Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

28 089

Gezondheid en milieu

28 663

Milieubeleid

Nr. 47

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN
MILIEU
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 22 juni 2017
Op 31 oktober 2016 heb ik uw Kamer geïnformeerd over de stappen die
worden gezet naar een gezond en veilig Nederland1. In deze brief geef ik
aan hoe verder is gegaan met de genoemde acties, zowel Europees als
nationaal. Tijdens het plenair debat op 17 mei over de blootstelling van
omwonenden aan emissies van een chemiebedrijf bij Dordrecht (Handelingen II 2016/17, nr. 76, item 11) ben ik daar ook op ingegaan. Tevens
vindt u hierbij de stand van zaken van de programmatische aanpak
asbestdaken. Tot slot vindt u hierbij de tijdlijn die ik u heb toegezegd
inzake perfluoroctaanzuur (PFOA).
Stoffenbeleid
Zoals aangegeven in mijn brief van 31 oktober 20162 werk ik langs twee
sporen aan het bereiken van een gifvrije leefomgeving: aanscherping van
Europese regelgeving, en verminderen van het gebruik en emissies van
gevaarlijke stoffen in Nederland. Dit doe ik door het verbeteren van de
beschikbare informatie, implementatie van de regelgeving, het versterken
van het innovatie- en substitutiebeleid, en het verminderen van zeer
zorgwekkende stoffen.
Inzet in Europa
Deze maand is het tien jaar geleden dat de Europese REACH-verordening
van kracht werd. Door de geleidelijke invoering van de verplichtingen van
deze verordening weten we nu veel meer over chemische stoffen die op
de markt zijn. Ik draag daar met zes acties aan bij, die ik hieronder uiteen
zet.
• Hormoonverstorende stoffen. Bij hormoonverstorende stoffen voert
Nederland een tweesporenbeleid. Nederland heeft ingezet op het
1
2

kst-28089-47
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2017

Kamerstuk 28 663, nr. 66.
Kamerstuk 28 663, nr. 66.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 089, nr. 47

1

•

•

•

3
4

verder verbeteren van de criteria die de Europese Commissie heeft
voorgesteld om hormoonverstorende stoffen te identificeren. Dit heeft
er onder meer toe geleid dat in het voorstel nu alle ingrediënten van
een biocide getoetst worden aan de criteria, en niet – zoals het voorstel
eerst luidde – alleen de werkzame stoffen. Ten tweede maakt ons land
zich er sterk voor dat de criteria na vaststelling ook echt gebruikt
kunnen worden. Hiertoe dringt Nederland consequent aan op het snel
beschikbaar komen van een richtsnoer dat er voor moet zorgen dat de
criteria uniform worden toegepast in alle lidstaten. In de Europese
begeleidingsgroep die dit ondersteunt, is ook de Nederlandse
wetenschap vertegenwoordigd. Daarnaast heb ik een opdracht uitgezet
om het kernbegrip «biologische plausibiliteit» te verduidelijken, zodat
ook daar op eenduidige wijze invulling aan kan worden gegeven. Dit
alles helpt om een systematiek te ontwerpen waarbij afdoende
informatie beschikbaar komt om hormoonverstorende stoffen
stelselmatig te kunnen identificeren, ook buiten het kader van
gewasbescherming en biociden. Naar verwachting zal de Europese
Commissie het besluit in de komende maanden vaststellen.
Combinatie-effecten. De Europese regelgeving houdt nog te weinig
rekening met combinatie-effecten door blootstelling aan verschillende
gelijksoortige stoffen, ook al heeft de Europese Commissie al in 2012
onderkend dat dit een probleem vormt. Daarom draagt Nederland
wetenschappelijke bouwstenen aan die besluitvorming in de EU
mogelijk maken. Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu
(RIVM) heeft op mijn verzoek in de afgelopen maanden een systematiek ontwikkeld waarmee vrij eenvoudig inzicht kan worden verkregen
in schadelijke combinatie-effecten in het watermilieu3. Deze systematiek is informeel met Europese partners besproken en lijkt daar positief
ontvangen te worden. Het is nu aan de Europese Commissie om hier
een voorstel voor in te dienen. Om het beeld te completeren, draagt
het RIVM daartoe ook bij aan Europese onderzoeken over combinatieeffecten gericht op de menselijke gezondheid, naar verwachting af te
ronden medio 2018.
Nanomaterialen. De registratiedossiers voor nanomaterialen zijn
incompleet. Nederland dringt er, samen met een aantal gelijkgezinde
lidstaten, al jaren bij de Europese Commissie op aan om de informatievereisten voor dit type materialen te verduidelijken. Omdat de
Europese Commissie weinig tempo maakte, heeft Nederland dit
voorjaar een Europese expert meeting georganiseerd, waarbij veel
lidstaten vertegenwoordigd waren. Tijdens deze bijeenkomst is een
voorstel uitgewerkt voor de noodzakelijke aanpassing van (de bijlagen
van) REACH, dat vervolgens aan de Europese Commissie is voorgelegd. Als de Europese Commissie het voorstel overneemt, zou
besluitvorming nu vlot kunnen verlopen waardoor deze informatievereisten van kracht zouden kunnen worden.
Registratiedossiers. Sommige bestaande verplichtingen moeten beter
worden uitgevoerd. Zo blijken niet alle registratiedossiers compleet te
zijn. Het Europese Chemicaliënagentschap (ECHA) bevordert dat
bedrijven dit verbeteren, vooral door controle van de dossiers en
daarnaast via communicatie. ECHA zelf heeft een elektronisch
instrument ontwikkeld dat dossiers met ontbrekende informatie er
makkelijker uit kan lichten. Nederland werkt er via diverse comités en
in de beheersraad aan dat er voldoende capaciteit bij ECHA is voor
juist deze activiteiten. Deze en andere verbeterpunten heb ik ingebracht via de publieke consultatie voor de evaluatie van REACH4.
Daarbij heeft Nederland, zoals u eerder gemeld is, veel werk gestoken

Kamerstuk 28 663, nr. 67.
Kamerstuk 22 112, nr. 2284.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 089, nr. 47

2

•

•

in het praktisch uitvoerbaar maken van de verplichtingen van REACH,
met name ook voor het MKB5.
Circulaire economie. Veel problemen kunnen voorkomen worden door
vooraf in het ontwerp rekening te houden met de veiligheid van
chemische stoffen gedurende de levenscyclus van de materialen en
producten waarin ze gebruikt worden (safe by design). De aanwezigheid van schadelijke stoffen in materialen kan een punt van zorg zijn
bij de recycling van deze materialen. Daarom heeft Nederland er al
tijdens het Nederlandse voorzitterschap succesvol voor gepleit dat in
concrete gevallen een afweging kan worden gemaakt tussen de
voordelen van recycling en de eventuele risico’s door de aanwezigheid
van schadelijke stoffen. De Europese Commissie werkt nu aan een
voorstel voor deze weging. Nederland levert hier actief inbreng,
gericht op het zo goed mogelijk bereiken van beide doelen: zowel de
transitie naar een circulaire economie als het beperken van de risico’s
van schadelijke stoffen voor gezondheid en milieu.
Innovatie en substitutie. Daarnaast heb ik het initiatief genomen om
met het bedrijfsleven, de wetenschap en de Europese partners te
verkennen of het opstellen van een Europese onderzoeksagenda kan
helpen om innovatieve alternatieven te ontwikkelen. De REACHregelgeving leidt zoals bedoeld tot uitfasering van de meest schadelijke stoffen, maar daarbij wordt een stof in de praktijk vaak door een
verwante stof vervangen. Substitutie met innovatieve alternatieven die
passen bij een gezonde en veilige leefomgeving komt echter nog
langzaam van de grond. Als de komende maanden blijkt dat er
voldoende draagvlak is, kan dit initiatief in 2018 leiden tot aanbevelingen voor Europees en nationaal innovatiebeleid.
In dit kader is uw Kamer toegezegd dat het kabinet zich actief in zal
zetten om de wettelijke (Europese) norm voor het gehalte polycyclische aromatische koolwaterstoffen (pak’s) in rubbergranulaat te
verlagen6. Ik heb het RIVM recent opdracht gegeven om, vanuit zijn
zelfstandige wetenschappelijke rol, het zogeheten Europese restrictiedossier op te pakken zodat op basis daarvan rubbergranulaat met een
te hoog gehalte aan pak’s in de EU verboden wordt. Het RIVM zal nu in
samenwerking met ECHA op basis van de best beschikbare wetenschappelijke kennis een voorstel opstellen, dat in de eerste helft van
2018 gereed is. Op basis van dat voorstel volgt daarna de besluitvormingsprocedure, waarbij de Europese Commissie het uiteindelijke
voorstel formuleert.

Reduceren van emissies van gevaarlijke stoffen in Nederland
Nederland kent een systematiek waarbij strenge emissie-eisen gelden
voor gevaarlijke stoffen die op internationale lijsten staan, zogenoemde
zeer zorgwekkende stoffen (ZZS). Dit zijn er momenteel circa 1.400.
Daarnaast zijn er stoffen die potentieel ZZS zijn, en waarvan het zaak is zo
snel mogelijk duidelijkheid te krijgen of dat inderdaad het geval is en of er
sprake is van blootstellingsrisico. Langs de hierna volgende lijnen pak ik
dit aan.
• Brzo-bedrijven. De uitvoering van de vergunningverlening aan de
zogenoemde Brzo-bedrijven, die tezamen het grootste deel van de
industriële emissies in Nederland voor hun rekening nemen, wordt
– voor zover niet al gebeurd – dit jaar volledig ondergebracht bij de zes
Brzo-Omgevingsdiensten (BRZO-OD). Deze diensten zijn, gemandateerd door hun verschillende opdrachtgevers, voor deze taak gezamenlijk landsdekkend. Dit maakt het beter dan voorheen mogelijk kennis

5
6

Kamerstuk 21 501-08, nr. 588.
Kamerstuk 30 234, nr. 153.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 089, nr. 47

3

•

•

•

•

7
8

op te bouwen over ZZS en deze kennis toe te passen bij vergunningverlening, toezicht en handhaving.
Ik ben in gesprek met de BRZO-OD’s en het RIVM om een gezamenlijk
kennisnetwerk ZZS op te bouwen. Dit moet het mogelijk maken bij de
door bedrijven aangeleverde informatie (bij bijvoorbeeld vergunningaanvragen of actualisaties) de adequate vragen te stellen en waar
nodig bij het RIVM te rade te gaan over nog niet als ZZS gekwalificeerde stoffen die op grond van hun eigenschappen dat potentieel wel
zouden kunnen blijken te zijn. Daarnaast is het belangrijk dat voor de al
wel bekende ZZS in de vergunningen toereikende voorschriften zijn
opgenomen. Omdat het bevoegd gezag nu vooral actief geïnformeerd
wordt over ZZS bij nieuwe vergunningen en revisievergunningen,
heeft de provincie Zuid-Holland eind mei het initiatief genomen om,
via de BRZO-OD, over te gaan tot een actieve uitvraag bij bedrijven
naar ZZS. Op die manier kan deze informatie worden betrokken bij de
actualisatie van vergunningen en wordt een beter beeld verkregen van
de ZZS die in de leefomgeving terecht kunnen komen. In eerste
instantie is een dertigtal chemische bedrijven de vraag voorgelegd
welke maximale emissies aan ZZS mogelijk zijn gezien de activiteiten
van de betreffende inrichting. De informatie zal worden gedeeld met
BRZO-OD om te bezien of ook voor andere regio’s deze aanpak nuttig
kan zijn.
Potentiële ZZS. Zoals gezegd is het belangrijk dat zo snel mogelijk
duidelijk wordt of potentiële ZZS inderdaad schadelijk zijn. Het RIVM is
op mijn verzoek bezig om een lijst van potentiële ZZS op te stellen,
onder meer via een zogenoemde groepsbenadering, waarbij gekeken
wordt naar stoffen die mogelijk schadelijke eigenschappen hebben
omdat zij qua moleculaire structuur lijken op al bekende ZZS. Deze
lijst, waarvan dit najaar de eerste versie gereed komt, kan als hulpmiddel worden gebruikt bij de vergunningverlening. Het bevoegd gezag
kan het bedrijf dat de vergunning aanvraagt om nader onderzoek
vragen in het geval een stof wordt geëmitteerd die op deze lijst
voorkomt. Daarnaast wordt de ZZS-lijst continu geactualiseerd; zo zijn
deze maand 30 stoffen aan de ZZS-lijst toegevoegd. Ook in de EU
wordt door ECHA nu overigens het succes van een meer groepsgerichte benadering beproefd. In dat kader heeft Nederland de pilot
organotinverbindingen op zich genomen. Dit zou halverwege volgend
jaar tot resultaat moeten leiden.
Regelgeving actueel. Daarnaast zorg ik ervoor dat de regelgeving
actueel blijft, bijvoorbeeld door periodieke aanpassing van de lijsten
met stofklassen en normen. Zoals in de Kamer besproken, wordt de
minimalisatieplicht voor ZZS, in lijn met de motie Van Tongeren7,
verankerd in de regels onder de Omgevingswet. In de geest van deze
motie wordt hierin verduidelijkt dat IPPC-bedrijven8 niet zijn uitgezonderd van de vijfjaarlijkse onderzoeks- en informatieverplichting.
Instrument. Om het bevoegd gezag verder te ondersteunen, ontwikkel
ik een instrumentdat per activiteit of bedrijfstak op eenvoudige wijze
inzicht geeft in de ZZS die daar typisch zouden kunnen vrijkomen. Dit
wordt eind 2017 opgeleverd. Verder komt het RIVM deze zomer op
mijn verzoek met een richtlijn over het omgaan met emissies van
mengsels met ZZS.
Water. Specifiek op het terrein van water is de Minister van Infrastructuur en Milieu actief met een aanpak van «opkomende stoffen». Zij zal
deze aanpak nog deze zomer communiceren naar alle betrokkenen. De
Kamer zal hierover ook geïnformeerd worden.

Kamerstuk 33 118, nr. 70.
IPPC-installaties zijn de grotere industriële bedrijven die vallen onder de Richtlijn industriële
emissies (2010/75/EU).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 089, nr. 47

4

Asbest
In mijn brief van 6 december 20169 heb ik u geïnformeerd over het Plan
van aanpak Asbestdaken. Deze aanpak is besproken in het AO Externe
Veiligheid en Asbest van 14 december 2016. Op 2 februari 2017 heb ik u
de wettelijke grondslag van het asbestdakenverbod toegestuurd10. Het
wetsvoorstel is daarna controversieel verklaard. De versnelling van de
sanering van asbestdaken en de programmatische aanpak gaan verder.
Tijdens het VAO Externe Veiligheid en Asbest van 19 januari heb ik
toegezegd u voor de zomer nader te informeren over de voortgang van
het saneren van de asbestdaken. Het voorgenomen asbestdakenverbod
wordt gefaciliteerd door de subsidieregeling en de programmatische
aanpak verwijderen asbestdaken.
Subsidieregeling
In 2016 is er voor ongeveer € 21 mln aan subsidie aangevraagd. Er was
€ 15 mln beschikbaar. Op de subsidieaanvragen die niet in 2016 konden
worden betaald, is in 2017 beschikt. Het budget voor 2017 was € 15 mln.
Het budget dreigde snel uitgeput te worden, mede omdat de aanvragen
uit 2016 ook uit dit budget betaald werden. Vandaar dat ik het budget voor
de subsidieregeling heb opgehoogd tot € 25 mln in 2017. In de eerste
twee jaar is zodoende € 40 mln ingezet om het saneren van asbestdaken
te versnellen.
Daarnaast wordt een wijziging van de subsidieregeling voorbereid om het
mogelijk te maken dat daken kleiner dan 35 m2, die verwijderd worden
door een professioneel saneerder, ook voor subsidie in aanmerking
komen. Hiermee kom ik tegemoet aan de wensen van particuliere
dakeigenaren die het dak niet zelf mogen verwijderen omdat het dak
bijvoorbeeld van dakleien is gemaakt.
In 2016 is in totaal 9,9 mln m2 verwijderd. Dat is een forse versnelling ten
opzichte van voorgaande jaren. In het eerste kwartaal van 2017 is
2,2 mln m2 verwijderd. Dat is meer dan in het eerste kwartaal van de
afgelopen jaren. Het is van belang om deze versnelling verder uit te
bouwen.
Programmatische aanpak
In 2016 is gestart met de programmatische aanpak om de versnelling van
de asbestdakensanering te faciliteren. Inmiddels wordt deze aanpak
gedragen door een steeds groter wordende groep van decentrale
overheden (bijvoorbeeld de provincies Drenthe en Gelderland en de regio
Utrecht) en belangenorganisaties. Een enthousiaste groep van ambassadeurs ondersteunt de programmatische aanpak en draagt ook actief best
practices uit. Daarnaast richten decentrale overheden eigen organisaties
in om het saneren van asbestdaken te versnellen. In het kader van de
programmatische aanpak worden verschillende acties uitgevoerd.
Hieronder ga ik op een aantal daarvan in. In bijlage 2 vindt u een overzicht
van de acties11.

9

Kamerstuk 25 834, nr. 116.
Kamerstuk 34 675, nr. 2.
11
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
10

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 089, nr. 47

5

Bewustwording en communicatie
Op verzoek van verschillende partijen (waaronder decentrale overheden)
heeft het programmabureau een communicatietoolkit opgesteld. In deze
toolkit bevinden zich onder meer informatiepagina’s, te plaatsen in
huis-aan-huisbladen.
Daarnaast is het instrument «Advies op Maat» ontwikkeld voor eigenaren
van een asbestdak. Hiermee krijgen asbestdakeigenaren onder meer
advies over het al dan niet zelf mogen verwijderen van het asbest en over
de mogelijke kosten.
In de komende maanden wordt het instrument «Advies op Maat»
uitgebreid naar andere asbesttoepassingen in en rondom de woning.
Daarnaast worden er dit jaar nog verschillende andere communicatiemiddelen, zoals filmpjes, ontwikkeld om met name particulieren beter te
informeren over asbest en het zelf verwijderen ervan. Met het ontwikkelen
van deze verschillende communicatie-instrumenten geef ik uitvoering aan
de motie Smaling12. Het programmabureau stimuleert en helpt provincies
en omgevingsdiensten om de tools voor communicatie actief naar
gemeenten te verspreiden. Een steeds groter aantal gemeenten is
daardoor bewust aan de slag met deze opgave.
Optimalisatie beleid en regelingen
In samenwerking met decentrale overheden, Omgevingsdiensten en
Stichting Stimuleringsfonds Volkshuisvesting Nederlandse gemeenten
worden mogelijke financieringsarrangementen ten behoeve van de
sanering van asbestdaken onderzocht, waarbij ook rekening wordt
gehouden met draagkracht. Dit pakket is bedoeld om te komen tot een
verwijdering van asbestdaken voor 2024 tegen de laagst mogelijke
maatschappelijke kosten en met oog voor aanvullende kansen als
bijvoorbeeld verduurzaming of aanpak van leegstaande (agrarische)
bebouwing. Op dit moment wordt met de relevante partners verder
verkend welke landelijke, financiële arrangementen nuttig en nodig zijn.
Daarbij wordt ook bezien of aanvullende middelen beschikbaar zouden
moeten komen. Hiermee geef ik uitvoering aan de motie Albert de
Vries/Smaling13.
Verschillende decentrale overheden bieden financiële regelingen aan en
kiezen daarbij ook voor regionale koppelingen met bijvoorbeeld duurzame
energie. Het programmabureau brengt in kaart hoe deze regelingen tot
stand zijn gekomen en ontsluit de informatie voor partijen die een
regeling willen opstellen. Ook zal het programmabureau desgewenst
geïnteresseerde regionale overheden begeleiden bij het opzetten van een
eigen regeling. Het hierboven genoemde pakket van landelijke, financiële
arrangementen zal ruimte moeten bieden aan mogelijke regionale
initiatieven zonder dat daarbij doelgroepen uit het oog worden verloren.
Het is derhalve zaak om zorgvuldig te onderzoeken wat de mogelijkheden
zijn en hoe dit vorm gegeven kan worden.
Uitvoeringspraktijk
In het kader van het programma «AgroAsbestveilig» is een collectieve
aanpak ontwikkeld om asbestdaken te saneren. Ook zijn er bedrijven in de
markt die collectieve aanpakken vormgeven. Het programmabureau heeft
onderzocht hoe deze landelijk toegepast kunnen worden. Binnenkort
wordt de handreiking voor initiatiefnemers van collectieve aanpakken
12
13

Kamerstuk 25 834, nr. 121.
Kamerstuk 25 834, nr. 123.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 089, nr. 47

6

gepubliceerd. Deze handreiking wordt opgesteld op basis van praktijkervaringen van verschillende decentrale overheden.
Er zijn inmiddels verschillende methoden beschikbaar om in kaart te
brengen waar asbestdaken aanwezig zijn. Het programmabureau heeft de
mogelijke methoden in kaart gebracht en zal uitwerken welke methode
geschikt is in welke situatie. Hiermee wordt decentrale overheden hulp
geboden als zij asbestdaken in beeld willen brengen.
Vervolg
De komende maanden wordt het samenwerkingsverband verder
uitgebouwd. Daarnaast zullen handreikingen ten behoeve van een
collectieve aanpak, inventarisatiemethoden en decentrale financiële
arrangementen worden gepubliceerd. De mogelijkheid om een pakket van
landelijke, financiële arrangementen op te zetten wordt verder onderzocht.
Ik zal uw Kamer voor het einde van het jaar informeren over de voortgang
van deze acties.
Chronologisch overzicht PFOA
Tijdens het plenaire debat met uw Kamer op 17 mei heb ik toegezegd om
te kijken of er een chronologisch overzicht te geven is hoe in de afgelopen
jaren omgegaan is met PFOA door de bevoegde gezagen en wat er
wanneer bekend was van de stof.
Er zijn al enkele documenten beschikbaar die een beeld geven van de
chronologie van dit dossier. Zo heeft uw Kamer van de Minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid op 22 december 2016 een rapport
ontvangen met een overzicht van wanneer welke kennis beschikbaar
kwam over PFOA14. Ik heb uw Kamer eerder gemeld dat TNO in opdracht
van de provincie Zuid-Holland gerapporteerd heeft over wat er uit de
archieven bekend is over de emissie van PFOA naar lucht (o.a. verleende
vergunningen, meldingen, milieujaarverslagen)15. De provincie is voor de
emissie naar lucht het bevoegde gezag.
Voor 1970 bestond er geen wetgeving met betrekking tot het lozen van
PFOA via afvalwater op het oppervlaktewater. Sinds het van kracht
worden van de Wet verontreiniging oppervlaktewater in 1970 is Rijkswaterstaat het bevoegd gezag voor lozingen op het oppervlaktewater. De
eerste vergunning voor DuPont stamt uit 1976. In de loop der jaren zijn
vergunningen afgegeven aan DuPont in de jaren 1979, 1983, 1986, 1994,
1998, 2000, 2001, 2003 en 2013 voor het lozen van afvalwater op het
oppervlaktewater van de Beneden Merwede. Deze vergunningen zijn
afgegeven naar aanleiding van zowel veranderingen die hebben plaatsgevonden binnen DuPont, als veranderingen in de wet- en regelgeving. Als
bijlage bij deze brief vindt u een tabel met – waar beschikbaar – de naar
water geloosde hoeveelheden PFOA16. Ik vertrouw erop met het geheel
van de genoemde drie overzichten invulling te hebben gegeven aan de
toezegging.
De vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu heeft mij gevraagd aan
te geven hoe omgegaan wordt met de motie Van Eijs (D66) over het, in
overleg met lokale instanties, aanbieden van een bloedonderzoek aan
14

Kamerstuk 25 883, nr. 284.
Brief van gedeputeerden Janssen en Vermeulen aan provinciale staten van Zuid-Holland,
11 januari 2017, kenmerk PZH-2017–577449530. Beschikbaar via https://staten.zuid-holland.nl/
Stukken/Ingekomen_stukken.
16
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
15

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 089, nr. 47

7

omwonenden van het betreffende chemiebedrijf in Dordrecht. Op dit
moment loopt er overleg met de gemeenten Dordrecht, Sliedrecht en
Papendrecht over de wijze waarop aan het verzoek van de Kamer invulling
kan worden gegeven. Na afronding hiervan zal ik de Kamer per brief
informeren.
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
S.A.M. Dijksma

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 089, nr. 47

8