Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2020–2021

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

50
Vragen van de leden Wilders, Emiel vanDijk en Kops (allen PVV) aan de
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de Staatssecretaris
van Justitie en Veiligheid over het aan hun lot overlaten van kwetsbare
Nederlanders ten gunste van statushouders in Amsterdam (ingezonden
4 september 2020).
Antwoord van Minister Ollongren (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties)
(ontvangen 21 september 2020).
Vraag 1
Kent u het bericht «Links college: statushouders krijgen voorrang op mensen
met medische problemen»?1
Antwoord 1
Ik ken het bericht.
Vraag 2, 3 en 4
Deelt u de mening dat het onacceptabel is dat de gemeente Amsterdam
mensen met medische problemen aan hun lot overlaat ten gunste van
profiteurs die hier in eerste instantie niet eens hadden mogen zijn?
Gaat u eindelijk ingrijpen bij linkse gemeentebesturen die woningen met
voorrang vergeven aan statushouders ten koste van Nederlanders? Zo neen,
waarom houdt u deze ongegeneerde vorm van discriminatie van Nederlanders in stand?
Bent u bereid om alle subsidies, overheidsgelden en andere steun van de
rijksoverheid aan de gemeente Amsterdam per direct stop te zetten / in te
trekken zolang deze discriminatie van (kwetsbare) Nederlanders niet is
gestopt? Zo neen, waarom niet?
Antwoord 2, 3 en 4
In Nederland wordt geen onderscheid gemaakt op basis van nationaliteit.
Iedereen in Nederland wordt in gelijke gevallen gelijk behandeld. Dat
uitgangspunt is in onze Grondwet verankerd. De gemeente is verantwoordelijk voor het huisvesten van vergunninghouders conform de halfjaarlijkse
taakstelling. Veelal wordt in samenwerking met corporaties gezocht naar een

1

ah-tk-20202021-50
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2020

https://www.telegraaf.nl/nieuws/155324291/amsterdam-statushouders-krijgen-voorrang-opmensen-met-medische-problemen De Telegraaf 3 september 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

1

passende woning voor vergunninghouders, waarvan is bepaald dat zij
verblijfsrecht in Nederland hebben, en andere doelgroepen, zoals de
medische urgenten. Gemeenten kunnen er ook voor kiezen om statushouders
op een andere wijze te huisvesten.
Nadat de verplichte urgentiestatus van statushouders per 1 juli 2017 uit de
Huisvestingswet is gehaald kunnen gemeenten zelf bepalen welke categorieën woningzoekenden ze als urgentiecategorie in de huisvestingsverordening wensen op te nemen. Deze keuze wordt daarmee lokaal bepaald. Dat
statushouders op dit moment nog steeds door de meeste gemeenten in een
urgentieregeling als voorrangscategorie worden beschouwd, is het gevolg
van de afwegingen die gemeenten hebben gemaakt gegeven enerzijds de
huidige lokale situatie op de woningmarkt en anderzijds de taakstelling die
gemeenten hebben om statushouders te huisvesten.
Tijdige huisvesting is niet alleen in het belang van statushouders, maar ook in
het belang van de Nederlandse samenleving. Dan kunnen zij sneller
participeren in en bijdragen aan de Nederlandse samenleving. Bovendien
zorgt een snelle doorstroom naar huisvesting ervoor dat de maatschappelijke
impact en financiële kosten die gepaard gaan met de opvang van asielzoekers
beperkt worden gehouden. Omdat er in het gegeven voorbeeld geen sprake
is van discriminatie en de gemeente Amsterdam moet voldoen aan de
wettelijke taakstelling, ben ik niet voornemens om steun aan de gemeente
stop te zetten of in te trekken.
Nog belangrijker dan de toewijzing van woningen is de beschikbaarheid van
voldoende woningen. Door veel partijen wordt daarom gezamenlijk hard
gewerkt om het aanbod te vergroten. Daarbij is het van belang te zorgen voor
meer flexibiliteit op de woningmarkt en betere aansluiting met de asielopvang te creëren. Het kabinet heeft daarom 3 miljoen euro beschikbaar gesteld
voor een tiental pilots waarbij zal worden geëxperimenteerd met flexibele
opvang- en/of huisvestingsoplossingen. Te denken valt aan het tijdelijk en
gemixt huisvesten van verschillende doelgroepen alsook het aanbieden van
opvangoplossingen in de buurt van de gemeente van uitplaatsing. De eerste
pilots zijn dit jaar gestart. Ten slotte wijs ik op het beschikbaar stellen van 50
miljoen euro voor 2020 als stimulans voor de bouw van (flexibele) huisvesting voor kwetsbare groepen. Deze woningen kunnen doorgaans snel
geplaatst worden, doordat een impuls wordt gegeven aan concrete projecten
die snel te realiseren zijn.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

2