Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

33 133

Wijziging van een aantal wetten op het terrein
van het Ministerie van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid teneinde deze in
overeenstemming te brengen met de motie van
het voormalige Eerstekamerlid Jurgens c.s.

Nr. 3

MEMORIE VAN TOELICHTING
Algemeen
De Eerste Kamer heeft op 21 maart 2006 de motie Jurgens1 aangenomen
(Kamerstukken I 2005/06, 21 109, A). In deze motie wordt de regering
verzocht de vorm van wetgeving waarbij de wetgever in formele zin de
lagere wetgevers machtigt om regels te stellen die afwijken van de wet,
dan wel in de plaats worden gesteld van bestaande wetteksten, niet meer
te gebruiken. De indieners van de motie Jurgens achten delegatiebepalingen die de mogelijkheid bieden om bij lagere regeling af te wijken van
de wet in strijd met artikel 81 van de Grondwet. Het toenmalige kabinet
deelde deze opvatting niet, maar achtte afwijkende delegatie uit een
oogpunt van overzichtelijkheid en kenbaarheid van de regelgeving wel
ongewenst. Om die reden zijn de Aanwijzingen voor de regelgeving
hierop aangepast (Regeling van de minister-president, minister van
Algemene Zaken, van 21 augustus 2008, nr. 3068336, houdende
vaststelling van de achtste wijziging Aanwijzingen voor de regelgeving
(Herplaatsing Stcrt. 183)). Er is een aanwijzing 33a toegevoegd waarin
staat dat in een hogere regeling niet wordt toegestaan dat daarvan bij
lagere regeling wordt afgeweken, tenzij er sprake is van een experiment of
ten behoeve van noodsituaties. Hiermee is voor de toekomst verzekerd
dat dergelijke bepalingen niet meer in de wetgeving worden opgenomen.

1
Indieners van de motie zijn: Jurgens, Van de
Beeten, Broekers-Knol, De Wolff, Kox, Holdijk
en Engels.

kst-33133-3
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Vervolgens is de vraag aan de orde of maatregelen nodig zijn ten aanzien
van het bestaande bestand aan delegatiebepalingen met een afwijkingsbevoegdheid. Normaliter gelden wijzigingen van de Aanwijzingen voor de
regelgeving immers alleen voor de toekomst. Op 11 mei 2007 (Kamerstukken I, 2005/06, 26 200 VI, nr. 65, 21 109, B) heeft de toenmalige
minister van Justitie aangegeven, dat het aan de afzonderlijke ministeries
is om de bestaande inventarisatie van de delegatiebepalingen op hun
terrein door te nemen en op basis daarvan zo nodig voorstellen te doen
voor aanpassing of schrapping van de delegatiegrondslagen en daarop
gebaseerde regelingen.
Op 1 september 2008 heeft de minister van Justitie de Eerste Kamer een
opgeschoonde lijst met delegatiebepalingen met afwijkingsmogelijkheid
toegezonden, na een nadere analyse van het bestaande bestand aan

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 133, nr. 3

1

delegatiebepalingen met afwijkingsbevoegdheid (Kamerstukken I, 26 200
VI, nr. 65, 21 109, 30 800 VI, F). Daarbij is opnieuw aangegeven, dat
aanpassing van de in de lijst opgenomen bepalingen de verantwoordelijkheid van het betrokken ministerie zelf is. Het is vanuit een oogpunt van
overzichtelijkheid en kenbaarheid van de regelgeving wenselijk ook de in
de lijst opgenomen delegatiebepalingen op het terrein van het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zoveel mogelijk in overeenstemming te brengen met de thans bestaande Aanwijzingen voor de
regelgeving op dit punt. Voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid geldt
nog dat er met name in de sociale zekerheid relatief veel van dergelijke
bepalingen bestaan. Op het terrein van een aantal andere ministeries zijn
inmiddels soortgelijke acties in gang gezet. Gewezen kan worden op Wet
van 25 juni 2009 tot wijziging van diverse wetten op de beleidsterreinen
van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer in verband met het herstellen van wetstechnische gebreken
en leemten, alsmede aanbrenging van andere wijzigingen van ondergeschikte aard (Stb. 297) en de Wet van 11 september 2008 tot wijziging van
enkele wetten op het terrein van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en
Wetenschap in verband met het herstellen van wetstechnische gebreken
alsmede in verband met het aanbrengen van enkele inhoudelijke
wijzigingen (Stb. 387).
Een aantal artikelen uit de hiervoor genoemde lijst met bepalingen die in
strijd zijn met de motie Jurgens worden in dit wetsvoorstel niet gewijzigd,
met name omdat deze artikelen in andere wetten zijn aangepast of zullen
worden aangepast of omdat het niet mogelijk is om de – mogelijk –
afwijkende bepalingen in lagere regelgeving naar wetsniveau over te
hevelen zonder dat er sprake is van doorgeschoten detaillering in wetten.
Daarbij wijst de regering nog op het feit dat aanwijzing 5 van de Aanwijzingen voor de regelgeving het mogelijk maakt om van de Aanwijzingen
voor de regelgeving af te wijken indien onverkorte toepassing daarvan uit
een oogpunt van goede regelgeving niet tot aanvaardbare resultaten zou
leiden.
De volgende artikelen worden niet in dit wetsvoorstel gewijzigd:
– de artikelen 6, derde lid, van de Algemene Kinderbijslagwet (AKW),13,
derde lid, van de Algemene nabestaandenwet (ANW), 6, derde en
vierde lid, van de Algemene Ouderdomswet (AOW), 3, vijfde en zesde
lid, van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), 3,
vijfde en zesde lid, van de Werkloosheidswet (WW), 1:2, tweede lid, en
3:4, tweede lid, van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten (Wet Wajong) 3, vijfde en zesde lid, van de Wet werk en
inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA), en 3, vijfde en zesde lid,
van de Ziektewet (ZW). Deze artikelen regelen de kring der verzekerden
voor de desbetreffende wetten. Deze artikelen zullen in een ander
wetsvoorstel aangepast worden;
– artikel 34, tweede lid, van de Wet WIA, omdat dit artikel is gewijzigd in
de Wet van 3 december 2009 tot uitbreiding van de mogelijkheid om
voorzieningen te verstrekken bij arbeid als zelfstandige (Stb. 589);
– de artikelen 6, vierde lid, 7, elfde lid, 7b, vierde lid, 18, zesde lid, en 20
van de AKW, 13, vijfde lid, en 26, vierde lid, van de ANW, omdat deze
artikelen zijn gewijzigd in de Wet van 4 februari 2010 tot wijziging van
de Algemene Kinderbijslagwet en de Algemene nabestaandenwet in
verband met aanpassing aan de invoering van de kwalificatieplicht in
de Leerplichtwet 1969 en het aanbrengen van een aantal vereenvoudigingen in de Algemene Kinderbijslagwet alsmede enkele andere
aanpassingen van die wet (Stb. 74);
– de artikelen 117, tiende lid, van de Wet financiering sociale verzekeringen (WFSV), 8, derde lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (IOAZ), 8, derde

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 133, nr. 3

2

–

–

–

–

–

–
–

–

lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW), 71, vierde lid, van de WAO, en
32, vierde lid, van de ZW, omdat deze artikelen zijn gewijzigd in de Wet
harmonisatie en vereenvoudiging socialezekerheidswetgeving;
de artikelen 6, tweede lid, van de Toeslagenwet en 44, zesde lid, van de
WAO, omdat deze artikelen inmiddels zijn gewijzigd in de Wet
harmonisatie en vereenvoudiging socialezekerheidswetgeving;
de artikelen 52, vijfde lid, en 61, negende lid, van de Wet WIA, omdat
deze artikelen zullen worden gewijzigd in de Wet harmonisatie en
vereenvoudiging socialezekerheidswetgeving;
artikel 1a van de Stoomwet, omdat de Stoomwet met ingang van
1 januari 2009 is ingetrokken met de Wet van 1 november 2001 tot
wijziging van de Warenwet met het oog op de incorporatie van
productveiligheidsvoorschriften uit de Wet op de gevaarlijke werktuigen, zulks onder intrekking van deze wet en de Stoomwet (Stb. 557);
artikel 55, tweede lid, van de WFSV, omdat dit artikel reeds zodanig is
gewijzigd dat er geen sprake is van delegatie waarmee de lagere
regelgever kan afwijken van de Wet financiering sociale verzekeringen;
artikel 5 van de Wet verhoging daglonen WAO, WWV en WW, omdat
deze wet inmiddels inhoudelijk is uitgewerkt en in een later wetsvoorstel zal worden ingetrokken;
de artikelen van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen, omdat er geen nieuwe instroom in deze wet meer is;
de artikelen 45 van de WW, 14 van de WAO, 13 van de Wet WIA en 15
van de ZW. De mogelijkheid om bij algemene maatregel van bestuur af
te wijken komt in artikel 45 van de WW niet te vervallen omdat er
meerdere groepen zijn waarvoor verschillende regels gelden. In het
Besluit dagloonregels werknemersverzekeringen staan voor vele
verschillende groepen afwijkende regels. Gezien de vele soorten
groepen waar de verschillende regels voor nodig zijn, is het niet
mogelijk om de afwijkende bepalingen naar de wet over te hevelen,
omdat de desbetreffende wetten in dat geval te omvangrijk zouden
worden aangepast en omdat doorgeschoten detaillering in wetten
voorkomen moet worden. De verschillende regels die er bestaan in het
Besluit dagloonregels werknemersverzekeringen voor de vele soorten
groepen maakt het ook niet mogelijk om de afwijkingsbevoegdheid
exact te clausuleren. Wel is in deze bepalingen de mogelijkheid om de
bevoegdheid om regels te stellen aan de minister te delegeren
vervallen.
de artikelen 18, achtste lid, van de WAO, en 6, vierde lid, van de Wet
WIA. Over deze artikelen heeft intensief overleg met het UWV
plaatsgevonden. De intentie was om deze artikelen aan te passen. De
uitkomst van het overleg was evenwel dat het niet mogelijk is om de
methodiek van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten
(Schattingsbesluit) zoveel duidelijker in de WAO en Wet WIA zelf neer
te leggen dat met zekerheid kan worden vastgesteld dat er in het
Schattingsbesluit geen sprake is van afwijkingen van de arbeidsongeschiktheidswetten. Dat zou alleen met zekerheid kunnen worden
vastgesteld als de inhoud van het Schattingsbesluit geheel op
wetsniveau zou worden geregeld. Het regelen van de inhoud van het
Schattingsbesluit in de arbeidsongeschiktheidswetten zou echter
doorgeschoten detaillering in die wetten tot gevolg hebben. Ik ben met
het UWV tot de conclusie gekomen dat het niet mogelijk is de
betreffende delegatiegrondslagen zodanig aan te passen dat het alle
toegesneden situaties dekt, mede gezien de gedetailleerde inhoud in
het Schattingsbesluit.
Er is thans in het Schattingsbesluit sprake van een goed doordachte,
zeer gedetailleerde regeling voor verschillende specifieke situaties.
Gelet op de diversiteit en omvang van deze bepalingen is het niet
mogelijk deze op verantwoorde wijze weg te nemen. Aanpassing leidt

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 133, nr. 3

3

tot een vrij onoverzichtelijke geheel van hoofdregels en nadere
uitwerkingen die worden verdeeld over materiewetten en lagere
regelgeving. Het gaat hier voorts om onderdelen die in de huidige
uitvoeringspraktijk zijn ingebed en het is van cruciaal belang dat die
uitvoeringspraktijk kan worden voortgezet. Alles overwegend is
daarom besloten de delegatiebepalingen niet aan te passen en de
bestaande wettelijke vormgeving op dit onderdeel te handhaven.
Gezien de uitvoeringstoets van het UWV en de overleggen met het UWV
naar aanleiding van het advies van de Afdeling advisering van de Raad
van State is – om het procesrisico van de uitvoering zoveel mogelijk te
beperken, vanwege de noodzaak van de verschillende bepalingen in het
Schattingsbesluit voor verschillende situaties en verschillende groepen
personen en om doorgeschoten detaillering in de wet te voorkomen – er
voor gekozen om de afwijkingsmogelijkheid in de delegatiegrondslagen
van het Schattingsbesluit te handhaven.
– artikel 16, (vierde en) zesde lid, van de Arbeidsomstandighedenwet.
Waarom deze delegatiebepaling gehandhaafd blijft is toegelicht in de
bijlage (zie pagina 28) bij brief die de minister van Justitie op 1 september 2008 aan de voorzitter van de Eerste Kamer heeft gezonden
over de uitvoering van de motie Jurgens (Kamerstukken I 2007/08,
26 200 VI, nr. 65, 21 109, 30 800 VI, F). Nadat ook de Vaste Commissie
voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid hier naar had gekeken, heeft
de Vaste Commissie voor Justitie hier geen nadere vragen over
gesteld (zie het verslag van een schriftelijk overleg d.d. 25 maart 2010,
opgenomen onder letter G van eerdergenoemd kamerstuk). Volledigheidshalve wordt hier de reden van handhaving herhaald. «Uitgangspunt van de Arbeidsomstandighedenwet is dat deze in beginsel overal
van toepassing is waar arbeid wordt verricht zonder dat daarbij
onderscheid wordt gemaakt naar de verschillende maatschappelijke
sectoren (zoals de overheid, het onderwijs, de industrie of de bouw).
Omdat niettemin ieder van de verschillende sectoren een eigen
karakter met specifieke kenmerken heeft (zoals in het onderwijs waar
de positie van een leerling niet zonder meer vergelijkbaar is met een
werknemer; of bij defensie waar de onverkorte toepassing van de wet
zich niet altijd verdraagt met de taakuitoefening van defensiepersoneel), is in artikel 16, vierde en zesde lid, de mogelijkheid opgenomen
om de toepassing van de arbowetgeving daarop te kunnen afstemmen, door bij algemene maatregel van bestuur (het Arbeidsomstandighedenbesluit) hetzij bepalingen geheel of ten dele niet van
toepassing te verklaren (vierde lid) hetzij afwijkende of aanvullende
regels te stellen (zesde lid). Deze mogelijkheid is opgenomen om te
voorkomen dat zulks in de wet zelf zou moeten worden geregeld. De
onderhavige delegatiebepaling voorkomt derhalve een doorgeschoten
detaillering van de Arbeidsomstandighedenwet. De delegatiegrondslag wordt om die reden niet aangepast.»
Het betreft hier geen mogelijkheid voor afwijkingen in het algemeen,
maar precisering op welke punten of ten aanzien van wie kan worden
afgeweken. De delegatiemogelijkheid aan de minister komt overigens
wel te vervallen.
– artikel 5:12, eerste en tweede lid, van de Arbeidstijdenwet. Waarom
deze delegatiebepaling gehandhaafd blijft is eveneens toegelicht in de
bijlage (zie pagina 29 en 30) bij de brief die de minister van Justitie op
1 september 2008 aan de voorzitter van de Eerste Kamer heeft
gezonden over de uitvoering van de motie Jurgens (Kamerstukken I
2007/08, 26 200 VI, nr. 65, 21 109, 30 800 VI, F). Nadat ook de Vaste
Commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid hier naar had
gekeken, heeft de Vaste Commissie voor Justitie hier geen nadere
vragen over gesteld (zie het verslag van een schriftelijk overleg d.d.
25 maart 2010, opgenomen onder letter G van eerdergenoemd

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 133, nr. 3

4

kamerstuk). Volledigheidshalve wordt hier de reden van handhaving
van zowel het eerste als tweede lid van artikel 5:12 van de Arbeidstijdenwet herhaald. Allereerst het eerste lid. «In de Arbeidstijdenwet zijn
hoofdregels opgenomen betreffende arbeids- en rusttijden. Bij of
krachtens algemene maatregel van bestuur (het Arbeidstijdenbesluit)
zijn voor zeer uiteenlopende soorten van arbeid specifieke regels
opgenomen, die soms afwijken van de hoofdregels en soms die
hoofdregels ook aanvullen. De systematiek van de Arbeidstijdenwet is
dezelfde als die in de Europese arbeidstijdenrichtlijn is opgenomen.
Ook de arbeidstijdenrichtlijn laat afwijkingen van de hoofdregels toe
(zie de artikelen 17, 18 en 19 van genoemde richtlijn). Het enige doel
van afwijken in de Arbeidstijdenwet is hier voorkomen dat voor iedere
bijzondere vorm van arbeid en ieder bijzonder beroep in de wet zelf
regels moeten worden opgenomen. De onderhavige delegatiebepaling
voorkomt derhalve een doorgeschoten detaillering van de Arbeidstijdenwet. De delegatiegrondslag wordt om die reden niet aangepast.»
Met betrekking tot het tweede lid van de Arbeidstijdenwet is opgemerkt: «In de Arbeidstijdenwet zijn hoofdregels opgenomen betreffende arbeids- en rusttijden. Bij of krachtens algemene maatregel van
bestuur (het Arbeidstijdenbesluit vervoer) zijn voor uiteenlopende
beroepen in de vervoerssector specifieke regels opgenomen, die soms
afwijken van de hoofdregels en soms die hoofdregels ook aanvullen.
De systematiek van de Arbeidstijdenwet is dezelfde als die in de
Europese arbeidstijdenrichtlijn. Voor specifieke vervoerssectoren zijn
specifieke richtlijnen en verordeningen vastgesteld die van de
hoofdregels in de Europese arbeidstijdenrichtlijn afwijken. Hierdoor is
maatwerk voor de vervoerssectoren mogelijk. Het enige doel van
afwijken in de Arbeidstijdenwet is hier voorkomen dat voor specifieke
beroepen in de vervoerssector in de wet zelf regels moeten worden
opgenomen. De onderhavige delegatiebepaling voorkomt derhalve
een doorgeschoten detaillering van de Arbeidstijdenwet. De delegatiegrondslag wordt om die reden niet aangepast». Opgemerkt kan verder
nog worden dat het hier niet gaat om situaties waarbij het parlement
als wetgever in formele zin iets heeft beslist dat vervolgens bij of
krachtens algemene maatregel van bestuur weer wordt doorkruist. Het
gaat hier om het voorkomen van doorgeschoten detaillering voor
specifieke in de wet aangegeven situaties. De delegatiegrondslag aan
de minister wordt met name gebruikt om modellen van registratieformulieren vast te stellen.
Uitvoerings- en toezichtbaarheidstoetsen
De Sociale Verzekeringsbank (SVB) heeft in de uitvoeringstoets aangegeven dat over het algemeen genomen de wijzigingen in het wetsvoorstel
geen problemen geven voor de uitvoerings- en handhavingstaken van de
SVB. De SVB heeft wel enkele opmerkingen gemaakt. Het wetsvoorstel is
aangepast naar aanleiding van de opmerkingen die door de SVB zijn
gemaakt.
Het UWV heeft in de uitvoeringstoets aangegeven dat het wetsvoorstel op
het onderdeel van het arbeidsongeschiktheidscriterium zoals opgenomen
in de WAO, Wet WIA en de Wet WAJONG niet uitvoerbaar is. Hiermee
doelt het UWV op de wijzigingen die in het wetsvoorstel waren opgenomen in relatie tot het Schattingsbesluit. Het UWV acht aanpassing van het
wetsvoorstel op dat onderdeel noodzakelijk om zonder risico’s de huidige
uitvoeringspraktijk te kunnen voortzetten. Naar aanleiding van deze
conclusie van het UWV is er voor gekozen om de grondslagen van het
Schattingsbesluit niet aan te passen.
Op de overige onderdelen van het wetsvoorstel verwacht het UWV geen
problemen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 133, nr. 3

5

De Inspectie Werk en Inkomen (IWI) heeft in de toezichtbaarheidstoets
aangegeven dat de wijzigingen in het wetsvoorstel op zich geen invloed
hebben op de toezichtbaarheid van de wetgeving. Het wetsvoorstel en de
toelichting zijn aangepast naar aanleiding van de opmerkingen van de
IWI.
Het Uitvoeringspanel Gemeenten acht het wetsvoorstel uitvoerbaar.
Artikelsgewijs
Artikel I, onderdeel B, artikel II, de onderdelen A en B, artikel IV, de
onderdelen B, C en D, onder 1 en 2, artikel V, artikel VI, de onderdelen A
en C, artikel X, onderdeel E, artikel XII, onderdeel D, en artikel XIII,
onderdeel C
De artikelen 32a, vijfde lid, van de ANW, 8a, vierde lid, en 9a, derde lid,
van de AOW, 17, 17a, tweede en vierde lid, en 19, eerste en vijfde lid, van
de WW, 8, tweede lid, van de Wet arbeid vreemdelingen, 17, zesde lid, en
96, derde lid, van de WFSV, 20, vijfde lid, van de WAO, 45, derde lid, van
de Wet WIA en 19a, vierde lid, van de ZW worden zodanig geformuleerd
dat concreet wordt beschreven wat bij lagere regelgeving geregeld mag
worden. Daardoor wordt in lagere regelgeving niet meer afgeweken van
de genoemde wettelijke artikelen.
Het Besluit afwijkende regels beperking export uitkeringen is gebaseerd
op deze artikelen. Dit besluit zal zodanig worden aangepast dat het niet
meer spreekt van «afwijkingen».
Artikel I, de onderdelen A en F, artikel IV, onderdeel A, artikel VI, onderdeel
B, artikel VII, artikel VIII, artikel IX, artikel X, de onderdelen A, C, onder 2,
en G, artikel XI, onderdelen B en C, artikel XII, onderdeel F, en artikel XIII,
onderdeel A
De artikelen 15, tweede lid, 23, tweede lid, 27, tweede lid, en 67, achtste
lid, van de ANW, 11, derde lid, van de WW, 42 en 117b, achtste lid, van de
WFSV, 10, derde lid, van de IOAZ, 10 derde lid, van de IOAW, 4, vierde lid,
van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag, 10, vierde lid, 18,
tiende lid, 40, vijfde lid, en 59c van de WAO, 3:50, achtste lid, en 3:51,
negende lid, van de Wet Wajong, 87 van de Wet WIA en 11, vierde lid, van
de ZW zijn opgenomen in de lijst met delegatiebepalingen met afwijkingsmogelijkheid in categorie 2. In categorie 2 zijn bepalingen opgenomen
waarin wel de term «afwijken» wordt gebruikt maar die niet er toe hebben
geleid dat materieel van de wet wordt afgeweken. De bepalingen die in
deze onderdelen zijn gewijzigd betreffen dan ook bepalingen waarin wel
de mogelijkheid wordt gegeven om afwijkende regels te stellen, maar
waarbij er geen uitvoering is gegeven aan de mogelijkheid om af te
wijken. De mogelijkheid om afwijkende bepalingen bij lagere wetgeving te
stellen, vervalt.
De artikelen I, onderdelen C tot en met E, en II, onderdelen C tot en met E
Artikel 63e van de ANW en hoofdstuk IVA van de AOW vervallen. Het
Besluit vrijwillige verzekering AOW en ANW voor in de Europese Unie
wonende uitkeringsgerechtigden -dat op artikel 63 van de ANW en
hoofdstuk IVA van de AOW is gebaseerd- is grotendeels uitgewerkt en zal
worden ingetrokken. Uitsluitend de artikelen 11 en 12 van dat besluit
hebben nog betekenis. De inhoud van die artikelen worden overgeheveld
naar de artikelen 63a, derde lid, en 63d van de ANW en 35, derde lid, en 40
van de ANW (nieuw).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 133, nr. 3

6

Artikel III
De aanpassing van artikel 16, vierde en zesde lid, van de Arbeidsomstandighedenwet is in het algemeen deel van de memorie van toelichting
reeds toegelicht. In artikel 23 van de Arbeidsomstandighedenwet vervalt
de mogelijkheid om bij algemene maatregel van bestuur af te wijken van
de Arbeidsomstandighedenwet omdat – ondanks dat deze bepaling is
opgenomen in categorie 1 – van de mogelijkheid om bij algemene
maatregel van bestuur afwijkende regels te maken geen gebruik gemaakt
is.
Artikel IV, onderdeel D, onder 3
Artikel 19, zesde lid, van de WW is zodanig geformuleerd dat alleen
mogelijk is bij ministeriële regeling regels te stellen in geval van een
ramp. Een geval van een ramp valt onder een noodtoestand en het is
toegestaan om afwijkende regels te maken voor noodtoestanden.
De artikelen IV, onderdeel E, X, onderdeel B, XII, onderdeel A en XIII,
onderdeel B
In de artikelen 45, tweede lid, van de WW, 14, tweede lid, van de WAO en
13, derde lid, van de Wet WIA is de mogelijkheid om de bevoegdheid tot
het stellen van regels aan de minister te delegeren vervallen. Op dit
moment wordt er geen gebruik gemaakt van deze bevoegdheid.
Artikel VI, onderdeel B
Op grond van artikel 40, negende lid, van de Wfsv moet de werkgever een
aanvraag om toestemming om eigenrisicodrager te worden met ingang
van 1 januari of 1 juli van enig jaar op een termijn van ten minste dertien
weken tevoren indienen. De Belastingdienst heeft deze termijn in het
algemeen nodig voor de beoordeling van de aanvraag.
Op grond van de voorgestelde delegatiemogelijkheid kan de periode van
dertien weken in geval van bijzondere omstandigheden worden ingekort.
Hierbij kan worden gedacht aan bijzondere ontwikkelingen in de economische situatie van het land of in bepaalde sectoren of de wijziging in de
premies en het tijdstip waarop deze bekend zijn. Bij besluit van 31 oktober
2009, Stb. 471, is op grond van de voorheen geldende afwijkingsmogelijkheid op grond van artikel 42 van de Wfsv voor de aanvraag per
1 oktober 2010 de bedoelde termijn eenmalig ingekort. Dit besluit werd
gemotiveerd door te wijzen op de bijzondere economische situatie waarin
ons land verkeerde en die voor bedrijven onzekerheden meebracht over
hun bedrijfsvoering, het tijdstip van de bekendmaking van de parameters
en de stijging van de premie en op grond hiervan er aanleiding was om
eenmalig de werkgevers langere tijd gelegenheid te geven om de voor- en
nadelen van publieke verzekering en eigenrisicodragen af te wegen. Niet
is uitgesloten dat in de toekomst er weer uitzonderlijke omstandigheden
zijn die verkorting van de wettelijke termijn wenselijk maken.
Artikel X, onderdeel D, artikel XII, onderdeel B, en artikel XIII, onderdeel D
In dit onderdeel wordt geregeld dat in de artikelen 19, eerste lid, van de
WAO, artikel 23, tweede lid, van de Wet WIA en artikel 29, derde lid, van
de ZW de mogelijkheid om bij ministeriele regeling afwijkende regels te
stellen, vervalt. Deze artikelen worden zodanig geformuleerd dat concreet
wordt beschreven wat bij lagere regelgeving geregeld mag worden.
Daardoor wordt in lagere regelgeving niet meer afgeweken van de
genoemde wettelijke artikelen. De Regeling bepaling eerste werkdag is
gebaseerd op deze artikelen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 133, nr. 3

7

Artikel X, onderdelen F en H
In onderdeel J wordt geregeld dat in artikel 59e van de WAO de
mogelijkheid om bij ministeriële regeling van artikel 59b, derde lid,
afwijkende regels te stellen, vervalt. De van artikel 59b, derde lid, van de
WAO afwijkende bepalingen in de Regeling afwijkende regels omtrent de
uitbetaling van de vakantie-uitkering op grond van de WAO en de Wet
WIA worden in onderdeel E overgeheveld naar artikel 59b, zesde en
zevende lid, van de WAO. De Regeling afwijkende regels omtrent de
uitbetaling van de vakantie-uitkering op grond van de WAO en de Wet
WIA zal worden ingetrokken.
Artikel XI, onderdeel A
Artikel 1:4, derde lid, van de Wet Wajong vervalt. De bepaling uit de
Regeling klokuren 2010 die is gebaseerd op artikel 1:4, derde lid, van de
Wet Wajong wordt overgeheveld naar een algemene maatregel van
bestuur die is gebaseerd op artikel 1:4, tweede lid, van de Wet Wajong.
Deze bepaling wijkt niet af van de wet omdat deze bepaling regelt welke
personen nog meer als studerende aangemerkt worden en artikel 1:4,
tweede lid, van de Wet Wajong de mogelijkheid biedt om bij algemene
maatregel van bestuur andere dan de in artikel 1:4, eerste lid, van de Wet
Wajong bedoelde personen als studerende aan te merken.
Artikel XII, onderdeel C
Onder 1
Aan artikel 36, eerste lid, van de Wet WIA worden twee onderdelen
toegevoegd. Deze onderdelen staan in artikel 12, eerste en tweede lid, van
het Reïntegratiebesluit en zullen in het Reïntegratiebesluit vervallen.
Onder 2
In dit onderdeel wordt geregeld dat in artikel 36, vierde lid, van de Wet
WIA de afwijkingsmogelijkheid bij algemene maatregel van bestuur komt
te vervallen. In artikel 36, vierde lid, van de Wet WIA zijn een aantal
onderwerpen opgenomen die in ieder geval in een algemene maatregel
van bestuur geregeld mogen worden.
Onder 3
Aan artikel 36 van de Wet WIA wordt een vijfde lid toegevoegd. Dit lid
staat thans in artikel 12, eerste lid, van het Reïntegratiebesluit en zal in het
Reïntegratiebesluit vervallen.
Artikel XII, onderdeel E
Onder 1 wordt geregeld dat in artikel 68, vierde lid, van de Wet WIA de
mogelijkheid om bij ministeriele regeling van artikel 68, eerste lid,
afwijkende regels te stellen, vervalt. De van artikel 68, eerste lid, van de
Wet WIA afwijkende bepaling in de Regeling afwijkende regels omtrent de
uitbetaling van de vakantie-uitkering op grond van de WAO en de Wet
WIA wordt onder 2 overgeheveld naar artikel 68, vijfde lid. De Regeling
afwijkende regels omtrent de uitbetaling van de vakantie-uitkering op
grond van de WAO en de Wet WIA zal worden ingetrokken.
Artikel XIV
In het wetsvoorstel uniformering loonbegrip (32 131) wordt artikel 17,
zesde lid, van de WFSV vernummerd tot artikel 17, vierde lid. Om die
reden wordt hier geregeld dat indien artikel I, onderdeel B, van het
wetsvoorstel uniformering loonbegrip eerder in werking treedt of is

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 133, nr. 3

8

getreden dan dit wetsvoorstel, in artikel VI, onderdeel A, van dit wetsvoorstel artikel 17, vierde lid, van de WFSV wordt gewijzigd,
Artikel XV
Aangezien dit voorstel van wet reparatiewetgeving betreft zal het de dag
na plaatsing in het Staatsblad in werking treden. Dit is gelet op aanwijzing
174 van de Aanwijzingen voor de regelgeving een gerechtvaardigde
uitzondering op de toepassing van de systematiek van vaste verandermomenten of minimuminvoeringstermijnen.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
H. G. J. Kamp

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 133, nr. 3

9