Dev Kız
(Akdeniz Bölgesi, Hatay )

Bir varmış bir yokmuş Allah’ın kulu çokmuş, çok demesi günahmış. Bir padişahın üç oğlu varmış. Hiç kızı yokmuş. Padişahın hanımı bir gün Allah’a yalvarmış bir kızım olsun diye. Allah da bu dileğini kabul etmiş. Bir kızları olmuş. Bu kız kazma dişli, kürek başlı bir dev imiş.

Kız büyüyünce dev olduğu anlaşılmış. Kızın kardeşlerinin de bir sürü koyunları varmış. Kız her gün koyunlardan birini yemeye başlamış. Kızın kardeşleri sabah koyunları sayarmış, koyunlar eksik çıkarmış.

Bir gün beş gün derken büyük oğlan:

— Ben koyunları kimin yediğini izlerim, demiş.

Kız, kardeşinin beklediğini görünce o gün gelmemiş. Sonra ortanca kardeş:

—Ben yatar izlerim, demiş.

Kız bakmış ki kardeşi orada bekliyor yine gelmemiş. Bu kez küçük kardeş:

-Bugün de ben bekleyeyim, demiş.

Küçük oğlan yukarı, yükseğe bir buz torbası asmış. Buza:

—Kız, koyunun içine girdimiydi alnıma bir damla düş. Sen beni uyandır, demiş.

Kız gelmiş, koyunu yemeye başlamış. Koyunu yerken oğlanın alnına tıp diye bir damla düşmüş ve oğlan uyanmış. Koşup kızı yakalamış. Oğlan anasına:

— Ana bak bu kadar koyunu yiyen hep kızın imiş. Ya kızından vazgeçersin kızını öldürürüm, ya da bizden vazgeçersin, demiş.

Anası:

—Yok, kızımdan vazgeçmem. Sizden vazgeçerim kızımdan vazgeçmem, demiş. Çocuklar almış başını gitmiş. Bu kız büyümüş. Ne mal koymuş ne can koymuş. Kız kazma dişli, kürek başlı bir kız olmuş. Bir şey koymamış köyde. Silmiş süpürmüş her tarafı. Anasını da yemiş babasını da yemiş.

Aradan zaman geçmiş. Büyük kardeşi ile ortanca kardeşi de ölmüş. Küçük kardeş yalnız kalmış.

En küçük kardeş:

—Zamanında köyde benim bir bacım vardı. Bir gidip bakayım, demiş. Oğlan yola çıkmış. Kız, kardeşi yaklaştığı zaman kokusunu almış.

Kız:

—Oh... Kardeşim geliyor, kısmetim geliyor, diye sevinmiş.

Oğlan yurduna gelmiş ki kimse kalmamış.

Kız, kardeşine:

—Aman ağam hoş geldin, demiş.

Tam ağzı sulanmış kardeşinin üstüne atlayacakken oradan bir deve gelmiş. Oğlan deveye atlayıp binmiş. Kız deveyi korkutmuş:

— Deve seni de yerim kardeşimi de yerim, demiş. Deve oğlanı sırtından atıp kaçmış. Kız yine tam oğlanın üstüne atılacakken oradan bir katır gelmiş. Oğlan bu kez katıra atlayıp binmiş. Dev kız yine bağırmış:

— Katır seni de yerim kardeşimi de yerim, deyince katır da çocuğu sırtından atmış. Bu kez öteden bir dana gelmiş. Ötürüklü bir danaymış. Dana çocuğun zor durumda olduğunu anlamış:

— Bin üstüme de seni kaçırayım. Arkamdan geleni teperim, önümden geleni kaparım, demiş.

Çocuk:

—Aman dana, deve geldi korkusundan götüremedi attı beni. Katır geldi o da götüremedi de beni, kalmış ki sen mi götüreceksin, demiş. Dana:

—Yok, insanoğlu sen bir kalıp sabun, bir iğne, bir bidon da su al bin üstüme, demiş.

Oğlan dananın dediklerini almış, binmiş dananın üstüne. Oğlan giderken kız görmüş.

Kız:

—Ötürüklü dana, at üstündekini. Şimdi seni de yerim, onu da yerim, demiş.

Hiç aldırmamış ötürüklü dana, bir ötürük sıkmış. Kız yüzünü gözünü silene kadar biraz uzaklaşmış. Neyse biraz ileri varınca kız bir daha:

— At üstündekini. Şimdi seni de yerim, onu da, demiş.

Dana bir ötürük daha sıkmış. Biraz daha uzaklaşmış kızdan. Kız yüzünü gözünü silip yine düşmüş peşlerine. Dana insanoğluna:

— Elindeki sabunu at, demiş.

Çocuk sabunu atmış. Kız kaymış. Bir patacı o yana gitmiş, bir patacı bu yana gitmiş. Dana, çocuğa:

— İğneyi at, demiş. Çocuk iğneyi atmış. İğne bir karaçalı olmuş ki haddinden fazla. Kız didine didine onu da geçmiş. Dana, çocuğa:

— Dök suyu, demiş.

Çocuk suyu dökmüş. Su koca bir deniz olmuş. Denizin öte başına çıkmışlar. Çocuk kurtulmuş. Kız, kardeşine yalvarıyormuş:

— Ağam soylusun, boylusun. Karşıya nasıl geçtin, demiş. Çocuk:

—Boynuma bir kanca astım, ağırlık bassın diye. Öyle geçtim. demiş.

Neyse kız didine didine karşıya geçmiş. Kız, kardeşine:

—Şimdi benden kurtulamazsın, demiş.

Çocuk korkusundan hemen kavağın başına çıkmış. Çocuk evvelden de bir kaplanla bir aslan beslermiş köyde. Aslanla kaplan çocuğa önceden:

—İnsanoğlu başın dara düştüğü zaman bir dilli düdük çal, biz oraya yetişiriz, demişler.

Bacısı bu arada kavağın kökünü kırt kırt kemirmeye başlamış. Kavağın az bir tutar yeri kalmışken çocuk bir dilli düdük çalmış. Bunu duyan kaplanla aslan yan yana gelmişler. Kızı parça parça etmişler. Dana, çocuğa:

—İnsanoğlu ben seni evereceğim, demiş. Çocuk:

—Dana etme tutma, bu iyiliği böyle unutayım, demiş. Dana, çocuğa:

—Seni everdikten sonra beni kesicin, demiş. Çocuk:

—Benim elim varmaz seni kesmeye, demiş. Dana:

—Yok, kesicin. Ufak kemiklerimi bir köşeye, iri kemiklerimi bir köşeye koy, demiş.

Neyse, çocuk danayı kesmiş. Ufak kemiklerini bir köşeye iri kemiklerini bir köşeye koymuş. Sabahleyin kalkmış bakmış ki ufak kemiklerden bir sürü koyun olmuş. Büyük kemiklerden de sığır olmuş. Bunlar yemişler, içmişler muratlarına ermişler. Allah bizi de muradımıza erdirsin.