Üç Bacı ve Padişah
(Güneydoğu Anadolu Bölgesi, Gaziantep)

ÜÇ BACI VE PADİŞAH

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur zaman içinde bir padişah varmış. Üç bacı varmış. Padişah bi gün dimiş, askerlerine emir vermiş,

— Duyduk duymadık dimeyin, soğan ekmek yemeyin, bu gece lambaları yananın başı cellad olacak.

Millet yanı yunu kapatıp dışarıya ışık gitmesin diye, her kapıda asker duriymiş. Üç bacı dimiş ki, büyük bacısı,

— Ah, ah, dimiş, beni padişah alsın, bir yimek bir yimek yaparım, eli damağında kalır, dimiş.

Bunu asker duymuş, getmiş:

—Padişahım, padişahım…

—Ne din asker? Dimiş.

—Filan yerde bir gız didi ki, beni padişah alsa bir yemek yaparım bir yemek yaparım, eli damağında kalır, dimiş.

Padişah askerlere emir vermiş:

—Gidin, bu gızı isteyin gadınlardan.

Gelmiş istemişler. Kırk gece kırk gündüz düğün yapılmış. Yimek yapılıy, hazırlık görüldü. Padişah gıza didi ki:

—Bu yimeği sen yap.

Gız yimek yapiy, büyük halleden* bir çuval duzu içine aktariy. Millet birer tabak yimek aliy, birer kaşık alan çekiliy. Padişah diy ki:

—Allah Allah, diy, bu yemek güzel olacaktı, diy, millet bir kaşık alan çekiliy, diy. Hele ben de bahim yimeğin dadına, diy.

Bahıy ki duzlu. Padişah emir veriy,

—Alın bunu yimekhaneye, atın, soğan soysun, diy.

Bir gün padişah emir vermiş askerlere, gene,

—Duyduk duymadık dimeyin, soğan ekmek yimeyin, bu gece lambaları yananın başı cellad olacak.

İkinci bacısı dimiş ki:

— Beni padişah alsa, dimiş, bir yimek yaparım, eli damağında kalır, dimiş.

Bunu duyan asker, gidiy padişaha söyliy. Padişah diy:

—Ne din, asker? Diy.

— Padişahım, diy, sana bir gız buldum, diy.

Padişah emir veriy askerlere,

—Gidin, bu gızı isteyin.

Askerler gidiy, gadınlardan gızı istiy. Gene düğün kuruliy, kırk gece kırk gündüz, yimekler hazırlaniy. Padişah gıza diy ki,

—Bu yimeği sen yapacan.

Büyük halleden pişiriy, bir çuval duz koyiy. Gelen bir gaşık alan geçiliy. Padişah diy ki:

—Allah Allah, bu yemek güzel olacaktı.

Padişah bir gaşık aliy, bahiy duzundan yinmiy.

—Alın bunu soğan soymaya atın, diy, yimehhaneye soğan soysunlar.

Bir gün padişah emir vermiş askerlere,

—Duyduk duymadık dimeyin, soğan ekmek yimeyin, bu gece lambaları yananın başı cellad olacak.

Üçüncü bacı diy ki:

—Beni padişah alsa, bir altın saçlı, bir sırma saçlı doğururum, diy.

Bunu duyan asker gidiy, söyliy.

— Ne din asker? Diy.

—Padişahım, diy, filan yerde gız var, diy. Beni padişah alsa, diy, bir altın saçlı bir sırma saçlı doğururum, diy.

Asker, gadınlardan gızı istemeye gidiyler. Gene kırk gün kırk gece düğün çalınıy, düğün bitiy. Gel oliy, git oliy, gadın hamile galiy, bunun iki bacıları kıskaniy. Kadının günü geliy, doğuriy, ebeyi getiriyler, iki bacı da geliy, gadını doğum ettiriyler. Bu iki bacı bahiy, bir altın saçlı bir sırma saçlı, bir gız bir oğlan.

Bunu deyzeleri aliy, çocuğu alıp gaçıriyler, bir gayığa goyiyler, suya bırahiyler. Gidiy, gidiy, gayık bir kenara dayaniy. Orda bir adam çalışiy, o adamın da çocukları olmuymiş. Bahıy ki bebek sesi geliy, gayığın içinde bebek var. Alıy adam eve götüriy, bebekleri eve ulaşiy. Avrada bağıriy,

—Garı, garı, diy.

Bahıy ki avradı, bebek gucağında, garısı diy ki,

—Bu bebek nerden?

Goca da diy ki:

—Ben bebekleri gayığın içinde buldum, diy.

Bu çocuklar büyüy, sohakta oynayan çocuklar,

—Bu senin anan baban del, diyler.

Bu çocuklar büyüy, anasına babasına diy ki:

—Sen benim anam babam del misin? Diyler.

Babası diy ki:

—Seni gayıkta bulduk, büyüttük, ettik, diy.

Çocuklar diy

—Biz anamızı bubamızı bulcayık, diy.

Çocukların her biri bir beygire binip gidiyler. Memleket memleket geziyler anasını bubasını…

Karşılarına bir adam çıhıy.

—Ne geziysiniz oğlum? Diy.

—Anamdan bubamı gezik, diy.

O adam da büyücümüş, yimek yapıy ediy, yiyler ediyler. Gene çocuk beygirlere biniy, gidiyler. Büyücü çocukların saçından bir tel aliy, büyü yapıy ama çocuklara ulaşmiy.

Az buz getmiy, vardıkları yerde duriyler, oraya çadır guriyler. Bahıy ki teyzeleri,

—Bu çocuklar kim? Diy.

Sarayın önünde gömülü bir gadın var, gelen tükürüy, giden tükürüy. Padişah bunları yimeğe çağıriy. Çocuklar giderken,

—Bu gadın kim? Diy. Askerler,

—Cezalı, diyler. Padişah diy ki çocuklara,

—Buyurun, yimek yiyin, diy. Çocuklar ilkin,

—Benim köpeğim yirse yirim, diy.

Köpeğe veriyler. Köpek yimeği yimiy. Genle de yimiy. Çocyuklar çadırlarına geri gidiy. Geri bir gün padişah uşakları yimeğe çağıriy. Çocuklar gidiy. Gene padişah soriy,

—Siz kimsiniz? Diy. Çocuklar diy ki,

—Biz anamızı bubamızı gezik, diy. Biz uzak yerlerden geldik, diy. Çocuklar diy ki, biz anamızı bubamızı bulmaya memleket memleket gezdik.

O zaman padişah anliy, ebeyi ve deyzeleri çağıriy. Ebeye diy ki:

—Benim çocukları biri altın saçlı biri sırma saçlı olacaktı, diy. Niye beyle didiniz? Diy.

Deyzeleri didi ki:

— Çocukları öldü diye gösterdik, diy.

Deyzalarından ebelerine ceza veriy, kelleleri yoh oliy. Çocuklar anasına bubasına kavuşiy.

 

* halleden: Kazandan