Spaanse ontdekking en kolonisasie - Geskiedenis Podcasts - 2022
Gedurende die 15de eeu het die Iberiese Skiereiland aan die westelike punt van die Middellandse See die fokuspunt geword van Europese pogings om die rykdom van Asië met 'n seeroete te bereik, eerder as om afhanklik te wees van die gevaarlike, duur en tydrowende ou handelsroetes deur Klein Portugal het die oorspronklike leier van hierdie poging geword. Die invloedrykste figuur in die toename in Portugese maritieme sterkte was Henry the Navigator, wat kundiges en inligting saamgestel het om 'n ryk te stig. Die nederlaag van die More het die monarge ook bevry om verkennende ondernemings, insluitend dié van Christopher Columbus, te ondersteun. homself nooit in Noord -Amerika gesetel nie. Teen die tyd dat die Engelse met aktiewe kolonisasie begin het, het die Spanjaarde reeds groot dele van Noord -Amerika verken, veral in die suide en suidweste. Die Spaanse ontdekkingsreisigers het drie groot beskawings in die nuwe wêreld teëgekom: die Inkas in die huidige Peru en die Maya's en Asteke in Mexiko en Sentraal-Amerika. Die veroweraars was werklik verbaas oor wat hulle gevind het - ontsaglike rykdom in goud en silwer, komplekse stede wat in Europa wedywer of oortref, en merkwaardige artistieke en wetenskaplike prestasies. , heerlikheid en evangelie. Die inboorlinge het malaria, pokke en masels van die Europeërs opgedoen, maar het sifilis aan die indringers oorgedra in 'n morbide ruil.In 1494, kort na Columbus se eerste reis, verdeel die pous die nuut ontdekte lande tussen Spanje en Portugal - beide Katolieke nasies, maar kwaai mededingers. Die grenslyn het deur die bult van Suid -Amerika gegaan. Die mees winsgewende Spaanse aktiwiteite in die Nuwe Wêreld het in die suidelike gedeeltes plaasgevind, terwyl minder lonende ondernemings in die noordelike gebiede plaasgevind het.
Sien kaart van Spaans -Amerika.
Nuwe Spanje en Spaanse kolonisasie
Gedurende die koloniale era, van 1492 tot 1821, het Spanje ontdekkingsreisigers, veroweraars en setlaars na die nuwe wêreld gestuur. Die gebiede wat deel geword het van die Spaanse ryk, is New Spain genoem. Op sy hoogtepunt het Nieu -Spanje die hele Mexiko, Sentraal -Amerika tot by die Isthmus van Panama ingesluit, die lande wat vandag die suidwestelike Verenigde State is en Florida , en baie van die Wes -Indiese Eilande (eilande in die Karibiese See). (Dit het ook die Filippyne, aan die kus van Suidoos -Asië, ingesluit.)
Nuwe Spanje is as 'n onderkoning regeer, 'n provinsie onder leiding van 'n verteenwoordiger van die koning of koningin van Spanje. Vanaf 1535 was die hoofstad Mexiko -stad. Gedurende die koloniale tydperk het Spanje ander gebiede in die Nuwe Wêreld in noordelike en westelike Suid -Amerika geëis. Die meeste van hierdie besittings val onder die onderkoning van Peru, wat apart van die onderkoning van Nieu -Spanje beheer word.
Spaanse ontdekking en kolonisering - Geskiedenis
Die eiland Hispaniola (La Isla Espa ola), wat vandag deur die nasies Haïti en die Dominikaanse Republiek beset word, was een van verskeie landings wat Christopher Columbus gemaak het tydens sy eerste reis na die nuwe wêreld in 1492. Columbus het 'n tydelike nedersetting gevestig aan die noordkus, wat hy Navidad (Kersfees) genoem het, na sy vlagskip, die Kersvader Mara, het 'n koraalrif getref en gestig naby die plek van die huidige Cap Hatien.
Die Taino -Indiese (of Arawak) inwoners het baie name na hul vaderland verwys, maar dit word die meeste gebruik Ayti, of Hayti (bergagtig). Hierdie inboorlinge was aanvanklik gasvry teenoor die Spanjaarde en het gewelddadig gereageer op die onverdraagsaamheid en mishandeling van die nuwelinge. Toe Columbus op sy tweede reis in 1493 na Hispaniola terugkeer, vind hy dat Navidad vernietig is en dat sy inwoners doodgemaak is. Maar die belangstelling van die Ou Wêreld in uitbreiding en sy strewe om die Rooms -Katolisisme te versprei, het nie maklik afgeskrik nie Columbus het 'n tweede nedersetting, Isabela, verder na die ooste gevestig.
Hispaniola, of Santo Domingo, soos dit onder Spaanse heerskappy bekend geword het, het die eerste buitepos van die Spaanse Ryk geword. Die aanvanklike verwagtinge van volop en maklik toeganklike goudreserwes was ongegrond, maar die eiland het steeds belangrik geword as 'n setel van koloniale administrasie, 'n beginpunt vir verowerings van ander lande en 'n laboratorium om beleid te ontwikkel vir die beheer van nuwe besittings. Dit was in Santo Domingo dat die Spaanse kroon die stelsel van repartimiento, waardeur peninsulares (Spaanse gebore persone wat in die Nuwe Wêreld woon) het groot grondtoelaes ontvang en die reg om arbeid te dwing van die Indiërs wat die land bewoon het.
Columbus, die eerste administrateur van Santo Domingo, en sy broer Bartolom Columbus val uit die guns van die meerderheid van die koloniste se koloniste, as gevolg van jaloesie en gierigheid, en dan ook met die kroon vanweë hul versuim om die orde te handhaaf. In 1500 het 'n koninklike ondersoeker beveel dat beide in 'n Spaanse gevangenis gevange gehou moet word. Die nuwe goewerneur van die kolonie, Nicolás de Ovando, het die grondslag gelê vir die ontwikkeling van die eiland. Gedurende sy ampstermyn het die repartimiento stelsel het plek gemaak vir die encomienda stelsel waaronder alle grond as die eiendom van die kroon beskou is. Die stelsel het ook bestuur van traktate verleen aan encomenderos, wat geregtig was om Indiese arbeid in diens te neem (of, in die praktyk, te verslaaf).
Die Taino -Indiese bevolking van Santo Domingo het swak gevaar onder koloniale bewind. Die presiese grootte van die eiland se inheemse bevolking in 1492 is nog nooit bepaal nie, maar waarnemers het destyds ramings gemaak wat wissel van etlike duisende tot etlike miljoene. 'N Skatting van 3 miljoen, wat byna seker 'n oordrywing is, word toegeskryf aan biskop Bartolomé de Las Casas. Volgens alle verslae was daar egter honderdduisende inheemse mense op die eiland. Teen 1550 het slegs 150 Indiërs op die eiland gewoon. Dwangarbeid, mishandeling, siektes waarteen die Indiane geen immuniteit gehad het nie en die groei van die mestizo (gemengde Europese en Indiese) bevolking het almal bygedra tot die uitskakeling van die Taino en hul kultuur.
'N Paar jaar voordat die Taino weg was, het Santo Domingo sy posisie as die vooraanstaande Spaanse kolonie in die Nuwe Wêreld verloor. Die gebrek aan minerale rykdom het dit veroordeel tot verwaarlosing deur die moederland, veral na die verowering van Nieu -Spanje (Mexiko). In 1535 het die onderkoning van Nieu -Spanje, wat Mexiko en die Sentraal -Amerikaanse landengte insluit, Santo Domingo opgeneem, waarvan die status nog verder afgeneem het na die verowering van die ryk koninkryk van die Inkas in Peru. Landbou het die steunpilaar van die eiland se ekonomie geword, maar die ongeorganiseerde aard van landbouproduksie het nie die soort intense produktiwiteit benader wat die kolonie onder Franse bewind sou kenmerk nie.
Die konsolidasie van die Spaanse beheer het voortgegaan. Die stad Quito was gedemp, en Almagro het vertrek om sy gebied van Chili te verower. Pizarro het 'n Spaanse munisipale regering vir Cuzco georganiseer en in 1535 'n nuwe stad, Lima, aan die kus gestig om kommunikasie met Panama te vergemaklik. Grond is toegeken aan die veroweraars, wat deur middel van toekennings van encomiendas, wat hulle in staat gestel het om hulde te bring van die inheemse mense in 'n spesifieke gebied.
Ernstige moeilikheid ontstaan ​​toe. 'N Onsuksesvolle opstand van inheemse mense onder leiding van Manco Capac II in 1536, is gevolg deur sy terugtog na die Vilcabamba -streek in die tropiese woud noord van Cuzco. Die jare na Manco se opstand is gevolg deur 'n oop konflik tussen die veroweraars oor die verdeling van die buit. Almagro, ontnugter deur die relatiewe armoede van Chili, wou Cuzco van die Pizarros in beslag neem. Almagro is in 1538 verslaan en tereggestel, maar sy aanhangers het steeds saamgesweer met sy seun, en hulle het daarin geslaag om Francisco Pizarro in 1541 te vermoor. Maar 'n agent van die Spaanse kroon, gestuur om orde te vestig, het geweier om die jonger Almagro te erken, wat is in 1542 gevang en tereggestel.
Die probleme het nietemin voortgeduur. Die koning van Spanje, aangedryf deur humanitarisme en uit vrees dat die encomienda stelsel kan die feodalisme bevorder, wat in 1542 die nuwe wette afgekondig het wat die bestaan ​​van die encomiendas wat so belangrik was vir die veroweraars. Toe Viceroy Blasco Núñez Vela in 1544 in Peru aankom om die Nuwe Wette af te dwing, het die veroweraars onder leiding van Gonzalo Pizarro in opstand gekom en die onderkoning tereggestel. Pizarro het twee jaar lank beheer behou totdat Pedro de la Gasca, 'n Spaanse agent, sy mag ondermyn het.
Dit was byna 'n dekade voordat onreëlmatige veroweraars onder die onderkoning Andrés Hurtado de Mendoza (1555–61) beheer was, en eers nadat die onder -regeringsadministrasie van Francisco de Toledo (1569–81) 'n stelselmatige beheer van die groot inheemse bevolking probeer het. Toledo het inheemse instellings aangepas by die doeleindes van die Spaanse gesag. Hy beveel inheemse hoofmanne om plaaslike inheemse aangeleenthede volgens inheemse gebruike en tradisies te administreer en maak hulle verantwoordelik vir die insameling van huldeblyk en die verskaffing van dwangarbeid. Spaanse agente (corregidores) aangestel is om die belange van beide kroon- en inheemse persone in die inheemse gemeenskappe te beskerm. Uit vrees dat die seun van Manco Capac II, Túpac Amaru, en die paar oorblywende "gratis" Incans in Vilcabamba en die woude noord van Cuzco gevaarlik kan wees vir die Spaanse gesag, beveel Toledo Spaanse troepe om die gebied binne te val en Túpac Amaru te verower, wat gelei het tot Amaru se onthoof in Cuzco in 1572.
Teen die einde van die administrasie van Toledo het die onderkoning van Peru die vorm aangeneem wat dit tot in die 18de eeu behou het. Sy gebied het die hele Suid -Amerika ingesluit, behalwe Venezuela en Portugees Brasilië. Hoewel boerdery, landbou en handel voortgegaan het, was die ontginning van edelmetale, veral silwer, die basiese bedryf, wat die kolonie die belangrikste in die Spaanse ryk gemaak het. Die ontdekking van die wonderlike Potosí -myne in 1545 is in 1563 gevolg deur die opening van die Huancavelica -myne, wat die kwik produseer wat noodsaaklik was vir doeltreffende verwerking van silwer. Omdat die minerale bronne van die onderkoning, behalwe die goud van New Granada (Colombia), in die regte Peru en Bo -Peru (Bolivia) was, het hierdie gebiede die hoogst ontwikkelde en rykste geword.
Die middelpunt van rykdom en mag vir die hele streek was die onderhoofse hoofstad van Lima. Daar, gedurende die 16de en 17de eeu, het 'n reeks viceroys oor die grootste deel van die Spaanse Suid -Amerika geheers. Die uitgebreide onderhof was die toppunt van 'n hoogs gestratifiseerde samelewing wat gebaseer is op gedwonge inheemse arbeid. Dit lok nie net die polities georiënteerde nie, maar ook die rykes, die artistieke en die intellektuele.
Lima was ook belangrik as setel van die audiencia, wat koninklike geregtigheid verleen het, en as 'n godsdienstige, kulturele en kommersiële sentrum. Die aartsbiskop van Lima was die hoof van die kerk in Peru. Baie godsdienstige ordes het daar kloosters en kloosters gevestig, en die tribunaal van die Inkwisisie het gewerk om godsdienstige kettery uit te wis. In Lima was ook die hoeksteen van die onderwysstelsel - die Universiteit van San Marcos. Die bevoorregte posisie wat sy handelaars onder die monopolistiese Spaanse handelsstelsel geniet, het tot die rykdom en belangrikheid van Lima gelei. Lima, met die nabygeleë hawe Callao, was die onderneming vir handel tussen Europa en die kommersiële sentrums van Suid -Amerika, wat wissel van Quito tot Chili aan die Stille Oseaan en tot Buenos Aires aan die Atlantiese Oseaan. Onder die Spaanse stelsel moes die grootste deel van die wettige handel na en van hierdie gebiede deur handelaars in Lima gaan.
Gedurende die latere 17de eeu het Peru probleme ondervind. Sommige hiervan, soos die toenemende smokkelhandel met nie-Spaanse handelaars, aanvalle deur seerowers en die groei van gesindheid onder regeringsamptenare, weerspieël die interne verval van Spanje en die agteruitgang van sy internasionale mag. Die afname in die produksie van edelmetale dra by tot die Peruaanse probleme.
'N Reeks regeringshervormings het Peru se probleme in die 18de eeu bemoeilik. Die Bourbon -dinastie, wat die Habsburgers in 1700 as heersers van Spanje vervang het, het gedurende die 18de eeu 'n hervormingsprogram onderneem om die ekonomiese ontwikkeling van hul kolonies te bevorder, koloniale verdediging te verbeter en meer doeltreffende regering te bied. Die eerste wat Peru ernstig raak Vir die volgende paar dekades het Bourbon -hervormings, tesame met die algehele uitbreiding van die ekonomie, die toestande in Peru verbeter. In 1777–1778 het die Spaanse regering egter nog 'n onderkoning opgerig, dié van Río de la Plata, wat hierdie keer die Peruaanse onderkoning gesag ontneem het oor Bo-Peru en die gebiede van die huidige Argentinië, Paraguay en Uruguay. Chili is hersaamgestel as 'n feitlik outonome kapteinskap -generaal. Na die rampspoedige verlies van die silwer myne van Bo -Peru, is die onderkoning van Peru nog meer verswak deur hervormings in die handelsstelsel, wat handelaars in hawens aan die Atlantiese Oseaan en die Stille Oseaan toegelaat het om direk met Spanje handel te dryf.
Interne twis het verdere komplikasies veroorsaak. Die inheemse mense wat sedert die verowering onderdrukkende belasting ondergaan het en arbeid afgedwing het, het in 1780 in opstand gekom onder Túpac Amaru II, 'n afstammeling van die laaste Inka -keiser en 'n man van rykdom en opvoeding. Die opstand het versprei oor Peru en na Bo -Peru en Ecuador. Alhoewel Túpac Amaru II in 1781 gevange geneem en tereggestel is, het die inheemse mense tot in 1783 met die Spanjaarde geveg, wat aansienlike ontwrigting veroorsaak het.
Tog het Peru aan die einde van die 18de en vroeë 19de eeu 'n tydperk van intellektuele ontwikkeling beleef wat die gevolg was van die invloed van die utilitaristiese idees van die Europese Verligting, wat in 1778 en 1793 deur boeke en deur Europese deelnemers aan wetenskaplike ekspedisies na Peru geneem is. Die belangrikste manifestasie was die stigting van 'n literêre en wetenskaplike klub in Lima, die Society of Friends of the Country.
1570: Westelike halfrond (kaart #3: Ortelius, Americ & aelig sive novi orbis)
1595: Westelike halfrond (kaart #10: Mercator, Amerika gee India nova)
Binne 'n paar dekades na die vroegste kusverkennings in Noord -Amerika het Europese avonturiers die binneland binnegevaar. 'Avonturiers' is die gepaste woord hier, want meer versigtige mans sou nie by so 'n groot onbekende ingaan nie. En die onbekende het ellende veroorsaak deur intense koue en uitputtende hitte, uitgestrekte vlaktes en onverdraagbare riviere, teenstrydige Indiërs en wrede gidse, honger en dors, siektes en dood, en dikwels ongemaklike ontmoediging. Maar hulle het die landskap van hierdie nuwe wêreld geleer, waardeur hulle kon reageer op ondervinding wat swaar gewen is, eerder as fabels, drome en eenvoudige naumetjies.
HERNANDO DE SOTO het die suidoostelike streek van Noord -Amerika na Spanje verken, op soek na goud, 'n geskikte plek vir 'n kolonie en 'n landroete van Mexiko na die Atlantiese Oseaan. Van 1539 tot 1543, wat in Florida begin het met meer as 600 man, 200 perde, 300 varke en 'n pak aanvalhonde, het die ekspedisie duisende myl deur die binneland gekronkel. Op elke punt val die Spaanse Indiese dorpe aan, plunder, vermoor en gee kos, voorrade en gevangenes aan. Hulle het die Mississippirivier 'ontdek' en 'n groot uitdaging om oor te steek, en het weswaarts na Texas gegaan (sonder de Soto, wat aan koors aan die oewer van die rivier gesterf het). Uiteindelik bereik die oorlewende 300 man Mexiko sonder goud en geen kolonie nie, nadat hulle slegs die verharde antagonisme van die Indiane bymekaargemaak het. In hierdie keuses uit die verslag deur 'n Portugese lid van die ekspedisie, slegs bekend as die "Fidalgo (heer) van Elvas", lees ons kort uittreksels uit die hoofstukke waarin die vastelandsekspedisie van Florida na Mexiko vertel word.
['N Heer van Elvas, Rela & ccedil & atildeo Verdadeira dos Trabalhos. . . (Ware verband tussen die ondeugdes wat die goewerneur Don Hernando de Soto bygewoon het ...), 1557]
FRANCISCO CORONADO het twee jaar lank (1540-42) deur die suidweste getrek met meer as 300 soldate en 1 000 Indiërs vir "Glorie, God en goud." Terwyl hulle wel 'n paar Pueblo -Indiane tot die Christendom bekeer het, het hulle geen goud en geen glorie gevind nie (alhoewel hulle die Grand Canyon wel 'ontdek' het). Coronado het die Indiërs nie onderwerp nie, maar brutaal gereageer en 'n winterlange beleg op 'n stad gelê, weerstanders op die brandstapel verbrand, honderde tot slawe gemaak en baie Indiërs tot selfmoord gedryf (net soos de Soto). In sy verslag aan koning Charles I uit Tiguex (naby die huidige Albuquerque), erken Coronado dat hy ontsteld was oor die verneem dat die beroemde Cibola net 'dorpe met strooihuise' is, maar hy beskryf die streek naby Tiguex as 'n produktiewe grond vir vestiging.
[Brief van Francisco Vazquez de Coronado aan sy majesteit. . . , 20 Oktober 1541]
PHELIPE DE ESCALANTE en HERNANDO BARRADO, soldate wat die ekspedisie van 1581-82 uit Mexiko vergesel het om New Mexico te verken, het hierdie verslag aan koning Philip II voorgelê om die Spaanse vestiging in die streek aan te moedig. Die nege mans, onder leiding van Francisco Chamuscado, het meer as sestig pueblos van die inheemse inwoners besoek en hul bevolking as meer as 130 000 geraam. Hulle het groot troppe "bultrugkoeie", winsgewende afsettings van silwer en sout gerapporteer, en "nog baie meer waarin God ons Here gedien kan word en die koninklike kroon kan toeneem." Hulle waarsku die koning in werklikheid dat die belofte en rykdom van hierdie streek verlore kan gaan as die gebied nie vinnig afgehandel word nie.
[Escalante & Barrado, Kort en ware verslag van die verkenning van New Mexico, 1583]
GASPAR P & EacuteREZ DE VILLAGR & Aacute was die amptelike historikus van die eerste Spaanse ekspedisie om 'n skikking in New Mexico te probeer vind. Sestien jaar na die klein Chamuscado-ekspedisie vertrek vierhonderd soldate uit Mexico-stad om noordwaarts oor die Rio Norte (Rio Grande) te gaan, gelei deur die ambisieuse en eensgesinde Don Juan de O & ntildeate. Meer conquistador as koloniale amptenaar, is hy uiteindelik in skande teruggeroep na Mexico -stad, nadat hy die geïsoleerde setlaars verwaarloos het, die Indiane met sy wreedheid vervreem het en keiserlike hulpbronne vermors het deur tevergeefs na goud, silwer en die "westelike see" te soek. In 1610 publiseer P & eacuterez de Villagr & aacute 'n vier-en-dertig-kanto epiese gedig om die ekspedisie se doelwitte, ontberinge, moedige soldate en veral die oorlogvoering en brutaliteit onder leiding van O & ntildeate te beskryf. Beskou as die eerste epiese gedig wat deur Europeërs in Noord -Amerika geskep is, Die geskiedenis van New Mexico is 'n politieke instrument sowel as 'n literêre weergawe, want Villagra se bedoelde gehoor-van-een is die koning van Spanje met sy beheer oor die beurs van die ryk. (In hierdie vertaling word die kanto's in prosa weergegee. Daar is geen toestemming verleen om die vertaling van 1992 in vers te haal nie.)
Kenmerk die Spaanse verkenning van die binneland van Noord -Amerika. Wat het jou verbaas? Wat pas by jou verwagtinge?
Hoe reageer die ontdekkingsreisigers op die omgewing, die Indiane en die ontberings van hul ekspedisies?
Hoe definieer hulle sukses of mislukking in die ekspedisies? Wat soek hulle vir?
Watter uitwerking het leierskap op die ekspedisies? beplanning en mat & eacuteriel? of dit vir 'n spesifieke doel aangepak is of bloot om 'n gebied te herken?
Hoe eindig die ekspedisies?
Aan wie rig die kroniekskrywers hul rekeninge? Hoe is die rekeninge politieke 'tekste'?
Vergelyk die vertellings van die binnelandse ontdekkingsreisigers met dié van die vroeë kusverkenners. Wat leer hulle, en wat leer hulle soek?
Hoe verteenwoordig die kaartmakers die Europese teenwoordigheid en wedywering in Noord -Amerika? Hoe is die kaarte politieke "tekste"?
Hoe vergelyk die twee kaarte van die westelike halfrond uit die latere 1500's met dié wat vroeër in die eeu geproduseer is (onderwerp I: KONTAK)? Hoe openbaar dit die Europese ingesteldheid vir toekomstige verkenning en kolonisasie?
Wat blyk die Nuwe Wêreld teen 1600 teen Europa te bied?
Wat bied die Europeërs aan die inheemse inwoners?
Parallelle geskiedenis: Spanje, die Verenigde State en die Amerikaanse grens, van die Library of Congress, die National Library of Spain en die Biblioteca Colombina y Capitular van Sevilla
Kaart: Spaanse ontdekkingsreisigers se roetes, van American Journeys: Eyewitness Accounts of American Exploration and Settlement (Wisconsin Historical Society) (PDF)
De Soto -ekspedisie, kaart en kort oorsig in Parallel Histories/Historias Paralelas: Spanje, die Verenigde State en die Amerikaanse grens, van die Library of Congress, die National Library of Spain, et al.
Ware verhouding van die ondeugdes . . . , volledige teks van die "Gentleman of Elvas" -verslag van die de Soto -ekspedisie, van American Journeys
Coronado -ekspedisie, kort oorsig in Parallel Histories/Historias Paralelas
Die reis van Coronado, volledige teks deur Pedro de Casta & ntildeeda, uit American Journeys
Escalante & Barrado -rekening, van American Journeys
Zoom in op kaarte en beklemtoon die 1570 Ortelius -kaart van die westelike halfrond, uit die Library of Congress
Die pouslike bul "Inter Caetera", uitgereik deur pous Alexander VI op 4 Mei 1493, het 'n sentrale rol gespeel in die Spaanse verowering van die Nuwe Wêreld. Die dokument ondersteun Spanje & rsquos -strategie om sy eksklusiewe reg op die lande te verseker wat Columbus die vorige jaar ontdek het. Dit het 'n afbakeningslyn honderd ligas wes van die Azore en Kaap Verde -eilande gevestig en Spanje die uitsluitlike reg gegee om territoriale besittings te bekom en handel te dryf in alle lande wes van die lyn. Alle ander is verbied om die lande wes van die lyn te benader sonder spesiale lisensie van die heersers van Spanje. Dit het Spanje effektief 'n monopolie op die lande in die Nuwe Wêreld gegee.
Die Bull het verklaar dat enige land wat nie deur Christene bewoon is nie, deur Christelike heersers kan ontdek, geëis en geëxploiteer word en verklaar dat die Katolieke geloof en die Christelike godsdiens verhewe en oral toegeneem en versprei word, dat die gesondheid van siele versorg moet word want en dat barbaarse nasies omvergewerp en tot geloof self gebring word. "Hierdie" Ontdekkingsleer "het die basis geword van alle Europese aansprake in die Amerikas sowel as die grondslag vir die westelike uitbreiding van die Verenigde State. In die Amerikaanse hooggeregshof in die saak van 1823 Johnson teen McIntosh, Meen hoofregter John Marshall en rsquos se mening in die eenparige besluit dat die ontdekkingsbeginsel die Europese nasies 'n absolute reg op lande van die nuwe wêreld gegee het.
Die Bull Inter Caetera het gedurende die negentigerjare en in 2000 weer opslae gemaak toe baie Katolieke 'n versoekskrif aan pous Johannes Paulus II versoek het om dit formeel te herroep en die menseregte van inheemse & nie-Christelike volke te erken. & Quot
'N Engelse vertaling is beskikbaar.
Daarom, soos wat Katolieke konings en vorste geword het, het u, na die ernstige oorweging van alle aangeleenthede, veral die opkoms en verspreiding van die Katolieke geloof, soos u voorvaders, konings met 'n bekende geheue, voorgeneem het ten gunste van goddelike genade bring die genoemde vasteland en eilande saam met hul inwoners en inwoners onder u beheer en bring hulle na die Katolieke geloof. Daarom, vermaan ons u hartlik in die Here van u heilige en lofwaardige doel en begeerlik dat dit behoorlik bereik sal word en dat die naam van ons Verlosser in daardie streke ingedra word, u in die Here ernstig en deur die ontvangs van die heilige doop waardeur u gebonde is aan ons apostoliese gebooie en deur die ingewande van die barmhartigheid van onse Here Jesus Christus, geniet dit ten volle, dat u, met die ywer van die ware geloof wat u beplan om hierdie ekspedisie toe te rus en te stuur, ook is u plig om die mense wat op die eilande en lande woon, te lei om die Christelike godsdiens te omhels of te laat dat gevare of ontberinge u daarvan afskrik, met die sterk hoop en vertroue in u harte dat die almagtige God u onderneming sal bevorder. En sodat u so 'n groot onderneming kan aangaan met 'n groter bereidwilligheid en hartlikheid toegerus met voordeel van ons apostoliese guns, ons uit eie beweging, nie op u of op verzoek van iemand anders in u verband, maar uit ons eie enigste grootheid en sekere kennis en uit die volheid van ons apostoliese krag, deur die gesag van die Almagtige God wat ons verleen is in die geseënde Petrus en die predikant van Jesus Christus, wat ons op aarde het, doen deur tenor van hierdie geskenke, as een van die genoemde eilande deur u gesante en kapteins gevind is, gee, verleen en ken u en u erfgename en opvolgers, konings van Castilië en Leon, vir ewig toe, saam met al hul heerskappye, stede, kampe, plekke en dorpe , en alle regte, jurisdiksies en toebehore, alle eilande en vastelande wat gevind word en gevind moet word, ontdek en ontdek moet word in die weste en suide, deur 'n lyn te trek en te vestig van die Noordpool tot by die Antarktiese pool , na in die suide, ongeag of die genoemde vasteland en eilande in die rigting van Indië of in die rigting van enige ander kwartaal gevind word, die lyn is honderd ligas in die weste en suide van enige van die algemeen bekende eilande as die Azore en Kaap Verde. Met hierdie voorbehoud egter dat geen van die eilande en vastelande, wat gevind en gevind word, ontdek en ontdek sal word, buite die genoemde lyn na die weste en suide, in werklike besit is van enige Christelike koning of prins tot en met die verjaardag van ons Here Jesus Christus pas verby, waaruit die huidige jaar duisend vierhonderd drie en negentig begin. En ons maak, stel en deputeer u en u genoemde erfgename en opvolgers van hulle met volle en vrye mag, gesag en jurisdiksie van elke aard, met die voorbehoud dat hierdie geskenk, toekenning en toewysing geen reg verkry deur Elke Christelike prins, wat in werklikheid in besit is van die genoemde eilande en vastelande voor die genoemde verjaardag van ons Here Jesus Christus, moet hierby verstaan ​​word dat hy teruggetrek of weggeneem word. Boonop beveel ons u uit hoofde van heilige gehoorsaamheid dat ons, met inagneming van die nodige omsigtigheid op die terrein, soos u ook belowe, twyfel of u daaraan voldoen, in ooreenstemming met u lojaliteit en koninklike grootheid van gees, en dat u op die voornoemde vasteland en eilande waardig moet wees, God -vresende, geleerde, bekwame en ervare mans om voormelde inwoners en inwoners in die Katolieke geloof te onderrig en hulle in goeie sedes op te lei. Boonop verbied ons ten strengste alle persone van enige rang, selfs imperiaal en koninklik, of van enige boedel, graad, orde of toestand, sonder straf van ekskommunikasie en quotlate sententie & quotipso facto, & quot spesiale vergunning of die van u voorgenoemde erfgename en opvolgers, om vir die doeleindes van handel of om enige ander rede na die eilande of vasteland te gaan, gevind en gevind, ontdek en ontdek te word, na die weste en suide, deur te teken en te vestig a line from the Arctic pole to the Antarctic pole, no matter whether the mainlands and islands, found and to be found, lie in the direction of India or toward any other quarter whatsoever, the said line to be distant one hundred leagues towards the west and south, as is aforesaid, from any of the islands commonly known as the Azores and Cape Verde apostolic constitutions and ordinances and other decrees whatsoever to the contrary notwithstanding. We trust in Him from whom empires and governments and all good things proceed, that, should you, with the Lord&rsquos guidance, pursue this holy and praiseworthy undertaking, in a short while your hardships and endeavors will attain the most felicitious result, to the happiness and glory of all Christendom.