Peri  Oğlu
(İç Anadolu Bölgesi, Kırşehir)

PERİ OĞLU

Bir varımış bir youmuş. Yoh demesi pek günahımış. Bi zaman deve dellalıha, horuz belbel ike, anam gız, babam oğlanıha, ben onların beşşiini tıngır mıngır sallarıha, bi peri padişaanın oolu varımış. Uzak bi memlekette bi gız görmüş, gıza âşık olmuş. O gızı sevmiş. Devamlı güvercin hâlinde o gıza uçar gidermiş. Bi gitmiiş, beş gitmiiş derken bu gızın babasıynan anası bunu görmüşler. Gızlarını yedi kat camınan odanın içine goymuşlar. Bu oğlan gıza varıncak, pencereye vuruncak camlar oğlanın göğdesine oturmuş. Vücudundan yaralanmış. Oğlan hastalanmış, yıllarca yatmış. Oolan gelmeyince gız bunu merak itmiş. Ayaana bi demir çarıh giymiş, eline bi demir diynek almış, başına da bi garın geçirmiş:

— Tohdur* gediyoo, tokdur gediyoo, diye çııra çııra gezinmeye başlamış.

 Gideken gideken gız susamış. Bi çeşme başına varmış, su içmiş. Sağına soluna bahakan, ora da ormanlıhmış. Oradan iki şelekli,* iki gadın geliyomuş. Bunları görüncek dalın başına çıkmış, gizlenmiş gız. Orada kadınlar gelmiş, suyu içmişler. Biraz diinenmişler. Gadının biri oolanın dezesiymiş biri de dezesinin gızıymış. Gız anasına,

— Anaa, dezemin oolunun hâlları nolacah? dimiş.

Anası da,

— Gızım bi çare yoh. Lokman hekim geldi amma çare yoh, dimiş.

— Bi çaresi var, dimiş gız.

— Ne var? diyo anası da.

— Kimse duymasın ana da senin odununla seni yahsalar, benim odunumla beni yahsalar, senin külünü bi torbaya, benim külümü de bi torbaya goysalar, dezemin oğlunu bi hamama götürseler, orda iyice yıhasalar, vücudundaa camlar dökülür. Benim küllüümle senin küllüünü de üzerine saçsalar dezemin oolunun hastalıı geçer, düzelir, dimiş.

Gız bunu duymuuş. Bunlar yorgunumuş, oraya yatıp uyumuşlar. Gız daldan inmiş, ikisini de gendi şeleklerinde odunlarını yahmış. Bunların küllüünü de torbalara doldurmuş:

— Tohtur gediyo, tohtur gediyo, diye oolanın memleketine varmış.

Oolan da yedi kat yüksekte bi gonakta yatıyomuş. Bunun sesini duyunca bilmiş gızı.

— Ana şu tohduru bana çağar, gelsin, diye yalvarmış.

— Oolum lokman hekimi getirdik, sana faydası olmadı. Şu başı garınlı toktur da ne fayda olacak? dimiş.

Anası da bilmiş bu dohturun o gız olduunu. Oolanın ricasına dayanamıp çaarmış gızı. Gız gelince diyo ki:

— Ben bunu iyi ederim ama sen oolunu bana vericeen, bi ayda bana müsade idecen. Ben bunu hamamda düzeltirim, dimiş.

Gadın verecek değel ya,

— Veriyim, dimiş.

Yalınız oğlanın anası kurnazlığınan oolanı hem iyi ettirmeyi hem de kızı yimeyi planlıyomuş. İnsan yerimiş gadın da, aklına onu almış. Derkeen, neyse oolunu gıza vermiş. Gız, götürüyo oolanı hamam da eeyce yıhıyo. Deyzesinin küllüünü de üstüne saçıyo, oolan iyi oluyo. Bunlar eve geliyolar:

— Ana, diyo. Biz işte birbirimizi alacııh, diyo.

Anası bahmış oolan düzelmiş, gayrı gızı yimiye garr almış. Oolan da bilirmiş anasının gızı yiyeceeni:

— Hadi bu memleketten gidelim, dimiş gıza.

Gızı yanına almış, oolanla gız az gitmişler, uz gitmişler, dere tepe düz gitmişler. Bi memlekete varmışlar. Oruya varıncık, bu oolanın anasının iki bacısı daha varmış. Bunlar kanatlı peri padişahıymışlar, uçuyollarmış. Biri dimiş ki:

— Oolanı arayım, belki bulabilirim, dimiş.

Gitmiş, bi o yannı bi bu yannı uçmuş. Aramıış, taramış, bi ovanın yüzünde, bi daan göğsünde bi adam görünüyo. Sakallı bi adam. Bu adam bel belliyomuş:

— Dayıı, dayıı! Bi oolanla gız geçti mi burdan gördün mü? diyo.

— Yooooh, ben yedi senedir burda bel belliyom, kimseyi görmedim, diye cevap veriyo adam. [Cevap veren oolan, bel de gız.] Neyse geliyo eve. Bacısı,

— Nettin? diyo.

— Bacım kimseyi göremedim. Bi daan göösünde çölde bi adam bel belliyodu, sakallı yaşlı bi adam. Gulaa da duymuyodu, sağarıdı. Sordum. Bana,

— Yedi senedir bel belliyom, görmedim didi, diyo.

— Ah, bacıım! diyo oğlanın anası. Keşke o beli alıp da gelseyidin. O sakallı da gelirdi diyo. Sakallı benim oolum, bel de gızdı, diyo.

— Eee, bilemedim bacım, diyo.

Neyse bu sefer güccük bacısı gidiyo. Oğlan diyo ki:

— Gücçük dezem geliyo. Bu dezem, çok vicdanlı, diyo.

Gız,

— Ne yapalım? diyo.

— Sen zincirli bi altın tas ol, ben de bi çeşme oluyum. Dezem arar arar, bizi bulamaz. Gelen geçen burdan bi su içer, gider, diyo.

Hakkaten dezesi arıyoo, dolaşıyoo, bulamıyo. Neyse çeşmenin başına geliyo, iki sefer de su içiyo:

— Kim yaptırdıysa Allah ırazı olsun, diyo.

Altın tasa da gıyamıyo, almadan çıkıp gidiyo. Varıyo bacısı. Oolanın anası soruyo:

— Bacım nöördün? diyo.

— Bacım dünyayı dolaştım, bi şey bulamadım. Garahtım,* bi çeşme gördüm. Vardım iki tas da su içtim. Bi altın tas, suyun yüzünde gımıl gımıl oynuyodu. Ben de suyu içtim, geldim, diyo.

— Ey bacım! diyo. O altın tası koparsan da getirseyidin. Su da gendiliine ahar gelirdi. Tas gız, su da oolumdu, diyo.

— Eee, bilemedim bacım, diyo.

— Öyleyse ben gidiyim aramıya, diyo.

Anası adam yiyo ya, oolan anasının geldiini görünce,

— Anam geliyo, bizi muhakkak yiyecek diyo, peri padişahının oolu.

— Nöörecek?* diyo gız.

— Sen bi gül aacı ol, ben de bi gara yılan oluyum, diyo.

Gız bi gül aaacı oluyo, oolan da bi gara yılan.

— Anam gelincek, o zaman anamın hesabını görürük, diyo.

Neyse anası geziyoo, dolaşıyoo, bunları görüyo:

— Yaa! Demek sen gül ağacı oldun, benim oolan da yılan oldu. Siz şimdi elime düştünüz, gurtulamazsınız, sizi yiyecem, diyo.

Oolan,

— Ana, diyo. Bizi yiyeceen yalınız seni çok öösedim. Şu aazını aç ta bi dilini öpüyüm anam, onda soona ye, diyo.

Anası aazını açıncak, yılan ağzına zehrini akıtıyo. Anası ölüyo. Bunlar da yiyip içip muradına geçiyo.

 

 


* tohdur / tokdur: doktor

* şelek: sırta iplikle bağlanarak taşınan yük

* garahmak: 1. yorulmak, 2. yorgunluktan dolayı çok susamak

* nööreceek: ne yapacağız