Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

30 914

Voorstel van wet van de leden Van der Vlies en
Gesthuizen tot verduidelijking van de
toerismebepaling en de regels voor
avondwinkels in de Winkeltijdenwet

Nr. 7

VERSLAG
Vastgesteld 26 januari 2009
De vaste commissie voor Economische Zaken1, belast met het voorbereidend onderzoek van bovengenoemd wetsvoorstel, heeft de eer als volgt
nader verslag uit te brengen van haar bevindingen.
Onder het voorbehoud dat de initiatiefnemers de vragen en opmerkingen
in dit verslag afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de
openbare behandeling van het voorstel van wet voldoende voorbereid.
Inhoudsopgave
1.
2.
3.
4.
5.
6.

1

Samenstelling:
Leden: Van der Vlies (SGP), Schreijer-Pierik
(CDA), Vendrik (GL), Ten Hoopen (CDA), Tichelaar (PvdA), voorzitter, Hessels (CDA), ondervoorzitter, Van der Ham (D66), Van Velzen (SP),
Aptroot (VVD), Smeets (PvdA), Samsom
(PvdA), Irrgang (SP), Jansen (SP), Biskop
(CDA), Ortega-Martijn (CU), Blanksma-van den
Heuvel (CDA), Van der Burg (VVD), Graus
(PVV), Zijlstra (VVD), Besselink (PvdA), Gesthuizen (SP), Ouwehand (PvdD), Vos (PvdA), De
Rouwe (CDA) en Elias (VVD).
Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Van Dijk
(CDA), Sap (GL), Van Vroonhoven-Kok (CDA),
Blom (PvdA), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Koşer Kaya (D66), Ulenbelt (SP), Blok
(VVD), Boelhouwer (PvdA), Kalma (PvdA),
Karabulut (SP), Luijben (SP), De Nerée tot
Babberich (CDA), Wiegman-van Meppelen
Scheppink (CU), Atsma (CDA), Dezentjé
Hamming-Bluemink (VVD), Madlener (PVV),
Vacature (VVD), Van Dam (PvdA), Gerkens
(SP), Thieme (PvdD), Heerts (PvdA), Uitslag
(CDA) en Weekers (VVD).

KST127303
0809tkkst30914-7
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

blz.

Algemeen
Motivering wetswijziging
Toepassing toerismebepaling
Goedkeuringsbevoegdheid minister van Economische Zaken
Beroepsmogelijkheid
Effecten wetsvoorstel
6.1. Omzet en werkgelegenheid
6.2. Administratieve lasten
6.3. Handhaving

II Artikelen

1
2
4
5
6
6
6
7
7
7

1. Algemeen
De leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel
tot wijziging van de Winkeltijdenwet. Deze leden constateren dat de initiatiefwet vooral op één punt afwijkt van het voorstel van de regering.
Volgens het initiatiefvoorstel moet de minister van Economische Zaken
goedkeuring geven aan gemeentelijke verordeningen op basis van de
toerismebepaling. Deze leden zijn met name over dit onderdeel van het
voorstel van de indieners Van der Vlies en Gesthuizen kritisch.
De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het initiatiefwetsvoorstel. Zij hebben daarover nog enkele nadere
vragen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 30 914, nr. 7

1

De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het initiatiefwetsvoorstel van de leden Van der Vlies en Gesthuizen,
welk wetsvoorstel bij deze leden geen enkele sympathie oproept. Voor
hen geldt idealiter het principe dat een winkelier zelf bepaalt of hij op
zondag open is of niet. Zij menen dat zelfregulering zal optreden, omdat
winkeliers hun winkel niet zullen openstellen wanneer om welke reden
dan ook niet te verwachten zal zijn dat er winkelend publiek zal zijn, wat
bijvoorbeeld in een sterk godsdienstige gemeente het geval zal zijn. Deze
leden menen voorts dat ieder individu de vrijheid moet hebben om de
zondag op in te vullen op zijn of haar manier. Daarbij zij nadrukkelijk opgemerkt dat zulks uiteraard ook geldt voor burgers met een zeer sterk godsdienstige overtuiging. De leden van de VVD fractie kunnen echter niet
inzien dat dezulken bij vrije openstelling van winkels op enigerlei wijze
zouden worden benadeeld.
De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennisgenomen van
het initiatiefvoorstel tot verduidelijking van de toerismebepaling en de
regels voor avondwinkels in de Winkeltijdenwet. Deze leden delen het
uitgangspunt van de indieners om oneigenlijk gebruik van de toerismebepaling tegen te gaan. Zij delen ook de argumenten dat de zondag een
grote waarde als collectieve rustdag heeft en dat op sociaal, economisch
en maatschappelijk gebied goede argumenten tegen een verdergaande
zondagsopenstelling te vinden zijn.
De leden van de fractie van D66 hebben met verontrusting kennisgenomen van het onderhavige initiatiefwetsvoorstel. Deze leden maken
groot bezwaar tegen de inperking van vrijheid voor ondernemers en
consumenten om hun leven in te richten naar believen zonder daarmee
anderen te beperken. Deze leden zien het wetsvoorstel als een bemoeizuchtig overheidsingrijpen. Voorsts doet het voorstel geen recht aan de
decentrale belangenafweging die mogelijk moet zijn in onze democratie,
zo menen zij.
De leden van de SGP-fractie hebben met grote belangstelling kennisgenomen van het voorliggende initiatiefwetsvoorstel van de leden Van der
Vlies en Gesthuizen. Zij waarderen de inzet van de indieners. Zij onderschrijven van harte het doel van het wetsvoorstel, de aanscherping van de
bestaande toerismebepaling en de bestaande regels voor avondwinkels in
de huidige Winkeltijdenwet, en de wijze waarop deze aanscherping vormgegeven wordt. Deze leden hebben nog enkele vragen en willen nog
enkele voorstellen doen ter aanvulling.
2. Motivering wetswijziging
Waarom gaan de indieners, in tegenstelling tot de regering, voor een
beschrijving van de «waarden» in plaats van de «belangen», zo vragen de
leden van de PvdA-fractie. Wat is in de ogen van de indieners het verschil
tussen belangen en waarden? Kunnen de indieners aangeven om welke
waarden het hier gaat, afgezien van de waarden die in het 5e lid worden
genoemd? Welke rol spelen hierin de waarden van het socialisme en de
waarden van het christelijk geloof?
Kunnen de indieners een beknopt, maar helder overzicht verschaffen van
de wijzigingen ten opzichte van de huidige mogelijkheden die de Winkeltijdenwet biedt, inclusief het vrijstellingenbesluit, als het gaat om openstelling op zondagen en de overige mogelijkheden voor extra openstelling, zo vragen deze leden verder. Welke veranderingen worden
doorgevoerd en wat is daarvan het effect voor (de bevoegdheid van) een
kleine, middelgrote en een grote gemeente? En wat zijn de verschillen met
het voorstel van de regering? Kunnen de indieners ook hiervan een
beknopt en helder overzicht verschaffen?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 30 914, nr. 7

2

De indieners van het wetsvoorstel noemen de grote waarde van de
zondagrust gerelateerd aan een christelijke overtuiging, maar ook niet
godsdienstige overwegingen. De leden van de VVD-fractie delen die
laatste overwegingen. Zondagsrust kan volgens deze leden het bezoeken
zijn van kerken, musea, wandelen maar ook winkelen. Zondagsrust is
daarmee in de ogen van deze leden een rekbaar begrip; ook winkelen kan
zondagsrust zijn. Wat verstaan de indieners onder sociale contacten? Is
het winkelen op zondag inmiddels geen maatschappelijke trend?
De leden van de D66-fractie zien geen overtuigende en sluitende argumentatie waarom het openstellen van winkels op zondagen de zondagsrust van diegene die niet van de gelegenheid tot winkelen of werken
gebruik willen maken, verstoort. Daarnaast kan niet worden aangegeven
waarom de openstelling van winkels op zondag, anders dan op maandag
of bijvoorbeeld dinsdag, een gevaar is voor openbare orde en veiligheid,
alsmede de leefbaarheid zal verminderen. Graag zien deze leden een
nadere toelichting op dit punt.
Deze leden zien juist een verbetering van leverbaarheid wanneer ondernemers naar wens op zondag kunnen werken en daarmee hun economische
positie versterken. Voorts worden burgers beter in staat gesteld een evenwicht brengen te brengen, tussen privé en werk, en de aankopen die ze
moeten doen, gezien de tijd hiervoor beperkt is vanwege de werkweek die
doorgaans van maandag tot en met vrijdag is georganiseerd. Zij vragen
aan de indieners een onderbouwing waarom ze hen deze vrijheid met hun
voorstel willen misgunnen.
De leden van de fractie van D66 willen voorts benadrukken dat zij het
recht van gelovigen om niet te hoeven werken op voor hen heilige dagen
respecteren. Zij wijzen erop dat zij in het verleden voor dit recht zijn opgekomen. Tegelijk vinden zij dat gelovigen aan niet-gelovigen de ruimte
dienen te bieden om een zondag op een andere wijze te besteden. Kunnen
de indieners, of misschien de twee indieners apart, aangeven in welke
mate religieuze redenen meespelen om onderhavig voorstel te doen?
De leden van de fractie van D66 vragen de indieners om te onderbouwen
met een recente onafhankelijke studie welke problemen er precies leven
ten aanzien van de verstoring van de zondagsrust. Eenzelfde recente
studie zien deze leden graag tegemoet ten aanzien van leefbaarheid,
openbare orde en veiligheid. Dergelijke studies zouden, naar de mening
van deze leden, meer inzicht kunnen geven in de problematiek die door
middel van het wetsvoorstel volgens de indieners wordt opgelost.
De huidige praktijk bewijst dat gemeenten de genoemde bepalingen op
verschillende wijze uitleggen en toepassen. Ook wordt er steeds vaker
gebruik van gemaakt en is de interpretatie van de bepalingen in steeds
meer gevallen twijfelachtig. De indieners merken daarom terecht op dat
de oorspronkelijke bedoeling van de Winkeltijdenwet op deze wijze uitgehold wordt en daarom aanscherping behoeft. Op grond van de Bijbel
benadrukken de leden van de SGP-fractie dat de zondag als collectieve
rustdag voor de Nederlandse samenleving van grote waarde is. Het is
opvallend dat hiervoor brede maatschappelijke erkenning is, hoewel religieuze overwegingen in den brede een ondergeschikte rol spelen.
Zondagsopenstelling van winkels doet afbreuk aan de positie van de
zondag als collectieve rustdag. Het recent door het Platform Detailhandel
Nederland geschetste banenverlies als gevolg van de voorgestelde
aanscherping van de Winkeltijdenwet door de regering, à 15 000 tot
20 000 banen, bevestigt de grote impact die zondagsopenstelling van
winkels heeft op zondagsrust en maatschappij, hoewel de leden de berekening wel subjectief en vergezocht vinden. Op grond van het voorgaande
willen de leden van de SGP-fractie duidelijk markeren dat zij de voorliggende wijziging van de Winkeltijdenwet een noodzakelijke en goede stap

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 30 914, nr. 7

3

achten en daarom van harte onderschrijven, maar dat zij de gewijzigde
Winkeltijdenwet niet als ideaal eindbeeld beschouwen.
3. Toepassing toerismebepaling
Kunnen de indieners nader ingaan, zo vragen de leden van de PvdAfractie, wat wordt verstaan onder «toerisme van uitzonderlijke aard»?
Betekent dit dat lang niet alle vormen van toerisme in aanmerking
genomen worden voor de vrijstelling? Welke wel en welke niet?
De leden van de VVD-fractie zien geen heil in de beperking dat avondwinkels op zondag alleen open mogen zijn als zij vóór 16.00 uur dicht zijn. De
leden kunnen deze redenering niet volgen. Is zondagsrust aan een
bepaald tijdstip gebonden?
De leden van de fractie van de ChristenUnie zouden graag een nadere
toelichting van de indieners krijgen op de toevoeging «voor een deel van
de gemeente» (artikel 3, derde lid aanhef). Wat willen de indieners precies
bereiken met deze aanvullende eis aan gemeenten? Kunnen zij inzichtelijk
maken hoe groot het probleem is dat zij willen ondervangen?
De indieners stellen dat de toerismebepaling niet duidelijk genoeg is
geformuleerd, waardoor initiatieven als het openstellen van winkels
buiten het centrum op zondag kansloos te laten zijn, wegens strijd met de
uitdrukkelijke bedoeling van de wet. De indieners zien hierbij een
bevoegdheid van de regering om bij algemene maatregel van bestuur een
nadere invulling te geven van de toerismebepaling. De leden van de
fractie van de ChristenUnie wijzen in dit verband op de veelzijdigheid van
toerisme. Zij vragen of iedere vorm van toerisme in één lijst met criteria
kan worden omvat. Wat is de meerwaarde van een landelijk opgestelde
lijst van kwantitatieve criteria?
De leden van de fractie van D66 vinden de huidige toerismebepaling in de
wet achterhaald. Liever zien zij een andere bepaling, namelijk dat het
gemeenten mogelijk wordt gemaakt om de opening van winkels op
zondag toe te staan. Deze leden vinden de toerismebepaling achterhaald
omdat het begrip «toerisme» zeer breed uitlegbaar is. Er zijn immers veel
mensen die een dagje uit winkelen ook onder toerisme verstaan. Toerisme
en winkelen kunnen en zijn vaak elkaars verlengde, met elkaar verknoopt.
Het verbaasd deze leden dan ook dat de indieners deze semantische
discussie verder willen aanwakkeren om het «toeristisch» element een
nog grotere rol te geven in, dan die nu al heeft. Deze leden vragen hiervoor van de indieners een verklaring en onderbouwing.
Er zijn voorbeelden bekend van gemeenten, waaronder de gemeente
Deventer, waar in de verordening is opgenomen dat de winkeliers die
ontheffing hebben aangevraagd voor zondagsopenstelling dan ook
verplicht zijn om hun winkel op zondag open te stellen, willen zij de
verkregen ontheffing behouden. De leden van de SGP-fractie achten dit
een ongewenste druk op zondagsopenstelling en in strijd met het
uitgangspunt dat winkels op zondag gesloten moeten zijn. Erkennen de
indieners deze zorg? Zijn zij bereid een extra bepaling in het wetsvoorstel
op te nemen om te voorkomen dat gemeenten deze verplichting in de
verordening opnemen?
Deze leden willen ook wijzen op een door hen gesignaleerde uitholling
van de mogelijkheid tot het verlenen van een ontheffing bij «bijzondere
gelegenheden van tijdelijke aard» (artikel 4, lid 3 van huidige Winkeltijdenwet), zoals religieuze of nationale feestdagen. Het College van
Beroep voor het Bedrijfsleven (CBB) heeft in oktober jl. goedkeuring
onthouden aan de zondagsopenstelling van een supermarkt in
Amsterdam Noord, omdat deze supermarkt op de zondag allerlei interna-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 30 914, nr. 7

4

tionale feesten, als de Chinese dag van het Kind en de Tsjechische
Johannes Husdag, viert. Hoewel de goedkeuring is onthouden, geven de
aanvraag en de verkregen ontheffing wel aan hoe er in de praktijk omgesprongen wordt met de genoemde ontheffingsbepaling. De leden van de
SGP-fractie maken zich grote zorgen over deze uitholling, temeer daar de
Minister van Economische Zaken in antwoord op vragen van deze fractie
heeft aangegeven dat zij de op basis van een beroep op allerlei internationale feestdagen verleende ontheffing in overeenstemming acht met de
intentie van de uitzonderingsbepaling genoemd in artikel 4, lid 3. Volgens
deze leden is in het genoemde geval overduidelijk gezocht naar wettelijke
mogelijkheden om het aantal zondagsopenstellingen uit te kunnen
breiden en is hier geen sprake van een gerezen behoefte vanuit de lokale
gemeenschap om in verband met de viering van de betreffende feestdag
een supermarkt te kunnen bezoeken. Erkennen de indieners dat op deze
wijze ook de in artikel 4, lid 3, genoemde uitzonderingsbepaling uitgehold
wordt? Zien zij mogelijkheden om ook een aanscherping van genoemde
uitzonderingsbepaling op te nemen in het voorliggende initiatiefwetsvoorstel?
4. Goedkeuringsbevoegdheid minister van Economische Zaken
De leden van de CDA-fractie willen dat de rijksoverheid vanuit het belang
van werknemers en van kleine ondernemers kaders stelt aan de openingstijden van winkels, maar binnen die kaders moeten gemeenten de ruimte
hebben om op basis van lokale argumenten een afweging te maken.
Waarom willen de indieners een einde maken aan de decentrale uitvoering van de wet? Zijn indieners van mening dat gemeenten onvoldoende
in staat zijn om de Winkeltijdenwet uit te voeren en te handhaven? Hoe
kijken indieners in dit verband aan tegen de autonomie van gemeenten?
Gemeenten hebben via de Vereniging van Gemeenten (VNG) aangegeven
problemen te hebben met de voorgestelde wetswijziging. Zij stellen juist
een verruiming voor van de wet naar 20 zondagen. Hoe beoordelen de
indieners van het wetsvoorstel het draagvlak onder gemeenten voor dit
wetsvoorstel en de gevolgen die dit heeft voor de uitvoering van deze
wet?
Waarop moet de minister van Economische Zaken toetsen, zo vragen de
leden van de PvdA-fractie. Betreft het hier een marginale toetsing of een
meer politieke toetsing? Op welke manier zou een norm moeten worden
ontwikkeld voor de structurele en uitzonderlijke aard die het toerisme zou
moeten hebben?
Dient een verordening die het aantal koopzondagen beperkt ook te
worden voorgelegd aan de minister van Economische Zaken? Is het deze
minister ook toegestaan dergelijke beperkende verordeningen niet goed
te keuren?
De leden van de VVD-fractie vinden, naast het geschetste principiële
uitgangspunt, het achteraf goedkeuren van iedere gemeentelijke verordening bureaucratisch. Tevens menen zij dat dit voornemen tornt aan de
decentrale bevoegdheid van gemeenten. Welk doel dient de ministeriële
goedkeuring?
Hoe zien de indieners de voorgestelde voorafgaande ministeriële toetsing
in het licht van gemeentelijk medebewind, waarbij het lokaal bestuur als
uitvoerder en handhaver van landelijke wetgeving optreedt, zo vragen de
leden van de fractie van de ChristenUnie. Gemeenten moeten laten zien
dat ze voldoende maatregelen nemen om de bepalingen van wet en verordening te handhaven. Past het in de verhouding gemeente – rijk om deze
gemeentelijke verordeningen op dit punt vooraf ter goedkeuring aan de
minister van Economische Zaken voor te leggen? Kunnen de indieners

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 30 914, nr. 7

5

aangeven waarom het stelsel van lokale democratie, waarbij in de eerste
plaats de gemeenteraad toeziet op het gemeentebestuur, op dit punt
tekort zou schieten?
Deze leden wijzen voorts op de inzet van het kabinet om, in lijn ook met
voorgaande kabinetten, zo veel mogelijk taken en bevoegdheden te
decentraliseren. Kunnen de indieners aangeven om welke reden het
adagium «decentraal wat kan, centraal wat moet», op het punt van de
Winkeltijdenwet niet van toepassing zou zijn? Kunnen de indieners ook
aangeven hoe hun voorstel zich verhoudt met andere beleidsterreinen
waarbij een bepaald evenwicht tot stand is gekomen tussen de decentrale
autonomie en centrale regelgeving, zoals bijvoorbeeld bouw- en woning
toezicht, drank- en horecawet, openbare orde, enzovoorts?
De leden van de fractie van D66 maken er bezwaar tegen dat lokale overheid beperkt worden in hun ruimte om een eigen afweging te maken in
winkeltijden beleid. Naar de mening van deze leden heeft juist de lokale
overheid het best zicht op de behoeftes van de lokale economie en bevolking. Een generiek instrument om winkeltijden te beperken komt niet
tegemoet aan lokale belangen. Hoe reageren de indieners op het massale
verzet van lokale overheden, verenigd in de VNG, tegen het voornemen
van de indieners om meer landelijke sturing aan te brengen?
5. Beroepsmogelijkheid
Indien dit wetsvoorstel aangenomen wordt, zo vragen de leden van de
PvdA-fractie, blijft dan ook de al bestaande beroepsmogelijkheid in stand?
Gaat deze gelden naast de bevoegdheden van de gemeenteraad en de
minister van Economische Zaken? Is zodoende twee keer beroep mogelijk,
politiek beroep en juridisch beroep?
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar de visie van de
indieners hoe het stelsel van bezwaar en beroep in het kader van het
voorgelegde wetsvoorstel zou kunnen werken. Is een door de minister
getoetst voorstel ter uitwerking van de Winkeltijdenwet op plaatselijk
niveau een besluit dat voor beroep vatbaar is?
6. Effecten wetsvoorstel

6.1. Omzet en werkgelegenheid
Hoeveel winkels zullen naar de inschatting van de indieners moeten
sluiten, indien dit initiatiefwetsvoorstel van kracht zou worden, vragen de
leden van de PvdA-fractie.
De leden van de fractie van D66 vragen de indieners naar een recente
cijfermatige onafhankelijke analyse van de effecten van dit wetsvoorstel
voor de inkomsten van winkeliers, uitgesplitst naar regio en branche,
alsmede de effecten op de werkgelegenheid. Hierbij zijn deze leden onder
meer geïnteresseerd in de effecten op de grensregio, zoals in Zeeland en
Limburg. Deze leden verzoeken de indieners om in te gaan op het verlies
aan gelijk speelveld voor ondernemers en winkeliers in de grensregio.
Deze winkeliers zullen klanten verliezen die zich op naar het buitenland
vervoegen waardoor deze klanten ook op andere momenten niet zullen
winkelen bij de Nederlandse winkels. De leden van de fractie van D66
vragen de indieners hoe deze winkeliers om moeten gaan met het verlies
aan inkomsten.
Daarnaast verzoeken deze leden de indieners te reageren op inschattingen
van het Platform Detailhandel Nederland en de drie grootste Nederlandse
gemeenten, die stellen dat wanneer de regering besluit om de winkeltijden te beperken, direct 15 000 tot 20 000 mensen hun baan verliezen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 30 914, nr. 7

6

Deze leden merken op dat het kabinet in het spoeddebat over de aanhangige wijziging van de Winkeltijdenwet op 21 januari 2009 stelde dat deze
cijfers niet zouden kloppen, en dat ze indicatief zouden zijn. Delen de
indieners dat oordeel van het kabinet? Deze leden wensen voorts te weten
van de indieners welk verlies aan banen zij als ondergrens als aanvaardbaar hanteren voor hun voorstel. Is dat 10 000 banen? Is dat 5000 banen?
Tot slot vragen de leden van de D66-fractie in het bijzonder aandacht voor
consumenten die werken in de zorgsector en voor mantelzorgers. Deze
consumenten ervaren dat zij door hun onregelmatige werktijden extra
problemen ondervinden wanneer winkels niet ook buiten de reguliere
werktijden open zijn.

6.2. Administratieve lasten
De leden van de CDA-fractie voorzien een toename van (administratieve)
lasten, voor zowel gemeenten als de overheid, als gevolg van de discretionaire bevoegdheid die aan de minister van Economische Zaken wordt
toegekend bij voorgestelde wetswijziging. Iedere verordening moet
immers door de minster worden goedgekeurd. Zijn de indieners het met
deze redenering eens? Zo ja, kunnen de indieners de stijging van lasten
als gevolg van deze wetswijziging kwantificeren?
De leden van de fractie van de ChristenUnie zouden graag meer inzicht
krijgen in de gevolgen voor de administratieve lasten in het algemeen.
Specifiek vragen zij naar de gevolgen voor de administratieve lasten op
ministerieel niveau. Op welke manier zal een rijksambtenaar een inschatting moeten maken van de toeristische aantrekkingskracht van een specifieke gemeente?

6.3. Handhaving
In het voorliggende wetsvoorstel is opgenomen dat gemeenten in de
toelichting op een vrijstellingsbesluit ten minste ook de waarborgen
moeten weergeven die gesteld zijn ten aanzien van de handhaving van
het besluit. De leden van de SGP-fractie vinden dit een terechte voorwaarde. Uit het evaluatierapport over de Winkeltijdenwet (2006) blijkt dat
handhaving van deze wet in de meeste gemeenten niet of nauwelijks
(meer) plaatsvindt. Deze leden willen er echter op wijzen dat met de opgenomen voorwaarde maar deels voorzien wordt in de in het evaluatierapport gesignaleerde leemte. De indieners suggereren dat hun wetsvoorstel het gebrek aan handhaving zal corrigeren. Naar de mening van deze
leden is hier meer voor nodig. De gewenste handhaving betreft de gehele
Winkeltijdenwet en niet alleen de toerismebepaling.

II ARTIKELEN
Artikel I, onderdeel 2
De leden van de SGP-fractie wijzen op de aanscherping van de toerismebepaling met de zinsnede «toerisme van structurele en uitzonderlijke aard
en omvang» (artikel 3, lid 3, onderdeel a). Zij verwelkomen deze
aanscherping. Het doet meer recht aan de oorspronkelijke bedoeling van
de toerismebepaling en het uitgangspunt van de Winkeltijdenwet, een
verbod op zondagsopenstelling. De leden behoeven wel nadere verduidelijking van het in de memorie van toelichting genoemde begrip «regio»,
waarin wordt gezegd dat uit de term «uitzonderlijk» tevens kan worden
afgeleid dat de aard van het toerisme zodanig is dat het voor het grootste
deel gaat om bezoekers van buiten de betreffende regio, waarbij met
name ook gedacht moet worden aan grote internationale aantrekkings-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 30 914, nr. 7

7

kracht. De leden gaan ervan uit dat hier gedoeld wordt op een groter
gebied dan het toeristische gebied waarvoor de ontheffing aangevraagd
wordt. Eén van de intenties van het voorliggende wetsvoorstel is immers
een beperking van het gebied waarvoor de ontheffing aangevraagd wordt,
waardoor bezoekers in de meeste gevallen al voor het grootste deel van
buiten dit gebied zullen komen en de genoemde afleiding geen zoden aan
de dijk zet. Wordt met de betreffende regio gedoeld op de gemeentegrenzen of wordt dit breder getrokken? Wat betreft de leden van de
SGP-fractie worden de grenzen breder getrokken, omdat daarmee meer
recht wordt gedaan aan het belang van nationale en internationale
aantrekkingskracht.
De leden van de SGP-fractie zetten vraagtekens bij de gekozen formulering voor de in de toerismebepaling genoemde voorwaarde dat de
aantrekkingskracht voor het bedoelde toerisme gelegen moet zijn buiten
de verkoopactiviteiten (artikel 3, lid 3, onderdeel a). Ten opzichte van de
huidige Winkeltijdenwet is hier dus gekozen voor het weglaten van de
zinsnede «geheel of nagenoeg geheel». Dit lijkt een verzwakking van de
juridische basis voor het in alle gevallen verbieden van de in de memorie
van toelichting genoemde cirkelredenering en zou in tegenspraak zijn met
de bedoelde aansluiting op de behandeling van de huidige Winkeltijdenwet. Deze leden horen daarom graag de overwegingen die aan deze
keuze ten grondslag liggen. Is de gekozen formulering in de ogen van de
indieners een afzwakking, of juist een versterking, van de juridische basis
voor het tegengaan van genoemde cirkelredenering?
De voorzitter van de commissie,
Tichelaar
De griffier van de commissie,
Franke

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 30 914, nr. 7

8