Sırlı Kız
(Karadeniz Bölgesi, Artvin)

Sırlı Kız

Vaktin zamanında bir Sait Hoca varmış. Bu Sait Hoca köyünden huzursuz olmuş demiş ki:

— Muhacir gideceğim buradan.

 Bu Sait hocanın bir tane de kızı varmış. Bu kız çok güzel imiş. Bu kızı da Kur’an’a hocaya vermiş. Bu kızı burada nasıl bırakacağım diye düşünüyormuş. Kızı okutan hoca da demiş ki sen bana bu kızı bırak, sen nereye gidersen git. O benim evladımdır demiş. Ben onu okutacağım. Bunlar muhacir olmuş gitmiş, kızları kalmış hoca ile. Bir gün beş gün derken hocanın kızda gözü kalmış. Hoca bir gün evde evde tek kalmışken bunu sıkıştırımaya başlamış:

—Sen benim karım olacaksın, sende benim gözüm var, demiş. Kız da:

—Hoca ayıp ediyorsun ben senin çocuğun yerindeydim hani sen beni okutuyordun, niye böyle şeyler diyorsun, demiş.

Derken Hoca var, kız da yok, demeye kalmadan bunlar cenge tutuşuyor. Kız diyor ki:

—Gel diyor, seni ben bir hamama koyayım, seni bir güzel banyo ettireyim ondan sonra sen benimsin ben de seninim, demiş. Hoca da:

— Tamam ettir, demiş.

Bunu hamama sokmuş ve sıcak suyu açıp, adamı bir güzel sabunlamış. Hamam tasını da torbanın içine komuş. Sonra adamı iyice köpürttükten sonra o tasla adama vurmaya başlamış. Adamı bir güzel dövdükten sonra bayıltıp, bohçasını toplayıp oradan kaçmış.

Çok gitmiş, az gitmiş dere tepe düz gitmiş. Mevla bilir akşamın gece darında bir köyün başına varmış. Varmış ki köyün başında bir kurun var bu kurunun başında da bir kavak var. Kendi kendine Şimdi gitsem beni kurt kuş yer, en iyisi bu kavağa çıkayım da burada bekleyeyim, sabahleyin inip giderim, diyor. Çıkıyor kavağa sabah oluyor bakıyor ki bir delikanlı atını almış oraya getirmiş suyun başına. O da padişahın oğlu. Delikanlının atı eğiliyor su içmeye suda kızın yansımasını görüyor, at korkup geriye kaçıyor, sonra tekrar eğiliyor su içmeye, geriye koşuyor. Bu oğlan da bu at ne görüyor ki böyle korkuyor, diye kendi kendine söyleniyor. Sonra eğiliyor suya bakıyor ki bir kız suratı var. Ama bu kız öyle güzel ki bakmaya kıyamazsın. Oğlan yukarı bakıyor, bakıyor ki bir tane kız var yukarda. Kıza ses veriyor, kız ses vermiyor. Oğlan ağaca çıkıyor ve kızı aşağıya indiriyor. Bunu alıyor ata bindirip eve götürüyor. Evlenmek için bir hoca tutuyor ve kızla evleniyor. Ama kız sessiz hiç konuşmuyor, hiç sesini çıkarmıyor. Sonra gel zaman git zaman bunların çocukları oluyor. Kız gene konuşmuyor. İki tane oğlu oluyor. Bu adam gidiyor bir tane cadı nenesini buluyor. Diyor ki neneye:

—Nene bir kadın buldum, falan kavakta, getirdim onu aldım çok güzeldir ama dili yok diyor. Bunun dilini neyden anlayalım ki var mı yok mu? Nenede diyor ki:

—Çocuğunuz var mı sizin?

—Var iki tane.

—Git çarşıdan bir tane elma al, sakın iki tane alma.Kapıda gizlen ve elmayı kapıdan içeri at. Çocukların biri alır biri alamaz, kavga ederler. Karının dili varsa o zaman ortaya çıkar. Ama sen saklan, görünme, diyor.

Elma alıyor eve geliyor, camdan fırlatıyor evin içine. Kapının arkasına saklanıyor. Biri kapıyor öbürü kapamıyor derken bunlar başlıyor kavga etmeye. Kadın da diyor ki:

—Ey Allah’tan korkmaz o elmayı kim almışsa bari iki tane alsaydı da bunlar kavga etmeseydi, diyor. Karısının konuştuğunu duyan adam kapıdan içeriye dalıyor kızın boğazına sarılıyor.

—Demek dilin varmış da sen benden niye sakladın bunu, niye konuşmadın hiç?

—Niye konuşmadım biliyor musun?

—Niye?

—Beni o kavakta buldun ya, getirdin ya, hiç bana sen sordun mu, sen nerden geliyorsun, nereye gidiyorsun? Annen var mı, baban var mı? Sen kimsin? Bana hiç sordun mu?

—Sormadım. Ama şimdi sorayım var mı anan baban?

—Var anam babam.

—Nerdeler peki?

—Filan memlekettedir. Beni babama götüreceksin, göstereceksin ki baba böyle böyle oldu, diyeceğim.

Adam da tamam göndereyim diyor ve bir tabur askerle beraber yolluyor karısını. Bir de taburun reisini katıyorlar kızın peşine. Reise tembih ediyor:

—Karımı götüreceksin babasına göstereceksin ondan sonrada geri getireceksin, diyor.

Meğersem reis kıza göz koymuş. Bunları götürüyorlar akşama kalıyorlar bir ormanın düzlüğünde, çadırları kuruyorlar. Askerler bir yerde, reis bir yerde, kızın çadırını da askerler ayrı bir yerde kuruyorlar. Akşam oluyor bu reis kızın çadırına giriyor. Kıza diyor ki:

—Sende gözüm var sen benim karım olacaksın diyor.

—Olmam.

—Olacaksın.

—Olmam.

—Kalkıp çocuğunu keserim.

—Kalk kes, gene senin karın olmam, diyor.

Adam da kalkıyor çocuklarından birini kesiyor. Gene bunun üstüne düşüyor diyor ki

—Benim karım olacaksın.

—Olmam.

—Bu sefer öbür çocuğunu keserim, diyor.

Kalkıp öbür çocuğunu da kesiyor. Kız gene senin karın olmam diyor. Sabahleyin bu adam kızı iyice sıkıştırınca kızın da çaresi kesiliyor, diyor ki:

—Bari diyor izin ver de bir tuvalete gideyim de geleyim.

—Yok göndermem ya kaçarsan ?

—Niye kaçayım bağla iple beni, tut ucundan ben gideyim tuvalete sonra geri geleyim.

Kız gizlice cebine bıçak koyuyor eline su dolu ibriği de alıyor gidiyor, gider gitmez belinden ipi kesiyor ipin ucunu köknar ağacına bağlıyor. Oradan bir güzel kaçıyor kız. Kaçıyor kaçıyor. Adamda ipi çekiyor bakıyor ki kız halen daha orda duruyor. Oturuyor saatlerce kızı bekliyor. İpi biraz daha kuvvetli çekiyor gene olmuyor. Sonunda diyor ki kalkıp gideyim bakayım bu ipin peşine bakalım ne oldu. Kız, ipi ağaca bağlamış çekmiş gitmiş. Askerlere bağırıyor:

—Hemen kalkın hele kalkın ortalıkta bulunan kadından ne olur çocuklarını kesmiş, kaçmış, diyor. Ortalıkta bulunan kadın derken, kızın ağaçta görüldükten sonra alınıp saraya getirilmesinen bahsediyor. Kızı da kötülüyor böylece. Çadırdaki askerler de inanıyor. Reislerinden hiç ummazlarmış ki böyle bir şey yapsın. Bunlar alıyorlar çocukların cenazesini de geriye dönüyorlar. Gidiyorlar varıyorlar evlerine. Çocukları babalarına gösteriyorlar, diyorlar ki:

—Al bak karın çocukları kesmiş kaçmış gece çadırdan.

Neyse haberi verelim şimdi kızdan. Gidiyor gidiyor sabah oluyor ki bir tane çoban koyun otlatıyor bir düzde. Çoban bu kızı görüyor kıza âşık oluyor diyor ki:

—Senin geldiğin yollara kurban olayım sen nerden geldin?

Kıza sarılmak istiyor hemen. Kız da diyor ki:

—Dur benim hâlen karnım aç, yol geldim ben çok açım susuzum. Sen bana git, bir yerden bir ekmek bul getir. Ben seninim, sen de benim zaten benim hiç kimsem yok.

—Sen a şu sandalyeme otur koyunlarıma bak ben sana hemen yemek bulup getireceğim.

Kız oğlan gider gitmez sandalyeyi koyunların içine fırlatıyor koyunların her biri bir yere kaçıyor. Kız da oradan kaçıp gidiyor. Adam da geri dönüyor bakıyor ki ne kız var ne koyunlar var. Kız da gidiyor gidiyor bir dereye varıyor. Dere ama büyük bir dere, o dereyi geçtiği zaman babasına yakın oluyor, oraya varacak. Oraya geliyor. Geliyor ki bir deveci bu geleni geçeni geçiriyor ondan da para kazanıyor. Bu da aynı öbürleri gibi kıza âşık oluyor. Kıza:

—Sen benim ol, diyor.

—Tamam ama bana bu deveye nasıl bindiğini anlat ben bilmiyorum, tamam o zaman senin olurum.

Bunun üstüne binersin kıh dersin kalkar, kıh dedin mi gene durur diyor. Kız da:

—Bir kez deneyebilir miyim diyor.

Adam da zavallı,

—Dene diyor.

Aklı kesmiyor ki gidip kaybolacak. Kız güzelce biniyor buna geçiyor karşıya kıh diyor yatıyor deve adama dönüp:

—Allah’a ısmarladık diyor.

Adam da yalvarıyor ki:

—Bari devemi yolla da gelsin.

—Yok deve bu tarafta kalacak. Bunu yollarsam peşime geleceksin değil mi? diyor.

Neyse bu gidiyor babası Sait Hoca’nın evine doğru. Eve yakın bir yerde görüyor ki babasının kazlarını daha önceden tanıdığı kaz çobanı Deli Balta otlatıyor. Kız çobanı, çoban da kızı tanımış. Kısa bir süre konuştuktan sonra kız çobana:

—Deli Balta, sana bir şey söyleyeceğim. Bu elbiselerimi sana giydireyim, senin elbiselerini de ben giyeyim, öyle gideyim babamlara, diyor. Ben götürürüm kazları, sen nereye gidersen git diyor. Alıyor o elbiseleri kız giyiyor, kendi üzerindekileri de çobana veriyor. Kazları önden sürüyor, kazların peşine gidiyor kazlar alışkın nereye gidiyorlarsa. Kız da bunların peşine uyup gidiyor ki kazlar babasının evine gidiyor. Kız da evine giriyor. Ama demiyor ki ben kızınım diye. Kazcı kılığında geliyor. Kazları yerine kapatıyor, içeri eve giriyor. Oturuyor yemek falan yiyorlar. O anda kızın kocası eve geliyor. Meyersen o reis denilen kişiyle kızı arıyorlarmış. Gelip oturmuşlar o evde babasının evinde. Birazdan bakıyor ki o deveci de geliyor. Ondan sonra bakıyor ki koyuncu geliyor. Sonra da bakıyorlar ki ordaki hoca geliyor. Bunlar bir arada toplanınca kız açılıyor artık diyor ki size bir masal anlatacağım izin verirseniz ama kendi de kazcı kılığındadır. Önceden de Deli Balta’ya sen bir büyük baltayla kapıda bekleyeceksin, diyor. Kızın kocası da:

—Dertliyiz söyle de dinleyelim, diyor.

Başlıyor kaz çobanı kılığındaki kız anlatmaya:

Varmış yokmuş, bir yerde bir Sait Hoca varmış, diyor.

Adam da:

—Sait Hoca benim, hele anlat, diyor.

-Bunun bir güzel kızı varmış. Bu kızını vermiş bir hocaya okutmak için, kendi de muhacir olmuş, diyor.

Adam da:

—Anlat hele, diyor.

—Sait Hoca kızını bir hocaya emanet etmiş. Bu hoca da kıza musallat olmuş. Bu kızı ne kadar çabalamışsa bu kızı elde edememiş. Kız bu adamı banyoya sokmuş hamam tasıyla, hamam torbasıyla bayıltmış. Ondan sonra da bohçasını almış, kaçmış oradan. Sonra da gelmiş bir köyün başına, gece olduğu için bir suyun üstündeki kavağa çıkmış.

Öte yandan da kocasına bu masal da anlattığı olaylar tanıdık gelmiş. Kocası da:

—Anlat hele, anlat, demiş.

Kız da devam etmiş anlatmaya.

—Bu kız ki çıkmış ağaca, sabah olmuş, Padişahın bir oğlu gelmiş atıyla, atını suya getirmiş. Bu adam atına su içirirken at, kızın yansıması suda gözükmüş, korkmuş sonra adam da bakmış ki bir kız var ağaçta, o kızı ağaçtan indirmiş, alımış kızı nikâhına. Ama bu kıza hiç sormuyor ki sen kimsin, kimin kimsen yok mu? diye. Kız da bunun için yalandan lal gibi davranmış, diyor.

—Kızın kocası da:

—Hele anlat bu benim işim, diyor.

—Bu kız ki lal gibi davranmış. Bunun üzerine bu adam da gitmiş bir tane nene bulmuş derdini anlatmış. Nene demiş, benim bir tane güzel karım var, getirdim iki tane çocuğum oldu, dili yok karımın. Ben nasıl anlayacağım ki bu karımın dili var mı yok mu? Nene de demiş ki bir elma al evine at karının dili varsa ortaya çıkar. Adam da almış, bir elmayı içeri atmış, çocuklar başlamış kavga etmeye. Kız da o zaman demiş ki. Bari atan iki tane ataydı da bu çocuklar kavga etmeseydi. O zaman meğersem adam takip ediyor. Bu kıza sarılıyor. Sevinmiş ki karımın dili var diye. Kıza sormuş kız da anlatmış ki benim annem de var, babam da var beni babama yolla. Kızın kocası bu kızı bir tabur askerle beraber göndermiş. Bir de bu tabur reisini göndermiş. Padişahın oğlu, reise, kızı götürün sonra da geri getirin diye söylemiş. Bu tabur yolda gece vakti dinlenmek için çadırları kuruyor. Reisin bunda gözü kalıyor.

Reis anlatılanları anlıyor diyor ki:

—Bir tuvalete gidebilir miyim? diyor.

Deli Dalta da elinde baltayla bekliyor. O sırada da kaz pişiriyorlar kız da diyor ki:

—Çevirin kazan yanmasın, sözde yalan olmasın, bekle. Deli Balta dışarı kimse çıkmasın. Tuvaleti olan altına yapacak diyor.

Deli Balta da diyor ki:

—Bu baltayla sana öyle vururum ki, otur aşağıya, diyor.

Kız anlatmaya devam ediyor:

—Neyse bu adam gece bu kızın çadırına gidiyor. Bu kıza yapışmış demiş ki sen bana teslim olacaksın, diye. Kız da demiş ki teslim olmam.

O sırada da kızın kocası sürekli reisin yüzüne bakıyormuş. Kız anlatmaya devam etmiş:

—Bu reis bu kıza demiş ki kalkarım çocuklarını öldürürüm, demiş. Sonra kalkmış çocuklarının ikisine öldürmüş. Sabah olunca kızın gene üstüne yürümüş demiş benim olacaksın bu kızın da çaresi tükenmiş demiş ki tamam senin olacağım ama bir tuvalete gideyim geleyim öyle olurum demiş. Benim belime halatı bağla, gideyim tuvaletimi yapıp geleyim demiş. Sonra kız gitmiş bıçakla halatı kesmiş oradan kaçmış gitmiş. Reis de ölüleri almış gitmişler.

O arada da reis sıkışıyor:

—Az bir dışarı çıkayım diyor.

Deli Balta da çıkarmam baltayla keserim sizi, diyor.

Kız anlatmaya devam ediyor:

—Neyse kız gidiyor bakıyor ki bir çoban koyunları otarıyor. Kızı görüyor çoban kıza sarılmaya çalışıyor. Kız da diyor ki ben açım ben susuzum bana yemek bul getir senin olurum. Sonra çoban da gidiyor yemek bulmaya. Çoban gider gitmez kız sandalyeyi koyunların içine atıyor koyunlar dağılıyor. Çoban da orda diyor ki:

—O bendim anlat hele, diyor.

Kız da anlatmaya devam ediyor:

—Geçip gidiyor kız oradan. Sonra kız derenin başına geliyor bakıyor ki orda bir deveci var. Bu deveci de kızı görüyor. Neyse kız bunun elinden de bir şekilde kaçıp kurtuluyor. Kız geliyor sonra babasının köyüne, babasının kazcısı, kaz otarıyor. Kız çobana durumu anlattıktan sonra, benim üstündekileri sana vereyim, senin üstündekileri de bana ver. Neyse bunlar elbiselerini değişiyorlar, kız kazları süre süre babasının evine geliyor.

Öyle dedikten sonra başını açıyor kız:

—Bakın ben, aha da siz, diyor.

Bakıyorlar ki saçları ortaya çıktı kızın. Kızın babası:

—Kızım sen miydin, diyor.

Kocası da görüyor seviniyor. En kötüsü reis içlerinde, çocuklarını kesmiş. Kocasına reisi göstererek diyor ki:

—Aha çocuklarını kesen de budur. Beni tutacaktı.

Dönüyor çobana:

—Bu bir şey yapmadı sadece gözüm kaldı dedi. Deveci de bir şey yapmadı. Bir de bu hoca, bu beni bıraktığın hoca, beni sıkıştırdı, diyor. Aha bu, aha şu aha da siz ne yaparsanız yapın, diyor.

Kızın kocası da:

—Çağırın diyor gün görmemiş katırları, diyor.

Reisle hocayı bağlıyorlar. İkisini ordayken paramparça ettiriyorlar. Deveciye soruyor ki kaç liraydı senin deven diye, o da on akçe ederdi diyor. Çıkartıyor veriyor parayı da ona. Sonra koyuncuya dönüyor senin koyunların kaç tane idi diyor. Kaç tane koyununu kaybolmuşa onun da parasını veriyor. Alıp karısını da evine gidiyor.

Sarayda yiyorlar içiyorlar mutlu bir hayat sürüyorlar.