
verpleeghuiszorg zijn sinds 2017 en inmiddels per 2018 met een bedrag
van € 435 miljoen verhoogd. De afslag van de zorgkantoren is daarbij
ongewijzigd 3,5% gebleven. Via de extra middelen voor het kwaliteitsbudget verpleeghuiszorg komt hier in de periode 2019–2021 geleidelijk
een extra bedrag van € 1,7 miljard bovenop. Samen maakt dat afgerond
een extra bedrag van € 2,1 miljard structureel voor de verpleeghuiszorg.
6. Het lid Hermans (VVD) vraagt wat de relatie is tussen de € 435 miljoen
die vanaf 2018 structureel is toegevoegd aan de tarieven ten behoeve van
de implementatie van het Kwaliteitskader verpleeghuiszorg en het
kostenonderzoek?
Met het bedrag van € 435 miljoen dat vanaf 2018 structureel is toegevoegd aan de tarieven hebben de verpleeghuizen de mogelijkheid
gekregen om extra personeel in te zetten om te kunnen voldoen aan het
kwaliteitskader. De uitkomsten van het kostenonderzoek laten zien dat
sommige verpleeghuizen hier in 2016 reeds op vooruit liepen, bijvoor-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 31 765, nr. 330

2

beeld door middelen die zij ontvingen voor huisvesting (NHC) in te zetten
voor extra zorg. Voor deze instellingen geldt dat zij dankzij de extra
middelen van € 435 miljoen deze extra personeelsinzet vanaf 2018
structureel op een financieel verantwoorde wijze kunnen voortzetten.
De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
H.M. de Jonge

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 31 765, nr. 330

3