[Kocaman ile Kocakarı]
(Karadeniz Bölgesi, Trabzon)

[KOCAMAN İLE KOCAKARI]

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, yaşlı bir kar koca yaşarmış. Bu yaşlı karı kocanın bir ineği, bir de öküzleri varmış. Bir gün kadın kocasına:

— Bey gel biz bu öküzü keselim, bende bu öküze bakacak derman kalmadı, demiş. Kocaman da kadına:

— Öküzün butlarından aşağı yağlar akmadığı sürece ben bu öküzü kesmem, demiş.

Bir müddet sonra artık kadının canına tak demiş. Biraz tereyağı eritip öküzün butlarından aşağıya dökmüş. Yağ donunca kadın koşa koşa Kocaman'ın yanına gidip:

— Bey bey öküzün butlarından aşağı yağlar akıyor, demiş. Kocaman koşarak ahıra gelmiş ki gerçekten de öküzün butlarından aşağı yağlar akıyor. Hemen öküzü kesmiş. İşkembesini çıkarıp, kadına vermiş:

 — Bunu git çeşmenin altında yıka, pişir akşama yeriz, demiş.

Kadın çeşmenin altında işkembeyi yıkarken bir doğan gelip işkembeyi alıp ağacın dalına konmuş. Kadın:

— Doğanım, doğanım işkembeyi bana ver, akşama Kocaman beni öldürür, demiş. Doğan:

— Sen bana hiç civciv verdin de mi işkembeyi istiyorsun, demiş. Kadın koşa koşa kuluçkanın yanına gidip:

— Kuluçkam kuluçkam bana bir civciv ver, civcivi doğana vereyim, doğandan işkembeyi alayım, akşama yemek yapmazsam Kocaman beni öldürür, demiş. Kuluçka:

—Sen bana hiç mısır verdin de mi civciv istiyorsun, demiş. Kadın, koşa koşa harmana gidip:

 — Harmanım harmanım bana biraz mısır ver de, mısırı kuluçkaya vereyim, kuluçkadan civcivi alayım, civcivi doğana vereyim, doğandan işkembeyi alayım, akşama yemek yapmazsam Kocaman beni öldürür, demiş. Harman:

— Sen bana hiç çubuk vurdun da mı mısır istiyorsun, demiş. Kadın koşa koşa ormana gidip:

— Ormanım ormanım bana bir çubuk ver de, çubuğu harmana vurayım, harmandan mısır alayım, mısırı kuluçkayaya vereyim, kuluçkadan civciv alayım, civcivi doğana vereyim, doğandan işkembeyi alayım, akşama yemek yapmazsam Kocaman beni öldürür, demiş. Orman:

— Sen bana hiç orak vurdun da mı çubuk istiyorsun, demiş. Kadın, koşa koşa demirciye gitmiş:

— Demircim demircim bana bir orak ver de, orağı ormana vereyim, ormandan bir çubuk alayım, çubuğu harmana vurayım, harmandan mısır alayım, mısırı kuluçkaya vereyim, kuluçkadan civciv alayım, civcivi doğana vereyim doğandan işkembeyi alayım, akşama yemek yapamazsam Kocaman beni öldürür, demiş. Demirci:

—Sen bana hiçbir bakraç yoğurt getirdin de mi orak istiyorsun, demiş. Kadın koşa koşa ineğinin yanına gitmiş:

— İneğim ineğim bana biraz süt ver de, sütü yoğurt yapayım, yoğurdu demirciye vereyim, demirciden orak alayım, orağı ormana vurayım, ormandan çubuk alayım, çubuğu harmana vurayım, harmandan mısır alayım, mısırı kuluçkaya vereyim, kuluçkadan civciv alayım, civcivi doğana vereyim, doğandan işkembeyi alayım, akşama yemek yapmazsam Kocaman beni öldürür, demiş. İnek:

— Sen bana hiçbir bağ ot verdin de mi süt istiyorsun, demiş. Kadın koşa koşa kocamanın yaptığı otlardan bir bağ alıp ineğin önüne koymuş. İnekten aldığı sütü pişirip yoğurt yapmış. Yoğurdu demirciye götürmüş. Demirciden orağı alıp ormana gitmiş. Ormanı biraz seyreklemiş. Ormandan çubuğu almış. Harmana gitmiş. Harmanı bir güzel çubukladıktan sonra, harmandan mısırı almış. Mısırı kuluçkaya götürmüş, kuluçkadan civcivi almış. Civcivi doğana götürmüş, doğandan işkembeyi almış. İşkembeyi pişirip akşama yaşlı kocasıyla afiyetle yemişler.