Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2018–2019

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

512
Vragen van de leden Van den Hul (PvdA) en Alkaya (SP) aan de Minister
voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking over het stopzetten
van het Bangladesh Akkoord voor Brand- en Gebouwveiligheid in Bangladesh
(ingezonden 17 oktober 2018).
Antwoord van Minister Kaag (Buitenlandse Handel en
Ontwikkelingssamenwerking) (ontvangen 1 november 2018).
Vraag 1
Bent u bekend met het artikel «Door dit akkoord werden duizenden kledingfabrieken veiliger, nu gaat er een streep door»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Waarop baseert u de aanname, zoals door u verwoord tijdens het Vragenuur
van 16 oktober 2018, dat het Akkoord voor Brand- en Gebouwveiligheid in
Bangladesh (hierna Akkoord) door zal kunnen gaan tot 2020?2
Antwoord 2
Dit heb ik niet zo verwoord. Ik heb verwezen naar een voorstel, te weten het
Transitieplan, dat het Akkoord op verzoek van de overheid van Bangladesh
heeft opgesteld en dat met instemming van de ILO op 18 september aan de
overheid is aangeboden. Het is niet mijn aanname dat het Akkoord door zal
kunnen gaan tot 2020, maar het is wel mijn wens dat het langer operationeel
blijft.
Vraag 3 en 4
Hoe verhoudt volgens u de rechterlijke uitspraak die verzoekt om het vertrek
van het Akkoord op 30 november 2018 zich tot de overeenkomst/het
compromis waar u tijdens het eerder genoemde Vragenuur aan refereerde?
Kunt u daarbij toelichten of bij het blijven bestaan van de rechterlijke afspraak
het Akkoord nog steeds doorgang kan vinden tot 2020?

1

De Correspondent, https://decorrespondent.nl/8783/door-dit-akkoord-werden-duizendenkledingfabrieken-veiliger-nu-gaat-er-een-streep-door/3538387167194-f251a864
2
Stenogram Vragenuur 16-10-2018, rijksoverheid.nl

ah-tk-20182019-512
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2018

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

1

Klopt het dat alleen de overheid van Bangladesh de rechterlijke uitspraak,
welke verzoekt om vertrek van het Akkoord, teniet kan doen? Zo ja, op welke
wijze zet u zich in om de overheid daartoe te bewegen? Zo nee, op welke
wijze kan deze uitspraak volgens u teniet worden gedaan?
Antwoord 3 en 4
De diplomatieke inspanningen zijn gericht op het aanspreken van de overheid
ten behoeve van continuering van de werkzaamheden van het Akkoord. Ik
verwijs naar de brief die de ambassadeurs van de EU, VS en Canada mede
namens Nederland, op 23 oktober naar de overheid van Bangladesh hebben
gestuurd. Onmiddellijk na de uitspraak van het Hooggerechtshof in mei 2018
hebben de ambassadeurs de overheid reeds aangeschreven, met als gevolg
het uitstel met zes maanden tot 30 november. De brief van 23 oktober pleit
opnieuw voor het langer operationeel houden van het Bangladesh Akkoord,
zodat de activiteiten van het Akkoord ordelijk overgedragen kunnen worden
aan de Remediation Coordination Cell. Dit is het brand- en bouwveiligheidsprogramma van de textielsector binnen de Arbeidsinspectie van de overheid.
In de brief wordt verwezen naar het Transitie Plan van het Akkoord en wordt
de overheid opgeroepen «alle noodzakelijke stappen, inclusief juridische
stappen, te nemen ten einde het Akkoord te laten opereren na 30 november.»
Ik zal mij hier persoonlijk voor inzetten bij de overheid van Bangladesh, zowel
voorafgaand aan als tijdens mijn reis naar Bangladesh in november. Dit
signaal is reeds afgegeven aan de ambassadeur van Bangladesh in Nederland.
Vraag 5
Welke mogelijkheden ziet u om de overheid van Bangladesh ertoe te
bewegen om het Akkoord haar werk tot 2020 af te laten maken? Welke
plannen heeft u om na 2020 ervoor te zorgen dat de veiligheid in fabrieken
op orde is en bent u bereid om aan te sturen op een vervolg op het Akkoord?
Antwoord 5
Zoals ook in het vorige antwoord beschreven zijn de inspanningen van het
kabinet erop gericht het Akkoord langer operationeel te houden. Om ervoor
te zorgen dat de veiligheid in fabrieken in de toekomst op orde blijft, is het
zaak dat de overheid de inspectie op enig moment volledig kan overnemen.
Nederland draagt hieraan bij met een groot programma van de ILO, gericht
op versterking van de arbeidsinspectie van de overheid, inclusief inspectie
van fabrieken die niet onder het Akkoord vallen. Op dit moment verkeert de
overheidsinspectie nog in de opbouwfase. Het ILO programma loopt tot 2023.
Een plotseling einde aan de werkzaamheden van het Akkoord kan leiden tot
ongewenste overbelasting van de overheidsinspectie en kan de brand- en
bouwveiligheid van de textielfabrieken in gevaar brengen.
Het Transitie Plan van het Akkoord voorziet in een geleidelijke overdracht van
taken aan de overheid van Bangladesh. Na afronding van die overdracht en
voltooiing van het ILO programma moet de overheid de inspectietaken op
eigen kracht kunnen uitvoeren.
Vraag 6
Deelt u de mening dat het in Bangladesh inkopend bedrijfsleven binnen de
textielsector een stevig signaal moet afgeven aan Bangladesh om het
Akkoord tot 2020 te behouden? Zo ja, hoe gaat u een dergelijk signaal
stimuleren, zowel vanuit het Nederlandse textielconvenant als vanuit grote
Europese merken? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 6
Het kabinet deelt deze mening. Daartoe heeft het kabinet inmiddels met de
partijen van het Convenant voor duurzame Kleding en Textiel afgesproken dat
ook het convenant een brief stuurt naar de overheid van Bangladesh.
Desgewenst kunnen de bij het Akkoord aangesloten bedrijven ook een
gezamenlijke brief sturen.
Vraag 7
Welke mogelijkheden, naast het textielconvenant, ziet u voor de Nederlandse
textielsector om haar verantwoordelijkheden te nemen in de arbeidsomstandigheden in de Bengaalse textielindustrie?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

2

Antwoord 7
Het kabinet verwacht dat de Nederlandse textielsector, zowel binnen als
buiten het textielconvenant, haar verantwoordelijkheid neemt voor risico’s in
de productieketen, zoals het risico op slechte arbeidsomstandigheden,
conform OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen. Dit betekent
dat Nederlandse bedrijven risico’s identificeren en aanpakken en hierover
verantwoording afleggen.
Het Bangladesh Akkoord heeft bedrijven hierbij ondersteund voor het risico
op brand en bouwveiligheid. Bedrijven hebben ook zelf een verantwoordelijkheid druk te zetten op het verbeterproces bij hun productiefabrieken, zeker
indien onverhoopt het Akkoord vroegtijdig moet stoppen.
Vraag 8
Wat betekent het eventuele vertrek van het Akkoord voor de vakbondsvrijheid
in Bangladesh? Deelt u de zorgen omtrent het achterblijven van vakbondsvrijheid en wat doet u eraan deze te waarborgen?
Antwoord 8
Het verlengde Akkoord spant zich sinds mei 2018 ook in voor vakbondsvrijheid. Dat heeft in Bangladesh weerstand opgeroepen, omdat overheid en
werkgevers dit een zaak van de ILO vinden. Een voortijdig einde van het
Akkoord in Bangladesh zal naar verwachting een negatieve invloed hebben
op monitoring van vakbondsvrijheid op fabrieksniveau. De aangesloten
merken bij het Akkoord zullen zich dan zelf op grond van de OESO richtlijnen
nog meer moeten inspannen voor de naleving van vakbondsvrijheid. Het
Nederlandse textielconvenant en het partnerschap met Fair Wear Foundation
ondersteunen met hulp van FNV en CNV bedrijven bij het voeren van dit
gesprek over vakbondsvrijheid, niet alleen in Bangladesh, maar ook in andere
productielanden.
Nederland heeft, samen met de diplomatieke gemeenschap in Bangladesh, de
overheid en de werkgeversorganisaties aangesproken op de grove schendingen van vakbondsvrijheid in 2016. Nederland blijft de ontwikkelingen op de
voet volgen en zal ook haar donorpositie in het ILO project benutten om
vakbondsvrijheid te waarborgen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

3