Staatsblad
van het Koninkrijk der Nederlanden
Jaargang 2009

250
Besluit van 12 juni 2009, houdende wijziging
van diverse besluiten in verband met de
implementatie van beschikking nr. 2003/33/EG
tot vaststelling van criteria en procedures voor
het aanvaarden van afvalstoffen op
stortplaatsen (PbEG L 11) (implementatie
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op
stortplaatsen)

Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Op de voordracht van Onze Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer van 25 februari 2009, nr. BJZ2009012137,
Directie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Gelet op beschikking nr. 2003/33/EG van de Raad van de Europese Unie
van 19 december 2002 tot vaststelling van criteria en procedures voor het
aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig artikel 16
en bijlage II van Richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van afvalstoffen (PbEG L 11) en de artikelen 8.5, 8.40, 8.41, 8.42, 8.42a, 8.45, 10.41,
eerste lid, 10.43, eerste lid, en 11.2 van de Wet milieubeheer;
De Raad van State gehoord (advies van 24 april 2009,
nr. W08.09.0059/IV);
Gezien het nader rapport van Onze Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer van 8 juni 2009, nr. BJZ2009038751,
Directie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Hebben goedgevonden en verstaan:

ARTIKEL I
Het Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen wordt als volgt
gewijzigd:
A
In artikel 1, vierde lid, wordt «criteria, bedoeld in artikel 11b, eerste lid,
onder b» vervangen door: voorschriften, bedoeld in artikel 11f, eerste lid,
onder c.

Staatsblad 2009

250

1

B
Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd:
1. Onderdeel b vervalt.
2. De onderdelen c tot en met f worden geletterd b tot en met e.
C
In artikel 4, zesde lid, wordt «artikel 11b» vervangen door: artikel 11f.
D
Artikel 11a wordt als volgt gewijzigd:
1. In de aanhef van het eerste lid wordt «deze paragraaf» vervangen
door: het bepaalde bij of krachtens deze paragraaf.
2. In de in het eerste lid, onder a, opgenomen omschrijving van
«stortplaats» wordt «artikel 8.47, eerste lid, onder b» vervangen door:
artikel 8.47, eerste lid, onder a.
3. In het eerste lid vervalt de letteraanduiding voor de onderdelen a, b
en c.
4. In het eerste lid worden de daarin omschreven begrippen alfabetisch
gerangschikt.
5. In de alfabetische rangschikking van de in het eerste lid omschreven
begrippen worden, onder vervanging van de punt aan het slot van de
omschrijving van «inerte afvalstoffen» door een puntkomma, de volgende
begrippen en de daarbij behorende omschrijvingen ingevoegd:
anorganische afvalstoffen: afvalstoffen met een organisch stofgehalte
van ten hoogste tien procent;
cel: stortvak of een deel daarvan met een bepaalde hoogte;
korrelvormige afvalstoffen: afvalstoffen, niet zijnde monolithische
afvalstoffen;
monolithische afvalstoffen: afvalstoffen die door menging met
toeslagstoffen of andersoortige bewerkingen zijn omgevormd tot
afvalstoffen met een beperkte uitloging en een duurzame vaste vorm;
omschrijving: omschrijving als bedoeld in artikel 10.39, eerste lid, onder
a, van de Wet milieubeheer;
ondergrondse stortplaats: stortplaats waar afvalstoffen in de diepe
ondergrond worden gebracht;
Raad voor Accreditatie: Stichting Raad voor Accreditatie te Utrecht;
regelmatige afvalstoffen: afvalstoffen die regelmatig tijdens hetzelfde
proces ontstaan en een constante samenstelling hebben;
stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen: gevaarlijke afvalstoffen
waarvan het uitlooggedrag onder normale omstandigheden niet in
ongunstige zin verandert;
vergunning: vergunning als bedoeld in artikel 8.1, eerste lid, van de Wet
milieubeheer.
6. Het tweede en derde lid vervallen.
E
Artikel 11b vervalt.

Staatsblad 2009

250

2

F
Artikel 11c, eerste lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. In de aanhef vervalt «verder».
2. De onderdelen van onderdeel a komen te luiden:
1°. stortplaats voor inerte afvalstoffen, niet zijnde een ondergrondse
stortplaats;
2°. stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen, niet zijnde een
ondergrondse stortplaats;
3°. stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen, niet zijnde een ondergrondse stortplaats;
4°. ondergrondse stortplaats;.
3. Onderdeel d vervalt.
4. Onderdeel e wordt geletterd d.
G
Artikel 11d komt te luiden:
Artikel 11d
Het bevoegd gezag kan bij het verlenen of wijzigen van een vergunning
afwijken van de voorschriften die in de bijlage bij dit besluit zijn opgenomen, voor zover dit uitdrukkelijk in die bijlage is vermeld.
H
Onder vernummering van artikel 11f tot artikel 11k worden aan
paragraaf 2 vier artikelen toegevoegd, luidende:
Artikel 11f
1. Het is verboden op een stortplaats afvalstoffen te accepteren:
a. die geen behandeling hebben ondergaan,
b. indien aan degene die de stortplaats drijft, met betrekking tot de
afvalstoffen geen omschrijving is verstrekt die voldoet aan artikel 10 van
het Besluit melden bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen, of
c. die blijkens de omschrijving die aan degene die de stortplaats drijft is
verstrekt, in geval van:
1°. een stortplaats als bedoeld in artikel 11c, eerste lid, onder a, onder
1°: niet voldoen aan de bij of krachtens onderdeel 1 van de bijlage bij dit
besluit gestelde voorschriften;
2°. een stortplaats als bedoeld in artikel 11c, eerste lid, onder a, onder
2°: niet voldoen aan de bij of krachtens onderdeel 2 van de bijlage bij dit
besluit gestelde voorschriften;
3°. een stortplaats als bedoeld in artikel 11c, eerste lid, onder a, onder
3°: niet voldoen aan de bij of krachtens onderdeel 3 van de bijlage bij dit
besluit gestelde voorschriften;
4°. een stortplaats als bedoeld in artikel 11c, eerste lid, onder a, onder
4°: niet voldoen aan de bij of krachtens onderdeel 4 van de bijlage bij dit
besluit gestelde voorschriften.
2. Het verbod, bedoeld in het eerste lid, aanhef en onder a, geldt niet ten
aanzien van:
a. inerte afvalstoffen: indien de behandeling technisch niet realiseerbaar
is, en

Staatsblad 2009

250

3

b. andere afvalstoffen: indien de behandeling niet bijdraagt aan het
beperken van de negatieve gevolgen van het storten voor de volksgezondheid of het milieu.
3. Het verbod, bedoeld in het eerste lid, aanhef en onder c, geldt niet ten
aanzien van monolithische afvalstoffen.
4. Degene die een stortplaats drijft:
a. bewaart de in het eerste lid, onder c, bedoelde omschrijving
gedurende vijf jaar nadat de laatste partij afvalstoffen waarop de
omschrijving betrekking heeft, is geaccepteerd, en
b. stelt het bevoegd gezag onverwijld in kennis van een weigering om
afvalstoffen te accepteren, waarbij melding wordt gemaakt van de naam
van degene van wie de afvalstoffen afkomstig zijn en van de aard van de
afvalstoffen.
5. Bij regeling van Onze Minister worden nadere regels gesteld met
betrekking tot de acceptatie van gevaarlijke, anorganische, monolithische
afvalstoffen. Bij de regeling, bedoeld in de eerste volzin, worden tevens
regels gesteld met betrekking tot de wijze van storten van zodanige
afvalstoffen.
Artikel 11g
1. Degene die een stortplaats drijft, verricht alvorens afvalstoffen te
accepteren, achtereenvolgens de volgende handelingen:
a. hij controleert de volledigheid van de in de omschrijving, bedoeld in
artikel 11f, eerste lid, onder c, opgenomen gegevens;
b. hij onderwerpt de afvalstoffen aan een visuele inspectie.
2. De visuele inspectie, bedoeld in het eerste lid, kan plaatsvinden op de
plaats van verzending van de afvalstoffen naar de stortplaats, in gevallen
waarin de stortplaats deel uitmaakt van dezelfde inrichting als de
inrichting waarbinnen de afvalstoffen zijn vrijgekomen.
3. Het bevoegd gezag kan voorschriften aan de vergunning verbinden,
inhoudende een verplichting om de afvalstoffen aan een uitgebreide
inspectie te onderwerpen. Indien toepassing wordt gegeven aan de eerste
volzin, worden aan de vergunning voorschriften verbonden met betrekking tot de wijze waarop, de frequentie waarmee en de plaats waar de
uitgebreide inspectie moet plaatsvinden.
4. De monsters die in het kader van de visuele inspectie zijn genomen,
worden gedurende een periode van ten minste een maand nadat deze zijn
genomen, bewaard.
5. De persoon, bedoeld in het eerste lid, registreert de datum, het
tijdstip en de resultaten van de visuele inspectie.
Artikel 11h
1. Degene die een stortplaats drijft, draagt er zorg voor dat ten minste
eenmaal per jaar door middel van het nemen en analyseren van monsters
wordt gecontroleerd of de regelmatige afvalstoffen die hij accepteert:
a. in overeenstemming zijn met de omschrijving, bedoeld in artikel 11f,
eerste lid, onder c, en
b. voldoen aan de ingevolge dat onderdeel van toepassing zijnde
voorschriften.
2. Hij draagt er tevens zorg voor dat met betrekking tot de monsterneming en analyse van monsters gegevens worden geregistreerd.
3. De analyse van de monsters wordt uitgevoerd door een persoon of
instelling die beschikt over een bewijs waarmee de Raad voor Accreditatie
of een daaraan gelijkwaardig instituut in een andere lidstaat van de
Europese Unie dan wel een staat, niet zijnde een lidstaat van de Europese
Unie, die partij is bij een daartoe strekkend of mede daartoe strekkend
verdrag dat Nederland bindt, kenbaar heeft gemaakt dat gedurende de
periode waarin deze worden uitgevoerd, een gerechtvaardigd vertrouwen

Staatsblad 2009

250

4

bestaat dat de betrokken persoon of instelling competent is voor het
uitvoeren van de analyse overeenkomstig de krachtens het vierde lid
gestelde regels.
4. Bij regeling van Onze Minister worden nadere regels gesteld omtrent
de monsterneming, de analyse van monsters en de registratie.
5. Het eerste lid is niet van toepassing op afvalstoffen waarvoor
ingevolge artikel 10a, tweede lid, onder a, b, c, d, f of g, van het Besluit
melden bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen de in het eerste lid
van dat artikel gestelde verplichting niet geldt.
6. Degene die een stortplaats drijft, bewaart de resultaten van de
analyse van een monster gedurende vijf jaar nadat de analyse is uitgevoerd.
7. Het is verboden te doen handelen in strijd met het derde lid.
8. Dit artikel is niet van toepassing op monolithische afvalstoffen.
Artikel 11i
1. Degene die een stortplaats drijft, registreert de op de stortplaats
geaccepteerde afvalstoffen.
2. De registratie, bedoeld in het eerste lid, omvat ten minste een
overzicht van de stortvakken en stortlagen waar afvalstoffen zijn gestort.
I
Artikel 13 vervalt.
J
De bijlagen worden vervangen door de bijlage bij dit besluit.

ARTIKEL II
Het Besluit melden bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen wordt
als volgt gewijzigd:
A
Aan artikel 1 worden, onder vervanging van de punt aan het slot van
onderdeel e door een puntkomma, vier onderdelen toegevoegd, luidende:
f. Raad voor Accreditatie: Stichting Raad voor Accreditatie te Utrecht;
g. regelmatige afvalstoffen: afvalstoffen die regelmatig tijdens hetzelfde
proces ontstaan en een constante samenstelling hebben;
h. korrelvormige afvalstoffen: afvalstoffen, niet zijnde monolithische
afvalstoffen;
i. monolithische afvalstoffen: afvalstoffen die door menging met
toeslagstoffen of andersoortige bewerkingen zijn omgevormd tot
afvalstoffen met een beperkte uitloging en een duurzame vaste vorm.
B
Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt na «artikel 2, tweede lid, onder b» ingevoegd:
en niet geschiedt aan een persoon die een stortplaats als bedoeld in
artikel 8.47, eerste lid, onder a, van de wet drijft om die afvalstoffen te
laten storten.
2. Onder vernummering van het derde en vierde lid tot vijfde en zesde
lid worden twee leden ingevoegd, luidende:

Staatsblad 2009

250

5

3. Een omschrijving die wordt verstrekt in gevallen waarin korrelvormige afvalstoffen aan een persoon die een stortplaats als bedoeld in
artikel 8.47, eerste lid, onder a, van de wet drijft, worden afgegeven om te
worden gestort, bevat tevens:
a. gegevens over de bron en oorsprong van de afvalstoffen;
b. gegevens over het proces waarbij de afvalstoffen zijn ontstaan,
bestaande uit een beschrijving en de kenmerken van grondstoffen en
producten;
c. een beschrijving van de behandeling van de afvalstoffen die is
toegepast of, bij het ontbreken daarvan, een motivering waarom geen
behandeling is toegepast;
d. indien van toepassing: gegevens over het uitlooggedrag van de
afvalstoffen;
e. gegevens over de eigenschappen van de afvalstoffen die specifiek
van belang zijn voor het zo nodig treffen van aanvullende voorzorgsmaatregelen op de plaats waarop de afvalstoffen zullen worden gestort;
f. voor zover het gevaarlijke afvalstoffen betreft waarop artikel 4, eerste
lid, van de Regeling Europese afvalstoffenlijst van toepassing is, een
vermelding van de in het tweede lid van dat artikel bedoelde eigenschappen die de afvalstoffen bezitten;
g. gegevens over de resultaten van de ter bepaling van de samenstelling en het uitlooggedrag van de afvalstoffen uitgevoerde analyse of,
bij het ontbreken daarvan, een motivering of gegevens waaruit blijkt dat
er geen verplichting bestaat tot het uitvoeren van een zodanige analyse.
4. Onverminderd het derde lid bevat een omschrijving die wordt
verstrekt in gevallen waarin korrelvormige, regelmatige afvalstoffen aan
een persoon als bedoeld in dat lid worden afgegeven om te worden
gestort tevens:
a. gegevens over de spreiding in de samenstelling van de afzonderlijke
afvalstoffen;
b. gegevens over de spreiding en variabiliteit van de specifieke
eigenschappen van de afvalstoffen;
c. indien de afvalstoffen tijdens hetzelfde proces in verschillende
installaties ontstaan: het aantal keren dat per installatie analyses als
bedoeld in het derde lid zijn uitgevoerd.
C
Na artikel 10 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 10a
1. Degene die een omschrijving verstrekt in gevallen als bedoeld in
artikel 10, derde lid, draagt er zorg voor dat ter bepaling van de in de
omschrijving op te nemen gegevens over de samenstelling en het
uitlooggedrag van afvalstoffen, monsters van de betrokken afvalstoffen
worden genomen, die monsters worden geanalyseerd en dat daaromtrent
gegevens worden geregistreerd.
2. De in het eerste lid gestelde verplichting geldt niet voor:
a. afvalstoffen die voldoen aan de beschrijving die is opgenomen in
tabel 1.1 van het Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen;
b. gevaarlijke afvalstoffen die hechtgebonden asbest of door een
bindmiddel gebonden asbest of in kunststof verpakte asbestvezels
bevatten, en die geen andere gevaarlijke stoffen dan asbest bevatten;
c. niet-gevaarlijke afvalstoffen die worden aangeboden op een
stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen en niet in eenzelfde cel
worden gestort als stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen of
gipsafval;
d. afvalstoffen die uitsluitend bestaan uit deeltjes met een korrelgrootte
van meer dan 40 millimeter;

Staatsblad 2009

250

6

e. afvalstoffen waarvan de uitloogbaarheid en samenstelling bekend
zijn;
f. afvalstoffen ten aanzien waarvan het technisch niet mogelijk deze te
testen of te onderwerpen aan passende testmethoden;
g. afvalstoffen, behorende tot een categorie die krachtens het vijfde lid,
onder b, is aangewezen.
3. De monsterneming, bedoeld in het eerste lid, wordt uitgevoerd door
een persoon of instelling die beschikt over een erkenning als bedoeld in
artikel 12b.
4. De analyse van de monsters wordt uitgevoerd door een persoon of
instelling die beschikt over een bewijs waarmee de Raad voor Accreditatie
of een daaraan gelijkwaardig instituut in een andere lidstaat van de
Europese Unie dan wel een staat, niet zijnde een lidstaat van de Europese
Unie, die partij is bij een daartoe strekkend of mede daartoe strekkend
verdrag dat Nederland bindt, kenbaar heeft gemaakt dat gedurende de
periode waarin deze worden uitgevoerd, een gerechtvaardigd vertrouwen
bestaat dat de betrokken persoon of instelling competent is voor het
uitvoeren van de analyse overeenkomstig de krachtens het vijfde lid
gestelde regels.
5. Bij regeling van Onze Minister:
a. worden nadere regels gesteld omtrent de monsterneming, de analyse
van monsters en de registratie, bedoeld in het eerste lid;
b. kunnen categorieën van afvalstoffen worden aangewezen die in ieder
geval worden aangemerkt als categorieën van afvalstoffen waarvan het
uitlooggedrag en de samenstelling algemeen bekend zijn of ten aanzien
waarvan het technisch niet mogelijk is deze te testen of te onderwerpen
aan passende testmethoden.
6. Het is verboden te doen handelen in strijd met het derde en vierde lid.
D
Na artikel 12 wordt een paragraaf ingevoegd, luidende:
§ 6a. Regels inzake de erkenning van personen of instellingen voor de
monsterneming, bedoeld in artikel 10a, derde lid
Artikel 12a
1. In deze paragraaf en de daarop berustende bepalingen wordt
verstaan onder:
accreditatie: het bewijs waarmee de Raad voor Accreditatie of een
daaraan gelijkwaardig instituut in een andere lidstaat van de Europese
Unie dan wel een staat, niet zijnde een lidstaat van de Europese Unie, die
partij is bij een daartoe strekkend of mede daartoe strekkend verdrag dat
Nederland bindt, kenbaar maakt dat gedurende een bepaalde periode een
gerechtvaardigd vertrouwen bestaat dat de hierin genoemde instelling
competent is voor het certificeren van personen of instellingen voor het
uitvoeren van de monsterneming overeenkomstig de krachtens artikel
10a, vijfde lid, onder a, gestelde regels;
certificaat: verklaring waarmee een geaccrediteerde certificeringsinstelling kenbaar maakt dat gedurende een bepaalde periode een gerechtvaardigd vertrouwen bestaat dat de hierin genoemde persoon of instelling
competent is voor het uitvoeren van de monsterneming overeenkomstig
de krachtens artikel 10a, vijfde lid, onder a, gestelde regels;
erkenning: beschikking van Onze Minister waarbij wordt vastgesteld dat
een persoon of instelling voor het nemen van monsters van afvalstoffen
voldoet aan de bij of krachtens deze paragraaf gestelde eisen;
SIKB: Stichting Kwaliteitsborging Infrastructuur Bodembeheer te
Gouda;

Staatsblad 2009

250

7

vestigingsplaats: adres en woonplaats van een persoon of adres en
woonplaats waar een instelling zetelt.
2. Deze paragraaf is uitsluitend van toepassing op monsterneming die
wordt uitgevoerd ter bepaling van de in de omschrijving op te nemen
gegevens over de samenstelling en het uitlooggedrag van afvalstoffen.
Artikel 12b
1. Onze Minister kan op aanvraag een erkenning verlenen aan een
persoon of een instelling voor het nemen van monsters van afvalstoffen.
2. De beschikking vermeldt ten minste de naam van de persoon of
instelling, de vestigingsplaats en, indien van toepassing, de naam van de
natuurlijk persoon die voor de erkende persoon of instelling de monsterneming van afvalstoffen uitvoert.
3. Een erkenning wordt voor onbepaalde tijd verleend.
4. Onze Minister stelt een lijst met erkende personen en instellingen
beschikbaar via een bij regeling van Onze Minister aangewezen website.
5. Een erkenning is niet overdraagbaar.
Artikel 12c
1. Een aanvraag voor een erkenning wordt door middel van een bij
regeling van Onze Minister vastgesteld formulier, ingediend bij Onze
Minister.
2. Bij de aanvraag worden ten minste de volgende gegevens verstrekt:
a. de naam en het adres van de aanvrager;
b. het certificaat voor de monsterneming;
c. de vestigingsplaats van de persoon of instelling;
d. indien van toepassing, de naam en een verklaring omtrent het gedrag
als bedoeld in artikel 28 van de Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens,
die niet ouder is dan zes maanden, van de natuurlijk persoon, bedoeld in
artikel 12b, tweede lid.
3. Bij regeling van Onze Minister kunnen nadere regels worden gesteld
met betrekking tot de in het tweede lid bedoelde gegevens.
Artikel 12d
1. Onze Minister beslist binnen acht weken na de datum van ontvangst
van de aanvraag.
2. Onze Minister verleent de erkenning geheel of gedeeltelijk indien de
desbetreffende persoon of instelling:
a. niet in staat van faillissement of surseance van betaling verkeert en
b. heeft voldaan aan artikel 12c, tweede lid.
3. De erkenning wordt gebaseerd op een certificaat.
4. Een erkenning kan geheel of gedeeltelijk worden geweigerd indien de
desbetreffende persoon of instelling of een bestuurder van deze persoon
of instelling, in de drie jaar voorafgaande aan de aanvraag een wettelijk
voorschrift heeft overtreden dat is gesteld bij of krachtens deze paragraaf
of artikel 225 van het Wetboek van Strafrecht, voor zover de overtreding
verband houdt met het nemen van monsters van afvalstoffen.
Artikel 12e
1. Op verzoek van de erkende persoon of instelling kan de erkenning
worden gewijzigd. Artikel 12b, vierde lid, is van overeenkomstige
toepassing.
2. Het verzoek wordt, door middel van een bij regeling van Onze
Minister vastgesteld formulier, ingediend bij Onze Minister. Artikel 12c,
tweede en derde lid, is van overeenkomstige toepassing.

Staatsblad 2009

250

8

3. Onze Minister beslist binnen vier weken na de datum van ontvangst
van het verzoek. Artikel 12d, tweede lid, is van overeenkomstige
toepassing.
Artikel 12f
1. Met een verklaring omtrent het gedrag als bedoeld in artikel 12c,
tweede lid, onder d, wordt gelijkgesteld een verklaring omtrent het gedrag
afgegeven door een daartoe bevoegde instantie in een andere lidstaat van
de Europese Unie dan wel in een staat, niet zijnde een lidstaat van de
Europese Unie, die partij is bij een daartoe strekkend of mede daartoe
strekkend verdrag dat Nederland bindt, op basis van onderzoekingen of
documenten die een beschermingsniveau bieden dat ten minste gelijkwaardig is aan het beschermingsniveau dat met de nationale onderzoekingen of documenten wordt geboden, mits die verklaring niet ouder is
dan zes maanden.
2. Met een certificaat wordt gelijkgesteld een certificaat afgegeven door
een daartoe bevoegde instantie in een andere lidstaat van de Europese
Unie dan wel in een staat, niet zijnde een lidstaat van de Europese Unie,
die partij is bij een daartoe strekkend of mede daartoe strekkend verdrag
dat Nederland bindt, op basis van onderzoekingen of documenten die een
beschermingsniveau bieden dat ten minste gelijkwaardig is aan het
beschermingsniveau dat met de nationale onderzoekingen of documenten
wordt geboden.
3. Met een erkenning wordt gelijkgesteld een erkenning of vergelijkbare
beschikking afgegeven door een daartoe bevoegde instantie in een andere
lidstaat van de Europese Unie dan wel in een staat, niet zijnde een lidstaat
van de Europese Unie, die partij is bij een daartoe strekkend of mede
daartoe strekkend verdrag dat Nederland bindt, op basis van voorwaarden
die een beschermingsniveau bieden dat ten minste gelijkwaardig is aan
het beschermingsniveau dat met de in artikel 12c, tweede lid, gestelde
eisen wordt geboden. De artikelen 12b, vierde lid, en 12l zijn van
overeenkomstige toepassing.
Artikel 12g
1. Het is verboden monsters van afvalstoffen te nemen zonder daartoe
verleende erkenning.
2. De monsters kunnen worden genomen door een natuurlijk persoon
die staat vermeld op de erkenning.
3. Het bepaalde in het eerste en tweede lid geldt niet voor zover de
werkzaamheid wordt uitgevoerd voor het verkrijgen van een certificaat.
Artikel 12h
Het is een persoon of instelling verboden een resultaat van een
monsterneming van afvalstoffen te gebruiken of aan een ander ter
beschikking te stellen indien hij weet of redelijkerwijs had kunnen
vermoeden dat dit resultaat, gelet op het doel waarvoor dit wordt
gebruikt, geen betrouwbaar beeld verschaft van de eigenschappen, aard,
hoedanigheid of samenstelling van de afvalstof.
Artikel 12i
De houder van een erkenning meldt onverwijld aan een door Onze
Minister aangewezen instantie zijn door de rechtbank uitgesproken
faillissement of surseance van betaling. De melding geschiedt door
middel van een bij regeling van Onze Minister vastgesteld formulier.

Staatsblad 2009

250

9

Artikel 12j
Een certificeringsinstelling meldt een schorsing of intrekking van een
certificaat voor de monsterneming onverwijld aan een door Onze Minister
aangewezen instantie. De melding geschiedt door middel van een bij
regeling van Onze Minister vastgesteld formulier.
Artikel 12k
1. Onze Minister kan een erkenning geheel of gedeeltelijk intrekken:
a. op verzoek van de erkende persoon of instelling,
b. indien bij de aanvraag onjuiste of onvolledige gegevens zijn verstrekt,
en kennis omtrent de juiste en volledige gegevens tot een andere
beslissing zou hebben geleid,
c. indien het bewijs van certificatie voor de monsterneming is ingetrokken of niet meer geldig is,
d. indien de erkende persoon of instelling in staat van faillissement
verkeert of surseance van betaling heeft verkregen, of
e. indien de erkende persoon of instelling of de natuurlijk persoon,
bedoeld in artikel 12b, tweede lid, een wettelijk voorschrift heeft
overtreden dat is gesteld bij of krachtens deze paragraaf of artikel 225 van
het Wetboek van Strafrecht, voor zover de overtreding verband houdt met
de monsterneming van afvalstoffen.
2. Onze Minister kan een erkenning voor een periode van ten hoogste
twee jaar geheel of gedeeltelijk schorsen, indien:
a. het bewijs van certificatie voor de desbetreffende werkzaamheid is
geschorst, of
b. sprake is van een overtreding als bedoeld in het eerste lid, onder e.
3. In geval van aanwijzingen dat er sprake is van een overtreding als
bedoeld in het eerste lid, onder e, kan Onze Minister de desbetreffende
persoon of instelling verzoeken binnen een redelijke termijn een
verklaring omtrent het gedrag als bedoeld in artikel 28 van de Wet
justitiële en strafvorderlijke gegevens over te leggen, die niet ouder is dan
twee maanden. Indien de desbetreffende persoon of instelling niet binnen
de gestelde termijn aan dit verzoek voldoet of kan voldoen, kan Onze
Minister de erkenning voor een periode van ten hoogste twee jaar geheel
of gedeeltelijk schorsen.
Artikel 12l
Onze Minister verwerkt de schorsing en intrekking van de erkenning in
de lijst, bedoeld in artikel 12b, vierde lid.

ARTIKEL III
Aan artikel 5.13 van het Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer worden twee leden toegevoegd, luidende:
4. Indien de aanvraag betrekking heeft op een inrichting als bedoeld in
het eerste lid in gevallen waarin sprake is van het storten van afvalstoffen
in de diepe ondergrond, gaat zij tevens vergezeld van een rapport, inhoudende een veiligheidsbeoordeling die voldoet aan onderdeel 2.5 van de
bijlage bij de beschikking nr. 2003/33/EG van de Raad van de Europese
Unie van 19 december 2002 tot vaststelling van criteria en procedures
voor het aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig
artikel 16 en bijlage II van Richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van
afvalstoffen (PbEG L11).
5. Een wijziging van de bijlage, bedoeld in het vierde lid, gaat voor de
toepassing van dat lid gelden met ingang van de dag waarop aan de
betrokken wijziging uitvoering moet zijn gegeven, tenzij bij ministerieel

Staatsblad 2009

250

10

besluit, dat in de Staatscourant wordt bekendgemaakt, een ander tijdstip
wordt vastgesteld.

ARTIKEL IV
Het Stortbesluit bodembescherming wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid worden de daarin omschreven begrippen alfabetisch
gerangschikt.
2. In het eerste lid worden, onder vervanging van de puntkomma aan
het slot van de omschrijving van «wet» door een punt, in de alfabetische
rangschikking de volgende begrippen en de daarbij behorende omschrijvingen ingevoegd:
cel: stortvak of een deel daarvan met een bepaalde hoogte;
ondergrondse stortplaats: stortplaats waar afvalstoffen in de diepe
ondergrond worden gebracht;.
3. Het vierde en vijfde lid vervallen.
4. Het zesde lid wordt vernummerd tot vierde lid.
B
Na artikel 5 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 5a
1. Het bevoegd gezag verbindt aan de vergunning voor een ondergrondse stortplaats de verplichting dat:
a. voor zover van toepassing, de voorzieningen, bedoeld in bijlage A bij
de bijlage bij de beschikking nr. 2003/33/EG van de Raad van de Europese
Unie van 19 december 2002 tot vaststelling van criteria en procedures
voor het aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig
artikel 16 en bijlage II van Richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van
afvalstoffen (Pb EG L 11), worden getroffen,
b. de afvalstoffen in de diepe ondergrond worden gebracht in overeenstemming met het bepaalde in bijlage A, bedoeld onder a, en
c. degene die een ondergrondse stortplaats drijft, er voor zorgdraagt dat
op die stortplaats een rapport, inhoudende een veiligheidsbeoordeling,
aanwezig is die voldoet aan onderdeel 2.5 van de bijlage bij de
beschikking, bedoeld onder a.
2. Een wijziging van de bijlage bij de beschikking, bedoeld in het eerste
lid, gaat voor de toepassing van het eerste lid gelden met ingang van de
dag waarop aan de betrokken wijziging uitvoering moet zijn gegeven,
tenzij bij ministerieel besluit, dat in de Staatscourant wordt bekendgemaakt, een ander tijdstip wordt vastgesteld.
C
Artikel 6 komt te luiden:

Staatsblad 2009

250

11

Artikel 6
Het bevoegd gezag verbindt aan de vergunning voorschriften,
inhoudende de verplichting dat:
a. zodanige voorzieningen worden getroffen dat asbesthoudende
afvalstoffen niet met andere afvalstoffen vermengd kunnen raken,
b. asbesthoudende afvalstoffen die niet deugdelijk zijn verpakt, aan het
einde van iedere werkdag zodanig worden afgedekt dat geen verspreiding
van vezels kan plaatsvinden,
c. asbesthoudende afvalstoffen die niet zijn verpakt of afgedekt, zodanig
vochtig worden gehouden, dat geen verspreiding van vezels kan plaatsvinden,
d. het stortgebied van asbesthoudende afvalstoffen voorafgaand aan
het betreden van deze afvalstoffen met materieel, wordt afgedekt,
e. op de stortplaats geen andere activiteiten dan stortactiviteiten
worden verricht waardoor asbestvezels uit de gestorte afvalstoffen
kunnen vrijkomen,
f. degene die een stortplaats drijft, er voor zorgdraagt dat op de stortplaats een overzicht aanwezig is waarop de plaatsen zijn aangegeven
waar asbesthoudende afvalstoffen zijn gestort en gegevens aanwezig zijn
waaruit blijkt hoe die plaatsen worden afgeschermd ter voorkoming van
menselijk contact met asbesthoudende afvalstoffen,
g. indien ten aanzien van de stortplaats een verklaring als bedoeld in
artikel 8.47, derde lid, van de Wet milieubeheer is afgegeven, het
overzicht, bedoeld in onderdeel f, wordt overgelegd aan gedeputeerde
staten van de provincie waarin de stortplaats ten aanzien waarvan de
verklaring is afgegeven, is gelegen, en
h. asbesthoudend afval in een voor asbesthoudende afvalstoffen
bestemde cel wordt gestort, voor zover het een vergunning voor een
stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen betreft.

ARTIKEL V
1. Het bevoegd gezag draagt ervoor zorg dat vergunningen als bedoeld
in artikel 8.1 van de Wet milieubeheer die voor de datum van inwerkingtreding van dit besluit zijn verleend met betrekking tot stortplaatsen als
bedoeld in artikel 8.47, eerste lid, onder a, van die wet op 16 juli 2009 met
dit besluit in overeenstemming zijn.
2. Het Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen en het Stortbesluit bodembescherming, zoals deze luidden voor de datum van
inwerkingtreding van dit besluit, blijven tot 16 juli 2009 van kracht met
betrekking tot stortplaatsen als bedoeld in het eerste lid.
3. De wijzigingen ingevolge artikel II in artikel 10 van het Besluit melden
bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen zijn met ingang van 16 juli
2009 van toepassing op degene die zich van bedrijfsafvalstoffen of
gevaarlijke afvalstoffen ontdoet door afgifte aan een persoon die een
stortplaats als bedoeld in het eerste lid drijft.

ARTIKEL VI
Dit besluit treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen
tijdstip.

Staatsblad 2009

250

12

Het advies van de Raad van State is openbaar
gemaakt door terinzagelegging bij het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer.
Tevens zal het advies met de daarbij ter inzage
gelegde stukken worden opgenomen in de
Staatscourant.

Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van
toelichting in het Staatsblad zal worden geplaatst.
’s-Gravenhage, 12 juni 2009
Beatrix
De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
J. M. Cramer
Uitgegeven de drieëntwintigste juni 2009
De Staatssecretaris van Justitie,
N. Albayrak

STB12462
ISSN 0920 - 2064
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Staatsblad 2009

250

13

Bijlage, behorend bij artikel I, onder I
Bijlage, behorend bij de artikelen 11d en 11f, eerste lid, onder c,
van het Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen
Onderdeel 1 Afvalstoffen op een stortplaats voor inerte afvalstoffen
Voorschrift 1.1
Op een stortplaats voor inerte afvalstoffen mogen slechts worden
geaccepteerd:
a. afvalstoffen die voldoen aan een in de in tabel 1.1 opgenomen
beschrijving en aan de daarbij aangegeven restricties;
b. andere afvalstoffen dan bedoeld onder a, waarvan de waarden van
de parameters, genoemd in de tabellen 1.2 en 1.3, gelijk zijn aan of kleiner
zijn dan de bij die parameters aangegeven waarden.
Voorschrift 1.2
1. Op verzoek van de aanvrager van een vergunning of de vergunninghouder kan het bevoegd gezag voor een daarbij aangegeven afvalstof in
de vergunning drie maal zo hoge waarden vaststellen als de in de tabellen
1.2 en 1.3 aangegeven waarden van de parameters, indien de emissies
van de stortplaats voor inerte afvalstoffen, waaronder de emissie van
percolaat, op basis van een bij dat verzoek gevoegde risicoanalyse geen
extra risico’s zullen opleveren voor het milieu.
2. Het eerste lid geldt niet voor de in tabel 1.2 aangegeven waarde voor
opgeloste organische koolstof (DOC) en voor de in de tabel 1.3 aangegeven waarde voor BTEX, PCB’s en minerale olie.
3. In afwijking van het eerste lid kan het bevoegd gezag in de vergunning maximaal een twee maal zo hoge waarde voor totaal organische
koolstof (TOC) vaststellen dan de in tabel 1.3 daarvoor aangegeven
waarde.
4. Het bevoegd gezag kan in afwijking van de in tabel 1.3 aangegeven
waarde voor totaal organische koolstof (TOC) in de vergunning bepalen
dat in geval van grond een hogere waarde wordt toegestaan, mits voor
opgeloste organische koolstof (DOC) een waarde van 500 mg/kg niet
overschreven wordt bij L/S=10 l/kg en bij de pH-waarde van grond zelf dan
wel een pH-waarde tussen 7,5 en 8.
Tabel 1.1
Euralcode

Beschrijving

Restricties

101103

Alleen zonder organische
bindmiddelen

150107
170101

Vezelmateriaal op basis van
afvalglas
Glasverpakking
Beton

170102

Bakstenen

170103

Tegels en keramiek

170107
170202
170504

Mengsels van beton, bakstenen,
tegels en keramiek
Glas
Grond en stenen

191205
200102
200202

Glas
Glas
Grond en stenen

Staatsblad 2009

250

Alleen geselecteerd bouw- en
sloopafval*
Alleen geselecteerd bouw- en
sloopafval*
Alleen geselecteerd bouw- en
sloopafval*
Alleen geselecteerd bouw- en
sloopafval*
Uitgezonderd teelaarde, turf;
uitgezonderd grond en stenen
afkomstig van vervuilde locaties
Alleen gescheiden ingezameld glas
Alleen afkomstig van tuin- en
parkafval; teelaarde en turf
uitgezonderd

14

* Geselecteerd bouw- en sloopafval: met lage concentraties van andere typen materialen (zoals
metalen, kunststof, organische stoffen, hout of rubber). De oorsprong van het afval moet
bekend zijn.
– Geen bouw- en sloopafval afkomstig van gebouwen vervuild met anorganische of organische
gevaarlijke stoffen, bijvoorbeeld vanwege productieprocessen in het gebouw, bodemvervuiling of opslag en gebruik van pesticiden of andere gevaarlijke stoffen, tenzij duidelijk is
aangetoond dat het gesloopte gebouw niet ernstig was vervuild.
– Geen bouw- en sloopafval afkomstig van gebouwen die zijn behandeld, bedekt of beschilderd
met materialen die aanzienlijke hoeveelheden gevaarlijke stoffen bevatten.
– De afvalstoffen bestaan uit één afvaltype uit dezelfde bron. Verschillende afvalstoffen uit deze
tabel kunnen te zamen worden geaccepteerd, mits ze van dezelfde bron afkomstig zijn.

Tabel 1.2
Parameter

Waarde bij L/S=10 l/kg
mg/kg droge stof

As
Ba
Cd
Cr totaal
Cu
Hg
Mo
Ni
Pb
Sb
Se
Zn
Chloride
Fluoride
Sulfaat
Fenolindex
Opgeloste organische koolstof (DOC)**
Totaal opgeloste vaste stoffen (TDS)***

0,5
20
0,04
0,5
2
0,01
0,5
0,4
0,5
0,06
0,1
4
800
10
1000*
1
500
4.000

* Als de afvalstoffen niet aan deze waarde voor sulfaat voldoen, is de restrictie dat de uitloging
een waarde van 1.500 mg/l uitgedrukt als C0 bij L/S = 0,1 l/kg en een waarde van 6.000 mg/kg
bij L/S = 10 1/kg niet overschrijdt. C0 is het eerste eluaat van de kolomproef bij L/S = 0,1 l/kg.
** Als de afvalstoffen bij hun eigen pH-waarde niet aan deze waarde voor opgeloste organische
koolstof (DOC) voldoen, is de restrictie dat de uitloging een waarde van 500 mg/kg niet overschrijdt bij L/S = 10 l/kg en een pH-waarde tussen 7,5 en 8,0.
*** De waarden voor totaal opgeloste vaste stoffen (TDS) kunnen als alternatief voor de waarden
voor sulfaat en chloride worden gebruikt.

Tabel 1.3
Parameter

Waarde
mg/kg

Totaal organische koolstof (TOC)
BTEX (benzeen, tolueen, ethylbenzeen en
xyleen)
PCB’s (polychloorbifenylen, 7 ongeneren)
Minerale olie (C10 t/m C40)
PAK’s (polycyclische aromatische
koolwaterstoffen)

30.000
6
1
500
40

Onderdeel 2 Afvalstoffen op een stortplaats voor niet-gevaarlijke
afvalstoffen
Voorschrift 2.1
1. Op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen mogen slechts
worden geaccepteerd:
a. afvalstoffen die ingevolge voorschrift 1.1 mogen worden geaccepteerd op een stortplaats voor inerte afvalstoffen;

Staatsblad 2009

250

15

b. andere niet-gevaarlijke afvalstoffen, met dien verstande dat in geval
zodanige afvalstoffen in dezelfde cel worden geaccepteerd als stabiele,
niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen de waarden van de parameters,
genoemd in tabel 2.1, gelijk moeten zijn aan of kleiner moeten zijn dan de
bij die parameters aangegeven waarden;
c. niet-gevaarlijke afvalstoffen op gipsbasis, met dien verstande dat in
geval zodanige afvalstoffen te zamen met andere afvalstoffen als bedoeld
onder a of b worden gestort, de waarden voor opgeloste organische
koolstof (DOC) en totaal organische koolstof (TOC) van die andere
afvalstoffen gelijk moeten zijn aan of kleiner moeten zijn dan de in de
tabellen 2.1 en 2.2 aangegeven waarden;
d. gevaarlijke afvalstoffen die hechtgebonden asbest of door een
bindmiddel gebonden of in kunststof verpakte asbestvezels bevatten, en
die geen andere gevaarlijke stoffen dan asbest bevatten;
e. stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen, waarvan de waarden
van de parameters, genoemd in de tabellen 2.1 en 2.2, gelijk zijn aan of
kleiner zijn dan de bij die parameters aangegeven waarden en waarvan de
pH-waarde ten minste 6 bedraagt.
2. Op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen mogen niet
worden geaccepteerd:
a. in cellen die zijn bestemd voor biologisch-afbreekbare niet-gevaarlijke
afvalstoffen: stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen en
niet-gevaarlijke afvalstoffen op gipsbasis;
b. in cellen die zijn bestemd voor stabiele, niet-reactieve gevaarlijke
afvalstoffen: biologisch afbreekbare huishoudelijke afvalstoffen die zijn
ingedeeld als ongevaarlijke afvalstoffen in hoofdstuk 20 van de Europese
afvalstoffenlijst, gescheiden ingezamelde ongevaarlijke fracties van
huishoudelijke afvalstoffen en dezelfde ongevaarlijke materialen van
andere oorsprong;
c. in cellen die bestemd zijn voor asbesthoudende afvalstoffen als
bedoeld in het eerste lid, onder d: andere afvalstoffen dan asbesthoudende afvalstoffen en materiaal dat wordt gebruikt om de afvalstoffen
af te dekken.
Voorschrift 2.2
1. Op verzoek van de aanvrager van een vergunning of de vergunninghouder kan het bevoegd gezag voor een daarbij aangegeven afvalstof in
de vergunning drie maal zo hoge waarden vaststellen als de in de tabellen
2.1 en 2.2 aangegeven waarden van de parameters, indien de emissies
van de stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen, waaronder de emissie van percolaat, op basis van een bij dat verzoek gevoegde risicoanalyse
geen extra risico’s zullen opleveren voor het milieu.
2. Het eerste lid geldt in geval van niet-gevaarlijke afvalstoffen niet voor
de in de tabel 2.1 aangegeven waarde voor opgeloste organische koolstof
(DOC) en in geval van stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen niet
voor de in de tabellen 2.1 en 2.2 aangegeven waarden voor opgeloste
organische koolstof (DOC), totaal organische koolstof (TOC) en zuurgraad
(pH).
3. Het bevoegd gezag kan in afwijking van de in tabel 2.2 aangegeven
waarde voor totaal organische koolstof (TOC) in de vergunning bepalen
dat een hogere waarde wordt toegestaan, mits voor opgeloste organische
koolstof (DOC) een waarde van 800 mg/kg droge stof niet overschreden
wordt bij L/S=10 l/kg en bij de pH-waarde van het materiaal zelf dan wel
een pH-waarde tussen 7,5 en 8.

Staatsblad 2009

250

16

Tabel 2.1
Parameters

Waarde bij L/S=10 l/kg
mg/kg droge stof

As
Ba
Cd
Cr totaal
Cu
Hg
Mo
Ni
Pb
Sb
Se
Zn
Chloride
Fluoride
Sulfaat
Opgeloste organische koolstof (DOC)*
Totaal opgeloste vaste stoffen (TDS)**

2
100
1
10
50
0,2
10
10
10
0,7
0,5
50
15.000
150
20.000
800
60.000

* als afvalstoffen bij hun eigen pH-waarde niet aan de waarde voor opgelost organische koolstof
voldoen, is testen bij L/S=10 l/kg en een pH-waarde tussen 7,4 en 8.0 toegestaan, mits daarbij
voor opgeloste organische koolstof (DOC) een waarde van 800 mg/kg droge stof niet wordt overschreden. De opgelost organische koolstof wordt vastgesteld overeenkomstig EN 14429:
Karakterisering van afval – Uitloogproef ter karakterisering – Invloed van pH op uitloging door
middel van initiële toevoeging van zuur/base.
** De waarden voor totaal opgeloste vaste stoffen (TDS) kunnen als alternatief voor de waarden
voor sulfaat en chloride worden gebruikt

Tabel 2.2
Parameter

Waarde

TOC (totaal organisch koolstof)
Zuurgraad

5 gewichtsprocent
Minimaal 6

Onderdeel 3 Afvalstoffen op een stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen
Voorschrift 3.1
Op een stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen mogen slechts worden
geaccepteerd:
a. afvalstoffen die ingevolge voorschrift 1.1 mogen worden geaccepteerd op een stortplaats voor inerte afvalstoffen;
b. afvalstoffen die ingevolge voorschrift 2.1 mogen worden geaccepteerd op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen en voldoen aan
de in tabel 3.1 voor opgeloste organische koolstof aangegeven waarde;
c. gevaarlijke afvalstoffen waarvan de waarden van de parameters,
genoemd in de tabellen 3.1 en 3.2, gelijk zijn aan of kleiner zijn dan de bij
die parameters aangegeven waarden.
Voorschrift 3.2
1. Op verzoek van de aanvrager van de vergunning of de vergunninghouder kan het bevoegd gezag voor een daarbij aangegeven afvalstof in
de vergunning drie maal zo hoge waarden vaststellen als de in de tabellen
3.1 en 3.2 aangegeven waarden van de parameters, indien de emissies
van de stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen, waaronder de emissie van
percolaat, op basis van een bij dat verzoek gevoegde risicoanalyse geen
extra risico’s zullen opleveren voor het milieu.
2. Het eerste lid geldt niet voor de in de tabel 3.1 aangegeven waarde
voor opgeloste organische koolstof (DOC) en de in tabel 3.2 aangegeven
waarde voor gewichtsverlies bij gloeien (LOI) of totaal organische koolstof
(TOC).

Staatsblad 2009

250

17

3. Het bevoegd gezag kan in afwijking van de in tabel 3.2 aangegeven
waarde voor totaal organische koolstof (TOC) in de vergunning bepalen
dat een hogere waarde wordt toegestaan, mits voor opgeloste organische
koolstof (DOC) een waarde van 1.000 mg/kg droge stof niet overschreden
wordt bij L/S=10 l/kg en bij de pH-waarde van het materiaal zelf dan wel
een pH-waarde tussen 7,5 en 8.
Tabel 3.1
Parameters

Waarde bij L/S=10 l/kg
Mg/kg droge stof

As
Ba
Cd
Cr totaal
Cu
Hg
Mo
Ni
Pb
Sb
Se
Zn
Chloride
Fluoride
Sulfaat
Opgeloste organische koolstof (DOC)*
Totaal opgeloste vaste stoffen (TDS)**

25
300
5
70
100
2
30
40
50
5
7
200
25.000
500
50.000
1000
100.000

* als afvalstoffen bij hun eigen pH-waarde niet aan de waarde voor opgelost organische koolstof
voldoen, is testen bij L/S=10 l/kg en een pH-waarde tussen 7,4 en 8.0 toegestaan, mits daarbij
voor opgeloste organische koolstof (DOC) een waarde van 1.000 mg/kg droge stof niet
wordt overschreden. De opgelost organische koolstof wordt vastgesteld overeenkomstig EN
14429: Karakterisering van afval – Uitloogproef ter karakterisering – Invloed van pH op uitloging
door middel van initiële toevoeging van zuur/base.
** De waarden voor totaal opgeloste vaste stoffen (TDS) kunnen als alternatief voor de waarden
voor sulfaat en chloride worden gebruikt

Tabel 3.2
Parameter

Waarden

LOI*
Totaal organische koolstof (TOC)

10% (gewichtsprocent)
6% (gewichtsprocent)

* Er kan een keuze gemaakt worden tussen LOI of totaal organische koolstof (TOC). In ieder geval
moet één van deze parameters worden gebruikt.

Onderdeel 4 Afvalstoffen op een ondergrondse stortplaats
Voorschrift 4.1
1. Op een ondergrondse stortplaats mogen afvalstoffen slechts worden
geaccepteerd, indien:
a. deze niet behoren tot een in onderdeel 2.1 van bijlage A bij
beschikking nr. 2003/33/EG van de Raad van de Europese Unie van
19 december 2002 tot vaststelling van criteria en procedures voor het
aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig artikel 16
en bijlage II van Richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van afvalstoffen (Pb EG L 11) aangewezen categorie,
b. deze in overeenstemming zijn met de veiligheidsbeoordeling,
bedoeld in artikel 5a, onder c, van het Stortbesluit bodembescherming
van die stortplaats,
c. voor zover het een ondergrondse stortplaats voor inerte afvalstoffen
betreft, de afvalstoffen ingevolge voorschrift 1.1 mogen worden geaccepteerd op een stortplaats voor inerte afvalstoffen, en

Staatsblad 2009

250

18

d. voor zover het een ondergrondse stortplaats voor niet-gevaarlijke
afvalstoffen betreft, de afvalstoffen ingevolge voorschrift 1.2 mogen
worden geaccepteerd op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen.
2. Een wijziging van onderdeel 2.1 van bijlage A van de in het eerste lid
bedoelde beschikking gaat voor de toepassing van het eerste lid, onder a,
gelden met ingang van de dag waarop aan de betrokken wijziging
uitvoering moet zijn gegeven, tenzij bij ministerieel besluit, dat in de
Staatscourant wordt bekendgemaakt, een ander tijdstip wordt vastgesteld.

Staatsblad 2009

250

19

NOTA VAN TOELICHTING
I Algemeen
Hoofdstuk 1 Inleiding
1.1 Doel van dit besluit
1.2 Hoofdlijnen van de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op
stortplaatsen
1.3 Hoofdlijnen van dit besluit
1.4 Belangrijkste wijzigingen als gevolg van dit besluit
1.5 Reikwijdte van dit besluit
Hoofdstuk 2 Europeesrechtelijke aspecten
2.1 Verhouding tot de Richtlijn storten en de Beschikking
aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen
2.2 Verhouding tot andere Europese regelgeving
2.2.1 IPPC-richtlijn
2.2.2 Richtlijn beheer winningsafval
2.3 Melding in het kader van de notificatierichtlijn
2.4 Melding in het kader van de dienstenrichtlijn
Hoofdstuk 3 Verhouding tot het Landelijk afvalbeheerplan
2002–2012
3.1 C1-, C2- en C3-afvalstoffen
3.2 Ondergrondse stortplaatsen
3.3 Rapport De verwerking verantwoord
3.4 Storten en nuttige toepassing
Hoofdstuk 4 Inhoud van dit besluit
4.1 Beoordelingskader en acceptatiecriteria
4.1.1 Korrelvormige en monolithische afvalstoffen
4.1.2 Te meten stoffen
4.1.3 Stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen
4.1.4 Asbest
4.2 Omschrijving van afvalstoffen door de ontdoener
4.2.1 Gegevens
4.2.2 Test
4.3 Acceptatie van afvalstoffen door de stortplaatsexploitant
4.3.1 Controletest
4.3.2 Verificatie
4.4 Kwaliteitsborging
4.4.1 Erkenning
4.4.2 Verplichting tot functiescheiding
4.4.3 Accreditatie
Hoofdstuk 5 Gevolgen van dit besluit
5.1 Milieueffecten
5.1.1 Gevolgen voor te storten afvalstoffen
5.1.2 Emissies naar lucht, bodem en oppervlaktewater
5.2 Lasten voor het bedrijfsleven
5.2.1 Bedrijfseffecten, niet zijnde administratieve lasten
5.2.2 Administratieve lasten
5.3 Bestuurlijke lasten
Hoofdstuk 6 Toezicht en handhaving
Hoofdstuk 7 Inspraakreacties
II DE ARTIKELEN
Transponeringstabel

Staatsblad 2009

250

20

I Algemeen
Hoofdstuk 1 Inleiding
1.1 Doel van dit besluit
Het onderhavige besluit strekt ter implementatie van beschikking
nr. 2003/33/EG van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van
criteria en procedures voor het aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig artikel 16 en bijlage II bij Richtlijn 1999/31/EG
betreffende het storten van afvalstoffen (PbEG L 11) (hierna: Beschikking
aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen). Deze beschikking vindt haar
grondslag in artikel 16 in verbinding met bijlage II van de Richtlijn
storten1.
Aan enkele onderwerpen die in de Richtlijn storten zijn geregeld, geeft
de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen een nadere
invulling. Dit betreft in het bijzonder de criteria en de procedures voor de
acceptatie van afvalstoffen.
1.2 Hoofdlijnen van de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op
stortplaatsen
In de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen zijn onder
andere de verplichtingen opgenomen om de in de daarbij behorende
bijlage beschreven procedures, criteria en bemonsterings- en testmethoden toe te passen.
Deel 1 van de bijlage bij de beschikking heeft betrekking op de
procedures voor het aanvaarden van een afvalstof op een stortplaats.
Deze bijlage bestaat uit drie onderdelen: de basiskarakterisering
(onderdeel 1.1), de controletest (onderdeel 1.2) en de verificatie ter plaatse
(onderdeel 1.3).
De basiskarakterisering moet onder andere laten zien of een afvalstof
voldoet aan de in deel 2 van de bijlage genoemde aanvaardingscriteria
voor elk type stortplaats. Ter bepaling van de samenstelling en het
uitlooggedrag van de afvalstof waarop de basiskarakterisering betrekking
heeft, moet in bepaalde gevallen een test worden uitgevoerd.
Daarnaast kunnen voor afvalstoffen die regelmatig ontstaan, op basis
van de basiskarakterisering de belangrijkste variabelen (kritische parameters) worden vastgesteld voor de uitvoering van de controletest. De
producent van de afvalstoffen, of de persoon die verantwoordelijk is voor
het beheer ervan, is verantwoordelijk voor de basiskarakterisering.
Controletests, uit te voeren door of in opdracht van degene die de
stortplaats drijft (hierna: de stortplaatsexploitant) hebben tot doel het
periodiek testen van regelmatig ontstane afvalstromen. Afval dat niet
regelmatig ontstaat, moet steeds opnieuw aan een basiskarakterisering
worden onderworpen. Een controletest is voor een niet-regelmatige
afvalstof derhalve niet noodzakelijk. Tenslotte zijn in deel 1 van de bijlage
bepalingen opgenomen omtrent de verificatie van een aangeboden
afvalstof ter plaatse.

1
Richtlijn nr. 1999/31/EG van de Raad van de
Europese Unie van 26 april 1999 betreffende
het storten van afvalstoffen (PbEG L 182).

Deel 2 van de bijlage bij de beschikking bevat criteria voor de aanvaarding van afvalstoffen. Per type stortplaats worden grenswaarden voor
uitloging en samenstelling gegeven waaraan een afvalstof die op een
bepaalde stortplaats wordt aangeboden, moet voldoen. In dit deel van de
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen wordt tevens de
mogelijkheid geboden dat bepaalde gevaarlijke afvalstoffen onder
voorwaarden op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen worden
gebracht.

Staatsblad 2009

250

21

In deel 3 van de bijlage bij de beschikking worden eisen gesteld met
betrekking tot de bemonsterings- en analysemethoden die moeten
worden gebruikt voor de basiskarakterisering, controletest en verificatie
ter plaatse. Tevens worden eisen gesteld aan de personen en instellingen
die de bemonsterings- en analysewerkzaamheden uitvoeren.
Bijlage A bij de bijlage bij de beschikking heeft betrekking op de
veiligheidsbeoordeling die moet plaatsvinden voor het aanvaarden van
afvalstoffen op of in een ondergrondse stortplaats.
1.3 Hoofdlijnen van dit besluit
Ter implementatie van de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op
stortplaatsen voorziet dit besluit in een wijziging van het Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen (artikel I), het Besluit melden
bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen (artikel II), het Inrichtingenen vergunningenbesluit milieubeheer (artikel III) en het Stortbesluit
bodembescherming (artikel IV).
Implementatie deel 1 van de bijlage bij de beschikking
In het Besluit melden bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen (de
artikelen 10 en 10a) (hierna: Bm) is het bepaalde met betrekking tot de
basiskarakterisering in deel 1 van de bijlage van de beschikking geïmplementeerd. Hiervoor is aangesloten bij de omschrijving die op grond van
artikel 10.39 van de Wet milieubeheer reeds door een ontdoener van
bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen aan een stortplaatsexploitant moet worden verstrekt.
De verplichting tot het testen ten behoeve van de gegevens in de
basiskarakterisering wordt nader bij ministeriële regeling geregeld.
In het Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen (hierna: Bssa)
is het bepaalde in deel 1 van de beschikking met betrekking tot de
controletests en de verificatie ter plaatse geïmplementeerd (artt. 11g en
11h). Bij ministeriële regeling worden nadere regels gesteld omtrent de
wijze waarop de controletests moeten worden uitgevoerd.
Implementatie deel 2 van de bijlage bij de beschikking
In het Bssa zijn de in deel 2 van de bijlage bij de beschikking opgenomen criteria voor de aanvaarding van afvalstoffen geïmplementeerd.
Voor zover het gaat om de in deel 2 van de bijlage bij de beschikking
opgenomen verplichtingen tot het treffen van voorzieningen op een
stortplaats (een deel van 2.3.3, resp. bijlage A bij de bijlage bij de
beschikking), zijn die verplichtingen opgenomen in het Stortbesluit
bodembescherming (gewijzigd artikel 6 resp. nieuw artikel 5a).
Voor zover het betreft de omzetting van de onder 2.5 van de bijlage bij
de beschikking opgenomen verplichting tot het uitvoeren van een
veiligheidsbeoordeling overeenkomstig bijlage A van die bijlage is voorts
het Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer gewijzigd. Als
gevolg van het nieuwe vierde lid van artikel 5.13 is een rapport, inhoudende een veiligheidsbeoordeling, één van de indieningsvereisten voor
een aanvraag met betrekking tot een ondergrondse stortplaats. In
samenhang hiermee is ter omzetting van onderdeel 2.5 van de bijlage
tevens in artikel 5a van het Stortbesluit bodembescherming de verplichting voor de stortplaatsexploitant opgenomen om er voor zorg te dragen
dat op de ondergrondse stortplaats een rapport, inhoudende een
veiligheidsbeoordeling, aanwezig is.

Staatsblad 2009

250

22

Implementatie deel 3 van de bijlage bij de beschikking
In artikel 10 (nieuw) van het Bm zijn eisen opgenomen met betrekking
tot de omschrijving die moet worden verstrekt in het geval een afvalstof
wordt aangeboden ten behoeve van het storten ervan. In de nieuwe
paragraaf 6a van het Bm zijn de eisen opgenomen die worden gesteld aan
de onafhankelijkheid en kwaliteit van degenen die monsters ten behoeve
van de omschrijving nemen. De in dit deel opgenomen eisen voor het
uitvoeren van bemonsterings- of analysewerkzaamheden met betrekking
tot de controletests worden in de ministeriële regeling op grond van
artikel 11h, vierde lid, opgenomen.
1.4 Belangrijkste wijzigingen als gevolg van dit besluit
Met betrekking tot de wijze waarop uitvoering moet worden gegeven
aan de in artikel 10.39, eerste lid, van de Wet milieubeheer opgenomen
verplichting om bij de afgifte van bedrijfsafvalstoffen of gevaarlijke
afvalstoffen aan een stortplaatsexploitant een omschrijving van aard,
eigenschappen en samenstelling van de betrokken afvalstoffen te
verstrekken, zijn in het Bm nieuwe regels gesteld. In artikel 10 van dat
besluit was reeds bepaald dat bij de omschrijving tevens de van
toepassing zijnde Eural-code moet worden vermeld. Als gevolg van dit
besluit dient in een omschrijving die wordt verstrekt aan een stortplaatsexploitant om de daarop betrekking hebbende afvalstoffen te laten
storten, een aantal in artikel 10 van het Bm genoemde gegevens met
betrekking tot aard, eigenschappen of samenstelling te worden opgenomen. Onder meer moeten gegevens worden opgenomen omtrent de
samenstelling en het uitlooggedrag van de afvalstoffen. Ter verkrijging
van die gegevens omtrent de samenstelling en het uitlooggedrag van de
betrokken afvalstoffen moeten testen worden uitgevoerd. Deze verplichting geldt overigens met name voor het storten van gevaarlijke afvalstoffen. De testresultaten zullen eveneens in de omschrijving moeten
worden opgenomen en omvatten in ieder geval de rapportages over
monsterneming en -analyse. De instellingen en de personen die de
bemonsteringswerkzaamheden mogen uitvoeren, moeten zijn gecertificeerd en vervolgens worden erkend door de Minister van VROM (artikelen
10a, derde lid, en 12c, tweede lid, Bm).
Dit besluit voorziet daarnaast in een nieuwe verplichting voor de stortplaatsexploitant tot het uitvoeren van een controletest.
Nieuw zijn voorts de grenswaarden die voor samenstelling en uitloging
van afvalstoffen thans in het Bssa zijn opgenomen. Grenswaarden voor
uitloging bestonden voorheen uitsluitend voor het onderscheid tussen C2en C3- afval (bijlage I Bssa (oud)). Het onderscheid tussen C2- en C3- afval
is eveneens vervallen. In paragraaf 3.1 wordt hier nader op ingegaan.
In het Bssa (oud) was niet de mogelijkheid opgenomen om bepaalde
gevaarlijke afvalstoffen op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen te storten. Hierin voorziet het Bssa thans wel.
Tenslotte is het vereiste van een veiligheidsbeoordeling ten behoeve
van het storten van afvalstoffen op of in een ondergrondse stortplaats een
nieuwe verplichting met betrekking tot zodanige stortplaatsen.
1.5 Reikwijdte van dit besluit
Met betrekking tot de reikwijdte van dit besluit is van belang dat het
storten van niet-gevaarlijke baggerspecie in oppervlaktewateren niet
onder de reikwijdte van de Richtlijn storten valt. Dit is bepaald in artikel 3,
tweede lid, van de richtlijn.
Baggerspecie die onder de noemer van gevaarlijk afval valt, moet ter
bescherming van bodem en oppervlaktewater onder strenge milieueisen
worden geborgen. In de praktijk is dit in oppervlaktewater niet mogelijk.

Staatsblad 2009

250

23

Dit besluit is voor baggerspeciestortplaatsen in oppervlaktewater derhalve
niet van belang.
Het storten van baggerspecie op land valt, met uitzondering van de
verspreiding van bagger op de kant, zoals toegestaan op basis van het
Besluit vrijstellingen stortverbod afvalstoffen buiten inrichtingen, wel
onder de reikwijdte van de Richtlijn storten.
Voor zover het gaat om stortplaatsen op land waar uitsluitend nietgevaarlijke baggerspecie wordt gestort, is de richtlijn mede geïmplementeerd in de Regeling stortplaatsen voor baggerspecie op land. Als het gaat
om het belangrijkste gevolg van de Beschikking aanvaarding afvalstoffen
op stortplaatsen, te weten het testen van afvalstoffen op samenstelling en
uitloging, heeft het onderhavige besluit geen praktische betekenis.
Niet-gevaarlijke baggerspecie die wordt gestort op een stortplaats die
onder de genoemde regeling valt, behoeft niet te worden getest. Wel
moet de ontdoener de uitgebreide omschrijving (artikel 10 Bm) aan de
stortplaatsexploitant verstrekken. Voor zover het gaat om het storten van
(gevaarlijke- en niet-gevaarlijke) baggerspecie op stortplaatsen op land
waar ook andere afvalstoffen worden gestort, is het onderhavige besluit
volledig van toepassing. Vanzelfsprekend gelden dan dezelfde uitzonderingen op de verplichting om te testen als voor andere afvalstoffen die op
een stortplaats worden gebracht.
Een belangrijk aantal bepalingen van de Beschikking aanvaarding
afvalstoffen op stortplaatsen heeft uitsluitend betrekking op korrelvormige
afvalstoffen.
Hoofdstuk 2 Europeesrechtelijke aspecten
2.1 Verhouding tot de Richtlijn storten en de Beschikking
aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen
De rechtsbasis van de Richtlijn storten is artikel 130 S, eerste lid, (thans
artikel 175, eerste lid,) van het Verdrag tot oprichting van de Europese
Gemeenschappen. De Richtlijn storten is bij besluit van 5 juli 2001
(Stb. 2001, 336) omgezet in het Stortbesluit bodembescherming, het
Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen, het Inrichtingen- en
vergunningenbesluit milieubeheer, het Besluit aanwijzing gevaarlijke
afvalstoffen (inmiddels ingetrokken) en het Besluit vrijstellingen stortverbod buiten inrichtingen. Bepalingen met betrekking tot stortplaatsen
voor baggerspecie zijn deels opgenomen in de Regeling stortplaatsen
voor baggerspecie op land. Tenslotte is de Uitvoeringsregeling Stortbesluit bodembescherming op een aantal punten gewijzigd.
Op grond van artikel 16 in samenhang met bijlage II van de Richtlijn
storten heeft de Raad van de Europese Unie de Beschikking aanvaarding
afvalstoffen op stortplaatsen vastgesteld. De beschikking vult bijlage II bij
de richtlijn aan. Op grond van artikel 176 van het verdrag kunnen lidstaten
strengere beschermingsmaatregelen nemen of handhaven dan die welke
de beschikking voorschrijft, mits dergelijke maatregelen verenigbaar zijn
met het Verdrag.
In het onderhavige besluit is van deze mogelijkheid geen gebruik
gemaakt.
De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen verplicht de
lidstaten een aantal bepalingen van de beschikking nader in te vullen of
een keuze te maken uit alternatieven die in de beschikking zijn opgenomen. Het gaat om de volgende bepalingen.
De lidstaten zijn verplicht om:
– te bepalen gedurende welke periode de stortplaatsexploitant de
gegevens van de basiskarakterisering en de controletests moet bewaren

Staatsblad 2009

250

24

(onderdelen 1.1.1 en 1.2 van de bijlage bij de beschikking).
In de artikelen 11f, vierde lid, onder a, en 11h, zesde lid, van het Bssa is
bepaald dat de gegevens van de omschrijving en van de controletests vijf
jaar bewaard moeten blijven.
– testvereisten voor verificatie ter plaatse vast te stellen, waaronder
indien nodig snelle testmethoden (onderdeel 1.3 van de bijlage bij de
beschikking).
De wijze waarop de verificatie moet plaatsvinden is bepaald in artikel
11g van het Bssa.
– te bepalen hoe lang de tijdens de verificatie ter plaatse genomen
monsters bewaard moeten blijven (onderdeel 1.3 van de bijlage bij de
beschikking).
In artikel 11g, vierde lid, van het Bssa is bepaald dat de monsters
minimaal een maand bewaard moeten blijven.
– een grenswaarde voor polycyclische aromatische koolwaterstoffen
vast te stellen (onderdeel 2.1.2.2. van de bijlage bij de beschikking).
De grenswaarde is vastgesteld op 40 mg/kg d.s. Deze grenswaarde is
opgenomen in tabel 1.3 van de bijlage, behorend bij artikel 11f, eerste lid,
onder c, van het Bssa.
– te bepalen welke testmethoden en overeenkomstige grenswaarden
moeten worden gebruikt (onderdelen 2.1.2.1, 2.2.2, 2.3.1 en 3 van de
bijlage bij de beschikking)
De testmethoden worden opgenomen in een ministeriële regeling. Het
nieuwe artikel 11h, vierde lid, van het Bssa en artikel 10a, vijfde lid, onder
a, van het Bm bieden hiervoor de basis. In de tabellen 1.2, 2.1 en 3.1 van
de bijlage bij het Bssa is bepaald welke grenswaarden worden gebruikt.
– criteria vast te stellen om te bewerkstelligen dat stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen die aanvaardbaar zijn op een stortplaats voor
niet-gevaarlijke afvalstoffen voldoende fysieke stabiliteit en draagvermogen hebben (onderdeel 2.3.2 van de bijlage bij de beschikking).
In de Richtlijn storten (bijlage I, voorschrift 6) is een soortgelijke
bepaling voor alle afvalstoffen opgenomen. Deze is geïmplementeerd in
artikel 4, vierde lid, van de Uitvoeringsregeling Stortbesluit bodembescherming. Daarnaast geldt voor een groot aantal afvalstoffen die de
stabiliteit van de stortplaats in gevaar zouden kunnen brengen een
stortverbod op grond van artikel 1 van het Bssa.
Als het gaat om stortplaatsen voor baggerspecie zijn in de Regeling
stortplaatsen voor baggerspecie op land eisen opgenomen met betrekking
tot de stabiliteit van de stortplaats.
– criteria vast te stellen om te bewerkstelligen dat gevaarlijke monolithische afvalstoffen stabiel en niet-reactief zijn voordat ze op stortplaatsen
voor ongevaarlijke afvalstoffen worden aanvaard (onderdeel 2.3.2 van de
bijlage bij de beschikking).
In de Regeling acceptatie geconditioneerde gevaarlijke afvalstoffen op
stortplaatsen is vastgelegd aan welke grenswaarden voor uitloging
anorganische gevaarlijke afvalstoffen na behandeling moeten voldoen en
op welke wijze de behandelde afvalstoffen moeten worden gestort. In
Nederland worden deze afvalstoffen gestort op een stortplaats voor
gevaarlijke afvalstoffen.
Een aantal elementen met betrekking tot de basiskarakterisering is niet
expliciet in Nederlandse regelgeving omgezet. Het betreft de elementen
van onderdeel 1.1.2, onder h, i en k, van de bijlage bij de beschikking. De
redenen daarvoor zijn de volgende.
In onderdeel 1.1.2, onder h, wordt als essentiële eis voor de basiskarakterisering genoemd: informatie waaruit blijkt dat de afvalstoffen niet
onder de uitsluitingen van artikel 5, derde lid, van de richtlijn afvalstoffen
(bedoeld is de Richtlijn storten) vallen. In dit artikel staat dat de lidstaten
maatregelen moeten nemen om ervoor te zorgen dat een aantal genoemde afvalstoffen niet op een stortplaats worden aanvaard. De hier

Staatsblad 2009

250

25

genoemde afvalstoffen zijn opgenomen in artikel 1 van het Bssa, waarin
alle afvalstoffen zijn opgesomd waarvoor een stortverbod geldt. De vraag
of een aangeboden afvalstof onder artikel 1 van het Bssa valt – en
derhalve door de stortplaatsexploitant, behoudens in het geval dat
hiervoor een ontheffing is verleend, niet mag worden geaccepteerd – kan
worden afgeleid uit de andere informatie die bij de omschrijving door de
ontdoener moet worden verstrekt. Dit betekent dat onderdeel h als
zodanig geen omzetting behoeft.
Artikel 5, derde lid, van de Richtlijn storten stelt tevens dat de lidstaten
ervoor zorg moeten dragen dat ook afvalstoffen die niet voldoen aan de
overeenkomstig bijlage II van de richtlijn vastgestelde aanvaardingscriteria niet worden gestort. Het verbod om afvalstoffen te accepteren die
niet voldoen aan de aanvaardingscriteria, is opgenomen in artikel 11f,
eerste lid, van het Bssa.
De vraag of een afvalstof al dan niet onder de uitsluiting van artikel 5,
derde lid, van de Richtlijn storten valt, kan door de stortplaatsexploitant
worden beantwoord aan de hand van de overige informatie die onderdeel
uitmaakt van de omschrijving. Indien de afvalstof wel onder de uitsluitingen van artikel 5, derde lid, valt, mag de afvalstof niet worden geaccepteerd.
Hetzelfde geldt voor onderdeel 1.1.2, onder i. In deze bepaling is als eis
voor de basiskarakterisering genoemd de stortplaatsklasse waarin de
afvalstoffen kunnen worden aanvaard. Ook deze informatie volgt uit de
andere informatie omtrent aard, samenstelling en eigenschappen die door
de ontdoener moet worden verstrekt. Het is derhalve niet zinvol daarnaast
te eisen dat de ontdoener bij de omschrijving ook de stortplaatsklasse
vermeldt.
Een andere reden om onderdeel 1.1.2, onder i, niet expliciet om te
zetten is dat de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen de
stortplaatsexploitant de mogelijkheid geeft niet-gevaarlijke afvalstoffen op
een stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen te storten en omgekeerd. Dit
betekent dat de ontdoener niet altijd zal weten op welk type stortplaats het
door hem aangeboden afval gestort zal worden.
Een essentiële eis voor de basiskarakterisering is dat nagegaan wordt of
recycling of nuttige toepassing van de ter stort aangeboden afvalstof
mogelijk is (onderdeel 1.1.2, onder k). Met artikel 1 van het Bssa is uitvoering gegeven aan de motie Lansink (Kamerstukken II 1979/80, 15 800
XVII, nr. 21) waarin het storten van afvalstoffen als de minst gewenste
vorm van verwijdering (thans: beheer) is aangemerkt. In het artikel is voor
een groot aantal afvalstoffen, waarvan een hoogwaardiger wijze van
beheer bestaat, een stortverbod opgenomen. Van de in artikel 1 van het
Bssa opgenomen afvalstoffen staat derhalve vast dat hergebruik, nuttige
toepassing of verbranding mogelijk is. Artikel 1 bevat rechtstreeks
werkende verboden, gericht tot de stortplaatsexploitant.
Bij deze nota van toelichting is een transponeringstabel gevoegd,
waarin is aangegeven in welke artikelen van de als gevolg van dit besluit
gewijzigde besluiten de afzonderlijke onderdelen van de Beschikking
aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen zijn geïmplementeerd en welke
onderdelen mede worden omgezet in op grond van die besluiten vast te
stellen regelgeving.
2.2 Verhouding tot andere Europese regelgeving
2.2.1 IPPC-richtlijn
2

Richtlijn 96/61/EG van de Raad van
24 september 1996 inzake geïntegreerde
preventie en bestrijding van verontreiniging,
PB L 257 van 10 oktober 1996.

Stortplaatsen met een bepaalde capaciteit vallen onder de werkingssfeer van de IPPC-richtlijn2. Immers, in bijlage I bij bedoelde richtlijn,
waarin de installaties zijn genoemd waarop de richtlijn van toepassing is,
worden onder «afvalbeheer» (categorie 5.4) vermeld: stortplaatsen die

Staatsblad 2009

250

26

meer dan 10 ton afval per dag ontvangen of die een totale capaciteit
hebben van meer dan 25.000 ton afval, met uitzondering van stortplaatsen
voor inerte afvalstoffen.
Artikel 3, onder c, van de IPPC-richtlijn geeft aan dat de lidstaten de
nodige maatregelen treffen opdat de bevoegde autoriteiten ervoor zorgen
dat de installatie zo zal worden geëxploiteerd dat overeenkomstig de
kaderrichtlijn afvalstoffen 2006/12/EG het ontstaan van afvalstoffen wordt
voorkomen. Waar dat niet gebeurt, moeten die stoffen ten nutte worden
gemaakt of, wanneer dat technisch of economisch onmogelijk is, zodanig
worden verwijderd dat milieueffecten worden voorkomen of beperkt. Aan
het slot van dit artikel is bepaald dat voor de naleving het voldoende is dat
de lidstaten ervoor zorgen dat de bevoegde autoriteiten bij de vaststelling
van de vergunningvoorwaarden rekening houden met dit algemene
beginsel. Het algemene beginsel heeft voor de onderhavige implementatie geen bijzondere betekenis. De kaderrichtlijn afvalstoffen is in de
Nederlandse wet- en regelgeving, waaronder de Wet milieubeheer,
geïmplementeerd. Bij de milieuvergunningverlening toetst het bevoegd
gezag aan deze regelgeving. Vergunningen voor stortplaatsen worden
geacht reeds te voldoen aan artikel 3, onder c, van de IPPC-richtlijn.
In de IPPC-richtlijn is voorts bepaald dat de installaties die onder de
richtlijn vallen, over een vergunning moeten beschikken waarin de best
beschikbare technieken zijn voorgeschreven. Nieuwe installaties moeten
direct voldoen aan deze bepaling van de richtlijn; de werking van bestaande installaties diende voor 31 oktober 2007 in overeenstemming gebracht
te zijn met de voorschriften van de richtlijn.
De beste beschikbare technieken (BBT) zijn voor IPPC-installaties
vastgelegd in zogenaamde Reference Documents on Best Available
Techniques (BREF’s). Ook niet IPPC-installaties moeten aan de best
beschikbare technieken voldoen. Stortactiviteiten zijn niet beschreven in
een BREF. De Richtlijn storten (artikel 1, tweede lid) bepaalt dat aan de
technische voorschriften van de IPPC-richtlijn wordt geacht te zijn voldaan
indien aan de voorschriften van de Richtlijn storten is voldaan. De
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen is een onderdeel
van de Richtlijn storten. Ook de in de beschikking opgenomen criteria met
betrekking tot het aanvaarden van afvalstoffen bevatten voorschriften die
kunnen worden beschouwd als BBT. In de Regeling aanwijzing BBT-documenten is bepaald dat de eisen aan stortplaatsen op grond van de Richtlijn storten als BBT kunnen worden beschouwd.
In de Richtlijn storten is vastgelegd dat stortplaatsen die op 16 juli 2001
beschikten over een vergunning uiterlijk op 16 juli 2009 aan alle eisen van
de Richtlijn storten moeten voldoen. Op basis van de IPPC-richtlijn moesten installaties, waaronder stortplaatsen, die onder die richtlijn vallen, al
op 30 oktober 2007 conform de richtlijn in werking zijn.
Voor zover de aanpassing van een vergunning voor een stortplaats aan
de IPPC-richtlijn nog niet had plaatsgevonden, diende dit voor 31 oktober
2007 te gebeuren. Gelet op het overgangsrecht van het besluit waarmee
de Richtlijn storten is geïmplementeerd behoeven de bestaande stortplaatsen feitelijk pas op 16 juli 2009 aan alle BBT te voldoen. Dit zijn de
facto alle stortplaatsen in Nederland.
2.2.2 Richtlijn beheer winningsafval
Richtlijn 2006/21/EG van 15 maart 2006 betreffende het beheer van afval
van winningsindustrieën en houdende wijziging van Richtlijn 2004/35/EG
(PbEU L 102) (hierna: Richtlijn beheer winningsafval) bestrijkt het beheer

Staatsblad 2009

250

27

van winningsafval, dat wil zeggen afval dat afkomstig is van de prospectie, de winning, de behandeling en de opslag van mineralen en de
exploitatie van groeven. Het gaat om winningsafval dat in een daartoe
bestemde afvalvoorziening wordt gestort. Winningsafval dat wordt
afgevoerd en naar een stortplaats wordt gebracht, valt niet onder de
Richtlijn beheer winningsafval.
De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen is niet van
toepassing op afval dat onder de Richtlijn beheer winningsafval valt. Dit
volgt uit de artikelen 2 en 3 van de richtlijn.
De Richtlijn beheer winningsafval is onder andere geïmplementeerd in
de Wet milieubeheer, waarin een onderscheid is gemaakt tussen «stortplaatsen» en «afvalvoorzieningen» (een voorziening voor het uitsluitend
storten van winningsafval).
2.3 Melding in het kader van de notificatierichtlijn
In paragraaf 2.1 is een opsomming gegeven van een aantal bepalingen
van de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen die een
nader invulling van de lidstaten vragen of waarbij lidstaten een keuze
moeten maken uit alternatieven die in de beschikking zijn opgenomen.
Aangezien in ieder geval de in tabel 1.3 van de bijlage bij het Bssa
opgenomen grenswaarde voor polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK’s) mogelijk kan worden aangemerkt als een technisch
voorschrift met betrekking tot een afvalstof, is een ontwerp van het
onderhavige besluit op 7 november 2008 gemeld aan de Commissie van
de Europese Gemeenschappen (notificatienummer 2008/0481/NL) ter
voldoening aan artikel 8, eerste lid, van richtlijn nr. 98/34/EG van het
Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 22 juni 1998
betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en
technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de
informatiemaatschappij (PbEG L 204), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG
van 20 juli 1998 (PbEG L 217).
Naar aanleiding van deze melding hebben de Oostenrijkse autoriteiten
opmerkingen gemaakt overeenkomstig artikel 8, tweede lid, van richtlijn
nr. 98/34/EG.
De Oostenrijkse autoriteiten merken op dat artikel 10a van het ontwerpbesluit erin voorziet dat niet-gevaarlijke afvalstoffen die worden aangeboden op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen (en niet in
eenzelfde cel worden gestort als stabiele, niet-reactieve gevaarlijke
afvalstoffen of gipsafval) worden uitgezonderd van de verplichting tot
monstername en analyse. Voorts worden afvalstoffen die uitsluitend
bestaan uit deeltjes met een korrelgrootte van meer dan 40 millimeter
uitgezonderd van deze verplichting.
De Oostenrijkse autoriteiten stellen dat op grond van de Beschikking
aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen van alle soorten afvalstoffen in
het kader van een basiskarakterisering onder andere de samenstelling en
het uitlooggedrag moeten worden onderzocht om aan te kunnen tonen
dat wordt voldaan aan de aanvaardbaarheidscriteria alsmede aan de in de
vergunning van een stortplaats vastgelegde voorwaarden. De vraag is hoe
de uitzonderingen die in het ontwerpbesluit zijn opgenomen zich
verhouden tot de hiervoor beschreven verplichting.
In de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen zijn in
paragraaf 2.2 uitsluitend grenswaarden opgenomen voor niet-gevaarlijke
afvalstoffen die in dezelfde cel worden gestort als stabiele, niet-reactieve
gevaarlijke afvalstoffen. Indien daar geen sprake van is, gelden de
grenswaarden derhalve niet en is het testen van niet-gevaarlijke afvalstoffen dus niet nodig.
De uitvoerbaarheid van de handmatige monsterneming is mede
afhankelijk van de deeltjesgrootteverdeling. Voor materialen waarbij een

Staatsblad 2009

250

28

groot deel van de deeltjes groter is dan 40 mm zal de monsterneming tot
praktische uitvoeringsproblemen leiden.
Handmatige monsterneming is dan feitelijk niet meer mogelijk. Daarbij
zal de uitloging van de grove fractie gezien de korrelgrootte relatief
beperkt zijn. Tenslotte is er slechts sprake van een (zeer) kleine fractie van
het totale aanbod aan te testen afvalstoffen dat in de categorie korrelvormige afvalstoffen valt. Om die reden is het bemonsteren en testen van
afvalstoffen die geheel bestaan uit deeltjes met een korrelgrootte van
meer dan 40 millimeter, uitgesloten van de testverplichting. Artikel 1.1.4,
aanhef en onder c, van de bijlage bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen biedt de basis voor deze uitzondering.
Tevens vragen de Oostenrijkse autoriteiten naar de plaats in het
ontwerpbesluit waar een aantal zaken met betrekking tot het bemonsteringsplan is geregeld. Alle bepalingen met betrekking tot de wijze van
bemonsteren en testen zullen worden opgenomen in de ministeriële
regelingen op grond van de artikelen 11f, vijfde lid, en 11h, vierde lid, van
het Bssa en artikel 10a, vijfde lid, van het Bm.
2.4 Melding in het kader van de dienstenrichtlijn
Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van
12 december 2006 betreffende de diensten op de interne markt (Pb EU van
27 december 2006, nr. L 376) (hierna: de dienstenrichtlijn) is op
28 december 2006 in werking getreden. Het doel van de dienstenrichtlijn
is het wegnemen van ongerechtvaardigde belemmeringen voor het vrije
verkeer van diensten. Artikel 11h, derde lid, van het Bssa bevat de
verplichting dat de analyse van monsters wordt uitgevoerd door een
geaccrediteerde persoon of instelling. Een soortgelijke bepaling is
opgenomen in artikel 10a, vierde lid, van het Bm.
Artikel 10a, derde lid, van het Bm bevat de verplichting voor de
ontdoener van een afvalstof om de monsters te laten nemen door een
erkende persoon of instelling. In de nieuwe paragraaf 6a van het Bm zijn
regels met betrekking tot de erkenning van personen of instellingen voor
de monsterneming opgenomen. Om voor een erkenning in aanmerking te
komen, dient onder meer te worden beschikt over een certificaat voor
monsterneming en, indien van toepassing, een verklaring omtrent het
gedrag als bedoeld in artikel 28 van de Wet justitiële en strafvorderlijke
gegevens. Met betrekking tot deze eisen zijn in artikel 12f van het Bm
zogenoemde wederzijdse erkenningsclausules opgenomen.
De genoemde eisen zullen worden gemeld aan de Commissie.
Hoofdstuk 3 Verhouding tot het Landelijk afvalbeheerplan
2002–2012
3.1 C1-, C2- en C3-afval
De huidige Nederlandse systematiek van indeling van gevaarlijke
afvalstoffen is niet gelijk aan de systematiek van de indeling van gevaarlijke afvalstoffen in de Europese regelgeving. Het bestaande Bssa hanteert
de volgende indeling, die ook in het Landelijk afvalbeheerplan 2002–2012
(hierna: LAP) wordt gebruikt:
– inerte afvalstoffen
– niet-gevaarlijke afvalstoffen
– gevaarlijke afvalstoffen, die
• matig uitlogen (C3);
• sterk uitlogen (C2);
• niet in Nederland verwerkbaar worden geacht (C1).
Daarnaast is er gevaarlijk afval dat niet tot de categorie C1, C2 en C3
behoort en dat in beginsel niet wordt gestort. Alle stortplaatsen in

Staatsblad 2009

250

29

Nederland hebben een zodanig beschermingsniveau dat het storten van
gevaarlijke afvalstoffen conform de Richtlijn storten mogelijk is. Voor
kleine hoeveelheden sterk uitloogbare, gevaarlijke afvalstoffen is in het
verleden de C2-deponie in gebruik geweest. Hier worden thans geen
afvalstoffen meer gestort. Voor de meer omvangrijke C2-stromen wordt
het droog storten en droog houden bereikt door het afval te conditioneren, dan wel verpakt in draagsilo’s met een afdeklaag aan de binnenzijde te verwerken op stortplaatsen voor gevaarlijke afvalstoffen van de
categorie C3. Uitgaande van Bijlage I bij de Richtlijn storten is het
onderscheid binnen de categorie gevaarlijk afval (C1, C2 en C3) een
Nederlandse aanvulling op de richtlijn.
Nederland heeft bij de implementatie van de Richtlijn storten, in
afwachting van aangekondigde Europese criteria, gekozen voor het
handhaven van de eigen nadere indeling van de gevaarlijke afvalstoffen.
Nu met de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen de
Europese criteria beschikbaar zijn, is in het kader van de voorbereiding
van het onderhavige besluit onderzocht of de overgang naar de Europese
systematiek tot problemen zou kunnen leiden. Hoewel beide stelsels niet
goed met elkaar vergeleken kunnen worden, is de verwachting dat enige
verschuivingen zullen optreden in de mogelijke bestemmingen van
sommige afvalstoffen, maar dat deze verschuivingen gering zullen zijn.
Tevens is vastgesteld dat indien de Nederlandse regels gehandhaafd
zouden blijven naast de verplichte Europese regels, beide stelsels door
middel van aanvullende regelgeving met elkaar verbonden zouden
moeten worden, dan wel geïntegreerd zouden moeten worden tot een
geheel. Beide benaderingen zouden als gevolg van verschillen in de beide
systematieken leiden tot gecompliceerde regelgeving. Een en ander zou
naar verwachting ook kostenverhogingen met zich brengen omdat meer
of ingewikkelder testen zouden moeten worden uitgevoerd. Bovendien
zouden ook de vergunningverlening en de handhaving gecompliceerder
worden ten opzichte van de huidige situatie. Omdat het handhaven van de
Nederlandse systematiek naast de systematiek van Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen niet noodzakelijk en – gezien de nadelen
– ook niet wenselijk is, wordt deze systematiek met de inwerkingtreding
van het onderhavige besluit afgeschaft. C1-, C2- en C3- afvalstoffen komen
daarmee als categorieën te vervallen. Ook het LAP zal op dit punt worden
aangepast.
3.2 Ondergrondse stortplaatsen
De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen schrijft voor
dat voor het aanvaarden van afvalstoffen in ondergrondse stortplaatsen
een veiligheidsbeoordeling dient plaats te vinden als gedefinieerd in
bijlage A bij de beschikking. Acceptatie van afvalstoffen is alleen
toegestaan als ze in overeenstemming is met deze specifieke veiligheidsbeoordeling. Deze eis is geïmplementeerd door een wijziging van het
Bssa. Deze omzetting in nationaal recht betekent niet dat storten van
afvalstoffen in de diepe ondergrond in Nederland zonder meer is
toegestaan, doch dat – voordat kan worden overgegaan tot het storten in
de diepe ondergrond – na diepgaand onderzoek moet blijken dat op deze
wijze storten op een bepaalde locatie milieuhygiënisch aanvaardbaar is. In
dit verband moet tevens worden gewezen op het LAP, waarin het vigerende beleid voor het bergen van afvalstoffen in de diepe ondergrond
opgenomen is. Bij de uitoefening van zijn bevoegdheid tot vergunningverlening dient het bevoegd gezag ingevolge artikel 10.14 van de Wet
milieubeheer met het LAP rekening te houden.

Staatsblad 2009

250

30

Gedurende het proces van voorbereiding van het onderhavige besluit
heeft het Interprovinciaal Overleg (hierna: IPO) er vanuit een oogpunt van
uitvoerbaarheid op aangedrongen om het beleid en de regelgeving voor
het brengen van afvalstoffen in de diepe ondergrond meer op elkaar af te
stemmen. Het IPO heeft in dit verband voorgesteld in de nationale regelgeving een geheel of gedeeltelijk stortverbod voor het storten van afvalstoffen in de diepe ondergrond op te nemen. Bij brief van 4 december
2006 heeft het IPO positief gereageerd op de uitnodiging van de toenmalige Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer om gezamenlijk met het Ministerie van VROM te onderzoeken of een dergelijk verbod mogelijk is. Dit past in het streven van het
ministerie om een integrale visie te ontwikkelen op een duurzaam gebruik
van de diepe ondergrond.
3.3 Rapport De verwerking verantwoord
In het rapport De verwerking verantwoord (De Roever 2002) zijn richtlijnen opgenomen voor het acceptatie- en verwerkingsbeleid (hierna:
hoofdstuk A&V), mengvoorschriften en de administratieve organisatie en
interne controle (hierna: hoofdstuk AO/IC) voor (bepaalde) afvalverwerkende bedrijven. In het LAP is aangegeven dat een aanvraag voor een
vergunning buiten behandeling blijft of wordt geweigerd, indien de
procedures voor acceptatie en administratie niet voldoen aan deze
richtlijnen of de aanvraag op dit punt onvoldoende duidelijk is3. De vraag
is gerezen welke betekenis aan het rapport toekomt nadat dit besluit in
werking is getreden. Daarop wordt hieronder nader ingegaan.
Bij de voorbereiding van het ontwerpbesluit is vastgesteld dat wat
betreft de eisen die zijn opgenomen in het hoofdstuk A&V sprake is van
een grote overeenkomst met de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op
stortplaatsen. Nadat het besluit in werking is getreden, komt – gelet op de
status van het rapport De verwerking verantwoord –, aan het hoofdstuk
A&V dan ook geen betekenis meer toe voor zover het gaat om acceptatie
van afvalstoffen ten behoeve van het storten op stortplaatsen.
Het rapport De verwerking verantwoord bevat tevens een hoofdstuk
AO/IC. Ook ten aanzien van dat hoofdstuk is onderzocht of sprake is van
overlap met de bepalingen van de Beschikking aanvaarding afvalstoffen
op stortplaatsen. Daarbij is bovendien bezien of mogelijke hiaten wellicht
door andere regelgeving worden ondervangen.
Gebleken is dat de gegevens die de stortplaatsexploitant op basis van
het hoofdstuk AO/IC moet leveren slechts gedeeltelijk ook in de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen of andere milieuregelgeving worden genoemd. De gegevens over (de handelingen met) de te
accepteren of geaccepteerde afvalstoffen zullen er over het algemeen wel
zijn op basis van als gevolg van de bij of krachtens dit besluit gewijzigde
regelgeving in combinatie met verplichtingen op grond van de Wet
milieubeheer en het Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer.
Wat echter ontbreekt zijn bepalingen met betrekking tot de inrichting van
de verschillende administraties, de koppeling tussen de afvalstoffenadministratie en de financiële administratie, de functiescheiding en
interne controle (waaronder audits en sanctionering). Dit wordt ook niet
afgedekt door de Wet belastingen op milieugrondslag (hierna: Wbm). In
de Wbm is de eis opgenomen dat stortplaatsexploitanten een zodanige
administratie voeren dat daaruit te allen tijde duidelijk de aard, de
hoeveelheid en de herkomst van de afgegeven afvalstoffen blijken. De
uitvoeringsregeling op basis van de Wbm geeft hieraan verdere
uitwerking.
3

Landelijk afvalbeheerplan, deel 2/3, blz. 9.

Staatsblad 2009

250

31

Wanneer naast het storten van afval ook andere afvalactiviteiten
plaatsvinden, is het in verband met de Wbm van belang te weten welke
afvalstoffen naar de stortplaats zijn gebracht en welke op andere wijze zijn
be- of verwerkt. Indien stortplaatsexploitanten daartoe over een zogenoemde vergunning verhoudingsgetal op grond van de Wbm willen
beschikken, dienen zij daartoe een aanvraag in te dienen. Bij die aanvraag
dient een beschrijving van de administratieve organisatie en interne
controle gevoegd te zijn. De gegevens die bij de aanvraag om een
vergunning verhoudingsgetal aan de Belastingdienst moeten worden
verstrekt, komen grotendeels overeen met het hoofdstuk AO/IC. Informatie over milieuhygiënische processen en risico’s ontbreekt echter. In dit
kader is tevens van belang dat maar een deel van de stortplaatsen over
een vergunning verhoudingsgetal beschikt.
Ook moet worden opgemerkt dat de provinciale handhavers en de
VROM-inspectie niet bevoegd zijn te handhaven op basis van belastingwetgeving.
Het bovenstaande betekent dat het hoofdstuk AO/IC van het rapport De
verwerking verantwoord in de regelgeving voor het storten van afvalstoffen op stortplaatsen niet kan worden gemist. Dit hoofdstuk geldt
overigens alleen voor stortplaatsen die gevaarlijke afvalstoffen accepteren.
3.4 Storten en nuttige toepassing
Het onderhavige besluit heeft betrekking op afvalstoffen die op een
stortplaats worden gestort en niet op afvalstoffen die op een stortplaats
nuttig worden toegepast. Het beleid op dit punt is verwoord in het LAP.
Hoofdstuk 4 Inhoud van dit besluit
4.1 Beoordelingskader en acceptatiecriteria
Het besluit maakt, in lijn met de Beschikking aanvaarding afvalstoffen
op stortplaatsen, voor de beantwoording van de vraag of afvalstoffen op
een stortplaats mogen worden geaccepteerd onderscheid tussen zowel
typen afvalstoffen als typen stortplaatsen (artikelen 11c en 11f Bssa). Er
wordt in het besluit onderscheid gemaakt tussen inerte afvalstoffen,
niet-gevaarlijke afvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen, alsmede tussen
stortplaatsen voor inerte afvalstoffen, stortplaatsen voor niet-gevaarlijke
afvalstoffen, stortplaatsen voor gevaarlijke afvalstoffen en ondergrondse
stortplaatsen. Het besluit geeft per type stortplaats aan welke afvalstoffen
aanvaard mogen worden door middel van lijsten met criteria voor samenstelling en uitloging alsmede andere parameters.
In bepaalde gevallen mag een stortplaats maximaal driemaal zo hoge
grenswaarden voor bepaalde parameters hanteren als die welke in het
besluit zijn opgenomen. Deze bepaling is opgenomen in de bijlage bij het
Bssa, met dien verstande dat het aan het bevoegd gezag is gelaten om te
beslissen om van deze mogelijkheid gebruik te maken. De vergunninghouder zal in dat verband door middel van een risicoanalyse moeten
aantonen dat de emissies van de stortplaats geen extra risico’s zullen
opleveren voor het milieu.
4.1.1 Korrelvormige en monolithische afvalstoffen
Een belangrijk aantal bepalingen van de Beschikking aanvaarding
afvalstoffen op stortplaatsen heeft uitsluitend betrekking op korrelvormige
afvalstoffen. In de beschikking is bepaald dat de lidstaten criteria moeten

Staatsblad 2009

250

32

vaststellen voor monolithisch afval om hetzelfde niveau van milieubescherming te bieden als de in de beschikking vermelde grenswaarden. In
Nederland is dit reeds geregeld in de Regeling acceptatie geconditioneerde gevaarlijke afvalstoffen. Overigens wordt momenteel in opdracht
van de Europese Commissie (CEN/TC 292) gewerkt aan de uniformering
van de meetmethoden voor de uitloging van monolithische afvalstoffen.
Naar verwachting zal, zodra de bedoelde criteria ontwikkeld zijn, de
bestaande Regeling acceptatie geconditioneerde gevaarlijke afvalstoffen
aangepast worden.
Omschrijvingen van de begrippen korrelvormige afvalstof en monolithische afvalstof zijn opgenomen in artikel 11a, eerste lid, Bssa.
4.1.2 Te meten stoffen
In de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen zijn voor
een aantal elementen die in Nederland bepalend zijn voor het onderscheid
tussen C2- en C3-afvalstoffen, geen acceptatiecriteria opgenomen. Het
betreft de stoffen kobalt, tin, vanadium, broom, wolfraam en cyanide (vrij
en totaal). Bij de voorbereiding van het ontwerp van het onderhavige
besluit is onderzocht wat de gevolgen zouden zijn van het niet opnemen
van acceptatiecriteria voor deze stoffen. Uit het onderzoek blijkt dat deze
stoffen in relatief weinig gevallen kritisch zijn voor de acceptatie van de
afvalstof4. Om deze reden is ervan afgezien deze elementen toch weer
aanvullend op te nemen in de tabellen met acceptatiecriteria van het
onderhavige besluit. Hiermee wordt het onnodig meten van niet-kritische
parameters vermeden, wat leidt tot kostenreductie. Ook op dit punt wordt
derhalve geheel aangesloten bij de Europese systematiek.
4.1.3 Stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen
In de Richtlijn storten (artikel 6, onder c, onder iii) wordt melding
gemaakt van stabiel, niet-reactief gevaarlijk afval.
De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen definieert
stabiel, niet-reactief gevaarlijk afval als afval waarvan het uitlooggedrag
op lange termijn onder de ontwerpomstandigheden van de stortplaats of
bij voorzienbare calamiteiten niet in ongunstige zin verandert:
– in het afval zelf (bijvoorbeeld door biologische afbraak);
– onder invloed van omgevingsomstandigheden op lange termijn
(bijvoorbeeld water, lucht, temperatuur, mechanische invloeden);
– onder invloed van andere afvalstoffen (met inbegrip van afvalproducten zoals percolaat en gas).

4

Onder bepaalde randvoorwaarden en restricties biedt de Richtlijn
storten (artikel 6, onder c, onder iii) de mogelijkheid om stabiele,
niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen op een stortplaats voor nietgevaarlijke afvalstoffen te storten. Deze randvoorwaarden en restricties
luiden:
– stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen moeten in separate
cellen worden geborgen;
– stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen mogen niet worden
gestort in cellen die zijn bestemd voor biologisch afbreekbare ongevaarlijke afvalstoffen;
– omdat er vanuit wordt gegaan dat bepaalde soorten afval (met name
biologisch afbreekbaar stedelijk afval) het uitlooggedrag van stabiel,
niet-reactief gevaarlijk afval negatief kunnen beïnvloeden, is het niet
toegestaan dit afval in eenzelfde cel te storten als afval dat het uitlooggedrag negatief beïnvloedt;

Nut en noodzaak van acceptatiecriteria voor
kobalt, tin, vanadium, broom, wolfraam en
cyanide (vrij en totaal) op stortplaatsen. ECN,
februari 2005.

Staatsblad 2009

250

33

– het uitlooggedrag van de stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen moet gelijkwaardig zijn aan dat van ongevaarlijke afvalstoffen, en
dient te voldoen aan de volgens bijlage II bij de Richtlijn storten vastgestelde aanvaardingscriteria;
– de invloed van alle binnen een cel optredende factoren mag niet tot
gevolg hebben dat de uitlooggrenswaarden die gelden voor stabiel,
niet-reactief gevaarlijk afval worden overschreden, ook niet op de lange
termijn.
Een cel kan worden gedefinieerd als een stortvak of een deel daarvan
met een bepaalde hoogte. Binnen een stortplaats voor niet-gevaarlijke
afvalstoffen kunnen meerdere cellen aanwezig zijn.
Van iedere cel dient op een plattegrond (door aanduiding van de op
iedere cel van toepassing zijnde x, y en z-coördinaten) te worden aangegeven waar aangebrachte cellen zich in het stortlichaam bevinden. Van
iedere cel dient te worden aangegeven welke afvalstoffen daarin zijn
gestort.
Isolatie van een cel op een zodanige manier dat het uitlooggedrag van
het in de cel gestorte afval niet nadelig kan worden beïnvloed (gedoeld
wordt op het treffen van IBC-maatregelen als folies en/of minerale
afdichtingsmaterialen) kan achterwege blijven als vaststaat dat het
uitlooggedrag van het stabiel, niet-reactief gevaarlijk afval niet negatief
wordt beïnvloed door omstandigheden op de stortplaats. Daarbij is de
invloed van andere afvalstoffen een belangrijke factor. Het is dus noodzakelijk de invloed van die andere afvalstoffen op afval dat (mogelijk)
stabiel, niet-reactief gevaarlijk is, te kennen.
Het is verboden stabiel, niet-reactief gevaarlijk afval in eenzelfde cel te
storten als biologisch afbreekbaar huishoudelijk afval en andere afvalstoffen die gezien hun aard of samenstelling met huishoudelijk afval
kunnen worden gelijkgesteld (bijlage I, voorschrift 2.1, tweede lid, onder
b, van het Bssa). Deze eis is gesteld, omdat biologisch afbreekbaar afval
een negatieve invloed kan hebben op de mate van uitloging van stabiel,
niet-reactief gevaarlijk afval. Om dezelfde reden is een verbod opgenomen
op het in eenzelfde cel storten van niet-gevaarlijke afvalstoffen op gipsbasis en biologisch afbreekbare afvalstoffen (bijlage I, voorschrift 2.1,
tweede lid, onder a, Bssa).
Een cel die wordt ingericht op een gedeelte van de stortplaats waar ook
afval wordt gestort dat niet in dezelfde cel mag worden ondergebracht als
het afval dat in de cel wordt gestort en dat het uitlooggedrag van dat afval
negatief kan beïnvloeden, moet rondom fysiek worden afgescheiden van
het omliggende deel van een stortvak. Stabiel, niet-reactief gevaarlijk afval
dat in een cel wordt gestort, mag dus niet in contact komen met biologisch afbreekbaar huishoudelijk afval en daarmee vergelijkbare afvalstoffen. Daarnaast mogen niet-gevaarlijke afvalstoffen op gipsbasis
waarvoor een cel wordt ingericht, niet in contact komen met biologisch
afbreekbaar afval.
In die gevallen moet de onder-, boven- en zijkant van de cel worden
voorzien van (bijvoorbeeld) een laag van grond(achtig) materiaal of een
andere hiertoe geëigende constructie. Aldus kan, zoals de Richtlijn storten
vereist, worden zeker gesteld dat de stabiele, niet-reactieve gevaarlijke
afvalstoffen, respectievelijk de niet-gevaarlijke afvalstoffen op gipsbasis,
niet vermengd (zullen) raken met de omliggend gestorte niet-gevaarlijke
afvalstoffen, die het uitlooggedrag van de in de cel gestorte afvalstof(fen)
negatief kunnen beïnvloeden. In gevallen waarin geen sprake zal zijn van
de kans op het met elkaar vermengd raken van stabiele, niet-reactieve
gevaarlijke afvalstoffen of niet-gevaarlijke afvalstoffen op gipsbasis met

Staatsblad 2009

250

34

biologisch afbreekbaar huishoudelijk afval, respectievelijk biologisch
afbreekbaar afval, is het aanbrengen van een fysieke afscheiding niet
vereist.
Een aantal gevaarlijke afvalstoffen zal onder alle omstandigheden als
stabiel, niet-reactief zijn aan te merken. Deze categorieën afvalstoffen
zullen in de regeling, bedoeld in artikel 10a, vijfde lid, onder b, van het Bm
worden aangewezen als niet te testen categorieën afvalstoffen.
Ook gevaarlijk asbesthoudend afval dat op een stortplaats voor
niet-gevaarlijke afvalstoffen wordt gestort, dient in een afzonderlijke cel
van de stortplaats ondergebracht te worden. In deze cel mogen tevens
niet-gevaarlijke asbesthoudende afvalstoffen en afvalstoffen die nodig zijn
voor het afdekken van het asbesthoudend afval worden gestort. Nietgevaarlijke afvalstoffen die worden gebruikt voor het afdekken van
asbesthoudende afvalstoffen behoeven niet te worden bemonsterd en
geanalyseerd.
Omdat asbesthoudende afvalstoffen niet vermengd mogen raken met
andere afvalstoffen (behoudens die afvalstoffen die nodig zijn om het
asbesthoudend afval af te dekken) (artikel 6, onder a, Stortbesluit
bodembescherming) dient hiermee bij de inrichting van een dergelijke cel
rekening te worden gehouden.
4.1.4 Asbest
De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen opent de
mogelijkheid dat gevaarlijke asbesthoudende afvalstoffen in het geval dat
de asbestvezels hechtgebonden, door een bindmiddel gebonden of in
kunststof verpakt zijn, op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen
worden gestort. Deze afvalstoffen mogen in dat geval geen andere
gevaarlijke stoffen dan asbest bevatten. Gevaarlijk afval dat asbestvezels
bevat en niet aan bovengenoemde eisen voldoet, dient te worden gestort
op een stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen, tenzij het afval als stabiel,
niet-reactief kan worden aangemerkt (zie par. 4.1.3). Dit afval zal, tenzij het
afval alleen onder de noemer gevaarlijk afval valt door de aanwezigheid
van asbestvezels, wel moeten worden getest. Het zal dan meestal gaan
om asbesthoudende grond of bagger of asbesthoudend puin.
Daarnaast zijn in de beschikking bepalingen opgenomen die als doel
hebben het voorkomen van de verspreiding van asbestvezels, zowel
tijdens en direct na het storten als in de toekomst.
De hiervoor bedoelde bepalingen zijn opgenomen in artikel 6 van het
Stortbesluit bodembescherming.
4.2 Omschrijving van afvalstoffen door de ontdoener
4.2.1 Gegevens
Op grond van artikel 10.39 van de Wet milieubeheer dient bij de afgifte
van bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen een omschrijving van
de afvalstof te worden opgesteld. Deze verplichting omvat de gehele
afvalketen en heeft dus ook betrekking op afgifte ter verwijdering van
afvalstoffen aan een stortplaats. De eisen waaraan deze omschrijving
moet voldoen, vertonen grote overeenkomsten met de eisen die de
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen aan de zogenaamde basiskarakterisering stelt. Om deze reden is bij de implementatie van
de beschikking voor het onderdeel basiskarakterisering bij het bestaande
wettelijk stelsel aangesloten.

Staatsblad 2009

250

35

De omschrijving wordt opgesteld door degene die de afvalstof ter
verwijdering aanbiedt aan de stortplaats. Dit kan een primaire of een
secundaire ontdoener (zoals een inzamelaar) zijn. Op basis van deze
omschrijving beoordeelt de stortplaatsexploitant of de afvalstof op de
stortplaats geaccepteerd kan (en op basis van de vergunning mag)
worden en voert hij met betrekking tot regelmatige afvalstoffen controletests uit.
Hoewel bij het bestaande wettelijk stelsel wordt aangesloten, maakt de
beschikking wel enkele wijzigingen daarin noodzakelijk. Zo wordt het
eerste lid van artikel 10 zodanig gewijzigd dat er geen uitzonderingen
meer bestaan op de verplichting om een omschrijving van de afvalstof te
geven in geval van afgifte aan een stortplaats om de betrokken bedrijfsafvalstoffen of gevaarlijke afvalstoffen te storten. Dit is noodzakelijk omdat
de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen niet toestaat dat
op deze verplichting een uitzondering wordt gemaakt. De uitzondering die
het mogelijk maakt om in geval van kleine hoeveelheden af te zien van het
verstrekken van een omschrijving geldt dus niet meer bij afgifte van
afvalstoffen ter verwijdering aan een stortplaats.
Daarnaast dient de omschrijving in het geval dat een afvalstof wordt
aangeboden om te storten tevens vergezeld te gaan van een aantal
nieuwe gegevens. De belangrijkste wijziging betreft de verplichting om in
een aantal gevallen gegevens omtrent de uitloging en samenstelling van
de aangeboden afvalstof bij de omschrijving te voegen.
De voor de omschrijving benodigde gegevens omtrent samenstelling en
uitlooggedrag worden verkregen op basis van testen. De omschrijving
geldt voor een bepaald type afvalstof. Als het gaat om een regelmatige
afvalstof kan voor meer vrachten dezelfde omschrijving worden gehanteerd. Indien aard of samenstelling of andere eigenschappen van de
afvalstof veranderen is er sprake van een ander type afvalstof en zullen
nieuwe analysegegevens overgelegd moeten worden.
De geldigheidstermijn van de omschrijving is in beginsel onbeperkt,
maar een beperking kan gelegen zijn in de geldigheidstermijn van het
zogenaamde afvalstroomnummer. De omschrijving is gekoppeld aan het
afvalstroomnummer. Dit nummer vervalt indien gedurende drie jaar geen
melding van de ontvangst van afvalstoffen met gebruikmaking van dat
nummer heeft plaatsgevonden.
Via de begeleidingsbrief, die ieder transport van afvalstoffen vergezelt,
kan de omschrijving van de afvalstof altijd achterhaald worden. Het
middel hiertoe is het afvalstroomnummer, dat deel uitmaakt van de
omschrijving en op de begeleidingsbrief vermeld staat. In het bestaande
meldingssysteem is in sommige gevallen geen begeleidingsbrief nodig.
4.2.2 Test
De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen vereist in
beginsel dat een te storten afvalstof wordt getest om de informatie voor
de basiskarakterisering (omschrijving) te verkrijgen. Omdat voor alle
afvalstoffen die ter verwijdering aan een stortplaats worden aangeboden
een omschrijving verstrekt moet worden, moeten zowel regelmatige als
niet-regelmatige afvalstoffen bemonsterd worden en moeten de monsters
geanalyseerd worden. De monsterneming dient te worden uitgevoerd
door een erkende monsternemer, in opdracht en onder verantwoordelijkheid van de ontdoener.

Staatsblad 2009

250

36

De verplichting tot testen voor de basiskarakterisering geldt niet voor
monolithische afvalstoffen. Deze uitzondering houdt verband met het feit
dat monolithische afvalstoffen niet als zodanig aan een stortplaats worden
aangeboden. Hiervoor hoeft dan ook geen omschrijving met de in artikel
10, derde lid, van het Bm bedoelde gegevens te worden verstrekt.
De afvalstoffen worden aan een inrichting altijd als korrelvormige
afvalstoffen aangeboden. Teneinde de sterke uitloging te verminderen,
kunnen afvalstoffen binnen de inrichting eerst in een installatie worden
behandeld door menging met toeslagstoffen (onder andere bindmiddelen
en water). Hierdoor ontstaat een blok waardoor de uitloogbaarheid van de
behandelde afvalstof beperkt wordt.
De behandelde afvalstoffen worden vervolgens gestort op een afzonderlijk deel van de stortplaats (binnen dezelfde inrichting als waar de
behandeling heeft plaatsgevonden), waar ze verder uitharden. Pas als een
blok volledig is uitgehard, is er sprake van afval met een duurzame vaste
vorm en derhalve van monolithisch afval. Deze vorm van behandeling
wordt overigens binnen Nederland slechts door één bedrijf toegepast.
De methodiek voor bemonsteren en analyseren in het kader van het
opstellen van een omschrijving is uitgewerkt in de Regeling melden. De
grondslag hiervoor is opgenomen in artikel 10a, vijfde lid, onder a, van
het Bm. Uitwerking is noodzakelijk omdat de Beschikking aanvaarding
afvalstoffen op stortplaatsen niet aangeeft hoe vaak testen moet plaatsvinden, wanneer sprake is van een representatief monster etc. De basis
voor de verdere uitwerking van de toetsingsmethodiek vormt het rapport
Toetsen van afvalstoffen in relatie tot de implementatie van de Annex II
(TNO Rapport 2006-U-R0173A, november 2006).
In artikel 10a, tweede lid, van het Bm is tevens bepaald in welke
categorieën gevallen de verplichting tot testen niet geldt.
Het besluit voorziet erin dat de Minister van VROM categorieën
afvalstoffen kan aanwijzen die in ieder geval worden aangemerkt als
categorieën afvalstoffen waarvan het uitlooggedrag en de samenstelling
algemeen bekend zijn. Het gevolg van een zodanige aanwijzing is dat
desbetreffende categorie van afvalstoffen niet behoeft te worden getest in
het kader van de omschrijving van de afvalstof. De Minister van VROM
kan ook categorieën afvalstoffen aanwijzen die in ieder geval worden
aangemerkt als categorieën afvalstoffen ten aanzien waarvan het technisch niet mogelijk is deze te testen of te onderwerpen aan passende
testmethoden. Het gevolg van een zodanige aanwijzing zal zijn dat een
afvalstof behorende tot een op de lijst vermelde categorie zowel in het
kader van de omschrijving van de afvalstof als in het kader van de
controle (zie paragraaf 4.3.1) niet behoeft te worden getest.
4.3 Acceptatie van afvalstoffen door de stortplaatsexploitant
4.3.1 Controletest
In dit besluit is de verplichting opgenomen om controletests uit te
voeren. Het Bssa is hiertoe gewijzigd (zie artikel 11h Bssa). Het doel van
een controletest is te bepalen of de aangeboden regelmatige afvalstof
voldoet of blijft voldoen aan de grenswaarden. Hierbij wordt in beginsel
getest op een beperkt aantal parameters, de zogenaamde kritische
parameters. Op grond van de resultaten van de controletest moet de
stortplaatsexploitant kunnen beoordelen of de afvalstof aan de grenswaarden van de kritische parameters voldoet. Op basis van dit oordeel
beoordeelt hij of hij – mede gelet op de vergunning voor de inrichting
waartoe de stortplaats behoort – de afvalstof op de stortplaats kan

Staatsblad 2009

250

37

accepteren. Een controletest wordt uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van de vergunninghouder van de stortplaats.
De bemonstering van een afvalstof mag door de stortplaats in eigen
beheer worden uitgevoerd, indien de stortplaatsexploitant ervoor zorg
heeft gedragen dat sprake is van een interne functiescheiding binnen het
bedrijf. Deze eis wordt opgenomen in de ministeriële regeling op grond
van artikel 11h, vierde lid, van het Bssa.
Daarnaast dient degene die monsters neemt, te beschikken over een
getuigschrift waaruit blijkt dat een opleiding inzake monsterneming van
afvalstoffen is gevolgd. De monsterneming moet plaatsvinden conform de
ministeriële regeling op grond van het Bssa.
De analyse van het monster moet worden uitgevoerd door een
laboratorium dat beschikt over een bewijs dat verstrekt is door de Raad
voor Accreditatie of een andere accreditatie-instelling, waarmee de
accreditatie-instelling aangeeft vertrouwen te hebben in de competentie
van het laboratorium.
Nadere regels met betrekking tot de wijze waarop en de frequentie
waarmee de controle plaatsvindt, zijn opgenomen in een ministeriële
regeling. De grondslag hiervoor is opgenomen in artikel 11h, vierde lid,
van het Bssa. Uitwerking is noodzakelijk omdat de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen niet aangeeft hoe vaak een controletest
moet plaatsvinden wanneer sprake is van een representatief monster etc.
De basis voor de verdere uitwerking van de toetsingsmethodiek vormt
het rapport Toetsen van afvalstoffen in relatie tot de implementatie van de
Annex II (TNO Rapport 2006-U-R0173A, november 2006). Bij de uitwerking
van de ministeriële regeling vormt kosteneffectiviteit een belangrijk
uitgangspunt.
Op de verplichting tot het uitvoeren van een controletest bestaan ook
uitzonderingen (artikel 11h, vijfde lid, Bssa). De uitzonderingen laten
echter onverlet dat de stortplaatsexploitant bij alle beoogde afgiften ter
verwijdering dient na te gaan of het afval overeenstemt met de informatie
uit de omschrijving die geen verband houdt met testen (artikel 11f, eerste
lid, onder b, Bssa).
4.3.2 Verificatie ter plaatse
Ter implementatie van de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op
stortplaatsen is in het onderhavige besluit voorgeschreven dat verificatie
ter plaatse van de ter verwijdering aan de stortplaats aangeboden
afvalstoffen door middel van een visuele inspectie wordt uitgevoerd
(artikel 11g, eerste lid, onder b, Bssa). Tevens dient controle van de
vereiste informatie plaats te vinden (artikel 11g, eerste lid, onder a, Bssa).
Het doel van de verificatie ter plaatse is te controleren of de aangeboden
partij voldoet aan de omschrijving zodat de afvalstof daadwerkelijk
geaccepteerd kan worden. De verificatie moet bij iedere afgifte ter
verwijdering uitgevoerd worden. Dit is een taak van de stortplaatsexploitant. Indien een stortplaats deel uitmaakt van een inrichting waar
ook andere vormen van be- of verwerking van afval plaatsvinden, mag de
visuele inspectie van het afval dat daarbij vrijkomt, daar (op het punt van
verzending) plaatsvinden (artikel 11g, tweede lid, Bssa).
Op het moment dat het afval nog in de vrachtwagen ligt, is bij visuele
inspectie slechts een oppervlakkige beoordeling van het afval mogelijk.
Omdat het afval op het stortfront op een hoop ligt, is ook daar niet de
gehele vracht goed visueel te inspecteren en te beoordelen. Indien de
vracht op de stortplaats is gereden en is verdeeld (en verdicht) kan de in
die vracht aangevoerde hoeveelheid afval, indien onvolkomenheden

Staatsblad 2009

250

38

worden geconstateerd, niet eenvoudig worden afgezonderd van het afval
dat al op het stortfront lag. Daarom kan een meer intensieve controle op
een daartoe aangewezen plaats wenselijk zijn. Om die reden is in het
derde lid bepaald dat het bevoegd gezag aan de vergunning voorschriften
kan verbinden die de verplichting inhouden afvalstoffen aan een
uitgebreide visuele inspectie te onderwerpen. Indien het bevoegd gezag
hiertoe overgaat, dienen aan de vergunning voorschriften te worden
verbonden over de wijze waarop, de frequentie waarmee en de plaats
waar deze uitgebreide inspectie moet plaatsvinden. Bij een uitgebreide visuele inspectie wordt het afval uitgespreid op de plaats waar de
inspectie plaatsvindt.
Daarnaast is de stortplaatsexploitant vrij om een meer intensieve
visuele inspectie uit te voeren, bijvoorbeeld door de vracht op de
stortvloer uit te spreiden of een monster van de betreffende vracht te
nemen. Indien op grond van de visuele inspectie gerede twijfel bestaat of
de aangeboden afvalstoffen in overeenstemming zijn met de daarvoor
verstrekte omschrijving kunnen de afvalstoffen onder verantwoordelijkheid van de stortplaatsexploitant worden bemonsterd en geanalyseerd.
Indien gewenst kunnen daarvoor snelle testmethoden worden gebruikt.
De monsterneming in het kader van de snelle testmethoden heeft geen
relatie met de monsterneming die plaatsvindt in het kader van de analyse
voor het verstrekken van de omschrijving of het uitvoeren van de
controletest. Voor het eventueel onderzoeken van de genomen monsters,
is de stortplaatsexploitant vrij in het kiezen van de analyse- of bepalingsmethode(n). Deze methoden hoeven niet aan te sluiten bij de methoden
zoals die worden voorgeschreven in de ministeriële regeling op grond van
artikel 11h, vierde lid, van het Bssa.
4.4 Kwaliteitsborging
De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen bepaalt dat de
bemonsterings- en testwerkzaamheden voor de basiskarakterisering
(omschrijving) en de controletest moeten worden verricht door onafhankelijke en gekwalificeerde personen en instellingen. Laboratoria dienen
over een aantoonbare ervaring in het testen en analyseren en over een
efficiënt systeem van kwaliteitsborging te beschikken.
Het onderhavige besluit sluit wat betreft de monsterneming voor de
omschrijving aan op de eisen die in het Besluit bodemkwaliteit aan
monsternemers worden gesteld. De eisen voor de monsterneming voor
de controletest zijn minder zwaar. De zwaardere eisen aan de monsterneming voor de omschrijving zijn gerechtvaardigd, omdat een correcte
omschrijving van de afvalstof het zwaartepunt van het systeem van
kwaliteitsborging vormt. De gegevens die gegenereerd worden tijdens de
fase van de karakterisering van de afvalstof zijn de basis voor het verdere
testsysteem. In deze fase wordt immers bepaald of een bepaalde afvalstof
geaccepteerd kan worden op een stortplaats en zo ja, met welke frequentie controletests dienen plaats te vinden. Om die reden is voor de monsterneming in het kader van de basiskarakterisering gekozen voor het
systeem van certificering en erkenning.
Bij de controletests mag de monsterneming wel in eigen beheer worden
uitgevoerd, mits er een interne functiescheiding binnen de inrichting van
de stortplaatsexploitant is doorgevoerd. Daarnaast worden eisen gesteld
omtrent de opleiding van de monsternemer. Deze eisen worden opgenomen in de ministeriële regeling op grond van artikel 11h, vierde lid, van
het Bssa.

Staatsblad 2009

250

39

Voor wat betreft het analyseren van monsters door laboratoria is
aangesloten bij het bestaande systeem van accreditatie.
4.4.1 Erkenning
Monsterneming in het kader van de omschrijving mag op grond van dit
besluit (artikel 10a, derde lid, Bm) alleen worden uitgevoerd door degene
die beschikt over een door de Minister van VROM verleende erkenning.
Een erkenning is een beschikking waarbij wordt vastgesteld dat een
persoon of een instelling voldoet aan de bij of krachtens het Bm geldende
voorwaarden. Deze beschikking wordt voor onbepaalde tijd verleend. Dat
betekent niet dat de erkende persoon of instelling gedurende langere tijd
geen werkzaamheden zou hoeven te verrichten waardoor vaardigheden
verloren zouden kunnen gaan. Een voorwaarde om erkend te worden en
te blijven is namelijk dat men gecertificeerd is. In het kader van de
certificatie (voor accreditatie geldt hetzelfde) worden regelmatig audits
uitgevoerd waarbij wordt getoetst of werkzaamheden conform de
certificatierichtlijnen worden uitgevoerd.
De erkenning vermeldt dat deze is afgegeven voor bemonstering in het
kader van de omschrijving, bedoeld in artikel 10, derde lid, van het Bm en
voor welke vestigingsplaats(en) de erkenning geldt. Een erkenning kan
worden verleend aan zowel rechtspersonen als aan bedrijven met een
andere rechtsvorm of aan natuurlijke personen. Indien van toepassing,
vermeldt de erkenning tevens de natuurlijke perso(o)n(en) die werkzaam
is (zijn) voor de erkende persoon of instelling.
Op een door de Minister van VROM aangewezen website, die voor
iedereen toegankelijk is, zal een lijst worden gepubliceerd van erkende
personen en instellingen. Ontdoeners van afvalstoffen kunnen dan relatief
snel en eenvoudig vaststellen welke personen en instellingen voor
bemonstering kunnen worden ingeschakeld.
Voor het erkennen dient de minister over voldoende gegevens te
beschikken. De vereiste gegevens zullen worden opgenomen in een
formulier dat de aanvrager volledig zal moeten invullen. Op het formulier
dienen in elk geval de volgende gegevens te worden ingevuld: de naam
en de vestigingsplaats van de aanvrager, de handelsnaam of handelsnamen waarvan de aanvrager gebruik maakt, de namen van de bestuurders en de vestigingsplaats (en) waarop de aanvraag betrekking heeft en
de eventuele antecedenten van de aanvrager of de bestuurders. De
handelsnamen, de namen van de bestuurders en de antecedenten heeft
de minister nodig om te kunnen beoordelen of de aanvrager in de drie
jaren voorafgaande aan de aanvraag een wettelijk voorschrift heeft
overtreden dat verband houdt met bemonsteringswerkzaamheden.
Teneinde de administratieve lasten tot een minimum te beperken
kunnen aanvragen voor erkenningen ook op elektronische wijze worden
ingediend.
De minister moet binnen een periode van acht weken beslissen op de
aanvraag. Deze termijn van is gebaseerd op de termijn die de Algemene
wet bestuursrecht stelt voor het nemen van beslissingen. Op grond van
de Algemene wet bestuursrecht (artikel 4:5) kan de minister besluiten de
aanvraag buiten behandeling te laten indien onvoldoende gegevens bij de
aanvraag zijn gevoegd. Voordat dit besluit echter mag worden genomen,
moet de aanvrager eerst de gelegenheid krijgen zijn aanvraag aan te
vullen. Gedurende de periode dat de aanvraag is aangevuld wordt de
beslissingstermijn opgeschort (artikel 4:15 van de Algemene wet
bestuursrecht).
De beslistermijn kan ten hoogste met acht weken worden verlengd.

Staatsblad 2009

250

40

Om erkend te kunnen worden, mag een instelling die bemonstert niet in
staat van faillissement of surseance van betaling verkeren. Alleen ondernemingen die continuïteit hebben, zijn namelijk in staat een kwaliteitssysteem te laten functioneren. Bovendien moeten opdrachtgevers er op
kunnen vertrouwen dat, indien zij opdracht verlenen aan een erkende
intermediair, zij te maken hebben met een betrouwbare wederpartij.
Ingeval van faillissement of surseance van betaling wordt aan deze
randvoorwaarden niet voldaan.
Een verklaring omtrent het gedrag is een verklaring van de Minister van
Justitie dat uit een onderzoek naar het gedrag van de betrokken persoon,
niet is gebleken van bezwaren tegen die persoon. Bij dit onderzoek wordt
gebruik gemaakt van justitiële en strafvorderlijke gegevens. Daaruit kan
naar voren komen dat een persoon in het verleden is veroordeeld voor
bepaalde strafbare feiten. Indien deze strafbare feiten verband houden
met de monsterneming waarvoor een erkenning wordt aangevraagd, kan
worden geconcludeerd dat er sprake is van bezwaren tegen deze persoon.
Dat levert een grond op om de verklaring omtrent het gedrag, en dus ook
de erkenning die (mede) betrekking heeft op een natuurlijk persoon die de
monsterneming uitvoert, te weigeren.
De verklaring omtrent het gedrag heeft betrekking op de integriteit van
de natuurlijk persoon die de monsterneming uitvoert en daarvoor op de
erkenning moet staan vermeld. In verband met de integriteit zijn niet
alleen strafrechtelijke veroordelingen relevant maar ook andere overtredingen van wettelijke (milieu-)voorschriften. Om die reden is in de regeling opgenomen dat een erkenning (ook) kan worden geweigerd indien er
sprake is van een overtreding van een wettelijk voorschrift dat is gesteld
bij of krachtens paragraaf 6a van het Bm of van artikel 225 van het
Wetboek van Strafrecht (valsheid in geschrift).
De aanvrager dient voor de monsterneming over een certificaat te
beschikken (artikel 12d, derde lid, Bm). Bij certificatie stelt een certificeringinstelling vast of er sprake is van conformiteit (overeenstemming) met
betrekking tot het daarvoor geldende normdocument (artikel 12a Bm).
Certificatie en accreditatie zijn instrumenten van zelfregulering die ertoe
dienen de kwaliteit van de werkzaamheden te waarborgen.
4.4.2 Accreditatie
Laboratoria mogen de in de regeling bedoelde analyses slechts uitvoeren indien zij geaccrediteerd zijn. Dit is bepaald in de artikelen 11h, derde
lid, van het Bssa en artikel 10a, vierde lid, van het Bm. Deze artikelen
worden nader uitgewerkt in de ministeriële regeling op grond van artikel
11h, vierde lid, van het Bssa en artikel 10a, vijfde lid, onder a, van het Bm).
Bij accreditatie beoordeelt de Raad voor Accreditatie of een conformiteitbeoordelende instelling (certificeringinstelling, inspectie-instelling of
laboratorium) competent is voor het uitvoeren van haar taken. Daarbij
toetst de Raad voor Accreditatie aan eisen omtrent onafhankelijkheid,
onpartijdigheid, deskundigheid en continuïteit. Deze eisen zijn vastgelegd
in (inter)nationaal vastgestelde accreditatienormen. De eisen worden
opgenomen in de hiervoor genoemde ministeriële regeling.
Ook de instelling die zorg draagt voor certificering van degene die in
opdracht van de ontdoener monsters van te storten afvalstoffen neemt,
dient geaccrediteerd te zijn (artikel 12a, eerste lid, Bssa).

Staatsblad 2009

250

41

Hoofdstuk 5 Gevolgen van dit besluit
5.1 Milieueffecten
5.1.1 Gevolgen voor te storten afvalstoffen
In het onderhavige besluit zijn voor elk type stortplaats uitlooggrenswaarden opgenomen waaraan afvalstoffen die op een stortplaats worden
geaccepteerd, moeten voldoen. Dit betekent een verandering ten opzichte
van de huidige situatie omdat op dit moment veel afvalstoffen niet
behoeven te worden getoetst. C2- en C3-afvalstoffen moeten wel worden
getoetst. De nieuwe grenswaarden zijn over het algemeen genomen
strenger dan de grenswaarden die in het huidige Bssa opgenomen zijn.
Om deze reden mag verwacht worden dat het vaker zal voorkomen dat
een gevaarlijke afvalstof op een bepaalde stortplaats niet geaccepteerd
mag worden (hiervoor blijft daarnaast overigens ook de vergunning van
de stortplaats maatgevend). Naar verwachting zal een klein deel van de
gevaarlijke afvalstoffen niet aan de nieuwe acceptatiecriteria voldoen.
Overigens bevatten de voorschriften 1.2, 2.2 en 3.2 van de bijlage van het
Bssa de mogelijkheid voor de stortplaatsexploitant om hogere grenswaarden aan te vragen. Een dergelijke aanvraag dient vergezeld te gaan
van een risicoanalyse waaruit blijkt dat de milieugevolgen ten gevolge
van het accepteren van meer verontreinigde afvalstoffen, aanvaardbaar is.
Indien van deze mogelijkheid gebruik kan worden gemaakt, zullen de
gevolgen van de nieuwe grenswaarden beperkt zijn.
Vanaf het moment dat het Bssa en het Bm, zoals gewijzigd door dit
besluit volledig van toepassing zijn (16 juli 2009) en de ontdoeners
afvalstoffen aan een analyse zullen moeten onderwerpen, zal snel
duidelijk worden in hoeverre afvalstoffen niet geaccepteerd kunnen
worden.
Daarnaast zullen als gevolg van het onderhavige besluit in de toekomst
vaker bemonsterings- en analyseverplichtingen gelden dat nu het geval is
(testen vindt momenteel vrijwel uitsluitend plaats om C2- en C3-afvalstoffen te kunnen onderscheiden). Bovendien verschillen de analysemethoden die nu en in de toekomst moeten worden gehanteerd,
waardoor de uitkomsten niet zonder meer vergelijkbaar zijn.
Op dit moment ziet het er naar uit dat de behandeling van afvalstoffen
om te bereiken dat zij alsnog voldoen aan de eisen van het Bssa, zoals
gewijzigd door dit besluit, in de toekomst zal toenemen.
Verder wordt opgemerkt dat de nieuwe regelgeving het onder
voorwaarden mogelijk maakt dat stabiele, niet-reactieve gevaarlijke
afvalstoffen gestort worden op een stortplaats voor niet-gevaarlijke
afvalstoffen. Op dit moment wordt onderzocht welke afvalstoffen in ieder
geval als stabiel, niet-reactief gevaarlijk afval kunnen worden aangemerkt.
Naar verwachting zal in ieder geval een deel van de exploitanten van
stortplaatsen voor niet-gevaarlijke afvalstoffen van de mogelijkheid om
stabiel, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen op hun stortplaats te
accepteren, gebruik maken.
Als gevolg van genoemde onzekerheden valt niet exact te zeggen welke
effecten de toepassing van de onderhavige nieuwe regelgeving op de
bestemmingen van ter stort aangeboden afvalstoffen zal hebben.
Asbesthoudend afval dat onder de noemer gevaarlijk afval valt en
hechtgebonden asbest bevat of in kunststof verpakte asbestvezels bevat
(verpakt is in asbestfolie of big bags), kan onder voorwaarden op een
stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen worden gestort. Hieraan is
onder andere de eis verbonden dat het afval in een daarvoor bestemde cel
wordt gestort. Er moet een plattegrond worden bijgehouden en bewaard

Staatsblad 2009

250

42

van de plaatsen waar het asbesthoudend afval gestort is. De cel moet
zodanig worden ingericht dat het asbesthoudend afval niet in contact kan
komen met andere afvalstoffen.
De verplichting in een aparte cel te storten betekent een verbetering ten
opzichte van de huidige situatie, waarin het afval verspreid door de
stortplaats gestort wordt. Immers, indien een stortplaats later wordt
afgegraven is het zowel uit milieuoogpunt als uit kostenoogpunt een
voordeel als dit afval gestort is op een beperkt aantal bekende plaatsen
binnen de stortplaats.
5.1.2 Emissies naar lucht, bodem en oppervlaktewater
Ten aanzien van de effecten van het onderhavige besluit op de emissies
naar lucht, bodem en het oppervlaktewater moet in de eerste plaats
opgemerkt worden dat de milieuhygiënische eisen die ingevolge dit
besluit in het Bssa en Stortbesluit bodembescherming worden gesteld,
betrekking hebben op de te storten afvalstoffen en niet op de stortplaatsen. Bovendien moet in aanmerking genomen worden dat de meeste
stortplaatsen in Nederland een zodanig inrichtings- en voorzieningenniveau kennen dat er zowel gevaarlijke (met uitzondering van C1-afvalstoffen) als niet-gevaarlijke afvalstoffen gestort kunnen worden. Alleen al
om deze redenen zullen de effecten van het besluit op de emissies naar
lucht, bodem en oppervlaktewater naar verwachting gering zijn. Omdat
een klein deel van de gevaarlijke afvalstoffen niet aan de grenswaarden
voor uitloging zal kunnen voldoen en dus niet – zonder behandeling – kan
worden gestort, kan in algemene zin worden gezegd dat als gevolg van dit
besluit de kwaliteit van het percolaat op de lange termijn zal verbeteren.
Indien in de toekomst afvalstoffen vaker zullen worden behandeld (of
geëxporteerd) dan zal dat naar verwachting gevolgen voor het milieu
hebben, waaronder gevolgen voor de emissies naar lucht, bodem en
oppervlaktewater, en gevolgen voor het energieverbruik, de mobiliteit en
het verbruik en beheer van voorraden van grondstoffen of voor het
gebruik van de fysieke ruimte. Zoals het zich nu laat aanzien, zullen met
name een aantal zoute reststoffen van afvalverbrandingsinstallaties
moeten worden behandeld om aan de grenswaarden voor uitloging te
kunnen voldoen. Deze afvalstoffen kunnen ook worden geëxporteerd ten
behoeve van nuttige toepassing. Naar verwachting gaat het op dit
moment om 30.000–50.000 ton reststoffen per jaar. Wellicht dat nog
andere afvalstromen of een deel daarvan niet zonder behandeling kan
worden gestort. Naar verwachting zal dit echter slechts een heel klein deel
van het afval dat gestort wordt – in 2007 is circa 4 miljoen ton afval gestort
– zijn. Vooralsnog wordt aangenomen dat de gevolgen van dit besluit
beperkt zullen zijn.
5.2 Lasten voor het bedrijfsleven
5.2.1 Bedrijfseffecten, niet zijnde administratieve lasten
Een ontwerp van dit besluit is samen met het ontwerp van de ministeriële regeling onderworpen aan een bedrijfseffectentoets.
Er is sprake van Europese regelgeving, dus de overige lidstaten hebben
te maken met dezelfde verplichtingen. Met betrekking tot de systematiek
voor bemonsteren en testen – waarvan de uitwerking, die essentieel is
voor de uitvoerbaarheid in de praktijk, wordt overgelaten aan de lidstaten
– kunnen er verschillen tussen lidstaten (gaan) optreden. Nederland staat
overigens op het standpunt dat landen voor storten zelfvoorzienend
moeten zijn. Dit houdt in dat onbrandbaar restafval dat in Nederland
ontstaat en dat niet nuttig kan worden toegepast, in Nederland dient te

Staatsblad 2009

250

43

worden gestort. Zowel uitvoer als invoer van afvalstoffen ten behoeve van
storten wordt niet toegestaan.
De in de ministeriële regeling vastgelegde methodiek voor bemonsteren
en testen is gebaseerd op de risico’s van overschrijding van de grenswaarden uit de bijlage bij het Bssa, zoals gewijzigd door dit besluit. Dat
wil zeggen dat hoe verder de gemiddelde uitloging van de afvalstof onder
de grenswaarde ligt, des te lager de toetsingsinspanning kan zijn, en
omgekeerd. Een alternatief voor deze benadering zou zijn om in de
definitie van het begrip regelmatige afvalstof een grens te stellen aan de
mate van variabiliteit van de afvalstof. Ook langs die weg zou worden
bereikt dat voor de periodieke controletest waaraan regelmatige afvalstoffen conform de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen
moeten worden onderworpen, gebruik kan worden gemaakt van zogenoemde kritische parameters. Een groot nadeel van dit alternatief is
echter dat afvalstoffen die wel regelmatig ontstaan, maar die tevens te
veel variëren om binnen de gekozen definitie van een regelmatige
afvalstof te vallen, telkens opnieuw uitgebreid (op alle parameters)
moeten worden getest. Dit is niet doelmatig, met name omdat in die
benadering steeds een groot aantal niet-kritische componenten zou
moeten worden gemeten. Omdat tevens de te stellen grens arbitrair moet
worden gekozen en er geen koppeling wordt gelegd met de kans op het
overschrijden van de grenswaarde, zal een (eveneens arbitrair gekozen)
toetsingsfrequentie onvoldoende zijn. In de afweging tussen het minimaliseren van de gevolgen van verkeerde karakterisering (te dure bestemming, milieurisico’s) van afvalstoffen en het minimaliseren van kosten van
toetsing van afvalstoffen (monsterneming, analyse en evaluatie van de
testresultaten) is van dit alternatief afgezien. Een meer marginale invulling
(bijvoorbeeld door het rechtstreeks overnemen van de tekst van de
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen) leidt tot een niet
uitvoerbaar en niet handhaafbaar besluit. Daarvan is derhalve ook
afgezien.
Dit besluit heeft betrekking op het storten van afvalstoffen op stortplaatsen. Meer specifiek is het Bssa, zoals gewijzigd door dit besluit,
gericht op de acceptatie van afvalstoffen op de stortplaats en dus op het
kernproces van het storten. Het gaat dan in het bijzonder om de technische en financieel-administratieve aspecten. In verreweg de meeste
bepalingen van het Bssa, zoals gewijzigd door dit besluit, worden alleen
criteria gesteld voor korrelvormige afvalstoffen. Voor monolithische
afvalstoffen wordt verwezen naar paragraaf 4.1.1 van deze nota van
toelichting).
Op basis van dit besluit en de ministeriële regeling zullen zich bedrijfseffecten voordoen bij ontdoeners (de bedrijven die afval aan een stortplaats aanbieden), bij stortplaatsen en indirect bij de monsternemers die
afvalstoffen bemonsteren in opdracht van ontdoeners en laboratoria die
monsters van afvalstoffen analyseren die door ontdoeners en stortplaatsexploitanten zijn genomen. Het gaat om ongeveer vijfduizend ontdoeners,
om negentien stortplaatsen, om een klein aantal monsternemingsbureaus
en om zes laboratoria.
Artikel 10, derde en vierde lid, van het Bm verplicht de ontdoener tot het
aanleveren van een aantal gegevens met betrekking tot de te storten
afvalstoffen. Sommige afvalstoffen zullen, de eerste vijf keer als zij
worden aangeleverd, geanalyseerd moeten worden op samenstelling en
uitloging. Dit wordt geregeld in de ministeriële regeling krachtens artikel
10a, vijfde lid, onder a, van het Bm. Deze analysegegevens moeten
worden verstrekt aan de stortplaatsexploitant.

Staatsblad 2009

250

44

Indien de afvalstof eenmaal gekarakteriseerd is, kan daarna worden
volstaan met periodieke controletests, uit te voeren door of in opdracht
van de stortplaatsexploitant.
In het bestaande Bssa wordt beschreven aan welke acceptatiecriteria
moet worden voldaan bij het storten van afvalstoffen op stortplaatsen. Op
basis van het Bssa hoeft slechts zeer incidenteel afval te worden getest op
uitloging. Het onderhavige besluit verplicht tot het testen van meer afvalstoffen dan in de huidige praktijk gangbaar is. Dit brengt een verhoging
van de kosten met zich, zowel voor de ontdoener (testen in het kader van
de basiskarakterisering) als voor de stortplaatsexploitant (controletest).
Voor een ontdoener zijn deze, las het gaat om het testen van regelmatige
afvalstoffen, in principe tijdelijk: als een afvalstof eenmaal gekarakteriseerd is, behoeven alleen nog controletests te worden uitgevoerd door de
stortplaatsexploitant. Op de gevolgen voor de lastendruk wordt ingegaan
in paragraaf 5.2.2 van deze nota van toelichting.
Stortplaatsexploitanten zullen als gevolg van het besluit hun acceptatiebeleid moeten aanpassen. Op grond van het rapport De verwerking
verantwoord (zie paragraaf 1.4.3) heeft op dit moment iedere stortplaats
een verplicht acceptatie- en verwerkingsbeleid. In dat document moet de
wijze van monsterneming worden vastgelegd.
Het besluit biedt de mogelijkheid dat gevaarlijke afvalstoffen onder
bepaalde voorwaarden op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen worden gestort. Ook mogen niet-gevaarlijke afvalstoffen op een
stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen worden gestort. Dit maakt een
meer flexibele bedrijfsvoering door de stortplaatsexploitant mogelijk. De
nieuwe werkwijzen die het besluit noodzakelijk en mogelijk maakt, hebben
tot gevolg dat sommige stortplaatsexploitanten hun acceptatiebeleid
dienen aan te passen.
Degenen die in opdracht van een ontdoener van een afvalstof monsters
nemen en de laboratoria die monsters analyseren dienen aan bepaalde
kwaliteitseisen te voldoen.
De monsternemer dient de beschikken over een erkenning (artikel 10a,
derde lid, Bm). Laboratoria dienen geaccrediteerd te zijn (artikel 11h,
derde lid, Bssa en artikel 10a, vierde lid, Bm).
Als gevolg van de in het onderhavige besluit opgenomen grenswaarden
is het mogelijk dat bepaalde afvalstoffen in de toekomst niet meer
geaccepteerd mogen worden. Op dit punt wordt verwezen naar paragraaf
5.1.1 van deze nota van toelichting. Als afval anders dan voorheen niet
meer zonder behandeling kan worden gestort, nemen de kosten voor
ontdoeners toe. Zoals eerder is aangegeven zal de hoeveelheid afval die
niet meer zonder meer kan worden gestort waarschijnlijk gering zijn.

5

Toetsen van afvalstoffen in relatie tot de
implementatie van de Annex II (TNO 2006).

Dit besluit heeft niet tot gevolg dat aan ontdoeners of stortplaatsexploitanten meer of strengere eisen worden gesteld dan die welke de
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen vereist. Ook
worden aan deze partijen niet meer lasten opgelegd dan waarin in de
beschikking wordt voorzien. Op basis van de beschikking dienen de
lidstaten zelf een bemonsterings- en testmethode te ontwikkelen. In het
onderhavige besluit is hiervoor een grondslag opgenomen. De hoofdlijnen van de toetsingsmethodiek zijn inmiddels vastgelegd in een
rapport5. Uitgangspunt is een op risico van overschrijding van de
grenswaarden (opgenomen in de bijlage bij het Bssa, zoals gewijzigd bij
dit besluit) gebaseerde aanpak, waarbinnen gezocht is naar een milieuverantwoord en kosteneffectief systeem. De uitgewerkte methodiek is
opgenomen in een ministeriële regeling. Ook hierbij is ervoor gezorgd dat
betrokken bedrijven niet met meer eisen of lasten geconfronteerd worden
dan die waarin in de beschikking wordt voorzien.

Staatsblad 2009

250

45

Het besluit en de ministeriële regeling zijn naar verwachting neutraal
ten aanzien van de marktwerking of hebben daarop een positieve invloed.
Het oude Bssa had reeds een landelijk uniformerende werking. Op gelijke
wijze zal ook het Bssa zoals gewijzigd door het onderhavige besluit,
bijdragen aan een gelijk speelveld voor de bij het storten van afvalstoffen
betrokken bedrijven.
Het besluit en de ministeriële regeling leiden niet tot de verplichting een
nieuwe vergunning aan te vragen of de bestaande te laten wijzigen. Er
bestaat wel de mogelijkheid dat exploitanten van stortplaatsen voor
bepaalde afvalstoffen die niet aan de acceptatiecriteria voldoen een
verruiming van de bestaande vergunning aanvragen. De verwachting is
dat hiervan niet veel gebruik zal worden gemaakt. Ook biedt de nieuwe
regelgeving de mogelijkheid om stabiele, niet-reactieve afvalstoffen op
een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen te storten. Wellicht dat
stortplaatsexploitanten van deze mogelijkheid gebruik willen maken. Ook
hier geldt dat geen sprake is van een verplichting: de huidige werkwijze
kan doorgang vinden.
De sociaal-economische gevolgen voor ontdoeners en stortplaatsexploitanten zullen niet noemenswaardig zijn. De monsterneming kan
worden meegenomen in het huidige takenpakket van de medewerkers.
Analyse van monsters zal in laboratoria plaatsvinden. Een toename van
werkgelegenheid wordt niet verwacht, omdat het aanbod van nieuwe
monsters zeer beperkt zal zijn in verhouding tot de huidige marktomvang
van milieuanalyses.
5.2.2 Administratieve lasten
De administratieve lasten vloeien niet alleen uit dit besluit voort, maar
zullen ook uit de ministeriële regeling krachtens 11h, vierde lid, van het
Bssa en artikel 10a, vijfde lid, onder a, van het Bm voortvloeien. Deze
paragraaf bevat een overzicht van alle administratieve lasten.
Bij het berekenen van de administratieve lasten als gevolg van de
implementatie van de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen is onderscheid gemaakt tussen initiële en structurele administratieve lasten.
De initiële administratieve lasten worden veroorzaakt door de kosten
van de eenmalige handelingen die bedrijven moeten uitvoeren. De totale
initiële kosten als gevolg van deze handelingen bedragen circa
€ 2,0 miljoen. De kosten van het laten testen van afvalstoffen in het kader
van de omschrijving bedragen circa 71% van het genoemde bedrag.
De structurele administratieve lasten bedragen maximaal € 1,0 miljoen
per jaar. Ook hier wordt het grootste deel van de kosten (circa 75%)
gemaakt in verband met het testen van afvalstoffen in het kader van de
omschrijving. Naarmate er meer gegevens over de te storten afvalstoffen
beschikbaar komen en er meer afvalstoffen op de lijst van afvalstoffen die
niet getest behoeven te worden kunnen worden geplaatst, zullen de
structurele lasten afnemen.
Het Adviescollege toetsing administratieve lasten (ACTAL) heeft op
14 augustus 2008 een positief advies uitgebracht over het besluit en de
ministeriële regeling.
5.3 Bestuurlijke lasten
Dit besluit zal naar verwachting niet leiden tot een verhoging van de
structurele lasten voor de provincies. Het besluit brengt wel eenmalige,
beperkte, lasten met zich. In de berekening van de bestuurlijke lasten is er
vanuit gegaan dat de vergunningen voor stortplaatsen aangepast dienen

Staatsblad 2009

250

46

te worden. Daarnaast zal een deel van de stortplaatsexploitanten een
aanvraag voor hogere grenswaarden indienen die behandeld zal moeten
worden. De bestuurlijke lasten die met de aanpassing van vergunningen
gepaard gaan, bedragen tezamen met de kosten van kennisname van de
nieuwe regelgeving en aanpassing van de organisatie circa € 280.000,–.
Hoofdstuk 6 Toezicht en handhaving
Dit besluit zal leiden tot accentverschuivingen met betrekking tot
toezicht op en de bestuursrechtelijke handhaving van de regels voor het
storten van afvalstoffen op stortplaatsen. De eerste reden daarvoor is dat
de ontdoeners een grotere verantwoordelijkheid krijgen omdat zij aan
meer eisen moeten voldoen in het kader van de omschrijving van de te
storten afvalstof, met name de eis om een uitloogtest uit te voeren (tenzij
dit niet hoeft omdat sprake is van een uitzondering op deze verplichting).
Het ligt dan ook in de rede dat ontdoeners vaker onderwerp van toezicht
en handhaving zullen zijn. De tweede reden is dat stortplaatsexploitanten
de testgegevens moeten gebruiken om te beoordelen of de afvalstof mag
worden gestort en – in geval van een regelmatige afvalstof – moeten
gebruiken voor door henzelf uit te voeren controletests, waaronder het
vaststellen van de kritische parameters waarop deze controletests
betrekking zullen hebben en de frequentie ervan. Beide zullen per
stortplaats verschillen en kunnen bovendien in de loop van de tijd
veranderen. De methodiek van bemonsteren en testen die aan het
uitvoeren van de controletest en de daaraan voorafgaande test door de
ontdoener ten grondslag ligt, is echter landelijk uniform. In het kader van
toezicht en handhaving zal derhalve met name moeten worden beoordeeld of ontdoeners en stortplaatsexploitanten handelen in overeenstemming met deze methodiek.
Dit betekent dat de nadruk bij toezicht en de bestuursrechtelijke handhaving meer dan in de huidige situatie komt te liggen op administratief
toezicht en administratieve handhaving. Dit vergt van de toezichthouder
en de handhaver een goede kennis van de methodiek voor het bemonsteren en testen. In het kader van de invoeringsbegeleiding van de nieuwe
regels zal hieraan expliciet aandacht worden besteed. De hoofdlijnen van
de methodiek zijn beschreven in het rapport Toetsen van afvalstoffen in
relatie tot de implementatie van de Annex II (TNO Rapport 2006-UR0173A, november 2006). Deze hoofdlijnen worden uitgewerkt in concrete
voorschriften voor ontdoeners en stortplaatsexploitanten. Deze voorschriften, alsmede voorschriften met betrekking tot verificatie ter plaatse,
zijn opgenomen in dit besluit en worden uitgewerkt in de ministeriële
regeling op grond van artikel 11h, vierde lid, van het Bssa en artikel 10a,
vijfde lid, onder a, van het Bm. De provincies, die primair met toezicht en
bestuursrechtelijke handhaving van de voorschriften belast zijn, zijn nauw
bij het opstellen ervan betrokken.
De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen stelt eisen aan
de kwaliteit en de onafhankelijkheid van monsterneming en analyse bij de
basiskarakterisering, controle en verificatie van afvalstoffen.
Met betrekking tot de eisen aan de bemonstering (de monsternemer
moet gekwalificeerd zijn, onafhankelijk opereren en de juiste methode
hanteren) wordt onderscheid gemaakt tussen monsterneming ten
behoeve van de omschrijving en monsterneming ten behoeve van de
controle. Voor de monsterneming ten behoeve van de omschrijving is
gekozen voor een systeem van certificering en erkenning. Voor monsterneming ten behoeve van de controle is in overleg met betrokken partijen
gekozen voor publiek toezicht. Dit betekent dat het toezicht op de juiste
bemonstering wordt uitgeoefend door het bevoegde gezag op grond van
de Wet milieubeheer. Voor de monsterneming door de stortplaatsexploitant geldt dat in principe op relatief eenvoudige wijze kan worden
voldaan aan de door de beschikking gestelde eis van een periodieke

Staatsblad 2009

250

47

onafhankelijke controle door de monsterneming in te bedden in het reeds
bij de stortplaats werkende kwaliteitssysteem en de controles die daarvoor worden uitgevoerd door de toezichthouder. Kwaliteitseisen met
betrekking tot het toezicht door de overheid worden gesteld in het Besluit
kwaliteitseisen handhaving milieubeheer.
Ook met betrekking tot het bemonsteren en analyseren van monsters
zullen de eisen met betrekking tot kwalificatie, onafhankelijkheid en te
hanteren analysemethoden worden opgenomen in een ministeriële
regeling. Het toezicht op laboratoria is sterk specialistisch. Daarom ligt
privaat toezicht via accreditatie voor de hand. Dit betekent dat voor het
uitvoeren van analyses in het kader van het onderhavige besluit een
accreditatie bij de Raad voor Accreditatie of een andere accreditatieinstelling vereist zal zijn. Voor laboratoria bestaat een internationaal
erkend systeem van accreditatie, dat ingaat op zowel de competentie als
onafhankelijkheid van de organisatie en individuele medewerkers. Door
middel van deze accreditatie kunnen ervaring met en efficiëntie in borging
van de kwaliteit worden aangetoond. De basisnorm daarvoor is ISO
17025.
De accreditatie vindt plaats ter uitvoering van regelgeving. De Minister
van VROM, in casu de VROM-Inspectie, blijft verantwoordelijk voor de
kwaliteit van dit toezicht, conform het kabinetsstandpunt Certificatie en
accreditatie (Kamerstukken II 2003–2004, 29 304, nr. 1).
Voor het overige zullen toezicht en handhaving van de regels voor het
storten van afvalstoffen als gevolg van dit besluit niet wezenlijk veranderen ten opzichte van de bestaande situatie. Bij geconstateerde overtredingen van dit besluit kan gebruik gemaakt worden van het thans reeds
ter beschikking staande bestuursrechtelijke of strafrechtelijke instrumentarium.
Hoofdstuk 7 Inspraakreacties
Een ontwerp van dit besluit is voorgepubliceerd in de Staatscourant van
2 oktober 2007, nr. 190. Naar aanleiding van de publicatie zijn schriftelijke
reacties ontvangen van de Vereniging Afvalbedrijven, van Delta Milieu
Afvalbergingen B.V. (hierna: Delta Milieu) en van de Nederlandse Aardolie
Maatschappij. Deze reacties zijn geanalyseerd en hebben, waar deze
inhoudelijk tot verbetering van het besluit strekten, geleid tot aanpassingen van de tekst en de nota van toelichting. Verder zijn op basis van de
reacties verbeteringen aangebracht in de tekst en toelichting van de
wijzigingsregeling die in samenhang met dit besluit is opgesteld. Dit geldt
met name voor de opmerkingen die gericht zijn op de uitvoering van
bemonsteren en testen. Tenslotte zijn ook veel suggesties voor redactionele verbetering van het besluit overgenomen.
De Vereniging Afvalbedrijven en Delta Milieu brengen in de eerste
plaats enkele algemene punten onder de aandacht, achtereenvolgens: de
wijze waarop moet worden omgegaan met sterk uitloogbaar afval dat
afkomstig is uit afvalverbrandingsinstallaties, het toetsingskader voor
afvalstoffen die in het stortlichaam worden toegepast en de wijze waarop
de overlap tussen het rapport De verwerking verantwoord en het onderhavige besluit zal worden weggenomen. Deze punten zullen worden
betrokken bij de voorbereiding van het LAP-2 en hebben daarom niet
geleid tot wijziging van het besluit.
De Vereniging Afvalbedrijven en Delta Milieu wijzen in de tweede plaats
op een aantal specifieke punten. Op de belangrijkste daarvan wordt hieronder ingegaan.

Staatsblad 2009

250

48

Met betrekking tot monsterneming en analyse wordt erop aangedrongen dat voor zowel de stortplaatsexploitant als voor het bevoegde gezag
duidelijk is dat deze onafhankelijk en deskundig zijn uitgevoerd. Met het
oog hierop is het besluit verduidelijkt. Verwezen wordt naar onderdeel D
van dit besluit, alsmede naar hoofdstuk 6 van deze nota van toelichting.
Daarnaast vragen de Vereniging Afvalbedrijven en Delta Milieu op een
aantal punten om verduidelijking. Dit heeft geleid tot verduidelijkingen in
de toelichting van de procedure in geval van weigering om een afvalstof
op de stortplaats te aanvaarden, van het begrip cel en van de wijze waarop moet worden omgegaan met asbesthoudend afval.
Verder vragen de Vereniging Afvalbedrijven en Delta Milieu of dit besluit
ook van toepassing is op de aanvaarding op een stortplaats van afval dat
eerder gestort is geweest op een andere stortplaats. Het antwoord op
deze vraag luidt bevestigend.
Tenslotte vragen de Vereniging Afvalbedrijven en Delta Milieu om een
goede informatievoorziening voor de ontdoeners van afvalstoffen alsmede voor de tot handhaving bevoegde instanties in verband met hun
verantwoordelijkheden en om een tijdige bekendmaking van de nieuwe
regels. Hierin zal worden voorzien.
Delta Milieu merkt daarnaast op dat nu de ministeriële regeling niet
gelijktijdig met het ontwerpbesluit is gepubliceerd, het niet mogelijk is alle
consequenties en gevolgen van deze samenhangende regelingen te
overzien en te beoordelen. Aan dit bezwaar is tegemoetgekomen door de
stortsector nauw bij de voorbereiding van de ministeriële regeling te
betrekken. Verder zal bij de voorlichting expliciet aandacht worden
besteed aan de samenhang tussen de verschillende onderdelen van de
implementatieregelgeving.
Ook verzoekt Delta Milieu voor afvalstoffen geen nieuwe of aanvullende
bemonstering voor te schrijven indien deze afvalstoffen al in een ander
verband zijn bemonsterd. Als voorbeeld noemt zij grond waarvoor een
niet-reinigbaarheidsverklaring van Senter Novem is afgegeven.
Aan deze wens kan waarschijnlijk tot op zekere hoogte worden voldaan.
Vereist is wel dat de verkregen gegevens geschikt zijn om te kunnen
beslissen over de acceptatie van de afvalstof op een stortplaats. Dit is
bijvoorbeeld bij de gegevens die verkregen zijn op grond van de Regeling
Europese afvalstoffenlijst niet het geval. De in dat verband voorgeschreven bemonstering levert gegevens op over de samenstelling van de
afvalstof maar niet over de uitloging, zodat – gelet op het doel van de
beschikking en dit besluit – een daarop toegesneden bemonstering
noodzakelijk is om te kunnen beoordelen of de afvalstof op een stortplaats
mag worden geaccepteerd.
Tenslotte stelt Delta Milieu dat onduidelijk is welke afvalstoffen zullen
worden opgenomen in de lijst van afvalstoffen die niet kunnen worden
getest en dat het niet zo mag zijn dat wanneer een gevaarlijke afvalstof
niet te bemonsteren of te analyseren valt voor de omschrijving, de
afvalstof automatisch op een stortplaats voor gevaarlijk afval dient te
worden gestort.
Het ligt in de bedoeling afvalstoffen waarvan bekend is dat deze niet
bemonsterd of getest kunnen worden, zo spoedig mogelijk aan te wijzen.
Voor een gevaarlijke afvalstof die niet in de lijst opgenomen is, geldt dat
deze alleen op een stortplaats voor niet-gevaarlijk afval gestort mag
worden indien ten genoegen van de stortplaatsexploitant aannemelijk is
gemaakt dat de afvalstof – ook op lange termijn – een stabiele niet-reactieve gevaarlijke afvalstof is.

Staatsblad 2009

250

49

De Nederlandse Aardolie Maatschappij is van mening dat het ontwerpbesluit gezien zijn reikwijdte consequenties heeft voor en onduidelijkheid
schept over de mogelijkheden van injectie van waterige afvalstromen bij
olie- en gaswinning en de opslag van CO2 in de diepe ondergrond. Dit is
niet het geval. De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen is
een uitwerking op en aanvulling van artikel 16 en bijlage II bij de Richtlijn
storten. In artikel 2, onder f, van de Richtlijn storten wordt ook de ondergrondse opslag in een diepe onderaardse ruimte onder de reikwijdte van
die richtlijn gebracht. Het is derhalve niet zo dat pas met de implementatie
van de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen een verbreding van het begrip stortplaats met ondergrondse stortplaatsen tot stand
wordt gebracht.
Bij de omzetting van de Richtlijn storten is er ten onrechte van uitgegaan dat een «permanente afvalopslagvoorziening in diepe onderaardse
ruimten» als bedoeld in de Richtlijn storten geen stortplaats is in de zin
van dat besluit. In dit besluit wordt deze omissie hersteld (door aanpassing van artikel 11a van het Bssa).
De Richtlijn storten ziet op de verwijderingshandelingen D1 (storten van
afvalstoffen op of in de bodem, bijv. op een vuilstortplaats) en D12
(permanente opslag, bijv. plaatsen van houders in mijnen) genoemd in
bijlage IIA bij Richtlijn 2006/12/EG betreffende afvalstoffen (hierna: kaderrichtlijn afvalstoffen). De Richtlijn storten ziet, gelet op haar totstandkomingsgeschiedenis en gezien haar doel en strekking, niet op de injectie
van afvalstoffen in de diepe ondergrond (bijlage IIA, handeling D3, van de
kaderrichtlijn afvalstoffen). Ook het onderhavige besluit heeft derhalve
geen betrekking op de injectie van waterige afvalstromen en CO2 in de
diepe ondergrond.
Na de hiervoor bedoelde voorpublicatie van een ontwerp van het
besluit zijn nog ingrijpende wijzigingen in het ontwerpbesluit aangebracht. Deze wijzigingen hebben onder meer betrekking op de kwaliteitseisen die in dat ontwerp nog niet waren opgenomen met betrekking tot
het uitvoeren van bemonsterings- en testwerkzaamheden voor de basiskarakterisering en de controletests. Het gaat hierbij om de omzetting van
een gedeelte van deel 3 van de bijlage bij de Beschikking aanvaarding
afvalstoffen op stortplaatsen. Bij de nadere uitwerking van dat deel van de
bijlage is gebleken dat die bepalingen voor een deel bij algemene maatregel van bestuur moeten worden omgezet.
Om die reden is een aangepast ontwerp van het besluit wederom in de
Staatscourant voorgepubliceerd.
Naar aanleiding van de publicatie van het aangepaste ontwerpbesluit
zijn reacties ontvangen van de Vereniging Afvalbedrijven (hierna: VA), NV
Afvalzorg Holding (hierna: Afvalzorg), Afval Energie Bedrijf gemeente
Amsterdam (hierna: AEB) en ARN B.V.(hierna: ARN).
Voor de publicatie van het ontwerpbesluit was ook al een reactie
ontvangen van de VA. Deze reactie is mede-ondertekend door VNO-NCW,
MKB-Nederland, Transport en Logistiek Nederland en de NVRD.
De VA stelt in haar eerste reactie dat de kwaliteitseisen voor de
monsternemers die in het nieuwe ontwerpbesluit zijn opgenomen niet
wenselijk en niet noodzakelijk zijn.
In de vorige versie van het ontwerpbesluit was de mogelijkheid opengelaten de monstername bij de ontdoeners van afvalstoffen door de
monsternemer van de stortplaats uit te laten voeren. Naar aanleiding van
de reacties op het eerste ontwerpbesluit is het ontwerpbesluit aangepast
op dit punt. Met de thans in dit besluit opgenomen eisen ten aanzien van
kwaliteitsborging wordt beter invulling gegeven aan de eis van onafhankelijkheid zoals deze in de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op

Staatsblad 2009

250

50

stortplaatsen is opgenomen. Omdat de fase van de basiskarakterisering
het zwaartepunt vormt van het testsysteem (op basis van deze testresultaten wordt immers bepaald of een afvalstof mag worden geaccepteerd
en hoe vaak controletesten moeten plaatsvinden), dient de monsterneming zo betrouwbaar mogelijk te zijn. Om dit te bereiken wordt in het
besluit thans aangesloten bij het al bestaande systeem van certificering en
erkenning zoals dat in en op basis van het Besluit bodemkwaliteit is
vastgelegd.
De VA en Afvalzorg merken op dat de eis dat het bevoegd gezag nadere
voorschriften mag stellen ten aanzien van visuele inspectie een kop op de
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen inhoudt. De VA en
Afvalzorg stellen dat daar geen aanleiding toe bestaat.
Op grond van de Richtlijn storten dient al een visuele inspectie aan de
ingang en op de stortplek te worden uitgevoerd. In het Bssa is nu reeds de
verplichting opgenomen een inspectievloer te hebben ten behoeve van
een uitgebreide inspectie van het aangeboden afval.
In het besluit is, conform de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op
stortplaatsen, de verplichting opgenomen om op elke vracht een visuele
inspectie uit te voeren. Soms is dit niet voldoende, omdat bij visuele
inspectie van het afval terwijl het nog in de vrachtwagen ligt, alleen de
bovenste laag van het afval zichtbaar is. Als het afval na het lossen op het
stortfront wordt geïnspecteerd en er wordt geconstateerd dat het afval
niet had mogen worden geaccepteerd, is het niet goed meer mogelijk om
de geloste partij weer geheel en zonder ander afval mee te pakken, terug
te nemen. Indien het bevoegd gezag het nodig acht dat er in voorkomende gevallen een uitgebreide visuele inspectie plaatsvindt, kan het
daartoe voorschriften in de vergunning opnemen. Overigens zijn dergelijke voorschriften nu al in veel vergunningen voor stortplaatsen
opgenomen.
Ook merken de VA en Afvalzorg op dat het ontwerpbesluit niet toestaat
dat stabiel, niet-reactief gevaarlijk afval gezamenlijk met huishoudelijk
afval (hoofdstuk 20 van de Regeling Europese afvalstoffenlijst) wordt
gestort. Dit zou beperkt moeten worden tot het biologisch afbreekbare
deel van huishoudelijk afval, omdat biologisch afbreekbare afvalstoffen
het uitlooggedrag van stabiel, niet-reactief gevaarlijk afval negatief
kunnen beïnvloeden. Onder hoofdstuk 20 van de Regeling Europese
afvalstoffenlijst vallen echter ook afvalstoffen als grond en stenen,
veegvuil en rioolzand. Deze afvalstoffen zijn juist geschikt om in cellen
voor stabiel, niet-reactief afval te verwerken.
Het is juist dat het uitlooggedrag van stabiel, niet-reactief gevaarlijk
afval niet door alle afvalstoffen die vallen onder hoofdstuk 20 van de
Regeling Europese afvalstoffenlijst negatief wordt beïnvloed. Het
ontwerpbesluit is daarom zodanig aangepast dat het verbod tot het
gezamenlijk storten van afvalstoffen met stabiel, niet-reactief gevaarlijk
afval, alleen geldt voor huishoudelijk afval, voor zover dit biologisch
afbreekbaar is.
De grenswaarden in het besluit hebben tot gevolg dat een deel van de
reststoffen van afvalverbrandingsinstallaties niet meer – zonder verdere
behandeling – kan worden gestort.
De VA pleit voor de bevordering van voldoende alternatieven in Nederland. AEB voegt hieraan toe dat problemen bij de verwijdering van deze
stoffen kunnen ontstaan. De afvalverbrandingsinstallaties kunnen afhankelijk worden van slechts enkele verwijderingsmethoden in Duitsland.
De VA en AEB wijzen erop dat de uitzondering op het stortverbod voor
vliegas (artikel 2, onder b van het Bssa) wordt gewijzigd. Het stortverbod

Staatsblad 2009

250

51

is echter nog niet in werking getreden. Daarmee is het onduidelijk vanaf
welk moment het niet meer is toegestaan bedoelde afvalstoffen te storten.
Een deel van de reststoffen van afvalverbrandingsinstallaties zal niet
meer zonder verdere behandeling kunnen worden gestort. Uitvoer ten
behoeve van nuttige toepassing is echter mogelijk en aan een alternatieve
wijze van verwerking in Nederland wordt gewerkt.
Artikel 2, onder b, van het Bssa wordt thans geschrapt. Het stortverbod
voor vliegas is nog niet in werking getreden, maar een deel van dit afval
zal niet aan de nieuwe uitlooggrenswaarden (bijlage Bssa) voldoen, zodat
dit deel van het afval vanaf 16 juli 2009 niet (zonder behandeling) mag
worden gestort.
ARN constateert een discrepantie tussen de bepalingen over het storten
van asbesthoudend afval in artikel 6 van het Stortbesluit bodembescherming en de nota van toelichting. Het is niet duidelijk of asbesthoudend
afval samen met andere afvalstoffen mag worden gestort en welke
afvalstoffen dit zijn. De huidige wijze van storten van asbesthoudend
afval, waarbij asbesthoudend afval op een stortplaats voor niet-gevaarlijke
afvalstoffen wordt gestort gezamenlijk met niet-gevaarlijk afval is milieuhygiënisch en arbotechnisch verantwoord en zou daarom gecontinueerd
moeten kunnen worden. Het storten van asbesthoudend afval in een
separate cel is niet noodzakelijk en niet wenselijk. Het brengt meer gebruik
van afdekmaterialen met zich, meer transportverkeer en een groter
stortfront, met alle risico’s die daarbij horen. Bovendien maakt het de
bedrijfsvoering onnodig gecompliceerd. Dit terwijl er geen milieuvoordeel
tegenover staat.
Er bestaat geen discrepantie tussen de artikelen en de nota van
toelichting. Asbesthoudend afval dient op grond van de Beschikking
aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen een daarvoor bestemde
stortplaats te worden gestort. Het afval mag ook in een afzonderlijke cel
van een stortplaats voor ongevaarlijke afvalstoffen worden gestort, mits
deze cel voldoende is geïsoleerd. Hoewel het begrip cel in de Beschikking
aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen niet wordt gedefinieerd, is het
duidelijk dat asbesthoudend afval niet gezamenlijk met ander afval mag
worden gestort. Het is echter – in de Beschikking wordt dit ook aangegeven – wel de bedoeling dat het asbesthoudende afval, ter voorkoming
van het verspreiden van asbestvezels, wordt afgedekt. Overigens geldt
ook nu al de verplichting asbesthoudend afval zo te storten dat het niet
met andere afvalstoffen vermengd raakt. Ook de verplichting asbesthoudend afval af te dekken is al in artikel 6 van het Stortbesluit bodembescherming opgenomen.
In haar andere reactie verzoekt ARN het ontwerpbesluit zodanig aan te
passen dat het storten van het product uit de reststoffenverwerkingsinstallatie in big bags mogelijk blijft.
In de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen zijn grenswaarden voor uitloging en samenstelling opgenomen waaraan te storten
afvalstoffen moeten voldoen. Deze grenswaarden zijn overgenomen in het
Bssa. De reststoffen die ARN in big bags stort voldoen niet aan deze
grenswaarden.

Staatsblad 2009

250

52

II Artikelsgewijs
Artikel I
Onderdeel A
De criteria voor acceptatie van afvalstoffen op stortplaatsen van de
verschillende klassen, waarnaar in artikel 1, vierde lid, van het Bssa werd
verwezen, zijn thans opgenomen in artikel 11f, eerste lid, onder c, van dat
besluit. Om die reden is de verwijzing in artikel 1, vierde lid, naar artikel
11b, eerste lid, onder b, vervangen door een verwijzing naar het hiervoor
genoemde onderdeel c. Aangezien in het laatstbedoelde onderdeel wordt
gesproken over »voorschriften» in plaats van «criteria» voorziet deze
wijziging er tevens in dat de verwijzing in overeenstemming is met de in
dat onderdeel gebruikte terminologie.
Onderdeel B
In artikel 1 van het Bssa is een stortverbod opgenomen voor vliegas die
resteert na verbranding in een inrichting die uitsluitend of in hoofdzaak is
bestemd voor het verbranden van huishoudelijke afvalstoffen of bedrijfsafvalstoffen in een roosteroven of een wervelbedoven. Op grond van
artikel 2, onder b, van het Bssa geldt het stortverbod (dat overigens nog
niet in werking is getreden) niet voor zover het vliegas betreft dat wordt
aangemerkt als C3-afvalstof in bijlage 1 (oud) bij het Bssa (en derhalve
alleen voor het sterk uitloogbare C2-afval).
Het begrip C3-afvalstof komt thans te vervallen. De vraag of een afvalstof mag worden gestort, wordt niet meer bepaald door het onderscheid
C2-C3-afval, maar door de nieuwe grenswaarden voor gevaarlijk afval.
Artikel 2, onder b, van het Bssa is daarom geschrapt. Vliegas dat niet aan
de grenswaarden voldoet, kan als gevolg van deze wijziging niet meer
worden geaccepteerd op een stortplaats.
Onderdeel C
Aangezien de inhoud van artikel 11b (oud) ingevolge dit besluit is
ondergebracht in artikel 11f, is in artikel 4, zesde lid, van het Bssa de
verwijzing naar artikel 11b vervangen door een verwijzing naar artikel 11f
van dat besluit.
Onderdeel D
In artikel 11a, eerste lid, van het Bssa wordt door de wijziging van het
eerste lid voor de omschrijving van «stortplaats» thans verwezen naar
artikel 8.47, eerste lid, onder a, van de Wet milieubeheer. Hiermee is een
bestaande omissie in dat besluit hersteld.
Bij de omzetting van de Richtlijn storten is er ten onrechte van uitgegaan dat een «permanente afvalopslagvoorziening in diepe onderaardse
ruimten» als bedoeld in de Richtlijn storten geen stortplaats is in de zin
van dat besluit. Om die reden voorzag artikel 11a, tweede lid, van het Bssa
erin dat bepalingen van dat besluit van overeenkomstige toepassing
werden verklaard op een zodanige afvalopslagvoorziening. Aangezien in
permanente ondergrondse afvalopslagvoorzieningen ook sprake is van
storten in de zin van de Wet milieubeheer, moeten dergelijke opslagvoorzieningen ook aangemerkt worden als stortplaatsen als bedoeld in
het Bssa. Ook in de Richtlijn storten en de Beschikking aanvaarding
afvalstoffen op stortplaatsen worden zodanige afvalstofopslagvoorzieningen aangemerkt als «stortplaats». Daarom zijn het tweede lid en (in
samenhang daarmee) het derde lid van artikel 11a geschrapt.

Staatsblad 2009

250

53

Met deze wijziging is er tevens voor gekozen geen gebruik meer te
maken van de in de Richtlijn storten opgenomen bevoegdheid voor de
lidstaten om ondergrondse opslag vrij te stellen van de in artikel 3, vijfde
lid, van die richtlijn genoemde voorschriften. Deze voorschriften houden
voornamelijk verband met de mogelijke gevolgen van het storten van
afval voor de kwaliteit van de bodem, het grondwater en het oppervlaktewater. Een vrijstelling van deze voorschriften is, gelet op de kwetsbaarheid van de Nederlandse bodem, daarom niet wenselijk.
In samenhang met het bovenstaande voorziet het eerste lid thans in een
omschrijving van «ondergrondse stortplaats». Aan dat lid is tevens nog
een aantal andere begripsbepalingen toegevoegd. Een omschrijving van
anorganische afvalstoffen is opgenomen in verband met de verwijzing
naar deze categorie van afvalstoffen in artikel 11f, vijfde lid. In bijlage 1 bij
het Bssa, die als gevolg van het onderhavige besluit is vervallen, was een
definitie opgenomen. Deze is, aangepast aan de terminologie die in de
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen wordt gebruikt,
overgenomen.
Er is een definitie van cel opgenomen. Op een stortplaats voor nietgevaarlijke afvalstoffen kunnen cellen worden ingericht voor bepaalde
(gevaarlijke) afvalstoffen, zoals asbesthoudend afval.
Daarnaast zijn onder meer definities van monolithische en korrelvormige afvalstoffen opgenomen.
Als gevolg van dit besluit is artikel 11a met een groot aantal begripsbepalingen uitgebreid.
Om de overzichtelijkheid van de begripsbepalingen te bevorderen is er
voor gekozen de begripsbepalingen, inclusief de reeds bestaande begripsbepalingen in het Bssa, in alfabetische volgorde te rangschikken.
Onderdeel E
De materie waarin artikel 11b (oud) van het Bssa voorzag, is thans
opgenomen in artikel 11f. Artikel 11b is daarom geschrapt.
Onderdeel F
Omdat artikel 11b (oud) van het Bssa is vervallen, is in de aanhef van
het eerste lid van artikel 11c van dat besluit het woord «verder» geschrapt.
Het eerste lid, onder a, (oud) van artikel 11c is voorts in die zin gewijzigd
dat de volgorde in de opsomming van de stortplaatsklassen is omgedraaid, omdat de gewijzigde volgorde beter aansluit bij de systematiek
van de bijlage bij het Bssa. Daarnaast zijn de ondergrondse stortplaatsen
als nieuwe klasse stortplaatsen aan dat onderdeel toegevoegd.
Onderdeel G
In dit besluit is er voor gekozen de criteria die in de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen zijn opgenomen met betrekking tot
het accepteren van afvalstoffen op stortplaatsen voor zover mogelijk om
te zetten in rechtstreeks werkende voorschriften. In artikel 11d van het
Bssa is voor het bevoegd gezag met betrekking tot een aantal in de bijlage
opgenomen voorschriften de mogelijkheid gecreëerd om van die voorschriften tot een daarbij aangegeven grens af te wijken. Deze afwijkingsmogelijkheden sluiten aan bij die welke in de Beschikking aanvaarding
afvalstoffen op stortplaatsen zijn opgenomen.

Staatsblad 2009

250

54

Onderdeel H
Artikel 11f
In tegenstelling tot artikel 11b (oud) is in dit artikel gekozen voor
rechtstreeks werkende regels.
Het eerste lid, onder a, komt in de plaats van artikel 11b, eerste lid,
onder a, (oud) van het Bssa.
Onderdeel c van het eerste lid vervangt het bepaalde in artikel 11b,
eerste lid, onder b, (oud) van het Bssa.
Het tweede lid komt in de plaats van artikel 11b, tweede lid, (oud) van
het Bssa en het vierde lid vervangt het derde lid (oud) van dat artikel.
In artikel 11f, vijfde lid, wordt gesproken over «gevaarlijke, anorganische, monolithische afvalstoffen». In artikel 11b, derde lid, (oud) van het
Bssa werd daarentegen de samenstelling «geconditioneerde gevaarlijke
afvalstoffen» gebruikt. Geconditioneerde gevaarlijke afvalstoffen zijn
gevaarlijke anorganische afvalstoffen die door menging met toeslagstoffen of andersoortige bewerkingen zijn omgevormd tot afvalstoffen
met beperkte uitloging en een duurzame vaste vorm, die voldoen aan de
kwaliteitseisen gesteld in de Regeling acceptatie geconditioneerde
gevaarlijke afvalstoffen op stortplaatsen en zijn gestort in een compartiment.
De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen maakt
onderscheid tussen korrelvormige en monolithische afvalstoffen.
Monolithische gevaarlijke afvalstoffen zijn gevaarlijke afvalstoffen die
door menging met toeslagstoffen zijn omgevormd tot afvalstoffen met
een beperkte uitloging en een duurzame vaste vorm. Deze definitie komt
derhalve overeen met het eerste deel van de definitie van geconditioneerde afvalstoffen. Om beter aan te sluiten bij de terminologie die de
beschikking gebruikt, is het Bssa op dit punt aangepast.
Omdat Bijlage I bij het Bssa en daarmee de omschrijving van «geconditioneerde gevaarlijke afvalstoffen» zijn vervallen, zijn delen van die
omschrijving thans verwerkt in de in artikel 11a opgenomen omschrijvingen van anorganische afvalstoffen en monolithische afvalstoffen.
De eisen die in de Regeling acceptatie geconditioneerde gevaarlijke
afvalstoffen worden gesteld, vloeien voort uit de kwaliteit van de
onbehandelde afvalstof. Deze afvalstoffen zijn de zogenaamde
C2-afvalstoffen. In het Bssa waren de begrippen C2- en C3-afvalstoffen
opgenomen. Om te bepalen of sprake was van C2- of C3-afval moest een
afvalstof worden onderworpen aan een uitloogtest. Indien uit deze test
bleek dat een of meer waarden van de in het Bssa opgenomen tabel
werden overschreden, was sprake van een C2-afvalstof. C2-afvalstoffen
mochten in principe niet worden gestort en moesten eerst worden
behandeld om de mate van uitloging terug te brengen. De Beschikking
aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen kent andere grenswaarden dan
de oude bijlage I bij het Bssa. Deze nieuwe grenswaarden bepalen
voortaan de bestemming van het afval en zijn tevens bepalend voor
beantwoording van de vraag of het afval eerst (verder) moet worden
behandeld alvorens het mag worden gestort.
De begrippen C2- en C3-afval zijn daarom uit het Bssa geschrapt. In de
Regeling acceptatie geconditioneerde gevaarlijke afvalstoffen op stortplaatsen komen de begrippen C2- en C3-afval niet voor. Deze regeling
behoeft daarom geen aanpassing op dit punt.

Staatsblad 2009

250

55

Het eerste lid, onder b en c, en het vierde lid van artikel 11f hebben
betrekking op de omzetting van regels van de Beschikking aanvaarding
afvalstoffen op stortplaatsen.
De omschrijving waarin in het eerste lid, onder b en c, van artikel 11f
wordt verwezen, is de omschrijving die ingevolge artikel 10.39, eerste lid,
van de Wet milieubeheer door de ontdoener moet worden verstrekt aan
de stortplaatsexploitant. De omschrijving zal moeten voldoen aan artikel
10 van het Bm.
Indien bij aanlevering blijkt dat de documentatie niet juist of volledig is,
mag de afvalstof pas geaccepteerd worden als deze onvolkomenheid is
hersteld. Indien blijkt dat een afvalstof niet op de stortplaats mag worden
geaccepteerd, omdat niet wordt voldaan aan de eisen met betrekking tot
acceptatie, dan moet de stortplaatsexploitant het storten van de afvalstoffen op de stortplaats weigeren en het bevoegd gezag onverwijld van
die weigering in kennis stellen. Benadrukt wordt dat het weigeren van de
afvalstof niet hetzelfde is als het terugzenden van het afval aan degene die
het afval heeft aangeleverd of heeft laten aanleveren. Op grond van artikel
10.37, eerste en tweede lid, van de Wet milieubeheer is afgifte van
bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen immers uitsluitend toegestaan aan bepaalde personen. Voorts moet de stortplaatsexploitant
omschrijvingen ten minste vijf jaar bewaren.
Het eerste lid, onder c, van artikel 11f is ingevolge het derde lid slechts
van toepassing op korrelvormige afvalstoffen.
Artikel 11g
De ontdoener is ervoor verantwoordelijk dat de informatie die in de
omschrijving is opgenomen correct is. Van de stortplaatsexploitant mag
evenwel worden verwacht dat hij, alvorens de afvalstoffen te accepteren,
achtereenvolgens de volledigheid van de in de omschrijving opgenomen
gegevens controleert en de afvalstoffen bij feitelijke aanbieding aan hem
aan een visuele inspectie onderwerpt. Het eerste lid voorziet hierin.
Het derde regelt tevens dat het bevoegd gezag aan de vergunning
voorschriften kan verbinden met betrekking tot een uitgebreide visuele
inspectie van de aangeboden afvalstoffen. Indien het bevoegd gezag een
dergelijk voorschrift opneemt, dient in de voorschriften ook iets geregeld
te worden over de wijze waarop, de plaats waar en de mate waarin de
uitgebreide visuele inspectie moet plaatsvinden.
Indien de visuele inspectie de stortplaatsexploitant aanleiding geeft een
monster te nemen, dan dient hij dit monster minimaal een maand te
bewaren (vierde lid).
Vaak maakt een stortplaats deel uit van een inrichting waar ook andere
vormen van be- of verwerking van afval plaatsvinden. Indien hierbij afval
vrijkomt dat wordt aangeboden aan de stortplaats, mag de visuele inspectie op de plaats van ter plaatse van vrijkomen van dat afval plaatsvinden.
Dit is vastgelegd in het tweede lid.
Om toezicht en handhaving mogelijk te maken dient degene die de
stortplaats drijft de datum, het tijdstip n de resultaten van de visuele
inspectie te registreren (vijfde lid).
Artikel 11h
Voor afvalstoffen die regelmatig ontstaan is in de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen voorgeschreven dat deze tenminste
eenmaal per jaar aan een controletest moeten worden onderworpen.
Hierin voorziet het eerste lid. De wijze waarop bemonstering en analyse
moeten plaatsvinden, wordt geregeld bij ministeriële regeling.

Staatsblad 2009

250

56

De verplichting tot het verrichten van controletests geldt niet in de
categorieën gevallen dat er een vrijstelling geldt van de verplichting tot
het uitvoeren van testen ter verkrijging van gegevens over de samenstelling en het uitlooggedrag van afvalstoffen die worden opgenomen in
de omschrijving die de ontdoener aan de stortplaatsexploitant moet
overleggen. Deze categorieën gevallen zijn aangewezen in artikel 10a,
tweede lid, van het Bm. Een uitzondering hierop vormt echter de situatie
dat ten behoeve van de in de omschrijving opgenomen gegevens geen
testen zijn uitgevoerd uitsluitend vanwege het feit dat het uitlooggedrag
en de samenstelling bekend zijn. In zo’n geval moet wel een controletest
worden verricht. Dit sluit aan bij onderdeel 1.2 van de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen waarin is bepaald, dat afval dat
overeenkomstig onderdeel 1.1.4, onder a en c, is vrijgesteld van tests voor
basiskarakterisering, ook is vrijgesteld van controletests.
Degene die de stortplaats drijft dient een aantal gegevens met betrekking tot de monsterneming en analyse te registreren (tweede lid). Nadere
regels omtrent registratie worden opgenomen in de ministeriële regeling
op grond van het vierde lid.
In het derde lid is bepaald dat het laboratorium, die de monsters die in
opdracht van de stortplaatsexploitant zijn genomen, analyseert geaccrediteerd moet zijn door de Raad voor Accreditatie of een andere accreditatieinstelling.
Op grond van het zevende lid is het de stortplaatsexploitant verboden
de analyse van een monster door een ander uit te laten voeren dan een
persoon of instelling dat over een accreditatie beschikt als bedoeld in het
derde lid.
Uit het achtste lid vloeit voort dat artikel 11h slechts van toepassing is
op korrelvormige afvalstoffen.
Artikel 11i
Dit artikel is ontleend aan onderdeel 6 van bijlage II (oud) bij het Bssa,
dat strekte ter omzetting van het derde gedachtestreepje van artikel 11,
eerste lid, onder b, van de Richtlijn storten.
In afwijking van bijlage II bij het Bssa heeft de registratieverplichting in
artikel 11i niet betrekking op de in die bijlage bedoelde gegevens en op de
locatie waar het afval vrijkomt.
Een registratieverplichting van de locatie waar het afval vrijkomt, is niet
meer opgenomen, omdat de Richtlijn storten niet tot een zodanige
registratieverplichting verplicht en een stortplaatsexploitant in de praktijk
aan een zodanige verplichting geen gevolg kan geven.
Omdat de gegevens die volgens artikel 11, eerste lid, onder b, derde
gedachtestreepje, van de Richtlijn storten bij ontvangst van afvalstoffen
moeten worden geregistreerd, reeds ingevolge de melding, bedoeld in
artikel 10.40, eerste lid, van de Wet milieubeheer worden geregistreerd,
voorziet artikel 11i, in afwijking van bijlage II bij het Bssa, evenmin in
registratie van die gegevens. Een uitzondering hierop vormen de gegevens met betrekking tot de ligging van afvalstoffen op de stortplaats.
Hiervoor moet de registratieplicht gehandhaafd blijven. Artikel 11i
voorziet hierin.
Onderdeel I
Aangezien artikel 13 van het Bssa een uitgewerkte bepaling betreft, is
deze geschrapt.

Staatsblad 2009

250

57

Onderdeel J
De bijlagen I en II bij het Bssa vervallen en worden vervangen door de
bijlage bij dit besluit.
Artikel II
A
De omschrijvingen die met betrekking tot de begrippen regelmatige
afvalstoffen, korrelvormige afvalstoffen en monolithische afvalstoffen
worden toegevoegd, komen overeen met die welke ingevolge artikel I,
onderdeel A, worden opgenomen in artikel 11a van het Bssa.
B
De Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen voorziet erin
dat in alle gevallen bij de afgifte van afvalstoffen aan een stortplaatsexploitant om deze te laten storten een basiskarakterisering moet worden
overgelegd. In dit besluit is ervoor gekozen voor de eisen die de beschikking stelt aan de basiskarakterisering, aan te sluiten bij de omschrijving,
bedoeld in artikel 10.39, eerste lid, onder a, van de Wet milieubeheer. Deze
omschrijving is in dit artikel uitgebreid met een aantal van de gegevens
die ingevolge onderdeel 1.1.2 van de bijlage bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen moeten worden opgenomen in de
basiskarakterisering. De toegevoegde elementen vallen alle onder de
noemer aard, eigenschappen en samenstelling waaruit de omschrijving al
bestond.
Aangezien de basiskarakterisering in alle gevallen bij afgifte aan een
stortplaatsexploitant moet worden verstrekt, voorziet dit artikel er voorts
in dat de uitzondering op de verplichting tot het verstrekken van een
omschrijving die is opgenomen in artikel 10, eerste lid, van het Bm, niet
geldt in gevallen dat de afgifte plaatsvindt aan een stortplaatsexploitant.
In het derde lid (nieuw) van artikel 10 van het Bm is geregeld welke
gegevens de omschrijving in het geval een afvalstof wordt afgegeven ten
behoeve van het storten van die afvalstoffen, extra moet bevatten.
Wat betreft de informatie over bron en oorsprong van de afvalstoffen
moet worden gedacht aan de plaats waar de afvalstof vrij is gekomen of
de reden van het vrijkomen van die afvalstof. In veel gevallen zal de plaats
van vrijkomen de inrichting zijn waarin het afval is behandeld of is
vrijgekomen bij een productieproces. In het geval van bijvoorbeeld een
bodemsanering dient de locatie van de sanering onderdeel uit te maken
van de omschrijving.
De in het derde lid van artikel 10 van het Bm opgenomen eisen gelden
zowel bij het aanbieden van een regelmatige afvalstof als bij het aanbieden van een onregelmatige afvalstof.
In het vierde lid van het Bm zijn aanvullende eisen aan de omschrijving
gesteld voor het geval dat regelmatige afvalstoffen worden aangeboden
aan de stortplaats. Hoewel regelmatige afvalstoffen wat betreft eigenschappen grote overeenkomsten vertonen, zal er toch een zekere spreiding en variabiliteit in die eigenschappen te zien zijn. De omschrijving
moet dan een zodanige omvang hebben dat de belangrijkste variabelen
(kritische parameters) door de stortplaatsexploitant kunnen worden
vastgesteld. De controletest kan daarna gericht zijn op deze kritische
parameters.
Indien de afvalstoffen tijdens een zelfde proces, maar in verschillende
installaties ontstaan, dient de omschrijving tevens inzicht te geven in het

Staatsblad 2009

250

58

aantal keren dat per installatie een analyse voor de omschrijving is
uitgevoerd.
C
Aan het Bm is een artikel 10a toegevoegd. In het tweede lid van dit
artikel is vastgelegd dat de verplichting tot het nemen en analyseren van
monsters van afvalstoffen die aan een stortplaats worden aangeboden, in
een aantal genoemde gevallen niet geldt. Deze gevallen zijn overgenomen
uit de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen. In onderdeel
2.2.1 van de Beschikking is bepaald dat de verplichting tot testen ook niet
geldt voor stedelijk afval, zijnde niet-gevaarlijk afval, mits het afval vooraf
is behandeld, niet zodanig is vervuild dat het risico van de afvalstof
zodanig wordt verhoogd dat het op een stortplaats voor gevaarlijk afval
moet worden gestort en het afval niet wordt gestort in een cel waarin
stabiele, niet-reactieve afvalstoffen worden aanvaard. Deze uitzondering
op het uitvoeren van testen is in artikel 10a niet opgenomen, omdat deze
uitzondering onder een andere uitzondering valt, te weten de uitzondering
die is opgenomen onder c (niet-gevaarlijke afvalstoffen, die worden
aangeboden op een stortplaats voor niet-gevaarlijk afval en die niet in
eenzelfde cel worden gestort als stabiele, niet-reactieve gevaarlijke
afvalstoffen of gipsafval).
In onderdeel 1.1.4 van de bijlage bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen is daarnaast een uitzondering op de verplichting
tot het uitvoeren van testen opgenomen voor de gevallen dat het uitlooggedrag en de samenstelling van afvalstoffen algemeen bekend zijn en dus
het uitvoeren van tests ter zake geen toegevoegde waarde heeft of het
afvalstoffen betreft waarvan het technisch niet mogelijk is deze te testen
of te onderwerpen aan passende testmethoden. Deze uitzonderingen zijn
opgenomen in het tweede lid, onder e en f, van artikel 10a.
De uitzondering die is opgenomen in artikel 10a, tweede lid, onder e,
dient ruim te worden opgevat. Hierbij valt te denken aan gevallen waarin
de ontdoener voldoende gegevens omtrent uitloging en samenstelling
aan de stortplaatsexploitant heeft verstrekt. Dit is bij regelmatige
afvalstoffen het geval indien vijf analyserapporten zijn overgelegd.
Ook kan de verplichting tot testen op grond van artikel 10a, eerste lid,
soms vervallen indien in een ander kader testen op de afvalstof zijn
uitgevoerd, bijvoorbeeld in het kader van testen die zijn uitgevoerd ter
voldoening aan het bepaalde bij of krachtens het Besluit bodemkwaliteit.
Het kan zijn dat een stortplaatsexploitant of ontdoener beschikt over
analysegegevens van een afvalstof, die zijn gegenereerd voordat dit
besluit in werking treedt. Ook deze analyses kunnen worden verstrekt bij
de omschrijving. Indien deze historische gegevens betrekking hebben op
een component en het gemiddelde van de historische metingen hoger is
dan 10% van de grenswaarde, moet de gemeten waarde worden
omgerekend naar een waarde bij L/S=10 volgens de volgende formule:
L/S=1 omrekenen naar L/S=10:
L/S 10 berekend = UL/S=1 * (1 – e(–kappa*10))/(1 – e(–kappa*1))
L/S=2 omrekenen naar L/S=10:
L/S 10 berekend = UL/S=2 * (1 – e(–kappa*10))/(1 – e(–kappa*2))
Waarbij kappa afkomstig is uit de onderstaande tabel.
Tabel Waarde van kappa voor het berekenen van de uitloging bij L/S=10
Parameter

Kappa

Parameter

Kappa

As

0,03

Pb

0,27

Staatsblad 2009

250

59

Parameter

Kappa

Parameter

Kappa

Ba
Cd
Cr totaal
Cu
Hg
Mo
Ni

0,15
0,5
0,18
0,28
0,05
0,35
0,29

Sb
Se
Zn
Cl
F
SO4
DOC

0,11
0,38
0,28
0,57
0,22
0,33
0,17

Wellicht is er sprake van historische gegevens waarbij wel een L/S=10
test is uitgevoerd, maar waarbij die test afwijkt van de voorgeschreven
test (NEN-EN 12457/4 Uitloging – Verkorte uitloogproef van korrelvormige
afvalstoffen en slib, deel 4: b( L/S = 10 l/kg, korrelgrootte < 10 mm). In dat
geval worden de met die methode verkregen uitloogresultaten rechtstreeks getoetst aan de grenswaarden.
Indien testgegevens in de omschrijving ontbreken, zal ingevolge het
nieuwe derde lid van artikel 10 van het Bm uit die omschrijving moeten
blijken waarom die gegevens ontbreken.
In dat geval zal gemotiveerd moeten worden aangegeven dat een van
de uitzonderingen van toepassing is die het besluit biedt op de verplichting tot het uitvoeren van testen.
Ten einde te voorkomen dat telkens voor dezelfde categorieën afvalstoffen gemotiveerd moet worden aangegeven waarom testgegevens
ontbreken, kan de minister op grond van het vijfde lid, onder b, van artikel
10a van het Bm categorieën afvalstoffen aanwijzen die in ieder geval
worden aangemerkt als categorieën afvalstoffen waarvan het uitlooggedrag en de samenstelling algemeen bekend zijn of ten aanzien waarvan
het technisch niet mogelijk is deze te testen of te onderwerpen aan
passende testmethoden.
Indien een afvalstof niet behoort tot een categorie die is aangewezen,
blijft de mogelijkheid bestaan om op andere wijze in de bij de omschrijving te leveren gegevens aan te tonen dat de uitloogbaarheid en de
samenstelling van de afvalstoffen algemeen bekend zijn dan wel het
technisch niet mogelijk is deze te testen of te onderwerpen aan passende
testmethoden. Uit de woorden «in ieder geval» in onderdeel b van het
vijfde lid van artikel 10a kan dit worden afgeleid.
Voor categorieën afvalstoffen waarvoor aanvankelijk geen passende
testmethode bestond, kan vanwege nieuwe technische ontwikkelingen op
een later tijdstip wel een passende testmethode zijn ontwikkeld. Na
verloop van tijd kan ook blijken dat van een categorie afvalstoffen zoveel
informatie beschikbaar is gekomen dat buiten twijfel komt te staan dat
deze aan de eisen voldoet. De regeling, bedoeld in het vijfde lid, onder b,
waarin de categorieën afvalstoffen zijn aangewezen, zal aan dergelijke
ontwikkelingen worden aangepast.
Op grond van het vierde lid is het de ontdoener verboden de monsterneming door een ander uit te laten voeren dan een erkende persoon of
instelling alsmede de analyse van een monster door een ander uit te laten
voeren dan een persoon of instelling die over een accreditatie beschikt als
bedoeld in het vierde lid.
Artikel 12a
Een erkenning is een beschikking die volgens de regels van de
Algemene wet bestuursrecht tot stand komt en waartegen dan ook
bezwaar en beroep openstaat.

Staatsblad 2009

250

60

Om voor een erkenning in aanmerking te komen is onder meer een
certificaat voor monsterneming vereist. Een dergelijk certificaat wordt
verstrekt door een certificeringsinstelling die daarvoor zelf is geaccrediteerd door de Raad voor Accreditatie of een andere accreditatie-instelling
uit een andere lidstaat van de Europese Unie.
De Minister van VROM kan een erkenning voor een periode van ten
hoogste twee jaar geheel of gedeeltelijk schorsen (artikel 12k, tweede lid).
Ook kan de minister het certificaat intrekken (artikel 12k, eerste lid).
De vestigingsplaats van een natuurlijk persoon zal doorgaans het adres
zijn, zoals vermeld in de registratie van de gemeente. Voor een rechtspersoon zal dat het adres zijn van de plaats waar ze haar statutaire zetel
heeft. Eén rechtspersoon kan op meerdere adressen een vestiging
hebben. Voor een vestiging kan een erkenning worden aangevraagd en
ten aanzien van een vestiging kunnen bestuursrechtelijke maatregelen
worden getroffen, zoals intrekking of schorsing van de erkenning. Een
erkenning kan ook betrekking hebben op meerdere vestigingen.
Artikel 12b
Ten aanzien van de elementen genoemd in het tweede lid mogen geen
onduidelijkheden bestaan. Voor derden, zoals opdrachtgevers, dient
duidelijk te zijn dat zijn (potentiële) wederpartij voor de monsterneming
van afvalstoffen erkend is. Natuurlijke personen die voor een persoon of
instelling werkzaam zijn en daarvoor monsters van afvalstoffen nemen
worden geregistreerd en op de erkenning vermeld. Deze personen
worden niet apart gecertificeerd (persoonscertificatie) of erkend maar wel
beoordeeld in het kader van de certificering voor de monsterneming. Om
eerdergenoemd vereiste van duidelijkheid zal op internet een lijst worden
gepubliceerd van erkende personen en instellingen. Het ligt in de
bedoeling de website van SenterNovem aan te wijzen als website via
welke de lijst beschikbaar wordt gesteld.
Artikel 12c
De aanvrager om een erkenning dient gebruik te maken van het formulier dat daarvoor bij ministeriële regeling is vastgesteld. Aanvragen
kunnen tevens op elektronische wijze worden ingediend. Indien van
toepassing moet ingevolge het tweede lid, onder d, een verklaring
omtrent het gedrag te worden overgelegd.
Een verklaring omtrent het gedrag is een verklaring van de Minister van
Justitie dat uit een onderzoek met betrekking tot het gedrag van de
betrokken persoon ingesteld, gelet op het risico voor de samenleving in
verband met het doel waarvoor de afgifte is gevraagd en na afweging van
het belang van betrokkene, niet is gebleken van bezwaren tegen die
persoon. Bij dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van justitiële en strafvorderlijke gegevens. Daaruit kan naar voren komen dat een persoon in
het verleden is veroordeeld voor bepaalde strafbare feiten. Indien deze
strafbare feiten verband houden met de werkzaamheid waarvoor een
erkenning wordt aangevraagd, kan worden geconcludeerd dat er sprake is
van bezwaren tegen deze persoon. Dat levert een grond op om de verklaring omtrent het gedrag, en dus ook de erkenning die (mede) betrekking
heeft op een natuurlijk persoon die een bij ministeriële regeling aangewezen werkzaamheid uitvoert, te weigeren.
Artikel 12d
In het eerste lid wordt een termijn aangegeven waarbinnen het besluit
moet worden genomen. Deze termijn van acht weken sluit aan op de
termijn van de Algemene wet bestuursrecht.

Staatsblad 2009

250

61

Het tweede lid bevat de voorwaarden waaraan een persoon of een
instelling moet voldoen om een erkenning te kunnen verkrijgen.
Er zijn twee voorwaarden waaraan moet zijn voldaan: de persoon of
instelling moet
(1) niet in staat van faillissement of surseance van betaling verkeren;
(2) bij de aanvraag de in het tweede lid genoemde gegevens hebben
verstrekt, waaronder het certificaat van de monsterneming en, indien van
toepassing, een verklaring omtrent het gedrag.
Het vierde lid geeft naast de verklaring omtrent het gedrag een ander
element waaruit de betrouwbaarheid van de intermediair kan worden
afgeleid. Waar de verklaring omtrent het gedrag ziet op gegevens uit
justitiële bronnen ziet het vijfde lid daarnaast toe op gegevens uit
bestuursrechtelijke dossiers.
Artikel 12e
Voor het wijzigen van erkenningen geldt op grond van dit artikel een
eenvoudige procedure met een beslissingstermijn op verzoeken tot
wijziging van vier weken. Een verzoek tot wijziging van een erkenning
moet geschieden met gebruikmaking van een daarvoor vastgesteld
formulier.
Artikel 12f
Ter voldoening aan de dienstenrichtlijn bevat dit artikel bepalingen
inzake wederzijdse erkenning. Volgens dit artikel worden verklaringen
omtrent het gedrag, certificaten en erkenningen die zijn afgegeven in een
andere lidstaat van de Europese Unie of in een andere staat die partij is bij
een daartoe strekkend of mede daartoe strekkende Verdrag dat Nederland
bindt, gelijkgesteld met verklaringen omtrent het gedrag, certificaten en
erkenningen die in Nederland zijn afgegeven.
Het eerste lid van artikel 12f bevat slechts een bepaling inzake wederzijdse erkenning voor een verklaring omtrent het gedrag als bedoeld in
artikel 12c, tweede lid, onder d, en slechts voor een niet-Nederlandse
verklaring die niet ouder is dan zes maanden.
Artikel 12g
Ingevolge het eerste lid mogen de monsterwerkzaamheden alleen
worden uitgevoerd door personen en instellingen die daartoe zijn erkend.
Indien op de beschikking omtrent de erkenning de natuurlijk persoon die
werkzaam is voor de erkende persoon of instelling staat vermeld (artikel
12b, tweede lid), mag alleen die persoon deze werkzaamheden uitvoeren.
De uitzondering van het derde lid geldt alleen voor zover de werkzaamheid wordt uitgevoerd ter verkrijging van het certificaat.
Artikel 12h
Bij een betrouwbaar beeld gaat het erom dat men zich op de resultaten
kan verlaten. Er moet sprake zijn van een objectief gerechtvaardigd
vertrouwen in de resultaten. De mate van betrouwbaarheid vloeit
enerzijds voort uit de wijze waarop een werkzaamheid is uitgevoerd en
anderzijds uit de wijze waarop de resultaten worden gebruikt. Indien bij de
uitvoering van de werkzaamheid de nodige zorgvuldigheid is betracht,
dan zullen de resultaten een betrouwbaar beeld verschaffen. Geen
betrouwbaar beeld wordt echter verschaft indien deze resultaten worden
gebruikt voor een ander doel dan waarvoor ze oorspronkelijk waren
bedoeld. Dat is bijvoorbeeld aan de orde indien resultaten van een
partijkeuring worden gebruikt voor het bewijs dat een andere dan de
onderzochte partij voldoet aan de wettelijke eisen.

Staatsblad 2009

250

62

Artikelen 12i en 12j
Omdat het besluit voorwaarden bevat voor het verkrijgen (en behouden) van een erkenning dient de Minister van VROM op de hoogte te
worden gesteld van nieuwe feiten waardoor een persoon of instelling niet
meer aan de voorwaarden voor erkenning voldoet.
Een dergelijke wijziging dient immers te leiden tot een schorsing of
intrekking van de erkenning.
Daarnaast is het van het grootste belang dat iedere mutatie in de gegevens wordt doorgegeven aan de minister zodat deze kan zorgdragen voor
verwerking daarvan in de lijsten die op internet worden gepubliceerd.
Zowel opdrachtgevers als de bevoegde gezagsinstanties dienen kennis
te kunnen nemen van de meest actuele gegevens. De melding moet
worden gedaan aan een instantie die door de Minister van VROM is
aangewezen. Deze aanwijzing zal plaatsvinden bij ministeriële regeling.
Voor het melden moet gebruik worden gemaakt van een door de Minister
van VROM vastgesteld formulier. Meldingen kunnen ook elektronisch
worden gedaan.
Artikel 12k
Indien een erkende persoon of instelling niet meer voldoet aan de in het
besluit gestelde voorwaarden kunnen de ministers de erkenning geheel of
gedeeltelijk intrekken of schorsen. Met een gedeeltelijke intrekking of
schorsing kan worden bewerkstelligd dat de maatregel alleen betrekking
heeft op een bepaalde vestiging. Toepassing van een gedeeltelijke schorsing of intrekking ligt bijvoorbeeld in de rede indien een geconstateerde
overtreding wel ernstig is maar niet dermate ernstig dat het een schorsing
of intrekking van de gehele erkenning kan rechtvaardigen.
Het besluit tot schorsing of intrekking van een erkenning zal tot stand
komen met toepassing van hoofdstuk 4 van de Algemene wet bestuursrecht.
Dat betekent dat voordat het besluit wordt vastgesteld de erkende
persoon of instelling in de gelegenheid moet worden gesteld zijn zienswijze daarover naar voren te brengen. Verder zal aan het besluit een
zorgvuldige belangenafweging ten grondslag moeten worden gelegd en
zal het niet verder mogen gaan dan voor het doel noodzakelijk is. Een
toetsing derhalve aan het evenredigheidsprincipe.
De benodigde informatie ten behoeve van een besluit tot schorsing of
intrekking van een erkenning zal doorgaans afkomstig zijn uit dossiers van
de VROM-Inspectie en kan bestaan uit strafrechtelijke of bestuursrechtelijke gegevens. Bij gegevensverstrekking uit deze dossiers zullen de
daarvoor geldende wettelijke bepalingen worden toegepast.
Indien tot schorsing is overgegaan en de in het daarop betrekking
hebbende besluit opgenomen termijn is verstreken, krijgt de geschorste
erkenning van rechtswege weer werking.
Artikel 12l
Voor iedere belanghebbende dient het duidelijk te zijn voor welke
vestiging of voor welke werkzaamheid de schorsing of intrekking geldt.
Opdrachtgevers en de bevoegde gezagsinstanties hebben deze
informatie nodig om te kunnen beoordelen of ze te maken hebben met
erkende personen en instellingen. Daarom is in dit artikel bepaald dat
schorsingen en intrekkingen worden verwerkt in de lijst op de website.

Staatsblad 2009

250

63

Artikel III
Ingevolge onderdeel 2.5 bij de bijlage bij de Beschikking aanvaarding
afvalstoffen op stortplaatsen zal voor elke ondergrondse stortplaats een
veiligheidsbeoordeling moeten plaatsvinden, die voldoet aan de bij dat
onderdeel behorende bijlage A. Dit artikel voorziet erin dat deze beoordeling bij de aanvraag voor een ondergrondse stortplaats zal moeten
worden gevoegd. Dit impliceert dat er een geïntegreerde beoordelingsanalyse moet worden gemaakt, waarvan alle in die bijlage genoemde
beoordelingen deel uitmaken. Indien geen of geen volledige beoordelingsanalyse bij de aanvraag om een vergunning is gevoegd, kan het
bevoegd gezag met gebruikmaking van artikel 4:5 van de Algemene wet
bestuursrecht besluiten de aanvraag niet te behandelen, mits de aanvrager in de gelegenheid is gesteld de ontbrekende gegevens alsnog aan te
vullen.
Om een aanvraag voor een ondergrondse stortplaats te kunnen
beoordelen, zal de veiligheidsbeoordeling die moet worden bijgevoegd
essentieel zijn. Zoals in hoofdstuk 3 van het algemeen deel is aangegeven,
zal het bevoegd gezag voorts bij de beslissing op de aanvraag rekening
moeten houden met het landelijk afvalbeheerplan.
Omdat in het vierde lid van artikel 5.13 van het Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer een «dynamische verwijzing» is opgenomen
naar onderdeel 2.5 van de bijlage bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen, regelt het vijfde lid vanaf welk tijdstip wijzigingen
in die bijlage doorwerken in het bepaalde in dat lid.
Artikel IV
Onderdeel A
In onderdeel A is het eerste lid van artikel 1 uitgebreid met een begripsbepaling en zijn de begripsbepalingen uit het oogpunt van overzichtelijkheid alfabetisch gerangschikt.
Voor de toelichting op de als gevolg van dit onderdeel aangebrachte
wijzigingen in het vierde en vijfde lid van artikel 1 en de in dat artikel
opgenomen omschrijving van ondergrondse stortplaats wordt verwezen
naar de toelichting op artikel I, onderdeel C.
Onderdeel B
Het nieuwe artikel 5a voorziet in een gedeeltelijke omzetting van onderdeel 2.5 en de bijbehorende bijlage A bij de Beschikking aanvaarding
afvalstoffen op stortplaatsen.
Uit de in bijlage A bij die beschikking opgenomen veiligheidsbeoordeling blijkt dat in dit besluit niet kan worden volstaan met het louter
opnemen van criteria voor het aanvaarden van afvalstoffen op ondergrondse stortplaatsen. Onder meer zal een veiligheidsfilosofie als bedoeld
in die bijlage A moeten worden opgesteld.
Het eerste lid, onderdeel c, voorziet erin dat in de vergunning moet
worden bepaald dat degene die de ondergrondse stortplaats drijft, er voor
dient te zorgen dat een zodanige veiligheidsbeoordeling op de betrokken
stortplaats aanwezig is. De veiligheidsbeoordeling is reeds essentieel voor
de beoordeling of een aanvraag met betrekking tot een ondergrondse
stortplaats kan worden gehonoreerd.
Om die reden is ingevolge artikel 5.13, vierde lid, van het Inrichtingenen vergunningbesluit milieubeheer (zie artikel III) de veiligheidsbeoordeling een indieningsvereiste voor een aanvraag voor een ondergrondse
stortplaats.

Staatsblad 2009

250

64

Het eerste lid verplicht het bevoegd gezag er tevens toe in de vergunning de verplichting op te nemen om voor een ondergrondse stortplaats
de voorzieningen te treffen die gelet op de in bijlage A bij de beschikking
opgenomen veiligheidsbeoordeling nodig zijn (onderdeel a) alsmede om
de afvalstoffen in overeenstemming met die veiligheidsbeoordeling in de
diepe ondergrond te brengen (onderdeel b).
Omdat in het eerste lid een «dynamische verwijzing» is opgenomen
naar bijlage A bij de bijlage bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op
stortplaatsen, bepaalt het tweede lid van dit artikel vanaf welk tijdstip
wijzigingen in die bijlage doorwerken in dat lid.
Onderdeel C
Dit onderdeel voorziet in de omzetting van de in onderdeel 2.3.3. van de
bijlage bij de beschikking opgenomen bepalingen die betrekking hebben
op de voorzieningen en maatregelen die bij het storten van asbesthoudende afvalstoffen op een stortplaats, onderscheidenlijk na sluiting
van een stortplaats, moeten worden getroffen.
Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om een thans in artikel 6 van
het Stortbesluit bodembescherming bestaande omissie te herstellen. De
oude onderdelen a en b van dat artikel, die voortvloeiden uit nationaal
beleid, bevatten verplichtingen tot het zodanig uitvoeren van de daarin
genoemde activiteiten met betrekking tot asbest, dat geen asbestvezels of
asbeststoffen in het milieu terecht kunnen komen. Gebleken is dat deze
bepalingen in strijd zijn met het Arbeidsomstandighedenbesluit. In artikel
4.46 van dat besluit is namelijk een grenswaarde opgenomen van 0,01
asbestvezels per cm3. Deze geldt voor alle activiteiten waarbij asbestvezels vrij kunnen komen. Indien deze grenswaarde overschreden wordt,
moeten ingevolge artikel 4.47a van dat besluit maatregelen genomen
worden om deze weer terug te brengen tot deze grenswaarde of een lager
niveau.
Aangezien uit de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen
niet voortvloeit dat geen emissies van asbestvezels of asbeststoffen in het
milieu meer zijn toegestaan, zijn de hiervoor bedoelde onderdelen a en b
geschrapt. In plaats daarvan bevat artikel 6 thans de specifieke eisen uit
onderdeel 2.3.3 van de bijlage bij de beschikking met betrekking tot het
treffen van voorzieningen en maatregelen bij het storten van asbesthoudende afvalstoffen. Voor zover de in onderdeel 2.3.3 van de bijlage bij
de beschikking opgenomen eisen betrekking hebben op het accepteren
van asbesthoudende afvalstoffen, zijn deze eisen omgezet in artikel 11f,
eerste lid, onder c, juncto voorschrift 2.1, eerste lid, onder d, en tweede
lid, onder c, van de bijlage bij het Bssa.
De verpakking van asbesthoudend afval kan gezien worden als voldoende voor de dagelijkse afdekking, tenzij deze zo beschadigd is dat
vezels kunnen verspreiden (artikel 6, onder a). Voorafgaand aan een
verdichtingshandeling (artikel 6, onder d) is meer afdekking nodig om te
voorkomen dat asbestvezels vrijkomen als de verpakking hierdoor kapot
zou gaan.
Niet-gevaarlijk afval dat gebruikt wordt om asbesthoudend afval dat
slechts gevaarlijk is door het asbest, af te dekken en om de ruimte tussen
de pakketten op te vullen, hoeft overigens niet getest te worden.
Als de asbesthoudende afvalstoffen niet deugdelijk zijn verpakt of als zij
nog niet zijn afgedekt, dient het afval, indien dit noodzakelijk is om
verspreiding van vezels te voorkomen, te worden besproeid (artikel 6,
onder c).

Staatsblad 2009

250

65

Artikel V
Ter uitvoering van artikel 8.45, vierde lid, van de Wet milieubeheer
voorziet dit artikel erin dat de voor de datum van inwerkingtreding van dit
besluit verleende vergunningen op 16 juli 2009 in overeenstemming
moeten zijn met dit besluit. Hierin voorziet het eerste lid.
Gezien de tijd die gemoeid is met het wijzigen van de vergunning en het
doorvoeren van de noodzakelijke aanpassingen bij de betrokken bedrijven, zal de vergunningverlener er alert op moeten zijn om tijdig de
noodzakelijke herziening van de vergunningen in gang te zetten. De
hiergenoemde datum sluit aan bij het overgangsrecht dat met betrekking
tot bestaande stortplaatsen is opgenomen in artikel VI van het Besluit van
5 juli 2001 tot wijziging van het Inrichtingen- en vergunningenbesluit
milieubeheer en enige andere besluiten ter uitvoering van richtlijn
1999/31/EG van de Raad van de Europese Unie van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PbEG L 182), zij het dat met betrekking
tot een beperkt aantal bepalingen in dat besluit voor zover die betrekking
hebben op stortplaatsen voor gevaarlijke afvalstoffen een kortere overgangstermijn is opgenomen.
Overeenkomstig artikel VI, vierde lid, van het hiervoor genoemde
besluit zijn de voorschriften van de vergunningen van de stortplaatsen
aangepast. In de vergunningen is bepaald dat de stortplaatsen uiterlijk
voor 16 juli 2009 aan de vergunningvoorschriften moeten voldoen. Een
uitzondering geldt voor stortplaatsen voor gevaarlijk afval. Deze dienen
direct aan een deel van de vergunningvoorschriften te voldoen.
De Richtlijn storten en de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op
stortplaatsen, alsmede de verschillende onderwerpen die in die
beschikking zijn geregeld, zijn nauw met elkaar verweven.
Uit het oogpunt van uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid van dit
artikel is er voor gekozen met betrekking tot het overgangsrecht geen
onderscheid te maken tussen de verschillende categorieën stortplaatsen
en voor alle categorieën aan te sluiten bij de datum van 16 juli 2009.
Op 16 juli 2009 zullen derhalve voor de bestaande stortplaatsen de aan
dit besluit aangepaste vergunningen moeten gelden. Tot die datum blijven
het huidige Bssa en het Stortbesluit bodembescherming van kracht met
betrekking tot die stortplaatsen. Het tweede lid van artikel V voorziet
daarin.
De onderdelen van het Bssa en het Stortbesluit bodembescherming die
als gevolg van dit besluit worden aangepast, voorzien uitsluitend in
instructies aan het vergunningverlenend gezag om daarbij aangegeven
voorschriften aan de vergunning te verbinden. De vergunningen waarbij
uitvoering is gegeven aan deze instructies blijven daarom tot 16 juli 2009
van kracht voor de betrokken stortplaatsexploitanten.
Als gevolg van dit besluit wordt een aantal in het Bssa opgenomen
instructieregels die zich richten tot het vergunningverlenend gezag,
vervangen door rechtstreeks werkende regels die zich richten tot de
stortplaatsexploitant. Als voorbeeld kan hierbij worden genoemd de in
artikel 11b van het Bssa (oud) opgenomen verplichting om in een
vergunning een verbod op te nemen tot het accepteren van afvalstoffen
op een stortplaats die wordt vervangen door een rechtstreeks tot de
stortplaatsexploitant gericht verbod (artikel 11f van het Bssa). Zolang de
vergunningen nog niet zijn aangepast, kunnen de gewijzigde bepalingen
van het Bssa en Stortbesluit bodembescherming niet van toepassing zijn.
De wijzigingen in die besluiten als gevolg van dit besluit worden met
betrekking tot bestaande stortplaatsen daarom van toepassing met ingang
van 16 juli 2009.
Gezien de samenhang met de wijzigingen in artikel 10 van het Bm met
betrekking de omschrijving die de ontdoener aan de stortplaatsexploitant
moet verstrekken, kunnen ook die wijzigingen in geval er sprake is van

Staatsblad 2009

250

66

afgifte van afvalstoffen aan een bestaande stortplaats eerst met ingang
van die datum van toepassing zijn. Het derde lid voorziet hierin.
Bijlage
Algemeen
Voor de acceptatie van onder andere met polycyclische aromatische
koolwaterstoffen (PAK’s) en minerale olie verontreinigde afvalstoffen op
de diverse typen stortplaatsen die bedoeld zijn voor het storten van
anorganische afvalstoffen, wordt toetsing uitgevoerd ten aanzien van de
maximale samenstellingwaarde voor de TOC (totaal organische koolstof)
en ten aanzien van de mate van uitloogbaarheid van de organische
stoffen. Er wordt dus niet meer getoetst – zoals in de huidige situatie – aan
het maximale gehalte van de desbetreffende organische verontreiniging
en/of aan het maximale organische stofgehalte. De toetsing van de
uitloging op organische stoffen vindt plaats ten aanzien van het
DOC-gehalte (opgeloste organische koolstof).
Voor de drie typen stortplaatsen geldt in het kort dan het volgende:
– Voor onder meer met PAK’s en minerale olie verontreinigde inerte
afvalstoffen zijn voor de acceptatie op stortplaatsen voor inerte afvalstoffen maximale samenstellingwaarden voor BTEX (vluchtige aromaten),
poly-chloorbifenylen (PCB’s), minerale olie, PAK’s en TOC vastgesteld
(bijlage Bssa, tabel 1.3). Verder wordt de acceptatie van verhoogde
concentraties aan organische stof in de te accepteren afvalstoffen beperkt
door een maximale waarde aan DOC (bepaald met de uitloogtest) (bijlage
Bssa, tabel 1.2). In Nederland zijn er geen stortplaatsen voor inerte
afvalstoffen. Inerte afvalstoffen worden over het algemeen nuttig
toegepast. Als inerte afvalstoffen toch moeten worden gestort, gebeurt dit
op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen. Daarom zal het
bepalen van de samenstelling op BTEX, PCB’s, minerale olie en PAK’s in
dit kader niet meer voorkomen.
– Niet-gevaarlijk afval dat wordt gestort op een stortplaats voor nietgevaarlijke afvalstoffen mag zonder testen worden gestort.
Voor onder meer met PAK’s en minerale olie verontreinigde gevaarlijke
afvalstoffen wordt voor de acceptatie op stortplaatsen voor niet-gevaarlijke afvalstoffen (het gaat hier om stabiel, niet-reactief gevaarlijk afval) de
analyse voornamelijk uitgevoerd ten aanzien van de maximale concentratie voor TOC en de minimale waarde voor de pH (bijlage Bssa, tabel
2.2). Verder wordt de acceptatie van verhoogde concentraties aan
organische stoffen in de te accepteren gevaarlijke afvalstoffen beperkt
door de maximale waarde aan DOC (bepaald met de uitloogtest) (bijlage
Bssa, tabel 2.1).
– Voor onder meer met PAK’s en minerale olie verontreinigde gevaarlijke afvalstoffen wordt, voor de acceptatie op stortplaatsen voor gevaarlijke afvalstoffen, de analyse voornamelijk uitgevoerd ten aanzien van de
maximale concentratie voor TOC of ten aanzien van de maximale concentratie voor LOI («loss of ignition», gloeiverlies) (Bijlage Bssa, tabel 3.2).
Verder wordt de acceptatie aan verhoogde concentraties aan organische
stoffen in de te accepteren gevaarlijke afvalstoffen beperkt door de
maximale waarde aan DOC (bepaald met de uitloogtest) (Bijlage Bssa,
tabel 3.1).
Voorschrift 1.1
Dit voorschrift voorziet in de omzetting van onderdeel 2.1 van de bijlage
bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen.
De in onderdeel 2.1.2.2 van die bijlage voor PAK’s vast te stellen grenswaarde is vastgesteld op 40 mg/kg d.s.

Staatsblad 2009

250

67

Afvalstoffen als bedoeld in voorschrift 1.1, onder a, kunnen zonder
testgegevens worden geaccepteerd op een stortplaats voor inerte afvalstoffen.
Stortplaatsen voor inerte afvalstoffen mogen slechts voor inerte afvalstoffen worden gebruikt.
Voorschrift 1.2
In het eerste tot en met derde lid van dit voorschrift wordt de mogelijkheid opgenomen voor het bevoegd gezag om in de vergunning af te
wijken van een aantal van de in de tabellen 1.2 en 1.3 aangegeven
waarden.
Hiermee wordt gebruik gemaakt van de onder 2 van de bijlage bij de
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen opgenomen
mogelijkheid tot afwijking van de grenswaarden die in de tabellen in
onderdeel 2.1 van de bijlage bij de beschikking zijn opgenomen voor de
acceptatie van afvalstoffen op stortplaatsen voor inerte afvalstoffen.
Van deze mogelijkheid tot afwijking kan slechts gebruik worden
gemaakt, indien daartoe een verzoek is ingediend door de aanvrager van
een vergunning of de vergunninghouder. Instemming met het verzoek
betekent niet dat een overeenkomstige afwijking van de grenswaarden
ook op andere stortplaatsen mogelijk of toegestaan is. Het vierde lid bevat
de afwijkingsmogelijkheid die voor TOC is opgenomen in de tabel onder
2.1.2.2 van de bijlage bij de beschikking.
Voorschrift 2.1
Dit voorschrift voorziet in de omzetting van de onderdelen 2.2 en 2.3
van de bijlage bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen, met uitzondering van een deel van onderdeel 2.3.3.
Een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen is in de eerste plaats
bestemd voor niet-gevaarlijke afvalstoffen. Ook inerte afvalstoffen die
ingevolge voorschrift 1.1 mogen worden geaccepteerd op een stortplaats
voor inerte afvalstoffen (derhalve op een stortplaats met een lager
voorzieningenniveau), kunnen op een stortplaats voor niet-gevaarlijke
afvalstoffen worden geaccepteerd. Het eerste lid, onder a, voorziet hierin.
Het eerste lid, onder b, bepaalt dat andere niet-gevaarlijke afvalstoffen
eveneens op een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen mogen
worden geaccepteerd. Deze afvalstoffen behoeven in principe niet te
worden getest. Anders wordt dit als deze niet-gevaarlijke afvalstoffen in
dezelfde cel worden geaccepteerd als stabiele, niet-reactieve gevaarlijke
afvalstoffen. In dat geval mogen de niet-gevaarlijke afvalstoffen de in
tabel 2.1 opgenomen grenswaarden voor uitloging niet overschrijden.
Niet-gevaarlijke afvalstoffen op gipsbasis mogen op een stortplaats
voor niet-gevaarlijke afvalstoffen worden geaccepteerd indien de
afvalstoffen die samen met gipsafval worden gestort, niet de grenswaarden overschrijden die voor TOC en DOC zijn opgenomen in de
tabellen 2.1 en 2.2. In het eerste lid, onder d, is geregeld dat ook asbesthoudend afval dat slechts vanwege asbest gevaarlijk afval is, zonder
testgegevens mag worden aanvaard op een stortplaats voor nietgevaarlijke afvalstoffen.
In het eerste lid, onder e, is geregeld dat stabiele, niet-reactieve
gevaarlijke afvalstoffen indien zij voldoen aan de grenswaarden voor
uitloging die gelden voor niet-gevaarlijke afvalstoffen, op een stortplaats
voor niet-gevaarlijke afvalstoffen mogen worden geaccepteerd. Het
tweede lid van dit voorschrift bepaalt welke afvalstoffen op een stortplaats
voor niet-gevaarlijke afvalstoffen niet samen in dezelfde cel mogen
worden gestort. In cellen die zijn bestemd voor biologisch afbreekbare
afvalstoffen mogen geen stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen
en afvalstoffen op gipsbasis worden geaccepteerd. Deze bepaling is

Staatsblad 2009

250

68

opgenomen omdat biologisch afbreekbaar afval het uitlooggedrag van de
afvalstoffen waarmee het niet samen mag worden gestort, negatief zou
kunnen beïnvloeden. Om dezelfde reden is het ook verboden om
huishoudelijk afval en daarmee vergelijkbaar afval in eenzelfde cel te
storten als stabiel, niet-reactief gevaarlijk afval. Onderdeel a van het
tweede lid is een omzetting van onderdeel 2.2.3, eerste volzin, van de
bijlage bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen.
Onderdeel b van het tweede lid is een omzetting van onderdeel 2.2.1 van
die bijlage. Onderdeel c voorziet erin dat in een cel op een stortplaats voor
niet-gevaarlijk afval, waarin gevaarlijk asbesthoudend afval wordt gestort,
tevens niet-gevaarlijk afval dat asbest bevat mag worden gestort. Daarnaast mogen materialen, al dan niet zijnde afvalstoffen, die worden
gebruikt om het asbesthoudend afval af te dekken (in overeenstemming
met artikel 6, onder d, van het Stortbesluit bodembescherming) in deze
cel worden geborgen.
Voorschrift 2.2
In het eerste en tweede lid van dit voorschrift wordt de mogelijkheid
opgenomen voor het bevoegd gezag om af te wijken van een aantal van
de in de tabellen 2.1 en 2.2 aangegeven waarden.
Hiermee wordt gebruik gemaakt van de onder 2 van de bijlage bij de
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen opgenomen
mogelijkheid tot afwijking van de grenswaarden die in de tabellen in de
onderdelen 2.2 en 2.3 van de bijlage bij de beschikking zijn opgenomen
voor de acceptatie van afvalstoffen op stortplaatsen voor niet-gevaarlijke
afvalstoffen.
Het derde lid bevat de afwijkingsmogelijkheid die voor TOC is
opgenomen in de tabel onder 2.3.2 van de bijlage bij de beschikking.
Voorschrift 3.1
Dit voorschrift voorziet in de omzetting van onderdeel 2.4 van de bijlage
bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen.
Ook voor een stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen geldt dat afvalstoffen die op een stortplaats van een «lichtere» klasse mogen worden
geaccepteerd, ook op een stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen mogen
worden geaccepteerd. Dit betekent dat afvalstoffen die ingevolge de
voorschriften 1.1 en 2.1 op een stortplaats voor inerte afvalstoffen dan wel
een stortplaats voor niet-gevaarlijke afvalstoffen mogen worden geaccepteerd, ook op een stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen mogen worden
geaccepteerd. Niet-gevaarlijke afvalstoffen moeten dan wel voldoen aan
de in tabel 3.1 opgenomen waarde voor opgeloste organische koolstof.
Ingevolge onderdeel c van dit voorschrift mogen gevaarlijke afvalstoffen slechts op een stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen worden
geaccepteerd indien de grenswaarden van de componenten en parameters die zijn opgenomen in de tabellen 3.1 en 3.2 niet worden
overschreden.
Voorschrift 3.2
In het eerste en tweede lid van dit voorschrift wordt de mogelijkheid
opgenomen voor het bevoegd gezag om af te wijken van een aantal van
de in de tabellen 3.1 en 3.2 aangegeven waarden.
Hiermee wordt gebruik gemaakt van de onder 2 van de bijlage bij de
Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen opgenomen
mogelijkheid tot afwijking van de grenswaarden die in de tabellen in
onderdeel 2.4 van de bijlage bij de beschikking zijn opgenomen voor de
acceptatie van afvalstoffen op stortplaatsen voor gevaarlijke afvalstoffen.

Staatsblad 2009

250

69

Het derde lid bevat de afwijkingsmogelijkheid die voor TOC is opgenomen in de tabel onder 2.4.2 van de bijlage bij de beschikking.
Voorschrift 4.1
Het eerste lid van dit voorschrift bevat de criteria voor de acceptatie van
afvalstoffen op ondergrondse stortplaatsen.
Onderdeel 2.1 van bijlage A bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen
op stortplaatsen bevat een opsomming van de categorieën afvalstoffen
die niet in ondergrondse stortplaatsen mogen worden geaccepteerd.
Ingevolge onderdeel a van het eerste lid zijn deze categorieën afvalstoffen
van acceptatie op een ondergrondse stortplaats uitgesloten.
In onderdeel 2.5 van de bijlage bij de beschikking is bepaald dat aanvaarding van afvalstoffen op een ondergrondse stortplaats alleen is
toegestaan als ze in overeenstemming zijn met de specifieke veiligheidsbeoordeling. Deze bepaling is omgezet in onderdeel b van het eerste lid
van dit voorschrift. Ingevolge artikel 5a, onder c, van het Stortbesluit
bodembescherming moet op iedere ondergrondse stortplaats een
rapport, inhoudende een veiligheidsbeoordeling, aanwezig zijn, die
voldoet aan de in onderdeel 2.5 en de bij dat onderdeel behorende bijlage
A bij de beschikking opgenomen eisen. Ingevolge onderdeel b van het
eerste lid van dit voorschrift dient voor de acceptatie van afvalstoffen aan
die veiligheidsbeoordeling te worden getoetst.
In onderdeel 2.5 van de bijlage bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen is eveneens bepaald dat op ondergrondse
stortplaatsen voor inerte afvalstoffen alleen acceptatie van afvalstoffen is
toegestaan die voldoen aan de criteria voor acceptatie van afvalstoffen op
«bovengrondse» inerte afvalstoffen stortplaatsen. In onderdeel c van het
eerste lid van dit voorschrift is deze bepaling omgezet.
Een vergelijkbare bepaling is in dat onderdeel opgenomen voor de
acceptatie van afvalstoffen in ondergrondse stortplaatsen voor nietgevaarlijke afvalstoffen. In onderdeel d van het eerste lid van dit voorschrift is deze bepaling omgezet.
Vanwege de in het eerste lid opgenomen «dynamische verwijzing» naar
de bijlage bij de Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen,
bepaalt het tweede lid van dit voorschrift vanaf welk tijdstip wijzigingen in
die bijlage doorwerken in dat lid.
De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
J. M. Cramer

Staatsblad 2009

250

70

Bijlage behorende bij de nota van toelichting
Transponeringstabel
In tabel gebruikte afkortingen:
Beschikking: Beschikking aanvaarding afvalstoffen op stortplaatsen
Wm: Wet milieubeheer
Bm: Besluit melden bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen
Bssa: Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen
Sb: Stortbesluit bodembescherming
Ivb: Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer
Beschikking

Omzetting in nationale regelgeving

Art. 1
Art. 2

Behoeft geen omzetting
Zie de omzetting van de onderdelen 1.1 tot en met 1.3 van de bijlage bij de
Beschikking
Zie de omzetting van de onderdelen 2 tot en met 2.5 van de bijlage bij de
Beschikking
Zie de omzetting van onderdeel 3 van de bijlage bij de Beschikking
Artikel 8.47, eerste lid, onder a, Wm
Behoeft geen omzetting
Uiterste termijn voor omzetting is niet gehaald
Behoeft geen omzetting

Art. 3
Art. 4
Art. 5
Art. 6
Art. 7
Art. 8
Bijlage
Onder 1.1
Onder 1.1.1
Onder 1.1.2
Onder 1.1.3
Onder 1.1.4
Onder 1.2
Onder 1.3
Onder 2
Onder 2.1.2.1
Onder 2.1.2.2
Onder 2.2

Onder 2.2.1
Onder 2.2.2
Onder 2.2.3
Onder 2.3
Onder 2.3.1
Onder 2.3.2
Onder 2.3.3
Onder 2.4.1
Onder 2.4.2
Onder 2.5
Onder 3

Art. 10.39, eerste lid, onder a, Wm en art. 10 Bm
Art. 10.39, eerste lid, onder a, Wm, art. 10 Bm, art. 11f, eerste lid, onder b en c,
en derde lid, onder a, Bssa
Art. 10, derde lid, Bm
Art. 10, vierde lid, Bm, art. 11h, vierde lid, Bssa en ministeriële regeling
Art. 10a, tweede lid, onder a en d tot en met g, en vijfde lid Bm en ministeriële
regeling
Art. 11h, eerste, vierde, vijfde en zesde lid, Bssa en ministeriële regeling
Artt. 11g, derde lid, en 11h, vierde lid, Bssa en ministeriële regeling
Art. 11f, eerste lid, onder c, en bijlage Bssa, en art. 17 Sb
Art. 11f, eerste lid, onder c, onder 1°, en bijlage onderdeel 1 en tabel 1.2 Bssa
Art. 11f, eerste lid, onder cb, onder 1°, en bijlage onderdeel 1 en tabel 1.3 Bssa
Art. 11f, eerste lid, onder c, onder 2°, juncto onderdeel 2 bijlage Bssa; van de
mogelijkheid om subcategorieën stortplaatsen voor ongevaarlijke afvalstoffen
te creëren is geen gebruik gemaakt
Art. 10a, tweede lid, onder c, Bm, en art. 11f, eerste lid, onder c, onder 2°, en
bijlage onderdeel 2 Bssa
Art. 11f, eerste lid, onder c, onder 2°, en bijlage onderdeel 2 en tabel 2.1 Bssa
Art. 11f, eerste lid, onder c, onder 2°, en bijlage onderdeel 2 en tabel 2.1 Bssa
Art. 11a, eerste lid, Bssa
Art. 11f, eerste lid, onder c, onder 2°, en bijlage onderdeel 2 en tabel 2.1 Bssa,
en voor monolithisch afval: art. 11f, vijfderde lid, Bssa en ministeriële regeling
Art. 11f, eerste lid, onder c, onder 2°, en bijlage onderdeel 2 en tabel 2.2 Bssa,
en voor monolithisch afval: art. 11f, vijferde lid, Bssa en ministeriële regeling
Art. 10a, tweede lid, onder b, Bm, en art. 11f, eerste lid, onder c, onder 2°, en
bijlage onderdeel 2 Bssa, en art. 6 Sb
Art. 11f, eerste lid, onder c, onder 3°, en bijlage onderdeel 3 en tabel 3.1 Bssa,
en voor monolithisch afval: artikel 11f, vijfde lid, Bssa en ministeriële regeling
Art. 11f, eerste lid, onder c, onder 3°, en bijlage onderdeel 3 en tabel 3.2 Bssa
Art. 5a Sb, art. 5.13, vierde en vijfde lid, Ivb, en artikel 11f, eerste lid, onder 4°,
en bijlage onderdeel 4 Bssa
Artt. 10a, derde, vierde en vijfde lid, en 12a tot en met 12l Bm en ministeriële
regeling, en artikel 11h, derde en vierde lid, Bssa en ministeriële regeling

Staatsblad 2009

250

71