Yedi Kız Yedi Oğlan
(Güneydoğu Anadolu Bölgesi, Kilis)

Zemanla iki kardaş varmış. Her birinin, birinin 7 kızı, birinin 7 oğlu varmış. 7 kızı olanın devamlı öteki başına kağarmış. Nereye getse:

— Senin sebeh* yeddi kızın var, başına iş getirirler, yüklü olur, şele olur, bele olur.

Adamcağızı yeritmez*. Günlerin birinde küççük kız demiş ki:

— Baba gennin böyük oğlundan ben, bir de küççüğüm kazanca gidek, ne kazanıcık görek.

Bunların ikisi böyük kız, böyük oğlan, bir de küççük kız.

— Eee! Senin kız ne iş yapabilir? Benim oğlan kazanır gelir.

Adamın beli oğlu olanın berk. Gidollar bunlar bakollar ki çok uzaklara gidollar. Yol ayrılor. Biri sola gidor, biri sağa gidor.

— Emmioğlu gel, her birimiz bir yola gidek. Nasıl bilek geçtiğimizi?

Aha birer yüzzük koyollar daşın altına.

— Hangimiz gelmedikse bu yola gelek, birbirimizi bulak.

— Oldu,

dollar. Yüzzükleri bir böyük daşın altına koyollar. Biri sağa gidor, biri sola. Kız gidor bakor ki bir bahçacı çalışor orda. Duror bunların yanında.

— Yardım etmek isten mi?

Bunlar:

— Gel yanımızda azzap durun* mu?

— Dururum,

dor. Oğlan kılığında. Arkasında peçe, ayağında şalvarı gidor. Bir gün, beş gün, on gün. Orda çalışor, günlüyünü alor. Seneler geçor. Dor kine:

— Artı ben memleketime gidicim.

Oğlanın babası da dor ki:

— Adın ne?

— Ali,

— Alinin gözü kız gözü, kolu bilezik yeri, barmağı kınalı yüzzük yeri, ben Ali’yi bilorum. Ali, kız.

dor.

— Yoğ oğlum, yoğ, Ali nerden kız?

Nese, inci, altına gidollar. İnci dağları varmış orda. Kızdan birbirlerinden güreşollar. Güreştikleri yerde oğlan kaldıror yere çalor. Yere çalor, dişinden bir diş düşor. Oğlan getiror bir inci dakor kızın dişine. Artı zeman gelor aylığını, yıllığını verollar,bir torba da genne inci verollar. Bir de at verollar. Kız ata binip gelor. gelor bakor ki daha yüzzükler yerinde duror.

— Amaan,

dor,

— Şu emmimoğlu gelmemiş, hele gidim bakım nerde kaldı?

dor. Emmisioğluna gidor, gidor, gidor, bakor kine:

— Ay kiş, ay kiş*

Emmisioğlu ne yayor? Kurbağı, tusbağı.

— Amman emmioğlu, nedon?

dor.

— Nedim?

— Daha bitmedi mi yıllığın?

— Yeri gidek.

— Gidek.

Ağaya gelollar, ağa dor kine:

— Benim yıllığımı ver de artı ben gidicim.

dor.

— Yeri oğlum,

dor,

— Yaydığının yarısını al get,

dor. Yarısını gelor, kurbağı, tusbağı öyüne kator, deynekten

— Ay kiş, ay kiş

deyi deyi getiror. Gelor bakor ki babasıgil beklor.

— Aha geldi benim oğlum, atın üstünde gelor. senin kızın yerde gelor.

— Neblim,

dor kızın babası.  Gelor bakor kine gennin oğlu kurbağı, tusbağı getiror, kız artı dünyanın parasını, eşyaları, incileri getiror. Seneler geçor, adamın omzundan birez enor. Oralıkdaki azzap durduğu yerdeki oğlan dor kine:

— İlle baba, ben gidip Ali’yi bulucum.

— Yeri oğlum get,

dor.

— İnci mercan satarım, inci mercan satarım.

Torbasına koyor getiror köy köy, memleket memleket. O kız da

— Kele aman,

dor.

— Bu çalıştığım yerde vardı inci, mercan. Hele çıkım pencereden bakım.

Bakar kine oğlan

— Amman sen kızmışsın. Ben seni niye bilmedim? Ben de bildim senin kız olduğunu.

Gidor babasıgile söylor. Babası kızı davıldan, düyünden alor. Alıp gidollar. Oğlanın babası da yüzünün karasından kalor. Bu da bele bitti.

 

-------------------------------------------------------------

*sebeh: İlerideki bir zamanda

*yeritmez: Yürütmez

*azzap dur-: Köle olarak çalışmak

*ay kiş: Hayvanlara söylenen dur kalk, sözleri

*yeri: Yürü, haydi