[Kaplumbağa ile Peri Kızı]
(Doğu Anadolu Bölgesi, Ardahan)

 

[KAPLUMBAĞA İLE PERİ KIZI]

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir padişahın üç tane oğlu varmış. Çocukların yaşları ilerlemiş, kemale ermiş. Bunlar ne yapmışlar, evlenmek istemişler. Ama padişah, çocuklarını hiç evlendirmeyi düşünmüyormuş.

Padişahın çocukları bir gün bakmışlar olacak gibi değil, gidip bir karpuz almışlar, karpuzu babalarına göndermişler. Babaları da karpuzu almış. Bu çürük karpuza düşünmüş düşünmüş, bir anlam verememiş. Ben bu çürük karpuzu ne yapacağım diye sormuş. Vezir:

—Padişahım, çocuklar evlenmek istiyorlar, bunları evlendirmenin vakti geldi, artık evlendir, demiş. Padişah da çocuklarını yanına çağırmış:

— Peki sizden bir isteğim var, demiş. Hepiniz birer tane oku yan yana atacaksınız. Bir yer gösterip buradan atacaksınız. Hangi evin damına düşerse oradan kızı alacaksınız.

Çocuklar da almışlar, en büyük oğlu yayı germiş, atmış oku, Ferdi’nin evinin damına düşmüş, onun kızıyla evlenmiş.

Ortanca oğlu da aynı şekilde atmış, onun oku da Nehalle'nin çatısına düşmüş, o da onun kızıyla evlenmiş.

Küçük oğlan da atmış. Ok, bir tane taşın yanında bulunan kaplumbağanın sırtına düşmüş. Orada bulunanlar:

—Herhâlde bu olmadı, böyle bir şey olmaz. Sen onunla evlenemezsin, demişler. Küçük oğlan:

— Baba bunda da vardır bir hikmet, demiş. Padişah buna çok kızınca çiftliğe kümese kapatmış. Sonra aradan on gün geçmiş, bunlar bir kümeste kalmışlar öyle. Oğlan vazgeçmeyince padişah kaplumbağı gelin almaya razı olmuş. Bir süre sonra padişah:

—Haydi gelinlerim gelsin de bir göreyim, demiş. Bunları yemeğe çağırmış. Padişahın küçük oğlu gelmiş, eve akşam olunca kaplumbağanın yanında derin derin düşünmeye başlamış:

—Ya demiş nasıl olacak bu iş. Ben seni nasıl götüreceğim öbürlerinin yanına, onlar gelincik gibi. Birden kaplumbağa konuşmaya başlamış:

 —Ne düşünüyorsun böyle, demiş. Padişahın küçük oğlu da ona:

— Sen nasıl böyle konuşuyorsun, demiş.

—Ben konuşurum, demiş başlamış konuşmaya. Tavşanı, otu, obayı anlatmış. Sonra da:

—Sen hiç meraklanma. Sabah bir olsun…İcabına bakarım, demiş. Sabah olmuş, kaplumbağa, padişahın oğluna demiş ki:

—Sen beni bulduğun düzlükteki taşın yanına git, onun yanında bir tane daha taş var, o taşın dibinde de küçük bir tane delik var. O deliğin başına git, “yuvamlık başlı kaymer” diye seslen, demiş.

Padişahın oğlu gitmiş. Kardeşlerine aynı kaplumbağanın dediği gibi seslenmiş. Bunlar da ufak bir sandık vermişler. Sandığı getirip kaplumağa vermiş. Kaplumbağa sandığı açmış. Meğer kaplumbağa bir peri kızıymış. Padişahın küçük oğlu sandığı açınca bakmış ki kaplumbağa kabuğunu atmış, dünya güzeli bir kız olmuş. Sandıktan çıkarttıkları giyinmiş.

Padişahın küçük oğlu almış kızı, doğru saraya yemeğe gitmişler. Herkes şaşırmış bu ne diye. Yemek esnasında padişah:

—Bu kaplumbağa değil peri kızıdır, demiş.

Yemeğin içinde bir parçayı alıp elbisesinin kolunun içine atmış. Herkes şaşmış bu ne biçim peri kızı diye. Tam bu sırada yemek bitmiş, herkes padişahın diğer masasına geçmiş.

Gelinler sıraya girmiş, o anda peri kızı kolunun içinden altın bir ağızlık çıkarmış ve padişaha göstermiş, diğerleri şaşırmış. Bakmışlar ki bu hakikaten padişahın gözüne girecek. Padişah anlamış ki bu işte bir iş var. Sonra padişah:

— Bana öyle bir adam verin ki kendisi bir karış sakalı iki karış olsun, demiş.

Peri kızıyla eve geldikten sonra padişahın oğlu derin derin düşünmeye başlamış. Nerden bulacağız bu adamı diye. Sonra peri kızı sorunca, babam benden böyle bir şey istedi. Peri kızı:

— Sen sabahı bekle, demiş, beklemişler. Sabah olunca:

— Beni bulduğun taşın yanına git “yuvamlık taş mıyım kaya mıyım” diye seslen. Sonra küçük kutu verecekler, onu al, gel.

Aynen peri kızının dediği gibi gitmiş küçük sandık gibi bir kutu vermişler. Padişahın oğlu da almış götürmüş. Yalnız sen burada açma, padişahın huzurunda aç, demiş peri kızı. Oğla,n padişahın huzuruna çıkmış:

— Getirdim babacığım istediğiniz kutuyu, demiş. Padişah kutuyu açar açmaz hakikaten de kendisi bir karış, sakalı iki karış cin gibi bir şey çıkmış. Padişah bunun üzerine:

— Bu nasıl bir adam, cin gibi diyerek, şaşırmış. Padişah:

— Sakalı neden yaptın, demiş. Cin gibi olan adam tekrarlamış. Padişah ne derse o cin gibi adam tekrarlayıp duruyormuş, git gide bağırmış, sesini yükseltmiş. Padişahın artık canı sıkılmaya başlamış ve bağırarak:

— Nerden bulduk bunu, demiş. O da aynen bunu nerden bulduk, diye bağırmış. Derken kendisi bir karış, sakalı iki karış olan adam öyle bir name patlatmış ki sarayı yıkılmış. Padişah da surların altında kalmış ve ölmüş.

Daha sonra da küçük oğlan tahta geçmiş ve padişah olmuş. Peri kızıyla evlenerek kırk gün kırk gece düğün yapmışlar.