Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2017–2018

22 112

Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven
van de lidstaten van de Europese Unie

Nr. 2547

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 20 april 2018
Overeenkomstig de bestaande afspraken ontvangt u hierbij vier fiches, die
werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen (BNC).
Fiche: Mededeling monitoring van de Europese pijler van sociale rechten
(Kamerstuk 22 112, nr. 2544)
Fiche: Mededeling: actieplan duurzame groei financieren (Kamerstuk
22 112, nr. 2545)
Fiche: verordening toepasselijk recht derdenwerking van grensoverschrijdende cessie (Kamerstuk 22 112, nr. 2546)
Fiche: Verordening wijziging Visumcode
De Minister van Buitenlandse Zaken,
S.A. Blok

kst-22112-2547
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2547

1

Fiche: Verordening wijziging Visumcode
1. Algemene gegevens
a) Titel voorstel
– Mededeling «Aanpassing van het gemeenschappelijke visumbeleid
aan nieuwe uitdagingen»
– Voorstel voor een Verordening van het Europees Parlement en de
Raad tot wijziging van de Visumcode (Verordening 810/20091)
b) Datum ontvangst Commissiedocument
14-03-2018
c) Nr. Commissiedocument
– Mededeling: COM(2018) 251
– Verordening: COM(2018) 252
d) EUR-Lex
– Mededeling: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/
?uri=CELEX:52018DC0251
– Verordening: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/
?qid=1522760640689&uri=CELEX:52018PC0252
e) Nr. Impact Assessment Commissie en Opinie Raad voor Regelgevingstoetsing
SWD(2018) 77 en SWD(2018)78
f) Behandelingstraject Raad
Raad Justitie en Binnenlandse Zaken
g) Eerstverantwoordelijk ministerie
Ministerie van Buitenlandse Zaken
h) Rechtsbasis
Artikel 77, tweede lid, onder a, VWEU
i) Besluitvormingsprocedure Raad
Gekwalificeerde meerderheid
j) Rol Europees Parlement
Medebeslissing
2. Essentie voorstel
a) Inhoud voorstel
Mededeling
De Commissie gaat in de Mededeling in op de redenen om de Visumcode
te wijzigen. Daarom is ervoor gekozen om voor de Mededeling en de
Verordening één fiche op te stellen.
In de mededeling geeft de Commissie aan dat later dit voorjaar een
voorstel zal worden gepresenteerd voor een wijziging van het juridisch
kader van het Visum Informatie Systeem2 (VIS). Dit ter bevordering van de
veiligheid van het visumproces. Daarin zal onder meer worden
opgenomen dat in het VIS ook visa voor verblijf van langere duur en
verblijfsdocumenten zullen worden opgenomen, de leeftijd voor het
afgeven van vingerafdrukken zal worden verlaagd en kopieën van het
reisdocument in het VIS zullen worden opgeslagen.

1

Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot
vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (Visumcode), PB L 243 van 15-9-2009.
2
De volgende regelingen zullen worden gewijzigd: Beschikking 2004/512/EG van de Raad van
8 juni 2004 betreffende het opzetten van het Visuminformatiesysteem (VIS), Beschikking
2008/633/JBZ van de Raad over de toegang tot het Visuminformatiesysteem voor rechtshandhavingsinstanties, Verordening (EG) Nr 767/2008 van het Europees Parlement en de Raad van
9 juli 2008 (VIS-verordening) en de Visumcode.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2547

2

In de mededeling geeft de Commissie tevens aan dat het wenselijk is om
de samenhang te onderzoeken tussen het visumbeleid en de verbintenissen die op andere beleidsterreinen, met name in handelsovereenkomsten, zijn aangegaan. Daarnaast kondigt de Commissie aan een
discussie op gang te brengen over een toekomstig EU-instrument ter
vervanging van de bilaterale visumvrijstellingovereenkomsten die
lidstaten met bepaalde derde landen hebben gesloten vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam in 1999. Dit in verband met de
bepaling in de verordening over het Europees inreis- en uitreissysteem
(EES)3 waarin staat dat drie jaar na de ingebruikneming van het in- en
uitreissysteem een evaluatie van deze overeenkomsten zal worden
verricht. Ten slotte geeft de Commissie aan dat ze tegen eind 2018
haalbaarheidsonderzoeken zal starten naar digitale visa en een discussie
zal starten over de wijze van inrichting van het visumproces.
Verordening
Dit voorstel tot wijziging van de Visumcode komt in de plaats van het
eerdere wetgevingsvoorstel betreffende de herschikking van de
Visumcode4. Laatstgenoemd voorstel wordt ingetrokken. Dat voorstel had
als doel om de economie en werkgelegenheid in de EU te stimuleren door
procedures voor bonafide reizigers die voor kort verblijf naar het
Schengengebied willen komen verder te bekorten en vereenvoudigen.
Door de toegenomen migratiedruk en veiligheidsrisico’s beantwoordt dat
voorstel niet meer aan de huidige realiteit. Enkele voorstellen tot
facilitering van bonafide reizigers zijn opgenomen in het huidige voorstel.
Het doel van de voorgestelde wijziging van de Visumcode is om het
visumbeleid beter uit te rusten voor de uitdagingen op migratie- en
veiligheidsgebied en tegelijkertijd bonafide regelmatige reizigers beter te
faciliteren. De wijzigingsvoorstellen zijn onder te verdelen in de volgende
hoofdonderdelen:
Een koppeling tussen het visum- en het terugkeerbeleid
Een aantrekkende factor voor irreguliere migratiestromen is het feit dat
EU-lidstaten veel moeite hebben om irreguliere migranten naar hun eigen
land terug te sturen. Dat wordt veroorzaakt door onvoldoende
medewerking aan terugkeer door de autoriteiten van die landen. Het
voorstel brengt nu een onderscheid aan in de voorwaarden voor het
verstrekken van visa tussen een derde land dat niet voldoende meewerkt
aan het terugnemen van eigen onderdanen en een derde land dat wel
meewerkt. Zo kan bij onvoldoende medewerking onder meer worden
besloten de beslistermijn te verlengen, geen meervoudige visa meer af te
geven, hogere visumleges te rekenen, en diplomaten leges te laten
betalen.
Herziening visumleges
De leges zijn sinds 2006 niet verhoogd. De Commissie stelt voor de
standaard visumleges te verhogen van € 60 naar € 80. Voor kinderen
tussen de 6 en 12 jaar worden de visumleges verhoogd van € 35 naar
€ 40. Naast een correctie voor kostprijsinflatie, stelt de Commissie dat de
verhoging is bedoeld om de lidstaten de mogelijkheid te geven extra
3

Verordening (EU) 2017/2226 van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een
inreis- uitreissysteem (EES) voor de registratie van inreis- en uitreisgegevens en van gegevens
over weigering van toegang ten aanzien van onderdanen van derde landen die de buitengrenzen van de Europese Unie overschrijden, PB L 327 van 9 december 2017.
4
Kamerstuk 33 943, nr. 3.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2547

3

middelen in te zetten om het toenemende aantal visumaanvragen
efficiënter te verwerken, aanvragen sneller af te handelen, de veiligheidsen irreguliere migratierisico’s beter te kunnen detecteren, IT hard- en
software te kunnen verbeteren, snelle en klantvriendelijke procedures te
bieden aan de visumaanvrager en een wijd consulair netwerk te kunnen
behouden.
Geharmoniseerde benadering bij het verstrekken van meervoudige visa
Regelmatige reizigers krijgen een meervoudig visum met – naarmate er
vaker is gereisd en de eerder verstrekte eenvormige visa correct zijn
gebruikt – een oplopende geldigheidsduur van 1 tot maximaal 5 jaar. De
Commissie stelt dat deze harmonisatie in lijn is met het principe van
gemeenschappelijk visumbeleid, het voorkomt visumshopping, en het
vaker afgeven van meervoudige visa stimuleert de handel en economie.
Consulaten kunnen binnen de plaatselijke Schengensamenwerking5
voorstellen om van de standaardregeling af te wijken als de lokale situatie
hier aanleiding voor geeft, bijvoorbeeld vanwege extra of juist minder
migratie- of veiligheidsrisico’s.
Faciliteren van bonafide reizigers en van korte termijn toerisme
De Commissie stelt voor om de visumaanvraagtermijn te verruimen,
expliciet te melden dat het ook mogelijk is om het visumformulier
elektronisch in te vullen en te ondertekenen, de verschijningsplicht bij
visumaanvragen van regelmatige reizigers af te schaffen en de beslistermijn voor een visumaanvraag te verkorten van 15 naar 10 kalenderdagen. De Commissie wil het tevens makkelijker maken om een externe
dienstverlener in te schakelen om visumaanvragen in behandeling te
nemen door de bepaling te schrappen dat inschakeling daarvan alleen
mag als uiterste maatregel.
Daarnaast wil de Commissie de lidstaten de mogelijkheid bieden om aan
de grenzen visa te verstrekken krachtens een bijzondere regeling. Dit
houdt in dat gedurende drie maanden per jaar aan bepaalde nationaliteiten enkelvoudige visa kunnen worden verstrekt voor de duur van 7
kalenderdagen. Dit dient ter stimulering van het toerisme en daarmee de
economische groei in de EU.
b) Impact assessment Commissie
De Commissie heeft drie probleemgebieden geïdentificeerd en daarvoor
in de verordening oplossingen aangedragen:
1. De visumleges zijn ontoereikend. Dit ondermijnt de integriteit van
uitgifte van Schengenvisa en het doel van snelle en klantvriendelijke
visumprocedures. Het verhogen van de visumleges tot € 80 zou
volgens de Commissie de lidstaten tezamen € 205 miljoen extra
opleveren, die kunnen worden ingezet voor het verbeteren van het
visumproces. De Commissie schat in dat de beperkte verhoging van
€ 20 euro per visumaanvraag voor potentiele reizigers geen reden zal
zijn om niet te reizen.
2. Regelmatige reizigers moeten herhaaldelijk een visum aanvragen,
doordat lidstaten onvoldoende meervoudige visa van langere duur
afgeven. Dit levert onnodig werk op voor aanvragers en consulaten en
belemmert het reizen naar de EU, leidend tot verliezen voor de reis- en
toeristensector. Het belangrijkste probleem is dat de juridische basis
voor uitgifte van meervoudige visa veel ruimte biedt, waardoor
5

Artikel 48 van de Visumcode bepaalt dat de lidstaten en de Commissie binnen elk ambtsgebied
samenwerken om een geharmoniseerde toepassing van het gemeenschappelijk visumbeleid te
waarborgen, met inachtneming van de plaatselijke omstandigheden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2547

4

sommige lidstaten er erg stringent mee om gaan. De Commissie stelt
daarom bindende voorschriften voor de afgifte van meervoudige visa
voor.
3. Lidstaten hebben problemen met het terugsturen van irreguliere
migranten. Dat creëert een prikkel voor verdere illegale migratie. Het
belangrijkste probleem is dat derde landen niet genegen zijn hun eigen
burgers terug te nemen. Negatieve prikkels in visumbeleid kunnen
bijdragen aan hogere terugkeercijfers, kostenbesparingen voor de
lidstaten voor opvang en administratieve uitgaven, meer veiligheid,
meer acceptatie van EU-migratiebeleid en, als er meer irreguliere
migranten kunnen worden teruggestuurd, schrikt het potentiele
irreguliere migranten af.
3. Nederlandse positie ten aanzien van het voorstel
a) Essentie Nederlands beleid op dit terrein
In lijn met het regeerakkoord pleit Nederland voor het leggen van een
sterke koppeling tussen het visum- en het terugkeerbeleid en heeft
Nederland zich de afgelopen jaren ingezet om dit in de Visumcode op te
nemen. Deze koppeling hoort tot de kern van een breder instrumentarium
dat derde landen prikkelt tot medewerking aan het terugnemen van eigen
onderdanen die irregulier op EU-grondgebied verblijven.
Daarnaast wil Nederland zo veel mogelijk bonafide reizigers faciliteren.
Het verstrekken van meervoudige visa aan deze doelgroep, zoals de
Commissie nu voorstelt, is iets dat Nederland momenteel al in praktijk
brengt.
Nederland vindt daarnaast dat snel voortgang moet worden gemaakt met
modernisering en digitalisering van het visumproces en met processen
die beter aansluiten bij de uitdagingen van nu, waaronder specifiek de
wereldwijde samenwerking met externe dienstverleners en de stappen in
het realiseren van digitale dienstverlening.
b) Beoordeling + inzet ten aanzien van dit voorstel
Het kabinet staat positief tegenover de mededeling en de verordening met
de aanpassingen aan de Visumcode.
Mededeling
Het kabinet staat in beginsel positief tegenover de aangekondigde
wijzigingen van het juridische kader van het VIS, maar kan deze pas goed
beoordelen na publicatie van de daarbij behorende voorstellen.
Het kabinet staat ervoor open om te bezien of het visumbeleid ook
gekoppeld kan worden aan andere thema’s binnen het migratiebeleid. Dit
past in het geïntegreerde migratiebeleid van het kabinet dat een brede en
verhoogde inzet voorstaat om internationale migratie te reguleren,
waaronder het beter waarborgen van effectieve terugkeer.
Als het gaat om eventuele vervanging van de bilaterale visumvrijstellingsovereenkomsten door een ander instrument, wil het kabinet conform
afspraak het onderzoek afwachten dat drie jaar na inwerkingtreding van
het EES zal worden gedaan.
Het kabinet steunt het voornemen van de Commissie om een haalbaarheidsonderzoek te doen naar digitale visa. Het kabinet ziet deze haalbaarheidsstudies zo spoedig mogelijk tegemoet. Ook staat het positief ten
opzichte van een debat over de inrichting van het visumproces. Het
kabinet is van mening dat naast het tegengaan van illegale migratie, het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2547

5

beschermen van de veiligheid de laatste jaren steeds belangrijker is
geworden. Mede hierdoor is zowel lokale kennis als kennis vanuit
Nederland en de rest van Europa van belang. Het organiseren van het
gehele visumproces op een consulaat en het uitgangspunt van de huidige
Visumcode dat voornamelijk lokale kennis en omstandigheden relevant
zijn is daarom niet meer vanzelfsprekend. Nederland vindt dat het aan
lidstaten zelf is om te bepalen hoe zij de organisatie van het visumproces
organiseren, op een consulaat, een centrale autoriteit of anderszins.
Verordening
Nederland zal inzetten op een sterke link met de aanpak van terugkeerproblematiek, waarbij rekening wordt gehouden met de effectiviteit van die
maatregelen en de implicaties voor de externe betrekkingen. Nederland
zal erop inzetten dat de conditionaliteit van visumfacilitaties bij goede
terugkeersamenwerking wordt gelegd. Daarnaast kan visumbeleid
interessant zijn voor andere beleidsterreinen zoals bijvoorbeeld handel.
De mogelijkheid tot het elektronisch aanvragen en ondertekenen van het
visum, het verhogen van de visumleges, de gestroomlijnde procedures
voor afgifte van meervoudige visa aan regelmatige reizigers, het
afschaffen van de verschijningsplicht bij visumaanvragen van regelmatige
reizigers en de langere aanvraagtermijn zijn zaken waar het kabinet zich
goed in kan vinden. Het kabinet zet in op de mogelijkheid om verdere
innovatie van het visumproces mogelijk te maken, bijvoorbeeld door
pilots toe te staan voor het digitaal uitgeven van visa. Daarbij zet
Nederland erop in ook de veiligheid en gegevensbescherming in
Europese kaders te borgen. De verwerking van persoonsgegevens die
hieruit voortvloeit, dient plaats te vinden in overeenstemming met de
Algemene verordening gegevensbescherming, richtlijn (EU) 2016/680 van
27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in
verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde
autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing
en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen,
en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van
Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad en met de grondrechten op
eerbiediging van het privéleven en de bescherming van persoonsgegevens (resp. artikel 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de
Europese Unie).
Het kabinet steunt tevens het voorstel om de Visumcode aan te passen
aan het huidige gebruik van externe dienstverleners (inclusief tariefstelling), door het uitbesteden niet meer als een laatste redmiddel te
formuleren. Dat sluit aan bij de Nederlandse praktijk en maakt het
mogelijk om de dienstverlening dichter bij de klant te brengen. Tevens zet
het kabinet in op een grotere Europese rol in monitoring van de externe
dienstverleners, zowel op de fysieke uitvoering van het visumaanvraagproces als op de integriteit van de systemen waarop de gegevens van
aanvragers worden opgeslagen. Het nieuw instellen van een jaarlijkse
rapportageverplichting voor de lidstaten lijkt Nederland echter niet nodig.
Het kabinet staat positief ten opzichte van een aanpassing van de leges en
de bijbehorende onderbouwing dat die eventuele extra middelen dienen
te worden gebruikt om de kwaliteit en integriteit van het onderzoek van
visumaanvragen te waarborgen.
Het kabinet ziet liever dat de huidige beslistermijn wordt gehandhaafd. In
de meeste gevallen worden aanvragen nu ruim binnen de huidige
wettelijke termijnen afgehandeld, maar wetgeving moet niet in de weg
staan dat in voorkomende gevallen uitvoeriger wordt getoetst op
bijvoorbeeld de binnenlandse veiligheid of openbare orde.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2547

6

Nederland is geen voorstander van het faciliteren van korte termijn
toerisme door het mogelijk te maken om krachtens een tijdelijke regeling
visa aan de grens te verstrekken. Bij het afgeven van een visum aan de
grens kan maar een zeer beperkt onderzoek plaatsvinden. De meerwaarde
van de visumplicht is dat de toetsing plaatsvindt voordat men zich meldt
aan de grens. Ook voor toerisme van visumplichtige vreemdelingen, acht
Nederland die toetsing vooraf nodig. Het afgeven van visa aan de grens
zou alleen, zoals nu het geval is, in onvoorziene en ongeplande situaties
plaats moeten kunnen vinden.
c) Eerste inschatting van krachtenveld
Lidstaten staan positief tegenover een aanpassing van de Visumcode met
het oog op economische groei van de EU, door facilitaties op te nemen
voor regelmatige bonafide reizigers, maar ook tegenover de maatregelen
om de recente uitdagingen op migratie- en veiligheidsgebied het hoofd te
kunnen bieden. Er is onder de lidstaten in ieder geval veel steun voor het
opnemen van een link tussen visumbeleid en terugkeer in de gewijzigde
Visumcode. Ook bestaat er brede steun van lidstaten om te kijken naar
coherentie tussen visumbeleid en overige beleidsonderwerpen en
verhoging van de visumleges. Het faciliteren van het toerisme door
middel van afgifte van visa aan de grens is controversieel. Of daar een
meerderheid voor bestaat is de vraag. Naar verwachting zullen verschillende lidstaten tegen inkorting van de behandeltermijn zijn, maar het is
nog niet bekend of dit een meerderheid is en hoe stevig daarop zal
worden ingezet.
4. Beoordeling bevoegdheid, subsidiariteit en proportionaliteit
a) Bevoegdheid
Het kabinet oordeelt positief ten aanzien van de bevoegdheid voor de
verordening. De Commissie baseert de bevoegdheid van de EU voor de
Verordening op artikel 77, tweede lid, onder a, VWEU. Op grond van dit
artikel is de EU bevoegd maatregelen vast te stellen op het terrein van
visa en andere verblijfstitels van korte duur. Het kabinet acht dit de juiste
rechtsgrondslag.
Ook de grondhouding ten opzichte van de bevoegdheid voor de
mededeling is positief. Op het terrein van de ruimte van vrijheid,
veiligheid en recht, is sprake van een gedeelde bevoegdheid van de EU en
de lidstaten (artikel 4, tweede lid, VWEU).
b) Subsidiariteit
Het oordeel van Nederland ten opzichte van de subsidiariteit is zowel ten
opzichte van de mededeling als de Verordening positief. De Schengenzone zonder binnengrenscontroles kan niet functioneren zonder een
gemeenschappelijk Europees visumbeleid. Aanpassing van dit beleid aan
de huidige uitdagingen en kansen, door bijvoorbeeld de in de mededeling
aangekondigde aanpassingen van het VIS, kan slechts op het niveau van
de Unie plaatsvinden.
Met betrekking tot het voorstel voor een verordening geldt meer specifiek
dat het doel hiervan is de regels van de Visumcode verder te ontwikkelen
en te verbeteren met betrekking tot de voorwaarden en procedures voor
de afgifte van visa van korte duur. Dit kan niet worden verwezenlijkt op
het niveau van de lidstaten, omdat alleen de Unie bestaande wetgeving
van de unie (de Visumcode) kan wijzigen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2547

7

c) Proportionaliteit
De proportionaliteit van de voorgestelde verordening wordt positief
beoordeeld.
De voorgestelde wijzigingen geven een goede balans tussen het stimuleren van het reizen naar de EU en het bestrijden van onregelmatige
immigratie/het beschermen van de veiligheid en gaan naar de inschatting
van het kabinet niet verder dan hiervoor noodzakelijk is.
De grondhouding ten opzichte van de proportionaliteit van de acties die in
de mededeling worden aangekondigd is ook positief. Met de aangekondigde aanpassingen van het VIS zal de veiligheid van het visumproces op
passende wijze worden verhoogd. Dit is een belangrijk onderdeel van de
doelstelling om het reizen naar de EU te stimuleren en onregelmatige
immigratie te bestrijden en de veiligheid te beschermen.
5. Financiële implicaties, gevolgen voor regeldruk en administratieve lasten
a) Consequenties EU-begroting
Het voorstel heeft geen gevolgen voor de EU-begroting. De leges gaan
naar de lidstaten.
b) Financiële consequenties (incl. personele) voor rijksoverheid en/ of
decentrale overheden
De verhoging van de leges van € 60 naar € 80 zal voor Nederland naar
verwachting circa € 9 miljoen aan extra inkomsten per jaar opleveren. De
budgettaire gevolgen worden ingepast op de begroting van het beleidsverantwoordelijke departement, conform de regels van de budgetdiscipline. De extra leges zullen worden aangewend om het visumproces te
verbeteren, waaronder opleiding en personeel voor de Regionale Service
Organisaties (RSO’s)/Consulaire Service Organisatie (CSO).
c) Financiële consequenties (incl. personele) voor bedrijfsleven en burger
Als alle lidstaten vaker meervoudige visa voor langere duur afgeven, zal
dat naar verwachting leiden tot meer bezoeken aan het Schengengebied.
Dit komt het bedrijfsleven, waaronder de toeristensector, ten goede. Voor
reguliere visumaanvragers zullen de kosten € 20 per visumaanvraag
stijgen, voor kinderen tussen de 6 en 12 jaar € 5 per visumaanvraag.
Regelmatige reizigers zullen vaker een meervoudig visum voor meerdere
jaren krijgen, dat een besparing oplevert.
d) Gevolgen voor regeldruk/administratieve lasten voor rijksoverheid,
decentrale overheden, bedrijfsleven en burger
Ten aanzien van de regeldruk bestaat er een gemengd beeld. Enerzijds kan
de voorgestelde verkorting van de beslistermijn voor visumaanvragen een
extra belasting vormen voor de consulaten en RSO’s/CSO. Anderzijds zal
het voorstel voor (visumplichtige) burgers die regelmatig naar het
Schengengebied reizen tot gevolg hebben dat ze minder vaak een visum
moeten aanvragen, dus minder administratieve lasten hebben.
e) Gevolgen voor concurrentiekracht
N.v.t.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2547

8

6. Implicaties juridisch
a) Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving en/of
sanctionering beleid (inclusief toepassing van de lex silencio positivo)
Geen.
b) Gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen, incl. NL-beoordeling
daarvan
Op basis van het voorstel krijgt de Commissie de bevoegdheid om de
visumleges door middel van een gedelegeerde handeling te wijzigen. Op
basis van de huidige Visumcode worden de visumleges bij gewone
wetgevingsprocedure aangepast. De leges zijn sinds de vaststelling
daarvan in 2006 niet aangepast. Het kabinet steunt het voorstel van de
Commissie om iedere twee jaar te kijken of een inflatiecorrectie nodig is,
en om de leges met een flexibeler instrument, zoals een gedelegeerde
handeling, te kunnen aanpassen.
De volgende elementen zullen via uitvoeringshandelingen worden
bepaald:
• Vaststellen lokale lijst ondersteunende documenten;
• Door de plaatselijke Schengensamenwerking voorgestelde afwijking
van de standaardregeling voor verstrekking van meervoudige visa aan
regelmatige reizigers;
• Visummaatregelen tegen een bepaald derde land, als blijkt dat dat land
niet of onvoldoende meewerkt aan het terugnemen van eigen
onderdanen;
• Vaststellen bijzonderheden bij invullen van de visumsticker;
• Vaststellen bijzonderheden voor plakken van de visumsticker;
• Aannemen van instructies voor het uitgeven van visa aan zeelieden;
• Aannemen van instructies betreffende de praktische uitvoering van de
bepalingen van de Visumcode.
Het gaat om uitvoering van de regelgeving, de voorgestelde uitvoeringshandelingen zijn naar het oordeel van het kabinet het hiervoor geëigende
instrument.
c) Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen) met
commentaar t.a.v. haalbaarheid
Voorgesteld wordt om de verordening de dag volgend op de dag van
bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie in
werking te laten treden, en vanaf 6 maanden nadien toe te passen. Deze
termijn is voor Nederland toereikend.
d) Wenselijkheid evaluatie-/horizonbepaling
Er is voorzien in een evaluatie in artikel 2 van het voorstel tot wijziging
van de Visumcode: de Commissie zal drie jaar na de datum dat de
gewijzigde verordening wordt toegepast, een evaluatie opmaken over de
toepassing ervan. Het kabinet steunt dit.
7. Implicaties voor uitvoering en/of handhaving
a) Uitvoerbaarheid
De uitvoering van de verordening ligt voor een groot deel bij de Nederlandse consulaten en RSO’s/CSO. De verkorte beslistermijnen zijn een
punt van zorg. Het verkorten van de beslistermijn is niet op te vangen met

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2547

9

de huidige personele bezetting op de posten, RSO’s/CSO en bij de IND.
Tijdens piekperiodes en bij consultatie plichtige nationaliteiten is de
verkorte beslistermijn niet altijd haalbaar. Ook als een extra toetsing op
bijvoorbeeld veiligheidsrisico’s nodig is, is 10 kalenderdagen kort.
b) Handhaafbaarheid
Op naleving van de verordening wordt toegezien door de Europese
Commissie. De voorgestelde wijzigingen leveren geen grootschalige
veranderingen op ten opzichte van de huidige handhaafbaarheid van de
verordening.
8. Implicaties voor ontwikkelingslanden
Het voorstel heeft een gelijk effect op ontwikkelingslanden en
niet-ontwikkelingslanden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2547

10