In plaas daarvan om na die COVID-19-pandemie na 'normaal' terug te keer, moet Kanada 'n gesondheidsorgstelsel neem wat fokus op voorkoming en die sosiale bepalers van gesondheid. (Pixabay, Canva)
Na-COVID, moet ons nie 'teruggaan na normaal' nie. In plaas daarvan moet ons aandring op 'n gesondheidsorgstelsel wat voorkoming waardeer en erken dat alle beleid gesondheidsbeleid is.
Ons moet toesien dat ons aandag gee aan alle faktore wat gesondheid kan produseer en handhaaf, en nie net mense help as hulle siek is nie. Om bevolkingsgesondheid die beste aan te spreek, moet daar 'n: balans tussen voorkomende en genesende maatreëls, billike toegang tot maatskaplike dienste, beleidsrigtings wat die sosiale determinante van gesondheid beklemtoon en 'n skuif weg van die "siekte-sorgstelsel. "
Wat was normaal? Kuratiewe gesondheidsorg
Die genesende benadering vir gesondheidsorg fokus op die genees en behandeling van die individu sodra hulle met 'n siekte gediagnoseer is. Die Gesondheidswet in Kanada definieer 'gesondheid' nou en sorg net dat 'medies noodsaaklike' dienste gelewer word.
Behalwe dat dit reaktief is, is daar geen duidelike definisie van wat 'n medies noodsaaklike diens is nie, en wat medies noodsaaklik geag word, kan verander na gelang van die konteks waarin dit aangebied word. Dienste wat nie medies noodsaaklik geag word nie, is onder andere medikasie wat voorgeskryf word, optometrie, tandheelkundige sorg en fisioterapie. Sosiale determinante van gesondheid, insluitend veilige behuising, inkomstesekuriteit en 'n voldoende maatskaplike veiligheidsnet, is selfs verder verwyder van die medies noodsaaklike definisie.
'N Voorkomende gesondheidstelsel is gefokus op beleide wat siektes help voorkom, insluitend die aanspreek van die sosiale bepalers van gesondheid. 'N Kuratiewe gesondheidsorgstelsel is ontwerp om mense wat reeds siek is, te behandel. (Shutter)
Met die genesende benadering is dit onmoontlik om 'n welbevolkte bevolking te hê, aangesien dit was nooit die doel van die stelsel nie. Daar is ook 'n argument waarteen die kuratiewe benadering is gesondheidsorg doen meer skade as goed, soos blyk uit mediese foute, negatiewe farmaseutiese interaksies en die medikasie van alledaagse lewenservarings.
Die genesende benadering fokus op die siekte by die individu, eerder as om na sosiale aspekte en onmiddellike faktore te kyk wat die siekte kan beïnvloed. Nou, met COVID-19, is daar geen genesing vir die siekte nie, en die genesende benadering val reeds kort.
Waar normaal misluk
Die advies wat aan die Kanadese publiek gegee word as die beste manier om die verspreiding van COVID-19 te stop, is om Bly waar moontlik tuis, en was hul hande gereeld. Alhoewel dit soos goeie advies kan klink, kan dit nie deur alle Kanadese ewe veel beoefen word nie.
Die COVID-19-pandemie het die impak van behuisingstatus op die gesondheid uitgelig. (Pixabay)
Kanadese word aangesê om soveel as moontlik tuis te bly. Maar wat as hulle nie 'n huis het nie? Gaan hulle 'n kans op 'n hawelose skuiling hê, waar oorbevolking onvermydelik is? Alhoewel dit op die oppervlak kan lyk soos 'n huishoudelike beleidskwessie, 'n arbeidsbeleidskwessie of 'n ekonomiese beleidskwessie, is dit werklik 'n kwessie van openbare gesondheid.
Die voorreg om 'n huis te besit word uitgelig deur die federale regering, wat dit moontlik gemaak het verbandbetalings moet uitgestel word vir kwalifiserende huiseienaars terwyl daar geen soortgelyke beleid ingestel is om huurbetalings uit te stel nie. In plaas daarvan word die besluit aan die individuele eienaars oorgelaat, en dit beïnvloed diegene met 'n laer sosio-ekonomiese status.
Voorts is toegang tot skoon water nie vir alle Kanadese beskikbaar nie, aangesien 61 inheemse gemeenskappe regoor die land onder kookwateradvies is. Klaarblyklik word toegang tot sosiale determinante van gesondheid nie eweredig versprei nie.
Op federale vlak is daar op kort termyn finansiële maatreëls ingestel om Kanadese te help om bo die water te bly, soos die Kanada-noodreaksievoordeel (CERB). Met meer as drie miljoen Kanadese werkloos, COVID-19 het beklemtoon hoe onwaarskynlik baie Kanadese gewoon het.
Alhoewel hierdie ekonomiese pogings op die oomblik nuttig kan wees, is dit bloot Band-Aid-oplossings wat waarskynlik nie 'n blywende impak op die sosiale bepalers van gesondheid sal hê nie. Soos die genesende gesondheidstelsel, is hulle reaktief, nie proaktief nie; genesend, nie voorkomend nie. Dit beteken dat baie van die faktore wat bydra tot die verspreiding van COVID-19 nie doeltreffend bestuur kan word nie, omdat daar nie 'n voldoende maatskaplike veiligheidsnet bestaan ​​nie.
Die skep van 'n 'nuwe normaal'
As gesondheids- en ekonomiese stelsels nie in stryd is nie, is daar geen beter tyd om van onder af te rekonstrueer nie. Daar is geen twyfel dat 'n voorkomende benadering tot gesondheidsorg nie net sou wees nie sou dit lei tot 'n gesonder bevolking en billiker toegang tot maatskaplike dienste, sou dit ook op die langtermyn goedkoper wees as ons huidige stelsel.
Aangesien die grootste deel van die BBP aan gesondheidsorg bestee word, sal die verskuiwing van geld na ander beleidsterreine wat die sosiale bepalers van gesondheid beïnvloed groot herstrukturering verg. Omdat ons 'n federale gesondheidstelsel het, verandering vind dikwels stadig plaas en grootskaalse hervorming vind selde plaas. Dit word getoon deur Die gebrek aan Kanada aan 'n nasionale farmaseutiese program, geestesgesondheidstrategie en nasionale tuisversorgingsprogram, alhoewel hulle almal die afgelope paar dekades bespreek is..
Sosiale determinante van gesondheid sluit dinge in soos geslag, ras, opvoeding, kinderervaringe, fisiese omgewing, werk, inkomste, gesonde gewoontes, toegang tot mediese sorg en sosiale ondersteuning. (Pixabay, Canva)
In antwoord op COVID-19, elke Kanadese provinsie het 'n noodtoestand verklaar, en daarom is dit nie nodig dat die federale regering die noodwet oproep nie. Dit kan egter 'n goeie tyd gewees het om die definisie van medies noodsaaklike dienste uit te brei en om reëlings vir die hervorming van gesondheid, soos nasionale gesondheidsprogramme, te aanvaar sonder om terug te keer na die provinsies.
Gesondheidsbeleid moet allesomvattend wees en die tweerigtingverhouding tussen stroomop (voorkomende) en stroomaf (genesende) maatreëls oorweeg, en dit moet ontleed word in die konteks van sosiale determinante van gesondheid, insluitend geslag, ras, onderwys en sosio-ekonomiese faktore..
Kanada moet die geleentheid benut vir samewerking tussen die provinsies en tussen groepe van die regering, die private sektor en die gemeenskap. Dit is nou die tyd vir integrerende beleid oor reaktiewe maatreëls; openbare programme oor privatisering; en omvattende voorkomende maatreëls om siektes te voorkom. Dit is nou die tyd vir verandering. Ons sal nooit weer na "normaal" moet terugkeer nie.
Kaitlyn Kuryk, PhD-kandidaat, gesondheidsosiologie, Universiteit van Manitoba
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Healthcare > 8 maniere waarop u lewe beïnvloed kan word as Republikeine Obamacare kanselleer