Şamilim Şamdan
(Marmara Bölgesi, Kocaeli)

[ŞAMİLİM ŞAMDAN]

 

       Padişah bir rüya görmüş. Rüyasında bir kaya, mağara gibi bir yere büyük kızını çağırmışlar. Padişah büyük kızına söylemiş. Kız gitmiş, orada beklemiş beklemiş, hiç kimse gelmemiş; hiçbir şey yokmuş. Geri gelmiş:

— Ben hiçbir şey görmedim, demiş. Bu sefer de padişahın rüyasında ortanca kızını çağırmışlar. Ortanca kız da gitmiş beklemiş beklemiş, orada da bir şey yokmuş.

Bu defa küçüğü çağırmışlar padişahın rüyasında. Padişah küçük kızına söylemiş. Küçük gitmiş, orada durmuş ve demiş ki:

— Aman, ne gelirse benim başıma gelecek. İki bacımın ikisi de gitti. Yatağını matağını alıp oraya gitmiş, yerleşmiş.

Kız orada sağı solu ararken tararken küçük bir kapı bulmuş. O kapıyı açıp girmiş. Orada bir babayiğit Kur’an okuyor. O, Kur’an okurken kız neyse babasının evine geri gelmiş:

— Aman bacım mağarada nasıl yerler, yurtlar var. Yedim içtim, babamı görmeye geldim. Hâlbuki yalan söylüyormuş. Neyse o zamana kadar mağaraya geri gelmiş. Ailesi kıza haber salmış:

— Biz seni görmeye geleceğiz. Kız da:

— Gelin, demiş. O zaman küçük kapıyı açmış, o Kur’an okuyan delikanlıya demiş ki:

— Şamilim Şamdan, bak anam gelecekmiş, babam gelecekmiş. Ne diyorsun. O da:

— Gelsinler. Aha kırk anahtar. Bu kırk anahtarı al, odaları aç. Kiminde yiyecek, kiminde giyecek, kiminde zenginlik… Her şey var. Kırk tane de cariye var. Buyur hanımefendi, diye seni karşılarlar. Bu kırk tavuktan, kırk horozdan, kırk çulluktan geri kalan olmasın. Hepsini kesip yiyin, demiş.

Kız kırk anahtarı eline almış. Açmış, açmış, açmış. Her yeri açmış. Kiminde yiyecek, kiminde giyecek, kiminde zenginlik, altın her şey var. Birini açmış tavuk, birini açmış çulluk, birini açmış horoz, birini açmış kırk tane cariye…

— Buyur hanımefendi, diye karşılamışlar kızı. O da:

— Kırk horoz keseceğiz, kırk tavuk keseceğiz, kırk da çulluk keseceğiz annemlere.

Onlar kesiyorlarmış. O arada bir tazı gelmiş. Horozun birini alıp kaçmış. Tazı kaçmış, kız kovalamış, tazı kaçmış, kız kovalamış. Irmaklar, tozlu yol olmuş kıza. Geçmiş oraya varmış ki bir bahçe, bahçede bir çocuk oynuyormuş. Bir de güzel bir peri kızı. Gördüğü oğlan ile yatıyorlarmış karyolada. Çocuğun da üstü başı pis olmuş. Kız:

— Aboo! Gözleri kör ola, bu çocuğu hiç söylememişlerdi. Bu çocuğu buraya atmışlar da üstü başı batmış, pis olmuş.

Kalkmış çocuğu havuzda yıkamış. Yatan kız, onları seyrediyormuş. Adamın haberi yokmuş.

— Gözleri kör ola! Seni de buraya atmışlar, demiş. Çocuğun üstünü yıkamış, başını yıkamış, kurulamış, giydirmiş. Çocuğa:

— Haydi, Allah’a ısmarladık, deyip gitmiş. Peri padişahın kızı onlara bakıyormuş. Demiş ki oğlana:

— Kalk kalk kalk! Bana bir hürmet ettiysen, ona yüz edeceksin. Sen benim ana bir baba bir kardeşimsin. Bir daha yanıma gelme! Git hürmetini ona yap.

Meğer burada aynı karyolada yatan kız ile oğlan kardeş imiş.

Horoz, bunların karyolasının altında imiş. Kız, horozu alıp geri gelmiş. Horozu eline almış, gelmiş.

Neyse kızın anası gelmiş, babası gelmiş, bacıları gelmiş, oturuyorlarmış. Hizmetçiler hizmet ediyormuş. Kız, hizmetçi kızlardan birine:

— Anamın, babamın, bacılarımın yanında beni çağırın. Hatunum, ağam seni çağırıyor, deyin. Hizmetçi gelmiş:

— Hatunum, ağam seni çağırıyor… Hâlbuki hiçbir şekilde ağa mağa yokmuş. Kız:

— Aman onun da nazı bitmez. Bileziğimi de kırdı, demiş. Hâlbuki yalan söylüyormuş. Üç defa daha böyle çağırmışlar:

 — Aman onun nazı da bitmez. Yüzüğümü de kırdı, demiş kız. Anasıyla büyük bacısı:

— Eniştemiz gelsin de biz de görelim. Aslında enişte menişte yokmuş. Yani küçük kız ile Kur’an okuyan adam sadece karşılıklı üç beş söz etmişler. Başka bir ortaklıkları yokmuş.

Neyse o yanı bu yanı dolanırken yine küçük kapıyı bulmuş. Oraya varıp Kur’an okuyan, biraz önce de bir karyolada bir kız ile yatan adamı tekrar bulmuş. Demiş ki:

— Şamilim Şamdan. Anam geldi, babam geldi, bacılarım geldi. Seni görmek istiyorlar. Geleceksen gel, gelmeyeceksen ben onlarla gideyim.

Neyse oğlan gelmiş. Gelmiş ki bir ay, bir güneş… Kayınbabasının elini öpmüş, kızlarla tokalaşmış. Kızlar çatır çatır çatlamışlar:

— Bu güzel oğlan buna nasip oldu, demişler. Kızın babası:

— Anasından kız doğduysa kız, oğlan doğduysa oğlan, demiş. Kızı alıp evine geri getirmiş. Kırk gün toy düğün etmişler. Oğlan kızı almış. Kızlar da çatır çatır çatlamışlar.