Fesleğenci Kız
(Marmara Bölgesi, Kocaeli)

 

[FESLEĞENCİ KIZ]

Bir varmış, bir yokmuş, Allah’ın kulu çokmuş; develer tellal iken, pireler berber iken, ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken ülkenin birinde fesleğenci bir kız varmış. Bu ülkenin padişahının da bir oğlu varmış.

Padişahın oğlu bir gün bu fesleğenci kızı camdan görmüş. Ertesi gün yine camdan bakınca kızın fesleğenlerle uğraştığını, neredeyse gününün tamamını fesleğenlerle uğraşarak geçirdiğini görmüş. Yanına gelip ona:

— Fesleğenci kızı, fesleğenci kızı! Gece gündüz fesleğenlerle ilgilenirsin, fesleğenin yaprağı kaç, demiş.

— Dünyanın hâkiminin oğlu! Gece gündüz okuyup yazarsın, gökteki yıldız kaç? Gökteki yıldız sayılır mı ki fesleğenin yaprağı sayılsın, demiş.

Padişahın oğlunun daha öncesinden fesleğenci kıza duyduğu sevgi onun bu sözlerinden sonra daha da artmış. Ona fena halde âşık olmuş. Kız da ona karşı boş değilmiş.

Çocuk durumu babasına açmış. Koskoca bir ülkenin padişahı olan babası fesleğenci kıza âşık olmasına çok kızmış. Onların evlenmemesi için elinden gelen her şeyi yapmış. Fakat yine de padişahın oğlu orada gizlice fesleğenci kız ile evlenmiş. Yeraltında gizli bir yer yaptırmış. Fesleğenci kız ile buluşuyormuş. Babası oğlunun fesleğenci kız ile evlendiğini ve yeraltında bir yerde gizlice görüştüğünü görmüş.

Oğlunun, kendi sözünü dinlemeyip fesleğenci kız ile evlenmesi padişahı iyice sinirlendirmiş. Oğluna askerlerinin başında sefere gitmesi gerektiğini söylemiş. Padişahın oğlu da ülkenin iyiliği için askerlerin komutanı olarak savaşa gitmiş.

Padişahın oğlu sefere gidince elbette padişah da boş durmamış. Oğlu ile fesleğenci kızın arasını açmak için elinden geleni yapmış. Fesleğenci kız hakkında dedikodu çıkartarak halkı ona karşı kışkırtmış. Bu dedikodulardan ötürü kız sokağa çıkamaz olmuş. Yeraltındaki yerinden çıkamamış. Bu arada çocuğu olmuş, çocuğu tek başına doğurmuş ve ona tek başına bakmış.

Aradan birkaç yıl geçmiş. Padişahın oğlu seferden geldiğinde fesleğenci kız hakkında anlatılanları duymuş ve doğruca onun yanına gitmiş. Fesleğenci kız hakkında söylenenlerin dedikodu olduğunu söylemiş ama padişahın oğlu kendini anlatılanlara o kadar kaptırmış ki fesleğenci kıza inanmak gelmemiş içinden. Onu öldürmemiş, onun ülkeyi terk edip başka bir ülkeye gitmesini istemiş.

Kız çaresiz oğlunu da alıp ülkeyi terk etmiş. Bu duruma en çok padişah sevinmiş. Oğlunu kendi istediği bir kızla evlendirmiş. Başından beri oğlunun bu kızla evlenmesini istiyormuş, nihayet o da kız da amaçlarına ulaşmış.

Padişahın oğluyla evlenen kız iyi biri değilmiş. Amacı padişahı öldürüp ülke yönetimine ortak olmakmış. Saraya yerleştiği ilk günden beri padişahın sağlığını bozmak için çalışmalara başlamış. Padişahın yemeğine her gün azar azar zehir katıyormuş.

Bir gün padişahın oğlu onu mutfakta yemeklere zehir koyduğunu görmüş. Bunu babasına söylemiş: fakat babası böyle bir şeyin olabileceğine pek ihtimal vermemiş. Kendi gözleriyle durumu görmek için ertesi gün mutfağın kapısının önünde beklemeye başlamış. Kız mutfağa gelmiş, koynundan çıkardığı şişedeki zehrin tamamını padişahın yemeğine boşaltmış.

Daha sonra kendi elleriyle padişaha yemeğini götürmüş. Durumdan haberi olan padişah, kızın getirdiği yemeği yememiş, ona zorla yedirtmiş. Kız yemekten bir kaşık aldıktan sonra ölmüş.

Padişah kendisine güvenip de oğluyla evlendirdiği kızın böyle bir şey yaptığını görünce fesleğenci kıza iftiralar attığı için kendini suçlu hissetmiş. Oğluna gerçekleri anlatmış.

Fesleğenci kız hakkında anlatılanların yalan olduğunu, fesleğenci kız hakkında söylenenleri kendisinin uydurduğunu söylemiş.

Bunları duyan padişahın oğlu çok sevinmiş. Padişah kendisine gelin olmayı fesleğenci kızın hak ettiğini söylemiş. Gelininden özür dileyip hakkını helal ettirmek istiyormuş. Bu padişahın son isteğiymiş. Padişahın oğlu da babasının son isteğini yerine getirmek için askerleriyle birlikte fesleğenci kızı aramaya koyulmuş ve nihayet fesleğenci kızı ve çocuğunu küçük bir kulübede bulmuş. Fesleğenci kızdan özür dilemiş. Hakkını helal etmesini istemiş. Fesleğenci Kız kin tutmayan birisiymiş. Padişaha da kocasına da hakkını helal etmiş.

Gelininin helalliğini alan baba, mutlu bir şekilde hayata gözlerini yummuş. Bundan sonra ülkeyi fesleğenci kız ile oğlu ortak yönetmişler. Uzun yıllar o ülkede herkes mutlu ve huzurlu bir şekilde yaşamışlar.