Narcose - Inligting - 2022
Narkose is 'n term wat algemene verdowing beteken, 'n toestand waarin 'n persoon in 'n kunsmatige geïnduseerde slaap verkeer, terwyl hy pyngevoeligheid verloor. Die doel is baie duidelik - om die liggaam te beskerm teen pynlike sensasies tydens die operasie.
Die eerste pynverligters is van plante (hennep, opium) gemaak. In die 13de eeu is eter ontdek, en in die 15de eeu is die eienskappe daarvan deur Paracelsus beskryf. 'N Openbare demonstrasie van sy optrede is eers in 1846 gedoen, 'n jaar later is narkose met eter in Rusland toegepas.
Daar word vandag verskillende soorte gebruik, sowel die verdowing self as die middels wat gebruik word. Farmakologie staan ​​nie stil nie, so daar word voortdurend gesoek na die doeltreffendste middels met minimale gevolge vir die liggaam.
'N Persoon is egter tradisioneel bang om narkose te gebruik - sielkundig is daar 'n verduideliking hiervoor, omdat beheer oor die situasie verlore gaan. Daarom is daar baie mites, ondanks die versekering van dokters oor narkose, waarvan ons sommige sal openbaar.
Onder narkose raak 'n persoon aan die slaap, sodat hy niks voel nie. Hierdie stelling is nie waar vir alle verdowing nie. Daar is moderne soorte narkose wat die pasiënt in staat stel om tydens die operasie bedag te bly. Die gebruik van hierdie tipe narkose is moontlik as daar nie 'n streng behoefte is om die intekenaar heeltemal te "ontkoppel" nie. Byvoorbeeld, geleidingsnarkose word slegs gebruik in gevalle waar dit nodig is om 'n spesifieke orgaan tydens 'n operasie te verdoof. Ginekologiese operasies op die bekkenorgane is nog 'n voorbeeld. Dikwels word narkose gebruik om die organe onder die inspuitplek af te sluit (gewoonlik die bene en buik). Dokters gebruik ook spinale verdowing, wat gekenmerk word deur verstopping van alle pynreseptore in die hele liggaam, maar die brein funksioneer steeds. U moet dus nie inskakel dat daar tydens verdowing 'n volledige "verduistering" sal wees nie.
Onder verdowing word 'n verdowingsmiddel in 'n aar ingespuit. Hierdie tipe narkose word gebruik wanneer operasies relatief eenvoudig is en nie intracavitêre ingryping benodig nie. In ander gevalle word narkose meer gereeld gebruik, wat gebaseer is op die inspuiting van 'n verdowingsmiddel in die gebied van die geleidende senuwee wat na die aangetaste orgaan gaan. Inspuitings is ook direk in die rugmurg of tussen die membrane moontlik. By baie mense, as daar sprake is van 'n inspuiting in hierdie omgewing, loop die bokkoppe van die vel af, aangesien so 'n inspuiting baie pynlik lyk. In werklikheid is daar geen pynlike sensasies nie, aangesien daar geen sensitiewe selle, senuwee reseptore, is nie. Tot die verrassing van baie mense is dit die pynloosste inspuitings in die rugmurg. Tydens ingewikkelde operasies gebruik dokters dikwels gekombineerde narkose, dit wil sê dat die slaappil die aar binnedring en 'n persoon aan die slaap raak, en daarna word al ander soorte narkose gebruik wat die senuwees, brein en spiere afskakel.
Diep narkose is belaai met die feit dat die hart van 'n persoon nie kan weerstaan ​​nie, en hy sal nie wakker word nie. Hierdie stelling is van toepassing op chirurgiese ingrepe waarin daar 'n volledige bewussynsverlies is. Dikwels is dit nodig dat die hart en longe nie onafhanklik werk nie, maar met behulp van spesiale toerusting. Vir die leek kan so 'n situasie eng lyk, maar vir chirurge is daar niks ongewoon nie - dit is immers baie makliker om die werk van hierdie lewensbelangrike organe te beheer, die kleinste veranderinge in hul werk op te spoor en ook die algemene toestand van die liggaam heeltemal te beheer. As u vinnig en beslissend moet reageer, is dit met hierdie verdowing dat dokters die nodige maatreëls kan tref. As die pasiënt kontraindikasies vir sodanige verdowing het, sal dokters nooit voorstel of daarop aandring nie. In die geval waar daar 'n vraag is oor die redding van die lewe, kan dokters die risiko loop van komplikasies om die belangrikste ding te red. As beide narkose en 'n kunsmatige asemhalingsapparaat gelyktydig gebruik word, het chirurge meer geleenthede om pasiënte te help wat nie meer deur ander vorme van chirurgiese ingrepe gehelp word nie. Natuurlik neem dokters die vermoëns van die liggaam van die pasiënt, sy ouderdom en alle kontraindikasies in ag. Moenie bang wees dat u na die asem deur die apparaat weer moet leer hoe om asem te haal nie. Dit is 'n natuurlike proses wat miljoene pasiënte suksesvol deurgemaak het.
Dit is beter om pyn te verduur as om verdowing te verduur. In werklikheid gaan die gevoel van pyn nie sonder om 'n spoor vir die liggaam te laat nie; elke minuut daarvan neem dan kosbare minute van die lewe weg. Die liggaam reageer met pyn op 'n inval wat hy nie kan verdra nie. Alles wat dus met die liggaam gebeur en pyn veroorsaak, is meer skadelik as narkose. Mense oor die hele wêreld benader hierdie probleem pragmaties - waar dit ook al moontlik is om die pasiënt van onaangename sensasies te red, doen hulle dit. Moderne medisyne het 'n wye verskeidenheid middels hiervoor. Dus as die dokter narkose aanbied deur te glo dat dit nodig is, moet u dit nie weier nie.
As daar gedurende die gedeeltelike werk van die sensoriese organe bly, werk die narkose nie reg nie. Daar is soorte narkose waarin dit lyk vir 'n persoon dat hy die stemme van dokters in 'n verwronge vorm hoor, waarneem wat in die operasiesaal gebeur. Maar dit is net 'n manifestasie van hallusinasies wat die gevolg is van narkose. Iemand sien homself in die hemel, iemand - op 'n woestyn-eiland is dit natuurlik dat iemand die operasiesaal self sien. U moet nie hieraan let nie en aanvaar dat die dood u buitengewoon naby was as die verdowing gepaard gegaan het met ongewone visies. Die mees moderne soorte narkose bevat spesiale middels wat die voorkoms van hallusinasies suksesvol onderdruk. Daarom, in sulke gevalle, voel of sien iemand nie iets nie en kry hy sy bewussyn alreeds in 'n hospitaalbed. Maar die gevoel van pyn, selfs onder verdowing, dui op 'n prosedure van slegte gehalte vir verdowing.
Onder invloed van narkose begin iemand versmoor. Inderdaad is daar van tyd tot tyd soorte narkose gebruik wat gepaard gegaan het met so 'n effek. Selfs 20 jaar gelede, tydens ginekologiese ingrypings, het vroue eter deur 'n masker ingeasem, maar dit het geblyk dat dit ook skadelik en nie net onaangenaam was nie. Natuurlik word hierdie metodes nie meer vandag gebruik nie. As dokters net hierdie soort pynverligting aanbied, is dit beter om 'n meer moderne een te vra, en in geval van weiering om die kliniek te verander.
As die dokter narkose benodig, is die operasie baie riskant. Dit is 'n fout om bang te wees vir narkose, as dit 'n gepaardgaande element van komplekse operasies is. Die teendeel - dit word gebruik om te verseker dat niks slegs gebeur tydens die operasie nie, dus, deur in te stem op narkose, help u uself en die dokters. Gesels 'n dag tevore met die narkotiseur en volg al sy vereistes. Moenie vergeet om presies te noem waarvoor u bang is, hoe u vroeër narkose ondergaan het nie. Probeer om die behandeling wat deur dokters aanbeveel is, voor die operasie ernstig op te neem - moet nie rook nie, moenie drink nie, moenie te veel vloeistowwe drink nie. Sulke opleiding is juis daarop gemik om noodgevalle en komplikasies te voorkom. Moenie ophou om medikasie voor te neem wat die oggend voor die operasie voorgeskryf is nie. Die feit is dat dit baie hipnotika kan wees, maar die inname daarvan is reeds die eerste fase van narkose. Met behulp van hulle sal u voor die operasie in 'n ontspannende diepe slaap val, en die volgende pynverligters sal reeds beter en meer korrek werk.
As die pasiënt te veel verdoof word, sal die herstel stadig wees. Die pasiënt raak van een tot vier uur ontslae van die gevolge van narkose, dit hang af van die kenmerke van die organisme en die volume van die middel wat gebruik word. Normaalweg al dan nie, het die pasiënt herstel van die narkose, slegs 'n dokter kan, nadat hy verskeie aanwysers van die liggaam se werk geanaliseer het. Na die operasie verkeer die pasiënt gedurende die dag lank in die helfte van die slaap. Dit moet nie die familielede bang maak nie, want die liggaam word steeds deur pynstillers beïnvloed. Hierdie middels word toegedien om die postoperatiewe sensasies te verlig, want die oorsaak van die pyn bly, ondanks die einde van die verdowing. In sommige pasiënte, inteendeel, word daar te veel agitasie opgemerk. Dit kan aandui dat die persoon wat voorheen alkohol misbruik het of sekere geestesversteurings gehad het. Maar selfs in hierdie geval is daar niks verkeerd nie - die dokter sal kalmeermiddels en slaappille voorskryf en die persoon sal uiteindelik weer normaal gaan.
Na 'n operasie met narkose bly 'n persoon lank vergeetagtig en afwesig omdat die verdowingsmiddels in die brein bly. Die medisyne wat vir narkose gebruik word, verlaat die liggaam na een of twee dae. Maar by sommige pasiënte word die effek wat in die mite beskryf word, geruime tyd waargeneem - hulle raak vinnig moeg, konsentreer sleg, is geestelike werk 'n las vir hulle. Maar net in so 'n situasie het narkose niks daarmee te doen nie - postoperatiewe komplikasies is die skuld. Die liggaam het byvoorbeeld nie genoeg suurstof nie, of die bloedtoevoer na die brein kan ontwrig word. Daarom, na enige ingewikkelde operasie, beveel dokters aan om nie kop uit te werk nie, om verlore tyd in te haal, te rus, die liggaam tyd te gee om te herstel en aan te pas.