“Is karate en joga van die duiwel?” het Huisgenoot plegtig gevra in die uitgawe van 10 Julie 1986. En ’n professor van Stellenbosch (F.J.M. Potgieter) het in Die Kerkbode koeng foe bygevoeg. As jy koeng foe beoefen, stel jy jouself oop vir Satan.
Die destydse Transvaalse Onderwysdepartement het ondersoek ingestel en ook ’n paar waarskuwingstekens bygevoeg: “Ekstreme rebelsheid, ’n geneigdheid om swart te dra, ’n belangstelling in seks en dwelms, en ’n smaak vir heavy metal-musiek.”
Vir hulle was die Sataniste in die skool net ’n grap, maar daar was ’n negatiewe nadraai vir sommige kinders: Hulle is gestigmatiseer en uitgeskuif. Party is selfs doodgemaak, maar die voorvalle kon nie met Satanisme verbind word nie.
Bloemfontein het die eer gekry as die Satanistiese hoofstad van Suid-Afrika, die eerste een van etlike daaropvolgende “hoofstede” soos Oos-Londen, Durban, Johannesburg en die Oos-Rand.
Jonker het in etlike hofsake as deskundige getuie vir regters verduidelik hoe Satanisme nou eintlik werk. In die saak teen Angelique Orsö (16) en Lawrence van Blerk (17), wat haar ma in 1992 in Milnerton buite Kaapstad met ’n braaipan doodgeslaan het, het die regter inderdaad – verstommend – “aanvaar dat mense deur duiwels besete kan wees”, maar hy was nie oortuig dat dit hier die geval was nie.
Jonker het daarop aanspraak gemaak dat hy 19 moorde, ses verkragtings en vier roofsake in die vyf jaar voor 1994 positief met Satanisme verbind het. Hy het glo 500 sake ondersoek en 114 mense in hegtenis geneem. Sonder om te sê hoeveel hiervan in die hof beland het of op watter aanklagte. In Bloemfontein het hy ’n kers ontdek wat van mensvet gemaak is, maar hy’t erken hy’t nie die liggaam gekry nie.
“Ek glo die duiwel bestaan,” het hy in die polisietydskrif Servamus geskryf, “want ek het dinge sien gebeur. Ek het ’n vrou gesien wat reg in my teenwoordigheid aangeval is deur ’n demoniese wese.”
Dit was nie ’n geïsoleerde geval nie, hy’t dit herhaaldelik gesien. Daar was die 11-jarige meisietjie in KwaZulu-Natal, het hy in 2010 aan die aanlyn tydskrif Vice vertel. Terwyl ’n pastoor vir die meisietjie gebid het, het verskillende stemme by haar keel uitgekom en bloed het by haar borste uitgespuit. ’n Rukkie later het ’n string miere skielik by haar tepels uitgeloop.
“Ja, miere. Toe hou dit skielik op, maar toe klim daar ’n klein waterskilpadjie by haar naeltjie uit.”
Hy’t nie geskroom om in sy studeerkamer te poseer vir ’n foto met ’n afgeslagte kat wat hy aan die nekvel soos ’n trofee omhoog hou nie. Hy’t vertel hoe een van Eugène Terre’Blanche se lyfwagte (hy was ’n Satanis, die lyfwag) aan hom vertel het wat hulle met katte doen, swart katte.
“Hulle bind stokke tussen die kat se bene vas sodat dit nie kan beweeg nie, sit die kat op ’n altaar en dan . . .”