İyi Kız ile Kötü Kız
(İç Anadolu Bölgesi, Ankara)

Bir varmış, bir yokmuş, zamanın birinde bir kız annesi ve babasıyla mutlu mesut yaşıyormuş. Kız çok güzel, çok iyi bir kızmış. Bir gün gelmiş kızın annesi hastalanmış ve vefat etmiş. Bir süre sonra kızın babası başka bir kadınla evlenmiş. Evlendiği kadının da çirkin çok kıskanç bir kızı varmış.

Bunlar birlikte yaşamaya başlamışlar. Üvey annenin kızı, adamın kızını o kadar çok kıskanmaya başlamış ki artık içindeki fesatlık, kötülük yüzüne yansımaya başlamış, iyice çirkinleşmiş, asık suratlı olmuş. Kadın, kızını sürekli ikaz edermiş:

— Bak kızım, kardeşine benzemeye çalış, iyi huylu ol. İyice kötüleşmeye başladın. Böyle giderse seni kimse almayacak, istemeyecek, demiş. Anası böyle dedikçe kız iyice zıtlaşmış:

— Sen beni sevmiyorsun, onu daha çok seviyorsun diye.

Gel zaman git zaman kızın kıskançlığı iyice artmış. Sonunda kızı öldürmeye karar vermiş. Bir gün iyi kız kuyudan su çekerken arkasından gelmiş ve kızı kuyuya itmiş.

Kız düşmüş düşmüş, suları aşmış sonunda yumuşak bir toprağa düşmüş. Sanki başka bir âleme gelmiş. Hemen orada bir elma ağacı görmüş. Bu ağacın etrafını yabani otlar bürümüş, dikenler sarmış, budanmamış ve çok bakımsızmış. Kız bu ağacı otlardan dikenlerden temizlemiş, budamış, sulamış, etrafına set çekmiş, sevgi ve şefkat göstermiş. Sonra yoluna devam etmiş.

İlerlemiş, ilerlemiş ve bir fırına rastlamış. Fırında bir adam kan ter içinde ekmek yapmaya uğraşıyormuş. Adamın yanında hiç yardımcısı yokmuş. Kız bu adama belli bir süre yardım etmiş. Hamurunu yoğurmuş, ekmeğini pişirmiş, etrafı süpürmüş. Sonra fırıncının yanından da ayrılmış, yola devam etmiş.

Giderken dere kenarında oturan yaşlı bir nineye rastlamış. Yaşlı ninenin halini hatırını sormuş, başından geçenleri bir bir anlatmış:

— Evimi bulma umuduyla dolaşıyorum şimdi, demiş. Yaşlı nine:

— Sana yardım ederim ama bir şartım var. Benim on iki tane yılanım var. Bir gün boyunca yılanlarıma güzel bir şekilde bakarsan, ilgilenirsen yardım ederim, demiş.

Kızın başka bir çaresi olmadığı için kabul etmiş. Yaşlı teyze, kızı almış, yılanların yanına götürmüş.

Kız yılanlara çok güzel bakmış. İçecekleri sütü ağızlarının yanmaması için ılık şekilde ısıtmış. Boynundaki inci kolyeyi on ikiye bölmüş, ipe dizmiş, yılanların boynuna asmış. Onlara sevgi göstermiş. Akşam yaşlı kadın gelip yılanlarına kızın nasıl davrandığını sormuş. Yılanlar kızın çok iyi davrandığını söylemişler.

Yaşlı kadın söz verdiği gibi kıza yardım edeceğini söylemiş. Kızı derenin kenarına götürmüş ve:

— Bu dereden siyah bir su akacak, siyah su akınca beni çağırma. O bitince kırmızı bir su akacak. O zaman da çağırma. Sonra beyaz bir su akacak, o zaman beni hemen çağır, demiş.

 Kız beklemeye başlamış. Önce siyah su akmış, sonra kırmızı su akmış, sonra da beyaz su akmaya başlamış. Kız hemen yaşlı kadını çağırmış:

— Nine nine! Koş, beyaz su akıyor, demiş.

Yaşlı kadın gelir gelmez kızı suyun içine itmiş. Kız dereye düşmüş. Masal bu ya, yaşlı kadın kızı tekrar dereden çıkarmış. Kızla birlikte bir de sandık çıkarmış. Kız sudan çıktığında öyle güzelleşmiş öyle güzelleşmiş ki sanki bir nur bir ay parçası. Güzelliğine güzellik katmış. Yaşlı kadın:

— Şimdi geldiğin yerden geri dön, Allah sana yardım edecek, evine ulaşacaksın, demiş. Dereden kızla beraber çıkan sandığı da kıza vermiş.

Kız yoluna devam etmiş ve gelirken gördüğü fırına yine rastlamış. Kız çok aç imiş ve fırıncı, kız kendisine önceden yardım ettiği için ona ekmek vermiş.

Kız yoluna devam etmiş. Bakıyor ki önceden görüp ilgilendiği ağaç büyük büyük, kırmızı kırmızı elmalar vermiş. Kız onlardan da almış ve kuyudan düştüğü yere gelmiş. Bakıyor ki düştüğü yerden bir kova sarkmış. Sandığıyla beraber kovaya oturmuş ve yukardan kovayı çekmişler.

Kovayı çeken de üvey annesiymiş. Ailesi kızı görünce kavuştukları için çok mutlu olmuş. Sandığını da aşmışlar bakmışlar ki dünyanın çeşitli nimetleri, paralar, mücevherler, meyveler ne istersen var. Bir de kızın nasıl böyle çok güzel olduğunu merek etmişler. Ondan sonra kız başından geçenleri anlatmış. Bunların üzerine üvey annesi de kızına:

— Sen de kuyuya atla, kardeşin gibi güzelleş, iyi huylu ol, demiş. Kız kabul etmiş kendi isteğiyle kuyuya atlamış. Aynı ağacı o da görmüş. Ağaç yine öyle bakımsız haldeymiş. Kız söylenmeye başlamış:

— Bu nasıl ağaç böyle, altına oturulacak bir gölgesi bile yok, hıhh’ demiş, gitmiş. Sonra aynı fırıncıyı o da görmüş. Bakmış adam tek başına işlerle uğraşıyor, zorlanıyor. Kız adamın haline oralı bile olmamış, hatta adama beceriksiz diye hakaretler edip yoluna devam etmiş.

Sonra yaşlı kadınla karşılaşmış ve kadın diğer kıza emanet ettiği gibi ona da yılanlarını emanet etmiş. Kız önce sızlanmış ama güzelleşmek için kabul etmiş. Kadın kızı yılanların yanına götürmüş ve bırakmış.

Kız, yılanların sütünü iyice kaynatmış, yılanların içerken dilleri yanmış. Onlara çok kötü davranmış. Akşam kadın geldiğinde yılanlara kızın nasıl davrandığını sormuş. Yılanlar olanları anlatmışlar. Yaşlı kadın da tamam deyip kızı almış, derenin yanına götürmüş:

— Bu dereden beyaz su akınca beni çağırma, kırmızı su akınca da çağırma ama siyah su akınca hemen çağır, demiş.

Beyaz su akmış çağırmamış, kırmızı su akmış çağırmamış, siyah su akınca hemen çağırmış:

— Nine nine koş siyah su akıyor, demiş.

Yaşlı kadın hemen gelmiş kızı suya itmiş ve daha sonra bir sandıkla beraber çıkarmış:

— Şimdi geldiğin yoldan geri dön, demiş.

Kız sudan çıktığında çirkinliğine çirkinlik katmış. Kapkara bir şey olmuş, saçları diken gibi burnu koskocaman, dişleri kazma gibi olmuş. Güzel oldum zannederek geldiği yoldan geri gitmeye başlamış.

Giderken çok acıkmış. Fırıncıyı görmüş, ondan ekmek istemiş, ama fırıncı yaptıklarından dolayı ona ekmek vermemiş. Bir de kazmayla güzel dayak atmış. Kız yoluna devam etmiş. Yine o ağacı görmüş. Ağaçtaki elmalar büyümüş. Onları koparmaya çalışmış ama dikenler batmış eline koparamamış. Sonra kuyudan indiği yere gelmiş, annesi kovayı sarkıtmış. Kız sandığıyla beraber kovaya oturmuş, annesi yukarı çekmiş.

Bir de bakmışlar ki kız çirkin, kötü bir şey olmuş çıkmış. Sandığını da açmışlar, içinden yılanlar, böcekler, pislikler çıkmış.

Bu masaldan da anlaşılıyor ki iyilik eden iyilik bulur, kötülük eden kötülük bulur.