2015D46247

LIJST VAN VRAGEN
De vaste commissie voor Koninkrijksrelaties heeft een aantal vragen
voorgelegd aan de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over zijn brief met bijlagen van 12 oktober 2015 over de Evaluatie
uitwerking nieuwe staatkundige structuur van Bonaire, Sint
Eustatius en Saba (Kamerstuk 34 300 IV, nr. 23).
De voorzitter van de commissie,
Recourt
De adjunct-griffier van de commissie,
Hendrickx

nds-tk-2015D46247

1

Nr.
1

2
3

4

5

6
7

8

9

10

11

12

13

14
15
16
17

Vraag
Kan er nader worden ingegaan op het feit dat de regering het
eindperspectief van geleidelijke vervanging van de oude Antilliaanse door de gewone Nederlandse wetgeving steeds meer is
gaan relativeren?
Is bekend welke wetstrajecten de afgelopen jaren zijn gestaakt of
afgebroken vanwege legislatieve rust?
Wat betekent de uitdrukking «de niet onbegrijpelijke verwachting
gewekt»? Was dit volgens de commissie een onterechte
verwachting?
Kan er nader worden ingegaan op de term «een binnen Nederland
aanvaardbaar voorzieningenniveau»? In welke parlementaire
stukken is deze term gebruikt?
Is de commissie van mening dat er op basis van de uitspraken van
de regering wel of niet een significante verbetering van het
voorzieningenniveau had moeten plaatsvinden?
Zijn er uiteindelijk normen opgesteld voor «een binnen Nederland
aanvaardbaar voorzieningenniveau»?
Hoeveel mensen leven onderscheidenlijk in Bonaire, Saba en Sint
Eustatius in armoede?
Hoeveel van hen zijn kinderen? Kan dit naast in absolute aantallen
ook relatief worden aangegeven? En hoe verhouden die percentages zich tot Europees Nederland?
Op welke wijze krijgen mensen die onvoldoende middelen hebben
voor bijvoorbeeld voedsel, kleding, elementaire voorzieningen of
medicijnen, financiële ondersteuning in de vorm van toeslagen en
bijstand? Hoeveel wordt daar gebruik van gemaakt? En in welke
mate is die ondersteuning voldoende om de nood te lenigen?
Kunt u voor een aantal standaard huishoudens voor alle drie de
eilanden op een rijtje zetten welke gemiddelde kosten aan
basisbehoeften en -voorzieningen zij hebben, en hoe deze zich
verhouden tot het gemiddelde gezinsinkomen? Hoe verhouden die
plaatjes zich tot Europees Nederland?
Welke lopende onderzoeken naar de stand van zaken van het
voorzieningenniveau op de drie eilanden vinden momenteel
plaats? Wanneer kan dit voorzieningenniveau volledig worden
vastgesteld?
Is het een bewuste keuze geweest om voorafgaand aan de transitie
geen feitenvaststelling van het toen bestaande voorzieningenniveau te doen? Wat zijn de redenen dat de afspraken over de
gewenste normen, gemaakt tijdens het Bestuurlijk Overleg van
31 januari 2008, niet zijn nagekomen m.b.t. sociale zekerheid en
veiligheid?
Kunt u aan de hand van cijfers weergeven in welke mate hoge
inkomens en bedrijven op de eilanden hebben geprofiteerd van het
nieuwe fiscale stelsel, en de overige, lagere inkomens niet? Wat
was de motivering hiervoor toen deze keuze zo werd gemaakt?
In welke mate klopt het dat de Belastingdienst/CN te weinig
discretionaire bevoegdheden heeft? Hoe vaak zijn die de laatste vijf
jaar gebruikt?
In hoeverre dekt het minimumloon het kunnen voldoen aan
basisbehoeften en basisvoorzieningen in Caribisch Nederland?
In hoeverre is het bestaansminimum gegarandeerd voor mensen
die een uitkering of bijstand hebben?
Waarom is geen «overall» visie ontwikkeld over het te bereiken
voorzieningenniveau?
Hoe vaak komt het op de eilanden voor dat mensen recht hebben
op een sociale voorziening of uitkering, maar daar ten gevolge van
bijv. gebrekkige communicatie en toegankelijkheid, geen gebruik
van maken?

2

Nr.
18

19
20

21

22

23

Vraag
Hoeveel kost het om deze mensen actief te benaderen en hen met
terugwerkende kracht alsnog de tegemoetkomingen te geven waar
zij recht op hadden?
Hoeveel ouderen en arbeidsongeschikten leven in Caribisch
Nederland in armoede?
Welke varianten zijn er om voor Caribisch Nederland een ijkpunt
voor de bestaanszekerheid, zoals in Nederland het minimumloon,
vast te stellen?
Welke indicaties zijn er dat er een vorm van «aanzuigende
werking» zou zijn als het Koninkrijk voor de eilanden van Caribisch
Nederland een duidelijk sociaal minimum vaststelt? Hoe zou die
aanzuigende werking er dan uitzien?
Bestaat er een juridisch, afdwingbaar recht om binnen één
Koninkrijk recht hebben op een (hetzelfde) sociaal minimum? Zo ja,
welk?
Wat is de huidige stand van zaken om te komen tot de vaststelling
van een sociaal minimum voor Caribisch Nederland?

3