Karpuz Kulaklı
(İç Anadolu Bölgesi, Sivas)

KARPUZ KULAKLI

Bir demirci varmış. Bir tane de dev varmış.

Dev:

— Aman, bu komşumu bir gün evvel yiyeyim de bitireyim, demiş.

Elekçiye gitmiş.

— Elekçi, demiş.

Elekçi:

— Ne, demiş.

O da:

— Seninle bahçelere gezmeye gidelim mi, demiş.

Elekçi:

— Yok, ben gitmem, demiş.

Ona bir osuruk atmış, her eleği bir tarafa atılmış. Saçmış, sepelemiş onun sözünü tutmadı diye.

Dev, oradan gitmiş, manifaturacıya:

— Manifaturacı, demiş.

Manifaturacı:

— Ne!...

— Gel, seninle arkadaş olalım. Bahçelere dut toplamaya gidelim, incir toplamaya gidelim, demiş dev.

Manifaturacı kalkmış:

— Yok ağam, ben gitmem, demiş.

Dev kalkmış, ona da bir osuruk atmış. Kumaşları metre metre havalarda uçmuş, gitmiş ağaçlara sarılmış. Onu da bırakmış. Bu sefer demirciye gitmiş.

— Demirci, demiş.

Demirci:

— Ne!...

— Benimle incir yemeye bahçelere gelir misin?

— Yok ağam, yok. Ben gitmem, demiş.

— İyi, demiş.

Ona da bir osuruk atmış. Demir ya, osuruktan kalkmamış.

Demirci:

— Ah ülen! Ben bunu nasıl kandırırım, nasıl kandırırım, demiş.

Demirci de çok kurnazmış. Dev gider gitmez bu da bahçeye gitmiş. Bahçede dutu, inciri yemiş, içmiş. Sepetine de doldurmuş, almış, gelmiş.

Az sonra dev gelmiş, anlatmaya başlamış:

— Ben böyle yedim, böyle şiştim. Karnım şişti. Sen de gelsen yerdin, demiş.

Demirci demiş ki:

— Ağam, ben de yedim, içtim. Aha sepetimi de doldurdum.

Dev:

— Ah!.. Seni orada görseydim, demiş. Karnından söylemiş ki; “Bir çiğnem sakız ederdim.” demiş.

Oradan kalkıp:

— Üle demirci! Gel, seninle bostana gidelim, demiş.

Demirci:

— Ağam, ben demirciyim, müşterilerim var, ben gidemem, demiş.

Ne yapsın demirci? Ha düşünmüş düşünmüş:

— Hemen bu gitsin de ben de gideyim, demiş.

Dev gider gitmez demirci bostana gitmiş. Bakmış ki her karpuz böyle böyle büyükmüş. Kendisi biraz yemiş. Bakmış ki karşıdan dev geliyor.

— Aman nasıl edeyim? Nasıl edeyim? Ben nasıl saklanayım bu bostanda, demiş.

Kalkmış, karpuzun birini oymuş, başına geçirmiş. Kumu da eşmiş, eşmiş. Kendini eştiği çukurun içine koymuş, ama kulakları dışarıda kalmış. Öteden dev gelmiş. “Lang!.. Lang!.. Lang!..” Bunun kafasına vurmuş.

— Üle! Amma da kulaklı karpuzmuş. “Giderim, demirciyi kandırırım; kulaklı karpuz var; gel, sana göstereyim.” derim, demiş.

Dev, bu sefer karpuza elini vurmamış. Demircinin dükkânına gitmiş.  Demirci, dev gidince hemen kalkmış, şalvarını çıkarmış, içine dört beş karpuz koymuş, iki kulağını da bağlamış. Omzuna atmış, dükkânına gelmiş. Dükkâna gelince dev demiş ki:

— Ülen! Gel de bak! Benim bir kulaklı karpuzum var.

Demirci:

— Yok ağam, yok. Gelmem. O kulaklar benimdi, demiş.

— Ülen deme, demiş o da.

Demirci de:

— Vallahi! Benim kulaklarım dışarıda kaldı, ne edeyim? Karpuzu başıma geçirdim, gömülmüşüm. Kulaklarım dışarıda kalmış, demiş.

Dev:

— Ah!.. Seni orada görseydim, bir çiğnem sakız ederdim. Ülen, gel, seninle beraber oduna gidelim, demiş.

Demirci:

— Odunda ne yapacağız? Yok ağam, yok. Ben gitmem, demiş.

Dev de:

— Ülen, alıp gelirsin, kışın odunun çok olur, demiş.

Demirci de:

— Ben gitmem, demiş.

Bu sefer dev gitmiş. Demirci de kalkıp devin ardından oduna gitmiş. Odun etmiş, odun etmiş, bu kadar odun yığılmış. Öteden dev çıkıp gelmiş.

— Ey demirci! Bostana gittin, kulaklarını dışarıda koydun, kurtuldun. Bahçeye gittin, incirleri yedin, dutları yedin, kurtuldun. Ha, şimdi elime düştün. Elimden nasıl kurtulacaksın, demiş.

Dev, bu sefer de:

— Ben seni yakacağım. İstersen seni çiğ yiyeyim, istersen pişirip yiyeyim, demiş.

Demircinin ettiği odunlara bir tomar ateş atınca odunlar yanmaya başlamış. Demirci korkup:

— Aman! Beni yemeye yiyeceksin. Bırak, gideyim de abdest alayım, iki rekât namaz kılayım. Beni o zaman ye; ister çiğ ister pişirip ye, demiş.

Dev:

— Eee... Kaçarsın, demiş.

— Nereden kaçacağım? Çölün başındayız, demiş demirci de.

Dev:

— İyi, ben şu ipi beline bağlayayım, demiş.

İpin bir ucunu demirciye, bir ucunu da kendine bağlamış, gitmiş. Güya abdest alacak, namaz kılıp gelecek! Demirci, dağı biraz aştığında:

 — Üle! Aman, demiş, ipi çekip koparmış, kaçıp eve gelmiş.

Dev de:

— Üle! Aman, demiş, demirciyi beklemiş.

Beklemiş, beklemiş, demirci gelmemiş. İpi çekmiş, çekmiş, bir bakmış ki demirci yine kaçmış. Dev orada çatlamış, düşmüş, yedi kafası birden yarılmış.

Böylece demirci de kaçıp devden kurtulmuş...