Takke İle Kese
(Marmara Bölgesi, Balıkesir)

Takke İle Kese

Eskiden bir çiftçi varmış. Bir gün tarlada çift sürerken öğlen olmuş, öğle yemeğine gitmiş. Bir ateş yakmış. İki yılan birbirini kovalarken ikisi de ateşin içine girmiş yanlışlıkla. Çiftçi sopasını ateşe sokup çıkartmış yılanın birini. O yılan da adama:

 —Ne dilersen dile benden, demiş.

—Senden ne dileyebilirim ki? Sen bir yılansın, ben bir insanım.

—Ben şahmeranın kızıyım. Ben şimdi seni babama götüreceğim. Babamdan da en eski sandığını iste.

—Tamam.

Az gitmişler ve önlerine bir delik gelmiş. Yılan önden girmiş.

—Sen de arkamdan gel, demiş.

Arkasında birçok yılan varmış. Bütün yılanlar birden kafasını kaldırmış. Yılan da çiftçiye:

—Korkma! Üstlerine bas. Bir şeycik olmaz, demiş.

Çiftçi üzerine basıp geçmiş. Yılanın babasının yanına gelmişler. Yılan babasına:

—Bu insan beni ölümden kurtardı, demiş. Babası da:

—Dile benden ne dilersen, demiş. Çiftçi ise:

—Senden en eski sandığını dilerim, demiş. Yılan da boynunu bükmüş.

—Beni en hassas noktamdan vurdun, demiş.

Sandığı adama vermiş. Yılan deliğe kadar çiftçiyi uğurlamış. Çiftçi evine gelmiş, sandığı açmış. Bir bakmış, sandığın içinde eski bir para kesesi, bir de takke varmış. Çiftçi sandığı tavana atmış. Çiftçinin bir de sekiz on yaşlarında oğlu varmış. Oğlu on iki yaşına gelmiş, babası ölmüş. Oğlu bir mağazaya çırak girmiş. Bir hafta sonra haftalığını almış. Annesine:

—Bana bir kese dik, demiş.

Onu al sen. Çocuk parayı kesenin içine koymuş. Bir gün harcamak için çıkarmış, bir de bakmış, para sarı lira olmuş. Hep paraları  sarı lira yapmak istemiş. Bir gün mağaza sahibi İstanbul’a mal almaya gitmiş. Çocuk tellal ile

—Ne alırsan bir kuruşa, diye bağırtmış. Mağazada hiçbir şey kalmamış, hepsini satmış. Gece olmuş. Çocuk bir kuruşları çıkarıp keseye koymuş,  tam iki teneke sarı lira yapmış. Mağazanın sahibi gelmiş. Çocuk iki teneke sarı lirayı göstermiş. Sahibi bu işe çok sevinmiş.

Padişah duymuş, çocuğu yanına çağırtmış. Çocuk padişahın yanına gelmiş.

—Bu işi nasıl yapıyorsun? demiş.

Hemen kızın odasına koymuş çocuğu, kız da içeri girmiş. Çocuğa:

—Nasıl yapıyorsun bu işi, bir daha yapar mısın? demiş.

Çocuk, keseyi çıkarıp bir daha yapmış, paralar sarı lira olmuş. Kız:

—Ver de bir de ben yapayım, demiş.

Kız, keseyi almış, çocuğu saraydan attırmış.

Çocuk eve gelmiş, tavana çıkmış. Sandığı çıkarıp içinden takkeyi almış, kafasına takmış. Anası da çocuğu yemeğe çağırmış. Çocuk gelmiş, anasına bağırmış. Ama anası bir türlü çocuğu görmüyormuş. Çocuk hemen bütün  mağazalara girmiş. Çocuğu kimseler görmemiş, görünmez olmuş. Yine padişah bunları duymuş, yanına çağırtmış. Kızı yine:

—Baba, benim yanıma yolla, demiş. Kız çocuğu odasına almış.

—Nasıl yapıyorsun? demiş.

Takkeyi giymiş, görünmez olmuş. Kız:

—Korktum. Ver de bir de ben yapayım, demiş.

Çocuk da vermiş. Kız onu yine saraydan attırmış, dayak yemiş.

Bu sefer kalktığında beyaz ve kırmızı elma ağacı görmüş. Bir beyaz elma yemiş, her yerinde boynuz çıkmış. Kırmızı elma ağacını yanına gitmiş. Ondan da bir elma yemiş, iyi olmuş. Bir sepet beyaz elma toplamış. Padişahın kızının kapısının önünden geçerken

—Güzel elmalarım var! diye bağırmış. Kız, hizmetçisine:

—Bana elma al, demiş, canı istemiş.

Elmalardan yemiş, kızın her tarafında boynuz çıkmış. Padişah her yere bağırttırmış.

—Kim benim kızımı iyileştirirse kızımı onunla evlendireceğim, demiş. Çocuk bir gün sonra saraya gelmiş.

—Ben iyileştiririm. Bana bir hafta mühlet verin, demiş.

Çocuğa bir hafta çok iyi bakmışlar. Bir hafta sonra kırmızı elmaların suyunu sıkmış, kıza içirmiş. Kız iyileşmiş. Padişah kızı çocuğa vermiş. Kırk gün kırk gece düğün yapmışlar.