Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 159

Toegankelijker medicinale cannabis

Nr. 4

LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDEN
Vastgesteld 23 december 2009
De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft een
aantal vragen voorgelegd aan het lid Van der Ham inzake de initiatiefnota
«Toegankelijker medicinale cannabis» van 6 oktober 2009 (Kamerstuk
32 159, nrs. 1–2).
Het lid Van der Ham heeft deze vragen beantwoord bij brief van
23 december 2009.
Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.
De voorzitter van de commissie,
Smeets
Adjunct-griffier van de commissie
Sjerp

1

Samenstelling:
Leden: Van der Vlies (SGP), Kant (SP),
Joldersma (CDA), Smilde (CDA), Van Miltenburg (VVD), Timmer (PvdA), Schippers (VVD),
Koşer Kaya (D66), Schermers (CDA), Wolbert
(PvdA), Bouwmeester (PvdA), Van Gerven
(SP), Zijlstra (VVD), Ouwehand (PvdD), Leijten
(SP), Agema (PVV), Van der Veen (PvdA),
Wiegman-van Meppelen Scheppink (CU), Sap
(GL), De Roos-Consemulder (SP), Harbers
(VVD), De Vries (CDA) en Willemse-van der
Ploeg (CDA).
Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Van Velzen
(SP), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA),
Vietsch (CDA), Verdonk (Verdonk), Arib (PvdA),
Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Van der
Ham (D66), Omtzigt (CDA), Vermeij (PvdA),
Heerts (PvdA), Langkamp (SP), De Krom
(VVD), Thieme (PvdD), Luijben (SP), De Mos,
(PVV), Gill’ard (PvdA), Ortega-Martijn (CU),
Halsema (GL), De Wit (SP), Neppérus, (VVD),
Ormel (CDA) en Uitslag (CDA).

KST139263
0910tkkst32159-4
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

1

1
Voor welke ziekten wordt medicinale cannabis momenteel in Nederland
met name voorgeschreven?
In de informatiefolder die het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport (VWS) voor artsen heeft opgesteld, is een lijst met aandoeningen
opgenomen waarbij cannabis voorgeschreven kan worden. De aandoeningen die worden opgesomd zijn:
– aandoeningen van lichte spasticiteit in combinatie met pijn (zoals bij
multiple sclerose, ruggenmergschade),
– misselijkheid en braken, door onder andere chemotherapie of radiotherapie en bij hiv-combinatietherapie,
– chronische pijn (met name van neurogene aard),
– syndroom van Gilles de la Tourette,
– palliatief bij kanker en aids om o.a. de eetlust op te wekken, pijn te
verminderen en gewichtsverlies en misselijkheid tegen te gaan.1
Behandeling met medicinale cannabis komt alleen in aanmerking als de
gangbare behandelingen en geregistreerde geneesmiddelen niet
voldoende helpen of teveel bijwerkingen geven. Medicinale cannabis
speelt vooralsnog geen rol in de genezing van de genoemde aandoeningen, maar kan helpen de klachten die bij de aandoeningen horen of de
bijwerkingen van de andere medicatie te verminderen. Het is aan de arts
om te bepalen in welke situatie en bij welke aandoening medicinale
cannabis een geschikte keuze is voor een patiënt. Hij of zij is daarbij niet
gebonden aan de lijst met aandoeningen zoals hierboven aangegeven.
Indiener stelt wel voor om in de informatievoorziening in de richting van
artsen explicieter aan te geven dat medicinale cannabis ook dienstig kan
zijn bij reuma en glaucoom. Expliciet opnemen in de opsomming kan
helpen het middel bespreekbaar te maken, ook voor deze aandoeningen.
Het ministerie van VWS en het Bureau Medicinale Cannabis (BMC)
houden niet specifiek bij voor welke aandoeningen medicinale cannabis
wordt voorgeschreven. Dit zou kunnen bijdragen aan het inzichtelijk
maken van de problematiek.
2
Wat is er bekend van de bijwerkingen van het langdurig gebruik van medicinale cannabis en is dat een reden om het voor bepaalde ziekten, zoals
anorexia, niet in te zetten?
Cannabis wordt over het algemeen goed verdragen. Bijwerkingen treden
vooral op bij hoge doseringen en verdwijnen meestal binnen enkele uren
na het gebruik. De psychische bijwerkingen kunnen sterk verschillen. Ze
hangen af van de hoeveelheid cannabis, de wijze waarop gebruikt wordt,
of het in combinatie met andere middelen gebruikt wordt, de ervaring van
de gebruiker met cannabis en de persoonlijke gesteldheid, zoals stemming op het moment van gebruik en de mate waarin betrokkene openstaat voor de effecten. Na het gebruik van cannabis kan men «high»
worden. Ook kan het reactievermogen verminderd zijn, vooral tijdens de
eerste uren na gebruik. Cannabis is zelfs bij zeer hoge doseringen niet
toxisch.
1

Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport en DGV, Nederlands instituut voor
verantwoord medicijn-gebruik, Medicinale
cannabis. Informatiebrochure voor artsen en
apothekers (derde druk, januari 2007) p. 5.
2
Leslie Iversen, «Long-term effects of
exposure to cannabis», in: Current Opinion in
Pharmacology 2005, 5.

In recent wetenschappelijk onderzoek wordt geconcludeerd dat langdurige gebruik van hoge doses cannabis geassocieerd wordt met «several
adverse psychosocial features, including lower educational achievement
and, in some instances, psychiatric illness.» Echter, «there is little
evidence, however, that long-term cannabis use causes permanent cognitive impairment, nor is there is any clear cause and effect relationship to
explain the psychosocial associations.»2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

2

Voor medicinaal gebruik worden vaak lage doseringen cannabis gebruikt.
Volgens de informatiefolder van het ministerie van VWS zijn over de
afhankelijkheid bij therapeutisch gebruik van cannabis geen gegevens
bekend. Naar verwachting zal afhankelijkheid «nauwelijks voorkomen als
er enkel sprake is van therapeutisch gebruik, zoals ook van morfineachtigen bekend is.»1
De reden om cannabis voor een beperkt aantal aandoeningen te adviseren
heeft te maken met de voldoende hoeveelheid wetenschappelijk bewijs
die tot nu is gevonden voor het therapeutisch effect van cannabis bij deze
aandoeningen. Anorexia hoort daar (nog) niet bij. Hoewel cannabis eetlustopwekkende kwaliteiten heeft, heeft dubbel-blind, gerandomiseerd,
placebo-gecontroleerd onderzoek nog niet aangetoond dat anorexiapatiënten baat hebben bij medicinale cannabis.
3
Wat is juridisch het verschil tussen synthetische cannabinoide medicijnen
en het medicinale oprookbare product cannabis?
Nederland is partij bij het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende
middelen van de Verenigde Naties, het belangrijkste verdrag in dit
verband. De verdovende middelen waarover het verdrag handelt zijn in
vier lijsten ondergebracht. Deze lijsten zijn onderworpen aan een eigen
controlesysteem. In de bijlage vindt u de lijsten.
Voor de middelen van lijst I (waaronder heroïne, cocaïne en cannabis)
gelden alle controlemaatregelen van het verdrag. Aan de stoffen op deze
lijst wordt een grote verslavende werking toegeschreven. Op lijst II staan
de middelen waarvan de verslavende werking gering is, maar die makkelijk kunnen worden geconverteerd in een verslavend middel van lijst I
(bijvoorbeeld codeïne en ethylmorfine). De middelen van lijst II staan
onder hetzelfde toezicht als de middelen van Lijst I, met als belangrijkste
uitzondering art. 30 leden 2 en 5, waarin staat verwoord dat deze middelen ook zonder geneeskundig voorschrift aan particulieren mogen worden
verstrekt. Lijst III somt preparaten op waarin verslavende middelen voorkomen die daaruit niet eenvoudig kunnen worden geïsoleerd, en die in
deze samenstelling niet tot misbruik kunnen leiden. Lijst IV bevat
middelen, reeds op lijst I vermeld, die een sterk verslavende werking
hebben of aanleiding kunnen geven tot misbruik zonder dat dit risico
wordt gecompenseerd door een therapeutische noodzaak en verdovende
middelen waarvan het gebruik om specifiek medische redenen als een
gevaar voor de volksgezondheid moet worden beschouwd. Op deze lijst
staan cannabis en cannabishars, desomorphine, heroïne en ketobemidon.
De middelen van lijst IV zijn dus tevens in lijst I opgenomen en derhalve
onderworpen aan de maatregel van toezicht van deze lijst, terwijl bovendien de partijen bijzondere maatregelen moeten nemen in verband met de
extra gevaarlijke eigenschappen van een dergelijk middel.
Art 4, onder c van het verdrag verplicht partijen om productie, vervaardiging, invoer, uitvoer, distributie, handel in en het gebruik en het bezit van
verdovende middelen uitsluitend tot geneeskundig en wetenschappelijke
doelen te beperken. De zinsnede «medical and scientific purposes» wordt
niet enger gedefinieerd, maar volgens het commentaar van het Verdrag
dient de interpretatie van dit begrip af te hangen van de stand van zaken
van de geneeskunde op het tijdstip van interpretatie.
1

Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport en DGV, Nederlands instituut voor
verantwoord medicijn-gebruik, Medicinale
cannabis. Informatiebrochure voor artsen en
apothekers (derde druk, januari 2007) p. 10.

Ten aanzien van synthetische cannabinoïde medicijnen en medicinale
cannabis maakt het Enkelvoudig Verdrag geen onderscheid, omdat medicinaal en wetenschappelijk gebruik van de opgenomen middelen zijn
uitgezonderd van de bepalingen. De kern van het verdrag is namelijk het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

3

beperken van de legale handel van de opgenomen stoffen tot medische
en wetenschappelijke doeleinden.
Voor de goede orde merkt de indiener op dat via import op basis van een
artsenverklaring én met toestemming van de IGZ, een aantal niet in
Nederland geregistreerde middelen wel verkrijgbaar is of verkrijgbaar is
geweest. Dit betreft de middelen dronabinol (MarinolT), nabilone
(CesametT) en een plantaardig extract van cannabis (CannadorT). Een
aantal patiënten gebruikt het synthetische MarinolT, dat slechts één van
de mogelijke werkzame stoffen van de cannabisplant bevat. Door het
verschil in samenstelling verschillen de effecten van al deze producten. In
het jaar 2001 is MarinolT slechts 137 keer afgeleverd in Nederland. De
oorzaak van dit geringe aantal is tweeledig: de, naar verluidt, slechte
ervaringen van patiënten en de hoge kosten verbonden aan dit product
(het komt voor eigen rekening).
4
Wat is in medische uitwerking het verschil tussen synthetische cannabinoide medicijnen en het medicinale oprookbare product cannabis?
Cannabis bevat meerdere werkzame bestanddelen, waaronder stoffen die
worden gerekend tot de cannabinoïden. Dit zijn onder andere
n?9-tetrahydrocannabinol (THC) en cannabidiol (CBD). De «high» van
cannabis komt primair van THC, de meer dan zestig verschillende cannabinoïden leveren in verschillende combinaties verschillende effecten op.
Tot op heden zijn twee typen cannabinoïd-receptoren in het menselijke
lichaam geïdentificeerd, zijnde CB1 en CB2. CB1 komt primair voor in het
centrale zenuwstelsel. Dit type receptoren is in het bijzonder verantwoordelijk voor de pijnmodulatie en anti-emetische effecten, maar oefenen ook
werking uit op geheugen en motoriek. THC werkt voornamelijk op
CB1-receptoren. CB2 komt perifeer voor, voornamelijk op cellen in het
immuunsysteem (specifiek in de milt) en is zodoende waarschijnlijk
verantwoordelijk voor de immunologische effecten van cannabinoïden.
De cannabinoïden grijpen zich aan de receptoreiwitten van de cannabinoïd-receptoren, waardoor laatstgenoemden een bepaalde farmacologische respons veroorzaken. De receptoren verschillen per individu en
bepalen de gevoeligheid voor de stoffen van de cannabisplant.
Er zijn verschillende studies gedaan naar de werkzaamheid van enkelvoudig cannabinoïden en combinaties van cannabinoïden zoals die voorkomen in cannabis zelf. Daaruit blijkt dat combinaties van cannabinoïden
ongewenste bijwerkingen van bijvoorbeeld THC onderdrukken. Hetzelfde
geldt voor bepaalde andere stoffen die in cannabis voorkomen, zoals
terpenoïden.

1

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009,
Aanhangsel, KVR33637.

De chemische compositie van cannabis is afhankelijk van genetica, groeiomgevingsfactoren zoals voeding, luchtvochtigheid en lichtomstandigheden, oogsttijdstip en droogomstandigheden. Van belang is dat de meer
dan zestig verschillende cannabinoïden in verschillende combinaties
verschillende effecten opleveren bij patiënten. De minister erkent dit ook.
In beantwoording op schriftelijke vragen van het lid Bouwmeester stelt hij:
«Net als bij alle geneesmiddelen hangt de mate van werkzaamheid van
medicinale cannabis voor een groot deel af van de stofwisseling van een
patiënt. Dit betekent dat de ene patiënt anders kan reageren op een
geneesmiddel dan een andere patiënt. Wanneer blijkt dat bij een groot
deel van de patiënten een behoefte is aan een andere variëteit dan wordt
dit serieus in overweging genomen. Zo is bijvoorbeeld in 2006, mede op
verzoek van MS-patiënten, een nieuwe variëteit ontwikkeld voor deze
groep van patiënten.»1

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

4

5
Is het technisch mogelijk de pijnstillende en anti-emetische werking van
cannabis te vatten in synthetische medicijnen?
Nee, want de pijnstillende en anti-emetische werking van cannabis heeft
niet alleen te maken met THC, maar ook met de combinatie van andere
stoffen in medicinale cannabis. Marinol bevat alleen synthetische THC en
is al ruim 20 jaar op de markt. Desondanks blijkt dit middel niet in staat
om iedereen te helpen. In landen waar Marinol relatief veel gebruikt wordt
blijven artsen cannabis aanbevelen en voorschrijven.
6
Waar zijn de getallen op gebaseerd dat 700 tot 1200 patiënten met medicinale cannabis zijn gestopt en worden zij allen nu op illegale wijze bevoorraad dan wel zijn er ook een aantal helemaal gestopt met cannabis?
Het onderzoeksinstituut TNO heeft in 1998 een enquête gehouden onder
alle 13 000 Nederlandse MS-patiënten, van wie ongeveer 50% een
antwoord gegeven heeft op de vraag of zij cannabis voor hun ziekte
gebruiken. In deze periode, waarin cannabis voor medicinaal gebruik nog
niet gelegaliseerd was, bleek 12% van de Nederlandse MS-patienten
cannabis te gebruiken. Dit waren dus ongeveer 1500 patiënten. In de
periode juli tot oktober 2005 heeft voormalig minister Hoogervorst het
beleid rond medicinale cannabis laten evalueren. In de evaluatie wordt
uiteengezet hoe het BMC tijdens de voorbereidende fase voor het beschikbaar maken van medicinale cannabis een schatting heeft gemaakt van de
mogelijke afzetmarkt. Dit gebeurde op basis van gesprekken met illegale
leveranciers van cannabis voor medicinaal gebruik, gesprekken met vertegenwoordigers van patiëntenorganisaties en gesprekken met een aantal
artsen van wie bekend was dat zij welwillend stonden tegenover cannabis
als geneesmiddel.
Het BMC gebruikte gegevens van de Stichting PMM uit Rotterdam, gegevens van het bedrijf Maripharm en schattingen van coffeeshopeigenaren.
Het BMC en de Begeleidingscommissie concludeerden uiteindelijk dat de
totale potentiële markt op 10 000 patiënten betrekking zou kunnen
hebben. Tot dit aantal werd mede geconcludeerd omdat cannabis ook
voor andere indicaties werd voorgeschreven. De omzetgegevens en het
aantal recepten dat werd uitgeschreven suggereerden dat het aantal patiënten dat cannabis op recept verkreeg in 2004 ongeveer 1000 tot 1500
bedroeg. Minister Hoogervorst en minister Klink waren in 2005 respectievelijk 2008 niet bereid te onderzoeken hoeveel mensen in totaal om medische redenen cannabis gebruikten. Minister Klink gaf in september vorig
jaar aan dat op basis van het aantal afgeleverde apotheekverstrekkingen
van medicinale cannabis en een gemiddelde dagdosering het aantal patiënten in 2007 geschat werd op circa 300.1 Dit houdt in dat op een patiëntenpopulatie van 1000 tot 1500 er in vier jaar tijd tussen de 700 en 1200
patiënten gestopt zijn met het aanschaffen van medicinale cannabis via de
apotheek.
De indiener kan niet kwantificeren hoeveel van hen op illegale wijze
cannabis betrekt en hoeveel van hen helemaal gestopt zijn met medicinale
cannabis. Deze gegevens zijn niet bekend. Beide mogelijkheden zijn echter
onwenselijk voor de zeer kwetsbare patiënten die baat hebben bij medicinale cannabis.

1

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009,
Aanhangsel, KVR33637.

7
Waaruit blijkt dat er bij artsen huiver is om medicinale cannabis voor te
schrijven?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

5

Volgens het evaluatierapport van november 2005 zijn er verschillende
redenen waarom het beleid niet uitwerkte zoals verwacht. Deze redenen
zijn:
– onduidelijkheid over de grootte van de (potentiële) markt;
– de hogere prijs in vergelijking met illegale cannabis;
– de geringe neiging bij artsen om cannabis voor te schrijven;
– de activiteiten van illegale leveranciers;
– de (meestal) weinig positieve publiciteit in de algemene pers;
– de beperkte keuze in variëteiten;
– het niet vergoeden van medicinale cannabis;
– het (te) beperkte wetenschappelijke onderzoek;
– het gebrek aan interesse bij de farmaceutische bedrijven;
– en het niet uitvoeren van voorgestelde marketingactiviteiten.
In het evaluatierapport wordt gemeld dat afgevraagd kan worden of de
medische wereld voldoende betrokken werd bij het ontwikkelen van het
beleid. «Specialisten, zoals neurologen en internisten,», stelt het rapport,
«schrijven medicinale cannabis weinig voor en huisartsen doen dit slechts
op verzoek van patiënten. De reden hiervan is dat wetenschappelijke
onderbouwing ten aanzien van de werkzaamheid en effectiviteit van
cannabis bij de aanbevolen indicaties nog niet is aangetoond.»
In Nederland rapporteren patiënten nog altijd met regelmaat naar patiëntenorganisaties – en politici, waaronder de indiener zelf – dat artsen geen
medicinale cannabis voorschrijven, of pas na langdurig aandringen.
Momenteel zijn er vele wetenschappelijke onderzoeken waaruit de
werking van medicinale cannabis blijkt, en de indiener vindt het wenselijk
dat de medische sector voldoende op de hoogte wordt gehouden van de
nieuwste ontwikkelingen.
8
Waaruit blijkt dat de drie cannabis variëteiten niet voldoende zijn om
cannabis als medicijn te garanderen?
THC is niet het enige cannabinoïd in cannabis. Er verschijnt de laatste
jaren steeds meer wetenschappelijk bewijs voor de werkzaamheid van
andere cannabinoïden zoals Cannabidiol (CBD), Tetrahydrocannabivarin
(THCV), en Cannabigerol (CBG). In de drie huidige variëteiten komen met
name THC en CBD voor. In Bedrocan zit circa 19% THC, in Bedrobinol circa
12% en in Bediol circa 5%. Zowel in Bedrocan als Bedrobinol zit minder
dan 1% CBD. In Bediol zit circa 7% CBD. Andere variëteiten cannabis
bevatten bijvoorbeeld ook THCV en CBG. Het toenemend gebruik van
Bediol dat in 2007 als middel beschikbaar kwam, toont aan dat andere
variëteiten in een behoefte voorzien. Bediol is door middel van kweektechniek gecreëerd (en is dus niet genetisch gemodificeerd).
Voorts blijkt uit het gedrag en opmerkingen van patiënten dat deze drie
variëteiten niet in alle behoeften voorzien. Ultiem voorbeeld daarvan is
een MS- patiënt die in 2008 door de Hoge Raad in het gelijk werd gesteld
met betrekking tot het thuis mogen telen van medicinale cannabis (LJN:
BC7923, Hoge Raad, 01090/07). Eén van de belangrijkste argumenten
daarbij was dat de bestaande variëteiten in de apotheek niet in de specifieke behoeften van de patiënt voorzien. Dit argument werd gedurende de
behandeling van deze zaak voor het Gerechtshof te Leeuwarden onderschreven door getuige deskundigen en door het Hof overgenomen.
Hoewel het mogelijk is om tientallen verschillende varianten te telen, leert
navraag bij Amerikaanse deskundigen die grote hoeveelheden medicinale

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

6

cannabis aan patiënten leveren dat tussen de zeven en tien variëteiten
voldoende zijn om praktisch de hele patiëntenpopulatie te dekken.
9
Bestaan er onderzoeken naar de noodzaak om een divers aanbod van
cannabis te bieden? Zo nee, waar baseert de indiener zich dan op? Indien
ja, kunt u deze overleggen aan de Kamer?
Zoals beantwoord in vragen 4, 6 en 8 zijn er gegevens en aanwijzigen
voor een vraag naar uitbreiding. Indiener heeft deze gegevens bijeen
willen brengen in zijn nota.
10
Hoe verhouden de kosten van oprookbare cannabis zich tot vergelijkbaar
effect verkrijgende synthetische cannabinoide medicijnen?
De prijzen verschillen per apotheek. De volgende cijfers zijn afkomstig van
één apotheek, zodat er sprake is van symmetrische vergelijking. De
huidige prijs van Marinol is daar € 8,71 per capsule van 2,5 milligram
(exclusief receptregel vergoeding). De huidige prijs (inclusief BTW) per
gram cannabis is voor Bedrocan € 6,36, voor Bediol € 6,36 en voor Bedrobinol € 8,74.
De prijs van 10 milligram THC in de verschillende producten is dus voor
Marinol € 34,84, voor Bedrocan € 0,33 en voor Bedrobinol € 0,73. De prijs
voor Bediol moet mede gerelateerd worden aan de CBD die dit product
bevat. Door de beide gehaltes (THC/CBD) op te tellen en te delen over de
kostprijs geldt de volgende rekensom: 6% THC + 7,5% CBD = 13,5%. De
prijs van 10 mg THC/CBD in Bediol komt daarmee op € 0,47. Marinol is
dus tientallen malen duurder dan medicinale cannabis.
11
Waaruit blijkt dat de coffeeshopcannabis in de regel ongevaarlijk zou zijn
voor gezonde mensen, gelet op de verslavende werking ervan?
Coffeeshopcannabis is gevaarlijk, ook voor gezonde mensen, vanwege de
mogelijke (en in een aantal gevallen aangetoonde) aanwezigheid van
pesticiden, zware metalen en mycotoxinen (afvalstoffen van schimmels).
Zoals in vraag 2 aangegeven is de «verslavende» werking van cannabis in
de wetenschap betwistbaar geacht, zelfs wanneer cannabis hoge
aantallen THC of zeer vaak gebruikt wordt. De verslavende werking van
cannabis is over het algemeen mild en minder sterk als van veel bekende
legale en illegale drugs zoals alcohol, tabak, opiaten, benzodiazepines en
barbituraten, zoals ook recent onderzoek van het RIVM aantoonde. Ook
kan coffeeshopcannabis negatief uitwerken wat betreft sociale en psychische gesteldheid, zeker bij langdurig gebruik. Met name gebruikers met
aanleg voor psychische aandoeningen lopen een verhoogd risico. De
indiener doelde met zijn opmerking op het feit dat coffeeshopcannabis
een relatief veilige drug is, zeker voor mensen die fysiek in orde zijn. Voor
sommige patiënten die baat hebben bij medicinale cannabis is coffeeshopcannabis echter (levens)gevaarlijk.
12
Waaruit blijkt dat er sprake is van een taboe rond gebruik van medicinale
cannabis?
Indiener heeft verschillende gesprekken gevoerd met patiëntenorganisaties en patiënten. Ook het BMC en NCSM hebben dat gedaan. Hieruit
bleek dat er reserves bestaan rond medicinale cannabis, zowel bij patiënten als artsen. Zie ook de antwoorden op vraag 7.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

7

13
Is bekend wat het gemiddelde gebruik is van medicinale cannabis bij
MS-patiënten, gezien het feit dat wel bekend is dat de meeste patiënten
tussen de één en zeven gram gebruiken?
De opmerking dat de meeste patiënten tussen de 1 en zeven gram is
afkomstig van de verklaring van de anesthesioloog die als deskundige ter
zitting van het hof fungeerde in de strafzaak van de MS-patiënt die
genoemd wordt in de initatiefnota en in de beantwoording van vraag 8.
Deze anesthesioloog verklaarde ongeveer 400 MS-patiënten met medicinale cannabis te hebben behandeld. De indiener wijst erop dat ook dit de
stelling onderschrijft dat er meer mensen medicinale cannabis gebruiken
dan blijkt uit de verkoop bij apothekers.
14
Is bekend voor andere patiënten dan MS-patiënten wat zij gemiddeld
gebruiken?
Zie antwoord vraag 13.
15
Meer varianten zullen het Bureau Medicinale Cannabis (BMC) op nog
meer kosten jagen, ze moeten immers alle varianten op voorraad houden.
Waarom niet eerst wetenschappelijk onderzoek afwachten om zo de noodzaak tot het uitbreiden van de varianten te kunnen onderbouwen?
Sinds 2008 is door BMC het uitstalleven (houdbaarheid) van cannabis
verlengd van 1 naar 2 jaar op basis van wetenschappelijk onderzoek,
verricht in opdracht van BMC. Dit maakt de productie en verkoop van
relatief kleine hoeveelheden cannabis (ca 8 kg) mogelijk, zonder groot
risico van overschrijden van houdbaarheid data.
In de farmaceutische wereld is het doen van klinisch wetenschappelijk
onderzoek een taak van de producent/leverancier van een geneesmiddel.
De producent is in dit geval de Nederlandse overheid. De teler produceert
cannabis slechts als farmaceutische grondstof. De kennis voor het
uitvoeren van goede klinische trials met cannabis is in Nederland ruimschoots aanwezig. Overeenkomstig de regelgeving voor Opiumwetvergunningen is het doel van het BMC tweeledig. Enerzijds dient BMC te
(laten) onderzoeken of cannabis of cannabisproducten kunnen worden
gebruikt als geneesmiddel; anderzijds moet BMC de apotheken in de loop
van 2003 gaan voorzien van medicinale cannabis, zodat patiënten die op
doktersrecept kunnen verkrijgen. De onderzoeksverantwoordelijkheid
heeft BMC helaas onvoldoende ingevuld. Voor zover bij de indiener
bekend heeft het BMC nooit zelf onderzoek uitgevoerd.
16
Waarom wil indiener overleggen met patiëntenorganisaties en niet met
medisch deskundige medici?
De indiener geeft op pagina 10 van de nota aan dat het wenselijk is dat de
minister van VWS in gesprek dient te gaan met patiëntenorganisaties en
beroepsverenigingen van artsen, in de eerste plaats de KNMG, om het
taboe rond gebruik van medicinale cannabis bij patiënten, artsen en zorgverzekeraars zoveel mogelijk te doorbreken. Bij de uitbreiding van soorten
op pagina 11 van de nota stelt de indiener alleen voor om in overleg te
treden met patiëntenorganisaties. De motivatie hiervoor ligt gelegen in de
gedachte dat patiënten als ervaringsdeskundigen kunnen aangeven welke
soorten zij nu missen, soorten die misschien nu door hen op andere wijze
worden verkregen. De indiener heeft zijn uitspraak echter niet beperkend

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

8

bedoeld. Het zou zeker wenselijk zijn dat medisch deskundigen worden
geraadpleegd bij het komen tot uitbreiding van de hoeveelheid soorten
cannabis die worden aangeboden in de apotheek. Uiteindelijk is uitbreiding overigens een beleidsbeslissing van de minister.
17
Als de indiener medicinale cannabis in het basispakket wil hebben, hoe
wordt dat dan bekostigd oftewel wat moet er dan uit?
De indiener stelt voor om medicinale cannabis op te nemen in het basispakket. Allereerst omdat de kosten voor de individuele gebruiker zodanig
hoog zijn dat die niet in redelijke mate te dragen zijn, zeker niet als de
patiënt beperkt is in zijn financiële middelen. Hier komt bij dat het gevaar
van substitutie door een mogelijk inferieur product – coffeeshopcannabis
– groter is dan bij andere niet vergoede geneesmiddelen, en dat dit
product voor de betreffende patiënten extra gezondheidsrisico’s
meebrengt. Voor andere geneesmiddelen geldt niet dat er een enorme
markt bestaat waarop vergelijkbare geneesmiddelen gedoogd worden
aangeboden, zoals dat met coffeeshopcannabis wel het geval is.
Voorafgaand aan de verkrijgbaarheid van medicinale cannabis schatte de
overheid de potentiële markt op mogelijk 10 000 patiënten. Het Evaluatierapport medicinale cannabis van het ministerie van VWS combineert
andere gegevens, en komt tot een schatting van 3000 patiënten. Tussen
2003 en 2005 was de omzet van BMC betrekkelijk constant, namelijk
tussen de 60 en 70 kilogram op een populatie van 1000 tot 1500. Op het
moment dat 3000 patiënten de duurste variant die er op dit moment is
zouden gebruiken – Bediol – komen we uit op kosten van circa 1,38
miljoen euro.
Er is dus sprake van een vrij overzichtelijk kostenplaatje. Daarnaast dient
het gebruik van medicinale cannabis vaak als laatste uitkomst in een zoektocht naar een passend hulpmiddel. Het voorkomt veelal ander medicijngebruik, die doorgaans kostbaarder zijn. Pharmo heeft in de periode
september 2003 tot en met januari 2004 200 medicinale cannabisgebruikers onderzocht. Bijna een kwart van hen gaf aan dat zij het gelijktijdig
gebruik van andere geneesmiddelen konden verminderen. Voor slechts
0.9% was het gebruik van andere medicijnen toegenomen. Deze gegevens
suggereren dat de extra kosten die opname van medicinale cannabis in
het basispakket met zich meebrengt, gedeeltelijk terugverdiend worden
via besparingen op andere medicijnen. De kosten van het vergoeden via
het basispakket zijn volgens de indiener daarmee goed te overzien.
18
Kan een overzicht worden geboden van pijnstillers en anti-emetica die in
het basispakket zitten en pijnstillers en anti-emetica die dat niet zitten?
Kan de indiener daarbij kort de overweging om deze al dan niet tot het
basispakket toe te laten weergeven?
Er zijn veel soorten pijnstillers. Hoewel het merendeel daarvan in het
basispakket zit, is het niet eenvoudig een lijst op te stellen met pijnstillers
(en anti-emetica) die vergoed worden. Als de vraag gespecificeerd wordt
naar een aantal specifieke soorten pijnstillers (en anti-emetica), kan de
informatie aangeleverd worden. Via de website www.medicijnkosten.nl
(van het College voor Zorgverzekeringen) kan per geneesmiddel opgezocht worden of het middel in het basispakket is opgenomen. Overigens
spelen diverse medisch inhoudelijke omstandigheden van een patiënt een
rol of een geneesmiddel wel of niet voor vergoeding in aanmerking komt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

9

19
Kan de indiener uiteenzetten waarom, gelet op de door hem vermelde
gezondheidsrisico’s bij zelfteelt, hij deze variant van medicinale cannabis
wel zou willen goedkeuren?
De indiener spreekt in zijn nota duidelijk uit dat deze oplossing wat hem
betreft niet de voorkeur heeft. Allereerst omdat de indiener meent dat het
een vreemde zaak is als patiënten noodzakelijke medicijnen zelf dienen te
telen en bereiden. Hier dienen formele instanties zorg voor te dragen.
Bovendien missen veel patiënten de expertise om op goede wijze
cannabis te telen. Dit kan negatieve effecten hebben op de kwaliteit van
het product en de gezondheid van de patiënt. Ook kan zelfteelt overlast en
(brand)gevaar opleveren. Indiener meent ook dat de Amerikaanse en
Canadese voorbeelden aantonen dat er een gevaar is dat er bij zelfteelt
ook criminele invloeden kunnen insluipen, door patiënten die worden
gebruikt, of door misbruik van de regeling. De indiener heeft een sterke
voorkeur voor het zo transparant mogelijk houden van de teelt, de bereiding en het gebruik.
Indiener verwacht dat door de voorgestelde beleidswijzigingen inzake
uitbreiding van de soorten en vergoeding, een wijziging van de Opiumwet
onnodig zal blijken te zijn. De indiener merkt wel op dat er ook bij het
verbeteren van het assortiment en het vergoeden van de kosten er zeer
waarschijnlijk patiënten zullen blijven die zelf blijven telen. Dat kan als bij
het uitgebreide pakket aan cannabissoorten een voor een individuele
patiënt werkende variant toch nog ontbreekt. Dit zal echter een zeer kleine
groep zijn. Indachtig de uitspraak van de Hoge Raad zal politie en justitie
een goede afweging moeten maken of vervolging in die zeer schaarse
gevallen opportuun is.
20
Hoe zal de betere voorlichting de groep artsen bereiken die nu ook al niet
geïnteresseerd is in medicinale cannabis door negatieve associaties
veroorzaakt door recreatief gebruik?
De voorlichting zal de meest recente onderzoeken tonen. Ook dient de
minister tijdens zijn gesprekken met belanghebbenden het standpunt van
de regering duidelijk uit te dragen: dat medicinale cannabis kan helpen, en
dat de regering het liefst ziet dat medicinale cannabis een gewoon geregistreerd geneesmiddel wordt.
21
Verwacht de indiener dat door betere voorlichting meer artsen bereid
zullen zijn over hun bezwaren tegen cannabis heen te stappen, is er
wellicht al onderzoek gedaan naar te verwachten effecten?
De indiener verwacht dat door betere voorlichting meer artsen bereid
zullen zijn over hun bezwaren tegen cannabis heen te stappen. De reden
dat zij niet snel voorschrijven heeft te maken met de vermeende onduidelijkheid van de wetenschappelijke status van cannabis als medicinaal
product, maar de laatste jaren is hier meer duidelijkheid over ontstaan.
22
Wanneer kan de Commissie Farmaceutische Hulp (CFH) medicinale
cannabis beoordelen op het criterium gestandaardiseerde apotheekbereiding?
De Commissie Farmaceutische Hulp (CFH) van het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) beoordeelt maandelijks geneesmiddelen op een aantal
facetten om te bepalen of een geneesmiddel in aanmerking komt voor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

10

plaatsing in het Geneesmiddelenvergoedingssysteem (GVS) en eventueel
onder welke voorwaarden.
23
Ligt het in de lijn der verwachting dat medicinale cannabis als rationele
farmacotherapie zal worden beschouwd?
Het BMC heeft in de eerste helft van 2003 een aanvraag voor vergoeding
ingediend bij de CFH; deze commissie heeft gekeken naar het bewijs van
werkzaamheid van cannabis en kwam tot de conclusie dat dit bewijs
onvoldoende is.
De CFH heeft echter niet beoordeeld of medicinale cannabis een gestandaardiseerde apotheekbereiding is. Echter, een gestandaardiseerde
apotheekbereiding komt ook in aanmerking voor het predicaat «rationele
farmacotherapie», en daarmee in aanmerking voor opname in het basispakket. Daarom is het wenselijk dat de CFH medicinale cannabis
nogmaals beoordeeld.
24
Waarom heeft College voor zorgverzekeringen (CVZ) medicinale cannabis
na 2003 niet meer opnieuw beoordeeld?
Het College voor Zorgverzekeringen heeft medicinale cannabis na 2003
niet meer beoordeeld, omdat het ministerie van VWS hier niet om
gevraagd heeft. Indiener stelt voor dat het ministerie dit alsnog verzoekt.
25
Op welke termijn zou medicinale cannabis in het pakket kunnen worden
opgenomen?
In theorie zou medicinale cannabis kunnen worden opgenomen
vanaf 1 januari 2010, of elk formeel moment daaropvolgend.
26
Wordt medicinale cannabis meegenomen in het eerstvolgende pakketadvies?
Het pakketadvies wordt opgesteld door het CVZ en bevat adviezen over
het verzekerd pakket van de Zorgverzekeringswet (basispakket) en de
AWBZ. De indiener kan nu niet bevestigen of het CVZ medicinale cannabis
meeneemt in het eerstvolgende pakketadvies.
27
Wat zijn de kosten van opname in het pakket?
Zie vraag 17.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

11

Single Convention On Narcotic Drugs, 1961. As amended by the
1972 Protocol amending the Single Convention on Narcotic
Drugs, 1961.
SCHEDULES
Revised Schedules including all amendments made by the Commission
on Narcotic Drugs in Force as of 5 March 1990
List of Drugs Included in Schedule I
List of Drugs Included in Schedule
IAcetorphine
Acetyl-alpha-methylfentanyl
Acetylmethadol
Alfentanil

Allylprodine
Alphacetylmethadol
Alphameprodine
Alphamethadol
Alpha-methylfentanyl
Alpha-methylthiofentanyl
Alphaprodine
Anileridine
Benzethidine
Benzylmorphine
Betacetylmethadol
Beta-hydroxyfentanyl
Beta-hydroxy-3-methylfentanyl
Betameprodine
Betamethadol
Betaprodine
Bezitramide
Cannabis and Cannabis resin
Clonitazene
Coca leaf
Cocaine
Codoxime
Concentrate of poppy straw

Desomorphine
Dextromoramide
Diampromide
Diethylthiambutene
Difenoxin
Dihydromorphine
Dimenoxadol
Dimepheptanol
Dimethylthiambutene
Dioxaphetyl butyrate
Diphenoxylate
Dipipanone
Drotebanol
Ecgonine
Ethylmethylthiambutene
Etonitazene

3-O-acetyltetrahydro-7-alpha-(1-hydroxy-1-methylbutyl)6,14-endoetheno-oripavine
N-[1-(alpha-methylphenethyl)-4-piperidyl ]acetanilide
3-acetoxy-6-dimethylamino-4,4-diphenylheptane
N-[1-[2-(4-ethyl-4,5-dihydro-5-oxo-1H-te trazol-1yl)ethyl]-4-(methoxymethyl)-4-piperidinyl]-Nphenylpropanamide
3-allyl-1-methyl-4-phenyl-4-propionoxypiperidine
alpha-3-acetoxy-6-dimethylamino-4,4-diphenylheptane
alpha-3-ethyl-1-methyl-4-phenyl-4-propionoxypiperidine
alpha-6-dimethylamino-4,4-diphenyl-3-heptanol
N-[1(alpha-methylphenethyl)-4-piperidyl]propionanilide
N-[1-[1-methyl-2-(2-thienyl)ethyl]-4-piperidyl]propiona
nilide
alpha-1,3-dimethyl-4-phenyl-4-propionoxypiperidine
1-para-aminophenethyl-4-phenylpiperidine-4-carboxylic
acid ethyl ester
1-(2-benzyloxyethyl)-4-phenylpiperidine-4-carboxylic
acid ethyl ester
3-O-benzylmorphine
beta-3-acetoxy-6-dimethylamino-4,4-diphenylheptane
N-[1-(beta-hydroxyphenethyl)-4-piperidyl]propionanilide
N-[1-(beta-hydroxyphenethyl)-3-methyl-4- piperidyl]propionanilide
beta-3-ethyl-1-methyl-4-phenyl-4-propionoxypiperidine
beta-6-dimethylamino-4,4-diphenyl-3-heptanol
beta-1,3-dimethyl-4-phenyl-4-propionoxypiperidine
1-(3-cyano-3,3-diphenylpropyl)-4-(2-oxo-3-propionyl-1benzimida zolinyl)-piperidine
and EXTRACTS and TICTURES OF CANNABIS
2-para-chlorbenzyl-1-diethylaminoethyl5-nitrobenzimidazole
methyl ester of benzoylecgonine
dihydrocodeinone-6-carboxymethyloxime
the material arising when poppy straw has entered into
a process for the concentration of its alkaloids when
such material is made available in trade
dihydrodeoxymorphine
(+)-4-[2-methyl-4-oxo-3,3-diphenyl-4-(1pyrrolidinyl)butyl]-morpholine
N-[2-(methylphenethylamino)-propyl]propionanilide
3-diethylamino-1,1-di-(2’-thienyl)-1-butene
1-(3-cyano-3,3-diphenylpropyl)-4-phenylisonipecotic
acid
2-dimethylaminoethyl-1-ethoxy-1,1-diphenylacetate
6-dimethylamino-4,4-diphenyl-3-heptanol
3-dimethylamino-1,1-di-(2’-thienyl)-1-butene
ethyl-4-morpholino-2,2-diphenylbutyrate
1-(3-cyano-3,3-diphenylpropyl)-4-phenylpiperidine-4-ca
rboxylic acid ethyl ester
4,4-diphenyl-6-piperidine-3-heptanone
3,4-dimethoxy-17-methylmorphinan-6- beta,14-diol
its esters and derivatives which are convertible to
ecgonine and cocaine
3-ethylmethylamino-1,1-di-(2’-thienyl)-1-butene
1-diethylaminoethyl-2-para-ethoxybenzyl-5nitrobenzimidazole

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

12

Etorphine
Etoxeridine
Fentanyl
Furethidine
Heroin
Hydrocodone
Hydromorphinol
Hydromorphone
Hydroxypethidine
Isomethadone
Ketobemidone
Levomethorphan *
Levomoramide
Levophenacylmorphan
Levorphanol *
Metazocine
Methadone
Methadone intermediate
Methyldesorphine
Methyldihydromorphine
3-methylfentanyl
3-methylthiofentanyl
Metopon
Moramide intermediate
Morpheridine
Morphine
Morphine methobromide

Morphine-N-oxide
MPPP
Myrophine
Nicomorphine
Noracymethadol
Norlevorphanol
Normethadone
Normorphine
Norpipanone
Opium
Oxycodone
Oxymorphone
Para-fluorofentanyl
PEPAP
Pethidine
Pethidine intermediate A
Pethidine intermediate B
Pethidine intermediate C
Phenadoxone
Phenampromide
Phenazocine
Phenomorphan
Phenoperidine
Piminodine
Piritramide
Proheptazine
Properidine
Racemethorphan
Racemoramide

tetrahydro-7-alpha-(1-hydroxy-1-methylbutyl)-6,14endoetheno-oripavine
1-[2-(2-hydroxyethoxy)-ethyl]-4-phenylpiperidine-4carboxylic acid ethyl ester
1-phenethyl-4-N-propio nylanilinopiperidine
1-(2-tetrahydrofurfuryloxyethyl)-4 -phenylpiperidine-4carboxylic acid ethyl ester
diacetylmorphine
dihydrocodeinone
14-hydroxydihydromorphine
dihydromorphinone
4-meta-hydroxyphenyl-1-methylpiperidine-4-carboxylic
acid ethyl ester
6-dimethylamino-5-methyl-4,4-diph enyl-3-hexanone
4-meta-hydroxyphen yl-1-methyl-4-propionylpiperidine
(-)-3-methoxy-N-methylmorphinan
(-)-4-[2-methyl-4-oxo-3,3-diphenyl-4-(1-pyrrolidinyl)butyl]mor pholine
(1)-3-hydroxy-N-phenacylmorphinan
(-)-3-hydroxy-N-methylmorphinan
2’-hydroxy-2,5,9-trimethyl-6,7-benz omorphan
6-dimethylamino-4,4-diphenyl-3-heptanone
4-cyano-2-dimethylamino-4,4-diphenylbutane
6-methyl-delta -6-deoxymorphine
6-methyldihydromorphine
N-(3-methyl-1-phenethyl-4-piperidyl)propionanilide
N-[3-methyl-1-[2-(2-thienyl)ethyl]-4-piperidyl]propiona
nilide
5-methyldihydromorphinone
2-methyl-3-morpholino-1,1-diphenylpropane carboxylic
acid
1-(2-morpholinoethyl)-4-phenylpip eridine-4-carboxylic
acid ethyl ester
and other pentavalent nitrogen morphine derivatives,
including in particular the morphine-N-oxide derivatives, one of which is codeine-N-oxide
1-methyl-4-phenyl-4-piperidinol propionate (ester)
myristylbenzylmorphine
3,6-dinicotinylmorphine
(±)-alpha-3-acet oxy-6-methylamino-4,4diphenylheptane
(-)-3-hydroxymorphinan
6-dimethylamino-4,4-diphenyl-3-hexanone
demethylmorphine or N-demethylated morphine
4,4-diphenyl-6-piperidino-3-hexanone
14-hydroxydihydrocodeinone
14-hydroxydihydromorphinone
4’-fluoro-N-(1-phenethyl-4-piperidyl)propionanilide
1-phenethyl-4-phenyl-4-piperidinol acetate (ester)
1-methyl-4-phenylpiperidine-4-carboxylic acid ethyl
ester
4-cyano-1-methyl-4-phenylpiperidine
4-phenylpiperidine-4-carboxylic acid ethyl ester
1-methyl-4-phenylpiperidine-4-carboxylic acid
6-morpholino-4,4-diphenyl-3-heptanone
N-(1-methyl-2-piperidinoethyl)-propionanilide
2’-hydroxy-5,9-dimethyl-2-phenethyl-6,7-benzomorphan
3-hydroxy-N-phenet hylmorphinan
1-(3-hydroxy-3-phenylpropyl)-4-phenylpiperidine-4carboxylic acid ethyl ester
4-phenyl-1-(3-phenylaminopropyl)-piperidine-4carboxylic acid ethyl ester
1-(3-cyano-3,3-diphenylpropyl)-4-(1-piperidino)piperidine-4-ca rboxylic acid amide
1,3-dimethyl-4-phenyl-4-propionoxyazacycloheptane
1-methyl-4-phenylpiperidine-4-carboxylic acid isopropyl
ester
(±)-3-methoxy-N- methylmorphinan
(±)-4-[2-methyl-4-oxo-3,3-diphenyl-4-(1-pyrrolidinyl)butyl]-morpholine

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

13

Racemorphan
Sufentanil
Thebacon
Thebaine
Thiofentanyl
Tilidine
Trimeperidine

(±)-3-hydroxy-N-met hylmorphinan
N-[4-(methoxymethyl)-1-[2-(2-thienyl)-ethyl]-4-piperidyl]
propio nanilide
acetyldihydrocodeinone
N-[1-[2-(2-thienyl)ethyl]-4-piperidyl]propionanilide
(±)-ethyl-trans-2-(dimethylamino)-1-phenyl-3cyclohexene-1-carboxylate
1,2,5-trimethyl-4-phenyl-4-propionoxypiperidine; and

List of Drugs Included in Schedule II
Acetyldihydrocodeine
Codeine
Dextropropoxyphene
Dihydrocodeine
Ethylmorphine
Nicocodine
Nicodicodine
Norcodeine
Pholcodine
Propiram

3-O-methylmorphine
alpha-(+)-4-dimethylamino-1,2-diphenyl-3-methyl-2butanol propionate
3-O-ethylmorphine
6-nicotinylcodeine
6-nicotinyldihydrocodeine
N-demethylcodeine
morpholinylethylmorphine
N-(1-methyl-2-piperidinoethyl)-N-2pyridylpropionamide; and

List of Preparations Included in Schedule III
1. Preparations of:
Acetyldihydrocodeine,
Codeine,
Dihydrocodeine,
Ethylmorphine,
Nicodicodine,
Norcodeine, and
Pholcodine
6. Preparations of Diphenoxylate containing, per dosage unit, not more
than 2.5 milligrams of diphenoxylate calculated as base and a quantity of
atropine sulfate equivalent to at least 1 per cent of the dose of diphenoxylate.
7. Preparations of Pulvis ipecacuanhae et opii compositus
10 per cent opium in powder
10 per cent ipecacuanha root, in powder
well mixed with
80 per cent of any other powdered ingredient containing no drug.
8. Preparations conforming to any of the formulas listed in this Schedule
and mixtures of such preparations with any material which contains no
drug.
List of Drugs Included in Schedule IV
Acetorphine
Acetyl-alpha-methylfentanyl

3-O-acetyltetrahydro-7-alpha-(1-hydroxy-1-methylbutyl)6,14-end oetheno-oripavine
N-[1-(alpha-methylphenethyl)-4-piperidyl]acetanilide

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

14

Acetorphine
Alpha-methylfentanyl
Alpha-methylthiofentanyl
Beta-hydroxy-3-methylfentanyl
Beta-hydroxyfentanyl
Cannabis and Cannabis resin
Desomorphine
Etorphine
Heroin
Ketobemidone
3-methylfentanyl

3-methylthiofentanyl
MPPP
Para-fluorofentanyl
PEPAP
Thiofentanyl

3-O-acetyltetrahydro-7-alpha-(1-hydroxy-1-methylbutyl)6,14-end oetheno-oripavine
N-[1-(alpha-methylphenethyl)-4-piperidyl]propionanilide
N-[1-[1-methyl-2-(2-thienyl)ethyl]-4-piperidyl]propiona
nilide
N-[1-(beta-hydroxyphenethyl)-3-methyl-4piperidyl]propionanilid e
N-[1-(beta-hydroxyphenethyl)-4-piperidyl]propionanilide
dihydrodeoxymorphine
tetrahydro-7-alpha-(1-hydroxy-1-methylbutyl)-6,14endoetheno-oripavine
diacetylmorphine
4-meta-hydroxyphenyl-1-methyl-4-propionylpiperidine
N-(3-methyl-1-phenethyl-4-piperidyl)propionanilide;
cis-N-[3-methyl-1(2-phenylethyl)-4piperidyl]propionanilide; trans-N-[3-methyl-1-(2phenylethyl)-4-piperidyl]propionanilide
N-(3-methyl-1-[2-(2-thienyl)ethyl]-4-piperidyl]propiona
nilide
1-methyl-4-phenyl-4-piperidinol propionate (ester)
4’-fluoro-N-(1-phenethyl-4-piperidyl)propionanilide
1-phenethyl-4-phenyl-4-piperidinol acetate (ester)
N-[1-[2-(thienyl)ethyl]-4-piperidyl]propionanilide;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 159, nr. 4

15