Ar Damarı
(İç Anadolu Bölgesi, Kırşehir)

AR DAMARI

Evvel zaman içinde, kalbur zaman dışında yaşayan bi tane padişah varmış. Bu padişahın ergen bi oğlu varımış. Padişah oğlunu evermek istiyomuş amma oğlu babasının seçtiği gızları istemiyomuş. Bi gün padişaan oğlunun canı daralmış.* Daraltısını alsın diyi atına binmiş, gezmeye çıhmış. Atıyna gidekene bi gıza ıraslamış. Gız o gadar gözelmiş ki bi bahan bi daha baharmış. Padişaan oğlu da, bi bahmış bi daha bahıyım dirkene gıza aşşıh olmuş. Oğlan gızı kişiflemiş.* Kişifliye kişifliye gızın peşinde gitmiş. Gızın peşinde gidekene çalgının, türkünün bol olduğu yerdeki bi çadıra, gızın girdiğini görmüş. İyice bahınca gızın bi çingene gızı olduğunu anlamış. Padişaan oğlu doğru saraya, babasının yanına varmış. Padişah ilk defa oğlunun güldüğünü görmüş:

— O ne oğlum, yoğsam evlenecek ergen bi gız mı buldun, dimiş.

Oğlan da,

— Buldum baba amma çingene gızı buldum, dimiş.

Padişah,

— Çekmez olasıca babana mı çektin, senin anan da çingeneydi. Gap getir de kırh gün kırh gece düğün yapah, dimiş.

Oğlan soluya soluya çingene gızının çadırına gitmiş. Çingene gızını astabını giyerken görmüş. Gız oğlanı görünce,

— İn misin cin misin, söyle bana sen kimsin, dimiş.

Oğlan da,

— Ne inim ne cinim, padişaan oğluyum, dimiş.

Gız,

— Padişaan oğlunun çingene gızıyna işi olmaz, git başkasını gandır, dimiş.

— Bu zavallı oğlancığa gıyma çingene gızı. Ben sağa tutuldum. Bana varın nı, diye sormuş.

O zamanaça* gız,

— Ben sağa varmam oğlan, var git işine, dimiş.

Padişaan oğlu,

— Yırtıh çoraplıysa senin anan yırtıh çoraplı, götün götün göle düşüyon da daha ne istiyon, diye sormuş.

Çingene gızı, padişaan oğluna,

— Paran da pulun da senin olsun. Benim isteğem aha şu iki alnının arasında duruyo, dimiş.

Bu ketli* oğlan,

— Benim alnımın nesi varmış da beğenmedin çingene gızı, dimiş.

Çingene gızı bahsaki oğlanla baş edemiyo:

— Bahale oğlan, madem beni bu gadar çoh istiyon, o zaman sana verdiğim görevleri yapacağan, dimiş.

Oğlan dutulmuş bi kere, gız ne dise yapacah:

— Olur yaparım, yeter ki sen söyle, dimiş.

O zamanaça gız oğlana,

— Üstündeğe astabını çıharıp, şu çuvalı giy, dimiş.

Oğlan da astabını çıhartıp çuvalı giymiş. Soonam gız,

— Şimdi falan yere git, bana para dilen, dimiş.

Oğlan,

— Para da çoh ne var. Al ben sağa nağdar istiyosan veriyim, dimiş.

Gız,

— Yooh! Senin vereceğen para olmaz. Sen beni istiyon nu, istemiyon nu? İstiyosan git dilen, istemiyosan beni unut, dimiş.

Oğlan da,

— Aman çingene gızı, yeter ki sen iste. Tek ben dilenirim, dimiş.

Gızın söylediği eve varmış, gapıyı çalmış. Ezile büzele, udlana udlana,

— Allah rızası için bağa bi ekmek parası verin, dimiş.

Ev sağbı da, oğlana bi ekmek parası vermiş. Oğlan parayı alınca doğruca gızın yanına varmış:

— Al, dilen diyodun dilendim işte. Bu da dilendiğim para, gayri bana varcaa, dimiş.

Gız, oğlanın alnına bi bahmış, soona,

— Yoh, daha sırası değel, daha zamanı var. Şimdi sen filanca eve var, bana bi dene ekmek dilen, dimiş.

Oğlan da,

— Ekmeği nabacaan? Parasını dilendim ya, onla alın ekmeği, dimiş.

Gız,

— Sen beni istemiyon nu yoğsa, demiş.

Oğlan,

— Yoh, ben sana şaha yapıyodum, hemen gidiyom, dimiş.

Gızın didiği eve varmış. Evin gapısına gelince,

— Alla’m sen bana yardım it. Ben çoh utanıyom, diye diye kapıyı çalmış.

Ev sağbı gapıyı açmış. Oğlan ezile büzüle, udlana udlana,

— Allah rızası içu bağa bi ekmek verin. Üç gündür bi şey yemedim, dimiş.

Ev sağbı, padişaan oğluna bi dene ekmek vermiş. Oğlan da ekmeği almış amma nası almış. Oğlan ekmeği almış, gızın yanına gelmiş:

— Getirdin ni ekmeği, dimiş gız.

— Getirdim, gayri bana varıcaa, dimiş oğlan.

— Şöyle bi gel de yüzüne bahıyım, dimiş gız.

Oğlanın yüzüne bahtıhta soona,

— Yoh, daha sırası var. Daha yapacan bi görev daha var, dimiş.

Oğlan,

— Ne imiş, dimiş.

Gız da,

— Boon* gittiğin eve şimdi gene git. Bi ekmek daha iste, dimiş.

O zamanaça oğlan,

— Bi dilendiğim evden bi daha nası dileniyim, dimiş.

— O zaman sana varmam, dimiş gız.

[Yazzıh, oğlan da nöörsün? Eli mahkum.]

— Olur, dimiş oğlan.

Gapıya varınca dolanmış dolanmış durmuuş, dolanmış durmuuş gapıya vuramamış:

— Elaaşi,* bi vurduğum gapıya bi daha nası vuruyum, dimiş düşünmüş.

Epey bi vahit düşününce,

— Aman nolacah, iki ekmekle battı mı? Niye ayıb oluyomuş, dimiş gapıyı çalmış.

Ev sağbı gapıyı açınca bahsa ki gene o dilenci:

— Sana ekmek verdim ya. Gene niye geldin, dimiş.

Oğlan,

— Bi daha versen batan nı? Çoh acıdım, verdiğin ekmekle doymadım, dimiş.

Ev sağbı da,

— Naadar yüzsüz dilenciymiş, soyhasında galsın*. Bi daha veriyim de, gapıyı kitleyip içeri giriyim, dimiş.

Ekmeği virmiş. Oğlan ekmeği almış, yola goyulmuş. Oğlan yolda geleke çat diye bi ses duymuş, gızın yanına varmış:

— Hoş geldin, getirdiği ekmeği, dimiş.

— Hee getirdim, dimiş.

— Şöyle gel de, bi yüzüne bahıyım, dimiş.

Gız, oğlanın yüzüne bahsa ki oğlanın ar damarı çatada çatlamış:

— Gayri, sana varırım, dimiş gız.

Oğlan da,

— İstiyosan bi daha deşiririm*. Bu deşirmek pek gözel oluyomuş, dimiş.

— Bu öyle bi dattır ki dadını bi alan bi daha bırahamaz. Evlendikte soona, istersen gene dilenirsin, dimiş.

Oğlana varmış. Padişah da oğluna gırh gün gırh gece düğün yapmış. Oğlunu baş göz etmiş. Bunda soona da gızına oğlan arsız, udsuz yaşamış durmuşlar.

 

* canı daralmak: Sıkılmak, bunalmak

* kişiflemek: 1. Keşif yapmak, ön araştırma yapmak, incelemek 2. Birini gizlice izlemek

* o zamanaça/o zamaataca/o zamaataça: O zamana kadar

* bu ketli: Bu sefer

* boon: Bugün

* elaaşi: Ele güne karşı ayıp olarak nitelendirilen şey

* soyhasında galsın: Öl de kıyafetlerin arkanda kalsın, anlamında kullanılan bir beddua

* deşirmek: Dilenmek