1/2

Staten-Generaal

Vergaderjaar 2017–2018

32 317

JBZ-Raad

JF/ Nr. 524

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR RECHTSBESCHERMING

Ter griffie van de Eerste en van de Tweede
Kamer der Staten-Generaal ontvangen op
31 augustus 2018.

Aan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der
Staten-Generaal

De wens dat de ontwerpbesluiten uitdrukkelijke instemming behoeven kan door of
namens één van beide Kamers te kennen
worden gegeven uiterlijk op 15 september
2018.

Den Haag, 31 augustus 2018
In het voortgangsoverzicht JBZ-dossiers 2e kwartaal van 4 juli 2018
(Kamerstuk 32 317, nr. 520, bijlage) heb ik gemeld dat besluitvorming van
de Raad van de Europese Unie werd verwacht over de aanvaarding van
de toetreding van enkele landen tot het Haags Kinderontvoeringsverdrag
(HKOV). Dit betreft Wit Rusland (Belarus), Oezbekistan, Ecuador, Oekraïne,
de Dominicaanse Republiek en Honduras. De aanvaarding van landen bij
het HKOV vergt een unaniem te nemen machtigingsbesluit van de Raad
op grond van artikel 81, derde lid, VWEU. Een dergelijk besluit vergt de
instemming van beide Kamers der Staten-Generaal op grond van artikel 3
van de Goedkeuringswet Verdrag van Lissabon. Stilzwijgende instemming
is verleend indien niet binnen vijftien dagen na overlegging van het
ontwerpbesluit door een der Kamers de wens te kennen is gegeven dat
het ontwerpbesluit uitdrukkelijke instemming behoeft.
Op 9 juli 2018 zijn voor de aanvaarding van alle zes de landen ontwerpbesluiten gepubliceerd, die u aantreft bij deze brief1. Er kunnen nog
minimale wijzigingen in deze besluiten worden aangebracht op basis van
juridisch taalkundige revisies. Overeenkomstig de Goedkeuringswet
Verdrag van Lissabon vraag ik uw instemming om medewerking te
verlenen aan de totstandkoming van deze besluiten.
Zoals ik meldde in mijn brief van 31 mei 2016 (Kamerstuk 32 317, 415) is
de toetreding tot het HKOV van sommige landen van buiten de EU nog
niet aanvaard door alle EU-lidstaten. De territoriale werkingssfeer van het
HKOV verschilt per lidstaat. De Commissie en de Raad zijn bezig de
territoriale werkingssfeer van het HKOV binnen de EU te uniformeren.
Hiertoe moeten door alle EU-lidstaten besluiten worden genomen
waarmee telkens bepaalde EU-lidstaten worden gemachtigd om de
toetreding van landen tot het HKOV te aanvaarden die andere EU-lidstaten
reeds kortere of langere tijd geleden hebben aanvaard.
1

kst-32317-524
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Staten-Generaal, vergaderjaar 2017–2018, 32 317, nr. 524

1

De Nederlandse inzet is sinds jaar en dag gericht op een zo groot mogelijk
bereik van het HKOV. Dit is in het belang van alle kinderen die geconfronteerd worden met internationale kinderontvoering. Hiertoe hanteert
Nederland twee voorwaarden voor aanvaarding van een toetredend land:
er moet een centrale autoriteit zijn aangewezen en het verdrag moet
geïmplementeerd zijn in de nationale wetgeving.
Nederland heeft al de genoemde landen in het verleden reeds aanvaard.
De voorgestelde besluiten zijn dan ook gericht op de machtiging van
andere EU-lidstaten. Deze besluiten brengen geen verandering in de
gebondenheid van Nederland onder het HKOV ten opzichte van deze
landen, zij vergroten het toepassingsbereik van het HKOV.
Gelet op het bovenstaande vraag ik u in te stemmen met medewerking
aan de totstandkoming van de raadsbesluiten tot machtiging van diverse
EU-lidstaten om de toetreding Wit Rusland (Belarus), Oezbekistan,
Ecuador, Oekraïne, de Dominicaanse Republiek en Honduras tot het HKOV
te aanvaarden.
De Minister voor Rechtsbescherming,
S. Dekker

Staten-Generaal, vergaderjaar 2017–2018, 32 317, nr. 524

2