Kervancı Kızı ile Padişah
(Karadeniz Bölgesi, Zonguldak)

Kervancı Kızı ile Padişah

Vaktiyle bir kervancı varmış. Kervancının bir tane kızı varmış. Kızın adı Nergis imiş. Kızın güzelliği dillere destanmış. Kervancı kızını el bebek gül bebek büyütürmüş. Bir gün kervancı İstanbul’a gidecekmiş. Kızına sormuş:

— Kızım ben İstanbul’a giderim, söyle İstanbul’dan sana ne getireyim, demiş. Kızı:

— Baba ben bir hocama soruyum, o ne derse bana onu getir, demiş.

Kız hocasına sormuş. Hocası orasının Semerkant’ını istemesini söylemiş. Kız da babasına söylemiş. Kervancı yola çıkmış, oraya varmış. Oraya varınca dönmüş, dolaşmış, esnafa sormuş.

Esnaflar kervancıyı deli sanmış. Çünkü kervancının istediği sıradan bir şey değilmiş. Koskoca padişah imiş. Sonra kervancıyı sarayın önüne götürüp bırakmışlar.

Sarayın önünde iki taş varmış. Biri elçi taşı, diğeri yolcu taşı. Elçi taşının üzerine oturan padişahın misafiri sayılırmış, içeri alırlarmış. Yolcu taşının üzerine oturanlara da eğer fakirse saray gelirinden yardım edilirmiş. Kervancı ne istediğinden habersiz gelmiş, elçi taşının üstüne oturmuş. İçeri almışlar kervancıyı. Padişahın huzuruna çıkarmışlar. Padişah niçin geldiğini sormuş. Kervancı:

— Padişahım benim bir kızım var. Semerkant ne ise ondan ister, demiş. Padişah yine sakin bir adammış. Adama, durumu belli etmeden bir bıçak, bir ip, bir de mektup vermiş. Mektubun içinde şunlar yazmaktaymış:

İple asıl, bıçakla kesil,

Yerinen gök nasıl uzaksa,

Benle sen de öyle uzağız,

Ben bir padişahım,

Sen de bir kervancı kızı olasın.

Kervancı mektubu ve diğerlerini alıp yola düşmüş. Kızına padişahın gönderdiklerini vermiş. Kız odasında yardımcısı ile duruyormuş. Mektubu okuyunca kız yardımcısına der ki:

— Sen anama babama söyleme ben yola gidiyorum.

Ardından elbiselerini çıkarır. Erkek elbiseleri giyinip düşmüş Semerkant yoluna. Sarayın önüne gelince yolcu taşına oturmuş. Hademeler gelip bu kızı kaz çobanı olarak işe almışlar.

Padişahın ablası Sultan Hanım, bahçede gezerken Nergis’i görür. Sultan Hanım kızı görünce kızın güzelliğine kanı kaynamış. Kızı kendisine hizmetçi almış. Bir gün padişah su istemiş. Sultan Hanım, kardeşine:

— Gardaş iznin olursa yeni bir hizmetçi var, sana o su getirsin, demiş.

 Padişah izin vermiş. Sultan Hanım, Nergis’e padişah suyu içtikten sonra bardağı yere atıp kırmasını söylemiş. Padişahın annesinden kalma özel bir bardağı varmış. Sadece o bardakla su içermiş.

Nergis o bardakla suyu getirmiş, padişaha uzatmış. Padişah kızı görünce kızın güzelliğine hayran kalmış. Kız boşalan bardağı almış, götürürken yere atıp kırmış. Sultan Hanım kıza bakarak:

— Nergis gözün kör ola, nasıl kırdın o bardağı. O ananım yadigârıydı, demiş. Padişah, Sultan Hanım’a çıkışmış:

— Abla, bir bardak için kıza nasıl gözün kör olsun diyorsun, demiş. Yani padişah Nergis’e âşık olmuş.

Sultan Hanım padişahın bu sözlerine çok sevinmiş. Çünkü kardeşinin artık evlenmesini, mutlu yuva kurmasını çok istermiş. Nergis bu sözleri işitince padişahın kendisini beğendiğini anlamış. Nergis çok uyanık bir kızmış.

Ertesi gün padişah sarayın içinde dolanıyormuş. Niyeti Nergis’in kaldığı odayı bulmakmış. Nergis’i bahçede görmüş. Nergis selam vermiş. Padişah, Nergis’e nerde kaldığını sormuş.

Nergis padişaha ders vermek istemiş. Aslında odası tavan arasındaymış ama padişaha hamamda kaldığını söylemiş. Padişah böyle güzel bir kıza nasıl öyle kötü bir odayı layık gördüklerini anlamamış.

Akşam olmuş. Nergis birkaç parça cam getirmiş, hamama serpiştirmiş. Hemen kimseye görünmeden odasına kaçmış. Padişah gece olunca kızın odası sandığı eski hamama gelmiş. Kimse görmesin diye ışıkları yakmamış. İçeri girince tüm camlar padişahın ayaklarına batmış, yere düşmüş vücuduna girmiş camlar.

Padişahın her yeri kan içinde kalmış. Bağırınca herkes gelmiş, padişahın hâlini görmüş. Bu sırada Nergis ailesinin yanına yola düşmüş. Giderken de mektup bırakmış. İçinde:

Ben bir kervancı kızıydım,

Öcümü aldım, giderim, yazmaktaymış.

Padişah ve ablası Sultan Hanım mektubu görünce o kızın bir zaman önce gelen kervancının kızı olduğunu anlamışlar.

Sultan Hanım en iyi doktorları getirmiş, kardeşini iyi etmişler. Ama bu sefer de padişah hiç konuşmaz olmuş. Ablası anlamış ki padişah bu kızı çok sevmiş. Kardeşiyle konuşmuş, o kızın tüm yaptıklarına rağmen padişah Nergis’i hâlâ istermiş.

Sultan Hanım Nergis’e padişahın ileri gelenlerinden dünür yollamış. Nergis’in babası durumu kızına bildirmiş. Nergis de padişahı görür görmez âşık olmuş. Padişahın kendisini affettiğini öğrenince evlenmeyi kabul etmiş.

Padişah ile Nergis evlenirler, bir de güzel oğulları olur. Mutlu yaşarlar. Bu masal da burada biter.