Op 'n slag het die Boeddha buite die stadsmure geloop, en hy het die lyk van 'n dronk afval gesien wat pas gesterf het. Die Boeddha het gesê dat hierdie man, die seun van 'n ryk handelaar, oorspronklik baie ryk was. Hy het met die Boeddha ontmoet, en was aangetrokke tot die Dharma, en het selfs gedink dat hy 'n monnik word. Maar sy vrou het hom afgestel en so het hy nie georden nie. Uiteindelik het hy begin om te dobbel en te drink en al sy geld te mors. Hy het geëindig as 'n bedelaar. Die Boeddha het gesê as hy destyds 'n monnik geword het, sou hy heeltemal bevry gewees het.
Dit is ons lewe - ons het 'n keuse. Dit is vir ons of ons hierdie leeftyd mors of dit op 'n sinvolle manier gebruik wat onsself en ander kan bevoordeel. Dit is basies waaroor karma gaan. Gebeure sal met ons gebeur as gevolg van aksiewerkwoorde, spraak en verstand in die verlede. Maar die goeie nuus is dat ons deur ons huidige antwoorde ons toekoms vorm - voortdurend, oomblik tot oomblik tot oomblik. Ons kan in hierdie oomblik half slaap of heeltemal aan die slaap raak, of ons kan wakker wees in hierdie oomblik - wakker, bewus en bewus. Die keuse is ons s'n.
Die meeste van ons gaan eintlik half in slaap. Ons is baie besig; ons is baie besig; ons het altyd dinge om te doen. Maar innerlik, ons is zombies. Geprogrammeerde zombies - jy druk 'n knoppie, en jy kry 'n reaksie. Soms is die reaksies lekker en soms is hulle vyandig, maar hulle is nie bewuste antwoorde nie. Die element van innerlike bewustheid, om die oomblik in die oomblik regtig te weet, is gewoonlik nie daar nie. Ons is half in slaap en totaal afgelei.
Te besig om net stil te wees?
Ons gewone lewens is so besig, ons dae is so vol, maar ons het nooit ruimte om selfs vir 'n oomblik te sit en net te wees nie. Ons is bang vir stilte - buitenste stilte, innerlike stilte. As daar geen geraas aan die gang is nie, praat ons met onsself-menings en idees en oordele en rehashes van wat gister of tydens ons kinderjare gebeur het; wat hy vir my gesê het; wat ek aan hom gesê het. Ons fantasieë, ons dagdrome, ons hoop, ons bekommernisse, ons vrese. Daar is geen stilte nie. Ons luidrugtige buitewêreld is maar 'n weerspieëling van die geraas binne: ons onophoudelike behoefte om besig te wees om iets te doen.
Onlangs het ek gepraat met 'n baie mooi Australiese monnik wat een keer besig was om soveel wonderlike Dharma-aktiwiteite te doen dat hy 'n werkskool geword het. Hy sal tot twee of drie in die oggend wees. Uiteindelik het hy heeltemal in duie gestort. Hy was werklik werklik, en soos sy werk vir die Dharma was, het dit baie deuglik gelyk. Dit het gelyk of hy baie goeie dinge gedoen het. Hy het baie mense bevoordeel en die instruksies van sy onderwyser uitgevoer, maar nou dat hy niks kan doen nie, wie is hy? En so gaan hy deur 'n geweldige krisis omdat hy homself altyd geïdentifiseer het met wat hy gedoen het en met sukses kon slaag. Nou kan hy niks doen nie en is hy van ander afhanklik. So het ek vir hom gesê, "Maar dit is 'n wonderlike geleentheid. Nou hoef jy niks te doen nie, jy kan net wees. "Hy het gesê hy het probeer om daaraan te kom, maar hy het dit baie bedreig gevind om niks te doen nie, om net daar te sit en met wie hy is, nie met wat hy doen.
Workaholism: Vul ons lewe met aktiwiteite
Dit is die punt - ons vul ons lewens met aktiwiteite. Baie van hulle is baie goeie aktiwiteite, maar as ons nie versigtig is nie, kan hulle net 'n ontsnapping wees. Ek sê nie dat jy nie goeie en noodsaaklike dinge moet doen nie, maar daar moet asem wees sowel as 'n uitaseming. Ons moet beide die aktiewe en die kontemplatiewe hê. Ons het tyd nodig om net by onsself te wees, en om werklik gesentreerd te wees, wanneer die verstand net stil kan wees.
Gewoonlik is dit beter as dit vroegoggend gedoen word, want as ons vroegoggend vroeg opstaan, mits ons nie te laat in die nag gaan slaap nie, moet ons vars en helder wees. Gewoonlik as ons voor die res van die huishouding opstaan, is dit meer stil. Dit is duidelik dat dit nie goed is om te mediteer wanneer almal ook opstaan ​​nie. Ons moet voor almal anders wees, tensy ander in die huishouding ook opstaan ​​en mediteer!
Meditasie: 'n poging om stil te wees
Ons weet ons moet die moeite doen. As ons die geestelike dimensie ernstig wil integreer met ons alledaagse lewe, moet ons opofferings maak. Dit sluit in om vroeg op te staan ​​sodat ons ten minste een halfuur of 'n uur kan wees om net by onsself te wees en 'n ernstige oefening te doen, met miskien vyf minute om liefde vir alle wesens aan die einde te genereer. Dan verander dit regtig die hele kwaliteit van die dag.
Soos mens gewoond raak aan meditasie, begin die tyd spontaan uit te brei en die oefening begin die dag beïnvloed. Ons probeer om die omstandighede te skep waardeur ons hele dag as ons geestelike pad gebruik kan word. Alles wat ons doen, almal wat ons ontmoet, is deel van die praktyk. Dit is hoe ons leer om ons hart oop te maak; Dit is hoe ons oopmaak vir vrygewigheid, vriendelikheid, gedagtes en verdraagsaamheid. Begrip. Meer en meer word ons in die oomblik, hier en nou, in die plek van weg in die wolkekoekoo land.
Aanvanklik probeer ons om die rumoer binne te steek, sentreer te word en vir ons 'n innerlike ruimte te gee sodat ons geestelike lewe en ons daaglikse lewe dieselfde word. Uitwaarts, niks het verander nie. Maar innerlik het alles verander.
© 2011 Tenzin Palmo. Herdruk met toestemming van die uitgewer,
In die hart van die lewe
deur Jetsunma Tenzin Palmo.
Hierdie versameling gesprekke en dialoë is ondergronds, benaderbaar en diep insiggewend, en dek 'n wye verskeidenheid onderwerpe wat altyd terugkeer na praktiese refleksie oor hoe ons die kwaliteit van ons lewens kan verbeter en meer gesonde verstand, vervulling, wysheid en meer kan ontwikkel. deernis. In die hart van die lewe word gerig aan 'n algemene gehoor en bied praktiese advies wat aangewend kan word of 'n mens boeddhisties is.
Eerwaarde Tenzin Palmo is in Londen gebore en opgevoed. Sy het na Indië gereis toe sy 20 was, en in 1964 was een van die eerste Westerse vroue as 'n Tibetaanse Boeddhistiese non. Ná ses jaar van studie met haar onderwyser het hy haar na die Himalaja-vallei van Lahoul gestuur om meer intensiewe praktyk te onderneem. Die verhaal van haar lewe en ervarings in haar verre Himalaja-grot word in die boek beskryf Grot in die sneeu: 'n Wes-Vrou se soeke na Verligting deur Vicki Mackenzie. Tenzin Palmo reis elke jaar om leringe te gee en fondse in te samel vir Tibetaanse nonne. Vir inligting oor Jetsunma Tenzin Palmo se onderrigskedule, haar werk, en Dongyu Gatsal Ling Nunnery, besoek http://www.tenzinpalmo.com
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Meditasie > Meditasie: leer om stil te wees