KÖSE İLE KÖYLÜLER
(Marmara Bölgesi, Edirne)

 Günün birinde küçük bir dağ köyünde Köse isminde bir adam yaşarmış. Köyde herkes geçimini tarlasını ekip biçerek sağlarmış. Köse’nin tarlası varmış ama ekecek ne tohumu ne de tohum alacak parası varmış.

Bir gün kara kara düşünürken Köse’nin yanına iki tane köylü gelmiş. Bu köylülerin durumları iyiymiş. Köse’ye ne kadar çok paraları olduğunu anlatmaya başlamışlar. Köse’yi aşağılamışlar:

— Sen nasıl tarlanı ekemiyorsun, demişler. Köse de kurnaz bir adammış, bu köylülere demiş ki:

— Gelin, benim tarlamı beraber ekelim, demiş. Köylüler de:

— Ekelim ama ne ekeceğiz, demişler. Köse:

— Soğan ekelim, demiş. Köylüler:

— Ekelim ama nasıl paylaşacağız, diye sormuşlar. Köse de:

— Kökünü ben alırım, siz sapını alırsınız, demiş.

Köylüler de kabul etmişler. Tarlayı ekmişler, hasat zamanı gelmiş. Köse soğanın kökünü almış, köylülerde sapını almışlar ama köylülerin soğan sapları bozulmuş. Köse ise kuru soğanları satmış durumunu düzeltmiş.

Köylüler bunu duyunca Köse’yi dövmek için gitmişler. Köse yine kurnazlığıyla köylülerin aklını çelmiş. Köse:

— Tamam! Arkadaşlar niye kavga edeceğiz? Tamam, tarlayı tekrar ekelim bu defa siz kökünü alın ben sapını alayım, der. Köylüler:

— Tamam! Zararımızı böyle telafi edelim sonra döveriz, diye düşünürler.

 Tarlayı tekrar ekerler bu defa tarlaya lahana ekerler. Hasat zamanı köse sapını alır, köylüler de kökünü alırlar. Ancak köylüler için yine değişen bir şey olmaz. Köse yine kâr eder. Köylüler yine zarar edince bu defa iyice sinirlenirler ve Köse’yi öldürmeye giderler. Köse:

— Durun arkadaşlar! Ne oluyor? Bir anlayın dinleyin beni, der.

Ama bu sefer ellerinden kaçamaz. Bunlar Köse’yi bir çuvala koyup dağ başında bir ağaç dalına bağlarlar. Köse’yi bıçaklayıp ölüsünü suya atmaya karar verirler ama bıçak bulamazlar. Bu sefer de bıçak aramaya giderler. Köse de bu arada yapacağını yapar ve köylülerin gittiğini anlayınca bağırmaya başlar. Köse:

— Almam almam, diye bağırıp durur. Bu arada bir çoban Köse’nin sesini duyar ve çıkargelir. Köse bu ya iyice bağırmaya başlar:

— Almam almam, diye sürekli bağırır. Çoban sorar:

— Neyi almıyorsun Arkadaş.

 Köse kurnaz ya başlar bol keseden atmaya. Bana şu kadar para, bu kadar mal mülk vermek istiyorlar. Ama hakkım olmadığı için ben de almak istemiyorum. Bunun için beni bu çuvala koydular, der. Bunu duyan çoban:

— Aman! Sen çık, ben gireyim çuvalın içine, der.

Köse de çuvaldan çıkınca bir kayanın dibine saklanır. Çoban da:

— Alırım alırım, diye bağırmaya başlar bu arada köylüler gelir. Çobanı bıçaklamaya başlarlar, ölen çobanı suya atarlar. Bu arada Köse hemen saklandığı yerden çıkar. Der ki:

— Arkadaşlar! Beni iyi ki bıçaklayıp suya atmışsınız. Onlar da sorarlar:

— Neden, ne oldu suyun içinde? Köse çobanın sürüsünü göstererek der ki:

— Suyun altında bir sürü koyun var, ben bu kadar bölüp getirebildim, der. Köylülerden biri atlar hemen:

— Aman! Bir de beni bıçakla, at, der.

 Köse ile diğer köylü bıçaklar sonra köylüyü suya atarlar. Köylü geri dönmez, suya attıkları köylüden boğulma sesleri gelir:

— Gık gık gık… bu arada diğer köylü:

— Aman! Koyunlar bitiyor bir de beni at suya, der. Köse hemen onu da çubukla döver ve suya atar.

 Kurnaz Köse böylelikle saf köylülerden kurtulur, köylüler hem aç gözlü hem de bu kadar saf olmanın cezasını çekmiş olurlar.