Waarom is tamaties in die winkel smaakloos? * Oor plante
Dit is al gebruiklik om tamaties te skuur weens 'n gebrek aan smaak en reuk. Dit word plastiek, karton en gras genoem. Daar is baie weergawes wat hierdie feit verklaar. Iemand praat oor geenmodifikasie, iemand oor hidroponiese verbouingstegnologie. Kom ons kyk waarom die tamaties in die winkel so verskil soos dié wat ons in die kinderjare geëet het.
Hidroponika is nie die skuld nie
In die eerste plek sal ons die mite vernietig dat hidroponika die smaak te danke het. Plante wat met hidroponika gekweek word, is die regte, natuurlike en organiese plante. Die samestelling van voedingsoplossings wat aan die wortels van plante voorsien word, is niks ongewoon nie; daar is geen mitiese steroïede of geheime bymiddels by die gebruik van hidroponika nie. Kenners bevestig dat die smaak van groente wat met hidroponika gekweek word, nie van gewone groente onderskei kan word nie.
Is die grootste probleem van die tamatie ryp?
Van nature word voorsien dat die tamatie terselfdertyd met rypwording, rooiheid en die vorming van stowwe wat vir smaak en aroma verantwoordelik is, begin versleg. Dit is te danke aan die sintese van die ensiem wat pektien vernietig, wat lei tot versagting en verlies aan vorm van die fetus. In die natuur is dit nodig dat die plant die sade versprei. Die vrugte word sagter, dit skep 'n uitstekende omgewing vir mikroörganismes, krake en verloor sy aanbieding. Dit is onmoontlik om die ryp- en bederfprosesse van mekaar te skei.
U het miskien opgemerk dat smaakliker tamaties oneweredig gekleur is, met groen gebiede rondom die steel. Sulke lelike tamaties bederf egter te vinnig, en daarom is dit nie winsgewend om dit in 'n winkel te verkoop nie.
Waar kom die tamaties in die winkels vandaan?
Fotosintese in tamaties word gereguleer deur twee gene - GLK1 en GLK2. Hul funksies vul mekaar gedeeltelik aan, en die mislukking van een van hulle lei nie tot die fisiologie van die plant nie. Albei gene werk in die blare. By rypwordende vrugte - slegs GLK2. Sy werk in die streek van die steel is hoër, wat lei tot ongelyke rypwording wanneer die helfte van die vrugte al rooi is en 'n deel nog groen is.
Die pogings van telers oor die hele wêreld is al baie jare gerig op die verbouing van 'pragtige' tamaties, waarvan die vrugte eweredig geverf is en dienooreenkomstig langer gestoor word sonder om hul vorm te verloor. En een keer, tydens seleksie (let daarop dat daar niks met genetiese modifikasies te make het nie), het die GLK2-geen "gebreek". Dit is bepaal deur bioloë uit die Verenigde State en Spanje, wat die genetiese basis van sulke tamaties ontsyfer.
By plante met bederfde GLK2 het onryp vrugte 'n eenvormige liggroen kleur en word hulle ook eweredig rooi. Terselfdertyd word daar minder suiker en ander oplosbare stowwe gevorm deur die verlaagde vlak van fotosintese, wat die tamatie van smaak en aroma ontneem.
Telers ondersteun deur kopers.
Die onryp vrugte van tamaties met die nie-werkende GLK2-geen het 'n eenvormige liggroen kleur en is eweredig bevlek, behou hul aanbieding vir langer, en pragtige variëteite met hierdie eienskap het vinnig tellings en velde gevang. En ons, as kopers, het sulke variëteite met 'n beursie ondersteun, en pragtige variëteite bo lelike gekies. Maar terselfdertyd stop die fotosintese by die vrugte van sulke tamaties, hulle word minder suikers en aromatiese stowwe: tamaties verloor hul regte smaak.
Genetiese ingenieurswese kan tamaties regmaak.
Dit is nou bekend dat 'n groep wetenskaplikes van verskillende universiteite - Amerikaans, Spaans en Argentyns - 'n werkende weergawe van die GLK2-geen by die tamatiegenoom gevoeg het en dit "opgeneem" het. Die resultate was suksesvol: die nuwe tamaties was smaakliker, maar die eenvormigheid van kleur het bly.
Die ironie van die noodlot is dat genetiese ingenieurswese, wat ons onredelik die skuld dra vir die swak smaak van tamaties, kon regmaak en verbeter wat die telers verwoes het.
Miskien sal ons eendag, wanneer die mensdom sy houding teenoor genetiese tegnologieë sal uitsorteer, heerlike tamaties in die winkels kan sien. Maar die veiligheidskwessie van sulke tegnologieë is glad nie die onderwerp van hierdie artikel nie.