Reproduksie van tuinvy * Oor plante
Reproduksie van tuinvy
Die klimop word, met die titel tuinklassieke, bekroon met 'n toonaangewende posisie in die lys onpretensieuse wingerdstokke. Veelsydige en veerkragtige, vinnig groeiende en onderhoudsvrye, klimop is geskik vir 'n wye verskeidenheid take. Met die klimop kamoefleer en versier hulle, skep hulle groen mure, maak die fasades groen en slaan hulle voorwerpe van klein argitektuur op. En nie die laaste faktor in die voorkoms en onvoltooide gewildheid van klimop is die gemak van die voortplanting daarvan nie. Maklik om te sny en wortel, klimop laat u saailinge kry sonder veel koste en moeite.
Klimop is een van die tuinplante wat amper nie bekendgestel hoef te word nie. Die kenmerk van die geslag Ivy (Hedera), die algemeenste plant, is en bly Ivy (Hedera heliks) en sy vele dekoratiewe variëteite, gekenmerk deur die vorm, grootte en kleur van die blaarblaaie. Immergroen wingerdstok wat klim, klim met buigsame, lang, vertakkende en wortelrige knope en met lugwortels is 'n plant waarvan die grootte slegs deur die gebruik daarvan beperk word. As klimop vrye teuels kry, kan dit tot meer as 'n dosyn meter word. Maar met behoorlike vorming en beperking, sal hulle verras met kompaktheid en beskeie grootte. Drie- of vyf-lobbige blare, wat afwisselend op lang stingels op die lote geleë is, word verower deur 'n leeragtige, glansende tekstuur, donker kleure, ligte are en 'n hartvormige basis. Die blom, wat eers op 'n eerbiedige ouderdom met klimop begin, lyk nie normaal nie, met klein geelagtige blomme in sambrele, is die vrugte rondom swart ertjies.
Ivy in landskapontwerp word gebruik om skerms en skerms te skep, groen matte, die fasade te ontwerp, klein argitektuurvoorwerpe te versier, krullerige aksente te skep, maskering, vulling, onderstreping ... Natuurlike talente wat die klimop toelaat om nuwe hoogtes te verower, lê in die eienaardighede van die plantstruktuur. Klimop klim maklik op, kleef aan steunpunte of versprei op die grond. Dit is ewe 'n grondbedekking en 'n liana, 'n plant vir oop grond en 'n potplant, die belangrikste of aanvullende. Die ongelooflike "gehoorsaamheid" van klimop en die veelsydigheid daarvan is die resultaat van uithouvermoë en lewenskragtigheid. Dit pas nie net goed aan by enige omstandighede en enige basis wat dit moet verweef nie, maar is ook maklik gewortel en "vas". Dit is sy vermoë en word gebruik in voortplanting: buigsame lote wat maklik in knope gewortel is, is net so maklik om wortel te skiet tydens voortplanting.
Self-voortplanting van klimop is 'n baie eenvoudige taak. As u groot oppervlaktes of voorwerpe uitleg, is dit voldoende om een ​​of twee bosse vol volwasse plante aan te koop, met die keuse van variëteite vir uithouvermoë, kleur, dekoratiewe eienskappe vir 'n spesifieke ontwerptaak. Van die basisbosse af kan u vinnig 'n groot aantal klimopsaailinge groei. Natuurlik sal u 'n paar jaar moet wag totdat hulle voldoende is, maar dan is die koste vir landskapsuitleg minimaal.
Vir ivies word vegetatiewe metodes verkies. In die landskapontwerp gebruik hulle meestal plante wat nie hul eienskappe behou as hulle van sade gekweek word nie. Dit is nie moontlik om modieuse gevlekte of oorspronklike klimopsaadjies voort te plant nie. Boonop, anders as om uit sade te groei, kan enige metode van vegetatiewe voortplanting die proses om die gewenste doel te bereik, die maksimum versierbaarheid aansienlik verminder. Voordele in snelheid en eenvoud is die belangrikste argumente ten opsigte van steggies en verwante voortplantingsmetodes.
Vir tuin-ivies word drie teelmetodes gebruik:
Skeiding van ou bosse.
Ou, toegegroeide, verander in klimop van die hele kolonies, waarvan 'n deel van die lote gewortel en aanleiding gegee het, kan verdeel word. Dit is nie nodig om die hele plant daarvoor uit te grawe nie: dit is voldoende om 'n deel van die plante langs die omtrek te skei en as onafhanklike saailinge te gebruik.
By enige reproduksiemetode moet u die algemene reëls nakom:
Vir wortels en steggies en om in klimop te lê, kies eenjariges, in uiterste gevalle - tweejaarlikse lote.
As u takkies kies, is dit die moeite werd om hulle noukeurig te ondersoek: semi-gelignifiseerde, sterk lote met sigbare lugwortels of hul primordia gee vinniger resultate as baie jong takkies.
Die reproduksie van klimop word die beste gedoen in die lente of in die eerste helfte van die somer.
Jong klimop wat onafhanklik verkry word, kan vroeg in die herfs en lente op 'n permanente plek geplant word. Vir die middelste baan is die lente-aanleg verkieslik, want in hierdie geval is daar baie minder risiko dat plante in uiterste weer verloor, meer tyd om aan te pas voor die eerste oorwintering.
Steggies - die belangrikste metode vir klimopvoering
Klimoptakke is so maklik gewortel dat wanneer dit in 'n kamerkultuur gekweek word, wortels van steggies gereeld in water uitgevoer word. In die meeste gevalle word meer tradisionele metodes vir klimop gebruik, maar dit is juis as gevolg van die eenvoudigheid van wortels dat steggies die belangrikste metode is. Skurwe van rankplante wortel binne enkele weke, plante groei vinnig.
Vir steggies van die klimop is dit die beste om jaarlikse jong lote te gebruik. Beide apikale en stamknipsels sal dit doen. Die apikale steggies moet nie te klein wees nie: die bokante van die takke van 10 tot 20 cm lank word sny (tussen blaarknope). Op die steggies word die onderste twee blare verwyder. As stamstingels gebruik word, word die hele loot geskei. Vir hierdie voortplantingsmetode word jong takke met 8-10 blare gebruik.
U kan klimopsteggies wortel:
in water of 'n oplossing van wortelstimulante;
in 'n mengsel van turf en sand;
in 'n ligte substraat met 'n hoë sandinhoud.
Terselfdertyd is wortels in houers of houers nie die enigste opsie nie. Klimop kan in 'n broeikas of in 'n klein kweekhuis in oop grond gepropageer word.
Skuilplek met 'n dop, kweekhuisomstandighede vir ivies is glad nie nodig nie. Mits stabiele grondvog gehandhaaf word, kan die steggies van hierdie plant sonder ekstra probleme gewortel word. As u die houer met 'n glas- of filmdeksel bedek, word die wortel vinniger, maar nie meer nie. Enige temperatuur is geskik vir die wortel van steggies: steggies wortel sowel in die hitte as in die hitte, as die aanwysers 15-16 grade oorskry. Die wortelproses kan versnel word deur behandeling met groeistimulante. Maar dit word nie as 'n verpligte prosedure beskou nie.
Die apikale steggies word in die grond geplant, met 1/3 van die hoogte gegrawe na die eerste knoop met blare. Die wortel in die substraat duur gemiddeld van 2 weke tot 1,5 maande, en plante kan na wortels op 'n permanente plek geplant word sonder om in houers of saailinge te groei.
Die stamsteggies word horisontaal op die oppervlak van die substraat gelê en die lote tot ongeveer 1,5 - 2 cm diep gedruk (of in 'n groef gelê) en die blare op die oppervlak gelaat. U kan die stam dadelik met een blaarsknooppunt (ongeveer 10 cm lank) in steggies sny, maar meestal word die lote ongeskonde gelaat. Worteling vind binne 1-2 weke plaas, waarna die punt van die lepel begin groei. Na die tekens van die hervatting van die groei is dit nie nodig om die stam te sny nie: plante word eers na 2 weke geskei. Die stingel word versigtig van die substraat verwyder en in afsnyde steggies of onafhanklike plante gesny, wat die wortelknoppies van mekaar skei.
Gewortelde steggies, veral stamvorms, word selde dadelik na 'n permanente plek oorgeplaas: dit kan in 'n houer of op 'n aparte bed geplant word om te groei, wat die proses om stabiele grondvog te handhaaf, vereenvoudig. Hulle word aan die einde van die somer of aan die begin van die herfs op 'n permanente plek geplant, wat genoeg tyd gee om te wortel voor die koms van die winter en te beskerm deur deklaag teen ernstige ryp. Maar dit is beter om tot die lente te wag en klimop te ontwikkel as 'n houerkultuur of skuiling in die tuin, wat plante meer tyd gee om wortels te groei voor die eerste oorwintering.
Soos ander rankplante, kan klimop maklik deur middel van lae gelê word. Die skurwe wat op die grond lê, kan wortel skiet. Maar u kan hierdie proses stimuleer en sterk onafhanklike plante kry. Die gebruik van gelaagdheidsmetode is die gewildste wanneer klimop as grondbedekking gebruik word. Maar dit is geskik vir diegene wat nie te veel nuwe plante hoef te kry nie.
Daar is niks ingewikkeld aan die wortel van lote nie:
Sterk, buigsame klimopblaaie van onder (om vertikaal te groei) en om die omtrek (om horisontaal te groei) word in 'n klein sloot gelê. Gewoonlik word lang, kragtige lote gekies as wortellaag. Klein snye aan die onderkant van die takkies versnel die wortels.
Die takkies word in die grond met 'n hakie vasgemaak en bo-op met 'n voedingsubstraat gesprinkel.
Hulle voer volop water en nat die grond dan gereeld om stabiele vog te behou.
Nadat u die lote gewortel het, is dit nie die moeite werd om te jaag om die laag te plant nie. In die vroeë herfs of volgende lente word jong klimop as onafhanklike bosse geskei en op 'n permanente plek geplant.
As die klimop voldoende lang takke het, kan hulle in golwe in die grond vasgemaak word, en verskeie lae tegelykertyd uit een wimper wortel.
Jong klimop sorg
Om maksimum klimop te bewerkstellig, moet u geduldig wees. Hierdie plant begin nie onmiddellik vinnig groei nie, en 'n paar jaar voordat die dekoratiewe taak aan die wingerdstok voltooi is, sal u moet wag. Maar met behulp van behoorlike versorging, wat optimale toestande verseker, kan die wagtydperk verkort word.
Die voorwaardes vir klimop moet noukeurig gekies word. Hulle is gehard, pas goed aan. Maar as die opdrag vinnig is, is dit die moeite werd om plekke te kies wat beskerm is teen trek en wind. Asemende, vrugbare, diep ontwikkelde, bevat organiese materiaal en vogabsorberende grond - een van die voorwaardes vir die vinnige groei van ivies.
As klimop vinnig die gewenste grootte bereik, moet u eerstens sorg vir stabiele grondvog. As u gereeld in 'n droogte natgemaak word en die blare tydens veral warm tydperke spuit, sal jong plante nie onder uiterste someromstandighede ly nie, en vinniger word beide wortels en plantmassa vinniger. Gedurende die seisoen word die grond saggies losgemaak, wat voorkom dat dit kors, maar sonder om aan die wortels en klimoplote te raak. 'N Beskermende skuiling in die eerste winter in die vorm van 'n eenvoudige laag deklaag sal probleme met ontdooiings en temperatuuruiterstes verminder. Ivy sal nie 'n permanente deklaag weier nie, wat die wortelstelsel teen oorverhitting sal beskerm en die toestande vir die ontwikkeling daarvan sal stabiliseer.