Ouers stukkend ná skielike dood van twee seunsStephan (links) en Frikkie (Foto: Verskaf) ŉ Ouerpaar van Bothaville in die Vrystaat wie se twee seuns die afgelope naweek in ŉ gru-ongeluk skielik van hul af “weggeneem is”, sê hulle wil onder geen omstandighede weet wat dié ongeluk veroorsaak het nie om sodoende “net die mooi” van hul seuns se lewe te onthou. Riaan en Tersia Bester moes Saterdagoggend in ŉ “verpletterende” oproep hoor dat hul seuns, Stephan (19) en Riaan jr., ofte wel “Frikkie” (14), in ŉ botsing betrokke was. Stephan was ŉ student in Klerksdorp aan die opleidingsinstituut vir tekenaars en Frikkie was ŉ gr. 9-leeder aan die Hoërskool Bothaville. Die broers was op pad terug van Leeudoringstad in Noordwes nadat hulle ŉ jong Jack Russell-hondjie by familievriende opgelaai het wat hulle tuis sou grootmaak. Bester het Dinsdag aan Maroela Media vertel hulle weet steeds nie wat dié botsing veroorsaak het nie, maar dat hulle ook “glad nie wil weet” wat gebeur het nie. “Dis nie iets wat jy wíl weet nie,” het hy gesê. “My vrou stem ook saam met my – ons wil nie vrae vra nie en ons wil nie besonderhede oor die ongeluk hê nie. Ek is baie ernstig hieroor; niks sal ons van besluit laat verander dat ons skielik wil weet wat gebeur het nie. Al wat ons kan hoop is dat hulle opslag dood is omdat dit ten minste bietjie gerusstelling bring. Dit sal ons ontstel om iets anders te hoor, daarom wil ons niks anders hoor nie.” Bester sê die hondjie wat die twee in die voertuig gehad het, het volgens familiekennisse ná die ongeluk op die toneel rondgeloop, maar is kort daarna vermis. Volgens hom het die familievriende by wie die seuns die hondjie gaan oplaai het, mense op Facebook gevra om na die hond te help soek. “Ons het later gehoor dat kennisse van ons die hondjie opgetel en huis toe geneem het. Hulle wou ons nie met die hond ontstel nie. Die Jack Russell is egter ook kort ná die mense se aankoms by hul huis dood.” Hy sê ŉ nadoodse ondersoek is steeds nie afgehandel nie, wat beteken dat enige begrafnisreëlings in dié stadium nog nie gereël is nie. “Ons verneem dat die personeel staak en die nadoodse ondersoek daarom nie afgehandel kan word nie. Ons kommunikeer deur middel van die begrafnisondernemer, so ons hoop en bid dat ons vandag of deur die loop van die week nuus sal kry. Intussen voel dit vir ŉ mens of alles in die lug hang – die seer word uitgerek. ŉ Begrafnis gaan ons nie skielik vrede gee of ons hartseer wegvat nie, maar dit is ten minste ŉ beginpunt van die pad wat ons gaan moet stap.” Bester sê die gemeenskap en mense landwyd se ondersteuning beteken vir die gesin in dié moeilike tyd “die wêreld”. “Ons het gesien dat die dood van ons seuns die hele gemeenskap geruk en tot stilstand gebring het. Oral waar ons kom, kry ons ondersteuning van mense. Kerke vanuit ander gemeenskappe kontak ons en ondersteun ons. Boodskappe van gebede en bemoediging is volop, maar steeds sal niks die seer wegvat nie. Niks kan my seuns terugbring nie. Niks vat die seer weg nie.” Hy sê hy en Tersia vind vrede in hulle geloof. “Ons probeer positief bly en kop bo water hou. Ek het net vanoggend gedink ons cope goed. Maar ŉ mens se emosies ry wipplank – die een oomblik gaan dit beter en die volgende baie sleg. Hulle was wonderlike seuns wat hulle geloof elke dag uitgeleef het. Hulle was albei lief vir oefening en het albei ŉ geweldige impak op ons én ander mense se lewens gehad. Hulle was ons trots en ons kan hulle impak op ander se lewens sien wanneer ons boodskappe van bemoediging ontvang. Almal sê hoe wonderlik hulle was. Ons weet hulle is in die hemel; hulle is daar waar ons graag wil wees.” Die Bester-egpaar het nog ŉ seun, Christiaan, wat in ŉ tehuis woon weens serebrale gestremdheid. Dit is nie duidelik of nog persone in die ongeluk dood is nie. Die saak word deur die polisie ondersoek.