DİLKİYİNEN KELOĞLAN MASALI
(İç Anadolu Bölgesi, Yozgat)

Bi var ımış, bi yoğ umuş. Bi Keloğlan’ınan bir patişah var ımış. Bi de Dilki Paşa var ımış. Dilki Paşa Keloğlan’ı everecamiş. Patişan yanına varmış. Patişah demiş ki:

— Get! Ben gızımı o kele mi verecam, gızımı vermem.

Ordan sonra Dilki Paşa guyruğunu sallıya sallıya gelmiş. Guyruğunu sallarken bi verepde*yatıyomuş orayı eşinirken bi altın çıhmış. Dilki Paşa demiş ki:

— Get! Ben patişan yanına varıyım, bi çinik*isdeyim.

Oruya varmış, binek daşına oturmuş. Patişah demiş ki cariyesine:

— Gidin! Dilki Paşa geldi, ne isdiyo?

Varmış cariyesi demiş ki:

—Ne isdiyon?

Dilki Paşa:

— Böyle böyle...Altın buldum, altın ölçecam. Çina geldim.

Ordan sonra bunu vermiş. Eve gelmiş, o tek şeyi yapışdırmış çiniğin gotüne*, giri gotürmüş. Ondan sonra gine varmış, binek daşına oturmuş. Padişah gine dimiş cariyesine:

— Gidin, bahın! Bu neye geldi?

Ondan sonacama…

Cariye:

— Neye geldin?

Dilki Paşa:

— Böyle böyle… Çiniği getirdim.

Eve varmış cariyesi, dimiş ki patişa:

— Böyle böyle… Çiniğin gotünde altın var.

Padişah:

— Essah! Bu zengin.

Ondan sona, ik’un sona gine varmış Keloğlan’ın yanına. Keloğlan öyle gaşıyomuş gafasını gozünü. Demiş ki:

— Sahın ha, patişan yanına varıncı gaşınma! Yemek getirinci gaşığın guccüğünü al. Ondan sona, terbiyeli yi.

Keloğlan:

— Tamam, demiş.

Bu oruya varıyo, oturuyo. Bunu alıyolar, içeri goyolar. -İpti*eve bile gomuyolar ıdı. Gapıya bile gomuyolar ıdı. Bu… Alıyolar hemen cariyeler, oturduyolar. Ondan sonra…

Dilki Paşa diyor ki:

— Böyle böyle… Gızına Allah’an emriyinen, peygamberin gavliyinen dunürüm.

Padişah:

— Kime?

— Keloğlan’a…

Patişah diyo ki:

— Verdim, getdi!

Buna bi yemek hazırlıyo ki!.. Ondan sona bu dilki guyruğunu sallıyo…Keloğlan öyle gaşınıyo. Dilki guyruğunu sallıyo… Varıyo, gaşığın böyüğünü alıyo, varıyo ekman böyüğünü alıyo. Ondan sona bu sözünü alıyo gızın. Gızın sözünü alıyo, bunu deriye getiriyo. Buna guyruğuyunan bi zopa çalıyo, bi zopa çalıyo!.

Padişah diyor ki:

— Vay sen gaşınıyon.

Ondan sona geliyolar bunlar, gırh gunüz, gırh gece duğün ediyolar.

Şindi… Dilki geliyo, bi sığırcıya rastlıyo. Patişah gelecek ya, gezecek ya.

Padişah:

— Bu sığır*kimin?

— Dilki Paşa’nın,diyorlar.

— Bu motor*kimin?

— Dilki Paşa’nın, diyorlar.

Tarlayı tumu tüm alayına söylüyo. Ondan sona cariyeyinen geliyo patişah. Patişah geliyo, diyor ki:

— Şu sığır kimin?

— Dilki Paşa’nın, diyorlar.

— Şu kimin?

— Filanın.

Tüm alayını soruyo Padişah ve diyor ki:

— Ula! Zengin imiş, gorüyon mu!

Bunlar duğünü ediyolar, gelini alıyo, getiriyo. Dilki diyor ki:

— Dur, ben yalandan bi hasdalanıyım. Bana bahacahlar mı?

Ondan sona hasdalanıyo, masıs- sobanın dibine guyruğunu çalıyo, yatıyo. Bi de Keloğlan geliyo. Garısı diyo ki:

— Böyle böyle… Dilki Paşa hasdalandı. Bunu bi dohdura gotürek.

O da diyo ki:

— Sikdir! Neyini gotürecan? Guyruğundan dut, galdır, gapıya at. Ne işime yarar dilki?

Ondan sonacama… O arada sıçırayıp galhıyo, guyruğunu sallıyo dilki:

— Ben, Keloğlan, seni adam etdim, elin içine çıhartdım. Sana, patişah gız mı veriyodu?

Ondan sonacağazım… Zaman zulf oluyo, essahdan hasdalanıyo bu. Hasdalanıyo, bu ölüyo. Amanın! Altından mezer yapdırıyo, gine canlanır da bana böyle der, deyi. Amanın! Bunu yuyo, arıdıyo, goyolar. Ondan sonacağazım… O arada giri patişah geliyo. -Gızın babası geliyo- Diyo ki:

— Bana bunu bunu etdi. Masıs hasdalandı. Ölme şeyine durdu. Buna altından mezer yapdırdım.

Padişah diyor ki:

— Oğlum! İyi etmişsin yapdırdığına. Gızı senin için vermedim, Dilki Paşa’nın için verdim. Kel! Ben senin neyine guvenip de vereydim?

Ondan… Bitiyo…


*verep: Yokuş, tümsek

*çinik: Sekiz kiloluk bir ölçü aleti

*gotüne: Altına

*ipti: Önceden

*sığır: Büyükbaş hayvan sürüsü

*motor: Traktör