Concept-analyse mogelijk effect piekbelasters

30-9-‘22

Doel en context
Op verzoek van het secretariaat van dhr. Remkes is onderstaand memo opgesteld dat tot doel heeft
een indicatie te geven van de mogelijke effecten op de overbelasting van N2000-gebieden van het
stoppen van diverse aantallen piekbelasters. Daarbij is geprobeerd om deze indicatie in de juiste
praktijk-context te plaatsen, ten behoeve van vervolganalyses en adviezen. Het gaat hierbij om een
initiële ambtelijke analyse. De initiële inschattingen in deze notitie zijn voor verificatie aan het RIVM
voorgelegd, waarop het RIVM heeft aangegeven deze ordegroottes op hoofdlijnen te onderschrijven.
Voor precisiering van de cijfers is nader onderzoek vereist.
Het realistisch potentieel van een aanvullende aanpak is sterk afhankelijk van de vormgeving van
bijbehorende maatregelen. Om toch een indicatie te geven van de groep piekbelasters waar het om
gaat, en de mogelijke effecten van het wegnemen van deze piekbelasters is voor verschillende
beleidsuitgangspunten een inschatting gemaakt van de mogelijke effecten zijn om zo ordegroottes
en bandbreedte te bezien, rekening houdend met de geldende kanttekeningen.
Kanttekeningen bij de analyse
•
Bij de analyse is geen rekening gehouden met overlap/interactie met reeds lopende
maatregelen of exercities richting bedrijfslocaties. Voor de beëindiging van agrarische
bedrijven zijn dit de reeds uitgevoerde Srv, de lopende MGA-1, de vormgeving van Lbv
(voorzien start begin 2023) en de tweede tranche van de MGA, maatregelen in het kader van
de quick-win voorstellen en de SPUK voor provincies ten behoeve van het
legalisatieprogramma PAS-melders. Ook kunnen er in het kader van de gebiedsprocessen
andere trajecten lopen.
•
De uitkomsten van de analyse zijn niet 1 op 1 te relateren aan acties richting individuele
bedrijfslocaties. Hiervoor moeten eerst een aantal verificatiestappen doorlopen worden. De
conclusie is dus louter indicatief.
•
In deze analyse is sec gekeken naar de grootste depositievracht in de N2000-gebieden
waarvan wordt ingeschat dat er urgente depositiereductie moet plaatsvinden om nog tot
duurzaam herstel te komen, zonder te selecteren op een specifieke sector.
•
De gehanteerde data zijn enkele jaren oud. Er zullen daarom bedrijfslocaties in het overzicht
staan die inmiddels niet meer (op die locatie) aanwezig zijn.
•
Specifiek de dataset rond PAS-melders die in de analysetool van het ministerie van Financiën
is gebruikt is verouderd, en gaat nog uit van ca. 3600 i.p.v. inmiddels ca. 2400 melders. De
geografische spreiding zal echter niet erg veranderd zijn, zodat de inschattingen over de
mate waarop op basis van verschillende beleidsuitgangspunten ruimte ontstaat wel enig
inzicht bieden. Het genoemde percentage van de PAS-melders die kunnen worden
gelegaliseerd, is gebaseerd op de locaties waar de totale depositie onder de KDW wordt
gebracht.
•
Resultaat uit verplicht spoor mag binnen de huidige wettelijke kaders niet worden ingezet
voor economische ontwikkeling en dus ook niet voor de legalisatie van de PAS-melders.
•
In de analyse wordt slechts beperkt aandacht besteed aan de termijn waarbinnen resultaten
definitief kunnen worden ingeboekt. Belangrijk is de inschatting dat het intrekken van
vergunningen tussen de 1,5 en 5 jaar kost. Gedacht moet worden aan een half jaar voor
opstellen en vaststellen provinciale beleidsregels inclusief regels voor nadeelcompensatie.
Vervolgens een jaar voor vaststelling intrekkingsbesluiten inclusief inspraak. Dat maakt dat
intrekking na circa 1,5 jaar kan. Dit heeft directe werking, beroep schort niet op. Eventuele
voorlopige voorzieningen en beroepsprocedures kunnen samenvallen met een afbouwperiode
van bijvoorbeeld 1 à 2 jaar, indien hiervoor wordt gekozen. Hoger beroep kan tot slot tot 1,5
jaar kosten, optellend tot een totale maximale doorlooptijd van 5 jaar.
•
Bij de berekeningen van kosten en effecten zijn zowel de volledige veldemissies als
stalemissies van de betreffende bedrijven meegenomen. De daadwerkelijke kosten en
effecten hangen af van de nieuwe bestemming die de grond krijgt. Wanneer bijvoorbeeld
herbestemming plaatsvindt naar natuurinclusieve landbouw, vallen kosten en
emissiereductie lager uit (de grond blijft immers deels in agrarisch gebruik).
Definitie piekbelasters
Piekbelasters kunnen op verschillende manieren worden gedefinieerd, en de keuzes daaromtrent zijn
bepalend voor de resultaten van de analyse. In deze analyse gaan we uit van de bijdrage aan de
depositie. De bedrijfslocaties met de grootste depositiebijdrage zijn niet altijd de bedrijfslocaties met
de grootste uitstoot, onder meer omdat de plek, en ook hoogte, van uitstoten voor de depositie veel
uitmaakt.

1

In deze analyse wordt als vertrekpunt naar twee definities van piekbelasters gekeken:
•
•

Top-piekbelasters landelijk: hierbij wordt gekeken naar de bedrijven die op nationaal
(gebiedsoverschrijdend) niveau de meeste stikstofdepositie op alle kwetsbare N2000gebieden bij elkaar veroorzaken.
Top-piekbelasters per gebied: hierbij wordt gekeken naar de piekbelasters per individueel
N2000-gebied. Daarvoor is de top 2% van bedrijven gerangschikt op de totale depositie op
een geheel natuurgebied binnen 25 km van één van de 91 natuurgebieden die op de
aandachtslijst staan in de quick-scan natuurdoelanalyse. Er wordt gekeken naar bedrijven
nabij de 91 natuurgebieden die op de aandachtslijst staan, omdat hier de urgentie om binnen
afzienbare tijd stikstofreductie te realiseren waarschijnlijk het grootst is.

Er zijn verschillende selecties te maken uit de top-piekbelasters landelijk en de top-piekbelasters per
gebied. Daarbij zit er een uitruil tussen de mate waarin landelijk een zo groot mogelijke daling van
de depositie wordt gerealiseerd, en de mate van spreiding van die depositiereductie. Een grotere
focus op de top-piekbelasters landelijk betekent dat meer depositiedaling kan worden gerealiseerd
gegeven het aantal geraakte bedrijven. Daarmee wordt een groter deel van de nationale opgave
richting 2030 ingevuld. Wel komt de nadruk te liggen op bedrijfslocaties nabij grote natuurgebieden
en wordt er dus minder stikstofruimte nabij kleine natuurgebieden gecreëerd. Andersom kan door
uit te gaan van de top-piekbelasters per gebied scherper gestuurd worden op waar depositiereductie
plaatsvindt, maar is er minder landelijk doelbereik.
In de praktijk kan een aanpak gekozen worden voor een combinatie van definities, om daarbij de
doelstellingen van beide aanpakken te realiseren (landelijk een zo groot mogelijke daling en spreiding
van depositiereductie). In grotere gebieden met een hoge benodigde depositiereductie zou
bijvoorbeeld de top 50 bedrijven als piekbelaster meegenomen kunnen worden terwijl in kleinere
gebieden de top 3 wordt meegenomen. Zo behoud je de link tussen piekbelaster en individueel
natuurgebied (zie kader waarom dit nodig is), heb je het voordeel van spreiding over natuurgebieden,
en realiseer je de (kosten)effectiviteit van het uitkopen van piekbelasters op depositiereductie.
Juridische vereisten voor verplichtend instrumentarium
Het inzetten van verplichtend instrumentarium zoals het intrekken van vergunningen is een
bevoegdheid van met name provincies en soms de minister die in beeld komt bij dreigende
verslechtering van een Natura 2000 gebied. De intrekking of beperking moet noodzakelijk zijn of (in
het licht van een totale belangenafweging en beschikbare alternatieven) wenselijk in het licht van
een dreigende verslechtering van een Natura 2000-gebied. Intrekkingen – vooral waar er vanuit de
opgave nog wel keuzes te maken zijn – zullen zorgvuldig en op objectiveerbare gronden gemotiveerd
moeten worden (waarom het ene bedrijf wel en het andere bedrijf niet). Vandaar dat we ons in de
analyse richten op de 91 gebieden waar volgens de quick-scan natuurdoelanalyses duurzaam herstel
mogelijk uit zicht dreigt te raken. Deze quick-scan geeft een indicatie van de gebieden waar
instandhoudingsdoelstellingen buiten beeld dreigen te raken, maar geeft nog geen beeld van de
daadwerkelijke verslechtering. Uit de natuurdoelanalyses wordt duidelijk op welke gebieden of delen
daarvan (afhankelijk van habitattypen en mogelijk beheersmaatregelen) dit van toepassing is. Om
te prioriteren zou nog kunnen worden gekeken naar een nadere selectie van natuurgebieden,
bijvoorbeeld die in de quick scan als ‘zeer urgent’ zijn aangemerkt.
Aanpak
In dit memo worden inzichten uit diverse lopende analyses gebundeld. Door LNV is het RIVM recent
gevraagd een overzicht te maken van alle piekbelasters conform de hierboven geformuleerde
definitie, en rekening houdend met de beleidskeuzes en uitgangspunten uit bijlage 1. Dit levert een
(geanonimiseerde) lijst op met ruim 3.500 unieke bedrijfslocaties. Dit overzicht is geanalyseerd om
tot een effectieve kaderstelling te komen. Om gevoel te krijgen bij de kosten(effectiviteit) van
eventuele maatregelen en de opbrengst voor bijvoorbeeld het legaliseren van PAS-melders, zijn
vervolgens proefberekeningen gedaan met de analysetool van het ministerie van Financiën. Dit vormt
input voor een verificatie van deze analyse en nadere uitvraag bij het RIVM. In bijlage 1 staat een
overzicht van de uitgangspunten in de selectie van piekbelasters, in bijlage 2 de in- en
outputvariabelen bij de analysetool van het ministerie van Financiën.

2

Uitkomsten analyse
•

De potentiële depositiereductie die
bewerkstelligd kan worden met een
aanpak gericht op de allergrootste
piekbelasters, is relatief groot ten
opzichte van beëindiging op andere
locaties. Zie bijvoorbeeld deze figuur
over
de
relatieve
bijdrage
van
verschillende
bedrijfslocaties
aan
depositie op N2000-gebieden boven de
KDW. Deze komt voort uit de
analysetool van het ministerie van
Financiën. Aantekening hierbij is dat
alleen
landbouwbedrijven
zijn
meegenomen, en nog niet de selectie is
gemaakt tot de top-2% en 91 gebieden.

•

Met de analysetool van het ministerie van Financiën is ook een ordegrootte te geven van de
totale potentie van het wegnemen van de hoogste piekbelasters (de ‘top-piekbelasters
nationaal’). De mate van effectiviteit is overigens direct afhankelijk van de vormgeving van
de beleidsmaatregelen. Dit maakt het lastig om een vertaling naar de praktijk te maken. Zo
moeten (bij vrijwillige maatregelen) aannames gedaan worden over deelnamebereidheid.
Deze deelnamebereidheid is afhankelijk van een veelheid aan factoren en onmogelijk vooraf
in te schatten. Een aantal zaken dat van invloed kan zijn, betreft de marktsituatie, het
maatschappelijk sentiment, breder overheidsbeleid en bedrijfsspecifieke factoren. Om
rekening te houden met deze onzekerheden zouden de getallen gedeeld kunnen worden door
bijvoorbeeld 10 of 20, voor een indicatie van effecten als 1 op de 10 of 1 op de 20 bedrijven
uit deze lijst mee zouden doen. Indicatief zijn verder de effecten weergegeven qua
depositiedaling, op de omgevingswaarde van het gecarteerde areaal onder de KDW en op
wat dit doet voor PAS-melders.
Tabel 1 Totale potentie wegnemen hoogste piekbelasters, gebaseerd op totale depositievracht

•

•

Piekbelasters op vracht

Top-100

Top-300

Top-500

Top-700

Totaal aantal bedrijfslocaties
Mol/ha/jr gem
Mol binnen 25 km/ha/jr gem
Extra areaal onder KDW
(procentpunt)
Kosten (mld €)
Indicatie PAS ruimte (%, zie
toelichting)

100
32
25
7

300
67
52
15

500
94
72
18

700
117
88
21

0,4
40

1
50

1,7
80

2,6
97

Indicatie PAS ruimte (%, zie
toelichting), binnen 25 km

32

36

43

49

Aandeel van de depositie dat
voortkomt uit veldemissies (%)

6

10

11

14

Zeker wat betreft de ruimte voor PAS-melders zijn deze getallen met veel onzekerheden
omgeven, zie de kanttekeningen bij de analyse. De indicatieve PAS ruimte is het percentage
van het natuurareaal waar cijfermatig meldingen gelegaliseerd kunnen worden wanneer de
top-x van de piekbelasters wordt weggenomen. Daarbij is geen rekening gehouden met
andere factoren zoals cumulatie. Het percentage dat werkelijk is te realiseren ligt veel lager,
vanwege vereisten om stikstofruimte hiervoor in te mogen zetten. In dit licht is ook de
indicatie van de ruimte voor PAS-melders weergegeven met en zonder inachtname van de
25km afstandsgrens.
Om de gevoeligheid weer te geven van het wel/niet meenemen van veldemissies op de
cijfers, is aangegeven welk deel van de effecten hier aan toe te schrijven is. Het blijkt dat dit
aandeel bij de hoogste landelijke piekbelasters relatief beperkt is.

3

•

Wanneer gekeken wordt naar de top 2% van de bedrijfslocaties voor de 91 gebieden (‘toppiekbelasters per gebied’) leidt dit tot een selectie bedrijfslocaties met de grootste druk op
de natuur qua stikstofdepositie. Het betreft ruim 3500 bedrijfslocaties, waarvan veruit het
grootste deel landbouw en een kleiner deel industrie. Deze bedrijfslocaties zijn samen
verantwoordelijk voor een uitstoot van 23,6 kton NOx (8% van het Nederlandse totaal) en
11,8 kton NH3 (9% van het Nederlandse totaal). Uit dit overzicht met piekbelasters blijkt dat
de 100 bedrijfslocaties met de hoogste bijdrage bijna de helft van de totale depositie van die
piekbelasters veroorzaken. De top 700 bedrijven veroorzaken 90% van de totale depositie
van de selectie van ruim 3500 piekbelasters. Dit geeft een indicatie van de afnemende
meeropbrengst naarmate naar meer bedrijven wordt gekeken. Tabel 2 hieronder geeft alle
percentages.
Tabel 2 Procentueel aandeel van hoogste piekbelasters op totale groep van top-2% per gebied. NB. In geval van
landbouwbedrijven gebaseerd op alleen stalemissies.

•

•

•

Top-X
bedrijven

Waarvan
Landbouw

Waarvan
Industrie

100
200
300
400
500
600
700
800
900
1000

98
197
292
388
481
579
678
776
875
972

2
3
8
12
19
21
22
24
25
28

Aandeel-% in totale
deposities van deze groep
46%
71%
79%
83%
86%
89%
90%
92%
93%
94%

Met behulp van de analysetool van het ministerie van Financiën zijn vervolgens
effectinschattingen gedaan van het eventueel stoppen van selecties uit de groep van ruim
3500. Waar RIVM naar alle sectoren heeft gekeken, zitten in de dataset waarmee FIN
proefberekeningen heeft gedaan alleen landbouwbedrijven. Hierdoor zullen mogelijke
effecten iets lager zijn ingeschat. Gezien de sectorverhouding tussen piekbelasters die volgt
uit de RIVM-analyse (zie ook tabel 2) zal dit effect evenwel beperkt zijn.
Tabel 3 geeft een inschatting van de effecten indien de top-x van elk gebied wordt
weggenomen. Dit geeft een indicatie van de potentie van het (uiteindelijk) intrekken van
vergunningen, indien bedrijven niet vrijwillig meedoen, met de aantekening dat dit potentieel
op de korte termijn beperkt wordt door bijvoorbeeld uitvoeringscapaciteit.
Ook hier geldt dat wat betreft de ruimte voor PAS-melders deze getallen met veel
onzekerheden omgeven, zie de kanttekeningen bij de analyse. De indicatieve PAS ruimte is
een geografische: het percentage van het natuurareaal waar cijfermatig meldingen
gelegaliseerd kunnen worden wanneer de top-x van de piekbelasters wordt weggenomen.
Daarbij is geen rekening gehouden met andere factoren zoals cumulatie. Het percentage dat
werkelijk is te realiseren ligt veel lager, vanwege vereisten om stikstofruimte hiervoor in te
mogen zetten, zoals het additionaliteitsvereiste.
Tabel 3 Totale potentie hoogste piekbelasters, gebaseerd op top-x per gebied

Totaal aantal bedrijfslocaties*
Mol/ha/jr gem
Mol /ha/jr gem, binnen 25km
Extra areaal onder KDW
(procentpunt)
Kosten (mld €)
Indicatie PAS ruimte (%, zie eerdere
toelichting)

Top-1 per
Top-3 per
Top-5 per Top-7 per
gebied
gebied
gebied
gebied
89
264
440
559
10
24
36
46
8
19
28
35
0,5
1,3
2
2,5
0,5
11

1,5
49

2,5
83

3,4
93

4

Indicatie PAS ruimte (%, zie
toelichting), binnen 25 km

10

31

48

58

Aandeel van de depositie dat
voortkomt uit veldemissies

30

33

34

33

*Sommige bedrijfslocaties zitten in de top-x van meerdere gebieden, waardoor het aantal bedrijfslocaties
niet optelt tot 1, 3, 5, of 7 keer de 91 gebieden.

•

•

•

Tabellen 1 en 3 laten zien dat wanneer meer nationale piekbelasters kunnen worden
weggenomen, dat tot een hogere depositiereductie, meer natuurareaal onder de KDW,
(voornamelijk geconcentreerd rond de Veluwe), en lagere kosten leidt. Een meer op
gebiedsspecifieke piekbelasters georiënteerde aanpak leidt daarentegen tot een grotere
spreiding van de effecten en leidt daardoor tot meer effect voor individuele natuurgebieden
en verspreid over Nederland (in combinatie met andere maatregelen) meer kansen te bieden
voor PAS-melders. Te zien is dat het aandeel van de depositiereductie dat voortkomt uit
veldemissies in tabel 3 hoger is dan in tabel 1.
In de uitwerking zijn er nog alternatieve selecties mogelijk, bijvoorbeeld door op grond van
de depositievracht op de Veluwe bijvoorbeeld de top-50 of hoger te nemen en in andere de
top-3. In een nadere uitwerking kunnen eventuele combinatiescenario’s van deze uitwerking
onderzocht worden, bijvoorbeeld de top-100 op de Veluwe, en de top-3 in overige gebieden).
Dit leidt naar verwachting niet tot een andere inschatting van de ordegroottes van het aantal
te betrekken bedrijfslocaties of van de effecten.
Ter indicatie van de potentie hiervan is in met de analysetool bekeken welk aandeel van de
top-X bedrijfslocaties qua landelijke vracht uit tabel 1 ook voorkomt op de selectie van
grootste piekbelasters per gebied.
Het blijkt dat de nationale top-100 (landbouw)
piekbelasters allemaal behoren tot de top-2% van de bedrijfslocaties waarvan depositie
neerslaat op de Veluwe. En ook van grotere selecties op basis van nationale vracht, betreft
het nog veel bedrijfslocaties die bij de top-2% horen van bedrijfslocaties die op de Veluwe
neerslaan. Hieruit volgt dat met een aanpak gericht op piekbelasters rond de Veluwe tot een
hoger doelbereik in gemiddelde depositiereductie kan worden gekomen.
Tabel 4 Voorkomen van de bedrijfslocaties met landelijk de hoogste vracht (tabel 1) op de top-2% per gebied-lijst,

Piekbelasters op vracht

Top-100

Top-300

Top-500

Top-700

Totaal aantal bedrijven
in top 2% van kwetsbaar gebied
in top 10% van Veluwe

100
100
97

300
220
296

500
248
483

700
283
665

Conclusies
•
Op basis van deze analyse is onze inschatting dat depositiereductie van circa 450-600
piekbelasters die voldoen aan de eerste selectie van bedrijfslocaties een behoorlijke effecten
zou hebben op het terugdringen van deposities op de natuur (zie tabel 3).
•
Ook lijkt het puur cijfermatig qua depositiereductie en qua spreiding overeen te komen met
de benodigde reductie voor het legaliseren van PAS-melders. Daarbij moet expliciet worden
opgemerkt dat de daadwerkelijke reductie en ruimte om bijvoorbeeld PAS-melders te
legaliseren afhangt van diverse factoren. Zo moet worden aangetekend dat er strikte
vereisten gelden om stikstofruimte voor PAS-melders in te mogen zetten. Sowieso geldt dat
de mogelijke effecten nog erg afhankelijk zijn van de instrumentatie (zowel in omvang als in
tijd). Daarom worden hieronder de belangrijkste randvoorwaarden geschetst.
•
Door te richten op een specifieke groep piekbelasters kan meer landelijk effect dan wel meer
spreiding van effecten worden gerealiseerd. Zo kan bijvoorbeeld op grond van de
depositievracht op de Veluwe daar de top-50 of hoger worden genomen en in andere
gebieden de top-3. Dit leidt naar verwachting niet tot een andere inschatting van de
ordegroottes van het aantal te betrekken bedrijven.
•
De effecten van dergelijke ‘combivarianten’ zijn nog niet in dit memo geanalyseerd. Het
verdient aanbeveling om dit voor eventuele besluitvorming inzichtelijk te maken.
Voorwaarden en overwegingen bij een aanvullende aanpak piekbelasters
•
Alleen via de bestaande en binnenkort van kracht wordende beëindigingsregelingen kan
relatief spoedig resultaat worden behaald.
•
Voorkomen moet worden dat de (aankondiging van) nieuw beleid negatief interfereert met
de (deelname aan de) huidige beëindigingsregelingen MGA en Lbv. Als ondernemers hun

5

•
•

•

•

•

•

beslissing om deel te nemen uitstellen, vanuit de gedachte dat er een nog aantrekkelijker
regeling kan volgen, betekent dit dat de doelen die met de regelingen zouden worden
behaald verder opschuiven in de tijd. Naast MGA en Lbv kan het instrument grondbank een
rol spelen. Deelnemers aan MGA en Lbv die naast hun stallen/rechten ook hun grond willen
verkopen kunnen dat aangeven waarna via de grondbank kan worden aangekocht.
Het in overeenstemming laten zijn van het beleid met Europese staatssteunkaders is
sowieso een belangrijk vereiste.
Het grootste deel van de 450-600 piekbelasters zal vallen binnen voorwaarden om aan de
Lbv deel te kunnen nemen. De Lbv is een forfaitaire regeling en daarmee relatief weinig
arbeidsintensief. Vraag is hoe om te gaan met piekbelasters die niet willen deelnemen aan
de Lbv, wat hen dan over de streep kan trekken en wat de impact op benodigde
menskracht is.
De enige verplichtende optie om relatief snel tot resultaat te komen, is het intrekken of
beperken van vergunningen. Daarvoor geldt wel dat dit ook voorbereidingstijd kost, omdat
dit een solide juridische onderbouwing vereist en ook de beschikbare ecologische gegevens
vanuit de natuurdoelanalyses zijn nodig. Uitvoeringscapaciteit zal een beperking vormen in
de doorlooptijd en de feitelijke realiseerbaarheid van het hier geïdentificeerde potentieel.
Weliswaar is een intrekken van vergunningen onmiddellijk effectief, maar het behalen van
definitief en onomkeerbaar resultaat in stikstofreductie (rekening houdend met bezwaar en
beroep) zo’n 3,5 tot 5 jaar in beslag neemt.
De stikstofruimte die beschikbaar komt bij het intrekken van vergunningen kan alleen
worden ingezet voor natuur en niet voor het mogelijk maken van andere ontwikkelingen.
Belangrijk is dat de maatregel ten tijde van de passende beoordeling, die ten grondslag ligt
aan de Natura 2000-vergunning of omgevingsvergunning voor bijvoorbeeld een PASmelding, óf moet zijn uitgevoerd óf dat er verzekerd is dat de maatregel zal worden
uitgevoerd en de beoogde effecten heeft. Ook moet zijn voldaan aan het zogenaamde
additionaliteitsvereiste.
Er is in deze analyse niet gekeken naar de maatschappelijke effecten die kunnen optreden
in de gebieden waar veel uitkoop plaats zal vinden. Denk aan de leefbaarheid van bepaalde
gebieden.

6

Bijlage 1: Beleidskeuzes & uitgangspunten analyses
Voor het analyseren van piekbelasters zijn de volgende uitgangspunten opgesteld, die door DGS zijn
meegegeven aan het RIVM ten behoeve van het opstellen van het overzicht van de piekbelasters.
Dezelfde aannames zijn vervolgens zo veel mogelijk toegepast binnen de analysetool van het
ministerie van Financiën.
1.

Kijken naar de depositie van bedrijven/projecten (niet emissie), en wel de depositie op
overbelaste stikstofgevoelige natuur (overschrijding van de KDW) en niet naar depositie op
stikstofgevoelige natuur in het algemeen

2.

Standaard toepassing van maximale rekenafstand 25km voor het berekenen van een
afzonderlijke bron. (Voor het berekenen van cumulatieve effecten in de analysetool van FIN
geldt dit niet, hierbij is de depositiebijdrage van iedere bedrijfslocatie landelijk doorgerekend.
Het effect hiervan is dat de totaal berekende depositiereductie hoger zal zijn. Naar
verwachting zal de selectie van bedrijven niet anders zijn, aangezien de grootste
depositiebijdrage van een bedrijf binnen 25km is.)

3.

Geen onderscheid tussen NOx en NH3
Omdat gekeken wordt naar depositie en overschrijding van de KDW, wordt geen onderscheid
gemaakt tussen NOx en NH3. Het gaat om de totale stikstofdepositie.

4.

Geen onderscheid tussen sectoren met een vergunning
In de eerste selectie wordt gekeken naar alle activiteiten met een vergunning. Wel worden
ADC-vergunde projecten uitgesloten, gelet op het algemeen belang dat die dienen. NB. in de
dataset bij de analysetool van Financiën zitten wel alleen landbouwbedrijven.

5.

Kijken naar de werkelijke uitstoot van een activiteit, niet op basis van vergunde of feitelijke
gerealiseerde capaciteit.
De reden hiervoor is dat het moet gaan om daadwerkelijke verslechtering N2000 gebieden.
Latente ruimte heeft in beginsel een separate aanpak.

7