Padişahın Oğlunun Rüyası
(Ege Bölgesi, Denizli)

[PADİŞAHIN OĞLUNUN RÜYASI]

Evvelce zamanlarda padişahın birinin üç oğlu varmış. Bu üç oğlan evlenme çağındaymış. Babaları bir gün oğullarına uykuya yatmalarını ve rüya görmelerini istemiş. Onlara rüyalarında gördükleri kızları alacağını söylemiş.

Sabah olunca babaları rüyalarında ne gördüklerini sormuş. Büyük oğlu kuzey kavminden bir kızı gördüğünü, ortanca oğlan doğu kavminden bir kızı gördüğünü söylemiş. Küçük oğlan ise:

 — Annem elime su döktü, babam yağlık* tuttu, demiş. Babası sinirlenip oğluna bağırmış:

— Ben koskoca padişahım, hiç sana mendil mi tutarım, annen sana su mu döker, demiş.

 Çünkü o zamanlarda hürmet ve saygı için eve gelen misafire evin küçük kızı su döker, küçük oğlu da havlu tutarmış. Küçük oğlunu saraydan kovmuş.

Padişahın küçük oğlu tılsımlı küheylanına binerek saraydan gidiyor. Gide gide bir su kenarına geliyor. Bir de bakıyor ki iki kavim birbiriyle savaşıyor. Denizci ve karacı kavimlermiş savaşanlar. Uzunca süre kimin haklı olduğunu anlamak için savaşan kavimleri izlemiş.

Karadakilerin haksız olduğuna kanaat getirdikten sonra tılsımlı atının beline büyük bir halat bağlamış. Halatın diğer ucunu da büyükçe bir ağaca bağlamış. Atıyla ağacı kökünden söktükten sonra atını karadakilerin üzerine sürmüş. Atının ardına bağladığı ağaçla koca orduyu yere sermiş. Deniz kavmindekiler bunu gördükten sonra:

— Bu atlı adam bizim padişahımız olsun, demişler. Padişahın küçük oğlunu atıyla birlikte adalarına götürmüşler.

Bu iki kavmin savaşmalarının gayesi büyülü bir saraydaki dünyalar güzeli bir kızmış. Hiç kimse sarayın büyüsünü bozup kıza ulaşamıyormuş. Bu büyülü saraya girmek isteyene yıldırım çarpar, oracıkta ölürmüş. Bu şekilde koca orduyu yenen adam bu sarayın tılsımını da bozar diyerek padişahın küçük oğluna bunu söylemişler.

Padişahın oğlu tılsımlı atıyla birlikte saraya varmış. At sarayın önünde kişnedikten sonra sarayın büyüsü bozulmuş. Padişahın oğluna yıldırım çarpmamış. Büyü bozulduktan sonra saraya giren oğlan kızı görüp âşık olmuş. Kızla evlenmişler, kırk gün kırk gece düğün yapmışlar. Denizciler de padişahın oğluna:

— Sen bundan böyle bizim padişahımızsın, demişler. Aradan uzunca zaman geçtikten sonra oğlan bir gün rüyasında babasının savaştığını ve kaybettiğini görmüş. Uyandıktan hemen sonra atına binip babasının sarayına doğru yola koyulmuş. Gerçekten de babası savaşta mağlup olmak üzereymiş. Yine atının arkasına ip bağlayıp iki ağacı kökünden söktükten sonra atını babasının düşmanlarının üzerine sürmüş. Babasını mağlup olmaktan kurtarmış. Babası kurtulduktan sonra:

— Kim bu delikanlı? Bu yiğit kim, diye merak etmiş. Oğlunu tanıyamamış. Derhal bu yiğidin misafir edilmesini, padişah gibi hürmet edilmesini söylemiş. Padişahın diğer oğulları ve kızları:

— Bu yiğide su döken, mendil tutan biz olacağız, demişler. Padişahın karısı suyu kendisinin dökeceğini, padişahın kendisi de mendili kendisinin tutacağını söylemiş.

Yemek yendikten sonra padişahın karısı oğluna su dökmüş, babası da mendil tutmuş. Oğlu söz arasında babasına:

— Sen zamanın en büyük padişahıydın. Nasıl oldu da bu hâllere düştün, demiş. Babası:

— Ben yıllar önce gördüğü bir rüyadan dolayı küçük oğlumu saraydan kovdum. Çok cengâverdi, atını sürdü mü düşmanı yerle bir ederdi. Meğer beni ayakta tutan oymuş. O gittikten sonra bu hâllere düştüm, demiş.

— Peki niye kovdun? Ne görmüş rüyasında, diye sormuş oğlu.

— Rüyasında annesini mendil tutarken, beni de su dökerken görmüş. Ben koskoca padişahım, sana mendil mi tutarım diye kovdum, demiş. Oğlan da babasına:

— Döktün işte. Ben senin oğlunum. Rüyamda senin yenilmek üzere olduğunu gördüm. Geldim sizi kurtardım. Sen de benim yıllar önce gördüğüm rüyamı gerçekleştirdin, demiş. Padişah da:

— İnsan zamanın en büyük padişahı da olsa büyük konuşmamalı, demiş.

*yağlık: Mendil, havlı.