Mintik Kız
(İç Anadolu Bölgesi, Sivas)

Bir varmış, bir yokmuş. Bir ananın babanın iki kızı varmış. Biri büyük, biri küçükmüş. Küçüğün adı, Mintik Kız imiş.

Bir gün mahallenin kızları toplanmış, madımağa gideceklermiş. Büyük kız gidince küçük kız ağlamaya başlamış.

— Abla, ne olur ben de gideyim, diye ablasına yalvarmış. Onlar da:

— Yok. Sen küçüksün, bizimle dolaşamazsın, diye gelmesini istememişler.

Çocuğun ağlamasına dayanamamışlar. Toplanmış, madımağa gitmişler. Madımağa gidenler içinde Mintik Kız gibi iki tane daha varmış. Şura senin, bura benim madımak toplaya toplaya bir çeşmenin başına varmışlar. Orada yemeklerini yemişler. Küçüklerin uykusu gelmiş, orada çeşme başında uyumuşlar. Büyükler demiş ki:

— Bunlar burada uyusun. Biz sağdan, soldan biraz daha madımak toplayalım, gelince de bunları buradan alalım.

Küçükler çeşmenin başında uyurken, büyükler madımak toplamaya devam etmişler. Büyükler bir tepeyi aşar aşmaz, küçük kızlar uykudan uyanmışlar. Ablalarını aramış, taramış; bulamamışlar. Gece olmuş, yıldızlar çıkmış. Büyük kızlar eve geri dönmüşler. Ailelerine, “Kızlar geldi mi?” diye sormuşlar. Onlar da “Gelmediler.” demişler.

Köylüler fenerlerle aramaya başlamışlar. Ama bulamamışlar. Kızlar evlerini ararken uzakta bir ışık görmüşler.

— Oraya gidelim, belki bizim köydür, diyerek ışığa doğru yürümüşler. Gitmiş, bakmışlar ki bir dağın başında yalnız bir ışık yanıyor. Köy değil, yalnız başına büyük bir evmiş.

— Cama vuralım. Elbet, bizi bir içeri alan olur, demişler.

Cama vurmuşlar, meğerse orası bir devin eviymiş. Dev, kızları içeri almış:

— Nereden geldiniz? Kurban olayım geldiğiniz yollara, geldiğiniz yolları seveyim, diye kızlara yağ yakmaya başlamış.

Meğerse dev, kızlar yemeyi düşünüyormuş. Yedirmiş, içirmiş; kızları yatırmış. Mintik Kız biraz korktuğundan, biraz da akıllı, gözü açık olduğundan uyumamış. Dev gelmiş, bakmış ki Mintik Kız uyumamış.

— Mintik Kız, sen niye uyumuyorsun, demiş.

Mintik Kız da deve sabahı ettirecek ya, güya:

— Annem bana çeşmeden su getirirdi. İçerdim, taş gibi uyurdum, demiş.

Dev gitmiş, çeşmeden su getirmiş. Mintik Kız içmiş, yatmış. Dev de yatmış, Mintik Kız’ın uyumasını bekliyormuş. Mintik Kız yine uyumamış. Dev:

— Mintik Kız, sen niye uyumuyorsun, demiş. Mintik Kız:

— Annem bana helva yapardı. Yerdim, ondan sonra taş gibi uyurdum, demiş.

Dev kalkmış, helva yapmış, Mintik Kız’ı uyutmak için yedirmiş. Mintik Kız yine uyumamış. Dev:

— Mintik Kız, sen niye uyumuyorsun, demiş. Mintik Kız:

— Annem, bana makarna keserdi. Onu yerdim, sonra taş gibi uyurdum, demiş.

Dev kalkmış, makarna kesip yedirmiş. Mintik Kız, yine uyumamış. Dev sinirlenmiş. Kızların üçünü de tutmuş, çuvala sokmuş. Kızları pişirecekmiş ya, odun almaya gitmiş. Dev gidince Mintik Kız madımak bıçağını cebinden çıkarmış. Çuvalı yırtmış dışarı çıkmışlar. Çuvalın içine danayı sokmuşlar. Kendileri de davar sürüsünün içine saklanmışlar.

Dev odundan gelmiş. Neredeyse sırtında yarım araba odun getiriyormuş. Odunu yıkmış. Çuvalı sallamış. İçindeki dana böğürmüş. Dev:

— Nasıl ya…  Korkudan böğürdün mü dana gibi, demiş.

Mintik Kız, kızları sürünün içinde bırakıp zembille çatıya çıkmış. Dev danaya öyle deyince “hi hi” ,diye gülmüş çatıdan. Dev:

— Mintik Kız, nasıl çıktın oraya? Mintik Kız:

— Fincanı, fincanın üstüne koydum. Üstüne basınca çıktım.

Dev ne kadar fincan, bardak varsa üst üstte dizmiş. Üstüne basmış. Basana kadar hepsi kül ufak olmuşlar. Dev:

— Mintik Kız, nasıl çıktın oraya? Mintik Kız:

— Yatağı, yatağın üstüne; yorganı, yorganın üstüne dizdim. Öyle çıktım.

Dev de yatakları üst üste dizmiş. Üstüne basar basmaz, yataklarla beraber devrilmiş. Dev:

— Mintik Kız, doğru söyle. Nasıl çıktın oraya? Mintik Kız:

— Fırını yaktım. Eğişi* içine soktum, iyice kızdırdım. Üstüne basınca çıktım.

Dev de biraz henkü* imiş. Getirdiği odunla fırını yakmış. Eğişini içine sokmuş, iyice kızdırmış. Çatıya çıkmak için eğişin ucuna basar basmaz, kızgın eğiş devin tepesinden çıkmış. Dev oraya yığılmış. Mintik Kız, kızları çağırmış. Mintik Kız:

— Aman kızlar, gelin. Devin mallarını götürelim.

Ne kadar inek, koyun varsa önüne katmış. Kap, kaşık ne varsa atlara, katırlara yüklemiş. Yanına almış, yola koyulmuşlar. Mintik Kız, köye yaklaşınca babasına, “Kızın bulundu.” diye müjde vermişler. Bakmışlar ki kızlar malla, melalle geliyor. O malı, melali yemiş, içmiş; muratlarına geçmişler.

*eğiş: 1. Ateş küreği; 2. Hamur teknesini kazımaya yarayan demir araç; 3. Tandırda pişen ekmeği çıkarmaya yarayan alete verilen ad.

*henkü:  Saf kimse.