BİR GARİP ÜZÜM
(Karadeniz Bölgesi, Giresun)

Bir varmış, bir yokmuş. Çok söylemesi günahmış. Çok eski zamanlarda bir padişah varmış. Bu padişahın üç kızı varmış. Bu padişah bir gün başka bir ülkeye seyahate çıkmak istemiş ve kızlarına:

— Benden ne hediyeler istersiniz, oradan getireyim, demiş.

En büyük kızı zümrüt küpe ile zümrüt bilezik istemiş. Ortanca kızı elmas küpe ile yüzük ve değerli şeyler istemiş. En küçük kızına gelmiş sıra, fakat küçük kızı bir türlü karar veremiyormuş. Hocasına danışmak istediğini söylemiş ve gitmiş.

Hocasının yanına ulaşmış. Bütün olanı biteni ona anlatmış Hocası da:

— Kızım, baban başka ülkeden şu çeşit üzüm getirsin, eğer getirmezse gelirken gemisi fırtınaya tutulsun, demiş. Kız bunu gidip aynen babasına aktarmış. Babası da:

— Allah Allah, bu nasıl istek kızım, deyip yola çıkmış. İki kızın isteklerini alan padişah, küçük kızının istediği üzümü bir türlü bulamamış.

— Aman canım, ben de onsuz giderim, demiş.

Gemiye binip biraz gittikten sonra fırtına kopmuş. Bir fırtına ki, sanki gemiyi alıp ters çevirecek. Padişah kaptana geldikleri ülkeye geri dönmesini söylemiş.

Ülkeyi didik didik etmiş, en sonunda üzümü bulup eve geri dönmüş. Hediyelerini kızlarına vermiş. En küçük kız aldığı üzümü hocasına götürmüş, hocası da:

— Kızım odana git, ortalığı bir güzel topla, yerleştir, sen de en güzel elbiselerini giy, kapını kilitleyip bu üzümü odanın tavanına as ve okşa, demiş.

Kız hocasının dediklerini aynen yapmış. Odanın duvarında bir kapı açılmış. Kapıdan aslan gibi bir şehzade çıkmış. Bu oğlanla sefa sürmüş ve odasından dışarı hiç çıkmamış. Ablaları merak etmişler. Bir gün kardeşleri:

— Biz hamama gidiyoruz, hadi sen de gel, demişler. Kız ısrara dayanamamış ve teklifi kabul etmiş. Bu üç kardeş hamama giderler. En büyükleri:

— Eyvah gördünüz mü, sabunla lifi unutmuşum, demiş ve saraya dönmüş. Bir çilingir ile kardeşinin odasını açmış ve bakmış ki, oda tertemiz. Gözü üzüme ilişmiş. Üzümü okşayınca duvardan yine bir kapı açılmış. Oğlan karşısında sevgilisini göremeyince kaçıp gitmiş. Kız da takip etmiş. Oğlanı kız kovalarken, oğlanın gittiği yolun kenarındaki lambaları kırmış. Yollara sabun sürmüş ve bu sayede tekrar dönüp hamama dönmüş.

En küçük kız hamamdan dönünce üzümü okşamış. Oğlan yoldan gelirken kaymış ve yerdeki camlar bütün sırtına ve vücudunun diğer yerlerine batmış. Oğlan sarayına geri dönmüş. Kız beklemiş, beklemiş ama gelmemiş. Hemen babasına koşmuş ve durumu anlattıktan sonra babasından bir demir asa ile keskin kılıç alıp yola düşmüş.

Yolda giderken biraz dinlenmek ister, bir söğüt ağacı görmüş, söğüt ağacına:

— Eğil söğüdüm eğil, demiş.

Ağaç eğilmiş, kız üzerine çıkmış. Sonra üç dev gelmiş oraya. Biri, diğerlerine kızın sevgilisinin gelenleri anlatmış. Ardından:

— Oğlanın iyileşmesi için bizim beyinlerimizle yıkanması gerekirmiş, demiş. Öbürleri kızmış:

— Sus etrafta insanoğlu duyar, demişler.

 Daha sonra devler uyurlar ve kız ağaçtan iner. Kılıcıyla bir çalışta üçünün de başını düşürür. Beyinlerini çıkarıp yola düşer. Sarayın önüne varır. Doktor kılığına girer. Oğlanın anası:

— Gel oğlum, bir de şu doktoru çağıralım, der ve onu çağırırlar.

 Kız, hamama gitmeleri gerektiğini söyler ve hamama kimsenin gelmesini istemez.

Oğlan bu beyinlerle bir güzel yıkanır. Vücudunda tek bir yara bere kalmaz. Babası bu işe çok sevinir ve doktor olarak bildiği kıza:

— Dile benden ne dilersen, der. Kız da:

— Sağlığınız efendim. Yalnız elimi yıkarken gördüğün altın leğenle altın ibriği verseniz kâfidir, der.

Daha sonra onları alıp eve döner. Yine evini yerleştirir, kendisi güzelce giyinir ve kapısını kilitleyip üzümü okşar. Oğlan kılıcı çekili vaziyette gelir. Kızı karşısından görünce hemen boynunu vurmak istemiş ama yerde altın leğen ve ibriği görünce sakinleşmiş.

Kız, oğlanın yanına oturup tüm olan bitenleri bir bir anlatmış. Sonra oğlan kıza alıp sarayına götürmüş, kırk gün kırk gece düğün yapmış. Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine.