Aşağı Dünya
(Ege Bölgesi, Kütahya)

[AŞAĞI DÜNYA]

Ülkenin birinde üç oğlu olan bir adam varmış. Bu adamın çok büyük ve güzel bir elma ağacı varmış. Bu ağaca bir dev dadanmış. Dev her gün gelip elmalardan alıp gidiyormuş. Adam büyük oğlunun ağacını beklemesini istemiş. Büyük oğlan ağacın yanına oturup beklemeye başlamış. Dev dağdan köpüre köpüre gelmiş. Elmalardan alıp gitmiş fakat oğul korkusundan ses çıkaramamış. Adam bunun üzerine ortanca oğlunu dikmiş ağacın yanına. Dev yine gelip elmalardan almış, ortanca oğul da buna engel olamamış. Bunun üzerine küçük oğlan göreve talip olmuş. Babası olmaz dediyse de silahı alıp ağacın yanına varmış, ağaca çıkıp beklemeye başlamış. Dev gelmiş ve elmalara uzanmış. Tam bu sırada küçük oğul kızılcık ağacından yapılmış silahını çıkarıp deve ateş etmiş. Dev, küçük oğlana dönerek:

 — Erkeksen bir daha ateş et, demiş. Oğlan ise:

 — Ben anamdan bir kez doğdum sadece bir kez ateş ederim, demiş. Dev ardını dönüp kanını akıta akıta gitmiş. Küçük oğul eve dönmüş ve durumu babasına anlatmış. Babası:

 — Ağabeylerin vuramadı sen mi vuracaksın, deyip gülmüş. Ertesi gün tarlaya gitmişler. Gerçekten de her yerde kan izleri varmış. Bu kan izlerinden devin izini sürmeye karar vermişler. Gide gide yassı bir taşa varmışlar. Taşı kaldırıp bakınca altında başka bir dünya olduğunu görmüşler. Geri dönüp kırk köyün kırk urganını toplayıp uç uca bağlamışlar. Büyük oğlanı belinden bağlayıp sarkıtmışlar aşağıya. Susadım dedikçe aşağı, yandım dedikçe yukarı çekmişler oğlanı. Susadım yandım derken oğlan tamamen yukarı çıkmış. Ortanca oğlanı bağlamışlar bu sefer. Susadım yandım derken ortanca oğlanı da tamamen yukarı çekmişler. Sıra küçüğe gelmiş. Onu da bağlayıp sallamışlar aşağı. Susadım yandım derken küçük oğlan inmiş aşağı dünyaya. İner inmez bir yaşlı kadın görmüş. Kadının elinde bir tas su. Oğlan:

 — Teyze bana bir yudum su versene, yandım ben, demiş. Kadın su vermemiş. Oğlan bir daha istemiş kadın yine vermemiş. Sonunda kadın:

 — Oğlum bizim sularımız kanlıdır sen içmezsin, demiş. Oğlan:

 — Olsun teyze ben içerim, demiş. Teyze:

 — Oğlum bizim sular çöplüdür, demiş. Oğlan:

 — Olsun teyze ben onu süzerim, demiş. Teyze en sonunda vermek istemeyişinin sebebini açıklamış:

 — Oğlum biz bu bir tas suyu almak için dünya güzeli bir kız veriyoruz, demiş. Oğlan:

 — Kime veriyorsunuz, demiş. Teyze:

  — Bizim suyumuzun önünde yatan bir dev var ona veriyoruz. O, bütün suyu kendi karnına akıtıyor. Bize de dünya güzeli bir kız karşılığında bir tas su veriyor, demiş.  Oğlan devin yerini teyzeden öğrenmiş. Devin olduğu yere varınca bir sürü dünya güzel kızın devin yanında olduğunu görmüş. Hemen geri dönüp aşağı dünyadaki köylülere:

— Hemen bana üç tane güzel kız getirin, demiş. Köylüler kızları bulup küçük oğlana vermişler. Oğlan, kızları oynata oynata devin olduğu yere varmış. Dev gelenleri görünce sevinip onlara doğru yürümeye başlamış. İyice birbirlerine yaklaşınca oğlan kızılcık silahını çıkarıp daha önce vurduğu yere bir daha ateş etmiş. Dev buna dayanamayarak düşüp ölmüş. Devden o kadar çok kan akmış ki aşağı dünyadaki köyü sel almış. Köylüler bu iyilik karşısında:

— Dile bizden ne dilersen demişler. O da:

— İkisi ağabeylerim için birisi benim için üç tane dünya güzeli kız, demiş. Köylüler bunu kabul etmişler. Kendisine verilen kızın fındıkkabuğundan bir arabası da varmış. Yukarıya çıkmak için ipi atın diye bağırmış. Önce kızları sırayla göndermiş. Bu büyük ağabeyimin, bu küçük ağabeyimin bu da benim diyerek. Ama ipi bir daha aşağı atmamışlar. Bağırsa da kimse ona kulak vermemiş. O da yakınlarında bulunan bir kavak ağacının gölgesine yatmış.  Yaslandığı ağacın üstündeki şahin yavrularının bir yılan tarafından yenmek üzere olduğunu görmüş. Hemen kalkıp yılanı silahıyla vurmuş. Bu sırada yavruların annesi, oğlanın yavrularını öldüreceğini düşünüp ona saldırmış. Ama yavrular durumu annelerine anlatmışlar. Bunun üzerine şahin oğlana:

— Dile benden ne dilersen, demiş. Oğlan da:

— Beni yukarı dünyaya çıkar, demiş. O da:

— Kırk okka manda eti ile kırk teneke su getir, demiş. Oğlan kuşun istediklerini köylülerden almış. Kuşun isteği üzerine suları bir kanadına etleri bir kanadına bağlamış. Oğlan kuşun sırtına oturmuş. Kuş:

— Ağzıma gırk dedikçe et, cırk dedikçe su ver, demiş.  Gırk cırk gırk cırk tam yukarı dünyaya vardıklarında et bitmiş. Et bittiği için oğlan baldırından kesip kuşa vermiş. Kuş verilen etin insan eti olduğunu anlamış. Oğlanın baldır etini dilinin altına saklamış. Yukarı dünyaya ulaşmışlar. Kuş:

— Hadi evine git, demiş. Oğlan ise:

— Önce sen git demiş. Küçük bir inatlaşmadan sonra oğlan önce gitmeye karar vermiş. Fakat topallayarak yürüyormuş. Kuş neden topalladığını sormuş.  O da durumu anlatmış. Kuş bunun üzerine dilinin altındaki eti çıkarıp oğlanın baldırına yapıştırmış. Oğlan koşa koşa eve gelmiş. Kızlar evdeymiş ama hangisinin kendisininki olduğunu belleyememiş. Bunun üzerine fındıkkabuğundan arabası olan hanginiz demiş. Fındıkkabuğundan arabası olan kız öne çıkmış ve ikisi evlenmişler. Kırk gün kırk gece düğün yapıp, ömürlerinin sonuna kadar mutlu bir hayat sürmüşler.

(KK: Basri Gökçe, Simav/ Kütahya, 1941 doğumlu, ilkokul mezunu, çiftçilik yapar, Büyüklerinden dinlemiş)