Nar Tanesi
(Karadeniz Bölgesi, Ordu)

NAR TANESİ

Bir varmış, bir yokmuş. Köyün birinde, bir delikanlı yaşarmış. Bu delikanlı, bey oğlu imiş ve komşusu olan yaşlı bir kadınla uğraşır dururmuş. Her gün kadın, evinin önünde oturup ip eğirir, çıkrık dikiyormuş. Bu delikanlı oradan geçer ve kadına şaka yaparmış.

Bir gün böyle, iki gün böyle, kadın artık sinirlenmiş ve delikanlıyı yanına çağırmış:

— Benim nasihatlerimi dinle, ben senin derdini biliyorum, demiş. Daha sonra delikanlıya anlatmaya başlamış:

— Var git pazara, üç tane nar al. Birini pazarın içinde kes. Diğerini yolda gelirken kes. Birini de çeşmenin başına var, orda kes. Tanelerini de suya saç. O zaman, sudan bir güzel kız çıkacak. O kızla evlen.

Delikanlı, yaşlı kadının söylediklerini dinlemiş ve pazara gitmiş. Üç tane nar almış. Birini pazar yerinde kesmiş. İkinciyi yolda kesmiş. Üçüncüye gelince sıra, onu da çeşme başına varınca kesmiş. Tanelerini de suya saçmış. Yani yaşlı kadının dediklerini bir bir uygulamış.

Tam o sırada, dünyalar güzeli bir kız çıkmış sudan. Delikanlı, kızı görünce sevinmiş. Ona işlerinin olduğunu ve kendisini orada beklemesini söylemiş. Sonra kaybolur korkusuyla ağacın tepesine çıkarmış. Delikanlı çekmiş gitmiş. Kız, ağacın başına pırlayıp çıkmış, delikanlıyı beklemeye başlamış.

Sudan çıkan kızın başında üç tane ak tel bulunurmuş. Delikanlının başka bir komşusunun da bir kızı varmış. Anası, bu kızı suya göndermiş çeşme başına. Bu kız, zenci gibi çok siyahmış. Suyun başına vardığında suya:

— Suyum, sen mi güzelsin ben mi, diye sormuş. Su da:

— Ne sen güzelsin, ne de ben. Nar tanesi güzel, diye cevap vermiş.

Bunun üzerine kara kız, elindeki kovaları yere vurup kırmış. Eve vardığında annesi, kovaları neden kırdığını sormuş. O da cevap vermemiş. Bu olay üç gün aynı şekilde tekrarlanmış. Üçüncü gün, ağacın başından nar tanesi Arap kıza seslenmiş:

— Derdin ne Arap kızı? Her gün gelip kovaları kırıyorsun, demiş.

Arap kız da olayları anlatmış. Sonra, nar tanesine ağacın başına nasıl çıktığını sormuş. O da Arap kızına, saçındaki ak tellerden birini uzatıp, onun da yukarı gelmesini istemiş.

Birlikte ağacın başında otururlarken Arap kız, nar tanesinin saçındaki ak telleri sormuş. Sonra birini kopartmış, derken ikinciyi kopartmış. Üçüncüyü kopardığında, nar tanesi kuş olup uçup gitmiş.

Tam bu sırada da delikanlı gelmiş. Bir de bakmış ki, bıraktığı dünyalar güzeli nar tanesi simsiyah olmuş. Hemen:

— Nar tanesi, saçlarına ne oldu, diye sormuş. Nar tanesi de:

— Delikanlı, rüzgar beni böyle karattı. Saçlarımı da rüzgar yoldu, demiş.

Delikanlı da inanmış ve kızı ağaçtan indirip eve götürmüş. Annesine ve babasına, evleneceği kızın o kız olduğunu söylemiş. Ama kıza kanı kaynamamış hiç. Hemen evlenmişler. Delikanlı, sevmediği bir kızla evlendiği için çok üzülmüş ve kaçmış, kaybolmuş.

Çıkrıkçı nine, her gün bir komşusuna gidermiş. Giderken de sabah bir kuş cama gelirmiş:

— Nine, nine, canım nine. Arap kız uyuyor mu, diye sorarmış. Nine de uyuyor dediğinde:

— Uyusun, uykusu kan katranla dolsun, dermiş. Bey oğlunu sorunca da:

— Uykusu güller ile dolsun, dermiş.

Bir gün böyle, beş gün böyle, sürüp gitmiş. Nine, bunu Bey oğluna söylemiş. O da ağacı kestirmiş. Nine, ağaç kesildikten sonra bir kamga* almış ve koksun diye evine götürmüş. Kamgayı kaşıklığa koymuş ve evden çıkıp gitmiş. Geri döndüğünde bakmış ki evi barkı tertemiz olmuş, tencereler yemekle dolmuş.

Nine çok şaşırmış. Ama bir gün böyle, beş gün böyle sürüp gitmiş. Nine olanları kimseye anlatmamış. Ama kendisi de merak etmiş.

Bir gün yine evden çıkar gibi yapmış, camın kenarından olup bitenleri izlemek için beklemiş. Tam o sırada, kaşıklıktan ağaç parçası evin ortasına atmış kendini. Hemen o anda servi boylu bir kız olmuş. Etrafı temizlemiş, yemekleri yapmış.

Tam işi bitirip kaşıklığa döneceği anda nine camdan elini uzatıp kızın saçlarını yakalamış. Kızın kim olduğunu sormuş. Kız da başından geçenleri bir bir anlatmış.

Nine, kızın nardan çıktığını öğrenince delikanlıya söylediği nasihati aklına getirmiş. Bu kızın nar tanesi olduğunu anlamış. Nine, bey oğlunun evine giderek kızın başından geçenleri orada anlatmış.

Bey oğlunun karısı Arap kız da, olanları dinleyince, o kızın nar tanesi olduğunu anlamış. Bey oğlunun babası, dört bir yana haber salmış; oğlunun bulunması için.

Arayanlar Bey oğlunu bulup getirmişler. Bey oğlu, geldiğinde görmüş ki, evdeki kız kavağın başına çıkardığı nar güzeli. Telaşlanan Arap kız, gerçeği bildiği için her şeyi anlatmış. Bey oğlu, bunu öğrenince çok sinirlenmiş ve Arap kıza:

— Kırk katır mı istersin, kırk satır mı, demiş. Arap kız da:

— Kırk satırı ne yapayım, kırk katır isterim, demiş.

Bunun üzerine kırk katırı peş peşe bağlamışlar. En sonuncu katırın kuyruğuna da Arap kızı bağlamışlar ve evine göndermişler. Nar tanesi ile bey oğlu da kırk gün, kırk gece düğün etmişler. Nineyi de yanlarına almışlar. Ölünceye dek mutlu, mesut yaşamışlar.

Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine.

*kamga: Ağaç parçası.