Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2017–2018

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

55
Vragen van het lid Marijnissen (SP) aan de Staatssecretaris van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het bericht dat er te weinig verpleging
is voor mensen die thuis willen sterven (ingezonden 19 september 2017).
Antwoord van Staatssecretaris Van Rijn (Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 27 september 2017).
Vraag 1
Hoe oordeelt u over de berichten dat mensen graag thuis willen overlijden,
maar dit niet kunnen omdat er geen thuiszorg meer is?1
Antwoord 1
Ik betreur dat uit dit bericht blijkt dat één op de vijf deelnemende instellingen
aangeeft dat zij het afgelopen jaar problemen hebben ondervonden bij het
regelen van palliatieve terminale zorg thuis voor hun patiënten.
Vraag 2
Wat vindt u ervan dat ziekenhuizen en hospices aangeven dat zij het
afgelopen jaar hebben meegemaakt dat patiënten moesten worden opgenomen of niet ontslagen konden worden, omdat deze mensen thuis niet de zorg
konden krijgen die zij nodig hadden?
Antwoord 2
Bij het ingaan van de palliatieve terminale fase moet iedereen – mits dit
verantwoord is – de keuze krijgen om thuis te sterven. Indien deze wens er is,
vind ik dat hiervoor passende zorg moet worden georganiseerd.
Als het zo is dat mensen – doordat de palliatieve terminale zorg niet kan
worden geregeld – langer in het ziekenhuis moeten blijven, vind ik dat
onwenselijk. Zo vind ik het belangrijk dat patiënten die om zorginhoudelijke
redenen niet noodzakelijk in een ziekenhuis behandeld moeten worden,
elders worden opgevangen en behandeld.
Ook zijn landelijk voldoende middelen beschikbaar voor de wijkverpleging. Zo
was er afgelopen jaar sprake van een onderuitputting van het budgettair
kader wijkverpleging. Voor 2018 zal het budgettair kader verder toenemen. Dit
geeft ruimte om ook het komende jaar aan de toenemende vraag naar

1

ah-tk-20172018-55
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2017

https://www.rtlnieuws.nl/gezondheid/te-weinig-verpleging-voor-mensen-die-thuis-willensterven-dieptepunt-in-zorg

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, Aanhangsel

1

wijkverpleegkundige zorg tegemoet te komen. In het bestuurlijk akkoord
wijkverpleging hebben de partijen bovendien afgesproken specifiek aandacht
te hebben voor de kwetsbare groepen, waaronder ook de palliatieve
terminale zorg.
Vraag 6
Wat is uw reactie op de uitspraak van de heer De Blok, Directeur van
Buurtzorg die denkt dat duizenden mensen geen thuiszorg kunnen krijgen?
Kunt u uw antwoord toelichten?
Antwoord 6
Zorgverzekeraars maken contractafspraken met zorgaanbieders. In het artikel
geeft De Blok budgetplafonds aan als reden dat mensen geen thuiszorg
kunnen krijgen.
Wanneer het zo is dat budgetafspraken het leveren van palliatieve terminale
zorg in de weg staan, vind ik dit onacceptabel. Zorgverzekeraars en aanbieders zijn hiervoor verantwoordelijk en maken hierover afspraken. Het is in de
eerste plaats aan de aanbieder om tijdig met de zorgverzekeraar in gesprek te
gaan als blijkt dat zij hun budgetplafond dreigen te bereiken. Het is vervolgens de verantwoordelijkheid van de zorgverzekeraar om hier serieus naar te
kijken en bij te contracteren als dit nodig is.
Ik ga er vanuit dat het bereiken van een budgetplafond in 2017 voor
aanbieders geen reden is om palliatieve terminale zorg te mijden én ik ga er
vanuit dat zorgverzekeraars ervoor zorgen dat bij palliatieve terminale
cliënten het budget nooit een knelpunt mag zijn.
Mocht er toch een knelpunt zijn, dan kan dit gemeld worden bij het Meldpunt
van de NZa. De NZa houdt toezicht op de zorgplicht van de zorgverzekeraars.
Naar aanleiding van de berichtgeving neemt de NZa contact op met
RTL-nieuws, V&VN en Buurtzorg om dit signaal verder te onderzoeken. Indien
nodig zal de NZa vervolgens actie ondernemen.
Vraag 3, 4, 5 en 7
Vindt u het acceptabel dat er zorgaanbieders zijn die nee moeten zeggen
tegen verzoeken voor palliatieve zorg, omdat er te weinig verpleegkundigen
zijn?
Kunt u het zich voorstellen dat wijkverpleegkundigen het verschrikkelijk
vinden dat zij wel steunkousen mogen aantrekken, maar dat zij niet iemand
mogen verzorgen die graag thuis wil sterven?
Vindt u het wenselijk dat verpleegkundigen vaak dubbele diensten draaien
omdat zij geen mensen willen weigeren? Kunt u uw antwoord toelichten?
Heeft u, toen u uw beleid inzette om mensen langer thuis te laten wonen,
voorzien dat heel veel mensen geen thuiszorg meer kunnen krijgen? Hoe gaat
u ervoor zorgen dat de tekorten in de thuiszorg zo snel mogelijk worden
opgelost? Kunt u uw antwoord toelichten en aangeven welke concrete
stappen u hierin gaat zetten?
Antwoord op 3, 4, 5 en 7
Het beleid heb ik ingezet als antwoord op de ontwikkeling dat er meer
ouderen zijn en dat mensen heel graag langer zelfstandig willen blijven. De
wijkverpleging speelt hierin een cruciale rol. Daarom investeer ik in de
ontwikkeling van de extramuralisering, inclusief de wijkverpleging.
Met de verschuiving naar zorg thuis is ook de vraag naar wijkverpleegkundigen toegenomen. Het is bekend dat deze vraag ook groter is dan het aanbod.
Het is goed om te zien dat de instroom in de opleiding tot hbo verpleegkundige sterk toeneemt. In 2014 was de instroom ruim 5.000 studenten. In 2016
was dit 6.500. Dit jaar gaan hogescholen nog eens 2.000 studenten meer
opleiden.
In juli van dit jaar hebben we met partijen rond de zorg voor ouderen
afspraken gemaakt in de Arbeidsmarktagenda 2023 aan het werk voor
ouderen.VWS steunt deze agenda met € 347 miljoen voor op-, bij- en
nascholing van nieuwe medewerkers, beeldvorming en loopbaanadvies.
Daarnaast werken partijen op landelijk en regionaal niveau samen aan het
behoud van mensen voor de sector en het gebruik van innovatie en
technologie. Tot slot hebben partijen met de Ontwikkelagenda Wijkverpleging
afspraken gemaakt gericht op kwaliteit van zorg, arbeidsmarkt en opleiden,
substitutie en sterkere samenwerking.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, Aanhangsel

2