Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2016–2017

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1623
Vragen van het lid Kops (PVV) aan de Minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties over de toegenomen gemiddelde wachttijd voor een sociale
huurwoning (ingezonden 6 april 2017).
Antwoord van Minister Plasterk (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties)
(ontvangen 14 april 2017).
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Bijna 3,5 jaar wachten op sociale huurwoning»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Hoe rechtvaardig vindt u het dat statushouders met voorrang een sociale
huurwoning toegewezen krijgen, terwijl voor de Nederlanders de gemiddelde
wachttijd voor een sociale huurwoning in de regio Haaglanden met een jaar
is toegenomen?
Antwoord 2
Eind vorig jaar is het wetsvoorstel inzake het schrappen van de verplichte
voorrang voor statushouders voor gemeenten, die een huisvestingsverordening hebben waarin voorrangsgroepen worden aangewezen, aangenomen.
Dit wetsvoorstel wordt op 1 juli 2017 van kracht. Met deze wetswijziging is de
verplichte voorrangspositie voor vergunninghouders opgeheven en kunnen
gemeenten zelf bepalen of ze vergunninghouders als een urgentiecategorie
wensen op te nemen in de huisvestingsverordening.
Wel blijft de taakstelling voor de huisvesting van statushouders door
gemeenten gewoon van kracht. Het is van groot belang dat statushouders zo
kort mogelijk in asielzoekerscentra blijven. Enerzijds omdat zo snel mogelijk
met inburgering en participatie kan worden begonnen, waardoor het beroep
van deze groep op sociale voorzieningen zo veel mogelijk wordt beperkt.
Anderzijds om de relatief hoge kosten van het verblijf van deze groep in
asielzoekerscentra eveneens zoveel mogelijk te beperken. Vanuit dit perspec-

1

ah-tk-20162017-1623
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2017

Algemeen Dagblad, http://www.ad.nl/den-haag/bijna-3-5-jaar-wachten-op-socialehuurwoning~ad384027/

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

1

tief acht ik een snelle huisvesting van deze groep van groot belang. Wel heeft
dit kabinet maatregelen getroffen om de mogelijkheden voor gemeenten op
dit vlak te verruimen: zo is de Tijdelijke regeling stimulering huisvesting
vergunninghouders ingesteld, waarmee eenvoudige huisvesting voor deze
groep kan worden gerealiseerd, mede met het oog op de vermindering van
de druk op de reguliere sociale huurwoningvoorraad.
Vraag 3, 4
Bent u van mening dat aan deze achterstelling van de Nederlanders een
einde moet komen? Bent u ertoe bereid gemeenten te verbieden nog langer
voorrang aan statushouders te verlenen? Zo nee, waarom vindt u de
huisvesting van statushouders belangrijker dan de huisvesting van de
Nederlanders?
Bent u voornemens de wachttijd voor de Nederlanders terug te dringen? Zo
ja, op welke wijze? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 3, 4
Zoals bij vraag 2 aangegeven, blijft de taakstelling voor de huisvesting van
statushouders door gemeenten gewoon van kracht en zijn er goede redenen
om snelle huisvesting van statushouders na te streven.
Op een aantal plaatsen in Nederland laat de beschikbaarheid van sociale
huurwoningen te wensen over, waar de verminderde woningbouw als gevolg
van de crisis van de laatste jaren mede de oorzaak is.
Om die reden wil het kabinet in algemene zin de bouw van goedkope
huurwoningen stimuleren. Met ingang van 1 april 2017 is de nieuwe
heffingsvermindering van kracht voor de bouw van huurwoningen met een
huur onder de eerste aftoppingsgrens (€ 592 voor 1 of 2 persoonshuishoudens, € 635 voor huishoudens van 3 of meer personen). In schaarstegebieden is de vermindering op de verhuurderheffing € 20.000 per gebouwde
huurwoning, in de andere gebieden € 10.000.
Tenslotte geldt dat de financiële positie van woningcorporaties ruim
voldoende is om een goede bijdrage aan de nieuwbouw van sociale
huurwoningen te leveren. Ik dring er zowel bij gemeenten als bij woningcorporaties op aan optimaal van deze mogelijkheden gebruik te maken.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

2