Toorkombuis - Proe die betoweringToorkombuis | Proe die betowering
My Sondagoggend het begin met 'n heerlike koppie koffie en die allerlekkerste rosyntjiebrood. Ek het dié broodjies altyd vroeg Saterdagoggende vir die mark by The Palms gebak. Ek het Vrydagaande al die deeg aangemaak – dis immers Ouma se Oornagrosyntjiebrood. Deur die nag kleur en geur die rosyne daardie deeg. En terwyl daardie broodjies bak, water jou mond al met al die geure wat die kombuis vul. Ek het belowe ek plaas die resep vandag. Dis vreeslik maklik en nikse geknieëry nie! Ek bak dit in kleiner broodpannetjies (ongeveer 12 x 4 cm), maar jy kan twee groot brode in standaard
Die storie loop dat woepsies begin het tot die Amish-vroue van oorskiet koekdeeg hierdie klein wonderwerkies gebak het om as klein bederfie in hul mans se kosblikke te pak wanneer hulle op die lande gaan werk het. Hulle sê die lekkernye het hul naam gekry omdat die manne ewe opgewonde "Whooppee!" uitgeroep het wanneer hulle die kosblikke oopgemaak en op die soetgoed afgekom het. In ons taal praat ons sommer van woepsies. Rooifluweel-woepsies Lewer 18 woepsies (twee op mekaar) Vir die woepsies 2⅓ koppies koekmeel 2 eetlepels kakao, gesif 2 teelepels bakpoeier ½ teelepel k
[caption id="attachment_1180" align="aligncenter" width="768"] Exif_JPEG_420[/caption] Beetblare is vir my 'n vreeslike groot weelde – dit gebeur maar min dat jy beet met blare en al op die supermark se groenterakke kry. Soms kry jy so 'n paar verleptes aan 'n bossie beet en jy moet omtrent jou verbeelding gebruik om die eertydse glorie raak te sien. Wat nog te sê geïnspireer word om 'n dis daarmee op te tower. Ek het nie eintlik planne gehad om my eie groentetuin te maak nie. My groot liefde is vars kruie. En toe Checkers met hul My Little Garden-veldtog die oulike klein saa
Ek koop altyd te veel groente en vrugte. Elke maaltyd is boordens toe vol gelaai met al daardie wonderlike vitamienes en 'n wonderlike hupstoot vir die gesondheid en die immuniteitstelsel. So baklei ek al jare teen siektes en dinge, ook vir my bejaarde ma se onthalwe. En nou nog meer, teen die virus en vir oorlewing. Baie vars groente en vrugte, genoeg sonlig en byna 'n oordosis vars lug. En, natuurlik, baie versigtig leef – maskers en afstand. Die winkels sien my net wanneer die afleweringsdienste nie alles kan bybring wat ek wil hê nie. Maar 'n mens kan nie altyd alles ewe vin
Ek het voordag al begin om Turkse Genot te maak. Op die regte, egte tradisionele manier. Dit beteken geen gelatien en baie roer. En so met die een lam armpie (van die baie roer!) bly hierdie simpel refrein deur my kop maal: "Solank as die lepel in die genotpot staan, roer, sussie, roer." Die roerdery is lankal verby, maar die wysie maal steeds deur my kop. Turkse Genot Lewer ongeveer 25 – 36 blokkies (afhangende van die grootte) Vir die suikerstroop 4 koppies suiker 1½ koppies water 1 eetlepel suurlemoensap Vir die mielieblompap 1 koppie mielieblom 1 teelepel kreme
Wanneer laas het jy sommer net iets vir die lekker gedoen? Sommer net vir die pret? Daardie selfde lekkerte ervaar as wanneer jy diep uit jou maag uit lag . . . sommer oor niks. (more…)
Ek dood oor turksvye. Netjies afgeskil en yskoud uit die yskas. Groen, geel en rooi – die mooiste juweelkleure. Ek kon nog nie 'n woord kry om die smaak te beskryf nie. Maar as ek aan hoogsomer dink, voel ek eintlik hoe die yskoue pitte en sappige vlees by my keel afgly. Ek onthou nog uit die dae toe ek skool gehou het op Graaff-Reinet en naweke saam met my eerste man op die plaas duskant Jansenville gaan kuier het. Ek het skottelsvol verorber. My skoonmense het gespot en gesê ek is soos die apies in die veld – turksytyd sit hulle boeppens op die draad in die son en slaap, trommeldik
In my Toorkombuis ervaar ek elke dag die betowering van die kospotte – 'n knippie hiervan en 'n knippie daarvan en ek word weggevoer op 'n towertapyt van geur. Maar ek laat niks aan die toeval oor nie – dis so maklik om afgestomp te raak en nie die wonders om jou raak te sien en te ervaar nie. (more…)
Kook en bak is harde werk. Dis vroeg opstaan, ure lank op jou voete en winter en somer tussen twee warm oonde vasgevang. Baiekeer, wanneer ek saans doodmoeg neerval, wonder ek of dit regtig die moeite werd is. Dan is dit daardie gemmerkoekie-oomblikke wat my tevrede laat sug en in 'n diepe slaap sink . . . (more…)