Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

34 104

Langdurige zorg

29 248

Wijziging van een aantal
socialeverzekeringswetten ter verkorting van
beslistermijnen bij beschikkingen op aanvraag
(Wet beslistermijnen sociale verzekeringen)

Nr. 316

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR MEDISCHE ZORG
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 13 januari 2021
In deze brief reageer ik, mede namens de Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (VWS), op het onderzoeksrapport van de Nederlandse
Zorgautoriteit (NZa) naar de toegankelijkheid, beschikbaarheid en
organiseerbaarheid van de medisch-generalistische zorg1 voor patiënten
met een indicatie op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz). Het rapport
is voor de zomer door mijn ambtsvoorganger aan uw Kamer gezonden2.
Voordat ik mijn reactie toelicht, sta ik stil bij het vraagstuk rondom
medisch-generalistische zorg (MGZ) en licht ik toe waarom de urgentie
groeit om de opdracht die hieruit volgt gezamenlijk aan te pakken. In het
laatste deel reageer ik op de aanbevelingen in het rapport van de NZa.
Kernpunten
•

•

•

1
2

kst-34104-316
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Het is een gezamenlijke opdracht om de beschikbaarheid van
medisch-generalistische zorg (MGZ) overdag en in de avond- nacht en
weekenden (ANW) voor alle patiënten die daar behoefte aan hebben te
garanderen. Op dit moment is dat niet vanzelfsprekend. De urgentie
van deze opdracht neemt toe door de schaarste aan betrokken artsen,
de toename van mensen met een complexe zorgvraag en het
veranderend zorglandschap.
Ik deel het advies van de NZa dat er goede afspraken moeten worden
gemaakt tussen betrokken professionals over de verantwoordelijkheid
voor deze zorg en de samenwerking. Betrokken artsen moeten daarin
wel worden gefaciliteerd. Ook dit is een gezamenlijke opdracht. In de
gehandicaptensector is hieraan invulling gegeven met een convenant.
Op verzoek van uw Kamer ga ik hierover ook met partijen in de
ouderenzorg in gesprek.
Ook deel ik het advies van de NZa om de MGZ voor mensen met een
Wlz-indicatie onder te brengen in de Wlz of de Zvw. Ik vind het echter
NZa-rapport: Onderzoek Medisch-generalistische zorg voor Wlz-patiënten
Kamerstuk 34 104, nr. 300

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 34 104, nr. 316

1

•

•

niet gepast om drie maanden voor de verkiezingen een dergelijk
ingrijpend besluit te nemen.
Vanwege de voordelen die ik zie ten aanzien van het regionaal
inkopen/organiseren van MGZ, het in één hand brengen van de
zorgplicht en de samenwerking van professionals, zal ik de komende
maanden positionering binnen de Zvw verder te onderzoeken in
samenwerking met de NZa, ZiNL en andere partijen in het veld.
Tegelijkertijd zal ik onderzoeken of de voordelen die in deze brief zijn
genoemd voor positionering in de Zvw, ook in de Wlz kunnen worden
gerealiseerd.

Gezamenlijke opdracht rondom medisch-generalistische zorg
In de brief van december 20193 zijn de signalen over afnemende beschikbaarheid, toegankelijkheid en organiseerbaarheid van medischgeneralistische zorg (zorg zoals huisartsen, specialisten ouderengeneeskunde en artsen voor verstandelijk gehandicapten in samenspel bieden)
beschreven. Iedere Nederlander heeft recht op medisch-generalistische
zorg. Ook mensen met een complexe zorgvraag. Ik zie het als de gezamenlijke opdracht van beroepsgroepen, zorgaanbieders, zorgkantoren en
-verzekeraars, het Zorginstituut Nederland, de NZa en het Ministerie van
VWS om te organiseren dat deze zorg beschikbaar en toegankelijk is en
blijft.
Deze gezamenlijke opdracht houdt het volgende in:
• We werken aan de beschikbaarheid van medisch-generalistische zorg
(MGZ).
• We zorgen ervoor dat deze zorg niet alleen overdag, maar ook in de
avond- nacht en weekenden (ANW), 24 uur per dag, 7 dagen per week
(24/7) beschikbaar is.
• We werken aan de toegankelijkheid van MGZ voor alle patiënten die
daar behoefte aan hebben, ook patiënten met een complexe zorgvraag. Op dit moment is dat niet vanzelfsprekend.
• We werken eraan dat deze zorg op de juiste plek, en daarmee
plaats-onafhankelijk, beschikbaar is: in de eerste lijn, binnen het
eerstelijnsverblijf (ELV) en geriatrische revalidatiezorg (GRZ), en in de
langdurige zorg voor patiënten met een Wlz-indicatie.
• We werken eraan dat huisartsen, specialisten ouderengeneeskunde en
artsen voor verstandelijk gehandicapten, die ieder een rol hebben in
het leveren van MGZ aan mensen met een complexe zorgvraag,
voldoende worden gefaciliteerd om deze zorg te kunnen leveren.
Urgentie groeit om gezamenlijke opdracht verder aan te pakken
Mede op basis van gesprekken met partijen constateer ik dat verschillende
ontwikkelingen bijdragen aan een groeiende urgentie voor de aanpak van
dit vraagstuk.
1. Schaarste aan artsen
Er is krapte op de arbeidsmarkt van artsen die MGZ verlenen. De
zorgvraag van patiënten wordt steeds complexer en de beschikbare
capaciteit van huisartsen, specialisten ouderengeneeskunde en artsen
voor verstandelijk gehandicapten groeit niet in iedere regio in verhouding
mee. In tijden van schaarste slaagt niet iedere aanbieder van intramurale
of geclusterd georganiseerde Wlz-zorg erin om de 24/7 medische
beschikbaarheid goed te organiseren. Corona heeft de impact van
schaarste extra zichtbaar gemaakt. De uitval van de al schaarse artsen in
3

Kamerstuk 34 104, nr. 272

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 34 104, nr. 316

2

combinatie met een hoog risico op besmetting, draagt bij aan fysieke en
mentale belasting van de nog beschikbare zorgprofessionals4.
2. Toename van patiënten met een complexe zorgvraag
Mensen worden ouder en de zorgvraag van ouderen wordt complexer.
Ook mensen met een verstandelijke beperking worden ouder, waardoor zij
geconfronteerd worden met ouderdomsklachten en dementie. De huisarts
krijgt hierdoor meer patiënten met een complexe zorgvraag en moet
daarbij een beroep kunnen doen op de expertise van een specialist
ouderengeneeskunde of arts voor verstandelijk gehandicapten om
passende zorg aan deze patiënten te verlenen. Dit is niet overal
gegarandeerd.
3. Nieuwe organisatievormen in een veranderend zorglandschap
Mensen met een complexe zorgvraag wonen langer thuis of verhuizen
naar een kleinschalige woonvorm of -instelling. Ook deze beweging
draagt bij aan een toenemend aantal patiënten met een complexe
zorgvraag bij de huisarts en de daarmee groeiende behoefte aan de
expertise van specialisten ouderengeneeskunde en artsen voor verstandelijk gehandicapten in de eerste lijn. In de eerste lijn ontstaan steeds
meer nieuwe organisatievormen waar voormalig instellingsartsen in een
ambulant samenwerkingsverband of bij een zorggroep van huisartsen
werken. Desondanks zijn artsen voor verstandelijk gehandicapten en
specialisten ouderengeneeskunde nog veelal werkzaam in loondienst bij
behandeldiensten van instellingen.
NZa-rapport over medisch-generalistische zorg voor
Wlz-patiënten
11 april 2019 (Kamerstuk 34 104, nr. 247) stuurde ik uw Kamer mijn reactie
op het advies van het Zorginstituut om de functie behandeling, waar
medisch generalistische zorg onderdeel van uitmaakt, onder te brengen in
de Wlz met het oog op integraliteit van zorg. Ik heb aangegeven dit advies
niet op te volgen met de volgende overwegingen:
1. Risico op verslechtering van toegankelijkheid van de artsenfunctie in
de Wlz;
2. Mogelijke inperking van de keuzevrijheid voor cliënten;
3. Onduidelijkheid over de doelmatigheid van de behandelfunctie binnen
de Wlz.
Met name naar aanleiding van de eerste overweging heb ik de NZa
gevraagd de toegankelijkheid, beschikbaarheid en organiseerbaarheid van
MGZ te onderzoeken. De NZa beschrijft in haar onderzoeksrapport
verschillende knelpunten die hierbij naar voren komen. De NZa noemt een
zwaardere zorgvraag van patiënten, ontbrekende randvoorwaarden,
ontbrekende samenwerking in de keten voor MGZ en aanbiedersgerichte
en versnipperde bekostiging van MGZ, als belangrijkste knelpunten5. In de
volgende passages beschrijf en reageer ik op de aanbevelingen die de
NZa doet om deze knelpunten te verminderen:
1. De huisarts, specialist ouderengeneeskunde en arts voor
verstandelijke gehandicapten moeten ervoor zorgen dat vanuit
ieders kennis en kunde en met samenwerkingsafspraken de
zorg voor patiënten met een Wlz-indicatie op elkaar aansluit
en dat ieders verantwoordelijkheid helder is.

4
5

Kamerstuk 25 295, nr. 461
NZa-rapport: Onderzoek Medisch-generalistische zorg voor Wlz-patiënten, p. 3

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 34 104, nr. 316

3

De NZa constateert een gebrek aan afstemming, coördinatie en samenwerking tussen alle betrokkenen rondom MGZ. De NZa ziet een duidelijke
opdracht voor artsen om ervoor te zorgen dat de zorg op elkaar aansluit
en dat ieders verantwoordelijkheid helder is. De NZa ziet ook dat er
gezamenlijke afspraken van betrokken partijen nodig zijn om de juiste
randvoorwaarden te organiseren. De NZa geeft aan dat regionale sturing
en afstemming moet worden opgepakt door zorgverzekeraars of
zorgkantoren, afhankelijk van de keuze rondom de positionering van MGZ
in de Wlz of Zvw.
Reactie op de aanbeveling gericht op samenwerkingsafspraken
Ik vind het noodzakelijk dat beroepsgroepen afspraken met elkaar maken
over hun taken en verantwoordelijkheden in het verlenen van medisch
generalistische zorg. Bovendien zijn samenwerkingsafspraken met andere
betrokken partijen over goede randvoorwaarden nodig, zodat artsen
regionaal 24-uur per dag de juiste zorg op de juiste plek kunnen bieden.
Deze afspraken kunnen gaan over:
• het vergroten van medisch bewustzijn bij zorgmedewerkers op locatie;
• het verbeteren van de medische bedrijfsvoering rondom artsen;
• de gerichte inzet van verpleegkundig specialisten, physician assistants
en verpleegkundigen, bijvoorbeeld door taakherschikking;
• het verbeteren van gegevensuitwisseling («de juiste medische
informatie, plaats-onafhankelijk en op ieder moment beschikbaar
maken»).
Ik constateer dat er goede stappen worden gezet in de gehandicaptenzorg.
Ik ben verheugd dat onder regie van de Vereniging Gehandicaptenzorg
Nederland (VGN) een convenant is gesloten, waarin samenwerkingsafspraken tussen beroepsgroepen en andere betrokken partijen tot stand
zijn gekomen. Het convenant Randvoorwaarden en facilitering medisch
generalistische zorg voor mensen met een beperking treft u als bijlage
van deze brief6.
Verschillende acties in het convenant richten zich op het verbeteren van
medische kennis en deskundigheid in zorginstellingen in de gehandicaptenzorg. Daarmee wordt uitvoering gegeven aan de motie van de
Kamerleden Bergkamp en Slootweg7 gericht op het versterken van kennis
over de zorgbehoeften van mensen met een verstandelijke beperking.
Ik heb het afgelopen jaar verschillende acties in gang gezet om samenwerkingsafspraken in de MGZ te stimuleren. Zo zijn partijen uit de gehandicaptenzorg bij elkaar gebracht om te werken aan het imago en de
instroom van artsen voor verstandelijk gehandicapten in de opleiding.
Tevens heeft Vilans in opdracht van VWS een portrettenbundel met
praktijkvoorbeelden van MGZ samengesteld, deze bundel treft u in bijlage
28. Ook is er een analyse gemaakt van knelpunten bij gegevensuitwisseling in de gehandicaptenzorg. De analyse treft u in bijlage 39. De
komende tijd wordt met de convenantpartijen gekeken naar een vervolg.
Tegelijkertijd constateer ik dat bestuurlijke samenwerkingsafspraken over
MGZ in de ouderenzorg nog niet op landelijk niveau tot stand komen. Wel
zie ik op regionaal niveau voorbeelden van bestuurlijke samenwerking. Zo

6

Bijlage 1: Het convenant Randvoorwaarden en facilitering medisch generalistische zorg voor
mensen met een beperking. Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl
7
Kamerstuk 24 170, nr. 225
8
Bijlage 2: 18 praktijkvoorbeelden van medisch-generalistische zorg. Raadpleegbaar via
www.tweedekamer.nl
9
Bijlage 3: Gegevensuitwisseling bij Medisch-Generalistische Zorg in de Gehandicaptenzorg.
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 34 104, nr. 316

4

is er in ’t Gooi een convenant met regionale afspraken gesloten10. Ook in
de ouderenzorg zijn goede afspraken nodig, om te zorgen dat MGZ 24/7
beschikbaar is voor alle patiënten met een complexe zorgvraag. Ik ga in
het voorjaar van 2021 opnieuw in gesprek met beroepsgroepen, brancheverenigingen en stelselpartijen in de ouderenzorg over het maken van
samenwerkingsafspraken bij medisch generalistische zorg. Hiermee geef
ik uitvoering aan de motie van Kamerlid Peters11.
2. Breng de MGZ onder in de Wlz of de Zvw
Het doelmatig inzetten van capaciteit wordt, juist bij schaarste op de
arbeidsmarkt, door de NZa van groot belang gezien. Daarvoor is een
goede afstemming nodig tussen alle schakels in de keten, waarbij ook
deze keten in samenhang wordt ingekocht. Door MGZ in zijn geheel
binnen de Zvw of Wlz onder te brengen, wordt respectievelijk óf de
zorgverzekeraar óf de Wlz-uitvoerder verantwoordelijk voor de inkoop van
een samenhangende keten van zorgaanbod. De zorgplicht ligt dan bij één
partij en de bekostiging kan eenvoudiger worden ingericht. De NZa
voorziet daarmee complexiteitsreductie en doelmatigheidsopbrengsten.
Reactie op de aanbeveling gericht op positionering in één regime
Ik onderschrijf de aanbeveling van de NZa dat het noodzakelijk is om de
MGZ in één regime onder te brengen, omwille van heldere verantwoordelijkheidsverdeling, reductie van complexiteit en doelmatige inzet van
schaarse zorgcapaciteit.
In de brief van 11 april 201912 is toegelicht dat het noodzakelijk is om
pakketverschillen voor patiënten met een Wlz-indicatie weg te nemen om
de zorg overzichtelijker te maken, en werd prioriteit gegeven aan de
artsenfunctie.
Het positioneren van MGZ in Zvw of Wlz leidt tot een meerjarig traject met
een wetswijziging, budgettaire verschuivingen tussen Wlz en Zvw,
eventuele aanpassingen van de bekostiging en verschuiving van de
zorginkoop. Ik acht het daarom niet passend om – drie maanden voor de
verkiezingen – een besluit te nemen over de positionering van MGZ. Dit
complexe onderwerp vraagt om een definitief besluit in een volgende
regeerperiode, mede in het licht ook van de andere vormen van behandeling. Ik zie het wel als mijn verantwoordelijkheid besluitvorming
hierover goed voor te bereiden. In dat kader zie ik ook deze reactie op het
NZa-rapport.
De keuze voor positionering van MGZ in de Wlz of de Zvw moet bijdragen
aan de opdracht om 24/7 medische beschikbaarheid te realiseren van
MGZ op de juiste plek. Hieronder schets ik vier thema’s die een belangrijke rol spelen bij de besluitvorming en geef ik aan welke stappen ik zal
zetten om de toekomstige besluitvorming voor te bereiden.
1. De inkoop en organisatie van medisch-generalistische zorg op
regionaal niveau kent voordelen ten opzichte van de inkoop en
organisatie op instellingsniveau
Op dit moment bestaan er twee regimes van 24/7 medische beschikbaarheid naast elkaar. Voor de ene helft van de Wlz-populatie wordt de
24/7 beschikbaarheid van huisartsenzorg op het niveau van
Wlz-instellingen vanuit het instellingsbudget georganiseerd. De andere
helft van de Wlz-populatie heeft, net als de rest van de Nederlanders,
10

https://so.gva2025.nl/?avada_portfolio=anders-behandelen
Kamerstuk 35 570 XVI, nr. 123
12
Kamerstuk 34 104, nr. 247
11

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 34 104, nr. 316

5

aanspraak op inschrijving bij de huisarts via de Zvw en toegang tot de
huisartsenpost voor spoedzorg in de ANW. Alle patiënten met een
Wlz-indicatie hebben aanspraak op de specifieke deskundigheid van
specialist ouderengeneeskunde of arts verstandelijk gehandicapten via de
Wlz. Patiënten zonder Wlz-indicatie hebben aanspraak op de specifieke
deskundigheid van de specialist ouderengeneeskunde en arts voor
verstandelijk gehandicapten vanuit de Zvw, op aanvraag van de huisarts.
Het inkopen en organiseren van 24/7 beschikbaarheid van MGZ op grond
van de Wlz, vindt plaats op instellingsniveau. Uit gesprekken met
aanbieders en artsen maak ik op dat dit kan leiden tot competitie tussen
zorgaanbieders om de beschikbaarheid van schaarse artsen. Een
verschuiving van het organiseren van 24/7 beschikbaarheid van MGZ op
instellingsniveau naar regionaal niveau zie ik daarom als belangrijke stap
naar toekomstbestendige MGZ, overdag en in de nacht. Concreet betekent
dit dat 24/7 MGZ niet langer op instellingsniveau wordt ingekocht, maar
op regionaal niveau. Of de Wlz-uitvoerder of de zorgverzekeraar is daarbij
de voor de hand liggende financier van MGZ.
De NZa beschrijft in haar rapport diverse voor- en nadelen voor de
organiseerbaarheid, toegankelijkheid en betaalbaarheid bij het onderbrengen van MGZ onder de Zvw dan wel de Wlz. Zo ziet de NZa dat op dit
moment het regionaal organiseren van MGZ vanuit de Wlz nog niet
mogelijk is. Hiervoor is het noodzakelijk dat zorgkantoren de juiste
instrumenten krijgen om deze opdracht vorm te kunnen geven in
zorginkoop, zoals zorgverzekeraars die al kennen.
Ook ziet de NZa dat de positionering van MGZ in de Zvw kansen biedt
voor het doelmatig inzetten van de schaarse capaciteit aan artsen. De NZa
beschrijft dat bestaande eerstelijnsstructuren voor patiënten zonder
Wlz-indicatie en reguliere huisartsenposten dan kunnen uitgroeien tot een
24/7-beschikbaarheidsstructuur voor MGZ voor alle patiënten, waarin ook
de specialist ouderengeneeskunde en arts voor verstandelijk gehandicapten een plek krijgen.
Ik wil de NZa vragen een verkenning te doen of en welke aanpassingen er
binnen de huidige bekostiging te maken zijn om 24/7 MGZ in de regio te
kunnen organiseren. Deze verkenning kan bijdragen aan scherpere
beeldvorming over de toekomst en daarmee aan zorgvuldige politieke
besluitvorming over positionering.
Ik wil ook met een expertgroep nadenken over praktische vervolgstappen
richting een toekomstbestendige inrichting van 24/7 MGZ in de regio. Ik
denk daarbij aan een expertgroep met praktiserende artsen uit de
betrokken beroepsgroepen die ook (wetenschappelijke) onderzoek over dit
onderwerp hebben gedaan. Ik wil daarbij gebruik maken van de bevindingen vanuit het actieonderzoek «Duurzame medische zorg aan ouderen
in de regio» van de Erasmus School of Health Policy & Management. Dit
onderzoek is gestart binnen het Programma Thuis in het Verpleeghuis.
Een tussenrapportage van dit onderzoek laat zien dat pilots gericht op
duurzame medische zorg in de regio voor ouderen rapporteren dat
regionale initiatieven worden belemmerd door prikkels om de zorg op
instellingsniveau te organiseren13.

13

https://www.waardigheidentrots.nl/praktijk/publicatie-duurzame-medische-zorg/#

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 34 104, nr. 316

6

2. Het duidelijk beleggen van de zorgplicht voorkomt onduidelijkheid over verantwoordelijkheden en neemt complexiteit bij de
bekostiging van geleverde zorg weg
De zorgplicht voor het organiseren van 24-uurs medische beschikbaarheid
is op dit moment verdeeld over zorgverzekeraars en zorgkantoren. Deze
gedeelde verantwoordelijkheid leidt in de praktijk tot onduidelijkheid en
complexiteit. In de Wlz bestaan bijvoorbeeld geen specifieke prestaties en
tarieven voor de bekostiging van huisartsenzorg. Het is voor huisartsen
daarom niet mogelijk om huisartsenzorg aan Wlz-patiënten die verblijven
in een instelling met behandeling, eenvoudig te declareren. Zorgaanbieders kunnen in onderaannemerschap afspraken maken met huisartsen
op basis van onderlinge dienstverlening. Zorgkantoren hebben geen
prestaties en tarieven voorhanden om rechtstreeks MGZ te kunnen
inkopen voor patiënten met een Wlz-indicatie bij huisartsenpraktijken en
huisartsenposten. Ook om deze reden ga ik de NZa vragen te verkennen
of en welke aanpassingen er binnen de huidige bekostiging te maken zijn
om 24/7 MGZ in de regio te kunnen organiseren.
3. De toekomstige positionering van MGZ moet bijdragen aan de
samenwerking van beroepsgroepen
Het is van belang dat drempels voor de samenwerking tussen huisartsen,
specialisten ouderengeneeskunde en artsen voor verstandelijk gehandicapten worden weggenomen. Nu zijn deze beroepsgroepen voor
financiering van de medisch-generalistische zorg aan patiëntgroepen
afhankelijk van financiering uit zowel de Zvw als Wlz. Om medischgeneralistische beschikbaarheid voor alle patiënten met een complexe
zorgvraag, 24/7 op de juiste plek te organiseren, is het nodig dat deze
beroepsgroepen nog verder inzetten op complementariteit en wederkerigheid. Het is nodig dat zij elkaars expertise aanvullen en elkaar
versterken binnen de eerste lijn, kortdurende verblijfszorg zoals ELV en
GRZ en binnen zorginstellingen. De NZa onderschrijft dat verwacht mag
worden dat synergievoordelen te behalen zijn wanneer MGZ wordt
gepositioneerd in de Zvw op grond waarvan eerstelijnszorg, ELV en GRZ
reeds wordt ingekocht.
Bij MGZ gaat het om zorg zoals huisartsen, specialisten ouderengeneeskunde en artsen voor verstandelijk gehandicapten in samenspel bieden.
Sinds 2020 bieden de specialist ouderengeneeskunde en arts voor
verstandelijke gehandicapten ook vanuit de Zvw zorg aan patiënten
zonder Wlz-indicatie. Een keuze voor regionale positionering van 24/7
MGZ in de Wlz heeft als consequentie dat voor 24/7 medische beschikbaarheid nog steeds vanuit twee domeinen een beroep wordt gedaan op
schaarse beroepsgroepen. Vanuit de Zvw voor patiënten zonder
Wlz-indicatie en vanuit Wlz voor patiënten met Wlz-indicatie. De
afstemming tussen zorgverzekeraars en zorgkantoren op grond van
andere regio’s gebaseerd op andere wettelijk kaders bemoeilijkt een
efficiënte allocatie van schaarse zorgcapaciteit. Dat werpt de vraag op of
het wenselijk is om vanuit twee domeinen 24/7 (schaarse) medische
beschikbaarheid te organiseren.
4. De schaarste aan artsen dwingt tot een efficiënte organisatie
van zorg
Op dit moment ontbreekt het aan inzicht over de praktijkvariatie bij de
inzet van de arts voor verstandelijk gehandicapten en specialist ouderengeneeskunde (bijv. praktijkvoering, normpraktijk, caseloads, nachtdiensten). Gezien de schaarste aan artsen en het toenemend aantal
patiënten met een complexe zorgvraag, is inzicht in de inzet van deze

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 34 104, nr. 316

7

beroepen noodzakelijk om de zorg toekomstbestendig te kunnen blijven
inrichten. Deze artsen moeten beschikbaar blijven voor kwetsbare cliënten
thuis en in een (kleinschalige) instelling. Ook huisartsen en verpleegkundigen moeten bij complexe zorgvragen kunnen blijven terugvallen op hun
expertise. De toekomstige positionering moet bijdragen aan een efficiënte
inzet van deze zorg.
Samenvattend
Gelet op het advies van de NZa vind ik het zinvol om, gelet op de
voordelen die ik hiervoor schetste, de komende maanden positionering
binnen de Zvw verder te onderzoeken in samenwerking met de NZa, ZiNL
en andere partijen in het veld. Tegelijkertijd zal ik onderzoeken of de
voordelen die in deze brief zijn genoemd voor positionering in de Zvw,
ook in de Wlz kunnen worden gerealiseerd, waarmee toekomstige
positionering van MGZ voor mensen met een indicatie in de Wlz een goed
alternatief wordt. Hierbij zal ik ook eventuele relaties met andere
onderdelen uit de Wlz-functie behandeling (farmaceutische zorg,
hulpmiddelen, mondzorg, paramedische zorg) in het oog houden, opdat
nieuwe problemen als gevolg van herpositionering zoveel als mogelijk
voorkomen worden.
Tot slot
In deze brief ben ik ingegaan op de gezamenlijke opdracht voor MGZ:
zorgen dat het vanzelfsprekend wordt dat voor alle patiënten met een
complexe zorgvraag, 24 uur per dag MGZ beschikbaar is op de juiste plek
in de regio.
Met deze brief wil ik bijdragen aan deze opdracht en aan de voorbereiding
van zorgvuldige politieke besluitvorming over deze opdracht in een
nieuwe regeerperiode. Ik vind het belangrijk dat de uiteindelijke inrichting,
organisatie en positionering van MGZ tot stand komt met betrokkenheid
van alle partijen die bij deze zorg betrokken zijn.
Daarom nodig ik alle belangstellenden van harte uit om uiterlijk 15 maart
2021 op deze brief te reageren. Dat faciliteer ik door een openbare
internetconsulatie. Deze brief is na verzending aan de Kamer te vinden op
www.internetconsultatie.nl. Parallel daaraan blijft ik in gesprek over de
gezamenlijke opdracht en de te realiseren samenwerkingsafspraken. De
urgentie van de gemeenschappelijke opdracht vraagt hierom.
De Minister voor Medische Zorg,
T. van Ark

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 34 104, nr. 316

8