Nyiragongo (3 470 m) is ’n aktiewe vulkaan net noord van Goma in die Demokratiese Republiek van die Kongo. Hierdie is die uitsig van die rand van die hoofkrater af, soos ’n mens verby ’n kleiner krater kyk in die rigting van Goma, wat
Die gebou regs onder op die foto is waar portiere slaap. Toeriste bly in A-raamhutte op die kraterrand, met ’n ontsagwekkende uitsig oor die borrelende lawapoel. Dit vat sowat vyf uur om teen die berg op te stap en dit raak baie koud aan die bopunt; vlae sneeu is nie ongewoon nie. Nietemin, jy het dié uitsig van die toilet af om na uit te sien!
Dié toneel is amper so oud soos die savanne self: ’n Leeumannetjie bekyk sy grondgebied van naby ’n plat groendoringboom terwyl troppe bokke in die verte wei. Die foto is geneem in Kenia se Masai Mara- nasionale reservaat. Dié reservaat is ’n opregte Afrikasafaribestemming: Die oop landskap en groot getalle diere maak dit een van die vasteland se beste plekke om wild te kyk. Was jy nog nie daar nie? Mufasa wag...
In min wildreservate in Afrika word so baie foto’s geneem soos in die Masai Mara in Kenia. Die oop vlaktes, die oorvloed diere, die Masai-krygers in hulle kenmerkende rooi gewaad, en die treffende sonsondergange sorg byna altyd vir ’n goeie foto, dit maak nie saak waarna jy jou lens mik nie. Omdat die reservaat op die ewenaar is, is daar ook gereeld reën in die lug.
Vir fotograwe is die reën ’n tweesnydende swaard: Dit maak die lig dof, maar laat ook die gras groei, wat weer die diere lok…
Ek lei soms fotografiesafari’s daarheen. Een middag het ons besluit om ons nie te laat onderkry deur die slegte weer nie. Ons het wegbeweeg van die skares en die tot barstens toe vol wolke gaan afneem. Hierdie plat boom was net die regte voorwerp om die dramatiese lug te komplementeer. Die storm het ál nader gekom en dit het ál donkerder begin word. Skielik het die son deur ’n venster in die wolke geloer, net toe ’n klomp aasvoëls na die boom vlieg. ’n Tipiese toneel was skielik uniek.
Ek het op 19 Februarie in Suid-Afrika aangekom vanaf die VSA ná die vlug van amper 15 uur, net betyds vir melktert en Kaapse vonkel op my verjaardag die 21ste. Op dieselfde dag het ek afgevlieg Kaapstad toe om met repetisies te begin vir die Woordfees. Ná afloop van die Woordfees het ek gevlieg na Durban en ná ’n kort tydjie in KZN op 22 Maart gevlieg na Johannesburg en direk op dieselfde dag na Amsterdam vir ’n huldigingskonsert vir Herman van Veen, aangebied deur die Amsterdams Kleinkunst Festival op 26 Maart. Werklik ’n enorme eer. Ek het daar opgetree saam met van Nederland se grootste name!
Ek dink 2000, toe ek die Herrie-prys (dink ek?!) vir Metamorph (Brel en Piaf) gekry het, was vir my besonders. Ons was reeds op pad huis toe toe ons die oproep kry dat ons gewen het en moes terugdraai vir die toekenningseremonie. Dit was super-onverwags.
Uiteraard is daar ook nuwe werk by wat letterlik die afgelope maand of wat die lig gesien het. Ek wil dat mense sien waar en wie ek as kunstenaar was en waar ek vandag is.