İki Bacı
(Karadeniz Bölgesi, Amasya)

 

[İKİ BACI]

 Bir varmış, bir yokmuş. Köylerden birinde iki bacı yaşarmış. İkisi de çok güzelmiş.

Bunlara bir gün görücü gelmiş. Birini çok zengin bir yere vermişler birini de çok fakir bir yere vermişler. İkisinin de düğünleri olmuş ve gitmişler.

Bir gün fakir yerdeki zengin yere giden ablasını ziyarete gitmiş. Zengin olan bacı kardeşinin bacısını geldiğini görünce bulgur pilavını etek altına saklamış. Bu da diğerinin çok zoruna gitmiş.

Bir süre sonra zengin yerdeki fakir olanı ziyarete geliyor. Fakir olan:

—Gel bacı gel. Kara gün kararıp kalmaz, gelin bunalıp ölmez, bulgur pilavı da etek altına girmez. Gel seninle pirinç pilavı yiyelim, demiş.

Oturup yemişler, içmişler. Aradan zaman geçer ikisi de hamile olurlar. Orada hamamda doğum yaptırıyorlarmış. Fakir olanın sancısı gelince ebeler:

— Gelelim mi, diyorlarmış. O da:

— Gelin canlarım gelin, diyormuş. Doğum yaptırmışlar ve bir kız çocuğu dünyaya gelmiş. Ebeler:

—Yürüdükçe ortalığı çayır çimen bürüsün, ağladıkça inci mercan bürüsün, yıkandığı sular altın olsun, güldükçe güller açsın, demişler.

Güzeller güzeli bir kız olmuş. Zengin olan:

—Bacımın kızı çok güzel oldu. Ben de hamamda doğum yapacağım, demiş. Onu da almış hamama götürmüşler. Ebeler:

—Gelelim mi, diye sorunca o:

—Cehennemin dibine gelin, gelirseniz gelin, demiş. Onun da bir kızı dünyaya gelmiş. Ebeler:

—Yürüdükçe dikenler bürüsün, ağladıkça irinler aksın, güldükçe çok kötü şeyler olsun, demişler.

Bu kız da onların dediği gibi biri olup çıkmış. İkisi de büyüyüp gelinlik çağa gelmişler. Bu ülkenin padişahının oğlu bu güzel kızı istemiş. Nişanlanmışlar ve düğün hazırlıkları başlamış. Zengin olan teyze bu kızı çok kıskanıyor. Düğün için yola çıkmadan önce bu teyze kıza tuzlu çörek yediriyor. Kızı ata bindiriyorlar.

Teyze ve kızı da gelinin yanında gidiyor. Yolda iken gelin teyzesinden su istiyor. O da:

—Bir gözünü verirsen sana su veririm, diyor. Kız da gözünü veriyor.

Biraz ilerledikten sonra kıza yine su istiyor. Teyze de kızın öbür gözünü istiyor. Kız bir süre sonra yine su istiyor. Teyze de gelin alayına:

—Siz gidin, biz arkadan geleceğiz, diyor. Teyze gidiyor, kızı çalılıkların arasına götürüyor ve gelinliği çıkartıp kendi kızına giydiriyor. Kendi kızını ata bindiriyor. Gelini orda bırakıyor. Güzel kız ağlıyor ve bulunduğu yeri inci mercan kaplıyor. Yoldan geçen bir çoban inci mercanları görüyor. İnci mercanları karıştırınca kızı görüyor. Kızı evine getiriyor. Çobanın da bir kuşu varmış. Kuş:

—Kanadımı kızın yüzüne sür, kızın gözleri açılacak, diyor. Kanadı kızın yüzüne sürdüklerinde kızın gözleri eski haline dönüyor.

Bir gün padişahın oğlu atlarını köye getirmiş ve cılız atı çoban almış. Bir süre geçtikten sonra at o kadar güzelleşiyor ki tüm atlar onun yanında cılız kalıyormuş. Kız ata:

— Ben oraya gelmeden sakın kalkma, demiş. Padişahın oğlu da:

—Bunu kim besledi gelsin, demiş. Kız gelince at kalkmış. Padişah kızı görünce hemen onu tanıyor. Evine gidiyor ve karısına:

—Sen benim karım değilsin, benim nişanlıma ne yaptınız, diyor.

Kız da annesinin yaptıklarını anlatıyor. Kadını evden gönderiyor. Gidiyor padişahın oğlu, çobandan kızı istiyor. Kırk gün kırk gece düğün yapıyorlar.