EMİR YEMEN
(Akdeniz Bölgesi, Mersin)

[EMİR YEMEN]

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, pireler berber iken, develer tellal iken, anam eşikteyken, babam beşikteyken, anamı sallarım babam durmaz, babamı sallarım anam durmaz…

Varmış yokmuş, bir kadın varmış. Bir kadının hiç çocuğu olmuyormuş. Bu kadın bir gün yılanları görmüş.

— Keşke şu yılanlar gibi sevişsem de yılan gibi de olsa bir çocuğum olsa, demiş. Yılan kadına bir şey yapmış, kadının yılan gibi çocuğu olmuş.

Kadın, doğan yılanı evine getirmiş, leğenin altına koymuş. Yılan büyümüş büyümüş, kocaman olmuş. Bir gün "Anne beni evlendir." diye tutturmuş. Annesi de:

— Oğlum sen bir yılansın, seni kim alacak, dermiş. Dayanamamış, bacısının kızını almış, yılanı evlendirmiş. Yılan, kızı sokup öldürmüş. Sonra diğer bacısının kızını almış, evlendirmiş. Onu da sokmuş, öldürmüş. Yılan yine evlenmek istemiş.

— Teyzemin küçük kızını al, onunla evleneceğim, demiş. Evlenmişler. Kız yılandan korkmamış. Korkmayınca yılan da:

— Sana bir sır vereceğim, ben yılan değilim, demiş. Kız da:

— Adın ne o zaman, demiş.

— Benim adım Emir Yemen’dir.  Eğer bu sırrı birine söylersen ben kaybolurum, demiş.

Bir gün köyde düğün oluyormuş. Erkekler cirit oynamaya çıkıyormuş. Bir bey ortaya çıkmış. Kızın arkadaşları:

— Keşke şu bey gibi bir kocam olsa, demişler. Kıza:

— Sen neden böyle bir erkek ile evlenmedin de bir yılanla evlendin, demişler. Kız da bir şey söyleyememiş.

Yine düğün oluyormuş. Emir Yemen, kıza:

— Düğünde bir siyah atım olacak, bir de arkamda siyah köpeğim olacak. O, işte benim, demiş. Cirit oynanırken kızın arkadaşları bu siyah atlı beyi görünce kıza:

— Sen niye böyle bir bey ile evlenmedin de bir yılanla evlendin, demişler. Kız yine bir şey söyleyememiş.

Günlerden sonra bir gün yine düğün oluyormuş. Emir Yemen, kıza:

— Bu kez beyaz bir atım olacak ve arkamda beyaz bir köpeğim olacak. O benim, demiş. Erkekler cirit oynamaya çıkınca, kızın arkadaşları:

— Sen niye böyle bir bey ile evlenmedin de bir yılanla evlendin, dermişler. Kız da dayanamamış:

— Hey! O benim yiğidim. İsmi de Emir Yemen, demiş. Kız bunu söyleyince oğlan kaybolmuş. Eve gelmiş, leğenin altına saklanmış. Kız da koşmuş, eve gelmiş. Kıza:

— Beni tanıtmayacaktın. Bir demir çarık yaptıracaksın, bir de demir şapka yaptıracaksın; onlar eskiyene kadar beni bulamayacaksın, demiş ve kaybolmuş.

Emir Yemen kaybolunca kız, demir çarık ile demir şapka yaptırmış. Emir Yemen’i aramaya başlamış. Kızın adı Fatma imiş.   Fatma, Emir Yemen’i ararken bir yerde altın kale, gümüş kale ve bakır kale görmüş. Altın kaleden bir kız iniyormuş. Fatma, o kıza:

  —Altın kaleden inen kız,

  Altın ibrikli kız,

  Emir Yemen isminde bir yiğit,

  Hiç görmedin mi hey kız,  demiş. Kız da:

— Ben, Emir Yemen’i görmedim de bilmem de. İleride gümüş kale var. Bir de oraya sor, demiş. Fatma sonra gümüş kaleye gitmiş. Gümüş kaleden bir kız iniyormuş. Fatma, o kıza:

  —Gümüş kaleden inen kız

  Gümüş ibrikli kız

  Emir Yemen isminde bir yiğit

  Hiç görmedin mi hey kız, demiş. Kız da:

— Ben, Emir Yemen’i görmedim de bilmem de. İleride bakır kale var. Bir de oraya sor, demiş. Fatma sonra bakır kaleye gitmiş. Bakır kaleden bir kız iniyormuş. Fatma, o kıza:

  —Bakır kaleden inen kız,

  Bakır ibrikli kız,

  Emir Yemen isminde bir yiğit,

  Hiç görmedin mi hey kız, demiş.

Meğer Emir Yemen bunların hocasıymış. Kız da geri hocasının yanına gitmiş:

— Seni bir kız arıyor. Benim ibrikten su istedi, vermedim, demiş. Emir Yemen de:

— Nasıl bir kız, dermiş. Kız da:

— Ayağında demir bir çarık, üstü başı eskimiş, yırtılmış. Bir kız, demiş. Emir Yemen ibriğe yüzüğünü atmış:

— Şimdi git, o kıza ibrikten su ver, demiş.

Kız ibrikten su verirken Fatma, Emir Yemen’in yüzüğünü görmüş. Tamam, buldum deyip, Emir Yemen’in yanına gitmiş. Meğer orası devler ülkesiymiş. Emir Yemen de devin kızı ile zorla evlenecekmiş. Dev, Fatma’yı yakalamış ve kendi kölesi yapmış. Bir gün dev, Fatma’ya:

— Emir Yemen’in düğünü olacak, bacımdan alıp def getireceksin, demiş. Meğer dev, kıza tuzak kurmuş. Emir Yemen de Fatma’ya yolda giderken yapması gerekenleri anlatmış.

Kız yolda giderken karşısına bir Kan Irmağı çıkmış. Fatma o kan ırmağında elini yüzünü yıkamış, suyundan içmiş.

— Ne güzel su, demiş. Sonra karşısına irin ırmağı çıkmış. İrin ırmağının da suyundan içmiş ve:

— Ne güzel su, demiş.

Karşısına dikenlik çıkmış. Çaltının* dikenini koparıp koklamış ve saçına takmış. Yürümeye devam ederken bu kez karşısına at ile bir it çıkmış. İtin önünde ot, atın önünde de et varmış. Otu ata vermiş, eti de ite vermiş.

Yoluna devam etmiş. Karşısına bir merdiven çıkmış. Merdiven kırk gündür ters duruyormuş. Fatma merdiveni düzeltmiş ve çıkmış.

Devin bacısının evine gelmiş. Devin bacısı:

— Sen dur, ben def getireyim, demiş. Kızın önüne de yoğurt koymuş. Kız yoğurdu yememiş. Kedi ile fareye vermiş. Kedi ile fare yoğurdu yiyince ölmüş. Kız da merdivenin altındaki defi bulmuş ve kaçmış. Dev, kızın kaçtığını görünce merdivene:

— Tut merdiven, kızı yakala, demiş. Merdiven de:

— Sen beni kırk gündür ters koymuştun, o kız beni düzeltti, demiş ve yakalamamış. Dev bu kez at ile ite kızı yakalayın, demiş. Onlar da:

— O kız, et ile otu değiştirdi ve bize verdi, demişler ve yakalamamışlar. Dev bu kez çaltıya kızı tut, demiş. Çaltı da:

— O beni kokladı, dikenimi aldı, saçına taktı, demiş ve kızı tutmamış. En sonda irin ırmağı ile kan ırmağına kızı tutun, demiş. Ama onlar da:

— O kız bizim suyumuzdan içti, ne güzel su dedi, demişler ve kızı tutmamışlar. Kız böylece kurtulmuş ve defi, Deve getirmiş. Dev de:

— Bu senin işin değil, Emir Yemen’in işi, demiş ve kızı yine zora sokmuş. Kıza:

—Bu günlere düğün olacak. Git, ırmaktan kırk türlü ipek getireceksin, demiş. Kız da Emir Yemen’e gitmiş:

— Beni zora sokuyor, ne yapacağım, dermiş. Emir Yemen de:

— Irmağa yedi kare taş at. Emir Yemen’in selamı var. Bana ipek ver de, demiş. Kız da Emir Yemen’in söylediklerini yapmış ve ipekleri dolamış, deve getirmiş. Dev yine şüphelenmiş. Bu Emir Yemen’in işi, demiş.

Bu sefer de kızı zorunlu tutarak bir dağa göndermiş. O dağdan kuş tüyü getireceksin, demiş. Kız da yine Emir Yemen’in yanına gitmiş. Emir Yemen de:

— Ey dağlar, taşlar, uçan kuşlar. Emir Yemen’in düğünü olacak. Bana tüy lazım de, demiş. Kız yine Emir Yemen’in söylediklerini yapınca bütün kuşlar gelip çırpınmış. Yarasa o kadar çok çırpınmış ki hiç tüyü kalmamış. Sonra kız tüyleri toplayıp deve getirmiş. Dev şüphelenmiş ve kızı öldürmeye karar vermiş.

Emir Yemen ile Fatma köylerine kaçmaya karar vermişler. Devler arkalarından geliyormuş. Yolda kız bir bostan olmuş, Emir Yemen de bostancı olmuş. Devler:

— Ey bostancı, Emir Yemen’i gördün mü, dermiş. Bostancı da:

— Yok, Emir Yemen’i görmedim. Gelin, bostan yeni çıktı, bostan yiyin, demiş. Devler:

— Biz Emir Yemen’i arıyoruz, gelemeyiz, demiş. Bostancı da:

— İleride bir çeşme var, ona sorun, demiş. Emir Yemen ile Fatma yine kaçmışlar. Kız bir çeşme olmuş, Emir Yemen de bir tas olmuş. Devler:

— Ey sucu, biz Emir Yemen’i arıyoruz. Gördün mü, dermiş. Sucu da:

— Biz su satıyoruz, Emir Yemen’i bilmeyiz, demiş.

Sonra Emir Yemen ile Fatma oradan kaçmışlar. Kız bir çam ağacı olmuş, Emir Yemen de bir yılan. Devler, yılanı görünce onun Emir Yemen olduğunu anlamış:

— Sen Emir Yemen’sin, hemen çözül, demişler. Emir Yemen de:

— Sen küçük dilini açarsan çözülürüm, demiş. Dev, küçük dilini açınca yılan hemen sokmuş, devleri öldürmüş.

Sonra da Emir Yemen ile Fatma köylerine gelmişler. Yemiş içmiş, hoş muratlarına ermişler.

*çaltı: Diken, çalı