Die 'pieds-noirs' van Afrika | Maroela Media
Hügo Krüger van Aix-en-Provence, Frankryk skryf:
Na 'n onlangse verhuising na die Cote d'Azure besef ek weereens hoe divers die Franse landskap en mense is. Parys is nie Frankryk nie en soms vergeet ons dit as ons agter sementkastele en kunsmuseums wegkruip. Daar is ydelverspreide subkulture en groepe, elke dorpie met sy eie kasteeltjie, kaas en wyn. Op die reis na Aix-en-Provence sit ek in 'n trein met 'n Fransman van 'n ander spesie. Ná 'n kort gesprek in my Afrikaanse Frans, vra hy of ek van Afrika afkomstig is, dat hy aanneem dat ek 'n Afrikaner is. Die ou oom is ingelig oor Suid-Afrika en ken ons geskiedenis goed.
Dit kom uit dat die oom 'n unieke soort Fransman is – een van die pieds-noirs van Algerië wat destyds in die 60's, ná 'n bitter burgeroorlog, van hul land onteien is. Byna 1 miljoen Franse burgers, waaronder Jode en sekulêre Algeriërs, is destyds van hul tuistes beroof toe 'n bankrot Franse regering nie meer aan sy koloniale mag wou vasklou nie. Politieke omwentelinge in Parys het 'n generasie gekweek wat niks van kolonialisme wou weet nie. Terselfdertyd het die setlaars in Algerië hulself as deel van 'n groter Frankryk gesien. Frankryk het Algerië ook as deel van hom beskou – nie as 'n kolonie nie, maar wel as provinsie.
Die plaaslike Islamitiese bevolking het onder 'n apartheidstelsel min regte gehad. Ná die Tweede Wêreldoorlog het golwe van verandering deur Asië en Afrika geloop. Die Moslems het begin om onafhanklikheid te eis. Die situasie was natuurlik, soos in baie postkoloniale lande, nie eenvoudig nie. Die wredeheersersteorie breek af as mens na die feite kyk; en dan kom ware die emosies uit.
Die Algeriese burgeroorlog het sy tol geëis en die wit Franse bevolking moes hul nedersetting van 150 jaar verlaat. Die wit Algeriërs het disproporsioneel meer soldate tot Frankryk se weermag bygedra en het gedurende die Nazibesetting die stryd vanuit buiteland voorgesit om hul land te bevry. Terwyl die politici in Parys oorgegee het, het vrywilligers uit Algerië hul lewe gaan opoffer. Hierdie wil om hulself vir hul land op te offer, is dan ook hul land se leuse: Pour liberté, égalité et fraternité (vryheid, gelykheid en broederskap).
Hierdie sin van diepheid het die politieke landskap in Frankryk tot en met die huidige geskiedenis bepaal. Tot en met die laaste verkiesing kon geen Franse president ernstig oor Algerië praat nie, omrede daar 'n erge bitter emosie agtergelaat is. Die gevoel is veral baie sterk in die suide van Frankryk, waarna baie pieds-noirs verhuis is.
"Hoekom moes ons Frankryk kom red net sodat Parys sy rug op ons kon draai?", vra die ou oom. Dit hou ook nie daar op nie, want sy ouers en voorouers was daar gevestig – en hy moes alles agterlaat.
Ons praat oor Suid-Afrika. "Hier," laat hy my weet, "is jy in die Franse Rugbyland!".
Nog iets. Je veux vous dire, vous, les boers êtes chanceux (Ek wil jou vertel, julle is gelukkig )
"Julle het nog 'n heimat, ons eie mense het ons s'n verkoop," sluit die oom sy gesprek af.
Afrika Algerië Frankryk Onteiening
Dan is daar nog mense wat dink onteiening is nie die blanke in SA se voorland nie. Dit is die geskiedenis van Afrika, dit is die toekoms van Afrika. Die Afrikaner is geen Joodse Volk nie, hou op om bog te glo.
Lees die geskiedskrywers en nie politikuste oor die werklike van Suid Afrika.
Nouja, so het elkeen die reg om sy/haar mening te lug en wat ongelukkig nooit die enigste antwoord – in soverre dit nog toegelaat word – kan wees nie. My mening oor jou mening:-): 1. Ek het 'n keuse/voorkeur met wie en met wat ek wil "assimileer en wat minder as niks met links, regs, deurmekitaar of wat ookal' te make het. 2. Ek is 'n behoudende Afrikaner wat soos my dapper voorouers, geen huiwering het om my reg as Afrikaner te beskerm nie, waar ek my ookal mag bevind. Weens verskeie redes is 'n Afrikanerstaat in die huidige politieke… Lees meer »
Hul KON vlug
Die verskil tussen die blankes in Algerie en ons is dat hulle maklik kon vlug, kort afstand oor die mediterereense see na hul vaderland wat hulle erken as Franse. Ons het nerens om heen te vlug nie want ons sit hier ver onder en Eurpoa erken ons nie as hul nasate nie. Ons moet Europa herinner dat hul uit ons teenwoordigheid gebaat het en ons moet terugvat.