İfrit ile Padişahın Kızı
(Ege Bölgesi, Denizli)

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde iki tane çocuk vamış. Biri gız biri olan. Bunların bi de üvey anaları vamış. Bu üvey ana bu çocukları hiç sevmezmiş. Bi gün bu çocukladan gurtulmak için bir guyunun üzerine bi çul yazmış, üzerine de bi zovra* gurmuş. Çocukları çağırmış:

 — Zovraya oturun demiş.

Çocukla da zovraya oturmuşla emme guyunun içine düşmüşle. Guyunun içine düştüklerinde bakmışla ki bi gapı va. O gapıdan içeriye girmişle, içersi bambaşga bi dünyaymış. Az gitmişle uz gitmişle dere tepe düz gitmişle bi hana vamışla. Bakmışla handa kimse yok, hanın kırk dene gapısı vamış, gapılada da anahtarla vamış. Anahtaladan biriyle gapıyı açmışla içeri girmişle. Bunla burada yaşamaya başlamışla. Abesi gıza her gün guş avlayıverimiş. İki guş vurugelimiş, Birecik yirlemiş. Bu şekilde yaşarken bi kaç yıl geçmiş. Anahdarları abesi yanında daşırmış. Gız merak etmiş anahdarları isdemiş. Abesi vemiş emme:

— Kırkıncı gapıyı açma demiş, avlanmaya gitmiş.

Gız her gapıyı açmış, bakmış kırkıncı gapıya gelmiş. Abesinin dediğini hatırlamış, emme dayanamamış açmış kırkıncı gapıyı. Bi de ne görsün! Gosgocaman bi dev, devilen evlenmişle, dev gızı abene söyleme deye yehdit etmiş. Abesi o gün üç guş öldürmüş. Gız gizlice birini deve götürmüş. Gız hamileymiş. Bi süre sona da çocuk doğmuş. Çocuğun adına İfrit gomuşla. İfrit biraz böyümüş, dayısı artık günde dört guş öldürmeye başlamış. Dev bi gün garısına demiş:

— Ben bi guyruklu olayın, onun babucunun içine girem, giydimi onu sokem ölsün, beraberce yaşayalım demiş.

Guyruklu olmuş, babucunun içine girmiş. Devle garısı gonuşurken ifrit bunları dinnemişmiş. Dayısından önce babucu giyivemiş, guyruklu dayısını sokamamış. Daha sona:

 — Yılan gılına giren de gapıdan çıkaken boynuna dolanıvirem, öldürüvirem demiş.

İfrit gene duymuş, gapıdan çıkaken:

— Dayı beni omzuna al demiş.

Dayısı omzuna almış, Bu sefer de dev dayısını sokamamış. Dev en sonunda demiş:

— Ben bi zehirli sarıguş olayın, sen onu bişirdinde beni onun önüne goy, o da beni yesin ölsün demiş.

Bi guş olmuş, İfridin dayısı da onu öldürmüş, annesi bişirmiş tabağı abesinin önüne goymuş. İfrit tabakları değiştirivemiş, zehirli guşu yiyen annesi ölmüş. İfritle dayısı buradan ayrılmış. Yolda kırk dene eşgiya bunların önünü kesmişle, İfrit ile dayısını gonaklarına götürmüşle. Demişle ki:

— Size bi şans vecez, eğer imtanı geçeseniz serbessiniz, yoksa sizi öldürcez. İmtanda da önce bi tencire südün gaymanı bozmadan içeceksiniz, sonra bazlama ekmeğinin kenarını bozmadan içini yiyeceksiniz demişle. İfrit dayısına:

— Ben başarırın dayı demiş.

Tencirenin altını delmiş südü ordan içmiş, yerine çam sakızı yapıştırmış. Bazlama ekmeğinin ortasından çakısınlan kesmiş ve yemiş. Eşkiyala serbest bırakmaları gerekirken sözünde durmamışla, bunları zindana atmışla. Bakmışlaki dünyala güzeli bi gız zindanda duruyo, gıza sormuşla,:

— Sen kimsin? diye. Gız da:

— Ben bu ülkenin prensesiyin demiş. İfrit gıza bi görüşte aşık olmuş:

— Peki seni buraya niye attıla? deyince:

— Bu eşkiyaların başı beni bubamdan istediydi, bubam da beni vemedi, beni gaçırdıla demiş.

İfrit gurtulmak için bi numara düşünmüş. Masustan dayısınnan bi gavgaya dutuşmuşla, dayısı bunu öldürmüş. Nöbetçile bunu öldü zannederek yandaki nehre atmışla, İfrit yüze yüze padişahın sarayını bulmuş, padişaha gızının yerini söylemiş, padişah askerlerini alıp o eşkiyaları kesmiş. Sonra dayısını vezir etmiş, gızını da İfrit'e vemiş. Kırk gün kırk gice düğün etmişle.

*zovra: Sofra