SIRMA SAÇLI KIZ
(İç Anadolu Bölgesi, Sivas)

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellâl iken, keçiler berber iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallarken, ülkenin birinde bir padişah varmış. Padişahın kırk tane oğlu varmış. Bir gün çocuklarını evlendirmek istemiş. Ancak çocuklar:

— Biz kırk kardeşiz, bizim gibi kırk bacı isteriz, demişler. Babaları:

— Ben nereden bulayım kırk bacıyı, deyince çocukları:

— Biz çaresini bulacağız, deyip evi terk etmişler. Kırk bacıyı aramaya koyulmuşlar. Evi terk ederken yalnız küçük kardeşleri; babasıyla, annesiyle helâlleşmiş. Kardeşlerinin bunu yapmasını ağabeyleri çekememiş ve otuz dokuzu, kardeşlerine kızmışlar.

Hepsi küçük kardeşe birer tokat vurmuş. Daha sonra kırk kardeş, kırk ata binip diyar diyar kız aramaya çıkmışlar. Akşam olunca bir mağarada gecelemeye karar vermişler. Küçük kardeşlerine yine birer tokat vurup:

— Biz uyuyacağız. Sen uyuma, nöbetçi ol, demişler.

Gece yarısı olunca mağaranın kapısında kocaman, bir dudağı yerde, bir dudağı gökte yedi başlı bir dev görünmüş. Dev, uyuyan kardeşlerin üzerine atlayacakmış ki nöbetçi kardeş kılıcını çekip yedi başlı devin kafalarını koparmış. Kulaklarını da kesip heybesine koymuş.

Devin cesedini gömmek için toprağı kazarken karşısına bir kapı çıkmış. Kapıdan içeri girmiş ve kırk tane içi mücevherlerle dolu oda görmüş. Mücevherlere dokunmadan devi gömmüş. Sabahleyin kardeşleri kalkınca otuz dokuzu ona yine birer tokat atıp yola koyulmuşlar. Akşam olunca başka bir mağarada kalmışlar. Yatmadan önce otuz dokuz kardeş, küçük kardeşlerine birer tokat atmış ve yine:

— Sen cezalısın. Uyumayacaksın, nöbetçi olacaksın, demişler.

Küçük kardeş bir şey demeden nöbetçi olmuş. Gece yarısı yine bir dev gelmiş. Dev tam kardeşlerine saldıracakken küçük kardeş, devi öldürmüş. Gömmek için bir yeri kazarken bir kapıya rastlamış, içeri girmiş. İçeride kırk oda varmış ve her biri altınlarla doluymuş. Küçük kardeş altınlara dokunmadan devi gömmüş, kulaklarını da heybesine koymuş. Sabah olmuş ve yine diyar diyar kız aramaya başlamışlar. Akşama kadar gezmiş, yorulmuşlar. Akşam da başka bir mağarada kalmışlar.

Uyumadan önce küçük kardeşe, otuz dokuzu birer tokat atmış ve yine onu nöbetçi olarak bırakmışlar. Gece yine bir dev gelmiş. Küçük kardeş devi öldürmüş ve gömerken yine bir kapıyla karşılaşmış. Kapıdan içeri girmiş ve kırk tane odayla karşılaşmış. Odalardan birini açmış ki içeride bir kadın dev varmış. Gidip devin sol memesinden emmiş ve:

— Sen benim anamsın, demiş. Dev de küçük kardeşi evladı gibi bağrına basmış. Küçük kardeş deve gitmiş odalarda ne olduğunu sormuş. Dev de odalarda kırk tane kızı olduğunu söylemiş. Bunu duyan küçük kardeş çok sevinmiş. Deve, padişah çocuğu olduklarını, kırk kardeş olduklarını ve kendilerine kırk tane bacı aradıklarını anlatmış. Devden de kızlarını istemiş. Dev kadın da kardeşlerini görmek istemiş. Bunun üzerine küçük kardeş, kardeşlerini uyandırmış ve devin yanına getirmiş. Kardeşleri de asık suratla:

— Sen mi bizi çağırdın, niye çağırdın, demişler. Dev kadın durumunu kardeşlerine anlatmış. Bunun üzerine kardeşler gelmişler, kızlara bakmışlar ve hepsi kırkıncı kızı beğenmiş. Dev kadından kırkıncı  kızı istemişler. Dev kadın:

— Olmaz, siz küçük kardeşinizin yaptığını yapamadınız. O yüzden de ben küçük kızı ona veriyorum. Siz de diğer kızlardan birer tane beğenin, demiş.

Diğer kardeşler her ne kadar gücense de kendilerine birer tane kız seçip atlarına bindirmişler. Küçük kardeş, giderken diğer mağarada olup bitenleri anlatmış, yedi başlı devin kulaklarını göstermiş. Giderken altınlarla mücevherleri de almışlar ve gidip babalarının ellerini öpmüşler. Daha sonra da kırk gün, kırk gece düğün yapıp muratlarına ermişler.