Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

28 286

Dierenwelzijn

Nr. 1170

BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN
VOEDSELKWALITEIT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 2 februari 2021
Met deze brief informeer ik uw Kamer over de stand van zaken over de
pilot chipplicht katten. Ook heb ik een maatschappelijke kosten-baten
analyse (MKBA) door onderzoeksbureau Decisio laten uitvoeren, zoals
toegezegd aan uw Kamer in mijn brief van 19 juni 2019. De MKBA doe ik u
bij deze toekomen1.
Voortgang pilot
In 2020 heb ik meerdere gesprekken gevoerd met gemeenten over de te
starten pilot om een lokale chipplicht voor katten in te voeren. Ik ben
hiervoor met meerdere gemeenten in gesprek geweest. De gemeenten
Amsterdam en Alphen aan den Rijn zijn de gemeenten met wie het traject
verder wordt gevolgd. Ik ben in gesprek over de vormgeving van de pilot
en hoop die – onder voorbehoud van de bestuurlijke besluitvorming in de
gemeenten – zo snel mogelijk dit jaar te starten. Ik waardeer de inzet van
deze gemeenten zeer en verheug mij op een prettige samenwerking in de
uitvoer van de pilot. De pilot, die op initiatief van het lid de Groot (D66)
aan uw Kamer is toegezegd, zal dienen om ervaring op te doen met een
lokale chipplicht en de impact van de chipplicht op de hereniging van
vermiste katten met hun baasjes, de opvangkosten voor katten en op de
overlast van zwerfkatten. De komende maanden zullen worden benut om
het pilotplan af te ronden en voor de gemeenten om de nodige aanpassingen te maken in de APV. De resultaten van de pilot zullen met uw
Kamer worden gedeeld.
De MKBA
De MKBA brengt in kaart welke kosten en baten er zijn van het verplicht
chippen van katten en waar die terecht komen. In de MKBA is uitgegaan

1

kst-28286-1170
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 28 286, nr. 1170

1

van een scenario waarbij 50% van de gemeenten het chippen van katten
verplicht stelt, en een scenario waarbij alle gemeenten dat doen.
Uit de MKBA is gebleken dat het invoeren van een chipplicht meer baten
oplevert dan kosten, waarbij het de eigenaren van de katten zijn die
hoofdzakelijk de kosten en de baten dragen. De baten hierbij zijn de
(snellere) hereniging van de kat met de eigenaar en de kosten van het
chippen en registreren. Ook de gemeenten hebben baten, omdat de
opvangkosten en kosten voor ritten van de dierenambulances zullen
afnemen. De MKBA suggereert dat de effecten op overlast, predatie en
volksgezondheid beperkt zijn, maar deze effecten zijn niet gewaardeerd in
de MKBA door een gebrek aan data. De MKBA maakt duidelijk dat er geen
overwegende argumenten zijn voor het invoeren van een landelijke
chipplicht van katten: de baten zijn vooral lokaal en liggen bij de
eigenaren, maar die kunnen zelf beslissen of zij hun kat willen laten
chippen.
Dat neemt niet weg dat de baten onmiskenbaar bestaan en dat het
chippen en registreren van katten aanbeveling verdient, ook in het belang
van het dierenwelzijn van het dier. Ik zal de uitkomsten van de MKBA
verder betrekken in mijn reactie op de zienswijze die de RDA momenteel
uitvoert over lokale mogelijkheden voor dierenwelzijnsbeleid.
De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
C.J. Schouten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 28 286, nr. 1170

2