umutphp/masallar huggingface dataset:
YAŞLI NİNENİN HOROZU
(Doğu Anadolu Bölgesi, Ağrı)

YAŞLI NİNENİN HOROZU

Bir varmış bir yohmuş. Yaşlı bir nine varmış. Ninenin de bir horozu varmış. Ninenin horozu bir gün çöplükde eşinirken ayağına bir diken batıyor. Doğru ninenin yanına geliyor. Nine de tandırda ehmek yapıyormuş. Nineye diyor:

-Nine bu dikeni çıhar at tandıra ekmekler pişsin.

Nine horozun ayağınnan dikeni çıhari tandıra ati, ekmeklerini pişiri. Horoz dolaşmaya gidi tekrar döni.

-Nine benim dikenimi ver diyor. Nine de:

-Ya senin dikenini atdıh tendire ekmekleri pişirdih. Horoz da:

- Ben annamam dikenimi ver. Yohsa bana bir ekmek ver diyor.

Nine buna ekmek veriyor. Bu ekmeği alıp biraz yürüdükten sonra bahiyor tarlada çobanlar koyunlardan süt sağmış, ekmeksiz sütü yiyorlar ama doymuyorlar. Diyi:

-Alın size ekmek karnınızi doyurun. Çobanlar ekmeği süte doğrayıp yiyorlar. Horoz tekrar dolaşmaya gidip dönüyor ve çobanlara diyor:

-Benim ekmeğimi verin. Çobanlar da:

-Yav senin ekmeğini yedih midemizdem çıharacah halimiz yoh ya! Diyerler. Horoz:

-Yoh benim ekmeğimi verin, yohsa burdan bir koyun verin diyor.

Koyuni veriyorlar horoz alıp gidiyor. Giderken bir düğün evine rastgeliyor. Bahiyor düğünde misafirlere ikram edeceh bi şey yoh. Düğün sahibini buluyor diyor:

-Al sana koyun, misafirlere yedir.

Düğün sahibi seviniyor. Koyuni alıp misafirlerine yediriryor. Yedirdihten sora horoz tekrar geliyor:

-Benim koyunumi verin diyor.

Onlar da koyuni kesip misafirlere verdiklerini söylüyorlar. Horoz da:

-Annamam, menim koyunumi verisizse verin yohsa ben gelini kaşırırım diyor.

Ve horoz gelini kaçırır. Kaçırıp giderken düğün alayına doğri bi davulci geliyormuş. Davulciya demiş:

-Gel sennen davulnan gelini değiştirelim.

Davulun gelini değiştiriyor. Tokmağı aliyor eline yüksek bi dağın tepesine çıhiyor. Orda bu yapdıhlarıni şarki yapıp söylüyormuş:

Dikeni verdim ekme aldım

Ekmeği verdim koyun aldım

Koyuni verdim gelin aldım

Gelini verdim davul adım

Dıngıra dıngır dıngıra dıngır

Dıngıra dıngır dıngıra dıngır.

O anda bi fırtına çıhar. Bunun davuluni, horozuni, tohmağıni yallah denizin ortasına götürür ve orda horozi boğar. Yapduhkarınnan dolayi Allah ona bu cezayı verir.

Yerler içerler, muratlarına geçerler.
KURNAZ TİLKİNİN BAŞINA GELENLER
(Doğu Anadolu Bölgesi, Ağrı)

[Kurnaz Tilkinin Başına Gelenler]

Bir varmış bir yokmuş. Zamanın birinde bir tilki varmış. Bu tilkinin yolda bulduğu pirinci orada yaşayan yaşlı bir nineye vermiş. Sonra uğrayıp alırım demiş. Bu arada nine, o pirinci yaptığı aşın içine atmış. Tilki bir ara çıkagelmiş.

— Nine nine, ben geldim. Pirincimi ver gideyim, demiş. Nine de:

— Valla pirincini çorbaya attım. Elden bir şey gelmez. Otur beraber içelim, demiş. Tilki razı olmamış.

— İlle de vereceksin, demiş.

Çaresiz kalan nine gitmiş bulmuş buluşturmuş, tilkinin pirincini vermiş. Pirincini alan tilki başka bir köye gitmiş. Orada da bir yaşlı nine bulmuş ve pirincini ona verip sonra alacağını söylemiş. Pirinci alan nine ondan çorba yapmış ve tilkiyi gelmez sanıp çorbanın hepsini içmiş. Derken tilki ertesi gün çıkagelmiş.

— Nineciğim ben geldim. Pirincimi ver gideyim, demiş. Nine:

— Valla onu çorba yaptım. Seni bekledim gelmedin. Gelmeyince de hepsini ben içtim, demiş.

Tilki razı olmayıp diretmiş ve pirinç yerine bir koyun istemiş. Nine çaresiz kalmış ve köy ağasına durumu anlatıp bir koyun almış ve getirip tilkiye vermiş. Tilki koyunu önüne alıp başka bir köye gitmiş ve yaşlı bir nine bulmuş. Koyunu ona verip sonra alacağını söylemiş. Koyunu alan nine götürüp onu satmış ve parasını cebine koymuş. Bu arada tilki çıkagelmiş.

— Nineciğim nineciğim, ben geldim. Koyunumu ver gideyim, demiş. Nine:

— Koyunun açıldı ve başını alıp gitti, demiş.

Tilki bunu kabullenememiş ve ondan ille de bir öküz vermesini istemiş. Nine çaresiz kalkıp ağaya gitmiş ve ondan bir öküz alıp tilkiye vermiş. Öküzü alan tilki, onun ipinden gidip başka bir köye gitmiş. Yaşlı bir ninenin evinin önünde durmuş. Öküzü evinin önüne bağlayıp sonra alacağını söylemiş. Tilki gidince nine onu götürüp kesmiş ve bir güzel kavurmuş. Ertesi gün tilki çıkagelmiş.

— Nine nine, canım nine ben geldim. Öküzümü ver de gideyim, demiş. Nine:

— Öküzün en son burada bağlıydı. Çayıra otlamağa inmiştir, demiş.

Tilki buna razı olmamış ve öküzünün yerine ondan ille de bir at vermesini istemiş. Çaresiz kalan nine ağaya gitmiş ve ondan bir at istemiş. Ağa da deli ve huysuz bir atını vermiş nineye. Atı alan nine bunu getirip tilkiye vermiş. Tilki ata binip başka bir köye giderken, at yolda sekmeğe başlamış. Bunun üzerine tilki ata:

— Neyi var, noldu? Diye sormuş. At da:

— Ayağıma diken battı in çıkar, demiş.

Tilki atın arkasına geçip dikeni çıkarmağa çalışırken at buna bir çifte atmış ve tilki üç beş metre uzağa yığılmış kalmış. Tilki bir daha da hiçbir köye gidememiş.
[Pireyi Bilen Dev]
(Akdeniz Bölgesi, Mersin)

Bir varmış bir yokmuş. Çok eskiden bir padişah varmış. Bu padişah, bir gün saçını karıştırırken saçında bir tane pire bulmuş. Bilginleri toplatıp bu hayvanın ne olduğunu sormuş. Onlar da bunun pire olduğunu ve kanla beslendiğini söylemişler. Bunun üzerine padişah:

— Pireye her gün yeterince kan verin, demiş.

Pireye her gün kan vermişler. Aradan uzun zaman geçmiş, pire koskocaman bir dev olmuş. Bu arada padişah, güzel kızını evlendirmek istemiş. Ama kızını istemeye gelen damat adaylarından bu devin adının ne olduğunun bilinmesini istemiş. Kızın gönlü de vezirin oğlundaymış, meğer. Bu arada, gelen gençler acayip yaratığın ne olduğunu bilememişler. Kız bir gün bakmış ki vezirin oğlu da geliyor. Hemen bir kağıda yaratığın adının pire olduğunu yazıp aşağıya atmış. Vezirin oğlu, kağıda bakmadan geçmiş. Meğer hemen arkasından dev gelmekteymiş. Dev saraya gelip sorunun cevabını vermiş ve kızı padişahtan istemiş. Padişah verdiği sözü tutmak zorunda kaldığından kızını deve vermiş. Meğer bu devin çok büyük bir sarayı, bu sarayın da kırk kapısı varmış. Bu kapılardan otuz dokuzu açık, bir tanesi kapalıymış. Kız, bu kapalı kapıyı çok merak edermiş. Bir gün, devin saçını karıştırırken o kapının anahtarını devin saçının arasında bulmuş. Gidip kapıyı açınca devin esirleri bu odada diğer devlere yedirdiğini görmüş. Kız, bunun üzerine:

— Bu dev beni bu gün mü yiyecek, yarın mı, diye korkmaya başlamış.

Üzüntüsünden ağlamaya başlamış. Kızın ağladığını gören dev:

— Neden ağlıyorsun, demiş. Kız da:

— Annemi özledim, onun için ağlıyorum, demiş.

Dev, gidip bir cadı kadını getirmiş. Prensesin odasına gönderip:

— Niçin ağlıyormuş, derdi neymiş, bir öğren, demiş.

Kız, annesi sandığı cadı kadına her şeyi anlatmış. Cadı kadın da gidip deve her şeyi anlatmış. Dev sırlarının öğrenildiğine çok kızıp cadı kadını kırkıncı odaya, devlerin önüne atmış.

Günlerden bir gün dev uyurken kız saraydan kaçmış. Günlerce, gece gündüz yol gitmiş. Bitkinlikten bir ormanın içinde çeşmenin başına gelip uyumuş. Gözlerini açınca başucunda birisinin durduğunu görünce çok korkmuş. Kim olduğunu sormuş. Adam:

— Ben bu ülkenin prensiyim, avlanıyorum. Atım beni bu tarafa getirdi. Geldiğimde sen de uyuyordun. Uyandırmaya kıyamadım. Şimdi, sen anlat. Kimsin, bu ıssız yerde ne arıyorsun, demiş.

Kız, başından geçenleri anlatmış. Prens, kızı alıp saraya dönmüş. Kırk gün kırk gece düğün yapıp evlenmişler. Meğer kızın içinde hep bir korku varmış. Kendi kendine “Bir gün dev beni bulup öldürürse…” diye korkarmış.

Bir gün yine böyle düşünceli düşünceli sarayın penceresinden sokağı seyrederken bir de ne görsün! Meğer dev sokaktan geçiyormuş. Hemen prensin adamlarına haber verip sarayın önüne çukur kazdırmış. Üzerine de halı serdirmiş. Bir taraftan da kazanlarda su kaynattırmış. Dev, yorgun argın gelmiş, halının üzerine oturur oturmaz çukura düşmüş. Hemen üzerine sıcak su döküp devin cezasını vermişler. Böylece dev, yaptığı kötülüğün cezasını çekmiş. Prens ve prenses, uzun yıllar mutlu bir hayat sürmüşler. Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine. Gökten üç elma düştü birisi masalı dinleyenlere, birisi tüm sevenlere, birisi de iyi insanların üstüne.
Bit ile Pire Masalı
(İç Anadolu Bölgesi, Kırşehir)

 

BİT İLE PİRE MASALI

Bir tane bit ile pire arkadaşlarmış, aynı odada kalıyorlarmış. Bir gün sabaha kadar kar yağmış. Sabah kalkmışlar, pire bite:

— Sen çatıya çık karı kürü, diyo.

—Ben karı kürüyüm. Gelecene sen kahvaltıyı hazırla, diyo bit de.

—Ben sana çığırırım.

— Ne zaman çığırırsın?

—Yağı tavaya koyup da yağ cızıt diyince ben sana çığırırım, diyo.

Yağ tavada cızıt diyo, bit pireyi çağırıyo. Pire gelmiyo. Yağ ikinciye cızıt diyo, bit gene gelmiyo. Pire çatıya çıkıyo, bakıyo ki bit ölmüş. Bit ölünce pire ağlamaya başlıyo.

Bir kartal geliyo diyo ki:

—Niye ağlıyon?

—Bit ölür de pire ağlamaz mı, diyo.

—O zaman ben de kanatlarımı yolarım, diyo ve kartal kanatlarını yoluyo. 

Sonra güvercin geliyo kartala:

—Niye ağlıyon, diyo.

—Bit ölür de pire ağlamaz mı? Kartal kanadını yolmaz mı, diyo.

— O zaman ben de kuyruğumu yolmam mı?

Güvercin kuyruğunu yoluyo.

Kız geliyo güvercine:

— Niye böyle oldun, diyo.

— İt öldü, pire ağladı, kartal kanadını yoldu, ben de kuyruğumu yolmam mı, diyo.

— O zaman ben de testimi kırarım.

Söğüt kızın testiyi kırdığını görüyo:

— Niye testini kırdın, diyo.

— Bit öldü, pire ağladı, kartal kanadını kırdı, güvercin kuyruğunu yoldu, ben de testimi kırmam mı, diyo.

Kız böyle diyincek söğüt:

— O zaman ben de yaprağmı dökerim, diyo.

Su söğüdügörüyo:

— Niye yaprağnı döktün, diyo.

— Bit öldü, pire ağladı, kartal kanadını kırdı, güvercin kuyruğunu yoldu, kız testiyi kırdı, ben de yaprağmı dökmem mi?

— O zaman ben de bulanık akarım, diyo.

Su da bulanık akmaya başlıyo. En sonunda biri geliyo:

— Ölen bit değil mi? Siz kendinize niye bu kadar zahmet veriyorsunuz, diyo.

— Ölen bit amma insanlardaki pis kanları emip insanları hastalıktan kurtarıyo. Artık insanlar hep hasta olacaklar, diyo.

Bit öldükten sonra insanlar hep hasta oluyo.
[Memiş'in Kaderi]
(Akdeniz Bölgesi, Mersin)

 

Uzun yıllar önce bir padişah varmış. Bu padişah eğlenceye düşkün olduğu için, gereksiz yere para harcarmış. Bir gün bakmış ki hazinede hiç para kalmamış. Vezirlerini toplayıp:

-Ne yapalım da halktan para toplayalım, demiş.

En sonunda halktan vergi almaya karar vermişler. Ama kimden nasıl vergi alacaklarını bilmiyorlarmış. Yaşlı olan vezire sormuşlar, o da:

-Öncelikle pazardan alış veriş edenden, sonra adı Memiş olandan, daha sonra başı kel olandan, en son olarak da karısından korkandan vergi alacağız, demiş. Padişah da bu fikri uygun bulmuş.

Derken adamın biri köyden gelip pazarda dört akçeye bir horoz satmış. Adamın etrafını padişahın adamları çevirmiş:

-Sattığın horoza vergi vardı. Bir akçe vereceksin, demişler. Adam:

-Zaten dört akçeye sattım, dediyse de padişahın adamları adamı sıkıştırmaya devam etmişler.

Bu arada bir adam gelip:

-Ver yav Memiş, nasıl olsa alacaklar, demiş.

Bu sefer padişahın adamları:

-Senin adın da Memiş’miş. Bir akçe daha vereceksin, deyince adam sıkıntıdan terlemeye başlamış. Ferahlamak için şapkasını çıkarmış. Adamın kafası da kelmiş meğer. Adamlar:

-Borcun üç akçe oldu. Senin başın da kelmiş, diyince adam şaşırıp:

-Dört akçeye horoz sattım. Üç akçesi gitti, karıma ben ne söylerim, der demez adamın bütün akçesini elinden almışlar.
Hiç
(Ege Bölgesi, Afyonkarahisar)

Bir varmış, bir yokmuş... Var varanın, sür sürenin, destursuz bağa girenin, hali budur Keloğlan'ın...

Zamanın birinde bir Keloğlan'la annesi yaşarmış. Keloğlan biraz haylaz ve şakacı bir çocukmuş. Annesi bir gün der ki:

— A benim kel oğlum, keleş oğlum, yediği beleş oğlum, bana bir kilo hiç getir, der.

Keloğlan annesinin dediğini unutmamak için yolda hiç hiç, hiç... diye tekrarlayarak giderken, dere kenarında bir balıkçıya rastlar. Balık tutamadığı için zaten canı sıkılan adam Keloğlan'ın "hiç, hiç...", sözüne kızar. Ensesine bir tokat patlatır.

— Amca benim suçum ne, sana ne yaptım?

— Balık tutan adama "hiç" denmez.

— Ya, ne diyeyim, amca?

— Biri çıktı, bir daha çıksın diyeceksin.

Keloğlan:

— Biri çıktı, bir daha çıksın,  diyerek giderken, cenaze çıkan bir eve varınca, aynı sözü tekrarlarken cenazeyi götürenlerden biri Keloğlan'ın ensesine bir tokat vurur.

— Ayıp değil mi, senin yaptığın? Cenaze çıkan yerde böyle mi denir?

— Ya ne diyeyim amca?

— Allah rahmet eylesin diyeceksin.

Keloğlan:

— Allah rahmet eylesin, sözünü tekrar ederek giderken, bir köpek ölüsünün yanından geçerken yoldan geçen bir başka adam Keloğlan'a yaklaşarak ensesine bir tokat da o vurur.

— Amca nedir benim suçum, her gelen beni tokatlıyor?

— Köpek ölüsüne 'Allah rahmet eylesin' denir mi?

— Ya ne diyeyim amca?

— Oh ne pis kokuyor, diyeceksin.

— Peki amca!

Keloğlan bu sözü tekrarlayarak, yoluna devam eder. Fırının yanına gelince, orada börek almakta olan kadınlar Keloğlan'ı duyunca almaktan vazgeçerler. Fırıncı dışarı çıkarak Keloğlan'ın ensesine bir tokat da o indirir.

— Ya ne diyeyim, amca?

— Oh ne güzel, oh ne güzel diyeceksin.

— Peki amca!

Keloğlan bu sözü tekrarlayarak giderken, kavga eden iki adama rastlar. Bunlar da Keloğlan'a:

— Devam edin, devam edin diyeceksin, derler.

Biraz ileride bir ayakkabıcı dükkanının önünden aynı sözleri tekrarlayarak geçerken, içerde deri sündürmekte olan ayakkabıcı deriyi sündüre sündüre koparır. Öfkeyle Keloğlan'ın ensesine bir tokat da o yapıştırır.

— Ya ne diyecektim amca?

— Çek de uzasın diyeceksin.

— Peki amca!

Başka bir dükkanın önünde çırağının kulağını çekmekte olan bir ustanın yanında aynı sözleri tekrarlayınca, usta çırağın kulağını koparır. Keloğlan bir tokat da ustadan yer.

— Ya ne demeliydim, usta?

— Hiiiç!

Keloğlan bu sözü duyunca annesinin kendisine hiç ısmarladığını hatırlar.

— Peki usta ver bir kilo hiç, der.
Padişah ve Oğulları
(Akdeniz Bölgesi, Hatay )

Bir zamanlar evli bir padişah varmış. Üç gün üst üste aynı rüyayı görmüş. Rüyasında bir adam kendisine - Başına bir musibet gelecek. Gençliğinde mi yoksa yaşlılığında mı gelsin istersin? diye sormuş.

Padişah eşine rüyasını anlatmış. Eşi ise padişaha:

- Başımıza ne gelecekse gençliğimizde gelsin yaşlılığımızda üstesinden gelemeyiz demiş.

Padişah ertesi gün yine aynı rüyayı görmüş ve

- Gençliğimizde gelsin demiş.

O günden sonra padişah her şeyini kaybetmiş. Artık başka bir padişahın yanına köle olarak çalışmak için eşi ve çocukları ile beraber yola çıkmışlar. Yolda önlerine bir dere çıkmış. Dereyi geçerken oğulları derede akıntıya kapılmışlar. Oğlunun birini çoban diğerini değirmenci bir adam kurtarmış ama padişahın ve eşinin bundan haberi olmamış. Padişah ve eşi artık köle olarak çalışıyorlarmış. Kadın bir gün kapının önünü süpürürken iki kapı bekçisinin konuşmasını duymuş. Bekçinin biri diğerine

- Sen nerelisin, annen baban kim? diye sormuş. Bekçi de:

- Annem, babam ve kardeşimle dereyi geçerken ben de akıntıya kapılmışım. Annemi babamı hatırlamıyorum. Beni bir çoban kurtarmış demiş. Diğer bekçi de:

- Ben de annemi babamı hatırlamıyorum, dereyi geçerken ben de akıntıya kapılmışım. Beni de bir değirmenci kurtarmış demiş.

Kadın elindeki süpürgeyi atmış ve ağlayarak

- Siz benim oğullarımsınız diyerek bekçilere sarılmış.

Kocası da dağa odun toplamaya gitmiş. Kadın, kocası gelir gelmez ona olanları anlatmış. Adam da oğullarına sarılmış ve ağlamaya başlamış. Adam ve kadın oğullarına hayatlarını anlatmaya başlamışlar. O günden sonra anne, baba ve oğulları hiç ayrılmadan mutlu mesut yaşamışlar.
Hanenis İle Göbelis
(Akdeniz Bölgesi, Hatay )

Eskiden bir keçi varmış. Bu keçinin iki tane de oğlağı varmış. Oğlakların adını ne koyayım diye düşünüp dururken aklına Hanenis ve Göbelis koymak gelmiş. Bu keçinin küçük bir de evi varmış. Oğlaklarını eve bırakıp otlanmaya gidermiş ve akşama kadar da gelmezmiş. Akşam eve döndüğünde oğlaklarına kapıyı açmaları için şöyle seslenirmiş.

- Hanenisimle Göbelisim kapıyı açın da mamanızı vereyim. Boynuzumda ot getirdim mememde süt getirdim dermiş.

Annelerinin sesini duyan oğlaklar kapıyı hemen açmışlar. Günler böyle sürüp giderken, kurdun biri keçiyi takip etmiş. Yine keçi otlanmak için evden ayrıldığında kurt keçinin evine gelmiş. Aynı keçi gibi

- Hanenisimle Göbelisim kapıyı açın da mamanızı vereyim. Boynuzumda ot getirdim mememde süt getirdim demiş.

Oğlaklar kapıyı hemen açmamışlar.

- Sen bizim annemiz değilsin! Sen aksın. Bizim annemiz karaydı demişler.

Kurt oğlakları kandıramadığını anlayınca gitmiş ve akşam olduğunda anneleri gelmiş.

Kurt doğruca bir gölet aramaya başlamış. Su göletini bulan kurt, gölette kendini iyice ıslatmış ve oradan da bir kömür ocağına gitmiş. Kendini kömür karasına boyayan kurt keçiyi izlemeye devam etmiş. Keçi evden ayrılır ayrılmaz evin kapısını çalmış ve

- Hanenisimle Göbelisim kapıyı açın da mamanızı vereyim. Boynuzumda ot getirdim mememde süt getirdim demiş.

Sesi duyan oğlaklar kapının deliğinden simsiyah görünen kurdu anneleri zannetmişer ve hemen kapıyı açmışlar. Kapının açıldığını gören kurt oğlaklardan birini tutmuş ve yutuvermiş. Diğer oğlak içeriye kaçıp saklanmış. Kurt evden ayrıldığında keçi eve gelmiş.

Annesine kapıyı açan oğlak, annesinin “Göbelisim hani?” sorusunu duyunca, olup biten herşeyi anlatmış. Keçi ağlamaya başlamış ve Göbelisi bulmak için evden çıkmış bir çobana rastlayan keçi

- Göbelisimi gördün mü? diye sormuş. Çoban:

- Yook demiş.

Biraz daha aramaya başlayan keçi bir kurda rastlamış. Keçi :

- Göbelisimi gördün mü? diye kurda da sormuş.

“Yok” cevabını alan keçi biraz ilerde tarlasıyla uğraşan çiftçiyi görmüş ve ona doğru ilerlemiş. Çiftçiye de aynı soruyu sormuş ve şöyle karşılık almış.

- Bir kurt orda yatıyor. Git ona sor demiş.

Bu cevabın üzerine keçi, kurdun yanına gitmiş ve ona da aynı soruyu sormuş. “Yok” cevabını alan keçi ona inanmamış.

Boynuzlarını kurdun karnına sokan keçi Göbelisini bulmuş ve onu kurdun karnından çıkarmış. Göbelisi de yanına alarak evine dönen keçi ve oğlakları mutlu mesut yaşamaya başlamışlar.
Altınlı Kız
(Akdeniz Bölgesi, Hatay )

Eskiden altınlı bir kız varmış…

Genç bir adam at almak istiyormuş. Bunun için köy köy gezip duruyormuş. Gezdiği köylerden birinde Altınlı Kız’ı görmüş ve çok beğenmiş. At falan aklından çıkmış ve doğrudan evine dönmüş. Babasına:

— Baba filan yerde bir kız var, altın saçılıyor. Git te onu bana iste, demiş.

Babası:

— Oğlum onu sana vermezler, demiş. Ama oğlan ısrar etmiş.

— Olsun bi kerecik iste, demiş babasına.

Adam kızı istemeye gitmiş. Kızın babası kızı vermiş ama bir haral (büyük torba) altın istemiş başlık parası olarak.

Bunun üstüne kız kendinden dökülen paraları toplayıp biriktirmeye başlamış. Kızın biriktirdiği altınların üstünü de oğlan tamamlamış ve kızın babasına vermiş.

Kızı gelin getirecekleri vakit ata bindirmişler ve yanında teyzesiyle birlikte yola çıkmışlar. Biraz ilerleyince altınlı kızın gözlerini oymuş teyzesi. Kızın fistanını kendi kızına giydirmiş ve gelin kıza da kızının fistanını giydirmiş. Kendi kızını ata bindirip oğlan evine gitmiş. Oğlan kızı görünce

— Bu benim nişanlım değil, ben bunu almam demiş. Alırsın almazsın diye kavga çıkmış ve sonunda oğlan kızı almamış. Aynı zamanlarda oduna giden yaşlı bir kadın ormanda sefil haldeki altınlı kızı bulmuş. Kıza;

— Noldu kızım sana? Kim yaptı? diye sormuş. Kız;

— Beni bu hale teyzem getirdi demiş ve başına gelenleri anlatmış. Yaşlı kadın

— O zaman seni evine götüreyim de iyileş, demiş. Kız;

— Bana her gün banyo yaptırırsan benden her gün altın dökülür, demiş. Yaşlı kadın kızı doyurmuş, onu iyileştirmiş.

Altınlı kız kendinden dökülen altınları toplayıp yaşlı kadına vermiş.

— Bunlarla evine yemek al demiş. Kadın altınları alıp pazara gitmiş ve gördüğü insanlarla bu altınlar karşılığında bir çift göz alacağım diye konuşmuş. Kime sorduysa “Bende yok” cevabını almış. Bir zaman sonra kzın teyzesiyle karşılaşmış ve altınların karşılığında göz almak istediğini söylemiş. Kadın “bende var” demiş. Altınları alıp evine dönmüş yaşlı kadın. Altın karşılığında aldığı gözleri altınlı kıza takmış yaşlı kadın. Gözleri takarken sağı sola solu sağa takmış ve kız şaşı olmuş.

Bir zaman sonra köye padişah gelmiş ve tüm köylülerin meydanda toplanması için buyruk vermiş. Altınlı kız:

— Sakın benden bahsetme, diye tembihlemiş yaşlı kadını.

Yaşlı kadın “tamam” demiş ama meydana gider gitmez:

— Filan yerde böyle bir kız var, o da gelsin, demiş. 

— Padişah kızın gelmesi için buyruk vermiş. Kız da:

— Ayağımın altına yol boyunca halı döşerseniz gelirim, demiş.

Padişah halıyı döşettirmiş. Kız halının üzerinden meydana doğru ilerlerken üzerinden altınlar dökülüyormuş. Köylüler dökülen altınları kapışmışlar.

Tekrar at aramaya çıkan altınlı kızın nişanlısı kızı görmüş ve kızın yanına gelmiş. Padişaha:

— Bu benim nişanlımdı, demiş.

Kızı almış ve evine dönmüş. Düğün yapmışlar ve mutlu mesut yaşamaya başlamışlar.
Karga
(Akdeniz Bölgesi, Hatay )

Eskiden padişahın bir oğlu varmış. Oğlunu at alması için saraydan göndermiş. Oğlan at almak için gittiği yerde bir kız görmüş. At almayı falan unutmuş ve babasının yanına dönmüş.

- Baba filan yerde bir kız var onu bana al demiş. Padişah:

- Oğlum o kızı sana vermezler demiş. Oğlan:

- Olsun yine de bir iste demiş.

Padişah gitmiş kızı istemiş. Kızı vermişler ama başına bir “Hedik” koymuşlar ve kızı bir kavak ağacının başına oturtmuşlar.

Aynı çağlarda bir adamın yedi kızı varmış. Baba büyük kızına

- Git de pınardan bir cere su getir demiş.

Kız su getirmek için pınara gitmiş ama oradaki ışığı görünce merak edip başını yukarı kaldırmış. Bir de ne görsün kavağın başında ışık saçan bir kız var. Kızdan öyle çok ışık saçılıyor ki su almak için gelen kız ışıklı kıza demiş ki

- Beni de yanına al

Işıklı kız:

- Olmaz hediğimi kırarsın demiş ve kızı yanına almamış.

Işıklı kız oturup dururken kızın küçük kardeşi gelmiş ve o da kızı görünce aynı şeyleri söylemiş. Işıklı kız onu da yanına almamış. Baba meraklanmış ve bir diğer kızına demiş ki

- Kızım sen git de su getir. Hem ablalarına da bakbakalım nerdeler demiş.

O da gitmiş ve görmüş ışıklı kızı. Demiş ki

- Beni yanına al saçlarını temizleyeyim demiş. Işıklı kız:

- Olmaz hediğimi kırarsın sonra da padişahın oğlu beni almaz demiş. Kız ısrar etmiş.

- Ellemem hediğini demiş. Işıklı kız ikna olmuş ve kavağa

- Eğil kavağım eğil demiş.

Kız kavağa çıkınca ışıklı kız tekrar

- Doğrul kavağım doğrul demiş ve kavak eski haline dönmüş.

O kız da dönmeyince baba bir diğer kızını göndermiş. O kız da kavaktaki kızı ve saçtığı ışığı görünce şöyle demiş.

- Hüsnüm güzel ben güzelim, ben bu suda ne gezerim.

Ve elindeki cereyi yere çalarak oradan uzaklaşmış. Işıklı kızın yanındaki kız ışıklı kızın saçının teline dokununca hedik kırılmış ve kız artık ışık saçmamaya başlamış.

Işıklı kızı almak için gelen padişahın oğlu kızın ışık saçmadığını görünce şöyle demiş

- Bu benim nişanlım değil, ben bu kızı almam.

Ve oradan uzaklaşmış. Buna çok üzülen ışıklı kız

- Hediğimi gırnak aldı, konduğum dallar çürüsün demiş ve kargaya dönüşmüş. O günden sonra karganın konduğu bütün dallar ağaçlar çürümüş.