DADIBOLA
(İç Anadolu Bölgesi, Kırıkkale)

 

[DADIBOLA]

Bir varmış, bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur zaman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken anam düştü beşikten, babam düştü eşikten, ben çorbayı içtim kaşıklan.

Zamanın birinde, bir dağda yaşayan bir köylü varmış. Bu köylünün üç tane kız evladı varmış. Dördüncü çocuğu da kız olmuş ve bu çocuğu erkek gibi yetiştirmeye karar vermiş. Hatta ona erkek ismi vermiş. Onu öyle bir yetiştirmiş ki erkeklerin yapamadığını o yapıyormuş. Ok atmada birinci, kılıç kuşanmada en iyiymiş. Zamanının erkeklerine taş çıkarırmış. Babası erkek gibi yetiştirdiği kızıyla gurur duyarmış.

Zaman ilerledikçe o zaman çıkan savaşlara padişah emriyle asker toplanıyormuş. Her evden bir erkek orduya alınıyormuş. Bu evde de tek erkek baba olduğundan kara kara kızlarını kime emanet edeceğini düşünürmüş. Erkek gibi yetiştirdiği kızı, onun bu hâline çok üzülmüş ve ne olduğunu sormuş, babası da durumu anlatmış kızına.

Kızı, babasının hâline dayanamamış ve babasının yerine askere gitmeye karar vermiş. Babası bu fikre pek yanaşmamış:

— Senin kız olduğun anlaşılırsa hâlimiz nice olur, demiş. Kız da babasına köpeğinin ona yardım edeceğini söylemiş. Köpeğinin adı Dadıbola imiş. Konuşulanları anlıyor ve gidip sahibine anlatıyormuş. Kızın en büyük yardımcısıymış. Babası kızına öğüt vermiş:

— Kimseyle güreş tutma, hamamda kalabalığa karışma, herkese sırrını verme, demiş.

Kız askere gitmiş ve birliğine teslim olmuş. Askerlerin içinden seçme yapılmış. Bu seçilenler sarayda hizmet bölümüne gönderilmiş. Padişahın oğlu gelen askerlerin içinde o kızı görmüş ve ilk bakışta onun kız olduğunu anlamış, ama bunu nasıl kanıtlayacağını bilememiş.

Padişahın oğlu dayanamamış ve annesinden yardım istemiş. O da:

— Kızı bir piknik yapılabilecek bir yere davet et. Biraz da zahmetli işler bul. Soğan soyma, fasulye ayıklama gibi. Yemek işinden hiç anlamadığını söyle. Eğer hemen girişirse bil ki kızdır, demiş.

Padişahın oğlu aynısını yapmış. Ama kız hiç oralı olmamış. Padişahın oğlunun planı suya düşmüş. O da tekrar annesinin yanına gitmiş ve başka bir fikir istemiş. Bu defa annesi:

— Ocağa büyük bir kazanla süt koydur, süt kaynasın. Tam taşmaya başlayınca kalkıp da sütü ateşten alırsa bil ki o kızdır, demiş.

Süt kaynamış, taşmış ama padişahın oğlu indirmiş. Kız hiç oralı olmamış yine. Annesi bu sefer oğluna kızla güreş tutmasını söylemiş.

Kız, babasının verdiği öğüdü unutmuş, oğlanla güreşmeye razı olmuş. Bir erkek gücüyle bir kadın gücünün bir olmadığını hissetmiş. Bunlar güreşirken kızın dişi kırılmış, padişahın oğlu da dişinin yerine bir tane inci takmış.

Askerler terhis olup memleketlerine gitmiş. Kız da giderken padişahın oğluna bir not bırakmış. Notunda:

Oğlan geldim, kız giderim.

Dadıbola ile padişahın oğlunun

Önünden vız giderim, demiş.

Bu notu okuyan oğlan doğru annesinin yanına gitmiş:

— Ben sana demedim mi anne o asker kızdı, diye demiş. Padişahın oğlu o kıza âşık olmuş. Gidip o kızı bulmaya karar vermiş. Padişahın oğlu çerçici kılığına girip kızı aramaya gitmiş. Kızlar, çerçiciye:

— Aynan var mı diye sormuşlar. Çerçici de:

— Var, demiş ve aynayı çıkarmış. Bizim kız aynayı eline alıp kendine bakınca gülmüş. Gülünce padişahın oğlu kızın dişindeki inciyi görmüş ve onu tanımış. Evlerinin neresi olduğunu sormuş ve kervanını kapının önüne çekmiş. Kendini tanıtmış ve kıza talip olmuş. Ama ondan önce kurduğu tuzakları anlatmış ve kızın bunları nasıl anladığını sormuş. Kız da köpeği Dadıbola sayesinde her şeyi öğrendiğini, köpeğinin gelip kendisine anlattığını itiraf etmiş.

Sonra evlenmeye karar vermişler. Kırk gün kırk gece düğün yapmışlar. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine…