Debate: Common agricultural policy - support for strategic plans to be drawn up by Member States and financed by the EAGF and by the EAFRD - Common agricultural policy: financing, management and monitoring - Common agricultural policy – amendment of the CMO and other Regulations
Date: TUESDAY, 20 OCTOBER 2020
Speaker: Janusz Wojciechowski
Language: PL

Oczywiście z uwagi na krótki czas nie będę w stanie odnieść się do wszystkich osiemdziesięciu kilku wystąpień, jakie zostały w tej debacie wygłoszone, ale do kilku odniosę się osobiście: do wystąpień w imieniu grup politycznych i do niektórych innych wystąpień, zwłaszcza posłów koordynatorów z Komisji Rolnictwa. Pani Sander. Utrzymanie wspólnego charakteru wspólnej polityki rolnej. O tym samym mówili też inni, pan De Castro zresztą wielokrotnie w naszych debatach to podnosił. Myślę że zrobiliśmy duży krok, żeby ten wspólnotowy charakter zwiększyć, wzmocnić. Te propozycje początkowe Komisji z 2018 r. mogły rzeczywiście budzić pewien niepokój. Ja dziękuję Parlamentowi Europejskiemu, dziękuję państwu, posłom z Komisji Rolnictwa w szczególności, za dyskusje, które też były inspirujące dla Komisji. Ekoprogramy – 30% obowiązkowe. Zamierzamy przedstawić pewne propozycje konkretnych ekoprogramów zainspirowane z Parlamentu. To jest krok w stronę usunięcia tych wątpliwości co do wspólnotowego charakteru polityki rolnej. Musimy połączyć – z jednej strony – uwzględnić te wielkie różnice, jakie są między państwami członkowskimi, między krajami, regionami i sektorami, dlatego plany strategiczne dają dużą elastyczność. Ale myślę, że to, co tutaj wspólnie wypracowaliśmy, będzie służyło utrzymaniu wspólnego charakteru polityki rolnej. Pani García Pérez. Bezpieczeństwo żywnościowe. To się zresztą przewijało w wielu innych wystąpieniach. Sądzę, że ta reforma wzmocni bezpieczeństwo żywnościowe Europy. To, że lepiej ochronimy naszą ziemię, to, że poprzez ekologiczne rozwiązania będziemy przeciwdziałać dewastacji naszej ziemi, dewastacji środowiska, to w długiej perspektywie zwiększy bezpieczeństwo żywnościowe naszych obywateli. Pan Huitema mówił o bezpośrednich dopłatach, a z drugiej strony że lepiej byłoby, żeby rolnicy byli w stanie utrzymać się z dochodów na rynku. No, to jest w ogóle pytanie o fundamenty systemu wspólnej polityki rolnej. To była jednak pewna wizja twórców wspólnej polityki rolnej, którzy 60 lat temu uznali, że jednak rolnictwo to nie jest biznes jak każdy inny, tylko rolnictwo to jest działalność, która wymaga jednak wsparcia, i że rolnicy europejscy bez tego wsparcia nie są w stanie sprostać konkurencji, światowej zwłaszcza. Trudności różnego rodzaju, które występują w Europie, wymagają tego, żeby rolnicy mieli wsparcie, i sądzę, że to musimy kontynuować, nie ma tutaj innego rozwiązania. Pan mówił też o uwarunkowaniach lokalnych. Sądzę, że plany strategiczne to jest bardzo dobre miejsce na uwzględnienie tych uwarunkowań lokalnych. Ta reforma daje duże pole do działania w tym zakresie. Pani Bizzotto powiedziała takie ważne słowa: „Kraj bez rolnictwa to kraj bez przyszłości”. W pełni się z tym zgadzam i myślę, że właśnie to, co robimy, służy przyszłości rolnictwa, temu, żeby cała Unia Europejska i wszystkie państwa członkowskie nie stały się krajami bez rolnictwa. A zwłaszcza to, co robimy dla małych i średnich gospodarstw, bo ta reforma – jestem głęboko przekonany i dołożę wszelkich starań na tym drugim jej etapie, na etapie planów strategicznych, żeby te gospodarstwa zostały silniej włączone w cały system wspólnej polityki rolnej, żeby były w centrum tego systemu. To powinno zapewnić właśnie to, że państwa Unii Europejskiej nie zostaną krajami bez rolnictwa i bez przyszłości. Pan Häusling zwrócił uwagę na problem, który nas oczywiście martwi: 80% i 20%. 80% rolników, tych mniejszych, bierze tylko 20% środków unijnych, a do 20% większych trafia 80% wszystkich środków. Sądzę jednak, że dzięki ekoprogramom te proporcje się zmienią, może nie na tyle, żeby było to satysfakcjonujące, ale ekoprogramy – zresztą mówił o tym między innymi pan Kuźmiuk – to jest dobre rozwiązanie dla małych gospodarstw. I tutaj chcę wyrazić głębokie przekonanie i też deklarację pewnych działań Komisji na rzecz małych i średnich gospodarstw, ale zwłaszcza tych małych, które dzisiaj wypadają bardzo często z tej konkurencji, znikają, tracimy je w bardzo szybkim tempie – w ciągu dekady cztery miliony gospodarstw. Ten proces zostanie powstrzymany dzięki tej reformie i właśnie dzięki włączeniu małych gospodarstw w system, przede wszystkim w ekoprogramy. Proszę Państwa, 30% to będzie ponad 80 mld euro na działania ekologiczne. I tym mniejszym gospodarstwom łatwiej będzie się w ten system włączyć. Ja jestem przekonany, że nie będzie z tym problemów, żeby zachęcić tych małych rolników, żeby weszli w ten system ekoprogramów. Oni będą w centrum tego systemu. Naprawdę jestem spokojny o to. Są obawy, że będą niewykorzystane fundusze. Oczywiście musimy to przewidywać i być na to przygotowani, żeby nie doszło do utraty tych funduszy, ale ci mali rolnicy na pewno będą zainteresowani, żeby w te działania wchodzić. Pan Ruissen mówił o zbyt centralnym zarządzaniu i zbyt małym budżecie. Sądzę, że tego centralnego zarządzania będzie mniej. Plany strategiczne, system kontroli przekazujący więcej tej bezpośredniej kontroli do państw członkowskich – to jest mniej centralnego zarządzania. Budżet za mały? To prawda. Chcielibyśmy zawsze większy, ale ja przypomnę, że to właśnie ta Komisja, Komisja pani przewodniczącej von der Leyen, chyba pierwszy raz w historii przedstawiła nowe propozycje, propozycje zwiększone o 26 mld euro. Rada nieco zmniejszyła ten przyrost, ale i tak to jest ponad 21 mld euro więcej, więc to jest ambitny budżet.  Tu była też wypowiedź pani Noichl, że jakby Zielony Ład został nałożony na starą propozycję wspólnej polityki rolnej. No, nie zgodziłbym się z tym. Oczywiście w sensie formalnym to jest stara propozycja, ale szereg nowych rozwiązań zostało tutaj wzmocnionych pod kątem Zielonego Ładu. Zwracam również uwagę, że będzie ten drugi etap – plany strategiczne i dialog między państwami członkowskimi i Komisją. Tam będzie miejsce na pełne wdrożenie strategii „od pola do stołu”, strategii bioróżnorodności czy choćby przyjętej kilka dni temu strategii redukcji emisji metanu w rolnictwie. I pan Flanagan. Żeby wyjąć z polityki rolnej to, co z rolnictwem niezwiązane. Tak. Ja chcę powiedzieć, że takie są intencje. Np. w drugim filarze do tej pory było finansowanych wiele działań, które mogą być z powodzeniem finansowane z innych funduszy: z polityki spójności, z funduszu naprawczego, który został przecież przyjęty i będzie mógł również wspierać zwłaszcza to otoczenie rolnictwa. Tutaj jest potrzebna pewna refleksja. Pan Dorfmann. Rolnictwo to nie hobby, to zawód. Ja bym dodał jeszcze coś więcej: rolnictwo to misja. I staramy się poprzez tę reformę, poprzez proponowane rozwiązania tę misję chronić i wspierać. Szanowni Państwo! Jeszcze raz dziękuję za tę debatę, za przedstawione rozwiązania, za proponowane kompromisy, które w zdecydowanej większości idą w dobrym kierunku, zwłaszcza w tym kluczowym elemencie, jakim są ekoprogramy i przeznaczenie odpowiedniego udziału w budżecie na te ekoprogramy. To jest kluczowe dla tej reformy i to są bardzo dobre propozycje Parlamentu. Chcę powiedzieć tak: ja się wychowałem w rodzinie rolniczej, w środowisku rolniczym, w którym to środowisku była taka zasada (była i myślę, że jest nadal), że nie liczy się zysk za wszelką cenę, „jak najmniejszym kosztem jak najwięcej zyskać”, ale przede wszystkim zostawić gospodarstwo w jak najlepszym stanie. Przekazać następnym pokoleniom w jak najlepszym stanie: lepiej uprawianą ziemię, lepiej zabezpieczone zwierzęta – to było zawsze celem każdego dobrego rolnika. Wierzę głęboko, że poprzez tę reformę będziemy w stanie pozostawić przyszłym pokoleniom nasze rolnictwo w lepszym stanie, i to jest celem tej reformy. Bardzo dziękuję Państwu Posłom za współpracę właśnie w takim celu, w takim działaniu dla lepszej przyszłości.