Kara El Masalı
(İç Anadolu Bölgesi, Niğde)

KARAEL MASALI

 

Bir varmış bir yohmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde ben dedemin beşiğini tıngır mıngır sallarken… Vaktiynen adamın biri eşeğine binmiş tarlasının yolunu tutmuş. Yolda giderken haliynen bu tarlalarda zerzevat ekiliymiş. Eşek nasıl olduysa lahana ekili olan tarlaya girip yimiş. Sâbı* onu durdurmaya çalıştıysa da kâr itmemiş ve o anda lahananın içinden koskocaman bir cin çıkmış. Cin:

- Beni uykumdan uyandıran kim?, diye kükremiş. Adam, hecandan karşısında koskocaman cini görünce korkusundan ölecek gibi olmuş. Kekeleyerek:

- Aman!!! Cin istemeyerek oldu hem benim gabâtim yoh. Bütün suç eşeğin, dimiş. Cin:

- Ben anlamam bunun bedelini ödeyeceksin.

Adam:

- İyi amma ben sana ne verebilirim ki?  Hem ben çok fakirim, malım mülküm yok, dimiş.

Cin:

- O zaman sen bana oğlun varsa getir yanımda uşak olarak çalıştıracam. 

Adam:

- Ama benim oğlum yok ki.

Cin:

- Öyleyse bana kızın varsa getir.

Adam:

- Benim üç tane kızım var.

Cin:

- Onlardan en büyüğünü en kısa zamanda getir, getirmezsen garışmam, diye bağırmış, kükremiş.

Adam çaresiz köyün yolunu eşeğiyle birlikte tutmuş. Gızını yanına çağırdarak:

- Ey gızım, güzel gızım bugün tarlaya giderken eşeğimiz bi tarlaya girdi ve bi lahanayı yirken içinden cin çıktı ve bana, seni ona götürmemi emretti. Sen ne dersin güzel gızım?, dimiş.

Kız:

- Can babam, güzel babam ne deyim canım babam? Elden çare gelir mi hiç? Var beni ona teslim et.

Ve öte gün adam gızıynan o lahana tarlasına gitmişler. O lahanaya dokunup cini çağırmışlar: 

- Ey cin kızımı getirdim çıksana, demiş. Cin tekrar kükreyerek lahananın içinden çıkmış:

- Demek gızını getirdin. Sen var git yoluna, diyerek kızı alıp lahananın içine; yer altına girmişler. Cin buna demiş ki:

- Burada iki tane kara el (var) senin her istediğini yerine getirecek, ne istersen: yiyecek, içecek her şey getirecek; fakat burada kırk tane kapı var otuz dokuzunu açacaksın kırkıncı odaya gitmeyeceksin, açmayacaksın sakına!!!, demiş. Kız, otuz dokuz kapıyı teker teker açmış her birine bakmış, gezmiş. Her çeşit, her istediği şeyler varmış; fakat bunun içine bir sabırsızlık, bir merak dayanamamış, 'kırkıncı kapıda acaba kırkıncı odada ne var" diye merak etmiş. Gidip gidip geliyormuş en sonunda açmış açar açmaz  o anda iki tane kara el bunu odanın içine bir anda çekivermiş hemen, (kapı) tekrar kapanmış.

Aradan biraz zaman geçmiş. Tekrar lahana tarlasından geçerkene adam demiş ki:

- Dur bakıyım benim kızdan ne haber var. Bi cine sorayım, demiş. Lahanaya dokunmuş dokunduğu anda tekrar cin kükreyerek çıkmış. Adam:

- Ey cin benim kızdan ne haber? Benim kız napıyor, nasıl iyi mi?, demiş. Cin cevap vermiş:

- Senin kız çok iyi, öbür kardeşini istiyor onu getir, demiş. Adam:

- Peki, tamam, demiş. Eve dönmüş. Ortanca kızına: 

- Ablan çok iyi, seni istiyormuş, demiş. Hazırlanmış kız. Tekrar lahana tarlasına gelip cine teslim etmiş. Cin onu da almış lahananın içindeki saraya girmişler ve aynı sözleri ona da tekrarlamış: 

- Burada kırk tane kapı  var. Otuz dokuzunu açacaksın, kırkıncıya dokunmayacaksın. İki tane kara el her işini, her vazifeni, her dilediğini yerine getirecek, demiş.

- Peki, tamam, demiş kız. Hiç görünmeyen iki tane kara el her istediğini, her çeşit yiyeceğini, her şeyini temin ediyormuş. Her istediğini yerine getiriyormuş. Odalara girmiş otuz dokuz odanın kapısını açmış, gezmiş, görmüş. Merahından. Her şeyler varmış, her istedikleri; fakat aynı durum bunun başına da gelmiş. Ablası gibi merahından, sabırsızlığından "acaba kırkıncı kapıda ne var" diye merak ediyormuş. Aradan beş altı gün geçmesine rağmen, dayanamamış bu da kırkıncı kapıyı açsa ki bahsa iki tane kara el bunu içeri çekmiş ve o anda tekrar kapanmış kapı.

Aradan zaman geçti diye adam:

- Benim iki gızdan hiç haber yok. Bi merak ettim bi sorayım cine tarlaya gidiyim, lahana tarlasına, der ve lahana tarlasının yolunu tutar eşeğiyle. Varınca lahananın içindeki cini çağırır, cin çıkar. Adam:

- Ey cin benim kızlardan ne haber nasıl durumları, iyiler mi?, der. Cin de cevap verir:

- Her ikisi de çok iyi. En küçüklerini istiyorlar. Ablaları rahatlar, der. Adam:

- Peki o zaman, der. Köyün yolunu tutar eşeğiyle. Bu defa adam küçük kızına der:

- Ey gızım, güzel gızım ablaların çok rahatmış, seni istiyorlar, der.

- Peki babacım, der hazırlanır kız. Lahana tarlasına giderler ve cine adam en küçük kızını da teslim eder; ama bu kız çok akıllı, çok zekiymiş, ablaları gibi değilmiş. Cin bu defa bunu da alır aşağıya yer altına indirir. Ona da aynı sözleri tekrar eder: 

- İki tane kara el her istediğini yerine getirecek. Kırk tane oda var. Otuz dokuzunu açacaksın kırkıncı kapıya sakına sakın odanın kapısına dokunmayacaksın, der.

-Peki, der kız. Oradan cin ayrılır. Kız yer içer kara el her istediğini yerine getirir.

Aradan baya uzun zaman geçer ki kız bütün odaları gezer. Kırkıncı odaya gelince cinin sözleri aklına gelir kapının eşiğinde. Varır odanın kapısına. Tekrar geri döner.

- Aman!!! Boş ver napacağım, ne gerek var, diye açmak istemez.

Aradan baya zaman geçer, tekrar gider gene kapıya, açmak istemez, tekrar döner ve en nihayet bu sabrını, bu merakını giderir. Oturur eline bir iş alır, onunla oyalanır. Aradan baya vakit geçmiş olur.

Bir gün akşam kara el yerine güzel, yakışıklı bir prens çıkar.

- Ey güzel kız dile benden ne dilersen? 

Karşısında güzel prensi gören kız şaşırır kara el yerine. Der ki:

- Ben senden ne dileyim?, der. Prens:

- Sen sabır ve merakını giderip kırkıncı odanın kapısını açmadın ablaların gibi. Ben prensim, büyülenmiştim, karşıma beni seven, her şeyi merak etmeyen, sabırlı bir kızla karşılaşırsam büyü bozulacağı söylenmişti ve büyüm bozuldu. Benimle evlenir misin?, der. Kız da koskoca padişahın oğlu tabii reddeder mi? Hemen kabul eder evlenmeyi. Padişahın oğlu prens bunu alır saraya doğru yola düşerler. O anda ablalarını da unutmazlar kırkıncı odanın kapısını açarlar. Ablaları elleri kolları bağlı vaziyette, kurtarırlar. Onları da alırlar saraya giderler. Sarayda kırk gün kırk gece düğün yaparlar. Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine.

*sabı: Sahibi