Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

33 151

Wijziging van het Wetboek van Strafrecht in
verband met de invoering van minimumstraffen
in geval van recidive bij misdrijven waarop naar
de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf
van acht jaren of meer is gesteld
(minimumstraffen voor recidive bij zware
misdrijven)

Nr. 2

VOORSTEL VAN WET
Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:
Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenselijk is dat ten
aanzien van misdrijven waarop naar de wettelijke omschrijving een
gevangenisstraf van twaalf jaren of meer is gesteld, minimumstraffen
worden ingevoerd voor de gevallen waarin iemand binnen tien jaar
opnieuw voor een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving een
gevangenisstraf van acht jaar of meer is gesteld wordt veroordeeld voor
zover dat misdrijf een ernstige inbreuk op de lichamelijke integriteit van
het slachtoffer ten gevolge heeft gehad;
Zo is het, dat Wij, de Afdeling advisering van de Raad van State
gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze:

ARTIKEL I
Het Wetboek van Strafrecht wordt als volgt gewijzigd:
A
Aan artikel 9a wordt een zin toegevoegd, luidende: Het bepaalde in de
vorige volzin is niet van toepassing in een geval als bedoeld in artikel 43c.
B
Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het tweede lid komt als volgt te luiden:
2. De duur van de tijdelijke gevangenisstraf is ten minste een dag en ten
hoogste achttien jaren.
2. In het derde lid wordt «vijftien jaren» vervangen door: achttien jaren.

kst-33151-2
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 151, nr. 2

1

C
Na artikel 43b worden de volgende artikelen ingevoegd:
Artikel 43c
1. Indien ten tijde van het begaan van een misdrijf nog geen tien jaren
zijn verlopen sedert een onherroepelijke vroegere veroordeling van de
schuldige tot gevangenisstraf wegens het plegen van een misdrijf waarop
naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van twaalf jaren of
meer is gesteld, en dit nieuwe misdrijf een ernstige inbreuk op de
lichamelijke integriteit van het slachtoffer ten gevolge heeft gehad,
bedraagt de duur van de op te leggen gevangenisstraf ten minste:
a. vier jaren, indien het een misdrijf betreft waarop naar de wettelijke
omschrijving een gevangenisstraf van acht jaren is gesteld;
b. vier jaren en zes maanden, indien het een misdrijf betreft waarop
naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van negen jaren is
gesteld;
c. vijf jaren, indien het een misdrijf betreft waarop naar de wettelijke
omschrijving een gevangenisstraf van tien jaren is gesteld;
d. zes jaren, indien het een misdrijf betreft waarop naar de wettelijke
omschrijving een gevangenisstraf van twaalf jaren is gesteld;
e. zeven jaren en zes maanden, indien het een misdrijf betreft waarop
naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vijftien jaren is
gesteld;
f. negen jaren, indien het een misdrijf betreft waarop naar de wettelijke
omschrijving een gevangenisstraf van achttien jaren is gesteld;
g. vijftien jaren, indien het een misdrijf betreft waarop naar de wettelijke
omschrijving een levenslange gevangenisstraf of een tijdelijke van dertig
jaren is gesteld.
2. Indien in een geval als omschreven in het eerste lid wegens strafverhoging ter zake van terroristische misdrijven dan wel het bepaalde in
artikel 44 een langere gevangenisstraf kan worden opgelegd, bedraagt de
duur van de op te leggen gevangenisstraf telkens ten minste de helft van
de wegens deze strafverhoging maximaal op te leggen straf.
3. De termijn van tien jaren, bedoeld in het eerste lid, wordt verlengd
met de tijd waarin de veroordeelde rechtens zijn vrijheid is ontnomen.
4. De krachtens dit artikel minimaal op te leggen gevangenisstraf wordt
bij poging tot en medeplichtigheid aan het misdrijf alsmede bij poging om
een ander te bewegen om het misdrijf te begaan met een derde
verminderd. Bij voorbereiding van een misdrijf wordt deze straf met de
helft verminderd.
Artikel 43d
De rechter kan uitsluitend een lagere gevangenisstraf opleggen dan
krachtens artikel 43c is voorgeschreven indien bestraffing overeenkomstig
artikel 43c wegens uitzonderlijke omstandigheden die zich ten tijde of na
het begaan van het misdrijf hebben voorgedaan, dan wel die de persoon
van de dader betreffen, zou leiden tot een onbillijkheid van zwaarwegende
aard.
Artikel 43e
In een geval als bedoeld in artikel 43c, eerste lid, zijn de artikelen 37a,
tweede lid, 38, derde lid, en 38m, eerste lid, niet van toepassing.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 151, nr. 2

2

Artikel 43f
Onder een vroegere veroordeling als bedoeld in artikel 43c, eerste lid,
wordt mede verstaan een veroordeling die is uitgesproken door een
strafrechter in een andere lidstaat van de Europese Unie indien deze
veroordeling een feit betreft dat naar Nederlands recht tevens een misdrijf
oplevert waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van
twaalf jaren of meer is gesteld.
D
In artikel 77a wordt na «37 tot en met 38i,» ingevoegd: 43c,.
E
Aan artikel 77b, tweede lid, wordt een zin toegevoegd, luidende: Voorts
blijft artikel 43c buiten toepassing.
F
Aan het slot van artikel 78c wordt een zinsnede toegevoegd, luidende: ,
voor zover niet uit enige bepaling het tegendeel volgt.

ARTIKEL II
Het Wetboek van Strafvordering wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 311, eerste lid, wordt na «geëist» ingevoegd: , en voorts de
redenen die de straf of maatregel hebben bepaald.
B
Artikel 359 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het vijfde tot en met achtste lid worden vernummerd tot zesde tot en
met negende lid.
2. Na het vierde lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
5. Het vonnis geeft in het bijzonder de redenen op die tot toepassing
van artikel 43d van het Wetboek van Strafrecht hebben geleid.

ARTIKEL III
1. Deze wet heeft geen gevolgen voor feiten die zijn begaan voor het
tijdstip van inwerkingtreding van deze wet.
2. Artikel 43c van het Wetboek van Strafrecht is niet van toepassing
indien de in het eerste lid van dat artikel bedoelde vroegere veroordeling
voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet in kracht van gewijsde
is gegaan.

ARTIKEL IV
Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen
tijdstip.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 151, nr. 2

3

Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en
dat alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren die zulks
aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
Gegeven

De Minister van Veiligheid en Justitie,

De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 151, nr. 2

4