Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

31 780

Wijziging van de Wet
arbeidsongeschiktheidsvoorziening
jonggehandicapten in verband met het
bevorderen van de participatie van
jonggehandicapten door werk en
arbeidsondersteuning

Nr. 9

BRIEF VAN DE MINISTER EN STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE
ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 24 maart 2009
Inleiding
Met deze brief wordt de toezegging in de nota naar aanleiding van het
verslag bij het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) (31 780, nr. 7, blz. 72) nagekomen dat de Tweede Kamer voor de plenaire behandeling van het wetsvoorstel een brief zal ontvangen over de relatie tussen de nieuwe Wajong
en de Wet sociale werkvoorziening (Wsw). In deze brief wordt uiteen gezet
hoe de vrije toegang tot de Wsw de doelstelling van de nieuwe Wajong
negatief kan beïnvloeden en worden aanvullende maatregelen voorgesteld om dit te voorkomen. In de bijlage bij deze brief worden vervolgens
alle specifieke vragen over de relatie tussen beide regelingen beantwoord
die zijn gesteld in het verslag bij voornoemd wetsvoorstel (31 780, nr. 7,
blz. 72).
Wsw kan doelstelling nieuwe Wajong negatief beïnvloeden
De nieuwe Wajong vormt de uitwerking van de omslag in beleid en
denken over jongeren met een beperking. In de nieuwe Wajong staat
voorop wat een jongere wel kan, in plaats van wat hij niet kan. Alle
jongeren dienen gelijke kansen te hebben. Het belangrijkste doel van het
wetsvoorstel is dan ook om jongeren met een beperking te ondersteunen
bij het vinden en behouden van een baan. Dit bevordert de emancipatie
en integratie in de samenleving van deze jongeren.
Op jongeren met een beperking die kunnen werken, is de werkregeling
van toepassing. Zij krijgen een recht op arbeidsondersteuning en worden
door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) maximaal
ondersteund bij het vinden en behouden van werk. Met de jonggehandicapte (en eventueel diens ouders) wordt een individueel participatieplan
opgesteld. Hierin is opgenomen wat de beste manier is om een baan te
vinden, welke ondersteuning daarbij beschikbaar is en welke rechten en

KST129332
0809tkkst31780-9
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 780, nr. 9

1

plichten de jongere heeft. De omslag in de Wajong, waarbij ondersteuning
bij het vinden en behouden van werk voorop staat in plaats van verstrekking van de uitkering, vindt haar logische consequentie in conditionering
van de inkomensondersteuning aan de eigen inzet van de Wajonger,
waarbij rekening wordt gehouden met wat redelijkerwijs van de Wajonger
kan worden verwacht.
De doelstelling van de nieuwe Wajong om zoveel mogelijk Wajongers te
ondersteunen richting regulier werk kan evenwel in het gedrang komen
doordat Wajongers met een verminderde arbeidsproductiviteit – die met
de nodige voorzieningen wel bij een reguliere werkgever kunnen werken –
er ook voor kunnen kiezen om aan de slag te gaan in het kader van de
Wsw. Worden zij toegelaten tot de Wsw dan zullen zij eerst geruime tijd
op de Wsw-wachtlijst moeten doorbrengen, waarna veelal beschutte
arbeid bij het sw-bedrijf in het verschiet ligt. Het wachten op werk komt
hun participatie, emancipatie en integratie evenwel niet ten goede en het
verrichten van werk dat geen recht doet aan hun capaciteiten en mogelijkheden belemmert hun verdere ontwikkeling. Bovendien verdringen zij
hiermee andere Wsw-geïndiceerden: Wajongers, die alleen in een
beschutte omgeving kunnen participeren én alle overige personen op de
wachtlijst die om te kunnen werken louter zijn aangewezen op de Wsw.
Voornoemde problematiek is reëel gezien het toenemende aantal Wajongers dat participatiemogelijkheden heeft en naar werk zal worden
toegeleid (circa 190 000 personen op lange termijn) en het relatief grote
aantal Wajongers dat de afgelopen jaren al een beroep heeft gedaan op
de Wsw. Eind 2007 bestaat ongeveer een kwart van alle Wsw-werknemers
uit Wajongers (circa 27 000 personen) en bestaat naar verwachting ongeveer 20 á 25% van de Wsw-wachtlijst uit Wajongers (circa 4 000 personen). Meer dan de helft van de werkende Wajongers heeft een Wsw-dienstbetrekking. Onder hen bevinden zich naar verwachting relatief veel
Wajongers die op grond van hun capaciteiten en mogelijkheden ook door
het UWV geplaatst hadden kunnen worden bij een reguliere werkgever.
Op basis van dossieronderzoek1 naar de participatiemogelijkheden van de
Wajong-instroom schat het UWV de verhouding tussen reguliere arbeid
(al dan niet met ondersteuning) en beschutte arbeid in op drie kwart
versus één kwart.
Maatregelen

1

Kenniscahier 08-01: De participatiemogelijkheden van de Wajong-instroom.

Met invoering van de nieuwe Wajong wordt Wajongers een reëel alternatief op werk bij een reguliere werkgever geboden. Met het recht op
arbeidsondersteuning en maximale ondersteuning van het UWV bij het
vinden en behouden van werk is het minder logisch voor Wajongers met
een verminderde arbeidsproductiviteit die kunnen werken bij een reguliere werkgever om zich nog langer te wenden tot de Wsw. Derhalve lijkt
het welhaast onvermijdelijk om over te gaan tot een regeling die ertoe
strekt dat met de invoering van de nieuwe Wajong de nieuw ingestroomde Wajongers alleen een Wsw-indicatie kunnen verkrijgen als het
UWV van oordeel is dat zij niet in staat zijn om te werken bij een reguliere
werkgever en zijn aangewezen op beschutte arbeid. Hierover vindt nog
overleg plaats met het UWV. Als vervolgens wordt overgegaan tot invoering wordt het oordeel van het UWV opgenomen in het participatieplan,
hetgeen voor bezwaar en beroep vatbaar is. De oordeelsvorming van het
UWV over de mogelijkheden voor Wajongers om beschutte arbeid dan
wel arbeid bij een reguliere werkgever te verrichten zal worden gemonitord. Aan het vrijwillige karakter van de Wsw wordt vervolgens niet
getornd. Dit betekent dat Wajongers die zijn aangewezen op beschutte
arbeid, er ook voor kunnen kiezen om geen Wsw-indicatie aan te vragen
zonder dat dit negatieve consequenties heeft voor hun aanspraak op

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 780, nr. 9

2

inkomensondersteuning op grond van de Wajong. Voor Wajongers die zijn
aangewezen op beschutte arbeid blijft de huidige Wsw toegankelijk totdat
definitieve beleidskeuzes zijn gemaakt over de toekomst van de Wsw op
basis van evaluatie van de voorgenomen pilots naar aanleiding van het
advies van de commissie fundamentele herbezinning Wsw. Zoals vermeld
in de kabinetsreactie op het advies zal bij eventuele invoering van een
nieuwe systematiek deze systematiek op iedereen van toepassing zijn, die
na 1 maart 2009 een Wsw-indicatie heeft aangevraagd en tegen die tijd
nog op de Wsw-wachtlijst staat.
Door voornoemde maatregelen te treffen wordt de participatie, emancipatie en integratie van Wajongers en Wsw-ers bevorderd. Zowel Wajongers die kunnen werken bij een reguliere werkgever als Wajongers die zijn
aangewezen op beschutte arbeid en overige Wsw-geïndiceerden behouden uitzicht op werk dat recht doet aan hun capaciteiten en mogelijkheden.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
J. P. H. Donner
De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
J. Klijnsma

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 780, nr. 9

3

Bijlage

In het verslag bij het wetsvoorstel tot wijziging van de Wajong (31 780,
nr. 6) hebben de leden van de CDA-fractie, de PvdA-fractie, de VVD-fractie
en de fractie van GroenLinks een aantal vragen gesteld over de relatie
tussen de nieuwe Wajong en de Wsw. Deze leden vragen onder andere
naar de verschillen en overeenkomsten tussen de werkregeling jonggehandicapten en de Wsw en de consequenties van de nieuwe Wajong voor
de Wsw-wachtlijst. Hieronder volgt de beantwoording van deze vragen.

Vraag
De leden van de PvdA-fractie vragen hoeveel Wajongers nu een
Wsw-indicatie hebben.

Antwoord
Eind 2007 bestaat ongeveer een kwart van alle Wsw-werknemers uit
Wajongers (circa 27 000 personen) en bestaat naar verwachting ongeveer
20 á 25% van de Wsw-wachtlijst uit Wajongers (circa 4000 personen).

Vraag
De leden van de PvdA-fractie vragen wat lucratiever is voor Wajongers nu
en na invoering van de werkregeling: werken in het kader van de Wsw of
werken bij een reguliere werkgever met loondispensatie.

Antwoord
Werken in het kader van de Wsw levert voor een Wajonger bijna altijd
meer voordeel op. Als een Wsw-er in dienst treedt van een reguliere werkgever dan verdient hij een inkomen ter hoogte van het desbetreffende
CAO-loon. Is een Wsw-er gedetacheerd bij een reguliere werkgever of
verricht hij beschutte arbeid bij een sw-bedrijf dan is de Wsw-CAO van
toepassing en bedraagt het totale inkomen minimaal het wetelijk minimumloon (WML). Na vijf jaar of eerder zal dit conform de Wsw-CAOloonschalen verder toenemen. Daarbij is in de Wsw-CAO onder meer een
loongarantieregeling opgenomen, waarmee is geregeld dat Wsw-ers
ongeacht een eventuele teruggang in arbeidsprestatie er niet in salaris op
achteruit kunnen gaan.
In de eerste fase van de werkregeling zal het totale inkomen meestal lager
en nooit meer dan WML bedragen. Voor de individuele Wajonger komt
het erop neer dat als meer wordt verdiend dan 20% van het WML het
totale inkomen zal toenemen volgens een glijdende schaal. De systematiek is ontworpen om Wajongers zoveel mogelijk zelf in hun inkomen te
laten voorzien en maakt het voor hen aantrekkelijk en lonend om (meer) te
werken en om productiever te worden. In de tweede fase van de werkregeling (op of na 27-jarige leeftijd) zal, als naar vermogen wordt gewerkt,
het totale inkomen minimaal WML bedragen. Het totale inkomen van de
Wajonger ligt tussen 100% en 120% van het WML als de Wajonger gebruik
kan maken van de zogenaamde «Bremanregeling»1.

Vraag
1

Deze regeling is van toepassing als een
Wajonger met loondispensatie in dienst is van
een reguliere werkgever, werkt naar vermogen
en bij zijn werkzaamheden begeleid wordt
door een jobcoach. Deze regeling is in het
leven geroepen om te compenseren voor het
anders al te grote verschil in beloning met een
Wsw-er die eveneens in dienst is van een
reguliere werkgever en bij zijn werkzaamheden begeleid wordt door een jobcoach.

De leden van de CDA-fractie en de leden van de PvdA-fractie constateren
dat begeleid werken nu zowel vanuit de Wajong als de Wsw kan worden
ingezet. Zij vragen de minister een toelichting te geven op de overeenkomsten en verschillen tussen beide modellen. De leden van de PvdAfractie vragen daarbij specifiek hoe begeleid werken in het kader van de
Wsw zich inkomenstechnisch en arbeidsrechtelijk verhoudt tot werken
met structurele arbeidsondersteuning conform de werkregeling. De leden

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 780, nr. 9

4

van de PvdA-fractie vragen de minister tevens nader in te gaan op het
onderscheid tussen mensen die in aanmerking komen voor de Wajong of
voor de Wsw. In beide gevallen gaat het om mensen die niet op eigen
kracht het minimumloon kunnen verdienen, en in beide gevallen gaat het
om mensen met een handicap. Kan de minister voorbeelden geven (met
toelichting van de billijkheid ervan) van mensen die wel in aanmerking
komen voor de Wajong, maar niet voor de Wsw en van mensen die niet in
aanmerking komen voor de Wajong maar wel voor de Wsw? Deze leden
vragen vervolgens hoe onderlinge concurrentie tussen de Wsw en de
Wajong kan worden voorkomen. De leden van de CDA-fractie vragen of de
regering voorstander is van één uniforme regeling voor begeleid werken,
en hoe deze regeling eruit moet zien.

Antwoord
Wajongers die – eventueel met inzet van de nodige voorzieningen – in
staat zijn om te werken bij een reguliere werkgever en van wie de arbeidsproductiviteit niet verminderd is, komen niet in aanmerking voor de Wsw.
Wajongers met een verminderde arbeidsproductiviteit daarentegen, die –
met inzet van de nodige voorzieningen – in staat zijn om te werken bij een
reguliere werkgever kunnen nu veelal óf in het kader van de Wsw aan de
slag óf kunnen door het UWV worden bemiddeld naar werk. Onderstaand
worden beide modellen kort toegelicht.
Treedt een Wajonger in het kader van de Wsw in dienst van een reguliere
werkgever dan is de CAO van de desbetreffende werkgever van kracht.
Om de verminderde arbeidsproductiviteit voor de werkgever te compenseren verstrekt de gemeente een loonkostensubsidie aan de werkgever. Is
sprake van detachering dan is de Wsw-CAO van kracht en wordt een
inleenvergoeding van de werkgever gevraagd voor de arbeidsprestatie die
de Wsw-er levert. De gemeente is vrij om naast de loonkostensubsidie
ook andere voorzieningen te verstrekken die nodig zijn om de Wsw-er
arbeid te laten verrichten, zoals meeneembare voorzieningen (bijvoorbeeld een brailleleesregel), vervoersvoorzieningen, intermediaire activiteiten voor personen met een visuele, auditieve of motorische handicap
(bijvoorbeeld een doventolk) of persoonlijke ondersteuning (een
jobcoach). De werkgever bij wie de Wsw-er in dienst treedt, komt tot slot
in aanmerking voor de no riskpolis bij ziekte en arbeidsongeschiktheid.
Zorgt het UWV ervoor dat een Wajonger in dienst treedt van of gedetacheerd wordt bij een reguliere werkgever, dan is de CAO van de desbetreffende werkgever van kracht. Om de verminderde arbeidsproductiviteit te
compenseren verleent het UWV de werkgever loondispensatie. Dit houdt
in dat het UWV een loon vast stelt dat past bij de arbeidsprestatie van de
Wajonger, dat onder WML ligt. De werkgever betaalt vervolgens dit loon
en het UWV verstrekt een aanvulling vanuit de uitkering tot het bij de
arbeidsprestatie behorende beloningsniveau. Voor de individuele
Wajonger komt het erop neer dat als meer wordt verdiend dan 20% van
het WML het totale inkomen zal toenemen volgens een glijdende schaal.
De systematiek is ontworpen om Wajongers zoveel mogelijk zelf in hun
inkomen te laten voorzien en maakt het voor hen aantrekkelijk en lonend
om (meer) te werken en om productiever te worden. Het UWV kan naast
het verlenen van loondispensatie ook andere voorzieningen verstrekken
die nodig zijn om de Wajonger arbeid te laten verrichten indien voldaan
wordt aan de bepalingen zoals opgenomen in weten regelgeving. Tevens
komt de werkgever bij wie de Wajonger in dienst treedt in aanmerking
voor de no riskpolis bij ziekte en arbeidsongeschiktheid.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 780, nr. 9

5

Met het recht op arbeidsondersteuning en maximale ondersteuning van
het UWV bij het vinden en behouden van werk is het minder logisch voor
Wajongers met een verminderde arbeidsproductiviteit die kunnen werken
bij een reguliere werkgever om zich nog langer te wenden tot de Wsw.
Derhalve lijkt het welhaast onvermijdelijk om over te gaan tot een regeling
die ertoe strekt dat met de invoering van de nieuwe Wajong de nieuw
ingestroomde Wajongers alleen een Wsw-indicatie kunnen verkrijgen als
het UWV van oordeel is dat zij niet in staat zijn om te werken bij een reguliere werkgever en zijn aangewezen op beschutte arbeid. Hierover vindt
nog overleg plaats met het UWV.
Of een uniforme systematiek om álle mensen met een arbeidsbeperking
naar werk toe te leiden – zoals bepleit door de commissie fundamentele
herbezinning Wsw – wenselijk en uitvoerbaar is, zal moeten blijken uit
evaluatie van de voorgenomen pilots naar aanleiding van het advies van
de commissie fundamentele herbezinning Wsw.

Vraag
De leden van de CDA- en de PvdA-fractie vragen of de regering van
mening is dat een deel van de Wajongers aangewezen zal blijven op de
beschutte arbeid die sw-bedrijven bieden. De leden van de CDA-fractie
vragen voor hoeveel Wajongers deze werkvorm van belang is. De leden
van de PvdA-fractie vragen hoeveel Wajongers in de werkregeling een
beroep zullen doen op de Wsw. De leden van de PvdA- en GroenLinksfractie vragen wat de gevolgen van de invoering van de werkregeling zijn
voor de Wsw-wachtlijst en de gemiddelde wachtduur.

Antwoord
Het is de verwachting op basis van dossieronderzoek van het UWV1 dat
per jaar voor ongeveer 2 000 Wajongers beschutte arbeid het maximaal
haalbare wordt geacht. Doen al deze Wajongers vervolgens een beroep op
de Wsw dan neemt de behoefte aan beschutte arbeidsplaatsen vanuit de
nieuwe Wajong-populatie op de lange termijn toe tot circa 45 000. De
toenemende behoefte aan beschutte arbeidsplaatsen voor Wajongers
resulteert naar verwachting echter niet in een stijging van de Wsw-wachtlijst. Verwacht wordt namelijk dat tegenover de toenemende behoefte aan
beschutte arbeidsplaatsen voor Wajongers een verhoogde uitstroom uit
het huidige Wsw-werknemersbestand staat, gezien onder meer de leeftijdsopbouw en de (uitkerings)achtergrond van het werknemersbestand.
Hierdoor blijft de omvang van de Wsw-wachtlijst en de gemiddelde
wachtduur nagenoeg gelijk.

Vraag
De leden van de PvdA-fractie vragen op welke manier beschut werk een
onderdeel zal vormen van de participatieplannen voor Wajongers. Deze
leden vragen tevens wat er gebeurt als een Wajonger voor wie een participatieplan is opgesteld, een aanbod voor een plek in de sociale werkvoorziening weigert. Tot op heden is deelname aan de sociale werkvoorziening
altijd vrijwillig geweest. Geldt de sociale werkvoorziening als «passende
arbeid» voor de Wajongers die in de werkregeling worden verplicht werk
te zoeken en passend werk te aanvaarden?

Antwoord

1

Kenniscahier 08-01: De participatiemogelijkheden van de Wajong-instroom.

Wajongers die zijn aangewezen op beschutte arbeid kunnen ervoor kiezen
om geen Wsw-indicatie aan te vragen zonder dat dit negatieve consequenties heeft voor hun aanspraak op inkomensondersteuning op grond

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 780, nr. 9

6

van de Wajong. Voor Wajongers die zijn aangewezen op beschutte arbeid
blijft de huidige Wsw – dus ook het vrijwillige karakter ervan – intact totdat
definitieve beleidskeuzes zijn gemaakt over de toekomst van de Wsw op
basis van evaluatie van de voorgenomen pilots naar aanleiding van het
advies van de commissie fundamentele herbezinning Wsw.

Vraag
De leden van de VVD-fractie vragen hoe de rechten en plichten van
Wajongers verschillen van de rechten en plichten van leeftijdgenoten die
vallen onder de Wsw.

Antwoord
De Wajong is gericht op personen die gehandicapt zijn geworden voor de
17de verjaardag of die na deze leeftijd arbeidsongeschikt zijn geworden
tijdens studie. Met de werkregeling krijgen jonggehandicapten recht op
arbeidsondersteuning en indien nodig inkomensondersteuning.
De Wsw stelt personen met een lichamelijke, verstandelijke of psychische
beperking in staat onder aangepaste omstandigheden te werken. Wordt
een Wsw-indicatie afgegeven, dan wordt daarmee het recht op een
Wsw-dienstbetrekking verkregen. Dit recht is echter pas afdwingbaar als
betrokkene aan de beurt is om geplaatst te worden vanaf de Wsw-wachtlijst en de gemeente over voldoende Wsw-budget beschikt.

Vraag
De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de financiering wordt georganiseerd van Wajongers die onder de werkregeling gebruik maken van de
sociale werkvoorziening, onder assumptie dat de Wsw in 2010 hetzelfde
gefinancierd wordt als nu. Deze leden vragen tevens welke arbeidsondersteuning Wajongers krijgen die afhankelijk zijn van beschutte arbeid
in de sociale werkvoorziening en voor wie vanwege wachtlijsten bijvoorbeeld pas na 12 maanden een werkplek beschikbaar is. Ook vragen deze
leden hoe een einde wordt gemaakt aan de praktijk waarbij het UWV
dienstverbanden bij sw-bedrijven wil inkopen tegen vergoeding van
slechts 85% in plaats van 100% van de kosten. Deze leden vragen waarom
het UWV de overige 15% inhoudt, met als gevolg een nadeel voor het
sw-bedrijf. Gemeenten die verantwoordelijk zijn voor de financiering van
de sw-bedrijven moeten dan bijspringen, wat in sommige plaatsen leidt
tot ontzegging van de toegang aan Wajongers tot dergelijke dienstverbanden.

Antwoord
Wajongers worden na het verkrijgen van een Wsw-indicatie op de
Wsw-wachtlijst geplaatst. Daar verblijven zij totdat zij aan de beurt zijn
voor plaatsing en de gemeente over voldoende Wsw-budget beschikt om
voor hen een Wsw-dienstbetrekking te realiseren. Om te voorkomen dat
hun arbeidsvaardigheden achteruit gaan, is met de wetswijziging van de
Wsw per 1 januari 2008 geregeld dat het UWV ook re-integratiemiddelen
mag inzetten om Wajongers op de Wsw-wachtlijst te activeren. Het
inzetten van re-integratiemiddelen betreft echter een mogelijkheid en
geen verplichting. Het UWV heeft in samenspraak met Cedris (brancheorganisatie van sw-bedrijven) een handreiking opgesteld, waarin is opgenomen dat het UWV een vergoeding van 85% van het WML (inclusief
BTW, werkgeverslasten en vakantiegeld) ter beschikking kan stellen aan
een sw-bedrijf om een Wajonger op de Wsw-wachtlijst te activeren. Dit
percentage is gebaseerd op de geschatte arbeidsproductiviteit. In alge-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 780, nr. 9

7

mene zin is er derhalve geen sprake van een financieel nadeel voor het
sw-bedrijf als de arbeidsproductiviteit van de Wajonger gelijk is aan of
meer bedraagt dan 15% van het WML. Tevens kan het sw-bedrijf eenmalig
maximaal € 2 000 aan uitvoeringskosten in rekening brengen. Naast voornoemde constructie bestaat ook de mogelijkheid om Wajongers te laten
werken met behoud van uitkering in een sw-bedrijf.

Vraag
De leden van de CDA- en PvdA-fractie vragen welke rol de minister ziet
weggelegd voor sw-bedrijven bij de uitvoering van de werkregeling cq. in
het streven meer Wajongers naar werk te begeleiden. De leden van de
PvdA-fractie vragen tevens op welke manier door het UWV zal worden
samengewerkt met de sw-bedrijven en hoe wordt voorkomen dat het
UWV de sw-bedrijven inperkt tot louter vangnet voor de allerzwaksten
(d.w.z. alleen voor mensen die niet in aanmerking komen voor begeleid of
gedetacheerd werken). Het UWV zou de sw-bedrijven ook kunnen
benutten als werk-leerbedrijven en springplank.

Antwoord
Wajongers die gezien hun beperkingen alleen in een beschutte arbeidsomgeving kunnen werken, kunnen in het kader van de Wsw aan de slag
bij de sw-bedrijven. Daarnaast kunnen sw-bedrijven ook hun infrastructuur, kennis en expertise ter beschikking stellen voor Wajongers die (op
termijn) in staat zijn om reguliere arbeid te verrichten. Zo kunnen
sw-bedrijven de begeleiding van Wajongers bij een reguliere werkgever
verzorgen of Wajongers individueel dan wel groepsgewijs detacheren bij
een reguliere werkgever of leerwerkplekken bieden en zo Wajongers
arbeidsfit houden en klaarstomen voor werk in een specifieke branche of
sector.

Vraag
De leden van de PvdA-fractie vragen hoe wordt voorkomen dat
sw-bedrijven bij het organiseren van gedetacheerd en begeleid werk het
onderspit delven tegen het UWV dat werkplekken voor Wajongers moet
organiseren. Hoe wordt geregeld dat beide regelingen voor werkgevers
even aantrekkelijk zijn als bron van personeel?

Antwoord
Het servicecentrum Wajong dat sinds oktober operationeel is, zal worden
opgenomen in de geïntegreerde dienstverlening van het UWV en gemeenten in de Locaties voor Werk en Inkomen (LWI). Per 1 januari 2010 zal de
geïntegreerde dienstverlening binnen alle LWI’s volledig zijn ingevoerd.
Sw-bedrijven kunnen hierbij aansluiten. Zodoende krijgt iedere werkgever
één contactpersoon die de contacten legt en onderhoudt met de overige
professionals op het Werkplein. Binnen de integrale dienstverlening zal de
werkgever zo min mogelijk worden belast met regels, subsidieaanvragen
en formulieren. Dit sluit aan bij de gedachte achter de LWI-vorming en de
wens om zoveel mogelijk te streven naar één gemeenschappelijke
werkgeversbenadering, zodat tegemoet kan worden gekomen aan de
wens van veel werkgevers om niet separaat voor verschillende doelgroepen te worden benaderd. Daarbij geldt – zoals in de brief behorende
bij deze bijlage uiteen is gezet – dat de Wsw en de Wajong vergelijkbare
mogelijkheden bieden om personen te detacheren of in dienst te laten
treden bij reguliere werkgevers.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 780, nr. 9

8

Vraag
De leden van de PvdA-fractie vragen of het kabinet kan ingaan op de
geschetste mogelijkheden voor verdere stroomlijning van regelingen die
gericht zijn op de onderkant van de arbeidsmarkt zoals beschreven in het
artikel Herbezinning op onderkant arbeidsmarkt, verschenen in ESB
94(4551). De leden van de CDA-fractie vernemen graag hoe de regering de
samenhang ziet tussen de werkregeling Wajong en het advies van de
commissie fundamentele herbezinning Wsw.

Antwoord
In het artikel waaraan de leden van de PvdA-fractie refereren, stelt de
auteur dat het advies van de commissie fundamentele herbezinning Wsw
zorgt voor stroomlijning van de WWB en de Wsw. Deze stroomlijning zou
echter verder doorgevoerd kunnen worden. Hiervoor biedt de auteur een
aantal mogelijkheden:
• Gemeenten de indicatiestelling van de Wsw laten uitvoeren;
• Het budget van de Wajong samenvoegen met de WWB;
• Volledige samenvoeging van de WWB, Wajong en Wsw op het niveau
van gemeenten.
Fundamentele wijzigingen moeten – zeker in het belang van de cliënten –
goed doordacht worden. De commissie fundamentele herbezinning Wsw
heeft om die reden ook geadviseerd om door middel van pilots nader
onderzoek te doen. Immers, zoals de auteur zelf in zijn artikel aangeeft,
kleven er aan de geopperde wijzigingen ook nadelen. In de kabinetsreactie
op de voorstellen van de commissie fundamentele herbezinning Wsw
wordt ingegaan op de wijze waarop de pilots vorm worden gegeven.
Daarnaast worden met het wetsvoorstel tot wijziging van de Wajong in lijn
met de voorstellen van de commissie belangrijke stappen gezet. In dat
kader zullen er ook experimenten met de uitvoering van de (Wet) Wajong
door gemeenten worden uitgevoerd. Ook zal het UWV in de Locaties voor
Werk en Inkomen nauw samenwerken met gemeenten, waardoor gebruik
kan worden gemaakt van de kennis van gemeenten op het terrein van de
lokale arbeidsmarkt en het netwerk van lokale werkgevers.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 780, nr. 9

9