ÜÇ GAZI YİYEN KELOĞLAN	 
(İç Anadolu Bölgesi, Yozgat)

Evel zaman içinde, galbur saman içinde… Cinler cırıt oynarkene eski hamam içinde…

Bi Keloğla’ınan bi anası var ımış. Anasının üç gazı var ımış. Bi de koyün patişa var ımış. Patişah da bi elan yapmış ki.

− Gızımın üç beni var. Bu üç beni kim bilirse ona verecam, deyi… Keloğlan’a da anası demiş ki, çayları şekerleri bitmiş:

- Oğlum, şu gazın birini gotür de çay şeker al. Eve yağ ne al. O da gotürmüş patişan sarayının onüne.

- Gaz satıyom, gaz alan yoh mu? Gaz satıyom, gaz alan yoh mu? Aşamaca dolandırmış elinde. Ordan sona… Patişan hanımının yüra acımış.

- Getir Keloğlan, gazını ben alıyım. Dile dilani de benden ne dilersen!

- Abla, demiş. Ben senden ne dileyim? Gızıyın üç beni var ımış. Birini söylersen… Dilam bu, demiş. Demiş ki patişan garısı:

- Sanki patişah Keloğlan’a gız mı verecek! Deyim getsin. demiş. Gızın beninin birini söylemiş. Ordan kos kos gelmiş, eve gelmiş. Anası demiş ki:

- Hani Keloğlan, öte beri?

- Ana, böyle böyle etdim. Patişan gızının benini sordum, gazı verdim de demiş.

- Allah belanı versin, Keloğlan!, demiş.

- N’orecan elin, patişan gızını! Bize ne patişan gızından!

- Yoh ana, patişan gızını alacam ben, demiş.

- Oğlum, patişah sana gız mı verir?

- Alırım ana ben, demiş.

- Öyleyise şu gazın birini gotür de, demiş. İkinci gazı, onu da almış, gotürmüş patişan sarayının onüne.

- Gaz satıyom, gaz alan yoh mu? Gaz satıyom, gaz alan yoh mu? Gine aşamaca verememiş bi yere. Gine patişan hanımı çağarmış:

- Getir Keloğlan, ben alıyım, demiş. Gine demiş:

- Dile dilani! Gine,

- Gızıyın

İkinci benini söylersen, tamam, gazı veriyom, demiş. Gızın ikinci benini de sormuş. Ordan gine dönmüş koye. Gine gelmiş eve boş. Demiş ki:

−Allah belanı versin Keloğlan, demiş. Şu tek gaz galdı. Onu baylı gotür de eve şeker, yağ al, gazza al. N’orecik? Onu da almış, gine varmış patişan sarayının onüne.

−Gaz satıyom, gaz alan yoh mu? Gaz satıyom, gaz alan yoh mu?” Bu neyise… Şeytmiş, o gazı da gotürmüş patişan hanımına, gızın üçüncü benini de sormuş. Ordan yola düşmüş, geliyomuş. Yolda gelirkene vezirin oğluna rastlamış. –atınan-

- Neriye’diyon, demiş. Keloğlan, vezirin oğluna. Vezirin oğlu da demiş ki:

- N’orecan Keloğlan? Derdime dert dağalsin, yarama melhem dağalsin. Sen benim neriye getdiğimi…

- Ben, demiş. Senin derdine derdim, yarana melhemim. Ben senin neriye getdiğini biliyom, demiş. Emme patişah da gızının benini bilmiyenlerim boynunu cellat ediyomuş. Ordan, neyise… Düşmüş vezirin oğlunun yanına, gelmiş.

- N’orecik? demiş. Demiş ki vezirin oğluna.

- Sen, içeri giren, patişah sana taltif eder. Sen vezirin oğlusun. “Ben yatağa mindere oturmam, benim cariyem var. Benim cariyem gelsin, cariyemin üsdüne oturacam,” de. demiş. Şindi… “Bunun cariyesi kimimiş, gelsin!” deyinci Keloğlan gelmiş, yüzünün üsdüne yatmış. “Ben,” demiş.

- Gızın benlerini bilyom. Patişah sorarken ben altından söylerim, sen üsdümden patişa söylen, demiş

- Öyle mi, öyle…. Keloğlan gelmiş, yüzünün üsdü yatmış. Vezirin oğlu Keloğlan’ın üsdüne gurulmuş. Bağdaş gurmuş, oturmuş. Şimdi patişah, vezirin oğlunu garşısına almış. Yemişler, içmişler… Demiş ki:

- Bah, vezirin oğlu! Benim üç şartım var, bilmezsen boynunu cellat ederim. “Tamam” demiş. “Gendimden eminim, ben biliyom.” Öyle mi öyle… Şimdi patişah gızın benlerini sormuya başlayıncı vezirin oğlu başlamış Keloğlan’ın etlerini cimciklemiye. Keloğlan sıçıramış, gahmış:

- O ne Keloğlan?

- Patişam, demiş. Sen bayahdan beri*vezirin oğluna soru soruyon, o benim etlerimi çekdi çekdi gopartdı. “Sen biliyomuşsun, söyle,” deyin, demiş.

- Sen biliyon mu? Sen söyle, demiş.

- Ben biliyom, demiş.

- Söyle bahıyım, demiş.

- Biri, demiş. Alnının ortasında. Biri goğsünün çatında. Biri de gobanin başında. Üç beni var gızıyın, demiş.

- Eyvah, Keloğlan! Ben gızı sana nası veriyim? Bildin a ben bu gızı gine vezirin oğluna veririm. Sana vermem. Keloğlan a, demiş. “Hele neyise,” demiş. Keloğlan, demiş. Benim bi şartım daha var. “Ben, demiş, “Sizin bi garanlıh oduya yatânızı ederim, vezirin oğluyunan, demiş. Gız gelir hanginizin goynuna girerse gız onun olur, demiş.

- Tamam, demiş. Keloğlan’ın on guruşu var ımış. Beş guruşuna bi golonya almış, beş guruşuna leplebi almış. Şimdi… Aşam olmuş, vezirin oğluyunan Keloğlan’ın yatanı bi oduya etmişler. Keloğlan’ınan vezirin oğlu patişan gızını bekliyomuş. Patişan gızı gelecek, hangisinin goynuna girerse onun olacamış. Ordan sona, aşam olmuş, garanlıh gavuşmuş. Patişan gızını bekliyolar ımış, gelecek… Bekliyolar ımış, gelecek… Bunlar, ikisi de, dararmışlar. N’orecik, n’orecik… Vezirin oğlu demiş ki:

- Keloğlan, ben bi darardım ki!, demiş.

- N’orecik ya? Ben de darardım, demiş ki:

- Yatağa pisle, demiş.

- Ulan, şimdi patişan gızı gelir. Olur mu? “Niye olmasın?” demiş. Sen yatağa pisle.” demiş. Şimdi… Vezirin oğlu yatağa pislemiş, Keloğlan başlamış miçil miçil leplebi yemiye. “Ne yiyon?” demiş. “Keloğlan,” demiş, “şimdi gız gelecek, n’orecik?” demiş.

- Pislediğim pisliği geri yiyom,” demiş.

- Olur mu Keloğlan!

- Niye olmasın, demiş. Ulan… Ecik yemiş memiş vezirin oğlu, demiş ki:

- Ulan, yiyemiyom ben Keloğlan! Sen nası yiyon? Keloğlan da leplebi yiyomuş halbıysa*. Yatağa döşşa golonya sürüyomuş.

- Ne sürüyon? demiş ki:

- Pislediğim pisliği yatağa döşşa sürüyom. Patişan gızı gelinci neriye yatacah? Neyise… Bu yatağa döşşa golonya sürüyomuş, vezirin oğlu da pisliği sürüyomuş. Bi de gız gelmiş. Keloğlan’a varmış, mis gibi kohuyo yatah. Vezirin oğluna varmış, tüm pislik… Yatah tüm pislik kohuyo.

- Üf! Demiş, pis kel! demiş. Gafası da kohuyo gendi’bi. Kel! demiş. Varmış, Keloğlan’ın goynuna girmiş. Zabahletiyin gahmış, bahmışlar ki patişan gızı Keloğlan’ın goynunda. Vezirin oğlunun eli boşa çıhmış. Keloğlan patişan gızını almış. Patişah, gırh gece gırh gunüz duğün etmiş gızına. Keloğlan, üç gazınan patişan gızını almış. Yemiş, içmiş, hoş mıradına geçmiş.


*bayahdan beri: deminden beri

*halbıysa: halbuki