Opleidingsmetodes vir honde: wat is die regte een? - Hondeopleiding
Opleidingsmetodes vir honde: wat is die regte een?
Sommige honde-opleidingsmetodes is onder sekere omstandighede doeltreffender as ander.
Die term 'opleiding' het verskillende betekenisse. Dit is belangrik om dit te verstaan ​​as u besluit wat u met u hond moet doen.
Dit is die soort opleiding waarin 'n hond geleer word om 'n 'goeie burger' te wees. Dit sluit gewoonlik huisopleiding in, goeie gedrag rondom ander mense en honde, redelike leibandmaniere en ander klein dingetjies wat 'n hond 'n baie aangenamer metgesel maak. 'N Hond wat goed gedra word, trek geen spesiale kennis van die publiek nie (behalwe dat sommige met hul goeie maniere ongelooflik is).
Dit leer die hond gewoonlik hoe om spesifieke aktiwiteite uit te voer. Dit kan tradisionele 'gehoorsaamheid' -oefeninge soos hakwerk insluit. Die klem val hier op vinnige en presiese uitvoering. Alhoewel daar algehele voordele aan sulke opleiding kan wees, is die opleiding gewoonlik ter wille van die opleiding en nie noodwendig om die hond se gedrag te verbeter nie.
Honde wat gehoorsaam is, sal spesifieke take verrig wanneer hul eienaars hulle vra om dit te doen. (En trouens, sommige gehoorsaamheid wat opgelei word, kan hulle sleg gedra; 'n uitstekende veehond wat nogtans sonder enige duidelike rede blaf, is 'n voorbeeld.)
Ten slotte verwys aktiwiteitsopleiding na opleiding vir spesifieke aktiwiteite - dit sluit in jag, veeteelt, soek en redding, lokkursusse - enige van 'n magdom aktiwiteite wat ontwerp is om die vermoëns van die hond en sy hanteerder ten toon te stel, veral in aktiwiteite waarvoor die hond is. geteel is om te doen. Sulke aktiwiteite bevat deesdae ook sportsoorte soos Frisbee, vliegbal, behendigheid, ensovoorts.
Natuurlik vervaag die lyne tussen al hierdie onderskeidings. 'N Sekere hoeveelheid gehoorsaamheidsopleiding sal help met gedrag. 'N Hond wat hak, sal byvoorbeeld nie aan die leiband trek nie. Tog wil u dit in gedagte hou wanneer u 'n opleidingsklas kies sodat dit die beste by u behoeftes pas. Vir baie troeteldiereienaars is gedragsklasse die beste manier om te leer hoe om u hond te verstaan ​​en te beheer. Diegene onder u wat 'n sportsoort wil geniet of saam met u hond wil meeding, sal na meer ingewikkelde opleiding moet beweeg.
U moet bewus wees van of u hond gedragsaanpassing benodig (waar u die onderliggende rede moet uitvind waarom u hond grawe en nie net hoenderdraad oor alles sit nie) of gehoorsaamheidsopleiding (om opdragte te verstaan). Die twee kan beslis verband hou: 'n hond wat grawe omdat hy verveeld is, kan minder verveeld raak deur gehoorsaamheidsopleiding en ophou grawe. Dit is egter belangrik om te verstaan ​​dat die hond ophou grawe het omdat hy nie meer verveeld was nie, as omdat hy nou weet hoe hy moet hak. U moet u benadering wysig of 'n afrigter kies om u te help, met gedagte teenoor opleiding.
Soveel vir die tipe dinge wat geleer word! 'N Ander faktor om in ag te neem, is dat daar baie metodes is om enige van hierdie onderrig te gee.
Help! Watter honde-opleidingsmetode is die? Reg Een?
Daar is regtig geen reg of verkeerd nie. Daar is metodes wat onder sekere omstandighede doeltreffender is as ander. Dinge wat u in ag moet neem wanneer u die doeltreffendste metode vir u en u hond kies, sluit in: u persoonlikheid, u hond se persoonlikheid, u doelwitte, u vermoëns as afrigter en u ervaring as afrigter.
Byvoorbeeld, as u om watter rede ook al nie gelukkig is met 'n spesifieke oefenmetode nie, is dit onwaarskynlik dat u en u hond goed sal vaar met hierdie metode. U hond sal u huiwering aanvat en u ontsteltenis deel of die situasie benut om te maak soos hy wil.
As u hond sterk is, neem die beheer, sal 'n metode wat nie hierdie eienskap hanteer nie, daartoe lei dat hy met die oefensessies wegstap en baie min gedoen word. Omgekeerd, as u hond baie sensitief is, kan daar verskillende metodes wees wat u kan gebruik, solank u baie versigtig is oor hoe u hom regstel. Of, 'n baie onderdanige hond het dalk 'n spesifieke metode nodig wat daarop klem lê om iets nuuts te leer, sodat hulle so selfversekerd as moontlik kan wees wanneer hulle dit doen. U moet u hond fyn dophou en uitvind wat sy sterk- en swakpunte is.
U eie vermoëns as afrigter kom ook ter sprake. Sommige mense het 'n natuurlike gevoel van tydsberekening en 'n byna instinktiewe begrip van wat hul hond dink en hoe om daarop te reageer. Die meeste mense beskik nie oor hierdie vermoë nie, maar kan dit mettertyd tot 'n mate aanleer. Ander doen dit net nie. As u u spesifieke sterk- en swakpunte erken, kan u elkeen meer effektief gebruik. 'N Ander vermoë wat sommige mense blykbaar net het, ander kan ontwikkel, ens. Is die vermoë om 'n hond te 'lees'; raai presies aan wat die hond tydens die opleiding dink of voel. Hierdie vermoë is waardevol, want dit stel u in staat om toepaslike aanpassings aan te bring om die doeltreffendheid van u opleiding te verhoog.
Sommige metodes is baie effektief, maar kan misbruik word as die verkeerde persoon dit gebruik. Die Koehler-metode van honde-opleiding het byvoorbeeld baie goed in baie honde gewerk, in die hande van die oorsprong daarvan. Koehler het na bewering 'n slim gevoel van tydsberekening gehad en was baie bewus van hoe om iets regverdigs aan 'n hond voor te hou, maar die 'Koehler-metode' soos deur ander toegepas, was so dikwels beledigend dat hierdie metode om honde op te lei, vandag oneerbiedig is.
Dit is dus duidelik dat 'n goeie afrigter iemand is wat help jy uitvind hoe om jou hond op te lei. 'N Goeie afrigter help u om u hond op te let vir belangrike leidrade vir sy gedrag en optrede. 'N Goeie afrigter kyk hoe u en u hond saamwerk en help u om te leer waar u u hond in die steek laat.
Kortliks, die taak van 'n afrigter is om u te leer om 'n afrigter van u eie hond te word. Dit is nie 'n afrigter se taak om u hond te leer nie. Gewoonlik sien u u afrigter net een uur per week. Opleiding vereis kort, daaglikse sessies. Jy is die een wat jou hond oefen. (Om 'n hond weg te stuur om opgelei te word, is 'n aparte oorweging, met sy eie moontlike probleme.) 'N Goeie afrigter het verskeie metodes in hul hand en help u om uit te vind watter een die beste by u hond werk.
Moenie bekommerd wees nie, daar is 'n paar konstantes in honde-opleiding. Konsekwentheid en regverdigheid.
Teorie van leer
Kom ons begin met 'n ondersoek na huidige teorieë agter leer.
Die meeste oefenmetodes gebruik 'n bietjie van alles, selfs al is dit gewig aan die een of ander metode. En sommige onderrigmetodes gebruik eintlik dieselfde beginsels, selfs al lyk dit baie anders. Dit is dus die moeite werd om hieroor te gaan.
Die beginsels van klassieke kondisionering is vroeg in hierdie eeu deur Pavlov uitgewerk, en word dus ook Pavloviaanse kondisionering genoem.
In die oorspronklike eksperimente is 'n klok gelui en die onderwerp (soos dit gebeur, 'n hond) het kos gekry; uiteindelik het die hond begin speeksel toe hy die klok hoor, en blykbaar die aankoms van die kos verwag. Dit is suiwer stimulant-reaksie dinge, aangesien die sein (die klok) altyd voor die versterking kom, en die hond niks doen om die klok te laat lui nie.
Ons begin dus met:
Afrigter lui klok (stimulus)
Hond kry kos (versterking)
Honde kwyl (reaksie)
Hond kry kos
Hoe kan dit gebruik word? 'N Goeie manier om klassieke kondisionering te gebruik, is om die hond sekondêre belonings te leer.
Laat ons sê dat u 'n spesifieke woord of selfs 'n spesifieke geluid (soos 'n klik) as beloning wil gebruik, net omdat dit eenvoudiger is as wat die beste primêre beloning van u hond is. Lei dus u hond op deur die woord te sê of die geluid te maak en behandel hom dan met 'n primêre beloning. Hy sal die twee vinnig begin assosieer en u alternatief sal 'n geskikte tussentydse beloning vir u hond word. U sal natuurlik van tyd tot tyd die vereniging moet verfris, maar dit brei u moontlike repertoire uit om vir u hond te sê: 'U het goed gedoen!'
As u oplettend is, sal u ook sien dat die meeste honde klassiek gekondisioneer is. As jy sê: 'Sit!' en hulle sit, dit is 'n stimulus-reaksie-reeks, maak nie saak hoe die sit self geleer is nie.
B.F. Skinner het die beginsels uiteengesit van wat hy 'operante kondisionering' genoem het.
In teenstelling met klassieke kondisionering, in operante kondisionering begin die versterkingsiklus met 'n mate van aksie van die leerling (in Skinner se taal, die operant). Operante kondisionering is dus altyd afhanklik van gedrag, terwyl klassieke kondisionering nie is nie.
Hond doen iets (operante gedrag)
Hond kry kos (positiewe versterking)
Volgens hierdie teorie, as ons bepaal watter gedrag versterk word, moet ons in staat wees om die hond meer gereeld aan te bied om hierdie gedrag aan te bied. As die hond goeie goed kry in verband met 'n bepaalde gedrag, sal hy dit waarskynlik herhaal; as iets sleg gebeur, is hy minder geneig om dit te herhaal. Ek
praktiese opleidingsterme beteken dit dat as Andy sy halter optel (stap 1), Andy 'n bietjie kalkoen kry (stap 2); as hy dit nie doen nie, kry hy nie die kalkoen nie. Die gevolg moet wees dat Andy op die lange duur die halter gretig sal gryp, al is hy nie 'n natuurlike retriever nie.
Kombinasie van elemente van elk
In hedendaagse honde-opleiding word baie aandag geskenk aan operante kondisionering - 'clicker training' is niks meer of minder nie as die werklike toepassing van een klein deel van Skinner se navorsing. Maar klassieke kondisionering is byna altyd aanwesig en moet in gedagte gehou word: dink aan die hond wat die klok hoor - sy kwyling is die soort gelukkige afwagting wat ons by 'n werkende hond wil hê.
Klassieke kondisionering gaan in die praktiese toepassing daarvan oor opleiding vir houding. As hy goeie dinge (positiewe versterking) assosieer met oefensituasies (beskou dit as die klok wat lui), sal hy dieselfde gretigheid toon as wat u sou verwag as u ekstrapoleer uit Pavlov se kwylers.
Daarbenewens sal u uiteindelik 'n opdrag aan die gedrag koppel, selfs as u 'n hond operant kondisioneer, sodat u die gedrag uit 'n prikkel kan lok!
So 'n ry sal wees:
Hond bied gedrag aan (sê 'n sit)
Hond word beloon
Siklus duur voort totdat die hond voortdurend gedrag bied
Afrigter sê nou 'sit'
Wat elemente van beide operante en klassieke kondisionering kombineer.
Belonings en regstellings
Hou hierdie goed in gedagte:
'N Beloning lei tot 'n toename in die gekose gedrag.
'N Regstelling lei tot 'n afname in die geselekteerde gedrag.
Wel, dit lyk voor die hand liggend genoeg, waarom het ek die moeite gedoen om dit neer te lê? Omdat al te dikwels, hoe voor die hand liggend dit ook al mag wees, 'n verstommende aantal mense hulle ignoreer. Hoeveel keer het jy al gesien hoe iemand hul hond telkens weer en weer bel, terwyl die hond hulle blindelings ignoreer? Hoeveel mense beloon hul hond outomaties heeltyd totdat hulle agterkom dat die hond verveeld is en wegdwaal, of niks sal doen tensy die kos voor hulle gehou word nie? Hoeveel mense slaan hul hondjies as hy in die huis vuil is, maar nooit met 'n hond opgelei word nie?
Kom ons ondersoek elkeen van hierdie scenario's breedvoerig. Die persoon wat hul hond herhaaldelik bel sonder om iets te doen, leer in werklikheid hul hond dat die opdrag 'Kom' sinneloos is. Die hond word nie beloon vir die regte gedrag nie en ook nie vir die ongewenste gedrag nie. Daarom het 'Kom' geen spesifieke betekenis vir hierdie hond nie.
As u die hond konsekwent beloon, maak nie saak hoe hy die geselekteerde gedrag uitvoer nie, sal u twee dinge laat gebeur. Eerstens sal die gedrag nooit verbeter nie, aangesien die hond geen terugvoer het oor wat 'beter' is nie. Tweedens leer die hond dat hy altyd beloon word, dus sal die aansporing om aan te hou werk (tensy die hond baie voedselgerig is) verminder. Of as die hond sterk gemotiveerd is, kan hy weier om iets te doen op die oomblik dat hy besef dat hy nie kos sal kry nie. In laasgenoemde geval het kos opgehou om 'n beloning te wees en is dit nou 'n reg en sal dit nie meer die geselekteerde gedrag verhoog nie.
'N Puppy wat in die huis besoedel word, kan die regstelling nie met die aksie assosieer nie, veral as dit goed na die daad gebeur. Om 'n hond te slaan, word deur die hond as aggressief eerder as korrektief geïnterpreteer en sal dus nie die geselekteerde gedrag verminder nie.
Terug na belonings. Belonings moet op so 'n manier gegee word dat dit die gedrag verhoog. Dit beteken om te begin dat dit iets moet wees wat u hond geniet en gemotiveer word. Vir sommige (baie) honde is dit kos. Speelgoed, piepgeluidjies, sleepspeelgoed, tennisballe, is dikwels goeie weddenskappe. 'N Paar honde word blykbaar gemotiveer deur mondelinge lof, al is dit nie so baie as wat mense wil dink nie. In die meeste gevalle leer honde om mondelinge lof as sekondêre beloning te aanvaar deur assosiasie met 'n primêre beloning. U kan ook verskeie beloningsmetodes gebruik, veral as dit u hond interesseer.
('N Primêre beloning is iets wat jou hond inherent lonend is - kos, troetel, speelgoed, ens.' N Sekondêre beloning is iets wat die hond leer, is 'n beloning. Byvoorbeeld 'Goeie hond!', 'N klik, klap. Die tegniese term vir 'n beloning is 'n positiewe versterker.)
As u 'n hond beloon, moet dit direk verband hou met die geselekteerde gedrag. 'N Beloning is ondoeltreffend as u dit op die verkeerde tyd toepas. Die algemeenste probleem met belonings is egter dat mense 'n hond per ongeluk sal beloon vir ongewenste gedrag. Hier is 'n voorbeeld: u hond grom of blaf as hy ander honde sien. Aangesien u dink hy is bang, moet u hom troeteldier om hom te kalmeer. 'Dit is OK,' sê jy. 'Niks sleg gaan gebeur nie.' OK, so wat het gebeur? Die hond het gegrom, jy het hom beloon. Hy is geen dummy nie; hy sal weer grom in die hoop op 'n beloning volgende keer.
Regstellings is ewe vol slaggate. Wat is eerstens 'n regstelling? Dit is selfs moeiliker om te beantwoord as vir belonings. Vir sommige honde sal die stemtoon dit doen, vir ander sal hulle dit nooit raaksien nie. Baie tipiese regstellings is regtig sekondêre (bv. Aangeleerde) regstellings. En baie tipiese regstellings doen regtig niks anders as om die hond vir jou bang te maak nie, of, as dit inkonsekwent toegepas word, veroorsaak dat die hond vertroue in jou verloor. Hier is nog 'n klassieke voorbeeld. Jou hond is aan die ander kant van die veld en jy bel hom. Hy kom nie. U bel hom weer. Hy kom nie. Maak nie saak hoe gereeld jy hom bel nie, hy kom nie, dus marsjeer jy oor en begin om hom reg te stel. Of hy kom uiteindelik en teen hierdie tyd is jy so kwaad dat jy hom regstel. So, wat gebeur? In die eerste plek het die hond heel moontlik geen idee waaroor jy kwaad is nie. As hy nooit die 'kom' -opdrag geleer het nie (selfs as u dink dat hy dit weet), sal hy hom leer dat dit regtig sleg is as u naby hom kom en 'n paar goedjies na hom spring! As hy na u oorgekom het en u 'n goeie een vir hom gehad het, wat dink u sal hy onthou die volgende keer as u hom bel om te kom? Dit is reg, u het net 'n regstelling op 'n gedrag toegepas (na u toe gekom) om dit te verminder!
Mense misbruik belonings en regstellings baie gereeld op hierdie manier omdat dit lyk asof baie mense dink dat honde regtig weet watter goeie en slegte gedrag is en dat hulle een gedrag (uit verskeie) korrek met die straf sal assosieer. Dit is eenvoudig nie die geval nie. Honde sal dit wat hulle onlangs gedoen het, aan die regstelling of beloning koppel.
Opmerkings oor opleidingsmetodes
Soos ek opgemerk het, is daar 'n aantal verskillende opleidingsmetodes beskikbaar. Nie een van hierdie metodes is perfek nie en daar is geen gewaarborg dat daar op u hond gewerk word nie (ongeag wat daar op die voorblad staan).
Mense stem gereeld nie saam oor die metodes wat 'goed' en selfs 'die beste' is nie. Hierdie soort argumente is redelik sinneloos, aangesien die effektiwiteit van elke opleidingsmetode subjektief is. Soek een wat vir u werk en moenie bekommerd wees oor kritiek nie. Aan die ander kant kan voorstelle om spesifieke opleidingsprobleme te help oorkom, wees wat u nodig het, en u moet dit nie reguit verwerp nie, want dit is nie volgens die metode wat u gekies het nie.
'N Goeie afrigter is bewus van baie verskillende maniere om 'n hond te leer hoe om iets te doen. Die beste afrigters kan hul honde lees en die beste wedstryd vir daardie hond kies om hom iets te leer. Nie almal van ons is briljant nie, maar 'n bereidwilligheid om iets wat nie werk nie te laat vaar en iets anders te probeer, laat ons steeds voordeel trek uit die regte manier om 'n hond iets te leer. Met verloop van tyd met 'n spesifieke hond, moet u agterkom dat u meer geneig is om die regte manier te kies om 'n nuwe konsep aan hierdie hond voor te stel.
Goeie resultate in gehoorsaamheidsopleiding vereis groot dosisse konsekwentheid, goeie tydsberekening en geduld. U moet konsekwent wees: gebruik elke keer dieselfde woord vir 'n bepaalde opdrag (gebruik byvoorbeeld nie 'Kom' soms en 'Kom hierheen' nie). U moet 'n goeie tydsberekening ontwikkel wanneer u nuwe opdragte invoer en later die gedrag van aangeleerde opdragte regstel. Geduld is nodig: om humeur te verloor is teenproduktief. Laat die hele gesin saamstem oor die opdragte, maar laat net een persoon die hond oplei om verwarring vir die hond te verminder.
Stel 'n daaglikse oefenperiode op, verkieslik net voor ete. Dit kan twintig minute of langer duur. Dit kan help om 'n roetine op te stel.
Moenie oornag sukses verwag nie. Dit kan tot twee jaar aanhoudende werk neem, afhangende van die hond, vir 'n behoorlik opgeleide hond. (Dit is waar die geduld inkom!)
U moet gereeld en ondubbelsinnig prys. 'N Glimlag sal dit nie doen nie. Gee oorvloedige mondelinge lof, krap jou hond op die kop, ens.
Probeer om die opdragwoord deel te maak van 'n lofsin. In hierdie geval, as u hond in die gewenste hakposisie is, kan u iets sê soos 'Goeie hak!' in 'n prysende stemtoon. Let op dat u die opdrag net een keer gee, maar dat die opdragwoord herhaal word in die lofsin vir versterking. Dit bevredig blykbaar die doel van die voorstanders om die opdrag te herhaal (dit wil sê dat die hond die opdrag gereeld moet hoor) sonder om dit eintlik as 'n opdrag te herhaal. Verder, omdat daar gesê word wanneer die hond dit reg doen eerder as tydens 'n regstelling, skep die hond geen negatiewe assosiasie met die opdrag nie, aangesien laasgenoemde waarskynlik sal veroorsaak.
As u 'n hondjie het - moenie wag nie! Skryf in 'n kleuterskool hondjie klas sodra dit op sy skote is. Moenie wag totdat die pup 6 maande oud is om iets te begin nie.
Om voor 'ses maande oud' te oefen, is goed as u sien dat die hondjie pret het met hierdie lesse. Onthou net om die lesse kort te hou, moenie geduld verloor as u hondjie skielik alles vergeet wat hy ooit geken het nie, en gee dit genoeg tyd om net 'n hondjie te wees. Op die lang termyn is die tyd wat u met u hondjie deurbring om nuwe mense te ondersoek, saam te speel en nuwe mense te ontmoet, belangriker as u kort 'oefensessies', maar albei aktiwiteite is baie nuttig.
Maak dit lekker vir die hondjie.
Verwag terugslae. Net omdat die pup verstaan ​​wat jy gister bedoel, beteken dit nie dat hy dit vandag sal onthou nie. Dit beteken baie herhaling. Leer die basiese opdragte: sit, bly en kom vir eers.
Dit sal u waarskynlik die moeite werd vind om gehoorsaamheidsklasse by te woon, veral as u nie honde oplei nie. Die meeste plekke het plaaslike opleidingskole. Maak seker dat u hierdie plekke ondersoek. Bel die Better Business Bureau en u plaaslike DBV vir spesifieke klagtes wat by hulle geregistreer is. Kyk veral na die plekke waarheen u u hond stuur om opgelei te word: baie van hierdie plekke is verdag, want jy moet ook opgelei word om u hond te hanteer. Pas op vir advertensies wat lewenslange waarborge vir die opleiding, gewaarborgde oplossings, ens. Eis. Dit is die beste vir u en u hond om saam gehoorsaamheidsopleiding te doen, sodat u albei van mekaar leer.
Maak nie saak na watter klas u soek nie: van basiese kleuterskool vir u klein hondjie tot basiese gehoorsaamheid vir 'n ouer hond tot meer gevorderde opleiding vir 'n hond wat al 'n bietjie werk gedoen het, u sal die klas noukeurig wil kies .
Kies eerstens 'n klas waar u gemaklik is met die metodes en die afrigter. As u nie hiermee begin nie, sal dit eenvoudig nie gebeur om iets positiefs uit die klas te leer nie.
Kyk vervolgens na die grootte van die klas en hoeveel tyd die afrigter aan elke persoon spandeer. Die ideaal is, hoe kleiner die klas, hoe beter, hoewel u vir hondjieklasse minstens vier of vyf honde wil hê, aangesien sosialisering 'n belangrike deel van die klas is. Ken die afrigter tyd buite die klas toe vir vrae ('n paar minute ekstra voor of na die klas, of gee u haar telefoonnommer vir die klas)? Watter soort waarborge bied hulle? As hulle sê dat u poog oor ses weke permanent opgelei sal word, moet u nie vrae vra nie, hardloop, moenie van hierdie uitrusting af wegloop nie. As hulle egter opvolghulp aanbied nadat die klas verby is, of 'n paar ekstra klasse aanbied vir spesifieke probleme na of tydens die klas, is dit 'n goeie uitrusting.
Kyk wat hul beleid is met aggressiewe honde in die klas. Dit gebeur wel dat een van die honde wat die klas bywoon die ander honde bang maak en intimideer. Daar moet 'n klousule bestaan ​​om so 'n hond te ontslaan (of beter nog, om daarmee privaat te gaan oefen), of om hom te laat vryf en andersins te beperk om die onderbreking van die klas te verminder.
Kry u hond se aandag
'N Belangrike aspek van gehoorsaamheidsopleiding is om u hond se aandag te trek. Jou hond sal nie so maklik presteer as hy nie aan jou aandag gee nie. Daar is 'n aantal dinge wat u kan doen om aandag te trek, en u moet seker wees dat u hom prys omdat hy aandag daaraan gegee het.
Aandag gaan albei maniere. U moet op u beurt noukeurig let op u hond. Baie honde sal ophou om versigtig te wees as hulle weet dat jy nie aandag gee nie. As daar een definitiewe raad is oor die opleiding van honde, moet dit die geval wees.
Sit u hond aan 'n medium-tot-kort leiband en bind hom aan u gordel. Gaan nou na die huis waar u gewone sake doen. Let nie op die hond nie. Dit sal vinnig leer om aandag aan u te gee om vas te stel wanneer u gaan opstaan ​​en rondloop of waarheen u gaan. Dit is 'n besonder effektiewe oefening met hondjies en lê ook 'n goeie basis om later te leer hak. Begin met kort tydperke, sê 15 minute, en werk aan soos u hondjie ouer word en meer vertroud is met hierdie oefening.
As u opkyk en u hond vang wat u dophou (dit is anders as die staarwedstryde wat hierbo genoem word, omdat die hond nie na u 'staar' as hy kyk hoe u rondbeweeg nie), prys hom.
Kos in jou mond, spoeg dit op jou hond
'N Uitstekende oefening om aandag te gee. Dit laat die hond direk op u gesig konsentreer, nie op u hande of sak nie. Doen dit as 'n aparte oefening totdat u hond verstaan ​​dat hy na u gesig moet kyk. Moet ook nie toelaat dat hulle die kos van die vloer of grond optel nie. As u dit doen, sal hulle leer dat hulle nie die bederf hoef te kry nie. Hulle kan maar wag en dit optel. En moenie dat hulle later terugkom om skoon te maak nie.
Praat saggies met jou hond. Hy sal meer aandag aan u moet gee. Dit is veral effektief as dit jonger is, en dit is 'n goeie gewoonte om aan te raak.
Aandag as deel van die oefening
Integreer aandag in die oefeninge self. Hak hou byvoorbeeld nie net op die regte manier aan u kant nie, dit is ook * aandag * terwyl u hak. Eis hierdie aandag as deel van die hakoefening, en die hakvermoë van u hond moet verbeter.
U moet nooit regstel as u self ontsteld, kwaad of reguit kwaad is nie, veral nie vir u hond nie. Goeie regstelling hang af van tydsberekening, 'n deeglike bewustheid van wat die hond dink, en vinnige wissel tussen regstelling en lofprysing, wat alles moeilik is as u ontsteld is. Stop die oefening totdat u weer u ewewig het. U sal baie moeilik wees om u hond op te lei as u voortdurend kwaad word terwyl u dit doen. Trouens, as u altyd of dikwels kwaad word as u u hond oplei, moet iemand anders hom oplei. U sal absoluut nêrens op u hond skree nie.
Die dictum 'moenie oefen voor 6 maande nie' het geen sin nie, tensy u praat oor die regstelling wat betrokke is by formele gehoorsaamheidsopleiding. As u daaroor nadink, oefen u u hond die hele tyd of u dit besef of nie. Honde is ideaal om u lyftaal en stemtoon op te tel. Selfs as u hulle nie probeer oplei nie, oefen hulle hulself deur gebruik te maak van die leidrade wat ons vir hulle gee (en baie 'probleme' is klassieke gevalle van honde wat die eienaars se seine verkeerd verstaan).
Indien moontlik met 'n jong hondjie, is dit die beste om die 'regstelling' van afleiding te gebruik. As u die hondjie iets ontken, probeer om dit te vervang deur 'n positiewe aktiwiteit eerder as om net heeltyd negatief en onderdrukkend te wees. Andersins, beperk u u regstellings tot 'n mondelinge 'nee'.
Die meeste honde sal op 'n stadium weier om iets te doen wat hy weet hoe om te doen. dit is onafhanklik van hoe hy opgelei is. Die strewe na onafhanklikheid blyk 'n semi-universele soogdier-eienskap te wees, te oordeel aan die gedrag van menslike adolessente.
U moet egter bereid wees om die idee af te dwing dat die hond nie regtig 'n opsie het om te doen wat u hom sê nie. Andersins sal die hond toenemend kies om u te gehoorsaam al dan nie en onbetroubaar te word. U moet wel die hond ken wat u oefen en die verskil tussen verwarring en weiering kan sien. Die regstelling van 'n verwarde hond is nogal nadelig. Om te leer hoe om die verskil te onderskei, is deel van 'n afrigter. Hoewel niemand u regtig hierdie vaardigheid kan leer nie, moet u dit wel leer.
Prys die hond altyd onmiddellik as hy na u regstellings luister. Weereens gee dit die gevoel van 'jekyll en hyde' om u hond te hanteer. Maar dit is baie belangrik om u hond dadelik te prys omdat hy na u geluister het. Dit help om selfvertroue te skep en voorkom dat die honde daardie 'hang-dog' voorkoms het as hulle optree.
Proofing is 'n metode waar u seker maak dat u hond 'n opdrag verstaan, nadat u die opdrag aan die hond geleer het. Dit is nie regverdig om 'n hond op bevel te bewys as hy nog leer wat dit beteken nie.
U leer u hond byvoorbeeld om te bly. Nadat hy hom in 'n relatief afleidingsvrye omgewing laat bly het, verhoog jy die druk. Jy gooi balle in die lug en vang dit, piep speelgoed, laat iemand naby jou hond staan ​​en praat saggies met hom. As u hond opstaan, sit hom saggies terug. As die hond nog 'n rukkie opstaan ​​nadat u dit gedoen het, begin u hom minder saggies terugsit, dws om u hond ongeveer aan die kraag te neem en terug te sit, en neem toe om u hond aan die kraag op te tel sodat sy voorpote kom van die grond af en plaas hom BAIE stadig weer op sy plek, eskaleer om die hond aan sy vel op te tel, sodat sy voorpote van die grond af kom en BAIE stadig terug sit. Sommige honde kry die idee vinniger as ander; stop u regstelling as hy bly lê.
As u hond hierdie stap slaag, verhoog die druk deur balle rondom hom te gooi, op die grond te bons, ens. Ook moet iemand anders probeer om vir hom kos aan te bied, vreemde geluide te maak, soos om te klap, soos 'n hond te blaf, soos 'n kat, wat speelgoed of dinge gebruik wat vreemde geluide maak.
As u hond hierdie stap slaag, verhoog dan die druk deur hom te laat bly en iemand met 'n harde stem te laat skree: 'ROVER, KOM!' (moenie die naam van u hond gebruik nie), 'OK', 'DOWN' (indien u sit). As u tuis is, sit hom tuis en gaan lui die deurklokkie. Dit moet 'n paar maande (6-8) neem om al hierdie afleidings deur te werk, en daar moet gekyk word om nie die hond se gedagtes te blaas deur hom in 'n situasie te plaas waarvoor hy nie gereed is nie, of deur nooit die hond te laat 'wen' nie ( dws, voer 'n oefening suksesvol uit).
Laat die hond altyd 'wen' tydens die laaste oefening in die sessie. Dit is, eindig die sessies op positiewe notas, met baie lof. Dit hou u hond geïnteresseerd in die werk.
Gebruik voedsel in opleiding
Die gebruik van voedsel vir die opleiding van honde het 'n lang en omstrede geskiedenis. Baie mense hou nie van die gebruik van voedsel nie, omdat hulle voel dat 'n hond dinge moet doen omdat JY dit vra, nie in die hoop op 'n beloning nie. Hulle wys na honde wat sal weier om dinge te doen as hulle weet dat hulle nie kos daarvoor sal kry nie. Ander pleit vir die gebruik van voedsel tydens opleiding en sê dat dit vir baie honde die beste beloning is om te gebruik, dat die gebruik van voedsel 'n baie mensliker metode is om honde te onderrig en dat dit 'n uitstekende manier is om 'n hond te motiveer.
Elke kant het beslis 'n paar geldige punte. Byvoorbeeld, die herhaalde gebruik van voedsel as omkoopgeld sal dikwels daartoe lei dat die hond nie die verwagte oefening doen sonder om die omkoping uit te hou nie. Dit word egter beskou as 'n verkeerde gebruik van voedsel deur voedseladvokate. Daar is 'n verskil tussen omkoopgeld met kos en beloning met kos. Volgens laasgenoemde stelsel weet die hond nooit of hy kos sal kry as gevolg van die oefening nie; die reëls van veranderlike versterking beteken dat die hond al hoe harder sal probeer vir die beloning. Die probleem is dat baie mense nie weet hoe om af en toe te beloon nie, en dit is ook waar dat belonings meer gereeld voorkom terwyl die hond die oefening leer en afneem as die hond dit verstaan. Baie mense sien nie die vordering van die hond raak nie en val in gewoontes, en dus in omkopery.
Aan die ander kant word nie elke hond 'n entoesiastiese kunstenaar vir mondelinge lof of speelgoed alleen nie. Met enkele uitsonderings na, sal byna elke hond kos as 'n goeie beloning beskou en sy gedrag dienooreenkomstig verander om meer daarvan te kry.
Die kontroversie is regtig gewortel in meer filosofiese oorwegings as in die werklike uitvoering (al dan nie) van die gebruik (al dan nie) van voedsel. Sommige mense hou eenvoudig nie van die idee om met kos te beloon nie, en ander gee nie om om dit te gebruik nie.
Die slotsom is dat die meeste honde, al dan nie kos, 'n beloning benodig, 'n motiveerder om hul beste pogings aan te wend om te oefen. En die afrigter moet verstaan ​​(en waarneem) hoe om uit te vind wat die beste beloning van die hond is en hoe om die beloning effektief toe te pas.
Opleiding en regstellende halsbande
Daar is verskillende soorte krae. Daar is die gewone plat gespen vir alledaagse gebruik, beskikbaar in 'n wye verskeidenheid kleure, groottes en vasknope (van gespe tot vinnige loslating).
Let daarop dat klein hondjies (gewoonlik jonger as ses maande) nie krae nodig het nie.
Vir opleidingsdoeleindes is daar verstikkingsbande (ook bekend as oefenbande), knypboordjies en tandbande. As dit behoorlik gebruik word, is daar niks verkeerd met een van hierdie halsbande nie, alhoewel dit dikwels redelik kommerwekkend lyk. Die punt is dat hierdie halsbande vir beheer is en nie vir pyn nie. Om op hierdie halsbande wreed te ruk, is teenproduktief; vaste regstellings kry die punt sonder besering. Probeer hierdie eksperiment: draai elkeen van die krae om die beurt om u arm en laat iemand wat ervaar het met regstellings, u arm regstel.
Moet dit nie aanhou as u nie in die omgewing is nie, om te verhoed dat u hond beseer word. Die gewone kraag moet 'n plat kraag wees; bêre die verstikkings- en tandehalsbande vir werklike opleiding en wanneer u in die omgewing is.
Opmerking: elektroniese halsbande is 'n ander vorm van oefenbande, maar u moet dit nooit probeer gebruik sonder die hulp van 'n ervare afrigter nie. Die meeste honde-eienaars hoef nooit hierdie soort halsband te gebruik nie; dit word hoofsaaklik gebruik vir opleiding in mededingende geleenthede of proewe, op 'n vlak wat baie hoër is as die behoeftes van troeteldiere. Dit is NIE 'n 'vinnige en maklike oplossing' vir gedrag- of oefenprobleme nie en kan dit in werklikheid erg vererger. As u dink dat u omstandighede die gebruik van 'n elektroniese kraag regverdig, moet u eers 'n ervare opleier wees om u te help. Sorg dat u hierdie afrigter waarneem met hul eie honde en dat u van die houding hou wat u sien.