Çoban Ali
(Doğu Anadolu Bölgesi, Elazığ)

Eski zamanlarda bir köyün çobanı varmış, bu çobanın adı Ali imiş. Çoban uzun zamandır o köyde çobanlık ediyormuş. Ali sürekli hayvanlarla ilgileniyormuş, başka bir şey bilmiyormuş. Ali her gün öğle vakti olunca sürüyü sağma yerine getirir,  köylüler de hayvanlarını sağarlarmış.

Köyde sürüye hayvanlarını katan bir tane de Cadı Naciye varmış. Cadı Naciye ne zaman keçilerini sağmaya gelse, bir de bakıyormuş ki keçilerinden biri sağılmış. Birkaç gün böyle devam etmiş, en sonunda Cadı Naciye dayanamamış, gelip çobanın karısına durumu anlatmış:

— Komşu, ben kaç gündür bakıyorum keçilerimden biri sağılmış,  eşine söyle etmesin eylemesin bize acısın, benim keçimi sağmasın. demiş. Kadın gelmiş Cadı Naciye’nin söylediklerini iletmiş, adam:

— Ben sağmadım, demiş. Aradan bir hayli zaman geçmiş. Naciye yine çobanın karısının yanına gelmiş, siteme başlamış:

— Komşu benim keçim hala sağılıyor, inanmıyorsan gel de kendi gözlerinle gör. demiş. Çobanın karısı gelmiş bakmış ki keçi sağılmış. Gidip eşine:

— Ali, Allah’tan kork, sen niye Naciye’nin keçisini sağıyorsun, demiş. Çoban da demiş ki:

— Kadın ben on beş yıldır çobanım, kimsenin keçisine el uzatmadım. Olay orada kapanmış.

Ertesi gün olmuş. Çoban Ali sürüyü sağma yerine götürmüş. Hayvanları olanlar da yavaş yavaş sağma yerine gelmişler. Ali de o gün keçiyi takip etmeye karar vermiş. Sürüye göz gezdirirken bir de bakmış ki Cadı Naciye’nin keçisi sürüden ayrılıyor. Hemen takibe başlamış. Epeyi takip ettikten sonra durmuş. Bir de bakmış ki bir ağacın altında küçük bir kurt yavrusuna süt veriyormuş. Çoban Ali bu duruma şaşırmış, keçinin yanına gitmiş. Keçi konuşmaya başlamış. Bir zamanlar güzel bir kız olduğunu ama Cadı Naciye tarafından keçiye dönüştürüldüğünü bir de yavrusu olduğunu ve onu da kurda dönüştürdüğünü söyler. Çoban Ali bu durum karşısında ne yapacağını bilmez.

Çoban Ali günler geçmiş bir ağacın altında uzun uzun düşünmeye başlamış. Keçiye nasıl yardım edeceğini düşünmüş. Tam o sırada keçi gelmiş, durduğu ağacın altında bir torba dolusu altın olduğunu, eğer yardım ederse onun olacağını söylemiş. Keçi ile Çoban Ali plan yapmaya başlamışlar.

Bu arada cadı kadın Naciye hiç boşta durur mu? Hemen altınları duyar duymaz gece yarısı ağacın altındaki torbayı almış kaçmış. Ertesi gün Çoban Ali’nin evine gelmiş, ona keçisini vereceğini söylemiş. Çoban Ali şaşırmış. Ancak, Cadı Naciye keçinin sütünü kesmiş. Keçi ağlamaktan ölmüş. Aradan uzun bir zaman geçmiş. Çoban Ali, keçinin söylediği ağacın oraya gelmiş.  Ağacı kazmış ancak ağacın etrafında hiç altın yokmuş. Allah’a yardım etmesi için dua okumuş. Allah tarafından ağaç dillenmiş ve Cadı Naciye’nin altınları aldığını söylemiş.

Bu arada Cadı Naciye altın torbasını açmış, bir de ne görsün torba dolu yılan. Hemen torbanın ağzını kapatmış. Çoban Ali’nin evine gitmiş, bacasından aşağı torbayı salıvermiş. Bir gürültü duyan Çoban Ali, bacaya doğru gitmiş bakmış ki bir torba içini açmış. Altınları görünce Allah’a şükretmeye başlamış. Cadı Naciye, Allah tarafından cezalandırılıp keçiye dönüşmüş. Bu duruma şaşıran köylüye Çoban Ali her şeyi anlatmış.

Çoban Ali, köylüye altınların bir kısmını dağıtmış. Keçi de süt vermez olmuş. Çoban Ali karısına:

— Bak hanım hak yersen haksız olursun. Çoban Ali, yine eski günlerdeki gibi mutlu, huzurlu çobanlık yapmış.