BORAZANLI ALİ
(İç Anadolu Bölgesi, Ankara)

Bir varımış, bir yokumuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde. Köyün birinde bir Borazanlı Ali varımış. Bu Ali’nin de iki tane çocuğu bir de karısı varımış. Gül gibi yaşallarımış. Seneler geçmiş, aylar geçmiş, bu çocuklar büyümüş, üniversite çağına gelmişler; ama Borazanlı Ali’nin hiç hâli vakti yerinde değilmiş:

—Okutamam yavrum, ben size inek aliyim, dimiş.

Neyse oğluna bir inek almış. Bir gızı bir oğlu varımış. Köyün birinden bir inek almış.

Seneler, aylar geçmiş, Borazanlı Ali’nin garısı kötü bir hastalığa yakalanmış. Borazanlı Ali bunu götürmez olmuş: Çünkü götüremez parası yoğumuş, çok fakirimiş. Çocuğuna havasladı diye bir inek almış. Onu da inek güderek, davar güderek almış. Okutamadı ya, gönlünü itmek için almış. Seneler, aylarca garısı bu hastalığa yakalanmış, götüremez olmuş. Neyse köyün birine çoban durmuş Borazanlı Ali. Hakkını alınca, garısını doktura götürmüş. Götürünce doktur dimiş:

—Gardaşım bunun hastalığı ilerlemiş, dimiş. Garın göğüs ganseri olmuş dimiş.

Borazanlı Ali sormuş:

—Doktur bey çaresi yok mu? diye.

Doktur da,

—Çaresi yok, eve götürüp her istediğini yapacan dimiş. Bu zamana gadar geçmiş bu hastalık dimiş.

Borazanlı Ali, kör pişman düşmüş yollara, ağlayarak; ama garısına bildirmemiş. Her gün evde gizli gizli ağlarımış.

—Ben napim bu çocukları garıma bişi olursa! diye ağlarımış.

Bilir ya garısının öleceğini. Ondan sonra günler geçmiş, aylar geçmiş, yıllar geçmiş, Borazanlı Ali’nin garısı ölmüş. Bu iki evladınnan beraber yaşamış, iki yıl evlenmemiş.

—Çocuklarıma analık* getirmem diye.

Neyse iki sene sonra iki yannı taraftan,

—Nasıl yanlız yaşacan dimişler. Çocuklarına bir ana getir dimişler.

Gonu gomşu birkimişler, Borazanlı Ali’yi evermişler.* Neyse aldığı avrat da çok afadımış. Çocuklara olmadık ireği idermiş. Gızın saçını yolar, oğlanın kafasını yararımış. Oğlanı oduna, gızı suya salarımış.* Gızın gücü yetmezimiş, oğlandan güççümüş. Suyu götüremezimiş, goca goca bidonlarımış. Oğlan neyse sırtında odunnan gelekene:

—Dur bacım odunu eletim de suyu da götürüm dimiş.

Dayanamamış, odunu goşarak eletir* analığına.

Analığı,

—Niye az getirdin? diye odunnan dövmüş.

Oğlanın burnu ganlar içinde, bacısına garşı gitmiş. Destisini götürecek, bacısı güççük ya. Almış destisini halleşmişler.* Gız da entarisinnen gardeşinin burunun ganını silmiş. Analığının döğdüğünü* dimir, gardeşi aciyecek diye,

—Düştüm, dir.

—Yok gardeşim annem vurdu diye sorir.

Oğlan da,

—Yok gardeşim düştüm dir; ama gız inanmir.

Bayada aklı erir, inanmir, öle de pek ufak değil. Bunlar desti getirir. Anası desti devirir:

—Niye geç galdınız? diye.

Çocuklara dayak atir. Borazanlı Ali çoban olduğu köyden gendi köyüne izine gelir. Aman bu gadın Borazanlı Ali gelince çocuklara iyi davranır. Babası gelince iyi görünmek için öpüp sevir. Borazanlı Ali de gadına,

—Allah razı olsun evlatlarıma iyi bakın, dir.

Borazanlı Ali de keyfinnen iki gün üç gün galıp sona da çoban olduğu köye gidir. Borazanlı Ali gidince aynı eziyeti çocuklara yapmaya devam idir.

Günlerde bir gün Borazanlı Ali eve habersiz gelir. Pencereden baksa ki oğlannan gızı döyür. Bu gadının arkasına tineke, içine de iki eşşek boku,

—Hadi yallah, dir.

Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine.

 


* analık: Üvey anne

* evermek: Evlendirmek

* salarımış: Gönderirmiş

* eletir: İletir

* halleşmiş: Taşımış

* döğdüğü: Vurduğu