Azrail ile Oğlan 
(Ege Bölgesi, Denizli)

Eveli varımış yoğumuş. Bi anasınna oğlu varımış. Ortakçılık yapalarımış. Yapmışla, yapmışla oğlan:

— E ana biz bu ortaklıkçılıkdan heç bi iş edemicez. Ben çalışme giden baya böyüdüm ben gari demiş. Çalışme giden ben. Anası: 

— E gid olım demiş.

Bi esgi yorgan sarıvemiş. Giderike, giderike, giderike bi derede bi adamı ıraslamış, adam: 

— Olım nere gidiyon demiş. Oğlan: 

— Nere gidem a dedem. Biz anamılan ikimiz galdık, çalışme gidiyon demiş. Adam: 

— Ulen olum benne dursene sen demiş, çalışcesen maydam. Oğlan: 

— E duren demiş.

Durarıkan adam:

— Senin demiş işin bu munardan bu buçağı yümek. Buçağı yücesin aşama gada yadcesin demiş. Oğlan:

— Sonura demiş. Adam: 

— Ondan keri işin yok senin, gezcesin demiş.

Bi ötü gezmiş, beri gezmiş. Yedi sene durmışla. Oğlan: 

— E dedecim demiş, ağa demiş. Benim bi gocuanecim varıdı. Ödü mü gadı mı? Ben giden gari demiş. Adam: 

— Gid olım emme ben sene ta çok nasiyat vercen de öle salcen demiş. Oğlan: 

— E nasıedcen? Adam: 

— Böyün demiş, filan belende kövde bağarasında bi ev va. Ore gidcesin sen demiş. Onna seni müsefiramaz demiş. Zorılan girip yatıcesin demiş. Ölü alıla demiş. Ölü olmence onna kötüdür almaz seni demiş.

Oğlan: 

— E nene nene nene dipden ünnemiş. O du demişiki:

— Benim hastam va, yerim yok, yatam yok. Benim hastam va. Ben müsefiralıman demiş.

Alıman deyesi zorılan varmış yadmış. Gecẹ gelmiş gari o, can alcemiş. O du bilmeyomuş eveli neyidine. Neyise ordan sonura eve gelmiş. Nene: 

— Böyün olım falan yere hore Akalana gidcesin demiş.

Ore gidmiş:

— Müsefir alı mısınız dezecim? demiş. Teyze: 

— Olım amamız, biz müsefir alırız. Geç, buyurun.

Döşek admışla altına, yemek gomuşla önünü türlü türlü. Yatırmışla buz gibi yatan içine. Neyise ordan uyımamış gari olan. Bölü bakarıka, bakarıka gelmiş hölü* goca bıçaklı, düz büşünmüş goşunmuş* ışılak elbisile keymiş gemiş. Hölü bi portukalı ucunu bıçan ucunu portukala sokuvemiş, canını hölü kokuduvemiş canını almış, o gocu garının.

— Eh anacımız öldü deye bi yas kaldırmışla aleşmişle, aleşmişle.

Sabala olan gari evine gemiş. Oreye ağasının yanına. Azrail: 

— Gödün mü olım? demiş. Eyinin canını nası alıyon, kötünün canını nası alıyon demiş. Orda gari o da demişiki:

— Hoca, ağa, ben gidcen. ben bi goca annecim varıdı. Ödü mü gadı mı, ben giden demiş.

O du demişiki:

— Aşam yanıdan gedim olum, ta çok yaşı var, ölmecek demiş. Oğlan: 

— Ösün ölmesin ağa ben giden. Benim yedi sene oldu bu memlekete geleli. Ne olusa osun ben giden gari, çok göresim geldi anecimi demiş. Azrail: 

— Neyise olum gid emme demiş, al ĥu kupeye* varasıyı evlenme kalkma demiş. Oğlan: 

— E ağa ben evlenmedikten keri ne olcek benim halim demiş. Azrail: 

— E bilmen ölü görünüyo demiş.

Yoldan gelirike, gelirike bi mınar ıraslamış. Oğlan: 

— Mınardan gaç şu benim yedi senelik emeyim, bi yudum bi sucaz içem. Yedi senelik ememden demiş.

Bi gupu* su gadmış altın olmuş, bi gupu da altın omuş, bi gupu da altın omuş. Bi çuval altın edmiş. Gaç ben bunu götürümen. dodurmeyen gari. İşmeveren suyu demiş. Sarınmış gemiş. Esgi yorganı admış altını sarınmış gelmiş. Oğlan: 

— Gız ana filan padişahın gızını beni söleve. Anası: 

— Ay olum bizim gibi fakirlere demiş, gız mı verile demiş, filan padişah gızını veri mi? Oğlan: 

— Veri veri, ana sen bu altına bak. Sen su çek ben altın döken demiş.

Dodurmuşla gari altını bi çok. O su dodurmuş, o altın edmiş. Kayalı gimiş* anası: 

— E padişahım benim olana senin gızı ben Allahın emri peygambarın gavli üzeriyle ben sene olumdan gızına kayalığa gedim demiş. Padişah: 

— Eyer demiş, senin olan eyer bi yük altından ev yapıverise bene, ben gızımı vedim gitdi demiş.

Neyise eve yapmışlar, düzennemişle, düyün dudmuşla, evermiş oluna. İşey edmiş, adamna nikahlayıp gidmiş. Nikahlep gidesiye medivenden bi isan çıkmış gemiş takır tukur. Olan başlamış alımeye. Azrail: 

— Ben sene evel dedim, evlenmecesin, sene yarımeyo demedim mi? Oğlan: 

— E dedin, ben durumadım evlencen demiş. Azrail: 

— Hada anen yaşı pek çok, accını verisen guşlu gadan bari dur, bari gelininen demiş. O du demiş gidmiş anasına:

— Ana senin guşlu gadaynan senin ömrün accını bene ver. Anası: 

— Hay olum dakkasını bilen vermen. Ben sene nası veren ömrümü sene demiş.

E alamış gemiş. E gıza gelini de maĺ olmuş. Oğlan: 

— E ağa sen maydam bi yo benim yaşa bak bakalım, ne gada? İkimize üleşdirive. Biz ikimiz bi yasdıkda ölelim, geçinelim demiş.

Bi yo bakmış yüz seksen dene yaşı varımış. İkisine üleşdirivemiş. İkisi gari geçinip durula. Hindi ordan gedim. Geçinip durula.

 

*hölü: Şöyle

*düz büşünmüş goşunmuş: Baştan aşağı giyinip kuşanmış

*kupeye: Kupayı, tası, bardağı

*gupu: Kupa, tas, bardak

*Kayalı gimiş: Razı olmuş (gayıl olmak)