Babas vol warm lug word om die verkeerde redes gereeld gekies om te lei. Shutter
Ons leef in 'n era van narsistiese leierskap. Regoor die wêreld sien ons die opkoms en val van narsistiese leiers - mense met groot standpunte oor hulself, wat glo dat wette en regulasies nie op hulle van toepassing is nie, en wat die respek en bewondering van hul volgelinge smag.
Kan narsistiese leierskap wortels in die kinderjare hê? As sielkundiges het ek en my kollegas ondersoek ingestel.
Narcisme is 'n persoonlikheidseienskap wat gekenmerk word deur 'n opgeblase gevoel van selfbelang en geregtigheid. Ons werk toon dat narcisme ontwikkel in die kinderjare. Vanaf die ouderdom van sewe is daar stabiele verskille tussen kinders in hul vlakke van narsisme. Narsistiese kinders is meer geneig om kinders te kry eise soos 'Ek is 'n baie spesiale persoon', 'kinders soos ek verdien iets ekstra' en 'Ek is 'n goeie voorbeeld vir ander kinders om te volg'.
As volwassenes is narciste gereeld as leiers in groepe na vore te tree. Narcissiste boei ander met hul aanloklike sjarme, dapper visie en onwrikbare selfvertroue.
Aangesien kinders die meeste van hul vrye tyd op skool deurbring in groepe, het ons ons afgevra of narsistiese kinders deur hul maats as leiers gesien sou word. Hulle is dalk die eerste ministers van die speelgrond.
Vir ons bestudeer, het ons 'n steekproef van 332 kinders tussen die ouderdom van sewe en 14 jaar gewerf. Ons het hul vlakke van narcisme beoordeel en toe kinders gevra om die name van klasmaats wat hulle as 'n 'ware leier' beskou, neer te skryf. Ons het verduidelik dat 'n leier 'iemand is wat besluit wat 'n groep doen, iemand wat die baas is'.
Narsistiese kinders is dikwels deur hul klasmaats as ware leiers gesien. Die verband tussen narsisme en leierskap was so konsekwent dat dit in 96% van al die klaskamers wat ons ondersoek het, na vore gekom het.
Ons weet dus dat narsistiese kinders dikwels as leiers in hul klaskamers na vore kom. Maar presteer hulle eintlik as leiers?
Om hierdie vraag aan te spreek, het ons kinders genooi om 'n samewerkingstaak uit te voer. Hulle het 'n komitee van drie persone saamgestel om die beste polisiebeampte uit verskeie kandidate te kies. Hulle het gedetailleerde beskrywings van elke kandidaat ontvang, met eienskappe soos "hou daarvan om ander mense te help", "is goed in karate" en "is bang vir die donker". Die taak is so ontwerp dat kinders slegs die beste kandidaat kon identifiseer as hulle inligting oor kandidate met hul groeplede gedeel het. Samewerking was die sleutel.
Ons het een kind lukraak as leier aangewys. Hierdie kind het aan die hoof van die tafel gesit en was verantwoordelik om die groepbespreking te lei en die finale besluit te neem.
Ondanks die positiewe persepsie van hul eie leierskapsvaardighede, presteer narsistiese kinders nie as leiers nie. In vergelyking met ander leiers het hulle nie beter leierskap getoon nie en nie hul groepe gelei tot beter prestasies nie. Hulle was heeltemal gemiddeld.
As narsistiese kinders nie eintlik uitgeblink het as leiers nie, waarom het hulle klasmaats hulle steeds as ware leiers gesien? Kinders, soos volwassenes, kan die groot gesprek van narsistiese individue op sigwaarde beskou. Inderdaad, mense kan dikwels nie deur die narsistiese gevel kyk nie, verkeerde vertroue vir bekwaamheid.
Dit kan ons help om te verstaan ​​wat mense daartoe lei om narsiste te kies om hulle te lei, maar dit beteken nie dat volwasse narsistiese leiers met kinders vergelyk moet word nie. Dit is kommerwekkend dat die voormalige Amerikaanse president, Donald Trump, op verskillende punte beskryf word as 'n "kleuter in hoof","'n onseker spogseuntjie"En"'n bedorwe vyfjarige wat 'n tantrum gooi". Dit is nie net onregverdig vir kleuters nie, maar legitimeer ook Trump se gedrag terwyl hy op kantoor is. 'N Volwassene kan as aanspreeklik beskou word vir die aanhitsing van geweld en die ondermyning van demokrasie; 'n kleuter kan nie.
In 1931, Sigmund Freud geskryf dat narciste "ander as 'persoonlikhede' beïndruk en goed geskik is 'om die rol van leiers te aanvaar'. Ons werk toon egter dat narciste uitmuntend daarin is om ander te beïndruk - nie om ander te lei nie. As 'n samelewing moet ons versigtiger wees om ons leiers te kies op grond van hul bekwaamheid eerder as hul vertroue.
Eddie Brummelman, Assistent Professor en Jacobs Foundation Navorsingsgenoot 2021-2023, Navorsingsinstituut vir Kinderontwikkeling en Onderwys, Universiteit van Amsterdam