Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2021–2022

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1880
Vragen van de leden Rudmer Heerema, Peter de Groot en Minhas (allen
VVD) aan de Ministers voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening en van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het artikel «Opinie: «Straks is er voor
iedereen een huis in Amsterdam, maar geen sportveld meer te bekennen»»
(ingezonden 2 februari 2022).
Antwoord van Minister De Jonge (Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening),
mede namens de Minister voor Langdurige Zorg en Sport (ontvangen
25 februari 2022).
Vraag 1
Kent u het artikel «Opinie: «Straks is er voor iedereen een huis in Amsterdam,
maar geen sportveld meer te bekennen»»?1
Antwoord 1
Ja, ik heb kennis genomen van dit artikel in het Parool van 26 januari 2022.
Vraag 2
Is er een correlatie tussen de afstand tot de sportvoorziening en de bereidheid om te sporten?
Antwoord 2
Ja, afhankelijk van de eigen motivatie om te sporten kan de afstand tot en
variëteit aan sportaccommodaties een rol spelen om tot sportdeelname te
komen. Hoe sterker de motivatie om te sporten, hoe groter de afstand
waartoe men bereid is deze te overbruggen om te gaan sporten. Dit wordt
gevisualiseerd middels een afstandsvervalcurve voor sportaccommodaties
(zie Sportaccommodaties in beeld (2013) – Hoekman et al., 2013).2
Het Mulier Instituut heeft onderzoek gedaan naar de bereidheid om te
sporten. Daarvoor spelen sociale omgevingsfactoren een grotere rol dan de
aanwezigheid van sportvoorzieningen.3 Algemeen genomen kan gesteld
worden dat de afstand tot een sportvoorziening in de huidige situatie voor
weinig mensen in Nederland een belemmering zal zijn om aan sport deel te
1

Het Parool, 26 januari 2022; Opinie: «Straks is er voor iedereen een huis in Amsterdam, maar
geen sportveld meer te bekennen» | Het Parool
2
Sportaccommodaties in beeld (Remco Hoekman, 2013)
3
Verschillen in sportdeelname: de invloed van sociale factoren en lokaal sportbeleid (Mulier
Instituut)

ah-tk-20212022-1880
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2022

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

1

nemen. Het Jaarrapport duurzame sportinfrastructuur 2020 – Mulier Instituut
(Hoekman et al. 2020) laat zien dat negen op de tien Nederlanders binnen een
straal van 3 kilometer kunnen voetballen, tennissen, fitnessen en/of een
zaalsport beoefenen. Twee derde van de Nederlanders kan binnen diezelfde
straal een overdekt zwembad vinden. De volwassen bevolking is dan ook
grotendeels van mening dat er voldoende sportaccommodaties in de buurt
aanwezig zijn (85%) en dat er voldoende keuze uit verschillende sporten is in
de buurt (82%). Om deze cijfers te behouden is een voortzetting van gepaste
aandacht voor sportaccommodaties ook de komende jaren van belang.
Vraag 3
Is u bekend hoeveel sportieve (openbare) ruimten in de verstedelijkingsgemeenten onder druk staan omdat deze gemeenten de wens hebben om
woningbouw of andere functies te realiseren op de betreffende plekken?
Antwoord 3
Hierover zijn geen gegevens beschikbaar. In algemene zin geldt wel dat er
een grote druk op de ruimte is met name in sterk verstedelijkte gebieden. Een
deel van de ruimte voor sport en bewegen kan worden gevonden in
multifunctioneel ruimtegebruik, zoals sportvoorzieningen in de groenstructuur
of bovenop daken van gebouwen. Ook zijn er kansen om sportaccommodaties breder en beter te benutten bijv. door multisportaccommodaties, het
combineren met kinderopvang of de inzet voor de duurzame energievoorziening (bijvoorbeeld door velden te gebruiken voor het opvangen van
zonne-energie en/of warmteopslag).
Vraag 4
Welk ruimtelijk beleid hanteren gemeenten in algemene zin om te bepalen of
en hoeveel sportieve ruimte per inwoner noodzakelijk is en op welke afstand
deze aanwezig dient te zijn voor hun inwoners?
Antwoord 4
Van enkele gemeenten, zoals Amsterdam, is mij bekend dat zij werken aan of
met een eigen sportnorm. Er zijn geen gestandaardiseerde normen voor
sport, bijvoorbeeld op basis van het aantal beschikbare vierkante meter per
inwoner of de afstand tot sportaccommodaties.
Vraag 5
Kunt u verklaren waarom sportvoorzieningen onderaan de prioriteitenlijst
staan bij veel gemeenten wanneer er planologische keuzes moeten worden
gemaakt? Hoe verhoudt zich dit onder andere tot de wettelijke verankering
van tenminste twee uur bewegingsonderwijs vanaf 2023 waarbij juist méér
fysieke ruimte voor sport en beweging nodig is?
Antwoord 5
Ik heb geen aanwijzingen dat sport bij gemeenten onderaan de prioriteitenlijst staat. Het ter beschikking stellen van ruimte voor sport is één van de
verschillende aspecten waar gemeenten naar kijken. De ruimtedruk is groot in
het stedelijk gebied, zeker in dicht bebouwde gebieden zoals de binnensteden. Slimme oplossingen en multifunctioneel ruimtegebruik zijn nodig, maar
ook daarmee zal niet altijd aan alle belangen en wensen tegemoet kunnen
worden gekomen en zullen er keuzes moeten worden gemaakt. Die keuzes
kunnen alle belangen raken, ook die van sport en bewegen.
Vraag 6
Deelt u de mening dat er volwaardige steden gebouwd moeten worden,
waarbij er naast huizen ook ruimte dient te zijn voor sport en recreatie, groen
en bedrijvigheid?
Antwoord 6
Ja, het kabinet zet in op een duurzame ontwikkeling van steden met een
gezonde, groene leefomgeving waarin ook ruimte is voor bewegen, sport en
recreatie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

2

Vraag 7
Deelt u de mening dat voldoende sportvoorzieningen in de wijk van belang
zijn voor het stimuleren van bewegen, de sociale cohesie, de motorische
ontwikkeling van kinderen en het terugdringen van overgewicht?
Antwoord 7
Het is inderdaad belangrijk dat er in wijken voldoende voorzieningen zijn om
de genoemde doelen te bereiken. Daarbij zijn niet alleen sportvoorzieningen
belangrijk, maar ook beweegvoorzieningen zoals speelplekken en in zijn
algemeenheid een beweegvriendelijke inrichting van de openbare ruimte die
gezond beweeggedrag stimuleert en faciliteert.
Vraag 8
Bent u ook van mening dat provincies, naast dat zij sturen op ruimte voor
wonen en bedrijvigheid, ook moeten sturen op ruimte voor sport en recreatie
in een gemeente? Welke rol ziet u voor uzelf als Minister voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening om deze ambitie te realiseren? Bent u bereid om
een sportparagraaf verplicht te stellen bij het maken van ruimtelijke ordeningsplannen in stedelijke gebieden?
Antwoord 8
Een gezond en vitaal leven is van groot belang en ook de inrichting en de
kwaliteit van de fysieke leefomgeving kan daar aan bijdragen. Zoals
aangegeven in de NOVI streven we naar een duurzame inrichting die de
kwaliteit van leven vergroot voor alle inwoners. Met een gezonde beweegvriendelijke omgeving waar niet alleen op sport wordt ingezet, maar ook op
het stimuleren en faciliteren van bewegen in het algemeen, als onderdeel van
de bredere gezondheidsbevordering. Een specifieke verplichting m.b.t. het
opnemen van een sportparagraaf lijkt niet wenselijk gezien de eigen
verantwoordelijkheid van de gemeenten in deze, en is m.i. ook niet nodig.
Gezondheid is opgenomen als doel in de Omgevingswet en toekomstige
plannen onder deze wet zullen daarmee aandacht moeten besteden aan de
gezondheidsaspecten van de ruimtelijke voornemens. Vanuit VWS worden
gemeenten met het Preventieakkoord en Sportakkoord gestimuleerd om in te
zetten op een beweegvriendelijke omgeving. Het voornemen is om onder de
vlag van het Preventieakkoord een beweegtafel in te richten waarbij het
stimuleren van een beweegvriendelijke omgeving een van de onderdelen is.
De Minister voor Langdurige zorg en Sport en ik zullen een overzicht
opstellen van goede voorbeelden van multifunctionele sportvoorzieningen die
andere gemeenten kunnen inspireren bij het inpassen van sportvoorzieningen
in gebieden met een grote ruimtedruk.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

3