Peterjasie Patriot #124
Wens ma was my sussie.
Lana vryf saggies oor die ronde magie. Amper tyd dat die baba kom dink ek, dis moeilik so teen die einde se kant. Sit of staan of lê, ongemak in elke beweging. Jy staan moeg op van min slaap en gaan slaap moeg van 'n rustelose dag. Die baba is groot het die dr gese, jy moet weer oor twee weke kom, dan kan ons weer oor 'n datum praat.
Ek kriewel, niemand het nog 'n babatee gereel nie. Dis winter een van die koudste winters in my heugenis en die tyd loop uit.
Sy is een van my pasella kinders. Die wie ek nie nodig gehad het om groot te maak nie.Ek moes haar nie dokter as sy siek was nie, was nie daar in haar moeilike tienderjare, met al sy deurmekaar emosies en hartseer nie. Haar eie ma was daar…………ek het net die meisiekind bygekry, so sonder dat ek daarvoor moes werk en opoffer.
Haar swangerskap is groot vreugde vir ons, die kleinste enetjie al vier jaar oud, ons mis 'n baba in die familie. Dan waag ek dit….. het iemand al 'n babatee gereel? Vra ek.
Dis eintlik 'n verassing vir my, sê sy. Het my broer se vrou of my ma nog nie gebel nie? Nee sê ek as ek my tong, wat ek vasgebyt het, uiteindelik laat los. Ek is jammer, het maar net gewonder, Marianne het ook al gevra…..
'n Dag later bel haar ma, oor en weer vra hoe dit gaan, dan reel sy die baba tee, daar is min tyd sê sy, volgende naweek is te gou en die een daarna gaan ons Groet die Grotman kyk. Ek het maande gelede al die kaartjies gekoop.
Die derde naweek van nou af word uiteindelik besluit, waar? Daar by jou, dis nader vir almal. My oë gly oor die beknopte sitkamertjie, hoeveel dames? Wil ek weet, so drieentwintig…………… Die manne sal bring en braai hou daar by Lana se huis.
Ek bel my meisiekind in Pretoria, die naweek van 15 Julie, kan jy dit maak? Stilte, ja, sal plan maak., Buks het 'n motorfiets rit aan, maar ek en die seuns sal vroeg kom. Wat bak ons? Weet ma ek het al 'n sak vol babaklere gekoop. Weet ma wat is nog nodig, dan kry ek dit.
Ek sluk, sy is nie 'n pasella kind nie, ek het haar gedra en getroos as sy siek was. Ek was daar toe sy haar eerste paar sykouse probeer het. Wankelrig op hoë hakskoene haar balans en waardigheid probeer behou het.Ek was daar met haar eerste liefdes teleurstelling.
Ek was daar toe ek meer as eenkeer jammer moes se oor misverstande en ongeduld aan my kant. Sy was daar toe ek haar nodig gehad het, sy was altyd daar, my enigste meisiekind.
Ons klets verder oor haar werk, die kinders. Dit gaan rof se sy, ek was alleen op kantoor. Een klerk het verlof, my baas is afsiek en die ander klerk het nie opgedaag nie.
Die verkeer was erg op pad huistoe. Ek hoor hoe moeg sy is, wens ek was daar om te help, lekker slaap, lief jou.
Ek staan vroeg op, maak skoon en bak ietsie vir die partyjie, soos altyd hou ek die pad dop, wag dat hulle moet kom. Bronkhorsspruit, kry ek die sms, nog so ander uur dan is sy hier….. ek wag.
Tienuur hou sy voor die deur stil. Koffie vra sy, ons doen dit soos altyd. Kuier lekker, opgewonde oor die baba wat kom Haar kinders is albei op hoërskool. So lus om weer 'n klein lyfie vas tehou, droom sy ons altwee se gedagtes.
Elfuur…… ma? waag sy dit, wie gaan die tafel dek? Die mense kom twaalfuur. Ek weet nie, sê ek . Niemand het niks gerëel nie. Ek het die koppies en koekvurkies en alles gewas. Koffie en tee alles is reg. Ek weet nie hoe hulle die plek wil opmaak nie.
Kom ons dek die tafel, hulle kan maar kom skuif as dit nodig is. Ons maak reg….eers die koekbordjies en dan die koppies. Sy praat met my en met haarself. Vier hande ons vat soos een.
Die gaste begin opdaag, ons ken nie regtig die mense nie. Ek mis Marianne hier langs my, glimlag as ek sien hoe sy 'n stil, eenkant vroutjie geselskap hou.
Lana se skoonsuster kom met ballonne en eetgoed. Koeke en alles wat lekker is. Almal dra aan. Ek geniet dit om te kyk wat elkeen bring en later om te sien wat elkeen opskep. Die soettand bring koeke en terte die wat nie van soetgoed hou nie bring vleisrolletjies en broodjies en elkeen eet min of meer wat hulle gebring het.
Strammerig is die geselskap, ons praat later oor ons kleinkinders, dit werk,. Ons is amper almal mas of oumas en elkeen het 'n storie om te vertel.
Waar is jou ma, hoor ek iemand vra. Sy het gebel, sy sal bietjie laat wees, het eers haar naels laat doen. Sy kom later en ons skink en eet koek en kuier.
Die geskenkies is 'n hele wasgoed mandjie vol, ons pak dit onder die tafel weg en kuier nog 'n rukkie.
Dan begin die dames groet. Lekker gekuier sê hulle, dit was goed om julle te ontmoet. Ons help die geskenkies in die kar pak. Die baie koek wat oor was.
Dan is ons twee weer alleen soos vanoggend.
Ek tap water in die opwasbak. Sy vra nie wie gaan was of afdroog nie. Warm, seepskuim, ek was. Sy hak die vaddoek van die hakkie af en begin afdroog.
Ek wens sê sy na 'n rukkie, ek wens ma was my sussie……… Wanbegrip op my gesig en in my oë…….Dan kon ma baie langer by my bly. Die nat vaddoek gly uit my hande en vedwyn onder die seepskuim. Ek druk my oë teen my trui se mou vas. …. My ma het my geleer, mens vee nie jou trane met 'n vaddoek nie.
Sy sit haar afdroog vadoek op die kas neer … loop agter my verby……. Ek kom nou weer. My ma het gesê ek mag nie in my vaddoek huil nie, fluister sy.
DIE herfs het vanjaar saggies gekom. Ongemerk het hy in die nanag deur die kamervenster gekruip en op my kussing kom sit.
Herfs in Namibië is 'n skaam seisoen. Anders as in Europa en Amerika waar die herfs ronddans in 'n veelkeurige gewaad van goud, oranje, geel, bruin en koper, is die plaaslike herfs maar inkennig. G'n niks opspraakwekkends of vertonerig nie. Sku en effe windverwaai is ons herfs. Hier by ons verander die seisoene met 'n geleidelike, skalkse beweging wat jy skaars merkbaar uit die hoek van jou oog kan sien, al let jy noukeurig op en konsentreer jy so wat jy kan.
Aan die beweging van die blare en die ritseling tussen die takke van die frangipani in die vroeë oggendure, voel jy die herfs. In die verlate voëlnessies sien jy hom. In die smaak van heuning proe jy hom en in die geur van vars kruisement, marjolein en tiemie in die kruietuin ruik jy die herfs soos hy suutjies sy intrek in jou tuin neem. En in die klank van 'n onverwagte reënbuitjie op die sinkdak kort voor sonsonder hoor jy hom.
Sonder ophaal en trompetgeskal het die somer plek gemaak vir die herfs.
Ek lees weer opnuut John Keats en sy ode aan die herfs. Dit is asembenemend mooi in 'n noordelike halfrond konteks, maar vreemd, oningelig en onvanpas vir ons suidelike Afrika herfs. Ek sien 'n Engelse landelike herfs as ek Keats se woorde oor my tong laat spoel en ervaar nie die plotseling koel nasomer-briesie wat my onverwags op 'n Donderdagoggend verras as ek my voordeur in Windhoek oopmaak nie. Skielik besef jy, weet jy sonder wonder: die herfs is hier.
Het ek tog maar die woorde van 'n digter of 'n romanskrywer wat timmerend voor sy spreekwoordelike stuk marmer kon sit en die nuanses van die seisoen uit die klip terg! Kon ek maar net die letters vind sodat ek die woorde kon bou om die varsheid in my gemoed met die koms van die herf vas te pen! As ek net die skanse, wat daaglikse harde, feitelike verslaggewing oor koue gebeure en politieke geradbraak in my skryfvingers ingebou het, soos onkruid uit my tuin kon pluk, sou die woorde dalk kom.
Maar hier sit ek, vasgenael voor die klawerbord van my rekenaar met my vingers wat stram teen die sleutels beur in 'n magtelose poging om die ligte fladdering van die herfs in my hart op skrif te stel en met ander te deel.
Ek dans in die herfs, ná die versengende wit en blou somerdae bes gegee het en voor die winter jou kom toevou met sy dik jasse en versmoor met sy kunsmatige hitte. Ek draai tiekie om die hoek van die seisoene en klik my skoene se hakke op die houtvloer sodat ek die klank van die herfs in my gebeendere kan ervaar. Ek gooi sommer vir niks my arms in die lug en snuif gulsig die smaak van die herfs in as ek douvoordag uitstap op my stoep.
Dit is goed dat jy weer gekom het, Herfs, net toe ek dink die somer gaan nooit einde kry nie en die hitte nooit wyk nie. Dit is lekker om jou hier te hê. Bly asseblief lank vanjaar. Die winter kan wag.
Hulp vir die mense bt Coronation Park - Krugersdorp dam
Ek het ondersoek ingestel en het vasgestel dat hierdie nood werlik bestaan - Jakob Zuma was nou die dag verbaas oor die haglike omstandighede van die blankes by Andeon in Pretoria, hierdie is nog so 'n geval -Peter
Vir die wat nie bewus is daarvan nie hiermee besonderhede van die blanke plakkerskamp by die Krugersdorpdam. Ek was Saterdag weer daar en word elke keer opnuut bewus van die aaklige omstandighede van hierdie mense. As jy enigsins kanhelp kontak my groot asseblief ... ONS MOET HIERDIE MENSE HELP.
Tans is daar 83 gesinne en omtrent 60 kinders betrokke. Ons wag vir gesinne lys vanaf Hugo die persoon wat die park/kamp ordelik te probeer bestuur, en sy skoonpa (een op 'n tyd die hoofkok op die bloutrein van transnet) is verantwoordelik vir die sopkombuis. Hugo se vrou Irene sorg dat die ablusieblokke skoonbly,sien om na die siekes. Die algehele omstandighede daar is benard en bly die mense in haglike omstandighede. Daar het intussen nog drie gesinne ingekom.. Chris, Riekie en Marietjie (4) het in hul motor gebly totdat vriende 'n tent verskaf het Saterdag... ons het ook komberse gegee en kussings, maar hulle benodig alles waarmee mens huis moet hou... hulle het niks, niks, niks. So ook Jan (52 + large) en Santi (43 + 38) het ook niks, niks niks. (hulle bly tans in die stoorkamertjie maar moet plek maak sodat kos en klere gestoor kanword. Geen kos word uitgedeel aan die mense nie, en dit word gehou vir die sopkombuis. As daar ekstra brood, groente en vrugte is word dit wel uitgedeel.
Ons het dringend die volgende artikels nodig. Hierdie mense is baie en meer as bereid om baie van die werk sal te doen. Hulle oorleef wonderbaarlik onder hierdie haglike omstandighede....
· Enige beskutting waar kleuters gehuisves kanword om te speel en in te kleur. (Ren het rol draad om dit te omhein) Sonja van St Mary's kinderhuis het ook klimraam vir die kleintjies geskenk)
· Enige speelgoed vir die kinders. (daar is omtrent 60. ek wag vir 'n lys met name en ouderdomme vanaf Hugo.
· Enige hout, spykers en skroewe. (daar is 3 skrynwerkers wat nie werk het nie en hulle kanhutte of beskuttings hiermee bou.)
· Enige staal (Hugo het sweismasjien om tafels en beskuttings mee te maak.)
· Ou hout pallets om in skuilings te sit om te dien as 'n vloer... die grond bly nat en koud).
· enige wol en breipenne (meeste van die dames kanbrei, en sal vir die kinders en oumense bedsokkies kanbrei.)
· Naaldwerkmasjien en gare ( baie dames kanklere maak, en sal help met die heelmaak van klere wat stukkend is.)
· sement. ( in die lapa en die vloer voor die kombuisie. huidiglik net grond en modder)
· Beligting. Ligte om buite op te sit vir die nag as iemand toilet toe moet gaan asook veiligheid..
· Hulle benodig 10 florecent ligte 4vt, 5vt en 6 vt.
· Een van die groot geyser het gebars - kanheeltgemaak word, maar dalkies het iemand 'n ander geyser om te skenk. (ander benodig ons 16 Brazing Rods. Hugo reken hy sal die geyser kanregmaak..
· Skoonmaakmiddels. Die badkamers is groot gesondheisrisiko..
· Enige baba badmiddels, medisyne, poeier, weggooidoeke ens. (babas is 1 maand 3mde, 4mde, 1half jaar, een dame gaan oor 'n maand baba he, baie kleuters en laerskoolkinders.....
· Gas bottels. en stofies. Hulle ondervind oneindig baie kragonderbrekenings...
· Enige medikasie, hoesgoed en pleisters, Savlon, rome. Daar is nie geld vir hospitaal as iemand seerkry nie... en met die 60 kinders daar is dit groot probleem. Iemand het noodhulpkissie voorsien.. maar ons het nodig om dit gedurig op te vul.
· Babakos en melk. Purity No 1 (melk) Ryspap (nestle No 1.) NANNo 1.
· Enige kos, blikkies, sop, pasta, groente en vrugte ens vir die sopkombuis. dit word daar toegesluit en word beheer deur die kok Simon. Tans kry die inwonders net elke tweede dag kos.
· teels en teelsement.... as ons die badkomers kanteel sal dit ook meer higenies wees. Tans is dit 'n masiewe probleem.
· Swartsakke vir gemors en skoonmaak van terrein.
· Enige ou tuingereedskap, grasmasjiene en kantsnywers... Die munisipaliteit maak nie die terrein skoon nie.
Hugo het 'n bakkie en is bereid om enige skenkings te gaan afhaal indien die skenker nie kan nie.
Hugo benodig 'n borg. die kinders se skoolfonds is groot probleem. Die eerste R350.00 van elke kind moet betaal word en is vir boekgelde. Die res word afgeskryf. Die ouers het bloot net nie die R350.00 nie. Daar is enkeles wat wel werk maar dit word gebruik vir oorlewing.
Ek hoop regtig dat ons so 'n klein bietjie die nood van verlig... ons sal dit nooit nooit heeltemal kan verander nie. Die kinders en oumense is die grootste prioriteit.
Dankie vir jou tyd..ek waardeer dit opreg. Maar gepraat van waardeer moet jy daardie gesigte sien as ons goedere soontoe neem. Die kinders het saterdag elkeen 'n groot pakkie smarties gekry, en dit was Kersfees!.
Member of Masterhead
Sopas verneem dat Huisgenoot nog twee van my stories onder Blaaskans gaan publiseer, ek dink die eerste een is in die Vadersdag-uitgawe van 5 Junie. Kyk maar uit daarvoor!
Lize het vir my een van haar komiese vertellings gestuur en my dood voor die oë gesweer as ek dit sou publiseer, as julle nuuskierig is vra haar maar self.
Volkskultuurdag te Paardekraalmonument op 31 Mei 2008
Oom Dirk is natuurlik Johan Laas — een van ons voorste musikante — se pa. Johan was leier van die eerste Musiekfabriek op TV 2 voordat Johan Stemmet oorgeneem het as programaanbieder.
Oorlede oom Dirk was veral bekend vir sy opbou en speel van akkoorde. Hy het gesang 12 so verwerk dat selfs Flippie van Vuuren nie die wysie kon identifiseer nie! Hy was so versot op Boeremusiek dat hy baie duisende myle afgelê het om saam met boeremusiek-vriende te wees. Hy het selfs met Manie Erasmus oor Boeremusiek gekorrespondeer. Dit is dan dalk ook nie toeval dat oom Dirk met sy konsertina in die hand gesterf het nie. Dirk Laas is aan 'n hartaanval oorlede tydens 'n optrede van sy orkes op Nuwejaarsdag. Hy het op oom Alwyn Gouws se voete gesterf. Oom Alwyn het vir hom trekklavier gespeel en is een van die Gilde se staatmakers in die Vrystaat.
Regs klik hier om 'n dokument met 'n verskeidenheid lekker Afrikaanse resepte af te laai.
Gaan luister na:
Op die Hoëveld waar dit wyd is, waar jy baie ver kan sien,
Waar ek kleiosse gamaak het as 'n kind.
Kos speel 'n belangrike rol in die Maleisiese gemeenskap en dit staan sentraal in hulle geloof en familie feeste. Wanneer 'n Maleier mense uitnooi vir 'n ete sal hy niyyat uitspreek. Op die feeste kan mense dan van die kos in servette toedraai en huistoe neem.
• Die beste vleis om te gebruik is lam robbetjies wat in 2 cm stukke gesny is.
• Verbruin die vleis saam met die uie en speserye voordat groente bygevoeg word.
• Groente moet altyd gekap of gesny word en rou bygevoeg word.
• Moet nie die vleis kook in water of vleissous nie want dit maak die vleis taai.
• Hou die temperatuur konstant, medium hitte, sodat die bredie vir 'n paar uur kan staan en kook.
• Moet nie vloeistof bygooi nie, want die sous van die groente is genoegsaam.
• Bedien bredies saam met rys. (EK ken 'n paar mense wat nie sal skroom om bredie en pap saam te eet nie).
• Nog iets wat ek gesien het in hulle bredie resepte is dat hulle die uie, peper korrels en knoffel eers kook in sowat 250 ml water. Die mengsel moet kook totdat al die water opgekook is en dan word olie bygevoeg en dit gebraai.
GRAVELOTTE & LEYDSDORP; Limpopo Provinsie
My en Amore se gesels oor een van die sirkelpaaie wat vanaf Tzaneen en terug loop, naamlik dié na Leydsdorp en Gravelotte, het heelwat reaksie by luisteraars na RSG uitgelok.
Sarel Botha van Pietersburg vertel dat hy in 1962 op Gravelotte in standard 5 was. Hy skryf, " Gedurende daardie jare was daar nog 'n bietjie lewe in Leydsdorp en daar was toe nog 'n polisiestasie, 'n hof, 'n hospitaal en 'n hotel. Vandag is nog net die hotel oor".
Susie Brink van Tzaneen het geskryf en vertel dat haar vader, CJ Oosthuizen, wie in 1947 van Calitzdorp af na Gravelotte verhuis het, op 'n tyd die eienaar van die plaas waarop die ou groot kremetartboom tussen Gravelotte en Leydsdorp staan was. Sy sê dat daar op 'n tyd 'n kroeg en ook 'n poskantoor uit daardie kremetartboom se uitgeholde stam bedryf is.
Ds Louis Pienaar van Ellisras skryf en vertel, "Gravelotte is ryk aan allerhande goete. Die ou JCI-myn [hy het nou 'n ander naam] produseer grotendeels antimoon, en byna net soveel goud. Daar is baie smarag in die omgewing en ook pragtige leiklip met die wonderlikste groen daarin. Vir die res is dit beeswêreld, met nog 'n klomp wild tussen-in. Dis mopaniewêreld. Die boomblare is baie goeie voer vir wild en vee. Die mopaniewurms, wat ook die mopanieboom se blare vreet, is weer 'n proteïenryke kos vir die plaaslike bevolking. Die binnegoed word uitgedruk en dan gebraai. In die winkels word dit in gemaalde vorm verkoop. Die Selatirivier wat bo in die Drakensberge in die huidige Lekgalametsi Natuurreservaat ontspring, loop in daardie wêreld en word baie vir besproeiing gebruik."
BPJ Erasmus se boek On route in South Africa, meld dat Gravelotte se naam vanuit die Frans Pruisiese Oorlog (1870 – 1871) kom, toe 'n ene Fritz Reuter by die Europese Gravelotte 'n belofte gemaak het dat hy sy lewe aan die sending sou wy indien hy hierdie veldslag sou oorleef. Hy het, en het toe die Medingen sendingstasie 10 km noord-oos van Duiwelskloof gestig, maar later 'n plaas naby die huidige Gravelotte gekoop en dit toe na die veldslag waar hy die gelofte gemaak het, vernoem.
Jan de Welzim het na die program uitgesaai is geskryf en vertel dat sy oupagrootjie en twee maats na hierdie Frans Pruisiese Oorlog na Suid-Afrika gekom het, en hy wonder of dié Reuter nie dalk sy oupa kon wees nie. Ek kon hom ongelukkig nie met inligting help nie.
Nuusbrief 2 Mei 2008
Ek hoop en bid dat almal geseënde paastyd en Hemelvaartdag beleef het. Al ons eer en dank aan ons Hemelse Vader wat vir ons sondes gely, gesterf en weer opgestaan het. Sonder HOM is ons nietig. Die sukses van ons projek is slegs te danke aan ons getroue Vader se werking in die harte van al ons ondersteuners. Daarvoor kan ons nie genoeg dankie sê nie.
BLOUDAKKIES OUETEHUIS (Danville ouetehuis)
Die afgelope weke was daar weer sterfgevalle, wat almal diep geraak het. Ons harte gaan uit na die bejaardes en glo dat hulle vertroosting sal vind. Met tannie Martie ons regterhand en staatmaker se gesondheid gaan die ook glad nie goed nie, sy het erge rugprobleme, maar sy doen meer as haar deel elke dag tenspyte van konstante pyn.
OUERDAGFUNKSIE (Moedersdag/Vadersdag saam) 160 Bejaardes
Op kort kennisgewing het ons besluit om die funksie Dinsdag die 6e Mei om 10:30 te hou. Ons beplan 'n braaivleis en daar sal ook 'n sanger wees om die bejaardes te onthaal. Hierdie is dan ook op dieselfde dag wat ons gewoonlik vir die 160 bejaardes kos gee. Die bejaardes sien alreeds baie uit na die funksie.
Ons benodig die volgende items as daar iemand is wat kans sien om ietsie by te dra sal dit meer as welkom wees asb.
(Vir 160 persone)
120 liters vrugtesap
Ons het geen kruideniersware meer om uit te deel nie. As daar mense is wat dalk ou klere het wat ons kan verkoop om fondse in te kry vir die aankoop van kos sal ek baie dankbaar wees. Enige goeie bruikbare, heel items is meer as welkom asb. Ek het nie 'n bakkie op die oomblik nie - help my asb deur die items by my huis af te lewer.
Ons benodig ook warm klere en komberse. Dink maar aan die projek wanneer die kaste skoongemaak en geruil word vir die winter.
Dit dan vinnig die belangrikste nuus in 'n neutedop.
Ek vertrou dat almal wat met vakansie was weer veilig terug by die huis is.
Gooi die volgende bestanddele saam in 'n leë oliebottel:
Fer slym op di Bors by Kinders:
My kinders emigreer
Onlangs het 'n joernalis Leoni Benghiat my genader vir my siening rondom kinders wat oorsee emigreer en hoe ouers dit moet hanteer. Die volledige artikel kan in die Mei-uitgawe 2008 van die tydskrif LIG gelees word. In vandag se nuusbrief plaas ek my antwoorde op van die vrae wat Leoni aan my gestel het. Wanneer jy nou die antwoorde lees moet jy onthou dis onder groot druk en spoed gedoen (die media het altyd spertye) en 'n mens sou sekerlik nog meer en beter kon sê. Stuur gerus hierdie artikel aan vir mense wat kinders en familie het wat oorsee woon
Kan 'n mens jou siening hieromtrent verander?
Wanneer jy negatief en met 'n depressiewe oog na die situasie kyk wanneer jou kinders emigreer, dan vererger jy die situasie. Die antwoord lê daarin om met 'n positewe, 'n kreatiewe en 'n dankbare oog na die situasie te kyk.
Wanneer jy positief kyk na die situasie kyk verander jou hele benadering ten opsigte van jou kinders wat oorsee gaan. Jy is bly vir hulle vir nuwe geleenthede wat aan hulel gegun word. Moenie in selfbejammering verval nie, wees wees sterk en 'n voorbeeld vir jou kinders van moed, kalmte en sterkte.
En wanneer jy met 'n kreatiewe oog na die situasie kyk, ontdek jy nuwe moontlikhede. Ek het byvoorbeeld in my praktyk met middeljarige mense gesels wat die eerste keer oorsee is om hulle kinders en kleinkinders te gaan besoek - iets wat hulle nooit sou doen nie indien hul kinders nie ge-emigreer het nie. En dan kom die middeljarige mense terug en vertel my die interessantste stories van hulle oorsese besoek. En sommige word gemotiveer om selfs ander wêrelddele te besoek. Kreatief ten opsigte van kommunikasie. Maak van meer as een metode kontak gebruik, byvoorbeeld moenie net e-pos gebruik nie, maar sms en bel soms. Jy kan selfs dink om 'n webcam op jou rekenaar te sit en dan kan julle mekaar sien wanneer julle praat.
Moenie kyk na wat jy verloor het nie, kyk eerder met 'n dankbare oog na die dinge waarvoor jy dankbaar kan wees. Jy kan hulle steeds kontak, jou kinders is nie dood nie, jy kan hulle oosee gaan besoek ens. 'n Klompie jare sou gereelde kontak nie moontlik wees nie, wees dankbaar vir al die moderne tegnologie wat die moontlike maak op met jou kinders oorsee kontak te hou.
Kan jy positief wees omdat jou kinders verkies om die land te verlaat?
Jy kan dankbaar wees dat jou kinders die geleentheid het om nuwe horisonne te verken en nuwe moontlikhede te ondersoek. Jou kinders sou dalk nie dieselfde geleenthede in Suid-Afrika had nie, en nou maak 'n oorsese land vir jou kind die deure oop om sy / haar talent en beroep tot hoër hoogtes te voer. Wees positief daaroor dat verandering tot groei lei - indien jou kind nooit verandering in sy lewe ervaar het nie, waar sou hy vandag wees. Verandering in my lewe het vir my nuwe geleenthede geskep. Sien dit in die lig van daar word vir jou kind 'n nuwe geleentheid gebied, 'n verandering wat hy maak wat tot sy persoonlike groei gaan lei. Jy het jou geleenthede in die lewe gehad, gun nou jou kind die reg en voorreg om ook sy of haar keuse te maak.
Hoe kan jy die gepaardgaande depressie beheer?
Depressie gaan dikwels hand aan hand met 'n verlies. En hier ervaar die ouer nou 'n verlies van 'n kind wat ver weggaan. Jy moet egter jou gedagte hieroor verander, jou denksisteem aanpas. Kyk na die positiewe aspekte en dinge waarvoor jy dankbaar behoort te wees. Moenie fokus op die negatiewe, die verlies en slegte van die saak nie, maar kyk uit na die voordele, geleenthede, moontlikhede wat dit aan jou kind bied wanneer hy oorsee gaan. Instede daarvan om op jou eie hartseer te fokus, skuif die fokus na jou kind en die nuwe uitdagings en geleenthede wat vir hom oopgaan. Deel in sy opgewondenheid en uitsien na die nuwe uitdaging wat vir hom en sy gesin voorlê.
Soms is die ook goed om 'n sielkundige of berader te gaan sien. 'n Gesprek met 'n sielkundige kan baie help sodat jy deur jou emosies en verlange kan werk. Kry perspektief op die situasie en hoe jy dit moet hanteer.
Is dit dieselfde as om 'n kind aan die dood af te staan? (Vir sommige ouers wat nie geld het nie, is dit onmoontlik om ooit by daardie kinders te gaan kuier, wat beteken dat hulle mekaar dalk omtrent nooit weer gaan sien nie).
Dit is nie dieselfde as om 'n kind aan die dood af te staan nie. Soms mag dit so voel, maar dit is nie dieselfde nie. Dit is juis hierdie tipe uitkyk van "dis so goed ek staan my kind aan die dood af" wat die saak bemoeilik. Kyk eerder na die positiewe - was dit 30 jaar gelede sou jy nie so maklik in voortdurende kontak met jou kind kon wees nie. Jy sou jou oor 'n hoek gesukkel het, briewe het lank geneem om die oorsese bestemming te bereik, en oorsese telefoonoproepe was onsettend duur. Wees dankbaar vir die nuwe tegnologie wat kontak soveel makliker maak: epos, web cams, smse, selfoon, internet, facebook ens is van die tegnologiese kommunikasie 'tools' wat 'n paar jaar gelede nog nie bestaan het nie en relatief goedkoop is. Jy kan op daaglikse basis met jou kinders kommunikeer. Ja, jou kinders mag ver wees, maar nuwe tegnologie maak kontak soveel makliker.
Daar is ouers en kinders wat beter kwaliteit kommunikasie en meer kontak het met hulle kinders wat oorsee is, as wat sommige ouers en kinders het wat in dieselfde dorp woon. Dit hang alles af van hoe jy jou verhouding met jou kinders hanteer.
Te arm om jou kind te gaan besoek? Maar dis nou juis die uitdaging om geld bymekaar te maak en te spaar om 'n slag oorsee te gaan. Stel vir jouself 'n doelwit vir 'n vliegtuig kaartjie en werk daaraan. Jou kinders kan dalk so goed oorsee doen, dat hulle vir jou kan kom kuier. Ek het al heel dikwels mense in my praktyk gesien waar die kinders vir hulle ouers vliegtuigkaartjies gekoop het. Die oomblik wat jy in 'n fatalistiese gemoedstemming verval, droog jou kreatiwiteit en moontlikhede op. Kyk met 'n optimistiese en positiewe oog en jy sien moontlikhede raak vir meer kontak en besoeke met jou kinders as wat jy dalk besef het.
Moet nooit "nooit" sê nie - dis 'n cliché, maar daar steek waarheid in. Jy mag dalk dink jy gaan jou kinders nooit weer sien nie. Maar nie ek of jy weet wat die toekoms inhou nie. Soveel kinders wat 'permanent' oorsee vertrek het, het weer na Suid-Afrika teruggekeer. Ek weet van 'n hele paar gevalle. Dinge kan in 'n dag verander - moenie sê 'nooit' en daarin verval nie, kyk eerder hoe jy vandag jou kontak en kommuniksie en verhouding met jou kinders kan verbeter.
Vra vir die Here krag om jou verlange na jou kinders draaglik te maak en jou sterk te maak. Bid vir geleenthede om wel jou kinders te gaan besoek of hulle vir jou.
Wat is jou raad aan ouers wat in SA agterbly?
Ondersteun jou kinders.Moenie dat jou verlange 'n swart demper op hulle nuwe vooruitsigte plaas nie. Behou kontak, skep geleenthede om mekaar te besoek. Stuur fotos per epos aan, skryf epos briewe, skerp die kommunikasie op. Die emigrasie van jou kinders skep 'n ander wyse om op 'n nuwe manier jou kinders te leer ken. Sommige ouers begin nou die eerste keer werklik met hul kinders kommunikeer. Verhoog dus die kwaliteit van julle verhouding eerder as om in sak en as te gaan sit oor jou kinders wat ver is.
Kahlil Gibran het die volgende oor ouers en kinders gesê: "Julle is die boë waaruit julle kinders soos lewende pyle geskiet word. Die Boogskutter (met ander woorde God) sien die doelwit op die pad van die oneindigheid, en Hy buig julle met Sy mag sodat Sy pyle vinnig en ver mag trek. Laat julle tot blydskap in die hand van die Boogskutter gebuig word; want net soos Hy die pyl wat vlieg liefhet, so het Hy ook die boog lief wat bestendig is."
En dis so waar, God het jou as ouer gebruik om as bestendige boog om jou kinders soos pyle te skiet om ver en wyd te gaan. Gee hulle dan oor aan God en verhinder nie die pyle om ver te skiet na hulle doelwit nie. Jy kan nie jou kinders aan jou bind nie, God het vir hulle ook 'n roeping en weg beplan. Wees jy egter altyd daar as 'n toevlugsoord wanneer jou kinders van watter uithoek in die wêreld weer wil terugkeer, kom kuier, raad vra of die kleinkinders wil kom wys.