Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2015–2016

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3403
Vragen van het lid Van der Staaij (SGP) aan de Minister van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over problemen bij uitbetaling van
verleende palliatieve zorg (ingezonden 1 augustus 2016).
Antwoord van Minister Schippers (Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 1 september 2016) Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2015–2016, nr. 3272
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het bericht «Palliatieve zorg en DOT’s: nog 2 jaar
wachten op een oplossing – Financiering blijft bottleneck»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Wat vindt u ervan dat het door een technische kwestie in de huidige
DOT-financiering onmogelijk is om een vergoeding te krijgen voor daadwerkelijk verleende palliatieve zorg zolang er nog sprake is van een actieve
klinische behandeling van een patiënt? Hoe komt het dat tot wel 80% van de
geleverde palliatieve zorg niet declarabel is?
Antwoord 2
Er bestaan zes DBC’s palliatieve zorg: dit betreft zowel ambulante als klinische
zorg. De volgende specialismen kunnen deze zorg declareren: kindergeneeskunde, interne geneeskunde, longgeneeskunde, neurologie, klinische geriatrie
en anesthesiologie. Palliatieve DBC’s kunnen gedeclareerd en vergoed
worden naast een actieve klinische behandeling. Maar het is wel zo dat
tijdens een klinische periode van hetzelfde specialisme er maar 1 klinische
DBC in rekening gebracht mag worden. Dat is een algemene regel, die voor
alle specialismen en behandelingen geldt. Die regel is bedoeld om het
opknippen van een klinische periode in meerdere klinische (dure) DBC’s te
voorkomen.
Dit betekent dat tijdens een actieve klinische behandeling wel degelijk
tegelijkertijd een palliatieve zorg DBC geopend en gedeclareerd kan worden,
wanneer dit door een ander specialisme wordt gedaan. In een palliatief team

1

ah-tk-20152016-3403
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2016

Tijdschrift Medische Oncologie, juli 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

1

zitten over het algemeen meerdere specialismen, waardoor dit een relatief
simpele oplossing is die nu al toegepast kan worden en wordt. Een ziekenhuis kan bijvoorbeeld de anesthesist (als onderdeel van het palliatief team)
alle klinische palliatieve zorg laten declareren, waardoor er geen uitval is.
Vraag 3
Waarom heeft de Nederlandse Zorgautoriteit (Nza) verbetervoorstellen van de
NVMO (Nederlandse Vereniging voor Medisch Onderwijs) en NIV (Nederlands
internisten vereniging) in afwachting van een definitieve oplossing naast zich
neer gelegd en waarom wil de Nza pas in 2018 met een oplossing komen?
Vindt u dat het oplossen van dit knelpunt tot 2018 kan wachten of ziet u het
risico dat palliatieve teams in ziekenhuizen tot die tijd stoppen om palliatieve
zorg ook aan niet-oncologische patiënten te bieden omdat ze daar geen
vergoeding voor krijgen? Bent u bereid de parallelle vergoeding van het
klinische en palliatieve traject daarom op zo kort mogelijke termijn te
regelen?
Antwoord 3
De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) heeft mij laten weten dat er een aantal
argumenten speelde bij de besluitvorming:
– Het voorstel voor de palliatieve zorg 2017 had impact op een groot aantal
DBC’s en daarmee op het contracteerproces. De NZa heeft de roep van de
veldpartijen om rust in de sector gehonoreerd en veel voorstellen tot
wijziging, waaronder deze voor de palliatieve zorg, niet doorgevoerd.
– Het voorstel voor de palliatieve zorg 2017 was specifiek gericht op
aanpassingen binnen de medisch specialistische zorg. De NZa heeft in
aanloop naar de besluitvorming van het DBC-pakket 2017 van branchepartijen signalen ontvangen dat er ook in andere sectoren knelpunten werden
ervaren ten aanzien van de bekostiging van palliatieve zorg. De NZa heeft
vervolgens in afstemming met partijen besloten de wijziging binnen de
medisch specialistische zorg aan te houden en direct te starten met een
brede, integrale inventarisatie. Dit betekent dat de NZa sectoroverstijgend
en per deelsector knelpunten inventariseert en bekijkt of de problemen
waarmee patiënten, aanbieders en verzekeraars te maken krijgen, kunnen
verminderen door aanpassingen in de bekostiging. Een uitkomst kan ook
zijn dat wijzigingen in de bekostiging niet nodig zijn en dat de aanbevelingen gericht zijn op uitleg van en informatie geven over huidige regelgeving. De afronding van dit project is gepland in januari 2017. Gesignaleerde problemen met betrekking tot de bekostiging worden geïntegreerd
uitgewerkt voor 2018. Partijen steunen deze aanpak.
In deze integrale inventarisatie wordt gericht naar oplossingen gekeken,
zowel voor de korte en middellange termijn. Dit wordt in samenspraak met
het praktijkteam palliatieve zorg opgepakt, waarbij het praktijkteam kijkt naar
welke verbeteringen (in bijvoorbeeld werkwijze, administratieve rompslomp
en good practices) op de korte termijn kunnen worden aangepakt, de
zogenaamde «quick wins».
Het is uiteraard niet wenselijk dat palliatieve teams in ziekenhuizen stoppen,
omdat ze geen palliatieve zorg zouden kunnen declareren. Zoals in mijn
antwoord op vraag twee reeds aangegeven, is parallelle vergoeding van het
klinische en palliatieve traject op dit moment al mogelijk.
Het Integraal Kankerinstituut Nederland (IKNL) heeft, samen met diverse
zorgadministrateurs uit enkele ziekenhuizen en met medewerking van de NZa,
in maart een handreiking uitgebracht2. Het doel van deze handreiking is de
professional zo goed mogelijk te ondersteunen door de huidige structuur en
regelgeving rondom financiering van de palliatieve zorg op een rij te zetten
en te koppelen aan suggesties voor optimale registratie en eventuele
declaratie.
Vraag 4
Waarom kan een intercollegiaal consult om palliatieve zorg onderling af te
stemmen niet worden gedeclareerd als hiervoor iemand van het eigen
specialisme wordt gevraagd? Is het nadeel dat de NZa hiervan ziet, namelijk

2

https://www.iknl.nl/docs/default-source/palliatieve-zorg/handreiking-zorgproducten-palliatievezorg-in-het-ziekenhuis.pdf?sfvrsn=2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

2

dat er potentieel te veel intercollegiale consulten geschreven zouden gaan
worden, volgens u realistisch gelet op het feit dat er in totaal maar één
budget is voor de zorg? Bent u bereid ervoor te zorgen dat deze overbodige
regel op de kortst mogelijke termijn verdwijnt?
Antwoord 4
Dit is eveneens een algemene regel, die voor alle specialismen en alle zorg in
het ziekenhuis geldt. Het DBC-systeem en bijbehorende regels stellen de
patiënt en zijn zorgvraag centraal, en niet de aanbieder (medisch specialist).
Dit betekent dat in een declaratie zoveel mogelijk zorg die bij één zorgvraag
hoort ook al zijn hier meer medisch specialisten bij betrokken, wordt
samengebracht. De genoemde regel «bewaakt» dit door te voorkomen dat elk
overleg binnen een maatschap/specialisme over een klinische patiënt leidt tot
een declarabele (intercollegiaal consult) DBC. Ik ben niet voornemens deze
regel af te schaffen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

3