“Dit is belangrik dat die kind ŉ band vorm met die volwassene/s in sy lewe, want dit gee hom vertroue in homself en ander; dit lê die grondslag vir sy ontwikkeling op alle lewensvlakke; help om ŉ gewete te ontwikkel, verminder negatiewe gevoelens soos jaloesie en help hom om sy vrese en angs te hanteer.
Ek het die grootste respek vir pleegsorgouers. Dit is nie jou eie nie, maar maak die bloedjies soos jou eie groot. Jesus kies hierdie mense – jy kies nie jouself nie.
In die Afrikaner se geskiedenis is daar baie vroue wat ŉ groot indruk gemaak het en wat die Afrikaner-vrou vergestalt: sterk vroue wat leiding neem en nie bang is om hul sê te sê nie.
Venter meen sy het nooit in leiersposisies belanggestel nie, maar dat sy altyd vanuit ander oorde genader is. Sy was toe op die SAUK-raad, lid van die uitvoerende komitee van die nasionale behuisingskommissie en ook deeltyds betrokke by die Suid-Afrikaanse Weermag se welsyns-aksie asook die staat se behuisingsprogramme. Dit verbaas ŉ mens nie eintlik nie dat sy op ŉ dag ŉ oproep van FW de Klerk ontvang het nie. “Hy het vir my gesê dat die kabinet dit goedgekeur het om my te benoem tot die parlement. Ek sê toe dadelik vir hom ek stel glad nie belang nie.”
Ná ŉ lang gesprek met De Klerk op die foon, het hy besluit om haar tyd te gee tot die volgende oggend 8:00. “Ek het die saak met my pa gaan bespreek – hy was nie ŉ geleerde man nie, hy was ŉ Afrikaner in murg en been. Toe sê hy vir my – ‘jy hardloop nie weg van hierdie ding af nie, en dis miskien waar jy nou hoort. Ek dink jy moet maar die uitdaging aanpak’.”
Hy het die bal by die baljoggie gegryp en na die skeidsregter gestap en geskree “Look at it! What! You’re the worst umpire ever in the world!” Hy het hom probeer wys dat die bal definitief uit was en dat daar geen wit verf op die bal afgekom het van die lyn nie. Daarna het hy die bal met mening in die skare ingemoker.