Die negatiwiteit van die media - OPSIE NUUS
Clara Landler 17. Maart 2022, 10: 37 1.4k views
"Ons moet die manier waarop (negatiewe) nuus in die media aangebied word, asook die frekwensie van kontak met die nuus, van nader bekyk om te verhoed dat mense deur negatiwiteit beïnvloed word."
Uit die Is die nuus wat ons ongelukkig maak?-studie, 2019
Jy kom ontspanne in die aankomssaal by die treinstasie in jou stad aan en sien daarna uit om ontspanne by die huis aan te kom. Reeds daar flikker beelde van die laaste katastrofes egter op inligtingskerms, wat kwalik vermy kan word. Een drama volg op die volgende, toenemende nuwe korona-infeksies word afgewissel met natuurrampe, berigte van oorloë, terreuraanvalle, sluipmoorde en korrupsieskandale. Daar is blykbaar geen ontsnapping aan die dringendheid van die negatiewe inligtingoorlading nie – en geen antwoorde op die vraag "Wat nou?" nie.
Hierdie verskynsel het talle agtergronde, wat breedvoerig deur 'n wye verskeidenheid wetenskaplike dissiplines ondersoek is. Die resultate is dikwels teenstrydig en ontnugterend, en daar is skaars enige bevindinge wat as betroubaar beskou word. Wat egter seker is, is dat die keuse van wat nuus word, in 'n komplekse veld van afhanklikhede ontstaan. Om dit eenvoudig te stel, kan gesê word dat die media hulself moet finansier en in hierdie konteks sentraal afhanklik is van politiek en besigheid. Hoe meer lesers bereik kan word, hoe groter is die kanse om finansiering te kan bekom.
Brein voorberei vir gevaar
Om so vinnig moontlik soveel aandag as moontlik te trek, is die beginsel vir die langste gevolg: "net slegte nuus is goeie nuus". Daardie negatiwiteit werk uitstekend in hierdie opsig het baie te doen met die manier waarop ons brein werk. Daar word aanvaar dat, as gevolg van evolusie, die vinnige herkenning van gevaar 'n belangrike oorlewingsvoordeel verteenwoordig het en dat ons brein dus dienooreenkomstig gevorm is.
Veral ons oudste breinstreke soos die breinstam en die limbiese sisteem (veral die hippokampus met sy sterk verbindings met die amigdala) reageer vinnig op emosionele stimuli en stressors. Alle indrukke wat gevaar of redding kan beteken, lei reeds tot reaksies lank voordat ons ander dele van die brein tyd het om die inligting wat so geabsorbeer is, te sorteer. Nie net het ons almal die refleks om sterker op negatiewe dinge te reageer nie, dit is ook goed gedokumenteer dat negatiewe inligting vinniger en meer intensief as positiewe inligting verwerk word en gewoonlik beter onthou word. Hierdie verskynsel word "negativiteitsvooroordeel" genoem.
Slegs sterk emosionaliteit bied 'n vergelykbare effek. Hulle kan ook gebruik word om aandag vinnig en intensief te fokus. Ons word geraak deur wat naby aan ons kom. As iets ver is, speel dit outomaties 'n ondergeskikte rol vir ons brein. Hoe meer direk ons ​​geraak voel, hoe intenser reageer ons. Prente het byvoorbeeld 'n sterker effek as woorde. Hulle skep die illusie van ruimtelike nabyheid.
Die beriggewing volg ook hierdie logika. Plaaslike nuus kan ook van tyd tot tyd "positief" wees. 'n Brandbestryder wat aan almal in die dorp bekend is, kan nuuswaardig wees in 'n plaaslike koerant wanneer hy of sy 'n buurman se katjie uit 'n boom red. As 'n gebeurtenis egter ver is, is sterker aansporings soos verrassing of sensasie nodig om as relevant in ons brein geklassifiseer te word. Hierdie effekte kan uitstekend waargeneem word in onder meer die wêreld van poniekoerant media. Hierdie logika het egter verreikende gevolge vir wêreldaangeleenthede en vir ons as individue.
Ons sien die wêreld meer negatief
Die gevolglike fokus op onder meer negatiewe beriggewing het duidelike gevolge vir elke individu. 'n Hulpmiddel wat dikwels aangehaal word oor ons persepsie van die wêreld, is die "kennistoets" wat deur die Sweedse gesondheidsnavorser Hans Rosling ontwikkel is. Internasionaal uitgevoer in meer as 14 lande met etlike duisende mense, lei dit altyd tot dieselfde resultaat: Ons beoordeel die situasie in die wêreld baie meer negatief as wat dit werklik is. Gemiddeld word minder as 'n derde van die 13 eenvoudige veelkeusevrae korrek beantwoord.
Negatiwiteit - Vrees - Magteloosheid
Nou kan aanvaar word dat 'n negatiewe persepsie van die wêreld ook die bereidwilligheid kan verhoog om iets te verander en self aktief te word. Die resultate van sielkunde en neurowetenskap skets 'n ander prentjie. Studies oor die sielkundige gevolge van negatiewe beriggewing wys byvoorbeeld dat negatiewe gevoelens soos angs ook toeneem nadat jy negatiewe nuus op TV gekyk het.
'n Studie het ook getoon dat die meetbare effekte van negatiewe beriggewing eers teruggekeer het na die oorspronklike toestand (voor nuusverbruik) in die studiegroep wat daarna gepaard gegaan het met sielkundige intervensies soos progressiewe ontspanning. Die negatiewe sielkundige effekte het in die kontrolegroep voortgeduur sonder sulke ondersteuning.
Media-negatiwiteit kan ook die teenoorgestelde uitwerking hê: die gevoel van magteloosheid en hulpeloosheid neem toe, en die gevoel om 'n verskil te kan maak, gaan verlore. Ons brein gaan in 'n "geestelike krisismodus", ons biologie reageer met stres. Ons leer nie wat ons kan doen om iets te verander nie. Ons leer dat dit geen sin is om mekaar te konfronteer nie.
Om oorweldig te word maak jou immuun teen argumente, hanteringstrategieë is alles wat 'n illusie van sekuriteit skep, soos: wegkyk, die nuus in die algemeen vermy ("nuusvermyding"), verlange na iets positiefs ("eskapisme") - of selfs ondersteuning in 'n gemeenskap en / of ideologie - tot samesweringsteorieë.
Negatiwiteit in die media: wat kan eintlik gedoen word?
Oplossings kan op verskillende vlakke gevind word. Op joernalistieke vlak is die benaderings van "Positiewe Joernalistiek" en "Konstruktiewe Joernalistiek" gebore. Wat beide benaderings gemeen het, is dat hulle hulself sien as 'n teenbeweging tot die "negativiteitsvooroordeel" in klassieke mediaberiggewing en dat albei sterk staatmaak op oplossings gebaseer op die beginsels van "positiewe sielkunde". Sentraal staan ​​dus vooruitsigte, oplossings, idees oor hoe om die uiteenlopende uitdagings van 'n toenemend komplekse wêreld te hanteer.
Maar daar is ook individueel meer konstruktiewe oplossings as die hanteringstrategieë wat hierbo genoem is. 'n Bekende benadering wat bewys is om optimisme te bevorder en die "negativiteitsvooroordeel" te verminder, kan gevind word in die sogenaamde bewustheidspraktyk – wat ook in talle terapeutiese benaderings neerslag gevind het. Dit is altyd noodsaaklik om soveel moontlik geleenthede te skep om jouself bewustelik in die "hier en nou" te anker. Die tegnieke wat gebruik word, wissel van asemhalingsoefeninge, verskeie vorme van meditasie tot fisiese oefeninge. Met 'n bietjie oefening kan een van die hoofoorsake van buitensporige eise en die gevolglike hulpeloosheid op die lang termyn teëgewerk word - ten minste solank die oorsaak van die individueel ervaarde stres werklik buite gevind kan word en nie terug na diep teruggaan nie - sittende vroegste afdrukke: die dikwels so allesomvattende stres wat in 'n mens se eie liggaam ervaar word, wat voortdurend ons samelewing vandag vergesel.