Yarım Eldiven
(Doğu Anadolu Bölgesi, Erzurum)

Bir varmış bir yokmuş. Develer tellal iken, pireler berber iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken, uzaklarda çok uzaklarda bir köy varmış. Bu köyde de yaşayan çok iri, gözleri kör bir dev varmış. Bu dev sadece insan etiyle besleniyormuş. Dev, her ay bu köyden bir tane insanı götürüp, besleyip yiyormuş. Köylülerde de insan sayısı çok azalmış. Bu köyde yaşayan bir adam varmış. Bu adamın da dört tane oğlu varmış. Devin yemek yeme sırası bu adamın evine gelmiş. Büyük oğlan:

  -Baba ben gidip o devi yenerim, demiş.

Babası büyük oğlunu yollamış. Ama oğlandan ses çıkmamış. Anlaşılan dev, bu adamın oğlunu yemiş. Adamın geride üç oğlu daha varmış. Ama adamın en küçük oğlu çok küçükmüş. Babasının eli kadarmış. İsmi de Yarım Eldiven’miş. Günün birinde yine devin sırası bu adamın evine gelmiş. Adam ikinci oğlunu yollayacakmış. Ama Yarım Eldiven:

  -Baba beni yolla, baba beni yolla, demiş.

Ama baba oğlunu göndermemiş. Abileri, Yarım Eldiven’in üstüne gülerek:

  -Dev, seni hemen yer. Bir dişinin arasını bile doldurmazsın, demişler.

Sonra ikinci oğlu da:

  -Çok zor ama ben devi öldürür getiririm baba, demiş.

Adamın ikinci oğlu da yola koyulmuş. Gitmiş gitmiş. Yollarda cadı görmüş, devler görmüş, devlerin adamlarını görmüş. Dev bu oğlanı da almış. Ama dev, aldığı insanları iki-üç gün besleyip, kilo aldırdıktan sonra yiyormuş. Devin kocaman bir kazanı varmış. Onun içine atıp, pişirip öyle yiyormuş. Dev adamın ikinci oğlunu da yemiş. Baba, ikinci oğlundan da haber alamayınca devin, oğlunu yediğini anlamış. Baya bir zaman geçmiş. Dev, köyden birkaç kişiyi daha yemiş. Sıra yine bu adamın evine gelmiş. Bu sefer sıra adamın üçüncü oğlundaymış. Ama üçüncü oğlan korkmuş. Yarım Eldiven:

  -Baba ben gideyim, demiş.

Babası:

  -Tamam, demiş.

Üçüncü oğlunu göndermemiş. Köylüler, Yarım Eldiven’ in üstüne gülmüşler.

  -Senin orada ne işin var? Dev seni hemen çıtır çıtır yer, demişler.

Ama Yarım Eldiven, söylenenleri dinlemeyip yola koyulmuş. Az gitmiş, uz gitmiş. Yolda bir tane yaşlı kadın görmüş. Çok ama çok yaşlıymış. Yarım Eldiven:

  -Nene, nene. Devin evi nerede, demiş.

Yaşlı kadın:

  -Oğlum, senin devle ne işin var?

  -Nene, ben devi öldürmeye gideceğim, demiş Yarım Eldiven.

Yaşlı kadın:

  -Gitme, demiş gülerek. Dev öyle pehlivanları yendi ki seni mi yenemeyecek. Gitsen de geri dönemezsin, demiş.

Yarım Eldiven:

  -Nene, ben gideceğim.

Yarım Eldiven kaldığı yerden yoluna devam etmiş. Bir süre sonra devin, çok büyük bir adamını görmüş.

Adam:

  -Nereye gidiyorsun, demiş.

Yarım Eldiven:

  -Babam beni deve yolladı, demiş.

Adam:

  -Hayır, gidemezsin.

Yarım Eldiven:

  -Ben gideceğim, diyerek devin adamının kılıcının altından kaçmış.

Devin evine gitmiş. Adamları, Yarım Eldiven’i hemen kafese koymuşlar.

Dev:

  -Bir bakayım kilolu mu, demiş.  Yarım Eldiven’in yanına gitmiş.

Dev, Yarım Eldiven’e demiş ki:

  -Elini uzat.

 Yarım Eldiven hemen bir tane sopa uzatmış. Devin gözü kör ya.

  -Aha elim, demiş Yarım Eldiven.

Dev tutmuş sopanın ucunu.

  -Bu çok kuru yiyemem, demiş adamlarına. Bunu besleyin. Kilo aldıktan sonra yiyeceğim.

Dev, Yarım Eldiven’e:

  -Ne istiyorsun, canın ne istiyor?

Yarım Eldiven:

  -Ben geceleri yatmadan önce annem bana helva pişirirdi. Ben de yerdim, demiş.

Dev, helva pişirttirmiş. Yarım Eldiven helvayı yemiş. Ertesi gün dev yine Yarım Eldiven’in yanına gitmiş.

  -Elini uzat bakayım, demiş dev.

Yarım Eldiven yine sopayı uzatmış. Dev:

  -Bu yine çok kuru. Hiç kilo almamış. Bunu besleyin. Et yedirin kilo olsun, demiş adamlarına.

Yarım Eldiven’i yedirmişler, içirmişler. Dev gelmiş.

  -Elini uzat. Bugün ben seni yiyeceğim, demiş.

Yarım Eldiven yine sopayı uzatmış. Dev:

  -Bu yine kilo almamış. Ne yemek istiyorsun?

  -Ben yatmadan önce annem bana tandırda ekmek pişirirdi. Yerdim, öyle yatardım, demiş Yarım Eldiven.

Dev, adamlarına ekmek pişirmeleri için emir vermiş. Adamlar ekmeği pişirmiş. Yarım Eldiven ekmekleri yemiş. Ertesi gün dev:

  -Uzat bakayım elini.

Yarım Eldiven elini uzatmış.

  -Senin yediklerin nereye gidiyor. Sen hiç kilo almamışsın. Kuruluğuna bak, demiş.

Ama dev, Yarım Eldiven’i yemeye kararlıymış. Yarım Eldiven:

  -Annem bana yatmadan önce halburla su getirirdi. İçerdim öyle yatardım, demiş. Dev:

  -Et pişirin yesin. Halburla da su getirin içsin, demiş.

Et pişirmişler. Yarım Eldiven eti yemiş. Devin adamları halburla suyu bir türlü getirememişler. Halburla su gelir mi hiç. Dev artık sinirlenmeye başlamış. Adamlarına, Yarım Eldiven’i çıkartmaları için emir vermiş. Kafesten çıkartmışlar. Yarım Eldiven küçük olduğu için hemen kaçmış. Devin ayağının altına geçmiş. Gıdıklamış gıdıklamış. Devi yere yıkmış. Güldürmüş, üstünde zıplamış. Sonra oradan kendine bir bıçak bulmuş. Devin üstünde zıplamaya devam ederken bıçağı devin göğsüne saplamış. Devi öldürmüş bir de kulağını kesmiş. Düşmüş köyünün yoluna. Yolda yaşlı kadına rastlamış. Yaşlı kadın:

  -Sen nereden, demiş.

Yarım Eldiven:

  -Devi öldürdüm, köyüme gidiyorum.

  -Olacak şey değil, demiş yaşlı kadın.

Yarım Eldiven, devin kulağını göstermiş. Nene bile şaşırmış, inanamamış. Yarım Eldiven kulağı alıp köyüne gitmiş. Babası, kardeşi şok olmuşlar Yarım Eldiven’i karşılarında görünce.

  -Baba, ben devi öldürdüm.

Babası:

  -Gerçek mi oğlum?

Çıkarmış devin kulağını göstermiş. Atmış kulağı yere. Kulağı gören abisi ve köylüler bu durum karşısında çok utanmışlar. O kadar delikanlıları yedi de bu Yarım Eldiven gitti devi öldürdü diye köylüler ve abisi çok hırslanmışlar. Ertesi gün, köylüler ve abisi Yarım Eldiven’i alıp bir kuyunun dibine atmışlar, utandıkları ve hırslandıkları için. Yarım Eldiven, kuyuda bir hafta kalmış. En sonunda ne yapmış ne etmiş kuyudan çıkmayı başarmış. Köyüne geri dönmüş. Olanları görenler hayret etmişler. Yarım Eldiven olanları, abisinin ona yaptıklarını babasına anlatmış. Babası da hayret etmiş olanlara. En sonunda bu kadar olup bitene rağmen Yarım Eldiven’in hayatta kalması, Yarım Eldiven’i halkın gözünde yüceltmiş ve Yarım Eldiven’i köylünün başı yapmışlar.