Filosofieë van gevangenisstraf in die laat Oudheid - Artikels - 2022
Filosofieë van gevangenisstraf in die laat Oudheid
Deur Mary Olson
Die bou van die verlede, Vol.9: 1 (2008)
Samevatting: straf was een van die min dinge waarvoor gevangenisse, in 'n wettige sin, nie gebruik is nie. 'N Menigte wette het egter die noodsaaklikheid van 'n vinnige verhoor en kort tronkstraf uiteengesit. Gevangenisstraf is gesien as 'n ongemak vir alle betrokkenes, en 'n konstante vloei, eerder as om die status quo te handhaaf, was die manier waarop gevangenisse veronderstel was om te werk. Daar was geen gevoel van die gevangenis as 'n eindbestemming vir die skuldiges nie, 'niemand [moes] tot permanente gevangenisstraf veroordeel word nie.' Die Romeinse reg het die gevangenisstraf verbied en die gebruik van die instelling gelyktydig toegeskryf terwyl dit die bereik daarvan beperk het. Wendigheid was die beste beleid wat tronke betref, en die wette self het die voorkomende en praktiese fasette van die gevangenis gehandhaaf.
Inleiding: Gevangenisse in die Laat-Antieke wêreld was deur die maghebbers bedoel om te funksioneer as 'n soort halfweghuis vir die verhoorafwagtende beskuldigdes of die veroordeelde doodsafwagtendes. Die wettige begrip van die gevangenis was egter nie die gevolg van alle klasse en sosiale groepe nie. Alhoewel dit onbedoeld was, het tronke nog 'n vorm van straf vir die massas geword. En terwyl filosowe soos Libanius pynig oor die ellendige omstandighede in die gevangenis vir armes, beskou die Christene die gevangenis as 'n tyd van afsondering, 'n tyd om geestelik na te dink en te groei. Die Christendom het 'n nuwe godsdienstige draai in die gevangenisstelsel toegepas; en vanuit hierdie ideologiese toepassing is gevangenisse omskep in teoretiese skuilplekke wat die oorgang na die volgende wêreld gehelp het. Alhoewel gevangenisse gedurende die Laat Oudheid min verander het, het die persepsie en begrip van gevangenisse deur sosiale groepe gewissel; van die wetgewers tot die gewone mens, maar dit was die Christene wat 'n hoër geestelike betekenis toegepas het op wat 'n ongerief vir sommige en 'n onbedoelde vorm van lyding vir ander was.
Om te verstaan ​​hoe die konseptuele persepsie van gevangenisse by verskillende sosiale groepe verander het, moet u eers verstaan ​​wat gevangenisse bedoel is en wat dit eintlik was. Gevangenisstruktuur is volgens die logika beheer, met verskillende soorte gevangenisse om die beskuldigdes van die veroordeeldes te skei. Vanuit die struktuur kan geleerdes die doel van die gevangenis verstaan, en die huidige wetenskaplike debat draai om die bedoeling van die wetgewers. Die Spysvertering van Justinianus uiteengesit wat die gevangenisse bedoel is en hoe dit gebruik moet word. Die behandeling van aangehoudenes het egter weens die klas verskil. Libanius het teen tronke, betreurenswaardige omstandighede en die lyding daarin saamgedrom. Dit was by die Christene dat die gevangenis verskuif het van 'n plek van lyding na 'n plek vir redding. Geestelike openbaring het die hoofdoel van gevangenisse geword. Ten spyte van hul bedoeling en struktuur, verander die doel en persepsie van gevangenisse dwarsdeur die sosiale groepe binne die Romeinse Ryk van die laat Oudheid.
Alhoewel min van die gevangenisstrukture in Rome oorleef het, is daar fisiese bewyse van gevangeniskomplekse elders gevind. In Athene bestaan ​​die tronkreste uit 'agt selle en binnehof'. Die struktuur was meer oop; of dit was ten minste die ontwerp van die hoof-gevangenis. Daar is bewyse dat daar verskeie dele van die gevangenisstelsel was, die buitenste, meer oop gebied en ''n innerlike (of dieper) [gevangenis] .. waarin die beskuldigde in die donker opgesluit kan word ...' Terwyl die innerlike gevangenis somber was. , "Ander dele van die gevangenis was minder verskriklik. Sommige het vensters… Die meer gewilde dele van die gevangenis kan soms verkry word deur dit by tronkbewaarders aan te koop ... "Hierdie afdeling laat die vraag ontstaan: watter tipe gevangenisse ondersoek die bestaande primêre bronne? Alhoewel daar genoeg fisiese bewyse oorbly om verskillende soorte gevangenisse te onderskei, identifiseer die bronne self nie watter tipe gevangenis hulle bespreek het nie, of gee hulle genoeg beskrywing om die dimensies daarvan te visualiseer.