GM is die moeite werd Van $ 60 miljard, En het meer as 200,000 werknemers. Die front-line werkers verdien uit $ 19 tot $ 28.50 'n uur, met voordele.
Uber word na raming waardeer Van $ 40 miljard, en het 850 werknemers. Uber het ook oor 163,000 bestuurders (soos van Desember - die getal sal na verwagting verdubbel teen Junie), wat gemiddeld $ 17 'n uur in Los Angeles en Washington, DC, en $ 23 'n uur in San Francisco en New York.
Maar uber nie hierdie bestuurders as werknemers tel. Uber sê hulle is "onafhanklike kontrakteurs. "
Vir een ding hoef GM werkers nie te betaal vir die masjiene wat hulle gebruik nie. Maar Uber-bestuurders betaal vir hul motors - nie net om hulle te koop nie, maar ook hul instandhouding, versekering, gas, olieveranderings, bande en skoonmaak. Trek hierdie koste af en Uber-bestuurders se uurlikse loonverminderings word aansienlik verminder.
Vir 'n ander, kry GM se werknemers al die arbeidsbeskerming van die land.
Dit sluit in Maatskaplike Sekuriteit, 'n 40-uur werksweek met tyd en 'n half vir oortyd, werkersgesondheid en -veiligheid, werker se vergoeding indien beseer op die werk, familie- en mediese verlof, minimumloon, pensioenbeskerming, werkloosheidsversekering, beskerming teen rasse- of geslagsdiskriminasie, en die reg om gesamentlik te beding.
Om nie Obamacare se mandaat van werkgewer-voorsiende gesondheidsorg te vergeet nie.
Uber werkers nie enige van hierdie dinge te kry. Hulle is buite die arbeidswette.
Uber werkers is nie alleen nie. Daar is miljoene soos net hulle, ook buite die arbeidswette - en hul geledere groei. Die meeste is nie eens deel van die nuwe Uberized "sharing" -ekonomie nie.
Hulle is franchisenemers, konsultante en vrylansers.
Hulle is ook konstruksiewerkers, restaurantwerkers, vragmotorbestuurders, kantoortegnici, selfs werkers in haarsalonne.
Wat het hulle almal in gemeen het is hulle nie "werknemers" van die maatskappye waarvoor hulle werk beskou. Hulle is "onafhanklike kontrakteurs" - wat almal sit buite die arbeidswette ook.
Die opkoms van "onafhanklike kontrakteurs" is die mees beduidende wetlike tendens in die Amerikaanse arbeidsmag - direk bydra tot lae betaal, ongereelde ure, en werksonsekerheid.
Wat hulle "onafhanklike kontrakteurs" maak, is hoofsaaklik dat die maatskappye wat hulle werk, sê hulle is. Die maatskappye hoef dus nie die koste van voltydse werknemers te haal nie.
Maar is hulle regtig "onafhanklik"? Maatskappye kan hul ure en uitgawes manipuleer om hulle so te laat lyk.
Dit is 'n wedloop aan die onderkant. Sodra een onderneming besig is om koste te verminder deur sy werkers "onafhanklike kontrakteurs te maak", moet elke ander besigheid in daardie bedryf dieselfde - of gesigskrimpende winste en 'n dalend deel van die mark doen.
Sommige werkers verkies om onafhanklike kontrakteurs te wees, want hulle kry kontant in kontant. Of hulle hou daarvan om te besluit watter ure hulle sal werk.
Meestal, al is, neem hulle hierdie werk omdat hulle nie beteres vind. En as die race to the bottom versnel, het hulle al hoe minder alternatiewe.
Gelukkig is daar wette teen hierdie. Ongelukkig is die wette te vaag en nie goed toegepas nie.
Byvoorbeeld, FedEx noem sy bestuurders onafhanklike kontrakteurs.
Maar FedEx vereis dat hulle betaal vir die FedEx-handelsmerke wat hulle bestuur, sowel as die FedEx-uniforms wat hulle dra, en FedEx-skandeerders wat hulle gebruik - saam met versekering, brandstof, bande, olieveranderings, maaltye op die pad, instandhouding en werkers. vergoeding versekering. As hulle siek word of 'n vakansie nodig het, moet hulle hul eie vervangings aanstel. Hulle moet selfs hulself versorg volgens FedEx-standaarde.
FedEx vertel nie aan sy bestuurders watter ure om te werk nie, maar dit vertel hulle watter pakkette hulle werkladings moet lewer en organiseer om te verseker dat hulle elke werkdag tussen 9.5 en 11 uur werk.
As dit nie "werk," Ek weet nie wat die woord beteken.
In 2005, duisende FedEx bestuurders in Kalifornië gedagvaar die maatskappy, beweer hulle was in werklikheid werknemers en dat FedEx geskuld hulle die geld wat hulle uitgedopte uit, asook lone vir al die oortyd werk wat hulle ingesit het.
Verlede somer, 'n federale appèlhof ooreengekom, vind dit onder die Californië wet - wat kyk of 'n maatskappy 'beheer' hoe 'n werk gedoen word saam met 'n verskeidenheid van ander kriteria om die werklike verhouding te bepaal. Die FedEx bestuurders was inderdaad werknemers, nie onafhanklike kontrakteurs nie.
Beteken dit uber bestuurders in Kalifornië is ook "werknemers"? Dan word reg beskou nou.
Wat van FedEx-bestuurders en Uber-bestuurders in ander lande? Ander vragmotorbestuurders? Konstruksie werkers? Haarsalon werkers? Die lys gaan voort.
Die wet is nog in die lug. Dit beteken dat die wedloop tot die onderkant nog steeds is.
Dit is absurd om te wag vir die howe om al hierdie geval tot geval te besluit. Ons het 'n eenvoudiger toets nodig om te bepaal wie 'n werkgewer en werknemer is.
Ek stel voor vir hierdie een: Enige korporasie wat minstens 80 persentasie of meer van die betaalde persoon betaal, ontvang of ontvang van daardie werker minstens 20 persent van sy of haar verdienste, moet veronderstel word om daardie persoon se "werkgewer" te wees.
Kongres het nie nodig om 'n nuwe wet op hierdie die toets van indiensneming te maak slaag. Federale agentskappe soos die departement van arbeid en die IRS het die mag om dit te doen op hul eie, deur middel van hul heerskappy maak gesag.
Hulle moet dit doen. Nou.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Hoekom ons almal onafhanklik Kontrakteurs