Tüccar ve Karısı
(İç Anadolu Bölgesi, Kırşehir)

TÜCCAR VE KARISI

Zamanın birinde çok kurnaz bi kadının, çok tembel ve çok obur bi kızı varmış. Bu tembelliği yüzünden bi türlü evlenememiş, evde kalmış. Bir gün bunların mahallesine, çok zengin bi tüccar gelmiş. Tüccar, bu tembel kızın evine gidiş dönüş saatlerini gözetlemiş. Sonra da bu kızın kendisine iyi bi eş olacağını düşünmüş. Gidip kızı anasından istemiş. Anası da kızını tüccara vermiş. Gösterişli bir düğün dernekle evlenen kız, sabahtan akşama, akşamdan sabah kadar uyuşuk uyuşuk yatmaktan ve yemek yemekten başka hiçbir şey yapmıyomuş. Tüccar, ilk günden daha yeni gelindir diye karısına bi şey söylememiş. Amma cicim ayları geçtikten sonra,

— Hadi bakalım hanım, şu evin işini bi gör de temizlenelim, demiş, işe gitmiş.

Fakat kadın, öyle yiyip içip tembel tembel yatıyomuş. Kocası,

— Ne zaman bu işleri yapacaksın, diyomuş.

Kadın,

— Biriksin, benim için bir günlük iş. Bir ara hemen yaparım. Sen hiç merak etme, diyomuş.

Böyle böyle, ev bi ahıra dönmüş. Adamın sonunda sabrı taşmış. Bi sabah evden çıkarken karısına,

— Ya bugün akşama kadar bu işleri görürsün ya da seni boşarım, demiş.

Artık bir kaçış yolu olmadığını gören tembel kadın, çok korkmuş ve ağlayarak anasına gidip durumu anlatmış. Anası da telaşlanmış:

— Başka çaren yok. Git hemen işini görmeye başla. Belki akşama kadar bitirirsin, demiş.

Kız,

— Ben bütün gün aç duramam, diye ağlamaya başlamış.

Anası da ona bir çare bulmuş:

— Sus sus, ağlama. Ben şimdi bi kazan bulamaç* pişiririm. Sen hiç durmadan iş görürken, ben de bulamacı kaşıkla bi omzundan diğer omzuna dökerim. Sen de işine hiç ara vermeden başını bir o yana, bir bu yana çevirerek omuzlarındaki bulamacı yalarsın. Böylece hem aç kalmazsın hem de zaman geçirmemiş olursun, demiş.

Kız, hemen iş görmeye başlamış. Bi yandan da omuzlarındaki bulamacı yalayarak karnını doyurmaya çalışıyomuş. Kızın bu gülünç durumunu gören hasta ağa, kahkahalarla gülmeye başlamış. Ağanın günlerdir boğazı şişmiş. Bademcikleri patlamadığı için de bir türlü iyileşemiyomuş. Kızın durumuna çok fazla gülünce, bademcikleri patlamış ve iyileşmiş. Ağa hemen kızın yanına gitmiş:

— Sen benim iyileşmeme yardımcı oldun. Ben de sana bir iyilik yapmak isterim. Ne istersen, iste, demiş.

Kızla anası çok sevinmişler. Evin tertemiz olmasını istemişler. Ağa,

— Bundan kolay ne var, demiş.

Evi hizmetçilerine temizletip tertemiz yapmış. Akşam adam eve dönmüş, baksa ki evin her yeri tertemiz:

— Allah Allah, demiş kendi kendine. Bir günde bu kadar işi nasıl yaptın, demiş.

Karısı da,

— Benim için bunlar iş değil, daha çoğunu bile yaparım. Ben sana demedim mi bi günlük iş diye, demiş.

Adam,

— Bu işte başka bi iş var diye, karısının temizlediği evi sabaha kadar pisletmiş. Ben akşam gelene kadar işi gör. Ev tertemiz olsun demiş, işe gitmiş.

Kız telaşla hemen anasının evine koşmuş:

— Ana durum böyle böyle, ne yapacaz, demiş.

Kurnaz kadın, bir çare daha bulmuş ve temizlikçilerden yeniden yardım alarak evi temizletmiş. Akşam olmuş, adam eve dönmüş. Bakmış iş gene yapılmış. Kadın kocasının yemeğini vermiş, çayını vermiş, sonra bunlar oturup dinlenmişler. Bunlar otururken kadın, anasının öğrettiği gibi daha önceden kutuya koyduğu bi karafatma böceğini kocası görmeden kutudan çıkarmış, ortaya bırahmış. Böcek yürümeye başlayınca böceğe eğilmiş:

— Gız teyze kurban, nereye gidiyon? Geç şöyle otur biraz, demiş.

Karısının böcekle konuştuğunu gören adam,

— Sen ne yapıyon? Kiminle konuşuyon öyle, ne teyzesi, demiş.

Kadın da böceği göstererek,

— Bu benim teyzem. Biz ailece böyle çok çalışkanız. Fakat çok çalışmanın sonunda işte böyle bi böceğe dönüşüyoruz. Teyzem de çalışmaktan böyle oldu, demiş.

Adam karısına inanmış. Karısının da çok çalışkanlıktan böceğe döneceğinden korkmuş. Karısına demiş ki:

— Aman, ben yaparım işi gücü! Sen sakın çalışma. Allah muhafaza sonunda bir böceğe dönen de, demiş.

Böylece tembel kadın, kurnaz anasının verdiği akıl sayesinde işten kurtulmuş, istediği hayata kavuşmuş. Anasıyla yemişleer, içmişleer ve adama bakıp bakıp,

— Bir adam eşşek olursa sırtına binen çok olur, diye gülüşmüşler.

 

* bulamaç: 1. Un çorbası, 2. Hayvanlara verilen sulu yem, hayvan yalı