Alexander Hamilton het tydens die Amerikaanse Rewolusie 'n naam vir hom gemaak, wat uiteindelik die Untitled-stafhoof vir George Washington tydens die oorlog geword het. Hy dien as 'n afgevaardigde by die Konstitusionele Konvensie uit New York en was een van die skrywers van die federale dokumente met John Jay en James Madison. Toe hy as president aangestel het, het Washington besluit om Hamilton die eerste sekretaris van die tesourie in 1789 te maak.
Sy pogings in hierdie posisie was uiters belangrik vir die fiskale sukses van die nuwe nasie. Die volgende is 'n blik op die belangrikste beleide wat hy gehelp het om te implementeer voordat hy van 1795 af in die pos bedank het.
Toenemende Openbare Krediet
Nadat dinge van die Amerikaanse Rewolusie en die tussenliggende jare onder die Konstitusionele Jode afgeval het , was die nuwe nasie skuld vir meer as $ 50 miljoen. Hamilton het geglo dat dit die sleutel was vir die VSA om legitimiteit te vestig deur so spoedig moontlik hierdie skuld terug te betaal. Daarbenewens kon hy die federale regering instem om die skuld van al die lande te aanvaar, waarvan baie ook aansienlik was. Hierdie aksies was in staat om baie dinge te bereik, insluitende 'n gestabiliseerde ekonomie en 'n bereidwilligheid van buitelandse lande om kapitaal in die VSA te belê, insluitende die aankoop van staatseffekte, terwyl die mag van die federale regering met betrekking tot die state verhoog word.
Betaling vir die aanname van skuld
Die federale regering het verbande op Hamilton se versoek gevestig. Dit was egter nie genoeg om die groot skuld wat tydens die Revolusionêre Oorlog toegeval het, af te betaal nie, so Hamilton het die Kongres gevra om 'n aksynsbelasting op drank te hef. Wes-en Suider-Kongres het hierdie belasting gekant omdat dit die bestaan ​​van boere in hul lande beïnvloed het.
Noordelike en suidelike belange in die Kongres het gekompromitteer om die suidelike stad Washington, DC in die land se hoofstad te maak in ruil vir die heffing van die aksynsbelasting. Dit is opmerklik dat selfs op hierdie vroeë datum in die nasie se geskiedenis baie ekonomiese wrywing tussen die noordelike en suidelike state was.
Skepping van die Amerikaanse Munt en Nasionale Bank
Onder die Konstitusies het elke staat hul eie munt gehad. Met die Amerikaanse Grondwet was dit egter duidelik dat die land 'n federale vorm van geld moes hê. Die Amerikaanse Munt is gestig met die Coinage Act van 1792, wat ook die munt van die Verenigde State reguleer.
Hamilton besef die noodsaaklikheid van 'n veilige plek vir die regering om hul fondse te stoor terwyl die bande tussen die ryk burgers en die Amerikaanse regering verhoog word. Daarom het hy aangevoer vir die skepping van die Bank van die Verenigde State. Die Amerikaanse Grondwet het egter nie spesifiek voorsiening gemaak vir die skepping van so 'n instelling nie. Sommige het aangevoer dat dit buite die omvang van wat die federale regering kon doen. Hamilton het egter geargumenteer dat die Elastiese Klousule van die Grondwet die Kongres die breedtegraad gegee het om so 'n bank te skep omdat dit in sy argument dit noodsaaklik was vir die skepping van 'n stabiele federale regering.
Thomas Jefferson het teen sy skepping as ongrondwetlik ondanks die Elastiese Klousule geargumenteer. President Washington het egter met Hamilton ooreengekom en die bank is geskep.
Alexander Hamilton se menings oor die federale regering
Soos gesien kan word, het Hamilton dit as uiters belangrik beskou dat die federale regering oppergesag vestig, veral op die gebied van die ekonomie. Hy het gehoop dat die regering die groei van die industrie sal aanmoedig in 'n wegbeweeg van landbou sodat die nasie 'n nywerheidsekonomie kan wees wat gelyk is aan dié van Europa. Hy het aangevoer vir items soos tariewe op buitelandse goedere saam met geld om individue te help om nuwe besighede te vind om die inheemse ekonomie te laat groei. Uiteindelik het sy visie tot stand gebring, aangesien Amerika in die loop van die tyd 'n belangrike speler in die wêreld geword het.