Ons enigste troos lê in God se skeppershande – Jurie le Roux | TEO website of the Faculty of Theology University of Pretoria / TEO Webwerf van die Fakulteit Teologie, U.P.
Ons enigste troos lê in God se skeppershande – Jurie le Roux
… U is van altyd af daar (Ps 93:2).
Vir Israel se bure was lyding iets onheilspellend. Êrens tussen hulle en die godewêreld het dinge verkeerd geloop en het die voorvaders begin grom. Alles is gedoen om gode en voorvaders te kalmeer, maar nooit was daar 'n waarborg dat lyding sou wyk of dat die 'ander wêreld' weer goed sou word nie.
In Israel was die lyding nooit minder nie; hulle het egter net anders daaroor gedink. Lyding het die gelowige nooit los van God en sy liefde gemaak nie. 'n Mens kon jou wel teen God verset, maar dit het jou nooit buite God en sy erbarming gestel nie. En lyding was volgens die boek Job onafwendbaar, maar hoegenaamd nie omdat God beheer verloor het nie. Dit was juis Job se uitdaging om sy lyding nie los van God se grootheid en sy almag te verstaan nie.
Pragtig word hierdie almag van God ook in die kort Psalm 93 verwoord. Eers word gesê dat God van altyd af daar was. Voordat 'die berge gebore is' en lank 'voordat U die wêreld voortgebring het' het Hy al bestaan. Van 'ewigheid tot ewigheid' word in Psalm 90:2 gesê en mooi sluit Psalm 93 daarby aan: 'Here … (U bestaan) tot in lengte van dae' (vs 5). God is dus onmeetlik groot! Van die vroegste tye af was Hy daar en sou tot in ewigheid voortbestaan.
En hoog bo die ganse skepping het God se troon vas en veilig gestaan. Mooi verduidelik die psalmskrywer dit ook met die herhaling van die woorde 'gedruis', 'gedreun' en 'geraas' in vers 4: bo al die groot geraas van baie waters het God in sy koninklike mag getroon.
In hierdie mag, almag en soewereiniteit van God het egter enorme troos gelê. En dié troosgedagte het die psalmskrywer (soos destyds ook vir Job) nuut na sy eie probleme laat kyk. Job het op 'n dag alles verloor en in sy enorme pyn die vuis vir God gebal. Waaromvrae het hom geteister en God wou hy ook nie meer vertrou het nie. Op 'n dag is hy toe so deur God se skeppingsmag oorrompel dat hy heeltemal geswyg het. Die God van alle tye het hom so oorweldig dat hy sy lewe anders begin verstaan het. Al het hy nie die rede vir sy pyn geken nie, het sy lewensgang veilig in God se skeppershand gerus. En as die lewe soms vir hom te veel geword het, kon hy rus in die ewige God gevind het.