Mercan
(Akdeniz Bölgesi, Adana)

[MERCAN]

Bir varmış, bir yokmuş, develer tellal iken, pireler berber iken, köyün birinde bir adam ile üç kızı yaşarmış. Kızlardan en büyüğünün adı Küpe, ortancanın adı Boncuk, küçüğünün adı da Mercan imiş. Geçimlerini hayvancılıkla sağlarlarmış. Kızların üçü de dünya güzeliymiş ve artık evlenecek yaşa gelmişler.

Babaları şehre inip hayvanlardan sağladığı yumurta, yağ gibi yiyecekleri satarmış. Bir gün yine adam şehre para kazanmaya giderken en büyük kızı Küpe, babasından küpe istemiş. Babası şehirde satış yaptıktan sonra köy yoluna koyulmuş. Bir anda aklına küpe almadığı gelmiş. Koca gövdeli bir kavak ağacının altına oturmuş. Kara kara düşünmeye başlamış. Kendi kendine söylenirken birden karşısına bir dev çıkmış. Adama niye üzüldüğünü sormuş. Adam da her şeyi anlatmış. Kızına küpe alacak parasının kalmadığını da söylemiş. Dev de adama:

—Kızını bana gönder ben ona bakarım, her istediğini alırım, benim yanımda çok mutlu olur, demiş.

Adam eve gelince küpeyi unuttuğunu ve yolda başına gelenleri tek tek anlatmış. Kız devin yanına gitmiş. Dev kızın önüne üç tane kazan koymuş ve hepsine su doldurmasını söylemiş. Üç kazana da su doldurursa her istediğinin olacağını söylemiş. Fakat kız devin sarayı içinde suyu bulmak zorundaymış.

Dev, saraydan çıkmış ve kız kaçmasın diye de şatoya büyü yapmış. Küpe, akşama kadar su aramış, fakat bulamamış. Sonra oturup ağlamış. Dev kazanları boş görünce Küpe’yi sarayda esir etmiş ve kendisine köle yapmış.

Aradan biraz zaman geçmiş ve kızların babası yine şehre satış yapmaya gitmiş. Giderken kızı Boncuk, şehirden boncuk almasını istemiş. Adam yine köye dönerken boncuk almayı unutmuş. Aynı kavak ağacının altına oturmuş ve yine kendi kendine söylenmeye, kızmaya başlamış. Karşısına dev çıkmış ve adam devi görünce sevinmiş. Önce kızı Küpe’yi sormuş. Dev de ona kızının çok iyi ve mutlu olduğunu söylemiş. Sonra adam kızı Boncuk’ a boncuk alamadığını ve ne yapacağını sormuş.

Dev, kızı yanına göndermesini ve ona da bakacağını, çok mutlu edeceğini söylemiş. Adam eve gidip kızına söylemiş ve Boncuk’u da Dev’in yanına göndermiş. Dev, Boncuk gelince önüne üç kazan koymuş ve su doldurmasını istemiş. Boncuk da suyu bulamamış ve oturup ağlamış.

Dev onu da sarayına hapsetmiş ve kölesi yapmış. Aynı durum Mercan’ın başına da gelmiş. Mercan devin yanına gitmiş ve Dev, yine Mercan’ın önüne üç kazan koymuş ve su doldurmasını istemiş.

Mercan ablalarını sormuş Deve. Dev de ona, ablalarının su bulamadığını ve saraya hapsedildiğini söylemiş.

Mercan bunu duyunca çok üzülmüş. Deve, kazanları su ile doldurmasının karşılığında ablalarını ve kendisini serbest bırakmasını istemiş.

Dev, Mercan’ın suyu bulamayacağını düşündüğü için şartını kabul etmiş. Dev derin bir uykuya dalmış ve Mercan da suyu nasıl bulacağına dair çareler aramaya başlamış.

Bu sırada sarayın penceresine bir kuş konmuş ve Mercan’ın ismini fısıldamış.

Mercan kuşu dinlemiş ve kuş ona devin sakallarının arasında bir anahtar olduğunu ve o anahtar sayesinde suyu bulacağını söylemiş.

Sabah olunca dev ava çıkmak için saraydan ayrılacağı sırada kız deve, sakallarını taramak istediğini, çünkü böyle daha güzel ve yakışıklı görüneceğini söylemiş.

Mercan, devin sakallarını tararken gizlice anahtarı almış. Dev gittikten sonra sarayı dolaşmış ve kapalı büyük bir kapı bulmuş. Anahtarla bu kapıyı açmış ve kapının arkasında kırk kapı daha çıkmış karşısına, kapıları tek tek açmış. En son kapıyı açtığında odanın içinde üç havuz ve birinde su, birinde altın, diğerinde de gümüş bulmuş.

Ablaları Küpe ile Boncuk’u da bu odada kafeslere hapsedilmiş bir vaziyette görmüş. Ablalarını kurtarmış. Sonra biraz altın, biraz gümüş almışlar kendilerine. Sudan da bol bol içmişler. Çünkü su şifalıymış, ölüm dışında her hastalığa çareymiş.

Sonra üç kardeş sarayın kapısını da açıp kaçmışlar ve babalarının yanına gitmişler. Babaları kızlarını görünce çok mutlu olmuş. Dördü birlikte ölene kadar mutlu, mesut, sağlıklı ve zengin bir şekilde yaşamışlar.