ÜÇ KARDEŞ
(İç Anadolu Bölgesi, Ankara)

Üç gardaş varımış, ikisi evli birisi bekarımış. Bekar olan eve gelmiş, usanmış ya. Çanta almış, kör guyunun ardına gitmiş, Hızır’ı bulmuş. Ortancılı gelmiş:

— Ahmet nireye gitti?

— Hızır’ı bulmaya.

O da yörümüş,* o da varmış. Ahmet ilen Memmed nirde o da Hızır’ı diyince, üçüncü gardaş da oraya varmış. Kör guyunun arkasında Hızır’ı bulmuşlar. İlk varana Hızır sormuş:

— Sen ne istin? diye.

— O da yarı köpekli bi sürü istirim, dimiş.

Hızır da hemen yarı köpekli bir sürü virmiş. Hızır sürüyü virince o gitmiş, ortanca gelmiş. Yani sıra Ahmet’e gelmiş. Hızır,

— Sen ne istin? dimiş.

— O da aygır, at istirim, dimiş.

O da almış gitmiş. Sıra güççük oğlana gelmiş. Hızır ona da,

— Sen ne istin? diye sormuş.

— Helal süt, temiz galp bi de yuva gurmak için gız istirim, dimiş.

Hızır şöle bi düşünmüş. Düşününce demiş ki:

— Filan yerde bir padişah var. Onun oğlu filan gızla nişannılı. Git oraya var, padişah belki gızı sana virir.

Az gitmiş, uz gitmiş padişahın sarayına varmış. Hoşbeşten sonra, dimiş ki:

— Sen oğlunu bir gıza nişanlamışsın. İmtihan varısa ben fakirim dimiş. İmtihanı gazanırsam o gızı bana vir, dimiş.

Padişah da:

— Hay hay oğlum, dimiş.

Oğlan imtihanı gazanmış, kırk gün kırk gece düğün itmişler.

Aradan zaman geçmiş. Hızır, sürü virdiği oğlanın yanına gitmiş. Gideken de üstünü değiştirmiş. Oğlanı denecek ya.

— Selamun aleyküm, aleyküm selam. Şo sürünün içinden ala goyunu vir, dimiş.

Oğlan da,

— Ne yapacan? diye sormuş.

Hızır da,

— Gafam cılbak* da onu örtecem, dimiş.

— Postunu alacam geri yannı senin olsun, dimiş.

Oğlan sinirlenmiş, goyunu Hızır’a virmemiş. Sonra Hızır gaybolmuş. Hızır gaybolunca oğlanın davarı da gaybolmuş.

Aradan zaman geçmiş. Hızır at, aygır virdiği oğlanın yanına gitmiş.

— Selamun aleyküm, aleyküm selam.

Sürünün içinden bir at gösterir:

— Şo atı bana vir. Uzak yoldan geldim, yoruldum.

Oğlan:

— Höd, dir.

Oğlan böyle diyince at sürüsü gaybolur. Sona da Hızır gaybolur. Oğlan da eyvah dir ya iş işten geçer gayrı.

Az gider, uz gider güççük oğlanın evine varır, gapısını çalar. Hızır’ın eli yüzü yara içinde tanınmecek şekilde. Gapi tekrar çalir. Gözel, peştamallı* bir gız çıkar.

—Evladım gocan var mı? dir.

Gız da,

— Yok ava gitti şimdi gelir, dir.

— Beni misafir alın mı? dir.

Hay hay alırım diyerek Hızır’ı bir odaya otutturir. Ondan sona da oğlan avdan gelir. Oğlana:

— Bi derviş baba var onu misafir aldım, dir.

Oğlan da:

— İyi yapmışsın, dir. Üç dene keklik vurdum, onu bişir yiyelim, dir.

Girir içeri elini öptükten sona hoşbeş idiller. Otururken oğlan sorir:

— Hocam bu vaziyet ne, diye sorir. Bu vaziyet ne nerden gelip nire gidin? dir.

— Filan yeren geldim, filan yere gidirim, dimiş. Sizlerde altı aylık günü geçmedik oğlan çocuğu varımış. Ben hastayım derdimin devası onun garnında didi dokturlar, ben de onun için geldim.

Oğlan da:

— Tamam, dir. Hemen hazırlanir, bi de avradına danışir.

O da:

— Hay hay, dir, gencik bizim bi daha çocuğumuz olur. Çocuğumuzu virelim Derviş Baba gurtulsun, dir garısı.

Gidiller çocuğu kestikten sonra ileğenle* Derviş Baba’nın önüne goyallar. Goyduktan sonra Hızır gece yarısı duasını ider, çocuğu götürür giri yanlarına goyar, çıkıp gider. Gittikten sonra hemen, oğlannan avrat dizlerine dizlerine vurir.

—Eyvah giden Hızır’ıdı onu gaçırdık, diye üzililler.

Onlar erir muradına, biz çıkalım kerevetine.

 


* yörümüş: Yürümüş.

* cılbak: Çıplak.

* peştamal: Bir tür elbise.

* ileğen: Leğen.