2
Herdenking
Aan de orde is de herdenking naar aanleiding van het
busongeluk in Zwitserland.
De voorzitter:
Ik heet de minister-president en de ambassadeur van België welkom. Ik verzoek u allen, ook de gasten op de publieke tribune, te gaan staan, voor zover u daartoe in staat
bent.
Waarde medeleden. Vorige week woensdag bereikten
ons de berichten over een ernstig ongeluk in Zwitserland.
Een Belgische bus met 46 schoolkinderen en hun begeleiders is vorige week dinsdagavond in een tunnel in Sierre
verongelukt. De tergende onzekerheid na het bekend worden van dit ongeluk moet zeer groot zijn geweest voor alle betrokkenen. Bij het ongeluk kwamen 6 volwassenen
en 22 kinderen om, onder wie 6 Nederlandse kinderen.
Bovendien raakten 24 kinderen gewond.
De bus zou de kinderen terugbrengen naar huis, na
een skivakantie in Zwitserland. Deze skivakantie had voor
de kinderen een mooie herinnering moeten worden aan
hun tijd op de basisschool. De reis eindigde echter in een
nachtmerrie. De beelden van vertwijfelde ouders, opa's
en oma's en andere familieleden zullen we niet licht vergeten, maar ook de beelden van schoolgenootjes die
nietsvermoedend woensdagochtend naar school gingen
en daar het nieuws hoorden. Hun gezichten spraken boekdelen. Al deze beelden staan op ons netvlies gegrift.
Vandaag willen we nadrukkelijk stilstaan bij het verdriet
dat dit ongeluk met zich meebracht. Wij willen onze deelneming betuigen aan alle familieleden, schoolgenoten,
docenten en vrienden van allen die zijn omgekomen bij
dit tragische ongeluk, kinderen en volwassenen. Wij wensen hun veel sterkte bij het verwerken van dit grote verdriet. Onze gedachten gaan ook uit naar de gewonden en
hun familie. Wij wensen hun een voorspoedig herstel toe.

wel delen in het verdriet door een helpende hand toe te
steken en een troostende arm te bieden.
Ik wil hier ook het grootst mogelijke respect uitspreken
in de richting van de Zwitserse hulpverleners, die onder
de moeilijkste omstandigheden hun werk moesten doen.
Er is snel en adequaat gehandeld, terwijl de zorgvuldigheid en de privacy van slachtoffers en van nabestaanden
geen moment uit het oog werden verloren. Daarvoor zijn
wij zeer dankbaar. Dat heb ik ook aan de Zwitserse president overgebracht.
Wij kunnen alleen maar hopen dat de getroffen families en alle betrokkenen de kracht zullen vinden die nodig
is om met het enorme verdriet, het gemis en alle emoties om te gaan. Dat zal voor velen een zeer zware opgave zijn. Namens het kabinet wens ik iedereen die door het
verschrikkelijke ongeval is geraakt, heel veel sterkte toe.
(De aanwezigen nemen enkele ogenblikken stilte in acht.)
De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.

Minister Rutte:
Voorzitter. Het busongeluk bij het Zwitserse Sierre, in de
avond van 13 maart, is een drama dat zo veel verdriet losmaakt bij zo veel mensen, dat het menselijkerwijs nauwelijks is te bevatten. 28 mensen, onder wie 22 jonge kinderen, werden vorige week met één harde klap weggerukt
van hun ouders, familie en vrienden. Een week vol vrolijkheid en ongecompliceerd plezier in de sneeuw eindigde in een afschuwelijke nachtmerrie. Dat geldt voor de vaders en moeders, de broers en zussen van de overleden
kinderen, die het ergste moeten doormaken wat een gezin
kan overkomen. Het geldt voor de nabestaanden van de
zes volwassenen, die ook nooit meer thuis zullen komen.
En het geldt ook voor de gewonden en hun families, van
wie sommigen plotseling te maken krijgen met een zeer
onzekere toekomst.
Dit verschrikkelijke ongeluk heeft ons allen diep geschokt. Namens het kabinet spreek ik ons intense medeleven uit in de richting van de nabestaanden van de slachtoffers, de gewonden en hun families en iedereen die door
dit drama is geraakt. Op momenten als deze zijn grenzen
irrelevant. Heel België en Nederland staan om de getroffenen heen. Ook al kan niemand hun verbijstering wegnemen of ongedaan maken wat er is gebeurd, wij kunnen

Tweede Kamer

Herdenking

20 maart 2012
TK 65

65-2-2