ÜÇ SÖZ
(Akdeniz Bölgesi, Mersin)

 

[ÜÇ SÖZ]

Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın birinde bir adam varmış. Bu adam fakirmiş. Bu adamın bir karısı varmış. Bu adam gurbete çalışmaya gitmiş. Adam gurbete giderken karısı hamileymiş.

Bu adam gitmiş. Yaklaşık on beş yirmi sene gittiği yerden gelememiş. Adam gittiği yerde çalışmış, çabalamış. O zamanın devrinde ancak üç altın kazanabilmiş. Demiş ki:

— Bu altın bana yeter. On beş yirmi sene geçti. Memleketime döneyim artık, demiş. Memleketine gelirken yolda bir tellal bağırıyor:

— Bir altına bir söz, demiş. Adam merak etmiş:

— Bu söz acaba ne, dermiş. İçinden. Tellala yanaşmış ve:

— Al sana bir altın, söyle bakayım şu sözü, demiş. Tellal:

— Sabret, demiş. Adam:

— Başka, demiş. Tellal:

— Başka söz yok, demiş. Adam pişman olmuş ve:

— Ben kaç senede kazandım bu altını, demiş kendi kendine. Pişman olmuş.

Adam az gitmiş, uz gitmiş. Bir şehre daha varmış. Bu şehirde de yine bir tellal bağırıyormuş:

— Bir altına bir söz! Adam:

— Al sana bir altın söyle şu sözü, demiş. Tellal:

— Dibi görünmeyen suya girme, demiş. Adam:

— Başka var mı, dermiş. Tellal:

— Yok, demiş. Adam, altınına yine acımış. Böylece adamın bir altını kalmış.

Adam yine az gitmiş, uz gitmiş. Bir şehre daha ulaşmış. Bu şehirde de bir tellal bağırıyormuş:

— Bir altına bir söz, Adam:

— Nasıl olsa altınları harcadım. Bir tane kaldı. Bunu da harcayayım, demiş. Altını tellala vermiş. Tellal şu sözü söylemiş:

— Üstüne vazife olmayan sözü söyleme, demiş. Böylece adam bütün altınlarını harcamış.

Adam bir yere daha gelmiş. Bir levhada şu yazı yazıyormuş:

— Buraya gelen, şu adrese uğramadan gitmesin. Üç gün misafir olma hakkı var. Adam sora sora bu yeri bulmuş. Eve misafir olmuş. Evin içine girmiş ki bir kadın memelerinden çırılçıplak çivilenmiş duvarda duruyormuş. Adam üç gün boyunca bu eve misafir olmuş. Adam, ev sahibine dememiş ki:

— Bu kadın ney, neden böyle asılı? Adam, ev sahibine:

 — Bana artık müsaade et, benim yerim uzak, çoktandır gurbetteyim, demiş. Ev sahibi:

— Tamam, sana müsaade; yalnız sana bir şey soracağım. Bu kadın burada asılı. Üç gündür buradasın. Hiç mi merak etmedin, demiş. Adam:

— Üstüme vazife olmayan sözü konuşmam, demiş. Verdiği altın aklına gelmiş bu yüzden sormamış. Ev sahibi, adamı evin bodrumuna götürmüş. Bodrumun kapısını açmış ki bütün adam kellesi.Ev sahibi:

— Soranların kellesini kesip buraya attım. Sen de sorsaydın senin kelleni de kesip buraya atacaktım, demiş. Adam helallik alıp yoluna devam etmiş. Yalnız gideceği yere yolun biri uzun dolaşıyormuş. Biri kestirmeden gidiyormuş ama bir ırmak varmış. Irmağın kenarına gelmiş. Irmağın dibi görünmüyormuş. Tam soyunup ırmağa girecekmiş ki verdiği altın karşılığı tellalın söylediği söz aklına gelmiş ve:

— Tellal bana dibi görünmeyen suya girme dedi, demiş aklından ve sudan geri çekilmiş. O arada karşıdan bir atlı geliyormuş. Atla beraber adam suya girince atın üzerinden düşmüş ve kaybolmuş. At yüze yüze bunun yanına gelmiş. Atın üstünde heybeler ve bir tüfek varmış. Heybelere bakmış ki altın doluymuş. Nihayet atın üstüne binmiş. Uzun yoldan dolanıp az gitmiş, uz gitmiş. Kendi kapısına gelmiş bir gece vakti. Bakmış ki karısının kucağında bir delikanlı yatıyormuş. Adam:

— Ben gideli benim karı bir oynaş bulmuş. Ben bu delikanlıyı vurayım, demiş. Sonra verdiği altın aklına gelmiş:

— Biraz sabredeyim, demiş içinden. Pencereye yaklaştığı zaman oğlan:

— Anne benim babam nerede, öldü mü, kaldı mı, diye sormuş. Kadın:

— Bilmiyorum oğlum. Baban evden çıkınca ben sana hamileydim. O gidiş, bu gelmeyiş, demiş. Adam anlamış ki kendi oğlu ve:

— Ben giderken karım hamileydi. Bu benim oğlum, diye söylenmiş.  Nihayet kapıyı dövmüş. Sarım, düğüm kucaklaşmışlar, hasret gidermişler ve bundan sonra mutlu mesut bir şekilde yaşamışlar.