Mense “uit al die tale” hoor die goeie nuus — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
w05 12/1 bl. 22-26
’n Onpartydige God —’n boodskap vir almal
Alle soorte mense word bereik
Hulle aanvaar die uitdaging
‘Liefde vir die inwonende vreemdeling’
Verbeter jou vaardighede in die bediening—As jy getuig vir iemand wat ’n ander taal praat
“Tien man uit al die tale van die nasies [sal] sê: ‘Ons sal saam met julle gaan, want ons het gehoor dat God met julle is.’”—SAGARIA 8:23.
1. Hoe het Jehovah die beste tyd en geleentheid geskep vir die veeltalige en internasionale begin van die Christelike godsdiens?
DAAR kon nie ’n beter tyd en geleentheid gewees het nie. Dit was Pinksterdag 33 G.J. Weke vroeër het Jode en proseliete uit ten minste 15 gebiede van die uitgestrekte Romeinse Ryk en uit ander plekke in Jerusalem ingestroom om die Pasga te vier. Op Pinksterdag het duisende van hulle gehoor—nie in verwarring soos dié by eertydse Babel nie, maar met begrip—hoe gewone mense wat met die heilige gees vervul is, die goeie nuus verkondig in baie van die tale wat in die ryk gepraat is (Handelinge 2:1-12). Hierdie geleentheid het die geboorte aangedui van die Christengemeente sowel as die begin van ’n veeltalige, internasionale onderrigtingswerk wat tot vandag toe voortduur.
2. Hoe het Jesus se dissipels hulle gemengde gehoor op Pinkster 33 G.J. “verbaas”?
2 Jesus se dissipels kon waarskynlik gewone Grieks praat, die algemene taal van daardie tyd. Hulle het ook Hebreeus gebruik, die taal wat by die tempel gepraat is. Maar op daardie Pinksterdag het hulle hulle gemengde gehoor “verbaas” deur in die moedertale van daardie mense te praat. Wat was die gevolg? Die hart van hulle toehoorders is geraak deur die lewensbelangrike waarhede wat hulle in hulle moedertaal gehoor het. Teen die einde van die dag het die klein groepie dissipels tot ’n ontsaglike groep van meer as 3 000 toegeneem!—Handelinge 2:37-42.
3, 4. Hoe het die predikingswerk uitgebrei namate die dissipels uit Jerusalem, Judea en Galilea getrek het?
3 Kort ná hierdie betekenisvolle gebeurtenis het ’n vlaag van vervolging in Jerusalem uitgebreek, en “dié wat verstrooi is, het . . . deur die land gegaan en die goeie nuus van die woord bekend gemaak” (Handelinge 8:1-4). Ons lees byvoorbeeld in Handelinge hoofstuk 8 van Filippus, wat blykbaar ’n Griekssprekende evangeliedienaar was. Filippus het vir die Samaritane getuig. Hy het ook vir ’n Etiopiese amptenaar getuig wat gunstig gereageer het op die boodskap oor Christus.—Handelinge 6:1-5; 8:5-13, 26-40; 21:8, 9.
4 Namate die Christene getrek het op soek na plekke waar hulle buite die gebied van Jerusalem, Judea en Galilea ’n nuwe begin kon maak, het hulle voor nuwe etniese en taalgrense te staan gekom. Party van hulle het moontlik net vir Jode getuig. Maar die dissipel Lukas berig: “Daar [was] party manne van Siprus en Sirene wat na Antiogië gekom en met die Griekssprekendes begin praat het en die goeie nuus van die Here Jesus bekend gemaak het.”—Handelinge 11:19-21.
5. Hoe word Jehovah se onpartydigheid gesien wanneer dit kom by die goeie nuus?
5 Sulke verwikkelinge is in ooreenstemming met God se weë; partydigheid is nie deel van sy geaardheid nie. Nadat die apostel Petrus deur Jehovah gehelp is om sy beskouing van mense van die nasies te verander, het hy met waardering gesê: “Ek sien vir seker dat God nie partydig is nie, maar in elke nasie is die mens wat hom vrees en regverdigheid beoefen, vir hom aanneemlik” (Handelinge 10:34, 35; Psalm 145:9). Toe die apostel Paulus, ’n voormalige vervolger van Christene, verklaar het dat dit God se “wil . . . is dat alle soorte mense gered moet word”, het hy herbevestig dat God onbevooroordeeld is (1 Timoteus 2:4). Die Skepper se onpartydigheid kan gesien word in die feit dat mense van enige geslag, ras, nasionaliteit of taal die Koninkrykshoop kan aanneem.
6, 7. Watter Bybelprofesieë het die internasionale, veeltalige verkondiging van die goeie nuus voorspel?
6 Hierdie internasionale uitbreiding is eeue vroeër voorspel. Volgens Daniël se profesie is daar “aan [Jesus] heerskappy en waardigheid en ’n koninkryk gegee, sodat al die volke, volksgroepe en tale hóm sou dien” (Daniël 7:14). Die feit dat hierdie tydskrif in 151 tale uitgegee en wêreldwyd versprei word, wat dit vir jou moontlik maak om van Jehovah se Koninkryk te lees, toon dat hierdie Bybelprofesie vervul word.
7 Die Bybel het ’n tyd voorspel wanneer mense van verskillende tale die lewegewende boodskap daarin sou hoor. In ’n beskrywing van hoe ware aanbidding baie sou aantrek, het Sagaria geprofeteer: “In dié dae sal tien man uit al die tale van die nasies die slip van ’n Joodse man [geesgesalfde Christen, deel van “die Israel van God”] vasgryp, ja, hulle sal dit vasgryp en sê: ‘Ons sal saam met julle gaan, want ons het gehoor dat God met julle is’” (Sagaria 8:23; Galasiërs 6:16). En die apostel Johannes het vertel wat hy in ’n visioen gesien het en gesê: “Kyk! ’n groot menigte, wat geen mens kon tel nie, uit alle nasies en stamme en volke en tale, wat voor die troon en voor die Lam staan” (Openbaring 7:9). Ons het gesien hoe hierdie profesieë bewaarheid word!
8. Watter hedendaagse werklikheid het aanpassings in ons predikingswerk vereis?
8 Vandag verhuis mense makliker as tevore. Globalisasie het ’n nuwe era van migrasie ingelui. Skares mense het uit oorloggeteisterde en armoedige gebiede na stabieler plekke getrek in ’n poging om materiële sekuriteit te verkry. In baie lande het die instroming van immigrante en vlugtelinge daartoe gelei dat anderstalige gemeenskappe binne daardie lande gevorm het. Byvoorbeeld, in Finland word meer as 120 tale gepraat; in Australië is daar oor die 200. In net een stad in die Verenigde State—San Diego—kan meer as 100 tale gehoor word!
9. Watter beskouing moet ons hê van mense in ons gebied wat ander tale praat?
9 Beskou ons as Christenbedienaars die teenwoordigheid van hierdie mense wat verskillende tale praat, as ’n hindernis vir ons bediening? Glad nie! Ons sien dit eerder as ’n welkome uitbreiding van ons predikingsgebied—‘lande wat wit is vir die oes’ (Johannes 4:35). Ons probeer omsien na mense wat bewus is van hulle geestelike behoefte, ongeag hulle nasionaliteit of taal (Matteus 5:3). Gevolglik is daar elke jaar ’n toenemende aantal mense uit ‘elke taal’ wat dissipels van Christus word (Openbaring 14:6). Byvoorbeeld, sedert Augustus 2004 word die predikingswerk in Duitsland in omtrent 40 tale gedoen. Terselfdertyd word die goeie nuus in Australië in bykans 30 tale verkondig, terwyl dit net tien jaar gelede in 18 tale gedoen is. In Griekeland het Jehovah se Getuies mense in byna 20 verskillende tale bereik. Wêreldwyd praat omtrent 80 persent van Jehovah se Getuies ’n ander taal as Engels, die heersende internasionale taal.
10. Watter rol speel die individuele verkondiger daarin om dissipels van mense van “al die nasies” te maak?
10 Jesus se bevel om “dissipels van mense van al die nasies” te maak, word beslis uitgevoer! (Matteus 28:19). Jehovah se Getuies het hierdie opdrag ywerig aanvaar en is bedrywig in 235 lande en versprei lektuur in meer as 400 tale. Hoewel Jehovah se organisasie die nodige materiaal voorsien om mense te bereik, moet die individuele Koninkryksverkondiger die inisiatief neem om die Bybel se boodskap aan “alle soorte mense” oor te dra in die taal wat hulle die beste verstaan (Johannes 1:7). Hierdie verenigde poging maak dit vir miljoene mense van verskillende taalgroepe moontlik om by die goeie nuus baat te vind (Romeine 10:14, 15). Ja, elkeen van ons speel ’n belangrike rol!
11, 12. (a) Watter uitdagings moet aanvaar word, en hoe help die heilige gees hiermee? (b) Waarom is dit dikwels voordelig om vir mense in hulle moedertaal te getuig?
11 Vandag sal baie Koninkryksverkondigers daarvan hou om ’n ander taal te leer, maar hulle kan nie verwag om wonderdadige gawes van God se gees te ontvang nie (1 Korintiërs 13:8). Om ’n nuwe taal te leer, is ’n groot uitdaging. Selfs diegene wat reeds ’n tweede taal praat, sal dalk hulle denke en benadering moet aanpas om die Bybel se boodskap aantreklik te maak vir mense wat daardie taal praat, maar wat ’n ander agtergrond en kultuur het. Dan is nuwe immigrante ook dikwels skaam en sku; inspanning is nodig om hulle denkwyse te verstaan.
12 Nietemin is die heilige gees nog steeds werksaam onder Jehovah se knegte terwyl hulle mense probeer help wat ander tale praat (Lukas 11:13). Die gees sal ons nie wonderdadige taalvermoëns gee nie, maar dit kan ons begeerte vergroot om met mense te kommunikeer wat nie ons taal praat nie (Psalm 143:10). As die Bybel se boodskap aan ander verkondig of geleer word in ’n taal wat hulle nie goed verstaan nie, sal dit moontlik hulle verstand bereik. Maar as ons die hart van ons toehoorders wil raak, is dit dikwels beter om hulle moedertaal te gebruik—die taal wat spreek tot hulle diepste strewes, beweegredes en verwagtinge.—Lukas 24:32.
13, 14. (a) Wat beweeg party om anderstaliges in die bediening te probeer bereik? (b) Waaraan kan ’n selfopofferende gees gesien word?
13 Baie Koninkryksverkondigers het in ’n anderstalige veld aan die bediening begin deelneem toe hulle sien hoe goed die mense op Bybelwaarheid reageer. Ander voel aangespoor wanneer hulle diens ’n groter uitdaging bied en interessanter is. “Baie van die mense wat uit Oos-Europa kom, dors na die waarheid”, sê ’n takkantoor van Jehovah se Getuies in die suide van Europa. Hoe bevredigend is dit tog om sulke ontvanklike mense te help!—Jesaja 55:1, 2.
14 Om ’n betekenisvolle aandeel aan hierdie werk te hê, moet ons egter vasbeslote en selfopofferend wees (Psalm 110:3). Byvoorbeeld, ’n aantal Getuiegesinne in Japan het gerieflike huise in groot stede opgegee en na afgeleë gebiede getrek om groepe Chinese immigrante te help om die Bybel te verstaan. Aan die weskus van die Verenigde State ry verkondigers dikwels een tot twee uur per motor om Bybelstudies met Filippynse mense te gaan hou. In Noorweë studeer ’n egpaar met ’n gesin uit Afganistan. Die Getuie-egpaar gebruik die Engelse en Noorse eksemplare van die brosjure Wat vereis God van ons?* Die gesin lees die paragrawe in Persies, ’n taal wat nou verwant is aan hulle moedertaal Dari. Hulle praat in Engels en Noors met mekaar. So ’n selfopofferende en aanpasbare gees word ryklik beloon wanneer buitelanders gunstig op die goeie nuus reageer.*
15. Hoe kan ons almal ’n aandeel hê aan die veeltalige predikingswerk?
15 Kan jy ’n aandeel hê aan hierdie veeltalige werk? Begin gerus deur uit te vind watter vreemde tale algemeen in julle gebied gepraat word. Dan kan jy traktate of brosjures in daardie tale byderhand hou. Die boekie Good News for People of All Nations, wat in 2004 vrygestel is, het reeds gehelp om die Koninkrykshoop te versprei met sy eenvoudige, positiewe boodskap in baie tale.—Sien die artikel “Good News for People of All Nations”, op bladsy 32.
16. Hoe kan die verantwoordelike broers onselfsugtig optree om anderstalige mense te help?
16 Of ons nou ’n ander taal leer of nie, ons almal kan help met die geestelike opvoeding van buitelanders in ons gebied. Jehovah het sy volk beveel om ‘die inwonende vreemdeling lief te hê’ (Deuteronomium 10:18, 19). Byvoorbeeld, in ’n groot stad in Noord-Amerika ontmoet vyf gemeentes in dieselfde Koninkryksaal. Soos met baie ander sale, word die vergaderingtye jaarliks afgewissel, wat die Chinese vergaderinge na ’n later tyd op ’n Sondag sou verskuif het. Maar dit sou beteken het dat baie van die immigrante wat by restaurante werk, die vergaderinge nie sou kon bywoon nie. Die ouer manne in die ander gemeentes het sake goedgunstiglik so gereël dat die Chinese vergaderinge vroeër op ’n Sondag gehou kon word.
17. Hoe moet ons voel wanneer party besluit om te trek om ’n ander taalgroep te gaan help?
17 Liefdevolle opsieners prys bekwame en vaardige broers en susters wat wil trek om ander taalgroepe te gaan help. Sulke ervare Bybelonderrigters sal moontlik in die plaaslike gemeente gemis word, maar die opsieners voel soos die ouer manne in Listra en Ikonium. Al was Timoteus ’n aanwins vir hulle gemeentes, het daardie ouer manne hom nie daarvan weerhou om saam met Paulus te reis nie (Handelinge 16:1-4). Daarbenewens word diegene wat die leiding neem in die predikingswerk, nie afgeskrik deur die ander denkwyse, gebruike of maniere van buitelanders nie. Hulle geniet eerder die verskeidenheid en probeer maniere vind om goeie verhoudings te ontwikkel ter wille van die goeie nuus.—1 Korintiërs 9:22, 23.
18. Watter groot deur wat tot bedrywigheid lei, is vir almal oop?
18 Soos geprofeteer is, word die goeie nuus in “al die tale van die nasies” verkondig. Daar is nog steeds groot potensiaal vir vermeerdering in die anderstalige veld. Duisende bekwame verkondigers het ingegaan by hierdie “groot deur wat tot bedrywigheid lei” (1 Korintiërs 16:9). Maar meer is nodig om hierdie gebiede te bewerk, soos die volgende artikel sal toon.
Vir verdere voorbeelde, sien “Klein opofferings het vir ons groot seëninge meegebring” in Die Wagtoring van 1 April 2004, bladsye 24-8.
• Hoe kan ons Jehovah navolg deur onpartydigheid teenoor alle mense te betoon?
• Hoe moet ons mense in ons gebied beskou wat nie ons taal praat nie?
• Waarom is dit voordelig om vir mense in hulle moedertaal te getuig?
• Hoe kan ons besorgdheid toon oor die buitelanders in ons midde?
[Kaart/Prent op bladsy 23]
Op Pinkster 33 G.J. het mense uit 15 gebiede van die Romeinse Ryk en ander plekke die goeie nuus in hulle moedertale gehoor
Baie buitelanders reageer gunstig op Bybelwaarheid
Naambord van ’n Koninkryksaal in vyf tale