Sou u medisyne by hierdie man koop? Carol M. Highsmith / Wikimedia Commons
Wat werklik is, kan nogal arbitrêr lyk. Dit is maklik om mislei te word deur verkeerde inligting, vermom as nuus en diepgaande video's mense doen dinge wat hulle nooit gedoen of gesê het nie. Onakkurate inligting - selfs met opset verkeerde inligting - kom nie meer van slangolie-verkopers, deur-tot-deur-hucksters en TV-winkelsentrums nie.
Selfs die president van die Verenigde State benodig konstante feitekontrole. Tot op hede het hy 'n gemiddelde van 15 vals of misleidende openbare eise elke dag van sy presidentskap, volgens 'n verslag van die Washington Post.
Die studie van besigheidsgeskiedenis onthul dat mense altyd 'n soet tand gehad het vir die onwerklike, betower deur wat beskou moet word as te goed om waar te wees.
Kognitiewe wetenskaplikes het 'n aantal algemene maniere geïdentifiseer mense vermy om liggelowig te wees. maar con kunstenaars is veral vaardig met wat sosiale wetenskaplikes noem opsteldeur verhale te vertel op 'n manier wat 'n beroep op die vooroordele, oortuigings en prominente begeertes van hul teikens het. Hulle gebruik strategieë wat voordeel trek uit menslike swakhede.
Dikwels is mense wat "emosioneel kwesbaar"is onwillig om 'n onaangename werklikheid te aanvaar. Oorweeg Sir Arthur Conan Doyle, die Britse skrywer wat Sherlock Holmes geskep het, die uiteindelike deduktiewe rasionalis - 'n karakter wat gesê het:As u die onmoontlike uitgeskakel het alles wat oorbly, hoe onwaarskynlik ook al, moet die waarheid wees. "
Maar na die tragedies van die gesin en die afgryse oor die dood in die Eerste Wêreldoorlog, Doyle het in 1916 in die openbaar aangekondig waarop hy ingeteken het Spiritualistiese oortuigings, insluitend dat die geeste van die dooies kan met die lewendes kommunikeer.
In 1922 het Doyle Harry Houdini in sy huis in New York besoek, en hy het 'n slim toorkuns getoon wat outomaties op 'n afgeleë leisteen geskryf het. Houdini kon nie 'n verstomde Doyle oortuig nie dit was nie paranormale aktiwiteit nie.
Benydens van afguns en opportunisme
Soms mense begeer wat hul eweknieë al bereik het so sleg dat hulle die ooglopende en mislei hulself en ander in 'n poging om beter geleenthede en 'n beter lewe te eis.
In 1822 het 'n Skotse man, Gregor MacGregor, oortuig dat landgenote maklike rykdom en hul beter lewens soek om bande, grond en spesiale voorregte te koop, twee skepe te vul en na 'n idilliese land te vaar, die Land van Poyais.
MacGregor het grond in Poyais geprys om dit bekostigbaar te maak vir Skotse ambagsmanne en ongeskoolde werkers wat gehoor het van belowende Suid-Amerikaanse beleggings, maar nie die nodige middele het om daarvan voordeel te trek nie. Poyais het 'n kenmerkende vlag, 'n eie geldeenheid en 'n diplomatieke kantoor in Londen gehad. Die enigste probleem was dat Poyais nie bestaan ​​het nie. Die meeste van die wat geseil het, is aan die muskietkus van Honduras dood. Van die min oorlewendes is so ingeneem dat hulle geweier het om te aanvaar dat Poyais nie bestaan ​​nie en het aangevoer dat dit MacGregor is wat bedrieg is.
Gierigheid is verblindend
Gierigheid kan voorkom dat mense sien dat hulle 'n besluit geneem het wat gesonde verstand teëstaan.
In 1925 het die kunstenaar Victor Lustig die openbare klagtes van die Franse regering benut dat dit meer sou kos om 'n vervalle Eiffeltoring op te knap as om dit te sloop. Hy het skrootysterhandelaars bymekaargemaak, hulle oortuig dat die toring afgeneem sou word en dit aan een daarvan verkoop. Toe verkoop hy dit weer. Lustig het 'n reputasie verwerf as die "man wat die Eiffeltoring verkoop het. "
Die Eiffeltoring en die Brooklyn-brug is nie te koop nie, so koop dit nie. Die gesprek via Wikimedia Commons, CC BY-ND
Onkunde oor gebruike en sakepraktyke
Swendelaars kan 'n geleentheid vind in hul onkunde en onbekendheid met hul plaaslike gebruike. Die vertroue man George C. Parker het Brooklyn Bridge vier keer verkoop, meestal aan onlangse immigrante wat nie verstaan ​​dat die brug nie verkoop kon word nie. Hy het ook Grant's Tomb, die Metropolitan Museum of Art en die Statue of Liberty verkoop.
Mislikheid wek desperate geloof op
Desperate mense kan ongeloof opskort. Mense glo dat beloftes waar moet wees wanneer die alternatief te ellendig is. John D. Rockefeller se pa, William, was 'n bigamis en verkoper van beweerde kure en oneffektiewe patente medisyne aan siek mense, wat deur die platteland deur die kring gery het. Volgens Bill "Doc" het Rockefeller sy seun, die bouer van die land, begelei Standard Oil Trust, in besigheid.
Soms gaan dit net oor vertroue
Mense glo stories omdat hulle vertrou die wat dit vertel. Hulle weet nie hoe om die bewerings te ondersoek of wil die moeite doen nie - of sien dit nie nodig nie.
Begin al in die middel van die tagtigerjare, swendelaar Bernie Madoff gesoek beleggers in sy Ponzi skema onder welgestelde Joodse afgetredenes en hul filantropiese organisasies in die VSA, en, in Europa, onder lede van aristokratiese gesinne. Sy slagoffers het eenvoudig ander vertrou in die groep wat vir Madoff en sy beleggings toegewys het.
Eise is moeilik of duur om te weerlê
Die skedel van Piltdown Man was 'n uitgebreide hoax. Ann Ronan Pictures / Print Collector / Getty Images
In 1912 is 'n skedel, 'n paar bene en ander oorblyfsels in Piltdown in East Sussex in die Verenigde Koninkryk gevind. Die oorblyfsels blyk te wees van 'n wese wat die lang gesogte 'ontbrekende skakel' tussen ape en mense kan wees. Dit het meer as 40 jaar geneem om dit te bevestig Piltdown Man was 'n hoax, en meer as 100 jaar om vas te stel wie dit vervals het. Dit is moeilik om onwaarhede te weerlê - kyk na die voortgesette soeke na Bigfoot of die Loch Ness Monster.
Mense wil hê dat drome waar moet wees
soms, ondanks ingeboude skeptisisme, mense wil sleg hê dat onwaarskynlike, maar wonderlike dinge waar moet wees - om die wêreld met 'n droom te beweeg. Byvoorbeeld, as uitheemse ruimtetuie regtig neergestort het en in ontleed word Area 51 in Nevada kan dit beteken dat interstellêre reis moontlik is.
Herhaling - die kenmerk van sosiale media - skep geloof
Die oorhoor van 'n vals eis kan genoeg wees om daarin geloof te wek. 'N Algemene advertensie- en openbare betrekkinge-strategie is om uiters sigbaar te wees deur te vermenigvuldig met "indrukke, Sodat mense die boodskap oral sien.
Onafhanklike ooreenstemmende eise word as geloofwaardig beskou
Herhaling alleen is moontlik nie voldoende nie. As mense probeer vasstel of iets waar is, soek hulle dikwels objektiewe redes waarop hulle hul geloof kan baseer, soos om twee soortgelyke, onafhanklike beoordelings oor gebeure te vind. In my navorsing noem ek dit die "Reël van twee. "
Op sosiale media sien gebruikers gereeld 'n eis wat deur verskillende vriende of verbindings geplaas word. Dieselfde inligting blyk nie net van oral af te kom nie, maar uit oënskynlik onafhanklike bronne. Maar daar is dikwels net een bron, alhoewel dit maklik is om aanlyn te deel, blyk dit dat daar meer is as dit. Dit is waarom so baie waarnemers bekommerd is oor die rol wat sosiale media in die politiek aangeneem het - dit kan daartoe lei dat mense glo dat vals aansprake waar is.
Die radio-uitsending van 'War of the Worlds' uit 1938 het verskeie berigte opgelewer en sommige verwar, maar dit het nie tot groot histerie gelei nie.
Mense glo wat ander blyk te glo
Mense het 'n ingeboude bereidwilligheid om uit te stel na selfvertroue wat deur 'n blykbaar kundige of wettige gesag. In eksperimente deur Stanley Milgram, gewone mense het die voorskrifte van die wetenskaplike nagekom om aan vakke toe te dien wat hulle (vals) geglo het pynlike skokke was. 'N Passievolle en oortuigende swendelaar, wat dikwels as 'n kundige optree - byvoorbeeld 'n kunshandelaar of navorser van wonderkure - ontgin daardie swakheid om mense te laat glo dat hy vals aansprake het.
'N Verwante meganisme wat deur Robert Cialdini bekendgestel is, word'sosiale bewys': Om iemand anders te sien doen waaraan jy dink, maak jou vry om op te tree. Dit is 'n bewys van die korrektheid van die aksie. Dit is die rede waarom mans gereeld 'shills' gebruik, wat help om die slagoffer te bevestig dat die skema van die man wettig is.
Navorsing deur Hugo Mercier en andere, sowel as my navorsing oor die teorie van testamente en deurlopende werk met Robert C. Ryan volgens die 'skeptiese gelowige model', argumenteer dat menslike verdediging teen swendelary en onwaarhede sterker is as wat die vermaaklike verhale van brûe wat verkoop word en reise na onbestaande paradys sou suggereer. Op meer as een manier kan sosiale interaksie 'n "toets" word.
Die samelewing - met inbegrip van die regering - kan nie goed funksioneer as elke eis feitekontrole vereis nie. Tog kon kunstenaars floreer, jaar in en jaar uit, in die sakewêreld, politiek en alledaagse ervaring. Uiteindelik is 'n wêreld van "alternatiewe feite'Is nie die wêreld wat ons drome wil waar maak nie.
Barry M. Mitnick, professor in bedryfsadministrasie en openbare en internasionale sake, Universiteit van Pittsburgh