İKİ KIZ KARDEŞİN OYUNU
(İç Anadolu Bölgesi, Karaman)

İKİ KIZ KARDEŞİN OYUNU

Bir varmış, bir yokmuş. Köyün birinde iki kız kardeş yaşarmış. Bunlar hiç evlenmemişler. Yaşları da hayli ilerlemiş, altmışa dayanmış. İki bacı bir gün evde otururken akıllarına bir oyun gelmiş. Büyük bacı demiş ki:

–Ben anne olayım, sen kızım ol. Biraz eğlenelim.

Büyük bacı anne olmuş, küçük bacı ise onun kızı gibi giyinmiş. Beraber bahçeye çıkıp gül toplamaya başlamışlar. O sırada küçük bacının parmağına diken batmış. Küçük bacı, on sekizlik genç kız taklidi yaparak bağırmış:

–Ay parmağıma diken battı anne. Kanayacak şimdi.

O sırada bahçe duvarının yanından beyin oğlu geçiyormuş. Oğlan bu sesi duymuş. Kendi kendine demiş ki:

–Bu kızın ne güzel bir sesi var. Kim bilir kendi de ne kadar güzeldir.

Oğlan hemen eve gidip babasına demiş ki:

–Baba, falancanın evinin önünden geçiyordum, içeriden bir kız sesi duydum. Yüzünü görmedim, ama kızın sesine vuruldum. Onu bana isteyelim.

–Tamam, olur oğlum.

Birkaç gün sonra bey ve ailesi, iki bacının evine dünür gelmişler. Bey demiş ki:

–Geçenlerde bizim oğlan sizin bahçe duvarının ardından kızınızın sesini duymuş, yüzünü görmeden kıza vurulmuş. Allah’ın emri, Peygamber’in kavliyle kızınızı oğluma istiyorum.

Bacılar durumu anlamış, ama oyunu hiç bozmamışlar. Büyük bacı demiş ki:

–Kızımı size veririm, ama gerdek gecesine kadar yüzünü açmayacaksınız. Yoksa uğursuzluk olur.

Erkek tarafı bunu kabul etmiş. Hemen toy kurulmuş, davullar çalmış. Sonunda gelinle damat gerdek odasına girmiş. Oğlan yüz görümlüğü takmak için gelinin duvağını açmış, bir de bakmış ki karşısında bir tane kocakarı duruyor. Tabii oğlan sinirlenmiş:

–Siz beni kandırdınız, diye bağırıp kadını pencereden aşağıya atmış.

Küçük bacı aşağıdaki havuzun içine düşmüş. Havuzda da bir kurbağa varmış. Kadın kurbağanın üstüne düşünce, kurbağanın yıllardır geçmeyen yarası iyileşivermiş. Kurbağa, küçük bacıya demiş ki:

–Dile benden ne dilersin.

–Dünyalar güzeli bir kız olmayı dilerim.

Kurbağa bir sihir yapmış, yaşlı kadın gencecik güzeller güzeli bir kıza dönüşüvermiş. Bundan kimseye bahsetmemesini sıkı sıkı tembih ettikten sonra, kurbağa oradan ayrılmış.

Bu arada beyin oğlu vicdan yapmış:

–Yav ben bu kocakarıyı aşağıya attım. Ne oldu bir bakıyım, ölmese bari, demiş.

Oğlan aşağıya inip bir bakış ki havuzun yanında gelinlikli güzeller güzeli bir kız duruyor. Hemen onu almış, odaya götürmüş. Oğlan ile küçük bacı aile olmuşlar.

Aradan biraz zaman geçmiş, büyük bacı kardeşini merak etmiş:

–Bizim kocakarıya ne oldu acaba? Gideyim de bir bakayım, demiş.

Büyük bacı hemen beyin evine gelmiş. Bir de ne görsün? Bacısı dünyalar güzeli bir kız oluvermiş:

–Yav bacım, sen ne yaptın da böyle oldun? Hele bana da söyle, ben de güzelleşeyim.

–Yok, söylemem!

–Yav bacım söyle hele. Hiç mi hatırım yok?

–Ben geçenlerde et almak için bir kasaba gittiydim. Kasap benim derimi bir yüzdü, dışımdaki kötü deri gitti. İçimden böyle güzeller güzeli bir kız çıktı.

Küçük bacı kurbağaya söz verdi ya hani, o yüzden yalan söylemiş. Büyük bacı da bu yalana inanmış. Doğruca bir kasaba gitmiş:

–Oğlum hele benim derimi bir yüzüver.

–Ana git başımdan, olmaz. Ölür gidersin.

–Yok yok oğlum, sen derimi yüz. Güzelleşeceğim ben.

–Yav ana git başımdan!

–Oğlum sen derimi yüz, gerisine karışma.

Kasabın canına tak demiş, kadını yere yatırıp yüzmeye başlamış. Tabii kadın kan kaybından oracıkta ölmüş. Öteki kız kardeşi mutlu mesut yaşamış, büyük bacı ise akılsızlığının cezasını çekmiş. Bu masal da burada bitmiş.