Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

35 577

Wijziging van enkele wetten houdende
aanpassing van de belastingheffing over sparen
en beleggen in de inkomstenbelasting (Wet
aanpassing box 3)

Nr. 7

AMENDEMENT VAN HET LID LEIJTEN
Ontvangen 30 oktober 2020
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
In artikel I, onderdeel A, wordt «31%» vervangen door «33%».
II
In artikel I, onderdeel B, wordt in de tweede kolom «€ 50.000»
vervangen door «€ 73.961», wordt in de eerste kolom «€ 50.000»
vervangen door «€ 73.961», en wordt «€ 950.000» telkens vervangen door
«€ 1.021.661».
III
In artikel I wordt na onderdeel B een onderdeel ingevoegd, luidende:
Ba
Na artikel 5.2 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 5.2a
1. In afwijking van artikel 5.2 wordt het voordeel uit sparen en beleggen
op verzoek van de belastingplichtige gesteld op het laagste in art. 5.2
genoemde percentage van de grondslag sparen en beleggen, indien die
grondslag gedurende het gehele of nagenoeg gehele jaar bestaat uit
risicoarme bezittingen als bedoeld in het tweede lid.
2. Onder risicoarme bezittingen in de zin van het eerste lid worden in
ieder geval verstaan alle vormen van banktegoeden, waaronder in ieder
geval betaalrekeningen, spaarrekeningen en termijndeposito’s als bedoeld
in artikel 1:1 van de Wet op het financieel toezicht, met uitzondering van
tegoeden die worden aangehouden op een effectenrekening.

kst-35577-7
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 577, nr. 7

1

IV
In artikel I, onderdeel C, wordt «€ 50.000» vervangen door «€ 31.340».
V
Artikel I, onderdeel D, vervalt.
VI
Artikel I, onderdeel E, vervalt.
VII
Artikel I, onderdeel F, vervalt.
VIII
Artikel II vervalt.
IX
Artikel III vervalt.
X
Artikel IV vervalt.
XI
Artikel V vervalt.
XII
Artikel VI vervalt.
XIII
Artikel VII vervalt.
XIV
Artikel VIII vervalt.
XV
Artikel IX vervalt.
XVI
In artikel X wordt «, C, D en E» vervangen door «en C».
Toelichting
Dit amendement breekt met de aanname dat iemand met spaargeld een
deel van zijn of haar vermogen volgens een vaste verdeling belegt. Die
aanname leidt al jaren tot belastingheffing over niet bestaande inkomsten
uit spaar- en banktegoeden. Indiener is van mening dat met dit
amendement de box 3-heffing eerlijker en rechtvaardiger wordt, in het
bijzonder voor belastingplichtigen die bewust geen risico willen nemen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 577, nr. 7

2

met hun vermogen. Met aanneming van dit amendement komt de
wetgever ten lange leste tegemoet aan het advies van de Raad van State
om het door de Hoge Raad geconstateerde rechtstekort op stelselniveau
op te lossen.
Met dit amendement wordt de belastingheffing zo vormgegeven dat het
voordeel uit sparen en beleggen op verzoek van de belastingplichtige
verlaagd kan worden, indien hij gedurende het gehele of nagenoeg gehele
jaar risicoarme en niet- of nauwelijks renderende bezittingen heeft.
Hiervoor is voorwaardelijk dat het vermogen (de grondslag) gedurende
het gehele of nagenoeg gehele jaar moet bestaan uit risicoarme bezittingen. Daarbij kan de verlaging niet van toepassing zijn indien meer dan
10% van het vermogen wordt aangehouden in andere dan in het
voorgestelde artikel genoemde bezittingen of indien meer dan 10% van
het jaar andere dan de voorgestelde bezittingen worden aangehouden. De
beoordeling of de grondslag sparen en beleggen gedurende het gehele of
nagenoeg gehele jaar bestaat uit risicoarme bezittingen volgt naar de
mening van indiener in voldoende mate uit de vooraf ingevulde gegevens
die worden aangeleverd. Die gegevens bevatten de saldi van bank- en
spaartegoeden op 1 januari van het kalenderjaar (de peildatum) en op
31 december van het kalenderjaar. Tevens beschikt de Belastingdienst
over de daadwerkelijk op de rekeningen ontvangen rente. Mocht blijken
dat de hoogte van de ontvangen rente niet correspondeert met de
verwachte renteopbrengst op basis van de saldi, kan dit aanleiding zijn
voor onderzoek. Hetzelfde geldt indien uit de vooraf ingevulde aangifte
blijkt dat de belastingplichtige gedurende het jaar onroerende zaken heeft
gekocht of verkocht of dividend heeft ontvangen. Het is inherent is aan het
«ruwe» systeem van de vermogensrendementsheffing dat de grondslag
sparen en beleggen alleen op de peildatum wordt beoordeeld. Op basis
hiervan sluit dit amendement zoveel mogelijk aan bij deze bestaande
systematiek.
Indiener stelt voor dat als blijkt dat de belastingplichtige ten onrechte
heeft verzocht om toepassing van dit artikel, de toepassing van dit artikel
wordt geweigerd en er een boete worden opgelegd op basis van de
Algemene wet inzake rijksbelastingen in het kader van verzuim, dan wel
vergrijp.
Dit amendement regelt, naar verwachting, voor 900.000 mensen een
wijziging op in de vermogensrendementsheffing, omdat er een lager
forfaitair rendement geldt. Het lage rendement dat genoemd wordt in art.
5.2 is immers ex artikel 10.6ter, lid 2 Wet IB 2001 het gemiddelde van de
rendementen op deposito’s. Dekking voor deze wijziging wordt gevonden
door het heffingsvrije vermogen gelijk te laten aan wat het volgens de tot
op heden geldende systematiek zou zijn en de heffing te verhogen van de
voorgestelde 31% naar 33%. Dit sluit aan bij de tariefswijziging die was
voorzien bij het box 3-wetsvoorstel dat in september 2019 door het
kabinet is ingediend.
Gelet op de Uitvoeringstoets en het Advies van de Raad van State
concludeert indiener dat dit amendement voor de Belastingdienst tot
minder uitvoeringsproblemen en uitvoeringskosten leidt dan het box
3-wetsvoorstel van het kabinet. Dit blijkt uit de volgende elementen:
– De Uitvoeringstoets stelt: «.... Voor een aantal burgers geldt dat zij
aangifte moeten doen terwijl dat fiscaal niet langer relevant is. Dit is
contra-intuïtief, zodat hiervoor specifieke aandacht nodig is in de
dienstverleningskanalen (website/portaal/beschikkingen/telefonie)...»
– De Uitvoeringstoets stelt: «.... Met het voorstel [van het kabinet] wordt
een nieuwe niet-fiscale taak voor de B/Belastingen geïntroduceerd. De
belastinginspecteur wordt verantwoordelijk voor het vaststellen van het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 577, nr. 7

3

vermogen dat wordt gebruikt bij het vaststellen van het recht op
toeslagen, waar B/Toeslagen tot nog toe gebruik kan maken van door de
belastinginspecteur vastgestelde fiscaal relevante informatie. Tot nog toe
was de rol van de belastinginspecteur uitsluitend die van gegevensleverancier. De interne complexiteit neemt hiermee toe....»
– Het Advies Raad van State stelt: «... Het niet doorwerken van de
verhoging van het heffingvrije vermogen naar diverse inkomens- en
vermogensafhankelijke regelingen noodzaakt tot formeelrechtelijke
wijzigingen, aanpassing van een groot aantal wetten en het leidt tot
complicaties bij de uitvoering...»
Indiener beoogt met dit amendement een einde te maken aan de lang
slepende discussie over de «box 3-belasting» voor spaarders. Zo wordt
recht gedaan aan burgers, gelet op het rechtstekort zoals vastgesteld door
de Hoge Raad. Met de goedkeuring van dit amendement doet de
wetgever ook recht aan de breed levende wens alleen daadwerkelijk
behaald rendement te belasten.
Leijten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 577, nr. 7

4