🥇 ▷ SEGA Mega Drive Mini-konsole-toets - die grootste voor- en nadele ... ✅
SEGA Mega Drive Mini-konsole-toets – die grootste voor- en nadele …
Ek het op die SEGA Mega Drive Mini-konsole gespeel, orangeade gedrink en Turbo-gom gekou. Die nuwe retro-platform verskyn in Oktober op winkelrakke. Op sy beurt het 'n verteenwoordiger van SEGA reeds in Pole aangekom, saam met 'n miniatuurkonsole onder sy arm. Sal dit getref of kit wees?
Cenega het die verspreider van die SEGA Mega Drive Mini-konsole in Pole geword. Dit is 'n interessante ervaring vir 'n onderneming wat voorheen slegs sagteware hanteer het. Die verspreider neem die taak dodelik ernstig op, waarvan die beste voorbeeld baie ongewone konsoletoetse in die veld is. Cenega het 'n woonstel in Warskou gehuur en dit dan in die styl van die 90's versier. Daar was Turbo-tandvleis op die tafel, oranje in die bottels, en iemand het al die stokke geëet.
In die middel van die woonstel was sy – 'n SEGA Mega Drive Mini-konsole wat aan 'n piepklein CRT-TV gekoppel is met 'n reuse-boude. Daar was 'n potplant op die televisie. Slegs die kant tafeldoek ontbreek tot volmaaktheid. Soos die negentigerjare, kon jy nie van lugversorging droom nie, so na 'n dosyn of so paar minute smelt ons almal voor die konsole. Die somerhitte was genadeloos. Ons het immers aanhou speel. Rede? Vir my is bowenal 'n unieke katalogus van vooraf geïnstalleerde speletjies.
(+) Katalogus van geïnstalleerde speletjies
Die skeppers van SEGI Mega Drive Mini dupliseer nie die fouteienskap van PlayStation Classic van verlede jaar nie. Die lys geïnstalleerde speletjies is goed deurdink en bevat die grootste treffers van SEGI en vennote uit die eerste helfte van die 90's. Die geheue van die apparaat bevat die klassieke: Sonic the Hedgehog met sy voortsetting, Erdwurm Jim, Golden Axe, Street Fighter II of Virtua Fighter 2. Die volledige produksielys is soos volg:
Dr. Robotnik se gemiddelde boontjiemasjien
Street Fighter II®: Spesiale kampioenuitgawe
Verhaal van Thor
Ek is baie bly deur die teenwoordigheid van vergete juwele uit die verlede. Puik en oorspronklike speletjies soos Ecco the Dolphin, Altered Beast, Castle of Illusion of ToeJam & Earl. Dit is nie voor die hand liggend nie, maar regtig interessant. Danksy hulle is die SEGI-aanbod relatief oorspronklik en dupliseer dit nie noemenswaardig met die katalogus van ander retro-konsoles nie. Mega Drive verwerf sy eie karakter danksy sulke produksies en word iets meer as net 'n kopie van Nintendo-konsoles.
(-) Daar kan nie meer titels geïnstalleer word nie
Soos ander retro-konsoles, maak SEGA Mega Drive Mini nie voorsiening vir die te veel produksie van 'n eksterne medium of dit na die geheue van die toestel via die internet aflaai nie. Dis jammer. Ek sou nie aanstoot neem as daar 'n plek in die sagteware vir 'n digitale winkel was nie, waar ek vir beskeie geld die katalogus van speelbare titels kon uitbrei. As die speletjies $ 2-3 kos, sal ek beslis 'n paar aankope doen.
Dit is jammer dat die oorspronklike SEGA Mega Drive Mini een van die mees "netwerk" konsoles van die 90's was. Dit was moontlik om 'n spesiale adapter te koop om die konsole aan die kabeltelevisie te koppel. Deur die kabel kan spelers demo's aflaai, kodes skryf en nuwe produksies koop. Alhoewel hierdie diens $ 15 per maand kos, het 250.000 spelers dit op die hoogtepunt van gewildheid gebruik!
Om te dink dat sommige dink dat konsole-toegang tot die netwerk met PS3 en X360 begin het …
(+) Pas die prent aan by die nuutste skerms
Een van die belangrikste gebiede van die retro-konsole is om die toestel aan te pas by moderne TV's. Gelukkig beperk SEGA Mega Drive Mini gebruikers nie tot argaïese 4: 3-aspekverhoudings nie. Natuurlik verhinder niks u om op sulke instellings te speel nie. As u egter die hele oppervlak van die TV wat in die sitkamer geplaas is, wil gebruik, word hierdie opsie ook aangebied.
Benewens 16: 9-ondersteuning, bied die konsole ook 'n spesiale, kunsmatig gegenereerde CRT-filter. Sy taak is om die beeld te verdraai om dit onvolmaak te maak soos in die 90's. Ongelukkig bied die konsole geen gevorderde grafiese redigering aan nie, soos randverslyping of skakel tussen PAL- en NTSC-modusse.
(+) Volgrootte beheerders
In die retro PlayStation Classic-konsole was dit skandalig dat die beheerders kleiner was as in die oorspronklike Sony-konsole. Gelukkig het SEGA nie die maklike pad afgeloop nie en bespaar dit nie op pads nie. Danksy hierdie is dit presies dieselfde as in die 90's. Ons het nie met 'n begrotingsweergawe te doen nie. Soos die oorspronklike, kom die kenmerkende rangskikking van drie ABC-knoppies terug, so anders as vandag se viervoudige standaard.
In die stel met die konsole vind ons twee beheerders, wat spog. Dit is jammer dat argitekte, soos in alle ander retro-konsoles, nie die alternatiewe draadlose bedieningswyse van die kussings waag nie. Gelukkig is SEGI-kabels lank genoeg en hoef u nie direk voor die TV te sit nie. Daar is ook niks om oor bekommernisse te bekommer nie – die liggaam van die konsole lyk redelik solied. Dit is jammer dat daar niks met die koppeling van 'n skootrekenaar gebeur nie.
(-) Geen blaai nie
Nintendo het met die briljante idee vorendag gekom om op sy retro-konsole te blaai. As ons op die SNES Mini-platform speel, kan ons die aksie ongedaan maak asof ons 'n film wat op 'n VHS-kasset opgeneem is, ongedaan maak. Dit is 'n wonderlike oplossing vir diegene wat dink dat speletjies uit die vorige eeu te moeilik is. Het u in die afgrond geval? Jy begin met die blaai, kies die oomblik net voor die spring en begin die spel weer. Die lewe gered.
SEGA Mega Drive Mini het nie hierdie soort addisionele verbeterings nie. Die grootste inmenging in die spel is die vermoë om vordering vrylik aan te teken. Elk van die 41 produksies het vier reddingsblokke ontvang wat ons vryelik kan oorskryf. Soos die standaard op retro-konsoles, maar dit is noemenswaardig.
(+) USB-aangedryf, sonder om in die aansluiting te soek
Ons het nie 'n toegewyde laaier nodig om die SEGA Mega Drive Mini-konsole doeltreffend te laat werk nie. Al wat u nodig het, is enige USB-kabel wat aan die smartphone-laaier, aan die skootrekenaaraansluiting, aan die TV-aansluiting gekoppel is of selfs aan die PS4 of Switch gekoppel is. Dit is wonderlike nuus veral vir diegene wat reeds 'n stel besige gleuwe agter die TV-kabinet het.
Natuurlik is daar die vraag of die konsole aan die TV gekoppel word. Al wat u nodig het, is 'n klassieke HDMI-kabel wat by die stel gevoeg word. Die boks het 'n konsole, twee pads, 'n kragkabel en 'n HDMI-kabel. Vir geluk is nie meer nodig nie. Alhoewel, 'n dummy patroon, byvoorbeeld met blou Sonik, 'n interessante toevoeging sou wees.
'N Interessante produk-onderskeid, maar in ooreenstemming met die oorspronklike Mega Drive-ontwerp, is dit die plek vir 'n koptelefoonaansluiting. Dit het sy weg na die konsolehuis gevind, reg langs die volumebeheer. Natuurlik werk Wajcha en daarmee kan ons die volume verhoog of verlaag.
Ander interaktiewe elemente op die behuising is die aan / uit-skuifknop en die terugstelknoppie om terug te keer na die hoofmenu. Daarin het ons 'n lys van alle geïnstalleerde speletjies wat ons kan sorteer volgens die naam, aantal spelers of genre. Stelselopsies stel u ook in staat om die agtergrond te verander en die taal te kies. Ek dink nie iemand sal verbaas wees dat Pools op die lys ontbreek nie. Ek het Engels.
Na die eerste kontak met die toestel twyfel ek nie dat die Mini 'n baie meer deurdagte en verfynde toestel is as PlayStation Classic nie. Retro PSX lyk goed op die rak, maar teleurstel ten opsigte van speletjies en werking. Dit is heeltemal die teenoorgestelde met SEGA. Die konsole lyk visueel baie oninteressant, maar die keuse van speletjies is bevredigend en bevredigend.
Ek kan vir u niks seker skryf oor die kwaliteit van die emulator nie. Met die eerste oogopslag werk speletjies wat groot vloeistof benodig, soos Street Fighter II of Virtua Fighter 2, perfek. Tydens 'n langer wedstryd het ek egter verskeie verlangsamings geregistreer. Die likiditeit het 'n paar oomblikke verval, asof die toestel nie die gebeure op die skerm hanteer het nie. Ek kan egter nie bepaal hoe spesiaal hierdie effek is en hoe swak die emulator is nie. Ek moet langer toetse aflê.
Tot dan sal ek u aanmoedig om almal met afstand te behandel wat die werking van die emulator blindelings prys. Die konsole self maak 'n baie goeie eerste indruk, maar na die gly van die PS Classic is dit die moeite werd om waaksaam te wees.