[Pamuğu Peri]
(Akdeniz Bölgesi, Mersin)

[PAMUĞU PERİ]

Bir varmış bir yokmuş. Zamanın birinde bir adam varmış. Bu adamın üç tane kızı varmış. Bu adamın yaşadığı yerde kızlar ok atarlarmış. Ok nereye düşerse, kimin evinin önüne düşerse onunla evleniyorlarmış. Büyük kızın oku padişahın evinin önüne düşmüş. Ortanca kızın oku da kadının evinin önüne düşmüş. Küçük kız yani Ayşe de okunu atıyor. Boş bir mezarlığa düşüyor. Ayşe ağlıyor. Ama faydası yok. Girip o boş mezarlıkta bekleyecek. Küçük kıza büyük ablaları gülüyorlar.

— Sen ne şanssızsın okun boş mezarlığa düştü, diyorlar. Kız da:

— Ne yapayım, kaderime razıyım, diyor. Gidip boş mezarlıkta oturuyor. Otururken boş bir mezardan bir kapı açılıyor. Odanın birine giriyor. Girdiği odada bulunanlar gergef işlemekte. Kız:

— Ne yapıyorsunuz, diye soruyor. Gergef işleyenler de:

— Pamuğu Peri evlenecek de ona çeyiz işliyoruz, diyorlar.

— Pamuğu Peri de kimmiş, diyor. Gidip yerine oturuyor. Otururken bir peri geliyor. Silkeleniyor. İnsanoğluna dönüşüyor.

— Senin kaderine düşen benim, ben periyim. Adım da Pamuğu Peri.  Gündüz başka şekilde gezerim. İnsanoğluna görünmem. Benim bu şekilde olduğumu kimseye söyleme, söylediğinde ben yanarım, diyor.

Aylar, yıllar geçiyor. Kız annesini babasını özlüyor. Pamuğu Peri’ye:

— Beni götür de annemi babamı göreyim. Sen kimseye görünme, diyor. Pamuğu Peri de:

— Tamam, diyor. Beraber kızın annesini, babasını görmeye gidiyorlar. Adam peri olduğu için havadan atıyla kızı takip ediyor. Kimseye görünmüyor. Kızın kocasını soruyorlar. O da:

—  Bir insanoğlu, diyor. Kardeşleri kıza nispet yapıyorlar. Kıza kocan kim diye ısrar ediyorlar. Kız da dayanamıyor. Gökyüzünde kocasını gösteriyor.

Kız, periyi gösterdiği an peri yanmaya başlıyor. Pamuğu Peri yanıyor. Kızın bir leyleği varmış. Leyleğine biniyor, leylek alıp onu Pamuğu Peri’ye götürüyor. Pamuğu Peri:

— İnsanoğlu beni niçin söyledin? Söylediğin an yanarım dedim, diyor. Diğer periler kızı kovuyorlar. Kız da leyleğine binip gidiyor. Kız gidiyor gidiyor bir yere varıyor, yere iniyor. Onların orda bir deli varmış. Bu deliye her gün bir kurban verirlermiş. Bize musallat olmasın diye. O gün de bu kızı boğsun diye deliye vermişler. O deli de büyülüymüş. Kız da temiz kalpli olduğundan içine doğuyor, kıza dokunmuyor.  Saıç deviriyor. Sacı devirince büyü bozuluyor. Büyü bozulunca adam:

— Sen kimsin, niçin geldin, diyor. Kız da derdini anlatıyor. Sabah olunca kızı almaya geliyorlar:

— Gidip alalım, deli kızı boğmuştur, diyorlar. Gidiyorlar ki kızla deli sohbet etmekte. Şaşırıyorlar. Kız olanları anlatıyor. Kız tekrar leyleğine biniyor. Leyleğe:

— Beni öyle bir götür öyle bir götür ki Pamuğu Peri’nin kokusu bana gelmesin, diyor. Bu arada kuşların konuşmasını duyuyor. Kuşlar kendi aralarında konuşuyorlar:

— Bu Pamuğu Peri’nin karısı bizim dilimizden anlamaz. Aslında onun ilacı burada, diyorlar. Kuşlar ilacı bırakıp gidiyorlar. Kız gelip ilacı alıyor, ilacı onu doğru yönlendirmeye başlıyor.

Meğer Pamuğu Peri bir padişahın oğluymuş. Kızdan ayrıldıktan sonra gidip babasının sarayında yaşamaya başlamış. Kızın adı da Ayşe ya, erkek kılığına giriyor, kendini Ali diye tanıtıyor, gidip sarayda iş istiyor. Pamuğu Peri’yi görecek ama ona tanınmayacak.

— Beni azap olarak alır mısınız, işim yok filan yerlerden geldim, diyor. Hay hay, deyip bunu işe alıyorlar.

Padişahın oğlu Pamuğu Peri bundan şüpheleniyor. Erkek kılığına giren kız aslında Ayşe. Ama kendini Ali diye tanıtmış. Padişahın oğlu, Ali’yi görünce karısı olduğunu anlamıyor, başka bir kız diye içine doğuyor ve ona âşık oluyor. Babasına gidip:

— Ali’nin aslında kız olduğunu söylüyor, babası da:

— Oğlum hiç olur mu? Kız çocuğunun burada, erkelerin arasında ne işi var. Erkek, çalışmaya gelmiş, diyor. Padişahın oğlu Pamuğu Peri bu sefer annesine gidiyor.

— Anne!  Ali bir kız, siz ne derseniz deyin o bir kız, diyor.

— Yok, diyorlar yine onlar. Akıllı bir tanesi:

— Oğlum! Madem öyle düşünüyorsun, bunu bir dağın tepesine götür, senin ile sidik yarıştıralım de, diyor. Ali’nin de yanında bir akıllı köpeği varmış. Bunları duyunca gidip Ali’ye haber veriyor.

— Pamuğu Peri seni dağa götürecek, kız olduğunu anladı. Başının çaresine bak, diyor. Ali de hemen bir kamış alıyor. Yarışta Ali, Pamuğu Peri’yi geçiyor. Pamuğu Peri de:

— Yine yanıldım, diyor. Annesi de o zaman oğlum:

— Ali kız değil işte, diyor. Pamuğu Peri de:

—Yok anne! Ali kız, görmüyor musun, gülünce gülücükler açıyor dudaklarına, inci gibi dişleri var. Annesi de o zaman oğlum evcilik oynar gibi ot yolun. Ali’ye de ki:   

— Gel bugün çayırda çimende yatalım, de. Aynı ayarda bir ona yatak yap bir de kendine. Yatağı boşalırsa kızdır, diyor.

Bütün bunları Ali’nin köpeği duymuş. Padişahın oğlunun yanında dolaşıyormuş. Lafları dinleyip hemen hanımına söylüyormuş. Neler oluyor yatağı boşalmış, hemen ot yolup yatağını kabartıyor. Padişahın oğlu kalkıyor ki Ali’nin yatağı daha kabarık, kendininki daha fazla boşalmış. Annesine geliyor:

— Anne yine yanıldım, diyor. Padişahın oğlu sonra hazinelerinin yerini göstermeye götürüyor. Hazinede altınlar, inciler dolu. Padişahın oğlu Pamuğu Peri, Ali’ye hazineden bir tane inci hediye ediyor. Ali de alıyor, dişinin yan tarafına tıkıyor. Altı ay böylece doluyor. Kız:

— Artık gidiyim, diyor. Pamuğu Peri giderken atının sırtını çuval çuval altınları mücevherler ve ipeklerle dolduruyor. Ali yani Ayşe köpeğini de yanına almış, yola çıkmış.  

Padişahın oğlunun aklı Ali’de yani Ayşe’de kalıyor. Satıcı kılığında Ali’nin memleketine gidiyor.

— Pekmez satırım, diye gidiyor. Pamuğu Peri, Ayşe’yi tanıyor.  

— Ben seni bir yerden tanıyorum, diyor. Ayşe önce inkâr ediyor. Sonra birbirilerini affediyorlar ve evleniyorlar tekrar. Mutlu, mesut yaşıyorlar.