Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 25 April (aand)
Skriflesing: 1 Petrus 1. Lees ook Psalm 139.
Teks: Kategismus Sondag 44. 1 Petrus 1: 13:
Wees heilig, want Ek is heilig!
Ons kyk in hierdie preek na die verbod op begeertes. Tog is dit so dat daar dinge is wat ons moet begeer.
Kom ons maak 'n saak daarvan om aandag te gee daaraan om die dinge wat ons wel moet begeer in die hande te kry die heiligheid en aanbidding van God.
Laat ons ons beywer om goed en reg te lewe totdat ons hierdie aardse bestaan verwissel met die ewige en sondelose bestaan by God.
Ons verdeel die preek vandag onder die volgende hoofpunte:
1. Ons sondes en die alomteenwoordigheid van die Here.
2. By watter gebod begin ons moeilikhede?
3. Ons moet begeer om teen alle sondes te veg.
Die Here is ontsettend magtig en alomteenwoordig.
Daar is geen plek waar ons kan heengaan nie, of die Here is daar. In die hemel en die Here is daar. In die doderyk en die Here is daar. Elke dag wat ons op die aarde lewe, is die Here ook daar!
Klim ek op na die hemel, U is daar; en maak ek die doderyk my bed, kyk, U is daar! (Psalm 139:8 AFR53)
En dan die ontstellende: Die Here deurgrond ons! Elke sonde wat selfs net in ons gedagtes mag ontstaan, daarvan weet die Here! Selfs as ons net wil gaan sit of opstaan, dan het die Here al voor die tyd daarvan geweet.
Hoe raak dit elkeen van ons? So: Ons moet lewe in die besef dat die Here by ons is.
Ons moet nie dink die Here gaan eers later ons lewens deursoek en kyk waar ons verbrou het nie.
Ons moet as't ware elke oomblik van ons lewe bewend voor die Here staan.
Ons lewe moet so onberispelik wees dat ons onsself graag aan die Here blootstel.
Ons moet 'n begeerte hê om deur God getoets en gesuiwer te word, en om dan by die Here vergewing van ons sondes te ontvang.
Dit gebeur deur die Woord van die Here en deur wedergeboorte:
...want julle is wedergebore nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike, deur die lewende Woord van God wat tot in ewigheid bly (v.23)
Om dit te kan doen moet ons altyd berou hê oor ons sondes, en moet ons ons oortredings voor die Here bely.
Ons besef dat ons net rein kan word as ons kennis dra van ons oortredings.
Ons sondes sal ons net ken as ons dit toets aan die gedagtes van die Here Aan sy Woord.
Ons moet besef dat as ons ons sondes ken en voor die Here bely, die Here ons deur sy Gees help in ons stryd om rein te word.
Dit gebeur op grond van die lyde van Jesus Christus.
Dit staan nogal geskryf in vers 18:
...omdat julle weet dat julle nie deur verganklike dinge, silwer of goud, losgekoop is uit julle ydele lewenswandel wat deur die vaders oorgelewer is nie, maar deur die kosbare bloed van Christus ...
Ons kan eers salig word as ons ons sondes besef.
Eers wanneer ons besef hoe grof ons teen die gebooie van God oortree, sal daar by ons die begeerte ontstaan om nie meer teen die Here sonde te doen nie.
Ons moet 'n punt bereik waar ons werklike vyande word van alles wat verkeerd is, en aanhangers van elke vorm van geregtigheid.
Sondeberou en skuldbelydenis gebeur natuurlik nie so maklik nie, want ons ken ons sondes en ons ellendes mos uit God se wet, en as ons met die wet werk, sit ons met groot moeilikhede. Dink maar net aan wat die apostel Paulus daarvan skryf in Romeine 7: 7
Inteendeel, ek sou die sonde nie anders as deur die wet geken het nie. Want ek sou ook die begeerlikheid nie geken het as die wet nie gesê het: Jy mag nie begeer nie.
Al die sondes begin dus wesenlik by die tiende gebod, want ons kan letterlik geen sonde doen voordat ons nie die begeerte daarvoor het nie.
Ons staan dus teenoor die groot gebooie van die Here, terwyl ons 'n uiters beperkte vermoë het om die gebooie van God uit te voer ook die tiende gebod.
Dit onderstreep ook weer die swaar van die wet. Dit mag nooit ons eie lus wees wat tel nie, maar die wil van God.
Ons weet dat ons in Jesus Christus moet glo tot saligheid, want Hy het die wet vir ons volbring en daarmee saam die straf gedra vir ons onvermoë om die wet te kan onderhou.
Ons glo dat ons eendag voor die regterstoel van God volkome vryspraak vir al ons sondes sal ontvang op grond van hierdie verdienste van Jesus Christus.
Nou glo ons verder soos die Bybel ons leer dat ons die wet uit dankbaarheid moet onderhou, omdat Jesus dit vir ons volbring het.
Die Bybel leer ook dat ons al in hierdie lewe die uitverkorenes sal kan uitken, omdat hulle in hulle lewens die vrugte van die wedergeboorte sal voortbring.
Die Heilige Gees maak hulle bekwaam om as gelowiges hierdie vrugte voort te bring.
Dan is die saak meteens nie meer so eenvoudig nie, want kyk hoe lyk ons lewens! Dit lyk nie altyd soos die lewens van mense wat deur die Heilige Gees bekwaam gemaak is nie. Dit is duidelik dat ons hele lewe nie altyd in diens van die Here is nie.
Ons bekommernis vergroot wanneer ons eerlik ons eie harte deursoek.
Ons kry lelike dinge daar en dit word 'n verskrikking as mens besef dat God in sy alwetendheid ook al hierdie dinge weet!
Die feit is dat daar by ons begeertes is om byna elke gebod te oortree.
En dit bly nie net by begeertes nie ons voer ons begeertes uit.
Die eerste vier gebooie handel oor ons verhouding met God. Kyk net wat maak ons daarmee. Ons kry skaam as ons eerlik is, want dit is so dat ons begeertes nie altyd na die regte kant toe staan nie.
Ons begeer bv. nie altyd om die Here opreg te dien nie. Ons gemeente se kerkbesoek oor die algemeen laat baie ruimte vir verbetering.
Hoe lyk ons meelewing met die ander gemeentelede? Vertoon ons die eenheid wat ware gelowiges van die Here met mekaar moet hê?
Daar is ook nie altyd sterk genoeg geloofskrag in ons nie.
Die Bybel leer ons mos dat ons geloof soos fiksheid is ons moet dit oefen.
Dit is die enigste manier hoe ons die Naam van die Here en sy majesteit in ons lewens sal kan hoog hou.
Ons moet werklik vyande van die sonde wees. Ons moet daarteen waak dat die sonde en ons smaak saamval, want as dit gebeur, dan gaan ons teen die heerlikheid van God oortree.
Ons sal net in ons passoppens kan wees as ons hele hart in ons godsdiens is. Anders gestel: ons begeertes moet toegespits wees op volle aanbidding aan die Here.
Die feit is net dat ons baie keer skuldig staan voor die Here omdat ons die Here se gebooie oortree.
Daar is te veel kere by ons die lus om sonde te doen, en te min kere die lus om teen die sonde weerstand te bied om die heerlikheid en die eer van die Here te handhaaf.
Dink nou daaraan dat al die engele wat die Here in die hemel teëgestaan het, uitgewerp is. Waar gaan ons heen? Besef ons wat ons doen as ons verkeerde dinge doen?
Kom ons pas die hele saak op onsself toe. Ons besef ons eie onbekwaamheid as ons eerlik na onsself kyk.
• Maar die Here is nie sonder genade nie.
• By die Here is die genade meer as oorvloedig, want dis die inhoud van die Christusevangelie.
Lees bv. 1 Johannes 1: 8
As ons sê dat ons geen sonde het nie, mislei ons onsself, en die waarheid is nie in ons nie. As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig.
Ons het 'n klein beginsel van heiligheid dis om die sonde te ken as ons dit sien. Ons het verder die Heilige Gees wat uitgestort is in die kerk, en wat ons ook lei.
Wanneer ons die sonde besef, en ons luister na die leiding van die Heilige Gees, dan groei daar nuwe begeertes by ons.
Ons wil dan nie meer die gebooie van God oortree nie, maar ons wil hulle juis onderhou.
Die Heilige Gees verseker ons dat God meer as genoeg genade vir ons het.
Hy verseker ons dat ons ondanks al die onheilighede wat aan ons kleef, nogtans deur die Here verkies is, en dat hierdie verkiesing in die dood van die Here Jesus vasstaan. Niks kan jou van jou verlossing beroof nie.
Dit bring ons by nog 'n probleem: as die genade van die Here dan vir ons genoeg is, waarom moet ons dan nog die wet preek en onderhou?
Die antwoord is dat selfs die allerheidligstes onder ons maar net 'n klein beginsel van gehoorsaamheid het solank as wat hulle in hierdie lewe is.
Maar hulle het 'n ernstige voorneme om volgens al die gebooie van God te lewe.
Dit is waarom die wet gepreek moet word.
Ons sal die eise van God nie verstaan as ons die wet nie hoor nie.
Ons sal ook die genade van God nie verstaan as ons die wet nie hoor nie, omdat ons nie sal besef waarvan Hy ons verlos het as ons die wet nie ken nie.
Die wet leer ons wat alles in Christus te krye is.
Dit leer ons bid vir genade, en om te dank vir al die seën wat ons reeds ontvang het.
Die wet vervang ons onkunde met insig, en saam met insig kom die begeerte tot geloofsvernuwing.
Dan kom ons uit die aard van die saak in 'n situasie waar ons weer gemeenskap met God beoefen - In 'n omstandigheid waarin ons weer ons geloof geniet, en werklik 'n plesier vind in 'n streng en Christelike lewe.