Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

30 196

Duurzame ontwikkeling en beleid

Nr. 248 HERDRUK1

BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 20 juni 2014
Met genoegen bied ik u hierbij, mede namens de Minister voor Wonen &
Rijksdienst en de Staatssecretaris van Infrastructuur & Milieu, de eerste
Voortgangsrapportage aan die de Voorzitter van de SER op 20 juni ontving
uit handen van de Voorzitter van de Borgingscommissie van het Energieakkoord voor Duurzame Groei2.
Het Energieakkoord voor Duurzame Groei is een uniek Nederlands
product waaraan vele partijen hebben gewerkt. Het dient twee doelen: het
realiseren van zowel een duurzame energiehuishouding als groene groei.
Daaraan hebben de bijna 50 partijen in het Energieakkoord zich
verbonden. Met het ondertekenen van het akkoord hebben we een
onomkeerbare stap gezet op de weg naar een duurzame energiehuishouding.
De doelen in het Energieakkoord staan vast en zijn niet heronderhandelbaar. Enkele belangrijke doelen zijn: gemiddeld 1,5% energiebesparing
per jaar en 100PJ finale energiebesparing in 2020; 14% duurzaam
opgewekte energie in 2020 en 16% in 2023; een positie in de top-10 van de
Clean Tech Ranking in 2030; 15.000 nieuwe voltijdsbanen.
Het Energieakkoord is zowel een product als een proces. Iedere partij is
verantwoordelijk voor de uitvoering van de onderdelen waarvoor die
betreffende partij het trekkerschap op zich genomen heeft. Gezamenlijk
zijn de partijen verantwoordelijk voor het halen van de doelen en het
succesvol uitvoeren en uitwerken van het totale akkoord. Daarom vormen
de partijen gezamenlijk de Borgingscommissie.
De uitvoering van het Energieakkoord is op gang gekomen. Op dit
moment ligt het accent op het scheppen van de juiste voorwaarden voor
het bereiken van de doelen. Voorwaarden scheppen is vaak een taak voor
1
2

kst-30196-248-n1
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

I.v.m. een correctie in de aanhef en ondertekening.
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 30 196, nr. 248

1

het Rijk. Inmiddels is een aantal voorwaardenscheppende instrumenten
gerealiseerd. Ik noem enkele in het oog springende voorbeelden:
– Per 1 januari 2014 is het verlaagd tarief van energiebelasting voor het
opwekken van lokale energie in werking getreden. Leden van
coöperaties en verenigingen van eigenaren krijgen een belastingkorting van 7,5 cent/kWh op hun gezamenlijk opgewekte hernieuwbare
energie.
– Het Nationaal Energiebespaarfonds is opgericht. Het verstrekt
goedkope leningen aan eigenaar-bewoners voor energiebesparing in
hun woning. Het Nationaal Energiebespaarfonds is gevuld met geld
van het Rijk (75 miljoen euro), de Rabobank (175 miljoen euro) en de
ASN Bank (50 miljoen euro).
– Dit fonds legt een basis voor verhoging van de werkgelegenheid in de
bouw, lagere energierekeningen voor bewoners en meer energiebesparing in de gebouwde omgeving.
– De eerste «erkende maatregellijsten» voor energiebesparing, waaraan
bedrijfsleven en overheden samen hebben gewerkt, zijn gereed. De
lijsten zijn voor en door het bedrijfsleven opgesteld. Dit zorgt voor een
goede aansluiting op de situatie in betrokken sectoren en verzekert dat
het gaat om rendabele besparingen. De lijsten maken onderdeel uit
van de vierde tranche van wijzigingen van het Activiteitenbesluit en
worden binnenkort naar de Tweede Kamer gestuurd.
De Borgingscommissie geeft drie punten mee die op korte termijn
aandacht behoeven. Ik geef hieronder kort aan hoe deze punten worden
aangepakt.
1. Sluiten van de kolencentrales uit de jaren tachtig: voor de kolencentrales hebben partijen een technische commissie bij de SER ingesteld die
alle opties onderzoekt om tot een alternatieve uitwerking te komen.
Partijen zijn in gesprek over een alternatieve regeling, waarbij rekening
wordt gehouden met de onderling samenhangende afspraken in het
Energieakkoord en volledig recht wordt gedaan aan het mededingingskader. Partijen verwachten er voor de zomer uit te komen.
2. Uitvoering van het verlaagd tarief van energiebelasting voor het
opwekken van lokale energie: er is regelmatig overleg tussen EZ en
andere betrokken partijen bij lokale energieopwekking. Dit overleg is
bedoeld om kennis uit te wisselen en knelpunten te signaleren en waar
mogelijk op te lossen. Waar relevant, zullen we de uitkomsten
verwerken in onder andere regelgeving en het nieuwe Belastingplan.
3. Betrekken van omwonenden en andere direct betrokkenen bij de
besluitvorming rond windenergie op land: er gebeurt veel om de
betrokkenheid bij de besluitvorming rond wind op land te versterken.
Het Rijk vult de formeel geregelde planparticipatie actief in door
omwonenden en andere betrokkenen in een vroeg stadium uit te
nodigen en te informeren. Andere overheden wordt gevraagd
hetzelfde te doen. Bovendien wordt bevorderd dat initiatiefnemers
financiële participatie in hun plannen mogelijk maken. Tot slot wordt
eraan gewerkt om actieve participatie te verankeren in de gedragscode
van de sector. De sector geeft aan dat de gesprekken hierover zich in
de afrondende fase bevinden.
Het scheppen van voorwaarden is essentieel, maar een eerste stap. Het is
aan marktpartijen, overheden, NGO’s en consumenten om deze
voorwaarden en mogelijkheden te benutten voor het realiseren van
feitelijke productie van duurzame energie, energiebesparing en daarmee
groene groei. Ik geef u een voorbeeld van de manier waarop partijen dat
doen:
Een brede coalitie van bedrijfsleven en milieuorganisaties heeft «Kleur uw
gemeente groen» ontwikkeld. Dat is een one-stop-shop-aanpak ter
ondersteuning van regionale/lokale initiatieven om eigenaar-bewoners te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 30 196, nr. 248

2

stimuleren hun woning energiezuiniger te maken. Deze aanpak is in
verschillende varianten al toegepast in onder meer Hardenberg, Dedemsvaart, Goes en Den Haag.
In de praktijk van de uitvoering van het Energieakkoord kunnen onduidelijkheden, uitdagingen en zelfs problemen ontstaan. Ik vertrouw erop dat
we in de Borgingscommissie optimale manieren vinden om deze
praktijksignalen te benutten voor het verder verbeteren van deze
voorwaarden, en de gevonden oplossingen om te zetten in «best
practices».
Naar mijn mening hebben partijen gezamenlijk een goede start gemaakt
met vele onderdelen van het Energieakkoord.
Ik vertrouw erop dat de rapportage van volgend jaar de eerste effecten
laat zien: groei in de productie van hernieuwbare energie, feitelijke
energiebesparing en nieuwe «groene» banen.
De Minister van Economische Zaken,
H.G.J. Kamp

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 30 196, nr. 248

3