Süpürgecinin Kızı
(Marmara Bölgesi, Balıkesir)

Süpürgecinin Kızı

Bir padişah, bir de oğlu varmış. Bir de süpürgeci varmış. Padişahın oğlu, süpürgeciye:

—Altından altın, gümüşten gümüş, bakırdan bakır olan nedir? Bunu bilirsen bilirsin, kırk güne kadar bulamazsan seni cellat edeceğim, demiş.

Adam evine gitmiş, ağlarmış, dövünürmüş. Koca kız gelmiş:

—Ne oldu baba? Neden ağlıyorsun, neden üzülüyorsun? demiş.

—Ne olsun kızım. Padişahın oğlu  geldi, “Altından  altın, gümüşten gümüş, bakırdan bakır nedir?” dedi. Ben de bilemedim. Beni cellat ettirecek, demiş.

—Aman baba, ben de zannettim dünürcüler geldi de vereyim mi vermeyeyim mi diye düşünüyorsun sandım, demiş. Ortanca kız gelmiş:

—Baba, ne ağlıyorsun, ne üzülüyorsun? O da demiş:

—Kızım böyle böyle. Padişahın oğlu geldi, “Altından altın, gümüşten gümüş, bakırdan bakır nedir?” dedi, demiş.

—Aman baba, ben de benim çeyizim tam değil de ondan üzülüyorsun sandım, demiş. Küçük kız gelmiş:

—Baba niye üzülüyorsun?

—Kızım, ablangile söyledim de iki derdim üç oldu. Bir de sana söylersem dört olur, beş olur.

—Ya baba, sen de hiç üzülecek şey mi buldun? Diyemedin mi ona, altından altın oğlum sizsiniz, gümüşten gümüş sizin vezirleriniz, bakırdan bakır da bizim gibi fakirler diyemedin mi baba? demiş.

Adam böyle uçmuş sevincine. Zaman gelmiş, gelmiş padişahın oğlu.

—Bilebildin mi? demiş.

—Bildim. Altından altın oğlum sizsiniz, gümüşten gümüş sizin vezirleriniz, bakırdan bakır da bizim gibi fakirler, demiş.

—Dede, sen bunu nasıl bildin? Kim bildi bunu, nasıl bildi?

—Ben nereden bileceğim oğlum bunu. Benim bir kızım var, o bildi bunu, demiş.

Demesin mi bu:

—Ben süpürgecinin kızını alacağım.

Gidiyor, görüyor, beğeniyor kızı.

—Süpürgecinin kızını alacağım ben, diyor.

—Aman oğlum, sen padişah oğlusun. Süpürgecinin kızı alınır mı?

—Hayır, ille gidin görün. Ben gittim, gördüm, beğendim. İlle siz de görün.

Gidiyor kaynana, görümce işte neyse, toplaşıyorlar, gidiyorlar. Evde de kimse yokmuş, bir kız varmış.

—Anan nerde? diyorlar.

—Anam biri iki yapmaya gitti, demiş.

—Ablan nerde?

—Ablam çirkini güzel yapmaya gitti.

—Ortanca ablan nerde?

—Lale sümbül toplamaya gitti, demiş. Hiçbir şeycik anlayamamışlar.

—Kızım, bana bir su versene, demiş kaynana.

Yıkamış, paklamış bardağı. Su koymuş  ama, içine bir de saman koymuş. Sonra içmişler artık suyu gitmişler.

—Ne yaptınız? Gördünüz mü? demiş.

—Gördük, demiş.

—Beğendiniz mi? demiş.

—Neresini beğeneceğim. Anan nerde dedik, biri iki yapmaya gitti, büyük ablan nerde, çirkini güzel yapmaya gitti, ortanca ablan nerde, lale sümbül toplamaya gitti dedi, demiş. Oğlan da:

—Anası ebeymiş, biri iki yapmaya gitmiş, ablası gelin süslüyormuş, çirkini güzel yapmaya gitmiş, ablası oya yapıyormuş, lale sümbül oyası, oya yapmaya gitmiş. Bir de sizi hayvan yerine koymuş da bir de saman yedirmiş size. İlle alacağım ben bunu.

Almış. Bir düğün yapıyorlar, bir düğün bir düğün kırk gün kırk gece. Kırk da odası varmış apartmanın da. Ondan sonra gezmişler gezmişler, kızı gezdirmiş odaları. Birisi kapalıymış.

—Burada ne var? demiş.

—Burada da birine soru sordum. Bilemedi, o da bilemedi, cellat kesecek, demiş.

Akşam olmuş, yatmışlar. Yattıktan sonra güya  uyumuş padişahın oğlu. O gidiyor odaya.

—Ne sordu sana? diyor.

—Cennette yerler içerler de pisliğini yapmazlarmış mesela, dünyada temsili var, bir. Ne o? Ondan sonra üç bacaklı yürümez, üstüne binen yorulmaz, kısır karılar doğurmaz, bunu da bileceksin, demiş. Kız demiş ki:

—Dünyada temsili ana rahminde çocuk, yiyor, içiyor, şeyini yapmıyor. Üç bacaklı yürümez sacayak, üstüne binen yorulmaz tencere, kısır karılar doğurmaz, o da katır, demiş.

Sabah oluyor. Gidiyor padişahın oğlu. Soruyu soruyor. Oğlan cevabını veriveriyor. Veriverince diyor ki:

—Bunu sen söyledin buna.

Hemen oğlan yatmış karyolasına, çekmiş üstüne yorganı.

 —Bu evin içinde ne kadar kıymetli şey varsa al git, benim gözüme gözükme bir daha, diyor.

Kız ondan üste çıkmış. Kız da bakmış bakmış bakmış, padişahın oğlundan kıymetli bir şey görememiş evin içinde. Çağırıyor dört tane hizmetçi.

—Hadi, alın tıngır tıngır, karyolasını alın padişahın oğlunu götürün, diyor. Anasının babasının evine.

Masal bu ya, uyuyor, uyanıyor oğlan. Baksa ki bizim ev gibi takıl tukul bir evin içinde.

—Ben nasıl geldim buraya? Ben sana ne bulursan bul kıymetli bir şey, onları al git demedim mi? diyor.

—Ben de baktım baktım, senden kıymetli bir şey göremedim. Ben de seni aldım geldim, diyor kız. Oğlan:

—Beni nasıl getirttiysen geri öylece götür, diyor.

Yine üstüne çekiyor yorganı. Hadi dört kişi gidiyorlar. Hadi yine götürüyorlar padişahın oğlunu evine. Hala daha geçinir giderlermiş işte.