« Stories om die braaivleis vuur
Viëtnam, die avontuur kom tot n einde »
September 16, 2019 deur Louwie
Posted in Louwie | Tagged begrafnis, Johan, Karla, Somer, Suikerbekkies, Vaarwel, Voëltjies | 2 Kommentaar
op September 17, 2019 at 3:25 vm vvuureoc
Ek verskaf winterhelp Junie Julie en Augustus aan die voeltjies en in September maak ek dit minder to dit niks is nie. Maar ek het besonder problewe met rondloper wilde katte die jaar. Ek het probeer om hulle te verjaag met my windbuks pistooltjie maar hy is blykbaar te lig in die broek om regtig seet te maak.Uit moedeloosheid het ek weer met my swaardiens kettie begin oefen en eergister my eerste sukses gehad MAAR nog voel en weersleg omdat ek sien Ta bly ver weg van die voerbak en het zero sukses omdat hy net drie pote kan gebruik.
op September 18, 2019 at 8:43 nm Louwie
Ag tog Okkie, dit bodder maar as ons so ingryp in die lewe van wilde goed.
Ons voer die voëltjies omdat ons hulle jammer kry en dan word hulle lekker vet. Die arme kat word ook honger en dan sien hy die vet voëltjies wat jy so lekker vir hom voer. Al wat hy wil doen is om, soos alle katte, vir hom so een of twee per dag te vang om sy honger te stil. Dit is wat wilde katte doen, en voëljties weet dit … jy eet en soms word jy geeet, dit is die wet van die natuur.
Hoe moet die arme kat nou voel?