Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2007–2008

26 631

Modernisering AWBZ

Nr. 248

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID,
WELZIJN EN SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 12 maart 2008
Naar aanleiding van uw verzoek (08-VWS-B-021) om voor 12 maart a.s.
een reactie te ontvangen op het door Trouw gepubliceerde artikel
«Gehandicaptenzorg onder druk» bericht ik u als volgt.
In het artikel in Trouw van 1 maart jl. beklaagt zorgaanbieder Amarant zich
over de ombuigingen in de AWBZ. De voorzitter van de Raad van Bestuur
geeft aan dat – naast de door Amarant te treffen bezuinigingsmaatregelen
– de zorgverlening aan cliënten in het geding komt door de genomen
maatregel ondersteunende begeleiding (OB); hierdoor krijgen deze
cliënten minder zorg dan geïndiceerd, aldus Amarant. In het artikel wordt
het beeld geschetst dat de gehandicaptenzorg ernstig verschraald door
deze maatregelen.
Vooropgesteld, ik begrijp heel goed dat ombuigingen grote inspanningen
van zorgaanbieders vragen en dat er weerstand is tegen de doorvoering
van deze maatregelen. Wel vind ik het teleurstellend dat daarmee direct
een afwenteling op de cliënt plaats vindt.
In het artikel in Trouw wordt gesteld dat een cliënt recht heeft op een vast
aantal uren zorg. Dit is niet het geval. Er wordt door het CIZ geïndiceerd in
klassen met een marge van 2 tot 4 uur. In de klasse kan dus zowel 2,1 als
3,9 uur zorg worden geleverd. Binnen die klasse moet adequate zorg
geleverd worden. Landelijk blijken er grote verschillen te bestaan tussen
zorgaanbieders. Deze verschillen zijn niet alleen te verklaren door de
individuele zorgvraag van de cliënt. Ook met minder uren zorg per klasse
kan een adequaat zorgaanbod worden geleverd. Landelijk gezien wordt er
gemiddeld iets onder het midden van de klasse zorg geleverd.
Uit een landelijke vergelijking blijkt dat zorgaanbieders (door een efficiënte bedrijfsvoering) tegen een lager tarief en met een beperkt aantal
uren zorg in de geíndiceerde klasse een adequaat zorgaanbod kunnen
leveren.

KST116322
0708tkkst26631-248
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2008

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 26 631, nr. 248

1

Het artikel suggereert ook dat er sprake is van èn minder zorg per klasse
èn een 7% lager tarief. Dit is niet correct. Het betreft of minder zorg per
klasse of een lager maximum tarief. De feitelijke vergoeding is afhankelijk
van de contractonderhandelingen tussen zorgkantoor en zorgaanbieder.
Deze onderhandeling lopen nog en worden later deze maand afgerond. Er
wordt geen budgetkorting van 7% doorgevoerd. Dit is de korting van het
maximale tarief. Daarnaast geldt de maatregel alleen voor de functies
OB-algemeen en PV (persoonlijke verzorging). En dus niet voor de totale
extramurale zorg.
Ik ben en blijf van mening dat ook na doorvoering van de maatregel een
adequaat zorgpakket kan worden aangeboden en dat er geen sprake hoeft
te zijn van knelpunten of zorgverschraling. Het vraagt wel om een actieve,
creatieve en innovatieve houding van zorgaanbieders. Zorgkantoren en de
Inspectie voor de Gezondheidszorg zullen er op toe zien dat zorgaanbieders goede zorg blijven leveren. Op dit moment zie ik dan ook geen
aanleiding om aanvullende acties te ondernemen of extra middelen
beschikbaar te stellen.
Ik wil op de hoogte blijven van de gevolgen van de genomen maatregelen. In mei zal de NZa rapporteren over de contracteerafspraken 2008
en over de ontwikkeling van de zorgvraag ten opzichte van de beschikbare
middelen. Op basis van deze twee rapporten kan ik mij een beeld vormen
of er zich knelpunten voordoen en kunnen waar nodig nadere acties
worden voorbereid. De rapportages van de NZa zal ik aan uw Kamer
aanbieden.
De antwoorden op uw 56 schriftelijke vragen naar aanleiding van mijn
brief van 21 december 2007 (TK 2007–2008, 26 631, nr. 235), waarin een
nadere toelichting op de genomen maatregel is opgenomen, zal ik u op
korte termijn toezenden.
De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
M. Bussemaker

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 26 631, nr. 248

2