Debate: Persecution of minorities on the grounds of belief or religion
Date: MONDAY, 2 MAY 2022
Speaker: Karol Karski
Country: Cyprus
Language: PL

W wyniku bardzo dogłębnej analizy wielu dostępnych opracowań i dokumentów wydaje mi się, że udało się takiej gradacji dokonać. Okazało się, co chyba nie jest zaskoczeniem dla nikogo, że najbardziej prześladowaną grupą religijną są chrześcijanie. Niedaleko za nimi są wyznawcy islamu, a na trzecim miejscu judaizmu. Ci pierwsi padali ofiarami przemocy w aż 145 krajach. Dla porównania według dostępnych źródeł osoby niewierzące represjonowane były w 18. Podaję te informacje dla porządku, bo niestety w końcowej wersji sprawozdania zostały one usunięte. Większość grup, nie wiem, czy ze względu na polityczną poprawność czy strach przed tym, że ktoś mógłby zostać pominięty, zdecydowała, aby w sprawozdaniu o prześladowaniu mniejszości religijnych nie wymieniać żadnych mniejszości ani żadnych krajów, w których do tych prześladowań dochodzi.  Stało się to niestety standardem przy bardzo wielu dokumentach w tych corocznych sprawozdaniach o prawach człowieka na świecie, w których już od lat nie wymieniamy żadnych państw. Moim zdaniem osłabia to bardzo stanowisko Parlamentu. Niemniej jednak sprawozdanie, które udało się nam wspólnymi siłami wynegocjować, wciąż zawiera bardzo wiele ważnych punktów, które należy podkreślić. W sposób wyczerpujący wymienia na przykład różne formy, jakie mogą przybrać prześladowania, wskazuje na trudną sytuację kobiet w wielu krajach oraz podkreśla, że wszelka przemoc lub dyskryminacja ze względu na wyznawaną religię powinna się spotkać ze zdecydowaną reakcją władz danego kraju oraz społeczności międzynarodowej. Mówi o kwestiach niszczenia dziedzictwa kulturowego oraz miejsc kultu w konfliktach zbrojnych, a nawet powołuje się na Konwencję Narodów Zjednoczonych z 1948 roku o ludobójstwie.  Sprawozdanie zawiera też bardzo konkretne propozycje dla instytucji unijnych na temat tego, w jaki sposób powinny reagować na łamanie praw mniejszości religijnych między innymi poprzez szerokie współdziałanie z rządami, Kościołami, grupami wyznaniowymi, organizacjami pozarządowymi i obrońcami praw człowieka. Ważnym instrumentem są też wytyczne w sprawie wolności religii i wyznania, które powinny być okresowo oceniane i aktualizowane przy współpracy z wszystkimi stronami, które wymieniłem przed chwilą. Prześladowania na tle religijnym powinny także stać się ważną częścią krajowych strategii Unii Europejskiej, a nasze delegacje w różnych częściach globu powinny przykładać szczególną wagę do tych zagadnień.  Reasumując, uważam, że przedłożone przeze mnie sprawozdanie spełnia swoją rolę, którą powinno być zwrócenie uwagi unijnych instytucji oraz opinii publicznej na problem, jakim są restrykcje dotykające różne grupy wyznaniowe oraz osoby niewierzące oraz ataki, których ofiarami padają one w bardzo wielu miejscach na świecie. Żałuję, że nie udało się otrzymać o wiele bardziej precyzyjnych i konkretnych zapisów wskazujących na poszczególne państwa i władze, choć w wielu miejscach sprawozdania bardzo łatwo odczytać z kontekstu odniesienia do bardzo konkretnych sytuacji. Wiem też, że posłowie podpisali wnioski o oddzielne głosowania nad kilkoma paragrafami oraz złożyli dwie poprawki do tekstu mówiące o sytuacji chrześcijan na świecie. Jako sprawozdawca uważam, że te propozycje są zasadne, i chciałbym zachęcić moje koleżanki i moich kolegów do ich poparcia. Na końcu chciałbym też podziękować za współpracę sprawozdawcom cieniom z innych grup politycznych, doradcom, a także członkom sekretariatu Podkomisji Praw Człowieka.