Altın Perçemli Oğlanla Altın Perçemli Kız
(Akdeniz Bölgesi, Isparta)

Köpek Eniği Doğuran Kız

Bir varmış, bir yokmuş... Bir adamın üç kızı varmış. Bu kızlardan büyüğü:

–Ben padişahla evlenirsem ona yemek, aş pişireceğim, demiş.

Ortanca:

–Ben padişahla evlenirsem, halı kilim dokuyacağım, demiş.

En küçük kız ise:

Ben padişahla evlenirsem, ona altın perçemli oğlanla, altın perçemli kız doğuracağım, demiş.

Kızların üçü de padişahla evlenmişler. Büyükler sözlerinde durmamışlar. Küçük kız ise gebe olmuş. Ablaları bunun gebe kalışını hiç çekememişler. Küçük kızın doğum sancısı tutunca iki tane köpek eniği hazırlamışlar. Kız, biri kız, biri oğlan iki tane çocuk doğurmuş. Ablaları da çocukları alıp, yerlerine köpek eniklerini koymuşlar. Çocukları da almışlar dağda bir ine bırakmışlar. Padişaha müjde etmişler:

–Karın bir köpek eniği doğurdu diye. Padişah da:

–Üç yolun ayrımına yarı beline kadar gömün. Gelen geçen üstüne tükürsün. Taş atsın, demiş.

Kızı alıp gidip üç yolun ayrımına gömmüşler. Gelen geçen tükürür, taş atarmış. Çocukları da inde bir keçi her gün gelir emzirirmiş. Keçi, çocukları emzire emzire büyütmüş. Keçi çobanının karısı, da kocasına:

–Yahu bu keçi sütünü de çekmedi, sütü de yok. Bu keçiye ne oluyor? Bir takip et, demiş.

Çobanla karısı keçiyi takip etmişler. Çocukları emzirirken inde keçiyi yakalamışlar. Çobanın da hiç çocuğu yokmuş. Çocukları oradan almışlar büyütmüşler. Çoban, çocuklara orada bir çadır kurmuş. At vermiş, tüfek vermiş. Oradan göçmüş gitmiş. Çocuklar orada kalmış.

Padişah da ava çıkarmış. Çocukla birlikte avlanmaya başlamışlar. Çocuk da, o kadar güzelmiş ki, padişah hayran kalmış. Eve gelir karılarına ezinirmiş.

–Ben avda bir oğlan gördüm. Biriniz aş pişirecem dedi geldi. Biriniz halı kilim çözecem diye geldi. Biriniz de çocuk doğuracam diye geldi, köpek eniği doğuruverdi deyip, onların yüzlerine vururmuş.

Kadınlar şüphelenmişler. Padişahın avlandığı yerleri aramaya cazı karısı göndermişler. Ararken çadırı görmüş. Kadın, çadıra girmiş. Çadırda kızı görmüş. Kız ile konuşurken, kız başlarından geçenleri bir bir anlatmış. Kadın o zaman:

–Ay yavrum! Devler içinde bir bülbül var. Onu getirseniz de şoraya koysanız. Sana bir can yoldaşı olur, demiş. Kız da:

–Ben kardeşim gelince ona söyler getirttiririm, demiş.

Akşam olup da kardeşi çadıra gelince, hiç yüzüne bakmamış. Somurtmuş durmuş. Oğlan, kızın derdini sorunca, Kız:

–Devler içinde bir bülbül varmış. Onu bana alıp gelirsen, bana can yoldaşı olacak, demiş.

Oğlan, hemen oradan yola düşmüş. Yolda üç kız karşısına gelmiş:

–Nereye gideceksin yiğit? demişler. Oğlan da:

–Devler içinde bir bülbül varmış. Onu alıp kardeşime vereceğim, demiş. Kızlar:

–Devler seni yer, deyince Oğlan:

–Yerse yesin. Ben gideceğim, demiş. O zaman kızlar:

–Şu iğneyi, şu kili, şu sabunu al. Giderken yolda açık kapı var ört. Örtük kapı var, aç. Kırk kapının arkasında kafeste, bülbülü kapınca kaç. Dönüp arkana bakma sakın, demişler.

Oğlan, gitmiş. Örtük kapıyı açmış. Açık kapıyı örtmüş. Bülbülü alınca oradan hemen kaçmış. Kaçarken devlerin haberi olmuş. Arkasından kovalamaya başlamışlar. Devler, yaklaşınca kili atmış. Koca bir kil dağı olmuş. Devler, onu geçmişler. İğneyi atmış. Koca bir iğneli dağ olmuş. Devler tabanlarının altını yalaya yalaya onu da geçmişler. Oğlan sabunu atmış. Koca bir sabun dağı olmuş. Sabundan ayakları kaymış, düşmüşler. Çıkamayıp, geri dönmüşler. Kapılara ünlemişler:

–Örtük kapı tut, demişler. Kapı da:

–Niye tutacakmışım ki? Örtüle örtüle öldüm. O, beni açıverdi, demiş. Açık kapıya:

–Açık kapı tut, demişler. Kapı da:

–Açık dura dura öldüm. Allah razı olsun örtüverdi. Niye tutacakmışım? demiş.

Oğlan, oradan bülbülü almış gelmiş kardeşine vermiş. Padişahla ava çıkmaya devam ediyormuş. Padişah karılarına yine eziniyormuş. Kadınlar, oğlanın devler ülkesinden döndüğünü anlamışlar. Analarını tekrar yollamışlar. Kadın, çadıra yine gelmiş:

–Ay kızım devler içinde yedi elma var. Bir de onu getirseniz de şuraya assanız. Daha bir güzel olur, demiş. Kız da:

–Ben kardeşime getirttiririm, deyip, kadını uğurlamış.

Akşam olup da kardeşi çadıra gelince, hiç çadırdan çıkmamış, kararmış durmuş. Kardeşi derdini sorunca:

–Devler içinde yedi elma varmış. Onu bana alıp gelirsen iyi olurum demiş.

Oğlan tekrar yola çıkmış. Yolda o kızlar, yine önüne çıkıp, yine aynı şeyleri söylemişler. Oğlan, devlerin yanına gitmiş. Elmayı alıp gelip kardeşine vermiş. Aradan iki üç gün geçince kadın kızın yanına yine gelmiş:

–Ay kızım devler içinde Zülfü Keman Kızı var. Onu alsanız gelseniz. Hem kardeşinle evlenir, hem de sana can yoldaşı olur, demiş.

Akşam olup da oğlan çadıra gelince kız yine yüzünü karartmış. Kardeşi derdini sorunca:

–Devler içinde Zülfü Keman Kızı varmış. Onu alıp gelsen. Hem senin karın olur, hem de bana can yoldaşı olur, demiş.

Oğlan aynı şekilde devlerin yanından Zülfü Keman Kızını alıp gelmiş. Çadıra koymuş. Oğlan, padişahla ava çıkmaya devam etmiş. Padişahın yanında arkadaşlarıyla beraber yiyip içiyormuş. Bir gün Zülfü Keman Kızı:

–Ay oğlan! Sen arkadaşlarının yanında yiyip içiyorsun. Bir gün de sen onları çağır da biz onları ağırlayalım, demiş.

Zülfü Keman Kızı, bir güzel sofra hazırlamış. Arkadaşlarını ve padişahı yemeğe davet etmişler. Yiyip içmişler tam doyacakları sırada, sofraya son olarak, tavuğu kesip tüylü tüylü koymuş. Padişah:

–Yahu bu tavuk da böyle yenir miymiş? deyince Zülfü Keman Kızı da:

–Analar da köpek eniği doğurur mu? demiş. Padişah ,sofradakilere:

–Siz bir dışarıya çıkın da ben bu olayı bir anlayayım, deyip, arkadaşlarını dışarıya çıkartmış ve:

–Kızım senin lâf nereye varıyor?

–Siz bunu yerseniz, analar da köpek eniği doğurur. Yenmezse analar da köpek eniği doğurmaz. Bak şu oğlun, şu da kızın. Allah nasip ederse ben de gelininim, deyip olanları anlatmış.

–İki evinde var cazı karısı, bir de yol ayrımına gömdüğün bu çocukların anaları, gelen de taşlıyor giden de taşlıyor. Gidiyor bir de oğlun taşlıyor, demiş. Padişah:

–Yürü gidelim, deyince, Zülfü Keman Kızı:

–Ben doğrudan doğruya gitmem. Analarını çıkarırsan, kırk gün kırk gece yürsen, öbür karılarla analarına kırk katır, kırk satır verirsen, bana da kırk gün kırk gece düğün edersen öyle gelirim, demiş. Onlar ermiş muradına biz gidelim Bolavadine...