umutphp/masallar huggingface dataset:
[Tilki ile Kirpi]
(Ege Bölgesi, Muğla)

Tilkiynen kirpi arkadeş olmuşla. Geze çıkmışla. Gezerlekene gezerlekene gezerlekene bi yerde bi piynir[1] desdisi[2] gömülüpduru bulmuşla, piynir desdisi.

- Hedi, bunu çıkaralım da yiyelim dimişle. Tilki dimiş ki:

- Dursun dimiş, bi  daha geldimizde yeriz dimiş.

Gezmişle, tozmuşla, gelmişle, gelmişle gene o piynir desdisinin başına gelmişlemiş, desdide peynir yokmuş. Gözü açık tilki yimiş bunu hindi[3].

Ee, biri sen yidin, biri ben yidim, biri sen yidin biri ben yidim. Ben yimedim sen yidin, ben yimedim sen yidin, böle tartışmışla. Tartışasıyek[4]:

- Bu böle olmaz dimiş. Hade, hade, bi sıçalım. Sıçasıyek belli olu bu dimiş.

Altlarına birer dene çanak goymuşla. Sıçmışla. Peynir yiyenınkısı çok sıçmış öngüncü. Üteki de sıçmamış hiş[5]. Kirpi uyuklemiş. Uyuklayıviresiyek[6], u altından almış, unun altına sürmüş, unun altınde almış, gendi altına sürmüş. Süresiyek[7] bunu şiy etmiş, uyandırmış.

- Arkadeş, arkadeş kalk, bak kim yidi dimiş.

- Dey gidi avradını s…kdimin götü dimiş kirpi.

- Hı. Yimedin işmedin nerden buldun bunu dimiş.

Aman olum aman. Tilki kurnazlığını yapmış gine. Öle.


[1] Piynir: Peynir

[2] Desdi: Testi

[3] Hindi: Şimdi

[4] Tartışasıyek: Tartışırken

[5] Hiş:Hiç

[6] Uyuklayıviresiyek: Uyukladığında, uyuklarken

[7] Süresiyek: Sürerken, sürdüğünde
Ayı ileTilki
(Ege Bölgesi, Muğla)

Evel, bi ayıynen tilki arkedeş olmuşla. Tilki çok gurnazmış. Ayı, avanakmış, emme güçlümüş, güçlümüş.

- E seniynen arkedeş olalım.

Olmuşla arkedeş. Dilki dimiş;

- Arkedeş dimiş.

- Ha ayı dimiş.

- Guvan soyalım dimiş.

Ayı, balı çok severmiş.

- Ayı guvan soyalım dimiş. Tilki dimiş:

- Bi yörün evine gidelim de dimiş, yörün evine gidelim, yörün yanı çalalım.

- E tamam.

Yörün yanı çalmış, sade ya çalmışla, çalmışla. Destidepeyniri çalmışla, sade yayı da çalmışla, bi mağarıya gömmüşle.

- Biz bunu dimiş, acıkdimiz zaman yiyelim, hindi dada yiyecek çok, gışın yiyelim dimişle. Hindi durakana tilki gurnaz ya, ayıya dimiş ki:

- Arkedeş dimiş, böğün benim dezemin çocu oldu, ben unun adını goyen, gelen dimiş. Sen uyuya go dimiş yatanda.

Uyuyagomuş bu. Gitmiş, başlamış, yalan peyniri açıp açıp yemiye. Azından yimiye başlamış.

- E gelmiş, ni goydun arkedeş dimiş.

- Azlama goydum dimiş, azlama. Azlama guydum dimiş.

Bi müddet ara geşmiş, bi ara geşmiş;

- Dayımın çocu olmuş dimiş. Ben unun adını guyyen gelen.

Avanak ya ayı. Güşlü emme avanak. Tilki gurnaz.

- Eyi, guy gel.

Unu da gine gitmiş. Gelmiş, sormuş;

- Ni goydun arkedeş dimiş.

- Belleme guydum dimiş, belleme.

Beline gada yimiş gari. Bi zaman arası geşmiş. Gine gitmiş bu. Arkedeş dimiş;

- Halamın olu olmuş, bi yol da unu goyen gelen dimiş.

Gine gitmiş.

- Ni goydun arkedeş dimiş.

- Götleme goydum dimiş.

- Eyi.

Bi zaman ara geşmiş, gine gitmiş bu. U zaman bu yol kim bilir gari ablamın mı olu didi, nahal didi. Herhalda ablamın olmuş dimiş.

- Ni goydun dimiş.

- Sildim süpürdüm göydüm.

- Yok gari başka dimiş. U zaman dimiş ki;

- Hani dimiş bizim dimiş bi yere dimiş mağariye, ya sakladiydik, ya goyduk, peynir goyduk dimiş. Unları yiyelim gelelim dimiş. Şimdi yiyecek galmadı gari dada dimiş.

Vamışla bi şey yok.

-Bunu kim yidi, kim yidi, kim yidi.

- U ben yimedim, u dimiş ben çocugun adını goya gidesiyek sen yidin.

- Yimedim, yemin etmiş yimedine ayı.

Yidin yimedin dekene;

- Bunla hadi demiş sıçalım, oturalım tuvalete hangımızın bokunda ya çıkasa dimiş, u yedi dimiş.

Oturmuşla bunla, garşılıklı tuvalete oturmuşla. Oturukana;

- Benim dimiş çok uykum geldi dimiş tilki. Sen de uyusen ya dimiş.

U da uyumuş, u uyuyakene. Unun altından sürgeyi çıkarmış, gendi altına sürmüş, gendi altındekini unun altına sürmüş. Masal bu ya. Tilki, gurnaz tilki.

- Uyan bakem arkedeş.

- Uyanalım gari.

Bi uyanmış, ayının altında yalı bok, pislik. Tilkinin altında bi şey yok.

Aaah ah, avradını s….kdimin götü dimiş, yimedin işmedin, nerden buldun da sıştın bu boku dimiş.

Olmamış, bunla döğüşmüşle

-. Borda olmaz dimiş tilki.

- Nerde olu?

- Ben bi tokuş alcen, sen de bi zırı alcesin dimiş, guyunun dibine incezi guyunun dibinde döğüşcez dimiş.

İnmişle guyunun dibine, e tilkinin elinde tokuş, şu gada odun. Ayının elinde gocaaa zırık. E ayı nerden kıpırasın sıra. Basmış ayıya zırı tilki. Şey tokuşu. Basmış tokuşu, oda öldürmüş ayıyı. Masal da burda bitti.
[İnsan Yiyen Oğlan]
(Ege Bölgesi, Muğla)

Bi evde bi oğlan çocuğu varmış. Bi de gız varmış. Gız dışarıdan gelirmiş. O evde oğlanın insan yediğini bilmiyomuş.

 Gız çocuğu, oğlanın nenesine: 

—Sen, beni buraya sakla demiş.

Nene:

—Yavrum gelme, benim oğlan insan yer, demiş.

—Nene sen beni sakla bi kere, demiş. 

Nene saklamış gız çocuğunu. Oğlan gelmiş.

Oğlan:

— Nene nene, demiş. 

—Çocuğum bişe yok demiş, nenesi oğlana.

—Hayır. Var, demiş. 

O gızın kokusunu almış. Oğlan bir daha gelmiş.

—Nene, insan kokuyo, demiş.

Nene:

—Dişinin arasına bi bak, demiş. 

 Oğlanın dişinin arasından bir et parçası çıkmış.

Gız, neneye demiş ki: 

— Neneciğim, benim tuvaletim var.

—Hayır, göndermem, demiş.

Gız:

—Ne olursun gönder. Sen bana güvenmiyorsan belime ip bağla, demiş.  

Nenesi beline ip bağlayıp göndermiş.Gız belindeki ipi  çözmüş.Goca garı ipe asılmış, bakmış gız gelmiyor.  

Bu sefer oğluna:

— Koş oğlum koş, demiş. 

Nene demiş:

—Gızım nerdesin gızım? 

Nene gide gide gızı görmüş. 

Nene demiş:

—Gızım çaydan nasıl geçtin?

— Çaydan atladım da geçtim, demiş. 

Gız çocuğu bu sefer gide gide un değirmenine gelmiş. 

Nene demiş: 

—Gızım bu değirmenden nasıl geçtin sen? 

— Ortasına basdım geçtim, demiş. 

Değirmene basınca goca garı ölmüş. Gız çocuğu goca garıdan kurtulmuş.
Gıllı Gudduz
(Doğu Anadolu Bölgesi, Erzurum)

KILLI GUDDUZ

Bir varmış, bir yokmuş… Köyün birinde bir nene yaşarmış, bir de ineği varmış. Bu ineğin sütünü sağarmış, ondan yoğurt yaparmış, bununla geçimini sağlarmış. Bir gün yine sütünü sağmış, kedi gelmiş, sütü içmiş, kaçmış. Nene tekrar geliyo, bakıyo, süt yok. Tekrar sağıyo, bakıyo,yine yok süt. Bir iki derken,

— Ben saklanayım, bakayım benim sütümü kim içiyor?

Bir bakıyor kedi içiyo. Kaçarken bunu yakalıyor. Yakalıyo ve kuyruğunu kesiyor. Bu sefer kedi başlıyo ağlamaya,

— Nene ne olur bana kuyruğumu ver, ben köye gidersem bana kuyruksuz derler, yani kıllı gudduz derler.

Başlıyor ağlamaya.

—Yok, diyor nene.

—Git, benim sütümü getir, ben de sana kuyruğunu vereyim.

Kedi de gidiyor ineğin yanına.

—İnek, inek, ne olur bana süt ver, götüreyim, neneye vereyim, nene de bana kuyruğumu versin, ben de köye giderken bana gıllı gudduz demesinler.

İnek de diyor ki.

—Yok… Bana ot getir, ben de sana süt vereyim.

Gidiyo otun yanına, çayıra gidiyor. Diyor,

—Nolur bana ot verin.

—Yok, diyor, köyün güzel kızları gelip burda oynarsa ben de size ot veririm.

—Tamam, diyor.

Gidiyor, kızlara yalvarıyor, kızların gönüllerini alıyor. Sonunda geliyor kızlar oynamaya, çayırlıkta oynamaya. Sonra otları alıyo ordan, götürüyo ineğe veriyo. İnek de ona süt veriyo. Sütü götürüyo, neneye veriyo, nene de ona kuyruğunu veriyo. Köye giderken de artık kimse ona bir şey demiyor. Kıllı gudduz artık demiyolar. Artık normal kedi oluyor. Çünkü kuyruğunu da takıyorlar…
Kambur Adam
(Doğu Anadolu Bölgesi, Erzurum)

KAMBUR ADAM

Zamanın birinde, eskiden şehirden köye giderlermiş. Uzun yolculuk olduğu için yürüyerek giderlermiş. Atları yokmuş, kimisinin varmış. Ama vakit de geç olduğu için eşyaları da varmış. Yorulmuş. Demiş:

—Ben gideyim, şu değirmende dinleneyim, geceyi orda geçireyim. Sabahleyin de kalkar köye giderim, demiş.

Gece yatmış. Sonra bir sesler duymuş, müzik sesleri… Oynuyolamış. Orda da:

—Bugün Pazar'dır, Pazar, diye halay çekip oynuyolamış.

Orda oynarken onlar da meğerse cinmiş. Ondan sonra cinlerin bir hocası varmış. Demiş ki:

—Hey, bura bir insanoğlu var.

Kokusunu almış. Aramışlar, bulmuşlar adamı. Getirmişler adamı. Adamında kamburu varmış sırtında. Demişler ki bu adama:

—Gel, demiş, sen de gel, oyuncaksın sen de bizimle. Yoksa sana ceza var.

Bu da mecbur kalmış oynamaya. O gün de pazarmış.

—Bugün Pazar’dır Pazar, diye oynuyorlarmış. Demişler:

—Sen iyi adamsın. Sana para verelim mi?

—Yok, demiş, benim paraya ihtiyacım yok. Benim sırtımdaki bu kamburu iyi eder misin? Keser misin? Demiş.

—Keseriz, demişler.

Bu adamın kamburunu kesmişler. Sabah olmuş, adam iyileşmiş. Evine gitmiş. Köyde de herkes onu tanırmış. Demişler ki:

—Senin kamburun vardı, ne yaptın kamburunu? Demiş:

—Değirmende kestiler.

—Nasıl oldu? Demişler.

— Böyle, böyle oldu, demiş, şarkı söylettirdiler bana, oynadık, öyle kestiler, demiş.

Orada başka kamburu olan bir adam varmış.

—Ben de giderim, demiş.

—Git, demiş, değirmen orda.

Adam gitmiş. Ama aradan iki gün falan geçmiş. O günde salıymış. Gece olmuş, orda yatmış adam. Tekrar cinlerin hocası demiş ki:

—Burada bir insanoğlu var.

Aramışlar, bulmuşlar, bir tane daha kamburlu adam. Demişler:

—Gel, sen de bizim oyuna katılacaksın, oyuncaksın.

Bu adamı da başlatmışlar oynatmaya. Cinler diyorlarmış ki:

—Bugün Salı’dır Salı….

Adam diyormuş:

—Bugün Pazar’dır Pazar…

Bu adam yanlış söylüyor. Neden yanlış söylüyo? Çünkü Pazar günü arkadaşı gitmiş, o Pazarda kalmış aklında, o “Pazar” diyormuş, cinler “Salı” diyomuş. Cinlerin hocası demiş ki:

—Bu adam kötü adam. Ne yapalım bu adamı?

Demişler ki:

—Geçenlerde kestiğimiz adamın kamburunu getirelim, bu adamın üstüne koyalım. Bu adam kötü adam, bizim dediğimizi yapmıyor.

Getirmişler bu kamburu, bu adamın üstüne koymuşlar kamburunu, iyice kambur olmuş. Adamı öyle köye göndermişler. Adam gitmiş köye. Demişler ki:

—Amca ne oldu? Demiş ki:

—Gittim değirmene kamburumu kestireyim, kamburun üstüne kambur koydular. Oldum ben de kamburlu…
[Gençlikte Mi Kocalıkta Mı?]
(Karadeniz Bölgesi, Artvin)

GENÇLİKTE Mİ KOCALIKTA MI

Ata dedemiz vardı. Ata dedemiz buralarda yatıyodu. Nereye gidiyoruz, ne yapıyoruz, etme eyleme. Ben de dedim ki, sana bir hikâye anlatayım, dedim. Dedim ki, bir adam akılli, adam köy ağasiymiş. Bu adam rüyasında diyordur  ki:

—Sana bir bela gelecek. Acaba gençlikte mi istersin, yaşlılıkta mı istersin?

Bir gün, iki gün, üç gün derken bunu sevdiği kişilere soruyor:

—Acaba ben ne yapayim bu duruma karşı?

Demişler ki, akıl vermişler:

—Ne gelirse gençlikte gelsin, yaşlılıkta çare edemezsin, ama gençlikte olur.

Bu bunu diyor, karar veriyor.

—Ya Rabbi, bana ne gelirse gençlikte gelsin, yaşlılıkta ben böyle şeyi çekemem, diyor.

Bakıyor ki hayvanları ölüyor, ondan sonra işlerinden zarar çekiyor. Bilmem derken çok büyük zararlar çekince artık utanıyor milletten, şeyden. Diyor ki,

—Ben çoluğu çocuğu toplayim, diyarı değiştireyim, memleket değiştireyim, diyor.

Alıyor karısını, iki çocuk, bi de kendisi, dört kişi. Yola revan oluyolar. Gidiyolar ki bir ırmaği geçmek icap ediyor. Şindi kariyi şeyde bırakıyor. Şimdi iki çocuğuni birini bi koluna alıyor, birini öbür koluna alıyor. Suyun ortasına gidiyor ki karısının fizan figanını duyuyor. Bir kafasını çeviriyor ki haramiler gelmişler, garıyı gaçırıyolar. Allahım orda çocukları unutuyo, suya düşürüyor. Ne karıya ulaşabiliyor ne çocuklara ulaşabiliyor. Ağlaya sızlaya çaresiz gidiyor bir şehre çıkıyor.

Fakat tesadüf o  ki orda da padişahı seçiyorlar. Padişah seçiyorlar talih kuşuynan. Padişah seçiyorlar. Bu da o kadar milletin içinde gediyor dikiliyor, geçiyor kenara. Bakıyor ki, ne var ne var, nedir, nasıl yapıyorlar, ne oluyor? O talih kuşu dolanıyor gidiyor bu adamın başına oturuyor Adam köşede izlerken saldıkları talih kuşu adamın başına konuyor. Ya bundan kral olmaz, diyorlar. Bi daha açalım. Bi daha şey yapıyorlar. Gena dolaşiyor dolaşiyor, gena adamın üzerine konuyor.

—Ya bu ne iştir. Üçüncüyü yapalım.

Adamı saklıyorlar. Kuş konmuyor bir yere. Meydana çıkınca gene onun kafasına oturuyor. Bunda bir hikmet vardır diye diyolar ki:

— Tamam, padişah da sensin. Bu şehri sen idare edicen.

Bu da kabul etmiş, oturmuş. Ama gari yok, kayıp. Çocuklar suya getti, onlar kayıp. Neyse birgün bakıyor ki şikayetçiler geliyorlar. Geliyorlar, nedir…Haramiler karıyı almışlar bölüşemiyorlar. Biri der ben alcam, öbürü der ben alcam. Bu padişaha lüzum ediyor şey olduğu için. Ha diyor oradan, bu sefer ne yapıp edip karıyı ellerinden alıyor, yani kendi karısını ellerinden alıyor. Ondan sonra garıya gavuşuyor. Bakıyor ki araştırıyor, soruyor kimse değirmenci..

Değirmencinin meselesine sıra geliyor. Çocukları bir hark, su değirmenine kadar götürmüş. Orada değirmenci buluyor bunları. Bunlardan ne yapcam, böyle bir durum var, diye unu da padişaha sora sora padişah onu da buluyor. Bu kadar gün geçmiş, bu gada ömür geçmiş ama az da olsa şeyleri sarıyor. Artık çocukları da buluyor. Garısını daha evel buldu. Artık yeniden huzurlu bir yıllar geçirmeye başlıyor.
Çakal
(Ege Bölgesi, Muğla)

Şindi bi çakal garnı acıkmış, gidiyomuş. Demiş gi, önden bi goyun gelmiş.

- Goyun, goyun demiş ben seni yiycem demiş. Goyun demiş:

- Benim kınam va. Ha ben demiş kınam va, oyunum va demiş çakala.

- Görem demiş oyluna.

Goyun geçiyo çakalın önune iki ara zıplıyo. Uş ara zıplıyo. Öle öle gurtuluyo, gaçiyo. Yinmekten gurtuluyo, gaçiyo tekrar. Bi da yürurke, bi da dana gelmiş, sığır yani.

- Dana demiş, ben seni yiycem demiş.

- Beni demiş kınam va demiş.

- Bakim kınan nerde demiş.

- Geç arkama demiş.

Çakalın yuzune afedersin bi pisliyo. Ondan da gaçip gurtuluyo netice. Önune bi geçi gelmiş. O geçiye demiş:

- Ben seni yiycem demiş.

Aç hayvan ne yapsın? Ölcek gari.

- Benim demiş duğmelerim var demiş.

- Bakem demiş.

- Arkama geş demiş.

Nese, çakal arkasına geçince başlıyo bu, ora bura şe etmiye tabi. Keçinin afedersiz pislik, boku böle topan topan*. Keçi de gaçıp gurtuluyo. Ordan önünden bir tay geliyo. Hayvan yani, at yavrusu. Tayı diyo ki:

- Ben seni yiycem diyoru.

- Nası yiycen sen beni? diyoru. Benim çiftem var diyoru.

- Bakam çiftene.

-Geç arkama diyoru.

Bi dene vuruyoru çakala. Haydi bakalım derenin içine. Derenin içine gidince çakalın aklı başına geliyo. Diyo ki, kendi kendine soruyo gari. Elini yuzunü yıkamış.

- Ule, demiş. Bi goyun buldun demiş. Ye doydun demiş. Ne apcan bilmem ne kınayı, şeyi, oyunu demiş. Ondan sora, demiş, bi şe geldi, dana geldi. Napcan? demiş kınayı. Düğün mü edcen? demiş. Gendi gendine sölüyo. Ondan sora, önunden bi geçi geldi. Geçiyi yi de geçiver diyo. Kendi kendine soruyo. Düğme alıyık da diyoru, yakaya mı dakcan? diyoru. Efendim en son diyoru, bi tay geldi ordan. Ye de kayı ver diyoru kendi kendine. Yani çifteyi alıpda dağya ava mı gidiyodun?

Kendi kendine sorne soruyo bunu tabi. O orda kalmış, gitmiş gari.


*topan: Topak
[Tilki ve Yılan]
(Ege Bölgesi, Muğla)

Şindi tilkinen yılan arkıdaş olmuş. Bi bağa girmişler. Bağda yemişle, yemişle. Goymuşlar, kakmış yola devam etmişler. Giderke bi deriye rastlamışlar. Dere de çay dorupduru. Çay, çay beriden öte çay varmış.

- E hindi ne hal na geçelim? Dikli demiş ki:

- Benim boynuma dolan. Dolan boynuma.

Dolanmış. Tilki vurmuş çaya. Giderke;

- Çayın ortasında dur bakalım demiş yılan. Ben, seni sokup öldürücen.

- Ule, arkıdaş ben bu kadar arkıdeşlik yaptık. Böle olur mu? Arkıdeşlik yapdık bunca zamandan beri. Yapma mapma.

- Ya öldürcem demiş.

- Tamam öldür, emme ben kınalı gözlerinden öpücem senin.

- Buyur demiş.

Yılan boynunu uzatıvermiş, öle kıtırt, kellesini kırmış. Atmış. Ora geşmiş, ötegiye. Çaydan ötegiy geşmiş. Eri böle arkıdaş istemem. Ben böle arkıdaş isterim demiş, ölüsünü uzatmış.
[Keloğlan]
(Ege Bölgesi, Muğla)

Keloğlanın bubası çifte gitmiş. Çifte gidince keloğlan da yimek götürünce tarlanın başına varınca dimiş ki:

- Baba ben demiş, nerden geliyin? demiş.

- Olum demiş, tarlamızın gıyından gıyından gel demiş çocuğa babası.

Çocuk gari yemen gıyından gıyından yimiye başlamış. Ertesi gün, gine gitmiş tarlanın başına. Gine gelmiş. Adam çif sürüpdurumuş. Olan yine barmış:

- Baba nerden geliyin? demiş.

- Olum, tarlamızın orta orta yerinden gel, demiş. Gıyından gel desem, yemeğen gıyından yedin  demiş. Bu yol ortasından gel, demiş.

Ortasından gel diyince, çocuk da başlamış ortasından yemiye. Ortasından yemiş o gün. Ertesi gün, bunun bubası gine gitmiş çifte. Çifte gidince demiş ki:

- Buba buba tarlanın neresinden geliyin? demiş.

- Olum, demiş, neresinden gelirsen gel. Bana sorma gayri, demiş.

Zaten yimek galmamış. Yimek galmayınca gadar, bu bir yağmur yağmış. Yağmış yağmur. Yağınca, çocuk mantarın içine girmiş. Mantarın içine girince gadar da babası da yağmır yağdı diye öküzleri çifte goymuş. Çifte goyunca, vamış efendimecazım, o çocu öküzler yemiş.

- Olum, kelolan, olum kelolan demiye başlamış bubası.

Halbüsi ki, o mantarın içinde çocu. Öküz yimiş. O ya öküzün garnında;

- Baba diye, öküzün garnında gari demiş, çocu demiş.

Öküzün garnından demiş.

- Öküzü mü kessem.

Anlamış gari ses gelince öküzün garnından. Öküzü tutmuş adam, bıçan altına yatırmış kesiyin diye. Kesiyin diye yatırmış. Kesiyin diye yatırınca, kesmiş herhal. Kesmiş, çıkmış. Onan sora, gitmiş çocuk. Bi tane gaçiyoru. İneg içiyoru, suya gaçiyoru suya gaçinca, ondan soracazım, yandı, bitti demiş. Kül oldu demiş.

-İneg de nere gitti? demiş. Öküz de nere gitti? demiş. Benim kelolan gine gitmiş.

- Baba bordayım diye gine bi yerde bağırmış. Aram gine bi yerde bağırınca;

- Bu nere gitti, bu nere gitti? Gari bubası

- İne işdi. Dağa düşdü demiş. Yandı, bitti kül oldu, demiş. Kelolan öle demiş.

Çocuk, yanmış, bitmiş, kül olmuş.
[Tembel]
(Ege Bölgesi, Muğla)

Bi dene denbel varımış Köyün denbeli. Çalışmazımış. Bu güne orda yarına orda gidiyo gonu gomşunun evinde yemek yiyo. Ertesi günü başka yerde yiyo yemeği. Çalışmazımış o. Bi gün birinin yanına gidiyoru. Orda yeyoru. Köylü de bıkmış bu denbelden. Âlem çalışıyoru çalışıyoru. O gadan canı çıkıyoru. Garnını zor doyuruyoru. O çalışmayoru bu gün benim evde yeyoru. Ertesi gün başkasının evinde. Öle yaşıyoru. O zaman padişah va ya. Padişaha demişler:

- Padişahım! Bizim köyde bi denbel var. Hiş çalışmayo bizim çalışdığımızı yeyo bu. Bi gün orda. Bi gün burada. Bunun bi çaresi vasa bak demiş. Biz bu denbeli mi beslepdurcez demiş.

- E tamam demiş padişah.

Şimdi cebinin birine daş doldurmuş. Birine de bi cep altın doldurmuş. Onu zebeblendiren demiş.

- Denbele gel baken demiş. Beni takip et.

Uzun bi yol varımış. Yani devamlı bi yol. Yola çıkmışla.

- Beni takip et demiş. Ben arkama ne atdıysam alıcesin demiş denbele.

- Tamam.

İlk önce daşları atmış padişah. Bi atıyoru yere. Denbel bi goşuyo ki daş. Almeyo. Acık gidiyo bi daha atıyo padişah daşı. Denbel bi goşuyo gene daş. Almeyo. Acık gitmiş bi daha.

- Aaa bu benlen eğlenipduru. Bi daha bakman zaten.

Padişah şimdi altın atmaya başlayoru. Öte başa yolun öyesine çıkıncaya gadan bi cep altını atmış.

- Topladın mı attıkla mı demiş?

-- Ya bi sefer baktım da üçüncüsünde daş çıkınca bi daha bakmadım.

- Hay Allah cezanı vemesin demiş. Len ben bi cep altın attım ya.

- Evelde daş atıvarısın bene eğleniyo deye ben de bakmadım bi daha.

-Hadi bunu da gaybetti ya sana başka türlü avanta verem ben demiş.

- Nolcek?

- Hadi ge bakam benim ardıma demiş.

Gemiş, mazayı aşmış. Altın yığılıpduruymuş böle. Bi tene de kürek daylışmış.

- Ta küreği alcesin. Bu altına bi furcesin küre. Bi kaldırcesin ne gadan durdurabilirsen küreğinin üstünde. Senin olcek. Alıp gidicesin demiş.

Tak hani gonu gomşuyu rahatsız etmesin. Onnan zebeblensin. Küreği gapmış eline gözü altında. Hölebi furmuş küreği. Bi kaldırmışımış. Bi tekce altın duragalmış. Denbel heycanla küreği ters vurmuş. O bi deneyi neden demiş onu da attırıvemiş. Onda da gaybetmiş denbel. Gene olmamış.

- Len bi dene daha tölarans tanıyen de demiş padişah. Olduysa oldu olmadıysa olmasın demiş.

- Ee nolcek?

- Hadi düş bakem.

Çarşının bi ucuna gelmişle. Goca çarşı gari. Dükkân, maza hep dolup duruymuş. Bi de höle yumruk gibi daş vemiş padişah yuvarlak.

- Bu daşı alcesin demiş padişah bu başdan bi atıcesin demiş. Ne gada ileri düşüttürebilisen demiş. Düşdüğü yerden senden tarafda ki mazala, dükkânla hep senin olcek demiş.

- Bu sefer oldu garanti gari.

Daşı almış eline.

- Deee demiş öte başta ki goca mazayı yakalattırısam yete bene demiş.

Elini höle güzelce sallamış da bi fırlatmış daşı. Fark etmemiş önündeki mermer daşı. Önünde bi mermer dikme varımış. Daşı bi atmış. Daş dikemiye bi tosmuş da geri bi galgımış. Trank denbelin kafaya. Züp gitmiş denbel. Hiç Allah dememiş. Padişah gömün gelin bunu demiş. Köylü de gurtulmuş. Padişahta gurtulmuş.
HASSO’YUNAN GASSO MASALI
(İç Anadolu Bölgesi, Yozgat)

Bir var ımış bir yoğ umuş. Allah’an gulu dağdan daşdan çoğ umuş. Bir Hasso var ımış bi de Gasso var ımış. Hasso, demiş:

—Ne diyon Gasso.

-anaları ölmüş ümüş-

—Ben çoban durmuya gidiyom. O da deliyimiş oğlan. Bu getmiş, çoban durmuş. Bu deli oğlan gapıyı peceyi yuklenmiş, doğru gardaşının yanına:

—Hasso, demiş.

—Ne diyon Gasso, demiş.

—Gapıyı pencereyi aldım, geldim.

—Gapıya penceriye mıhât ol*, dedi ya.

— Davarları niye gudüyon? Ecik hah*topla. Hasso! demiş.

—Gut de ben ecik koyden hah toplayım, demiş.

O gedinci denize alayını sürüyo. Davarı öldürüyo, tek geçi galıyo. Dala çıhıyo, furc*atıyo. Atıncı “Bah, bana furc gomazsanız sizin hepinizi denize dokerim” diyo. Geçinin buynuzunda bi dene galıyo. Alayını sürüyo, o bi geçi galıyo. Geliyo ki ahıllı. Gardaşı, “davarı n’itdin?” diyo. Böyle böyle etdim. Onlar bana furc gomadı, ben de onları kahdım, diyo. Bu deliyi alıyo, geliyo. Ondan sona bunlar bi hamama giriyolar. Hamamda bi ayna dahılı.

—Hasso, diyo.

—Ne diyon, diyo.

—Bi tıraş olah bi de yıhanah da öyle gidek, diyo.

Bunlar yıhanıyo, tıraş oluyo. Bi deyna*var, omzuna alıyo ki… Eh gali! “Hasso!” diyo “Sana vuracah, geri çekil!” diyo. “O bana vurmadan ben ona vuruyum,” diyo. Aynayı nası vuruyosa çıngı çıngı ediyo. “Sizi gadıya gotürecam. Paramı verin” diyo. “Paramız yoh” diyo.

—Gadıya gotürürüm!

—Gotür bizi gaddır efendiye, diyo.

Bunlar yola düşüyolar, gidiyolar, bi adama ırast geliyolar. “Neriye’diyonuz, arhadaş?” diyo.

—Yav, diyo. Hamamda çimdiler, aynayı gırdılar. Paramı da vermiyolar, diyo. Bunları gadıya gotürüyom, diyo.

Evel gadı derler imiş. O da mızıhacıyımış. Ben de sizinen giderim, diyo. Gıv gıv gıv… O da gıvgıv çalıyo. Bunlar giderken birine daha ırast geliyo. “Neriye’diyonuz, arhadaş?” diyo. “Valla” diyo. “Bunlar hamamda çimdiler, aynayı gırdılar, bunları ben gadıya gotürüyom” diyo. Gotür bizi gaddır efendiye, diyo. Mızıhacı başlıyo. Gıv gıv gıv … Varıyolar, gadının gapısına dayanıyolar. Gadı bunların ifadesini alıyo. Diyo ki:

—Niye gırdınız?

—Valla gaddır efendi, verdik verdik almadı, verdik verdik almadı.

—Bi de benim yanımda verin, diyo. Senem Senem Gul Senem, Gurcü dili bil nenem. Başka bi şey demiyolar.

-Ben türkü isdemiyom. Ben paramı isdiyom, gaddır efendi, diyo. Mızıhacı başlıyo...Gıv gıv gıv… Öteki de gafasından kulahını çıharıyo. Dum dum dum… Gadı diyo ki:

—Bu hava eyiyimiş. Hadi gidin, diyo. Bunları savh ediyo.


*mıhat ol: Mukayyet ol

*hah: Çobanların koyunları gütmelerine karşılık olarak köyden topladıkları buğday

*furc: Söğüt ağacının tomurcuğu. Palamut meyvesine de bu ad verilir ve köyde yenir.

*deyna: Değnek