Ministerie van Veiligheid en Justitie
Postbus 20301
2500 EH Den Haag

Secretaris

Datum: 30 november 2011
Betreft: Consultatie consumentenkredietovereenkomsten, goederenkrediet en geldiening

L.S.,
Middels consultatie roept u belanghebbenden op om te reageren op de voorgenomen wijzigingen in Boek 7
BW inzake consumentenkredietovereenkomsten, goederenkrediet en geldlening.
Graag reageert de VFN op de voorgenomen wijzigingen.
U vraagt in de consultatie in het bijzonder aandacht voor onder andere het verwijderen van de algemene
limiet van krediet boven €40.000, zoals die was opgenomen in de WCK, en de wijzigingen ten aanzien van
de ten hoogste toegelaten kredietvergoeding.
Algemene limiet krediet boven €40.000:
In het voorliggende wetsvoorstel vervalt de algemene limiet van € 40.000 zoals die nu in de WCK is
opgenomen. De VFN steunt de gevolgde gedachtegang die leidt tot de conclusie dat de limiet van €40.000
niet (meer) vereist is in 7.2A.2 BW.
Bij de implementatie van de Europese Richtlijn Consumentenkrediet (CCD”) heeft de Nederlandse
wetgever er voor heeft gekozen om kredieten groter dan € 75.000 niet uit te zonderen voor de betreffende
regelgeving. Het is naar mening van mening van de VFN ook niet in te zien waarom de bescherming van
consumenten bij kredieten >€40.000 op een lager niveau dient te liggen in de nieuwe voorliggende BW
bepalingen.
Het weglaten van de grens van €40.000 voor de nieuwe BW bepalingen leidt tot de gewenste verdere
harmonisatie die is ingezet met de implementatie van de CCD.
Ten hoociste toegelaten kredietvergoeding:
In het voorliggende wetsvoorstel wordt ten aanzien van de ten hoogste toegelaten kredietvergoeding in
artikel 7:76 bepaald dat aan de consument geen hogere vergoeding in rekening kan worden gebracht dan
is toegelaten ingevolge artikel 4:35 van de WFT. Aanvullend wordt in artikel 7:77 bepaald dat bedingen
waarbij de kredietgever, leverancier of dienstverlener de bevoegdheid wordt verleend, anders dan bij wijze
van een ingevolge artikel 4:35 WFT toegelaten verhoging van de kredietvergoeding, eenzijdig de
kredietverhoging te verhogen of anderszins de verplichtingen van de consument te verzwaren, niet zijn
toegelaten. In het betreffende artikel 4:35 WFT is uitsluitend opgenomen dat bij Algemene Maatregel van
Bestuur regels kunnen worden gesteld met betrekking tot de ten hoogste toegelaten kredietvergoeding.
SecretriRt
telefoon

Benoordenhoutsn 23. 2596 BA, Den Haag
email:

website w vfn ni

De VFN stelt vast dat de voorliggende teksten kunnen leiden tot onduidelijkheid ten aanzien van de wijze
waarop deze dienen te worden geïnterpreteerd in relatie tot (lopende)contracten met een variabele rente.
De VEN zou graag in een gesprek vaststellen op welke wijze de voorliggende teksten dienen te worden
geïnterpreteerd en voor zover noodzakelijk, tekstuele wijzigingen voorstellen.
Overige inhoudelijke aandachtspunten:
In artikel 1 WCK worden verschillende begrippen gedefinieerd. De betreffende definities komen niet
eenduidig naar voren in de voorgelegde nieuwe BW artikelen. Zo wordt de term “doorlopend krediet
uitsluitend gedefinieerd in artikel 7:84; dit artikel behelst echter Goederenkrediet. De termen doorlopend
geldkrediet” en ‘doorlopend goederenkrediet” zoals die waren gedefinieerd in de WCK lijken hiermee ten
onrechte te worden samengevoegd onder “doorlopend krediet’ in artikel 7:84.
In algemene zin verdient het aanbeveling om de in BW op te nemen definities synchroon te laten lopen met
de begrippen die ook in de WET zijn gedefinieerd. Daarnaast is het van belang om een definitie op te
nemen voor doorlopende kredieten die niet in de vorm van Goederenkrediet worden verstrekt.
In de voorgelegde artikelen 7:77 en 7:83 wordt gesproken over ‘niet toegelaten bedingen” en “van het in
deze afdeling bepaalde kan niet ten nadele van de consument worden afgeweken”. Onduidelijk is in
hoeverre de betreffende artikelen leiden tot nietigheid of vernietigbaarheid.
Het tweede lid van artikel 7:81 stelt dat afgifte van een zaak niet meer kan worden gevorderd indien meer
dan drie vierde deel van de kredietsom is afgelost, tenzij het een doorlopend krediet betreft, waarbij aan
de consument het genot van zaken wordt verschaft, voor zover het uitstaand saldo een bepaald bedrag, de
kredietlimiet, niet overtreft.
Onduidelijk is waartoe de bepaling ten aanzien van de overschrijding van de kredietlimiet strekt en op
grond waarvan de overschrijding van de kredietlimiet een rol dient te spelen bij het vorderen van afgifte van
de gefinancierde zaak.
In artikel 7:80 wordt verwezen naar het eerste tot en met het derde lid van artikel 229 van Boek 3. Het
betreffende BW artikel kent echter geen derde lid.
Artikel 34b uit de WCK komt te vervallen. In dit artikel wordt de mogelijkheid beschreven om een
vergoeding in rekening te brengen bij betalingsachterstanden. De VFN bepleit dat deze mogelijkheid ook in
de nieuwe BW bepalingen van kracht dient te blijven.
Artikelen 47 en 48 uit de WCK komen te vervallen. Hierbij wordt aangetekend dat het beëindigen van de
betreffende artikelen pas wenselijk kan worden geacht op het moment dat de betreffende aspecten zijn
geregeld in andere wetgeving.
Artikel 7:89 regelt de eigendomsoverdracht in het geval van verpanding. De betreffende artikelen zien
uitsluitend toe op Goederenkrediet. De betreffende bepalingen lijken echter eveneens van toepassing te
moeten zijn op doorlopend geldkrediet met verpanding (n.b. deze opmerking is gelieerd aan de
opmerkingen over artikel 7:84).
In artikel 7:91 wordt gesproken over de mogelijkheid voor de kredietgever om een rechterlijk bevel te
verkrijgen. In de Memorie van Toelichting wordt echter gesproken over de verkoper.
In de Memorie van Toelichting wordt in relatie tot artikel 7:96 aangegeven dat, in het geval van doorlopend
krediet, ontbinding wegens wanprestatie van de gelieerde koopovereenkomst niet tot ontbinding van deze
kredietovereenkomst zal kunnen leiden. Onduidelijk is in hoeverre dit ook van toepassing is op
Doorlopende Kredieten en Persoonlijke Leningen met Pandrecht.

SecetariaaI
telefoor,

BenoordenhouIeweg 23, 2596 BA, Den Haag
email

t

website www.vtn fl1

n artikel 7:67BW wordt gesproken over de mogelijkheid voor de consument om ‘rechten jegens de
kredietgever geldend te maken”. Dient het begrip ‘rechten te gelden maken” hierbij te worden
geïnterpreteerd in lijn met het in artikel 7:96 genoemde begrip “ontbinding”?.

Hoogachtend
Namens het bestuur van de VFN,

Drs. A. Reitsma
Secretaris VEN

Secretariaat: Benoordenhoutseweg 23, 2596 BA, Den Haag
telefoor
email:
website www.vfn nI