Yedi Kardeşin Bacısı ile Dev
(Doğu Anadolu Bölgesi, Elazığ)

Yedi tane kardaş varmiş. Bu yedi kardaşın da bi tek bacisi varmiş. Baci de henüz bekardur. Eskiden bulguri değirmanda, el değirmanında çekerdiler. Bu baci gider komşilere, kızlar hepi toplanmişler, bulguri çekerler. Gülerler, söylerler, keyf ederler. Bir tanesi birezim koku aler, ortalığı karıştırer. Ne oldi, ne olmadi?

— Valla osuruğ kokusi geler, der. Koku gelerse o der:

— Benim kardaşım başu için ben etmedim.

Hepi kardaşuna yemin ederler. Hepi babasına, kardaşuna yemin edilerse bu baci de der:

— Benim hiç kimsem yoktur, bir tek buzağum var. Ben de onun başı hak içün yemin edim ki ben etmemişem. Oradaki kızlar da:

— Allah seni ala, derler. Başına vurerler.

— Kız senin ne buzağın, senin yedi tene kardaştır bizim bir tene. Ya yedi tenese niye yokturlar ya, derler. Baci de der:

— Onlar avciler. Gitmişler dağlarda ev yapmişler, otureler şimdi onde avcidirler. Nasıl edem oraya gidem?

Ordaki biri baciye:

— Falan falan adam seni götürsün, kardaşlaran teslim etsin, der.

Alerler, baciyi götüreler, kardaşlarının yanine giderler. Kardaşı ava gider. Der:

— Bacım sen geldin, diye keyf ederler. Sen bize yemek yap, biz de dağa ava gidağ.

Baci yemeği yapar. Keklük çoktur. Her gün keklük geler, keklüğü pişirer. Bakar ki bi gün ataşi sönmiş. Akşamdur, kardaşlaru gelse kızacekler.

— Ya ben bu ataşı nerden alam? Gidam o eve, der.

Baci elinde örgi işler. Örgiyi eline almiş, katığına da bele bi top poşetten gider. Top kapısının öğünde düşer, daha baci şaşurmiş. Örgiyi öre öre gider, top da uzaner gider. Karşıki eve gider, kapiyi döger. Baker ki yedi tene kız oturmiş ağacın öginde. Ocakta ataş gumur gumur yaner, kazan üstünde. Büyük bi kazan komişler, hedik haşlerler. Yedi kızdan biri:

— Sen istin, sen cistin, sen buraya neye geldin, der.

Baci de:

— Valla benim ataşım sönmişti, kardaşlarum akşame gelürler beni dögerler, baan ataş vericaksız, der.

Kalkerler ataşı vererler, ataşı bi tenekeye koyerler, baci aler gider. Yolda gider, o ip de kaldi onların kapisinin öğünde. Baci gider gider, dev uykusundan kalker ki, ne kalka?

— Bi adam gelmiş bu eve. İnsanoğlu kokusu geler kızım, der.

Kızı:

— İnsanoğlu, kim buraye bizim eve girişebilir, der. Valla baba kimse gelmemiş, derler yemin ederler.

Heee, dev aldırmer çıker kapıye. O düşen ipi aler sora sora o bacinin evine gider. Bacinin evi de çok uzaktur. Gider kapıyi döger. Der:

— Kapıyi aç.

Baci de:

— Ben açmicam, der.

— Niye açmersen?

— Valla açmicam. Benim kardaşlarum gelürler seni öldürürler. Ben seni içeri aldimse beni de öldürürler.

— O zaman barmağın uzat, barmağın emem, der.

Kız barmağıni uzader, dev barmağı emer sonra çeker gider. Çeker giderse, akşamdan kardaşları eve geldiginde bir gün deel, iki gün deel, üç gün deel baci git gide zayifledi. Kardaşlari gelerler bacilerine derler ki:

— Baci sen niye öyle değiştin, çok zayifledin, keyfin yok. Bir şey var sende.

Baci de:

— Yoktur, der. O küçük kardaş:

— Ben bekliyem, der.

Evin içinde keklük tüvi çoktur. Küçük kardaş gider o keklük tüvlerinin içüne saklaner. Kim gelse belli olur. Dev geler. Der:

—Barmağın uzat, emem.

Kardeş der:

— Hah bacım ben yakaladım. Sen söyle ki barmağım kısalmiş, o başini biraz çıkartsın.

Dev nasıl başini çıkarder, kapılarda da zornağ* var, o zornağı çeker, der:

— Elle biraz kapiyi arala, o başini çıkartsın ben başıni vuracam.

Nasıl başine vurer, dev bi yani başi bi yani düşer. Ondan sonra baciyle yedi kardaşı gider, o yedi kızı da getireler, kardaşlara nikahleler. Orede de otlar varmiş. Bu yedi kız, kardaşların bacisine düşman oler.

— Bizim babamızı vuran bunlardır, derler.

Gelinler, baciye düşman oler, kızı alerler giderler. Çayirde yedi tane at vardır, çayirde otlerler. O yedi tene atın bacağı getirürler kızın bacağina bağlerler. Bi tane atı susuz, bi taneyi de aç koyerler. Otu koyer susuzun öğüne, suyu da koyer açın öğüne. Atlar gendi gendini çekerler kızı orda parçaleler.

Masalımız da bunde bitti, bizde yalan Allah’tan gelen. Yalançi bi şey, biz bunlare inanmeruğ.

*zornağ: tokmak.