Karga 
(Ege Bölgesi, Muğla)

[KARGA]

 Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, pireler berber iken, develer tellal iken, ben ninemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken bir garip kuşçu varmış. Geçimini kapan kurup kuş avlayarak sağlarmış.

Bir gün kuşçu ölmüş. Oğlu kapanı alıp evin geçimini sağlamaya gitmiş. Bir ağacın dalına kapanı kurmuş, saklanıp beklemiş. Bir karga yakalamış. Karga dile gelmiş ve:

 — Eğer beni bırakırsan sana çok güzel kuşlar gönderirim. Sende bu kuşları padişaha çok paralara satarsın, demiş. Oğlan, bu nasıl bir karga? Bırakayım, gitsin, diye düşünmüş ve kargayı salmış. Tekrar saklanmış, biraz sonra sesi de kendi de güze bir bülbül yakalamış. Karga, oğlanın yanına gelip:

 — Hadi çabuk bu bülbülü padişaha götür, demiş. Bülbüle hayran kalan padişah gence bir kese altın vermiş. Padişahın sürekli bülbülü dinlemesini kıskanan veziri, padişaha:

 — Hünkârım bu bülbül çok güzel ama ona saf altından bir kafes yaraşır, dilerseniz bülbülü getiren delikanlı bize bu kafesi de bulup getirsin, demiş.

Padişah genci çağırmış, istediğini söylemiş. Kırk gün de mühlet vermiş. Genç ağlayarak eve giderken karga omzuna konmuş ve kafesi nerede bulacağını söylemiş. Genç kafesi padişaha getirince itibarı artmış. Vezir buna çok kızmış. Bir süre sonra padişaha:

— Hünkârım bülbüle altın kafes çok yakıştı, ama fil dişinden saray daha güzel olmaz mı, diye sormuş. Padişah o kadar çok fildişini nasıl bulacaklarını sorunca da gencin bulabileceğini söylemiş.

Padişah genci çağırmış, istediği şeyi söylemiş ve kırk gün süre vermiş. Genç ağlayarak giderken karga tekrar omzuna konmuş ve derdini sormuş. Genç olan biteni kargaya anlatınca karga, tasalanmamasını, padişahtan kırk deve yükü şarap ve kırk yiğit isteyerek yarın sabah şehrin kapısında kendini beklemesini söylemiş.

Genç tüm hazırlıkları yapıp kargayı beklemiş. Karga yol göstermiş. Gide gide boş yalakların olduğu kurak bir yere gelmişler. Filler alışkanlıktan her akşam bu kurak yere su içmeye gelir, sonra da suyun olduğu yere giderlermiş.

Şarapları yalaklara döküp saklanmışlar. Filler gelip su bulduk sevinciyle tüm şarabı içip sarhoş olmuşlar. Oldukları yere yıkılınca askerler fillerin dişlerini söküp rüzgârla yarışarak memleketlerine dönmüşler. Genç ödüllendirilmiş. Vezir kıskançlıktan kudurmuş.

Padişah fildişinden sarayın hemen yapılmasını emretmiş. Saray yapılmış, bülbül içine konmuş ama bülbül ötmeyi kesmiş. Padişah bülbül bir türlü ötmeyince çok üzülmüş. Vezir:

 — Hünkârım söyleyelim bülbülü getiren gence, sahibini de getirsin. Ondan ötmüyor herhâlde, demiş. Gence emir verilmiş. Ağlayarak evine dönerken karga gelmiş derdini sormuş. Genç anlatınca:

 — Git padişahtan bir gemi iste, ama gemide hem hamam hem de en güzel çiçeklerle bezeli bir bahçe olacak. Ayrıca geminin tayfaları kırk güzel kız olacak, demiş.

Genç padişaha gidip karganın söylediklerini istemiş. Padişah en kısa zamanda hazırlatmış, genci de gemiye kaptan yapmış, yollamış. Karga gene yol göstermiş.

Bir adaya gelmişler. Karga gence kıyıya gelen kızları görünce en büyük kayığa atlatıp yanlarına gitmesini, en güzelini gemiye getirip önce bahçeyi sonra hamamı gezdirmesini, kız hamama girince de gemiyi hemen harekete geçirmesini söylemiş.

Genç, karganın söylediklerini aynen yapmış. Kız hamama girince de gemiyi harekete geçirtmiş. Kız hamamdan çıkıp ülkesinden ayrıldıklarını görünce ağlamaya başlamış. Genç kıza ağlamamasını söyleyip gittikleri ülkenin güzelliklerini anlatmış.

Padişah gençle kızı karşılamış. Kızın gelmesiyle bülbül ötmeye başlamış. Hem kızın güzelliğine vurulan hem de bülbülün ötmesine sevinen padişah kızla evlenmek istemiş. Kız kabul edince kırk gün kırk gece düğünle evlenmişler. Gence de bir vezirlik vermişler.

Padişahla kız mutlu mesut yaşarken kız birden hastalanmış. İlacının memleketinde olduğunu söyleyince genci hemen gemiye bindirip kızın memleketine yollamışlar. Karga, gencin yanına gelip kanadından iki tüy vermiş. Kızın sarayının kapısında bekleyen aslanların burunlarına tüyleri vurmasını, içerideki cariyelere sultanlarının hasta olduğunu, ilacını istediğini söylemesi gerektiğini anlatmış.

Genç karganın söylediklerini yapıp ilacı almış. Memleketinde genci saraya götürmek için bir araba bekliyormuş. Genç arabaya omzunda kargayla binmiş. Sarayda hemen padişahın huzuruna çıkıp ilacı vermiş. Sultana ilacı içirmişler, hemen iyileşmiş ama gencin omzundaki kargayı görünce vezir:

— Hey gidi yüzsüz seni. Demek sendin beni yerimden, yurdumdan eden, demiş.

 — Ama bak ben burada mutluyum, hilelerin işe yaramadı. Bu gence hiç mi acımadın da bu kadar acı çektirdin, demiş. Padişah ne oldu, niye kargayla konuşuyorsun, diye sorunca vezir anlatmış:

 — Padişahım bu karga benim cariyemdi, beni kızdırdı, ben de onu karga kılığına soktum. Şimdi affediyorum, demiş. Bunun üzerine karga çok güzel bir kıza dönüşmüş. Vezir, padişaha:

 — Padişahım gel biz bu kızla genci evlendirelim, sen de genci evlatlığa kabul et, demiş. Padişah bunu kabul etmiş düğün dernek kurulmuş. Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine. Gökten üç elma düşmüş. Biri karga kızla gence, biri anlatana, biri de dinleyene.