Üç Biber
(Doğu Anadolu Bölgesi, Malatya)

ÜÇ BİBER

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellal iken, pireler berber iken;ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken, bir babanın üç kızı varmış. Köyün dışındaki küçük evlerinde mutlu bir hayat sürüyorlarmış.

Bir gün babaları kızlarına:

— Ben pazara gidiyorum, bir isteğiniz var mı? diye sormuş.

Küçük kız:

— Baba bana küpe ile kolye al, demiş.

Ortanca kız:

— Baba bana bilezikle yüzük al, demiş.

Büyük kız da:

̶ Baba bana üç biberimi getirmezsen önün katran diken; arkan da yalın kılıç olsun. Yarı yolda kalasın, demiş.

Babaları pazara gitmeden önce kızlarına:

— Evlatlarım ben üç gün içinde dönerim. Bu vakte kadar sakın hiç kimseye kapıyı açmayın, diye sıkı sıkı tembih etmiş.

Çarşıda alışverişini bitiren ve eve dönmek için yola giren baba üçüncü gün yolun yarısına geldiğinde, önü katran, diken; arkası yalın kılıç oluvermiş. Büyük kızın istediği üç tane biberi unuttuğu için eve dönemediğini düşünüp geri dönmüş. Pazardan üç tane biber alıp eve gelmiş. Küçük kızın küpe ve kolyesini, ortanca kızın bilezik ve yüzüğünü vermiş. Büyük kızına da cebinden üç tane biber çıkarıp uzatmış. 

Büyük kız:

— Baba, ben senden bunları istemedim ki... Ben senden Üç Biber namıyla bilinen bir genci istemiştim. Onu bana al getir dedim. Ama sen bana üç tane biber getirdin. -demiş- Ben gidip Üç Biber’imi kendim arayıp bulacağım, demiş.

Babası gitmemesi için ne dediyse de kızını bir türlü ikna edememiş. Kız babasını dinlemeyip yola koyulmuş.

Az gitmiş, uz gitmiş; dere tepe düz gitmiş. Nihayet bir köye varmış. Sessizliğe bürünmüş bu köyde herkes karalar bağlamış, yas içindeymiş. Kız merak edip köylülerin birine:

— Ne var, niye hepiniz karalara bürünmüşsünüz? diye sormuş.

Adam da:

— Kızım bizim padişahımızın kızı delirmiş. Sarayda hangi cariye yemek götürdü ise o cariyeyi öldürmüş. Bizim köyümüzden de sarayda iki cariye vardı. Onları da öldürmüş. Saraya cariye dayandıramıyoruz, diye derdini dökmüş.

Bu garip olayı kafasına takan kız. Saraya, padişahın yanına gider ve padişahın huzuruna çıkıp:

— Efendim, müsaade ederseniz kızınıza bugün yemeği ben vereceğim, demiş.

Akşam yemeğinde yemek tepsisini alıp kızın odasına götürmüş. Tepsiyi yere koyup, ayağı ile kızın önüne iteleyip merdivene oturarak; yemesini beklemiş. Ansızın odadaki mum sönüvermiş.

Kız, pencereden dışarıya baktığında karşıdan garip bir ışık geldiğini; bir şeylerin yandığını fark etmiş. Usul usul ışığa doğru gitmiş. Bir de bakmış ki kocaman kazanlar kurulmuş; altında kocaman ateşler yakılmış, iki ihtiyar kadın da hem ateşe odun atıyor hem de konuşuyorlarmış:

— Kralın kızı biz bu ateşi ne kadar çoğaltırsak o kadar çıldırıp bağırıyor, diyorlarmış.

Konuşmaları dinleyen kız, usulca kazanlara yaklaşıp kaynayan kazanları ateşin üstüne devirerek, ateşi söndürüp kaçmış. Saraya koşarak vardığında kızın:

— Ben deli değilim. Sökün şu zincirleri, diye bağırıp ağladığını duymuş.

Herkes korkudan birbirine bakıyormuş. Kalabalığın arasından sıyrılıp kıza doğru koşmuş. Hemen elindeki ve ayağındaki zincirleri çözüp atmış. Kız kimseye saldırmamış, babasına sarılarak ağlamış.

Kızının normale dönmesine çok sevinen Padişah:

— Ne istersen iste; dilediğin her şeyi sana vereceğim, diye kıza istediğini sorunca O da:

— Efendim, ben Üç Biber adında bir genci arıyorum. Onu bana bulup getirtin, başka bir şey dilemem, demiş.

Padişah, bu sözler üzerine adamlarını ülkenin dört bir yanına salıp Üç Biber'i bulup getirmelerini emretmiş. Aramışlar, taramışlar, iğnenin deliğine bakmışlar. Sonunda askerler Üç Biber isimli delikanlıyı bulup huzura getirmişler. Üç Biber, padişahın huzuruna el pençe divan getirilince çok korkmuş:

— Yüce efendim, ben size karşı bir kusur mu işledim? Eğer bir kusurum varsa affedin, diye yalvarmış.

Padişah gülerek:

— Hayır hiçbir kusurun yoktur ama seni görmek isteyen bir kız var… O seni çok seviyor ve de evlenmek istiyor, demiş.

Üç Biber bu işe çok şaşırmış. Kral kızı huzuruna çağırmış ve:

— Kızım senin Üç Biber'in bu mu? diye sormuş.

Kız da:

— Evet efendim. Rüyalarıma giren Üç Biber budur, demiş.

Bu sözler üzerine şaşkınlığı biraz daha artan Üç Biber, kızı görür görmez güzelliğine âşık olmuş. Padişah bu iki genci evlendirmiş. Üç Biber'e de sarayda iyi bir iş verip rahat bir hayat sürmelerini sağlamış.

Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine.