Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

33 328

Voorstel van wet van het lid Peters houdende
regels over de toegankelijkheid van informatie
van publiek belang (Nieuwe Wet openbaarheid
van bestuur)

Nr. 2

VOORSTEL VAN WET
Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:
Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het, mede gelet op artikel
110 van de Grondwet, het op 25 juni 1998 te Aarhus (Denemarken)
totstandgekomen Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij
besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden
(Trb. 2001, 73), richtlijn nr. 2003/4/EG van het Europees Parlement en de
Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieuinformatie en tot intrekking van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad
(PbEU L 41), en Richtlijn 2003/98/EG van het Europese Parlement en de
Raad van 17 november 2003 betreffende het hergebruik van overheidsinformatie (PbEU 2003, L 345), wenselijk is gebleken om in het kader van het
onophoudelijke streven naar een goed en democratisch bestuur, de
toegang tot overheidsinformatie voor iedereen te vergroten, de actieve
openbaarmaking te bevorderen, bestuurlijke transparantie tot norm te
verheffen, de regels voor openheid en openbaarheid te actualiseren en
deze zoveel mogelijk in de wet op te nemen zodat openbaarheid een recht
wordt van de burger en een plicht van de overheid blijft;
Zo is het, dat Wij, de Afdeling advisering van de Raad van State gehoord,
en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en
verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze:

HOOFDSTUK I. RECHTEN
Artikel 1.1 Recht op toegang
Een ieder heeft recht op toegang tot publieke informatie zonder daartoe
een belang te hoeven stellen, behoudens bij deze wet gestelde beperkingen.

kst-33328-2
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

1

Artikel 1.2 Recht op hergebruik
Een ieder heeft recht op hergebruik van bij een overheidsorgaan
berustende openbare publieke informatie voor andere doeleinden dan het
oorspronkelijke doel waarvoor de informatie is geproduceerd, zonder
daartoe een belang te hoeven stellen, behoudens de in deze wet gestelde
beperkingen.

HOOFDSTUK 2. ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 2.1 Begripsbepalingen
In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
a. overheidsorgaan:
1°.
een orgaan van een rechtspersoon die krachtens publiekrecht is
ingesteld, of
2°.
een ander persoon of college, met enig openbaar gezag bekleed.
b. orgaan: een overheidsorgaan of een orgaan van een privaatrechtelijke
rechtspersoon of instelling als bedoeld in artikel 2.2, eerste lid, onderdeel
b, c of d;
c. publieke informatie: informatie neergelegd in documenten die berusten
bij een overheidsorgaan of informatie die berust bij een orgaan als
bedoeld in artikel 2.2, eerste lid, onderdeel b, c of d, voor zover deze wet
op dat orgaan van toepassing is;
d. document: een bij een orgaan berustend schriftelijk stuk of ander
materiaal dat gegevens bevat;
e. register: het register, bedoeld in artikel 3.2 van deze wet;
f. Onze Minister: Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties;
g. hergebruik: het gebruik van publieke informatie die openbaar is en die
is neergelegd in documenten berustend bij een overheidsorgaan, voor
andere doeleinden dan het oorspronkelijke doel binnen de publieke taak
waarvoor de informatie is geproduceerd;
h. Informatiecommissaris: de Informatiecommissaris, bedoeld in artikel
7.1 van deze wet.
Artikel 2.2 Reikwijdte
1. Deze wet is van toepassing op:
a. overheidsorganen;
b. organen van privaatrechtelijke rechtspersonen of instellingen met
jaarlijkse inkomsten van meer dan € 100 000 die wegens hun
bekostiging, hun wettelijke taak of het door hen behartigde publieke
belang zijn opgenomen in bijlage 1 bij deze wet, voor zover de
informatie betrekking heeft op die bekostiging, die taak of dat belang;
c. organen van privaatrechtelijke rechtspersonen of instellingen, voor
zover:
1° de rechtspersoon is aangemerkt als een publieke entiteit in
artikel 1, onderdeel c, van de Wet Naleving Europese regelgeving
publieke entiteiten en voor zover de informatie betrekking heeft
op die hoedanigheid, of
2° de rechtspersoon is opgericht door een overheidsorgaan, de
rechtspersoon een overheidsorgaan als aandeelhouder heeft,
een of meer leden van het hoogste orgaan van de rechtspersoon
worden benoemd door een overheidsorgaan of een overheidsorgaan op andere wijze overwegende invloed op het beleid van de
rechtspersoon heeft;
d. organen van koepelorganisaties van openbare lichamen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

2

2. De hoofdstukken 3, 4 en 5 van deze wet zijn niet van toepassing op
onafhankelijke, bij de wet ingestelde organen die met rechtspraak zijn
belast en de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
3. Hoofdstuk 6 van deze wet is niet van toepassing op de organen,
bedoeld in het eerste lid, onderdelen b, c en d.
Artikel 2.3 Nadere bepalingen over de reikwijdte
1. Een orgaan dat op grond van de Algemene wet bestuursrecht geen
bestuursorgaan is, is voor de toepassing van deze wet een bestuursorgaan.
2. Onze Minister van Algemene Zaken is belast met de behandeling van
verzoeken om informatie die berust bij het Kabinet van de Koning.
3. Een verzoek om informatie die berust bij de Eerste of Tweede Kamer
der Staten-Generaal wordt behandeld door het presidium.
Artikel 2.4 Zorgplicht en openbaarmaking
1. Onverminderd het bepaalde in de Archiefwet, draagt een orgaan er zorg
voor dat de documenten die het ontvangt, vervaardigt of anderszins onder
zich heeft zich in goede, geordende en toegankelijke staat bevinden.
2. Een orgaan draagt er zoveel mogelijk zorg voor dat de informatie die
het overeenkomstig deze wet verstrekt, actueel, nauwkeurig en vergelijkbaar is.
3. Indien een orgaan overeenkomstig deze wet informatie openbaar
maakt, geschiedt dat op de volgende algemeen toegankelijke wijze:
a. in elektronische vorm, machineleesbaar en zodanig dat de informatie
is geschikt voor hergebruik;
b. of, indien elektronische verschaffing redelijkerwijs niet gevergd kan
worden, door verstrekking van een kopie van de letterlijke inhoud
ervan in andere vorm te verstrekken;
c. of, indien verstrekking van een kopie of de letterlijke inhoud
redelijkerwijs niet gevergd kan worden, door een uittreksel of een
samenvatting van de inhoud te geven of inlichtingen daaruit te
verschaffen;
d. in begrijpelijke vorm, op zodanige wijze dat de belanghebbende en
belangstellende burger zoveel mogelijk wordt bereikt.
4. Indien het orgaan niet kan instaan voor de juistheid of volledigheid van
de verstrekte informatie, maakt het uitdrukkelijk een daartoe strekkend
voorbehoud.
Artikel 2.5 Belang openbaarheid
Bij de toepassing van deze wet wordt uitgegaan van het algemeen belang
van openbaarheid van publieke informatie voor de democratische
samenleving.

HOOFDSTUK 3. OPENBAARMAKING UIT EIGEN BEWEGING
Artikel 3.1 Actieve openbaarmakingsplicht
Het orgaan dat het rechtstreeks aangaat, maakt bij de uitvoering van zijn
taak uit eigen beweging zoveel mogelijk de bij hem berustende informatie
neergelegd in documenten voor een ieder openbaar overeenkomstig deze
wet. Deze informatie betreft in ieder geval informatie over het beleid, de
voorbereiding, uitvoering, naleving, handhaving en evaluatie daaronder
begrepen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

3

Artikel 3.2 Register
1. Een overheidsorgaan houdt een elektronisch toegankelijk openbaar
register bij van bij het orgaan berustende documenten.
2. Het register bevat ten minste de ter behandeling ontvangen
documenten en de na behandeling verzonden of vastgestelde
documenten. Op voordracht van Onze Minister worden bij algemene
maatregel van bestuur nadere regels gesteld over de inhoud van het
register.
3. Het register biedt een ieder toegang tot de in het register vermelde
documenten die openbaar zijn gemaakt dan wel geeft aan op welke wijze
kennis genomen kan worden van documenten die niet in elektronische
vorm beschikbaar gesteld kunnen worden.
Artikel 3.3 Actieve openbaarmaking van categorieën informatie
1. Een orgaan maakt in ieder geval uit eigen beweging openbaar:
a. wetten en andere algemeen verbindende voorschriften, alsmede
ontwerpen van wetten en andere algemeen verbindende voorschriften waarover een extern advies is gevraagd;
b. overige besluiten van algemene strekking;
c. vergaderstukken en verslagen van de kamers en de verenigde
vergadering der Staten-Generaal, tenzij deze betrekking hebben op
door de regering vertrouwelijk aan de Staten-Generaal verstrekte
informatie;
d. vergaderstukken en verslagen van provinciale staten en gemeenteraden;
e. emissiegegevens;
f.
inzicht in zijn organisatie en werkwijze, waaronder de taken en
bevoegdheden van de organisatieonderdelen;
g. de bereikbaarheid van het orgaan en zijn organisatieonderdelen en
de wijze waarop een verzoek om informatie kan worden ingediend.
2. Behoudens voor zover het orgaan besluit een deel van de informatie op
grond van enig in artikel 5.1 genoemd belang niet openbaar te maken,
maakt het voorts uit eigen beweging openbaar:
a. bij de kamers en de verenigde vergadering der Staten-Generaal,
provinciale staten en gemeenteraden ingekomen stukken;
b. adviezen van adviescolleges of -commissies, tezamen met de
adviesaanvragen en -voorstellen;
c. convenanten, beleidsovereenkomsten en andere soortgelijke
afspraken van een orgaan met een of meer wederpartijen;
d. agenda’s, besluiten en besluitenlijsten van vergaderingen van de
ministerraad, onderraden uit de ministerraad, provinciale staten,
colleges van burgemeester en wethouders;
e. rapporten die tot stand zijn gekomen in het kader van toezicht;
f.
jaarplannen, jaarverslagen, evaluaties en andere documenten inzake
de voorgenomen uitvoering van de taak of verantwoording van die
uitvoering;
g. beslissingen over uitgaven hoger dan € 250 000;
h. de inhoud van de schriftelijke verzoeken op grond van artikel 4.1, van
de schriftelijke beslissingen op die verzoeken en, behoudens bij
gehele afwijzingen, de daarbij verstrekte informatie;
e. beschikkingen, met uitzondering van beschikkingen inzake de
uitvoering van regels inzake belastingen, sociale verzekeringen,
verlening van financiële bijstand, huursubsidie of studiefinanciering,
beschikkingen houdende de oplegging van een bestuurlijke strafsanctie aan een natuurlijke persoon, beschikkingen betreffende de
rechtspositie van een ambtenaar, beschikkingen van een officier van
Justitie alsmede beschikkingen inzake de uitvoering van de Vreemdelingenwet 2000;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

4

f.

schriftelijke oordelen in klachtprocedures over gedragingen van een
orgaan.
3. Op voordracht van Onze Minister kan bij algemene maatregel van
bestuur van andere categorieën van informatie worden bepaald dat:
a. het orgaan deze informatie uit eigen beweging openbaar maakt
overeenkomstig het eerste of tweede lid, en
b. kunnen categorieën van beschikkingen worden aangewezen waarop
het tweede lid, onderdeel i, niet van toepassing is.
4. In afwijking van artikel 2.4, derde lid, onderdeel b, geschiedt openbaarmaking op grond van dit artikel altijd elektronisch, machineleesbaar en
zodanig dat de informatie geschikt is voor hergebruik.
5. De openbaarmaking geschiedt binnen drie werkdagen na vaststelling of
ontvangst van de informatie, of zoveel korter als nodig is opdat de
belanghebbende en belangstellende burger zijn inzichten tijdig ter kennis
van het orgaan kan brengen.
Artikel 3.4 Openbaarheidsparagraaf
Organen besteden in hun jaarlijkse begroting aandacht aan de beleidsvoornemens inzake de uitvoering van deze wet en doen in de jaarlijkse
verantwoording verslag van de uitvoering ervan, mede in relatie tot de
beleidsvoornemens.

HOOFDSTUK 4. OPENBAARMAKING OP VERZOEK
Artikel 4.1 Verzoek
1. Een ieder kan een verzoek om publieke informatie richten tot een
orgaan of een onder verantwoordelijkheid van een orgaan werkzame
instelling, dienst of bedrijf. In het laatste geval beslist het verantwoordelijke orgaan op het verzoek.
2. Een verzoek kan mondeling of schriftelijk worden ingediend en kan
elektronisch worden verzonden op de door het orgaan aangegeven wijze.
3. De verzoeker behoeft bij zijn verzoek geen belang te stellen.
4. De verzoeker vermeldt bij zijn verzoek de aangelegenheid of het daarop
betrekking hebbend document, waarover hij informatie wenst te
ontvangen en kan daarbij gebruik maken van een elektronisch aanvraagformulier dat in het register is verbonden met de daarin vermelde
documenten die niet openbaar zijn gemaakt.
5. Indien een verzoek te algemeen geformuleerd is, verzoekt het orgaan de
verzoeker zo spoedig mogelijk om het verzoek te preciseren en is het de
verzoeker daarbij behulpzaam.
6. Een verzoek om informatie wordt ingewilligd met inachtneming van het
bepaalde in artikel 5.1.
7. Indien het verzoek mede informatie betreft die rechtstreeks betrekking
heeft op een derde of die van een derde afkomstig is, stelt het orgaan
deze derde van het verzoek in kennis.
Artikel 4.2 Doorverwijzing
Voor zover het verzoek betrekking heeft op informatie die berust bij een
ander orgaan dan dat waarbij het verzoek is ingediend, wordt de
verzoeker naar dat orgaan verwezen. Is het verzoek schriftelijk gedaan,
dan wordt het voor zover betrekking hebbend op informatie die bij een
ander orgaan berust, doorgezonden aan dat orgaan, onder mededeling
van de doorzending aan de verzoeker.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

5

Artikel 4.3 Beslissing
1. De beslissing op een verzoek om informatie wordt mondeling of
schriftelijk genomen.
2. Een gehele of gedeeltelijke afwijzing van een schriftelijk verzoek om
informatie vindt schriftelijk plaats. In geval van een mondeling verzoek
vindt een afwijzing schriftelijk plaats, indien de verzoeker daarom vraagt.
De verzoeker wordt op deze mogelijkheid gewezen.
3. De beslissing wordt eveneens schriftelijk genomen, indien het verzoek
om informatie een derde betreft of betrekking heeft op informatie die van
een derde afkomstig is. In dat geval wordt de beslissing tevens aan de
derde medegedeeld.
Artikel 4.4 Termijn
1. Het orgaan beslist op het verzoek om informatie zo spoedig mogelijk,
doch uiterlijk binnen twee weken gerekend vanaf de dag na die waarop
het verzoek is ontvangen.
2. Het orgaan kan de beslissing voor ten hoogste twee weken verdagen,
indien de omvang of de gecompliceerdheid van de informatie een
verlenging rechtvaardigt. Van de verdaging wordt voor de afloop van de
eerste termijn schriftelijk gemotiveerd mededeling gedaan aan de
verzoeker en aan de Informatiecommissaris.
3. Onverminderd artikel 4:15 van de Algemene wet bestuursrecht wordt
de termijn voor het geven van een beschikking voor ten hoogste twee
weken opgeschort gerekend vanaf de dag na die waarop het orgaan de
verzoeker meedeelt dat toepassing is gegeven aan artikel 4:8 van de
Algemene wet bestuursrecht, tot de dag waarop door de belanghebbende
of belanghebbenden een zienswijze naar voren is gebracht of de daarvoor
gestelde termijn ongebruikt is verstreken.
4. Indien de opschorting, bedoeld in het derde lid, eindigt, doet het orgaan
daarvan zo spoedig mogelijk mededeling aan de verzoeker, onder
vermelding van de termijn binnen welke de beschikking alsnog moet
worden gegeven.
5. Indien het orgaan heeft besloten informatie te verstrekken, wordt de
informatie verstrekt tegelijk met de bekendmaking van het besluit, tenzij
naar verwachting een belanghebbende bezwaar daartegen heeft, in welk
geval de informatie wordt verstrekt twee weken nadat de beslissing is
bekendgemaakt.
Artikel 4.5 Verstrekking
1. Het orgaan verstrekt de informatie in de door verzoeker verzochte vorm
of, indien dit redelijkerwijs niet gevergd kan worden, met inachtneming
van het bepaalde in artikel 2.4, derde lid.
2. Indien de informatie reeds in een voor de verzoeker gemakkelijk
toegankelijke vorm voor het publiek beschikbaar is, wijst het orgaan de
verzoeker daarop.
Artikel 4.6 Antimisbruikbepaling
Indien het orgaan op zwaarwegende gronden meent dat een verzoeker
kennelijk misbruik maakt van de rechten die deze wet toekent, kan het
orgaan de Informatiecommissaris gemotiveerd toestemming vragen het
verzoek op die grond af te wijzen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

6

HOOFDSTUK 5. UITZONDERINGEN
Artikel 5.1 Uitzonderingen
1. Het openbaar maken van informatie blijft achterwege voor zover door
openbaarmaking aan een of meer van de volgende belangen ernstig
nadeel wordt toegebracht:
a. de veiligheid van de Staat;
b. de eenheid van de Kroon;
c. de betrekkingen van Nederland met andere landen en staten en met
internationale organisaties;
d. de openbare veiligheid en de lopende opsporing en vervolging van
strafbare feiten;
e. de lopende inspectie, controle en toezicht door overheidsorganen, in
het bijzonder de daartoe gebruikte methoden en technieken;
f.
de bescherming van bijzondere persoonsgegevens als bedoeld in
paragraaf 2 van hoofdstuk 2 van de Wet bescherming persoonsgegevens en andere aspecten van de persoonlijke levenssfeer, tenzij de
betrokken persoon instemt met openbaarmaking;
g. de bescherming van persoonlijke opvattingen, opgenomen in
documenten opgesteld ten behoeve van intern beraad over een
bestuurlijke aangelegenheid binnen of tussen organen, niet zijnde
feiten, beleidsalternatieven of de voor- en nadelen van een bepaald
beleidsalternatief, tenzij die in een niet tot de persoon herleidbare
vorm kunnen worden verstrekt of de betrokken persoon instemt met
openbaarmaking;
h. de geheimhouding van concurrentiegevoelige bedrijfsgegevens en
andere economische belangen van derden;
i.
de economische of financiële belangen van de Staat, andere
publiekrechtelijke lichamen of organen;
j.
de gelijkheid van partijen in rechtszaken en de doelmatige rechtsbedeling;
k. de bescherming van het milieu.
2. In afwijking van het eerste lid wordt informatie openbaar gemaakt
wanneer een ander zwaarwegend algemeen belang, daaronder begrepen
het belang van openbare veiligheid, de volksgezondheid of het milieu of
de bescherming van de democratische rechtsorde, dat vergt.
3. In afwijking van het eerste lid wordt informatie tevens openbaar
gemaakt wanneer meer dan vijf jaren zijn verstreken sinds het ontstaan
van het belang, tenzij het orgaan een besluit neemt waaruit blijkt dat de
toepassing van het eerste lid nog steeds leidt tot niet openbaarmaking.
4. Toepasselijkheid van het eerste lid staat niet in de weg aan vertrouwelijke verstrekking van informatie wanneer klemmende redenen deze
verstrekking rechtvaardigen. Aan de verstrekking kunnen voorwaarden
worden verbonden.
5. Openbaarmaking kan tijdelijk achterwege blijven, indien het belang van
de geadresseerde van de informatie om als eerste kennis te nemen van de
informatie dit kennelijk vereist. Het orgaan doet mededeling aan de
verzoeker van de termijn waarbinnen de openbaarmaking alsnog zal
geschieden.

HOOFDSTUK 6. HERGEBRUIK
Artikel 6.1 Reikwijdte
1. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op informatie waarvan een derde
de rechthebbende is in de zin van de Auteurswet, de Wet op de naburige
rechten of de Databankenwet.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

7

2. Een overheidsorgaan dat de toepasselijkheid van het eerste lid inroept,
deelt desgevraagd de identiteit van de rechthebbende mee.
3. Het voorgaande lid is niet van toepassing op overheidsorganen of hun
dochterondernemingen die beschikken over informatie ten behoeve van
de vervulling van een publieke omroeptaak, alsmede onderwijs- en
onderzoeksinstellingen en culturele instellingen waaronder bibliotheken,
musea of archieven.
Artikel 6.2 Verzoek
1. Een ieder kan een verzoek om hergebruik richten tot een overheidsorgaan of een onder verantwoordelijkheid van een overheidsorgaan
werkzame instelling, dienst of bedrijf. Hoofdstuk 4 van deze wet is van
overeenkomstige toepassing.
2. Geen verzoek behoeft te worden ingediend voor het hergebruik van
informatie waarop geen rechten in de zin van de Auteurswet, de Wet op
de naburige rechten of de Databankenwet rusten of die door het rechthebbende overheidsorgaan voor een ieder elektronisch beschikbaar zijn
gesteld of anderszins openbaar zijn gemaakt.
Artikel 6.3 Derden
1. Het hergebruik van openbare informatie betreffende persoonsgegevens
van derden is niet toegestaan, voor zover het hergebruik onverenigbaar is
met de doeleinden waarvoor het overheidsorgaan de persoonsgegevens
heeft verkregen of voor zover het overheidsorgaan bij het verstrekken van
de informatie heeft aangegeven dat deze derden kenbaar hebben gemaakt
dat zij geen prijs stellen op bepaalde vormen van hergebruik.
2. Degene die openbare gegevens als bedoeld in het eerste lid verstrekt
aan een ander, verstrekt daarbij tevens de voorkeur van de derden,
bedoeld in het eerste lid.
Artikel 6.4 Geen verplichte voortzetting
Een overheidsorgaan is niet verplicht vervaardiging van informatie voort
te zetten, enkel met het oog op hergebruik. Het overheidsorgaan doet van
een voornemen tot staking van de voortzetting van de vervaardiging van
bepaalde informatie zo spoedig mogelijk mededeling aan verzoekers die
deze informatie periodiek ontvangen.
Artikel 6.5 Voorwaarden
1. Een overheidsorgaan kan aan de toestemming voor hergebruik van
informatie de voorwaarde van bronvermelding verbinden.
2. Het oefent bij de toestemming voor hergebruik van informatie geen
andere rechten uit op grond van de Auteurswet, de Wet op de naburige
rechten of de Databankenwet dan wel verbindt daaraan geen andere
voorwaarden.
Artikel 6.6 Exclusief recht
1. Een exclusief recht tot hergebruik wordt niet verleend, tenzij dat
noodzakelijk is voor het verlenen van een dienst van algemeen belang.
2. Indien een exclusief recht wordt verleend voor een dienst van algemeen
belang, wordt minstens elke drie jaar door het overheidsorgaan dat het
exclusieve recht heeft verleend, bezien of de reden voor het verlenen van
het exclusieve recht nog aanwezig is.
3. Van elk exclusief recht op hergebruik dat wordt verleend, wordt
mededeling gedaan door kennisgeving van de zakelijke inhoud ervan in
een van overheidswege uitgegeven blad of op een andere geschikte wijze.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

8

4. Exclusieve rechten tot hergebruik, die vóór 20 januari 2006 zijn
verleend, worden na afloop van het desbetreffende contract niet opnieuw
verleend, of vervallen, indien het contract een langere looptijd heeft dan
tot en met 31 december 2008, met ingang van die datum van rechtswege.

HOOFDSTUK 7. DE INFORMATIECOMMISSARIS
Artikel 7.1 Algemene bepalingen
1. Er is een Informatiecommissaris.
2. De Informatiecommissaris vervult zijn taken in onafhankelijkheid.
3. De Informatiecommissaris wordt benoemd door de Tweede Kamer de
Staten-Generaal voor een periode van zes jaren. De artikelen 2 tot en met
8 van de Wet Nationale ombudsman zijn van overeenkomstige
toepassing.
4. Te zijner ondersteuning beschikt de Informatiecommissaris over een
bureau. De tot het bureau behorende personen worden door Ons op
voordracht van de Informatiecommissaris benoemd.
5. De Kaderwet zelfstandige bestuursorganen is niet van toepassing op de
Informatiecommissaris.
Artikel 7.2 Taken
1. De Informatiecommissaris bevordert de toepassing van deze wet, onder
meer door:
a. het geven van voorlichting;
b. het monitoren en onderzoeken van en rapporteren over de uitvoering
van deze wet in algemene zin of door specifieke organen in het
bijzonder;
c. het opleiden van personen werkzaam bij organen belast met de
uitvoering van deze wet;
d. het op verzoek of uit eigen beweging adviseren van organen over de
uitvoering van deze wet;
e. het publiceren van richtsnoeren ter bevordering van de openbaarmaking uit eigen beweging en de toegankelijkheid van informatie.
2. De Informatiecommissaris wordt om advies gevraagd over voorstellen
van wet en ontwerpen van algemene maatregelen van bestuur die geheel
of voor een belangrijk deel betrekking hebben op de toegankelijkheid en
de openbaarmaking van informatie.
Artikel 7.3 Beroep
De Informatiecommissaris beslist op een beroep ingesteld tegen een
besluit op grond van deze wet.
Artikel 7.4 Bevoegdheden
1. De Informatiecommissaris kan van een orgaan inlichtingen verlangen
over de uitvoering van deze wet alsmede afschriften van of toegang tot
alle bij een orgaan berustende informatie.
2. De Informatiecommissaris heeft bij de uitoefening van zijn taken
toegang tot alle plaatsen waar zich informatie van een orgaan bevindt,
behalve een woning. Hij kan van aanwezige informatie kopieën maken of
voor korte tijd meenemen ten einde elders kopieën te maken.
3. De Informatiecommissaris kan tot zijn bureau behorende personen
aanwijzen die beschikken over de bevoegdheden, bedoeld in het tweede
lid. Deze personen beschikken over een door de Informatiecommissaris
uitgegeven legitimatiebewijs. Artikel 5:12, tweede en derde lid, van de
Algemene wet bestuursrecht is van toepassing.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

9

4. De Informatiecommissaris kan getuigen onder ede horen.
5. Een orgaan verleent de Informatiecommissaris alle medewerking die
deze vordert bij de uitoefening van zijn taken.
Artikel 7.5 Last onder dwangsom
De Informatiecommissaris is bevoegd aan het orgaan een last onder
dwangsom op te leggen:
a. bij het niet binnen de door de Informatiecommissaris gestelde
termijn overleggen van de stukken inzake een bij de Informatiecommissaris ingesteld beroep;
b. indien het orgaan niet de medewerking verleent, bedoeld in artikel
7.4, vijfde lid, of
c. ingeval het orgaan een andere bepaling uit deze wet niet naleeft.
Artikel 7.6 Verslag
De Informatiecommissaris doet jaarlijks verslag van zijn werkzaamheden
aan de beide Kamers der Staten-Generaal.

HOOFDSTUK 8. OVERIGE BEPALINGEN
Artikel 8.1 Strafbepaling
1. Hij die opzettelijk een of meer documenten aan de werking van deze
wet onttrekt, daaraan opzettelijk medewerking verleent, of daartoe
opdracht geeft, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier
jaren en zes maanden of geldboete van de vijfde categorie.
2. Het in het eerste lid strafbaar gestelde feit is een misdrijf.
Artikel 8.2 Administratief beroep
1. Tegen besluiten op grond van deze wet van andere organen dan de
Informatiecommissaris, inclusief de schriftelijke weigering een dergelijk
besluit te nemen en het niet tijdig nemen van een dergelijk besluit, staat
beroep open bij de Informatiecommissaris.
2. In afwijking van artikel 7:18, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht worden geen stukken ter inzage gelegd waarvan de openbaarmaking is geweigerd.
3. In afwijking van artikel 7:24, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht beslist de Informatiecommissaris binnen tien weken op het beroep.
In afwijking van artikel 7:24, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht kan deze termijn met wier weken worden verlengd.
4. Indien de Informatiecommissaris besluit het beroep geheel of gedeeltelijk gegrond te verklaren, verstrekt hij de betreffende informatie tegelijk
met de bekendmaking van het besluit, tenzij naar verwachting het orgaan
of een belanghebbende bezwaar daartegen heeft, in welk geval de
informatie wordt verstrekt twee weken nadat de beslissing is bekendgemaakt.
5. In geval van beroep of hoger beroep inzake een besluit van de
Informatiecommissaris, is het orgaan dat het primaire besluit heeft
genomen van rechtswege partij.
Artikel 8.3 Geen beroep bij toestemming toepassing antimisbruikbepaling
Geen beroep staat open tegen het besluit van de Informatiecommissaris
tot verlening van de toestemming, bedoeld in artikel 4.6.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

10

Artikel 8.4 Uitsluiting dwangsom bij niet tijdig beslissen
Paragraaf 4.1.3.2 van de Algemene wet bestuursrecht is niet van
toepassing met betrekking tot een verzoek op grond van deze wet.
Artikel 8.5 Kosten
1. De openbaarmaking van informatie op grond van deze wet is kosteloos.
2. Voor de vervaardiging van kopieën van documenten kan een orgaan
een redelijke vergoeding vragen, die de kostprijs van de verstrekte
informatiedragers niet overstijgt.
3. Op voordracht van Onze Minister kunnen bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur regels worden gesteld met betrekking tot de
redelijke vergoeding, bedoeld in het tweede lid.
Artikel 8.6 Uitvoeringsregels
Op voordracht van Onze Minister kunnen bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur regels worden gesteld over de wijze waarop een
orgaan de uitvoering van deze wet organiseert.
Artikel 8.7 Wijziging bijlage 1
Op voordracht van Onze Minister kunnen bij algemene maatregel van
bestuur rechtspersonen of instellingen:
a. worden toegevoegd aan bijlage 1, behorende bij artikel 2.2, eerste lid,
onderdeel b, indien sprake is van een rechtspersoon of een instelling
met een wettelijke taak of die een publiek belang behartigt; of
b. van de bijlage worden verwijderd indien zij ophouden te bestaan of
niet langer zijn belast met een wettelijke taak dan wel niet langer een
publiek belang behartigen.
Artikel 8.8 Verhouding met andere wetten
Van deze wet kan slechts worden afgeweken, voor zover hierin bij wet is
voorzien en die wet is opgenomen in bijlage 2 bij deze wet.
Artikel 8.9 Evaluatiebepaling
Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zendt binnen
vijf jaar na de inwerkingtreding van deze wet, en vervolgens telkens na vijf
jaar, aan de Staten-Generaal een verslag over de doeltreffendheid en de
effecten van deze wet in de praktijk.

HOOFDSTUK 9 WIJZIGING VAN ENIGE WETTEN
Artikel 9.1 Wijziging Wet rechtspositie Raad van State, Algemene
rekenkamer en Nationale ombudsman
De Wet rechtspositie Raad van State, Algemene Rekenkamer en Nationale
ombudsman wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 1 wordt als volg gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt «vice-president van de Raad van State, de
president van de Algemene Rekenkamer en de Nationale ombudsman»
vervangen door: vice-president van de Raad van State, de president van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

11

de Algemene Rekenkamer, de Nationale ombudsman en de Informatiecommissaris.
2. In het zesde lid wordt na «de Nationale ombudsman,» ingevoegd: de
Informatiecommissaris.
B
In artikel 3 wordt na «de Nationale ombudsman,» ingevoegd: de Informatiecommissaris,.
C
Artikel 13 komt te luiden:
Artikel 13
Deze wet wordt aangehaald als: Wet rechtspositie Raad van State,
Algemene Rekenkamer, Nationale ombudsman en Informatiecommissaris.

Artikel 9.2 Verval bepaling Wet op de raad van State
Artikel 26 van de Wet op de Raad van State vervalt.

Artikel 9.3 Wijziging Algemene wet bestuursrecht
Artikel 9:36 van de Algemene wet bestuursrecht wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid vervalt: «Hij neemt daarbij artikel 10 van de Wet
openbaarheid van bestuur in acht.»
2. Het vijfde lid vervalt.

HOOFDSTUK 10. SLOTBEPALINGEN
Artikel 10.1 Intrekking Wet openbaarheid van bestuur
De Wet openbaarheid van bestuur wordt ingetrokken.
Artikel 10.2 Overgangsbepaling registerplicht
Artikel 3.2 is slechts van toepassing op documenten die bij een overheidsorgaan komen te berusten na het tijdstip waarop dit artikel in werking
treedt.
Artikel 10.3 Inwerkingtreding
Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip,
met uitzondering van artikel 3.2, dat in werking treedt vijf jaar na dit
tijdstip.
Artikel 10.4 Citeertitel
Deze wet wordt aangehaald als: Nieuwe Wet openbaarheid van bestuur.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

12

Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst, en dat
alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks aangaat,
aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
Gegeven
De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

13

Bijlage 1

Rechtspersonen of instellingen die uit publieke middelen worden
bekostigd, een wettelijke taak vervullen of anderszins met het
behartigen van een publiek belang zijn belast (lijst rechtspersonen of instellingen met publieke taak)
Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
1. De krachtens artikel 70, eerste lid, van de Woningwet toegelaten
rechtpersonen.
2. De Stichting Centrum voor Arbeidsverhoudingen Overheidspersoneel
te Den Haag.
Ministerie van Infrastructuur en Milieu
1. De drinkwaterbedrijven, bedoeld in artikel 1 van de Drinkwaterwet.
2. De stichting, bedoeld in de artikelen 6.5b van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht, 20.14 van de Wet milieubeheer en 8.5 van
de Wet ruimtelijke ordening.
3. De krachtens de artikelen 15a, tweede lid, en 15b, eerste lid, van de
Scheepvaartverkeerswet aangewezen organisatie.
Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
1. De privaatrechtelijke en openbare rechtspersonen die scholen als
bedoeld in de artikelen 1 en 185 van de Wet op het primair onderwijs
in stand houden, alsmede de openbare scholen, bedoeld in artikel 1
van de Wet op het primair onderwijs, die anders dan door een
privaatrechtelijke of openbare rechtspersoon in stand worden
gehouden, behoudens de privaatrechtelijke rechtspersoon die tevens
is toegelaten op grond van artikel 5 van de Wet toelating zorginstellingen.
2. De rechtspersonen, bedoeld in artikel 68 van de Wet op het primair
onderwijs.
3. De erkende regionale verwijzingscommissies, bedoeld in artikel 24 van
de Wet op het primair onderwijs.
4. De privaatrechtelijke en openbare rechtspersonen die scholen als
bedoeld in artikel 1 van de Wet op de expertisecentra in stand houden,
alsmede de openbare scholen, bedoeld in dat artikel, die anders dan
door een privaatrechtelijke of openbare rechtspersoon in stand worden
gehouden, behoudens de privaatrechtelijke rechtspersoon die tevens
is toegelaten op grond van artikel 5 van de Wet toelating zorginstellingen.
5. De regionale expertisecentra, bedoeld in artikel 28b van de Wet op de
expertisecentra.
6. De privaatrechtelijke en openbare rechtspersonen, bedoeld in de
artikelen 69 van de Wet op de expertisecentra.
7. De rechtspersonen die scholen als bedoeld in artikel 1 van de Wet op
het voortgezet onderwijs in stand houden, alsmede de openbare
scholen, bedoeld in dat artikel, die anders dan door een privaatrechtelijke of openbare rechtspersoon in stand worden gehouden, behoudens de privaatrechtelijke rechtspersoon die tevens is toegelaten op
grond van artikel 5 van de Wet toelating zorginstellingen.
8. De erkende regionale verwijzingscommissies, bedoeld in artikel 10g,
tweede lid, van de Wet op het voortgezet onderwijs.
9. De rechtspersonen, bedoeld in artikel 53b van de Wet op het voortgezet onderwijs.
10. Het Algemeen Pedagogisch Studiecentrum (APS) te Utrecht.
11. Het Katholiek Pedagogisch Centrum (KPC) te ’s-Hertogenbosch.
12. Het Christelijke Pedagogisch Studiecentrum (CPS) te Amersfoort.
13. Het Instituut voor Leerplanontwikkeling (SLO) te Enschede.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

14

14. Het Instituut voor Toetsontwikkeling (CITO) te Arnhem.
15. De Stichting Centrum voor Innovatie van Opleidingen (CINOP) te
’s-Hertogenbosch.
16. De Stichting Expertisecentrum Beroepsonderwijs (ECBO) te
’s-Hertogenbosch.
17. De instellingen, bedoeld in de artikelen 1.1.1, onderdeel b, onder 1° en
2°, 12.3.8 en 12.3.9 van de Wet educatie en beroepsonderwijs,
behoudens de privaatrechtelijke rechtspersoon die tevens is toegelaten
op grond van artikel 5 van de Wet toelating zorginstellingen.
18. De kenniscentra beroepsonderwijs bedrijfsleven, bedoeld in artikel
1.1.1, onderdeel b1, van de Wet educatie en beroepsonderwijs, met
uitzondering van het kenniscentrum beroepsonderwijs bedrijfsleven
op het gebied van landbouw en de natuurlijke omgeving.
19. De rechtspersonen, bedoeld in de artikelen 2.8.1 en 7.4.7 van de Wet
educatie en beroepsonderwijs.
20. De instellingen, bedoeld in artikel 1.2, onderdeel a, van de Wet op het
hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek, behoudens de
instellingen waarvoor Onze Minister van Economische Zaken,
Landbouw en Innovatie verantwoordelijk is.
21. De landelijke publieke media-instellingen, NPO, de Ster en de
Wereldomroep, bedoeld in artikel 1.1 van de Mediawet 2008, met
uitzondering van de kerkgenootschappen en genootschappen op
geestelijke grondslag, bedoeld in artikel 2.42 van de Mediawet 2008,
doch met inbegrip van door deze genootschappen opgerichte
rechtspersonen als bedoeld in artikel 2.49, derde lid, van de Mediawet
2008.
22. De instellingen, bedoeld in artikel 2 146, onderdelen i en j, van de
Mediawet 2008.
23. De instellingen die een vierjaarlijkse instellingssubsidie ontvangen
krachtens artikel 4a van de Wet op het specifiek cultuurbeleid.
24. De instellingen die zijn aangewezen op grond van artikel 4b van de Wet
op het specifiek cultuurbeleid of die deel uitmaken van een op grond
van dat artikel aangewezen groep instellingen.
25. De Stichting Kennisnet te Zoetermeer.
26. De Stichting Surf te Utrecht.
27. De Nederlands – Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO) te Den Haag.
28. De Stichting Nederlandse organisatie voor internationale samenwerking in het hoger onderwijs (NUFFIC) te Den Haag.
29. De Stichting Platform Bèta en Techniek te Den Haag.
30. De Vereniging PO-raad te Utrecht.
31. De vereniging VO-raad te Utrecht.
32. De vereniging MBO Raad te Woerden.
33. De vereniging HBO-raad te Den Haag.
34. De Vereniging van Samenwerkende Nederlandse Universiteiten te Den
Haag.
35. De vereniging Colo, Vereniging kenniscentra beroepsonderwijs
bedrijfsleven te Zoetermeer.
Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie
1. De instellingen, bedoeld in artikel 1.1.1, onderdeel b, onder 3°, van de
Wet educatie en beroepsonderwijs.
2. Het kenniscentrum beroepsonderwijs bedrijfsleven, bedoeld in artikel
1.1.1, onderdeel b1, van de Wet educatie en beroepsonderwijs op het
gebied van de landbouw en de natuurlijke omgeving.
3. De instellingen, bedoeld in artikel 1.2, onderdeel a, van de Wet op het
hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek waarvoor Onze
Minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie verantwoordelijk is.
4. De Stichting Dienst Landbouwkundig Onderzoek te Wageningen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

15

5. De netbeheerders, bedoeld in artikel 1, onderdeel k, van de Elektriciteitswet 1998.
6. De netbeheerders, bedoeld in artikel 1, onderdeel e, van de Gaswet.
7. De Stichting Centraal Orgaan Voorraadvorming Aardolieprodukten,
bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Wet voorraadvorming
aardolieprodukten 2001.
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
1. De stichtingen die een bureau jeugdzorg in stand houden, bedoeld in
artikel 4, eerste lid, van de Wet op de jeugdzorg.
2. De in Nederland gevestigde rechtspersoonlijkheid bezittende zorgaanbieders, bedoeld in artikel 18, eerste lid, van de Wet op de jeugdzorg
behoudens de instellingen die tevens zijn toegelaten op grond van
artikel 5 van de Wet toelating zorginstellingen.
3. De rechtspersonen met volledige rechtsbevoegdheid, bedoeld in
artikel 41, vierde lid, van de Wet op de jeugdzorg die de steunfunctie,
bedoeld in artikel 1 van de Wet op de jeugdzorg, uitvoeren behoudens
de instellingen die tevens zijn toegelaten op grond van artikel 5 van de
Wet toelating zorginstellingen.
4. De rechtspersonen met volledige rechtsbevoegdheid, bedoeld in
artikel 41, vierde lid, van de Wet op de jeugdzorg die de vertrouwenspersoon, bedoeld in artikel 1 van de Wet op de jeugdzorg, beschikbaar
stellen behoudens de instellingen die tevens zijn toegelaten op grond
van artikel 5 van de Wet toelating zorginstellingen.
5. De instellingen die zijn aangewezen op grond van artikel 104, eerste en
tweede lid, van de Wet op de jeugdzorg, behoudens de instellingen die
tevens zijn toegelaten op grond van artikel 5 van de Wet toelating
zorginstellingen.
6. De stichting Vilans te Utrecht.
7. De stichting Movisie te Utrecht.
8. De stichting Nederlands Jeugdinstituut/NJi te Utrecht.
9. De op grond van artikel 5 van de Wet toelating zorginstellingen
toegelaten instellingen, waaronder begrepen de academische
ziekenhuizen, bedoeld in artikel 1.13, eerste lid, van de Wet op het
hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek.
10. De organisaties die instellingssubsidie of projectsubsidie ontvangen
krachtens de Kaderwet VWS-subsidies en die:
a. tot doel hebben door belangenbehartiging, voorlichting of
lotgenotencontact de positie, invloed en medezeggenschap te
versterken van patiënten, gehandicapten of ouderen op het gebied
van gezondheidszorg, gezondheidsbescherming, gezondheidsbevordering of maatschappelijke zorg;
b. door de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in het
kader van de subsidieverstrekking met de onder a bedoelde
organisaties zijn gelijkgesteld;
c. tot doel hebben de onder a en b bedoelde organisaties te professionaliseren of te ondersteunen.
11. De rechtspersoon, bedoeld in artikel 3 van de Wet inzake bloedvoorziening.
12. De zorgverzekeraars die zich overeenkomstig artikel 25 van de
Zorgverzekeringswet of artikel 33 van de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten als zodanig hebben aangemeld.
Ministerie van Veiligheid en Justitie
1. De justitiële jeugdinrichtingen, bedoeld in artikel 3a van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen.
2. De rechtspersoon die is aangewezen krachtens artikel 7, eerste lid, van
de Wet Justitie-subsidies.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

16

3. De rechtspersoon, bedoeld in artikel 48n, eerste lid, van de Wet
Justitie-subsidies.
4. De reclasseringsinstellingen die zijn aangewezen krachtens de in
artikel 14d, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde
algemene maatregel van bestuur, behoudens de instellingen die
tevens zijn toegelaten op grond van artikel 5 van de Wet toelating
zorginstellingen.
5. Een samenwerkingsverband van reclasseringsinstellingen, bedoeld in
artikel 48e, eerste lid, van de Wet Justitie-subsidies.
6. De voorziening, bedoeld in artikel 7, tweede lid, van de Wet op de
rechtsbijstand.
7. De Stichting Donorgegevens kunstmatige bevruchting, bedoeld in
artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van de Wet donorgegevens kunstmatige bevruchting.
8. De rechtspersoon die is aanvaard krachtens de artikelen 254, tweede
lid, en 302, tweede lid, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek.
Ministerie van Buitenlandse Zaken
1. In Nederland gevestigde rechtspersonen die een subsidie ontvangen
krachtens de Kaderwet subsidies Ministerie van Buitenlandse Zaken
ten behoeve van de integrale kosten van de werkzaamheden van een
instelling.
2. In Nederland gevestigde rechtspersonen die een subsidie ontvangen
krachtens de Kaderwet subsidies Ministerie van Buitenlandse Zaken
die tezamen met een andere vanwege de centrale overheid verstrekte
subsidie meer bedraagt dan 50% van de jaarlijkse inkomsten van de
rechtspersoon.
Ministerie van Financiën
1. Het Waarborgfonds Motorverkeer, bedoeld in artikel 23, eerste lid, van
de Wet aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen.
2. Het informatiecentrum, bedoeld in artikel 27b, eerste lid, van de Wet
aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen.
3. In Nederland gevestigde algemeen nut beogende instellingen als
bedoeld in artikel 6.33, eerste lid, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

17

Bijlage 2

Lijst lex specialis
1.
2.
3.
4.
5.

Artikel 3:11 van de Algemene wet bestuursrecht
Artikel 67 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
Artikel 7 van de Arbeidsomstandighedenwet
De artikelen 14 tot en met 17 van de Archiefwet 1995
De artikelen 23, vierde en vijfde lid, 25, 55, 60, derde lid, 61c, 86 en 185,
vijfde lid, van de Gemeentewet
6. De artikelen 10, vierde lid, en 11 van de Implementatiewet EG-richtlijn
infrastructuur ruimtelijke informatie
7. Artikel 67 van de Invorderingswet 1990
8. Artikel 7, derde lid, van de Kwaliteitswet zorginstellingen
9. De artikelen 23, vierde en vijfde lid, 25, 55, 60, derde lid, 61c, 91 en 186,
vijfde lid, van de Provinciewet
10. Artikel 59, vijfde lid van de Rijkswet Onderzoeksraad voor veiligheid,
voor zover de documenten berusten bij de Onderzoeksraad
11. Artikel 32, tweede lid, van de Wet basisregistraties adressen en
gebouwen
12. De artikelen 20 en 28, tweede lid, van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur
13. Artikel 70 van de Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden
14. Artikel 39, eerste lid, onderdeel b, van de Gezondheidswet
15. Artikel 2.24 van de Wet handhaving consumentenbescherming, voor
zover de documenten berusten bij de Consumentenautoriteit
16. Artikel 87, tweede lid, van de Wet op de beroepen in de individuele
gezondheidszorg
17. Paragrafen 3.3 en 4.1 van de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2002
18. De artikelen 1:42 en 1:89 tot en met 1:93c van de Wet op het financieel
toezicht
19. Artikel 3, derde lid, van de Wet politiegegevens
20. Artikel 43 van de Wet toezicht accountantsorganisaties
21. Artikel 49 van de Wet veiligheidsregio’s
22. Artikel 40, tweede lid, van de Wet waardering onroerende zaken

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 328, nr. 2

18