Nog ŉ belangrike tema wat telkens in die betrokke bundel aan bod kom, is dié van sosiale betrokkenheid en deernis met mense in nood. Die gedig Tohoku oor die tsoenami wat dié dorp getref het, is een van die mees aangrypende gedigte in die bundel. Die gedig is ikonies in die opsig dat die uiterlike vorm soos ŉ golf lyk. Dit eindig met die betekenisvolle reëls:
Soos dit die afgelope jare die mode geword het, staan daar in hierdie bundel ook verskeie gedigte waarin besin word oor skryf en die skrywer (oftewel dig en die digter). Die konkrete outeur word direk by die bundel betrek deur die CD wat saan met die bundel kom en waarop Christine Barkhuizen le Roux self enkele van die gedigte uit die bundel voorlees. Daarbenewens bevat die CD ook ŉ paar toonsettings van gedigte. Hierdeur word sterk klem gelê op die orale funksie van poësie soos dit voorkom in liedere en voorlesings. Veral in ŉ drietal gedigte in Afdeling 2 word die digproses bepeins. In digter in die nanag, ‘n gedig wat aan P.C. Boutens opgedra word, insinueer die verwikkelde sinstruktuur en grammatika die moeisame, selfs veeleisende werk om ŉ gedig te maak, en teen dagbreek breek die vertwyfeling dikwels deur: