Sekiz Kızın Bacısı
(Karadeniz Bölgesi, Kastamonu)

Bir varmış, bir yokmuş… Bir zamanlar bir padişah ve bu padişahın sekiz tane kızı varmış. Fakat bu padişahın oğlu olmuyormuş.

Bir gün padişahın hanımı yine hamile kalır. Padişah hanımına:

      — Eğer yine kız doğurursan seni öldürtürüm, der.

Kadın yine bir kız çocuğu dünyaya getirir. Korktuğu için de padişaha erkek oldu diye söyler. Kadın, padişahı yıllarca çocuk erkek diyerek kandırır. Aradan zaman geçip çocuğun sünnet zamanı gelince hazırlıklar yapılır ve her yerden davetliler gelir. Padişah:

      — Çocuğu hazırlayın, deyince kadın korkmaya başlar.

Annesinin yalanının ortaya çıkacağını anlayan kız:

      — Anne sen korkma, bana hakkını helal et, Allah’ın memleketi sadece burası değil ben başka bir yerde de yaşarım, diyerek annesiyle vedalaşıp oradan ayrılır.

Kız giderken bir at almak için ahıra girer ve hayvanların arasından güzel bir tane at seçer. Seçtiği atı sevip okşarken kızın derdini anlayan at, dile gelip konuşmaya başlar:

      — Benden ne istiyorsunuz şehzadem, der.

Kız:

      — Babam beni erkek biliyor, benim sünnet zamanım geldi o yüzden buralardan gitmek istiyorum.

      — Sırtıma bin o zaman, der.

Kız, atın sırtına biner ve at tam altı aylık yolu rüzgâr gibi bir hızla iki saatte alır. Yabancı bir ülkeye gelirler. Gezerken bir yerde büyük bir topluluk olduğunu görürler. At, kıza kuyruğundan iki tüy verip:

      — Başın sıkıştığında bunları gizli bir yerde birbirine sürt, ben hemen ortaya çıkarım, der.

At, oradan kaybolunca kız da merak edip topluluğun arasına girer ve içlerinden birisine burada ne olduğunu sorar. Adamın birisi:

      — Bu ülkede bir dev var. Bu dev her sene bu ülkenin padişahının bir çocuğunu alır gider. O zaman ters akan sular düz akar, kirli akan sular temiz akar. Şimdi de padişahın kızını hazırlayıp bekliyoruz, der.

Kız bunu duyunca kimsenin olmadığı bir yere gidip atın verdiği tüyleri birbirine sürter. At, hemen kızın karşısına çıkıp:

      — Emriniz?

      — Ben senden bir devi bir vuruşta öldürecek kadar keskin bir kılıç istiyorum.

At da hemen kılıcı kıza verip ortadan kaybolur. Birden yer sallanmaya başlar. Kız, bir de bakmış ki, padişahın kızını alacak olan dev geliyor. Kız “Ya Allah, Ya Muhammed, Ya Sabır, Ya Selâmet” deyip kılıcı devin kellesine vurunca devin kellesini bir vuruşta koparır. Padişahın kızını da devin elinden kurtarıp kayıplara karışır. Herkes devi öldürenin kim olduğunu ve kızı nereye götürdüğünü merak etmeye başlar. Padişah da hem devi öldüreni hem de kızını aratmaya başlar. Hem devi öldürene hem de kızını bulana büyük bir ödül vereceğini söyler.

Kız yine kimsenin olmadığı bir yerde atın verdiği tüyleri birbirine sürtünce at hemen karşısına çıkar:

      — Emriniz?

      — Ben erkek olmak istiyorum.

      — Tamam. Şimdi kendine bir bak erkek olmuş musun, der.

Kız, kendi vücudunu yoklayınca erkek olduğunu anlar. Kız, erkek olduğu için çok mutlu olur ve ata çok teşekkür eder.

Padişah devamlı devi öldürüp kızını kurtaran delikanlıyı memleketin her tarafında aratırken en sonunda delikanlıyı adamlarından birisi yakalayıp padişahın huzuruna çıkartır. Padişah, kızına:

      — Kızım seni kurtaran delikanlı bu mu, diye sorar.

Kız da delikanlıyı hemen babasına tanıtır.

      — Evet, baba beni kurtaran delikanlı bu, der.

Padişah delikanlıya:

      — Dile benden ne dilersen, der.

Delikanlı:

      — Sağlığınızı diliyorum, der.

Padişah yine:

      — Dile benden ne dilersen, der.

Delikanlı tekrar:

      — Sağlığınızı diliyorum, der.

Padişah üçüncü kere:

      — Dile benden ne dilersen, diye sorar.

Delikanlı bu sefer:

      — Benim memleketim burası değil, ben kendi memleketime gitmek istiyorum, der.

Padişah:

       — Tamam, o zaman seni serbest bırakıyorum. İstediğin yere git ama sana kızımı vereceğim, der.

Delikanlı kızı da alıp yine gizli bir yere giderek atın tüylerini birbirine sürter ve at hemen karşısına çıkıp:

       — Emriniz?

      — Ben geldiğim ülkeye geri gitmek istiyorum.

Oğlanla kız, ata binerler ve at, altı aylık yolu rüzgâr gibi giderek iki saatte alırlar. Oğlan eski ülkesine gelince ailesinin yanına giderek annesinin babasının elini öper ve başından geçenleri tek tek anlatır. Padişahın kızıyla da evlenip mutlu bir hayat sürerler.

Onlar ermiş muradına, biz de çıkalım kerevetine.