Aynı Kızı Seven Üç Kardeş
(Akdeniz Bölgesi, Osmanıye)

AYNI KIZI SEVEN ÜÇ KARDEŞ 

Bir varımış, bir yoğumuş, iki gardaş varımış. Bu gardaşlardan birinin üç oğlu varımış, ötekinin de bir gizi varımış. Bu, üç gardaşın üçü de, bu gıza müşderiyimiş. Adam, hangısına versin gizim? Amcaları diyorkine:

-Size, biner lira para veririm, hanginiz tez gazancını getirirse, ben gizimi ona veririm, diyor.

-Tamam.

Amcaları, biner lira para vermiş, bu üç gardaşa. Üç tarafa da birer taş atmış. Bu gardaşlar, daşın düşdüğü yerlerden ayrılıp, yola düşmüşler. Böyük oğlan, bir yere varmışki, birisi:

-Halı, halı, halı, diye diye halı satıyor.

-Gaçaveriyon, gardaş bunu?

-Bin liraya veriyom.

-Aman gardaş, bin liraya bir halı olur mu?

-Marifeti var gardaş, demiş.

-Marifeti neci?

-Burdan halıya bindin mi, üsdüne de bir çıbık vurdun mu, seni istediğin yere
götürür, demiş.

Bu oğlan, bin lirasını, halıcıya verip, halıyı almış.

Öteki oğlan da, geldiği yerde bakıyor ki, bir adam ayna satıyor!

-Gardaş, gaça veriyon bu aynayı?

-Bin liraya.

-Gardaş, bir ayna, bin lira olur mu?

-Olur, bunun marifeti var.

-Marifeti neci?

-Bu ayniye bakınca, nerede kim ölüyor, hemen görsedir.

Tamam, diyor.

Bu aynayı da oğlan alıyor.

Güççük oğlan da gederken bakıyor ki, birisi yolda alma satıyor!

-Bir almayı gaça veriyon gardaş?

-Bin liraya.

-Gardaş, bir elma, bin lira olur mu ?

-Olur. Bu almalardan birini, bir ölüye yedirdin miyidi , o ölü hemen geri dirilir.

-O zaman , bu almiye bana sat, diyor oğlan.

Şimdi, halıyı alan da, aynayı alan da, almayı alan da, üç gardaşm üçü de yol çatma geliyorlar. Bunnar, birbirlerine başlarından geçenneri annadıyorlar. Böyük
gardaşları:

-Ben, bir halı aldım.

-Halının marifeti neyimiş?

-Üsdüne bindin miydi, haydiiii... istediğin yere geder.

Bu keleş, ortancıya soruyorlar:

-Seninki neci gardaş?

-Beniyi de nolucu gardaş bir ayna. Bu ayniye, nereden bakarsan bak, ölen adamı hemen görsediyor. Ben de onun uçun aldım.

Güççük oğlana sıra geliyor. Buna soruyorlar:

-Sen ne aldın gardaş?

-Ben de, bir alma aldım gardaşlarım.

-Amma, bir almaya bin lira verilir mi?

-Marifeti var.

-Marifeti neyimiş?

-Bu almayı, ölen ölünün ağzına sokdun mu, genegeri cannanır.

Bunnar yola çıkıyorlar. Biri diyor ki:

-Şu aynaya, bir bakak bakim.

Aynaya bakıyorlar ki, gendilerinin istediği, emmilerinin gızları soluk, can çekişiyor! Giz ölmek üzere! Bunnar, hemen halıya biniyorlar amma, eve varıyorlar.
Varıyorlar ki, emmilerinin gizinin soluğu çıkdı, çıkmak üzere. Hemen, almayı gizin ağzına depiyorîar, gıza yediriyorlar. Giz, genegeri* direliyor. Emmileri, bunnara diyor ki:

-Ben şimdi, bu gizimi hangınıza verim?

Halıyı getiren:

-Giz, benim hakgım. Halı olmasaydı, nasıl yetişecekdik de gizi gurtaracakdık? Aynayı getiren:

-Yok gizi ben alırım. Benim aynaya bakmasaydık, gızm Öldüğünü nereden görecekdik? demiş.

Almayı getiren de:

-Benim alma olmasaydı, giz şimdi ölürdü. O, benim almamı yedi. Haydi gedin de almamı bulun bakîm, demiş. Emmileri:

-Gizi, sana verdim oğlum. Çünkü, senin elindeki alma bitdi. Amma, ağbileriyin halısı da, aynası da duruyor. Senin elinde bir şey galmadı. Hepisini, gizim uçun harcadığından, gizimi sana veriyom, diyor.

Güççük oğlan gizi alıyor. Yiyep, içip, muratlarına geçiyorlar.

*genegeri: yeniden, tekrar.