Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 684

Regels over de gemeentelijke
verantwoordelijkheid voor preventie,
ondersteuning, hulp en zorg aan jeugdige en
ouders bij opgroei- en opvoedingsproblemen,
psychische problemen en stoornissen
(Jeugdwet)

Nr. 19

NADER VERSLAG
Vastgesteld 4 oktober 2013
De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport, belast met
het voorbereidend onderzoek van bovenstaand wetsvoorstel, heeft naar
aanleiding van de ontvangen nota naar aanleiding van het verslag en de
nota van wijziging (Kamerstuk 33 684, nr. 10 en 11) besloten tot het
uitbrengen van een nader verslag.
Onder het voorbehoud dat de minister de vragen en opmerkingen in dit
verslag afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de
openbare behandeling van het voorstel van wet voldoende voorbereid.
De voorzitter van de commissie,
Neppérus
De griffier van de commissie,
Teunissen

kst-33684-19
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

1

Inhoudsopgave

1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.

Algemeen
Hoofdlijnen stelselwijziging jeugd
Probleemanalyse
De verantwoordelijkheid van de gemeente
De toegang tot jeugdhulp
Jeugdbescherming en jeugdreclassering
Positie van jeugdigen en ouders en kwaliteit van
jeugdhulp
Specialistische jeugdhulp
Toezicht
Juridisch kader en rechtsbescherming
Gegevensverwerking, beleidsinformatie, en vermindering regeldruk
Financiële aspecten
Transitie en implementatie
Artikelsgewijs

blz.
2
6
7
7
8
9
10
10
11
12
12
13
14
15

Algemeen
De leden van de PVV-fractie hebben met ontsteltenis kennis genomen
van de nota naar aanleiding van het verslag. Zij concluderen dat een groot
aantal van de door hen gestelde vragen niet door de regering zijn
beantwoord. Daarnaast zijn er een aantal vragen niet naar tevredenheid
beantwoord. Zij willen deze vragen daarom nogmaals stellen, en hopen
erop dat de vragen dit keer wel van een antwoord zullen worden voorzien.
Het huidige jeugdstelsel kent verschillende sectoren. Na de decentralisatie
wordt de jeugdzorg lokaal, sub-regionaal, regionaal, bovenregionaal en
zelfs landelijk geregeld. Waarom is dit in uw ogen een vooruitgang?
Roept een dergelijke nieuwe indeling niet nieuwe perverse prikkels op? Zo
nee, waarom niet? Zo ja, wat gaat u daaraan doen?
Is er wel echt sprake van één bestuurslaag als er op verschillende niveaus
(verplicht) samengewerkt moet worden? Komen er niet juist nieuwe
bestuurslagen bij?
Waaruit blijkt dat overheidsbemoeienis geleid heeft tot zorgafhankelijkheid?
Bent u bereid de budgetten voor het sociale domein te oormerken? Zo
nee, kunt u dan uitleggen waarom u vindt dat geld bestemd voor het
sociale domein ook aan andere zaken uitgegeven mag worden?
Hoe gaat u zorgen dat kinderen die snel goede hulp nodig hebben niet te
lang blijven aanmodderen in het zoeken naar een oplossing in hun sociale
netwerk?
Waarom krijgen gemeenten de macht om de uiteindelijke beslissing te
nemen? In hoeverre is dit in het belang van het kind?
Waarom krijgen gemeenten de macht om het advies van een deskundige
naast zich neer te leggen? In hoeverre is dit in het belang van het kind?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

2

Hoe gaat de (boven)regionale samenwerking verwerkt worden in het
beleidsplan? Wat gebeurt er als de regio akkoord is maar een gemeenteraad niet?
Wie neemt uiteindelijk de beslissing tot goedkeuring van het beleidsplan?
Welke democratische waarde heeft de gemeenteraad nog wanneer er
door gemeenten samengewerkt gaat worden?
Komt de verantwoordelijkheid voor zowel preventie als jeugdbescherming
en jeugdreclassering wel in één hand als preventie op lokaal niveau
geregeld word en jeugdbescherming en jeugdreclassering op (boven)regionaal niveau? Zo ja, hoe dan? Zo nee, wat zijn de gevolgen van deze knip
in verantwoordelijkheid?
Waarom kunnen gemeenten geen maatwerk leveren als ze niet de nodige
beleidsvrijheid hebben?
Wat verstaat u precies onder de nodige beleidsvrijheid? Waar ligt het
omslagpunt tussen onvoldoende beleidsvrijheid en voldoende beleidsvrijheid?
Waarom stelt u de beleidsvrijheid van gemeenten boven het advies van
een deskundige? In hoeverre is dit in het belang van het kind?
Hoe gaat de overgangsregeling er precies uitzien? Krijgt een jeugdige, als
eerste verantwoordelijke voor zijn eigen hulpverleningsproces, de
mogelijkheid te kiezen voor dezelfde aanbieder als de overgangstermijn
verstreken is? Zo nee, waarom niet?
Gemeenten zijn zowel bestuurlijk als financieel afzonderlijk verantwoordelijk voor de uitvoering van taken in het kader van dit wetsvoorstel. Hoe
valt dit te rijmen met het scala aan (verplichte) samenwerkingsverbanden?
Wie legt er straks verantwoording af aan wie?
Wie is verantwoordelijk wanneer het mis gaat in de jeugdzorg, en deze
zorg in samenwerking ingekocht is? Welke wethouder kan ter verantwoording geroepen worden, en door wie?
Waarom wordt de deskundige pas bij het gesprek betrokken op het
moment dat de gemeente vaststelt dat jeugdhulp nodig is? Kan de
deskundige niet gelijk bij het gesprek betrokken worden?
Waarom wordt de deskundige er überhaupt bij betrokken als de gemeente
de macht heeft om de mening van deze deskundige naast zich neer te
leggen?
Waarom wordt het oordeel van een rechter wel per definitie geaccepteerd,
maar het oordeel van een deskundige niet?
Bent u bereid de mening van de deskundige doorslaggevend te laten zijn?
Zo nee, waarom stelt u de mening van een gemeenteambtenaar boven
het oordeel van een deskundige?
Waarom zouden gemeenten iets te zeggen moeten hebben over het
voorschrijf- en doorwijsgedrag van artsen? Staan de centen soms boven
de medische noodzaak?
Wie is in het hele verhaal van artsen, zorgverzekeraars, gemeenten,
afspraken, et cetera eigenlijk de regisseur?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

3

Als de gezinsvoogd jeugdhulp aan wil trekken die niet door de gemeente
gecontracteerd is, kan deze hulp niet ingezet worden. Waarom gaat het
belang van de gemeente hier boven het belang van het kind?
Waarom moet de instelling voor het geven van de aanwijzing overleggen
met de gemeente? Mag de gemeente deze aanwijzing soms weigeren?
Wiens belang wordt dan gediend?
Wat wordt precies bedoeld met de verplichting om waar mogelijk
keuzevrijheid te bieden? Krijgen jeugdigen en hun ouders nu wel
keuzevrijheid of niet? Zo nee, waarom niet?
Als de aanbieder hiervan afwijkt, moet hij aannemelijk kunnen maken dat
dit de kwaliteit niet schaad. Aan wie moet hij dit aannemelijk maken? Wie
toetst dit?
Waarom leidt de decentralisatie tot meer mogelijkheden voor integrale
diagnostiek? De diagnose wordt toch nog steeds door een specialist
gesteld, en niet door een gemeenteambtenaar?
Hoe staat het met de verkenning naar de mogelijkheid om specialistische
jeugd-ggz in te kopen onder mandaat door zorgverzekeraars?
Waarom moeten specialisten afspraken maken met gemeenten? Wordt de
door hen gestelde diagnose soms niet serieus meer genomen?
Wat gebeurt er als specialisten niet tot afspraken kunnen komen met
gemeenten?
Wat maakt het inkopen van extramurale psychofarmaca ingewikkelder
dan bijvoorbeeld het inkopen van specialistische jeugd-ggz?
Is onderzocht of gemeenten de kennis over extramurale psychofarmaca in
kunnen huren?
De opnameplicht van instellingen moet vrijwel direct geëffectueerd
kunnen worden. Hoe gaat dit geregeld worden? Wat gaat u doen indien er
wachtlijsten (dreigen te) ontstaan?
Als een kind/ouder het niet eens is met de beslissing van de gemeente
moet er eerst bezwaar aangetekend worden, dan in beroep gegaan
worden, en dan nog in hoger beroep gaan. Hoe lang zal een kind
verstoken blijven van broodnodige zorg als al deze stappen genomen
moeten worden?
Indien een jeugdige, of zijn ouders, het niet eens is met de uitvoering door
de jeugdhulpaanbieder kunnen zij zich wenden tot de gemeente. Welke
verplichting hebben gemeenten om te zoeken naar een oplossing? Wat
gebeurt er als die oplossing niet gecontracteerd is?
Indien een gecertificeerde instelling extra jeugdhulp inschakelt en de
jeugdige, of zijn ouders, het niet eens is met de uitvoering ervan, moeten
deze zich dan tot de gecertificeerde instelling of tot de gemeente richten?
Hoe verhoudt de voorwaardelijke rechterlijke machtiging zich tot de
rechtsbescherming van een jeugdige, wanneer hij zonder tussenkomst
van een rechter in zijn vrijheid beperkt kan worden?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

4

Hoe valt de korting van 15% op de jeugdzorg precies uit, aangezien er
vormen van jeugdzorg (zoals begeleiding) overgeheveld worden met een
grotere korting?
Hoe kan het dat Rijk, VNG en IPO niet tot een beslissing over de frictiekosten zijn gekomen? Waar is dit overleg op stukgelopen?
Bestaat de mogelijkheid dat het Rijk en/of IPO opdraait voor (een deel van)
de frictiekosten?
Mag een gemeente een beschikking afgeven voor regionale zorg zonder
de andere gemeenten daarover te informeren?
Wie houdt in de gaten dat de kosten voor regionale zorg niet de pan uit
rijzen? Wie is er (financieel) verantwoordelijk als dit wel gebeurt?
Gaan gemeenten met wachtlijsten werken als er te weinig regionale zorg
ingekocht is? Zo ja, hoe worden deze wachtlijsten opgesteld?
Hoe gaan gemeenten de hoogte van een pgb bepalen?
Hoe zit het met de continuïteit van zorg als een aanbieder failliet gaat?
Hoe gaat, bij de toewijzing van een pgb, voorkomen worden dat de
jeugdige en zijn ouders in een wellus-nietus-discussie belanden met de
gemeente?
Waarom velt het college een oordeel over de kwaliteit van de jeugdhulp
die een jeugdige of zijn ouders willen betrekken? Op basis van welke
criteria gaat het college een dergelijke beslissing nemen?
Het college kan een beslissing aangaande een pgb herzien dan wel
intrekken. Kan dit ook met terugwerkende kracht?
Wanneer is iemand die beslist over toegang tot de jeugdzorg een
generalist? Wanneer is er sprake van een specialistische generalist? Waar
zit het verschillen tussen deze twee precies in?
De leden van de SP-fractie hebben met grote zorgen kennis genomen van
de nota naar aanleiding van het verslag en de nota van wijziging over
voorliggend wetsvoorstel inzake Regels over de gemeentelijke verantwoordelijkheid voor preventie, ondersteuning, hulp en zorg aan jeugdigen
en ouders bij opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen
en stoornissen. In het verloop van dit nader verslag maken zij opmerkingen en stellen een aantal vragen aan de orde.
De leden van de CDA-fractie stellen het op prijs een reactie te ontvangen
op hun inbreng die in het verloop van dit nader verslag aan de orde wordt
gesteld.
De leden van de D66-fractie hebben kennisgenomen van de antwoorden
van de regering in de nota naar aanleiding van het verslag, en willen
daarvoor hartelijk dank zeggen. Zij hebben nog enkele vragen die zij de
regering willen voorleggen.
De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met belangstelling
kennisgenomen van de nota van wijziging bij de Jeugdwet. Deze leden
maken graag van de gelegenheid gebruik om aanvullende vragen te
stellen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

5

1 Hoofdlijnen stelselwijziging jeugd
Allereerst willen de leden van de SP-fractie weten waarom de regering de
huidige definitie jeugdzorg hebben gewijzigd in de definitie jeugdhulp. Zij
vinden dit geen recht doen aan de zorg voor jeugdigen, en vrezen dat dit
een aanleiding kan zijn voor werkgevers om jeugdzorghulpverleners terug
te zetten in functie, zoals dat ook eerder is gebeurd in de huishoudelijke
verzorging. Ze willen hierover een uitgebreide toelichting ontvangen van
de regering.
Deze leden vinden de uitleg over het verdwijnen van het recht op zorg en
de zorgplicht van de gemeenten onvoldoende. Ook in de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) zijn vele voorbeelden aan te geven, waarin
gemeenten niet hebben voldaan aan hun compensatieplicht. Het in «hun
kracht zetten» van jongeren verhoudt zich niet tot een zorgplicht. Het zegt
tegen jongeren, heb je een probleem, je zoekt het eerst zelf maar uit.
Waarom kiest de regering hier voor? Is het de regering nog niet duidelijk
dat jeugdigen om hulp vragen als het echt niet anders kan? Deze leden
verlangen een uitgebreide reactie van de regering op dit punt. Zij hebben
geen antwoord gekregen op hun vraag hoe de regering verjuridisering
gaat voorkomen, gezien het recht op zorg wordt afgeschaft.
De leden van de SP-fractie zijn zeer teleurgesteld dat de regering niet
voornemens is om het budget voor de jeugdzorg te oormerken. Juist dan
krijgen gemeenten de verantwoordelijkheid om de zorg te bestemmen
aan de jeugdzorg en niet naar andere taken waar de gemeenten verantwoordelijk voor is.
De leden van de SP-fractie zijn verbijsterd dat de regering de verantwoordelijkheid op zich wil nemen om de jeugdzorg te decentraliseren met een
enorme bezuiniging. Heeft de regering wel geluisterd naar alle oproepen
van wethouders en gemeenten die nu de noodklok luiden, en aangeven
niet de kwaliteit van zorg te kunnen bieden, zoals dat nu geregeld is?
Gemeenten weten zelf nog niet hoe de bezuinigingen in 2015 eruit komt te
zien en sommige gemeenten krijgen te maken met een extra bezuiniging
die 10% of 20% hoger uitvalt, terwijl de regering dit nog niet eens kan
verklaren. Hoe kunnen gemeenten nu goede transitieplannen in oktober
inleveren, als er nog zoveel onbekend is? Deze leden verlangen een zeer
uitgebreide toelichting van de regering op dit punt.
Voorts constateren de leden van de SP-fractie dat de regering beleidsvrijheid van gemeenten toejuicht, en niets doet om grote verschillen van
zorg tussen gemeenten te voorkomen. Zij willen weten welke maatregelen
de regering voornemens is te treffen, als er grote verschillen ontstaan van
zorg tussen gemeenten.
De leden van de SP-fractie zijn teleurgesteld over de korte beantwoording
van de regering over de uitkomsten die zij overnemen van de parlementaire werkgroep. Zij verlangen per advies van de werkgroep een tweede
en meer uitgebreide beargumentering aan welke adviezen de regering wel
en niet voldoet. Een motie van het lid Leijten was overbodig meende de
regering eerder. Hoe verhoudt e.e.a. zich?
In de antwoorden geeft de regering voorbeelden aan hoe zij haar
systeemverantwoordelijkheid wil oppakken. Deze leden vragen zich echter
af in hoeverre ze dit zal oppakken. Wat is de grens voordat de regering
ingrijpt? Ze vragen om een toelichting op dit punt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

6

De leden van de SP-fractie lezen in de beantwoording van de regering op
vragen naar Denemarken dat zij hebben geconstateerd dat de inhoudelijke
omslag die zij in de jeugdzorg willen realiseren tijd kost en niet al in 2015
gerealiseerd kan zijn. Deze leden zien dit als een bevestiging dat de
regering de Jeugdwet alleen wil decentraliseren vanwege de bezuinigingsagenda daarachter, en dat het welzijn van jeugdigen pas op de
tweede plek komt. Zij willen een uitgebreide toelichting ontvangen welke
onderdelen van de decentralisatie niet in 2015 gerealiseerd kunnen zijn.
Kan de regering uitleggen wat zij het nut vindt van een werkbezoek aan
Denemarken, «om te leren van hun ervaringen», als een week daarvoor de
decentralisatiewet door de Kamer heen gejast moet zijn? Kan de regering
uitleggen hoe zij wil gaan bijsturen – op het gebied van wetgeving – als
blijkt dat gemeenten na de deadline voor de gemeentelijke plannen niet of
onvoldoende klaar zijn voor hun taken?
De huidige AWBZ-aanspraak persoonlijke verzorging gaat over naar de
Jeugdwet staat te lezen op pagina 7, zo merken de leden van de
CDA-fractie op. Hoe verhoudt zich dit tot de discussie die momenteel
speelt ten aanzien van de persoonlijke verzorging voor volwassenen? Is
het niet wijsheid om dit gedeelte uit de Jeugdwet te halen, en na een
definitieve keuze voor volwassenen de Jeugdwet overeenkomstig te
wijzigen? De regering doet dit tenslotte ook voor de huidige
AWBZ-aanspraak op behandeling aan kinderen met een somatische of
lichamelijke aandoening of beperking.
2 Probleemanalyse
Op pagina 13 schrijft de regering dat de ervaring in Denemarken leert dat
de transformatie tijd kost en «niet al in 2015 gerealiseerd kan zijn». Wat
betekent dit voor de gesignaleerde financiële kortingen ver boven de 15%
al gelijk in 2015, zo vragen de leden van de CDA-fractie.
De leden van de D66-fractie wijzen op het rapport van de Onderzoeksraad
voor Veiligheid uit 2011 Over de fysieke veiligheid van het jonge kind, en
vragen de regering toe te lichten in hoeverre de aanbevelingen uit dit
rapport zijn verwerkt in de voorliggende wet.
3 De verantwoordelijkheid van de gemeente
De regering geeft aan dat, zodra de diagnose van kinderen bekend is, op
tijd passende hulp gegeven kan worden, ter voorkoming van overmedicalisatie. Als jeugdigen het eerst zelf maar moeten uitzoeken is het risico
groot dat er geen tijdige diagnose gegeven kan worden. Hoe wil de
regering dit voorkomen, zo vragen de leden van de SP-fractie. Voorts
willen deze leden weten wie de diagnose stelt. Wordt overmedicalisatie
hier niet overdreven en aangegrepen om kinderen en jeugdigen goede
zorg met medicatie te onthouden? Kan de regering haar antwoord
toelichten?
De leden van de SP-fractie willen een overzicht ontvangen welke vormen
van preventie nu precies in de Jeugdwet geregeld worden, welke vormen
van preventie in het beleidsplan van gemeenten worden opgenomen en
welke vormen van preventie nu precies onder de Wet Publieke
Gezondheid (WPG) vallen. Hoe verhoudt de Jeugdwet zich tot de WPG?
De leden van de CDA-fractie hebben in de schriftelijke inbreng gevraagd
om een vergelijking met de compensatieplicht in de huidige Wmo. Zij
bedoelden hier een juridische vergelijking.
Artikel 4 van de Wmo luidt als volgt:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

7

1. Ter compensatie van de beperkingen die een persoon als bedoeld in
artikel 1, eerste lid, onder g, onderdeel 4°, 5° en 6°, ondervindt in zijn
zelfredzaamheid en zijn maatschappelijke participatie, treft het college
van burgemeester en wethouders voorzieningen op het gebied van
maatschappelijke ondersteuning die hem in staat stellen:
a. een huishouden te voeren;
b. zich te verplaatsen in en om de woning;
c. zich lokaal te verplaatsen per vervoermiddel;
d. medemensen te ontmoeten en op basis daarvan sociale verbanden
aan te gaan.
2. Bij het bepalen van de voorzieningen houdt het college van burgemeester en wethouders rekening met de persoonskenmerken en
behoeften van de aanvrager van de voorzieningen, waaronder
verandering van woning in verband met wijziging van leefsituatie,
alsmede met de capaciteit van de aanvrager om uit een oogpunt van
kosten zelf in maatregelen te voorzien.
In de Wmo is dus benoemd op welke vlakken een persoon gecompenseerd moet worden teneinde de zaken onder a. t/m d. te bereiken.
Waar wordt in de Jeugdwet gelijke concreetheid betracht?
Bovenaan pagina 17 van de Nota naar aanleiding van het verslag staat te
lezen dat de Jeugdwet niet gewijzigd hoeft te worden wanneer de
compensatieplicht uit de Wmo verdwijnt. Daarom de volgende vraag: is
het systeem van de Jeugdwet gelijk aan de huidige Wmo of aan de
nieuwe Wmo?
Op pagina 17 wordt aangegeven dat het aan gemeenten is om te bepalen
welke jeugdhulp past bij jongeren met een stoornis. De gemeente kan
kiezen voor het versterken van het eigen netwerk. Dit is precies het punt
waar de leden van de CDA-fractie zich in hun inbreng ook zorgen om
gemaakt hebben. Bepalen de huisarts en de kinderpsychiater welke
jeugdhulp past bij kinderen met psychiatrische stoornissen, of bepaalt de
gemeente dat? Voorts verdere vragen van de leden van de CDA-fractie
verwijzen zij naar hoofdstuk 7.
Op pagina 18 van de Nota staat dat gemeenten «geen jeugdhulp mogen
weigeren met als redengeving dat die vorm van jeugdhulp niet is
ingekocht.» Op pagina 19 van de Nota staat dat gemeenten «bij het treffen
van de voorziening op het gebied van jeugdhulp een keuze maken uit het
toepasselijke door haar gecontracteerde of gesubsidieerde aanbod».
Welke uitspraak geldt nu, en in welk artikel in de Jeugdwet is dit
vastgelegd?
In het concept van de nieuwe Wmo die 3 oktober jl. op de site van VWS
gezet is, is gekozen voor de terminologie algemene voorziening en
maatwerkvoorziening. Wil de regering deze terminologie ook gebruiken in
de Jeugdwet? Zo nee, waarom niet?
4 De toegang tot jeugdhulp
De leden van de SP-fractie zijn erg teleurgesteld in de voornemens van de
regering om gemeenten te laten bepalen welke voorziening een jeugdige
krijgt. Hiermee komen gemeenten op de stoel van de professional te
zitten, en is er een vergrote kans dat gemeenten handelen uit financieel
belang en in niet in het welzijn van het kind. Zij lezen in de beantwoording
van de regering dat gemeenten een financieel belang hebben, waardoor
zij willen voorkomen dat er onnodig een beroep wordt gedaan op dure

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

8

vormen van zorg. Hierdoor ontstaat een perverse prikkel om de
goedkoopste zorg in te zetten in plaats van de beste (en best passende)
zorg
De leden willen een garantie van de regering ontvangen dat gemeenten te
allen tijde de beslissing voor zorg in handen geven van professionals in
de jeugdzorg. Dit geldt niet alleen voor de vorm van de benodigde zorg,
maar ook voor de duur van de zorg.
De leden van de SP-fractie vinden het onwenselijk dat jeugdigen alleen
persoonlijke verzorging en/of begeleiding kunnen krijgen na drie
maanden, of nadat de ouders zijn overbelast. Zij achten dit onwenselijk.
Waarom kiest de regering ervoor om pas na overbelasting van de ouders
zorg te laten regelen door gemeenten? Hoe gaat de regering voorkomen
dat er geen kinderen tussen wal en schip vallen vanwege het uithollen van
de AWBZ? Dit is toch een beleid dat preventie centraal stelt. Hoe rijmt de
regering haar stelling dat de Jeugdwet moet leiden tot het inzetten van
«lichtere» zorg als zij de ruimte aan gemeenten geeft om gezinnen eerst
drie maanden te laten zitten waarin problemen enkel zullen vergroten en
verzwaren? Deze leden verwachten een uitgebreid antwoord.
De leden van de SP-fractie willen weten in hoeverre vrijwilligers zorgtaken
kunnen overnemen van professionals, met als voorwaarde dat de kwaliteit
van hulpverlening hierdoor niet geschaad wordt. Kan de regering
voorbeelden aangeven welke taken de regering hiermee beoogt? Wil de
regering garanderen dat vrijwilligers, maar ook werklozen, nooit worden
ingezet voor taken die behoren bij professionele zorgverleners?
In de Nota wordt uiteengezet hoe in de Zorgverzekeringswet (Zvw) de
second opinion geregeld is als een te verzekeren prestatie op grond van
de Zvw (aldus CVZ), zo merken de leden van de CDA-fractie op. Waarom
is dit niet gelijk geregeld voor die zorg die nu nog onder Zvw valt, maar
straks overgaat naar de Jeugdwet?
Er wordt momenteel met de VNG gesproken over het waarborgen van
forensische expertise. Is er aanleiding om dit onderwerp ook op nationale
schaal te regelen vergelijkbaar met de genoemde specialistische
jeugdhulp op pagina 33 van de Nota (CPB-rapport specifieke vormen van
jeugdhulp)? De leden van de CDA-fractie vrezen versnippering van kennis.
Het is de leden van de D66-fractie op basis van de reactie van de regering
niet geheel duidelijk of de positie van de vertrouwenspersoon binnen het
AMHK in de wet nu voldoende is geborgd. Om de beschikbaarheid van
een arts met deskundigheid op het gebied van kindermishandeling te
waarborgen zal bij AMvB geregeld worden dat voor het AMHK een arts
met deskundigheid op het gebied van kindermishandeling beschikbaar
moet zijn, zonder dat daarbij bepalingen over het dienstverband worden
opgenomen, zo lezen zij. De gemeente heeft de plicht ervoor te zorgen dat
er een arts beschikbaar is, maar het is aan de gemeente hoe hieraan
praktische invulling wordt gegeven. Waarom heeft de regering ervoor
gekozen op dit punt af te wijken van de wijze waarop dit thans is geregeld
in het Uitvoeringsbesluit Wet op de jeugdzorg? Voorts vragen zij welke
waarborgen in de wet zijn opgenomen dat voorkomen wordt dat de
AMHK-professionals onnodig veel administratieve lasten worden
opgelegd als gevolg van de drie instanties die toezicht gaan houden.
5 Jeugdbescherming en jeugdreclassering
De leden van de SP-fractie zijn niet tevreden met de beantwoording van
de regering over de jeugdreclassering. Kan de regering uitleggen hoe het
risico op rechtsongelijkheid voorkomen gaat worden, als dit afhankelijk
gemaakt wordt van de breedte van het inkoopbeleid van gemeenten?
Voorts willen zij weten hoe de bestaande specialisatie en expertise
gewaarborgd worden. Tevens willen zij weten of de jeugdreclassering niet

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

9

vreselijk bureaucratisch wordt, als er straks gewerkt gaat worden met
aanbestedingen, concurrentie en het organiseren van goed toezicht. Zij
verlangen een uitgebreide toelichting van de regering op dit punt.
De leden van de CDA-fractie ontvangen graag antwoord op de volgende
vragen.
Kan inmiddels bevestigd of ontkend worden of er in het noorden van het
land wordt toegewerkt naar één uitvoerder van jeugdbescherming en
jeugdreclassering? Wat vindt de regering hier eigenlijk van? Voldoet Nidos
nu dan niet aan kwaliteitseisen? Indien Nidos wel voldoet aan kwaliteitseisen waarom dan certificeren?
De leden van de D66-fractie constateren dat jeugdbescherming en
jeugdreclassering naar hun aard en werking taken lijken te zijn waarin de
rol van de gemeente beperkt zal blijven. De Raad van State wijst er in haar
advies ook op dat gemeenten bij het realiseren van deze voorzieningen
geen beleidsruimte hebben: de instroom wordt door de rechter bepaald,
de inhoud van de zorg door de gecertificeerde instelling. Gegeven het feit
dat het hier veelal gaat om een relatief kleine groep jeugdigen, een
specialistische en daarmee mogelijk kwetsbare bovenregionale en
landelijke voorzieningen of infrastructuur, en het zorgdragen voor een
toegankelijk en kwalitatief toereikend aanbod op deze gebieden, zou het in
de ogen van de aan het woord zijnde leden voor de hand kunnen liggen
om op dit punt (boven)regionale samenwerking verplicht te stellen.
Waarom heeft de regering daarvan afgezien?
6 Positie van jeugdigen en ouders en kwaliteit van jeugdhulp
De leden van de CDA-fractie zijn bekend met de kosten van een VOG.
Interessanter is hoeveel dit kost op macroniveau, en of in het budget dat
overgeheveld is naar de gemeente met deze nieuwe kostenpost rekening
gehouden is. Zij ontvangen graag een reactie van de regering.
7 Specialistische jeugdhulp
In relatie tot hetgeen geschreven is onder 4.1. De toeleiding (tot
jeugdhulp) hebben de leden van de CDA-fractie nog niet volledige
duidelijkheid. Aangezien de jeugd-ggz een belangrijk onderwerp is,
ontvangen zij graag antwoord op het hierna volgende.
Op pagina 19 van de Nota staat: «Het treffen van een voorziening op het
gebied van jeugdhulp beoogt als resultaten: het gezond en veilig
opgroeien van de jeugdige, het groeien naar zelfstandigheid en de
maatschappelijke participatie van de jeugdige.» Als met sporten hetzelfde
resultaat bereikt kan worden dan heeft de gemeente voldaan aan haar
verplichting.»
Op pagina 35 van de Nota schrijft de regering dat de huisarts, jeugdarts
en de medisch specialist mogen verwijzen naar jeugdhulp. «Een jeugdige
kan op dat moment terecht bij de jeugdhulpaanbieders die de gemeente
heeft ingekocht.»
De leden van de CDA-fractie constateren dat de keuzevrijheid dus
verdwenen is. Zij ontvangen graag een uiteenzetting of de regering dit
anders ziet, en zo niet waarom niet?
De regering schrijft vervolgens; «Bij deze beoordeling (CDA: van de
behandeling) dient de jeugdhulpaanbieder (CDA: i.c. de kinderpsychiater)
zich te houden aan de afspraken die hij daarover met de gemeente heeft
gemaakt in het kader van de contract- of subsidierelatie.»

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

10

Op pagina 84 van de Nota schrijft de regering: «Zij (huisartsen, medisch
specialisten en jeugdartsen) kunnen verwijzen naar jeugdhulp die door de
gemeente is ingekocht.»
Op pagina 84 van de Nota staat ook: « De gemeente heeft dus invloed op
de verwijzing van de huisarts door middel van de jeugdhulp die zij
inkoopt.»
De leden van de CDA-fractie vragen de regering nogmaals duidelijk aan te
geven dat de professionaliteit van de jeugdpsychiater gewaarborgd. De
leden van de CDA-fractie kunnen zich niet aan de indruk onttrekken dat
gemeenten op de (medische) stoel van de kinderpsychiater gaan zitten.
Waar in de Jeugdwet is geregeld dat in de gemeentelijke verordening of
in de afspraken tussen gemeenten en artsen de gemeenten zich te houden
hebben aan professionele standaarden en dat gemeenten niet op de
(medische) stoel van artsen gaan zitten?
In de Nota schrijft de regering «De huisarts kan dus medicatie
voorschrijven die ten late komt van de Zvw.» Is het mogelijk dat op enig
moment op grond van de Zvw de huisarts deze medicatie niet meer mag
voorschrijven? Tevens schrijft de regering dat het voorschrijven van de
medicatie deel uit maakt van de GGZ-behandeling (de extramuraal
gebruikte medicatie niet). Is het wettelijk toegestaan dat een gemeente
opneemt in de verordening dat het voorschrijven van medicatie in de
eerste tijdspanne van de behandeling verboden is?
Is het reëel te veronderstellen dat gemeenten een extra POH-GGZ-jeugd
kan financieren in ogenschouw nemende de bezuinigingen op de
jeugdhulp? Hoeveel kost de uitbreiding per huisartspraktijk met 1 dag
POH-GGZ-jeugd?
De leden van de D66-fractie lezen dat de regering erkent dat er als gevolg
van de overheveling van de verantwoordelijkheid voor de jeugd-ggz naar
de gemeenten «nieuwe schotten» ontstaan. De regering acht deze nieuwe
schotten echter verdedigbaar, aangezien zonder het slechten van
financiële schotten tussen jeugdzorg en jeugd-ggz kan een samenhangende en integrale jeugdhulp niet goed tot stand komen. Het wordt deze
leden niet duidelijk waar de regering deze conclusie precies op baseert, en
verzoekt haar hier alsnog op in te gaan.
8 Toezicht
De leden van de SP-fractie willen weten wat het keurmerkinstituut precies
gaat doen met het afgeven van certificatie en het toezicht houden op
gecertificeerde instellingen. Is het wenselijk dat hiervoor een nieuw
instituut wordt opgericht? Moet dit niet gewoon een taak zijn voor de
Inspectie Jeugdzorg of Inspectie voor de Gezondheidszorg? Waarom is
hier niet voor gekozen? Deze leden willen een uitgebreide toelichting
ontvangen op dit punt.
Is het niet beter om alle jeugdzorginstellingen toe te laten via de Wet
toelating zorginstellingen (Wtzi)? Zo neen, waarom niet? Zo ja, hoe gaat
de regering dit regelen?
De leden van de SP-fractie geven aan dat, dankzij een eerdere motie van
de SP-fractie, een ieder die met kinderen werkt een Verklaring Omtrent
Gedrag (VOG) moet hebben. Dat is nog niet het geval. Wanneer wel?
Zij begrijpen niet waarom een VOG niet verplicht wordt gesteld voor
bestuurders. Waarom dient personeel dit wel te hebben en bestuurders
niet? Zij vragen een uitgebreide toelichting op dit punt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

11

De leden van de CDA-fractie brengen het volgende naar voren.
Artikel 9.2 luidt als volgt: «De met het toezicht belaste ambtenaren zijn
voor zover dat voor de vervulling van hun taak noodzakelijk is en in
afwijking van artikel 5:15, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht,
bevoegd, met medeneming van de benodigde apparatuur, een woning
binnen te treden zonder toestemming van de bewoner, voor zover die
woning wordt gebruikt ten behoeve van de verlening van jeugdhulp of de
uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering.»
Is deze bepaling niet te ruim geformuleerd? Hoe verhoudt zich dit tot
andere wetgeving (strafrechtelijk, bestuursrechtelijk) met betrekking tot
het betreden van een woning?
9 Juridisch kader en rechtsbescherming
De leden van de SP-fractie hebben geen antwoord gekregen op hun vraag
over het termijn waarin klachten van jeugdigen en/of hun ouders worden
genomen. Klachten kunnen onnodig lang duren, als dit in handen valt van
de zorgaanbieders. Waarom kiest de regering ervoor om dit zo te regelen?
De leden van de SP-fractie zijn positief gestemd over het feit dat in de
Jeugdwet een onafhankelijke vertrouwenspersoon wordt geregeld. Echter,
zij willen weten waarom jeugdigen niet bij de eerste kennismaking
geattendeerd worden op de functie van de vertrouwenspersoon. Waarom
heeft de regering hiervoor gekozen?
Op pagina 110 van de Nota stelt de regering dat de invoering van een
nieuw jeugdstelsel niet het geschikte moment is om de WGBO zodanig te
wijzigen dat ouders van kinderen tussen de 16 en de 18 jaar geïnformeerd
kunnen worden over hun kind. De leden van de CDA-fractie zijn van
mening dat bij uitstek de invoering van dit nieuwe stelsel het moment is
om deze bepaling in de WGBO te wijzigen. De nieuwe Jeugdwet ziet op
het betrekken van het netwerk van de jeugdigen, ziet op het hervinden van
de kracht binnen een gezin. Hiervoor is essentieel dat de betrokken ouders
van een jeugdige weten wat er aan de hand is met hun kind. De leden van
de CDA-fractie vragen om een heroverweging in deze.
De leden van de D66-fractie constateren dat de regering geen aanleiding
ziet voor een onafhankelijke juridische toets of de voorliggende wet in lijn
is met het IVRK. Op welke wijze is dan getoetst of de voorliggende wet
voldoet aan het IVRK? Is daarbij ook gekeken naar het gelijkheidsprincipe,
conform artikel 1 van de de Grondwet en de AWGB? Zo nee, waarom acht
de regering dat niet nodig? Zo ja, wat zijn daarvan de uitkomsten?
10 Gegevensverwerking, beleidsinformatie en vermindering
regeldruk
Op pagina 73 van de Nota staat te lezen dat aan de Jeugdwet geen
landelijke kwantitatieve doelstelling van vermindering regeldruk
gekoppeld is, en dat de exacte gevolgen voor de regeldruk van de
wetsvoorstellen mede afhankelijk zijn van de gemeentelijke uitvoering.
Volgens de leden van CDA-fractie kan de landelijke wetgever ook een
bijdrage leveren. Dat is waarom deze leden op de laatste pagina van deze
nadere schriftelijke inbreng een 15-tal mogelijkheden opsommen om
nadere regelgeving op grond van de Jeugdwet te schrappen. Graag
ontvangen zij een inhoudelijke reactie op deze 15 mogelijkheden om
nadere regelgeving op basis van de concept-Jeugdwet te schrappen.
De leden van de D66-fractie hebben kennisgenomen van de brief van de
staatssecretaris van VWS d.d. 4 oktober 2013 met een reactie op de wens
van de VNG voor één wet voor gegevensuitwisseling bij de decentrali-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

12

saties binnen het sociale domein. De brief stelt dat onder leiding van het
ministerie van BZK met betrokken departementen en VNG wordt bezien
hoe binnen de huidige wettelijke kaders gegevens kunnen worden
uitgewisseld voor integrale hulpverlening. In het verlengde hiervan wordt
thans onderzocht, zo lezen de aan het woord zijnde leden, of er een
overkoepelend wettelijk kader nodig is om te komen tot de gewenste
gegevensuitwisseling binnen en tussen de domeinen jeugd, maatschappelijke ondersteuning en werk en inkomen. Is de regering met deze leden
van mening dat hierover duidelijkheid zou moeten bestaan, alvorens
taken daadwerkelijk worden overgeheveld? Zo nee, waarom niet? Voorts
vragen deze lezen de regering overzichtelijk uiteen te zetten welke
waarborgen er op grond van de onderhavige en andere wetten bestaan
met betrekking tot de privacy van gegevens.
11 Financiële aspecten
De leden van de CDA-fractie zien de noodzaak van samenwerking van
gemeenten. Op pagina 127 van de Nota staat te lezen dat op landelijk
niveau gemeenten de meest specialistische vormen van zorg gaan
inkopen. Zij vragen of de financiering van de zogenaamde gesloten
jeugdzorg er daar niet een van is. Graag vernemen zij het antwoord van
de regering. Ook horen deze leden graag wat er gebeurt wanneer
onverhoopt in november 2013 de ledenvergadering van de VNG hier geen
adequate afspraken over wenst te maken.
De leden van de D66-fractie constateren op basis van recente berichtgeving in de media dat er bij gemeenten onduidelijkheid bestaat over de
voor hen beschikbare middelen. Deze zouden aanzienlijk lager uitvallen
dan aanvankelijk berekend. Graag ontvangen zij een reactie van de
regering ter zake.
De leden van de D66-fractie begrijpen uit de toelichting bij de nota van
wijziging dat artikel 8.1.1, welke handelt over de (voorwaarden
waaronder) een pgb kan worden verstrekt, zoveel mogelijk is gelijk
getrokken met het daartoe strekkende artikel in de Wmo. Zij juichen dit
enerzijds toe, aangezien de jeugdhulp en de maatschappelijke ondersteuning, zoals de regering stelt, nauw aan elkaar verwant zijn. Aangezien
de aan het woord zijnde leden echter beschikken over de (definitieve)
versie van de nieuwe Wmo, kunnen zij geen vergelijking maken. Kan de
regering inzichtelijk maken op welke punten de in de nota van wijziging
voorgestelde aanpassingen bijdragen aan harmonisering, dan wel
afwijkend zijn ten opzichte van de (voorgenomen) bepalingen ter zake in
de nieuwe Wmo, en welke argumenten zij daarvoor hanteert?
Uit de toelichting bij de nota van wijziging maken de leden van de
D66-fractie op dat de regering nog geen keuze heeft gemaakt voor de
instantie die de ouderbijdrage ten behoeve van de gemeenten zal innen.
In het oorspronkelijk wetsvoorstel werd voorzien dat het CAK deze taak
zou vervullen. Wat is voor de regering de achtergrond om dit alsnog te
willen kunnen heroverwegen? Voorts vragen de hier aan het woord zijnde
leden zich af stapeling kan plaatsvinden tussen ouderbijdragen en de
eigenbijdragen voor de AWBZ en/of Wmo.
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich af hoe de nota
van wijziging zich met betrekking tot het pgb zich verhoudt met de wijze
waarop het pgb in de vernieuwde Wet maatschappelijke opvang wordt
vormgegeven? Hebben cliënten en gemeenten volgens beide wetten
dezelfde uitgangspositie?
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen waarom met het
wijzigen van artikel 8 niet is meegenomen dat het door gemeenten
geboden pgb-tarief ook toereikend moet zijn voor het inkopen van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

13

kwalitatief goede zorg? Deze leden zijn van mening dat dit een vereiste is,
wil het pgb daadwerkelijk de keuzevrijheid van jongeren en hun ouders
binnen de wet verbeteren. Is de regering het hiermee eens?
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen in hoeverre met de
wijziging van artikel 8.1.1. ook het cliëntenperspectief wordt meegenomen. Wordt, om te kunnen bepalen wat kwalitatief goede zorg is, dus
ook het oordeel van de cliënt meegenomen?
12 Transitie en implementatie
De regering gaf in de beantwoording aan dat zij geen inzicht heeft in de
gemeentelijke bezuinigingen op zorg en welzijn. De leden van de
SP-fractie vragen de regering of zij bereid is hiernaar onderzoek te doen,
en de Kamer hierover voor 1 januari 2014 te informeren. Kan de regering
het SCP opdracht geven een en ander actief in kaart te brengen? Zo nee,
waarom niet?
De leden van de SP-fractie zijn ontzet over het bericht dat de regering
aangeeft dat gemeenten inmiddels wel hebben geleerd van de loondump
in de huishoudelijke verzorging, en dat werkgevers niet het risico willen
nemen om tarieven aan te nemen die uitgaan van een te laag loonniveau.
Deze leden betwijfelen dit, omdat de loondump in de huishoudelijke
verzorging nog in volle omvang doorgaat. Waarom wil de regering een
gelijke vorm van loondump in de jeugdzorg niet voorkomen?
De leden van de SP-fractie vinden het onwenselijk dat er verschillende
rechtsregimes gelden voor zorg in het gedwongen kader. Zij willen weten
waarom er geen rechterlijke toets is voor jongeren en wel voor volwassenen. Waarom kiest de regering voor deze rechtsongelijkheid? Voorts
vragen deze leden de regering waarom niet aangesloten wordt bij de Wet
verplichte GGZ, waarin geregeld wordt dat er altijd een zorgmachtiging
afgegeven wordt door de rechter voor bepaalde vormen van verplichte
zorg. Zij vragen om een uitgebreide toelichting op dit punt.
De leden van de CDA-fractie hebben in hun inbreng ten behoeve van het
verslag gevraagd naar het overgangsrecht met betrekking tot de in
paragraaf 3.2 verzekerde prestaties van de Zvw, nu deze overgeheveld
worden voor jeugdigen naar de Jeugdwet. Wat gebeurt er wanneer
gemeenten niet na het eerste jaar na inwerkingtreding van de Jeugdwet
een nieuw aanbod hebben gedaan? Deze leden kunnen over het antwoord
heen gelezen hebben in de Nota naar aanleiding van het verslag. Graag
vernemen zij dan waar dat staat, en in het geval dat door een vergissing
dit antwoord nog niet gegeven is, ontvangen zij dat graag alsnog.
Vanuit verschillende hoeken wordt momenteel gepleit voor meerjarige
regionale transitiearrangementen opdat in ieder geval de bezuinigingen
de driejarige opbouw tot 15% in 2017 uit het Regeerakkoord volgen.
Hierdoor zou een meer zorgvuldige invoering bereikt kunnen worden
zonder onnodige frictiekosten en verlies van continuiteit. Graag
ontvangen de leden van de CDA-fractie een uitgebreide reactie van de
regering op dit punt.
De leden van de D66-fractie ontvangen graag een reactie van de regering
op de laatste voortgangsrapportage van de Transitiecommissie die de
Kamer op 4 oktober jl. heeft ontvangen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

14

13 Artikelsgewijs
Lijst van mogelijkheden om regeldruk te verminderen, ingezonden door
de leden van de CDA-fractie.
1. Artikel 2.7 geeft de mogelijkheid om bij algemene maatregel van
bestuur de verplichting tot samenwerking tussen gemeenten op te
legen. De leden van de CDA-fractie vernemen graag de reden van de
regering waarom deze mogelijkheid tot nadere regelgeving al dan niet
geschrapt kan worden uit de wet.
2. Artikel 2.11 geeft de mogelijkheid om bij algemene maatregel van
bestuur de regels inzake deskundigheid van gemeenten aan te
scherpen. Er zitten voldoende mogelijkheden in de wet, op basis
waarin de benodigde deskundigheid van gemeente verlangd kan
worden. Daarnaast kent artikel 2.12 al de mogelijkheid om een
aanwijzing vanuit het Rijk te geven wanneer het beleid strijdig is met
de uitgangspunten van de wet. De leden van de CDA-fractie vernemen
graag de reden van de regering waarom deze mogelijkheid in artikel
2.11 tot nadere regelgeving al dan niet geschrapt kan worden uit de
wet.
3. Artikel 3.3, zesde lid geeft de mogelijk om nadere regels te stellen over
de eisen waaraan de certificerende instelling moet voldoen, het
toezicht, de wijze waarop de aanvraag moet worden gedaan, de
gegevens die moeten worden verstrekt, de gronden waarop en de
gevallen waarin een certificaat wordt geschorst of ingetrokken en de
vergoeding van de kosten die verschuldigd zijn in verband met de
afgifte van een certificaat. In artikel 3.3., vierde lid regelt al de
mogelijkheid om een normenkader op te stellen waaraan de aanvrager
in ieder geval moet voldoen. De leden van de CDA-fractie vernemen
graag de reden van de regering waarom dit zesde lid al dan niet
geschrapt kan worden uit de wet.
4. Artikel 4.1.4 geeft de mogelijkheid een aantal algemene maatregelen
van bestuur en overige nadere regels vast te stellen over de wijze van
uitvoeren, de bestuursstructuur alsmede waarborgen voor een
ordentelijke en controleerbare bedrijfsvoering (artikel. 4.1.4) van de
jeugdhulpverlener. Voor gecertificeerde instellingen regelt artikel 3.3,
vierde lid. Voor de overige jeugdhulpaanbieders is dit aan de gemeenten. Daarnaast gelden nog allerlei professionaliteitseisen ten aanzien
van jeugdhulpaanbieders. De leden van de CDA-fractie vernemen
graag de reden van de regering waarom deze mogelijkheid tot nadere
regelgeving via een aantal algemene maatregelen van bestuur en
overige nadere regels al dan niet geschrapt kunnen worden uit de wet.
5. Artikel 4.1.5 derde lid geeft de mogelijkheid tot nadere regels met
betrekking tot een register van jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde
instellingen die in het bezit zijn van een verklaring omtrent het gedrag.
De wet geeft de norm dat alle genoemde jeugdhulpaanbieders in bezit
zijn van een verklaring omtrent het gedrag. Dit is de verantwoordelijkheid van de gemeenten. De leden van de CDA-fractie vernemen graag
de reden van de regering waarom deze mogelijkheid tot nadere
regelgeving al dan niet geschrapt kan worden uit de wet.
6. Artikel 4.3.1. geeft de mogelijkheid nadere regels te stellen met
betrekking tot het verslag in te dienen door de jeugdhulpaanbieder en
de gecertificeerde instelling terwijl het artikel zelf daar al voldoende
regels (a. t/m k.!) voor geeft. De leden van de CDA-fractie vernemen
graag de reden van de regering waarom deze mogelijkheid tot nadere
regelgeving al dan niet geschrapt kan worden uit de wet.
7. Artikel 5.2, derde lid geeft de mogelijkheid om nadere regels te stellen
voor het pleegcontract terwijl het eerste lid dit al regelt. De leden van
de CDA-fractie vernemen graag de reden van de regering waarom
deze mogelijkheid tot nadere regelgeving al dan niet geschrapt kan
worden uit de wet.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

15

8. Artikel 5.4, tweede lid geeft de mogelijkheid nadere regels op te stellen
ten behoeve van de informatie die verstrekt mag worden aan de
pleegouder in het belang van de verzorging en de opvoeding van de
jeugdige. Niet is duidelijk waarom dit nodig is. Te meer daar er
voldoende regelgeving is rondom bescherming van de privacy zoals
ook genoemd in het artikel zelf. De leden van de CDA-fractie vernemen
graag de reden van de regering waarom deze mogelijkheid tot nadere
regelgeving al dan niet geschrapt kan worden uit de wet.
9. Artikel 7.1.1.2, derde lid geeft de mogelijkheid nadere regels te stellen
over de functionaris die meldingsbevoegd VIR is. Dit terwijl het eerste
en tweede lid al allerlei regels kennen rondom de meldingsbevoegde
functionaris. De leden van de CDA-fractie vernemen graag de reden
van de regering waarom deze mogelijkheid tot nadere regelgeving al
dan niet geschrapt kan worden uit de wet.
10. Artikel 7.1.3.1., derde lid geeft de mogelijk regels te stellen omtrent het
beheer en de nakoming van de afspraken en kunnen voorts regels
worden gesteld omtrent andere in de afspraken op te nemen onderwerpen. De leden van de CDA-fractie vernemen graag de reden van de
regering waarom deze mogelijkheid tot nadere regelgeving al dan niet
geschrapt kan worden uit de wet.
11. Artikel 7.1.3.1. vierde lid geeft de mogelijkheid nadere regels te stellen
omtrent het gebruik van, de aansluiting en de organisatie van de
aansluiting op de verwijsindex terwijl afdeling 7 van de Jeugdwet al
wemelt van de regels rondom de VIR. De leden van de CDA-fractie
vernemen graag de reden van de regering waarom deze mogelijkheid
tot nadere regelgeving al dan niet geschrapt kan worden uit de wet.
12. Artikel 7.1.5.1, eerste lid geeft de mogelijkheid nadere regels te stellen
rondom de mededeling aan de jeugdige over de melding in VIR. Geef
gemeenten het vertrouwen dat ze dat adequaat doen. De leden van de
CDA-fractie vernemen graag de reden van de regering waarom deze
mogelijkheid tot nadere regelgeving al dan niet geschrapt kan worden
uit de wet.
13. Artikel 7.4.5. geeft de mogelijkheid een schier eindeloze hoeveel regels
te stellen omtrent de inhoud van de in artikelen 7.4.1. tot en met 7.4.3.
bedoelde gegevens, de wijze van verwerking en de verstrekking, de
tijdvakken en het nader bepalen van categorieën van verstrekkers. In
de genoemde artikelen is al veel geregeld. De leden van de CDA-fractie
vernemen graag de reden van de regering waarom deze mogelijkheid
tot nadere regelgeving al dan niet geschrapt kan worden uit de wet.
14. Artikel 9.3, 7e lid kent de mogelijkheid nadere regels te stellen over de
bevoegdheid een tuchtklacht in te dienen. Dit terwijl het tuchtrecht al
omgeven is door regelgeving. De leden van de CDA-fractie vernemen
graag de reden van de regering waarom deze mogelijkheid tot nadere
regelgeving al dan niet geschrapt kan worden uit de wet. Dit geldt ook
voor het 7e lid van het nieuwe artikel 12p van de Wmo.
15. Artikel 12a van de Wmo wordt als dus gewijzigd dat het vijfde lid de
mogelijkheid krijgt nadere regels te stellen over de werkwijze van het
AMHK terwijl het artikel daar al veel regels voor geeft. De leden van de
CDA-fractie vernemen graag de reden van de regering waarom deze
mogelijkheid tot nadere regelgeving al dan niet geschrapt kan worden
uit de wet.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 684, nr. 19

16