Hoofstuk 6 “Daardie Ongelooflike Genade” – UiteindelikHoop.com
``The amazing grace of the Master, Jesus Christ,
“Die goedheid van die Here Jesus Christus,
die oorvloedige liefde van God en die kragtige
teenwoordigheid van die Heilige Gees
is by julle almal. Amen.
—2 Korintiërs 13:14 Die Boodskap
Vanoggend het my dogter gedink dat ek die lug verkoeling in die kar aangehad het (toe dit buite yskoud was), en gevra of ek besig was om een van my warm gloede te kry. Ek het gesê nee, maar ek het vroeër die oggend ‘n paar gehad.
Alhoewel ek nooit beplan het om iets so spesiaal met my kinders te bespreek nie was hulle verrassend bewus gemaak van my kondisie uit ‘n ou televisie sitkom wat hulle gedurende etenstyd een middag gekyk het. Pront-uit het een van my ouers seuns na my gedraai (die een wat geen filters het nie) en my gevra, aangesien ek “om en by daardie ouderdom was; was ek nie?” was ek “besig om deur my oorgangsjare te gaan?” Ek moes bieg dat, ja, ek was, alhoewel soos wat ek gesê het, ek het nooit beplan om enigiets vir enigiemand te sê nie.
Baie persoonlike onderwerpe word nie net openlik op televisie bespreek nie, maar ook in publiek en heeltemal deur die werkplek. Vrouens wat blindelings praat, selfs indiskreet teenoor die warm gloede reageer, en bespreek elke ander ding wat ‘n vrou se lewe plaag, baie openlik. Apart van om eenvoudig stil te bly oor waaroor ek deur gaan, en dit net met my Man te bespreek, is my vraag “Waar is die genade?” genade om ons te bedek en die verberging van dinge wat toegelaat behoort te word om privaat te bly. Of ek deur verlies in my lewe gaan, ‘n verskriklike krisis, ‘n warm gloed of nagsweet, of voel asof ek op ‘n emosionele wipwaentjoe is, ek wil dit desperaat grasieus doen en dit grasieus van die Here aanvaar sonder om aandag na myself te trek. Dit is nie omdat ek skaam is nie, dit is omdat ek wil hê dat my lewe die titel van Hom moet hê, en nie ek, as ‘n getuie nie. “Julle is self ons aanbevelingsbrief, geskryf op ons harte, vir almal om te lees en te verstaan” (2 Korintiërs 3:2 Afr 83).
Jare gelede, ek is seker dit was as gevolg van my onvolwassenheid voordat ek my herstel reis begin het, het ek glad nie moeilike situasie goed hanteer nie. Ek het soos ‘n dwaas geglo dat ek moes reageer; en het sedertdien geleer, dat dit nie die geval is nie. Selfs al was ek nie so “erg” soos wat ek dikwels in ander vrouens gewaar het nie, nietemin, elke keer wat ek in gegee het aan my gevoelens het ek erger gevoel omdat ek reageer het. Meeste van ons het by sielkundiges gehoor (wat niks weet, aangesien hulle gewoonlik vir ons die teenorgestelde vertel van wat God in die Bybel sê) dat ons dit moet uitlaat soos ‘n tee ketel. Het jy geweet dat die teorie jare terug verkeerd bewys was, maar word nog wyd as die waarheid aanvaar?
Die waarheid is dat wanneer ons dinge uitlaat, voel ons dikwels erger en word gelos met ander mense se reaksies en gedrag om mee af te reken bo-op ons eie. Waar, ons inisiaal dalk goed mag voel, maar hierdie goeie gevoelens hou nie lank nie, om nie te noem die domino effek wat in beweging gesit is nie; die nagevolge om af te reken met die gevoelens van die ander persoon/persone vir wie ons vertel het. Of die ander in woede reageer of seergemaak en verwar is, nou word dit by die mengsel gevoeg. In my eie lewe, wanneer ek dit “uitgelaat” het en reageer het, het ek besef dat ek altyd agter gelos was met skande, verleentheid, en berou omdat ek ingegee het aan my gevoelens. Interessant, ook, is dat elke keer wat daar ‘n getuie was of iemand wat gehoor het wat ek gesê het, maak dit nie saak hoeveel keer hulle vir my gesê het nie (eerlik) dat dit “okay” was of dat hulle “verstaan,” het dit nie my berou omdat ek soos ‘n dwaas opgetree het verminder nie en hoe so dikwels die goeie opinie wat ander eens op ‘n tyd van my gehad het, vir ewig verander het. En die meeste wat sê hulle verstaan, het regtig nie of kon nie.
Tog, as ons nie dit “uitlaat” of “stoom afblaas’ nie, sal ons gou ontplof? Eintlik, nee. Nie as ons dit vir onsself hou die manier wat dit bedoel was nie. Jare gelede, het die Here my gewys dat Hy ons in hierdie “stoompot situasies” hou om ons harte sag te maak net soos ‘n stoompot doen! Nietemin, ten midde van die druk, sal jy nie in staat wees om die deksel op te los nie (so te sê) tensy jy watookal dit is na die Here toe neem en die situasie by Hom los. Die grootste gedeelte deur met Hom daaroor te praat is dat ons nie net wegloop en beter, vryer, en ligter voel (soos wat baie dit beskryf), maar ons loop ook weg met daardie ongelooflike grasie. Dit was net vanoggend dat ek besef het dat die woord “grasieus” die wortel woord van daardie ongelooflike woord grasie het! Wow, ek hou daarvan. Wees geduldig met my soos wat ons bespreek hoe ‘n stoompot werk, sodat ons in staat is om dit te vergelyk met wat God wil doen met die druk in ons lewens.
‘n Stoompot is (ons beproewings is) ‘n geseelde pot met ‘n klep wat die druk van die stoom binne kontroleer (‘n situasie waar GOD kontroleer hoeveel Hy sal toelaat). Soos wat die pot warm word, vorm die vloeistof/Sy liefde binne privaat stoom/trane, wat die druk in die pot/ons lewens opstoot. Die stoompot het twee groot voordele: Dit verhoog die kookpunt om die hoër hitte toe te laat om die kos/hart vinniger te kook/verander, en soos wat die druk verhoog, forseer dit vloeistof/liefde in die die kos/hart (met ander woorde, hoë druk beproewings forseer Sy liefde in jou hart). Die hoë aanhoudende druk (van die beproewing) help ook om die vloeistof/liefde en vog/Sy vrede in die kos/hart vinnig te forseer, wat help om dit te kook/vinniger te voltooi en help ook om sekere kosse/harte, soos taai vleis/verharde harte, baie vinniger sag te maak. Ook, die geure/getuienisse wat in die stoompot geskep is kan regtig diep en kompleks wees — ander as enige ander kook/proef metode.
Om die Here te bedank het net nie soos genoeg gelyk wanneer ek dink aas Sy ongelooflike grasie van verstandhouding wat ‘n voordeel dit is om soos ‘n stoompot te voel was nie! Die hitte of stoom wat ek gevoel het wou ek verduur, omdat soos alle beproewings, wat ongemaklik is, weet ek hulle doen wonders vir my binneste.
Wat ek gedoen het om my te help om nie net die stoom te verduur nie (warm gloede of nagsweet) is toe ek dit na die Here toe geneem het en my Man gevra het hoe ek grasieus daardeur kon kom. Wat hy my vertel het is om dit te omarm, en Hom te herinner hoe baie ek daarvan gehou het om in ‘n warm bad, of Jacuzzi of jare terug toe ek na ‘n gym toe gegaan het en in ‘n stoom kamer gaan sit het. Ek moes natuurlik lag, hoekom moes ek ‘n scene maak wanneer ek eenvoudig my oë kan toemaak en verbeel dat dit regtig my Hemelse Man is wat my trakteer met iets spesiaal omdat Hy lief is vir my?! So die oomblik wat ek dit gedoen het, het ek my nie meer bekommer of te vrees wanneer my oorgangsjare simptome my sou “tref,” in plaas daarvan was dit ‘n welkom herinnering van Sy liefde vir my.
Deur deursigtig te wees, en iets te bespreek wat ek eerder nie sou wil bepreek of aan enige iemand bloot stel nie, as n vriendin het ek gehoop dat deur my dankbaarheid vir sy ongelooflike grasie in net een van my nuwer beproewings, dit jou mag help om na die Here toe te gaan, en Hom te vra om jou huidige kondisie na te sien. Of jou kondisie fisies, spiritueel of as gevolg van jou situasie is. En terwyl ek die verborge waarheid bespreek het oor hoe ons ons lewens grasieus kan lewe, het ‘n vergelyking in my gedagtes opgekom wat ek gedink het jou mag help. Vandat ek die vergelyking onthou het (soos God in Sy Spreuke doen, om een uiterste vers die ander te wys) ,het dit het my gehelp om my neiging om dit nog steeds “uit te wil laat” te oorkom of dinge te laat bekend wees bekend word wat diskreet tussen “my en my Man” gehou moes wees” (Ek weet dit is grammaties inkorrek, “my” behoort te kom nadat jy die ander persoon eerste geplaas het).
That day, just like many of you, I watched my television in disbelief, not just about the events that were unfolding, but I became more intrigued by the reaction of the couple as individuals.
The husband had learned to be very quiet due to his wife’s overreaction to everything. There, on television, I watched as she, once again, made a scene as she had trained herself to do in her life (especially in her marriage). So when the television cameras were live, streaming around the world, the cameras did little to quiet her angry screaming. If anything, seeing she had an audience looked like she began to increase her bad behavior.
Omtrent 13 jaar gelede, het iets gebeur waar ek gebly het en wêreld nuus geword. Die mees ongelooflike ding hieroor was, dat die persone betrokke intieme vriende was. Lede van ons kerk. En die vrou was ‘n persoon wat in my Wyse Vrou klas was; een wat bewys is om uitgesproke te wees.
Daardie dag, net soos baie van julle, het ek die televisie in ongeloof toegekyk, nie net oor die gebeurtenisse wat besig was om te ontvou nie, maar ek het meer intrigeer geword oor die paartjie as individue. Die man het geleer om baie stil te wees as gevolg van sy vrou se oorreaksie oor alles. Daar, op televisie, het ek toegekyk soos sy, weereens, ‘n scene gemaak het soos wat sy haarself opgelei het om in haar lewe te doen (spesiaal haar huwelik). So toe die televisie kameras lewendig was, en rondom die wêreld gestroom het het die kameras min gedoen om haar kwaai geskreeu stil te maak. Indien enige iets, aangesien sy gesien het sy het toeskouers het dit gelyk asof sy haar slegte gedrag vermeerder het.
Vinnig vorentoe omtrent sestien maande later toe weereens, die nuus bulletyn televisie programme onderbreek het, kameras wat weer in ons klein, onbeduidende klein dorpie gerol het. Hierdie keer het ek na my televisie met nog meer ongeloof gekyk soos wat ek gesien het hoe een van ons intieme vriende geboei na polisie hoofkwartiere gesleep is. Baie later, gedurende die hofsaak, het ek eerstehands hierdie man se vrou gesien en kon nie help om ‘n vergelyking tussen die twee vrouens te tref nie, die twee vrouens wat ek persoonlik geken het.
Die laaste vrou, wat eens op ‘n tyd ‘n pastoor se vrou was, sou ek vergelyk met ‘n vrou soos Jackie Kennedy toe sluipmoord op haar haar man, President Kennedy gepleeg is. Dit was as gevolg van haar besadigde bedaardheid toe honderde kameras op haar gerig was, saam met skreeuende verslaggewers, waarvan almal getuig het. Dit het die wêreld haar onmeetbare grasie gewys—bo wat enige een kon voorstel as dit met ons gebeur het. Die vrou en haar man was intieme vriende, met beide my man (nou eks) en ek, wat die rede is hoekom ons agter haar gestaan het, en haar ondersteun het. Nie net emosioneel nie, ons het hulle ook gehelp deur na hulle kinders en huis om te sien (soos my seuns wat die gras sny), en ook verkies om agter haar te sit by die hofsaak wat wêreldwyd op televisie verskyn het. Treurig, was ons haar enigste ondersteuning—almal, elke een van haar ander vriende, almal het haar in die steek gelaat. Hoekom lyk dit asof Christene vergeet dat op “‘n vriend se liefde jy altyd kan reken” en ons word die meeste benodig gedurende die ergste tye.
Maak nie saak hoeveel ek my vriendin en haar familie gedurende hierdie tragiese tyd gehelp het in haar lewe nie, wat vir dekades aangehou het (wil enige een van ons oor ons situasie reg nou kla?), sy het my gehelp om eerstehands van ware koningskap. Ja, koningskap te getuig. Hierdie verfynde dame het uitgebeeld wat dit beteken om ‘n kind van die Koning te wees, wie se naam Jesus is, en sy het haar kroon van grasie soos ‘n prinses gedra. Ek het haar op haar beste en op haar ergste gesien, en of sy voor die kameras of agter geslote deure met haar familie, sy het dieselfde voorgekom. In perfekte vrede.
Niemand weet of my vriendin in haar gebedshoekie afgebreek het nie, net haar Minnaar weet, maar waarvan ek getuig het het my lewe vir altyd verander. Haar voorbeeld het gemaak dat ek net soos sy wou wees en al die wat hulle koningskap kroon gedra het toe hulle die ergste tyd in hulle lewens in die gesig gestaar het. Ek wil soos my vriendin wees vir wie ek van naby aanskou het, wat ongelooflike aaklige aanvalle in die gesig gestaar het aanvalle wat enige iemand lewend sou aangryp, tog sy het sonder vrees daardeur geloop (of so het dit gelyk) met ‘n stil en sagmoedige gees. Werklik ‘n prinses aangesien ek haar ware Man ken, die Prins van Vrede, was altyd by haar, aan haar sy en dit het gewys.
Hoe ons reageer mag dalk nie die verloop van gebeurtenisse wat ons in die gesig staar verander nie, maar dit sal die newe effekte van skuld en skande verminder of die nagevolge van iets wat gesê was, dit is by ons moeilike situasie gevoeg—wanneer ons openlik aan ons gevoelens meegee. Daarom, is die waarheid, dit sal ons nie help om beter te voel sodra ons dit “alles uitgelaat,” het nie maar in plaas daarvan, sal dit weereens ‘n tyd wees wanneer ons uitmis om in daardie ongelooflike grasie beslag te lê wat floreer: hoe donkerder die dag, hoe steiler die klim, hoe harder die val.
Vir my, wil ek die wêreld wys (wat begin met my familie wat naaste aan my is) dat ons Man waar is en Sy grasie oortref al die moeilikhede van hierdie lewe. “Dit sê ek vir julle, sodat julle vrede kan vind in My. In die wêreld sal julle moeilik hê; maar hou moed: Ek het die wêreld klaar oorwin.” (Johannes 16:33 Afr 83). Sy grasie, gevind in Sy liefde, is wat vrouens help om te “glimlag vir die toekoms” wanneer die toekoms soos ‘n diep donker gat lyk. Dit is nie dat ons braaf is nie, nie regtig nie, maar dat ons weet Wie die toekoms hou, en ons weet hoe die storie eindig. Laat ons nooit vergeet, ook, dat dit dikwels die “klein jakkalsies is wat die wingerde verniel.” Met ander woorde, dit is altyd die klein dingetjies wat ons moet aanpak en oorkom: dinge soos oorgangsjare, huweliks verlatenheidd, verwerping van familie, of finansiële ondergang. Net wanneer ons ons “self” verower ten midde daarvan, kan ons die grotes wat dalk vir sommige van ons voorlê verower .
O, daardie ongelooflike grasie.