Die titel van die artikel "die paringspel van polariteite" word gerig deur die titel van die bundel. 'n Titel wat in sekere opsigte as 'n mantra deur die bundel eggo. 'n Mantra, want die intieme afwesiges word soos die Sanskritoorsprong van mantra etimologies aandui, 'n "instrument of thought" wat die spreker se tas na versoening in die gedigte heg weef.
'n Multidimensionele / heggekonstrueerde / meervlakkige bundel is 'n leeslekkerte. Vos se vyfde digbundel, Intieme afwesige, word vanaf die bundelomslag tot die laaste gedig, 'n magnum opus wat my as leser boei en geboei het. Die broosheid en breekbaarheid van verlies word met Diane Victor se "smoke drawing" ingelei en word 'n metafoor vir die spreker se terugtas in tyd na die afwesige figure wie versgestalte in die bundel kry. En hoe sag, pynlik en menslik breekbaar, is die kindgestalte nie in Victor se kersrook nie. Astralabe word in sy sagtheid as 't ware 'n kersvers wat die leser se aandag prikkel en end-uit boei.
Van Wyk Louw, 'n literêre (voor-)vader van die Afrikaanse letterkunde se woorde "ons moet leer ironies leef en binne die ironie die liefde hou", geld ook vir die titel van die bundel. Die ironiese onder- en botone van Intieme afwesige word op die voorgrond geplaas juis deur die aanwesig-skryf van die afwesigheid / afwesighede van die intieme figure in die verse van Vos. Die intieme figuur word vanaf die eerste vers, en in besonder deur die afdeling, in reliëf geplaas. Van geboortevers tot sterfvers in die elegiese gedig, is die intimiteit van bestaan en sterfte in die gedigte verwoord. Vos is nie alleen meester van versvorme om die afwesige(s) struktuur-bestaan te gee nie, maar ook deur die betekenis van die woord. 'n Betekenisskelet van woorde wat dui op terugbring van die afwesige geliefdes word beklemtoon in woorde soos "aaneengeweef"; "geborduur", "geknoop"; "gegrif"; "omhels", maar bowenal deur die pen as versoener deur die versinhoud.
Die twee woorde van die titel lei die spel tussen verlies en besit, lewe en sterfte, geboorte en dood, pyn en vreugde in paringspel, in. Soos met die raak beskrywende titel van Vos se vorige bundel, Die afdruk van ons hande, is die drang van die digter om verlies te bestendig of bestaan te benadruk, dominant. Die motto van Intieme afwesige, "hoe skryf 'n mens afwesigheid vas in 'n vers" deur Breytenbach, is 'n deurdagte keuse vir die inleidingskode van intieme afwesige. Geslaagd soos by Breytenbach waar die verse afwesigheid of stiltes in parenteses, hiate en woordgrafte verdwyn deur die taalaanbod van die vers benadruk word, skryf Vos afwesigheid vás juis deur die afwesigheid intiem te omhels in versbou, metafoor en beeld. Die afwesigheid van geliefdes, die diaspora van geliefdes soos Abélard en Heloïse en later Astralabe, die dood van 'n vriendin se man, word deur die gedig aanwesig geskryf soos die spreker dit sekuur in "Agtergeblewene" (77) stel:
Die belangrikste en dominante middel in die hande van die digter om verlies te herroep, is die gedig. Die volgende tegnieke in die digter se skrywershand is: credogedigte; veral verwoord in die aangrypende afdeling "Astralabe - Gesprekke oor verlatenheid" waarin die afwesige kind van Abélard en Heloïse, die kersgestalte van die omslag, vooropgestel is; meta-poëtikaliteit: die verwondering oor die vers as konstruksie-middel; reeksgedig: Geboorte-afdeling met verse oor 'n kleinkind, en die gode en halfgode se geboortes, Abélard en Heloïse, sangers en skilders; beelde van kreatiwiteit wat die pendant, die pool van mortaliteit of verlies is: skilder, musiek, gedigte-maak.
Die alleengeplaaste gedig in die afdeling "Troebadoer" (49) is in die bundelrubrisering 'n vooropgestelde vers. Juis deur die deurbreking van patrone is die alleengedig in die bundelkonstruksie in Vos se digtershand 'n middel om die verlies te beklemtoon. Weer eens is die krag van die gedig hier, 'n middel van Vos om aan die afwesige geliefde deur middel van poësie as liriese middel, die geliefde 'n aanwesige gestalte te maak:
Hierdie gedig word die skarnier van die bundel, want die vooropstelling van die spreker se kreatiewe instrumente is die metafoor vir skepping, oproep van die afwesige geliefde en beminde. Die troebadoer as minnesanger uit die Middeleeue", skakel direk met die gesprekke tussen Abélard en Heloïse met spesifieke verwysing na die Middeleeuse tyd en milieu. In hierdie geval skryf die digter verlies vas tot poësie.
In die dood se "donker skoot" word die graf die oorheersende ruimte wat die afwesige figure intiem bewaar. Die rol wat die graf as metafoor vir bewaring verkry in hierdie bundel, word deur die gedig as pendantmetafoor, geëggo. Die gedig word méér as 'n grafskrif vir die geliefde beminde wat gesterf het: die gedig as graf dien as ruimte vir wederopstanding deur die leser se leeshandeling. Herinneringe word lewend gemaak wanneer die gedig of dan in hierdie geval, die grafskrif, gelees word.
Téén die donkerte is die kers 'n troefmiddel - 'n metafoor vir lig wat plek-plek in die gedigte opduik, maar vir die digter is dit die pen. Victor se kersvers op die voorblad wat 'n suggestie van Astralabe word - die seun uit die verhouding tussen Abélard en Héloïse, bring die afwesige bemindes tot lig. Die twee gedigte wat hier die kers en pen verwoord, is "kersrook" en "voor ek vergeet" (80-1). Byna op dubbelkragtige wyse word die afwesige gestalte tot lig / papier gebring, want in die slottersiene word die gedigbou boodskapdraer, waar die drie kernfigure in die bundel, Héloïse, Abélard en Astralabe in volmaakte drietal in versvorm ikonies vergestalt word.
'n Verdere vooropgestelde aspek in Intieme afwesige wat deur die titel direk gestel word, is die belangrikheid van figure. Die afwesigheid van die beminde word in talle verse verwoord. Soos hierbo genoem, is donker 'n belangrike merker vir afwesigheid, so ook is die sterwe van 'n geliefde. Wanneer ruimte as digtema aanwesig is, is die plasing van figure in daardie ruimte, vir die digter belangrik. Vergelyk hier veral "see" (85) asook "Paryse winter" (90), maar veral in "Vertrek" (102) waar die spreker se liggaam ook 'n ruimte van skuiling teen verlies word.