TuisbladTaalvoorkeurOrganisasieAmptePortefeuljesProgram van beginselsSimboleAVP SimboleAflaaibare dokumenteAktiwiteiteSkakelsMediaNuusEkonomieBuitelandKerksakeLandbouMisdaadOnderwysSA RevolusieSportVervoerVolksmoordArtikelsKommentaarMediaverklaringsEkonomieBuitelandKerksakeLandbouMisdaadSA RevolusieOnderwysSportVervoerVolksmoordKontreinuusRubriekeLesersbrieweLeesreeksToesprakeBeeld en klankBoekeBoekresensiesBoeke gevraBoeke te koopEnglish documentsArticlesCrimeLettersPress releasesReadershipSpeechesGodsdiensBoekevatBelydenisskrifteKerkgeskiedenisAfrikanerGeskiedenisAanhalingsGedenklesingsHuldeDF MalanJG StrijdomHF VerwoerdAlbert HertzogJaap MaraisWillie MaraisGenl. de WetGenl. de la ReyJan van RiebeeckNaamsveranderingsKultuurBoererateDigtersHeldeKinderstoriesLiedereMonumenteSwartlysBloedbankVerdienstelike sakeSluit aanSluit aanDebietorderSoekKontak ons	Totale besoekerstal Inhoud Trefslae : 9432293
Vrydag, 01 Junie 2012 00:00 | | | Toespraak van Mnr. Pieter van der Spuy, aangebied op die 3de Jaarkongres van die AVP op 19 Mei 2012
(e) Uitbreiding van die beskerming van plaaswerkers (f) ‘n Program vir die produktiewe aanwending van grond wat sedert 1994 deur die staat vir swartes aangekoop is.
Eerstens moet begryp word dat die Rewolusie wat ons beleef ‘n Kommunistiese (oftewel ‘n Marxisties-Leninistiese) rewolusie is, waarin beheer van die grond voorop staan. Vir selfs die goedgelowige liberaliste begin dié lig darem opgaan: In Beeld van 14 November 2011 skryf die aarts-liberalis Rian Malan dat volgens Mark Gevisser, aan wie toegang verleen is tot sensitiewe ANC-dokumente, was 29 van die 30 grootbase in die ANC se nasionale uitvoerende komitee in die sewentigs en tagtigs geheime lede van die SAKP. Rian Malan skryf verder dat onlangse navorsing van prof Stephen Ellis van die Universiteit van Leiden toon dat “selfs die kwansuis gematigde Nelson Mandela ‘n geheime lid van die Kommunistiese Party was.” Malan se gevolgtrekking is: “Met ander woorde, die regses was reg: die ANC was inderdaad ‘n Rooi Komplot en as sulks ‘n pion in ‘n groter Sowjet-magspel ... “. In dieselfde trant skryf Leopold Scholtz in Beeld van 16 Mei 2012: “Die ANC se intellektuele wortels is veral in die Marxisme-Leninisme ... geleë”. In die Groenskrif-inleiding word verklaar: “All anti-colonial struggles are, at the core, about two things: repossession of land lost through force and deceit; and, restoring the centrality of indigenous culture.” Gwede Mantashe, sekretaris-generaal van die ANC, maar ook voorsitter van die SA Kommunistiese Party, verklaar op 26 Maart 2012: “One matter that needs to be looked at is the slow distribution of land. If we don’t do that we will continue to betray the revolution. People without land is a recipe for a revolution. Go and look at the struggle history. Land is at the core of every ANC leader’s struggle.” Daarom verklaar die Freedom Charter, opgestel deur die Kommunis Joe Slovo, in opdrag en finaal goedgekeur deur die Sentrale Komitee van die Kommunistiese Party:
Hierdie Freedom Charter-doelstellings vind neerslag in die huidige Grondwet van 1996. Ingevolge die Grondwet bely die burgers van Suid-Afrika die ongeregtighede van die verlede en is die nasie verbind tot sogenaamde grondhervorming. DIt beteken onder andere die restitusie en herverdeling van grond ten gunste van swartes. Daarbenewens het elkeen die reg om te beweeg en te bly waar hy wil. Selfs die onwettige plakker het in beginsel ‘n reg op skuiling en beskerming van sy de facto onregmatige okkupasie. Anders as wat goedgelowiges wil glo, is artikel 25 (die sogenoemde “eiendomsklousule”) alles behalwe ‘n eiendomswaarborg. Trouens dit magtig juis die staat om eiendom te ontneem en te onteien om uitvoering aan die ANC se grondhervormingsbeleid te gee. As algemene reël is vergoeding betaalbaar in die geval van onteiening, maar dit hoef nie noodwendig markwaarde te wees nie en dit is ook nie ‘n absolute vereiste nie. Volgens ‘n uitspraak van die Konstitusionele Hof in First National Bank of SA Ltd v Commissioner of SARS 2002 4 SA 768 (KH) kan die Staat in gepaste omstandighede soos bedoel in artikel 36 wegdoen met die vereiste om vergoeding te betaal. Dit word bevestig deur artikel 25(8) van die Grondwet. Dit lui dat geen bepaling in verband met onteiening van eiendom die staat verhinder om grondhervorming te bewerkstellig ten einde die gevolge van rassediskriminasie van die verlede reg te stel nie. Die enigste vereiste is dat dit redelik en regverdigbaar moet wees in ‘n oop en demokratiese samelewing (a 36(1)). In die eerste fase van die rewolusie is verskillende wette aangeneem om uitvoering te gee aan bogenoemde doelstellings. Slegs enkeles word genoem: Die Wet op die Herstel van Grondregte, die Wet op die Uitbreiding van Sekerheid van Verblyfreg (ESTA), die Wet op die Voorkoming van Onwettige Uitsetting (PIE Wet), die Wet op Grondhervorming (Huurarbeiders), asook die Nasionale Waterwet en die Mineral and Petroleum Resources Development Act (MPRDA) wat onderskeidelik grondeienaars se waterregte en mineraalregte onteien het.
Grond wat deur buitelanders besit word, se reg sal ‘n sogenoemde ”precarious tenure” uitmaak. Dit beteken dat die staat te enige tyd die reg eensydig kan beëindig. In die derde plek maak die Groenskrif voorsiening vir die instelling van ‘n Land Management Commission. Dié kommissie sal drakoniese magte hê om beheer oor grond uit te oefen. Dit sal byvoorbeeld soos in Egipte, riglyne kan neerlê in verband met die toegelate grootte van plase en die gebruik en bestuur daarvan. Voorts sal dit enige privaat person kan subpoena om inligting te verskaf oor so ‘n person se regte in grond. Dit sal die bevoegdheid hê om die kaart en transport van enige person nietig te verklaar, om grondeienaars krimineel te vervolg en om enige grond wat deur bedrog of korrupsie verkry is, te konfiskeer. In die verband is dit belangrik om te onthou dat volgens die regime se uitgangspunt, witmense swartes se grond deur geweld en bedrog bekom het.
In kort kan gesê word die doel van die Groenskrif is om die tweede fase van die Rewolusie, met betrekking tot grondbesit, te volvoer. Soos mnr. Jaap Marais dikwels gesê het: “Wat bo was, moet onder kom en wat onder was bo.” In Margaret Mitchell se epiese roman oor die Amerikaanse Burgeroorlog, Gone with the Wind, sê Scarlett O’Hara aan haar helper Will Benton oor die Yankees en hul sikofante se geslepe pogings om die Southerners se familieplase na die oorlog in te palm: “Oh, Will, and I thought our troubles were all over when the war ended!” “No’m.” Will raised his lantern-jawed, country looking face and gave her a long steady look. “Our troubles are just gettin’ started.”
Inligting moet verskaf word as teenvoeter vir die Kommunistiese propaganda dat die witman die swarte se grond gesteel het. ‘n Behoorlike akademiese studie behoort geïnisieer te word om die geskiedenis van grondbesit in Suid-Afrika en die beleid van afsonderlike ontwikkeling ewewigtig te boekstaaf. Die witman moet bewapen word met parate kennis om hom effektief te kan verweer, die eie twyfel te verdryf en hom onwrikbaar te laat glo in sy reg op sy grond. Laat ons ook aan ons mede-burger verduidelik dat die Grondwet die magtigende instrument is waardeur die blanke van sy grond ontneem word - daardie selfde Grondwet waarop die HNP en ander fopspeenpartye steun om ‘n volkstaatjie by die ANC af te smeek. So ‘n eensgesindheid onder blankes oor die reg op ons grond, kan die basis lê vir effektiewe optrede vir ons grootste uitdaging: Die stryd om die herwinning van die politieke en staatkundige vryheid van ons volk in hierdie land. Eiendomsreg van grond kan nie gelykgestel word aan die staatkundige vryheid ten opsigte van daardie grondgebied nie – iets wat die volkstaat-praters nie goed begryp nie. Die voorvereiste vir daardie stryd is eerstens die herstel van die oortuiging en die wil en die geloof by die Afrikanervolk dat hy, soos enige ander volk, die reg het op soewereine vryheid in sy eie land. Sonder daardie gemoedstoestand en eenheid van sin binne die kern van ons volk, sal alle pogings faal. Die AVP het ‘n roeping om hierdie selfrespek en selfvertroue van ons volk te herstel deur kundige leiding en die ontsluiting van kennis – ook oor ons reg op ons grond. Dit is die basis van enige kragtige geloofsdaad.