Bildik
(İç Anadolu Bölgesi, Sivas)

BİLDİK

Bir varmış, bir yokmuş. Bildik adında bir oğlan varmış. Bir gün köydeki kızlardan bir kaçı Bildik’in yanına gelmişler.

— Biz odun toplamaya gidiyoruz. Sen de bizimle gel, demişler.

Bildik:

— Anam hedik* yapmıştı. Gidip biraz getireyim de yolda yeriz, demiş.

Eve gidip biraz hedik getirmiş. Hep beraber yola çıkmışlar. Giderken yolda bir çeşme görmüşler. Çeşmenin başında biraz dinlenmişler, hedik yemişler, su içmişler.

Kızlar, birden:

— Çok geç kaldık. Hemen odunları toplayıp eve dönmemiz lazım, demişler.

Bildik:

— Ben odun toplamam. Siz benim yerime de toplayın. Madem hediğimi yediniz, işimi de siz yapın, demiş.

Kızlar kabul etmişler. Bildik, odun toplamadan kenarda öylece oturmuş. Otururken yaşlı bir kadın görmüş. Kadın, bunlara doğru geliyormuş. Meğerse bu kadın, insan yiyen biriymiş.

Kızlara:

— Kızlar, odun toplamaya mı geldiniz, demiş.

Kızlar da:

— Evet, demişler.

Yaşlı kadın:

— Akşam karanlığı çöktü. Eve gidemezsiniz. Bu gece benim misafirim olun. Yarın sabah erkenden odunlarınızı toplayıp gidersiniz, demiş.

Kızlar, kendi aralarında:

— Eyvah! Bildik odun toplamadığından akşama kaldık. Bu gece burada kalırsak ya kadın bize bir şey yaparsa, demişler.

Bildik, bunların dediğini duymuş.

— Bir şey olmaz. Gelin, kadınla gidelim, demiş.

Hep beraber kadının mağarasına gitmişler.

Kadın, hepsine bir yatak sermiş. Yorgun oldukları için uyumaya başlamışlar.

Yaşlı kadın seslenmiş:

— Kim uyuyor, kim uyanık?

Bildik demiş ki:

— Herkes uyuyor, bir Bildik uyanık.

Yaşlı kadın:

— Bildik niye uyanık?

Bildik:

— Anam bana geçen akşam bu saatlerde nohut kaynatmıştı. Onu hatırladım, canım istedi de o yüzden uyuyamadım, demiş.

Yaşlı kadın da:

— Dur, sana nohut kaynatayım da uyu, demiş.

Kadın, nohut kaynatmış, birlikte yemişler, tekrar yatmışlar. Biraz zaman geçtikten sonra Bildik:

— Ana! Çok susadım, demiş.

Kadın:

— Peki, ne yapayım, diye sormuş.

Bildik:

— Git, bana dereden su getir, demiş.

Kadın da:

— Ne ile getireyim suyu, demiş.

O da:

— Kalbur ile getir, demiş.

Kadın, kalburu aldığı gibi doğru dereye gitmiş. Kalburu suya daldırdıkça kalbur dolmamış. Ne yaptıysa, ne ettiyse olmamış. Kadın, bunun üzerine başlamış kalburun deliklerini doldurmaya. Entarisinden parça koparıp kalburun deliklerini tıkasa da bir türlü suyu dolduramamış.

Bildik, kadını suya gönderir göndermez hemen kızları uykudan uyandırmış. Evlerine yollamış. Kendisi de yorganı başına çekmiş, uyuyormuş gibi yapmış.

Kadın, suyu dolduramadığı gibi bir de perişan olmuş. Mağaraya geri dönmüş. Bir de bakmış ki kızlar yok!

— Bildik! Hani ya kızlar, demiş.

Bildik de:

— Ana, ben biraz önce uykuya daldım. O sırada kızlar kaçmış demek ki, demiş.

Kadın da:

— O zaman ben de seni kızartır yerim, demiş.

Hemen Bildik’i yakalayıp çuvala koymuş, ağacın birine asmış. Bildik’i pişirmek için odun toplamaya gitmiş.

Bildik, kendi kendine; “Kızlar kaçtı, kurtuldu. Ben şimdi ne yapacağım,” demiş.

Birden aklına cebindeki bıçak gelmiş. Bıçağını çıkarıp çuvalı yırtmış, yere düşmüş. Hemen kadının oradaki danasını çuvala koyup yeniden ağaca asmış. Ondan sonra da dama çıkmış. Bir de bakmış ki kadın sırtında odunla geliyor.

Kadın eve gelip ocağı odunla doldurmuş. Bildik de bacadan ateşin üstüne toprak atmış, söndürmüş. Kadın, toprağı atanın tilki olduğunu zannetmiş.

— Tilki, kalkarsam seni dişimin kovuğuna koyarım, demiş.

Bildik de kadını dama çıkarmak için uğraşıyormuş. Bu defa da damda gezinmeye başlamış. Kadın, bu gezeni fare sanmış.

— Fare, kalkarsam seni dişimin kovuğuna koyarım, demiş.

Derken, kadın şişleri kızdırmış, çuvala batırmış. Batırır batırmaz da dana böğürmeye başlamış. Kadın, dananın sesini duyunca dövünmeye başlamış.

— Bildik, beni danamdan ettin, diye bağırmış.

Bildik de kadının mağarasında ne var, ne yok alıp uçurumun kenarına götürmüş. Kadına:

— Ana! Neyin var, neyin yok, hepsini atacağım, demiş.

Kadın, bunu duyunca iyice kızmış, Bildik’e saldırmış. O da tam kadın geldiği sırada kenara çekilmiş. Kadın uçurumdan aşağı yuvarlanmış, ölmüş. Bildik de kadının neyi varsa yüklenip köyüne dönmüş. Mutlu, mesut yaşamış...

 


*  hedik: Kaynatılmış buğday, bulgur, mısır vb. şeyler.