[Balıkçı ile Peri Kızı]
(Karadeniz Bölgesi, Artvin)

[BALIKÇI İLE PERİ KIZI]

Eski zamanlarda bir köyde fakir bir balıkçı varmış. Bu balıkçının kimi kimsesi yokmuş. Her gün gölde balık tutar, oranın ağasına bu balıkları satarmış. Bir gün yine balık tutmaya göle gitmiş. Ağını göle atmış, çekmiş ama çıkartamamış. Çok ağırmış, zorla çıkarmış. Bakmış ki kocaman bir balık. Çok şaşırmış ama bunu eve kadar taşıyamazmış. Düşünmüş ve sonra oranın ağasına gitmiş. Bir at ve bir araba istemiş, almış götürmüş. Balığı arabaya koymuş eve götürmüş ama çok yorulmuş:

—Dinleneyim de öyle keseyim, demiş. Uyumuş, bir uyanmış ki evi tertemiz olmuş, yemeği pişmiş, sofrası kurulmuş. Balıkçı bunu görünce şaşırmış, mana verememiş. Sonra düşünmüş:

— Bu balıkta bir iş var, demiş. Sonra evden gider gibi çıkmış, saklanıp balığı izlemiş. Bir de ne görsün, balığın ağzından bir kız çıkmış. Balıkçı hemen koşmuş kızı tutmuş.

—Sen ins misin? Cin misin? Kimsin sen? demiş. Kız da:

—Ben peri kızıyım. Senin kısmetinim. Senin için gönderildim, demiş. Bunu duyan balıkçı çok sevinmiş. Bir müddet mutlu mesut yaşamışlar. Bu kız çok kısmetli ve bereketliymiş. Onun için rahat içinde yaşıyorlarmış. Sonra köylüler bu durumu merak etmişler. Bunun sırrı ne demişler. Bu ağanın kulağına gitmiş. Ağa:

—Siz bu balıkçıyı gece gündüz takip edeceksiniz. Bunun sırrını öğreneceksiniz, demiş. Köylü takip etmiş ve kızı görmüşler. Her şeyi kızın yaptığını öğrenmişler ve ağaya:

—Ağam, onun evinde öyle bir kız var ki, yürüdüğü yerde çayır çimen biçiliyor. Güldükçe inci mercan saçılıyor. Her şeyi bu yosma kız yapıyor. O kadar güzel ki doğan ay, ya doğmuş, doğacak, demişler.

Bunu üzerine ağa balıkçıyı çağırmış. Bu kız neyin nesi diye sormuş. Balıkçı da böyle böyle gölden çıktı demiş. Ağa inanmamış ve:

—Bana öyle bir yemek getir ki benim bir alay askerim doysun, daha da artsın. Yoksa getiremezsen o kızı bana vereceksin, demiş. Balıkçı da:

—O benim kısmetim, ailem. Onu nasıl sana veririm, demiş. Balıkçı çaresiz eve gitmiş. Kız:

— Ne oldu, diye sormuş. Balıkçı olayı anlatmış ve:

—Ben nereden bulurum o kadar yemeği, demiş. Kız da:

—Beni bulduğun yere git, orada üç defa, kızınızın koyun sağdığı küçük bakracı getireceksiniz, diye bağır. Orada sana yemeği getirecekler, demiş.

Bunun üzerine balıkçı göle gitmiş, üç kere bağırmış. Bir bakmış gölün kenarına bir kazan gelmiş ki dağ gibi. İçi dolu yemek. Kimse taşıyamamış. Balıkçı gidip ağaya haber vermiş.

Gidip kazanı taşımış getirmişler. Ağanın bir alayı on gün yemiş yine de bitirememiş. Bunun üzerine ağa şaşırmış. Sonra yine demiş ki:

—Sen bana öyle bir koğuş yaptıracaksın ki, bir alayım yatacak, yine de boş kalacak. Yoksa o kızı bana getir, demiş. Sonra balıkçı yine çaresiz eve gitmiş ve olan bitene kız anlatmış.

—Ben böyle bir koğuşu nereden bulacağım, demiş. Kız da:

—Yine beni bulduğun yere git, gözlerini kapat, üç kere kızınız sizden büyük bir askeri koğuş istiyor diye bağır, demiş.

Balıkçı kızı dediğini yapmış, göle gidip üç kere bağırmış, gözlerini bir açmış ki kocaman bir tabur. Hemen gidip ağaya haber vermiş. Ağa gözlerine inanamamış. Sonra kız ağaya gidip:

—Bizimle uğraşma, ben ona Allah tarafından kısmet olarak gönderildim, demiş. Ağa da bunun üzerine onlarla uğraşmaktan vazgeçmiş. Onlar da bir ömür boyu mutlu mesut yaşamışlar. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine.