Want so het die HERE my bevel gegee deur sy woord en gesê: Jy mag geen brood eet of water drink nie, en jy mag nie terugkeer met die pad waarmee jy gegaan het nie. (1 Konings 13:9 AFR53)
'n Onbekende man word uit Juda na Bet-el toe gestuur. Hy moet daar gaan profeteer teen die eiewillige godsdiens van Jerobeam. Ons weet verder niks van hierdie man nie.
Op die tydstip toe die man gestuur is, was Jerobeam op die punt om ook kerklike verdeeldheid in te voer, want hy was besig om vir die Tienstammeryk, Israel, 'n eie heiligdom met 'n eie offerplek op te rig.
Sy eie politieke sieninge en ook godsdiensbeskouinge het 'n sterk rol gespeel in hierdie gevoel van hom.
Hy was bang dat 'n deel van die volk weer na die huis van Dawid toe sou teruggaan as hulle aanhoudend optrek Jerusalem toe.
Daarom was die oplossing vir hom eintlik so eenvoudig. Hy moes net vir sy deel van die volk 'n eie heiligdom gee.
Vir die Here was die saak egter nie so vroom nie. Die Here was ontsteld oor die saak, daarom stuur hy 'n gesant uit Juda na Israel.
Sonder vrees spreek hy die vloek oor die altaar uit. Die Here gaan van die pragtige nuwe altaar 'n skavot maak. Mensbene gaan daarop verbrand word.
Verder het die altaar ‑ soos die man van God gesê het ‑ uitmekaargeskeur en al die as is afgegooi (5).
Die middeldeurbreek is die simbool van die uitmekaarskeur van die volkseenheid wat deur die daad van Jerobeam sou kom.
Toe die koning se hand styf word, is sy mannemoed ook meteens daarmee heen, want toe hy sy penarie besef, smeek hy dadelik dat die man van God die Here moet vra om sy hand weer gesond te maak.
Die koning se hand word gesond, maar hy word nie bekeer nie. Hy volhard in sy duiwelslis: Die Godsman word vir ete genooi.
Hy kon dit herstel het as hy kon voorgee dat hy en die Godsman op goeie voet is en met mekaar omgaan, want in die Ooste het 'n maaltyd vriendskap gesimboliseer.
Die Here het hierdie nuwe kultus so verfoei dat die man van God hom in alle opsigte daarteen moes verset.
Hy het met gevoude arms gesit en kyk hoe Jerobeam sonde doen. Dit was 'n profeet wat te sleg was om sy werk te doen.
Die onverskrokkenheid om die koning in die Naam van die Here te gaan vermaan het nie by hom voorgekom nie. Hy kon nie die waarheid verdedig nie.
Hy was dus nie self by die koning se plegtigheid nie (maar sy kinders was wel!). Hy het gehoor van die altaar en die as wat afgeval het.
Hiervoor is die ou profeet bereid om te lieg. Hy vertel dat 'n engel van die Here vir hom kom vertel het dat die jong profeet by hom moes gaan eet.
Dan eers kom die woord van God werklik by die ou profeet. God gaan die jong profeet doodmaak. Dit gaan 'n skanddood wees, want hy gaan sterf op 'n plek waar dit te ver is om hom by sy familie te begrawe.
Hierna lees ons in die Bybel hoe 'n regverdige man tot 'n val gekom het. Die Here het egter self die saak in sy krag herstel, en daarmee die grootheid van sy erns dik onderstreep. Die mense van Jerobeam het dit baie goed verstaan.
Dink net vir een oomblik aan die verskriklike ding wat hier gebeur: Die Here gee die doodstraf vir so 'n geringe oortredinkie.
Uit ons oog lyk hierdie man so onskuldig. Maar dit is nie so nie, ons het hier te doen met 'n baie ernstige saak! God kom nooit op sy Woord terug nie. Waarom sou Hy dit dan hier gedoen het?
Dis mos nie moontlik dat die Here aan een mens 'n bevel sal gee, en dan 'n ander mens sal stuur om dit tot niet te maak nie.
Besef u nou waarom die onbekende profeet nie 'n naam het nie? Omdat hy eintlik my naam en u naam dra! Hy is die beeld van elke mens wat sy roeping versaak en hom laat verlei.
Hulle het toe vir hom vertel dat dit die graf van die man van God van Juda af was, wat teen die altaar getuig het.
Hoe is dit moontlik dat die Here so 'n teenstrydigheid kan handhaaf? Die antwoord is Jesus Christus. Hierdie onbekende man van Juda af het al daarvan geprofeteer.
Jesus het geweier, want dit sou God se oordeel oor Hom versag, soos wat die man van Juda af se ete die oordeel van God oor Israel sou versag.
Daarmee het Hy die bitterheid van God omdat ons ongehoorsaam is, en so dikwels ons beginsels prysgee ter wille van ander op Hom geneem.