Bir Adamın Tek Kızı
(İç Anadolu Bölgesi, Kırşehir)

BİR ADAMIN TEK KIZI

Bir adamın bir tek gızı varmış, tek gızı. Bu gızı:

— Kim gelir de ilk başta Alla’an emri dirse ben ona verecem dimiş.

Gızı böyümüş, nihayet on beş on altı yaşına gelmiş, on yedi on sekiz. [Her neyse evvelde gızı güççüğken satarlardı, şimdi yirmi yaşına değdiriyollar o başka.] Bir de gış günüymüş, bir dipi* dipiliyo, yerde de bi metre gar var. Bi de kapıyı tah tah çalan olmuş. Dimiş ki:

— Hanıım! Gapıyı açalım bahalım, bi gelen mi oldu bize?

[Evvelde erkekler açardı gapıyı, hanımlar açmazıdı.] Hemen gitmiş, açmış kapıyı. Bi de bahsalar ki aşağı tarafı gurt, üst tarafı insan bi adam, gapıyı çalıyo:

— Alla’an emri peygamberin kavli üzere, felanca kızınızı [işte adını da söylemiş] kendime istiyom, dimiş.

— Allah Allaaah, dimiş.

Bu şaşırmış, dönmüş, gelmiş geriye:

— Hanım, gızımı istiyo bu kurt, aşağı yanı gurt, üst yanı adam. Nöreceek, dimiş.

Valla herif, vaadettin sen. Gel bu gızı gurda verelim. Bir tek gızımız, al bebek gül bebek de büyüttük amma verelim, dimiş.

— İyi, tamam verelim, dimişler.

Gızı gurda vermişler, teslim etmişler. Gurt dimiş ki:

— Sadece gızı benim elime verin, elinden dutup götürecem. Başga bir şey istemiyom, dimiş.

Verirken de dimişler ki:

— Sen kimsin, yerin var mı, yurdun var mı? Bu kızı nereye götürecen?

Dimiş ki:

— Şu dağın arkasında, orda bir mağaram var. Eğer gızını yohlamah* istersen, [Evveli kırh gün dimeyince, gelini dışarıya çıharmazlardı. Kırh gün olurdu, gelini öyle dışarıya çıharırlardı.] kırh gün soona gızını görmek istersen, felanca dağın arhasında felan yerde mağara var, oraya gel. Gar gahanda soona. [Tabi gışın da gidilmez oraya.]

— Tamam, dimiş.

Günü saymışlar kadınla erkek, kırh gün soona gadına:

— Hele gadın, elime bi diyneğe* ver de, gideyim bahayım şu dağın arhasına. Aslı* var mı yoh mu, dimiş.

— Tamam, dimiş gadın.

Vermiş eline diyneğe, adam gitmiş. Adam gitmiiiş, ordaki mağarayı bulmuş. Mağaranın gapısında, goca bi gaya varmış. Gapıyı çalmış, gız,

— Kim ooo, dimiş.

— Benim yavrum, ben geldim, dimiş babası.

Gız:

— Ooov! Baba sen mi geldin, buyur, dimiş.

Adam içeriye girse ki dayalı döşeli bir ev. Hem de nasıl.

— İyi, gızımın yeri iyiymiş, dimiş. Hani, beyin nerde? Verdiğimiz adam nerde yav, dimiş.

— O ava gitti. Şimdi gelir, avlanacak, dimiş.

— Tamam, dimiş adam.

Oturmuş oraya. Bir de damadı olacah kişi, dalında bir geyiğne, sırtında tüfeğne tam teçhizat gelmiş. [Avcııı, babayiğiiit bir adam ki bi gör.]

— Vaaay! Baba hoş geldin, dimiş.

Adam ayağa kalhmış, bunlar sarım gülüm olmuşlar. Hemen beş dakkada geyiği yüzmüş, parçalamış. Ortaya da bi ateş yahmış.

— Sana bir et yedirecem, dimiş gayınbabasına.

Eti yedirmiş.

— Eee nasılsın, dimiş.

— İyiyik, elhamdülillah. Sen nasıl oldun da bana aşağı tarafın gurt, üst tarafın insan olarak geldin? Sen nasıl böyle oldun, dimiş.

— Cenab-ı Rabb’ül Âlemin, seni sınadı. Sen vaadettin gızı ilk gelene verecem diye, O da seni verecek mi vermeyecek mi diye sınadı, dimiş. Ben de bah bi insanım. Beni Cenab-ı Allah öyle yaptı, senin gapına eletti*. Sen de bu gızını bana verdin. Bah, biz de burda gözel zevk-i sefa sürüyok. Ben dağda avlanıp getiriyom, ekmek getiriyom, gasabaya iniyom getiriyom, burda da yiyip içip yatıyoh. Çok rahatız, iyiyik, dimiş.

Adam da bahmış durumları iyi:

— Gayri bana müsaade edin. Hanım şimdi guşkuda* galır, dimiş.

Eve gelmiş.

— Hanım dimiş, gızımız o gadar rahat ki biz gurda verdiydik ya gurt değilmiş o insanımış, dimiş.

Bu masal da burda bitmiş. Yani Allah’ın sınamasına dayalı bir masalmış.

 


* dipi: Tipi, fırtına

* yohlamak / yoklamak: Uğramak, ziyaret etmek

* diynek: Deynek, baston

* aslı: Doğrusu, gerçeği

* eletmek: İletmek, göndermek, götürmek

* guşku: Şüphe