Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

31 347

Voorstel van wet van het lid Kant tot wijziging
van de Wet maatschappelijke ondersteuning ter
bevordering van de kwaliteit van de
huishoudelijke verzorging en ter invoering van
basistarieven voor de huishoudelijke verzorging

Nr. 9

NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 12 mei 2010
Het voorstel van wet (nr. 5) wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel I komt artikel 21a als volgt te luiden:
Artikel 21a
1. De gemeenteraad stelt basistarieven vast voor het verlenen van
huishoudelijke verzorging.
2. De basistarieven worden vastgesteld:
a. op basis van reële kostprijzen van de onderscheidenlijke vormen van
huishoudelijke verzorging; en
b. uitgaande van inzet van personeel door de aanbieder tegen arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereiste vaardigheden benodigd voor het
leveren van huishoudelijke verzorging.
3. Het college van burgemeester en wethouders neemt bij het aangaan
van overeenkomsten met derden over het verlenen van huishoudelijke
verzorging de door de gemeenteraad vastgestelde basistarieven in acht.
4. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere
regels gesteld omtrent de vaststelling van de in het eerste lid bedoelde
basistarieven en de in het tweede lid bedoelde arbeidsvoorwaarden.
B
Artikel II vervalt.
Toelichting
A
Met deze nota van wijziging wordt het vaststellen van tarieven die
oorspronkelijk neergelegd was bij de Minister, na verplichte advisering bij
de Nza, neergelegd bij de gemeenteraad. De tarieven worden dientenge-

kst-31347-9
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 31 347, nr. 9

1

volge lokaal vastgesteld. Hiermee krijgen de gemeenten meer verantwoordelijkheid en kan rekening worden gehouden met lokale verschillen. De
gemeenten moeten hierbij wel rekening houden met landelijk vastgestelde voorwaarden om te voorkomen dat gemeenten onder de kostprijs
gaan zitten en dus te kort schieten. Daarom wordt in het tweede lid van
artikel 21a van de WMO vastgelegd dat tarieven worden vastgesteld op
basis van de reële kostprijs uitgaande van het inzetten van personeel met
de noodzakelijke vaardigheden/functie-eisen. Dit zal nader worden
geregeld in een AmvB op basis van het vierde lid van artikel 21a van de
WMO. In deze AmvB dient opgenomen te worden dat de gewenste
kwaliteit van huishoudelijke zorg een specifieke deskundigheid eist die
past bij thuishulpen in minimaal functiewaarderingsgroep 15 (FWG 3.0)
Bij een lagere indeling verricht iemand enkel en alleen huishoudelijke
taken zonder dat er sprake is van een signaalfunctie. Deze signaalfunctie is
wel opgenomen in het kwaliteitskader voor huishoudelijke zorg. Deze
kwaliteitscriteria moeten worden doorgetrokken in de taak functieomschrijving van de werknemers. Op deze manier wordt in de regelgeving de
minimale functieschaal voor het in te zetten personeel voor huishoudelijke
verzorging verankerd. Deze verankering is een voorwaarde om reële
kostprijzen te kunnen vaststellen uitgaande van fatsoenlijke salarissen
voor gekwalificeerde medewerkers. Het is nog geen garantie dat dat
laatste ook gebeurt. Het is aan te raden dat gemeenten in hun bestek of
subsidieverordening vastleggen dat gewerkt moet worden met huishoudelijk verzorgenden op minimaal FWG15 met bijbehorende salariëring. De
tarieven worden voorgesteld door het college van B&W en vastgesteld
door de gemeenteraad. De tarieven worden vastgesteld voor de perioden
waarvoor een relatie tussen gemeente en leverancier wordt aangegaan en
kunnen jaarlijks worden geïndexeerd. Voordeel van locale tarieven op
basis van minimale vaardigheden voor het personeel is dat je hiermee
concurrentie op overhead uitlokt en thuiszorginstellingen een stimulans
geeft om te bezuinigen op management en organisatiekosten.
In artikel 21a worden het eerste, tweede en vierde lid aangepast in
verband met vorenstaande.
B
Artikel II komt te vervallen. De NZA is ingevolge het onder A voorgestelde artikel 21a van de WMO niet meer betrokken bij de vaststelling van
de basistarieven voor huishoudelijke verzorging. De wijziging van artikel
16 van de Wet marktordening gezondheidszorg is daarom niet meer
nodig.
Kant

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 31 347, nr. 9

2