Jammer - wat dit is en hoe om daarvan ontslae te raak - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Jammer is 'n gevoel wat op jou gerig is, 'n ander persoon, 'n lewende wese wat verband hou met negatiewe ervarings en ongemak. Onaangename gevoelens dui op 'n teenstrydigheid tussen die werklikheid en 'n mens se innerlike idees, weerstand teen wat aangaan en 'n begeerte om reg te stel. Sulke motiewe kan bewus wees of nie, gee in beheer of groei tot 'n begeerte om die wêreld volgens hul eie parameters te verander. Om subjektief te wees, word gemanifesteer nie net in die ooglopende oomblikke van die tragedie nie, maar ook in die oomblikke van meningsverskil oor 'n persoon met wat gebeur (selfs al is dit harmonieus en volkome by ander).
Die voorwerp van jammerte word beskou as onvoldoende, ongelukkig, in 'n rampspoedige toestand wat deur omstandighede of ander wesens veroorsaak word. Die gevoel van jammerte kan saam met simpatie ontstaan ​​en dan kan ons praat van empatie en die begeerte om die deel van jammerte te verbeter, om swakhede te vergewe. En dit kan plaasvind met 'n gevoel van superioriteit, dan selfverheffende gedragsresponse wat ego die ego ontstaan. Benewens die feit dat hierdie gevoel direk aan mense of 'n mens se persoon ervaar word, is dit moontlik om jammer te wees oor die verlies van dinge, die voormalige manier van lewe, vriendskappe en ander dinge of kategorieë wat belangrik is in 'n persoon se lewe. Die jammerte wat verband hou met 'n verlies is naby aan hartseer of ontstaan ​​gelyktydig daarin.
Die teenoorgestelde van jammerte is wreedheid, wanneer 'n persoon wat van gevoelens van empatie en die begrip van ander se lyding ontneem word, genadeloos kan word in sy eise, woorde en gedrag. Dit word geopenbaar deur ongeduld, die gebrek aan 'n interne geleentheid om die plek van 'n ander persoon te vervang. In elk geval, ongeag hoe duidelik dit is en waar medelye gerig word, maak dit 'n gevoel van ongemak, aangesien dit foute en tekortkominge aandui, óf van jou eie mense of diegene rondom hulle.
Die begrip jammerte is 'n gevoel wat beide positiewe en negatiewe eienskappe het. Aan die een kant is dit die gevoel wat 'n mens menslike, medelye en empatie maak, aan die ander kant, met 'n onbeskofte en verkeerde uitdrukking, jammer dat 'n mens, beide spyt en betreurenswaardig, verneder word. In die eienaardighede van sommige kulture is die onaanvaarbaarheid van hierdie manifestasie opgemerk, met inagneming van jammerte wat gelykstaande is aan swakheid, van een wat aan hierdie gevoel en ongeloof in die een wat hulle spyt, geswig het. As jy nader kyk, word jammer 'n mens verneder wanneer sy haar gloating vermom (simpatieke toesprake word gemaak om die samelewing, dikwels in 'n hipertrofiese vorm te behartig, om die negatiewe situasie verder te beklemtoon en dit te geniet). Dit is gewoonlik 'n onaktiewe lug skud, daar is geen hulp nie. 'N gevoel van meerderwaardigheid oor die een wat in 'n minder gelukkige situasie is, 'n mate van minagting oor hom kan ook die vorm van jammerte wees, hier is die verheffing van jou eie persoon en help as dit blyk, slegs ter wille van die ontwikkeling van jou eie beeld.
Daar is baie voorbeelde van swak, verleende medelydigheid: wanneer 'n werknemer 'n vinger ervaar, maar nie aan die polisie rapporteer wanneer hulle 'n buurvrou behandel nie, maar nie reageer op huil wanneer hulle deur hul ouers geslaan word nie, wanneer hulle verantwoordelikheid neem vir alkoholiste, hulle dronk en dwaas vergewe . Sulke manifestasies is vernietigend vir beide deelnemers van die situasie: die een het 'n klipperige siel, en die tweede een hou op om verantwoordelikheid te voel, net sy eie waardeloosheid ervaar, en staak selfs om die situasie te verander.
Kreatiewe jammerte word altyd ondersteun deur aksies en konkrete hulp: vrywilligerswerk by 'n weeshuis, en nie leë diskoerse oor die lot van arm kinders, simpatie en hulp vir die pasiënt moet uitgedruk word in die versorging van hom of die nodige medisyne, in plaas van swaar sug by die bed. Selfs in die ontwikkeling van 'n kind, is jammer nodig, nie net wanneer hy van die wêreld af beskerm word nie, sodat hy nie seergemaak word nie, maar wanneer hy geleer word om te kommunikeer, genees sy fladder knieë op sy eie en veg die oortreders af.
Medelye kan in enige sfeer van die menslike lewe voorkom en verwys na spytes van die verlede, verlore dinge, hartseer van die verlede en mense wat oorlede is, en situasies wat op die oomblik voorkom wanneer ons met lewensongeskiktheid in die vorm van gestremdes, bedelaars, haweloses, mense in die ongeluk. Mense is jammer vir hul ouers, kinders, werknemers en internetvriende, maar nie almal verstaan ​​nie dat hulle nie altyd diegene wat simpatiek is nie, bevoordeel. Daarbenewens kan sommige hierdie tendense gebruik en druk op jammerte plaas om te besef eie voordeel.
Dit is voorwaardelik moontlik om jammer te wees in die uitwerking daarvan op die pernike en konstruktiewe. Vernietigende jammerte word gemanifesteer in die ontneming van 'n persoon van pligte en verantwoordelikheid, sy ongeloof en jammerte in hom die tendense vir ontwikkeling en verandering in hom dood. So, ouer ouers monitor voortdurend elke stap van die kind, voer al die take en nodige werk vir hom uit, en as gevolg daarvan, in plaas van effektiewe hulp, onherstelbare skade aan die hele persoonlikheidsontwikkeling. Sulke optrede lei tot die vorming van 'n innerlike persepsie van jouself as onbevoeg, onwaardig, en een wat homself misluk, wat die wil en ambisies van 'n persoon verlam.
Die gevoel van jammerte in intieme verhoudings lei tot die feit dat 'n persoon sy eie tekortkominge ontwikkel en die een wat aanvanklik net onbeskof teenoor jou is, reeds tot die resussitietoestand kan slaan. Deur jammer te wees vir aalmoese, kan jy gekonfronteer word met die feit dat jou geld dronk sal wees, en die persoon sal nooit weer werk soek nie. Sulke voorbeelde is nie ongewoon in die lewe nie, en hul meganisme is dieselfde. As jy iets jammer vir iemand doen, verdwyn sy interne stimulus om homself iets te doen en hy verneder en leer ook dat hy niks kan doen nie.
Konstruktiewe, konstruktiewe jammerte kan 'n persoon ondersteun, hom krag gee, hom kalmeer, vertroue vestig of ten minste 'n veilige hawe vir 'n breek gee. Deur onsself te help sonder om te wag op eer en lof, sonder om jou eie krag teen die agtergrond van 'n minderbevoorregte persoon te bewys, oefen jy kreatiewe jammerte. In 'n ouer-kind verhouding, hierdie uitdrukking van simpatie vir die moeilikheid en raad oor hoe om die beste te oorkom wat gebeur het, in 'n vennootskapsinteraksie, kan so 'n medelye lyk soos 'n oop gesprek oor tekortkominge en hulpverlening in die uitskakeling van oorsake. Selfs as jy kos gekoop het en 'n eensame pensioenaris by die deur gelos het, is daar meer kreatiewe jammerte hierin as in die tydren op pensioenhervorming.
Jammer, dit is 'n baie verraderlike en subtiele gevoel, wat beide versigtige diagnose vereis dat dit nie met sy eie projeksies, arrogansie, verwerping en streng houding verwar word nie, sodat impuls in plaas van hulp geen kwaad gee nie. Dit is nodig om elke situasie versigtig te oorweeg ten einde te verstaan ​​of u jammer gepas is of nie, en as u sien dat hoe meer jy iemand pla, hoe meer infantiel en onaktief word dit, begin dit om te kla en meer te kla, dit beteken dat jy verkeerd gaan spoor en jammerte is beter om te vertrek. Dit beteken glad nie dat dit nodig is om 'n bittere siniese te word nie, want soms kan jou begrip en vriendelike woord 'n persoon wat op die rand van wanhoop is, sterk beïnvloed.
Medelye aan ander
Jammer vir ander mense is gebore uit ons persepsie van die situasie en manifesteer hulle in daardie oomblikke wanneer ons simpatie nodig het. As jy kalm is oor pyn en nie jammer hoef te wees wanneer jy op die nat vloer gly nie, sal jy die gevalle persoon nie jammer kry nie, al was jou simpatie vir hom baie nodig.
Jammer vir ander is nie objektief nie, en verteenwoordig in 'n groter mate ons eie wêreld, eerder as om 'n baie negatiewe situasie te weerspieël. Daarbenewens word ons jammer vir onsself, jammer vir ander. Wanneer selfbejammering verban word, is daar geen krag om te erken dat daar 'n gebrek aan iets of 'n trauma is nie, dit vind jammerte vir ander. So, 'n enkele vrou sal haar vriendin jammer maak wat haar kêrel verloor het en 'n meisie wat haar onwaardig oor haar pa se liefde beskou het, sal jammer voel vir 'n werknemer wat weer deur die baas berispe is. Die realiteit kan wees oor die feit dat die afskeid bly is om af te skei en in die algemeen was sy inisieerder en die een wat weer van die prys ontneem word, werk nie regtig nie, maar dit mag nie saak maak as daar 'n innerlike behoefte is om dit deur die ander te spyt nie.
Benewens projektiewe ervarings, kan jammerte 'n manier wees om verhoudings te bou. Wanneer 'n persoon in die moeilikheid is, en jy simpatiseer met hom, neem hy jou nader, vertrou jou meer, omdat jy kommer en simpatie toon. Skeiding van pyn, lyding, ervarings bring jou outomaties na die afdeling van omgeeende mense. Daarbenewens word jy meer lojaal en nader aan die een wat jy spyt. Op sulke oomblikke is jammer nuttig en toepaslik. Dit help dikwels om 'n persoon vinniger te oorkom. Mense wag voortdurend op die manifestasie van vriendelikheid, jammerte en vergifnis van hul swakheid, aangesien daar steeds meer eise en onverskilligheid in die wêreld is. Om 'n soortgelyke houding te gee, vestig jy sterker bande met iemand, want dit is lekkerder vir almal om by iemand te wees wat sy swakhede aanvaar, swakhede vergewe, pyn verstaan ​​en simpatiseer met wat gebeur het. Iemand waardeer sulke hoeke van die uitlaat, maar baie mense gebruik vaardig iemand anders se jammerte en in plaas daarvan om opregte noue verhoudings te vestig, begin hulle jammer om jou beskerming of guns te kry.
Ken die moontlikheid om die gevoel van jammerte te manipuleer, baie naby en word nogal koud en onverskillig. Natuurlik sal so 'n lewens taktiek jou red van manipulasie, ongeregverdigde hoop en ry op jou nek, maar verder sal dit verhoudings met ander vererger. Onverskillige en wrede mense afstoot, met diegene wat onverskillig is vir die probleme, wil nie deel en blydskap hê nie.
Jammer, effektief gemanifesteer aan ander, moet nie geassosieer word met jou persoonlike gewin en die verwagting van sukses of dankie van die ander nie. Dit gaan eerder oor jou manifestasie as 'n persoon, as 'n persoon wat in staat is om aksies te verrig, gelei deur sy interne kompas, en nie naby of veruitsigte nie. Die manifestasie van so 'n vriendelikheid kan jou nooit onmiddellike resultate toon nie, en 'n mens sal nie eens dank nie, maar na 'n rukkie kan alles deur ander terugkom, en iemand wat jy betreur, kan jou daad onthou. Gedrag voeg 'n stilswyende opinie van ander oor jou aan wat nie kunsmatig geskep kan word nie en dus medelye toon, maar met rede en nie onder manipulasie nie, sal jy sien dat jy mis sal help of vergewe, 'n servet gee en in 'n moeilike oomblik met 'n vriendelike woord simpatieer.
Leer om te erken wanneer 'n persoon in 'n moeilike situasie is. En toe ek my lippe uit die kinderjare gebruik en kry wat ek wou hê. Vir baie is dit 'n gerieflike gedragsmodel. As jy op ander mense se gevoelens speel, kan jy kry wat jy wil, en wanneer die eksekuteur van begeertes uitasem, sal hy eenvoudig vervang word. As jy jammer voel, wees eerstens streng teenoor jouself en probeer die situasie 'n bietjie verder as die huidige oomblik ondersoek, dan sal jy presies verstaan ​​hoe om jou gevoel te wys, en miskien met goeie bedoelings moet dit weggesteek word. Dit is skaars die moeite werd om vir 'n ander bottel vir 'n alkoholis jammer te wees, maar jy kan 'n skandaal vir hom regmaak. Hy vertel die hele waarheid en wys sy ware lewe. Dit bied konkrete hulp moontlik, hoewel dit nie soos gewone spyt sal lyk nie, maar dit sal jammer wees.
Daar word geglo dat liefde en jammer onverenigbaar is, want jammer, jy laat 'n mens weet dat jy hom swak ag, dan begin hy homself jammer te maak sonder jou hulp, die afbreek en die ontwikkeling van minderwaardigheidskomplekse al hoe meer. Dit is 'n baie waarskynlike verloop van gebeurtenisse, as jy jammer maak en nie eers 'n paar weke van vooraf af soek nie. Om dit te oorkom, sal help om jouself die vraag te vra: "Is dit regtig so erg vir iemand wat hy nie sonder my kan hanteer nie?" en slegs in die geval van 'n positiewe antwoordhulp.
Nog 'n sielkundige oomblik van geboorte van jammerte is ons eie meningsverskil met die struktuur van die wêreld. As ons nie 'n soort ontwikkeling, siekte, inkomstevlak aanvaar nie, dan sal diegene wie se lot so gevou word, 'n gevoel van jammerte veroorsaak, en hier is dit belangrik om te stop en te analiseer. Miskien is die een wat jy as 'n arm man beskou, doelbewus al sy besittings versprei en oorgeskakel na afwisseling om gelukkig te wees ooreenkomstig sy idees. Miskien voel jy jammer dat die man op krukke loop, maar hy is al jare lank verlam en is ongelooflik gelukkig. Oor die algemeen is die wêreld regverdig en harmonieus, en elkeen kry die lewe wat hy met sy hande doen. Dus, voordat jy ingryp, dink hy dat hy jou begeerte lei om die lewens van ander te bepaal onder jou visie van die pragtige en die regte.
Selfbejammering word soms in die lewe van almal gevind, maar vir sommige is dit 'n stabiele vorm. Vir mense van 'n sekere soort pakhuis (neurotiese) en tipe senuweestelsel (verhoogde opwinding) neem selfbejammering 'n taamlik belangrike plek in en is dit moontlik om ander belangrike manifestasies aan jouself te ondergeskik. Dikwels is die sneller 'n sterk stresvolle gebeurtenis wat 'n gevoel van hartseer (as gevolg van verlies, verlies), ongeregtigheid (ongeregverdigde verwagtings en ambisies) veroorsaak, en is ook moontlik in kombinasie met afguns van diegene wat die begeerte het of nie. dit is belangrik. Jammer kan ontstaan ​​wanneer gekonfronteer word met situasies buite die beheer van 'n persoon wanneer hy 'n gevoel van hopeloos voel. Sterk persoonlikhede neem belangrike lesse hieruit, leer om impotensie te aanvaar, die grense van hul vermoëns uit te vind, die swakes begin jammer vir hulself voel. Maar bykomend tot werklik onoorkomelike situasies, word selfbejammering ook veroorsaak deur die innerlike beeld van jou eie Self, en as dit beskou word as broos, swak, dom, weerloos, dan tree die persoon ook daarvolgens op en weier om vooraf probleme te hanteer. In sulke situasies is dit nie sin om die werklikheid te oorskat nie, maar daar is 'n behoefte om voldoende selfbeeld te herstel.
Vir selfbejammering word gekenmerk deur die konsentrasie van 'n persoon op die negatiewe aspekte van sy lewe, probleme en verliese, sy eie tekortkominge en nederlae. Die belangrikste begeerte vir wat nodig is, is alles wat gebeur, om die medelydigheid van ander op te wek en dit is moontlik om hul hulp en ondersteuning te kry. Eintlik is die bevrediging van so 'n behoefte eers die eerste paar keer, of as 'n mens selde selde berou, anders sal hierdie gedragspatroon wat te dikwels gebruik word, ander mense verwerp, dan kan daar nie gepraat word oor ondersteuning nie, maar selfs oor kommunikasie.
Selfbejammering vereis 'n groot hoeveelheid hulpbronne van omliggende mense, terwyl die persoon homself in 'n passiewe posisie bevind, wat die omgewing irriteer en irriteer. Selfs in die geval van ernstig siek of gestremde mense, is die hele stelsel daarop gemik om 'n persoon te rehabiliteer, aanvaar, aanvaar en terugkeer na die alledaagse lewe. Die lyding en verdraaiing van die gevoel van ongelukkigheid word nooit aangemoedig nie. Benewens die begeleiding van 'n sekere verskeidenheid addisionele gevoelens, kan selfbejammering ernstige vorms van depressie en melancholie veroorsaak, asook hul simptome.
Kenmerkend vir 'n persoon wat geneig is tot selfbejammering is dat wanneer hy nie meer ondersteun en gehelp word in plaas daarvan om 'n manier te vind om die situasie reg te stel nie, draai hy teendeel van almal af, word kwaad en sluit. Eenzaamheid groei, die noodsaaklikheid vir die deelname van ander is nie gevul en die vereistes groei. In die mees kritiese situasie word 'n mens so gewoond om jammer te voel vir homself en om alles te bereik deur die simpatie van ander, dat hierdie gedrag 'n aggressiewe en veeleisende kleur begin aanpak. Dit is byna onmoontlik om so 'n persoon te help, aangesien al die advies verwerp word en daar is baie verskonings om 'n verandering te begin en die indruk kan wees dat lyding vir een of ander rede nodig is. Hoe meer probleme en ongerymdhede, hoe meer uitsonderlik word die persoonlikheid, wat in werklikheid niks het om aan te bied nie, daar is altyd verskonings vir hoekom iets nie bereik is nie, en daar is geen persoon direk skuld nie. As jy dit jammer kry, kan jy reken op die hulp van ander of aan die wrede van die wêreld ly, maar in elk geval is dit 'n egoïstiese afwyking van die werklikheid.
Человек в саможалении напоминает паралитика, только вместо тела обездвиженной оказывается воля и мышление, нет способности искать решение и выход из ситуации, для большинства которых требуются незначительные усилия. Агрессия и претензии начинают направляться не только на себя, но и на тех близких, которые пытаясь помочь, указывают пути улучшения. In 'n soortgelyke toestand, wanneer nuwe maniere nie aanvaar word nie, word die energie uitdroog, behalwe dat sy groot stuk spandeer word om die ongelukkige staat te handhaaf. Met verloop van tyd leer 'n mens hoe om sy eie energiehulpbron aan te vul en iemand anders se, dus energievampirisme, te gebruik en die begeerte om al die negatiewe op ander te versamel, in plaas van om direkte oplossing van probleme aan te pak.
Selfbejammering is destruktief in permanente emosionele state. Moenie dit verwar met die feit dat jammer, liefde en selfversorging een is en help om probleme te oorkom en gesondheid te handhaaf nie. Oormatige en konstante jammerte vertroue geloof in jouself, verminder geleidelik selfbeeld, vernietig die vermoë om effektief met die wêreld te reageer. Konstante gedagtes van magteloosheid en waardeloosheid begin besef word, en as hy voor die mens, alhoewel hy foute gemaak het, maar opgetree het, stop hy om selfs pogings om aktief te wees.
Hoe om ontslae te raak van selfbejammering en ander
Die probleem van hoe om ontslae te raak van gevoelens van jammerte kan van twee rigtings wees: relatief tot jou eie persoonlikheid en relatief tot die manier waarop jy met ander mense in wisselwerking tree. Maar wat ookal die begeerte is om sy jammerte te verminder, gaan altyd oor sy vernietigende en negatiewe rigting, wanneer die besef van hierdie gevoel nie bydra tot die ondersteuning en ophoping van magte om te oorkom nie, maar tot die ontbinding en verswakking van die persoonlikheid.
Om enige dade uit jammerte uit te voer, maar tot nadeel van jouself, is nie 'n feit dat jy 'n persoon of jouself help nie. Nadat jy die hele naweek deur 'n vriend gerepareer het, sal jy uitvind dat hy self dit vinniger sou voltooi het, en jy net afgelei deur te praat. Of hulle het 'n vriend se geld geleen vir 'n nuwe foon, wat uiteindelik vergeet het hoe om die begroting te bereken, en die vriendskap het ineengestort as gevolg van die geld wat nie gegee is nie. So, dit is met jou, as jy nie jouself na die opleiding stuur nie, met spierpyne spyt - jy sal selfs meer krag hê, dan weiering van opleiding en as gevolg van gesondheidsprobleme. Nie altyd, weier jouself nie, jy kan 'n ander help.
Die eerste reël oor hoe om van die gevoel van jammerte ontslae te raak, is die beoordeling van 'n eie staat. As jy nie energie en baie probleme het nie, moet jy eers nie medelye uitdruk nie en ander met medelye help, maar sorg vir jouself (selfs al is ander erger) en verbeter jou lewe. As jy agterkom dat jy al hoe meer kla, dan is dit meer logies om die oorblywende kragte te spanning wat nie jammer genoeg vermors is nie en jou probleme op te los. Onthou, so lank as wat iets jou nie in jou eie sin van self en lewe pas nie, moet jou optrede die ongunstige uitskakel.
As jy regtig jammer voel vir ander, dink aan of hulle medelye verdien, volg watter aksies of hul afwesigheid 'n persoon tot 'n punt gelei het waar jy vir hom jammer voel. Sekerlik gebeur ongelukkige ongelukke, maar die meeste van die probleme wat 'n persoon met homself reël, reël selfs nie as hy 'n direkte verbinding sien nie. Selfs daklose mense word voorsien van baie ander oplossings vir hul probleem. Daar is amptelike fondse, werkswisselings en skuilings, maar mense weier om hulle te kies om hierdie geld te bedel en te drink. Sou jy besluit om dit te spyt, want miskien is die idee nooit om te werk nie, maar om op die stoep te staan, het dit na die jammerte van die eerste bedelaars plaasgevind.
Hou tred met onderwerpe wanneer jy begin jammer voel, want Die helfte van die tyd hierna lê die onnodige behoefte van die persoon om geregverdig te word, spyt. As die hart geknyp word van 'n kind wat alleen op 'n swaai sit, miskien het jy nie die simpatie van jou ouers nie, as jy jammer voel vir 'n honger hond, dan is dit dalk jou sorg en 'n voorbereide aandete. Dikwels spaar mense om mense te probeer ontbreek vir die gebrek aan selfbejammering, om daardie oomblikke te vul waar hulle nie toelaat dat hulle swak of foute maak nie. Jy kan jammer voel vir die seun wat die onderwyser skel en selfs beskerm, terwyl hy nie aan iemand kla oor hoe die baas jou onregverdig berispe nie. Sulke verhale openbaar blinde kolle om die persoon se persoonlikheid en behoeftes te assesseer en waar te neem.
Maar soms is medelye vir jouself nie iets wat nie sluit nie, maar integendeel, begin die lewe te aktief aanneem, en dan moet dit vertraag word. Die eerste ding om te doen is om die situasie te ontleed en soveel moontlik van die sintuie af te trek. Wanneer jy die probleem besef, moet jy identifiseer wat jou jouself jouself in die huidige situasie laat voel en waarop jy reken. As jy verstaan ​​dat die verwagtinge van selfoplossing van die probleem sterk is, is dit nodig om die verantwoordelikheid vir die ervare emosies en jou eie lewe geleidelik te herwin. Selfs as die negatiewe verband met 'n ander persoon is, is jou ervarings onderhewig aan jou en hoe om die situasie om te draai om beter te word, kyk net vir jou. Dit is nodig om praktiese aksies op te stel wat die verloop van die gebeure kan verander. Om doeltreffender te wees, moet jy eers dink dat jy nie doen waar jy foute maak nie.
Kyk na die wêreld, nie as iets vyandig en teenstrydig nie, maar as 'n hulpbron en geleentheid vir verandering - daar is mense wat kan help, daar is plekke wat energie en volheid van krag gee. Lei jou positiewe denke op, stel take in elke dag om tien positiewe punte te vind, maak probleme in 'n spel en jy moet die maksimum voordeel uit die ineenstorting onttrek. Hoe meer selfvertroue jy is, hoe meer suksesvol sal dit wees, sodat die vorming van verhoogde selfbeeld 'n groot effek sal hê op ontslae van selfbejammering. Immers, diegene wat hulself so sterk en suksesvol beskou, hou verband met probleme as 'n nuwe uitdaging of 'n geleentheid om hulself uit te druk, en nie as 'n rede om versteek in die verste hoek nie.
En wees bewus van die persepsie van inligting wat ontvang is van ander mense wat jou kan vertel van jou swakheid, broosheid, onvermoë en situasies as onoplosbaar en katastrofies. Sonder behoorlike kritiek, is sulke oordele geneig om in jou innerlike persepsie te lek en waar te word. Omring dus jouself met positiewe en aktiewe mense wat goed kan sien, selfs al in wanhoop.