’n Hoogtepunt op die kalender van die digters in die Lae Lande is die Nationale Poëzieweek. Vanjaar was dit vanaf 29 Januarie tot 4 Februarie. Die tema was Met zingen is de liefde begonnen. Dit was die derde jaar dat ’n volle week aan poësie afgestaan is. Vóór Januarie 2013 was daar net ’n Nasionale Gedichtendag.
Twee toekennings gedurende die Nationale Poëzieweek laat die poësielesers hier tog vermoed dat daar ook ’n taalpolitieke streep van korrektheid deur alles loop. Dis die eerste keer in sy bestaan van ses jaar dat die Turing Gedichtenwedstrijd tussen twee wenners gedeel word: ’n Nederlander en ’n Belg. Die Turing Gedichtenwedstrijd is bekend as die kompetisie met die grootste geldprys (10 000 euro) vir ’n enkele gedig. Laurens Hoevenaren en Ruth Lasters moes die prys deel.
In sonnette 2 en 3 volg ook pragtige raak beskrywings van die geliefde se bykomstighede of soos sy haarself op die internet aanbied:
Die slotreël van elke sonnet is weer die beginreël van die volgende sonnet. En so vleg Pfeijffer ’n sonnettekrans aanmekaar. Die vyftiende sonnet is ’n samestelling van die beginreëls van alle voorafgaande veertien sonnette. Dit is in die twee kwatryne hieronder herleibaar na die beginreëls van sonnette 3 en 5 hierbo. Virtuoos!
In die twee slottersines kan die leser se verwondering oor ’n volledig verstaanbare sonnet met die nodige besinnende verdieping, saamgestel uit die beginreels van ander sonnette, net toeneem. Terselfdertyd trek ’n mens se keel toe oor wat die klassikus Pfeiffer eintlik skryf of waarteen hy waarsku, naamlik dat liefde slegs moontlik is as dit op afstand gekoester word – sonder ’n lyf en die rompslomp van lyflike teenwoordigheid.