Definisie van Canon in Fiksie en Literatuur
Wat is die kanon in die letterkunde?
Baie min werke het 'n permanente plek in die literêre kanon
In fiksie en literatuur is die kanon die versameling werke wat as 'n tydperk of genre verteenwoordig word. Die versamel werke van William Shakespeare , byvoorbeeld, sou deel wees van die kanon van die Westerse letterkunde, aangesien sy skryf- en skryfstyl 'n beduidende impak op bykans alle aspekte van daardie genre gehad het.
Hoe die Kanon verander
Die aanvaarde liggaam van werk wat die kanon van die Westerse literatuur uitmaak, het egter oor die jare ontwikkel en verander.
Vir eeue is dit hoofsaaklik deur wit mans bevolk, en dus nie as verteenwoordigend van die Westerse kultuur as geheel nie.
Met verloop van tyd word sommige werke minder relevant in die kanon aangesien hulle vervang word deur meer moderne eweknieë. Byvoorbeeld, die werke van Shakespeare en Chaucer word steeds as beduidend beskou. Maar minder bekende skrywers van die verlede, soos William Blake en Matthew Arnold, het relevansie vervaag, vervang deur moderne eweknieë soos Ernest Hemingway , Langston Hughes ("Harlem") en Toni Morrison (" geliefde ").
Oorsprong van die woord 'Canon'
In godsdienstige terme is 'n kanon 'n oordeelstandaard of 'n teks wat daardie sienings bevat, soos die Bybel of die Koran. Soms binne godsdienstige tradisies, soos menings ontwikkel of verander, word sommige voormalige kanonieke tekste "apokriewe", wat buite die koninkryk van wat as verteenwoordigend beskou word. Sommige apokriewe werke word nooit formele aanvaarding verleen nie, maar is wel invloedryk.
'N Voorbeeld van 'n apokriewe teks in die Christendom sou die Evangelie van Maria Magdelene wees, 'n hoogs omstrede teks wat nie wyd in die Kerk erken word nie, maar geglo dat dit die woorde van een van Jesus se naaste metgeselle is.
Kulturele Betekenis en die Kanon
Kleurlinge het meer prominente dele van die kanon geword, aangesien 'n verlede klem op Eurocentrisme afgeneem het.
Byvoorbeeld, kontemporêre skrywers soos Louise Erdrich ("The Round House"), Amy Tan ("The Joy Luck Club") en James Baldwin ("Notes of a native son") is verteenwoordigend van hele subgenres van Afro-Amerikaanse, Asiatiese- Amerikaanse en Inheemse Amerikaanse skryfstyle.
Posthumous Toevoegings tot die Kanon
Sommige skrywers en kunstenaars se werk word nie so goed waardeer in hul tyd nie, en hul skryfwerk word jare na hul dood deel van die kanon. Dit geld veral vir vroulike skrywers soos Charlotte Bronte ( Jane Eyre ), Jane Austen ( Emily Dickinson ) en Virginia Woolf ('n kamer van 'n mens eie ").
Hoekom ons moet omgee vir die kanon
Baie onderwysers en skole staatmaak op die kanon om studente te leer oor literatuur. Dit is dus noodsaaklik dat dit werke verteenwoordig wat verteenwoordigend van die samelewing is, en bied 'n momentopname van 'n gegewe punt in die tyd. Dit het natuurlik die afgelope jare baie geskille onder literêre geleerdes tot gevolg gehad, en argumente oor watter werke verdien verdere ondersoek en studie sal waarskynlik voortduur namate kulturele norme en sedes verskuif en ontwikkel.
En deur kanonieke werke van die verlede te bestudeer, kan ons in 'n moderne perspektief nuwe waardering vir hulle opneem.
Byvoorbeeld, Walt Whitman se epiese gedig "Song of Myself" word nou beskou as 'n hoofwerk van gay literatuur, maar tydens Whitman se leeftyd is dit nie noodwendig gelees binne die konteks nie.