umutphp/masallar huggingface dataset:
KÖTÜ HUYLU DEV İLE YİĞİT DELİKANLI
(Karadeniz Bölgesi, Çorum)

Kötü Huylu Dev ile Yiğit Delikanlı  

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde kötü huylu bir dev varmış. Bu dev suların bol olduğu yerde yaşıyormuş. Bu dev yaşadığı yerdeki sulardan kimseye vermiyormuş.

Havalar çok sıcak olmaya başlamış. Yağmurun, karın yağması kesilmiş. Çevredeki bütün sular kurumuş. Köylüler toplanmış devin yanına gitmeye karar vermişler. Köyün en ihtiyarı, en bilgilisini devin yanına göndermişler. İhtiyar bilge köylünün durumunu deve anlatmış. Dev, ihtiyara:

— Eğer bana güzel bir kız verirseniz size su veririm, demiş. İhtiyar:

— Güzel kızı ne yapacaksın, diye sormuş deve. Dev:

— Güzel kızların etleri çok lezzetli, demiş.

İhtiyar köye geri dönmüş. Durumu anlatmış. Köylüler deve güzel kızı vermeyi kabul etmişler. Kızı alıp deve götürmüşler. Dev kızı aldıktan sonra köylüye suyu vermiş. Köylüler suyu köye götürmüşler.

Köylü bu suyu kullanmaya başlamış. Ama su yavaş yavaş bitmeye başlamış. Köylü yine kara kara düşünmeye başlamış. Çaresizce köyden güzel bir kızı daha deve götürmek için yola çıkmışlar.

Dev, köylüyü görünce sevinmiş. Köylü deve kızı vermiş ve suyu götürmüşler. Köylü bu duruma çok üzülüyormuş.

Günlerden bir gün köye güçlü, uzun boylu bir delikanlı gelmiş. Delikanlı çeşmelerin niye kuruduğunu sormuş. Köylü durumu anlatmış. Suyu devden almak için her su aldıklarında güzel bir kızı verdiklerini söylemişler.

Delikanlı devi görmek için devin yaşadığı yere gitmiş. Orda su içen bir kartal görmüş. Su içen kartalı dev tam yakalayacakken delikanlı kılıcıyla deve vurmuş. Dev yere düşmüş.

Delikanlı devi öldürmek için kılıcını deve bir daha vurmuş. Ama dev bu kılıç darbesinden sonra yeniden canlanmış. Dev sadece bir kere vurulunca ölüyormuş. Delikanlı ve kartal hemen kaçmışlar. Delikanlı köye dönmüş. Delikanlı, köylüye:

  — Sizi bu devden kurtarırım ama köyden seçtiğim bir kızla evlenirim, demiş. Köylü kabul etmiş. Delikanlı kılıcını kuşanmış ve devin yaşadığı yere gitmiş.

Dev, delikanlıyı görünce üzerine koşmaya başlamış. Delikanlı kılıcını çıkarıp devin kalbine saplamış. Dev oraya yıkılmış. Daha kalkamamış.

Köylü artık rahat rahat suyunu götürmeye başlamış. Delikanlı köyden güzeller güzeli bir kız seçmiş ve evine götürmüş.

  Delikanlı, kızı, ağabeyleriyle tanıştırmış. Ama ağabeyleri kızın güzelliğini görünce kardeşlerini kıskanmışlar gece kardeşlerini derin bir kuyunun içine atmışlar.

Delikanlı kendine geldiğinde, devin elinden kurtardığı kartalı görmüş. Kartala burada ne yaptığını sormuş. Kartal bu kuyuda yaşadığını söylemiş. Delikanlı da kendisinin başından geçenleri kartala anlatmış. Kartal:

  — Sen benim hayatımı kurtardın. Ben de seni bu kuyudan kurtaracağım, demiş.

Kartal, delikanlıya ayaklarından tutmasını istemiş. Delikanlı kartalın dediği gibi ayaklarından tutmuş ve uçarak kuyudan çıkmışlar.

Hemen karısını ağabeylerinin elinden kurtarmaya gitmiş. Karısını ağabeylerinin elinden alarak gitmiş. Delikanlı karısıyla birlikte mutlu bir hayat sürmüşler.
[Üvey Ana]
(Doğu Anadolu Bölgesi, Erzurum)

Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir tane adam varmış. Eşi ölmüş, tekrardan evlenmiş. Bir de bir tane kızı varmış. Üvey annesi kızı eve kabul etmemiş. Eşine:

-Bunu götür. Ben buna bakmak istemiyorum, demiş. Babası kızı kandırarak:

-Gel dağa gidelim kızım, demiş ve üvey annesi kızın çantasına tuzlu gevrek koymuş. Gevrek o kadar tuzluymuş ki yesin ölsün istemiş.

Sonra babasıyla birlikte dağa gitmişler. Babası kızına:
-Odun topla, ateş yakıp çay koyalım, demiş. Kız odun toplamaya gitmiş. Geldiğinde babası yokmuş. Kız da ağacın dibinde uyuyakalmış. Sabah olunca gevrekleri yemiş. O kadar tuzluymuş ki susamış, su aramaya çıkmış.

Öyle bir yer bulmuş ki her yer yeşillik. Kız eğilmiş su içmeye sesler gelmiş. Padişahın atlıları geliyormuş. Kız korkudan ağaca tırmanmış. Kızın güzelliği suya vurunca atlar su içmemiş, kaçmış. Padişahın hizmetkârları padişaha çıkıp

-Atlar su içmiyor, ürküyorlar, demiş.

Padişah:

-Atları hazırlayıp birlikte gidelim, demiş.

Az gitmiş uz gitmiş, su yerine gelmişler. Padişah attan indikten sonra ağaca gözü kaymış ve bakmış ki dünyalar güzeli bir kız. Padişah çok etkilenmiş. Kızı alarak saraya götürmüş. Oğluyla kırk gün kırk gece düğün etmişler.

Gel zaman git zaman, sarayın kapısını bir tane adamla kadın çalar ve açarlar. Padişah vezirlerine:

-Alın içeriye, demiş, almışlar. Kız babasını tanımış.

Padişah adama:

-Kaç çocuğun var? diye sormuş.

Adam:

-Kızım da vardı dağa bıraktım, demiş. Padişahın yanındaki kız babasının boynuna sarılmış. Babası kızı tanımamış. Padişah şaşırmış. Babasının yaptıklarını anlatmış. Özür dilemişler ve mutlu mesut yaşamışlar.
Güzel Görmek
(Doğu Anadolu Bölgesi, Erzurum)

Bir tane zengin kadın varmış. Zengin ama çok zengin. Bu kadının bir kız kardeşi varmış. Kardeşi dört gün artıkları yiyormuş. Çok fakirmiş. Bir gün kulübesine giderken dağın başında bir ışık görmüş, merak etmiş. Gitmiş bakmış ki iki kedi koyun kesiyor. Demiş ki:

-Ne kadar güzel kesiyorsunuz.

Girmiş içeri, birkaç tane kedi tandırda yemek pişiriyorlar. Demiş:

-Ne kadar güzel yemek pişiriyorsunuz.

Demişler ki:

-Gir içeri! İçeri giriyor.

Tüylere gömülmüş kedilerin ağası keyf ediyor. Diyor ki:

-Ne kadar güzelsin.

Kedi diyor ki:

-Sarı eleği verin.

Sarı eleği alıyor, eledikçe altın dökülüyor. Çok ama çok zengin oluyor ama bu kardeşi gibi kötü niyetli değil.

Kardeşi bakmış ki bu daha gelmiyor. Hizmetkârlardan birine demiş ki:

-Gidin bakın bu daha niye gelmiyor? Acından öldü mü?

Gidiyorlar ama ne görsünler? O kadar zengin ki. Daha dün artık yiyen şimdi odalar kadar altını var. Hizmetliler onun yanına gidiyor. Kardeşine soruyorlar ki:

-Sen ne yaptın bu kadar zengin oldun iki günde?

Hepsini anlatmış. Kardeşi kıskanıp demiş ki:

-Ben de gideceğim.

Gidiyor, aynı yeri buluyor. İki kedi koyun kesiyor. Diyor ki:

-Siz ne kadar kötüsünüz. Böyle koyun mu kesilir?

Kedi:

-Konuşma, gir içeri! diyor, içeri giriyor.

Birkaç tane kedi tandırda yemek yapıyor. Kadın demiş ki:

-Ne anlamışsınız yemekten, tandırı mahvettiniz!

Kediler diyor ki:

-Konuşma, gir içeri!

Giriyor ki kedi ağası keyif yapıyor. Kadın diyor ki:

-Hele bunlara, ne kadar çirkinler! Tüyleri zayettiler!

Kedilerin birine ağa diyor ki:

-Ver yeşil eleği, gitsin.

Yeşil eleği alıp gidiyor.

Eledikçe yılan, kurbağa dökülüyor. Diyor ki:

-Vay hain, beni büyüledi.

Yere düşenleri alıp kız kardeşinin bacasından aşağı atıyor. Hayvanlar bacadan düşerken altın olarak düşüyor. Kadın her eleyip attıkça odalara altın olarak düşüyor. Kardeşi yiyip içip yerin dibine batıyor.
Miyase Hanım
(Doğu Anadolu Bölgesi, Erzurum)

MİYESE HANIM

Bir varmış bir yokmuş, bir adamın bir kızı varmış. Bu adamın kızı her gün medreseye gidermiş. Bu kıza her gün tanımadığı bir adam diyormuş ki:

-Ah Miyese Hanım, vah Miyese Hanım.

Bu kız sıkıntıya girmiş, sararıp soluyormuş. Annesi diyormuş ki:

-Ne oldu kızım? Niye öyle günlerdir sararıp soluyorsun?

Diyor ki:

-Anne köylüden birisi bana her gün diyor ki “Ah Miyese Hanım, vah Miyese Hanım.” 

-Kızım git de ki “Bana ne olmuş bir elim yağda bir elim balda.”

Kız gider adama der ki:

-Sen bana niye öyle diyorsun? Bir elim yağda bir elim balda.

O adam da diyor ki:

-Sen yedi sene bir ölünün başını bekleyeceksin Miyese Hanım.

Bu kız gider annesine babasına diyor ki:

-Ana yedi sene bir ölünün başını bekleyecekmişim.

Annesi diyor ki:

-Herif gel biz kaçak. Bir kızımız var, şimdi elimizden almasınlar.

Bunlar kalkıyorlar, arabaya binip gidiyorlar. Gidiyorlar, gidiyorlar yolda öyle bir fırtına çıkıyor ki göz gözü görmüyor. Neyse az daha gidiyorlar, bir tane mağara. Annesi vuruyor kapıya, babası vuruyor kapıya kapı açılıyor. Kız içeri düşer düşmez kapı kilitleniyor. O arada ağlıyor ve diyor ki:

-Anne bir dur bakayım, ne var ne yok?

Kız kalkıyor, oraları arıyor, bakıyor. Bir tane direkte kırk tane anahtar. Etrafında kırk tane kapı. Hepsini açıyor. Birinde yağ çeşmesi, birinde bal çeşmesi, birinde altın akıyor.

Son kapıyı açıyor, bir tane cenaze var. Gidip anasına diyor ki:

-Anne siz beni kendi ellerinizle getirdiniz, buraya koydunuz. Siz gidin.

Kız yedi sene cenazenin başını bekliyor. Alıyor dizini başına, oturuyor.

Tam yedi sene geçtikten sonra pencerede mağaranın önünden geçen kızları görür. Onlara bir kese altın sunarak yanına bir tane arkadaş vermesini ister. İple keseyi sarkıtır, sonra da bir tane kızı yukarıya çeker. Miyese Hanım kıza diyor ki:

-Kıyafetlerimizi değiştirelim.

Miyese Hanım çingene kızı olur, çingene kızı da Miyese Hanım olur.

Miyese Hanım, yiyecek bir şeyler getirmeye gidiyor, cenaze bu sırada uyanıyor. Çingene kızına, yani Miyese Hanım’a:

-Yedi sene benim başımı bekleyen Miyese Hanım sen misin?”

O da diyor ki:

-Evet.

Cenaze diyor ki:

-Ya içerideki kim?

-Benim canım sıkıldığı için, yanıma aldım.

Cenaze kalkıp dışarıya gidiyor. Diyor ki:

-Ben çarşıya gideceğim. Miyese Hanım’a ne alayım?

-Üst, baş, öteberi.

Sonra çingene kızına yani asıl Miyese Hanım’a soruyor. O da diyor ki:

-Habur sabur, hermet, bir tane de kara saplı bıçak.

Adam gidip istediklerini alıyor. Geldiğinde çingene kızınınkileri unutur. Tekrar geri döner. Onunkileri de alıp gelir. Çingene kızı bir köşeye çekilip habur sabur, hermeti duvara dayar, kara saplı bıçağı yanına alır. Başından geçenleri tek tek anlatır.

Habur sabur birden patlar. Kız kara saplı bıçağı alır, tam kendine saplayacakken adam gelir bıçağı elinden alır. Der ki:

-Ben sizi yanlış anlamışım. Yedi sene benim başımı bekleyen asıl Miyese Hanım senmişsin.

Çingene kızının yanına gider. Kızı beyaz kısrağın kuyruğuna bağlar, ormana salar. Miyese Hanım’ı da yanına alır. Kırk gün kırk gece düğün ederler.
Dev ile Kız
(Doğu Anadolu Bölgesi, Erzurum)

DEV İLE KIZ

Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde yedi oğul, bir tane kız kardeş varmış. Kız ağlamış.

— Ben gidip gardaşımı bulacağım.

Gitmiş, aramış, bulmuş. Kardeşi bir kulübe yapmış, orada yatıyor. Atı var, pişik var, ineği var. Orada diyor ki:

— Bacı sen burada dur.

Dağa ava gidiyor, geyik getiriyor, tavşan getiriyor, pişirip yiyorlar. Diyor ki:

— Bacı, yerde ne bulursan pişiğe de vermemezlik yapma!

Bu, yerde bulduğunun yarısını pişiğe veriyor, yarısını kendi yiyor.

Bir gün de yatakları toplarken kardeşinin yatağının altında demiş ki:

— Aman ne olacak, bir üzüm!

Ağzına atmış. Kedi bundan küsmüş, kız bacaya çıkmış, kendine oya dokuyor. Kedi oradan incilerini alıp ocağa atıyor. O, suyu dökmüş, söndürmüş. Bacadan bakmış, inci parlıyor. Ateş var mı ya da yok mu diye aşağı inmiş. Ateş sönmüş. Demiş ki:

— Şimdi gardaşım gelir. Yemek pişireceğim. Ben ateşi nereden bulayım?

Çıkmış kapıya, bakmış ki bir yerde bir duman tütüyor. Bu kız gelmiş, gitmiş, etmiş. Meğerse bir mağarada bir dev yatıyor.

Hemen gidiyor, ateş var. Hemen ateşi alıyor. Devden gizli kaçıyor. Bunun belindeki kuşak açılır, düşer. Bu kız kardeşine yemek pişirir. Dev bakıyor ki ateş gitmiş. Bakıyor, çıkıyor kapıya. Kuşağa baka baka geliyor kızın kapısına. Gardaşı avda.

— Aç kapıyı.

— Açmam.

Kıza diyor ki:

— Öyleyse ver küçük parmağını.

Kapının arkasında küçük parmağını uzatır devin ağzına. Kız bayılır. Gardaşı gelir, kapıya vurur, vurur, yok! Gardaşı kapıyı kırıyor. İçeri giriyor ki gardaşı bayılmış.

Bacısını ayıltır.

— Bacı ne oldu?

— Gardaş, bilmem. Hortlandım.

Kalkar, yemek pişirir. Gardaşı yer, gider yine ava. Biraz sonra bir daha dev gelir. Kapıya vurur, vurur.

— Açmazsan gardaşını yerim.

Hemen gardaşı açar kapıyı. Bu bacının altı gardaşı gelir ki bacısı bayılmış.

Bacıyı uyandırırlar.

— Ne oldu?

— Bayılmışım.

Küçük gardaşı diyor ki:

— Hele bir saklanıp bakayım. Ne olur, bu niye böyle bayılır?

Gizlenir, bakar ki dev gelir. Seyreder. Kapıyı açınca devin boynunu vurur, devi öldürür.

— Bacı bak! Bu devin üstündeki otu toplayıp yeme katma.

Bunu pişik duyar, bu kız kalkar, yemek pişirir, kedi de gider. O devin üstündeki otu alır. Toplar getirir, yemeğe atar. Gardaşları gelir yer. Gardaşları olur yedi geyik.

Bu kız ağlar ağlar, sabah kalkar, gardaşlarını götürür dağa. Otarır getirir. Bakar ki iki tane adam gidiyor. Biri diyor ki:

— Kız bane gelse. Ben bunun gardaşlarını insan ederim.

Kız duyar.

— Ben seninle evleneceğim, benim gardaşlarımı insan et.

— Tamam, diyor.

Bunu alır, düğün eder, evlenir. Okuyor, üfürüyor, gardaşlarını insan ediyor. Küçük gardaşını yarı geyik yarı insan ediyor. Diyor ki:

— Ben nereye gidersem küçük gardaşım da benle gelecek.

Alıyor, gidiyor küçük gardaşını. Eniştesiyle bacısı yatıyor, o da ayakların dibinde yatıyor. Eniştesi kalkıyor, diyor ki:

— Ben bunu öldüreceğim.

Bacısı, gardaşını alıp gece kaçıyor, gidiyorlar. Bir yerde ot topluyor bacısı. Orada ocak yakıyor, yemek pişiriyor, kardeşiyle beraber yiyor. Kardeşi insan oluyor.
Kurt
(Karadeniz Bölgesi, Kastamonu)

Şimdi vakti zamanında kurdun birisi yola yukarı gidiyormuş. O sırada tabii kurdun karnı açmış. Bunun önüne bir koyun rast gelmiş. Koyunu tutmuş kurt. Sonra demiş koyuna:

— Ben seni yiyeceğim.

Koyun da kurda:

— Sen beni yiyeceksin ama, sen yüzükoyun yolun içerisine yat. Ben üzerinden bir iki sefer aşağı yukarı atlayayım, sonra sen beni ye, demiş.

Koyun bir iki defa aşağı yukarı atladıktan sonra, koyun ormanın içine karışmış. Kurt kalkmış bakmış koyun yok. Kurt, yola yukarı yürüyüşüne devam etmiş. O sırada önüne bir deve rast gelmiş. Deveyi tutmuş kurt:

— Arkadaş ben seni yiyeceğim, demiş.

Sonra deve kurda:

— Sen beni yiyeceksin ama, ben yere yatayım sen üzerime çık. Ben yukarı kalkayım, bir ezan oku. O zaman ben aşağı yatarım. O zaman sen beni yersin, demiş.

O sırada deve yatmış, kurt üzerine çıkmış. Deve ayağı üstüne kalkmış, o zaman silkince kurt tepe üstü yere düşmüş. Ondan sonra kurdun aklı başından gitmiş. Deve de kaçıp gitmiş.

Sonra kurt yürüyüşüne devam etmiş. O sırada kurdun önüne bir katır rast gelmiş. Katırı tutmuş:

— Arkadaş ben seni yiyeceğim, demiş.

Katır da kurda demiş ki:

— Arkadaş sen beni yiyeceksin ama, şu ayağımın altındaki nalın numarasını oku da sonra ye beni.

O sırada kurt nalın numarasını okuyayım diye yanaşınca katır tepip kurdu yere yıkmış. Kurt orada bayılmış, katır kaçmış.

Sonra kurdun aklı başına gelmiş, kalkmış ayak üstü. Bakmış ki katır yok. Kendi kendine yaptığı işleri düşünmüş. O sırada kendisinin bir ahmak hayvan olduğunu hissederek kendi kendine şöyle demiş:

Yolda buldum bir koyun

Ye etini doyun doyun

Koyun oynatıp meyteribaşı* mı olacaktın be hey kafa!

Önüne rast geldi bir deve. Devenin üzerine çıkıp ezan okuyup müezzinbaşı mı olacaktın be hey kafa!

Önüne rast geldi bir katır. Ye etini çatır çatır! Nalın numarasını okuyup nalbantbaşı mı olacaktın be hey kafa!

 

 


*meyteri: Daha çok düğün, asker uğurlama vb. eğlencelerde davul, zurna gibi yerel çalgılarla müzik ve dans icra eden topluluk, mehter.
İnsan Yiyen Kız
(Doğu Anadolu Bölgesi, Erzurum)

Bir varmış, bir yokmuş, köyün birinde bir aile yaşarmış. Bu aile de anne, bir kız ve bir erkek kardeşten oluşuyormuş. Bir gün iki kardeş dışarı gezmeye çıkmışlar, kız olan dışarda bir kızı tutup yemiş. Kardeşi çok şaşırmış ve hemen kızı alıp eve gelmiş, olan biteni annesine anlatmış. Annesi oğluna inanmamış. Uğraşma kızla o yapmaz öyle bir şey demiş. Oğlan bu sözün üstüne evden çıkıp gitmiş, uzun yollar yürümüş ve bir köye varmış. O köyde ağadan kendini işe alması için yalvarmış. Ağa oğlanı işe almış ve artık yaşamına orda devam etmeye başlamış, aradan bir süre geçmiş, kendi köylerinden bir haber gelmiş. Bu haber kız kardeşinin, annesini bile yemiş köyde hiç kimseyi bırakmamış olmasıymış. Oğlan bu duyduğuna inanamamış, daha doğrusu işin içinde annesi de olunca inanmak istememiş. Ağadan izin alıp işin aslını öğrenmek için köye doğru yola çıkmış. Az gitmiş, uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş, sonunda köye varmış. Köyün sırtından bir bakmış ki köyde in cin top oynuyor, kimsecikler kalmamış. Hemen koşup evlerine varmış, kapı açıkmış, içeri bakmış ki tandırın yanında boz eşek yatıyor, kız da onun yanındaymış. Kız, kardeşini görünce içeri çağırmış ve ona hizmet etmeye başlamış. Oğlan bu duruma çok şaşırmış, kız kardeşi çünkü hiç ona böyle hizmet etmezmiş. Kendi kendine bu işte bir şey var ama bakalım ne çıkacak diye düşünmüş. Birkaç gün sonra kız, eşeği de yemiş.  Erkek kardeş iyice korkmaya başlamış, korkuları da gerçek oluvermiş. Çünkü kız ona, kıyamıyorum ama dayanamıyorum da seni de yiyeceğim demiş. Erkek kardeş can korkusundan kızı oyuna getirmek için bir plan yapmış. Tamam demiş ye ama hemen böyle yeme, bana bir testi su getir, abdest alayım, sonra çıkalım bacaya, ben asılayım, sen bacaklarımdan yemeye başla demiş. Kız da kabul etmiş ve gidip su alıp gelmiş. Oğlan abdestini almış, sonra pantolonunun paçalarını alttan sıkıca bağlamış ve ayaklarından içeri toprakları doldurmuş ve kız ile bacaya çıkmışlar ve oğlan asılmış. Kız kardeşi ayaklarından ısırmaya başlayınca paçalarından akan topraklar kızın gözlerine doluvermiş. Kız gözlerini ovalayıp sızlanmaya başlamış, erkek de o sırada fırsatını bulup arkasına bile bakmadan kaçmış. Az gitmiş, uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş, uzun yollardan sonra bir köye varmış. Köyün ağasından iş istemiş. Ağa da bir şartla iş vereceğini söylemiş, şartı da ağanın kırk odası, bu odalarının da kırk anahtarı varmış, o odaları açmasını ama kırkıncı odanın kapısını açamamasıymış. Oğlan bu şartı çok kolay görmüş ve hemen kabul etmiş. Ağa anahtarları vermiş ve o da gidip kapıları açmaya başlamış, kırkıncı kapıya gelmiş, açmaması gerekirken çok merak ettiği için o kapıyı da açıvermiş. Kapıyı açar açmaz bir de ne görsün kız kardeşi öylece sapasağlam karşısında duruyormuş. Kardeşi gözlerine inanamamış, aklı karışmış, çünkü kızın ondan önce oraya gelmesi imkansızmış. Aklında birçok soru ve kalbinde korkuyla kapıyı hemen kilitleyip açtığı kapılardan çıkarak ağanın yanına varmış, anahtarı ağaya vermiş ve hiçbir şey demeden hızla koşup çok uzaklara gitmiş, bu masal da burada bitmiş.
Kunduz Tilki
(Doğu Anadolu Bölgesi, Erzurum)

Bir vamış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir yaşlı nene varmış. Yaşlı nenenin bir keçisi varmış. Keçinin sütünü nene her gün sağar sonra da kapının kulpuna asarmış. Bir gün iki gün üç gün derken nene bakmış ki sütü çalınıyormuş. Nene de bundan şüphelenmiş.

— Benim sütümü kim çalıyor, kolluyacam. Gene sütünü sağmış kapının kulpuna asmış. Almış bir baltayı eline nene geçmiş kapının arkasına. Bakmış, izlemiş tilki gelmiş. Tilki güzelce sütü içmiş. Tilki tam giderken nene tilkinin kuyruğuna baltayı vurmuş. Baltayla tilkinin kuyruğunu koparmış. Tilki de dönüp neneye:

— Nene nene, ne olur kuyruğumu ver, kuyruğumu vermezsen bana kunduz tilki derler, demiş. Nene de:

— Git benim sütümü getir ki ben de senin kuyruğunu vereyim, demiş. Bu sefer tilki ineğin yanına gitmiş, demiş ki:

— İnek inek ne olur bana bir kova süt ver, sütü götürüp neneye vereyim, nene de benim kuyruğumu versin, kuyruğumu yerine takayım yoksa bana kunduz tilki derler, demiş. Bu sefer inek de demiş ki

— Git bana ot getir ki ben de sana süt vereyim. Tilki bu kez de gitmiş çayıra:

— Çayır çayır ne olur bana bir bağ ot ver otu götüreyim ineğe vereyim inekte bana bir kova süt versin sütü de götürüp neneye vereyim nene de bana kuyruğumu versin kuyruğumu yerine takayım ki bana kunduz tilki demesinler demiş. Çayır da demiş ki:

— Git bana su getir yağmur yağdır ki ben de sana ot vereyim demiş. Gitmiş bu sefer bulutlara:

— Bulut bulut ne olur bana yağmur yağdır, yağmur yağsın çayır da ot bitsin otu götürüp ineğe vereyim inek de bana süt versin sütü götürüp neneye vereyim nene de benim kuyruğumu versin bana kunduz tilki demesinler, demiş.

Bulut da neyse bir iki tilki yalvarınca iki bulut sinirlenip birbiriyle çarpışmış yağmur yağmış. Yağmur yağınca çayırda ot bitmiş tilki otu alıp ineğe götürmüş, inekte otu yemiş bir kova süt vermiş tilkiye, tilki de sütü götürmüş neneye vermiş. Nene de tilkinin kuyruğunu vermiş. Kuyruğunu vermiş ama demiş ki:

— Tilki bu kuyruğun daha sana menfaati olmaz, bu sana bir ders olsun bundan sonra kimsenin malına hayınlık etme, kimsenin malına yan gözle bakma, hırsızlık etme, demiş. Ondan sonra o köyde tilkinin adı kunduz tilki olarak kalmış.
Çıtı ile Pıtı
(Karadeniz Bölgesi, Giresun)

Bir varmış, bir yokmuş bir Çıtı bir de Pıtı varmış. Bunlar karı kocalarmış. Bu Çıtı ile Pıtı’nın bir de kızları varmış. Kızlarını zengin biriyle evlendirmişler. Düğünden sonra aylar, haftalar geçmiş. Kızlarının yanına gitmek istemişler. Çıtı ile Pıtı:

— Kızımıza hediye alalım, demişler.

 Çarşıya gitmişler elbise, çorap bir tane de yazma almışlar. Çıtı demiş ki:

— Gitmeden önce bir koyun alalım da bu koyunu keselim, sonra kazana koyalım pişsin. Biz kızımızın yanından gelene kadar pişer, demiş.

 Koymuşlar. Sonra yola düşmüşler. Bir sadakacıya rast gelmişler. Sadakacıya demişler ki:

— Bizim eve varmayasın, kapının üstünden anahtar almayasın, eve girip kazandaki eti yiyip içine pislemeyesin, demişler.

Sadakacı da Çıtı ile Pıtı’nın dediklerinin hepsini yapmış. Çıtı ile Pıtı giderlerken yolda bir karga görmüşler. Karga soğukta titriyormuş. Pıtı demiş ki:

— Çıtı nedir? Çıtı:

— Bu karganın ayakları çok üşümüş. Kızımıza aldığımız bu çorabı kargaya giydirelim, demiş.

Karı-koca biraz delilermiş. Kargayı tutup çorap giydirmişler. Sonra yollarına devam etmişler. Yolda bir çalı görmüşler. Çalı da soğuktan bir o tarafa bir bu tarafa sallanıyormuş. Yine Pıtı:

— Çıtı nedir? Çıtı:

— Bu çalı soğuktan tir tir titriyor. Kızımıza aldığımız yazmayı üstüne örtelim, demiş.

Üstünü örtmüşler gitmişler. Kızları kapıdan annesiyle babasının geldiğini görmüş.

— Bu deliler geliyor. Şimdi ben bunları ne yapacağım, demiş. Bunları kaz damına koymuş.

— Hoş geldiniz, demiş.

Evine geri gitmiş. Kocasıyla kaynanasına hiçbir şey söylememiş. Çıtı ile Pıtı kazların çok kaşındıklarını görmüş. Pıtı, Çıtı’ya:

— Çıtı nedir, demiş. Çıtı:

— Bu kazlar kaşınıyor. Kızımızın eli değmemiş. Bunlara bir kazan su kaynatalım. Bunları yıkayalım, demiş.

 Kaynayan suya kazları batırıp batırıp çıkarmışlar. Sıraya dizmişler. Kızları sabah olunca gelmiş. Kızlarına:

— Bak kızım kazlar yıkandı. Şimdi nasıl rahatlayıp uyudular, demişler.

 Kız şaşkınlıkla ağlamaya başlamış. Çobanın yanına gitmiş. Parasını vermiş. Bayağı bir kaz al demiş. Çobana tembih etmiş:

— Bunları kimseye söyleme, demiş.

 Sonra annesiyle babasını apar topar eve göndermiş. Çıtı ile Pıtı eve gelmişler. İçeriye girmişler. Kazanın ağzını açınca Pıtı:

— Çıtı nedir? Çıtı:

— Et kaynaya kaynaya pislik olmuş, demiş. Dilencinin yaptığını anlamamışlar.

Kızının evinden kovulan, bir de gereksiz konuşmanın cezasını çeken Çıtı ile Pıtı aklını başına toplamış. Bundan sonra hep tedbirli davranmışlar.