7
Vragenuur
Vragen�van�het�lid�Bouwmeester�aan�de�staatssecretaris
van�Veiligheid�en�Justitie�over�het�gebruik�van�mobiele�telefoons�met�onder�andere�internetverbinding�in�gevangenissen.

Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Voorzitter.�Via�berichtgeving�in�BN�De�Stem�hebben�wij
vernomen�dat�gevangenen�in�de�gevangenissen�in�Breda�en�Roermond�in�het�bezit�zijn�van�mobiele�telefoons
met�internet.�Dat�vinden�wij�zeer�ongewenst,�omdat�gedetineerden�zo�hun�criminele�praktijken�kunnen�voortzetten,�maar�ook�omdat�ze�zo�hun�slachtoffers�kunnen�benaderen.�Het�is�verboden,�het�is�gevaarlijk�en�het�is�bedreigend�voor�slachtoffers.�Ik�heb�eerder�vragen�gesteld�toen
bleek�dat�kinderen�in�de�jeugdgevangenis�drank�en�drugs
maar�ook�mobiele�telefoons�hadden�waarmee�ze�filmpjes
maakten�die�ze�ter�plekke�op�YouTube�zetten.�Toen�zei�de
staatssecretaris:�dat�is�een�incident,�dat�gebeurt�af�en�toe.
Maar�nu�we�zo�veel�signalen�hebben�binnengekregen,
kunnen�we�niet�meer�spreken�van�een�incident.
Ik�wil�dan�ook�van�de�staatssecretaris�weten�hoe�deze
telefoons�worden�binnengesmokkeld.�Door�wie?�Of�denkt
hij�dat�ze�allemaal�over�de�schutting�van�de�gevangenis
worden�gegooid?�En�als�een�telefoon�zo�gemakkelijk�binnen�te�smokkelen�is,�geldt�dat�dan�ook�voor�wapens�en
drugs?
Nu�is�gebleken�uit�celinspecties�dat�deze�telefoons�aanwezig�zijn.�Dat�is�wel�een�beetje�laat,�want�natuurlijk�moet
worden�voorkomen�dat�gedetineerden�telefoons�met�internet�in�hun�bezit�hebben�en�al�helemaal�dat�ze�die�gebruiken�vanuit�hun�cel.�Het�gaat�om�controle�bij�binnenkomst;�daarbij�moet�het�zwaartepunt�liggen.�Wat�gaat�de
staatssecretaris�daaraan�doen?�Eerder�heeft�de�staatssecretaris�gezegd�dat�niet�voor�100%�kan�worden�voorkomen�dat�dergelijke�goederen�de�gevangenis�binnenkomen.�Als�hij�dat�nog�steeds�vindt,�wat�is�dan�zijn�ambitie
om�het�toch�tegen�te�gaan?

Staatssecretaris�Teeven:
Voorzitter.�Ik�dank�mevrouw�Bouwmeester�voor�haar�vragen.�Het�is�buitengewoon�ergerlijk�dat�er�mobiele�telefoons�in�gevangenissen�zijn�die�worden�gebruikt�door�gedetineerden.�Het�is�overigens�een�verschijnsel�dat�altijd�al
is�voorgekomen,�al�maakt�dat�het�niet�minder�erg.�Soms
gaat�het�om�een�tiental,�soms�onder�de�tien�per�jaar.�Mevrouw�Bouwmeester�moet�ongeveer�aan�dat�getal�denken.
Wij�proberen�dat�tegen�te�gaan�via�controle�bij�het�bezoekuur.�Bij�een�aantal�inrichtingen�hebben�wij�de�zogenaamde�"slang"�gemaakt,�waardoor�bezoekers�minder
makkelijk�contact�kunnen�maken�met�gedetineerden�en
het�moeilijk�wordt�gemaakt�om�goederen�over�te�dragen.
Er�worden�regelmatig�zogenaamde�"spitacties"�gehouden
in�gevangenissen.�Dat�is�mevrouw�Bouwmeester�waarschijnlijk�ook�bekend.�Daarbij�wordt�de�hele�boel�op�zijn
kop�gezet,�zeker�na�een�melding�dat�er�wordt�gebeld�binnenin�de�gevangenis.�En�er�zijn�onverwachte�celcontroles.

Tweede�Kamer

Vragenuur

Mevrouw�Bouwmeester�vroeg�nog:�worden�die�telefoons�over�de�muur�gegooid,�hoe�gaat�dat�nou�in�werkelijkheid?�Soms�worden�ze�naar�binnen�gesmokkeld.�En�op
8�en�9 mei�werden�in�Roermond�inderdaad�twee�telefoons
over�de�muur�gegooid.�Zelfs�dat�komt�dus�nog�voor.�Dat
is�buitengewoon�vervelend�en�ergerlijk,�want�daarmee
wordt�ook�de�veiligheid�binnen�de�gevangenis�bedreigd.
Het�is�ook�zeer�vervelend�voor�slachtoffers.�Wij�doen�er
dan�ook�alles�aan�om�dat�tegen�te�gaan.�Het�is�wel�iets
van�alle�tijden,�maar�er�wordt�regelmatig�op�gecontroleerd�en�wij�doen�er�alles�aan�om�het�te�stoppen.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ik�ben�erg�blij�dat�de�staatssecretaris�erkent�dat�het�een
structureel�probleem�is.�Er�wordt�een�aantal�maatregelen
genomen,�zoals�de�slang,�de�spitacties�en�de�celcontrole,�maar�tegelijkertijd�zegt�dezelfde�staatssecretaris:�dat
werkt�allemaal�niet;�het�komt�daar�binnen.�Wij�krijgen�wekelijks�meldingen�van�gevangenen�die�beschikken�over
een�telefoon�met�internet.
Mijn�eerste�vraag�is�of�er�ook�sprake�is�van�drugs,�kinderporno�of�wapens�en�dat�soort�gevaarlijke�dingen.�De
tweede�is:�wat�gaat�de�staatssecretaris�nu�extra�doen,
aangezien�de�genoemde�maatregelen�niet�werken?�Welke�maatregelen�worden�genomen�om�bij�de�ingang�smokkel�te�voorkomen?�Wat�voor�straf�krijgen�gedetineerden?
Is�degene�die�een�en�ander�naar�binnen�smokkelt�en�overdraagt�aan�een�gedetineerde,�strafbaar?�Staat�daar�een
sanctie�op?�En�zou�het�niet�een�heel�goed�idee�zijn�om�degene�die�zaken�naar�binnen�smokkelt,�mede�verantwoordelijk�te�maken�voor�dit�strafbare�feit?
Staatssecretaris�Teeven:
Tegen�degenen�die�een�telefoon�naar�binnen�smokkelen,
worden�maatregelen�genomen�in�de�sfeer�van�bezoek.
Ze�mogen�minder�op�bezoek�komen.�Een�aantal�weken
of�maanden�wordt�onmogelijk�gemaakt�om�op�bezoek�te
komen,�afhankelijk�van�wat�naar�binnen�is�gebracht.�Tegen�een�gedetineerde�die�een�mobiele�telefoon�gebruikt
of�bij�wie�er�een�op�cel�wordt�aangetroffen,�worden�maatregelen�genomen.�Die�wordt�soms�overgeplaatst�en�soms
in�afzondering�geplaatst.�Het�hangt�van�de�feitelijke�omstandigheden�af�welke�maatregel�de�betreffende�directie
neemt.
Mevrouw�Bouwmeester�wekt�een�beetje�de�suggestie
dat�het�zeer�gebruikelijk�is�dat�wapens�en�drugs�op�dezelfde�makkelijke�wijze�naar�binnen�komen.�Dat�is�absoluut
niet�zo.�Het�gaat�om�een�zeer�beperkt�aantal�incidenten.�Ik
ben�het�echter�met�haar�eens�dat�elke�telefoon�er�een�te
veel�is.�Wij�doen�er�dus�alles�aan�om�die�eruit�te�krijgen.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ik�constateer�dat�de�staatssecretaris�aangeeft�dat�smokkel�in�de�gevangenis�een�groot�probleem�is,�maar�dat�hij
geen�extra�maatregelen�wil�nemen.�Dat�betekent�dat�hij
het�niet�ernstig�genoeg�vindt.
Er�zijn�twee�vragen�overgebleven.�Ten�eerste,�heeft�het
zin�om�degene�die�dingen�naar�binnen�smokkelt,�een�straf
te�geven�die�zwaarder�is�dan�alleen�het�gegeven�dat�hij/
zij�daar�niet�meer�binnen�mag�komen?�Ten�tweede,�wil
de�staatssecretaris�voor�de�Kamer�in�een�brief�op�een�rijtje�zetten�wat�de�aard�en�omvang�is�van�het�naar�binnen
smokkelen�van�zaken,�en�welke�mogelijkheden�hij�heeft
om�het�naar�binnen�smokkelen�via�de�ingang,�via�de�portier,�alsmede�het�over�de�schutting�gooien�van�dingen�aan
te�pakken?�Hij�heeft�niet�gezegd�dat�hij�meer�gaat�doen�en

17 mei 2011
TK�81

81-7-13

Teeven
extra�maatregelen�gaat�nemen.�Het�lijkt�er�dus�op�dat�hij
het�niet�zo�heel�erg�vindt.
Staatssecretaris�Teeven:
Er�zijn�extra�controlepoortjes�geïnstalleerd.�In�gevangenissen�waar�die�nog�niet�waren,�komen�ze�nu�ook.�Door�die
poortjes�kunnen�wij�beter�controle�uitoefenen�op�degenen
die�op�bezoek�komen,�en�op�het�personeel,�dat�ook�door
die�poortjes�heen�zal�moeten.�Goederen�die�metaal�bevatten,�worden�dan�gedetecteerd.�Er�worden�dus�wel�extra
inspanningen�verricht.�Als�het�gaat�om�verboden�goederen,�zoals�verdovende�middelen�of�wapens,�is�er�sprake
van�een�strafbaar�feit.�Als�zoiets�wordt�achterhaald�en�de
betrokkene�wordt�opgespoord,�wordt�die�daar�ook�voor
vervolgd.
De�voorzitter:
U�mag�nog�één�opmerking�maken,�mevrouw
Bouwmeester.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ik�ga�het�de�staatssecretaris�nu�voor�de�derde�keer�vragen.�Zou�het�helpen�als�de�smokkelaar�zelf�ook�strafbaar
wordt�gesteld?�Is�de�staatssecretaris�bereid�de�aard,�omvang�en�oorzaak�van�dit�probleem�in�meerdere�gevangenissen�in�een�brief�aan�de�Kamer�uiteen�te�zetten?�De�bestaande�maatregelen�werken�namelijk�niet.�Als�de�staatssecretaris�geen�extra�maatregelen�neemt,�dan�doet�hij
niets�en�vindt�hij�het�blijkbaar�niet�erg�genoeg.
Staatssecretaris�Teeven:
Ik�heb�aangegeven�dat�ik�wel�extra�maatregelen�neem.
Ik�heb�extra�maatregelen�getroffen�zoals�poortjes�en�versteviging�van�de�controle�op�het�bezoek.�Ook�houden�we
spitacties�en�onaangekondigde�celcontroles�in�gevangenissen.�Er�gebeurt�van�alles�en�we�nemen�dit�zeer�serieus.
Er�wordt�dus�wel�aan�gewerkt.�Als�mensen�verboden�goederen�naar�binnen�smokkelen�en�het�is�mogelijk�om�mensen�daarvoor�te�dagvaarden,�dan�vindt�er�opsporing�en
vervolging�plaats.�We�onderschatten�dit�dus�zeker�niet.
Mevrouw�Van�Toorenburg�(CDA):
Wat�de�CDA-fractie�betreft�kan�er�nog�wel�een�heel�heftige�maatregel�getroffen�worden�en�dat�is�beter�ingrijpen
in�bezoek.�Nu�kan�een�directeur�van�een�instelling�bezoekers�voor�een�korte�periode�de�toegang�ontzeggen,�maar
iedere�keer�moet�hij�weer�wachten�tot�een�nieuw�vergrijp.
Smokkel�van�telefoons�is�al�vervelend,�maar�op�dezelfde
manier�worden�er�ook�drugs�ingevoerd�in�gevangenissen.
Kan�de�staatssecretaris�toezeggen�dat�hij�opnieuw�naar�de
bezoekregeling�gaat�kijken�om�ervoor�te�zorgen�dat�een
directeur�van�een�instelling�meer�ruimte�krijgt�om�bezoekers�voor�een�langere�tijd�de�toegang�tot�een�inrichting�te
ontzeggen?
Staatssecretaris�Teeven:
Ik�kan�in�antwoord�op�de�vraag�van�mevrouw�Van
Toorenburg�bevestigen�dat�er�nu�al�naar�die�bezoekregeling�wordt�gekeken�en�dat�wordt�onderzocht�hoe�we�die
kunnen�verscherpen.�Dit�kan�niet�alleen�op�de�manier�die
mevrouw�Van�Toorenburg�noemt,�maar�bijvoorbeeld�ook
door�controle�met�een�hond.
De�heer�Van�der�Steur�(VVD):
De�VVD-fractie�neemt�met�vreugde�en�instemming�kennis
van�de�maatregelen�die�de�staatssecretaris�al�heeft�aan-

Tweede�Kamer

Vragenuur

gekondigd.�Zij�heeft�echter�één�vraag.�Je�kunt�ook�gaan
voor�het�Amerikaanse�systeem,�waarbij�je�het�bezoek�volledig�scheidt�van�de�gedetineerde.�Dit�heeft�een�aantal
heel�grote�nadelen.�Zou�de�staatssecretaris�hier�evenwel
op�enig�moment�toe�kunnen�besluiten?
Staatssecretaris�Teeven:
Daar�ben�ik�nu�nog�niet�aan�toe,�want�zoals�ik�de�heer�Van
der�Steur�heb�uitgelegd,�hebben�we�in�een�aantal�gevangenissen�die�slang�gebouwd.�Dit�een�manier�van�bezoekcontrole�waarmee�het�onmogelijk�wordt�gemaakt�dat�er
goederen�worden�overgedragen�aan�gedetineerden.�We
kunnen�de�controles�op�drugs�en�andere�goederen�die
door�honden�geroken�kunnen�worden,�verscherpen.�Daar
zullen�we�eerst�naar�kijken.�Pas�in�het�allerlaatste�stadium
doe�je�wat�de�heer�Van�der�Steur�noemt.
De�voorzitter:
Ik�dank�de�staatssecretaris�voor�de�antwoorden.�We�zijn
gekomen�aan�het�einde�van�het�mondelinge�vragenuur.

De�voorzitter:
Ik�dank�de�staatssecretaris�voor�de�antwoorden.�We�zijn
gekomen�aan�het�einde�van�het�mondelinge�vragenuur.
Dan�zijn�we�toe�aan�het�volgende�punt�op�de�agenda:
een�ingekomen�brief�die�het�afscheid�van�de�heer�Rouvoet
inluidt.�Ik�begin�met�het�voorlezen�van�deze�brief.
"Geachte�voorzitter,�beste�Gerdi,�waarde�collega's�en�medewerkers,
Op�17 mei�1994�werd�ik�voor�de�eerste�keer�beëdigd�als
lid�van�de�Tweede�Kamer�der�Staten-Generaal.�Vandaag,
dinsdag�17 mei�2011,�neem�ik�afscheid�van�het�hoogste
ambt�in�onze�parlementaire�democratie.
Tot�op�de�dag�van�vandaag�heb�ik�het�een�eer�en�een
voorrecht�gevonden�om�dit�ambt�te�mogen�bekleden.�Het
feit�dat�wij�met�zijn�honderdvijftigen�samen�het�hele�Nederlandse�volk�vertegenwoordigen�en�met�dat�mandaat�–
zij�het�ieder�vanuit�de�eigen�politieke�en�levensovertuiging
–�de�regering�controleren,�medewetgever�zijn�en�met�elkaar�debatteren,�geeft�aan�deze�functie�haar�unieke�karakter.
Daarnaast�is�de�Kamer�met�al�haar�bewoners�een�uniek
bedrijf,�waar�ik�mij�vanaf�de�eerste�dag�thuis�heb�gevoeld.
In�mijn�dagboekje�dat�ik�in�die�jaren�bijhield,�las�ik�hoe�op
de�dag�van�de�beëdiging�het�vertrekkend�Kamerlid�van
wie�ik�de�kamer�overnam,�lovend�sprak�over�al�het�Kamerpersoneel�en�mij�aanspoorde�om�een�goed�contact�met
hen�te�onderhouden.�Graag�richt�ik�mij�rechtstreeks�tot
jullie,�medewerkers�van�de�Kamer.�Altijd�stonden�jullie
ook�voor�míj�klaar,�attent,�hulpvaardig�en�professioneel;
nooit�was�jullie�iets�te�veel.�Ik�ben�jullie�daar�ongelooflijk
erkentelijk�voor�en�bewaar�zeer�goede�herinneringen�aan
het�contact�met�ieder�van�jullie.�Van�de�Griffie�tot�Bureau
Wetgeving,�van�de�restaurantmedewerkers�tot�het�CIP,
van�de�bodes�tot�de�Dienst�Automatisering.�En�uiteraard
de�fractiemedewerkers,�en�dan�doel�ik�niet�alleen�op�die
van�de�ChristenUnie.�Zonder�jullie�allen�zouden�wij�als�leden�ons�werk�niet�kunnen�doen�en�zou�ik�niet�zoveel�plezier�aan�het�werken�in�de�Kamer�hebben�beleefd.�Daarom:
heel�veel�dank�en�het�ga�jullie�goed!"
(applaus)

17 mei 2011
TK�81

81-7-14

Voorzitter
De�voorzitter:
Ik�spreek�nog�steeds�namens�de�heer�Rouvoet.
"Nu�zal�ook�duidelijk�zijn�dat�toen�ik�hoorde�dat�Trees
van�Niel�morgen�afscheid�neemt,�voor�mij�het�plezier�eraf
was�…
De�Tweede�Kamer�is�voor�mij�steeds�bij�uitstek�het�huis
van�de�democratie�geweest:�de�ontmoetingsplaats�van
politieke�overtuigingen�en�opvattingen�over�"het�goede
leven".�Soms�harmoniëren�die,�vaak�lopen�ze�uiteen�en
soms�ook�botsen�ze�stevig.�En�zo�hoort�het�ook.�Eenvoudigweg�omdat�de�mensen�die�wij�vertegenwoordigen
over�allerlei�zaken�verschillend�denken.�Juist�dan,�als�we
met�elkaar�van�mening�verschillen�over�recht�en�onrecht,
goed�en�kwaad,�gewenste�en�ongewenste�keuzes,�dan�bewijst�zich�de�kwaliteit�van�onze�parlementaire�democratie.
Ik�maak�graag�onderscheid�tussen�de�formele�en�de
materiële�democratie.�Aan�de�formele�democratie�–�onze
procedures,�de�spelregels�van�het�debat�–�ben�ik�gehecht.
Maar�van�de�materiële�democratie�–�het�debat�zelf,�op�basis�van�onze�diepste�overtuigingen�–�heb�ik�genoten.�Procedurevergaderingen,�de�regeling�van�werkzaamheden,
het�begrotingsonderzoek:�ze�zijn�allemaal�nuttig�en�nodig.
Maar�de�Tweede�Kamer�is�geen�tweede�rekenkamer.�En
de�essentie�van�ons�parlementaire�stelsel�ligt�niet�in�de
procedures;�zelfs�niet�in�de�regel�dat�de�meerderheid�uiteindelijk�beslist.�Het�hart�van�de�democratie�klopt�in�het
besef�dat�dat�meerderheidsbesluit�genomen�wordt�op�basis�van�debat�en�argumenten,�en�dat�in�de�weg�ernaartoe
en�bij�de�uitvoering�ervan�zoveel�mogelijk�rekening�behoort�te�worden�gehouden�met�minderheden.�Veelkleurigheid,�afspiegeling�van�wat�er�leeft�onder�alle�bevolkingsgroepen,�ruimte�laten�voor�overtuigingen�die�je�niet�deelt,
misschien�zelfs�verafschuwt:�dat�is�democratie!
Als�vertegenwoordiger�van�een�politieke�beweging
met�een�uitgesproken,�christelijk�profiel�bewaar�ik�de�beste�herinneringen�aan�die�momenten�waarop�we�op�het
scherpst�van�de�snede,�maar�met�wederzijds�respect,�met
elkaar�debatteerden�over�zaken�die�er�echt�toe�doen.�Iedereen�–�Kamerleden�en�bewindslieden�–�met�wie�ik�die
momenten�van�ontmoeting�en�soms�confrontatie�heb�mogen�delen,�als�Kamerlid�en�in�de�afgelopen�jaren�ook�als
minister�en�dus�als�gast�in�deze�Kamer,�wil�ik�daar�zeer
hartelijk�voor�danken.
U�allen�wens�ik�toe�dat�het�u�onder�Gods�zegen�goed
mag�gaan.
Met�een�hartelijke�groet,
André�Rouvoet"
(geroffel�op�de�bankjes)
De�voorzitter:
Geachte�heer�Rouvoet,�beste�André.�Op�de�eerste�dag
van�het�meireces�maakte�u�bekend�dat�u�vandaag,�17 mei
2011,�een�punt�zou�zetten�achter�uw�politieke�loopbaan,
op�de�kop�af�zeventien�jaar�na�uw�eerste�aantreden�als
lid�van�deze�Kamer.�De�eerste�zeven�jaar�was�u�lid�van�de
fractie�van�de�RPF,�de�Reformatorische�Politieke�Federatie.
In�2001,�na�het�samengaan�van�de�RPF�en�het�GPV�in�de
ChristenUnie�–�ik�zie�dat�u�allemaal�gasten�hebt�die�daarvan�getuige�zijn;�dat�is�heel�mooi�–�werd�u�lid�en�daarna
leider�van�die�fractie.�Toen�uw�partij�in�februari�2007�toetrad�tot�het�kabinet-Balkenende�IV�werd�u�minister�voor
Jeugd�en�Gezin�en�vicepremier.�In�de�demissionaire�periode�na�het�vertrek�van�de�PvdA-bewindslieden,�nam�u�het

Tweede�Kamer

Vragenuur

ministerie�van�Onderwijs�erbij.�Na�de�verkiezingen�in�mei
vorig�jaar�moest�u�dat�vanaf�17 juni�ook�nog�combineren
met�het�lidmaatschap�van�de�Tweede�Kamer.
Aan�die�combinatie�van�functies�kwam�een�einde�met
het�aantreden�van�het�huidige�kabinet.�U�kon�zich�volledig
concentreren�op�het�Kamerlidmaatschap,�maar�u�kreeg
ook�de�tijd�om�eens�na�te�gaan�denken�over�uw�eigen�toekomst.�De�terugkeer�naar�de�Kamer�moet�op�sommige
terreinen�een�enorme�verandering�voor�u�zijn�geweest,
bijvoorbeeld�wanneer�u�na�afloop�van�een�debat�gehaast
het�Kamergebouw�verlaat�en�uw�vroegere�chauffeur�u
toeroept:�"Hollen�André,�anders�mis�je�je�trein!".�Maar�een
politieke�tegenstander�heeft�ooit�gezegd�dat�hij�zonder
probleem�zijn�auto�aan�u�zou�uitlenen,�dus�als�de�treinen
een�keer�niet�rijden�...
Tot�nu�toe�staat�–�behalve�een�kort�dienstverband�bij
het�ziekenfonds�Het�Gooi�en�omstreken�voorafgaand�aan
uw�studie�–�de�politiek�centraal�in�uw�werkzame�leven.
Desondanks�vind�ik�de�formulering�"hij�was�een�politiek
dier"�niet�zo�bij�u�passen.�Voor�u�was�politiek�ook�allerminst�"een�spel".�Voor�u�was�de�politiek�een�manier�om
uw�diepgewortelde�maatschappelijke�en�godsdienstige
overtuigingen�voor�het�voetlicht�te�brengen.�Die�overtuiging�heeft�vaak�het�etiket�"christelijk�sociaal"�opgeplakt
gekregen,�maar�u�bent�niet�zo�van�etiketten�plakken�en
spannende�oneliners.�U�was�wel�–�zoals�De�Groene�Amsterdammer�het�kortgeleden�uitdrukte�–�een�man�van�het
debat.�U�had�er�zichtbaar�plezier�in�om�in�deze�zaal�en�elders�de�degens�te�kruisen�met�vertegenwoordigers�van
andere�partijen,�maar�dan�wel�tijdens�een�debat�op�basis
van�het�uitwisselen�van�argumenten�en�niet�van�het�herhalen�van�standpunten.
In�2006�liet�nrc.next�een�debatdeskundige�het�optreden
van�een�aantal�politici�analyseren.�Over�u�had�hij�het�volgende�te�melden.�"De�kracht�van�Rouvoet�schuilt�niet�zozeer�in�zijn�rustige�en�beschaafde�debatstijl,�maar�meer�in
zijn�consistentie.�Zijn�constante�houding�maakt�hem�authentiek�en�dus�geloofwaardig.�Daardoor�wordt�hij�bijna
nooit�in�de�rede�gevallen."�Tot�zover�het�citaat.�Dat�beeld
van�de�authentieke�politicus�wordt�natuurlijk�bepaald
door�de�grondslag�van�waaruit�u�politiek�bedrijft.�Daarin
staan�bepaalde�begrippen�centraal.
In�een�interview�in�het�blad�Wapenveld�in�april�2009
zei�u�daarover:�"Een�uitspraak�die�ik�nog�niet�boven�mijn
bureau�heb�hangen,�maar�wel�altijd�in�mijn�hart�heb�gedragen,�luidt:�christelijke�politiek�gaat�in�essentie�niet�om
macht,�maar�om�die�macht�dienstbaar�te�maken�aan�de
gerechtigheid."�In�Vrij�Nederland�liet�u�optekenen:�"Ik�zit
niet�in�de�politiek�omdat�ik�zo�graag�carrière�maak,�maar
omdat�ik�denk�dat�ik�hier�iets�te�doen�heb."�U�hebt�hier
ook�het�nodige�gedaan,�of�misschien�is�het�beter�om�te
zeggen�dat�u�in�de�politiek�heel�veel�hebt�gedaan,�zoveel
dat�het�opsommen�daarvan�ons�vergaderschema�ernstig�in�de�war�zou�sturen.�Voor�één�wapenfeit�maak�ik�een
uitzondering,�namelijk�uw�lidmaatschap�van�de�opeenvolgende�parlementaire�onderzoekscommissies�naar�de
opsporingsmethoden�van�politie�en�justitie.�Een�kolfje
naar�de�hand�van�een�jurist�met�grote�belangstelling�voor
rechtsfilosofie�en�staatsfilosofie.�Spraakmakende�onderzoeken,�waarin�u�als�jong�en�relatief�onervaren�Kamerlid
indruk�maakte�door�uw�kennis�van�zaken�en�uw�welsprekendheid.
Voor�dat�laatste�kreeg�u�in�2003�de�Thorbeckeprijs.�Een
jaar�later�viel�u�weer�in�de�prijzen,�dit�keer�als�politicus
van�het�jaar.�Of�u�nu�vorig�jaar�wel�of�niet�in�de�prijzen

17 mei 2011
TK�81

81-7-15

Voorzitter
viel�als�nestor�van�de�Tweede�Kamer�laat�ik�vandaag�maar
in�het�midden.�Het�is�nu�ook�niet�meer�relevant.
Veel�van�uw�collega's�hebben�na�de�aankondiging�van
uw�afscheid�lovende�woorden�over�u�gesproken.�Die�ga
ik�hier�niet�herhalen.�Steeds�terugkerende�begrippen�waren�in�elk�geval�"constructief",�"gedreven",�"integer"�en
"bescheiden".�U�werd�beschreven�als�een�man�die�overwinningen�niet�nadrukkelijk�claimt,�ook�al�heeft�hij�ze�duidelijk�behaald.�Logisch,�want�zoals�ik�al�eerder�zei:�voor�u
was�de�politiek�geen�wedstrijd;�geen�spel.
Wij�zullen�uw�bijdrage�aan�het�debat�missen�en�het�kan
niet�anders�of�u�gaat�ons�ook�missen.�Maar�ik�ben�er�zeker�van�dat�u�binnen�niet�al�te�lange�tijd�nieuwe�mogelijkheden�zult�vinden�om�op�een�zinvolle�wijze�invulling�te
geven�aan�uw�overtuigingen.�Vandaag�wil�ik�u�bedanken
voor�uw�wijze�en�inspirerende�bijdragen�aan�de�beschouwingen�in�deze�Kamer!
Beste�André,�ik�wens�jou�en�je�gezin�het�allerbeste�voor
de�toekomst!�Dankjewel!
(applaus)
De�voorzitter:
Dan�gaan�wij�nu�over�tot�een�van�je�favoriete�onderdelen:
de�regeling�van�werkzaamheden.
Eerst�heb�ik�nog�een�aantal�mededelingen.
Ik�deel�aan�de�Kamer�mee�dat�het�lid�Karabulut�zich
heeft�afgemeld.
Deze�mededeling�wordt�voor�kennisgeving�aangenomen.
De�voorzitter:
Op�de�tafel�van�de�Griffier�ligt�een�lijst�van�ingekomen
stukken.�Op�die�lijst�staan�voorstellen�voor�de�behandeling�van�deze�stukken.�Als�voor�het�einde�van�de�vergadering�daartegen�geen�bezwaar�is�gemaakt,�neem�ik�aan�dat
daarmee�wordt�ingestemd.

Tweede�Kamer

Vragenuur

17 mei 2011
TK�81

81-7-16