Die oorspronklike doel van die Afrikaanse Taalmuseum was om dié mense te vereer wat so ‘n belangrike rol gespeel het in die proses om Afrikaans as ‘n amptelike skryf- en leestaal erken te kry. Een belangrike groep mense in hierdie verband was die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA) wat op die 14de Augustus 1875 in die huis van Gideon Malherbe, vandag die Afrikaanse Taalmuseum, gestig is. Die lewensomstandighede en tydsgees van hierdie mense word so getrou moontlik voorgestel sodat besoekers ‘n beeld kan vorm van die pad wat hulle in hul taak moes loop en die struikelblokke wat hulle moes oorkom. Verder is dit die doel van die Museum om die ontwikkeling van die taal, sy variante en eietydse uitinge weer te gee. Sodoende word dit aan die publiek tuisgebring dat dit ‘n lewendige, groeiende taal is wat deurgaans in ‘n toestand van ontwikkeling en aanpassing by die eietydse wêreld is.
Die huis is omstreeks 1860 in die Georgiaanse styl deur Gideon Malherbe, ‘n welgestelde sakeman en wynboer van die Paarl, gebou. Die grondvloer is tot ‘n groot mate gerestoureer en ingerig soos dit in 1875 was, terwyl die boonste verdieping benut word om die ontwikkeling van Afrikaans en sy verskillende uitinge voor te stel. Die vertrekke op die onderste vloer wat ingerig is soos in die oorspronklike huis, is die voorportaal, eetkamer, sitkamer en die Malherbes se slaapkamer. Die GRA se drukpers is weer terug in die kinderkamer waar dit aanvanklik gestaan het. Daar is so ver moontlik probeer om die huis met die oorspronklike meubels, ornamente en gebruiksvoorwerpe in te rig. Verder is van reproduksies gebruik gemaak, soos byvoorbeeld in die geval van die muurpapier, die stoele om die eetkamertafel en die bank in dieselfde vertrek. Heelwat van die voorwerpe is deur familielede en ander lede van die publiek geskenk of beskikbaar gestel.
Die muurpapier wat hier en elders in die huis te sien is, is ‘n reproduksie van die papier wat oorspronklik teen die mure geplak was. Dit was effe ongewoon om ‘n hele huis met dieselfde papier uit te plak, maar die Malherbes kon dit bekostig. Die ontwerp van die papier met die groot, swaar motiewe is tipies van die tydperk.
Gideon Malherbe het in 1892 ‘n jagekspedisie saam met SJ du Toit na die Zimbabwe-ruïnes onderneem. Tydens hierdie tog het hy die, nou opgestopte, likkewaan wat bo die eetkamerdeur in die voorportaal hang, buitgemaak. Dit het daar gehang tot en met sy dood waarna sy seun, Gideon J, dit gekry het. Die likkewaan wat tans hier hang, is nie die oorspronklike nie, maar ‘n soortgelyke voorbeeld wat deur die destydse Kaapse Provinsiale Departement vir Natuurbewaring geskenk is. Die oorspronklike is deur Gideon J en sy dogter Martha verbrand omdat dit later te veel goggas gelok het.
Die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA) is op 14 Augustus 1875 in hierdie vertrek gestig. Baie van die meubelstukke is die oorspronklikes, terwyl die stoele en bank reproduksies van die oorspronklike stukke is. Teen die mure hang ses waterverfskilderye wat die gelykenis van die verlore seun uitbeeld. Hulle is in ongeveer 1810 deur Gideon Malherbe se moeder, Leonora Elizabeth du Toit, geskilder. Iets wat opvallend is van die skilderye, is dat die Bybelse verhaal uitgebeeld is in die stylidioom van die begin van die 1800s (die kleredrag en argitektuur van daardie tyd) en nie die stylidiome van die Bybelse tye nie. Die skilderye met die dubbel tonele is ook deur haar gemaak. Haar Hollandse leermeester het vir haar afdrukke en etse van landskappe en dorpstonele gegee wat sy dan moes nateken en haar eie figure inverf om ‘n verhaal te vertel. Blykbaar het hy ‘n hele paar jong meisies in die distrik só geleer skilder en teken. By die stoepdeur staan ‘n paar klompe van Malherbe wat hy gebruik het om in sy wingerde te loop. Die wingerde het destyds tot aan die Bergrivier gestrek. ‘n Portret van die bekende Voortrekker Sarel Cilliers het teen die oostelike muur gehang, maar die huidige een is ‘n reproduksie. Die horlosie teen die muur en leestafel by die venster is van die oorspronklike meubelstukke in die huis. Malherbe het dikwels by die tafel gesit en lees in die natuurlike lig wat deur die venster val.