Besluit van
, houdende regels voor experimenten met het verstrekken van subsidies voor
generieke werkgeversvoorzieningen (Besluit experimentele subsidie generieke
werkgeversvoorzieningen)
Op de voordracht van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van datum
openlaten, nr. nr. invullen, ;
Gelet op artikel 82a van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen en
artikel 36, vijfde lid, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen;
De Afdeling advisering van de Raad van State gehoord (advies van);
Gezien het nader rapport van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van
[niet invullen],
HEBBEN GOEDGEVONDEN EN VERSTAAN:
Paragraaf 1

Algemene bepalingen

Artikel 1. Begripsbepalingen
In dit besluit en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
generieke werkgeversvoorziening: werkplekaanpassing die een werkgever in
staat stelt werkprocessen toegankelijk te maken voor gelijktijdig of
opeenvolgend gebruik door meerdere personen met een structurele functionele
beperking;
Onze Minister: Onze Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid;
wet: Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen.
Artikel 2. Doel van de subsidie
1. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen verstrekt, in zoverre in afwijking
van artikel 36 van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen en artikel 2,
eerste lid, onderdeel b, en artikel 9 van het Reïntegratiebesluit, op aanvraag van de
werkgever een eenmalige subsidie voor het realiseren van een generieke
werkgeversvoorziening, ongeacht of de voorziening naar de aard der zaak
duurzaam is verenigd met het bedrijf.
2. De generieke werkgeversvoorziening wordt door de werkgever benut door het
aangaan of voortzetten van dienstbetrekkingen met personen met een structurele
functionele beperking.
3. Onder persoon met een structurele functionele beperking wordt mede verstaan:
a. een arbeidsbeperkte als bedoeld in artikel 38b, eerste lid, van de Wet
financiering sociale verzekeringen;

b.
c.

d.

een persoon als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, sub 2°, van de
Participatiewet;
een persoon als bedoeld in artikel 10b, eerste lid, van de Participatiewet,
van wie het college van burgemeester en wethouders heeft vastgesteld dat
deze uitsluitend in een beschutte omgeving onder aangepaste
omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft;
een persoon als bedoeld in artikel 10c, eerste lid, van de Participatiewet,
van wie het college van burgemeester en wethouders heeft vastgesteld dat
deze behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie.

Paragraaf 2

Toegang tot de subsidie

Artikel 3. De aanvraag
1. Een werkgever kan bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen een
aanvraag doen voor een subsidie ten behoeve het realiseren van een generieke
werkgeversvoorziening.
2. De aanvraag wordt gedaan door middel van een door het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen beschikbaar gesteld formulier.
3. Bij de aanvraag wordt ten minste beschreven:
a. de generieke werkgeversvoorziening;
b. op welke structurele functionele beperking de generieke
werkgeversvoorziening betrekking heeft;
c. hoeveel personen met een structurele functionele beperking bij de
werkgever voor het verrichten van werkzaamheden gebruik kunnen maken
van de generieke werkgeversvoorziening;
d. de termijn waarin de generieke werkgeversvoorziening wordt gerealiseerd.
4. Bij de aanvraag wordt een offerte voor de desbetreffende generieke
werkgeversvoorziening overgelegd waaruit de kosten voor het realiseren van de
generieke werkgeversvoorziening blijken.
Artikel 4. Subsidiabele kosten
1. Onverminderd artikel 2, eerste lid, onderdeel a, van het Reïntegratiebesluit komen
de kosten die rechtstreeks zijn bedoeld voor het realiseren van een generieke
werkgeversvoorziening in aanmerking voor subsidie.
2. In afwijking van artikel 2, eerste lid, onderdeel b, het Reïntegratiebesluit komen de
kosten voor een generieke werkgeversvoorziening waarvoor een vergoeding
mogelijk is op grond van artikel 35 van de Wet werk en inkomen uit arbeid in
aanmerking voor een subsidie.
3. Artikel 2, eerste lid, onderdeel b, van het Reïntegratiebesluit is ten aanzien van een
mogelijke vergoeding op grond van dit besluit slechts van toepassing voor zover op
grond van dit besluit een subsidie is verstrekt voor dezelfde voorziening.
4. De artikelen 3 en 11 van het Reïntegratiebesluit zijn niet van toepassing.
Paragraaf 3

Toekenning van de subsidie

Artikel 5. Tijdvak, subsidieplafond en omvang subsidie
1. Voor subsidies op grond van dit besluit is van 1 juli 2021 tot en met 31 december
2021 € 6.000.000,- beschikbaar en is van 1 januari 2022 tot en met 31 juni 2022 €
12.000.000,- beschikbaar.
2. De helft van het beschikbare bedrag, genoemd in het eerste lid, is als deelplafond
uitsluitend beschikbaar voor een aanvrager, niet zijnde een overheidswerkgever,

bedoeld in artikel 1, onderdeel i, van de Werkloosheidswet. Het resterend bedrag is
als deelplafond beschikbaar voor een aanvraag van iedere werkgever.
3. Een subsidie bedraagt per aanvraag ten hoogste € 1.000.000,-.
4. Bij ministeriële regeling wordt een tijdvak, een subsidieplafond, met inbegrip van
een eventueel deelplafond, en een maximumbedrag per aanvraag vastgesteld voor
de verstrekking van subsidies in de resterende periode van het jaar 2022 en in de
daaropvolgende jaren.
Artikel 6. Verdeling van de subsidie
1. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen verdeelt de beschikbare bedragen
op volgorde van binnenkomst van volledige aanvragen.
2. Aanvragen die op dezelfde dag binnenkomen, worden geacht tegelijkertijd te zijn
ontvangen. Tussen deze aanvragen wordt geloot, indien het subsidieplafond wordt
overschreden bij de toekenning van subsidie voor deze aanvragen.
Artikel 7. Weigeringsgronden
Onverminderd artikel 4:35, tweede en derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht,
wordt de subsidieverstrekking geweigerd indien:
a. de aanvrager reeds subsidie op grond van dit besluit heeft ontvangen;
b. de aanvraag ziet op niet-subsidiabele kosten;
c. de generieke werkgeversvoorziening reeds is gerealiseerd;
d. de aanvrager de generieke werkgeversvoorziening, blijkens een voorafgaand
aan de aanvraag gedane betaling hiervoor, ook zou hebben gerealiseerd
zonder het verkrijgen van een subsidie;
e. het niet aannemelijk is dat een persoon met een structurele functionele
beperking voor het verrichten van werkzaamheden aangewezen is op de
betreffende generieke werkgeversvoorziening;
f. het niet aannemelijk is dat de generieke werkgeversvoorziening zal worden
benut door het aantal personen, bedoeld in artikel 3, derde lid, onderdeel c;
g. het niet aannemelijk is dat de generieke werkgeversvoorziening zal worden
benut door personen die Nederlander zijn of rechtmatig verblijf hebben op
grond van artikel 8 van de Vreemdelingenwet 2000;
h. de kosten voor het realiseren van de generieke werkgeversvoorziening, ook
indien wordt uitgegaan van de goedkoopste adequate voorziening of na
aftrek van inbreng van eigen middelen, niet evenredig zijn tot de beoogde
benutting ervan door het aantal personen, bedoeld in artikel 3, derde lid,
onderdeel c;
i. de aanvraag is gedaan buiten de tijdvakken, genoemd in artikel 5, eerste lid,
of vastgesteld op grond van artikel 5, vierde lid;
j. de aanvraag ziet op kosten die worden gemaakt op grond van de artikelen 3,
eerste lid, onderdeel c, of 4 van de Arbeidsomstandighedenwet; of
k. de generieke werkgeversvoorziening niet binnen een jaar na de
subsidievaststelling kan worden gerealiseerd.
Artikel 8. Subsidievaststelling
Onverminderd artikel 2, vierde lid, en artikel 10 van het Reïntegratiebesluit, stelt het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen de subsidie vast op het bedrag dat
noodzakelijk is voor het dekken van de kosten, die op grond van artikel 4 voor subsidie
in aanmerking komen.
Paragraaf 4

Gebruik van de subsidie

Artikel 9. Subsidieverplichtingen
1. Bij de subsidieverstrekking legt het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
de ontvanger de verplichting op om de generieke werkgeversvoorziening binnen een
jaar na de subsidievaststelling te realiseren.
2. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen legt de ontvanger voorts de
verplichting op om gedurende drie kalenderjaren:
a. inspanningen te verrichten om de generieke werkgeversvoorziening te
benutten door een dienstbetrekking aan te gaan of voort te zetten, en te
houden met het aantal personen, bedoeld in artikel 3, derde lid, onderdeel
c;
b. het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen onverwijld te informeren:
i. op het moment dat de generieke werkgeversvoorziening is
gerealiseerd;
ii. over het aangaan of het voorzetten van de dienstbetrekking, bedoeld in
het tweede lid, onderdeel a, en over de eventuele beëindiging van deze
dienstbetrekking;
iii. over alle aspecten met betrekking tot de bedrijfsvoering die effect
hebben op de mate van benutting van de generieke
werkgeversvoorziening;
c. aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen de gevraagde
inlichtingen te verstrekken over de inzet van de subsidie;
d. medewerking te verlenen aan het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen bij het onderzoeken hoe de generieke
werkgeversvoorziening kan worden ingezet; en
e. medewerking te verlenen aan bedrijfsbezoeken door het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen ten behoeve van monitoring van het gebruik van
de generieke werkgevervoorziening.
3. De dienstbetrekking, bedoeld in het tweede lid, onderdeel a, is een
dienstbetrekking:
a. met een arbeidsduur van minimaal zes maanden en een arbeidsomvang van
minimaal acht uur per week;
b. die geen dienstbetrekking als bedoeld in artikel 2 van de Wet sociale
werkvoorziening is;
c. die geen proeftijd heeft; en
d. waarbij het loon voor de arbeidsomvang, bedoeld in onderdeel a, minimaal
het minimumloon voor die arbeidsomvang bedraagt.
4. Het minimumloon, bedoeld in het derde lid, onderdeel d, is het minimumloon,
bedoeld in artikel 8, eerste lid, van de Wet minimumloon en
minimumvakantiebijslag of, indien het een werknemer jonger dan 21 jaar betreft,
het voor zijn leeftijd geldende minimumloon, bedoeld in artikel 7, derde lid, en
artikel 8, derde lid, van laatstgenoemde wet, beide vermeerderd met de daarover
berekende vakantietoeslag, bedoeld in artikel 15 van die wet.
5. Het informeren, bedoeld onder het tweede lid, onderdeel b, sub ii, geschiedt door
de gegevens, bedoeld in artikel 9, onderdelen b tot en met e, van het
Reïntegratiebesluit, te verstrekken aan het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen.

Paragraaf 5

Controle en verantwoording

Artikel 10. Wijziging en intrekking subsidievaststelling
1. Onverminderd artikel 4:49, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, wijzigt
het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen de subsidievaststelling:
a. door tot uiterlijk twee jaar na de subsidievaststelling het vastgestelde bedrag
met twee derde te verlagen indien de ontvanger van de subsidie in de
periode tussen de subsidievaststelling en een jaar na de subsidievaststelling
niet heeft voldaan aan verplichtingen, bedoeld in artikel 9, tweede tot en
met het vijfde lid; en
b. door tot uiterlijk drie jaar na de subsidievaststelling het oorspronkelijk
vastgestelde bedrag met een derde te verlagen indien de ontvanger van de
subsidie in de periode tussen een jaar na de subsidievaststelling en twee
jaar na de subsidievaststelling niet heeft voldaan aan verplichtingen, bedoeld
in artikel 9, tweede tot en met het vijfde lid.
2. De subsidievaststelling wordt voor de betreffende periode niet gewijzigd indien de
aanvrager aantoont in die periode alle redelijkerwijs te verwachten inspanningen te
hebben verricht om te voldoen aan de verplichtingen uit artikel 9, tweede tot en met
het vijfde lid.
3. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen trekt de subsidievaststelling
volledig in, indien de ontvanger van de subsidie niet heeft voldaan aan de
verplichting, bedoeld in artikel 9, eerste lid.
Paragraaf 6

Slotbepalingen

Artikel 11. Evaluatie
Onze Minister zendt uiterlijk 1 juli 2026 een verslag over de doeltreffendheid van het
experiment in de praktijk aan de Staten-Generaal, alsmede een standpunt inzake de
voortzetting van de inhoud van dit besluit anders dan als experiment.
Artikel 12. Inwerkingtreding
Dit besluit treedt in werking met ingang met ingang van 1 juli 2021.
Artikel 13. Citeertitel
Dit besluit wordt aangehaald als: Besluit experimentele subsidie generieke
werkgeversvoorzieningen.
Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van toelichting in
het Staatsblad zal worden geplaatst.

De Minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid,

NOTA VAN TOELICHTING
Algemeen
1. Inleiding
Nederland heeft zich gecommitteerd aan de implementatie van het Verdrag inzake de
rechten van personen met een handicap1 (hierna: VN-verdrag). Het doel van het VNverdrag is bevorderen dat mensen met een beperking ‘op gelijke voet met anderen’
kunnen deelnemen aan de maatschappij. Omdat werk een essentieel onderdeel is van
maatschappelijke participatie heeft het kabinet de ambitie om concrete stappen te
zetten richting een inclusieve arbeidsmarkt. Met de brief van 20 november 2018 heeft
het kabinet het Breed Offensief2 gepresenteerd om de arbeidsmarktkansen voor mensen
met een arbeidsbeperking te vergroten. Dit is nodig omdat nog steeds ongeveer de helft
van de mensen met een beperking aan de kant staan.
Het kabinet is van mening dat de sleutel tot meer inclusiviteit op de werkvloer ligt bij
werkgevers en werknemers. De beleidsinzet is daarom om ondersteuning te bieden aan
werkgevers en hun werknemers bij het vormgeven van werkplekken waar inclusiviteit de
norm is. De systematiek van voorzieningen, zoals verstrekt door het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (hierna: het UWV), gaat uit van het individuele dienstverband
tussen werkgever en werknemer. Het kabinet wil de inzet van werkvoorzieningen
verbreden naar voorzieningen die ook de werkplek zelf inclusief maken.
In de Kamerbrief van 12 december 20193 is de beleidsinzet in dit kader toegelicht
waarbij in de pilot Generieke Werkgeversvoorzieningen zal worden geëxperimenteerd
met stapsgewijs loslaten van het individuele dienstverband als voorwaarde voor een
werkvoorziening. De pilot wordt in twee fases uitgevoerd. Dit besluit regelt de wettelijke
ruimte voor uitvoering van fase 2.
De kerngedachte is dat een werkgever bij het UWV een aanvraag voor een
werkplekaanpassing moet kunnen doen vanuit de intentie om daarmee meerdere of
opeenvolgende werknemers met een vergelijkbare beperking in dienst te nemen. De
schaalvergroting die mogelijk wordt met deze verruimde toepassing van voorzieningen
geeft het UWV en werkgevers tevens meer ruimte voor de toepassing van
technologische innovaties in het belang van een inclusieve werkvloer. De generieke
voorziening ondersteunt hiermee de brede kabinetsinzet op innovatie en inclusie.
Het kabinet wenst met dit besluit de mogelijkheden voor ondersteuning van werkgevers
met een generieke werkgeversvoorziening te verruimen. Hiertoe wordt
experimenteerruimte geboden op de grenzen van het wettelijk kader voor verstrekking
1

New York, 13 december 2006 (Trb. 2007, 169 en Trb. 2014, 113).
Kamerstukken II 2018/19, 34352, nr. 138.
3
Kamerstukken II 2019/20, 34352, nr. 190.
2

van voorzieningen door het UWV. Het doel is te komen tot een meer generieke vorm van
voorzieningen die bijdraagt aan de realisatie van een meer inclusieve werkplek. De
doelstelling van het kabinet is dat niet de uitkeringsgrond of type voorziening, maar de
beperking en hiervoor noodzakelijke aanpassing van de werkplek en het werkproces
voorop komt te staan. De uitvoering van dit besluit ligt bij het UWV. De generieke inzet
van de voorziening zonder maatwerk op een individuele werknemer vraagt van het UWV
een andere werkwijze.
De Aanwijzingen voor de subsidieverstrekking zijn niet van toepassing op de
subsidieverstrekking door het UWV (Aanwijzing 2 van de Aanwijzingen voor de
subsidieverstrekking). Het toepassen van deze aanwijzingen sluit niet goed aan op de
uitvoeringspraktijk van UWV rondom het verstrekken van re-integratievoorzieningen en
de wijze waarop door het UWV reeds subsidies zijn verstrekt in fase 1 van deze pilot.
Desondanks is in dit besluit zo veel mogelijk rekening gehouden met de voorschriften
hieruit.
2. Doel van het besluit
Werkgevers kunnen bij het UWV een subsidie aanvragen voor de kosten voor
voorzieningen bedoeld om een dienstbetrekking met een persoon met een structurele
functionele beperking aan te gaan of voort te zetten. De uitvoering door het UWV van
deze werkgeversvoorziening kent een wettelijk kader in artikel 36 van de Wet werk en
inkomen naar arbeidsvermogen (hierna: Wet WIA) en het Reïntegratiebesluit. Hieruit
volgt dat de bevoegdheid van het UWV is beperkt op drie punten die het kabinet zoals
toegelicht in de Kamerbrief van 12 december 2019, onwenselijk acht voor een effectieve
benutting van het instrument generieke werkgeversvoorziening. Ten eerste moet de
werknemer reeds in beeld zijn op moment van toekenning van de voorziening aan de
werkgever. Dit beperkt het generieke karakter van de voorziening waarbij niet het
dienstverband maar de werkplek voorop staat. Ten tweede kan het UWV geen subsidie
verlenen voor een voorziening bedoeld voor een werknemer waarvoor het college van
Burgemeester en Wethouders onmiddellijk voorafgaand aan de dienstbetrekking
verantwoordelijk was vanuit de Participatiewet. Dit beperkt het generieke karakter van
de voorziening waarbij niet de uitkeringsgrond maar de ondersteuning gericht op de
beperking voorop staat. Ten derde is het niet mogelijk om subsidie voor
werkplekaanpassingen te verstrekken als de voorziening ook kwalificeert als een
meeneembare voorziening. Dit beperkt het maatwerk dat nodig is om te komen tot de
noodzakelijke aanpassing op de werkplek.
Met dit besluit wordt op basis van artikel 82a van de Wet structuur
uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (hierna: Wet SUWI) geëxperimenteerd met het
loslaten van voornoemde beperkingen. Het besluit sluit aan op de eerste fase van de
pilot Generieke werkgeversvoorzieningen waarvoor uitvoering gebonden is aan het
bestaande wettelijke kader, en loopt van 1 maart 2020 tot 31 juni 2021. Voor de tweede
fase, die start vanaf 1 juli 2021, gelden met dit besluit de volgende verruimingen.
Ten eerste hoeft de werkgever niet langer de persoon of personen met een structurele
functionele beperking op te geven bij de subsidieaanvraag. Wel moet bij de aanvraag
duidelijk worden gemaakt welke werkplekaanpassingen worden beoogd, voor welke
beperking deze aanpassingen worden gedaan en hoeveel personen met een structurele
functionele beperking de voorziening kunnen benutten. De werkgever informeert het
UWV over de personen die werkzaam zijn vanaf het moment van realisatie. Deze

werkwijze biedt meer ruimte aan de werkgever om zich te richten op innovatie van de
werkplek en werkproces.
Een dergelijke generieke manier van verstrekking van voorzieningen betekent een
uitvoering door het UWV die, meer dan nu, los staat van de individuele werknemer. De
generieke systematiek vraagt een nieuwe werkwijze ten opzichte van het huidige
maatwerk dat uitgaat van een beoordeling op de match tussen voorziening en het
individu. Inherent aan een match met een vergelijkbare beperking van meerdere
werknemers is dat de bijdrage aan de participatie op voorhand minder precies valt te
stellen. Dit experiment biedt nadrukkelijk de ruimte voor toegewezen
arbeidsdeskundigen om expertise op te bouwen bij de beoordeling van aanvragen. Bij de
evaluatie van de pilot worden ervaringen en verbeterpunten op dit punt betrokken.
Ten tweede wordt de beperking tot de doelgroep werknemersregelingen losgelaten. Het
UWV verstrekt thans uitsluitend subsidie ten behoeve van de doelgroep van personen
met een structurele functionele beperking vanuit de Wet WIA en de Wet
arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (hierna: Wajong). Dit is in dit
besluit uitgebreid tot de doelgroep banenafspraak en de gemeentelijke doelgroep. De
gemeentelijke doelgroep omvat personen die behoren tot de doelgroepen
loonkostensubsidie of beschut werk (hierna gezamenlijk: doelgroep Participatiewet).
Hierbij heeft het kabinet in overweging genomen dat de Participatiewet als doel heeft om
meer mensen te laten deelnemen aan het arbeidsproces, en in het bijzonder mensen
met een beperking in regulier werk. Met de onderhavige verruiming wordt de inzet van
de gesubsidieerde voorziening dus ook mogelijk voor mensen uit de doelgroep
Participatiewet.
Ten derde wordt het mogelijk voor een werkgever om een subsidieaanvraag te kunnen
doen voor werkplekaanpassingen die bestaan uit voorzieningen die tevens kwalificeren
als meeneembare voorziening. Leidend principe voor de werkgeversvoorziening is de
toepassing op de werkplek en de verbondenheid met het bedrijf. Zo wordt het
bijvoorbeeld mogelijk om subsidie voor brailleleesregels te verstrekken aan een
werkgever die ruimte maakt in het werkproces voor mensen met een visuele beperking.
3. Verplichtingen en ondersteuning werkgever
Het kabinet heeft oog voor de balans tussen baten en inspanningen bij de werkgever, en
voor het belang van ondersteuning door het UWV hierbij. De aanvraag voor een
generieke werkgeversvoorziening wordt op basis van vrijwilligheid gedaan door een
werkgever. Het besluit voorziet in regels voor het aanvragen en verstrekken van
subsidie door het UWV aan werkgevers die generieke werkgeversvoorzieningen willen
realiseren. Wat betreft de voorwaarden voor werkgevers en de uitvoering door het UWV
is aangesloten bij het bestaande protocol UWV voor de eerste fase van de pilot
Generieke Werkgeversvoorziening (Protocol Voorzieningen UWV 2020).
Aan de subsidie is een inzet van de deelnemende werkgever gekoppeld voor inclusieve
werkgelegenheid. Met verkrijgen van de subsidie neemt de werkgever de
resultaatsverplichting op zich om de generieke werkgeversvoorziening te realiseren
binnen een jaar na de subsidievaststelling. De werkgever verplicht zich vervolgens om
gedurende drie jaar werkgelegenheid te bieden op de aangepaste werkplek. Het gaat
hierbij om een inspanningsverplichting.

Het besluit stelt minimumvereisten aan de duur en de verdiensten van
dienstverband(en) die verband houden met de voorziening. Dit draagt bij aan de
duurzaamheid van de geboden werkgelegenheid, ook bij gebruik van inleenconstructies
die bij deze doelgroep relatief veel voorkomen. De werkgever heeft de plicht om het
UWV te informeren over veranderingen in het gebruik van de voorziening, en om mee te
werken aan werkbezoeken. Het UWV beoordeelt aan de hand hiervan de inspanningen
van de werkgever om inclusieve werkgelegenheid te bieden middels werving en selectie,
en de inzet van arbeidsbemiddeling. Deze verplichtingen beogen bij te dragen de
effectieve benutting van de generieke werkgeversvoorziening.
Het UWV zal de werkgever ondersteunen bij zijn inspanning voor effectieve bezetting
van de aangepaste werkplek vanuit zijn publieke arbeidsvoorzieningstaak. De regering
acht de matching tussen werkgever en werkzoekende met een beperking van
essentieel belang, temeer omdat de dit besluit tevens ziet op de gemeentelijke
doelgroep. De informatieplicht van de werkgever en de reguliere arbeidsbemiddeling
van het UWV staan hierbij centraal. Bij vrijkomen van een arbeidsplaats kan een
werkgever een vacature melden met het Werkgeversservicepunt (hierna: WSP) in zijn
arbeidsmarktregio voor ondersteuning bij het matchproces. Indien de werkgever
aangeeft dat er een vacature openstaat en waar de potentiële kandidaat aan dient te
voldoen, kan het UWV in het werkzoekendenbestand kijken of er een mogelijke match
met de vacature valt te maken. De bezetting van de voorziening blijft de
verantwoordelijkheid van de werkgever.
In het kader van de Wet SUWI werken het UWV en gemeenten met elkaar samen bij de
dienstverlening aan werkgevers. Met de wijziging van het Besluit en de Regeling SUWI,
biedt het WSP sinds 1 januari 2021 één gezamenlijk aanspreekpunt van het UWV en
gemeenten voor de werkgever in de regio (Stb. 2020, 228; Stcrt. 2020, 52452). Ook
bieden het UWV en gemeenten een basispakket publieke werkgeversdienstverlening
zoals het voordragen van passende kandidaten en advies over instrumenten en
voorzieningen. Het UWV heeft hierbij niet de beperking als matchinggegeven in de
zoekcriteria in het systeem, mede gelet op privacyaspecten.
4. Experimenteerruimte
Dit besluit heeft artikel 82a van de Wet SUWI en artikel 36, vijfde lid, van de Wet WIA
als grondslag.
Artikel 82a van de Wet SUWI maakt het mogelijk om in een algemene maatregel van
bestuur af te wijken van het bepaalde bij of krachtens paragraaf 4.2 van de Wet WIA.
Daaronder valt artikel 36 van de Wet WIA, dat de grondslag vormt voor de huidige
generieke werkgeversvoorzieningen. De afwijking van de regels dient plaats te vinden
met het oog op het onderzoeken van de mogelijkheden om de regelgeving waarvan
wordt afgeweken doeltreffender uit te voeren. Aan deze voorwaarde wordt voldaan,
aangezien door middel van het onderhavige experiment wordt onderzocht of met een
meer generieke werkwijze met re-integratievoorzieningen een grotere bijdrage geleverd
kan worden aan de mogelijkheden tot participatie van mensen met een beperking in
regulier werk.
In de algemene maatregel van bestuur kunnen onder meer regels worden opgenomen
met betrekking tot de inzet van een subsidie voor de generieke werkgeversvoorziening
als re-integratie instrument, de financiering ervan en het verstrekken van inlichtingen
over de resultaten van het experiment. Voor dit besluit geldt een voorhangprocedure.
De bepalingen die niet afwijken van het bepaalde bij of krachtens artikel 36 van de Wet
WIA kennen het vijfde lid van dat artikel als grondslag.

5. Nadere bepalingen
In het besluit zijn nadere regels gesteld voor de procedure van de aanvraag. Het UWV
stelt de subsidie vast dat bestaat uit het bedrag dat noodzakelijk is om de meerkosten te
dekken voor een generieke werkgeversvoorziening. Voor de beoordeling en berekening
van de kosten wordt aangesloten bij de huidige wettelijke kaders. Het UWV beoordeelt
of de meerkosten zich verhouden tot de bijdrage die de subsidie wordt geleverd aan het
doel van inclusieve werkgelegenheid.
Bij de uitvoering van de feitelijke subsidieverstrekking is aangesloten bij de bestaande
praktijk van het UWV. Dit betekent dat de subsidie direct wordt verstrekt met de
mogelijkheid voor de wijziging van de subsidievaststelling als de werkgever zich
onvoldoende inspant en de intrekking van de subsidievaststelling als de generieke
werkgeversvoorziening niet wordt gerealiseerd.
De experimentele subsidie voor het realiseren van een generieke werkgeversvoorziening
is toegankelijk voor alle reguliere werkgevers in de markt- en overheidssector. De focus
van het experiment ligt op ondersteuning van marktwerkgevers bij het bieden van
inclusieve werkgelegenheid, zoals toegelicht in de Kamerbrief van 12 december 2019. In
het kader van het streven naar een inclusieve overheid staat de pilot generieke
voorzieningen ook open voor overheidswerkgevers. Om een evenwichtige verdeling te
borgen is in het besluit geregeld dat minimaal de helft van het subsidieplafond blijft
voorbehouden aan marktwerkgevers.
6. Evaluatie
Aan deze experimenteerwetgeving is een evaluatie verbonden. Het doel van evaluatie is
een beeld te krijgen hoe het experiment in de praktijk is verlopen, wat de resultaten zijn
geweest en of het doel van het experiment is behaald. Dit biedt een onderbouwing ten
behoeve van besluitvorming over de eventuele voortzetting van een structurele
generieke faciliteit. De ervaringen van werkgevers en werknemers in de eerste en de
tweede fase van de pilot zullen hiervoor worden benut. De uitkomsten leveren
onderbouwing voor besluitvorming over structureel inregelen van een generieke
voorziening in een wet in formele zin. De evaluatie wordt gedaan aan de hand van
onderzoeksvragen over de behoeften van werkgevers, de realisatie van de generieke
voorziening, en de effecten voor werkgever en werknemer gedurende de drie jaar van
het creëren van inclusieve werkgelegenheid.
Centraal punt bij de evaluatie is in hoeverre met de generieke voorziening het doel van
een meer inclusieve werkvloer wordt bereikt. De geschiktheid van de aangepaste
werkplek voor opeenvolgende werknemers met een beperking dat blijkt uit de bezetting
van de werkplek gedurende de looptijd, en de bijdrage die hieraan wordt geleverd in
termen van arbeidsparticipatie van de doelgroep, is hierbij een specifiek onderdeel van
de evaluatie. Er is sprake van een doeltreffend gebruik van dit instrument als
werkgevers met de voorziening gedurende de looptijd van de pilot inclusieve
werkgelegenheid realiseren en hierop een match valt te maken met werknemers met
een beperking. De werkgever informeert UWV over benutting van de voorziening. Voor
een doelmatig gebruik zal een vergelijking worden gemaakt van de participatiewinst met
eenzelfde inzet van middelen voor een individuele voorziening, en de meerwaarde van
de generieke voorziening voor de inzet van innovatieve voorzieningen.

7. Looptijd
De looptijd van het experiment is het totaal van de aanvraagperiode van de tweede fase
en de aansluitende periode van drie jaar inclusieve werkgelegenheid vanaf de
subsidievaststelling. Het besluit voorziet in subsidieverstrekkingen tussen 1 juli 2021 tot
en met 31 december 2021 en tussen 1 januari tot en met 31 juni 2022. Het
subsidieplafond voor de resterende periode van het jaar 2022 dient nader te worden
vastgesteld bij ministeriële regeling. Het subsidieplafond voor deze periode, die tot en
met 31 december 2022 loopt, kan echter ook op nihil worden vastgesteld. Met de
hieraan gekoppelde periode van drie jaar na de subsidievaststelling waarin
subsidieverplichtingen gelden, loopt het experiment niet eerder af dan 31 december
2025. De resultaten van de eindevaluatie worden uiterlijk op 1 juli 2026 aan de StatenGeneraal gestuurd.
Er zijn middelen gereserveerd voor subsidieverlening tijdens de looptijd van de pilot in
2021 en 2022. Wel is er in dit besluit een mogelijkheid voorzien om subsidies te
verstrekken na het jaar 2022. Hiermee kan worden geanticipeerd op het eventueel
structureel inregelen van het experimentele besluit in een wettelijke regeling. Dit vergt
nadrukkelijk een nieuw politiek besluit, en ook zullen hier nog middelen voor geregeld
moeten worden. De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid stelt voor
subsidieverstrekking na het jaar 2022 de tijdvakken, subsidie(deel)plafonds en
maximumbedragen per aanvraag vast. Wanneer wordt afgezien van het verstrekken van
subsidies na het kalenderjaar 2022, kan het subsidieplafond op nihil worden gezet.
8. Relatie met hoger recht
De afwijking van artikel 36 van de Wet WIA, en het krachtens deze bepalingen bepaalde
in het Reïntegratiebesluit, heeft betrekking op het type voorzieningen, het moment van
de subsidieaanvraag en de doelgroep van personen met een structurele functionele
beperking. Daarvoor relevante bepalingen over de subsidiabele kosten en de
subsidieverplichtingen wijken daarmee ook af van de voornoemde wettelijke
grondslagen.
Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet kunnen ook
voorzieningen voor werkgevers worden geregeld. De mogelijkheden van artikel 36 van
de Wet WIA (voor reguliere werkgeversvoorzieningen) en artikel 8a, tweede lid,
onderdeel a, van de Participatiewet blijven bestaan.
De subsidie is verenigbaar met Europees recht. Er zijn geen beperkingen ten aanzien
van de onderneming die de generieke werkgeversvoorziening bij de aanvrager feitelijk
realiseert. Ook is de vestigingsplaats van de werkgever niet beperkt. Wel wordt de
subsidieverstrekking geweigerd indien niet aannemelijk is dat de generieke
werkgeversvoorziening zal worden benut door personen die Nederlander zijn of
rechtmatig verblijf hebben. Hierbij wordt aangesloten bij de beperking van
rechthebbenden in artikel 69 van de Wet WIA, artikel 2:11 van de Wajong en artikel 11
van de Participatiewet. Bovendien is er geen sprake van Europese staatssteun. De
subsidie staat open voor alle werkgevers en er is geen beleidsvrijheid bij het verdelen en
toekennen van de subsidies. Ook bij de lagere vaststelling of intrekking van de subsidie
is er geen sprake van beleidsvrijheid. Er is daarom geen sprake van een selectieve
bevoordeling van ondernemingen in de zin van artikel 107, eerste lid, van de VWEU.
9. Verwerking van persoonsgegevens
Op grond van dit besluit worden persoonsgegevens verwerkt door de werkgever en het
UWV. Het doel van dit besluit is het vergroten van de inclusieve werkgelegenheid en het

experimenteren met de generieke werkgeversvoorziening als instrument hiervoor.
Generieke werkgeversvoorzieningen worden in dit besluit gesubsidieerd om meer
inclusieve arbeidsplaatsen te bewerkstelligen. Onder arbeidsplaats wordt niet alleen de
fysieke werkplek verstaan, maar ook de daadwerkelijke mogelijkheid voor de benutting
ervan door mensen met een structurele functionele beperking.
De noodzaak voor de gegevensverwerking door de werkgever en het UWV is tweeledig.
Deze bestaat uit de noodzaak voor de uitvoering van de experimentele subsidie en de
noodzaak voor de evaluatie ervan.
Voor de uitvoering van dit besluit zijn gegevens nodig over de mate en wijze van
bezetting van de aangepaste werkplek gedurende drie jaar. Daarnaast is het nodig om
met deze gegevens te beoordelen of de generieke werkgeversvoorziening in de praktijk
daadwerkelijk bijdraagt aan verruiming van de werkkansen voor personen met een
beperking. In dit experiment wordt, voorafgaand aan een eventueel voorstel tot een
wijziging van de wet hieromtrent, onderzocht of de inclusieve werkgelegenheid kan
worden vergroot. In het licht van dit experiment wordt gekeken naar het effect van de
subsidieregeling op de mate van daadwerkelijke participatie aan het arbeidsproces door
mensen met een beperking.
De volgende gegevens worden verwerkt door de werkgever en het UWV. De werkgever
verwerkt contactgegevens over de leverancier van de voorziening in de offerte, die die
de werkgever bij de aanvraag voor de subsidie dient te verstrekken. De werkgever
verwerkt ook de gegevens over de werknemer. Op grond van dit besluit dient de
werkgever gedurende drie jaar, bij het aangaan en beëindigen van een dienstverband
met een persoon met structurele functionele beperking, de volgende gegevens te
verstrekken aan het UWV:
-

het burgerservicenummer van de werknemer;
de naam van de werknemer;
de datum van aanvang, de aard en de omvang van de dienstbetrekking; en
het loon van de werknemer.

Het BSN en de naam van de persoon met een structurele functionele beperking zijn
nodig voor het UWV om te controleren of de betreffende persoon onder de doelgroep
valt.
Het begin en einde van het dienstverband is nodig om tijdens de controlemomenten te
beoordelen of de voorziening wordt benut en in hoeverre de werkgever aan zijn
inspanningsverplichting hieromtrent heeft voldaan.
De datum van de aanvang, de aard en de omvang van de dienstbetrekking, alsmede het
loon, zijn gegevens die relevant zijn om te bepalen of aan de subsidieverplichting wordt
uit artikel 9, derde lid, wordt voldaan. Deze eisen zijn gesteld om
daadwerkelijke duurzame werkgelegenheid te creëren en om te voorkomen dat slechts
de fysieke werkplek wordt gesubsidieerd. Een substantiële dienstbetrekking met een
minimale duur, omvang en een daarbij horend minimumloon draagt daaraan bij.
Met de voornoemde gegevens kan vervolgens worden beoordeeld of de generieke
werkgeversvoorziening in de praktijk daadwerkelijk bijdraagt aan verruiming van de
werkkansen voor personen met een beperking. Dit experiment wordt geëvalueerd en het
UWV zal daartoe een monitor opzetten. De mate van succes van dit experiment hangt
vanuit het oogpunt van inclusieve werkgelegenheid samen met duur, aard en omvang
van de dienstbetrekking en het aantal geplaatste werknemers.

De grondslag voor de verwerking van de hiervoor genoemde persoonsgegevens is artikel
9 van het Reïntegratiebesluit, waarbij in dit besluit wordt afgeweken van het moment
van gegevensverstrekking. De voornoemde persoonsgegevens worden niet verstrekt bij
de subsidieaanvraag, maar bij het aangaan, voortzetten of beëindigen van de
dienstbetrekking. De gegevensuitwisseling strekt bovendien minder ver. In het kader
van privacybescherming wordt afgezien van de in het Reïntegratiebesluit bestaande eis
om als werkgever gegevens te verstrekken over de structurele functionele beperking van
de werknemer. Het UWV kan uitgaan van de reeds bekende gegevens hierover. Het kan
voorkomen dat gegevensuitwisseling over de beperking van de werknemer bestaat
tussen het UWV en gemeenten. Tussen deze partijen kunnen op grond van artikel 62
van de Wet SUWI gegevens worden uitgewisseld die nodig zijn voor de uitvoering van de
taken die in dit besluit aan het UWV zijn opgedragen. Op grond van artikel 32d, tweede
lid, van de Wet SUWI kan aan het UWV bij algemene maatregel van bestuur taken
worden opgedragen. Aan het UWV is bij dit besluit een wettelijke taak opgedragen in het
kader van de subsidie generieke werkgeversvoorziening.
Deze gegevensuitwisseling is noodzakelijk om te controleren of een persoon onder de
doelgroep van de gemeente valt en om ondersteuning te kunnen bieden bij het matchen
van personen uit deze doelgroep met werkgevers.
In de uitvoeringspraktijk is de gegevensuitwisseling tussen het UWV en gemeenten (op
basis van wet SUWI en regeling SUWI) georganiseerd binnen de SUWI keten. Hierdoor
kunnen SUWI-partijen (het UWV en de gemeenten) binnen het besloten diginetwerk,
onder voorwaarden, gegevens delen.
10. Ontvangen adviezen en consultatiereacties
Bij de voorbereiding van dit besluit zijn adviezen, toetsen en consultaties van het UWV,
de VNG, de Autoriteit Persoonsgegevens (AP), de Inspectie Sociale Zaken en
Werkgelegenheid (Inspectie SZW), het Adviescollege toetsing regeldruk (ATR) en de
Landelijke Cliëntenraad (LCR) meegenomen. Daarnaast heeft het wetsvoorstel
opengestaan voor internetconsultatie gedurende 4 weken. Hier wordt nader ingegaan op
inhoud van de reacties.
10.a Uitvoerbaarheids- en handhaafbaarheidstoets
Het UWV heeft een uitvoeringstoets uitgebracht met het oordeel uitvoerbaar vanaf
moment van beoogde inwerkingtreding per 1 juli 2021.
Het UWV merkt op dat de beoordeling van de aanvraag voor de generieke
werkgeversvoorziening zonder een specifieke werknemer complexer wordt in de
uitvoering. Het UWV vraagt aandacht voor de aanvaarding van de risico’s voor
onterechte en ondoelmatige verstrekkingen van subsidies als onderdeel van het
experiment met betrekking tot de meer generieke aanvraag. De personen met een
structurele functionele beperking zijn immers niet bij de aanvraag bekend.
UWV heeft met dit Besluit de mogelijkheden voor terugvordering van subsidie op basis
van informatie van de werkgever en van werkbezoeken.
Het risico op ondoelmatigheid van de subsidieverstrekking is onderdeel van het
experiment aangezien de werknemer(s), anders dan bij de huidige voorziening, niet in
beeld is bij beoordeling van de aanvraag. Dit betekent dat het reguliere maatwerk door

UWV gericht op het individu, niet mogelijk is. De gestelde voorwaarden aan de aanvraag
en verplichtingen van de werkgever dienen zo veel mogelijk de waarborg te bieden dat
met de subsidie werkplekken worden gerealiseerd en dat deze worden bezet door
mensen met een arbeidsbeperking. De toetsing door arbeidsdeskundigen en
bedrijfseconomische adviseurs van UWV vooraf en tijdens gebruik van de voorziening,
staat hierbij centraal.
Deze risico’s zijn onderdeel van de evaluatie voor nadere uitwerking van controle en
beheersing mocht de generieke werkvoorziening structureel worden geregeld in een wet
in formele zin.
Daarnaast wijst het UWV ten aanzien van de verruiming met voorzieningen die ook
kwalificeren als meeneembare voorziening erop dat niet elke voorziening geschikt is als
generieke werkgeversvoorziening. Per aanvraag zal het UWV bekijken of de voorziening
passend is om als generieke werkgeversvoorziening toe te kennen. De regering is van
mening dat dit een juiste duiding is en heeft bij de toelichting van artikel 4, tweede lid,
benadrukt dat het een generieke werkgeversvoorziening betreft die tevens is aan te
merken als een meeneembare voorziening. Er moet dus worden voldaan aan de definitie
van een generieke werkgeversvoorziening, waarbij dit een werkplekaanpassing betreft
die de werkgever in staat stelt om werkprocessen toegankelijk te maken voor meerdere
of opeenvolgende personen met een structurele functionele beperking.
Het UWV geeft aan te kunnen anticiperen op de tweede fase van de pilot generieke
werkgeversvoorziening wat betreft het drempelbedrag dat geldt voor aanvragen in de
eerste fase van de pilot. Dit drempelbedrag is thans vastgelegd in het Protocol
Voorzieningen UWV 2020 en zal door UWV per 1 januari 2021 worden gewijzigd..
Wat betreft de administratieve lasten voor werkgevers wijst het UWV enerzijds op de
subsidieverplichtingen en anderzijds op de vereenvoudiging voor de werkgever als
gevolg van de mogelijkheid om in één keer voor meerdere werknemers een generieke
aanvraag kan doen in plaats van een aanvraag per werknemer. Bovendien biedt het
UWV de werkgevers een adviesgesprek aan om te ondersteunen bij de
aanvraagprocedure voor een generieke werkgeversvoorziening.
10b. Uitvoeringspanel gemeenten
Gemeenten van het uitvoeringspanel zijn gevraagd om de praktische uitvoerbaarheid
van het besluit te bezien. Daarbij is betrokken de uitvoerbaarheid van de matching van
de personen uit de doelgroep Participatiewet met de werkgevers die de gesubsidieerde
generieke werkgeversvoorzieningen willen benutten.
Gemeenten geven in hun reactie aan blij te zijn met de verruiming van de generieke
werkgeversvoorziening met de gemeentelijke doelgroep. Op een aantal punten vragen
gemeenten om verheldering waarop hieronder per thema wordt ingegaan.
De reikwijdte van de doelgroep
Door een gemeente is aandacht gevraagd voor de gemeentelijke doelgroep die gebruik
kan maken van de werkplekaanpassing. De regering wijst op de brede formulering van
het hebben van een structurele functionele beperking in artikel 2 van het besluit. Voor
de gemeentelijke doelgroep betreft dit de doelgroep beschut werk en de doelgroep
loonkostensubsidie. De werkgever geeft bij de aanvraag van de werkgeversvoorziening

aan hoe de voorziening tegemoetkomt aan een type beperking. De toegevoegde waarde
van de voorziening voor de individuele werknemer is in het vervolg leidend.
Ook wordt gevraagd om een verduidelijking van de toelichting van artikel 9, derde lid,
waar het gaat om mensen die aangewezen zijn op een voorziening beschut werk. Bij
artikel 9, derde lid, wordt toegelicht dat een dienstbetrekking als bedoeld in artikel 2 van
de WSW is uitgesloten. De overige mogelijkheden voor mensen met een beperking die
aangewezen zijn op beschut werk zijn niet uitgesloten. Gedacht wordt aan een
voorziening beschut werk op grond art 10b van de Participatiewet. In de betreffende
toelichting is verduidelijkt dat de beperking ziet op beschut werk op grond van artikel 2
van de WSW.
Voorzieningen die ook kwalificeren als meeneembare voorzieningen
Gemeenten hebben om verheldering gevraagd over de voorzieningen die ook te
kwalificeren zijn als meeneembare voorziening.
Leidend principe is dat een meeneembare voorziening kan kwalificeren als een generieke
werkgeversvoorziening, indien deze voorziening valt onder de definitie ervan. De
meeneembare voorziening dient volgens deze definitie de werkgever in staat te stellen
werkprocessen toegankelijk te maken voor meerdere of opeenvolgende personen met
een structurele functionele beperking. Het is daarmee mogelijk om een meeneembare
voorziening, zoals een brailleleesregel voor visueel beperkten, in te zetten als generieke
werkgeversvoorziening. Daarbij is de toepassing van de voorziening op de werkplek en
de verbondenheid met de werkgever relevant.
Matchingsproces
Gemeenten vragen hoe de matching verloopt wanneer een aangepaste werkplek in het
kader van dit besluit vrijkomt en hoe gemeenten kunnen vernemen dat een werkgever
op zoek is naar een persoon met een structurele functionele beperking.
De werkgever kan vanuit zijn verantwoordelijkheid om de generieke voorziening te
benutten, ondersteuning vragen bij het werkgeversservicepunten (WSP) in zijn regio.
Aan de hand van de vacature kan de werving en selectie van geschikte kandidaten
worden besproken door het UWV en gemeenten met de werkgever. Via het WSP is de
vacature voor gemeenten in die regio eveneens zichtbaar.
Ingevolge artikel 10 van Wet SUWI werken het UWV en gemeenten met elkaar samen
omtrent w de dienstverlening aan werkgevers. In WSP’s werken gemeenten en het UWV
samen om werkgevers en werkzoekenden op de arbeidsmarkt samen te brengen. Deze
dienstverlening faciliteert werkgevers bij het creëren van kansen voor deze
werkzoekenden.
Alle arbeidsmarktregio’s bieden vanaf 1 januari 2021 één aanspreekpunt aan
werkgevers, waarin UWV en gemeenten samenwerken voor de matching van de brede
doelgroep werkzoekenden en dus ook voor personen met een structurele functionele
beperking. Het WSP biedt in elke arbeidsmarktregio eenzelfde basispakket aan diensten:
1.
Het vinden van passende kandidaten voor werkgevers uit de geregistreerde
werkzoekenden en nazorg na plaatsing van een kandidaat.
2.
Informeren en adviseren over alle beschikbare instrumenten, voorzieningen en
voorwaarden in de arbeidsmarktregio.

3.
Informatie en advies geven over het passend maken van werk voor mensen met
een afstand tot de arbeidsmarkt.
4.
Informeren en adviseren over vraag en aanbod op de regionale arbeidsmarkt.
Uitgangspunt van de matching is het type beperking zoals dat door de werkgever is
vermeld bij de aanvraag. Voor de plaatsing bij de werkgever is het type beperking
echter geen vereiste in dit besluit. Het UWV beoordeelt per individueel geval de
toegevoegde waarde van de voorziening voor de betreffende persoon met een
structurele functionele beperking.
De beslissing over overige benodigde voorzieningen voor een succesvolle plaatsing, zoals
vervoer of jobcoaching, aan de gemeentelijke doelgroep en doelgroep het UWV is ter
beoordeling van respectievelijk de betreffende gemeente en het UWV. De aanwezigheid
van de generieke voorziening vormt een van de baten van de verstrekking van deze
voorzieningen.
Het proces van matching is onderdeel van de evaluatie die verbonden is aan dit
experimenteerbesluit.
Gegevensuitwisseling
Naar aanleiding van vragen over de gegevensverwerking en gegevensuitwisseling tussen
het UWV, de gemeente en de werkgever is in paragraaf 9 de toelichting op dit punt
uitgebreid.
10c. Landelijke Cliëntenraad
De Landelijke Cliëntenraad (LCR) heeft een cliëntentoets uitgebracht met het oordeel dat
de introductie van een generieke werkgeversvoorziening een bijdrage kan leveren aan
het inclusief maken van de arbeidsmarkt. De LCR aandacht vraagt wel aandacht voor de
volgende punten.
Ten eerste pleit de LCR ervoor om beperkingen ten aanzien van de beschikbare
middelen niet belemmerend te laten werken voor kansrijke aanvragen. De beoordeling
op kwaliteit van de aanvragen zou idealiter ook bepalend zijn voor de volgorde van
toekenning. Daarnaast pleit de LCR voor een inzet van voorziening voor werknemers die
reeds in dienst zijn bij de werkgever en dreigen uit te vallen als gevolg van een
beperking of in een ziekteproces zitten. Tot slot wijst de LCR op het belang van een
snelle behandeling van de aanvragen, ook waar het innovaties betreft, en actieve
voorlichting om werkgevers te informeren over de regeling.
De regering gaat ervan uit dat er voldoende middelen zijn om de meest kansrijke
aanvragen te honoreren, maar wijst er tegelijk op dat het hier een pilot betreft en de
middelen een plafond hebben. Wel is in dit besluit de mogelijkheid geregeld om aan de
regeling middelen toe te voegen in het laatste half jaar van het experiment. Er zijn
hiervoor op dit moment geen middelen gereserveerd, en deze toevoeging vergt een
nieuw politiek besluit. Een inhoudelijke beoordeling als leidend voor de toekenning
vraagt nadere uitwerking aan de hand van evaluatie van de pilot, ook gelet op mogelijke
staatsteunbezwaren in geval van selectieve bevoordeling van ondernemingen. Bij het
eventueel structureel inregelen van de generieke werkgeversvoorziening in wetgeving
kan dit worden meegenomen.

Ten tweede biedt het besluit de ruimte voor werkgevers om interne werknemers, binnen
de voorwaarden, gebruik te laten maken van de generieke voorziening. Het UWV
beoordeelt in dat geval de toegevoegde waarde van de voorziening voor de werknemers
ten opzichte van de huidige werkplek. Om beperkingen waar mogelijk weg te nemen, is
aanvullend in het besluit de voorwaarde geschrapt van het aangaan van een nieuw
dienstverband, waarbij het risico van verslechterde arbeidsvoorwaarden bestond
wanneer dit nieuwe dienstverband alleen aan de gestelde minimumeisen zou voldoen.
Bij voortzetting van het dienstverband gelden de huidige arbeidsvoorwaarden, tenzij
deze niet voldoen aan de minimumeisen voor de dienstbetrekking uit artikel 9, derde lid,
van dit besluit.
Ten derde onderschrijft de regering het belang dat de LCR ziet voor goede communicatie
en de waarde van aansprekende voorbeelden voor bedrijven om de kansen van een
generieke werkgeversvoorziening te herkennen. Voor dat doel zal het UWV als
uitvoerder van de regeling samen met het Ministerie van SZW uitwerking geven aan een
tijdig communicatieplan. Bij de internetconsultatie aangeboden externe kanalen
waaronder werkgeversorganisaties en de Kennisalliantie Inclusie en Technologie (KIT)
zullen hierbij worden betrokken.
10d. Internetconsultatie
Het wetsvoorstel heeft van 6 november 2020 tot 4 december 2020 opengestaan voor
internetconsultatie. De consultatie heeft drie reacties opgeleverd, te weten van
gezamenlijke werkgeversorganisaties (VNO/NCW, MKB, AWvN, De Normaalste Zaak),
het KIT en een anonieme reactie.
De subsidie generieke werkgeversvoorziening wordt breed gezien als een welkome stap
om te komen tot een meer inclusieve arbeidsmarkt. De verruimingen die met dit besluit
worden gedaan, zouden daar verder aan bijdragen.
Bij de internetconsulatie is aandacht gevraagd voor de volgende punten.
Doelgroep Participatiewet
Aandacht wordt gevestigd op de voorwaarde uit artikel 9, derde lid, van het besluit dat
minimaal het minimumloon moet worden betaald. Hierdoor zou de voorziening niet
toegankelijk zijn voor personen binnen de doelgroep Participatiewet waarvoor
ondersteuning van de loonkosten van toepassing zijn.
De regering heeft de doelgroep van mensen met een structurele beperking zo ruim
mogelijk omschreven om werkgevers in staat te stellen om zoveel mogelijk mensen met
een beperking in aanmerking te laten komen voor een aangepaste werkplek. Met dat
doel is het derde lid van artikel 9 aangepast om te verduidelijken dat overige
ondersteuning op de loonkosten is toegestaan.
Sociale werkbedrijven.
De vraag is gesteld in hoeverre ruimte bestaat voor sociale werkbedrijven om gebruik te
maken van de generieke voorziening.
Het besluit kent bepalingen ten aanzien van de doelgroep, de werkplek en het
dienstverband, en niet ten aanzien van de werkgever (met uitzondering voor het
deelplafond). Het besluit sluit een sociaal werkbedrijf, voor zover het handelt als een

reguliere werkgever, niet uit als aanvrager van subsidie voor een generieke
werkplekvoorziening. Wel is, aansluitend op het Protocol Voorzieningen UWV 2020, de
dienstbetrekking in de zin van artikel 2 van de WSW uitgesloten. Ook zijn de kosten die
vergoed kunnen worden op grond van artikel 7 van de WSW niet subsidiabel.
Afstemming Sociaal Innovatiefonds
Bij de internetconsultatie is aandacht gevraagd voor goede afstemming met het initiatief
van Sociaal Innovatiefonds (SIF). Het kabinet heeft in de Tweede Kamerbrief bij
aankondiging van de pilot Generieke werkgeversvoorziening de samenhang toegelicht
tussen de verschillende trajecten rond innovatie in belang van een inclusieve werkplek. 4
De Generieke werkgeversvoorziening en het SIF zijn bij deze doelstelling complementair
bij de uitrol van voorzieningen bij de werkgever in de regio. In dit kader is sprake van
sturing om te komen tot een integraal aanbod van ondersteuning van innovatie aan
werkgevers.
Leveranciers
Bij de internetconsultatie is gevraagd naar de keuzevrijheid voor de leverancier van de
voorziening.
Dit besluit regelt de subsidieverhouding tussen het UWV en de werkgever. Anders dan
de bestaande werkvoorzieningen is geen sprake van inkoop door het UWV van de
voorziening en daarbij gebonden gecontracteerde leveranciers. De werkgever is
verantwoordelijk voor realisatie van de voorziening met vrijheid voor keuze van
leverancier.
Afhandelingstermijn
Er zijn zorgen geuit over de wachttijd voor de werkgever om na de aanvraag bij het
UWV over te kunnen gaan tot realisatie.
De regering is bewust dat een kortst mogelijke doorlooptijd de werkgever helpt om
inclusieve werkgelegenheid aan te bieden. Tegelijkertijd is een zorgvuldige beslissing en
uitbetaling nodig. De werkgever heeft de mogelijkheid om ter voorbereiding van de
aanvraag een adviesgesprek met het UWV aan te gaan. Dit kan bijdragen aan een juiste
aanvraag en een snellere beslissing. Voor de termijnen geldt de Algemene wet
bestuursrecht. Het uitgangspunt is dat de termijn voor het beslissen op de aanvraag
acht weken is. Voor het uitbetalen geldt een termijn van zes weken, tenzij de
beschikking een later tijdstip vermeldt. Het staat de werkgever overigens vrij om, na het
indienen van de aanvraag, op eigen risico vooruit te lopen op de beslissing om te starten
met realisatie van de voorziening. Dit leidt niet tot weigering van de aanvraag. Wanneer
de werkgever dit doet voorafgaand aan de aanvraag, leidt dit wel tot een weigering van
de aanvraag. Bestaande voorzieningen worden immers niet gesubsidieerd.
Tussenevaluatie
Bij de internetconsultatie is gewezen op het belang van een tussenevaluatie van de
effecten van de pilot.
In het besluit is een uiterlijke termijn van 1 juli 2026 voor toezending van de
eindevaluatie aan de Tweede Kamer opgenomen in het kader van de
evaluatieverplichting na afloop van de looptijd van het experimenteerbesluit. De regering
deelt de behoefte om eerder inzicht te hebben in de voorlopige effecten om een
4

Kamerstukken II 2019/20, 34352, nr. 190.

eventueel structureel vervolg op het experiment aan de hand van wetgeving in
voorbereiding te kunnen nemen. Bij de opzet van de externe evaluatie zal in overleg met
UWV aandacht worden besteed aan de oplevering van tussentijdse resultaten.
10e. Inspectie SZW
De Inspectie heeft laten weten geen aanleiding te hebben tot opmerkingen
10f. VNG
De VNG heeft aangegeven dat het concept-besluit op dit moment geen aanleiding geeft
tot opmerkingen.
10g. Autoriteit persoonsgegevens
De Autoriteit persoonsgegevens (AP) heeft aangegeven dat het concept-besluit op dit
moment geen aanleiding geeft tot opmerkingen.
11. Financiering
In totaal wordt een subsidieplafond gesteld van 6 miljoen euro in 2021 en 12 miljoen
euro in 2022. Deze middelen worden vrijgemaakt binnen de begroting van het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
12. Administratieve lasten en uitvoeringslasten
De subsidie aan de werkgever ten behoeve van een inclusieve werkplek gaat gepaard
met inspanningen van diens kant. De werkgever zal de informatie dienen te verstekken
die nodig is om vast te stellen dat de voorziening wordt gebruikt zoals beoogd voor het
doel van inclusieve werkgelegenheid. Hieruit vloeien administratieve lasten voort uit de
aanvraag met offerte voor de generieke werkgeversvoorziening, en de rapportage- en
informatieplicht van melding bij wijziging van het gebruik van de voorziening. De
werkgever zal ook de mogelijkheid moeten geven voor aangekondigde bedrijfsbezoeken
van het UWV van de werkvloer.
Tegenover deze verplichtingen staat de mogelijkheid ten opzichte van de huidige
voorzieningen voor de werkgever om in één keer voor meerdere werknemers een
aanvraag te doen, en om met een adviesgesprek ondersteuning van het UWV te krijgen
bij de aanvraagprocedure voor de generieke voorziening. De toets op administratieve
lasten van het Adviescollege Toetsing Regeldruk is neutraal.

12. Voorhangprocedure
Gelet op artikel 82a, zevende lid, van de Wet Suwi is een ontwerp van dit besluit van PM
datum, voorgelegd aan de beide Kamers der Staten-Generaal.
PM

Artikelsgewijze toelichting

Artikel 1. Begripsbepalingen
Het besluit voorziet in een nieuwe definitie van generieke werkgeversvoorzieningen, die
de volgende elementen heeft: een werkplekaanpassing door de werkgever, de functie
van de werkplekaanpassing is om werkprocessen toegankelijk te maken voor personen
met een structurele functionele beperking, en deze werkplekaanpassing kan worden
gebruikt door meerdere personen met een structurele functionele beperking. Deze
personen kunnen gelijktijdig of opeenvolgend bij de werkgever werkzaam zijn. Gelet op
deze brede begripsomschrijving is een generieke werkgeversvoorziening niet uitsluitend
een voorziening die naar de aard der zaak duurzaam is verenigd met het bedrijf (artikel
36, tweede lid, van de Wet WIA). Voorzieningen die kunnen worden gekwalificeerd als
meeneembare voorzieningen onder toepassing van artikel 35 van de Wet WIA kunnen
ook vallen onder het begrip generieke werkgeversvoorziening. Daarbij dient de
werkgever het doel hebben om de voorziening te laten benutten door meerdere
personen met een structurele functionele beperking.
Artikel 2. Doel van de subsidie
Eerste lid
De subsidieverstrekking op grond van dit besluit is een experiment als bedoeld in artikel
82a van de Wet SUWI. Voor dat experiment wordt afgeweken van bestaande wettelijke
grondslagen, uit artikel 36 van de Wet WIA en artikelen 2 en 9 van het
Reïntegratiebesluit, voor het verstrekken voorzieningen ten behoeve van personen met
een structurele functionele beperkingen. Deze afwijking heeft betrekking op de bredere
formulering van de voorzieningen waarvoor subsidie kan worden aangevraagd, het
eerdere moment waarop de subsidie kan worden aangevraagd en de uitbreiding van de
doelgroep van personen met een structurele functionele beperking. Daarvoor relevante
bepalingen over de subsidiabele kosten en de subsidieverplichtingen wijken daarmee ook
af van de voornoemde wettelijke grondslagen.
Deze afwijkingen maken het mogelijk om door het UWV aan een werkgever een subsidie
te verstrekken voor het realiseren van een werkgeversvoorziening. Deze
werkgeversvoorziening is generiek van aard. Daarbij is de eventuele meeneembare aard
van de voorziening niet meer relevant. Ook deze voorzieningen kunnen een generiek
karakter hebben, namelijk wanneer deze door de werkgever worden aangevraagd om
benut te worden door meerdere personen met een structurele functionele beperking. De
beperkingen in artikel 4 van het Reïntegratiebesluit voor de verstrekking van
meeneembare voorziening zijn, gelet op de reikwijdte van dat artikel, niet van
toepassing op dit besluit.
De afwijkingen zijn noodzakelijk met het oog op beleidsdoelen, genoemd in artikel 82a,
tweede lid, van de Wet SUWI: de inzet van de reïntegratiemiddelen, de financiering
ervan en het verstrekken van inlichtingen over de resultaten bij het experiment.
Naast artikel 82a van de Wet SUWI, vormt ook artikel 36, vijfde lid, van de Wet WIA,
grondslag van dit besluit. Dit artikel vormt de grondslag voor de voorschriften in dit
besluit die niet afwijken van artikel 36 van de Wet WIA. Dit betreft de voorschriften in
dit besluit omtrent:

- de aanvraag;
- de tijdvakken;
- het subsidieplafond en het maximumbedrag van de subsidie;
- de verdeling van de subsidie;
- de weigeringsgronden voor zover deze niet afwijken van artikel 36, derde lid, van de
Wet WIA;
- de subsidieverplichtingen, met uitzondering van de gegevensverstrekking door de
werkgever in afwijking van artikel 9 Reïntegratiebesluit; en
- de invulling van de bevoegdheid om een subsidievaststelling in te wijzigen of in te
trekken.
Tweede lid
Anders dan in artikel 36 van de Wet WIA, kan de subsidie worden verstrekt voordat een
dienstbetrekking is aangegaan met een persoon met een structurele functionele
beperking. De werkgever is wel vanaf de subsidievaststelling verplicht om zich in te
spannen om dienstbetrekkingen aan te gaan met personen met een structurele
functionele beperking. Het is tevens mogelijk om een bestaande dienstbetrekking met
een persoon met een structurele functionele beperking voort te zetten, indien deze
persoon de voorziening kan benutten. Het UWV gaat uit van het aantal personen die de
werkgever bij de aanvraag zelf voorstelt.
Derde lid
De doelgroep van personen met een structurele functionele beperking uit artikel 36 van
de Wet WIA wordt voor de toepassing van dit besluit uitgebreid met de doelgroep van
arbeidsbeperkten uit artikel 38b, eerste lid, van de Wet financiering sociale
verzekeringen, de gemeentelijke doelgroep die wordt uitgezonderd in artikel 36, derde
lid, onderdeel b, van de Wet WIA, de gemeentelijke doelgroep beschut werk en de
gemeentelijke doelgroep loonkostensubsidie. De doelgroep van personen met een
structurele functionele beperking is in dit besluit breed geformuleerd, waarbij er enige
overlap is tussen de doelgroepen. Deze overlap heeft geen effect op de toepassing van
het besluit.
Artikel 3. De aanvraag
Eerste lid
Een werkgever kan een subsidieaanvraag doen op grond van dit besluit. Deze aanvraag
ziet op een werkplekaanpassing. De aanpassing zelf kan bestaan uit meerdere
onderdelen.
Een herhaalde aanvraag leidt tot het niet in behandeling nemen van de aanvraag. Een
nadere aanvraag voor subsidie ten behoeve voor een andere generieke
werkgeversvoorziening leidt tot de weigering van subsidie indien de eerdere aanvraag is
toegekend.
Tweede lid
Het tweede lid regelt de wijze van aanvraag van een subsidie ten behoeve van het
realiseren van een generieke werkgeversvoorziening. Het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen stelt een formulier, bedoeld in artikel 4:4 van de Algemene
wet bestuursrecht (hierna: Awb), beschikbaar.
Derde lid

Het derde lid schrijft voor welke gegevens bij de aanvraag dienen te worden verstrekt,
in aanvulling op de eisen die voor aanvragen in het algemeen gelden op grond van
artikel 4:2 van de Awb. Het gaat om een beschrijving van de generieke
werkgeversvoorziening die de aanvrager wil realiseren, de structurele functionele
beperking waarop deze voorziening betrekking heeft, hoeveel personen gedurende drie
jaar bij de aanvrager voor hun werkzaamheden gebruik kunnen maken van de
voorziening en de termijn waarin deze voorziening wordt gerealiseerd. Deze gegevens
zijn voor het UWV nodig om te beoordelen of de generieke werkgeversvoorziening
bedoeld is voor de doelgroepen van dit besluit, en of deze voorziening effectief kan
worden benut.
Anders dan in artikel 36 van de Wet WIA is er niet noodzakelijkerwijs een
dienstbetrekking met een persoon met een structurele functionele beperking ten tijde
van de aanvraag. Er wordt daarom bij de aanvraag niet aangesloten bij artikel 9 van het
Reïntegratiebesluit, waarin de gegevens van de werknemer en de dienstbetrekking bij de
aanvraag centraal staat. De gegevens die zijn genoemd in artikel 9 van het
Reïntegratiebesluit worden op grond van artikel 9, vijfde lid van dit besluit, door de
werkgever verstrekt bij het aangaan of voortzetten van de dienstbetrekking en de
eventuele beëindiging ervan.
Vierde lid
Bij het aanvraagformulier dient een offerte voor de generieke werkgeversvoorziening te
worden overlegd met daarin de kosten voor de realisatie van de generieke
werkgeversvoorziening voor de aanvrager. Deze gegevens omtrent de kosten zijn voor
het UWV nodig om het subsidiebedrag te bepalen.
Artikel 4. Subsidiabele kosten
Eerste lid
Het UWV stelt de subsidie vast dat bestaat uit het bedrag vast op basis van de kosten
die rechtstreeks zijn bedoeld voor het realiseren van de generieke
werkgeversvoorziening. Voor de beoordeling en berekening van de kosten wordt
aangesloten bij de huidige wettelijke kaders.
Onder ‘rechtstreeks’ vallen, voor zover relevant voor die voorziening, de aanschaf en
installatie van de generieke werkgeversvoorziening. Kosten die niet rechtstreeks zijn
bedoeld voor het realiseren van de voorziening zijn niet subsidiabel. Dat betreft indirecte
kosten zoals overheadkosten en kapitaalkosten. Ook kosten die niet samenhangen met
het realiseren van de voorziening, maar wel met het voortdurend gebruik ervan, te
denken valt aan onderhoudskosten of stroomgebruik, komen niet in aanmerking voor
subsidie. Kosten die samenhangen met de voorbereiding van de aanvraag van de
subsidie zijn niet subsidiabel.
Artikel 2 van het Reïntegratiebesluit is van toepassing op de subsidiabiliteit van kosten.
Op grond van artikel 2, eerste lid onderdeel a, van het Reïntegratiebesluit komen kosten
niet voor subsidie in aanmerking als deze worden gemaakt voor een middel of dienst die
naar het oordeel van het UWV algemeen gebruikelijk is.
Tweede lid

Op grond van artikel 2, eerste lid, onderdeel b, van het Reïntegratiebesluit, komen
kosten waarvoor een vergoeding op grond van een andere wettelijke regeling mogelijk is
niet in aanmerking voor subsidie op grond van artikel 36 van de Wet WIA.
Het volgend overzicht is een indicatie van de kosten waarvoor een vergoeding op grond
van een andere wettelijke regeling mogelijk is:
- artikelen 34 en 35 van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen;
- artikelen 2:22 en 2:23 van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening
jonggehandicapten;
- artikel 19a van de Wet overige OCW-subsidies;
- artikel 3a.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
- artikelen 7 en 10g van de Participatiewet;
- artikel 7 van de Wet sociale werkvoorziening; en
- artikel 2.9 van het Besluit zorgverzekering en artikel 2.6 van de Regeling
zorgverzekering.
Er is een uitzondering gemaakt voor generieke werkgeversvoorzieningen die tevens aan
te merken zijn als een meeneembare voorzieningen in de zin van artikel 35 van de Wet
WIA. Deze uitzondering betreft de voorziening die de werkgever aanvraagt voor de
benutting ervan door meerdere personen met een structurele functionele beperking. De
zogenoemde ‘meeneembare voorziening’ zijn in dat geval verbonden aan de werkplek en
worden niet meegenomen door de werknemer bij beëindiging van het dienstverband.
Het tweede lid van artikel 2 van het Reïntegratiebesluit voorziet in een uitzondering voor
kosten voor de voorziening die of het hulpmiddel dat vrijwel uitsluitend noodzakelijk is
voor een werksituatie of vrijwel uitsluitend kan worden gebruikt in of voor een
werksituatie. Deze uitzondering geldt blijkens het derde lid van artikel 2 van het
Reïntegratiebesluit niet voor een hulpmiddel gerelateerd aan een stoornis in de
hoorfunctie.
Derde lid
Dit experiment is breed opgezet. Het derde lid beoogt te voorkomen dat de situatie
ontstaat waarin buiten dit besluit om geen subsidie kan worden verstrekt of geen
voorziening kan worden verleend, vanwege overlap met een mogelijke vergoeding op
grond van dit besluit. Het derde lid regelt dat artikel 2, eerste lid, onderdeel b, van het
Reïntegratiebesluit slechts van toepassing is als op grond van dit besluit daadwerkelijk
subsidie is verstrekt voor dezelfde voorziening.
Vierde lid
Er geldt geen minimum- of drempelbedrag voor de kosten van de generieke
werkgeversvoorziening.
Artikel 5. Subsidieplafond en omvang subsidie
Eerste lid
Het eerste lid van dit artikel regelt het subsidieplafond voor het eerste tijdvak. De
aanvraag wordt geweigerd, indien door het verstrekken van de subsidie de in het besluit
vastgestelde subsidieplafond zou worden overschreden.
Tweede lid

Het tweede lid regelt een deelplafond, die bedoeld is voor niet-overheidswerkgevers, en
een deelplafond voor iedere werkgever. Van het totale beschikbare bedrag voor de helft
gereserveerd voor marktwerkgevers. De reden is om voor marktwerkgevers
mogelijkheden te bieden om meer werkgelegenheid voor personen met een structurele
functionele beperking te creëren.
Vierde lid
Deze mogelijkheid voorziet in het verstrekken van subsidies tussen 1 juli 2022 tot en
met 31 december 2022 en in de daaropvolgende jaren. Voor deze daaropvolgende jaren
dient rekening te worden gehouden met de duur van de subsidieverplichtingen van drie
jaar. Het besluit vervalt in beginsel vijf jaar na de inwerkingtreding op 1 juli 2021 van
rechtswege, tenzij binnen deze vijf jaar een wetsvoorstel is ingediend bij de StatenGeneraal om het experiment om te zetten in een wettelijke regeling.
Er is voorzien in een gebonden bevoegdheid voor de Minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid om een tijdvak, subsidie(deel)plafond en maximumbedrag per subsidie
vast te stellen. Hiermee wordt voor de periode na 31 juni 2022 rechtszekerheid geboden
omtrent de vraag of er door het UWV subsidies worden verstrekt op grond van het nog
van kracht zijnde besluit. Het subsidieplafond kan echter op nihil worden gezet als geen
gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid om subsidies te verstrekken, bijvoorbeeld
omdat het experiment niet leidt tot de gewenste resultaten in het licht van het verhogen
van de inclusieve werkgelegenheid.
Artikel 6. Verdeling van de subsidie
Eerste lid
Het beschikbare bedrag wordt verdeeld op volgorde van de binnenkomst van de
aanvragen. Voor het bepalen van de datum van binnenkomst van de aanvraag is de
datum van de poststempel van het UWV bepalend. Wanneer de aanvrager, op grond van
artikel 4:5 eerste lid, van de Awb de gelegenheid heeft gehad om de aanvraag aan te
vullen, geldt de datum van binnenkomst van de volledige aanvraag.
Tweede lid
In het geval dat aanvragen op dezelfde dag binnenkomen, is bepaald dat deze
tegelijkertijd zijn ontvangen. De aanvragen worden geloot als het deelplafond dreigt te
worden overschreden.
Artikel 7
De aanvraag voor een subsidie wordt afgewezen in de gevallen die in dit artikel zijn
genoemd.
Een subsidie wordt daarnaast op grond van artikel 4:25, tweede lid, van de Awb worden
geweigerd voor zover het subsidieplafond door verstrekking van de subsidie zou worden
overschreden.
Bovendien kan de subsidie op grond van artikel 4:43, tweede lid, van de Awb, ook
worden afgewezen in de gevallen genoemd in artikel 4:35, tweede en derde lid, van de
Awb. Dat is het geval bij de verstrekking van onjuiste of onvolledige gegevens bij de
aanvraag die tot een onjuiste beschikking op de aanvraag zouden hebben geleid of bij
faillissement, surséance van betaling of schuldsanering. Ook kan de subsidieaanvraag
worden afgewezen indien het UWV van oordeel is dat er sprake is van onverenigbare of

onrechtmatige staatssteun.
Onderdeel a
Er kan slechts eenmalig subsidie worden ontvangen op grond van dit besluit. Daarom is
voorzien in een weigeringsgrond voor het eerder hebben ontvangen van een subsidie op
grond van dit besluit, waarbij onder ‘ontvangen’ de toekenning van de aanspraak op de
subsidie wordt bedoeld. Het eenmalige karakter van de subsidie geeft meerdere
werkgevers de kans te geven om subsidie voor een generieke werkgeversvoorziening te
verkrijgen.
Onderdeel b
De weigeringsgrond voor aanvragen die zien op niet-subsidiabele kosten correspondeert
met artikel 4 van het besluit. Daaronder vallen ook kosten waarvoor vergoeding op
grond van een andere wettelijke regeling mogelijk is.
Onderdelen c en d
De subsidie gaat uit van een stimulerend effect om inclusieve werkplekken te realiseren.
Een stimulerend effect ontbreekt als de generieke werkgeversvoorziening al is
gerealiseerd of als de generieke werkgeversvoorziening al zou worden gerealiseerd
blijkens een gedane betaling voorafgaand aan de aanvraag.
Onderdeel e, f, g
Het UWV weigert de subsidieaanvraag indien het niet aannemelijk is dat de generieke
werkgeversvoorziening effectief zal worden benut in de gevallen die in de onderdelen f, g
en h staan.
Onderdeel h
Bij de beoordeling en berekening van de subsidiabele kosten, en het vaststellen van het
subsidiebedrag, wordt uitgegaan van de goedkoopste adequate voorziening. De
subsidieaanvraag wordt geweigerd indien blijkt dat, ook na eventueel aftrek van inbreng
van eigen middelen, de kosten voor generieke werkgeversvoorziening niet in redelijke
verhouding staat tot de beoogde benutting ervan door het aantal personen genoemd bij
de aanvraag.
Onderdeel i
De subsidieaanvraag wordt geweigerd indien de aanvraag buiten de vastgestelde
tijdvakken worden gedaan.
Onderdeel j
De aanvraag geweigerd indien deze betrekking heeft op kosten die worden gemaakt op
grond van artikel 3, eerste lid, onderdeel c, of artikel 4 van de
Arbeidsomstandighedenwet. Dit betreft aanpassingen die de werkgever uit hoofde van
zijn taak maakt.
Onderdeel k
Bij de aanvraag geeft de werkgever aan binnen welk termijn de generieke
werkgeversvoorziening wordt gerealiseerd. Als na een jaar blijkt dat de generieke
werkgeversvoorziening niet is gerealiseerd, wordt de subsidievaststelling ingetrokken.
Onderdeel k bevat een grond om vooraf een subsidieaanvraag te weigeren als voorzien
wordt in een dergelijke situatie.

Artikel 8. Subsidievaststelling
Het UWV neemt direct een subsidievaststellingsbesluit op grond van dit besluit, zonder
een voorafgaand subsidieverleningsbesluit. Hiermee wordt aangesloten op de wijze van
verstrekking van subsidie voor generieke werkgeversvoorzieningen in de eerste pilot
(Protocol Voorzieningen UWV 2020).
Het UWV betaalt de subsidie overeenkomstig de subsidievaststelling aan de
subsidieontvanger. Bij het bepalen van het bedrag wordt uitgegaan van de noodzakelijke
kosten die rechtstreeks zijn bedoeld voor het realiseren van de generieke
werkgeversvoorziening. Deze strekken niet verder dan de subsidiabele kosten, bedoeld
in artikel 4 van het besluit.
Het subsidiebedrag kan lager worden vastgesteld dan de kosten die zijn opgenomen in
de offerte bij de aanvraag. Op grond van artikel 2, vierde lid, van het Reïntegratiebesluit
wordt uitgegaan van de goedkoopste adequate voorziening. Op grond van artikel 10 van
het Reïntegratiebesluit wordt de omzetbelasting buiten beschouwing gelaten, tenzij de
werkgever aantoont dat deze door hem niet kan worden verrekend. Ook wordt rekening
wordt gehouden met het bedrijfseconomisch voordeel voor de werkgever bij de te
treffen voorziening. De vaststelling van het bedrijfseconomisch voordeel geschiedt met
inachtneming van de in het maatschappelijk verkeer aanvaarde bedrijfseconomische
normen.
Er is geen fatale termijn voor het nemen van een beslissing op de aanvraag. Uitgegaan
wordt van een redelijke termijn na ontvangst van de aanvraag, bedoeld in artikel 4:13,
tweede lid, van de Awb. Dat is in beginsel binnen acht weken.
Artikel 9. Subsidieverplichtingen
Eerste lid
In dit artikel worden de verplichtingen voor subsidieontvangers, bedoeld in afdeling
4.2.4 van de Awb, omschreven. De verplichting in het eerste lid ziet op het realiseren
van de generieke werkgeversvoorziening.
Het realiseren van de subsidieverplichting binnen een jaar na de subsidievaststelling is
een resultaatsverplichting. Bij een eventuele termijnoverschrijding wordt de
subsidievaststelling ingetrokken.
Tweede lid
Het tweede lid regelt de subsidieverplichting om de generieke werkgeversvoorziening in
te zetten door dienstbetrekkingen met personen met een structurele functionele
beperking aan te gaan of voort te zetten, en om deze dienstbetrekkingen gedurende drie
jaren vanaf de subsidievaststelling te houden. Dit betreft het aantal personen met een
structurele functionele beperking, die in de aanvraag zijn vermeld. Er wordt aangesloten
bij de bestaande toepassing van het begrip dienstbetrekking. In het Protocol
Voorzieningen UWV 2020 wordt aangesloten bij artikelen 3, 4 en 5 van de Ziektewet,
Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering of de Werkloosheidswet. Daaronder vallen
ook inleenconstructies.
Het tweede lid omvat een inspanningsverplichting. Voortijdige beëindiging van de
dienstbetrekking op het initiatief van de werknemer wordt niet vanzelfsprekend

toegerekend aan de werkgever. Dat geldt ook voor het definitief niet terugkeren van de
werknemer door arbeidsongeschiktheid. Ook is het mogelijk dat de werkgever kan
aantonen dat er geen passende arbeid meer aanwezig is. De verplichting om het bij de
aanvraag genoemde aantal personen met een structurele functionele beperking in dienst
te nemen en te houden blijft evenwel bestaan.
Het kan voorkomen dat een persoon na het aangaan van een dienstbetrekking of tijdens
de dienstbetrekking niet meer onder de doelgroep valt. Dat heeft geen negatieve
gevolgen voor de naleving van de subsidieverplichtingen. De persoon met een
structurele functionele beperking is degene die op het moment van indiensttreding of
voortzetting van de dienstbetrekking valt onder de doelgroep uit artikel 2, onderdeel c,
van dit besluit. Naast de UWV-doelgroep van personen met een structurele functionele
beperking, valt ook de gemeentelijke doelgroep hieronder. Bij het in dienst houden van
een persoon, die vlak voor het aangaan van de dienstbetrekking onder de doelgroep van
de Participatiewet valt en vanwege de dienstbetrekking daar niet meer onder valt, blijft
de werkgever voldoen aan de subsidieverplichtingen.
In het tweede lid zijn ook informatieplichten van de werkgever richting het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en medewerkingsplichten opgenomen als
subsidieverplichtingen. De subsidieontvanger dient het UWV te informeren wanneer de
generieke werkgeversvoorziening is gerealiseerd en wanneer een dienstbetrekking met
een persoon met een structurele functionele beperking wordt aangegaan of voortgezet
en wanneer deze eventueel wordt beëindigd. De subsidieontvanger is tevens verplicht
medewerking te verlenen aan het UWV bij het onderzoeken hoe de generieke
werkgeversvoorziening effectief kan worden benut.
De subsidieontvanger dient het UWV te informeren over alle aspecten met betrekking tot
de bedrijfsvoering die relevant zijn voor het gebruik van de generieke
werkgeversvoorziening. Aspecten met betrekking tot de bedrijfsvoering die relevant zijn
voor het gebruik van de generieke werkgeversvoorziening betreffen situaties die leiden
of kunnen leiden tot minder of geen gebruik van de generieke werkgeversvoorziening.
De subsidieontvanger is verplicht om medewerking te verlenen aan bedrijfsbezoeken
door het UWV voor de monitoring van het gebruik van de generieke
werkgeversvoorziening.
De inspanningsverplichtingen uit het tweede lid worden nader uitgewerkt in het derde
tot en met het vijfde lid.
Derde lid
Voor de dienstbetrekking gelden er eisen. Deze eisen zien op een arbeidsduur van
minimaal zes maanden en een arbeidsomvang van minimaal acht uur per week.
Uitgesloten is een dienstbetrekking die ziet op het beschut werken op grond van artikel
2 van de WSW, al dan niet op basis van detachering.
Er wordt geen proeftijd overeengekomen en het loon per tijdseenheid van de
arbeidsomvang moet, met eventuele aanvullingen bij loondispensatie of van het
verkrijgen van loonsuppletie of loonkostensubsidie, het minimumloon voor die
tijdseenheid bedragen. Deze minimumeisen gelden zowel voor nieuwe
dienstbetrekkingen als voor het voortzetten van bestaande dienstbetrekkingen.

Vierde lid
De definitie van het minimumloon volgt de definitie uit artikel 12, tweede lid, van de Wet
WIA. Anders dan in de Participatiewet en de Wet Wajong is het minimumloon hier niet
beperkt tot een minimummaandloon en wordt de vakantietoeslag meegerekend.
Vijfde lid
De werkgever verstrekt aan het UWV gegevens over de werknemers met een structurele
functionele beperking die de gesubsidieerde generieke werkgeversvoorziening benutten.
Het gaat om de volgende gegevens: het burgerservicenummer van de werknemer, de
naam van de werknemer, de datum van de aanvang, de aard en de omvang van de
dienstbetrekking, en het loon van de werknemer. Deze gegevens worden verstrekt op
het moment dat de dienstbetrekking wordt aangegaan of voortgezet en als de
dienstbetrekking eventueel wordt beëindigd.
Artikel 10. Wijziging en intrekking subsidievaststelling
Eerste lid
De subsidievaststelling wordt op grond van artikel 76, tweede lid, van de Wet WIA
ingetrokken of gewijzigd. Daarin wordt verwezen naar de omstandigheden, bedoeld in
artikel 4:49, eerste lid, van de Awb. In dit artikel wordt deze bevoegdheid nader
ingevuld.
Het artikel kent voor het wijzigen van de subsidievaststelling minstens twee momenten
waarop wordt beoordeeld of de werkgever voldoet aan de subsidieverplichtingen. Het
eerste moment is na een jaar na de subsidievaststelling tot uiterlijk twee jaar na de
subsidievaststelling. Dit betreft de naleving van de subsidieverplichtingen binnen een
jaar na de subsidievaststelling. Het tweede moment is van twee jaren na de
subsidievaststelling tot uiterlijk drie jaren na de subsidievaststelling. Dit betreft de
naleving van de subsidieverplichtingen in de periode tussen een jaar na de
subsidievaststelling en twee jaar na de subsidievaststelling. Deze afgebakende
momenten en periodes bieden rechtszekerheid voor de werkgever.
Er volgt een verlaging van twee derde respectievelijk een derde van het oorspronkelijk
vastgestelde bedrag als het UWV constateert dat de subsidieontvanger niet heeft
voldaan aan de subsidieverplichtingen, bedoeld in artikel 9, tweede tot en met het vijfde
lid.
De bevoegdheid om onverschuldigd betaalde subsidiebedragen terug te vorderen vloeit
voort uit artikelen 77 van de Wet WIA en 4:57 van de Awb. De subsidieontvanger is op
grond van artikel 77, zevende lid, van de Wet WIA verplicht de gevraagde inlichtingen
aan het UWV te verstrekken die van belang zijn voor deze terugvordering.
Tweede lid
Als de werkgever aantoont alle inspanningen te hebben verricht, wordt de
subsidievaststelling niet gewijzigd. Het is aan de werkgever om aan te tonen dat alle
redelijkerwijs te verwachten inspanningen zijn verricht. Dit geldt niet voor het realiseren
van de generieke werkgeversvoorziening.
Derde lid
Indien na een jaar blijkt dat de generieke werkgeversvoorziening niet is gerealiseerd,
wordt de subsidievaststelling ingetrokken.

Artikel 11. Evaluatie
De laatste aanvraag voor een subsidie kan, na het vaststellen van een tijdvak voor het
resterend deel van 2022, naar verwachting worden ingediend op 31 december 2022. Na
de beslissing op de aanvraag gelden de subsidieverplichtingen drie jaar. Gelet op deze
benodigde tijd - alsmede het uitgangspunt van het na vijf jaar van rechtswege vervallen
van dit besluit op grond van artikel 82a, derde lid, van de Wet SUWI- zendt de Minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid uiterlijk op 1 juli 2026 een verslag over de
doeltreffendheid van het experiment in de praktijk aan de Staten-Generaal. De Minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid neemt daarbij ook een standpunt in over de
voortzetting van een subsidieregeling voor generieke werkgeversvoorzieningen, anders
dan als experiment op grond van artikel 82a van de Wet SUWI. De evaluatie bevat
gegevens over de behoeften van werkgevers, de realisatie van de generieke
werkgeversvoorziening, en de effecten voor de werkgever en de werknemer gedurende
de drie jaar dat er inclusieve werkgelegenheid is gecreëerd.
Artikel 12. Inwerkingtreding
Het besluit vervalt op grond van artikel 82a, derde lid, van de Wet SUWI, van
rechtswege binnen vijf jaar na de inwerkingtreding, tenzij binnen deze vijf jaar een
voorstel van wet is ingediend bij de Staten-Generaal om het experiment om te zetten in
een wettelijke regeling.
Indien geen voorstel van wet is ingediend bij de Staten-Generaal, en het besluit vervalt,
blijft de mogelijkheid bestaan om een bestaande subsidievaststelling te wijzigingen en in
te trekken. Bij deze bevoegdheid is er geen sprake van een afwijking op grond van
artikel 82a van de Wet SUWI.

De Minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid,

W. Koolmees