🥇 ▷ Beheerbeheer: nog 'n tuisonderneming van Remedy Entertainment ✅
Beheerbeheer: nog ‘n tuisonderneming van Remedy Entertainment
Wat kom nou by u op as ek Remedy Entertainment noem? Alan Wake, neem ek aan. As u na hul prestasies kyk, sal u eerstens wonderlike skryfwerk, tikkende breine en baie boeiende instellings / wêrelde vind. Beheer verskil nie op enige van hierdie gebiede nie, behalwe basiese spel. Nadat ek tyd saam met hom deurgebring het, kan ek eerlik sê dat die spel taamlik dom is. Laat ek dit nou breedvoerig verduidelik.
Kom ons begin met die basiese instelling, nie waar nie? Control is ‘n speletjie wat ontwikkel is deur Remedy Entertainment en in die wêreld van wetenskapfiksie aangebied word. Daarom gooi ons dadelik realisme by die venster uit.
Nou dat hy uit die weg is, kom ons kyk na ons held.
Dit is Jesse Faden. Jesse Faden is ‘n bietjie soos jou meul “Ek weet nie wie die fok ek is nie”. Hierdie spel is baie goed, soos in ander media. U sluit aan by die Federale Ouditkantoor, CIA / FBI van hierdie fiktiewe wêreld. U word egter nie net ‘n lid nie; u word ook direkteur daarvan aan die einde van Wet 1. Radikale vooruitgang? Miskien ongewens? Geen.
Maar waarom sluit Jesse by die kantoor aan? Natuurlik is dit maklik om uit te vind oor haar verlede. As sy dink dat sy die direkteur van ‘n organisasie sal wees wat weet dat alles die sleutel tot haar antwoord is, sou ek sê dit is ‘n redelike lewensweg. Om hierdie antwoorde te vind, gaan egter meer oor hoe jy speel, as om die verhaal te ontwikkel. Ek sal binne ‘n oomblik daarby kom.
Tydens u reflektiewe verkenning, ‘n interdimensionele wese bekend as Hiss se aanval. Gewapen met ‘n veranderlike pistool, telekentiese magte en die wil om te leef, is u op pad na ‘n bevredigende oplossing.
Nou, vir die meer uitgebreide deel van hierdie oorsig, is die spel self. Spelbeheer as ‘n progressiewe spel gerig op die verhaal. Dit beteken dat dit redelik lineêr is, maar nie so smal soos wat aksiespeletjies gewoonlik is nie. Die spel moedig u aan om hard te verken. Nie vir paaseiers en bonusse nie, maar vir die geskiedenis. Baie van Jesse se kennis en antwoorde kan gevind word deur rond te kyk. Nie net dit nie, dit is ook druppels kennis om na voorwerpe te kyk en hul beskrywings te lees.
Dit beteken nie dat die hele spelverhaal uit die interpretasie van die speler bestaan ​​nie. Nee, baie van hulle is aan u vertel as deel van die hoofverhaal. Side quests en verkenning gee u meer konteks. Dinge oor die wêreld waaroor die karakters nie noodwendig praat nie. Dit is ook goed, want mondelinge verhaalvertelling is ‘n groot misdaad in die vertelling, tensy dit baie natuurlik en korrek gedoen word. U moet beter laat dat u omgewing stories vertel. Maak aantekeninge uit ander studies.
U spandeer die meeste van u tyd in ‘n absoluut groot kantoor. Verken die vloer, deel vir gedeelte, soek antwoorde en skop soos jy doen. Het ek al genoem dat die omgekeerde piramide heeltyds u gids is? Ja, vreeslike dinge as ek dit self sê. Om eerlik te wees, dit lyk my Kojima-speletjies het my al voorberei op verskillende hoere.
Soos ek vroeër genoem het, is Jesse ook nie jou gemiddelde persoon nie. Jy het mutasies, haas! In die besonder kan jy kak met jou gedagtes beweeg. Dit sluit in die opheffing van bykans enige voorwerp wat nie aan die grond vasgeheg is nie. Hierdie logika gee my die indruk dat puin jou beste vriend sal wees. As al die ander dinge misluk, sal kontak met ‘n stuk puin van die naaste vyand sekerlik hul gat in die lug stuur.
Het ek genoem dat die items wat u kan afhaal ook u vyande is? Dit lyk asof dit in Force Unleashed gewerk het, en slegte infanterie links en regs gegooi het. Daar is niks meer bevredigends as ‘n lang vyand wat murmure aan jou stuur en jou onbewustelik ammunisie gee nie.
U gebruik egter nie u krag vir aanstootlike vermoëns nie. U kan dit gebruik vir beweeglikheid, effens vlieg en draai. U kan ook puin onder u gebruik om in stukke uit die aarde te breek om dit as ‘n skild te gebruik. Waarom sou u dit nodig hê? Laat ons sê dat u nie die enigste persoon is wat hul denke kan laat beweeg nie.
U kan ook naby kom deur ‘n paar trekke in ‘n nabye omgewing te doen. Vlieg byvoorbeeld soos ‘n meteoor vir ‘n pond. Of dalk sit die agterkant van die donkie die ligte van die suig af, weet jy? Hierdie metodes is natuurlik ‘n bietjie riskant omdat Jesse ‘n bietjie van ‘n glaskanon is. Terwyl sy hordes kan verklaar, is een fout, en jy fok. Maar wie wil nie gevaarlik leef nie?
Laastens, as supermagte nie u styl is nie, kan u altyd ‘n dienspistool gebruik. Alhoewel Jesse naas sy magte slegs hierdie een wapen het, lyk dit soos ‘n Switserse wapenmes. Ek sê dit in die sin dat u dit op verskillende maniere kan aanpas om aan u behoeftes te voldoen. U kan dit ‘n haelgeweerverspreider maak. U kan dit ‘n langafstandpiksnypantser maak. My persoonlike gunsteling was die vinnig-vuur-rewolwer, wat jou ‘n lekker bonatuurlike gevoel van ‘n geweerloper sal gee.
Ek hou baie van hoe die invloede in hierdie speletjie voel. Daar is wonderlike speletjies wat soms nie baie kort is nie, want hul treffers maak nie saak nie. Speletjies soos Dark Souls 2 of The Sinking City waarin jy met speelgoed veg.
Die beheer doen ‘n uitstekende werk, en teken die gevoel aan om swaar voorwerpe en selfs mense op te lig en te gooi. Selfs die kombinasie van stakings wat op u vyande sigbaar is, maak u regtig gelukkig dat u nie is nie. Dieselfde geld vir die eenmalige dienspistool en hoe skietery voel.
Die omgewing is iets wat ek moeilik kan uitdruk in woorde. Dit is ‘n bietjie vervelig en alledaags, maar dit is regtig die sjarme daarvan. Dit is ‘n federale gebou, so u moet natuurlik ‘n kantoorklimaat kry. Struktuur en vlakke is soms so fassinerend dat u nie anders kan as om soveel moontlik te ontdek nie. Boonop beloon die spel u met geskiedenis en kennis.
Ek dink vyandelike ontwerp is my enigste groot klagte in die spel. Dit is nie baie anders nie. In die middel- en laaste wedstryd klop jy net dieselfde vleis. Iets waaraan ons almal gewoond is. O, soms was ek effe geïrriteerd met Jesse se monoloog. Om nie die stemkunstenaar of iets te onderskat nie, het sy ‘n fantastiese werk gedoen. Ek het net gevoel dit bederf soms die bui, en soos vroeër gesê, dit was ‘n mondelinge uitvoering. Een van my belangrikste tuisdrade in ‘n verhaal in enige kuns en vorm.
Andersins wonderlike spel. Ek sal hierdie speletjie beslis vir iemand aanbeveel. Veral aanhangers van wat Remedy Entertainment in die verlede gedoen het.