Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2017–2018

17 050

Misbruik en oneigenlijk gebruik op het gebied
van belastingen, sociale zekerheid en subsidies

Nr. 541

BRIEF VAN DE MINISTER EN STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE
ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 9 april 2018
I. Inleiding
In de brief van 17 december 20171 over het jaarplan 2018 van de Inspectie
SZW en de brief van 14 juli 20172 over de monitoring van de Wet
aanscherping handhaving en sanctiebeleid SZW-wetgeving (Fraudewet)
én de evaluatie van het handhavingsbeleid sociale zekerheidswetten is
aangekondigd dat het handhavingsbeleid van het Ministerie van SZW
wordt versterkt. In deze brief zetten wij onze koers uiteen voor de periode
2018 tot en met 2021.
Het regeerakkoord onderstreept dat handhaving een randvoorwaarde is
voor een werkende arbeidsmarkt en een werkend stelsel van sociale
zekerheid. Misbruik ondermijnt het draagvlak voor ons sociaal stelsel,
veroorzaakt oneerlijke concurrentie en brengt de gezondheid en veiligheid
van werkenden op de arbeidsmarkt in gevaar. De verantwoordelijkheid
voor het naleven van de regels in de sociale zekerheid en op de arbeidsmarkt ligt in de eerste instantie bij burgers en bedrijven zelf. De meeste
burgers en bedrijven leven de regels na.
Vanuit preventief oogpunt willen wij burgers en bedrijven stimuleren en
helpen om de regels na te leven. Tegelijkertijd staan wij voor een gepaste
reactie als burgers en bedrijven toch de regels overtreden. Deze burgers
en bedrijven moeten worden opgespoord.
Hiertoe zijn in de handhavingsketen van de sociale zekerheid en arbeidswetten diverse organisaties actief, zoals het UWV, de SVB, gemeenten, het
Inlichtingenbureau (IB), de Inspectie SZW en werkgevers- en werknemersorganisaties. Zij zetten verschillende instrumenten in en verrichten
verschillende interventies om te stimuleren dat de wet- en regelgeving
1
2

kst-17050-541
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Kamerstuk 34 775 XV, nr. 12.
Kamerstuk 17 050, nr. 538.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 17 050, nr. 541

1

wordt nageleefd en gehandhaafd. Wij vinden het van belang dat deze
partijen de juiste mix van instrumenten en interventies inzetten binnen het
hele proces van de handhavingsketen, van preventie tot toezicht,
opsporing en sanctionering om een maximaal effect te bewerkstelligen.
Bepaalde regelovertredingen en fraude zijn complex van aard en
beperken zich niet tot de sociale zekerheid en de arbeidswetten. Een
multidisciplinaire aanpak waarin bovengenoemde partijen met elkaar en
met andere partners samenwerken is daarbij onontbeerlijk.
Op basis van onder andere het regeerakkoord, bovenstaande uitgangspunten en onderzoeksrapporten willen wij het handhavingsbeleid op het
terrein van sociale zekerheid en arbeidswetten versterken aan de hand
van de volgende vier hoofdlijnen:
1. data-gestuurd handhaven;
2. grensoverschrijdend handhaven;
3. effectief handhaven;
4. versterken en verbinden van de handhavingsketen.
In deze brief gaan wij eerst in op de bouwstenen die zijn gebruikt voor de
hoofdlijnen van de nieuwe handhavingskoers (paragraaf II). Vervolgens
beschrijven wij in paragraaf III de vier hoofdlijnen die op deze bouwstenen
zijn gebaseerd.
II Bouwstenen SZW handhavingskoers 2018–2021
Het regeerakkoord noemt de volgende elementen voor het versterken van
het handhavingsbeleid: het versterken van de handhavingsketen van de
Inspectie SZW, het effectief gebruikmaken van data-analyse in het sociale
zekerheidsdomein en het inzetten op goede internationale afspraken.
Daarnaast geven de evaluatieonderzoeken van sociale zekerheid3 en de
arbeidswetten4 een aanzet om het handhavingsbeleid van het Ministerie
van SZW verder te optimaliseren. Uit deze onderzoeken blijkt dat het
handhavingsbeleid van SZW functioneert maar dat er ook kansen zijn om
het beleid te versterken, ook op onderdelen die nu goed gaan. De
belangrijkste kansen in het sociale zekerheidsdomein liggen op het terrein
van kennisuitwisseling tussen SZW, UWV, SVB en gemeenten en het
gezamenlijk ontwikkelen van methoden voor slimmere data-analyse op
relevante bestanden. Ook wordt aanbevolen om meer onderzoek naar
effecten van gedragsinterventies en andere handhavingsinterventies te
doen.
Op het terrein van de arbeidswetten liggen kansen in het verder
uitbouwen en benutten van de opgedane kennis over de inzet van
verschillende instrumenten, het blijven betrekken van de werkgevers- en
werknemersorganisaties in de verschillende sectoren en het bevorderen
van de samenwerking met deze organisaties, zowel bij beleidswijzigingen
als in de praktijk van de handhaving. Dit is ook van belang bij het
vormgeven van communicatie-uitingen en een preventieve aanpak. Ook
blijft het belangrijk om op het terrein van de handhaving van de arbeidswetten de samenwerking met andere toezichthouders te bevorderen.
Bovenstaande kansen hebben wij besproken en uitgewerkt met de
verschillende bij de handhaving betrokken partners, zoals de Inspectie
SZW, de SVB, het UWV en de VNG. Deze partijen onderschrijven de
verdere versterking van de handhaving langs de bovengenoemde vier
lijnen. Tezamen vormen al deze elementen een belangrijke basis voor de
nieuwe SZW-handhavingskoers.
3
4

Kamerstuk 34 775 XV, nr. 12.
https://www.rijksoverheid.nl/ministeries/ministerie-van-sociale-zaken-en-werkgelegenheid/
documenten/publicaties/2018/03/28/rapportage-evaluatie-handhaving-arbeidswetten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 17 050, nr. 541

2

III hoofdlijnen handhavingskoers
1. Datagestuurd handhaven
Om misbruik met sociale voorzieningen tegen te gaan, onderstreept het
regeerakkoord het belang om effectief gebruik te maken van de mogelijkheden tot het delen, koppelen en analyseren van data. Dit met inachtneming van de geldende wettelijke regels en waarborgen. Data-analyse
moet en zal plaatsvinden binnen de kaders van de Wet bescherming
persoonsgegevens en vanaf 25 mei 2018 binnen de kaders van de
Algemene verordening gegevensbescherming (AVG). Door nieuwe
technieken en digitalisering van processen in de samenleving kunnen data
steeds vaker en beter benut worden in de handhaving: met als doel om
enerzijds overtreding van de inlichtingenplicht5 te voorkomen en
anderzijds om de pakkans te vergroten. Wij vinden het opportuun dat
– daar waar noodzakelijk, proportioneel en met een wettelijke basis – deze
mogelijkheden ook worden benut.
Data-analyse kan ingezet worden om uitkeringsgerechtigden te helpen om
de regels na te leven en fouten te voorkomen. Bijvoorbeeld door in de
dienstverlening bepaalde groepen meer maatwerk en gerichter
voorlichting te bieden. Data-analyse speelt ook een rol bij het voorkómen
van onterechte toekenningen van uitkeringen. Het UWV heeft bijvoorbeeld
een risicoprofiel ontwikkeld aan de hand waarvan onterechte toekenning
van WW-faillissementsuitkeringen kunnen worden voorkomen. Dit heeft
in 2016 geleid tot een besparing van € 2,1 miljoen op de uitkeringslasten
WW door het niet toekennen van onterechte aanvragen.6 Daarnaast kan
met behulp van data-analyse de pakkans worden verhoogd. Met behulp
van bestandsvergelijkingen en algoritmen kunnen op efficiënte wijze
nieuwe signalen van mogelijke fraude worden gegenereerd en fraudefenomenen worden ontdekt.
Data-analyse ondersteunt het risicogericht werken. Dat betekent dat de
uitvoering gericht kan zijn op benadering van thema’s en groepen waar de
risico’s het grootst zijn. Hiermee wordt voorkomen dat welwillende
burgers worden lastig gevallen met onnodige controles en wordt de
bestaande handhavingscapaciteit efficiënter ingezet.
UWV, SVB, gemeenten en het IB zijn bezig met de ontwikkeling en
professionalisering van data-analyse binnen de eigen organisaties. Zij
staan grotendeels voor dezelfde uitdagingen. Ook hebben zij deels te
maken met dezelfde vormen van regelovertreding, zoals het niet
doorgeven van samenwonen, inkomen of vermogen. Deze raakvlakken
bieden kansen voor meer kennisuitwisseling, samenwerking en synergie.
Wij streven daarom naar een meer gezamenlijke aanpak in data-analyse
om de handhaving binnen het sociale zekerheidsdomein verder te
versterken. Wij verkennen momenteel hoe een meer gezamenlijke aanpak
op een structurele wijze kan worden vormgegeven. Als onderdeel daarvan
brengen wij in kaart welke mogelijkheden er zijn om op korte termijn een
aantal gezamenlijke experimenten op het terrein van data-analyse uit te
voeren. Daarnaast verkennen wij momenteel welke nieuwe bestandkoppelingen nodig zijn om de handhaving te versterken.

5

Maatregelen in het kader van inspannings- en arbeidsverplichtingen, zoals de sollicitatieplicht,
taaleis en tegenprestatie vallen buiten de scope van deze brief.
6
Jaarverslag UWV 2016.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 17 050, nr. 541

3

2. Grensoverschrijdend handhaven
Het regeerakkoord stelt dat handhaving in eigen land hand in hand gaat
met goede internationale afspraken en dat inzet in Europa belangrijk is
voor een internationaal gelijk speelveld voor bedrijven en werknemers om
te voorkomen dat in Europa op arbeidsvoorwaarden wordt geconcurreerd.
Bepaalde vormen van fraude op SZW-terrein kennen een belangrijke
grensoverschrijdende component, zoals ontduiking van sociale premies,
onderbetaling, ontwijking van arbeidsvoorwaarden en verzwijgen van
inkomsten en vermogen in het buitenland. Actiegerichte samenwerking
tussen de lidstaten is hierbij van belang zodat deze problemen aangepakt
kunnen worden. Een positieve ontwikkeling ten aanzien van actiegerichte
samenwerking is de gegevensuitwisseling die België en Nederland zijn
gestart om grensoverschrijdende fraude met uitkeringen op te sporen.
Positief is ook dat alom in Europa het besef is doorgedrongen dat
negatieve effecten van de interne markt, zoals uitbuiting en valse
concurrentie, effectief bestreden moeten worden om te blijven profiteren
van de voordelen die de interne markt en het vrij verkeer van personen en
diensten ons bieden. Dit heeft geleid tot de totstandkoming van de
Handhavingsrichtlijn (2014), de herziening van de Detacheringsrichtlijn
(2018) en de inrichting van een Europees Platform tegen zwartwerk. Met
elk van deze initiatieven krijgt de grensoverschrijdende handhaving
nieuwe instrumenten aangereikt, waarmee misstanden beter kunnen
worden bestreden.
Naast de hierboven genoemde initiatieven worden in Europa op dit
moment ook andere instrumenten ontwikkeld om de handhaving op
sociaal gebied te versterken, zoals een Europese Arbeidsautoriteit en een
Europees sociaalzekerheidsnummer. Het kabinet heeft een positieve
grondhouding ten opzichte van een Arbeidsautoriteit, aangezien er naar
het oordeel van het kabinet behoefte bestaat aan een instelling die op
Europees niveau de activiteiten van de nationale handhavende instanties
ondersteunt bij het bestrijden van de verschillende vormen van grensoverschrijdend misbruik van de Europese regels. Het voorstel voor een
verordening tot instelling van een Arbeidsautoriteit is op 13 maart 2018
door de Europese Commissie gepresenteerd. Het fiche ter zake wordt een
dezer dagen aan uw Kamer aangeboden. Een voorstel voor een Europees
sociaalzekerheidsnummer is nog in voorbereiding; voor een oordeel
hierover is het derhalve nog te vroeg. Wel heeft het kabinet al eerder te
kennen gegeven dat het noodzakelijk is dat in dit voorstel helderheid
wordt gegeven over kosten en baten, technische architectuur, dataprotectie en privacybescherming.
De ontwikkeling van nieuwe regelgeving en andere handhavingsinstrumenten is slechts een van de stappen op weg naar een betere, gezamenlijke Europese aanpak van sociale zekerheidsfraude. Daarvoor is ook
intensievere bilaterale samenwerking nodig tussen Nederland en andere
EU-lidstaten, gericht op het opzetten van juridische en technische
mogelijkheden voor een effectievere grensoverschrijdende handhavingspraktijk. Veelal bestaan al formele afspraken over samenwerking
(verdragen, Memoranda of Understanding). Echter, belemmeringen als
systeemverschillen, privacy-vragen en moeilijk te vergelijken databestanden moeten worden weggenomen. Dit kan door tussen de verschillende betrokken partijen heldere afspraken te maken over de competenties, de juridische randvoorwaarden en het uitwisselbaar maken van
gegevens gericht op het creëren van fraudesignalen. Het creëren van
bestendige samenwerkingsvormen over de jaren heen kan alleen werken
op basis van vertrouwen. Bemoedigend is dat de strijd tegen misbruik en

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 17 050, nr. 541

4

fraude in veel lidstaten hoger op de agenda is gekomen. Dat schept
nieuwe kansen voor een betere grensoverschrijdende samenwerking.
Wij gaan ons daarom de komende periode inzetten voor het wegnemen
van belemmeringen in samenwerking door middel van het maken van
internationale afspraken en het scheppen van meer structurele samenwerkingsvormen, die het voor de bevoegde autoriteiten ook in de praktijk
makkelijker maken om goed samen te werken. Enerzijds zal dit
waarschijnlijk gaan plaatsvinden in de context van de Europese Arbeidsautoriteit. Daarnaast zal ook worden ingezet op betere bilaterale samenwerking met die EU-lidstaten waarmee Nederland intensieve economische relaties heeft, met name in fraudegevoelige sectoren (bouw,
landbouw, transport). Naast België, waarmee ook nu al in Beneluxverband nauw wordt samengewerkt, zijn dat bijvoorbeeld Duitsland, de
Baltische staten en enkele Oost-Europese lidstaten.
Wat betreft vermogensonderzoek in het buitenland (binnen en buiten de
EU) verkennen wij momenteel in samenwerking met gemeenten, de VNG,
de SVB en het Internationaal Bureau Fraude-informatie welke beleidsmatige, bestuurlijke en juridische mogelijkheden er zijn om gemeenten en
andere uitvoeringsinstanties beter te kunnen faciliteren.
3. Effectief handhaven
UWV, SVB, gemeenten en de Inspectie SZW hebben permanente aandacht
voor handhaving. Zij zetten diverse handhavingsinstrumenten in, zowel
nationaal als internationaal, om met preventieve maatregelen effectief
overtreding van regels te voorkomen of te sanctioneren als de overtreding
eenmaal is begaan. In de praktijk blijkt dat de ene doelgroep gevoeliger is
voor stimulerende maatregelen, terwijl bij een andere groep repressieve
maatregelen beter werken. Handhaving hoort geen keuze te zijn tussen
preventie of sanctionering. Het is zaak de juiste instrumenten en interventies te vinden en te monitoren wat effectief is. Nieuwe en bestaande
kennis en inzichten over effectiviteit van instrumenten en interventies
moeten worden meegenomen ten behoeve van toekomstige beleidsontwikkeling en uitvoering. Deze kennis wordt opgedaan door effectiviteitsonderzoek, onder andere op het terrein van het toepassen van gedragswetenschappelijke inzichten of door de ontwikkeling van nieuwe/alternatieve
interventies bij overtreding van wet- en regelgeving.
Op 1 januari 2017 is de gewijzigde Fraudewet in werking getreden. De
hoogte van de boetes voor fraude zijn aangepast en uitvoeringsorganisaties hebben meer mogelijkheden om maatwerk toe te passen. UWV,
SVB en gemeenten beoordelen als gevolg hiervan overtredingen op de
mate van verwijtbaarheid, ernst van de overtreding en de (financiële)
omstandigheden van de burger. Verder wordt de beslagvrije voet
gerespecteerd en wordt onder voorwaarden meegewerkt aan een
schuldregeling voor de boete. In het WRR-rapport «Weten is nog geen
doen: Een realistisch perspectief op redzaamheid» wordt de herziene
Fraudewet genoemd als een goed voorbeeld.7
Toepassing gedragswetenschappelijke inzichten in de handhaving
Het kabinet ziet bovenstaand WRR-rapport als een aanmoediging om
inzichten in gedragskennis ter hand te nemen, zodat de effectiviteit en
legitimiteit van het overheidshandelen worden versterkt.8 Mede daarom
willen wij de toepassing van gedragsinzichten doorontwikkelen. Daarom
7

WRR 2017, Weten is nog geen doen: Een realistisch perspectief op redzaamheid, Den Haag:
Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, p. 147.
8
Kamerstuk 34 775 VI, nr. 88.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 17 050, nr. 541

5

hebben wij tot en met 2019 € 2 miljoen beschikbaar gesteld voor
experimenten op dit terrein. De focus van de experimenten ligt op
preventie. De SVB bijvoorbeeld start naar aanleiding van het succes van
het ANW-experiment met een nieuw experiment op het terrein van de
AOW.9 De SVB gaat een herinneringsbrief sturen aan AOW-ers en
verwacht dat zij hierdoor een gezamenlijke huishouding vaker melden. De
Inspectie SZW is gestart met een gedragsexperiment in de metaalsector.
Omdat werknemers zich soms onvoldoende bewust zijn van de
veiligheids- en gezondheidsrisico’s wordt in dit experiment de eigen
verantwoordelijkheid van werknemers en direct leidinggevenden
geactiveerd. Andere experimenten worden nog nader verkend. Kennis
over de «good en bad practices» in deze experimenten wordt gedeeld en
succesvolle experimenten worden verankerd.
Effectieve interventiemix en alternatieve sancties bij de arbeidswetten
Preventie is een belangrijk onderdeel van de handhavingsketen. De
verantwoordelijkheid daarvoor ligt primair bij de werkgevers en
werknemers. In 2018 versterken wij daarom samen met brancheorganisaties, bedrijven, instanties en Inspectie SZW de gezamenlijke interventiemix. De effectieve aanpak die de afgelopen jaren is ontwikkeld, wordt
samen met de gevormde netwerken verder uitgebouwd. Ook wordt
verkend hoe deze aanpak van gezond en veilig werk verbreed kan worden
naar het bevorderen van eerlijk werk. Dit sluit aan bij de kansen genoemd
in het evaluatieonderzoek naar de handhaving van de arbeidswetten.
Belangrijke factoren bij inzet op preventie zijn het versterken van een
cultuur waarin eerlijk, gezond en veilig wordt gewerkt, naast het bevorderen, faciliteren en stimuleren van zelfregulering door werkgevers en het
delen van goede voorbeelden. Het «Actieteam Goed en Gezond Werken»
zal worden ingezet om een twintigtal bedrijven te begeleiden bij de
aanpak en het voorkomen van werkstress en ongewenste omgangsvormen zoals pesten op het werk. De resultaten worden breed gedeeld.
Daarnaast wordt een pilot uitgevoerd met een nieuwe gedrags- en
cultuurinterventie die ingezet kan worden door Inspectie SZW op het
onderwerp «pesten». Op het gebied van veiligheidscultuur worden de
mogelijkheden van de motie Heerma/Van Haga verkend, gericht op de
verbetering van de veiligheidscultuur op de werkvloer om arbeidsongevallen te voorkomen.10
Onbedoelde effecten handhaving
Tot slot willen wij opmerken dat sanctionering in de handhaving in het
algemeen steeds vaker leidt tot juridische procedures. Burgers en
bedrijven vechten besluiten aan en waar in het verleden burgers en
bedrijven zelf procedeerden, wordt tegenwoordig steeds meer gebruik
gemaakt van specialistische advocaten. Sanctiebesluiten moeten ook
steeds zwaarder gemotiveerd worden. Dit is in het kader van de rechtsbescherming een goede ontwikkeling. Het maakt echter wel dat handhaving
minder efficiënt verloopt. Daarom willen wij in samenwerking met
Inspectie SZW, UWV, SVB en gemeenten een antwoord bieden op dit
soort dilemma’s in de handhaving. Dit willen wij onder andere doen door
waar mogelijk regelgeving te verduidelijken en te investeren in het
vergroten van de expertise van uitvoerders op het terrein van het
bewijzen van regelovertreding.

9
10

Kamerstuk 34 775 XIII, nr. 10.
Kamerstuk 25 883, nr. 319.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 17 050, nr. 541

6

4. Versterken en verbinden van de handhavingsketen
Het regeerakkoord geeft een belangrijke opdracht aan de Inspectie SZW
en de handhavingsketen waarin zij opereert, en voorziet in een aanzienlijke versterking en uitbreiding van die keten de komende jaren. Om de
handhaving en fraudebestrijding te versterken maakt het regeerakkoord
– geleidelijk oplopend naar 2022 – jaarlijks 50 miljoen euro extra vrij voor
versterking van de handhavingketen van de Inspectie SZW. Deze middelen
zijn met name bedoeld voor de bevordering van een eerlijke arbeidsmarkt
en de bevordering van gezond en veilig werken. In 2018 treft de Inspectie
SZW ook de voorbereidingen voor de vierjaarprogrammeringsperiode
2019–2022. Daartoe worden onder andere een inspectie-brede risicoanalyse en een omgevingsanalyse uitgevoerd. Het ICF geeft een helder
kader voor de prioritering en inzet van middelen. Er is een vijftal punten
dat in 2018 om nadere (politieke) besluitvorming vraagt. Ten aanzien van
de punten arbeidsdiscriminatie en blootstelling aan gevaarlijke stoffen
hebben wij een richting geïndiceerd11. Hierna zullen wij nog verder ingaan
op arbeidsmarktdiscriminatie. Over de andere punten, zoals de meerjarenplanning van de Inspectie SZW, informeren wij u in het najaar 2018.
In het regeerakkoord is afgesproken dat het Actieplan Arbeidsmarktdiscriminatie een vervolg krijgt waarin onder andere aandacht wordt gegeven
aan het bestrijden van discriminatie in sollicitatieprocedures, bij zwangerschap en een stevige handhavende rol voor de Inspectie SZW. Daarom
komen wij vóór 1 juni 2018 met een vernieuwd Actieplan arbeidsmarktdiscriminatie. Daarin zullen wij voorstellen doen voor de versterking van de
handhavende rol van de Inspectie SZW en daarbij ook bezien of, en zo ja
hoe, aanpassing van wetgeving de Inspectie SZW een steviger instrumentarium kan geven om op te treden tegen arbeidsmarktdiscriminatie. Dit is
in lijn met de in de begrotingsbehandeling aangenomen motie van Van
Weyenberg/Van Dijk.12
Ketensamenwerking
Complexe gevallen van fraude beperken zich niet tot het domein van werk
en inkomen alleen. Complexe fraudegevallen vragen daarom om een
krachtige integrale en multidisciplinaire aanpak. De dynamiek van
fraudefenomenen en de vindingrijkheid van fraudeurs vraagt ook om het
voortdurend leren en bijsturen, op basis van actuele kennis van betrokken
professionals in de handhaving. Het gaat bijvoorbeeld om kennis over
financiële constructies, schijnconstructies, data-analyse en domeinoverstijgende fraude. Ketensamenwerking en kennisdeling is daarom
onontbeerlijk om tot een sluitende aanpak te komen. Een samenwerkingsverband dat zich goed leent om deze complexe fraudevraagstukken aan te
pakken en waar kennis wordt gedeeld is de Landelijke Stuurgroep
Interventieteams. Een aantal landelijke overheidsorganisaties (Inspectie
SZW, Belastingdienst (Belastingen en Toeslagen), de Immigratie- en
Naturalisatiedienst (IND), UWV, SVB, de Politie, en het Openbaar
Ministerie) werkt nauw samen met individuele gemeenten in zogenaamde
«interventieteams» om misstanden in het sociale en fiscale domein aan te
pakken. Doel is dat zowel burgers als ondernemers op hun gedrag worden
aangesproken. Interventieteams werken projectmatig. Soms concentreert
de interventie zich op een specifieke branche zoals uitzendbureaus, horeca
of schoonmaakorganisaties. Een andere keer betreft het een specifiek
gebied zoals een wijk of een recreatiepark. Omdat dit samenwerkingsverband in de praktijk succesvol is13, continueren wij de ondersteuning
11

Kamerstuk 34 775 XV, nr. 12.
Kamerstuk 34 775 XV, nr. 57.
13
Kamerstuk 17 050, nr. 439.
12

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 17 050, nr. 541

7

van gemeenten in de interventieteamprojecten vanaf 2019 tot en met 2021
met € 2,5 miljoen per jaar. Daarbij zal de LSI ook met andere relevante
handhavingspartners samenwerken, zodat domeinoverstijgende fraude
integraal en slagvaardiger wordt aangepakt.
Tot slot
Samen met de collega’s in het kabinet en de diverse partners die
betrokken zijn bij de handhaving blijven wij alert op verdere mogelijkheden om fraude aan te pakken. De voortgang en resultaten van de
maatregelen zullen worden gemonitord.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
W. Koolmees
De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
T. van Ark

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 17 050, nr. 541

8