Padişah ve Çocukları
(İç Anadolu Bölgesi, Kayseri)

Bir varmış, bir yokmuş; evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellal iken, cinler cirit oynarken, pireler berber iken, anam düştü eşikten, babam düştü beşikten; ben dedemin beşiğini tıngır mıngır sallarken, anam kaptı saçmayı, babam kaptı dolmayı; derken bir ülkenin padişahı halkına bir gün haber veriyor. Bütün köyde ışık sönecek, hiçbir ışık yanmayacak. Padişah gece gezerken baksa ki bir ışık yanıyor. Oraya varıyor, söylenene kulak misafiri oluyor. Üç tane kız, üç kardeş. Diyor ki büyük kız:

— Padişah beni alsa, bir halı dokusam, bütün padişahın askeri otursa yine artar. Ortanca kız diyor ki:

— Padişahın oğlu beni alsa, bir yemek yapsam bütün askeriye yese yine artar, diyor. Küçük kız diyor ki:

— Padişah beni alsa, bir altın dişli oğlanla sırma saçlı kız doğururum, diyor.

Neyse padişah bunun üçünü de alıyor, evine getiriyor. Herkes görevini yapmış; yalnız küçük bacı aynı dediği gibi altın dişli oğlan, sırmalı saçlı kız doğuyor. Bacıları çekemediklerinden padişaha diyorlar ki:

— Karın it doğurdu. O zaman padişah:

— Bunu dört yolun ortasına dikin, gelen giden tükürsün, diyor. Neyse bu öteki karıları, bacıları, bir sandığa koyuyor çocukları suyun içine bırakıyorlar. Su alıp, gide gide bir değirmenin sırtına varıyor. Orada değirmenci çıksa baksa ki bir sandık, sandığı açıyor; iki tane çocuk.

Değirmencinin çocuğu da yokmuş. Bu çocukları büyütüyor. Büyütüyor, okula salıyor. Orada, okulda okurken oğlan biriyle dövüşüyor. Biriyle dövüşürken dövüştüğü çocuk diyor ki:

— Lan, sen iyi biri olsan anan, baban belli olur, diyor. O zamana kadar o çocuk düşünüyor, geliyor eve diyor ki:

— Sen benim babam da değilmişsin, anam da değilmişsin. Çok sağ olun, var olun, diyor.

Bunlar dağa çıkıyor. Dağda ev falan yapıyorlar. Orada sığınırken av getiriyor, av yiyorlar. Oradan ava çıkınca padişah, çocuklara denk geliyor avda. Padişah da çıkarmış ava. Babası olacak da bilmiyorlar birbirini. Neyse ayrılıyorlar, oradan geliyor padişah eve, diyor ki evdeki avratlarına:

— Ben bugün bir oğlan gördüm ki sorma. Böyle vuruldum. Hiç oğlan doğurmazsınız, diyor. O zamana kadar o avratlar evdeki avratları huylandırıyorlar. Onlar olduğuna. Neyse ertesi gün bir daha çıkıyor ava. Yine kavuşuyorlar babasıyla, padişahla. Geliyor ondan sonra. Şimdi bunlar cadı karısı salıyorlar kıza. Kız bir evde imiş. Kıza diyorlar ki:

— Senin ağabeyin geliyor, kızlarla oynuyor, geziyor, tozuyor; sen burada yalnız ne yapıyorsun, diyorlar.

— Ne yapacağım, evde oturuyorum, diyor. Cadı kadın:

— Ağabeyine söyle. Devlerde bir çeşme var, bir gözü yağ, bir gözü bal akar. Onu getirtebilirsen getirt, diyor. O devlerin evine varmak hiç de kolay değil, devlerin içine girmek. Cadı kadın kızın kardeşini öldürtecek devlere.

Akşam kızın kardeşi eve geliyor. Kız, devlerin bir gözü yağ, bir gözü bal akan çeşmesini istiyor. Oğlan bu çeşmeyi bulmak için çıkıyor yola.

Oğlan yolda giderken iki kişi dövüşüyor. Bunun babası ölmüş, babasından bir kamçı, bir de külah kalmış. Külahını sen al, kamçıyı ben alayım derken dövüşüyorlarmış. Şimdi bu oğlan varıyor, dövüşenlere derdiniz nedir diye soruyor. Onlar da anlatıyor:

— Bizim babamız öldü. Mirası bölüşemiyoruz. Oğlan:

— Mirasınız ne? Adamlar:

— Bir külah. Oğlan:

— Bu bölünür de önce bunların hünerlerini söyleyin. Adamlar:

— Külahı başına takacaksın, “ya Allah!” deyince o seni istediğin yere götürüyor. Oğlan bunları duyunca çok şaşırıyor:

— İyi! Böyle bir şeyi gökte ararken yerde buldum. Güzelmiş. Öyleyse ben sizi dinledim, siz de beni dinleyin. Şimdi ikinizin de ok ve yayları elinde. Birer ok atın, herkes attığı oku alıp gelsin. Kim erken gelirse külah onun.

 Adamlar oklarını atıp arkasına gidiyorlar. Onlar gelene kadar bu oğlan, külahı kafasına giyiyor. “Ya Allah!” diyor, gidiyor. Taa devlere kadar gidiyor. Devlere giderken orada peri kızına rastlıyor. Peri kızı, buna vuruluyor, oğlana:

— Derdin ne?

— Böyle böyle. Devlerin bir gözü yağ, bir gözü bal akan çeşmesini alıp kardeşime götüreceğim, diyor.

— Ben seni alacağım. Oraya seni düşmanlığına yollamışlar ama hadi Allah yardım etsin. Al şu sakızı. Yolda bir deve rast geleceksin. Eğer sinekler ağzından girip kıçından çıkıyorsa uyuyor. Kıçından girip ağzından çıkıyorsa uyanıktır. Uyanıksa hemen bir okka sakızı ağzına koy. Hemen sağ memesine sarıl, biraz em. Sonra ona çeşmeyi sor. O sana yolu gösterir. Oğlan, peri kızının söylediklerini yapar ve dev ona yolu gösterir.

Oğlan yoluna devam ediyor. Neyse oradan devlere varırken varırken bir tane eve varıyor. Devlerin anasıymış. Peri kızının dediklerini yapıyor ve sağ memesinden emiyor. Devin oğlu oluyor böylece. Devlerin çocukları gelirken dev oğlanı dolaba saklıyor.

— Ana, insanoğlu kokuyor. O da:

— Dişlerinin dibine bak oğlum, diyor. Yalnız peri demiş ki:

— Parmağını taktın mı seninle gelir çeşme. Oradan kaç. Giy, kaç.

Oğlan bir fırsatını buluyor. Hemen oradan çeşmeye uğruyor, parmağını bir takıyor. Doğru buraya getiriyor çeşmeyi.

Çeşme geliyor. Ondan sonra ertesi gün yine ava gidiyor. Yine padişahla rastlaşıyorlar. Padişah yine oğlanı görüyor. Geliyor padişah, evde avratlarını sıkıştırıyor:

— Siz bir oğlan doğurmadınız, diyor. Yine cadı karısını salıyorlar avratlar, kıza. İşte orada yaşamaya devam ediyormuş diyorlar. Cadı karısı kızın yanına gelip:

— Devlerin içinde ayna, tarak var. Onu getirirsen ne güzel olur, diyor. Cadı karısı, kıza ağabeyini devlere öldürtüp rahat edecek. Ağabeyi akşam geliyor.

— Ağabey devlerde ayna ile tarak varmış onu getir, gönlümü eğlendireyim, diyor.

— Gelmesi güç bacım, senin hatırın kırılmasın getireyim, diyor. Burada yine külahı kafasına takıp gidiyor. Tabii yine aynayı tarağı birinden alıp getiriyor. Ondan sonra peri kızıyla evleniyorlar.

Oğlan bir akşam padişahı evine davet ediyor. Yalnız çok muazzam ev yaptırmış. O zamana kadar peri kızı biliyor tabii oğlanın kim olduğunu. Neyse padişah geliyor, yiyorlar, içiyorlar. O zaman peri kızı, padişaha diyor ki:

— Buraya bak. Ben gelinin olurum, bu kızın, bu oğlun olur. Mesele böyle böyle oldu. O karılar, bunları böyle böyle yaptı. Sana, it doğurdu, diyerek garez ettiler. Sen de bunların anasını yola attın, diyor.

O zaman padişah onların anasını getiriyor, orada evdeki avratları katırların kuyruğuna bağlıyor, dağ yukarı sürüyor. Bu masal da burada bitiyor.