İbi
(Karadeniz Bölgesi, Kastamonu)

            Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken, biri kaptı maşayı, biri kaptı meşeyi, dolandım ben de dört köşeyi. Az gittim uz gittim, dere tepe düz gittim. Çayır çimen geçerek, lale sümbül biçerek altı ay bir güz gittim. Bir de dönüp baktım ki bir arpa boyu yol gitmişim.

           Yeni evli bir çift varmış. Kadın evliliğinin ilk günü kocasına:

      — Benim bir huyum var. O da ayda yılda bir kere hanımlığım tutar. Bunun dışında senin bilmediğin başka bir hiçbir özelliğim yok. Yalnız bu hanımlığımın tuttuğu zamanlar da ne istersem onu yaparım, senden de isteklerimi yapmanı beklerim. O gün bir şey yapmak için kılımı dahi kıpırdatmam, der.

            Evliliklerinin arasından baya bir zaman geçtikten sonra kadının hanımlığı tutar. Kadın o gün yatağa girer, hanımlığı geçene kadar hiç yataktan çıkmaz. Kadın yatarken kapıya da bir dilenci gelir. Fakat kadın kalkıp da kapıyı açmaz. Yattığı yerden dilenciyi içeri çağırıp yanına getirir. Dilenci, kadına:

      — Hanımım, rızkımı verir misin?

      — Bugün benim hanımlığım tuttuğu için yerimden kalkmıyorum. Sen şuradan ne varsa al da git, beni de rahatsız etme, der.

            Sabahleyin de kadının kocası ibiyi keserek ocağa koyup gider. Karısına da ibiye bakmasını söyler. Kadının hemen aklına ibi gelir ve dilenciye:

      — Sabahleyin kocam giderken ocağa ibi koymuştu, sana zahmet gitmeden şuna bir bakıp karıştırıver, der.

            Dilenci de hemen ocağın yanına gidip tencerenin içindeki ibiyi karıştırmaya başlar. Kadının yerinden kalkmadığını gören dilenci ayağındaki çarıkları çıkartıp ocaktaki tencerenin içine koyar ve ibiyi de torbasına koyar. Sonra kadına:

      — Tamam, hanımım bakıverdim. Pişmesine az kalmış, deyince kadın, dilenciye:

      — Benim çok canım sıkıldı, bana bir türkü söyle de neşem yerine gelsin, der.

         Dilenci de hemen türkü söylemeye başlar:

      — Senin ibi benim torba içinde

          Benim çarıklar senin tencere içinde

          Ben ibiyi yerim orman altında

         Sen sopayı yersin yorgan altında

         Kadının bu türkü çok hoşuna gidince dilenciye tekrar söyletir. Dilenci torbada ibi[1] dururken fazla oyalanmak istemez. Hemen kadından izin alıp evden çıkıp gider. Akşam olunca kadının kocası gelir:

      — Ne yaptın hanım bugün?

      — Ne yapayım, bugün hanımlığım tuttuğu için akşama kadar yattım. Ama bugün bir dilenci kadın geldi ve bana bir türkü söyleyiverdi, benim de çok hoşuma gitti. Hem de ocaktaki ibiye de bakıverdi.

      — Ne söyledi?

      — Senin ibi benim torba içinde

          Benim çarıklar senin tencere içinde

          Ben ibiyi yerim orman altında

          Sen sopayı yersin yorgan altında

          Kadın adama bunu söyleyince adam gidip ocaktaki tencerenin içine bakar ama ibiyi göremez. Sonra karısına:

      — Hanım benim mahmuzlu çizmelerim vardı. Onlar nerde, biliyor musun, der.

          Kadının hanımlığı geçtiği için hemen çizmeleri bulup getirir. Adam bu sefer de:

      — Benim bir kırbacım vardı, onu da getiriversene, der ve karısına:

      — Benim de bir özelliğim var ama bunu sana söylemedim. Benim de sene de bir gün eşekliğim tutar, deyip kadını elinin altına alıp dövmeye başlar.

          Kadın da:

      — Aman herif etme, aman herif yapma. Bundan sonra ne benim hanımlığım tutsun ne de senin eşekliğin tutsun, der.

 


[1] İbi: Hindi.