Houston tydens orkaan Harvey.
Baie dele van Australië het in die somer 'n hardloop geloop en soms ongekende weergebeurtenisse. Een algemene kenmerk van baie van hierdie gebeurtenisse - insluitende die Tasmaniese hittegolf en die verwoestende Townsville vloede - was dat dit veroorsaak is deur weerstelsels wat hulself op 'n plek vir dae of weke op die punt geparkeer het.
Dit het alles begin met 'n blokkeer hoog - sogenaamde omdat dit die vordering van ander nabygeleë weerstelsels blokkeer - in die Tasman See dwarsdeur Januarie en vroeg in Februarie.
Hierdie stelsel het voorkom dat reëndraende koue fronte van Tasmanië beweeg het en gelei het tot langdurige, warm droë noordwestelike winde, ondergemiddelde reënval en skroei temperature.
Intussen, in die noorde, 'n intense moesson laag het stilstaan ​​oor noordwes Queensland vir 10 dae. Dit is op die noordoostelike flank gevoer deur uiters versadigde noordwesterse winde uit Indonesië, wat oor die noordooste Queensland-gebied gekomponeer het met sterk klam handelswinde van die Koraalsee wat 'n "konvergensie sone" vorm.
Ironies genoeg het hierdie handelswinde ontstaan ​​uit die noordelike flank van die blokkeer hoog in die Tasman, Queensland vertrek terwyl die eilandstaat uitgelaat word.
Konvergensiesones langs die monsoonbak is nie in die nat seisoen nie, ongewoon vanaf Desember tot Maart. Maar dit is uiters skaars dat 'n stilstaande konvergensie sone vir langer as 'n week voortduur.
Kan hierdie patroon moontlik verband hou met globale klimaatverandering? Ween ons 'n vertraging van ons weerstelsels sowel as meer uiterste weerstoestande?
Daar blyk 'n waarneembare verband te wees tussen menslike geïnduseerde verwarming, vertraging van straalstrome, blokkeer van hoogtes en uiterste weersomstandighede rondom die wêreld. Die onlangse Tasman See blokkeer hoog kan by daardie lys gevoeg word, tesame met ander blokke wat veroorsaak het ongekende wildbrande in Kalifornië en 'n uiterste hittegolf in Europa verlede jaar.
Daar is ook 'n tendens vir die verlangsaming van die voorspoed (in teenstelling met windspoed) van tropiese siklone regoor die wêreld. een onlangse studie het die gemiddelde voorwaartse spoed van tropiese siklone wat deur 10% wêreldwyd tussen 1949 en 2016 geval het. Intussen het die voorspoed van tropiese siklone in dieselfde tydperk met 22% oor land in die Australiese streek gedaal.
Klimaatsverandering sal na verwagting die wêreld se bloedswinde verswak as gevolg van groter verwarming in hoë breedtegrade in vergelyking met die trope, wat veroorsaak dat die spoed waarteen tropiese siklone vorentoe beweeg, vertraag.
Dit is duidelik dat as tropiese siklone stadiger beweeg, dit kan verlaat dat sekere streke die reënval dra. In 2017, Houston en omliggende dele van Texas ontvang ongekende reënval geassosieer met die "stalling" van Orkaan Harvey.
Townsville se vloede eggo hierdie patroon. Naby die middel van die diep moesson laag, hoogs versadigde warm lug is gedwing om op te staan ​​as gevolg van botsende winde, aflewering meer as 'n jaar se reënval na dele van Noordwes-Queensland in net 'n week.
Die wydverspreide reën het aansienlike stygings veroorsaak in baie van die riviere wat in die Golf van Carpentaria en die Great Barrier Reef Lagoon, en sommige afloop het dit in die Kanaalland gemaak en sal uiteindelik Ry meer Eyre in Suid-Australië. Ongelukkig het bietjie afloop sy pad na die boonste vlakke van die Darling River-stelsel gevind.
Satellietbeelde voor (regs) en na (links) die vloede in noordwes Queensland. Hoflikheid van Japan Meteorologiese Agentskap, skrywer met dien verstande
Die maatskaplike, ekonomiese en omgewingsimpakte van Australië se onlangse stadige weerstoestande is groot. Katastrofiese brande het oerwoud binnegeval gematigde reënwoude in Tasmanië, terwyl Townsville se ongekende oorstroming skade veroorsaak het meer as A $ 600 miljoen en het 'n A $ 1 miljard tref aan veeboere in omliggende gebiede gelewer.
Townsville se Rossrivier, wat deur voorstede vloei stroomaf van die Rossrivierdam, het 'n 1-in-500-jaar vloedvlak. Sommige sytakke van die dam het fenomenale hoeveelhede afloop gesien, betroubaar beskou as 'n 1-in-2,000-jaar gebeurtenis
tot halfmiljoen beeste Daar word na raming oor die gebied gesterf, 'n gevolg van hul swak toestand na jare van droogte, gekombineer met langdurige blootstelling aan water en wind tydens die reën.
Albei, albei Norfolk Eiland en Here Howe Island - geleë onder die duidelike lug wat geassosieer word met die blokkeerhoogte, het tot dusver vanjaar 'n besonder lae reënval aangeteken, wat die droogtetoestande wat veroorsaak word deur 'n baie droë 2018, vererger. Hierdie gewoonlik welige subtropiese eilande in die Tasman-see sukkel om genoeg water te vind om hul inwoners en toeriste se eise te voorsien.
Baie dele van Australië het wydverspreide uiterste weersomstandighede hierdie jaar geduld, insluitende sommige rekords. Dit volg a warm en oor die algemeen droog 2018. In werklikheid, 9 van die warmste jare van 10 op rekord In Australië het plaasgevind sedert 2005, met slegs 1998 oorblywende vanaf die vorige eeu met betroubare rekords wat terug na 1910 strek. Stadige verwarming van ons atmosfeer en oseane is direk gekoppel aan meer ekstreme weersomstandighede in Australië en wêreldwyd.
As die uiterste weerstoestande stadiger oor die landskap beweeg, kan die gevolge daarvan op individuele streke steeds verwoestend wees.
Steve Turton, Adjunk-professor in Omgewingsgeografie, CQUniversity Australia
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Hoe klimaatsverandering katastrofiese weersisteme kan maak, langer