umutphp/masallar huggingface dataset:
Padişah'ın Oğlu
(Ege Bölgesi, Muğla)

Bir varmış bir yokmuş. Bir padişahın oğlu varmış. Bi de padişahın gözü kör oluyo. Padişahın gözü kör olunca öte gidiyo bura gidiyo ora gidiyo buraya gidiyo nereye gittiyse bunun tedavisi mümkün olmuyo. En son bir artık ülema mı diyim ne idise bir padişaha diyo ki:

— Senin gözüne bi siyah balık iyi gelecek, diyo.

Oğluyla gönderiyo bi işcisini balık atıyolar voltayı çıkıyo. Çıkınca da balık dilveriyo*.

— Akdenizin dibine bir gün olur çıkar yüzüne, diyo.

Balığı da oğlu atıyo. Geliyo oğlu cellet* edicek. Cellet gıyıp at. Oğlunu başka ile gönderiyolar başka memlekete. Babası cellet ettirmek istiyo onu cellet etmiyolar başka bir köye gönderiyolar. Bu köye gittiğinde de orda bir padişahın gızınlan evlenen oluyo iki sefer ikisi de ölüyo. Üçüncüde bunlan evlenicek. Padişah oğlu da bu arada at alıyo bi tane. Atına seyis istiyo. Varıyo bi köyde farzı mahal Dalyan'da veya Ortaca'da bi yerde yaşarken bene diyo bi seyis:

— Arap bi çocuk o balık insan olup dışa çıkıyo. Gezerken bene bi seyis bulun, diyo.

Bulurken de bu çocuk denk geliyo. Allah u Teâla denk getiriyo. Balıktan dönüşmüş insana. Kaç para alırsın diye padişahın oğlu pazarlık ediyo.

— Ne gazanırsak ortagız, diyo balık olan kişi.

Seyislik yapıcek kişi oluyo artık. Ve bu olayda böle yaşa yaşa yaşa yaşa yaşa bi duyuyolar orda evlenecek padişahın oğlu. Evlenecende diyo ki düğün guruluyo her şey bitiyo gerdeğe giriyo gerdeğe girdinde de o seyis olan:

— Bi dakka padişahım, diyo. Bu ne gazanırsak ortag değil miyiz, diyo.

Ha gızın belinde padişahın gızının belinde de evran yılan sarılıymış. Evran yılan sarılıymış onun ilk yanına gideni sehir öldürürmüş. Ve bu şekilde oğlan diyo ki:

— Bene ilk etapta köyde şehirde dururken isteyince seni bi kılıç isterim, diyo padişahın oğluna seyis.

Kılıcı yaptırıyolar yanında kılıç seyisin yanında ve padişahın heybesinde diyo ki:

— Ne kazandısak ortak mıyız, diyo.

— He ortagız, diyo.

Heybenin bi gözünü padişahın oğlu bi gözünü de seyis istiyo. Ondan sonra da gızı ortadab bölücek. Gerdeğe giriyor.

— İlk ben girecem, diyo seyis. Ben girecem, diyo sonra sen girecen, diyo.

Galdırıyo bıçağı şey kılıcı kaldırıp vurdunda hiii diyoru kıza ikinci hiii. Onda penzehir varmış onu çıkarttırmış zehirleri yılanın zehrini. Üçüncüde kaldırıp hurdu mu hiii diyo ağzına gelen tükürügü çıkardıyo. Onu bi kâğıda sarıyo götürüyo babasını yanına. Bazı yerleri doğru geçipduru tam şe ettirmiyoru. Ve bi balıklı şeyli yere gidiyola varıyo gözü padişahın oğlunun gözünü sürüyola padişahın gözü açılıyo.

Ve bundan sonra da seyis, padişahın oğluna diyo ki:

— Beni götür bakalım seyis beni düş önüme, diyo. Filan zaman bi balık sene dilvedi mi  iskelede, diyo.

Padişahın oğlu:

— Verdi, diyo.

Seyis:

— İşte o benim, diyo.

Bu penzehir de gızın ağzından aldığı da yılanın penzehiriymiş. Babasının gözü açılıyo. Sonra düğün dernek barışıyolar öpüşüp goklaşıyo.


*cellet: Cellat, ölüm cezasına çarptırılanları öldürmekle görevli olan kimse.

*dilvermek: Konuşmaya başlamak
[Tuz Kadar]
(Ege Bölgesi, Muğla)

Evveli bi padişah varımış. O padişan iki tane gızı varmış.

O gızlarına:

— Gızım sen beni nasıl seviyorsun?

Babam ben seni, demiş:

— Lokum gibi severim, demiş.

Biri demiş:

— Ben seni duz gibi severim babam, demiş.

— Ula gızım nasıl seversin?

— Duz gibi severim babam, demiş.

—Ule gızım sen beni duz gibi nası seversin?

— Duz gibi severim babam, demiş.

Sona varmış çağırın adamları, demişler. Padişah

— Gızı alın gidin filan yerde kesin bu gızı, demiş.

Onlar o gızı götürmüş. Adamlar gidmişler gidmişler bi derede kaplumbağa bulmuşlar. Gocaman bi kaplumbağa kesmişler. Gız yalvarmış onlara. Gızı kesmemişler kaplumbağayı kesmişler. Kaplumbağanın ganını sürmişler gızın elbiselerine. Almışla gidmişler babasına:

— Aha bak kesdik gızı, demişle.

Gız gide gide gide gide bi Yörük evine varmış.

— Beni misafir kabul eder misiniz?

— Gel gızım gel, gabul ederiz, demiş.

Bi oğlan varmış. Yörüğün çocuğu yokmuş. O da o oğlanı büyütmüş. Oğlanla kızı evlendirmiş. Onlara bir ev yaptırmış, köyün içinde bir taneymiş. Ev çok güzel. Ev hem güzelmiş hem evin içi parayla döşenip dururmuş. Üç tane çocukları olmuş. Büyüğün adını “Ne Oldum”, ortancanın adını “Ne Olacam”, küçüğün adını “Ne Olmuş” goymuşlar. Sonra oraya padişah keşfe gelecek olmuş.

Padişah:

—Kimin evi iyi kimin evinde oturayım, demiş.

— Filan yerde oturalım, o köyün en güzel eviymiş, demişler.

Ordan varmışla adama söylemişle.

— A demiş garı.

Hemen garısının babası olduğunu anlamış emme ötekilerin bildiği yokmuş.

— Buyurun getirin, demiş yemek hazırlayalım, demiş.

Padişah gelmiş, padişahı oturtmuşlar. Böle yemekler çeşit çeşit hazırlanıp durmuş. Duz gatmamış hiçbirine. Duz gatmamış, bazısında hafif varmış, bazısında hiç yokmuş. Oturmuş adam.

Gadın:

— Ne Oldum su al gel gızım, Ne Olcam sabun al gel eline su dök gızım, Ne Olmuş bunu böyle et gızım hep böyle, diyormuş.

Padişah duzlu yemeklerden yemiş, duzsuzlara hiç el salmamış. Evine varmış dönmüş.

— Ekmek yediğim filan yerdeki evin beyini çağırın, demiş.

Sonra ordan çağırmışlar bunlar. O adam varmış.

— Sen bu çocuklan adını neden böyle goydun?

— Ha padişahım, demiş sen bunu mu anlamak istiyon?

— Onu anlamak isteyom, demiş.

— Evveli bir dene senin gibi bi padişah varmış, demiş. Sen beni nasıl seversin diye gızına sormuş, demiş. Küçük gız, ben tuz gibi severim babam seni, demiş. Kesin diye adamlarıylan göndermiş. Filan yere göndermiş. O gız yalvarmış adamlara. Adamlar gızı kesmemişler, demiş. Tın tın giderken bi yörük evine uğramış, demiş. O yörük evinde benim gibi bi oğlan çocuğu da varmış, demiş. Beni onunla evlendirdi, demiş. Üç dene çocuğumuz oldu, demiş. Bundan çocukların adını Ne Oldum, Ne Olcam, Ne Olmuş goyduk, demiş.

— Öyle mi oğlum?

— Öyle, demiş.

— Hadi filan yere git gadını da al gel bura, demişle.

Evine hemen yatağından kalkmış döşek atmış. Gadın hemen gızını oturtmuş.

Gızına:

— Sen benim gızımsın, demiş. Seni kesmemişler, demiş. Bütün malım mülküm yerim yurdum senin, demiş.
Azrail ile Arkadaş Olan Adam
(Ege Bölgesi, Muğla)

Şimdi birisi varımış. Bu eskicilik yaparımış. Bi tülü yani geçimini sağlayamamış. Başka yilere gitmeye kalkmış. Gideriken birisi çıkmış önüne demiş ki:

- Sen nereye gidiyon?

- Böle böle geçinimedik. Para gazanmaya gidiyom, demiş.

Öne geçende Cebrailimiş Ezrail Cebrail:

- Sen, demiş filan yere git. Ben orda hastanın başucunda olursam bunna ümit yok boşa masraf etmende eye ayakucunda olusam şu şu ilaçla ve, deye.

Buna baya para gazandımış. Sonunda tabi bu parayı gazanmış etmiş döneken Cebrail’e demiş ki:

- Şini arkıdaş olduk biz. Benim ölümü bi yıldan önce bildir filan, demiş.

Neyse bi zaman gelmiş. Bi diş arısı bi diş arısı gelmiş buna. Emme yani çok ızdırabılmış. Sona bi yıl geçmiş ya bi yıl önce bildiriyuya. Bi yıl geçmiş. Cebrail gelmiş.

- Selamaleyküm.

- Aleykümselam.

O günde değirmene gitmiş eskiden yel un ötcek değirmenle vardı ya değirmen gitmiş. Un uyutmuş gelmiş ya tamam, demiş:

- Sen bene bi yıl önce bildircedin emme bildimedin.

- E senin dişin arımadı mı, demiş.

-Arıdı, demiş.

- E da ne istiyon adam, demiş.

- Sen buna madem benim canı alceksin heç olmazsa bu huyuttum undan bi ekmek etsin. Çokla da yiyem, demiş.

- Olu, demiş Cebrail.

Şindi olu deyince buna Cenabı Allah demiş ki:

- Bi şey mi seni aldattı? Bir yıl da ömür veriyon ben ona, demiş Cebrail’e.

- Neyse, demiş sene bi yıl da ömür geldi, demiş.

Şindi öteki sayyoru gurnaz. Tam o gün Cebrail’in gelceği gün yine deyirmana gidiyoru. Değirmene gidiyoru. Un üyütmeğe geliyoru.

- O hoş geldin beş geldin una göre ayarlıyoruya anca değirmenden geldim. Un üyüttüm. Ekmek edivesilede yiyelim de undan sona al benim canı.

- Tamam tamam, demiş öteki o zaman almış canını.

Misarek çıkmışla ta höle ruhuna. Sona bi yas  gopuyo tabi evde.

- Len, demiş arkideş. Sizin taraflada sizin ev taraflada yas olıvatı sakın birisi ölmesin.

- Yok ya, bizim u tarafta öle ölcek isan yok, demiş.

- Hadi cenazeye gidelim bi sevaba girelim, demiş.

Cebrail, zaten öldünü bilmiyoru yani. Sona gidiyola mezara gidiyola gömüyola. Gömdükden sona hekes çekildikden sona:

- Ulen, demiş bu ölüyü güzel gömmedile gel bu mezarı açalım buna onaklayalım*  mezarı, demiş.

Hani ölüyü güzel gomadıla onaklayalım mezarı. Açınca bunu kakıveriyoru lap kapanıyoru mezar. Allah tarafından undan sona tabi öldünü biliyoru bu sona bu yani.


*onaklamak: Düzeltmek
Helvacı Güzeli
(Ege Bölgesi, Muğla)

Şindi bunna hacca gidcek oluyola. Hacıda giderken oğlu gidiyoru. Bunnan evlatınan bi gız gardaşı varımış. Bi gızı varımış bi de ailesi varımış. Buna hocene:

- Bunu kimi amanet edelim kimi amanet edelim e en büyük cami hocasıdı bunu havale edelim demişle.

Bu unla oraya giddikten sona hocengızı amanet ediyola ya una saldırıyoru. Bu sefer gızına yarılıyoru bişeyler ediyoru hani kendini savunmak için bu sefer hocan oraya haba gönderiyoru:

- Gızın diyoru höle etti böle etti. Gızın rahat durmadı.

İftira atıyoru gari kendine teslim olmuyoru ya. Şindi odan bıbası diyoru:

- Git diyoru gardeşin ganlı gömleni getirceksin diyoru.

Odan olan dönüyoru geriye geliyoru eve. Ondan sona gız anladıyoru ama olan inanıyoru buna amma yani bıbası illa ganlı göneni getirceksin demiş. Ondan sona kesivemiyo alıp gidiyoru dava onan bi şey tutuyola yani tilki yahut şu bu gibi bi şey. Onun elbisesine parçasına ganı bulaştırıyoru.

- Sen diyoru git canını kurtar deyoru.

Neyse bıbasının yanına varıyoru.

- Tamam diyoru kestim geldim öldüdüm.

Tüm zaman geçiyoru zuhur geçiyoru bu gadın gidi gidi gidi gidi gide bi yere varıyoru. Ekek elbisesi keyyoru tabi. (erkek gibi dolaşıyoru yani kendini gorumak için) bi yere çıraklığa giriyoru hayvacının yanına. Hindi oraya işe giriyoru. Oda çalışıken edeken bunun adı çıkıyoru gari işte şöle hayvacı böle hayvacı işte hayvası çok güze şöle böle. Derken ondan sona şimdi bunla bıbası bilmem nesi yakın bi yerimiş öle diyelim ileynenen bağcılar gibi buraya toplanıyola işte. Masalla anladımış hayvacı güzeli bilmem ne. Toplanı sohbete hocende dâhil undan sona:

- Yav ben diyoru hikâye başlıyacam emme uzun sürer içinizde su dök gelcek irahatsız olan varsa döksün gelsin sona çıkamam deyoru.

Kapıyı kitliyo seninki anahtarı yanına alıyo başlıyoru başından geçenleri anlatmaya. Birisi varımış işte şöleymiş böleymiş işte hacıya gitmiş i sona bu sefer hocen gıvranmaya başlıyoru.

- Iğ diyoru ben size ne dedim deyoru.

Undan sona bi soyunuyoru epey anlattıktan sona işte o benim deyoru. Undan sona hocene halletmişle. Hoceni öldümüşle. Böle bitmiş yani.
[Üç Kardeş]
(Ege Bölgesi, Muğla)

Evelce öksüz üvey anası olan üç gadeş vamış. Bu gadeşle aralarında dedikodu etmişle. Eveli yağ az oldundan yağı dökmişle. Şimdi nasıl cevap verelim anamıza nasıl cevap verelim anamıza diye kendi kendileni suçlamışla. Evden gaçmışla. Gaçınca büyük gavak acı* varmış. Gavak acının başına çıkmışla. Üç kadeş duruyola duruyola. Durukan demiş ki:

— E biz şimdi yatcez nedcez şimdi, demiş kadeşine. Buraya şey yapalım demiş.

Evdeki gapıyı kopamışla gavan* gomuşla acın başına. Şey zebet* gomuşla. Gömesinle diye yatcekle üstünde. Neyse acın altına pazar gurulumuş. Sabah bakmışla şekerle cerezle lokumla her şeyle pazar yerine düzülmüş. Oğlan:

— Abe abe demiş benim tuvaletim geldi, demiş.

— Küçük küçük goyuve, demiş.

Küçük küçük goyuvemiş. Pazardakiler gavan acından gozalakla dökülütduru zannedemiş. Hâlbuki oğlan tuvaletini goyuveriyomuş. Ondan sona öteki gadeşi:

— Abe abe benim de tuvaletim geldi, demiş.

Üçüncüsü de sepiletmiş. Pazardakiler gavan acının çilleri dökülüyor zannedemiş. Ondan sona o duruyoru duruyoru:

— Abi ben yatıyom, demiş.

Acın başında yatan dengesini bi kaybediyoru aşağı o pazarcıların başına düşmüş. Pazarcılar ağ gökyüzü yıkılıvatı deye hepsi bırakmış cerezleri içcekleri hepsini bırakıp gitmişle. Onlar doldumuşla cerezleden şekeleden ceplene oradan gaçmışla. Ondan sona öte anaları bunnarı arıyo. Arıyoru darıyoru bulamıyoru.

— Oğlum neriye gittiniz?

Öyle mi böyle mi gidi gidi gidi gidi gidi gidiyola.

— Biz nereye gidelim şimdi, diyola.  Çocukla ışık yanan yere mi gidelim horoz öten yere mi gidelim, diyola.

— Horoz öten yerde insan vadır, ışık yanan oraya gidelim diyola.

Odan içeri gidin vamışla horoz öten yere vamış. İnsanlar vamış oda. Vamışla.

— Neyin nesisiniz siz hoşgeldiniz, demişle.

— Biz böle böle oldu böle böle oldu goca gavaktan aşağıya düştük. Gaçtık geldik demişle.

Ondan sona gari o köyde galmışla. Sona evlenmişle sizlere çok selamı vardı.

 

 

 


*gavak acı: Kavak ağacı

*gavan: Kovan

*zebet: Sepet
[Kadıoğlu]
(Ege Bölgesi, Muğla)

Eskiden bi goca Kadoğlu varmış. Koca Kadoğlu bir gahvenin önünde otururken iddaya girişmiş. Demiş ki:

- Bi tane cenazemiz var onu bekler misin?

- Evet demiş beklerim.

- Beklersen demiş bi hibe altın veririm. O altın demiş senin olacak.

Şimdi bunlar tamam mı tamam iddaya girişmişler. Cenazeyi uzatmışlar. Cenaze değilmiş de yalancıktan bi cenazeymiş. Çok korkak birisiymiş. Cenazeyi beklerken yalnız demiş:

- Ben gidip sabahlara kadar kahve çay içerim. O düzeni demiş hazırlayın kapıyı tıklayın kitleyin.

Kalkmışla gitmişle bunla. Ordan tabi cenaze de önünde biraz ürperti yapıyomuş ocak yanıyomuş eski ocak böle şömne. Maşeyi bu tık tık tık közler Gırıyomuş devamlı canının sıkıntısından ne yaptını bilememiş. Ne yapcanı bilememiş. Tekrar bu gave süreyim demiş önce kahveyi sürmüş. Kahveyi içerken böle devamlı üzerinde cenazenin cenaze böle ırgılama yapmış. Bir ürküntü yapmış kahveyi bırakmış fincanı sonra demiş ki:

- Koca Gadoğlu kalkıyım mı demiş cenaze seslenmiş.

Gine bu böle ara vermiş. Ürküntü yapmıya çalışmış. Sonra tekrar ırgılanmaya başlamış cenaze.

- Goca Gadoğlu kalkıyım mı demiş.

- Kalkarsan kalk be demiş.

Hemen çıkmış bu. Kalkeyin kalkmen derken bacanın içinden isli bacanın içinden fırlamış çıkmış dışarıya. Bu kiremitlerin üzerinden kendisini atmış mezarlığa. Mezarlıkta da ot piçen bir devici varmış. Devici şimdi buna almış otu üstüne goymuş o da tam ipin üzerine yapmışmış Goca Gadıoğlu. Şimdi bunu güden birisi varmış devamlı arkasından takip eden. Bu devici sarılmış ipe tabi habersizcen yapıyormuş ota yasakmış. Buna almış arkasına:

- Ay demiş çok ağırmış ot demiş.

Bu defa tabi insan da olduğu için köpekler harlamaya başlamış havlımaya. Havlarken havlarken gitmiş tutmuş öle demiş ben demiş cenazeye sarındım herhalde. Almış gelmiş çarşının önüne yıkmış otunu. Hop ordan tabi takip edenler de ona:

-Demek ki sen çok korkak birisimişsin; cenazeden kaçarken bi cenazeye diye yakalandın demişler.

Bu ordan iddayı kaybetmiş. U hibe altını dağıtmışlar fakir fukaraya. Bu da kalkmış gitmiş. Artık çarşıya çıkcak bir hali kalmamış u Goca Gadıoğlunun.
Tutulmayan Söz
(Ege Bölgesi, Muğla)

Şimdi eskiden bir karı koca varmış. Bunların çocuğu yakında olmamış. Olmamış olmamış derken;

- Allah’ım demiş böle yalvarmış Allah’a oğlan. Benim demiş ne olsun bi tane çocuğum olsun demiş. Ne istersen demiş yapcam.

Allah tarafından demiş ki rüyasına girmiş bu. Allah tarafından dirmiş ki:

- Eğer ki demiş evlat olup ta annene ömür boyu sürüyeceksen demiş sene demiş bi nur topu hani gibi demiş evlat vercem demiş.

Bi tane kızı olmuş. Bu ordan büyümüş oğlan. Tabi emekli olmuş maaşı varmış. Emekli olmuş okutmuş büyütmüş annesi çapı* tarlalarında sürünmüş çok. Çapı tarlalarında süründükten sonra oğlunu memur etmiş. Tabi onun da bi tane kızı varmış annesi çökünce iki değnekle geziyomuş annesi. Annesi çökünce annesine bakmamış. Bakmamış. Bu ordan oğlum demiş:

- Hiç olmasa demiş bakma senin demiş o nur yüzünü görmek istiyorum demiş.

Artık yatağa düşmüş yataktan kalkamaz olmuş. Gelin de demiş ki:

- Annene ben bakamayacam devamlı altını pisliyo nereye götürsen götür demiş.

Oğlan bunu eşeğe sarmış annesini bi gün dağa götürmüş. Anne demiş:

- Ben demiş odun etcem sen benim yanımda bekle. Tutmuş ağaca bi kabak asmış.

- Ay oğlum halan daha demiş odun yapıyo demiş.

Odun yapıyo. Bu beklemiş beklemiş karanlık olmuş oğlu gelmemiş.

- Eyvah demiş ben burda yalnız galdım ne olcek şimdi benim demiş halim.

Kızı babasını sormuş. Baba demiş:

- Nenem nerde?

- Nenen demiş kızım demiş ormanı bıraktım geldim.

Nenesin de çok düşkünmüş torunu. Allah tarafından demiş ya Allah nur topu hani gibi bir oğlan şey kız vercem ama annene ömür boyu bakcaksın demiş ya. Kız devamlı soruyo:

- Nenem nerde nenem nerde?

- Nenen dağda demiş.

Nenesine saat beş gibi yemek götürmüş. Al demiş bu yemeği götür demiş. Yemeği götürürken önüne bi tane böyle Hızır gibi yetişmiş biri gelmiş. Kızım demiş:

- Neneni baban dağa bıraktı git demiş dağdan neneni al.

Koca garnın etrafı altın saçılıymış böyle.

- Baba baba.

Goşmuş tekrar geri gelmiş. Nenemin etrafı demiş:

- Nenem altınla içinde yiğılı demiş. Neneme bi bak gel.

Bu defa altının tabi kokusunu alınca oğlan gitmiş annesine:

- Üle anne demiş ben seni demiş onun için bıraktım. Altın olduğu için demiş.

U altınlar u goca garnın etrafından yok olmuş. Annesinin iki tane değneği altın olmuş sadece. İki tane değneği varmış elinde onlar altın olmuş. U altın değneğnen yürümeye başlamış goca garı dayak olmuş artık. Tekrar bi yetişmiş gelmiş önüne tekrar. Yetişmiş demiş ki:

- U altın değnek gurtarcak bir ömür boyu bu değneği sakla.

Bunu oğlan gitmiş tabi altın pırıldıyomuş değnekte altın pırıldıyomuş. Oğlunu gözü annesini değil sadece değnekteymiş. Altını nasıl alabilirim bu altın değneği nasıl alabilirim diye. Bu ordan annesine uyutmaya çalışmış tabi uyumamış sancısı varmış o gün. Anneme demiş bi ilaç içirem de annemi uydiyim bu altınları alayım demiş. Annesi uyumuş u altın değneği alınca önüne Hızır çıkmış tekrar u değnekler Hızır olmuş iki tane Hızır olmuş. Bu değneği aldıktan sonra biri ölümün olcak biri de çocun ölcek demiş. Çünkü bu yetişmiş bi değnek demiş. Ve oğlan ölmüş kızıda ölmüş.


*Çapı: Çapalama işi
Düşman Köyler
(Ege Bölgesi, Uşak)

DÜŞMAN KÖYLER

 

Evvel zaman içinde birbirine düşman iki köy varmış. İnsanları birbirlerini sevmezmiş. Bir gün ormanın derinliklerinde yaşayan çirkin bir cadı ak kedisiyle ak büyü yapmaya köye yola çıkmış. Bu cadı düşman köye gidecek ve kralın emriyle yıllardır süregelen bu nefreti sona erdirecekmiş. Cadı, ak kedisiyle ormanın derinliklerinde ilerlerken aynı zamanda kara bulutlarda onun peşinden gelirmiş. Sonunda cadı iki köyün sınırına varmış büyüsünü yapmak için asasını kaldırdığı sırada bir çocuk cadıyı görmüş ‘’dev karısı, dev karısı!’’ diye bağırmış. Çocuk avazı çıktığı kadar bağırınca iki köy halkı işitip çocuğun sesine doğru koşuşturmuşlar, ne görsünler çirkin cadı ak kedisiyle elinde asası büyü yapmaya kalkar. Cadı şaşkın yüzüyle köy halkını karşılamış. O gün orada iki köy halkı da cadıyı köyden uzaklaştırmak için birbirlerine olan nefreti bir kenara bırakıp birlik olmuşlar. Birlikten kuvvet doğar diyerek atalarını bile şaşırtmışlar. Büyük uğraşlar sonucunda cadıyı köyden kovmayı başaran köylüler, istemsizce sevinçlerini birbirleriyle paylaşmışlar, bakmışlar ki birlik olunca yaşamanın daha kolay olduğunu fark etmişler. O günden sonra ne düşmanlık kalmış ne nefret ne de sınır birbirilerine birlikle bağlanan köy halkı mutlu mesut yaşamışlar sevgi sonsuzluğa selamını vermiş ve böylece gökten üç elma düşmüş. Biri sana, biri bana, zehirlisi de kötü cadıya...
Ayağına Diken Batan Horoz 2
(Marmara Bölgesi, Balıkesir)

[AYAĞINA DİKEN BATAN HOROZ]

       Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir köy varmış. Bu köyde bi horoz varmış. Horoz birgün eşinirken eşinirken ayağına diken batmış. Uğraşmış uğraşmış çıkaramamış. Bir fırının önünden geçiyormuş, fırında ekmek yapan bir teyze varmış. Teyze, horozun ayağındaki dikeni çıkarmış, ateşe atmış. Ekmek yaptığı fırına atmış, yanmış diken. Ondan sonra horoz gitmiş, ama horoz cinlik yapmış, bir süre sonra tekrar gelmiş, fırıncı teyzeden dikenini geri istemiş. Diken yanmış tabi, ne vercek bu sefer, “Yok” demiş, “Ateşe attım” demiş. Horoz başlamış:

-  Ya dikenimi isterim ya ekmek isterim, ya dikenimi isterim ya ekmek isterim.

Fırıncı teyze de çaresiz olarak bir ekmek veriyor horoza. Horoz ekmeği alıyor, gidiyor. Yolda yine az gitmiş uz gitmiş bir çayıra gelmiş. Çayırda da bir çoban koyunlarını otlatıyormuş. Bakmış, çoban ekmeksiz ayran içiyormuş, yani ekmeği yokmuş. Çobana demiş ki:

- Bende ekmek var, sana ekmek vereyim, demiş.

Çoban da ekmeği almış, afiyetle yemiş.  Çoban ekmeği yedikten sonra horoz yine başlamış, ekmeğini istemiş geri.

- Ya ekmeğimi ver ya koyun ver, ya ekmeğimi ver ya koyun ver.

Çaresiz çoban horoza bir tane koyun vermiş. Horoz koyunu almış, yine az gitmiş uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş, bir köye gelmiş. Bakmış, o köyde de bir düğün var. Düğün sahibi de çok fakirmiş, misafirlerine pişirecek hiçbir şey bulamıyormuş. Horozun elinde koyunu görünce demişler ki:

- Bu koyunu ver, misafirlerimize kesip yedirelim, demişler.

Horoz da koyunu düğün sahibine vermiş. Koyunu kesmişler, misafirlere yedirmişler. Neyse, düğün bitmiş, ama horoz yine başlamış. Horoz ya, işte geri isteme huyu varmış. Demiş ki:

- Ben, demiş, koyunumu istiyorum, demiş düğün sahibine. Düğün sahibi de demiş ki:

-Nerden bulup vereyim ben, demiş, kestim misafirlere yedirdim, sen verdin.

- Hayır, ille koyunumu isterim, koyunumu isterim.

-  Yok koyun.

Bu sefer:

- Gelini isterim,  demiş.

- Ya gelin ya koyun, ya gelin ya koyun.

Napcan gitmiyormuş yani horoz başlamış “Ya koyun ya gelin” diye. Çaresiz gelini vermişler horoza. Horoz gelini almış, gitmiş. Yolda giderken bu sefer davulcuya rastlamış. Davulcunun elinde de davul varmış. Bu sefer o davulcuya demiş ki:

- Bana davulunu verirsen sana gelini veririm, demiş.

Davulcu gelini almış. Horoz da davulu almış, çıkmış yüksek bi yere, başlamış çalmaya:

- Bir diken verdim, bir ekmek aldım, güm de güm güm de güm güm…

 Davulunu başlamış çalmaya. Ondan sonra:

- Bir ekmek verdim, bir koyun aldım, güm güm de güm güm…

Ondan sonra:

- Bir koyun verdim, bir gelin aldım, güm güm de güm güm…

Ondan sonra:

- Bir gelin verdim, bir davul aldım, güm güm de güm güm, demiş. 

Çlmış ve davulu yuvarlamış gitmiş. Masal da burda bitmiş.
[Ayağına Diken Batan Keloğlan]
(Marmara Bölgesi, Balıkesir)

KELOĞLAN [Ayağına Diken Batan Keloğlan]

 Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur zaman içinde bir tane Keloğlan varmış. Keloğlan ormanda gezerken ayağına diken batmış. Az gitmiş uz gitmiş bir tane nineye rastlamış.

–Nine nine demiş, benim ayağıma diken battı çıkarır mısın?

Nine çıkarmış Keloğlan’ ın dikenini, atmış fırının içine. Keloğlan’ ın aklına çakallık gelmiş.

–Ee nine hani benim dikenim, demiş, benim dikenimi ver.

Nine de demesin mi “Ben senin dikenini attım fırına yaktım” diye. Keloğlan tutturmuş,

–Ben anlamam ben dikenimi isterim. Ya dikenimi verirsin ya bir ekmek verirsin, demiş.

Nine bir tane ekmeği vermiş Keloğlan’a. Keloğlan ekmeği almış gitmiş. Yolda giderken bir tane çobana rastlamış. Çobanla hoşbeş yaptıktan sonra,

– Çoban kardeş demiş, bu benim ekmek burada dursun, ben biraz dolaşayım geleyim, demiş.

Keloğlan gitmiş. Keloğlan gittikten sonra ekmek çobanın burnuna burcu burcu kokmuş, dayanamamış ekmeği açmış yemiş. Keloğlan dönmüş dolaşmış gelmiş çobanın yanına.

–Ee demiş, çoban kardeş, benim karnım acıktı, ver benim ekmeğimi.

–Keloğlan, demiş çoban da, sen gittikten sonra ben senin ekmeğini dayanamadım, çok acıktım, yedim.

Keloğlan inadım inat tutturmuş deli.

–Ya ekmeğimi verirsin ya bir koyun verirsin. Ya ekmeğimi verirsin ya bir koyun verirsin, demiş.

Çoban çaresiz koyunu vermiş. Keloğlan almış koyunu düşmüş yola. Az gitmiş uz gitmiş bir tane düğün evine rastlamış. Düğün evine girmiş.

–Selamünaleyküm…

–Aleykümselam…

– Ee ağalar demiş, benim koyunum burada durakoysun, ben birazdan gelir alırım, demiş. Ondan sonra da düğün evinde de misafirlere yemek pişiyormuş, ama pişen yemeğin içine konacak et yokmuş. Bunların aklına da Keloğlan’ ın koyunu gelmiş. Keloğlan’ın koyununu kesmişler, misafirlere bir güzel ikram etmişler, yedirmişler. Keloğlan dönmüş dolaşmış gelmiş.

–Ee demiş, ben koyunumu almaya geldim, verin benim koyunumu.

–Biz senin koyununu demişler, kestik misafirlere yemek yaptık yedirdik.

Keloğlan tabi tutturmuş,

– Ben anlamam ya koyunumu verirsiniz ya gelini verirsiniz. Ya koyunumu verirsiniz ya gelini verirsiniz, demiş.

Çaresiz adamlar gelini vermiş Keloğlan’ a. Keloğlan gelini almış gitmiş.

– Dikenimi verdim ekmeği aldım. Ekmeği verdim koyunu aldım. Koyunu verdim gelini aldım. Düttürü düttüt düttürü düttüt.