Marka aad indhoole tahay Soomaaliya, qofka waxa uu isku dayayaa in uu si u muuqato qasab kugu caawiyo, xitaa marka ay wax kasta kuu saxan yihiin, isaga oo aan wax oggolaansho ah ku weydiin. Marka aad naafo tahay, carruurta xitaa waxa ay u haystaan in ay masuul kaa yihiin. 😂 Xitaa qofka waxa uu diyaar u yahay in uu shaqadiisa ama waxbarashadiisa ka daaho si uu adiga wax aad 100% qabsan kartay kuugu qabto.

Laakiin halkan Norway, qofku waxa uu sugayaa in aad caawimaad weydiisato. Xitaa marka aad u muuqato qof caawimaad u baahan, qofka Norwegian-ka ahi bannaanka ayuu kaa daawanayaa haddii aadan la hadlin.

Dabcan, labaduba waxa ay leeyihiin dhinacyo wanaagsan iyo kuwo aan fiicnayn. Aniga se waxaan 100% dooran lahaa in waxa noloshayda ku saabsan la iga talo geliyo, halkii si toos ah go'aan la iigu gaari lahaa.

Caawimaaddu waa wax qurux badan, lkn waxa ka sii qurux badan in qofka la ixtiraamo rabitaankiisa iyo madax-bannaanidiisa. Sida dadka kale qofka naafada ah mararka qaarkood caawimaad ayuu u baahan yahay, mararka kalena wax kasta waxa ay ugu socdaan sidii uu qorsheestay. Keliya su'aasha "Ma ku caawin karaa?" ayaa qofka siinaysa fursad uu isagu ku doorto in la caawinaayo iyo in kale, waxa laga caawinaayo iyo waxa uu qabsan karo.

Waxaan filayaa in farqiga ugu weyn uu yahay sida labada bulsho u fahmaan "caawimaadda."

Soomaaliya, iyo Afrika dadka badankoodu waxa ay aaminsan yihiin in haddii aysan caawin dadka naafada ah ee ee ay kula kulmaan meelaha kala duwan in ay khalad sameeyeen. Xaqiiqdii sida iska cad ujeeddadoodu waa naxariis, lkn marka qofka laga dhigo mid aan waxba ku tooraneen isla naxariistaas lafteeda ayaa takoor noqota.

Halkaan Norway se, dadka waxaa lagu barbaariyaa in qof walba leeyahay xorriyad iyo madax-bannaani. Kama dhigno in aysan ku daneyneenin ee waxa ay sugayaan in aad U ogolaato in ay ku caawin karaan. Waxa ay ka baqaan in ay ku takooraan iyaga oo kuu naxariisanayo. Bedelkii caawinaadooda loo arki lahaa xadgudub iyaga waxa ay door bidaan in ay sugaan ilaa dhammaadka 😂.

Marka xitaa arrintaa si qoto dheer loo falanqeeyo, waxaa xitaa soo baxeyso in aysan keliyah ku saabsanayn caawimaad, balse ay la xiriirto sida bulshooyinku u arkaan qofka naafada ah.

Bulshooyin badan oo Afrika, Aasiya iyo meelo badan oo aduunka ka mid ah dadka naafada ah waxaa loo arkaa dad mar walba ku tiirsan qof kale. Taasi waxa ay sababeysaa in xitaa waxyaabaha fudud la isku dayo in laga caawiyo, iyada oo loo malaynayo in qofka loo samaynayo wanaag.

Maadaama madax-bannaanidu tahay qayb ka mid ah karaamada iyo sharafka qofka bini Aadanka, waa in lagu baraarugsanaadaa in ofka naafada ahi, sida qof kasta oo kale, uu rabo in uu isagu isku day sameeyo, khalad galo, khaladkiisa wax ka barto, si uu ugu dambeen U guuleysto bedelkii uu waqti kasta qof kale ku tiirsanaan lahaa.

Norway waxaan ka bartay in caawimaadda ugu wanaagsan aysan ahayn in wax walba qofka loo qabto, balse ay tahay in qofka la siiyo fursad uu isagu wax kasta ku qabsan karo.

Waxaan filayaa in haddii labada dhaqan wax iska bartaan, ay ka dhalan karto hab ka sii wanaagsan labada hab. Afrika iyo meelaha kale waxa ay wax ka baran karaan ixtiraamka madax-bannaanida qofka, halka Norway ay wax ka baran karto in xaaladaha qaarkood ay sugitaanka habooneyn.

Ugu dambayn, waa in hoosta laga xariiqaa in naafonimadu aysan meesha ka saareynin kartida qofka, se Waxa keliya ee ay beddeshaa ay tahay habka uu wax u qabto. Marka qofka la siiyo xorriyaddiisa uu isagu doorto goorta la caawinaayo iyo sida loo caawinaayo, waxa uu dareemayaa in la ixtiraamay, ee aan la takoorin.