[Üç Kardeş]
(Ege Bölgesi, Muğla)

Üş gardeş bi araya gelmişler. Bi köye gitmişler. İşleri çıkmış. Köye giderlerkene üçü, bi deve izi gömüşle. Biri demiş:

— Bu devenin ayağının biri topal, demiş birisi.

Birisi demiş:

— Gözünün biri de kör, demiş.

Biri demiş:

— Bu deve yağ yüklü, demiş.

Biraz daha ileri gitmişlerimiş. Devenin sabı* goşmuş da önlerine gelivemiş. Deve arayıp durumuş. Sabı sormuş:

— Gardeş deve gödünüz mü yollarda?

Adam deveyi gaybetmişmiş. Biri demiş:

— Ayağı topal mıydı?

— Haaaa topalıdı, demiş sabı.

Biri demiş:

— Gözünün biri kör müydü?

— Körüdü, demiş.

Biri demiş:

— Sırtı yağ yüklü müydü arkadeş?

— Haaa yağ yüklüydü, demiş.

— Biz gömedik, demiş.

Devenin sabı:

— Devenin ayağının topal olduğunu bildiniz. Bi gözünün kör olduğunu bildiniz. Sırtında yağ yüklü deyo. Onu da bildiniz. Bi de gömedik diyonuz. Arkadeş deveyi siz çaldınız, demiş. Deveyi bulun, demiş.

Üç gardeş:

— Arkadeş biz gömedik deveyi, demişler.

— E nasıl gömediniz? Yağ yüklü olduğunu bildiniz. Kör olduğunu bildiniz. Topal olduğunu bildiniz. Sizi mahkemeye vecem, demiş sabı.

Gitmiş mahkemeye vemiş. Şimdi mahkemenin günü gelmiş. Çağırmış bunnarı.

— Siz bu adamın devesini çalmışınız. Adam şikâyete geldi, demiş. Çaldınız mı bu adamın devesini, demiş.

— Deve gömedik efendim biz, demişler.

— E kör olduğunu, topal olduğunu nerden bildiniz, demiş hâkim.

— Bize bilecenle derler. Biz biliriz, demişler.

Topala demiş:

— Sen nerden bildin topal olduğunu, demiş.

— Deve giderkene ayağının bi denesinin yere değdiği yok, demiş ordan bildim. O topal ayak yere değmeyorudu, demiş.

Hâkim:

— E hadi sen ordan hesapladın.

Ötekine deyoru:

— Devenin kör olduğunu sen nerden bildin, demiş.

— Efendim giderkene yolun daima bi tarafından çalıları yemiş. Sağlam gözü olan yerinden yemiş. Kör tarafından yememiş, demiş.

Yani çalıların yeyişinden anlamış devenin kör olduğunu.

— E hadi onu da bildiniz, demiş hâkim.

 Ötekine demiş:

— Sen yağ yüklü olduğunu nerden bildin, demiş.

— Efendim gittiği yerde yağ damlamış da gitmiş. Ordan bildim, demiş.

Zeytinyağının damlasını görmüş de öle bilmiş.

— E siz nasıl bildiniz bunnarı, demiş.

Kardeşler:

— E bize bilecenle derle. Biz biliriz her şeyi, demiş.

Hâkim:

— Ben sandığın içine bi şe saklasam bilebili misiniz, demiş.

— Biliriz, demişler.

Hâkim:

— Allah Allah! Marangozlara yapın bakem bi tene su sızmaz sandık, demiş.

Bi sandık yapdırmış. İçine bi şe gomuş gelmiş. Sandık kapalı. Kilitli sandık. Almış gelmiş önlerine gomuş.

— Bileceniz deyonuz. Alın bilin bakalım, demiş. Bu sandığın içinde ne var, demiş.

Biri demiş:

—Tepesi testere gibi, demiş.

Biri demiş:

— Guyruğu var oğlak gibi, demiş. Böle gıvrılıpduru, demiş.

Biri demiş:

— Doğrudan doğruya horoz deyveseniz ya, demiş.

Aşmışlarımış bi goca horoz gelipdurumuş.

Hâkim:

— Allah Allah! Bu tesadüf oldu, başka bi şe gocen, demiş.

Kardeşler:

— E goy, demişler.

Sandığı götürmüş. Başka şey goymuş gelmiş.

Hâkim:

— Bu sefer de bilin bakalım, demiş.

Biri demiş:

— Yusyuvarlak bi şe içindeki, demiş.

Öbürü demiş:

— Sarı sarı, demiş.

Üçüncüsü demiş:

— Portakal deyveseniz ya doğrudan doğruya, demiş.

Hâkim:

— Eeeee bırak arkadeş, demiş. Bu adamların hakkından gelinmecek, demiş. Hadi eve götüren de size bi yemek yedirem, demiş.

Ayrı bi odaya götürmüş. Zofra* götürüvemiş. Altına da bi başka birini salmış.

— Ne gonuşuyola dinle, demiş.

Zofra gelmiş.

Kardeşlerden biri:

— Bu ekmeği bişiren gadın abdassız, demiş.

Biri demiş:

— Bu hâkim veledi zina, demiş.

O altında dinleyipduru. Sonra yemeği yemişle. O altında dinleyen gelmiş.

Hâkim sormuş:

— Gonuşdula mı bi şe, demiş.

Bilecen kardeşleri dinleyen adam:

— Gonuşdula, demiş.

Hâkim:

— Ne dedile, demiş.

— Bu ekmeği yapan gadın abdassız deyipdurula, demiş.

Hâkim sormuş:

— Başka ne konuşdula?

— Hâkim veledi zina deyipduru, demiş.

Hâkim sonra hanımına sormuş:

— Sen abdassız mıydın ekmeği ettiğinde?

Hanımı:

— Haa abdassızdım, demiş. Ne bildin, demiş.

Anası da sağmış.

— Ana ana, demiş hâkim.

— Ne va olum, demiş.

Hâkim:

— Böle böle dedi bilecenle, demiş.

Anası:

— Heee olum iyi bildin, demiş.

Onu da bilmişle.

Hâkim, bilecen kardeşlere:

— Serbessiniz, demiş.

Yani bilirlerimiş. Bilecenlerimiş bunna.

 

 

 


*sabı: Sahibi

 *zofra: Sofra