Zaarın Uşahları
(İç Anadolu Bölgesi, Kırşehir)

ZAARIN UŞAHLARI

Evel zaman içinde galbur saman içinde üç gardaş varımış. Bunların üçü de bekâr olduğuna çalışmaya gitmişler. Az birazcık da paraları varımış:

— Bunu nereye goysak nereye goysak, iyisi mi biz bunu bir aacın dibine saklıyak, dimişler.

Aacın dinine parayı koymuşlar, çalışmaya gitmişler. Bunlar geri dönmüşler çalışmadan,

— Gidelim paramızı alalım, dimişler.

Gelseler ki para yok:

— Allah Allah, para nice olmuş para nice olmuş, dirkene büyük dimiş ki:

— Bunu alan Köse, dimiş.

Ortanca,

— Onun boyu gısa.

Güccük de,

— Alanın adı Musa, dimiş.

Üç beş altı boş, bunlar çarşı gibi bir yerde geziyollarken bir adama ırastlamışlar. Adama bahıyollar boyu kısa, gendi köse,

— Adın ney? dimişler.

— Musaaa, dimiş.

— Bizim paramız sende, diyollar.

Adam yoh didiyse de, bunlar,

— Paramız sen de, seni mahkemeye virecaah, diyollar.

Adamı mahkemeye veriyollar. O zamaataça haakim adamlara,

— Siz bi kapıya çıhın. Nerden bildiniz bunun sizin paranızı çaldııını, diyo.

— Biz bilirik, biz zaarın* uşaayık, diyollar.

Haakim eline bir nar alıyo sandığın içine atıyo:

— Gelin baalım buraya, bu sandığın içinde ne var? diyo.

Bunlar varıyollar, büyük diyo:

— O topak.

Ortanca diyo:

— Onun içi gırmızı.

Güccük,

— Onun adı nar, diyo.

Haakim,

— Haaa tamaam. Bunlar işi biliyo. Adamların parasını ver, parayı sen almışsın, diyo.

Üç beş altı boş, bunlar parayı alıp giderkene bir deve ırastlıyollar. Dev yohmuş da, ayağının izi varmış. Biri diyo ki:

— Devenin bir gözü kör.

Biri diyo ki:

— Yükünün biri bal, biri sirke.

Neyse işte, böyle böyle diyollar. Gidekene gidekene bi adama ırastlıyollar:

— Selamün aleyküm.

— Aleyküm selaam.

Adam diyo ki:

— Gardaşım devem gayboldu. Gördünüz mü?

— Deveni görmedik ama devenin ayağına rastladık, diyollar.

Adam,

— Ne biliyonuz o zaman benim devem olduğunu? diyo.

Biri diyo ki:

— Devenin gözü kör müydü?

Adam diyo:

— Kör.

Biri diyo:

— Yükünün biri bal, biri sirke miydi?

— Hee, iri bal, biri sirkeydi.

Adam ireli varınca geri düşünüyo:

— Allah Allah, bu adamlar benim devemi nerden biliyo? Her bi şeysini biliyollar. Benim devem bunlarda, diyo.

Geri dönüyo,

— Aalenin* aalenin gardaşım, benim devem sizde.

— Hayır, biz görmedik.

— Ne biliyonuz o zaman benim devemin her bi şeysini?

— Biz biliriz, biz zaarın uşağıyık, diyollar.

Şöyle böyle derkene, bunlar gene mahkemelik oluyollar. Şiy diyo ki haakim:

— Siz bu adamın devesinin bir yannı gözünün kör olduğunu, bi yannı yükünün bal bi yannı yükünün sirke olduğunu ne biliyonuz? diyo.

— Biz bilirik, biz zaarın uşağıyık, diyollar.

Öyle diyince haakim,

— Gelin baalım siz dışarı, diyo.

Bunlar dışarı çıhıyollar. O zamaataça haakim bi dene horozu alıyo, sandığın içine atıyo. Sandığı da alıp bunların yanına geliyor:

— Bilin bahalım, bunun içinde ne var?

Biri diyo:

— Orah gibi kuyruğu var.

Biri diyo:

— Başı darah.

Biri diyo:

— Sandıhtaki horoz.

— Haaa tamaam, bunlar her bi şiyi biliyo. Hadi adam evine git, bunlar suçsuz. Sizde aaşama bizim evde yimeğe davetlisiniz, diyo.

Haakim aaşam için kuzu kesiyo, ekmek getiriyo, öteberi hazırlıyo. Aaşam oluyo üç gardeş eve geliyollar, sofraya oturuyollar. Haakim kapıya çıhıyo, bunları diiniyo. Biri diyo ki:

— Guzuda köpek eti kohuyo.

Diğeri diyo ki:

— Ekmekte ölü eti kohuyo.

Beriki de diyo kine:

— Haakim kırık dölü.*

— Allah Allah, diyo hakim.

Hemen guzucuya gidiyo:

— Guzuyu nerden aldın?

— Guzum er guzuladı, köpeğin önüne düşdü köpek emzirdi ordan aldım.

— Tamaam.

Ekmekciye gidiyo:

— Ekinin nerdeydi gardaşım?

— Gabristanlıhtaydı.

Buna da,

— Tamaam, diyo.

Anasına gidiyo:

— Ana sen beni nerden aldın?

— Yoh oolum bir yerden almadım, diyince,

— Yoh diyo. Sen söyliycen.

— İmkânsız bi yerden aldım.

— Allah Allah söyliyecen ana, diyo.

— Bi yerde cingan gidiyodu ondan aldım, diyo.

Öyleliğlen haakim korhuyo, üç gardeşe,

— Hadi gahın gidin, benim başımı belaya sohacaanız, diyo.

Bu masalda burda bitiyoo.

 


* zaar: 1. Zahir, açıkta olan, görünen. 2. Kalp gözü açık kimse. 3. Her halde, 4. Küçük ve cılız köpek.

* aalenmek: 1. Durmak, 2. Eğlenmek.

* kırık dölü: Asaletsiz, babası belli olmayan.