Sabırlı Kız
(İç Anadolu Bölgesi, Kırşehir)

SABIRLI KIZ

Bir varmış bi yohmuş, Alla’an gulu pek çohmuş. Çok demesi de, az demesi de günahmış. Evvel zaman içinde galbur saman içinde, deve tellal iken horuz bakkal iken ben babamın beşiğini tıngıır mıngır sallar iken bi yoksul gız varmış. Bunun bir babası bir de üvey anası varımış. Üvey anası bu gızı hiç sevmez, nerde bir felaket olsa oraya gönderirmiş. O vaktin zamanında da bi padişah varımış. Onun da hiç çocuu olmazmış. Sultan Hanımla beraber has bahçede gezerken bir yılan görmüşler. Sultan Hanım,

— Aman Yarabbi! Bi çocuğum olsun da tek yılan olsun, dimiş.

Bu söz Cenab-ı Allah'ın çok hoşuna gitmiş ve hanım o gün hamile galmış. Nihayet Sultan Hanım’ın ağrısı dutmuş. Ebe getirmişler, yılan ebeyi sokmuş öldürmüş. Naadar* ebe getirdiyseler yılan hepsini sokmuş. O yerde hiç ebe kalmamış. Padişah tellal çağırtmış:

— Benim bi çocuğum dünyaya gelecek, kim bu işi başarırsa ona bahşiş vereceğim, dimiş.

Bu üvey ana tellalın sesini duyunca,

— Benim gızım çok iyi ebelik bilir, gızımı götürün, dimiş.

Gızı da azarlaya azarlaya,

— Hadi hadi! Padişahın hanımına ebelik yapacaan. Çabuh hazırlan, diye tellalın önüne gatmış.*

Gız aalaya aalaya yola düşmüş. Yolda gidekene tellallara,

— Aaman! Bana biraz izin verin de, şuracıhta annemin mezarı var, ona bi Fatiha okuyum, dimiiş.

Gız annesinin mezarına gitmiş. Aalaya aalaya derdini söylemiş. Mezardan bi ses gelmiş. Gız iyice gulaanı verip diineyince annesi mezardan ona,

— Hiç korhma gızım! Padişaan evine varınca, altın bir leğenle* altın bir tas iste. İçine de biraz süt goy, bi de kürk hazırla. Soona gel şehzadem geel, geel de. Hiç gorhma, dimiş.

Gız, padişaan evine gelince bir altın leğen, içi süt dolu bi altın tas, bi de kürk istemiş. Bunların hepsini almıış, Sultan Hanım’ın yanına gitmiş:

— Gel şehzadem, geel, gel! diyince yılan süt dolu leğenin içine ahmış.

Orda yıhanmış, yıhandıhta soona kürkün içine oturmuş. Padişah çok sevinmiş, gıza ihsanlarda bulunmuş. Gız da bunları alıp eve gelmiş. Üvey anası gızın geri dönmesine sinirlenmiş.

— Âlem öldü de sen niye ölmedin? diye gıza çıkışmış. Neyse aradan aylaar, yıllar geçmiş. Şehzade büyümüüş, anasına babasına,

— Beni okutun, dimiş.

— Olur, dimişler.

Getirilen bütün hocaları yılan sokmuş. Memlekette hoca galmamış:

— Şehzadeyi kim okutursa ona şu kadar para ve bahşiş verecez, diye tellal çağırtmışlar.

Üvey ana gine bunu duymuş:

— Benim gızım okutur, dimiş.

Gızı da tellalın önüne gatmış. Gız gideken yine anasının mezarına uğramış:

— Aah anam ah! Üvey annnem beni şehzadeyi okutmaya gönderiyo, diye aalamış.

Bu sefer de mezardan,

— Hiç gorhma gızım, bir altın rahle, bir de güdecek* yaptır, ortasına Kuran-ı Kerim’i go. Sen yalnız Bismillahirrahmanirrahim de, o geri tarafı okur, dimiş.

Neyse gız padişaan evine gitmiş, annesinin dediklerini yaptırmış. Kuran’ı ortaya goymuş, Bismillahirrahmanirrahim, diyince şehzade bütün Kuran’ı okumuş. Şehzadenin anasıyla babası gıza bahşiş vererek onu eve yollamışlar. Gız eve gelince üvey anası,

— Bu gız da ifrit* oldu mübarek! Yine ölmedi, diye gendi gendine söylenmiş.

Aradan seneler geçmiş. Bu sefer de şehzade anasıylan babasına gendisini evlendirmelerini söylemiş. Padişaan ooluna, sağ vezirin kızını gırh gün gırh gece düğünle almışlar. Yılan bunu soharak öldürmüş. Ertesi gün ölüsünü kaldırmışlar. Bu sefer de sol vezirin gızını almışlar. Bu da aynı şekilde ölmüş. Şeerde* naadar gız varsa hepsini öldürmüş. Vilayette gız galmamış. Bu sefer de padişah,

— Benim ooluma kim varırsa ona istediği bahşişi verecem, diye tellal baartmış.

Üvey ana gine bu sözü duymuş:

— Benim gızım var, ebeliği etti, hocalığı etti, şimdi garılığı da eder, dimiş,

Gızı tellalın önüne gatmıış, göndermiş. Gız yine annnesinin mezarı başına gitmiş. Üvey anasının gendisini şehzadeye verdiini söylemiş. Annesi de,

— Hiç merak etme gızım, mangala bir ateş at, gapının arhasına saklan. Yılan kapıdan girince de onu tut ateşe at. O zaman gılıfından çıkar, sen de rahat edersin, dimiş.

Gız anasının didiği gibi ateşi yahmış. Gendi de gapının arhasına sahlanmış. Oolan içeri girer girmez onu dutup ateşe atmış. Yılanın gılıfı yanmıış. Ortaya aslan gibi güzel bi babayiit çıhmış. Birbirlerini sevmişler, zabaha gadar birlikte olmuşlar. Zabahleyin saraydakiler, gıza hazırladıkları taputnan odaya gelmişler. Ama bahmışlar ki gız ölmemiş, yılan yerine de babayiit bi oolan duruyomuş. Gızlan oolan anasıylan babasının ellerini öpmeye gitmişler. Padişahna Sultan Hanım çok sevinmişler. Gıza da,

— Sen naadar iyi bi gızsın, oolumuzun hem ebesi oldun, hem hocası. Şimdi de karısı olup bizi oolumuza gavuşturdun, dimişler.

Gızın boynuna bi takı tahmışlar. Mutlu mesut yaşamışlar.

 


* naadar: ne kadar

* önüne gatmak: kişiyi bire yere başka bir kişiyle birlikte göndermek

* leğen / ileen / ileğen/ ilean: genellikle içinde bir şey yıkamak ya da bir şeyi taşımak için kullanılan plastik ya da metal kap, leğen, 2. gövde arkası ile omurganın bel bölümündeki leğen kemiği

* güdecek: kitap okurken satırları izlemekte kullanılan araç, odun parçası.

* ifrit: 1. şeytan, cin, 2. tiksinmek, 3. nefret etmek, 4. çok sinirlenmek

* şaar / şear / şeer: şehir, kent