Sewe Japanese Gods of Luck Festival (Shichifukujin) - Hatsu Konpira - Geskiedenis Podcasts - 2021
By die Kotohiragu -heiligdom, 'n klein heiligdom in Tokio, hou hulle 'n klein fees met 'n klein parade van die Shichifukujin, die sewe gelukkige gode van Japan. Hatsu Konpira is die eerste beurs van die heiligdom van die nuwe jaar, so die parade van die sewe gelukkige gode is om geluk, goeie gesondheid en voorspoed in die komende jaar te verseker.
Dit is 'n baie kort parade slegs op die terrein van die heiligdomme, maar die kostuums en maskers van die sewe gode is regtig wonderlik. Dit was 'n goeie ondersoek na hoe belangrik dit in Japan is om aan die begin van die jaar vir geluk en gesondheid te bid. Die sewe gode loop om hul seëninge op die mense uit te deel. Daar is heelwat van hierdie feeste van die Shichifukujin -tipe rondom die nuwe jaar.
Daikoku Ten 大 黒 天
Die Shinto -weergawe is met 'n ander karakter geskryf
Un un Okuninushi
Die naam beteken letterlik "Great Black Deva"
Een van die sewe gode van geluk.
sanmen Daikoku 三 面 大 黒 Daikoku met drie gesigte en ses arms
Die linkerkant is van Bishamonten 毘 沙門 天 (Vaisravana),
die regterkant is van Benzaiten 弁 才 天 (Sarasvati).
Hy word gereeld gesien in kombinasie met Ebisu, Deity of the Fishermen
kigo vir die nuwe jaar
hatsu Daikoku#大 黒 ( は つ だ い こ#)
eerste Daikoku -seremonie
hatsu ki no e ne, hatsu kinoene 初 甲子 (は つ き の え ね)
eerste dag van die rot en die element water
. hatsu kasshi#甲子 ( は つ か っ し )
Die rot (muis) is nou verwant aan Daikoku.
Sy is die sterreteken van middernag en die noorde, en op die dag van die rot word 'n rituele offer van 100 swartbone aan Daikoku gegee.
. Rat en Water dag.
Rituele vir son wag
nakoming kigo vir die middel van die winter
Daikoku matsuri 大 黒 祭 ( だ い こ く つ り#)
nematsuri, ne matsuri 子 祭 (ね ま つ り) Rat/Muis fees
futamata daikon#股 大 根 ( ふ た ま だ い こ#
yome daikon 嫁 大 根 ( よ め だ い こ#) "radyse soos 'n bruid"
tooshin uri#売 ( と う し ん う#)verskaffers van lontjies
netooshin 子 燈心 ( ね と う し ん ) lont verkoop op die dag van die rot
Fees in die maand van die rot (maan 11de maand) op die dag van die rot, veral kinoe ne rot.
Baie mense gebruik tofu en radyse as 'n offer.
As u op hierdie dag 'n lont vir 'n olielamp gekoop het, word u gedurende die jaar ryk.
Sommige streke in Kyushu vier Daikoku die volgende dag, die dag van die os en die dag van die rot is die dag van "Daikoku wat 'n bruid neem".
Soms word Daikoku vertoon met 'n groot radyse mikoshi, getrek deur muise.
Daikoku verteenwoordig die mannetjie, die tweeledige radys die vroulike liggaam en albei word saam uitgebeeld in gebede vir vrugbaarheid, met baie kinders en om die gesinslyn aan die gang te hou.
Eenvoudig ema votive -tablette is ook by die tempels van Daikoku sama aangebied.
Otoshime 乙 し め Pricess Otohime, gespeel deur 坂 東 三 津 五郎 Bandō Mitsugorō, en
Issun'boshi Daikoku 一寸 ほ し 大 黒 Een-duim seuntjie Daikoku gespeel deur 市 川 小 団 次 Ichikawa Kodanji, 1864.
Mizusashi 水滴 waterdrupper
tweeledige radyse 大 黒 天 二 股 大 根
ema 大 黒 天 絵 馬 votive tablette met Daikoku
Daikoku dorei 大 黒 天 土 鈴 kleiklok
Daikoku hariko 大 黒 天 張 子 papermachee poppe
Klik op die foto's vir meer illustrasies.
Hy is een van die
Sewe gode van geluk (shichi fukujin)
Daruma -museum: 七 福神
Daikoku word beskou as die god van rykdom, of van die huishouding, veral die kombuis. Hy word herken aan sy wye gesig, glimlag en 'n plat swart hoed. Hy word gereeld uitgebeeld hou 'n goue hamer vas, sit op bale rys, met muise in die omgewing (muise dui op volop voedsel).
Die sterkste pilaar in 'n huis word die "pilaar van Daikoku" genoem, daikokubashira 大 黒 柱.
Die vrou van 'n priester word ook "Daikoku sama" genoem en#12288 大 黒 さ ま.
Papermachee Daruma Dolls van Tama
Gemaak deur Kamehachi 八 八 uit Shuuchi gun Mori choo 周 智 郡 森 町 (Aichi)
Sy regte naam was Muramatsu Shin-ichi 村 松 新 一.
Daikoku staan ​​op twee rysvate en het taamlik groot ore.
Daarom word dit ook genoem
mimitsuki Daruma 耳 つ き だ る ま Daruma Daikoku met groot ore
Dikwels ook gelys as 'n figuur van Shizuoka.
Kamehachi het ook figure gemaak van Mori no Ishimatsu.
deur Tosa Mitsufumi (Mitsubumi)
uchide geen kozuchi 打 ち 出 の 小 槌 hamer van Daikoku.
die hamer van geluk
fuku kozuchi 福 小 槌 gelukkige hamer, hamer van Daikoku
Klein Daruma en Little Daikoku
Nog boeke oor Daruma en sy klein vriende.
Amin る ま ち ゃ ん と か み な り ち ゃ amin amin amin amin
Ora る ま ち ゃ ん と と ら の こ ち ゃ ん ora ora ora
Ik る ま ち ゃ ん と い い こ く ち ん ん Daikoku, die God van geluk
子 古 里 子 Kako Satoshi
Okuni-Nushi no Mikoto (ookuninushi) 大 国 主 命
was die belangrikste god, vereer by die groot heiligdom van Izumo, Izumo Taisha 出 雲 大 社.
Okuni-Nushi staan ​​ook bekend as die god van geluk en huwelik. In hierdie opsig is hy gelykstaande aan die Boeddhistiese Godheid van Daikoku-Sama 大 黒 、 大 国.
aburakake Daikoku, abura kake 油 掛 大 黒 / 油 か け 大 黒 天
as u olie oor hierdie Daikokuten gooi, sal hy u baie geluk bring.
by die tempel 身 延 別 院 Minobu Betsuin in Tokio
Nihombashi Kodemmacho 3-2, Chuo-ku,
Daar is ander standbeelde van hierdie tipe in Japan.
. . . KLIK hier vir foto's!
Wahrscheinlechlich japanische Version der hinduistischen Gottheit Shiva.
Andere Bezeichnung: Kara-Ten, Maha Kara-Ten. Kara bedeutet schwarz, daher in Japan Daikoku "Großer Schwarzer Ten". Älteste Statuen mit furchterregendem Gesichtsausdruck as Schutzgottheit der Religion. Speerders moet in die Küche über dem Herd geplaas word en in die swart van Ruß, en ons kan ook 'Großer Schwarzer Ten' noem.
Auch als Gott für Kriegsglück sowie Glück und Tugend verehrt. In Lagerhallen und in der Küche von Tempeln verehrt, kan u die Bezeichnung "Daikoku-Säule" (daikokubashira) vir die tragende Säule eines Hauses noem. In die Muromachi-Zeit word meer as 'n tyd vir 'n engel en 'n reuse angebaut gebruik, en dit kan ook 'n vrye tyd vir ons gee. Mit dem Hammer wird das Stroh geklopft, um daraus Sandalen und allerlei nützliche Gegenstände zu flechten. Viele Sandalen, gutes Geschäft, ook Gott des Reichtums und eines blühenden Geschäftes.
Seit der Muromachi-Zeit word Daikoku, Bishamon en Benten as drei Inkarnationen der gleichen Gottheit angesehen. Steinfiguren in den Feldern, denen heute noch lange gegabelte Rettiche geopfert werden.
Ursprünglich as Kriegsgott mit schwarzer Hautfarbe drei Köpfe und sechs Arme, mit furchterregendem Gesichtsausdruck. Steht auf einem Lotusblätter-Sockel.
Besoeke daar van die Heian-Zeit met eenem of drei Koopfen and zwei Armen. Wen die Köpfe nebeneinander nach vorne gerichtet angeordnet sind, wirkt die Statue besonders breit und untersetzt. [Gesehen im Mampukuji, Kamakura]. In dieser Form seit der Muromachi-Zeit einer der sieben Glücksgötter. Steht auf zwei Reisballen. Reisbündel oder Glückshorn, aus dem er Wohlstand spendet. In der erhobenen Hand einen Hammer. Trägt einen Sack auf dem Rücken. Manchmal Mäuse neben der Standbeeld.
Japanse Gottheit Ookuninushi no Mikoto entspricht Daikokuten (Daikokujin). (Ookuninushi brachte den Reisanbau nach Japan.)
Zusammen mit Ebisu as Doppelfigur.
Gruppe mit Daikokuten in der Mitte en die ander ses Glücksgöttern drumherum: Daikoku Mandala 大 黒 曼陀羅, 大 黒 曼荼羅.
ishibiri 石 び り iemand suinig, suinig
xx-biri (hiru ひ る) beteken om uitskeidings te los en urine te dribbel.
Eendag, iemand het Daikoku sama gevra om vir hom goud en silwer te HIRU. Maar Daikoku dribbel net klippe vir die man.
hardloop Daikoku Ten / loop Daikoku by Nikko
Sennin agt Chinese onsterflikes
China - Die agt onsterflikes van Pa Hsien
He Xian Gu (何仙姑 pinyin: Hé Xiān Gū) - 何仙姑 ( か せ ん こ )Kasenko
Die onsterflike vrou
Die onsterflikheid van Xian Gu is te danke aan 'n konsekwente dieet van pêrelmoer en maanstrale. Terwyl sy dit ingesluk het, het sy belowe om 'n maagd te bly.
Volgens 'n ander weergawe het He Xian Gu, dogter van 'n winkelier uit die 7de eeu, 'n towerperske geëet en onsterflik geword. Sedertdien vlieg sy rond.
Sy word toegeskryf aan die lotus-/lotusdam, wat mense deur middel van meditasie kan kweek.
Soms word sy toegeskryf aan 'n perske, die goddelike vrug van gode, wat verband hou met onsterflikheid of 'n musiekinstrument of 'n lepel om wysheid, meditasie en reinheid uit te deel.
Cao Gou Jiu (曹國舅 pinyin: Cáo Guó Jiù) - 曹国舅 ( そ う こ っ き ゅ う )Sokokkiyu
Die koninklike oom Cao
Na bewering was Cao Gou Jiu die broer van 'n 10de -eeuse Song -keiserin, die oom van die keiser van die Song -dinastie en die seun van 'n militêre bevelvoerder. Sy eienskap, die kastanjette, word vermoedelik afgelei van die pas wat hom gratis toegang tot die paleis gegee het, 'n voordeel van sy rang.
Hy word ook toegeskryf aan 'n jade -tablet wat die lug kan suiwer.
Volgens 'n ander weergawe was Cao Guo Jiu se jonger broer Cao Jingzhi 'n boelie, maar niemand het dit gewaag om hom te vervolg nie weens sy kragtige verbindings, selfs nie nadat hy 'n persoon vermoor het nie. Koninglike oom Cao was so oorweldig deur hartseer en skaamte oor sy broer dat hy bedank en sy huis verlaat.
Hy word verteenwoordig deur die dra van 'n formele hofrok, altyd die beste rok onder alle agt onsterflikes en met kastanjes.
Cao Gou Jiu is die beskermheilige van akteurs.
Li Tie Guai (李鐵 拐 pinyin: Lĭ Tiĕ Guăi) Li Tieguai. - 李 鉄 鉄 /#65288 り て っ#)Ri Tekkai
Gama Sennin 蝦 蟇 仙人 "Pad onsterflik"
Die yster-kruk Li
As gevolg van sy groot magiese vaardigheid, kon Li Tie Guai sy siel uit sy liggaam bevry en hulp verleen en ander in die hemelse koninkryk ontmoet. Li Tie Guai, 'n mooi man, het sy vaardigheid gereeld gebruik. Op 'n keer, terwyl sy gees uit sy liggaam was, het 'n dissipel besluit dat Li Tie Guai dood was en sy liggaam verbrand soos dit tradisioneel was. Toe die siel van Li Tie Guai terugkeer van sy reise, moes hy die liggaam van 'n bedelaar binnegaan.
Hy word voorgestel as 'n kreupel bedelaar wat 'n dubbele kalebas dra. Die kalebas, wat lang lewe en die vermoë om die kwaad te weerstaan, simboliseer, het 'n wolk daaruit. Die wolk verteenwoordig die siel, uitgebeeld as 'n vormlose vorm.
Die kalebas verteenwoordig ook hulp aan behoeftiges en verlig behoeftiges.
Soms word 'n foto van Li Tie Guai op die qilin gery.
Li Tie Guai is die embleem van die siekes.
. Gama Sennin 蝦 蟇 仙人 "Toad Immortal" - 劉海 Liu Hai.
Lan Cai (蓝 采 和 pinyin: Lán Cǎihé) - 藍 采 和 ( ら ん さ い か )Ransaika
Die onsterflike Hermafrodiet
Daar word gesê dat Lan Cai as bedelaar in die strate rondgedwaal het terwyl hy 'n lied gesing het oor die kortheid van die sterflike lewe. Sy kenmerk is 'n mandjie blomme wat verband hou met 'n lang lewe, wat sy/hy dra om kykers te herinner aan die verganklikheid van die lewe en waarmee sy/hy met gode kan kommunikeer.
Sy/hy word uiteenlopend uitgebeeld as 'n jeugdige, 'n bejaarde man of 'n meisie in moderne prente in die algemeen as 'n jong seun.
Hy/sy word verteenwoordig deur 'n gebroke blou toga en slegs een skoen.
Lan Cai is die beskermheilige van bloemiste.
Lü Dongbin (呂洞賓 pinyin: Lǚ Dòngbīn) - 呂洞賓 ( り ょ ど う ひ ん )Ryodohin
Lü Dongbin was 'n geleerde uit die 8ste eeu wat die geheime van taoïsme by Zhuang Lin Quan geleer het. As 'n geleerde geklee, word hy as sodanig vereer. Sy eienskap, die swaard, wat die kwaad kan onderdruk, het hom in staat gestel om die aarde deur te drak en die bose te bestry.
Hy word voorgestel met 'n swaard op sy rug en 'n vliegborsel in sy hand.
Lü Dongbin is ook die beskermheilige van kappers.
Han Xiang Zi (韓湘子 pinyin: Hán Xiāng Zi) - 韓湘子 ( か ん し ょ う し )Kanshoshi
Die filosoof Han Xiang
Na bewering was Han Xiang Zi die neef van Han Yü, 'n beroemde geleerde uit die 9de eeu. Onder sy spesiale vaardighede was die vermoë om blomme onmiddellik te laat blom en wilde diere glad te maak. Sy eienskap is die fluit, wat groei kan veroorsaak.
Hy word voorgestel as 'n gelukkige man.
Han Xiang Zi is die beskermheilige van musikante.
Zhang Guo Lao (iny 果 老 pinyin: Zhāng Guǒ Lǎo) - 張 果 老 ( ち ょ う か ろ う )Chokaro
Die ouderling Zhang Guo
Na bewering was Zhang Guo Lao 'n kluisenaar van die 7de of 8ste eeu. Hy het gereis met 'n wit muil wat ongelooflike afstande kon loop en dan opgevou en in 'n beursie geplaas word. Zhang Guo Lao moes net water na die muil gooi om dit weer vir verdere gebruik te maak.
Die kenmerk van Zhang Guo Lao is 'n trommel gemaak van 'n bamboesbuis met twee stawe waarmee dit geslaan kan word. Die drom kan lewe genees.
Hy word voorgestel as 'n ou man wat op die muil ry, en soms agteruit ry.
Zhang Guo Lao is die embleem van ou mans.
Zhongli Quan (鐘离 權 Pinyin: Zhōnglí Quán) - 漢 鍾離 ( か ん し ょ う#)Kanshori ま た は 鍾離 権 ( し ょ う り け ん )
Na bewering het Zhongli Quan geleef tydens die Zhou-dinastie (1122-256 vC). Onder sy vele kragte was transmutasie en die kennis van die lewenseliksir. Sy eienskap is 'n waaier, wat die dooies weer lewendig kan maak.
Hy word voorgestel as 'n vet man met sy blote buik.
Zhongli Quan verteenwoordig die militêre man.
- kwotasie -
The Aight Immortals 八仙 is 'n groep legendariese xian ("onsterflik") in die Chinese mitologie.
Die krag van elke onsterflike kan oorgedra word na 'n elektriese instrument (法器) wat lewe kan skenk of die bose kan vernietig. Saam word hierdie agt gereedskap die 'Covert Eight Immortals' (暗 八仙) genoem. Daar word gesê dat die meeste van hulle in die Tang- of Song -dinastie gebore is. Hulle word vereer deur die Taoïste en is ook 'n gewilde element in die sekulêre Chinese kultuur. Daar word gesê dat hulle op 'n groep van vyf eilande in die Bohai-see woon, wat Penglai-berg-eiland insluit.
- - - - - Die onsterflike is:
In die literatuur voor die sewentigerjare is dit soms vertaal as die Agt Genies.
Hulle is eers in die Yuan -dinastie beskryf, en is waarskynlik vernoem na die agt onsterflike geleerdes van die Han.
- In die letterkunde
- In qigong en gevegskuns
- Uitbeeldings in die populêre kultuur
- - - Meer in die WIKIPEDIA!
Bashiko, Taoïsme onsterflik,
deur die Japannese beskou as die eerste veearts.Hy het vermoedelik in die jare 2697-2597 vC in China gewoon. en 'n sterwende draak genees deur op sy keel te werk. Bashiko word selde in kuns uitgebeeld, terwyl 'n ander Taoïstiese wysgeer, Chinnan, meer gewild met jakkalse vertoon word.
Kinko - Qin Gao (Kinkô sennin) 琴 高 仙人 Kinko Sennin
Kinko, wat langs 'n rivier gewoon het en 'n visskilder was.
Op 'n dag het 'n reuse karp aangebied om hom 'n rit na die koninkryk van die onsterflikes te neem. Hy het na 'n maand teruggekeer en vir sy volgelinge gesê om nooit weer 'n vis dood te maak nie. Hy spring toe in die rivier, waar hy self in 'n karp verander is. Kinko word gewoonlik vertoon terwyl hy 'n Taoïstiese boek lees terwyl hy op die agterkant van die magiese vis ry.
Sennin Koshohei met 'n kort stok in sy hand leun effens oor 'n klein rots wat in 'n bok verander. Koshohei het 'n trop bokke na die berge gelei en daar vir 40 jaar in meditasie gebly. Sy broer het hom hierdie keer gevind en wonder waar die bok is. Koshohei het met 'n stok aan die rotse om hom geraak, en hulle het in bokke verander.
Tsugen - 'n ander naam vir Chokaro / Chang Kuo-lao
Sewe Japanese Gods of Luck -fees (Shichifukujin) - Hatsu Konpira - Geskiedenis
Elke jaar bied Keihan Bus 'n spesiale toerdiens, genaamd Kyoto Winter Travel. Hulle gereelde toerbusse in Kyoto besoek beroemde Kyoto -plekke wat normaalweg nie toeganklik is nie. Raadpleeg die Keihan Bus -webwerf vir meer inligting.
Toegang: Busse vertrek vanaf die Kyoto gereelde toerbus laaigebied langs die JR Kyoto -stasie, buite die Karasuma -afrit.
Die belangrikste dag van die feeste vir die viering van Ebisu, die god van die welvaart van handelaars, val op 10 Januarie, en ook die dae voor en daarna. Toka Ebisu is 'n gewilde fees, met baie mense wat sterkte bamboes takke koop en tot Ebisu bid vir voorspoed in die nuwe jaar. Die heiligdomme is die hele nag oop om te bid op die nagte van die 9 en 10.
Kyoto Ebisu-heiligdom: 125 Komatsu-cho, Yamato Oji-dori 4-jo Sagaru, Higashiyama-ku, Kyoto en gt-kaart
Horikawa Ebisu Shrine, Osaka: Nishi Tenma 5-4-7, Kita-ku, Osaka & gt Map
Imamiya Ebisu-heiligdom: Ebisu Nishi 1-6-10, Naniwa-ku, Osaka en gt-kaart
Horikawa Ebisu Shrine, Osaka: +81- (0) 6-6311-8626
Ebisu -heiligdom van Kyoto:
• Dit is ses minute se stap vanaf die Gion Shijo-stasie op die Keihan Electric Railway.
• Alternatiewelik is dit agt minute se stap vanaf die Kawaramachi-stasie op die Keihan Electric Railway.
Horikawa Ebisu -heiligdom, Osaka:
Gaan vanaf Tenma- of Kitahama-stasie op die Keihan Electric Railway na die metro na Minami-morimachi-stasie. Dit is vyf minute se stap.
Imamiya Ebisu -heiligdom:
Vanaf die Yodayabashi -stasie op die Keihan Electric Railway, ry na die metro na Daikokucho -stasie. Dit is vyf minute se stap.
Oorspronklik die stad buite die kasteel van Toyotomi Hideyoshi in die sestiende eeu, is Fushimi 'n gewilde plek om gedurende die nuwe jaar te besoek. Besoekers voer hatsumode (nuwejaarbesoek aan 'n heiligdom of tempel) aan vyf bekende tempels en heiligdomme in Fushimi. Fushimi is ook gewild vir wandelinge en die uitsig oor die brouerye, 'n uitstappie wat 'n ander gevoel gee as die middestad van Kyoto.
Choken-ji-tempel-god van die verbetering van geluk, welvaart van handelaars, prestasie en vaardigheid
Daikoku-ji-tempel-god van sukses, die verbetering van geluk, finansiële voorspoed
Go-Kogu-heiligdom-die god van veilige bevalling, die verbetering van geluk, beskerming teen ongeluk
Nogi Shrine - god van akademiese prestasie, wen
Fujinomori -heiligdom - die god van wen, die verbetering van geluk
Choken-ji-tempel: 511 Higashi Yanagi-cho, Fushimi-ku, Kyoto en gt-kaart
Daikoku-ji-tempel: Takajo-cho, Fushimi-ku, Kyoto en gt-kaart
Go-Kogu-heiligdom: 174 Gokogu Monzen-cho, Fushimi-ku, Kyoto en gt-kaart
Nogi-heiligdom: 32-2 Itakurasuo, Momoyama-cho, Fushimi-ku, Kyoto en gt-kaart
Fujinomori-heiligdom: 609 Fukakusa Toriizaki-cho, Fushimi-ku, Kyoto en gt-kaart
Fushimi Gofuku Meguri: +81- (0) 75-611-0559 (Rakunan Hoshokai)
Dit is vyf minute se stap vanaf die Chushojima-stasie op die Keihan Electric Railway.
Dit is 10 minute se stap vanaf die Tambabashi-stasie op die Keihan Electric Railway of Kintetsu.
Dit is vyf minute se stap vanaf Fushimi-Momoyama-stasie op die Keihan Electric Railway, vanaf Momoyamagoryo-mae-stasie op Kintetsu, of Momoyama-stasie op die JR Nara-lyn.
Dit is 15 minute se stap vanaf Fushimi-momoyama-stasie of Momoyama-Minamiguchi-stasie op die Keihan Electric Railway, of vanaf Momoyamagoryo-mae-stasie op Kintetsu. Alternatiewelik is dit 10 minute se stap vanaf Momoyama-stasie op die JR Nara-lyn.
Dit is 10 minute se stap vanaf Sumizome-stasie op die Keihan Electric Railway, of vyf minute se stap vanaf die Fujinomori-stasie op die JR.
Miyako Shichifukujin Mairi - Besoek aan sewe gode en godinne
Geloof in die sewe gode van fortuin het eers in Japan in Kyoto begin, ongeveer seshonderd jaar gelede, en daarna oor die hele land versprei. Daar word gesê dat hierdie gode en godinne van Japan, China en Indië met die naam Benzaiten, Bishamonten, Daikokuten, Ebisu, Fukurokuju, Hotei en Jurojin mense geluk bring. Volgens tradisie, as jy 'n prentjie van 'n skatboot met die sewe gode van geluk onder jou kussing neersit as jy op 2 Januarie gaan slaap, sal dit jou baie geluk bring. Gedurende die nuwe jaar bid baie mense by die tempels en heiligdomme vir die sewe fortuingode vir die sewe fortuine en keer die sewe ongelukke af. Pelgrimstog word ook op ander tye van die jaar gemaak.
Ebisu Shrines - Ebisu - welvaart van handelaars
Myoen-ji-tempel (Matsugasaki Daikokuten)-Daikokuten-verbeterde fortuin
To-ji-tempel-Bishamonten-die sewe fortuine
Sekizan Zen-in-tempel-Fukurokuju-lang lewe en geluk
Kodo (Gyogan-ji-tempel)-Jurojin-onsterflikheid en lang lewe
Manpuku-ji-tempel-Hotei-lot en goeie voortekens
Myoen-ji-tempel (Matsugasaki Daikokuten): 31 Matsugasaki Higashi-machi, Sakyo-ku, Kyoto en gt-kaart
To-ji-tempel: 1 Kujo-cho, Minami-ku, Kyoto en gt-kaart
Rokuharamitsu-ji-tempel: 81-1 Rokuro-cho, Matsubara-dori Yamato Oji Higashiiru 2-chome, Higashiyama-ku, Kyoto en gt-kaart
Sekizan Zen-in-tempel: 18 Shugaku Inkai Konbo-cho, Sakyo-ku, Kyoto en gt-kaart
Kodo (Gyogan-ji-tempel): 17 Teramachi-dori Takeyamachi Agaru Gyoganji Monzen-cho, Nakagyo-ku, Kyoto en gt-kaart
Manpuku-ji-tempel: 34 Gokasho Sanban-wari, Uji, Kyoto Prefektuur en gt-kaart
Myoen-ji-tempel (Matsugasaki Daikokuten): +81- (0) 75-781-5067
Kyoto Ebisu -heiligdom:
Dit is ses minute se stap vanaf die Gionshijo-stasie op die Keihan Electric Railway.
Myoen-ji-tempel (Matsugasaki Daikokuten):
Dit is sewe minute se stap vanaf die Shugakuin-stasie op die Eizan Electric Railway of 15 minute se stap vanaf die Matsugasaki-stasie op die Kyoto Karasuma-metro.
Dit is 15 minute se stap vanaf Kyoto-stasie op JR, ​​of 10 minute se stap vanaf Toji-stasie op Kintetsu.
Dit is agt minute se stap vanaf die Kiyomizu-Gojo-stasie op die Keihan Electric Railway.
Dit is 20 minute se stap vanaf die Shugakuin-stasie op die Eizan Electric Railway.
Kodo (Gyogan-ji-tempel): dit is 10 minute se stap vanaf die Jingu-Marutamachi-stasie op die Keihan Electric Railway.
Manpuku-ji-tempel: dit is vyf minute se stap vanaf Obaku-stasie op die Uji-lyn op die Keihan Electric Railway of vanaf Obaku-stasie op die JR Nara Line.
Yumihikizome, Toshiya - Nuwejaar boogskiet
Van die een kant na die ander van die Sanjusangen-do-tempel is die afstand ongeveer 60 meter. Daar word gesê dat die stryd teen boogskiet om pyle oor die lengte te skiet, dateer uit die sestiende eeu. Boogskietliefhebbers van regoor Japan kom bymekaar in 'n indrukwekkende vertoning, geklee in tradisionele hakama. Jong mans wat pas 20 jaar oud geword het, kom veral voor. Die verkwikkende winterlug word gevul met plegtigheid, terwyl die boogskutters hul aandag op hierdie dag, die eerste dag van die nuwe maan, op hul doel vestig.
Hatsu Kobo by die To-ji-tempel
'N Feesdag vir Kobo Daishi (Kukai) word op 21 van elke maand gehou ter nagedagtenis aan sy afsterwe op 21 Maart. Die woord "hatsu" verwys na die eerste fees van die nuwe jaar. Ongeveer 1200 straatstalletjies wat op die terrein van die To-ji-tempel opgerig is, verkoop antiek, plaaslike spesialiteitsprodukte, potplante, tuinprodukte, keramiek en meer.
• Dit is 15 minute se stap vanaf Kyoto-stasie op JR
• Dit is 10 minute se stap vanaf Toji-stasie op die Kintetsu Kyoto-lyn.
Hatsu Tenjin by die Kitano Tenman-gu-heiligdom
Die 25ste van die maand word gevier ter nagedagtenis aan die sterfdag van Sugawara no Michizane, 'n beroemde geleerde uit die ou tyd, ook bekend as Tenjin (hemelgod). Net soos die viering vir Kobo, is die Hatsu Tenjin op die terrein van die Kitano Tenman-gu-heiligdom 'n groot daglange viering. Die feesdae stry met mekaar, en volgens 'n gewilde gesegde, as dit op Kobo se dag reën, sal die lug helder wees vir die Tenjin -fees. Meer as 1000 stalletjies is opgerig vir die lewendige geleentheid, en daar is 'n uitstalling van nuwejaarwense wat die kalligrafie van besoekers wys. 25 Januarie is ook die enigste dag van die jaar waarop skatte van die heiligdom se bewaarplek vir die publiek te siene is.
Setsubun is die laaste dag van die winter volgens die maankalender. Daar word vermoed dat die verandering van seisoene aanleiding kan gee tot bose geeste, en baie van die tempels en heiligdomme in Kyoto voer 'n verskeidenheid geleenthede uit om die kwaad af te weer. Die meeste huise volg ook die Setsubun -ritueel om sojabone te gooi terwyl hulle sê: "Bose buite, geluk binne!" 'N Ander praktyk wat gereeld gevolg word, is om dieselfde aantal sojabone as u ouderdom te eet, wat 'n sterk konstitusie en 'n lang lewe meebring. Onder die vele Setsubun-feeste is die wat by die Yoshida-heiligdom, die Rozan-ji-tempel, die Mibu-dera-tempel en die Narita-san Osaka Betsuin Myoo-in-tempel gehou word, veral gewild.
Yoshida-heiligdom: 30 Yoshida Kaguraoka-cho, Sakyo-ku, Kyoto en gt-kaart
Rozan-ji-tempel: Teramachi-dori Hirokoji Agaru, Kamigyo-ku, Kyoto en gt-kaart
Mibu-dera-tempel: Bojo-dori Bukko-ji Kita Iru, Nakagyo-ku, Kyoto en gt-kaart
Narita-san Osaka Betsuin Myoo-in Temple: 10-1 Narita Nishi-machi, Neyagawa & gt Map
Narita-san Osaka Betsuin Myoo-in-tempel: +81- (0) 72-833-8881
Yoshida-heiligdom: dit is 20 minute se stap vanaf die Demachiyanagi-stasie op die Keihan Electric Railway.
Rozan-ji-tempel: dit is 20 minute se stap vanaf Demachiyanagi-stasie of Jingu-Marutamachi-stasie op die Keihan Electric Railway.
Mibu-dera-tempel: Neem vanaf die Gion-Shijo-stasie op die Keihan Electric Railway die busbus Kyoto 11/203 na die Mibu-dera-bushalte. Dit is 5 minute se stap.
Narita-san Osaka Betsuin Myoo-in-tempel: Vanaf die Korien-stasie op die Keihan Electric Railway, neem die Keihan-bus 22/24B/25/25B na Narita-san Fudo-son-zen.
Elke jaar op 23 Februarie hou die Daigo-ji-tempel sy Godai Rikison Ninnoe, algemeen bekend as "Godai Riki-san." Godai Rikison Ninnoe is 'n ritueel waarin gebede gebid word aan die bodhisattva Godairiki, wat die krag van Fudo Myo-o (Acala) en die ander vyf wysheidskonings voorstel vir nasionale vrede en geluk vir die mense. Die geskiedenis van die ritueel gaan terug na die jaar 907 tydens die bewind van keiser Daigo. Spesiale Boeddhistiese beelde word eers op 23 Februarie uitgereik vir beskerming teen vuur en diefstal. Dit kan gesien word, nie net by die ingange van winkels nie, maar ook by huise. Om hierdie talismans te ontvang, wag mense van die oggend tot die aand en vorm 'n eindelose lyn. Meer as 100,000 mense van regoor Japan kom na Godai Rikison Ninnoe, bekend as die grootste geleentheid wat by die Daigo-ji-tempel gehou word.
In onlangse jare het dit gewild geraak dat mans en vroue wedywer wie die reusagtige ryskoekstapels, wat bekend staan ​​as Godairiki mochi, die langste kan hou. Die manswedstryd is met 150 kilogram gewig en die vroue met 90. Met hul sterkte as aanbod bid hulle vir goeie gesondheid en fisiese krag. As prys ontvang die wenners 'n gedeelte van die reuse mochi. As u dink dat u het wat nodig is, moet u uitkom en kyk hoe lank u kan hou! Daar is geen koste om aan die kompetisie deel te neem nie.
In Japan is 3 Maart Hinamatsuri of poppefees, 'n dag waarop tradisionele poppe op 'n spesiale poppekas met twee lae vertoon word. Hierdie gebruik kom van 'n ritueel waarin die poppe die rivier afgestuur word, en 'n slegte gees saam met hulle dra. Een van die oudste heiligdomme in Japan, Shimogamo -heiligdom, hou 'n seremonie waarin poppe van mannetjies en wyfies van washi -papier op gevlegte strooi geplaas word en langs die Mitarashirivier, wat deur die heiligdom vloei, dryf om te bid vir die goeie gesondheid van kinders . Op die dag van die seremonie kry die eerste 250 besoekers 'n nagashi-hina of pop om te dryf.
Jong vroue geklee in 12-laags kimono's in Heian-styl stuur die poppe met groot genade die rivier af met 'n gebed. Dit is 'n gesig wat u nie moet misloop nie. Dit is ook die tyd wanneer die bloeisels op die ume -bome in die verbinding blom. Om uitgenooi te word om 'n bietjie amazake te drink, is 'n heerlike soet alkoholiese drankie terwyl jy die diep pienk van die blomme geniet, 'n wonderlike verrassing.
Kyoto Higashiyama Hana Toro - Blomme en lanterns
Van die Shoren-in-tempel en die Maruyama-park in die noorde kronkel 'n smal wegsteenpad vir ongeveer vyf kilometer en loop deur die Yasaka-heiligdom voordat dit by die Kiyomizu-tempel kom. Omring deur witgekalkte en erde mure, is die paadjie bedek met Japannese ligte en blomme. Sowat 2500 lanterns word gemaak met tradisionele kunsvlyt soos Kyoyaki- en Kiyomizuyaki -erdewerk, Japannese sederhout, Kyomei -bamboes en lakwerk. Ikebana -blommerangskikkings versier die pad in groot vase, geskep deur die hoofde van die verskillende blommerangskole, wat so 'n droomagtige gevoel van sierlike skoonheid skep dat dit 'die pad genoem word waarlangs u nie kan stop nie'. Gewaagde werke van jong blommekunstenaars ontvou voor u oë in 'n lokaal in Maruyama Park, en skoolkinders in Kyoto bied straatopvoerings vir 'n beter vermaaklikheid langs die blomryke lig.
Shoren-in Temple: 69-1 Awadaguchi Sanjobo-cho, Higashiyama-ku, Kyoto & gt Map
Kiyomizu-tempel: 1-294 Kiyomizu, Higashiyama-ku, Kyoto en gt-kaart
Shoren-in-tempel: dit is vyf minute se stap van die metrostasie Higashiyama af.
Kiyomizu-tempel: dit is 25 minute se stap vanaf die Kiyomizu-Gojo-stasie op die Keihan Electric Railway.
Kitano Odori is 'n dansuitvoering deur geisha en maiko (geisha in opleiding) wat verband hou met Kamishichiken. Die seisoen begin elke jaar op 25 Maart en is 'n voorbode van die lente in Kyoto, wat begin voor die ander lentedanse in hanamachi, soos Miyako Odori, Kyo Odori en Kamogawa Odori. Kamishichiken het begin as 'n reeks van sewe teehuise wat ongeveer seshonderd jaar gelede naby Kitano Tenman-gu-heiligdom gebou is. Onder die vyf hanamachi- of geisha -distrikte van Kyoto is Kamishiken die oudste. Die verfynde bewegings van die geisha en maiko is veral opmerklik oor die lang geskiedenis van Kamishichiken. 'N Kenmerk van hierdie vertoning is die gebruik van gesproke lyne. Die finale is "Kamishichiken Yakyoku" (Evening Song of Kamishichiken), 'n wonderlike skouspel waarin al die geisha en maiko op die verhoog kom en dans in pragtige kimono's wat op 'n manier op maat gemaak is om op die vloer te loop. Ietwat kleiner as baie ander shows, het Kitano Odori 'n besondere elegansie wat die moeite werd is om te sien.
Miyako Odori is 'n dansuitvoering waarin ongeveer 20 geisha en maiko (geisha in opleiding) verskyn, wat 'n skouspelagtige vertoning lewer. 'N Spesiale lenteaantreklikheid in Kyoto, die kunstenaars van die vertoning is van Gion Kobu. In 1872, kort nadat die hoofstad van Japan na Tokio verskuif is, is Miyako Odori geskep as 'n spesiale uitstalling wat beplan is om die historiese trots van Kyoto as die tradisionele tuiste van die keiser te behou. Miyako Odori, oftewel "Capital Dance", word gekenmerk deur 'n glybeweging van die voete wat uniek is aan die tradisionele dansstyl van Kyoto Inoueryu. Die vertonings is geskryf deur Yachiyo Inoue en is gekies om by die Chinese sterreteken en die seisoen te pas.
'N Spesiale geleentheid vir die lente in Kyoto, Kyo Odori, is 'n dansvoorstelling deur geisha en maiko (geisha in opleiding) van die Miyagawa-cho Dance Association. Die eerste optrede is in 1950 gehou. Die optrede is gewild ontvang deur gewilde plekke en produkte van Kyoto in dans te bevat. In die vyfde seisoen is die verhoog na die Minami-za kabuki-teater verskuif tot 1969 toe dit terugkeer na die nuut voltooide Miyagawa-cho Dance Hall.
Met 'n groot rolverdeling van ongeveer 80 geisha en maiko, is die hooftemas van die uitvoering die plekke en produkte van Kyoto. Die verfynde kunstenaars en die kreatiewe genie van hierdie produksie maak dit 'n gebeurtenis wat sy reputasie as tradisie nakom.
Kamogawa Odori, wat Kyoto inkleur met die verkwikkende nuwe groen groei van die lente, is 'n dansopvoering deur geisha en maiko (geisha in opleiding) van Ponto-cho. Die eerste vertoning is in 1872 aangebied, 'n tradisie wat meer as 'n eeu lank voortduur. Kamogawa Odori, 'n innoverende dansdrama, is gechoreografeer in die Onoe -styl, en die verhoog bied 'n wonderlike plek met prentrolle wat beweeg as talentvolle geishadans.
Kibune no Kawadoko - eet oor die Kibune -stroom
Kibune is 'n somer-toevlugsoord van die stedelike Kyoto en bied aan ongeveer 20 eksklusiewe restaurante sitplek oor die Kibune-stroom. Die smal Kibune-stroom loop vinnig onder restaurantgangers, wat net 'n bietjie meer as 'n meter bo die wateroppervlak sit om te geniet van die verfrissende briesie, die lugversorging van die natuur. Etes word geëet omring deur die groen skoonheid van bome naby die stroom, 'n luukse manier om die tyd weg te neem tydens die uiterste warm weer van die somer van Kyoto. In die aand skep die lig van lanterns 'n wonderlike atmosfeer, wat Kibune 'n heeltemal ander plek maak as bedags.
Kamogawa no Yuka - Rivierete
'N Gewilde someraktiwiteit in die aand sit naby die Kamorivier, begin in Mei, wanneer die eerste tekens van warmer dae verskyn. Van Nijo tot Gojo op die westelike oewer van die Kamorivier, is daar ongeveer 100 restaurante en herberge wat langs die rivier sitplek bied om die koelte van die aand te geniet terwyl u eet. Hierdie gebruik langs die Kamorivier het 'n lang geskiedenis wat na bewering teen die einde van die sestiende eeu begin het. Benewens restaurante van hoë gehalte, het kafees en kroegagtige izakaya sitplekke langs die rivier, 'n aangename manier om die stadsbeeld van Kyoto te geniet.Met die aand aanskakel die restaurante geleidelik hul ligte, wat 'n aangename atmosfeer skep.
Aoi -fees - Hollyhock -fees
Die Aoi -fees (ook bekend as die Kamofees) is een van die drie groot feeste van Kyoto. Dit was 'n jaarlikse fees van Shimogamo en Kamigamo Shrines, wat deur keiser Kinmei begin is in reaksie op 'n hongersnood in die middel van die sesde eeu. Die optog van hoflike elegansie begin met 'n bamboesskerm vir die heiligdom van die keiserlike paleis, gevolg deur 'n ossewa, 'n keiserlike boodskapper, tradisionele formele hofklere van bediendes en osse en perde. Met alles versier met stokroosblare, marsjeer die lyn van die keiserlike paleis na Shimogamo -heiligdom en Kamigamo -heiligdom.
Die ster van die Aoi -feesoptog is 'n vrou wat aangewys is as die saio. Vroeër is 'n ongetroude nageslag van die keiser vir die rol gekies, maar vandag word 'n ongetroude vrou in Kyoto gekies. Die saio sit met 'n kimono van twaalf lae in 'n paleis met die bamboesskerms in alle rigtings oop.
Besoekers word versoek om nie blitsig foto's te neem om te voorkom dat die perde skrik nie. Die sitplekke word ook versoek om nie parasolle te gebruik as 'n vergunning vir diegene wat verder agteroor sit. Bring u hoed en sonbrandroom saam!
Keiserpaleis van Kyoto: 3 Kyoto Gyoen, Kamigyo-ku, Kyoto en gt-kaart
Shimogamo-heiligdom: 59 Shimogamo Izumigawa-cho, Sakyo-ku, Kyoto en gt-kaart
Kamigamo-heiligdom: 339 Kamigamo Motoyama, Kita-ku, Kyoto en gt-kaart
Kyoto Gyoen National Garden Office, Ministerie van die Omgewing: +81- (0) 75-211-6348
Keiserpaleis van Kyoto:
Dit is 10 minute se stap van die Jingu-Marutamachi- of Demachiyanagi-stasie op die Keihan Electric Railway, of vyf minute se stap van die Marutamachi-stasie in die metro.
Dit is 10 minute se stap vanaf die Demachiyanagi-stasie op die Keihan Electric Railway.
Neem Kyoto stadsbus 4/46 na Kamigamo Jinja-mae, Kyoto stadsbus 9 na Kamigamo Misonobashi, of Kyoto bus 30/32/34/35/36 na Kamigamo Jinja-mae.
Kyoto Takigi Noh is in 1950 begin as 'n samewerkingsprojek deur die stad Kyoto en die Kyoto Noh -vereniging. Die Noh -optrede word gehou op 'n Noh -verhoog wat op die terrein van Heian Shrine opgerig is net vir die geleentheid. Yster mandjies met vuur verlig die vermillion gelakte heiligdomgebou, en skep 'n wonderlike plek vir die Noh -optrede. Kompetisie onder die talentvolle Noh -kunstenaars van die Kanze-, Kongo- en Okura -skole lok die gehoor in die stil, elegante wêreld van Noh. Elke dag word verskillende werke uitgevoer. 'N Fooi word gehef vir toegang. In die geval van reën word die optredes in die Kyoto -konsertsaal gehou.
• 15 minute se stap vanaf die Jingu-Marutamachi-stasie op die Keihan Electric Railway.
• 10 minute se stap vanaf Higashiyama-stasie op die Tozai-metro.
Gesamentlike uitvoering van Kyoto Five Hanamachi
Die geisha en maiko (geisha in opleiding) van Kyoto se vyf hanamachi (geisha -distrikte) kom bymekaar in 'n enkele lokaal om die tradisionele en historiese dansstyl van elke hanamachi te demonstreer. Die "Maiko no Nigiwai" is 'n besonder gewilde uitvoering met 20 maiko gelyktydig. Die Kyoto Five Hanamachi Joint Performance is in 1994 begin ter herdenking van die 1200ste bestaansjaar sedert die stigting van Kyoto as die hoofstad van Japan. Die vyf hanamachi van Kyoto is: Gion Kobu, Ponto-cho, Miyagawa-cho, Gion Higashi en Kamishichiken. Elkeen het goeie style van Kyoto -dans gehandhaaf en oorgedra, wat op hierdie unieke geleentheid uitgevoer word.
Kyoto Kaikan: 13 Okazaki Saishoji-cho, Sakyo-ku, Kyoto en gt-kaart
Minami-za: Shijo Ohashi Higashizume, Higashiyama-ku, Kyoto en gt-kaart
Dit is 15 minute se stap vanaf die Jingu-Marutamachi-stasie op die Keihan Electric Railway of 10 minute se stap vanaf die Higashiyama-stasie in die metro.
Minami-za: Geleë langs die Gion-Shijo-stasie op die Keihan Electric Railway.
Kormorant Visvang op die Uji -rivier
As die somerson ondergaan, begin visvang op die Uji -rivier, een van Kyoto se somerbesienswaardighede. Die usho- of aalscholiermeesters werk in die rivier om die passasiersboot terwyl hul aalsvy ayu of soetvis vang. Vanuit die boot kan toeriste kyk na die blou oë en skerp snawels wat die aalscholwers gebruik om ayu gedeeltelik uit die rivier te sluk. Die usho tel die aalscholier vinnig op en gooi die vis weg. Dit is 'n baie opwindende ervaring. In die hele Japan is daar slegs vier usho -vroue, en twee werk aan die Uji -rivier. Koolvisvang word nie uitgevoer as daar oorstromings of slegte weer is nie.
Uji City Tourist Association: +81- (0) 774-23-3334
• 10 minute se stap vanaf Uji-stasie op die Uji-lyn van die Keihan Electric Railway.
• 15 minute se stap vanaf die JR Uji-stasie.
Kormorant Visvang by Arashiyama
Aalshengel is 'n tradisionele metode om ayu of soetvis en ander vis te vang. Vissers dra 'n tradisionele kazaore -pet en koshimino -grasrok terwyl hulle die toue van ongeveer 10 aalscholwers hanteer. Kormorantvisvang het 'n tradisie van ongeveer duisend jaar by Arashiyama. Kyk na die visvangaksie vanaf die Togetsu-kyo-brug, of klim op 'n boot en kyk na die aalscholwers van naby, 'n unieke ervaring wat sterk aanbeveel word. Arashiyama staan ​​bekend as een van die mooiste gebiede van Kyoto, en die fakkel wat gebruik word vir aalscholfervissery sal u in 'n wêreld van swaaiende strome lok toe die tye eenvoudiger was.
Gion -fees: Yoiyama
Gion Festival, een van die drie groot feeste van Japan, is een van die grootste feeste ter wêreld vanweë sy groot omvang en lang geskiedenis. Die fees begin in 869, toe 'n epidemie Kyoto getref het. Ses en sestig halbers is opgerig, een vir elk van die provinsies, en daar is gebid in smeking om die ramp te beëindig. Die hele Julie -maand elke jaar is die sentrale Kyoto- en Yasaka Jinja -heiligdom besig, besig met voorbereidings en 'n verskeidenheid feeste en aktiwiteite. Die gewildste geleentheid van die Gion -fees is Yoiyama. Snags is die kommersiële sentrum van Kyoto, Shijo Street, gesluit vir motors, sodat voetgangers die feeste beter kan geniet. Besoekers kyk na die yama- en hoko -dryf in elke distrik, om besittings en siektes weg te hou en geniet die vele nagfeesstalletjies. Alternatiewelik word die fees 'Byobu Matsuri' genoem, vir die byobu (opvoubare skerms) en ander familie erfstukke wat te siene is, soms met 'n aanbod van tee. 'N Paar maniere om die fees te geniet, is om na die vlotte en helde in elke distrik te kyk terwyl u luister na die Gion bayashi -musikante wat in die omgewing optree, en om sjarme en chimaki -ryskluitjies in bamboesblare toegedraai te koop (om die kwaad af te weer, nie om te eet nie). Die korrekte gedrag word ook beskou as die kyk na die opvoubare skerms en 'n aangename wandeling. Mense van alle ouderdomme geniet die atmosfeer van die feeste, baie geklee in hul katoen -yukata -gewaad. Dit is ook 'n plesier om al die verskillende yukata -patrone in te neem, wat wissel van klassieke patrone tot slim kontemporêre ontwerpe.
• 15 minute se stap vanaf Gion-Shijo-stasie op die Keihan Electric Railway
• Neem die Kyoto Municipal Subway Karasuma Line na Shijo of Karasuma Oike Station.
• Neem die Hankyu -spoorweg na die Karasuma -stasie. Opmerking: busse kan tydens hersiene skedules en roetes gedurende Yoiyama ry. Ons beveel aan dat u treine eerder gebruik.
Gion -fees: proses van die vlotte
As yoiyama verby is, gaan dit na die optog van die yama- en hoko -vlotte, die hoogtepunt van die Gion -fees. Die vlotte vergader om 09:00 die oggend by Shijo Karasuma. Die Naginata-boko-vlot lei die optog na die begeleiding van Gion bayashi-musikante. As die parade Fuya-cho bereik, is daar 'n shimenawa-tou op groen bamboes (imitake) tussen die noordelike en suidelike hoeke, wat die skeiding tussen die wêreld van die kami (gode) en die wêreld van mense simboliseer. Voor 31 ander vlotte gaan die Naginata-boko-vlot deur die versperring en kom die wêreld van die kami binne. 'N Jong seun wat vir die fees gekies is, geklee in heilige klere, laat sak 'n swaard op die shimenawa sodat dit val, in twee gesny. Hierdie geleentheid word beskou as een van die groot hoogtepunte van die fees. Die vlotte begin weer beweeg, en dan kom die volgende groot gebeurtenis: tsuji-mawashi, die draai van die vlotte by Shijo Kawaramachi. Met 'n lengte van 12 ton en 'n lengte van 25 meter maak hierdie vlotte nie 'n maklike taak nie. Die sleepwaens draai hierdie reuse strukture 'n volle negentig grade, 'n ongelooflike prestasie. Na aanwysings van die leier, wat 'n waaier gebruik om die pas aan te pas, skuif die vlotwaens die wiele op bamboes om van rigting te verander. Van die 32 manjifieke vlotte is 29 belangrike tasbare volkskultuur -eiendomme, en die drywe, waarvan die versierings soos 'n Gobelins -tapisserie insluit, word '' 'n kunsmuseum op wiele '' genoem. Ondanks die feit dat die fees in die middel van die somer gehou word wanneer die hitte so erg is, is daar elke jaar toeskouers wat ly aan hitteberoering, maar die ernstige gebede van mense wat hoop op vrede en rustigheid, ondersteun die fees al meer as duisend jaar . As u slegs een keer in die jaar na Kyoto kan gaan, is die Gion -fees se proses van die vlotte die geleentheid om te sien.
Gion Festival Float Association: +81- (0) 75-223-6040
Betaalde sitplekke: +81- (0) 75-752-7070-Kyoto City Tourism Association
Kruising van Shijo-dori- en Karasuma-dori-strate:
Neem die Hankyu -spoorweg na die Karasuma -stasie.
Shijo-dori-straat in Kawaramachi:
• Drie minute se stap vanaf Gion-Shijo-stasie op die Keihan Electric Railway.
• Neem die Hankyu -spoorweg na die Kawaramachi -stasie.
• Ses minute se stap vanaf Sanjo-stasie op die Keihan Electric Railway.
• Neem die Kyoto Munisipale Metro Tozai-lyn na die Kyoto Shiyakusho-mae-stasie.
Neem die Kyoto Municipal Subway Karasuma Line na Karasuma Oike Station.
Dit is vyf minute se stap van die laaste stasie af. Tydens die parade kan busse op hersiene skedules en roetes ry. Ons beveel aan dat u treine eerder gebruik.
Langs die helling van Gojo-straat wat na die Kiyomizu-dera-tempel lei, is die geboorteplek van Kiyomizu-yaki-aardewerk. Met sy rye stalletjies en winkels van erdewerkers, pottebakkersprodusente en groothandelaars en kleinhandelaars, is Gojostraat in die hele land bekend vir sy produksie van Kyo-yaki en Kiyomizu-yaki-aardewerk. Die Gojo-zaka Aardewerkfees het in 1920 begin toe die pottebakkers gedurende Obon winkels langs Gojostraat opgerig het om stukke te verkoop wat nie as hul beste werk beskou kan word nie. Obon is wanneer mense hul gesinsgrafte besoek, en Gojostraat is veral vol mense wat na die begraafplase by die Rokudo Chinno-ji-tempel en Otani Hombyo (Nishi Otani) loop. Meer onlangs het hierdie gewoonte ontwikkel tot die grootste pottebakkersfees in Japan, met ongeveer 400 winkels wat hul deure oopmaak vir die skare wat van regoor die land bymekaarkom op soek na gelukkige vondste en goeie winskopies. In die afgelope jaar het ambisieuse jong keramiekkunstenaars winkels aan die suidekant van Gojostraat geopen en 'n nuwe aantrekkingskrag geskep. Hulle bly oop tot ongeveer 11 uur in die nag. Kom deel in die pottebakkersfees! Jy weet nooit wat jy kan vind nie.
Gozan no Okuribi: die vyf vreugdevure van Kyoto
Op 16 Augustus elke jaar word 'n tradisionele fees, bekend as Gozan no Okuribi, of Guiding Fires of Five Mountains, gehou, wat die einde van die somer aandui. Hierdie brande, 'n noodsaaklike somer -Kyoto -gebeurtenis, help om die geeste van dooie voorouers terug te lei na die geesteswêreld na hul Obon -besoek. Daar is baie verskillende verduidelikings vir hoe hierdie gewoonte begin het, maar die inwoners van Kyoto hou in elk geval al lankal van die jaarlikse vreugdevure. Om 8 uur die aand word die vuurbeddens op die hange van vyf verskillende berge wat na Kyoto uit drie verskillende rigtings kyk, aangesteek, wat die karakter vir dai of "groot" laat opvlam. Dit word dan gevolg deur die karakters vir myo en ho (wat onderskeidelik "wonderlik" en "dharma" beteken). Vervolgens die vorm van 'n boot, 'n ander dai (die dai aan die linkerkant genoem om dit van die eerste te onderskei) en dan die vorm van 'n torii -heiligdomspoort. Vir ongeveer 30 minute is die naghemel gevul met die flikkering van die rooi vuurvlamme. In 'n skerp kontras teen die pikswart naghemel, lok die leidende brande toeskouers na die mistieke vuurwêreld wat hulle skep. Daar word geglo dat die siekte genees word wanneer 'n persoon se naam en kwaal op die hout geskryf word om in die heilige vuur gebruik te word. Daar word ook gesê dat as die as van die gebrande woord in poeier vergruis word, dit as 'n medisyne gebruik kan word om chroniese siektes te genees. Gozan no Okuribi word beskou as een van die vier groot Kyoto -geleenthede, saam met die drie groot feeste van Kyoto.
Guiding Fire Dai (groot): Jodoji Nanamawari-cho, Sakyo-ku, Kyoto en gt-kaart
Guiding Fire Myoho (wonderlike dharma) by Matsugasaki: Nishi-Yama (myo) en Higashi-yama (ho) in Matsugasaki, Sakyo-ku, Kyoto & gt Map
Guiding Fire Funagata, die vorm van 'n boot: Nishigamo, Funa-Yama in Kita-ku, Kyoto en gt-kaart
Guiding Fire Dai (aan die linkerkant): Okita-yama Kagamiishi-cho, Kita-ku, Kyoto en gt-kaart
Leidende vuur Toriigata, die vorm van 'n torii-hek: Saga Torii-moto Ikkahyo-cho, Ukyo-ku, Kyoto en gt-kaart
Telefoon: Kyoto Toeriste-inligtingsentrum: +81- (0) 75-343-0548 Toegang:
Die leidende brande is 'n geleentheid om die geeste van voorouers en meer onlangs oorledenes te lei, en diegene wat nie amptelik by die brande betrokke was nie, mag op die dag van die byeenkoms nie in enige van die brandareas toegelaat word nie. Hier is 'n paar aanbevole plekke om die groot brande te sien en aanwysings oor hoe om daar te kom.
Guiding Fire Dai (wonderlik):
[Wesoewer van die Kamo-gawa-rivier-Marutamachi-bashi-brug na Misono-bashi-brug]
Neem die Keihan Electric Railway na die Demachiyanagi-stasie of die Jingu-Marutamachi-stasie.
Guiding Fire Myoho (wonderlike dharma) by Matsugasaki:
20 minute se stap vanaf die Shugakuin-stasie op die Eizan Electric Railway.
• Ho [Die oewers van die Takano-gawa-rivier naby die noordekant van die Takano-bashi-brug]
15 minute se stap vanaf Demachiyanagi-stasie op die Keihan Electric Railway.
Guiding Fire Funagata, die vorm van 'n boot:
[Vanaf Kitayama Ohashi-brug aan die Kamo-gawa-rivier in die noordweste]
Neem die stadsbus Kita 3 van Kyoto na die Kamigamo Misonobashi -bushalte.
Guiding Fire Dai (aan die linkerkant):
[Nishioji-dori-straat van die noordekant van Shijo-dori-straat na Kinkaku-ji (Tempel van die Goue Paviljoen)]
Neem die stadsbus 205 van Kyoto na die bushalte Senbon Kitaoji.
Leidende Fire Toriigata, die vorm van 'n torii -hek:
Neem die stadsbus van Kyoto 26/10/59 na die Yamagoe-bushalte of die 11/91/93/Toku 93 na die bushalte Hirosawa Gosho no Uchi-cho.
Swaai van die lanterns in Arashiyama
Oorspronklik in 1949 begin om die geeste van diegene wat in die oorlog verlore geraak het, te kalmeer, en Toro Nagashi van Arashiyama, of Floating of Lanterns, het gevestig geword as 'n jaarlikse gebeurtenis om die geeste van die dooies terug te lei na die Suiwer Land na hul besoek aan die wêreld van die lewendes tydens Obon. Boeddhistiese priesters en monnike uit die nabygeleë tempels kom bymekaar om 'n Boeddhistiese diens te lewer waarin ongeveer 7000 lanterns langs die rivier van die oostelike punt van die Togetsu-kyo-brug afgedryf word. Die skouspel van die lanterns wat stadig, stil langs die nagrivier dryf om mense se wense en gevoelens te dra, is magies en pragtig, wat net 'n tikkie hartseer oproep. Op dieselfde dag as Gozan no Okuribi, is die Togetsu-kyo-brug 'n gewilde bestemming waarvandaan besoekers die lanterns en die torii-vormige bergvuur kan sien terwyl hulle die somer in Kyoto afskeid neem.
• Vyf minute se stap van die Arashiyama-stasie op die Keifuku Electric Railroad (Arashiyama Electric Tram Railway)
• Ses minute se stap vanaf Arashiyama-stasie op die Hankyu-spoorlyn Arashiyama-lyn
• 15 minute se stap vanaf Saga-Arashiyama-stasie op die JR San'in-hooflyn (Sagano-lyn)
Kangetsu no Yube (maanbesigtiging)
Sedert die ou tyd is die tydsberekening van die agtste maan (15 Augustus) volgens die maankalender as die beste tyd van die jaar beskou as gevolg van die helder oesmaan. Dit staan ​​in sommige streke ook bekend as die beroemde aartappelmaan as gevolg van die gewoonte om vars geoeste satoimo -aartappels aan die maan te bied. Daikaku-ji-tempel is een van die drie groot maanbesigtigingslokasies in Japan vir sy Kangetsu no Yube, en Osawa Ike Pond is 'n besonder belangrike deel van die geleentheid. Die maan weerkaats pragtig op die dam, wat selfs van 'n passasiersboot soos Dragon Head Boat of Geki Neck Boat geniet kan word. Op die tempelterrein word geleenthede soos konserte vir maanwaardering en koto-optredes gehou, waar bekende Kyoto-ondernemings nagstalletjies oprig om 'n verskeidenheid vermaak en pret te bied. Behalwe die Daikaku-ji-tempel, word groot maanbesoekings gehou vir die oesmaan op plekke soos Ishiyama-dera-tempel, Matsuo Grand Shrine, Shimogamo Jinja-heiligdom en Yasaka-heiligdom.
• 20 minute se stap vanaf die Randen Saga-stasie op die Keifuku Electric Railroad (Arashiyama Electric Tram Railway)
Jidai Matsuri - Fees van die eeue
Jidai Matsuri, 'n geleentheid ter viering van die 1100ste herdenking van die verhuis van die hoofstad van Japan na Kyoto, is in 1895 begin in samewerking met die oprigting van die Heian Jingu -heiligdom. Die fees verteenwoordig die tye en gebruike van die verlede totdat die hoofstad in 1868 na Tokio verskuif is, en is gevul met 2 000 mense geklee in kostuums uit elke era wat in 20 verskillende groepe van die ou keiserlike paleis van Kyoto na die Heian Jingu -heiligdom paradeer. Alhoewel dit net lekker is om die optog te bewonder, is dit 'n besondere diepte en belangstelling as u die boer identifiseer wat Hideyoshi Toyotomi, 'n heerser van die feodale Japan, of Murasaki Shikibu, die beroemde skrywer van duisend jaar gelede, geword het. . Die kledingstukke wat die meeste aandag op die fees werd is. Mense sorg baie goed om seker te maak dat die kleinste besonderhede akkuraat is vir die tyd wat hulle verteenwoordig, en selfs die materiaal herhaal en die kleure kleur waar moontlik. Die klere van veral die hoër klasse in elke tydperk is veral opmerklik, aangesien dit nie net die beskikbare tegnologieë omvat nie, maar ook die estetiese gevoelens van hierdie groepe.Die mense wat aan die optog deelneem, is almal Kyoto -burgers, en selfs geisha en maiko (geisha in opleiding) uit die vyf hanamachi- of geisha -distrikte van Kyoto neem deel en maak beurte om deur die eeue heen beroemde vroue aan te trek. Almal wat foto's wil neem, moet hulle nie van 'n flits gebruik nie, omdat hulle die perde en koeie in die parade kan skrik. Maak seker dat u in 'n rigting kyk wat verhoed dat lig inmeng wanneer u 'n foto neem.
Betaalde sitplekke: +81- (0) 75-752-7070 (Kyoto City Tourism Association)
• 10 minute se stap vanaf die Jingu-Marutamachi of die Demachiyanagi-stasie op die Keihan Electric Railway.
• Vyf minute se stap vanaf Marutamachi-stasie op die Kyoto Municipal Subway Karasuma Line.
Heian Jingu -heiligdom:
• 10 minute se stap vanaf die Higashiyama-stasie op die Kyoto Municipal Subway Tozai Line.
Die Kurama -vuurfees, wat op 22 Oktober, dieselfde dag as die fees van die eeue, gehou word, word gereken as een van die drie groot ongewone feeste van Kyoto. Die Kurama -vuurfees word gehou in Kurama, 'n klein dorpie in die noorde van Kyoto, gevul met aangesteekte fakkels en ystermandjies wat aan die brand steek. Die gevaar van soveel vuur wat naby is en die ongelooflike skouspel van dit alles kan u net 'n permanente entoesias maak sodra u dit ervaar. Die jongmense wat hierdie fakkels dra, is slegs in lendene geklee terwyl hulle paradeer oor die stad en geesdriftige gesange skree. Die fees bereik sy hoogtepunt wanneer een of tweehonderd van die fakkels op die kliptrappe voor die hoofhek van die tempel bymekaargemaak word en almal "saireyaa, sairyo" begin sing. Die groot aantal mense wat bymekaarkom vir die Kurama -brandfees, oorweldig Eizan Electric Railway, die enigste vervoermiddel, wat 'n lang wag op die trein tot gevolg het. Dit word sterk aanbeveel om vroeg in die middag te vertrek om die Kurama-dera-tempel te besoek om die rustige landelike natuurskoon in te neem. Maak ook seker dat u warm klere saambring, aangesien Kurama snags ietwat koud word.
In die industriële Kiyomizu-yaki-pottebakkery en Kiyomizu-yaki danchi, geleë in Yamashina-ku van Kyoto, is daar ongeveer 70 ondernemings betrokke by aardewerk, insluitend pottebakkery, pottebakkeryprodusente, groothandelaars en klei-verskaffers. Die groot pottebakkersfees, bekend as Kiyomizu-yaki no Sato Matsuri, word jaarliks ​​sedert 1975 gehou. Die te koop goedere bevat skottelgoed, teegerei, vase en ander items vir die huis, hoofsaaklik in die tradisionele Kyo-yaki- en Kiyomizu-yaki-pottebakkery. Met spesiale gebiede vir goeie winskopies en wonderlike vondste, vind deelnemers 'n halfmiljoen skaars, eksklusiewe, handgemaakte en ander stukke aardewerk teen 30 tot 50 persent afslag. 'N Ander groot kenmerk van die fees is die geleentheid om met die vervaardigers te praat, wat gewoonlik nie beskikbaar is nie. Met die kans om unieke dinge te probeer, soos om die enigste raku-yaki te maak, by 'n pottebakkerswiel te sit en by 'n teeseremonie aan te sluit, is dit 'n geleentheid wat die hele gesin sal geniet.
Daar word gesê dat Gion Odori die herfs in Kyoto soos 'n sybrokaat versier. Dit is die enigste uitvoering van die Hanamachi (geisha -distrikte) in die herfs, aangebied deur die Gion Higashi Song and Dance Association. Die geleentheid word jaarliks ​​van 1 tot 10 November in groot styl by die Gion Kaikan gehou. Die Gion Kaikan (saal), wat voorheen die danssaal vir Gion -Oos was, word gewoonlik as 'n filmteater gebruik. Insluitend choreografie en regie deur die danskunstenaar Monjuro Fujima, is optredes uitstekende optredes wat die bekende plekke in Kyoto vier, en die laaste daad is 'n Gion Higashi kouta -lied wat die huis in die steek laat. Selfs na 'n halfeeu se optrede, lok Gion Odori steeds besoekers van regoor Japan en regoor die wêreld om die unieke program en organisasie te sien.
Kyokusui no Utage - Kronkelende banket
Die ou banketspel van die saamstel van 'n gedig terwyl alkohol in 'n stroom stroom, dryf oorspronklik uit China, en sulke bankette is die hele jaar gehou in die Nara- en Heian -periode in die keiserlike paleis. Hierdie tradisie, wat Kyokusui no Utage, of die Meandering Stream Banquet genoem word, is by die Jonan-gu-heiligdom herskep. Die tuin in Heian-styl word gebad in sagte sonlig wat deur die bome gefiltreer word, terwyl die nabygeleë spruit saggies vloei. As sewe digters - geklee in die kleurvolle hoflike kledingstukke van adellike heian -tydgenote - langs die spruit gaan sit, stort 'n kind geklee in 'n suikankleed heilige onthalwe in 'n beker gemaak van kaneellak en dryf dit langs die stroom op die agterkant van 'n klein mossievormige vaartuig bekend as 'n usho. Te midde van die klanke van die koto, komponeer die digters gedigte in die klassieke waka -styl oor 'n tema wat vir die dag gekies is en skryf dit op 'n tanzaku -poësiekaart neer. As die usho kom, neem elke digter die beker op en neem deel aan die onthalwe. Shirabyoshi -dansers tree tydens die banket op vir 'n grasieuse tyd wat die verfynde lug van die ou hof weer skep. Kyokusui no Utage word een keer in die lente en een keer in die herfs gehou.
Kichirei Kaomise Kogyo - Kabuki -akteurdebuut
Gedurende die Edo -periode (1603 tot 1868) het kontrakte vir kabuki -akteurs 'n jaar geduur. Elke jaar word 'n opvoering gehou om die akteurs wat in November onderteken is, te wys. Bekend as die Kaomise (Gesig vertoon), bly die spore van die praktyk tot vandag toe voort. Die Desember Kaomise-vertoning in die Minami-za van Kyoto-die geboorteplek van kabuki-is die oudste gebeurtenis, en gewilde kabuki-akteurs van oral om bymekaar te kom vir 'n jaarlikse skouspelagtige vertoning wat die stad die praatjie word en dae lank groot belangstelling trek. Buite die voorkant van die teater word houtborde vertoon. Hulle word maneki genoem, en noem die name van die akteurs in vet kwasstrepe, en dui ook aan dat die einde van die jaar na Kyoto kom.
Kyoto Arashiyama Hana Toro - Blomme en lanterns
Kyoto Arashiyama Hana Toro is 'n vyf kilometer lange wandeling met 'n natuurlike omgewing, ruimtes langs die water, bamboesbosse, historiese en kulturele skatte en uitsigte op die Saga- en Arashiyama-gebiede. Gevul met die beligting van ongeveer 2500 lanterns en weelderige ikebana -stukke langs die pad, is die pad so uitnodigend dat mense die hele pad volg. Die verligting naby Togetsu-kyo-brug verlig die brug, die voet van die berg en die rivier, en skep 'n sublieme uitsig oor die natuur in die nag. Nog een van die eindelose besienswaardighede is die pad deur 'n bamboesgroef van Nonomiya -heiligdom na Okochi Sanso, 'n mistieke wonderland in die nag. Op die roete het tempels, heiligdomme en kulturele fasiliteite spesiale uitstallings, ure en beligting. Vir 'n werklik romantiese aand om die oorvloed en diepte van die natuur en geskiedenis van Kyoto te voel, is dit 'n geleentheid om te beleef.
• Neem die Keifuku Electric Railroad na die Arashiyama -stasie.
• Neem die Hankyu -spoorlyn Arashiyama -lyn na die Arashiyama -stasie.
• Neem die hooflyn JR San'in (Sagano Line) na die Saga-Arashiyama-stasie.
Dit was op die 21ste dag van die maand dat die stigter van die Boeddhistiese Shingon-sekte, Kobo Daishi (774-835), gesterf het. Op hierdie dag elke maand word straatstalletjies opgerig, 'n gebruik wat na bewering in die middel van die Edo -periode (1200's) begin het. Die laaste van die feeste van die jaar word 'Shimai Kobo' genoem, of Final Kobo, en is die lewendigste van die Kobo -markte, as mense hul dank betuig vir hul goeie gesondheid die afgelope jaar. Die straatstalletjies pak die groot tempelterrein met alles van gelukbringers en daaglikse benodigdhede tot plante en oudhede. Talle toeriste kom en maak groot pret op hierdie vlooimark. Die groot suidelike hek maak om 5 uur die oggend oop vir diegene wat op soek is na die wonderlike vonds onder die oudhede en gelukkige talismans.
• 15 minute se stap vanaf die JR Kyoto-stasie.
• 10 minute se stap vanaf Toji-stasie op die Kintetsu Kyoto-lyn.
Daar word gesê dat Sugawara no Michizane (845-903) gebore is, sy oneerlike oordrag na Dazaifu in Kyushu ontvang het en almal op dieselfde dag van die maand gesterf het, en op daardie dag (die 25ste) van 'n fees word hy gehou elke maand. Veral op 25 Desember, die laaste van hierdie feesdae van die jaar, word vroegoggend 'n groot aantal straatstalletjies gevul. Hierdie viering, wat beskou word as die laaste Shinto -ritueel van die jaar, met die afronding van gebeure in Kyoto, lok 'n groot aantal besoekers uit die groter Kyoto-, Osaka- en Kobe -gebied, sowel as mense van regoor die land. Stalletjies wat goedere verkoop, soos haringriet, ronde eetstokkies (wat vir feestelike geleenthede gebruik word), bonsai met die gunstige triade van denne, bamboes en ume pruim en ander nuwejaarsgoed, is veral opvallend, en die opkoms is gewoonlik twee keer die normale menigte. 'N Groot aantal koswaens - bekend as yatai in Japan - staan ​​ook in 'n ry, wat besoekers die tradisionele kitskos -weergawe van Japan bied om te eet terwyl hulle die uitsig oor die nag bewonder.
Naby. Klik om te vergroot.
Kami van dag 1 Atsuta Daimyōjin
Kami van dag 2 Suwa Daimyōjin
Foto Kyoto Nat'l Museum
Kami van dag 15, 16, 17
ook bekend as Ōbie no kami
Foto hierdie J-site
Geen datum gegee nie. Ryū Jinja Shrine 龍 神社, Tomakomai City, okka 小 牧 市, Hokkaido.
Nou by 勇 払 恵 比 須 神社.
Foto: Yūfutsu Ebisu Jinja -heiligdom
Sanjūbanjin -poppe by die Shōkakuji -tempel
成 覚 寺 (Ōita Pref). Datum onbekend. Die legende van die tempel sê baie onwaarskynlik dat tydens die groot brande wat die gebied in 1883 geteister het, Shōkakuji die enigste gebou was wat oorbly omdat die 30 gode op die dak van die tempel se hoofsaal (Hondō 本 堂) verskyn het.
Foto hierdie J-site.
Sanjūbanjin Houtbeelde by Sanjūbanjingū -heiligdom 三十 番 神宮
Hierdie heiligdom is in Tebiro 手 広 (naby Kamakura) geassosieer met die Nichiren -sekte en hou 'n jaarlikse fees op 9 Oktober wat toegewy is aan die Sanjūbanshin. Die standbeelde is ingebed in 'n zushi (tabernakel) binne die heiligdom van die heiligdom. Foto van Kamakura Citizens Net (slegs Japannese taal).
Kasuga Jinja -heiligdom (Warabi, Saitama)
Midde-Edo-era (gesny tussen
1717-1736) Warabi City, 市 市,
Saitama Pref. Foto hierdie J-site.
Sê JAANUS (Japanese Architecture
en Art Net Users System)
Lees Sanjūbanshin of Sanjūbanjin (Sanjubanjin, Sanjuubanjn). Verskeie stelle van dertig kami 神 wat die land se vrede en mense se geluk gedurende die dertig dae van die maand beskerm. Die oorsprong van hierdie konsep is onduidelik, maar word meestal herlei na 'n verhaal oor die abt Ennin 円 仁 (794-864) waarin hy dertig hoof Shintō-gode (kami) na Mount Hiei 比叡 genooi het om die kopie van Lotus te beskerm Sutra (HOKEKYŌ 法 華 経) wat hy onder spesiale rituele toestande gemaak het en in die Nyohōdō 如 法堂 saal van Yokawa 横 川 op die berg vasgelê het. Die vroegste rekords van die Sanjūbanshin dateer egter uit die laat 11de eeu en die kultus daarvan is eers in die Muromachi-periode (14-15c) prominent. Die Sanjūbanshin word getoon in beide groeperings van beeldhouwerke en in skilderye van die dertig gode wat in rye gerangskik is. Die meeste bestaande afbeeldings toon die stel beskermers van die Lotus Sutra en is as beskermende talismans opgehang, veral tydens Tendai 天台 of Nichiren 日 蓮 seremonies. Vroeë skilderye toon gewoonlik dat die gode staan, terwyl latere skilderye hulle sit. Daar is 'n paneelskildery van die Sanjūbanshin uit 1433 in die Shirahige Jinja 白 髭 神社 in Moriyama 守 山, Shiga -prefektuur. Die kami en die dag waarop hulle bedien, wissel volgens die stel, maar dit bevat gode van Sannō 山 王 (die heiligdom wat verband hou met Enryakuji 延 暦 寺 op Mt Hiei), ander van naby die Biwa -meer Ky en Kyoto, en beroemde gode van elders in die land. 'N Stel gode kan die krag van ander tekste as die Lotus Sutra beskerm, en meer suiwer Shintō -stelle kan die rigtings beskerm (hoewel dit 32 kan tel, word dit steeds Sanjūbanshin genoem). Die betekenis van die kultus was die algemene beskerming deur kragtige kami. Die kultus van die Sanjūbanshin van die Lotus Sutra is in die Nichirenshū 日 adopted aangeneem, en binne die sekte was dit verbind met die kultus van die tien dogters van die Rasetsu (Jūrasetsunyo 十 羅刹 女) wat in die 26ste hoofstuk van die Lotus Sutra verskyn, Dharani (Jp: Daranibon 陀羅尼 品), waar hulle sweer om diegene te beskerm wat die sutra beoefen en die Boeddhistiese wet of Dharma verkondig.
Sê die Kokugakuin -universiteit,
Ensiklopedie van Shinto
The Thirty Tutelaries, 'n kultiese geloof in dertig tutorale kami wat elke dag van die maand afwissel om die Lotus Sutra en die Japannese nasie te beskerm. Die kultus kom veral voor in die Nichiren -sekte. Die konseptuele grond vir die kultus het sy oorsprong in die Tendai-sekte op die berg Hiei, gebaseer op die Lotus Sutra se negentiende hoofstuk, "The Benefits of the Teacher of the Law," kyō 仏 説 灌頂 経 (Skt. = Abhiseka sutra in die vroeë 4de eeu in Chinees vertaal). Daar bestaan ​​verskeie tradisies rakende die oorsprong van die kultus. Een sê dat die priester Jikaku Taishi 慈 覚 大師 (aka Ennin 円 仁, 794-864) die gode eers opgeroep het tydens die bou van die tempel Shuryōgon in 829 (verwys na laat 11de-eeuse Konjaku Monogatari 今昔物語, V11 en die Kampeura-era Genpei Seisuiki 源 平 盛衰 記). Ander tradisies dui daarop dat Ryōshō 良 正, superintendent (chōri 長吏) van Shuryōgon 'in, die gode as leermeesters van sutra-kopiëring in 1073 (verwys. -14de eeu Suwa Daimyōjin Ekotoba 諏 訪 大 明 神 絵 詞 Piktorale verslag van die groot godheid van Suwa). Nog ander beweer dat Ennin twaalf van die kami opgeroep het terwyl Ryōshō later die getal op dertig gestel het (ref. Jingi Seisō 神祇 正宗 uit die 15de eeu). Die samestelling van die dertig gode is dus afhanklik van die verteller van die verhaal.
Sedert die Middeleeue is die kultus van dertig kami aangeneem binne die Nichiren -sekte, waar hulle die dertig tutorarisse van die Lotus Sutra genoem het, en hulle het 'n nog belangriker plek gekry as wat hulle in Tendai gehou het. Tydens 'n debat van 1497 oor die kultus van dertig tutoraries, beweer Yoshida Kanetomo 14 兼 倶 14 (1435-1511) van die Middeleeuse skool van Yoshida Shintō dat die dertig tutoraries van die Nichiren Sect oorspronklik aan Kaniromo deur Kanemomo se voorouer Kanemasu voorgestel is. Die Nichiren-sekte het geen duidelike reaksie gelewer nie, en vanaf daardie tyd het die Shinto-teorieë wat binne die sekte aanvaar is (Hokke Shintō of & quotLotus Shinto & quot) beïnvloed, beïnvloed deur die destydse tendense van die Yoshida-skool. Die kultus van dertig tutorarisse is steeds waargeneem binne die Nichiren -sekte en het 'n belangrike plek beklee binne die groep se sienings van Shinto. In teenstelling met die dertig tutorale kami van die Tendai- en Nichiren -sektes, het die Yoshida Shintō -skool sy eie kultiese oortuigings ontwikkel in verskillende groepe van dertig kami. Dit sluit die 'dertig tutoraries van hemel en aarde' in (天地 擁護 の 三十 番 神), en 'dertig tutoraries van die naishidokoro (die innerlike heiligdom van die keiserlike paleis 内侍 所 の 三十 番 神), & quot van die' dertig tutors van die keiserlike kapitaal (王 城 守護 の 三十 番 神), & quot die dertig tutorarisse van die nasie (吾 が 国 守護 の 三十 番 神), & quot en die & dertig tutoraries van die keiserlike paleis (Kinketsu Shugo Sanjū Banshin 禁 闕 守護 三十 番Quot). & Quot Van hierdie verskillende groeperings was die dertig tutoraries van die keiserlike paleis dieselfde kami as dié wat in vroeëre kultiese groeperings gevind is, terwyl die in die ander heeltemal anders was en gebaseer was op teorieë wat uniek was aan Yoshida Shintō. & aanhaling deur Itō Satoshi, Kokugakuin Universiteit, 2005/3/31 & gt
Sê A-tot-Z Woordeboek (hierdie webwerf)
Hokke Shintō 法 華 神道. Letterlik & quot; Lotus Shintō, & quot; 'n sinkretiese vorm wat ontstaan ​​het uit die Nichiren -sekte 日 蓮宗 van Boeddhisme. Die Nichiren -sekte het sy oorsprong in die Kamakura -era (1185 tot 1332) en verkondig dat ongeërgde geloof in die Lotus Sutra die enigste middel tot bevryding en redding is. Lotus Shintō verskyn eers in die daaropvolgende Muromachi -periode (1392 tot 1568). Dit bevat aanbidding van die Sanjūbanshin 三十 番 神 (30 Tutarygod van die Lotus Sutra) en die oortuiging dat die gode die nasie sal beskerm of laat vaar op grond van die praktyk (of verwaarlosing) van die leer in die Lotus Sutra. Die ontwikkeling van Lotus Shintō is sterk beïnvloed deur Yoshida Shintō.
Sê Lucia Dolce in Boeddha's en Kami in Japan: Honji Suijaku as 'n kombinerende paradigma (pp. 225-226)
Tendai Rituals en die Sanjūbanjin.'N Stel van dertig kami word die eerste keer genoem in verband met 'n spesifieke ritueel wat in die Tendai -skool ontwikkel is: die praktyk om die Lotus Sutra volgens die voorgeskrewe metode & quot (nyohōkyō 如 法 経) te kopieer. Hierdie kopiëring behels 'n reeks prosedures wat fokus op die suiwerheid van die liggaam en die materiaal wat gebruik word om die toewyding van die skrif aan die sutra te kopieer, is uitgedruk deur drie keer te buig vir elke karakter wat u gekopieer het. Voorbereidings het die meeste van die tyd aan die ritueel bestee, bygeskrifte is ook voorgelees en gekopieer, en die belangrikste sutra, die Lotus Sutra, is aan die einde op 'n gunstige dag gekopieer. Die praktyk is deur Ennin (792-862) begin en is later veral in verband gebring met die Yokawa-gebied van Mount Hiei. Daar word gesê dat die sanjūbanjin aan Ennin gemanifesteer het terwyl hy hierdie ritueel uitgevoer het, en dus die leergode van die praktyk geword het. Die rekords dui egter aan dat Ennin slegs twaalf kami vereer het wat verband hou met die twaalf tekens van die ure van die dag (nijūshi), en dat die sanjūbanjin eers in die elfde eeu gesistematiseer en geïdentifiseer is. Klein heiligdomme gewy aan hierdie kami is in Yokawa [by berg Hiei] gebou, en standbeelde van die dertig gode is in hierdie heiligdomme en in geboue rondom die hoofsaal geplaas. Die aanbidding van die sanjūbanjin het gedurende die Heian- en Middeleeuse tydperk in die Tendai -skool voortgegaan, en het ook vanaf Mount Hiei versprei na ander plekke waar rituele kopiëring van die Lotus Sutra plaasgevind het. 'N Middeleeuse versameling rituele, die Mon 'yōki 門 葉 記 [14de eeu], beskryf 'n aantal byeenkomste vir die uitvoering van hierdie praktyk (nyohōkyō no hōe 如 法 経 の 法 会). Die liturgiese voorskrifte sluit in die vertoon van 'n stuk papier met die name van die sanjūbanjin (jinmyōchō 神 名 帳) in een geval word hierdie register aan die horisontale hout van die muur voor die ingang van die oefensaal gehang, óf die oostelike muur óf die noordelike muur, in ander gevalle, word die papier teen die muur gestempel. Die lys van die dertig kami word verskaf, en die beoefenaars word ook opdrag gegee om die name van die sanjūbanjin op te skryf, om te konsentreer op die kami van daardie dag en om een ​​deel van die sutra en quotto te lees, sodat die kami bly kan wees in die Dharma & quot (hōraku 法楽).
Wat was die oorsprong van hierdie vaste stel onderwysgode, en hoe het dit dertig geword? In die Boeddhisme was dit nie ongewoon om 'n vaste aantal gode te hê nie. Die Guàndǐng jīng 灌頂 經 [ongeveer 5de eeu] noem byvoorbeeld ses en dertig goeie gode wat mans en vroue beskerm wat op die Drie Skatte vertrou. Daar was ook voorbeelde van banjin 番 神, dit wil sê gode wat in 'n sekere volgorde bymekaargemaak is en aan spesifieke tydgleuwe toegewys is. In China was daar in die tiende eeu gedink dat dertig vierkante geheime boeddha's (mìfó 秘 佛) die dae van die maand beskerm, en hierdie oortuiging versprei na Japan in die Middeleeue, waar die dertig gode ook bekend staan ​​as die "Boeddha-name van die dertig" dae [van die maand] & quot (sanjūnichi butsumyō). Die Tendai -skool het ook kenmerkende stelle gebruik: "die vyf kami wat die berg Hiei beskerm," Ōbie, Obie (Ninomiya), Shōshinji, Marōdo (Hakusan) en Hachiōji, is elke ses dae vereer, in hierdie volgorde vier hiervan, saam met Mikami , Ebumi, Naeka, Amaterasu, Hachiman, Gion, Kitano en Hirano, het die & quottwelve -leergode van Hiei gevorm, wat gesê is dat hulle die toegewyde van die Lotus Sutra gedurende die twaalf uur van die dag sou beskerm. Hierdie stelle kan as prototipes vir die sanjūbanjin beskou word. & ltend quote, pp. 225-226 & gt
Dolce, Lucia (2003) Hokke Shinto. Kami in die Nichiren -tradisie. In: Teeuwen, M. en Rambelli, F., (reds.), Boeddha's en Kami in Japan. Honji Suijaku as 'n gekombineerde paradigma. Curzon Routledge, pp. 222-54
Drie 三 (san) dui op die drievoudige waarheid (sandai 三諦, dit wil sê leegheid, konvensionele bestaan ​​en middelweg), wat identies is (soku 卽) met die wonderlike Dharma (myōhō 妙法)
Tien 十 (jū) dui die tien wêrelde aan (jikkai 十 界, dit wil sê die tien lotgevalle van transmigrasie)
Orde 番 (verbod) beteken dat die tien wêrelde en die drievoudige waarheid wedersyds omvat (gogu 互 具) en harmonieus is, en tog nie een is nie
Kami 神 (jin of shin) dui aan dat die oorspronklike gedeelte van die enkele verstand (isshin honbun 一心) die aard van die magdom dharmas (manpō jishō 萬 法 自 性) is. Dit is wat Sanjūbanjin genoem word. Dit is die wonderlike essensie van die Lotus en die liggaam en gees (shikishin 識 身) van die [Lotus] praktisyn. Die gode wat beskerm en die sutra wat beskerm word, is een met die liggaam en die gees van die [Lotus] praktisyn.
Butsuzō zui 仏 像 図 彙 (Illustrated Compendium of Buddhist Images). Gepubliseer in 1690 (Genroku 元 禄 3). 'N Belangrike Japannese woordeboek van Boeddhistiese ikonografie. Honderde swart-en-wit tekeninge, met gode ingedeel in kategorieë op grond van funksie en eienskappe. Besoek die Tokyo Metropolitan Central Library vir 'n bestaande eksemplaar uit 1690. 'N Uitgebreide weergawe, bekend as die Zōho Shoshū Butsuzō-zui 増 補 諸宗 仏 像 図 彙 (vergrote uitgawe wat verskillende sektes van die geïllustreerde kompendium van boeddhistiese beelde insluit), is in 1783 gepubliseer. Bekyk 'n gedigitaliseerde weergawe (1796 herdruk van die 1783-uitgawe) by die Ehime Universiteitsbiblioteek. Hedendaagse herdrukke van die uitgebreide weergawe van die Meiji-era uit 1886, met kommentaar deur Ito Takemi (geb. 1927), is ook beskikbaar by hierdie aanlynwinkel (J-site). Sien verder Boeddhistiese ikonografie in die Butsuzō-zui van Hidenobu (vergrote weergawe 1783), vertaal in Engels deur Anita Khanna, Jawaharlal Nehru Universiteit, Nieu-Delhi, 2010.
Sentrums van Toewyding in Japan. Deur Meg Gentes, PhD.
Daihōji Temple 大法 寺, Takaoka City, Toyama Pref. FOTO.
Dolce, Lucia (2003) Hokke Shinto. Kami in die Nichiren -tradisie. In: Teeuwen, M. en Rambelli, F., (reds.), Boeddha's en Kami in Japan. Honji Suijaku as 'n gekombineerde paradigma. Curzon Routledge, pp. 222-54. Sien ook:
Boekresensie: Paradigm Regained: Seriously Taking Syncretism, deur D. Max Moerman. Gegradeerde werk (e): Boeddha's en Kami in Japan: Honji Suijaku as 'n kombinerende paradigma deur Mark Teeuwen Fabio Rambelli. Monumenta Nipponica, Vol. 59, nr. 4 (Winter, 2004), pp. 525-533
ANDER SANJŪBANJIN KUNSTWERK
Paneelverf van Sanjuubanshin 板 絵 著色 三十 番 dated, gedateer 1433, by Shirahige Jinja Shrine 白 髭 神社, Moriyama 守 山, Shiga Prefecture. Gemaak van een stuk sederhout. Toon 30 kami sit in ses-kolom, vyfry-formaat. Kon nie foto kry nie.
Dolce, Lucia (2003) Hokke Shinto. Kami in die Nichiren -tradisie. In: Teeuwen, M. en Rambelli, F., (reds.), Boeddha's en Kami in Japan. Honji Suijaku as 'n gekombineerde paradigma. Curzon Routledge, pp. 229, voetnoot 20.
Kopiereg 1995 - 2013. Mark Schumacher. E -posmerk.
Alle verhale en foto's, tensy anders vermeld, deur Schumacher.
www.onmarkproductions.com | 'n skenking maak
Moet asseblief nie hierdie bladsye na Wikipedia of elders kopieer sonder die regte aanhaling nie!
Die werking van afstandsverbindings is vir ons 'n heeltemal ander saak, want dit word op verskillende kanale opgestel. Dit word gewoonlik geïmplementeer wanneer lede wegtrek, maar deel wil bly van die moederverband, of lede insluit wat die formaliteit van die grondslagkursus voltooi het en in 'n ander deel van die wêreld woon-selfs in 'n ander halfrond. Die basiese bedoeling of fokus van 'n Sabbatwerk bly egter dieselfde en elke Coven -lid wat sy sout werd is, kan die belangrikste punte van die groepsritueel haal en dit aanpas vir eensame werk, bewys dat hulle verstaan ​​dat die rede daarvoor is ...
Om die 'groepsverstand' weer te laai
Om individuele lede te bemagtig
Om sakke en persoonlike rituele toerusting weer te laai
Om die lede daarop te fokus om deel te wees van 'n werkgroep
Om die betekenis van 'n bepaalde Sabbat te versterk
As 'n bevestiging van lojaliteit aan die tradisie deur die deel van brood en sout
En as 'n bevestiging van geloof en vertroue in die voorouers.
Alle lede van die Coven is welkom om die Sabbat persoonlik en op afstand by te woon, maar weereens verg dit baie moeite van die Dame en Magister om dinge te organiseer. Ons het gereeld 'n afstand opgestel en gewonder of ons in 'n leë teater speel, want daar kom niks op die astrale nie! Dit is dubbel irriterend omdat ons die tyd geneem het om die ritueel/padwerk/oefening voor te berei vir lede van alle vlakke (wat nie maklik is nie) en niemand die moeite doen om na die partytjie te kom nie - want as ons aan ons oorgelaat word eie toestelle, wees dan verseker dat ons liewer iets met veel meer wil hê oofm! en die verskuiwing van eie magiese grense op 'n persoonlike vlak.
Dit is dit is moontlik om 'n 'lewende' Sabbat met diegene ver, ver weg te sinchroniseer, maar dit verg baie fisiese, geestelike en magiese organisasie. Die 'draaiboek' moet saamgestel en versprei word met die tyd om enige punte te verduidelik, want ondanks baie jare se studie is daar diegene wat dit nog steeds nie verstaan ​​nie. Soos die gewone verskoning: 'Ek kon nie [tyd en/of datum] doen nie, so ek het gewag tot die volgende Saterdag, is dit reg?' GEEN! dit is bleddie nie! As die Sabbat gereël was vir 'n sekere datum, tyd en plek by jou plaaslike werkswebwerf en u sou dit gemis het ... sou u verwag dat u 'n week later sou opdaag en steeds sou verwag dat ons daar sou wees.
As ons met die Dame-Magister ooreengekom het om ons werk met die van die Coven te sinkroniseer, sal ons na 'n vooraf vasgestelde rooster werk sodat kragopwekking gekoördineer kan word om by te dra tot die herlaai van die groep se ingesteldheid. Wees verseker dat dit 'n geruime tyd kan neem voordat ons tasbare resultate kan sien, maar ons moet rekords in ons magiese joernaal hou en gereeld terugvoer gee, of ons kan nie uit die pad kom nie.
Dit is moontlik om groepsrituele aan te pas vir eensame werksaamhede as ons ons Craft – ken en lede moet so na as moontlik probeer om die sabbatwerk na te boots deur die Dame se kompasbesetting, die Magister se aanroeping en die aanroepende (en banishing) pentagramme te herhaal, gevolg deur die Dans/Gesang om energie op te wek binne die persoonlike Kompas ... as daar ruimte is. Om enige oortollige energie aan die groep oor te dra aan die einde van die ritueel, hou albei hande na die noorde (in die rigting as die Coven Stang) en hou die energie in daardie rigting visualiseer. Die kompas moet op die normale manier gesluit word deur te sê ...
Verwantskap aan bloedverwantskap bloed tot bloed,
Mag daar vrede en eer wees tussen ons nou en vir ewig.
... gevolg deur die gebruiklike 'cakes and ale' of wat u ook al wil gebruik om na die ritueel op aarde te werk.
Dit is 'n uittreksel uit ons publikasie in beperkte oplaag Round About the Cauldron Go …
Voor die Meiji -periode was die datum van die Japannese nuwe jaar gebaseer op Japannese weergawes van die lunisolêre kalender (waarvan die laaste die Tenpō -kalender was) en, voor die Jōkyō -kalender, die Chinese weergawe. In 1873, vyf jaar na die Meiji -restourasie, aanvaar Japan egter die Gregoriaanse kalender en word die eerste dag van Januarie die amptelike en kulturele Nuwejaarsdag in Japan.
Die Japannese eet 'n verskeidenheid geregte tydens die nuwejaarsviering osechi-ryōri , tipies verkort na osechi. Baie van hierdie geregte is soet, suur of gedroog, sodat dit sonder verkoeling gehou kan word - die kulinêre tradisies dateer uit 'n tyd voordat huishoudings yskaste gehad het, toe die meeste winkels vir die vakansie gesluit het. Daar is baie variasies van osechi, en sommige kosse wat in een streek geëet word, word op nuwejaarsdag nie op ander plekke geëet nie (of word dit as onaangenaam of selfs verbode beskou). Nog 'n gewilde gereg is ozōni , 'n sop met mochi ryskoek en ander bestanddele wat verskil in verskillende streke van Japan. Tans word sashimi en sushi gereeld geëet, sowel as nie-Japannese kos. Om die oorwerkte maag te laat rus, rys sop van sewe kruie (七 草 粥, nanakusa-gayu) word voorberei op die sewende dag van Januarie, 'n dag wat bekend staan ​​as jinjitsu .
'N Ander gebruik is om ryskoeke te maak en te eet (mochi ). Gestoomde taai rys (mochigome) word in 'n houthouer gesit usu en deur een persoon met water geslaan terwyl 'n ander persoon dit met 'n groot hamer slaan. Deur die rys te kap, vorm dit 'n taai wit kluitjie. Dit word voor Nuwejaarsdag gemaak en begin Januarie geëet.
Mochi word 'n nuwejaarsversiering genoem kagami mochi , gevorm uit twee ronde koeke van mochi met 'n mandaryn (daidai ) bo -op geplaas. Die naam daidai is veronderstel om gunstig te wees, aangesien dit 'verskeie geslagte' beteken.
Om middernag op 31 Desember lui Boeddhistiese tempels regoor Japan altesaam 108 keer hul klokke (joyanokane [ja] (除 夜 の 鐘)) om die 108 menslike sondes in Boeddhistiese geloof te simboliseer en om van die 108 wêreldse begeertes rakende sin en gevoel by elke Japannese burger. 'N Belangrike trekpleister is die Watched Night -klok in Tokio. Japannese glo dat die lui van klokke hul sondes gedurende die vorige jaar kan bevry. Die klok word 107 keer gelui op die 31ste en een keer na middernag. Dit is ook baie algemeen om op ōmisoka (Oujaarsaand) bokwietnoedels, wat toshikoshi soba genoem word, te eet.
Einde Desember en begin Januarie is die besigste tye vir die Japannese poskantore. Die Japannese het die gewoonte om Nuwejaarsdagkaartjies te stuur (年 賀 状, nengajō) aan hul vriende en familie, soortgelyk aan die Westerse gebruik om kerskaartjies te stuur. Hulle oorspronklike doel was om u verre vriende en familie nuus van u en u naaste familie te gee. Met ander woorde, hierdie gewoonte het bestaan ​​dat mense aan ander wat hulle nie gereeld ontmoet het nie, vertel dat hulle gesond en gesond is.
Japannese stuur hierdie poskaarte sodat hulle op 1 Januarie aankom. Die poskantoor waarborg dat die groeteposkaarte op 1 Januarie afgelewer word as dit binne 'n tydsbeperking geplaas word, van middel Desember tot naby die einde van die maand en gemerk is met die woord nengajō. Om hierdie kaarte betyds af te lewer, huur die poskantoor gewoonlik studente deeltyds om die briewe te help aflewer.
Dit is gebruiklik om hierdie poskaarte nie te stuur as iemand gedurende die jaar in die gesin gesterf het nie. In hierdie geval stuur 'n familielid 'n eenvoudige roukaartjie (喪 中葉 書, mochū hagaki ) om vriende en familie in kennis te stel dat hulle uit eerbied vir die oorledene nie nuwejaarsbewyse moet stuur nie.
Mense kry hulle nengajō uit baie bronne. Skryfwerkers verkoop voorafgedrukte kaarte. Die meeste hiervan het die Chinese sterreteken van die nuwe jaar as ontwerp, of konvensionele groete, of albei. Die Chinese sterreteken het 'n siklus van 12 jaar. Elke jaar word deur 'n dier voorgestel. Die diere is in volgorde: Rot, os, tier, konyn, draak, slang, perd, bok, aap, haan, hond en vark. 2008 was die jaar van die Rat, 2009 Ox, 2010 Tiger, 2011 Rabbit, 2012 Dragon en 2013 Snake. 2020 sal weer 'n rot wees. Bekende karakters soos Snoopy, (2006) en ander tekenprentkarakters soos Mickey en Minnie Mouse, (2008) was veral gewild in hul gevierde jare.
Die aanspreek word gewoonlik met die hand gedoen, en is 'n geleentheid om u handskrif aan te toon (sien shodō). Die poskaarte het moontlik ruimte vir die sender om 'n persoonlike boodskap te skryf. Leë kaarte is beskikbaar, sodat mense met die hand kan skryf of hul eie kan teken. Rubberstempels met konvensionele boodskappe en met die jaarlikse dier word by afdelingswinkels en ander winkels verkoop, en baie mense koop inkborsels vir persoonlike groete. Spesiale druktoestelle is gewild, veral onder mense wat handwerk beoefen. Met sagteware kan kunstenaars ook hul eie ontwerpe maak en dit met behulp van hul rekenaar se kleurdrukker uitvoer. Omdat 'n algemene persoon honderde kan skryf, bied drukkerye 'n wye verskeidenheid voorbeeldkaartjies met kort boodskappe, sodat die sender slegs adresse hoef te skryf. Selfs met die toenemende gewildheid van e -pos, het die nengajō bly baie gewild in Japan, hoewel die jonger geslag skaars kaarte stuur, en verkies om digitale groete met hul selfone uit te ruil. In onlangse jare word hierdie digitale groetvoorkeur geleidelik onder die samelewing aanvaar.
Konvensionele groete sluit in:
kotoshi mo yoroshiku o-negai-shimasu (今年 も よ ろ し く お 願 い し ま す, 'ek hoop weer op u guns in die komende jaar')
(shinnen) akemashite o-medetō-gozaimasu ((新年) あ け ま し て お め で と ご ざ い い ま H, 'Geluk vir jou met die aanbreek van 'n nuwe jaar')
kinga shinnen (謹 賀 新年, 'Gelukkige nuwe jaar')
gashō (賀 正, om Januarie te vier)
shoshun/hatsuharu (初春, 'vroeë lente' in die tradisionele maankalender begin 'n jaar vroeg in die lente)
geishun (迎春, om die lente te verwelkom)
Op Oujaarsdag het die Japannese 'n gebruik wat bekend staan ​​as otoshidama [ja] waar volwasse familielede geld vir kinders gee. Dit word in klein versierde koeverte uitgedeel pochibukuro, soortgelyk aan Shūgi-bukuro of Chinese hóngbāo en aan die Skotse handsel. In die Edo -tydperk sou groot winkels en welgestelde gesinne 'n klein sakkie mochi en 'n Mandaryns -lemoen uitdeel om geluk oral te versprei. Die hoeveelheid geld wat gegee word, hang af van die ouderdom van die kind, maar is gewoonlik dieselfde as daar meer as een kind is, sodat niemand gering voel nie. Dit is nie ongewoon dat bedrae van meer as ¥ 5,000 (ongeveer US $ 50) gegee word nie.
Die tradisies van die nuwe jaar is ook deel van die Japannese poësie, insluitend haikoe (gedigte met 17 lettergrepe, in drie reëls van vyf, sewe en vyf) en renga (gekoppelde poësie). Al die tradisies hierbo sou gepas wees om by haikoe in te sluit kigo (seisoenwoorde). Daar is ook haikoes wat baie van die 'eerste' van die nuwe jaar vier, soos die 'eerste son' (hatsuhi) of "eerste sonsopkoms", "eerste lag" (waraizome- die begin van die nuwe jaar met 'n glimlag word beskou as 'n goeie teken), en 'n eerste droom (hatsuyume). Aangesien die tradisionele nuwe jaar later in die jaar was as die huidige datum, noem baie hiervan die begin van die lente.
Saam met die poskaart van die Oujaarsdag kan haiku die 'eerste letter' noem (hatsudayori—Betekenis van die eerste briefwisseling), "eerste kalligrafie" (kakizome) en "eerste kwas" (fude hajime).
Dit was ook gebruiklik om baie nuwejaarswedstryde te speel. Dit sluit in hanetsuki, takoage (vlieër vlieg), kom (tol), sugoroku, fukuwarai (waardeur 'n geblinddoek persoon papierdele van 'n gesig, soos oë, wenkbroue, neus en mond op 'n papiergesig plaas), en karuta (Japannese speelkaarte).
Daar is baie vertonings wat as die einde van die jaar en die begin van die jaar vermaak geskep is, en sommige is 'n spesiale uitgawe van die gewone vertonings. Vir baie dekades was dit die gebruik om na die TV -program te kyk Kōhaku Uta Gassen Oujaarsaand op NHK uitgesaai. Die vertoning bevat twee spanne, rooi en wit, van populêre musiekkunstenaars wat teen mekaar meeding.
Die eindstryd van die Emperor's Cup, die nasionale vereniging vir sokkeruitskakeling in Japan, vind op Oujaarsdag plaas. Die eindstryd vind sedert 1969 op Oujaarsdag plaas en word gewoonlik op NHK uitgesaai.
Gemengde vechtkunsten in Japan -organisasies soos Pride FC en Dream (mixed martial arts) het op Oujaarsaand geleenthede gehou en Rizin Fighting Federation het Oujaarsaand sedert die stigting in 2015 gehou.
Beethoven se negende simfonie, met gepaardgaande koor, word tradisioneel gedurende die nuwejaarsseisoen in Japan uitgevoer. In Desember 2009 was daar byvoorbeeld 55 uitvoerings van die simfonie deur verskeie groot orkeste en kore in Japan. 
Die negende is tydens die Eerste Wêreldoorlog aan Japan voorgestel deur Duitse gevangenes wat in die krygsgevangenekamp Bandō gehou is.  Japanse orkeste, veral die NHK Simfonieorkes, het die simfonie in 1925 begin uitvoer. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die keiserlike regering die uitvoering van die simfonie bevorder, ook op Oujaarsaand, om trou aan Japannese nasionalisme aan te moedig. Na die oorlog het orkeste en kore, wat tydens die heropbou van Japan in ekonomiese moeilike tye gegaan het, die uitvoering van die stuk rondom die nuwe jaar bevorder vanweë die gewildheid van die musiek by die publiek. In die sestigerjare het die uitvoering van die simfonie tydens die nuwe jaar meer wydverspreid geword, waaronder deelname deur plaaslike kore en orkeste, en die tradisie gevestig wat tot vandag toe voortduur. 
Daar is ook 'n gepaardgaande fees van Klein Nuwejaar (小 正月, koshōgatsu), wat tradisioneel die eerste volmaan van die nuwe jaar vier, op die 15de dag van die eerste maanmaand (ongeveer middel Februarie). Dit word nou soms op 15 Januarie in verskillende opsigte gevier. Die belangrikste gebeurtenisse van Koshōgatsu is rituele en praktyke om te bid vir 'n oorvloedige oes rysmoes met adzukibone (小 豆粥, azukigayu) word tradisioneel in die oggend geëet en is betrokke by die seremonie vir die waarsêery van ryspap. Verder word nuwe jaarversierings om hierdie datum afgehaal, en sommige tempels hou geleenthede, soos by Tōrin-in.
Higashiyama Ward is een van die 11 wyke waaruit Kyoto City bestaan. Daar is baie beroemde heiligdomme en tempels, soos Kiyomizu-dera, 'n wêreldkultuurerfenis, historiese plekke, natuurskoon, nasionale skatte, belangrike kulturele eiendomme, ens. Die pragtige stadsbeeld wat deur die geskiedenis gegaan het, word bewaar, en baie toeriste besoek die wyk Higashiyama gedurende die vier seisoene.
Daar is middestad soos Gion en Sanjo Keihan in die wyk. Die vlaktes op die linkeroewer van die Kamorivier is van vroeg af verstedelik, maar groot tempels en heiligdomme staan ​​aan die westelike voet van Higashiyama. Weens die relatief streng regulasies soos landskapsregulasies, is die ontwikkeling van behuisings in bergagtige gebiede, soos in ander wyke, nie uitgevoer nie.
Higashiyama -wyk lê tussen die Higashiyama -bergreeks en die Kamorivier in die ooste en weste, en beslaan die gebied van Sanjo Dori in die noorde en Jujo Dori tot die noordelike voet van die berg Inari in die suide. Dit het verskillende strekeienskappe, soos 'n kommersiële gebied tussen die rivier en die Kamorivier, en 'n semi-industriële gebied langs die Kamorivier in die suide.
Kyo-yaki en Kiyomizu-yaki, wat hoofsaaklik van Gojozaka tot in die omgewing van die Sennyuji-tempel gemaak word, word sterk geëvalueer vir hul kuns en kunsvlyt, en is in die hele land bekend as 'n tradisionele bedryf van Kyoto, saam met Kyoto-vouwaaiers en Kyoto-lakware. .
In Gion en Miyagawa-cho, wat die verteenwoordigende blommedistrikte van die stad is, word tradisionele kultuur en uitvoerende kunste geërf in 'n klam en pragtige atmosfeer, en elke jaar word "Miyako Odori ", "Kyo Odori ", en Gion Odori " word gehou. Dit sou gehou word.
In 'n rustige natuurlike omgewing lê die Kyoto Nasionale Museum, Kyoto Women's University, Kacho Junior College, ens. Om die voet van die berg Higashiyama, en vrouestudente verleen glans aan die stad met akademiese kleure.
Tans werk Higashiyama Ward aan die verwesenliking van die Higashiyama Ward Basic Plan "Higashiyama / Machi / Mirai Plan 2010 ", wat in Januarie 2001 geformuleer is en die rigting van toekomstige stadsontwikkeling aandui.
Kiyomizu Temple is 'n tempel in Kiyomizu, Higashiyama Ward, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Die berggetal is Otowayama. Het oorspronklik tot die Hosso -sekte behoort, maar noem homself nou onafhanklik die hoofberg van die Hosso -sekte. Saigoku 33ste plek 16de rekening plek. Die belangrikste beeld is die Senju Kanzeon Bosatsu met elf gesig. Kiyomizu-dera is 'n tempel van die Hosso-sekte (een van die ses sektes van Nanto), en is saam met Goryu-ji en Kurama-dera een van die min tempels in Kyoto wat 'n geskiedenis het voor die verhuising van Heiankyo. Boonop is dit saam met Ishiyama-dera (Otsu City, Shiga Prefecture) en Hase-dera (Sakurai City, Nara Prefecture) een van die voorste heilige plekke in Kannon in Japan, en dit is bekend as een van die voorste toeristebestemmings in Kyoto City saam met Kaen-ji (Kinkaku-ji) en Arashiyama. Daarom besoek baie aanbidders ongeag die seisoen. Boonop besoek baie studente op skooluitstappies. Dit is geregistreer as 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied as 'n kulturele eiendom van die ou hoofstad Kyoto.
Die sekte van Kiyomizu-dera was oorspronklik die Hosso-sekte, en vanaf die middel van die Heian-periode was dit ook die Shingon-sekte. Dit het aan die begin van die Meiji -era aan die Shingon -sekte Daigo -sekte behoort, maar het in 1885 na die Hosso -sekte teruggekeer (Meiji 18). In 1965 (Showa 40) stig die destydse hoofpriester Ryokei Onishi die Kita Hosso -sekte en word onafhanklik van die Hosso -sekte.
Seiren-in is 'n tempel van die Tendai-sekte in Awataguchi, Higashiyama-ku, Kyoto. Ook bekend as die Shoren-in Gate Ruins. Daar is geen bergnommer nie. Kaisan is Saicho Daishi, en die belangrikste beeld is Saicho Nyorai. Die huidige priester (priester) is Jiko Higashifushimi uit die Higashifushimi -familie (voormalige graaffamilie).
Seiren-in-tempel is saam met Kajii (tans Sanzen-in-tempel) en Myoho-in-tempel die Sanmonzeki-tempel van die Tendai-sekte (Tendai Sanzen-in-tempel). Die "monzeki -tempel " is 'n tempel waar die kinders van die koninklike familie en die doeane -familie die tempel binnegaan, en baie Hosshinno en Nyudo Shiki (priesters uit die koninklike familie wat die titel van prins gekry het) is die priesters ( priesters). Het as priester gedien en was trots op sy aansien. Aangesien dit 'n tydelike paleis in die Edo -periode was, word dit ook '#8220Awata Imperial Palace' genoem. Dit staan ​​ook bekend as 'n tempel met "Ao Fudo ", een van die drie onroerende tempels in Japan.
Saam met Kajii en Myohoin kom Seirenin ook af van 'n klein tempel genaamd Boso op die berg Hiei. Die oorsprong van Seiren-in is Seiren-bo, wat deur Saicho in die suidvallei van die oostelike toring van Mount Hiei (tans Enryakuji Third Parking Lot) gebou is. Seirenbo het die woning geword van prominente monnike soos Ennin, Yasue en Osamu, en was die hoofstroom van die oostoring.
Chion-in is 'n tempel van die hooftempel van die Jodo-sekte in Higashiyama Ward, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Die bergnommer is Mount Kachō. Die gedetailleerde naam is die Otani-ji-tempel by die Chion-in-tempel. Die belangrikste beeld is Honen Shonin (hoofsaal) en Amida Nyorai (Amidado), en Kaisan (stigter) is Honen. Honen, die stigter van die Jodo-sekte, het die laaste helfte van sy lewe deurgebring in 'n tempel wat gebou is op 'n plek wat verband hou met sy dood, en eers in die Edo-periode is die huidige grootskaalse katedraal opgerig. Dit het wydverspreide aanbidding verkry van die Tokugawa Shogunate tot die gewone mense, en word nog steeds bekend as '#8220Chiyoin-san " en "Chioin-san " deur die mense van Kyoto genoem.
Die oorsprong van Chion-in is die Soan, wat bestuur word deur Honen, die stigter van die Jodo-sekte, naby Higashiyama Yoshimizu en die huidige Chion-in Seishi-do. Honen is gebore in die Mimasaka -provinsie (Okayama -prefektuur) in die tweede jaar van Chosho (1133) aan die einde van die Heian -periode. Op die ouderdom van 13 het hy die berg Hiei geklim, en op 15 -jarige ouderdom verwerf hy 'n graad (priesteramp) onder die monnik Genmitsu. Op 18 -jarige ouderdom studeer hy onder die westelike toring Kuroya, wat in die diep berge van die berg Hiei geleë is, en verander die naam na Honenbo Genku deur een van die name van Genkou en Eku te neem.
Honen lees die werk van Shandao, 'n hoëpriester van die Tang -dinastie, en maak sy oë oop vir die idee van Senryakuji Boeddha, en besluit om die Jodo -sekte oop te maak en val af in die berg Hiei. Dit was die vyfde jaar van Jōan (1175), toe hy 43 jaar oud was. Die " gespesialiseerde Boeddha " is die idee dat almal na die paradys kan gaan as hulle die naam Amida (Amitabha) aanhou sing. Hierdie idee is erg veroordeel deur die voormalige Boeddhistiese kant en het die teiken van aanvalle geword. Honen is in Kenei 2 (1207) na die Sanuki -provinsie (Kagawa -prefektuur) verban, en hy is toegelaat om in die eerste jaar van Kenryaku (1211) na die hoofstad terug te keer, maar in Januarie van die daaropvolgende jaar sterf 80 by die ouderdom van.
Die woning van Honen is naby die huidige Chion-in Seishi-do geleë, en was destyds na die pleknaam genoem "Yoshimizu Gobo " of "Otani Zenbo ". Die sendingaktiwiteite van Honen het lank hier die middelpunt van die Jodo -sekte geword, vanaf die ouderdom van 43 toe hy die Jodo -sekte tot die ouderdom van 80 jaar gestig het toe hy gesterf het, behalwe die laaste paar jaar toe hy in ballingskap was. 'N Mausoleum van Honen is hier gebou en is deur sy dissipels beskerm, maar in die 3de jaar van Karoku (1227) is dit vernietig deur die mense van die Enryakuji -tempel (Karoku se wet). In die eerste jaar van die Bunryaku-kalender (1234) is Genchi Seikanbo, 'n dissipel van Honen, herleef, en keiser Shijo het hom die tempelnaam van "Chion-in Temple of Kachoyama " gegee. Dit het 'n basis geword vir die dissipels.
Chorakuji is 'n tempel van die Tokisou Yuko -skool in Higashiyama Ward, Kyoto City. Die bergnommer is Mount Huangdai. Rakuyo 33 Kannon Sacred Ground No. 7 Fudasho. Geleë in die suidoostelike deel van Maruyama Park. Die gebiede van die verlede was groot, insluitend die grootste deel van Maruyama Park en die gebiede van Otani Sobyo (Higashi-Otani). Volgens een teorie is die Chorakuji -tempel deur Saicho gestig as 'n bylae van die Enryakuji -tempel in die 24ste jaar van Enryaku (805).
Volgens "The Tale of the Heike " en "The Tale of the Heike ", in die eerste jaar van Bunji (1185), is keiser Antoku se moeder, Taira no Tokuko, in die tempel gebore na die Slag van Dannoura. Wees klaar. Ryukan, 'n dissipel van Honen, het in hierdie tempel gewoon en baie gedagtes bepleit. Die geslagsregister van Takahiro is later die Chorakuji Yoshi, Chorakuji -styl en Chorakuji -skool genoem nadat hy die naam van die tempel geneem het. In die 2de jaar van Shitoku (1385) het Ji-shu-monnik Kunia hierdie tempel binnegegaan en is verander na Ji-shu-tempel. In die 3de jaar van Enkyo (1746), toe die gebied op bevel van die Edo Shogunate aan die Otani Sobyo afgestaan ​​is, het dit begin afneem. Skakel om. In 1870 (Meiji 2) is dit egter verander na die Ji-shu Yuko-skool.
In 1906 (Meiji 39) is die Shichijo Dojo Kinkoji -tempel, wat 'n leidende tempel van die Tokimune Yuko -skool is, geïntegreer. Die sewe standbeelde van Ji-shu-voorouers (gemaak deur Kei-skool Boeddhistiese priesters) in die Chorakuji-tempel is van Konkoji verskuif. In 2008 (Heisei 20) is die stoorkamer met kulturele eiendomme byna heeltemal verwoes deur 'n brand. Op hierdie tydstip is alle kulturele eiendomme, insluitend die Ippen -boombeeld (belangrike kulturele eiendom), onmiddellik na die brand deur die owerpriesters uitgevoer, sodat hulle die moeilikheid ontduik het.
Gion is 'n tipiese middestad en vermaaklikheidsgebied in Kyoto, geleë in Higashiyama Ward, Kyoto City. Voor die Meiji -era is die huidige Yasaka -heiligdom Gion -heiligdom genoem, en dit het 'n groot gebied tot in die Kamogawa -gebied gehad, dus word hierdie gebied Gion genoem (Gion Seiya is die etimologie van "Gion ". Verwysing). Die stad Toriimae het oorspronklik voor Shijo-dori te staan ​​gekom, maar na die Meiji-era ontwikkel dit noord en suid van Shijo-dori van Kamogawa na Higashioji-dori en Yasaka-heiligdom.
Dit is een van die voorste hanamachi in Kyoto, wat ook bekend is vir sy maiko, en daar is Minamiza (Kabuki -teater), Gion Kobu Kabukijo en Gion Kaikan in die omgewing. Deesdae is daar baie kroeë bykomend tot teehuise en restaurante, en die outydse atmosfeer is flou, maar die huise met traliewerkdeure herinner aan die elegansie van die verlede. Die gebied langs Shirakawa van Shimbashi-dori in die noorde is gekies as 'n belangrike bewaringsgebied van die tradisionele geboue van die land, en die gebied regoor Hanamikoji in die suide is aangewys as 'n historiese natuurskoongebied in Kyoto City, wat die beskerming van die tradisionele stadsbeeld. Die benutting vorder.
Die kruising van Shijo-dori en Higashioji is die kruising "Gion " (word ook dikwels "Gion Ishidanshita " genoem). Daar is 'n Keihan Bus Gion -bushalte naby die kruising. Oorspronklik rondom Yasaka, Yasaka-go, Otagi-gun, Yamashiro en rondom Yasaka, Shimogyo-ku (tot 1929). Boonop het die Gion-heiligdom (Kanjin-in), wat die oorsprong van die naam is, hierdie naam gekry omdat Gozu-Tennou, die godheid van die ritueel, as die beskermgod van Gion Seisha beskou is.
Yasaka-heiligdom is 'n heiligdom aan die noordekant van Gionmachi, Higashiyama-ku, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Een van die 22 maatskappye (Shimohachi). Die ou heiligdom was 'n groot heiligdom, en nou is dit 'n aparte heiligdom van die Association of Shinto Shrines. Dit beweer dat dit die hoofkantoor is van die Yasaka-heiligdom en verwante heiligdomme (ongeveer 2 300 maatskappye), waarvan die gode Susanoo-no-Son is. Ook bekend as Gion-san. Dit staan ​​ook bekend as die liggaam van die Gion-fees (Gion-kai).
Gevestig aan die oostelike punt van Shijo-dori in die oostelike deel van die Kyoto-kom. Maruyama Park, wat bekend is vir sy kermisbloei, is aangrensend aan die oostelike kant van die gebied, en baie mense besoek dit as 'n toeristebestemming, sowel as om geloof te versamel as 'n plaaslike Ujigami (produksiegebied). In onlangse jare was die aantal aanbidders by die eerste heiligdom op Nuwejaarsdag ongeveer 1 miljoen, wat slegs die tweede is vir Fushimi Inari Taisha -heiligdom in die Kyoto -prefektuur. Aangesien mense ook uit die noorde, suide, ooste en weste kan in- en uitgaan, is die toringhek nie gesluit nie en kan u snags aanbid, net soos Fushimi Inari Taisha -heiligdom.
Kenninji -tempel is die hooftempel van die Rinzai -sekte Kenninji -tempel in die wyk Higashiyama, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Die berggetal word Higashiyama genoem. Die belangrikste beeld is Shaka Nyorai, Kaisan (stigter) is Minamoto no Yoriie, en Kaisan is Eisai. Dit is die derde plek in Kyoto Gozan. Dit bevat 'n magdom kulturele bates, soos Tawaraya Sotatsu 's " Fujin en Raijinzu " en Kaihoku Tomomatsu 's fusuma skilderye. Die toring van Yamauchi is bekend vir sy Ikezumi -kuiertuin gedurende die Momoyama -periode, en daar is Ryosokuin, wat bekend is vir die besit van 'n groot aantal waardevolle antieke boeke, Chinese boeke, Koreaanse boeke en ander kulturele eiendomme. Kodaiji -tempel, wat Toyotomi Hideyoshi omskryf, en Hokanji -tempel, met die "Yasaka -toring, en#8221 is die laaste tempels van die Kenninji -tempel. Die naam van die tempel word gelees as "Kenninji ", maar dit staan ​​plaaslik bekend as "Kennin-san ". Daar word gereeld gesê dat dit die eerste Zen -tempel in Japan is, maar dit is verkeerd en Shofukuji in Hakata is die eerste Zen -tempel. Ook bekend as "Kenninji 's akademiese kant ".
Daar word gesê dat dit Eisai was wat die Rinzai -sekte amptelik aan Japan voorgestel het. Eisai is gebore in Bitchū in die eerste jaar van Eiji (1141). Op die ouderdom van 13 het hy die berg Hiei geklim en die volgende jaar (priesteramp) verwerf. Hy het twee keer na die Southern Song -dinastie gereis, in Nin 'an 3 (1168) en Bunji 3 (1187). Die eerste keer dat hy Song toe was, was slegs 'n halfjaar, maar toe hy vir die tweede keer na Song gaan, het hy die meditasie van die Rinzai -sekte Huanglong -sekte bygewoon.
Yasui Konpiragu is 'n heiligdom in Higashiyama Ward, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Dit staan ​​ook bekend as "Konpira -heiligdom en#8221. In die era van keiser Tenji het Fujiwara no Kamatari hier 'n Boeddhistiese tempel gebou om te bid vir die welvaart van die Fujiwara -gesin, 'n wisteria geplant en dit Fujiji genoem. Gedurende die Heian -periode was keiser Takanori mal oor die wisteria van die Toji -tempel en het hy sy geliefde Awauchi -samurai daar laat woon.Gelukkig het hy die tempeltoring in Hisayasu 2 (1146) herstel. Toe die keiser na die Sanuki -provinsie verban is nadat hy deur die Hogen -opstand verslaan is, het hy die samoerai Awauchi sy handtekening gegee. Toe die keiser in die Sanuki -provinsie sterf, het die bedroefde Samurai Awauchi die huis verlaat en 'n non geword. Hy het die selfgeskrewe beeld van keiser Takanori opgedra aan die Toji Kannon-do-tempel, 'n heuwel gebou, sy hare begrawe en dag en nag gewerk.
In die eerste jaar van die Jisho-era (1177), toe die priester van die groot kring aanbid het in die Toji Kannon-do, waar die eerbied van keiser Go-Shirakawa toegewy is, verskyn die gees van die keiser, sodat die besluit van keiser Go- Shirakawa (1275) 1277), die Komeiin Kanshoji -tempel, wat keiser Shirakawa insluit, is opgerig. Dit is wat met ons gebeur het. Die heuwel wat deur die Awauchi -samurai gebou is, is verbeter en die Mikagedo (tans die mausoleum van keiser Chongde) is gebou.
Miyagawa Town is geleë in Higashiyama Ward, Kyoto City, en Miyagawasuji 2-chome to 6-chome is 'n hanamachi. Dit het begin in die Kabuki -era van Izumo no Okuni, en aanvanklik was dit 'n hanamachi waar prostitute onthaal het, en jong Kabuki -hutte en teehuise opgestel was en tienerseuns (Kagema) onthaal het. Rondom die Edo -periode het jong mense se teehuise (Yinma -teehuise) wat spesialiseer in die verkoop van kleure, ook vergader. Daarna is Wakashū Kabuki en Yinma Chaya ook getref deur herhaaldelike onderdrukking van die doeane weens die drie groot hervormings in Edo.
Tot die Meiji- en Taisho -tydperke en die handhawing van die wet op die voorkoming van prostitusie in 1958 (Showa 33), was dit 'n Yukaku, en die geboue van die Yukaku -era bly steeds. Vanaf 2017 is dit 'n geisha-styl hanamachi, en elke lente word "Kyo Odori " uitgevoer. Na Gion Kobu is die aantal maiko so groot as 20 of meer. Voor die Meiji -era was die dansskool die Shinozuka -styl, en tot ongeveer 30 jaar gelede was dit die Ushimoto -styl, maar nou is die Wakayanagi -styl die hoofstroom.
Hokan-ji is 'n tempel van die Rinzai-sekte Kenninji-skool in die Higashiyama-wyk, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Geleë naby die Kiyomizu -tempel. Die pagode met vyf verdiepings wat in die stad opstaan, staan ​​algemeen bekend as die "Yasaka-toring " en is 'n baken in die omliggende gebied. Aangesien die distrikte klein is en daar geen uitstekende geboue behalwe die toring is nie, is die Yasaka -toring ook 'n algemene naam vir die tempel self. Volgens folklore is die pagode met vyf verdiepings gebou deur prins Shotoku in die 5de jaar van keiser Sushun (592) volgens die droom van Nyoirin Kannon, en destyds is dit Hokanji-tempel genoem met drie Boeddhistiese tempels.
Die teorie van die opening van Prince Shotoku word gevind in "Higashiyama Hokanzenji Boeddhistiese stupa in Yamashiroshu " (1338), en moderne geografiese gebiede volg dit. Daar word geglo dat die sangharama ten tyde van die konstruksie die sangharama van Shitennoji -styl of die sangoryama van die Horyuji -styl was. Alhoewel die tradisie van die stigting van Prince Shotoku twyfelagtig is, is dit seker dat dit 'n ou tempel was wat bestaan ​​het voor die oordrag van kapitaal na Heiankyo, en daar word geglo dat dit gebou is as 'n tempel van die Koreaanse Skiereiland en die migrerende stam , Yasaka. Is invloedryk. Die teëls wat uit die gebied opgegrawe is, dui daarop dat die gebou uit die 7de eeu dateer. Die bestaande pagode met vyf verdiepings is in die 15de eeu herbou, maar dit is op die terrein van die toring gebou tydens die bou daarvan, en die ondergrondse fondamentsteen (fondamentsteen van die pilaar) is eie aan antieke tempels. Die tempelnaam is oorspronklik Yasaka-ji genoem, en die eerste verskyning in die literatuur van Yasaka-ji was die vierde jaar van Jōwa (837) in "Shoku Nihon Koki ".
Ryozenkannon is 'n standbeeld van Kannon in die Higashiyama -wyk, Kyoto -stad, en is in 1955 opgerig deur die stigter van die Teisan -groep, Hirosuke Ishikawa, ter herdenking van die dood en die slagoffers van die Tweede Wêreldoorlog. Hoogte 24 m, gewig ongeveer 500 ton, staalbetonkonstruksie. Dit word bedryf deur die godsdienstige korporasie Ryozenkannon Church. Onder die Kannon-standbeeld is die kansel, waar die elf gesig Kannon van die hoofbeeld vasgelê is. Daar is 'n monument vir die wêreld -onbekende krygers in die gedenksaal, en die gedenkdiens word vier keer per dag gehou.
Kodaiji -tempel en Kodaiji -tempel is tempels van die Rinzai -sekte Kenjinji -skool in Higashiyama -wyk, Kyoto -stad, Kyoto -prefektuur. Die bergnaam is Mount Jubu, en die tempel se naam word Kodaiju Seizenji genoem. Hierdie tempel is gebou deur die gewone kamer van Toyotomi Hideyoshi, Kodai-in, om vir die siel van Hideyoshi te bid, en die naam van die tempel is vernoem na Kodai-in, wat die naam van die tempel is na die versiering van Toyotomi Hideyoshi (binnegaan die Boeddhistiese poort). Dit is 'n Zen-Boeddhistiese tempel met die belangrikste beeld Shaka Nyorai, en het ook die karakter van 'n mausoleum gewy aan Hideyoshi en Kodai-in. Lakwerk in Momoyama -styl word gebruik vir die binnenshuise versiering van die heilige huis, en dit word 'Kodaiji -lakwerk' genoem. Boonop staan ​​dit algemeen bekend as die "Maki-e Temple " omdat dit 'n groot aantal lakmeubels bevat wat na bewering deur die Kita-regering besit word.
Hideyoshi Toyotomi sterf aan siekte in die 3de jaar van Keicho (1598). Hideyoshi se gewone kamer, Hokuseisho (Nene, Kodaiin Kogetsushinnen nadat hy die huis verlaat het) het aansoek gedoen om die bou van 'n tempel om Hideyoshi se bodhisattva te rou, en aanvanklik Koutokuji, waar Hideyoshi se moeder, Asahi Bureau, slaap. Ek het dit probeer toewy (in Teramachi, Kyoto), maar omdat dit te klein was, het ek besluit om 'n nuwe tempel op die huidige plek van Higashiyama te bou. Ieyasu Tokugawa, wat 'n invloedryke persoon geword het ná die dood van Hideyoshi, het die regeringskantoor van Kita met groot sorg behandel en die samoerai onder sy beheer aangestel by die algemene kontrakteur van die Kodaiji -tempel.
Onder hulle blyk dit dat Naomasa Hori, 'n algemene kontrakteur, 'n groot rol gespeel het, en 'n houtbeeld van Naomasa is vasgelê in Kaisando van die Kodaiji -tempel. Die Kodaiji -tempel is in 1606 gestig en was oorspronklik 'n tempel van die Soto -sekte. In Julie 1624 nooi die Kodaiji -tempel Kenninji Mie Shomei, die hooftempel van die Rinzai -sekte Kenninji -skool, na Kaisan. Op die oomblik is die Kodaiji -tempel omskep van die Soto -sekte na die Rinzai -sekte.
Entoku-in is een van die torings van die Rinzai sekte Kenninji-skool, Kodaiji, geleë in Higashiyama Ward, Kyoto City. Die belangrikste beeld is Shaka Nyorai. Kaisan is Shomei Mie. Dit is bekend dat Toyotomi Hideyoshi se Seishitsu Kitaseisho (Kodai-in) die afgelope 19 jaar sy tuiste geword het, en 'n teorie is dat dit die einde daarvan is.
Daar word gesê dat die ingeslote driesydige Daikokuten Hideyoshi se gedenkboeddha is. Boonop is die noordtuin wat deur Kobori Enshu voorberei is, aangewys as 'n nasionale skilderagtige plek as die voormalige Entoku-in-tuin, en die 32 fusuma-skilderye deur Tohaku Hasegawa is aangewys as 'n belangrike kulturele eiendom van die land.
Sannen-zaka is 'n helling in Kyoto. Ook bekend as Sannenzaka. Dit is bekend as 'n toeristebestemming in Higashiyama. In 'n eng sin verwys dit na 'n helling wat daal van Kiyomizu-zaka, wat die benadering is na Otowayama Kiyomizu-dera, na die noorde met kliptrappe, maar amptelik 'n saggies golwende keistene na Ninenzaka in die noorde insluit. Toeriste is onophoudelik omdat dit Yasaka -heiligdom, Maruyama -park, Kodaiji -tempel, Hokanji -tempel (Yasaka -toring) in die noorde met Kiyomizu -tempel in die suide verbind via Ninenzaka. Langs die pad is daar aandenkingswinkels, keramiekwinkels en restaurante. Dit is gekies as 'n belangrike bewaringsgebied van tradisionele geboue, gebaseer op die Wet vir die Beskerming van Kulturele Eiendomme. Dit is die stadium van die Akebonotei -voorval aan die einde van die Edo -tydperk.
Sanningzaka as 'n belangrike bewaringsgebied van tradisionele geboue is wyer as die straat, en is geleë aan die suidekant van Gionmachi, Higashiyama-ku, Shimizu 2-chome, Shimizu 3-chome, Shimokawara-cho, Minami-cho, Washio-cho, Kinen-cho, Yasaka-kami-cho, Masaya-cho En elke deel van die stad Hoshino. In 1976 is ongeveer 5,3 hektaar gekies as 'n belangrike bewaringsgebied vir tradisionele geboue onder die naam " Kyoto City Sannen-zaka Traditional Buildings Preservation District ". Daarna, in 1996, is die sogenaamde "Stone Wall Alley "-gebied ook gekies, en die oppervlakte van die bewaringsgebied is ongeveer 8,2 hektaar.
Rokuharamitsuji is 'n tempel van die Shingon -sekte van Chiyama in die wyk Higashiyama, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Die bergnommer is die berg Potalaka. Die belangrikste beeld is die elf-gesig Kanzeon Bosatsu (Eleon-face Kannon). Die stigter is Kuya Kamito. Saigoku 33ste plek 17de rekening plek. Dit is oorspronklik die Saikou-ji-tempel genoem omdat dit afkomstig is van die dojo, waarvan die belangrikste beeld die elfgesigte Kannon is, wat in die middel van die Heian-periode in die 5de jaar van die Tenryaku-era (951) gebou is deur Kuya Ichi, wat is bekend vir sy dansgedenkteken Boeddha.
Daar word gesê dat Soraya baie mense gered het deur te loop terwyl hulle hierdie Kannon -standbeeld in 'n motor getrek het, Nembutsu gesing het en tee aan die siekes in Kyoto bedien het toe die plaag wydverspreid was. Kuya versamel 600 monnike aan die oewer van die Kamogawa-rivier in 963 om 'n grootskaalse gedenkdiens vir die Groot Prajnaparamita te hou, en daar is 'n teorie dat Saikouji in hierdie tyd gebou is. Op daardie stadium was die oewer van Kamogawa 'n stortingsterrein vir lyke en 'n begrafnisstoet.
Na die dood van Kuya, in die tweede jaar van Sadamoto (977), verander Chuo Shinkin, 'n priester van Hieizan Enryakuji -tempel, sy naam na die Rokuharamitsuji -tempel en word 'n Tendai Betsuin, wat deel uitmaak van die Tendai -sekte. Die oorsprong van die naam kom van die Boeddhistiese leerstelling "Rokubarami ", maar dit word ook vermoedelik afgelei van die ou naam van hierdie plek "Rokuhara ". Alhoewel die aantekening van Rokuharamitsuji dikwels in antieke tye gesien word, is dit 'n tikfout.
Rokudouchinnouji is 'n tempel van die Rinzai -sekte Kenninji -skool in Higashiyama -wyk, Kyoto -stad. Die bergnommer is Mount Otsubaki. Die belangrikste beeld is Yakushi Nyorai. 7-10 Augustus,#8220Rokudo pelgrimstog ", bekend vir die put waar Ono no Takamura na die onderwêreld gegaan het. Bekend as "Rokudou-san ". Daar word gesê dat hierdie gebied "Rokudo Tsuji " is. Die nabyheid van die ligging van hierdie tempel is die ingang van Toribeno (Toribeno), wat die verassingsplek van Heiankyo was, en word vermoedelik die grens tussen hierdie wêreld en die ander wêreld, en is genoem "Rokudo no Tsuji " . Daar word gesê dat Rokudou no Tsuji " voor die Rokudouchinnouji -tempel langs die Gojo Dori (tans Matsubara Dori) en naby die Saifukuji -tempel in die weste is.
Dit is gestig tydens die Enryaku-era (782-805) en is gestig deur Keitoshi, die priester van die Daianji-tempel in Nara en die onderwyser van Kobo Daishi. Benewens teorieë soos Kukai ("Eiyama Record " en ander) en Ono no Takamura ("Irohajisho " en "Konjaku Monogatari Shu "), die tempel van die groot familie Toribe wat eens in hierdie gebied gewoon het (Toribeji), die Hokoji -tempel) word ook gesê dat dit sy voorganger is. Volgens die Toji Yuri -dokument "Yamashiro Kokuchinnouji -gebiedsaanhegingsplan " (Choho 4de jaar, 1002), is Yamashiro Tankai gestig in Jōwa 3de jaar (836).
Toyokuni -heiligdom is 'n heiligdom in Higashiyama Ward, Kyoto City. Dit omskryf Toyotomi Hideyoshi, aan wie die god "Toyokuni Daimyojin " gegee is. Dit is op bevel van Ieyasu Tokugawa afgeskaf met die vernietiging van die Toyotomi -stam, maar is later herleef op bevel van keiser Meiji.
Toyokuni -heiligdom, wat Toyotomi Hideyoshi omskryf, bestaan ​​in Osaka Castle Park in Chuo Ward, Osaka City, waar die belangrikste feesgod was, Nagahama City, Shiga Prefecture, en Nakamura Ward, Nagoya City, waar hy gebore is.
Hokoji is 'n tempel van die Tendai -sekte in Higashiyama -wyk, Kyoto -stad. Bekend as " Groot Boeddha " of " Groot Boeddha Saal ". Dit is deur Mokujiki Oto gebou as 'n tempel om die Groot Boeddha (Rohsha Nabutsu) te verskans, wat deur Toyotomi Hideyoshi voorgestel is.
Toyotomi Hideyoshi het aansoek gedoen om die bou van 'n groot Boeddha in die plek van die Groot Boeddha van die Todaiji -tempel, wat in 1586 deur Matsunaga Hisahide afgebrand is. Aanvanklik is beplan om naby die Kenkoin -tempel in die suide van die Tofukuji -tempel in Higashiyama gebou te word , met Takakage Kobayakawa as die Fushin Bugyo en Kokei Sochen van die Daitokuji -tempel genooi om die berg oop te maak. Die bou van die Groot Boeddha en die Groot Boeddha -saal is tydelik opgeskort, en die hervestiging van die Kenkoin is ook halfpad gekanselleer (te danke aan die feit dat die Kenkoin in noord en suid verdeel is).
Later, in 1588, is die ligging verander na die plek van die Jodo Shinshu / Bukkoji -sekte Motoyama Bukkoji -tempel aan die noordekant van die Renka Ouin -tempel (Bukkoji -tempel is die huidige ligging van die villa van Hideyoshi "Ryu Wojo ". Verskuif na). Hideyoshi het die houtverduistering van die berg Koya, wat vaardig was in grootskaalse konstruksie, aan die konstruksie toegewys. Die Daibutsuden is in die weste gebou op Yamatooji, wat noord-suid deur die oostelike oewer van die Kamorivier loop, en Hideyoshi het ook die Fushimi Kaido aan die westekant van Yamatooji gebou. Hideyoshi het Gojo Ohashi na Rokujobomon verskuif en buite Kyoto gegaan. Dit is gebruik as 'n uitgang en 'n vlug om die Groot Boeddha te besoek.
Imahie Shrine is 'n heiligdom in Higashiyama Ward, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Die ou heiligdom is 'n prefektuur heiligdom. Tans is dit 'n losstaande heiligdom wat nie aan die Association of Shinto Shrines behoort nie. Die ou naam was Imahie Shrine, en na die Meiji -era, Imahie Shrine.
In die eerste jaar van die Eiryaku-kalender (1160) het Keiser Go-Shirakawa Sanno Seven Shrines (Kami Seven Shrines) aangevra by die Hiyoshi Taisha-heiligdom as die beskermheiligdom van die tempel, Keiserlike paleis, Hoju-ji-tempel en Shin-Hiyoshi Heiligdom suid van die hede. Dit is gebou as. Terselfdertyd is die Myohoin -tempel verplaas van Yamauchi van Hieizan Enryakuji -tempel na die westekant van Gion -heiligdom (Yasaka -heiligdom) om dit die Betsutoji -tempel van Imahie -heiligdom te maak. Boonop is die Shin-Kumano-heiligdom ook gebou as 'n beskermheiligdom, en Rengeoin (Sanjusangendo) is gebou as 'n beskermende tempel.
Myohoin is 'n tempel van die Tendai-sekte in die voorstad Myohoin, Higashiyama-ku, Kyoto. Die bergnommer word Naneizan genoem. Die belangrikste beeld is Samantabhadra, en Kaisan is Saicho. Die monzeki is 'n spesiale tempel waar die kinders van die koninklike familie en aristokrate in die verlede woon, maar Myohoin is 'n gesogte tempel wat saam met Seiren-in en Sanzen-in (Kajii-mon) vernoem is. Dit is 'n tempel. Dit staan ​​ook bekend as 'n tempel wat verband hou met keiser Go-Shirakawa en Hideyoshi Toyotomi. In die vroeë moderne tydperk was die Hokoji -tempel en Rengeoin (Sanjusangendo) onder beheer, en Sanjusangendo is sedert die moderne tyd 'n Boeddhistiese tempel onder die jurisdiksie van Myohoin.
Myohoin is geleë in die suidelike deel van Higashiyama Ward, Kyoto City, waar beroemde heiligdomme en tempels gekonsentreer is. Die omgewing is die voormalige plek van die Hoju-ji-tempel, wat die woning was van keiser Go-Shirakawa, en die buurt is Chizumiin, Kyoto National Museum, Hoju-ji Temple (Big Buddha), Sanjusangendo en Imahie Jingu. ), Daar is die graf van die keiser Go-Shirakawa Hojuji-tempel. Die pragtige Kuri (nasionale skat) en Daishoin (belangrike kulturele eiendom) wat in die vroeë moderne tydperk gebou is, is gebou, maar die tempel is nie oop vir die publiek nie, behalwe tydens spesiale uitstallings soos herfs.
Chishakuin -tempel is die hooftempel van die Shingon -sekte Chishakuin -tempel in Higashiyama -wyk, Kyoto -stad. Die bergnaam word 500 Bussanji genoem, en die tempelnaam word Negoroji genoem. Die belangrikste beeld is Vairocana van die Kongokai, en Kaisan is die Gen 'yu. Die belangrikste tempels van die Chiyama -skool sluit in Naritasan Shinshoji -tempel (Narita Fudo) in Narita City, Chiba Prefecture, Kawasaki Daishi Heimaji Temple in Kawasaki City, Kanagawa Prefecture en Takaoyama Yakuoin Temple in Hachioji City, Tokio. Die tempelwapen is die Kikyo -mon. Die geskiedenis van Chishakuin is ingewikkeld en behels twee tempels, die Daidenboin -tempel in Kishu en die Shounji -tempel wat deur Toyotomi Hideyoshi gebou is vir sy geliefde kind Tsurumatsu, wat op driejarige ouderdom gesterf het.
Chishakuin was oorspronklik die hoof van die Daidenboin -tempel (Negoroji -tempel) in Kishu Negoroyama (nou Iwade City, Wakayama Prefecture). Daidenhoin is 'n tempel wat die Shingon Boeddhistiese monnik Kakuban in 1130 op die berg Koya gebou het, maar as gevolg van leerstellige konflik het Kakuban die berg Koya verlaat en na die berg Moved verhuis en die Shingon Shingon -sekte gestig. Chishakuin is gebou deur 'n monnik met die naam Shinkenbo Nagamori as die hoof van hierdie Daidenboin gedurende die Nanbokucho -periode, en was 'n skool in Negoro Yamauchi.
Yogenin is 'n tempel van die Jodo Shinshu -sekte in Higashiyama -wyk, Kyoto -stad. Dit is aan die oostekant van Rengeoin (Sanjusangendo) geleë. Die tempelnaam van Yogenin is ontleen aan die naam Nagamasa Azai. Dit was oorspronklik die Tendai -sekte.
Dit is in 1594 gestig deur Hideyoshi Toyotomi se byvrou, Yodo-dono, as 'n gedenkdiens vir sy pa, Nagamasa Azai, en sy oupa, Hisamasa Asai. Yogenin is die naam van Nagamasa Azai en is die familietempel van mnr Asai. Kaisan is 'n Boeddhistiese priester van die berg Hiei, die hoofstroom van mnr Asai. Op 7 Mei 1616 treur die tweede shogun Hidetada Tokugawa 's Oeyo-in (jonger suster van Yodo-dono, Jiang) oor die bodhisattva van Yodo-dono en Toyotomi Hideyori, wat die stigters van hierdie Yodo-dono was.
Hoseiji is 'n tempel van die Jodo-sekte Nishiyama Zenrinji-skool in Honmachi, Higashiyama-ku, Kyoto. Die bergnommer is Daihizan. Die belangrikste beeld is die Senju Kannon Bodhisattva. Rakuyo 33 plekke Kannon heilige plek 20ste eerste rekening plek. Daar word gesê dat Fujiwara no Tadahira gestig is vir 'n verlenging van 3 jaar (925). Dit het floreer as 'n tempel van meneer Fujiwara, maar het daarna geweier en bly tot vandag toe.
Sanjusangendo is 'n Boeddhistiese tempel in Sanjusangendo, Higashiyama-ku, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Die amptelike naam van die gebou is die hoofsaal van Renkaouin. Dit is 'n buite-perke Boeddhistiese tempel van die Tendai Sect Myohoin-tempel in Higashiyama Ward, Kyoto City, en word besit en bestuur deur die tempel.Oorspronklik 'n Boeddhistiese tempel wat deur keiser Go-Shirakawa in sy eie paleis gebou is. Die belangrikste beeld is Senju Kannon, en die naam van Renka Ouin is afgelei van die ander naam van Senju Kannon, "Renkaou ".
Oorspronklik was daar die Hoju-ji-tempel wat deur keiser Go-Shirakawa (1127-1192) as 'n losstaande paleis gebou is. Die Sanjusangendo, wat die hoofsaal van die Renkaouin is, is in een deel van die uitgestrekte Hoju-ji-tempel gebou. Die "Hojuji Mausoleum " waar die keiser slaap, is aan die oostekant van Sanjusangendo. Daar word gesê dat die keiser Taira no Kiyomori beveel het om saam te werk met die materiaal vir die konstruksie en dit op 17 Desember 1165 (30 Januarie 1165) voltooi het. Ten tye van die konstruksie was dit 'n volskaalse tempel met 'n pagode met vyf verdiepings, maar dit is in die eerste jaar van sy bou (1249) deur 'n brand verwoes. Slegs die hoofsaal is in 1266 herbou (Bunei 3). Die saal heet nou "Sanjusangendo ", en is destyds in vermiljoen geverf en die binneruim is in volkleur versier. Die argitektoniese styl behoort aan die Japannese styl.
Nuwe Kumano -heiligdom
Imakumano Shrine is 'n heiligdom in Imakumano Naginomori-cho, Higashiyama-ku, Kyoto. Die ou heiligdom is 'n dorps heiligdom. Kumano -heiligdom en Kumano Wakaoji -heiligdom word gesamentlik 'Kyoto Mikumano' genoem. Die ou naam is Shin-Kumanosha. In die eerste jaar van die Eiryaku-kalender (1160), op bevel van keiser Go-Shirakawa, het hy Kumano Gongen uit die Kii-provinsie en Kumano Sanzan aangevra as die beskermheiligdom van Hoju-ji-tempel, en deur Taira no Kiyomori as die nuwe heiligdom en bylae van Kumano Sanzan. Dit is gestig. In dieselfde jaar is die Imahie -heiligdom ook as 'n beskermheiligdom gebou, en in 1165 is Rengeoin (Sanjusangendo) ook as 'n beskermende tempel gebou.
Keiser Go-Shirakawa het Kumano Gongen genoeg aanbid om Kumano Miyama 34 keer in sy lewe te besoek, maar dit was moeilik om gereeld te besoek omdat die Kii-provinsie so ver was. Daarom is Kumano Gongen aangevra naby die Hoju-ji-tempel waar hy gewoon het, en die onderneming is opgerig. Sedertdien het dit floreer as die sentrum van Kumano -aanbidding in Kyoto.
Sennyuji -tempel is die hooftempel van die Shingon -sekte Sennyuji -skool in Yamanouchi Town, Higashiyama Ward, Kyoto City. Die berggetal is Higashiyama of Izumiyama. Die belangrikste beeld is die derde Boeddha van Shaka Nyorai, Amida Nyorai en Maitreya Nyorai. Alhoewel daar gesê word dat dit in die Heian -periode geskep is, was die werklike opening van die berg Shunjo Tsukiwa in die Kamakura -periode. In die tempelgebied wat aan die voet van die berg Tsukiwa versprei, een van die 36 pieke van Higashiyama, die grafte van opeenvolgende keisers en koninklike gesinne, van keiser Go-Horikawa en keiser Shijo in die Kamakura-periode tot keiser Gomizuo in die Edo periode en keiser Komei aan die einde van die Edo -tydperk. Dit word die tempel genoem as die keiserlike familietempel.
Dit staan ​​bekend as 'n tempel wat verband hou met die keiserlike familie saam met Ninna-ji en Daikaku-ji, maar die tydsberekening en omstandighede van die skepping daarvan is nie baie duidelik nie. Volgens folklore het die minister van links, Otsugu Fujiwara, wat die tradisie van die familie Fujiwara -styl volg, in die 3de jaar van Saikō (856) 'n berghut geskep met die god Shujo as stigter. Aanvanklik Horinji genoem, is dit later die naam Senyuji. Volgens "Shoku Nihon Koki " is Fujiwara no Otsugu dood in die 10de jaar van Jōwa (843), so as u in bogenoemde tradisie glo, is dit gebou as 'n familietempel op grond van die wense van Fujiwara no Otsugu. Dit beteken dat dit gedoen is.
'N Ander leerstelling is Kukai, die stigter. Met ander woorde, daar word gesê dat Kukai afkomstig is van die Horinji-tempel, wat gedurende die Tencho-era (824-834) in hierdie gebied geskep is, en herbou is deur Otsugu Fujiwara in Saikō 2 (855) en hernoem tot Senyuji-tempel. is daar. Daar is ook 'n tradisie dat Kukai die tempel in die 2de jaar van Daido (807) geskep het, en daar word gesê dat hierdie tempel later die Imakumano Kannonji -tempel geword het (geleë in Sennyuji Yamanouchi, die 15de tempel van die Saigoku Kannon pelgrimstogterrein). Sê. Daar word geglo dat die voorgangerstempel, wat in die vroeë Heian -periode geskep is, in die laaste helfte van die Heian -periode verwoes is, maar in die Kamakura -periode herleef het.
Kaiko-ji is 'n tempel van die Shingon-shu Sennyuji-skool, geleë in Sennyuji Yamanouchi-cho, Higashiyama-ku, Kyoto. Dit is een van die torings van die Sennyuji-tempel en word ook Jouroku-san genoem. Die amptelike naam is Kaiko Ritsuji. Die belangrikste beeld is Shaka Nyorai. Kyoto 13 Boeddha Heilige Grond No.3 Fudasho. Izumiyama Seven Lucky Gods Tour No. 2 (Benzaiten) Fudasho. In die 2de jaar van Antei (1228) in die Kamakura -periode, toe Kaikoji wes van die Higashibori -rivier in Omiya Hachijo gebou is deur die Jyogyo Kumiteru wat teruggekeer het van die Southern Song -dinastie, die standbeeld van Shaka Nyorai van Joroku, 'n samewerking tussen Unkei en Tankei pa en seun, was die belangrikste beeld. Dit is begroet en het die keiserlike paleis van keiser Go-Horikawa geword. Dou is deur die Onin -oorlog afgebrand, maar die standbeeld van Shaka Nyorai, wat skaars onverbrand gelaat is, is na die ooste van Ichijo Modoribashi en daarna na die ooste van Sanjogawa, en dan in 1645, op versoek van keiser Gomizuo verskuif. Hy verhuis na die hoof van die Sennyuji -tempel.
Keiser Goyosei 's Nyogomonin aanbid Shaka Nyorai by hierdie tempel. Daar is ook 'n tradisie dat Shaka Nyorai in die plek van keiser Gomizuo beseer is, en Asano vereer is as die beskermende Boeddha van die keiser, en later deur die gewone mense aanbid is onder die naam "Jouroku-san. " Benzaiten word as die tweede vasgelê in die Izumiyama Shichifukujin-toer wat elke jaar op die tweede Maandag van Januarie (Coming-of-Age Day) gehou word.
Sokujo-in is 'n tempel van die Shingon-sekte Sennyuji-skool in Sennyuji Yamanouchi-cho, Higashiyama-ku, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Een van die torings van die Sennyuji -tempel, die belangrikste beeld is Amida Nyorai. Die bergnommer is Mount Komei. Bekend vir die 󈬉 Bodhisattva -gedenkdiens en#8221 wat elke jaar in Oktober gehou word, is daar 'n graf van Nasu no Yoichi in Yamauchi. Bekend as Yoichi Nasu. Izumiyama Seven Lucky Gods Tour No. 1 (Fukurokuju) Fudasho.
Sokujo-in is sedert die Meiji-era in Sennyuji Yamanouchi geleë, maar toe dit eers gebou is, was dit geleë in Fushimi-Momoyama (tans Momoyama, Fushimi-ku). Volgens die aardrykskunde van die vroeë moderne tydperk begin die Komyō-in-tempel, wat deur Genshin, 'n priester van die Keishin-priester, gebou is in 992, maar dit is nie 'n tradisie nie. Die werklike stigter is vermoedelik Toshitsuna Tachibana, 'n kind van Fujiwara no Yorimichi, 'n digter en digter bekend as Fushimi Choja.
Unryu-in is 'n tempel van die Shingon-sekte Sennyuji-skool in Sennyuji Yamanouchi-cho, Higashiyama-ku, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Sennyuji Tempel Betsuin. Die bergnommer is Ruriyama. Die belangrikste beeld is Yakushi Nyorai. Saigoku Yakushi 49 Heilige Grond nr. 40 Fudasho. Izumiyama Seven Lucky Gods Tour No. 5 (Daikokuten) Fudasho.
Gedurende die Nanbokucho -periode is dit saam met Ryukain in 1372 gebou met die opening van Takeiwa Seisaku op versoek van keiser Gokogon van die Noordelike Hof. Daar word gesê dat dit ontwikkel is deur die toewyding van die keiserlike familie, soos keiser Go-Enryu, keiser Go-Komatsu en keiser Shoko. In die tweede jaar van Bunmei (1470) is dit afgebrand in die nadraai van die Onin -oorlog en het dit skade gely wat slegs die standbeelde van keiser Gokougon en keiser Goenfu gelaat het. In die vroeë Edo-periode is die Ryukain, wat aangrensend was aan keiser Go-Enyu, deur die sekte Nyoshu geannekseer.
Raigoin is 'n tempel van die Shingon-sekte Sennyuji-skool in Yamanouchi-cho, Higashiyama-ku, Kyoto. Die bergnommer is Mount Meio. Die belangrikste beeld is Amida Nyorai. Die toring van die Sennyuji -tempel. Verbode Bodhisattva Sennyuji -tempel Betto, ook bekend as Sennyuji -tempel ("Miji" beteken Sennyuji -tempel). Izumiyama Seven Lucky Gods Tour No. 4 (Takashi Nunobukuro) Fudasho. Volgens die tempel het Kukai (Kobo Daishi) die standbeeld van Sanpo Aragami, wat hy in Tang (China) gevoel het, vasgemaak en die besoekende hospitaal in die eerste jaar van Daido (806) geopen. Ongeveer 400 jaar later, in die sesde jaar van Kempo (1218), onderhou Sennyuji Tsukio, die ouderling van die Sennyuji -tempel, die tempels met die toewyding van Nobufusa Fujiwara en word 'n kindertempel van die Sennyuji -tempel. , Die tempel is in 1468 deur die Onin -oorlog afgebrand en verwoes.
Daarna, in die 2de jaar van Tensho (1574), herleef die stigter van Chuko, Toshiie Shun, met die hulp van Nobunaga Oda, en in die 2de jaar van Keicho (1597) herbou Toshiie Maeda die tempels en die Tokugawa -familie het ook hulp verleen. Met die finansiële fondament in plek, is die heropbou uiteindelik bereik. Op 14 Maart 1701 (Genroku 14) het 'n voorval plaasgevind in die Edo Castle Matsuno Oro -gang waar Naganori Asano (Takumi Asanouchi), wat die daimyo van die Akaho -domein was, Yoshinaka Kira (Uenosuke Kira) gesny het. Naganori Asano was seppuku, en die Asano Ako -gesin is afgesny. Nadat hy Ako verlaat het, het Yoshio Oishi, 'n vasaal van Asano, staatgemaak op die destydse ouderling Sennyuji Izumi, wat destyds 'n priester was, en Kazuhisa Takuwa, wat die hoofpriester van die Raigoin was, en 'n Danka van die Raigoin geword en ontvang het 'n danka -stelsel van Yamashina. Daar word gesê dat hy hom gevestig het en baie tyd in die hospitaal deurgebring het.
Imakumano Kannonji is 'n tempel van die Shingon-sekte Sennyuji-skool in Yamanouchi-cho, Higashiyama-ku, Kyoto. Dit is een van die torings van die Sennyuji -tempel, en die amptelike naam van die tempel is Kannonji. Die bergnommer is Mount Shinnachi. Die hoofbeeld is die Kanzeon Bosatsu (geheime Boeddha) met elf gesigte. Saigoku 33ste plek 15de rekening plek. In die tweede jaar van Daido (807), die jaar nadat Kukai Shingon Esoteric Buddhism in Tang geleer het, vind hy lig uit Higashiyama, en toe hy in die omgewing kom, lyk hy soos 'n ou man. Kumano Gongen verskyn. Kumano Gongen het Kukai 'n elfgesigte standbeeld van Kannon Bodhisattva van Amaterasu Ogami se werk oorhandig en hom aangesê om Ichiu hier te bou om hierdie Kannon Bodhisattva te aanbid en lewende wesens te red.
Daarom het Kukai self 'n elf-gesig Kannon Bodhisattva-standbeeld van een shakuhachi gekerf, die standbeeld van 'n duim van agt minute wat hy as 'n Boeddha ontvang het, binnekant gesit en Ichiu hier gebou soos Kumano Gongen gesê het. .. Dit word gesê dat dit die begin van hierdie tempel is. In die 3de jaar van Konin (812) is die tempels gebou met die steun van keiser Saga, en daar word gesê dat dit tydens die Tencho-era (824-833) voltooi is. Toe die minister van links, Fujiwara no Otsugu, aansoek gedoen het om die bou van 'n katedraal in 'n groot tempelgebied, is dit verder voortgegaan as 'n projek om die bodhisattva van Otsugu te treur deur sy kind, Fujiwara no Hartsu, selfs na Otsugu &# 8217's dood. ) Is voltooi as die Horinji -tempel.
Tofukuji -tempel is die hooftempel van die Tofukuji -tempel van die Rinsai -sekte in Higashiyama -wyk, Kyoto -stad. Die bergnommer is Mt. Dit het gedurende die Middeleeue en vroeë moderne tye floreer as die vierde Zen -tempel in Kyoto Gozan. Alhoewel die skaal in die moderne era verminder is, is dit steeds 'n groot tempel met 25 tempels (Yamauchi -tempel). Dit is bekend as 'n beroemde plek vir herfsblare. Ook bekend as die "Tofukuji -tempel ".
Die Tofukuji -tempel is geleë aan die suidoostelike punt van die Higashiyama -wyk in die stad Kyoto, naby die grens met Fushimi -wyk, en die Sennyuji -tempel is in die ooste. In hierdie gebied was daar 'n groot tempel van die heer Fujiwara -tempel, Hoseiji, wat in die tweede jaar (924) deur Fujiwara no Tadahira gebou is (Hoseiji gaan voort as 'n klein tempel naby JR Keihan Tofukuji -stasie.). In Katei 2 (1236) het die regent Kujo Michiie aansoek gedoen om die bou van 'n groot tempel om die standbeeld van Shaka Nyorai, wat 5 hoogtes (ongeveer 15 meter) hoog is, te vestig, en die tempel se naam is Todaiji -tempel in Nara. Ons het elke letter van die twee groot tempels van Kofukuji geneem en dit '8220Tofukuji' genoem. Die bou van die Boeddha-saal, waarin die Shaka Nyorai-standbeeld van vyf lengtes vasgelê is wat in die eerste jaar van die konstruksie voltooi is (1249), begin in die eerste jaar van die uitbreiding (1239) en is in die sewende jaar voltooi (1255) . ..
Meikakuji is 'n tempel van die hooftempel van die Puhua Masamune in die wyk Higashiyama, Kyoto City. Die bergnommer is Mt. Die belangrikste beeld is die standbeeld van die Zen-meester Hui-juk. Die belangrikste dojo van Shakuhachi. In historiese drama dra Komuso dikwels 'n boks met die woord " lig en duisternis ", wat met die eerste oogopslag 'n godsdienstige betekenis het, maar dit beteken in werklikheid dat ek tot die Meikakuji -tempel behoort ". Is.
In die tweede jaar van Kenmu (1335) het Akifu Tengai Hui-juk Ryoen in Sanjo Shirakawa, Kyoto, gestig en hom gevra om die berg oop te maak. Dit is laat vaar weens die afskaffing van Boeddha in 1871, maar die standbeeld van Hui-juk Ryoen Zen Master, wat in besit was van die tempel, is toevertrou aan Zennein, die toring van die Tofukuji-tempel, en is aan die tempel in die Meiji toevertrou era. In 23 (1890) is dit gerekonstrueer as 'n " lig en donker kerk ". Verder is dit in 1950 herleef as 'n godsdienstige korporasie, Puhua Masamune Meikoji, deur dit by Zenkeiin te leen. Zenkeiin het Osho (hoofpriester van Zenkeiin) en die priester van die shakuhachi wat die regstelsel van die lig en donker shakuhachi erf.
Nasionale Museum van Kyoto
Die Kyoto National Museum is 'n museum wat deur die National Institutes for Cultural Heritage bestuur word. Dit is in Mei 1897 geopen (Meiji 30). Die huidige direkteur is Johei Sasaki. Dit versamel, stoor en vertoon kulturele eiendomme wat gerig is op die kultuur van Kyoto van die Heian -tydperk tot die Edo -periode, en doen navorsing- en verspreidingsaktiwiteite wat verband hou met kulturele eiendomme. Benewens gewone uitstallings word twee tot vier keer per jaar spesiale uitstallings gehou.
Die uitstallingsale is die Meiji Kotokan (voorheen bekend as die hoofgebou), die voormalige hoofgebou van die Keiserlike Kyoto -museum wat ontwerp is deur Katayama Tokuma, 'n ingenieur van die keiserlike huishoudelike bediening, en die Heisei Chishinkan, wat in 2013 voltooi is. Meiji Kotokan sal as 'n spesiale uitstallingsaal gebruik word, en die Heisei Chishinkan sal as 'n normale uitstallingsaal gebruik word. Die versameling bevat 27 nasionale skatte en 181 belangrike kulturele eiendomme (vanaf Maart 2006). In 1969 (Showa 44) is die ou hoofgebou (Meiji Kotokan), voorhek (hoofhek), rekentoonbank en moumuur as nasionale belangrike kulturele eiendomme aangewys as die "former Imperial Kyoto Museum ". In 2008 (2008) is die Tegniese Inligtingsverwysingsentrum (voorheen die Kyoto Museum Display Storage Warehouse) geregistreer as 'n nasionale geregistreerde tasbare kulturele eiendom.
Voorheen was daar 'n nuwe gebou " (normale uitstallingsaal) wat ontwerp is deur Keiichi Morita, emeritus -professor aan die Universiteit van Kyoto, wat in 1965 voltooi is en die jaar daarna op die plek van die Heisei Chishinkan geopen is. Hierdie nuwe gebou is ontmantel en die Heisei Chishinkan (ontwerp deur Yoshio Taniguchi, die bouwerk het op 31 Januarie 2009 begin, voltooi in Augustus 2013) met 'n normale uitstallingsfunksie. Die South Gate Museum Shop, ontwerp deur Yoshio Taniguchi, is vooraf geopen in 2009. Weens die aftakeling van die ou normale uitstallingsaal en die bou van die Heisei Chishinkan, is die normale uitstalling lank opgeskort, maar dit is hervat 13 September 2014 nadat die uitstallingskamer gedroog is nadat die Heisei Chishinkan (special) voltooi is. Die uitstalling het gedurende daardie tyd voortgegaan).
Kiyomizu Sannenzaka Museum is 'n privaat museum in Kiyomizu 3-chome, Higashiyama-ku, Kyoto. Ongeveer 10 000 items word gestoor, hoofsaaklik Japannese kunsvlyt soos lakwerk, metaalwerk, keramiek, cloisonne, houtsnywerk, houtsnywerk en borduurwerk wat gemaak is van die einde van die Edo -tydperk tot die Meiji -era, en sommige daarvan word uitgestal. Daar is. Die stigter en die eerste regisseur is Rinyo Murata.
Toe die Meiji -regering sy beleid begin om die teelbedryf in die Meiji -era te bevorder, is daar as deel van hierdie beleid besluit om 'n uitvoervaartuigbedryf met 'n hoë artistieke waarde te bevorder om buitelandse valuta te verdien. Die regering moedig vakmanne aan om hul kunsvlyt uit te stal op die National Industrial Exhibition en internasionale tentoonstellings wat buite Japan gehou word, en die swaardmanne, wapenrusting, meubels en Boeddhistiese vakmanne wat die samoerai beskermheer verloor het. , cloisonne -werke, ens. vir kunsversiering.
By die uitstalling of uitvoer van kunsvlyt na internasionale uitstallings, is aandag gegee aan bemarking, soos die aanneming van ontwerpe wat pas by die estetiese gevoel van Westerlinge. Behalwe dat sommige van hierdie kunsvlyt deur die koninklike familie geskenk of gekoop is, was daar in Japan min uitstekende produkte oor, want dit was hoofsaaklik vir uitvoer, en daar is lanklaas navorsing gedoen. Onder hierdie omstandighede, in die 1980's, ontmoet Rinyo Murata 'n inro uit die Meiji -era in 'n antiekwinkel in New York en word wakker van sy sjarme.
Sedert die oprigting van die hoofgebou het uitstallings van Meiji-kunsvlyt in museums en kunsgalerye regoor die wêreld getoer, en Meiji-kunsvlyt verskyn in media soos televisie en kunsblaaie, en die her-evaluering van Meiji-kunsvlyt in Japan het dramaties toegeneem. Voortgesit na.
Ryozen Museum is 'n geskiedenismuseum in die Higashiyama -wyk, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Die enigste museum wat aan die einde van die Edo -periode spesialiseer in die Meiji -restourasie. Waardevolle oorblyfsels en materiaal soos die shogunate -geleerdes wat aan die einde van die Tokugawa -shogunaat, die shogunate -kant, en ander openbare huise en skilders aktief was, word uitgestal. In 1968 stig Konosuke Matsushita, die voorsitter van Matsushita Electric Industrial Co., Ltd., die "Sacred Mountain Awards " in samewerking met sakelui van Kansai. Oopgemaak in 1970. Die eerste regisseur is Konosuke Matsushita.
Op die eerste verdieping is daar 'n swaardhoek wat deur Ryoma Sakamoto, Toshizo Hijikata en Isami Kondo gebruik word, en op die tweede verdieping is daar 'n verwante / kommentaarhoek wat u op foto's kan sien, 'n elektroniese papierstuk en 'n model hoek wat die voorvalle van Ikedaya en Teradaya weergee. Van Januarie tot Maart 2019 is hernuwingswerk gedoen om die versameling materiaal te vergroot, en ongeveer 147 materiaal van die Wuxi Bunko in Yokohama City is oorgedra.
Kanji -museum en#038 -biblioteek
In 2014 het hy 'n ooreenkoms met Kyoto City op die terrein van die Yaei Junior High School onderteken en 'n plan aangekondig om 'n Kanji -museum / biblioteek en hoofkantoor te bou. Die Kanji -museum en#038 -biblioteek, algemeen bekend as die Kanji -museum, is op 29 Junie 2016 geopen.
Furukawacho-winkelstraat verbind Sanjo-dori met Shirakawa (Yodogawa-watersisteem), 'n winkelstraat in Furukawa-cho, Higashiyama-ku, Kyoto. Dit is 'n blok van Furukawacho Dori Sanjo Dori na Shirakawasuji, en is 'n 200 m lange winkelstraat. In die ou dae het reisigers en handelaars op die Wakasa -snelweg gekom en gegaan. Dit is ook gebruik as 'n voordeurmark as Chion-in, en daar was baie winkels wat vrugte en groente, vars vis, gesoute vis, ens. Verkoop, wat op voedsel fokus. Daar is winkels soos vars vis, rou vleis, groente, vrugte, allerhande goedere, messlyp, sopvoorraad, apteke, snoepwinkels, kafees en besienswaardighede waar u ninja's kan beleef. Die gastehuis is ook aansienlik.
Dit was die eindpunt van die Wakasa -snelweg en is aangewys as Furukawacho Dori. Wat die geboorte betref, word in "Kyoto Bome Magazine " gesê dat die Wakasa Kaido, wat lank as 'n veld verlate was, in 1666 herstel is (Kanbun 6) en Furukawa-dori geword het. Van Edo tot die Meiji -era, het dit die naam " East Nishiki " genoem. Ingelyf in April 1964. Arcade is gestig omstreeks 1970. 1996 Geïmplementeerde puntkaartbesigheid by alle winkels. 2004 KES ("Environmental Management System Standard ") sertifisering ontvang. Eers in die winkelsentrum.
Higashiyama is 'n algemene term vir berge aan die oostekant van die Kyoto -kom. Dit kan ook verwys na die gebied aan die voet van die berg. Dit is algemeen om van Mount Hiei (Sakyo Ward, Kyoto City, Otsu City, Shiga Prefecture) na die berg Inari (Fushimi Ward, Kyoto City) na die suide te gaan. In 'n eng sin is daar ook 'n rigting wat suid wys vanaf Nyoigatake (Kagami-berg) (Sakyo-ku, Kyoto-stad) in die suide van Yamanakaetsu, nie berg Hiei nie.
"Higashiyama " is nie die naam van 'n enkele bergstelsel nie, maar die berg wat in die ooste vanuit die middel van Kyoto gesien kan word. Alhoewel Mount Yoshida, wat deur Shishigatani van ander berge geskei is, ingesluit is, is die berge van die Hira -berge wat noord van die berg Hiei strek, nie ingesluit nie. Die naam "Higashiyama " is in die antieke tye in die Heian -periode gebruik, maar dit het gewild geword na die Muromachi -tydperk.
Die berge van Higashiyama word gesamentlik genoem "Higashiyama 36 pieke " (Higashiyama Sanjuroppo). Aan die begin van die woordvorming beteken dit nie dat dit 36 ​​pieke het nie, maar dit word vergelyk met die sagte reeks Higashiyama -berge van Rakuchu, en ongeveer 36 pieke. ..
Maruyama Park is 'n park in die wyk Higashiyama, Kyoto City, Kyoto Prefecture. Dit word aangewys as 'n nasionale skilderagtige plek. Die park is aangrensend aan die Yasaka-heiligdom en Chion-in. Ook geskryf as Maruyama Park. Dit is 'n bekende plek vir kersiebloeisels wat verteenwoordig word deur "Gion huilende kersieboom ". Tot die Meiji -herstel was dit deel van die gebiede van die Yasaka -heiligdom (destyds Gion Kanjinin), Anyoji -tempel, Chorakuji -tempel en Gionji -tempel (Sourinji -tempel). As deel van die Haibutsu Kishaku in die eerste jaar van die Meiji -era, is die grond in 1871 deur die regering in beslag geneem (Meiji 4), en in 1886 (Meiji 19) is 'n park met 'n totale oppervlakte van ongeveer 90 000 vierkante meter gevestig.
In 1887 (Meiji 20) is dit na Kyoto City oorgeplaas en word dit die eerste stadspark in Kyoto City. Die tuinplan is opgestel deur Goichi Takeda. Kunsmatige minerale lentesanatoriums en huurstoele is ingeryg om 'n vreugdevolle plek te vorm, maar in 1912 (Taisho 1ste jaar) nadat hy deur 'n brand afgebrand is, het Ogawa Jihei 'n Japanse tuin geskep met 'n toer in die dam, wat nou in sy huidige vorm.
Die Maruyama Park -konsertsaal, wat in 1927 geopen is, word gebruik as 'n buitesaal met plek vir ongeveer 3000 mense. Daar is ook restaurante, teehuise en standbeelde van Ryoma Sakamoto en Shintaro Nakaoka wat gebou is deur die pogings van die voormalige lid van die Liberale Party, Seiei Imahata. Daar is ook baie historiese plekke soos die Sorinji -tempel, Saigyoan en Bashoan. Daar was in die verlede 'n ryplek, maar dit word nou afgeskaf.
Om die nuwe jaar te begin- die sewe gode van geluk (七 福神)- in skatskepe, onder u kussing, of as deel van 'n mini-pelgrimstog: SHICHIFUKUJIN MEGURI 30 Desember 2020
'N Velletjie papier met 'n beeld van 'n TAKARA BUNE (skatskip) met die SHICHIFUKUJIN (7 Gods of Good Fortune), wat onder u kussing gesit moet word om 'n gunstige EERSTE DROOM (HATSU YUME) van die jaar te verseker- die kanji-karakter op die seil lees BAKU, 'n mitologiese Chinese dier wat alle SLEGTE DROME wat jy mag opdoen, opEET.
'N E-ma votive-tablet (vir die skryf van u wense) by 'n heiligdom in Ueno Park
Dieselfde sewe gelukkige gode in hul skatskip versier die hortjie van 'n winkel wat loterykaartjies verkoop (Ueno, Tokio)
Die nommer 7 word al lank as spesiaal of GELUKKIG beskou in verskillende beskawings regoor die wêreld. Miskien is dit omdat daar 7 dae in die fases van die maan is (wat sewe dae in 'n week beteken), of omdat daar sewe groot hemelliggame in ons sonnestelsel is wat met die blote oog sigbaar is- die son, die maan, Mercurius, Venus, Mars, Jupiter en Saturnus (waarna die sewe dae van die week in Japannees genoem word). Miskien is dit as gevolg van die sewe sterre (insluitend die belangrike North Star) wat deel uitmaak van die Little Dipper (Ursa Major).
Plakkaat by treinstasie in Ikebukuro, Tokio
Die feit dat dit 'n priemgetal is (kan nie verkry word deur twee kleiner getalle saam te vermenigvuldig nie) dra ook by tot die raaisel daarvan.
Wat ook al die rede is, gedurende die menslike geskiedenis is 7 gebruik om ikoniese groeperings te skep: die sewe dae van die skepping, Shakespeare se sewe stadia van die mens, die sewe note in die Westerse musiek se groot toonleer, die sewe wonders van die wêreld, die Seven Sages of the Bamboo Grove (in China), die Seven Samurai, the Seven Dwarfs … … … …
Die lys gaan verstommend aan en aan en aan. Groepe van sewe, sedert die klassieke oudheid, in die kunste en godsdiens.
By die ingang van die Seibu-afdelingswinkel in Tsukuba- 5 Januarie 2012
Ook in antieke Japan word die getal sewe as 'n heilige getal beskou (saam met agt). Van die manier waarop dit gebruik word in die vroegste tekste van Japan (die Kojiki en Nihon Shoki waarin groepe soos die sewe nagte, die sewe dae, die sewe dorpe, ens. Verskyn), was dit duidelik 'n nommer wat die mens kon help die goddelike.
Die manier waarop sewe in sommige van die oudste volksverhale van Japan gebruik is (SHICHININ DO-GYO-, SHICHININ MISAKI en SHICHININ KARI, byvoorbeeld) toon ook hoe hierdie nommer spesiaal was, maar nie net op 'n gelukkige manier nie. Dit verteenwoordig dikwels die geheimsinnige of selfs die vreeslike.
Teen die Kamakura -tydperk blyk dit egter dat die getal 7 sy verband met magie en die onverklaarbare onder die gewone mense verloor het. Dit lyk soos wat dit al lankal vir so baie ander mense in die wêreld was- LUKSY SEVEN – 'n aantal wat geluk sal bring en ongeluk sal verdryf.
Een van die redes hiervoor was sekerlik die gewilde Boeddhistiese gesegde (oorgeneem uit China): The Seven Troubles will pass and The Seven Good Fortunes will arrive (SHICHI NAN SOKUMETSU SHICHI FUKU SOKUSHO, 七 難 即滅 七 福 即 生).
Klein keramiekfigure van die SHICHIFUKUJIN in 'n GELUKKIGE TAS (fukubukuro) en 'n groot houttablet wat HOTEI (links) en FUKUROKUJU uitbeeld
En daarom het hul getal aan die einde van die Muromachi-periode (1336 tot 1573), toe die mees ikoniese GROEPING van Japan- dié van die Lucky Deities- op SEWE was (hoewel hul aantal en identiteit van die lede) het baie veranderings ondergaan voordat dit in hul huidige vorm aangebring is).
Die sewe gode van geluk- die SHICHI FUKUJIN (七 福神) bestaan ​​nou uit lang en geliefde karakters uit die Boeddhiste (Indië en China), Taoïste (China) en inheemse Japannese tradisies. Hulle is elkeen maklik herkenbaar aan hul kenmerke of aan wat hulle dra of dra- en dit word gesê dat elkeen 'n ander beloning bied aan diegene wat hulde bring.
Die sewe gode word gereeld getoon om saam te ry in 'n skip- die TAKARA BUNE- of skatskip, wat vir die inwoners van hierdie eilandnasie moontlik die goeie dinge, materieel en geestelik, verteenwoordig het wat sedert antieke tye uit die buiteland gekom het .
'N Keramiek skatkis wat die Shichifukujon dra
Die SHIFUKUJIN is veral gewild in die eerste week van die jaar, 'n tyd waarin die Japannese (soos ek al baie keer in vorige artikels verduidelik het) tradisioneel probeer het om soveel ENGI (gelukkige verenigings) saam te stel deur heiligdomme te besoek en tempels, en die vertoon en aankoop van voorwerpe wat swaar belaai is en wat verskeie lae GELUKKIGE simboliek het.
In die nuwejaarsseisoen vertoon baie Japannese nie net hul SHICHIFUKUJIN-beeldjies of boekrolle nie, maar daar is sekere gewilde SHICHIFUKUJIN PILGRIMAGE-kursusse (SHICHIFUKUJIN MEGURI) in verskillende dele van die land, waarvan baie in 'n paar (lekker gevul) gemaak kan word ) ure.
Hierdie mini-pelgrimstogte het gedurende die Edo-periode uiters gewild geword in die groot stede van Japan (veral teen die einde daarvan in die vroeë tot middel van die 19de eeu).
Later, aan die einde van die 19de eeu, was dit algemeen om 'n prentjie (gedruk op papier) van die sewe gode op 'n skatkis onder die kussing te sit op die tweede aand van die nuwe jaar. Dit sal help om gunstige eerste drome van die jaar (HATSU YUME) te bring.
As 'n mens in elk geval 'n slegte droom gehad het, is hierdie papier dan in die grond begrawe of in water gegooi om die onreinhede wat dit meegebring het, te reinig.
Op sommige van hierdie skatkisfoto's kan u die Kanji -karakter sien vir BAKU (獏), 'n mitiese Chinese dier wat slegte drome vreet, gedruk op die seil.
(Ek het ook voorbeelde gesien van hierdie Treasure Ship -papiere wat met 'n geheimsinnige palindroom (回文 KAIMON) ingeskryf is, wat deur Prince Shotoku*saamgestel is)
Hierdie skatkisblaaie is voor die nuwe jaar verkoop by die heiligdomme/tempels van Kyoto en deur straatverkopers in Edo (hoewel hulle in die Edo -tydperk 7 soorte voedselplante gedra het, nie die Seven Lucky Gods nie).
Hierdie gebruik bestaan ​​vandag nog. Verlede jaar het ek so 'n gedrukte blad gekry deur 'n vriend wat my aangesê het om dit die eerste aand van die nuwe jaar onder my kussing te sit.
Verskeie GELUKKIGE beeldjies, waaronder 'n paar klein SHICHIFUKUJIN-stelle te koop in 'n winkel in MUKO-JIMA, Tokio, 'n beeld van EBISU in een van die tempels in die Yanaka Shichifukujin-baan
Vir my impliseer die groot gewildheid van hierdie flagrante BUITELANDSE gode (selfs die naam van die inheemse Japanse god, Ebisu, iets wat aan Japan se oewers uitgespoel is) en die skatskepe (wat ook goeie dinge verteenwoordig wat uit die buiteland kom) gedurende Japan se tydperk van nasionale isolasie (SAKOKU) is uiters nuuskierig.
Kan dit 'n subtiele kritiek gewees het op die beleid van die Shogun om die hawens van Japan gesluit te hou (met die uitsondering van Nagasaki)?
'N Beeld van een van die SHICHIFUKUJIN- Daitoku-Sama- by die Izumi Kosodate Kannon, in Tsukuba
Interessant genoeg het die Shichifukujin, en veral die mini-pelgrimstogte wat hulle gemaak het, dramaties in gewildheid afgeneem sedert die begin van die Sino-Japannese oorlog tot die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Maar na dekades se poging om die kontinent militêr te oorheers, het die Japannese in die naoorlogse jare weer teruggekeer om te bid tot die GOEDERE/GODE wat uit die buiteland gebring is, en die Seven Lucky Godities geniet sedertdien 'n groot herlewing. In moeilike ekonomiese tye (soos dié waarin ons nou leef) besoek meer mense as ooit hierdie gode aan die begin van die jaar- enigiets om 'n verandering teweeg te bring.
'N Beeld van HOTEI- Sama wat slegs gedurende die eerste tien dae van die jaar besigtig kan word (deel van die Yanaka Shichifukujin Meguri, in Tokio)
Twee van die mees histories belangrike SHICHIFUKUJIN MEGURI-pilgrimage-kringe van Tokio word maklik bereik vanaf Tsukuba- deur die TX- of Joban Lines.
Die eerste, die Yanaka Shichifukujin Meguri (谷中 七 福神 め ぐ り) begin in Tabata (op die Yamanote -lyn) en neem u deur sommige van die mees atmosferiese buurte van Tokio en#8211 Nishi Nippori, Nippori, Yanaka en Ueno.
Die ander, die Sumidagawa Shichifukujin Meguri (隅田川 七 福神 め ぐ り), begin naby die berugte Asahi -biergebou (die een met die goue turf op sy dak), aan die ander kant van die Sumida -rivier wanneer hy die Asakusa -stasie verlaat.
Om op 'n Shichifukujin -pelgrimstog te gaan, beteken dat u na 'n reeks stel heiligdomme en tempels loop (of ry) wat elk beelde van een (of meer) van die sewe gode bevat. As u klaar is met die baan, sal u hulde gebring het aan elkeen van hulle.
'N Voltooide Shichifukujin -bedevaartstempelpapier, met seëls van al die tempels in die Yanaka Shichifukujin -baan
Baie mense dra 'n seëlboek of spesiale papier wat hulle by elkeen van hierdie tempels/heiligdomme gestempel het, wat hulle dan saamneem huis toe- 'n bewys dat hulle die pelgrimstog voltooi het. Dit lyk asof baie Japannese net opgewonde raak omdat hulle die spesifieke taak het om al die heiligdomme/tempels te vind en die versameling STEMPELS te voltooi. Dit is amper soos 'n speletjie (veral vir nie-inwoners wat 'n kaart nodig het om elk van die webwerwe te vind).
Twee groot kliphouers is met rooi papier bedek by die To-Gakuji-tempel in Tabata (deel van die Yanaka Shichifukujin Cicuit)
Ek sal in die komende dae probeer om gedetailleerde beskrywings van hierdie kursusse te skryf. Ek beveel aan dat u dit teen die tiende van hierdie maand doen, aangesien elkeen van hierdie tempels, behalwe 'n opwindende nuwejaars -atmosfeer, beelde en tuine het wat op spesiale, tydelike uitstallings verskyn.
'N Plakkaat oor die TX wat Shichifukujin pelgrimstogte bevorder
O, hoe onbeskof van my. Ek het amper vergeet. Laat ek hulle aan u voorstel- die sewe gelukkige gode:
(Onthou dat elkeen van hierdie gode uiters komplekse en interessante agtergronde en simboliese betekenisse het- en daar is volumes wat aan elkeen toegewy is. Dit is slegs die kleinste beskrywings)
EBISU: God van sukses in besigheid en visvang. Sedert antieke tye aanbid in die huidige Hyogo -prefektuur. Hy word herken aan sy visstok, of vis. Hy dra 'n pet.
DAIKOKUTEN: 'n God van goeie oeste, oorvloedige kos en sterkte in die algemeen. Hierdie God is die Japannese manifestasie van die Hindoe God Shiva, wie se beeld uiters belangrik is by die Enryakuji -tempel, op die berg Hiei naby Kyoto. Hy word ook verbind met die Japannese God O-Kuninushi no Mikoto. Hy dra 'n groot sak oor sy skouers (soos 'n Japannese kersvader) met geluk- dit is die rede waarom baie Japannese winkels en afdelingswinkels op die eerste paar dae van die jaar LUCKY TAS verkoop- FUKU BUKURO. Hy hou ook 'n hamer vas en dra 'n pet.
BISHAMONTEN: 'n God van moed, oorwinning in die stryd en akademiese sukses, beskermer van die noordelike rigting, hy is 'n Japannese manifestasie van die Indiese God Kubera. Die enigste van die Lucky Godhede met 'n kwaai uitdrukking op sy gesig (hoewel hy soms nie as 'n grimas uitgebeeld word nie). Hy dra pantser en dra 'n spies. Hy is al lank gewild as 'n voorwerp van aanbidding op die berg Kurama in Kyoto.
BENZAITEN: 'n Godin van kultuur en kunste, sy is die Japannese manifest van die Hindoe -godin Sarasvati. Sy was ook die gewilde voorwerp van aanbidding in Japan op die eiland Chikubu Shima in die Biwameer in die Shiga -prefektuur. Sy dra 'n musiekinstrument (soos 'n luit). En sy word in Japan geassosieer met slange (om redes wat ek in 'n ander pos sal onthul) tempels wat aan hierdie godheid gewy is, kan veral aan die begin van Years of the Snake gewild wees.
JU-RO-JIN: 'n Taoïstiese god van lang lewe, hy is bebaard, dra 'n pet en dra 'n staf en 'n waaier (met ongelukke weggesteek)
FUKUROKUJU-: God van lang lewe en beskermer van die aanwysings, hierdie Taoïstiese godheid het 'n langwerpige kaalkop. Sy naam is veral gunstig met FUKU-geluk, ROKU-posisie in die samelewing en JU-lang lewe wat sy naam uitmaak, en hy verteenwoordig dus vooruitstrewende afstammelinge, finansiële sukses en 'n lang lewe.
HOTEI-ZON: Die enigste van die gode wat 'n werklike persoon was- hy was 'n eerbiedwaardige Chinese Zen-monnik. Hierdie vet, kaal en vrolike God (wat gereeld by Chinese tempels gesien word) dra ook 'n sak (goedere) en is 'n godheid van menslike vrugbaarheid, huweliksharmonie en sukses op finansiële gebied.
'N Beeld van EBISU wat visvang in die tuin van die To-gaku Ji-tempel in Tabata (wat slegs die eerste tien dae van die jaar oop is) en gevul is met ENGI-MONO (gunstige voorwerpe)
Soos u kan sien uit die kort uiteensetting hierbo, was sommige van hierdie gode (Ebisu, Daitoku, Bishamon en Benzaiten) lankal gewilde aanbiddingsvoorwerpe by spesifieke en afsonderlike heiligdomme/tempels in Wes -Japan (waar Osaka en Kyoto geleë is). Lank voordat daar besluit is op die groepering van SEWE en soos dit vandag is, was dit algemeen om die gode Ebisu en Daitoku te koppel om te bid vir goeie visvangste en goeie oeste en algemene besigheidsukses. Maar aangesien daar in Japan altyd die gevoel is dat as dit kom by die samestelling van LUCK- hoe meer, hoe beter en ander gode- Benzaiten en Bishamon is by die groep gevoeg, wat Four Lucky Godities maak. Dit het nie lank gehou nie, want, Selfs getalle (soos vier) word in Japan (of China) nie as baie gunstig beskou nie, aangesien dit maklik verdeel kan word. En daarbenewens is SHI, een van die voorlesings van die nommer 4 in Japannees, wat 'n homofoon is vir die woord wat dood beteken. Nie baie gunstig nie. So is nog 'n god- HOTEI bygevoeg om dit vyf te maak.
Dinge is daarna verder geneem na sewe, maar daar was 'n mate van kontroversie oor die besluit oor die laaste twee gode. Eerstens is nog 'n vroulike godheid- KICHIJO-TEN, by die groep gevoeg (en is nog steeds in sommige dele van Japan ingesluit). Twee baie soortgelyke gode uit die Taoïstiese pantheon het egter gewen-JU-RO-JIN en FUKUROKUJU en is nou ingesluit in die standaardstel. Beide hierdie lewensgode word beskou as manifestasies van die Southern Star (NANKYOKU NO HOSHI, 南極 の 星), wat selde in die noordelike halfrond sigbaar is en vermoedelik lang lewe verteenwoordig (wat eens uiters skaars was. Dit is interessant dat op 'n paar van die eerste gewilde SHICHIFUKJIN-pelgrimskursusse in Edo was daar slegs ses heiligdomme/tempels ingesluit, met 'n gebed tot die suidelike ster as 'n gebed tot JU-RO-JIN.
Dit is onduidelik presies wanneer die eerste sulke pelgrimstogte in die Shoguns-hoofstad van Edo begin (in teenstelling met die keiserlike hoofstad van daardie tyd- Kyoto), maar daar is uiteindelik verskeie gewilde kursusse ontstaan.
Ek sal nou een van die bekendste hiervan beskryf, gestaak met die aanvang van WWll, maar onlangs herleef (in 'n veranderde vorm) met die SHICHIFUKUJIN BOOM van die afgelope paar dekades:
Die YANAKA SHICHIFUKUJIN MEGURI (谷中 の 七 福神)
Van die To-gakuji-tempel naby Tabata-stasie tot by die Benzaiten-saal in Uenopark kan dit 'n paar uur neem om die sewe tempels op hierdie baan te besoek (en ook 'n paar ompaaie te maak). Maar almal wat geïnteresseerd is in die Japannese geskiedenis en kultuur, wil nie hê dat hierdie een moet eindig nie (of ten minste wil terugkom vir meer verkenning). Dit was Edo se TEMPELSTAD en dit is eenvoudig verstommend hoeveel tempels daar is (aangesien baie tempels na die Groot Furisode -brand van 1657 na hierdie gebied verskuif is). Gelukkig is dit ook byna onaangeraak gelaat deur die brandaanvalle van die Tweede Wêreldoorlog (veral Yanaka). In die Edo-periode (en nog dekades meer) was dit een van die mooiste gebiede van Edo/Tokio- 'n gewilde plek om Fuji, die maan, die sneeu of die geluid van herfsinsekte te bekyk. Die wal van Dokan Yama (gebou deur dieselfde ingenieur, Ota Dokan, wat Edo Castle gebou het) het 'n verhoogde ruimte geskep (met 'n uitsig op beide Mount Fuji en Mount Tsukuba) wat vandag nog bestaan- alhoewel nou behalwe die boonste gedeelte van Mount Fuji op 'n duidelike manier dae, al wat u regtig in die verte kan bewonder, is eindelose BETONJUNGLE, TREINSPORTE en die Tokyo Sky -boom.
Laat ek u vertel hoe u vanaf Tsukuba moet begin.
Neem die TX na Akihabara, klim op die grondvlak (met 'n roltrap), draai links en kry 'n kaartjie (indien nodig) na Tabata (150 yen).
Gaan die JR -stasie binne en gaan na platform 2 om die Yamanote -lyn te haal.
Klim op die trein en klim uit by die 6de stop van Akihabara- TABATA.
Gaan regs en stap tot by die roltrap aan die einde van die perron, wat u na die Noordpoort van die stasie neem.
Draai links op die groot pad wat soos 'n rivier loop deur 'n beton canyon.
'N Paar honderd meter langs hierdie pad is daar 'n verkeerslig. Steek die straat daar oor, neem 'n paar treë links en draai regs in die smal pad. Dit neem u binnekort na To-gakuji (東 覚 寺), die eerste tempel op die baan.
Aanbidders plak rooi papier op dieselfde deel van die standbeelde van die klip wat hulle ly- as 'n suksesvolle genesing bereik word, is dit gebruiklik om 'n paar strooisandale aan die tempel te skenk (sien dit op die agtergrond)
Togakuji is interessant elke keer as u dit besoek- vanweë die baie fotogene klipbewaarders- wat bedek is met ROOI PAPIER. Volgens die tempel, plak 'n stuk rooi papier op dieselfde plek op een van die standbeelde as 'n deel van u liggaam u ly. As u beter voel, as dank, is dit gebruiklik om 'n paar strooisandale aan die tempel te gee.
Gedurende die eerste tien dae van die jaar is hierdie plek egter besonders. Hulle het selfs personeel om besoekers warm AMAZAKE (soet, nie-alkoholiese onthulling) gedurende die tydperk te bedien.
Togakuji bedien gratis AMAZAKE aan besoekers gedurende (sommige van die) eerste tien dae van die jaar
By hierdie tempel vind u 'n verbasend wye verskeidenheid Japannese gelukkige simbole, godhede, Boeddha's en gunstige plante. Baie hiervan is in die tuin (agter) wat slegs gedurende die eerste tien dae van die jaar oop is.
As u deur hierdie tuin loop, sal u gou besef dat dit 'n ware MINI SHICHIFUKUJIN -kursus binne 'n shichifukujin -kursus is, aangesien u (as u hard genoeg kyk) beelde van elk van die sewe gode binne sy mure sal vind.
'N Gewilde Japannese ENGI MONO (gunstige voorwerp)- 'n keramiek tanuki- een van die BAIE engi mono wat op die terrein van die To-gaku-Ji-tempel gevind kan word
Stap die hoofsaal binne. Daar is soveel beelde om te bewonder (insluitend replika's van my gunsteling stukke Japannese kuns- die hemelse musikante van Byodo-in's Pheonix-saal) dat u dit nie eers sou besef dat die eerste tempel van die Yanaka Shichifukujin, die belangrikste die beeld is die van FUKUROKUJU.
Om agter in die tuin te kom, moet u by hierdie gedenksteen verbygaan vir katte en honde, mense se troeteldiere
In die tempelkantoor kan u die papierblad afhaal waarmee u die sewe staanplekke bymekaarmaak wat nodig is om die pelgrimstog te voltooi.
As u terugstap, loop u aan die linkerkant, en u sien 'n heiligdom agter ('n Hachiman -heiligdom), wat eens deel van die tempel was (totdat Boeddhisme en Shintoïsme tydens die Meiji -periode met geweld van mekaar geskei is.
Die pad wat na die Hachiman-heiligdom lei, wat eens deel was van die Togaku-Ji-tempel. Let op die Kado Matsu Pines voor elke deur van die winkelhuis.
Loop nou terug soos u gekom het, na die hoofweg, maar draai hierdie keer nie terug na die stasie nie. Steek die straat oor en gaan reguit. Hierdie woonbuurt was eens bekend vir die groot aantal talentvolle literêre figure wat daar gewoon het. Na ongeveer honderd meter sien u aan u linkerkant die restaurant waar die groot skrywer Akutagawa Ryunosuke getrou het.
Akutagawa Ryunosuke is in hierdie restaurant getroud
As u 'n entjie verder by die t-aansluiting kom, draai u regs. U sal binnekort die dief voorkom wat JIZO-klippe voorkom (ZOKU YOKE JIZO, 賊 除 地 蔵), voor die Yoraku-Ji-tempel (与 楽 寺) wat eens aangeval is deur diewe wat deur hardnekkige priesters verdryf is. Hierdie tempel maak nie deel uit van die Shichifukujin -kursus nie, dus u wil miskien net aanhou nadat u na die klippe gekyk het.
Die dief-voorkomende Jizo-stene (Zoku Yoke Jizo, 賊 除 地 蔵) voor die Yoraku-Ji-tempel
Nou moet u 'n keuse maak- hou aan om reguit te loop vir 'n meer direkte roete, of stap bo-op die DOKAN YAMA-wal vir 'n meer skilderagtige wandeling. As jy soos ek is, loop jy albei!
As u reguit verby die ZOKU YOKE JIZO bly, draai u 'n entjie links as u by 'n kruising kom met 'n huis heel regs, omring deur 'n lae klipmuur met 'n boomstomp wat effens uitsteek Dit.
As u 'n wassery/badhuis aan u linkerkant sien, is dit tyd om regs te draai. Binnekort kom u by die hoofweg wat u na die Nishi Nippori -stasie sou neem as u links draai. Moenie draai nie. Steek die straat oor en ry 'n entjie verder langs die pad. Binnekort bereik u SEIUN-JI (青雲 寺), die tweede tempel op die baan, met 'n beeld van EBISU (sien hierbo).
Pelgrims wag om hulde te bring aan 'n beeld van Ebisu by die Seiun Ji -tempel
As u die beeld gesien het en u stempel gekry het (of net kyk hoe die ander dit doen), gaan u terug na die pad waarop u was en gaan in dieselfde rigting. Binnekort is u by die derde tempel, SHUSEI-IN (修 性 院), wat u maklik sal herken aan die groot tekenprente van HOTEI, die vet en vrolike Zen-monnik, geskilder op die buitemuur.
Die werklike beeld van Hotei in die tempel se hoofsaal is die indrukwekkendste van die Yanaka Shichikukujin.
Die buitemuur van die SHUSEI-IN-tempel bevat beelde van HOTEI waarvan die indrukwekkende beeld binne die hoofsaal te sien is.
As u hierdie tempel verlaat, draai u links en loop 'n paar meter en draai dan weer links, teen die sogenaamde FUJIMI ZAKA (富士 見 坂)- die Fuji-kykhelling. Gedurende die wintermaande is die berg Fuji eintlik teen sononder van bo af sigbaar. As u bo -op die helling kom, sien u 'n bord met foto's van hoe die uitsig is as u nie die kans het om dit werklik te sien nie.
As u tyd het, loop dan regs langs die wal (dit is die rigting wat u wou volg om met die pelgrimstog te gaan) om die Suwa -heiligdom aan u linkerkant.
Binne in tempel nommer vier-Cho-an Ji, is hierdie beeld Ju-ro-jin
Staan op by die vyfde tempel- Tenno-Ji, aan die rand van die Yanaka-begraafplaas, om tot Bishamon te bid
Tempel nommer ses- Gokoku-In, met 'n Noh-verhoog aan die linkerkant. Binne is 'n beeld van DAIKOKU
Die laaste tempel- en die een met die langste lyne: The Shinobazu Benzaiten in Ueno Park
*Die palindroom wat op sekere TAKARABUNE -foto's van die laat Meiji -tydperk tot die vroeë Showa -tydperk gevind kan word, kan slegs as een in KANA -skrif geskryf word. Dit gaan:
Daar is gesê dat hierdie beswering drie keer voor die slaap voorgelees moet word om GOEIE drome te verseker.
Hier is die verklaring van die kunstenaar, diep dinge:
Elke kuns het 'n soort taal en sy logika. In musiek is dit baie duidelik. Om hierdie taal korrek in kunswerke te gebruik, beteken natuurlik nie noodwendig dat die kuns uitstekend is of die moeite werd is om te waardeer nie. Daar is te veel musiekstukke wat korrek is in grammatika, wat nie ons estetiese aandag kan trek nie.
Maar kunswerke sonder om enige taal in te sluit, is nie kuns nie, maar chaos of slegs verwarring wat ten minste nie deur menslike intellek waardeer kan word nie, omdat ons die mensdom slegs die begrip en betekenis van ons omgewing kry deur 'n soort taalstelsel. Dit geld ook op die gebied van visuele kuns. Waarom sommige kunswerke ons aandag dramaties trek, net om ons gou verveeld te maak en uiteindelik heeltemal in ons 'vergetelheid' opgeteken is, om nie eens te praat van ons 'geheue' nie, terwyl ander kunswerke aanvanklik nie veel aandag trek nie , en net geleidelik word hulle deur mense beoordeel, maar op die lange duur bereik hulle ewige roem omdat die eersgenoemde slegs tot ons sintuie aanspreek. Hierdie sintuie kan nie die inhoud daarvan behou nie, omdat dit 'n gebrek aan logika het, wat slegs mense hul sensoriese inhoud buite tyd en ruimte kan laat dra, en wat slegs die taalstelsel kan verskaf. Daarteenoor spreek laasgenoemde nie altyd op die eerste gesig ons sintuie aan nie. Soveel mense wat hierdie estetiese tale nie verstaan ​​nie en altyd net glo wat hul onopgeleide sintuie vir hulle sê, is geneig om dit te ignoreer of kan nie help om dit te ignoreer nie, aangesien ons vreemde boeke wat in vreemde tale geskryf is, ignoreer wat ons nie verstaan ​​nie. Maar miskien sal hulle mettertyd leer om hulle doelbewus of onbewustelik te ontsyfer, omdat ons kognitiewe sintuie geleidelik probeer om die logiese kant van wat ons rondom ons waarneem, te interpreteer, hoewel hulle aanvanklik verblind word deur harde sensoriese data. As hierdie poging suksesvol is, selfs al is dit gedeeltelik, kan ons nie die betekenis en die skoonheidsgevoel wat ons het met die hulp van die taalstelsel en die logika wat ons nuut gebruik het, vergeet nie, want hierdie logika van die kunswerk word nou geberg in ons gedagtes. Ons sal die gevoel (betekenis) van skoonheid altyd ervaar en geniet, omdat dit voortspruit uit die logika wat in ons self is geïntegreer, nie uit die werklike kunswerk nie. Daarom is sommige kunswerke onsterflik, ander nie.
Ek probeer nie ons intuïtiewe sintuie en gevoelens ontken nie. Dit is nie die eerste antwoorde by die ingang soos ek hierbo gesê het nie, maar die laaste antwoorde by die uitgang. Hulle is die agterdeur - gatekeepers, nie die voordeur nie. As ons teëkom wat ons nie kan verstaan ​​nie, wat ons nie weet nie, gebruik ons ​​ons gevoelens. Ons draai onverantwoordelik na ons vyf sintuie. Maar die sintuie self, wat skielik vertrou word in die ernstige situasie, kan ook nie seker wees van hul oordeel nie. Hulle oordeel onwillig. Dit is wat ons altyd in ons daaglikse lewe doen. Maar hierdie gebruik van sintuie en gevoelens is nie reg nie, veral in estetiese waardering, hoewel dit die manier is waarop middelmatige kritici altyd met nuwe kuns omgaan.
Sintuie en gevoelens verlang na norme om hul intuïtiewe krag effektief en korrek op werklike voorwerpe toe te pas. Hulle wil logika hê en hulle wil graag deur logika opgelei word. Hulle weet self dat hulle in hierdie toestand die beste kan voel en voel. Sodra hulle gegee is en die logika van die situasie verstaan, verander hulle in vasberade beoordelaars wat sonder enige vertraging beslis besluit of die logika daar korrek gebruik word en 'n uitwerking het op ons verstand as 'n estetiese uitdrukking, met ander woorde, of dit is mooi of nie. In werklike kunswerke is tale en logika wat gebruik word baie ingewikkeld en ons kan dit dikwels nie ten minste met woorde verduidelik nie. Dit is waar sintuie en gevoelens ingelui moet word. In teenstelling met die algemene opvatting, is gevoelens op hierdie missie meer intellektueel as ons intelligensie. Hulle kan in 'n oogwink onderskei wat mooi is, terwyl ons brein 100 jaar sou duur en tot dan toe nog nie die regte antwoorde kon vind nie.
Ek skilder nie om die buitewêreld of die innerlike wêreld voor te stel nie, deur my gevoelens vry te stel of om die werklike wêreld na te boots, maar vir estetiese tale en logika soos ek hierbo genoem het. Kyk na my kunswerke. Hulle is elkeen anders in hul style. Vir my is style iets soos klere, en ek het dit op my laaste werk aangesit, eers nadat ek die belangrikste deel van die werk in my gedagtes afgehandel het. Deur middel van kunswerke wil ek aantoon dat die logika wat eenmaal gevestig is, ook verbeter kan word, of liewer moet word, of verder moet laat vaar word om voort te gaan met die volgende stap wat nodig is om die skoonheidsnorme van die tyd te verhoog. vir die toekoms. As ons hierdie fase in 'n ander oogpunt beskou, as ons eers 'n nuwe logika herken, is ons gereed om die volgende nuwer logika, die volgende skoonheid, te verstaan ​​en te aanvaar. Dit is 'n onvermydelike proses vir elkeen van ons, en daarom geniet alle mense byvoorbeeld klassiekers in impressionisme, en word hulle terselfdertyd verveeld as hulle werke sien wat op die manier nuut geskilder is. Hulle haat hulle selfs. Ons is soos kinders, met 'n sterk wil om te leer, en luister aandagtig na wat onderwysers sê. Ons weet almal dat dit wat ons reeds geleer het, belangrik is, dat ons 'n diepe respek daarvoor het en dat ons slegs met die hulp daarvan kan voortgaan. Maar ons wil leer hoe meer, hoe dieper ons is van die huidige kennis wat ons het. Wat ons eens gekry het, is wat ons nie meer nodig het nie, want ons vind dit nie buite nie, maar binne ons. Ons het hulle verteer. Ons is lief vir hulle omdat hulle reeds deel van onsself is. Dus, as ons onderwyser net herhaal wat ons al geleer het sonder 'n plan, sien ons as kind deur hom, word ons geïrriteerd en haat ons hom uiteindelik.
Ook op die gebied van skoonheid kan en wil ons nie weer agteruitgaan soos hierdie nuuskierige kinders nie. Skoonheid is skoonheid, solank dit die vorige skoonheid oorwin en voortdurend wedergebore word. Moderne kuns is betekenisloos as dit vergeet om homself te vernuwe en logika in kuns uit te brei en te verbeter. Maar mense kan sê dat nie 'n paar kontemporêre kunstenaars vreeslik nuut is nie, omdat hulle dit nie 'n bietjie kan verstaan ​​nie! Jy is reg. Hulle is moeilik om te verstaan. Hulle is nuut in 'n sin dat die varsheid daarvan binnekort oud en smaakloos word. Hulle is kon- en tydelike kunstenaars! Maar moenie hulle blameer vir hul onskuldige misdaad nie. Hulle weet nie wat hulle doen nie. Hulle is soos 'n kind wat 'n taal praat waarvan hy of sy nie sy grammatika ken nie. Sommige kunstenaars is oorspronklik en verstaan ​​blykbaar die betekenis van kuns. Maar die meeste van hulle is ook misdadigers wat in die toestand van doodsonde verkeer. Hulle is geneig om te gereeld aan 'n enkele styl vas te hou. Hulle skilder elke dag dieselfde skilderye en dieselfde temas. Die geskiedenis herhaal homself, skoonheid nie. Miskien was hulle eenmaal wonderlik, maar sodra hulle hulself begin naboots, word dit nie 'n kunswerk nie, maar 'n klein geskiedenis.
Nuwe kuns kan slegs moontlik wees deur diegene wat die grens van bestaande logika uitbrei, en wat dit kan vernietig, natuurlik, met oorleg, nie deur diegene wat hulself kunstenaars noem en kleure en vorms en hul gevoelens verstrooi soos 'n driejarige -ou kind.
Soos in die chemie, verlang sekere elemente na die toestande van edelgasse, droom kunstenaars van onsterflikheid, of moet as hulle hoegenaamd 'n kunstenaar is. Onsterflikheid is soos 'n afgrond. As gewone, onbevoegde kunstenaars nader kom en diep daarin kyk, word hulle met vrees gevang, draai hulle gesigte om en hardloop daarvan weg om nooit weer terug te keer nie. Al wat hulle kan doen is om af te kyk.
Onsterflikheid is ook oneindig. Dit kan slegs ten volle geniet word deur kunstenaars wat kan opkyk en die uiteindelike vermoë het om hoog te vlieg.
Kyk die video: Seven Japanese Gods of Luck Festival Shichifukujin - Hatsu Konpira (Desember 2021).
Watter rol het die Amerikaanse regering en groot korporasies gehad in die beheer van onenigheid en protes vanaf die laat veertigerjare?
Hoe histories akkuraat was die reis van die koningin na Ghana in episode 8 van The Crown uitgebeeld?