Arturo Sánchez Sanz. Onderhoud met die skrywer van Belisarius: Magister militum van die Oos-Romeinse Ryk | Huidige literatuur
Arturo Sánchez Sanz. Onderhoud met die skrywer van Belisarius: Magister militum van die Oos-Romeinse Ryk
Mariola Diaz-Cano Arevalo | | Toets, Onderhoude, skrywers, Verskeie
Arturo Sanchez Sanz Hy is 'n dokter in die antieke geskiedenis en het sy kurrikulum in die akademiese wêreld en as 'n insiggewende opstel skrywer so breed as wat dit belangrik is. Sy nuutste werk, Belisarius: Magister militum van die Oos-Romeinse Ryk. Hierin onderhoud vertel ons daarvan en gee ons ook 'n meestersklas oor hierdie genre baie minder verbruik deur lesers. Baie dankie vir u tyd en vriendelikheid.
Arturo Sánchez Sanz. Onderhoud
LETTERKUNDE NUUS: Dokter in geskiedenis en argeologie aan die Complutense Universiteit, u laaste opstel is Belisarius: Magister militum van die Oos-Romeinse Ryk. Waarvan praat jy daarin?
ARTURO SANCHEZ SANZ: Die uitgewerswêreld is oor en weer versadig met historiese opstelle wat aan dieselfde onderwerpe gewy word, en in Spanje is hierdie werklikheid baie sterker. Cleopatra, Caesar, die Tercios, Auschwitz ... daarom het ons sedert my eerste opstel probeer om iets meer, iets nuuts en anders aan te bied. Anglo-Saksiese literatuur het minder tekortkominge in hierdie verband, maar in Spaans is daar min opstelle wat aan ander onderwerpe gewy word, alhoewel dit ook bekend is. In werklikheid, historici self is meer geneig om op die geslote akademiese wêreld te fokus. Die huidige stelsel van hoër onderwys dwing ons om slegs artikels en opstelle te skryf wat so gespesialiseerd is dat niemand anders as ons eie kollegas dit kan verteer nie.
Historiese openbaarmaking word afgekeur, en daarom het ons altyd dieselfde werke op die mark, dikwels geskryf deur joernaliste, prokureurs, ens. wat die leemte vul met hul eie illusie vir die geskiedenis, maar hulle is nie historici of argeoloë nie, en nie dikwels is die idee wat aan die algemene publiek oorgedra word, verkeerd of verkeerd nie.
Ek glo dat ons werk, en wyer, Ons plig as historici is om nie net op akademiese gebied oor die geskiedenis te praat nie, maar ook vir die hele wêreld om dit naby, maklik en toeganklik te maak. Gedurende my hele lewe het ek min mense ontmoet wat, selfs al is hulle besig met allerhande ambagte, nie van geskiedenis hou nie, en wat hulle leer, kom uiteindelik nie van opgeleide historici af nie, wat in staat is om goeie agtergrondnavorsing te doen, en dit genereer verkeerde paradigmas. oor verskillende onderwerpe.
Om hierdie rede het ek dit ook oorweeg om openbaarmaking te skryf selfs as ek teen die stroom moes swem, met die idee om die valse mites te vernietig wat uit gedeeltelike of skaars gedokumenteerde werke geskep is, om opstelle aan te bied wat toegewy is aan minder bekende onderwerpe of wat nooit in Spaans behandel is nie, en dit was die geval vanaf die begin.
Ek het my eerste boek aan Filippus II van Macedonië opgedra (2013), juis omdat sy seun, die grote Alexander die Grote, altyd oorskadu is en die belang wat hy in die geskiedenis gehad het, dikwels vergeet word. Eintlik sê ek altyd dat sonder Alexander nooit Alexander sou gewees het nie. Dieselfde het gebeur met my eerste opstel vir die sfeer van boeke, toegewy aan die praetorianers (2017).
Die figuur van hierdie mitiese Romeinse militêre liggaam was nog altyd donker en negatief, veral vir die dood van keisers wat daarmee verband hou, maar niks verder nie. Die legioene het baie meer keisers as die Praetorianers omvergewerp, en selfs in daardie gevalle was die sameswerings wat hulle uitgevoer het, slegs vir 'n paar van hul lede bekend in vergelyking met die duisende soldate van die Praetorian wat in die ryk opereer het. Om die hele liggaam hiervoor te veroordeel, sou wees soos om die hele polisie-instelling te veroordeel vir die optrede van enkele.
Dit is 'n paar voorbeelde, en in die geval van Belisarius iets soortgelyks gebeur. Nie baie mense ken haar figuur nie, en die meeste van diegene wat dit doen, is gewoonlik deur die roman wat die groot Robert Graves ons verlaat het. Ons wou met sy werklike lewe, sy bakleiery, die intriges by die Bisantynse hof, ens. buite die roman, en niemand het voorheen daaroor in Spaans geskryf nie. Dit is die hoofgedagte wat ons altyd beweeg, om verder te gaan en dat ons hoop om voort te gaan met die volgende werke wat ek pas voltooi het en wat nog gepubliseer moet word.
AL: Waarom opstelle en nie-fiksie skryf (nog)?
ASS: Deels dit het te make met die opleiding wat ons as historici ontvang. Ons word van die eerste oomblik af geleer om ondersoek in te stel met die doel om algemene kennis uit te brei, om nie 'n roman te skryf nie, nie eens 'n insiggewende opstel soos ek vroeër genoem het nie. Die taal wat ons moet gebruik, is te kripties vir die algemene publiek, te gespesialiseerd, ons leer nie om te skryf nie, maar om navraag te doen oor die verlede, en dit genereer baie tekortkominge wat ontstaan ​​wanneer die werk op skrif gestel word.
Daar word baie invloed gelê op aspekte wat nie in die roman bestaan ​​nie, soos die kritiese apparaat, die bibliografie, ens., Maar niemand leer ons om op 'n lenige, eenvoudige manier te skryf, karakters te skep, spanning of selfs om 'n plot, dit is nie nodig nie. So Ek is van mening dat die skryf van 'n roman, ten minste 'n goeie roman, baie moeiliker is as die skryf van 'n opstel, en dit verg leer, voorbereiding en ander kennis wat ek mettertyd hoop. Baie min historici skryf romans, en in ons geval neem ek aan dat daar van ons meer verwag word as ons probeer. Is 'n groot verantwoordelikheid en daarom dink ek dat dit nodig is om dit goed te doen.
Om hierdie rede berei ek my voor, en ek het al begin met 'n idee dat ek al 'n geruime tyd gemoker het, maar dit is nog steeds vroeg. Ek wil 'n verhaal aanbied, nie net goed geskryf nie, maar ook gedokumenteer, sodat dit nie nodig is om uit te vind wat ons weet gebeur het nie, maar slegs die 'leemtes' wat altyd in die geskiedenis bestaan, in te vul. Baie karakters het ons buitengewone verhale gegee wat amper niemand ken nie, maar ons het nie baie inligting daaroor nie. Dit is moontlik om dit te rekonstrueer om dit aan die publiek te bied sonder om fiktiewe verhale uit te dink, alhoewel dit net so nodig is. Ek verbeel my dat dit as historikus 'n natuurlike neiging is, maar ek dink dat dit 'n ander manier is om die geskiedenis op 'n waaragtige en aantreklike manier vir die algemene publiek aan te bied.
AL: Onthou jy daardie leser wat jy eendag gelees het as leser en dit het jou veral gemerk?
ASS: Ek onthou dit baie goed, en dit het juis baie te doen met wat ons gesê het, en miskien beskou ek my as 'n onvoorwaardelike aanhanger van die skrywer daarvan. Dit is 'n historiese roman opgedra aan die mitiese Amazones deur Steven Pressfield (Die laaste Amazones, 2003). Sy manier van geskiedenis, selfs die mitologie soos dit in hierdie geval is, het my so beïnvloed dat ek geskiedenis begin bestudeer het, selfs die onderwerp van my doktorale proefskrif gaan oor die Amazones, maar nie net daarvoor nie, maar veral ook vir my diepe bewondering vir die vroulike geslag. Sy moed, vasbyt, moed en grootsheid het altyd van die oorsprong van die Geskiedenis afgewyk.
Om hierdie rede wou ek my sandkorrel bydra, juis om die werklike beeld van mitiese figure te behandel waarvan die geheue so verdraai is in die kollektiewe verbeelding, maar waarvan die krag dit millennia lank lewendig gehou het sedert hul verhale ontstaan ​​het. In werklikheid juis as gevolg van wat ons voorheen genoem het, selfs uit die akademiese wêreld soms Kwessies soos hierdie is op 'n partydige manier gebruik as gevolg van die opkoms van genderstudies, selfs so ver om vermeende akademiese opstelle aan te bied, maar wat gemanipuleerde gegewens bevat om dit in ware karakters te verander toe dit nooit was nie.
Dit is een van die kruistogte wat ek glo dat ons as historici moet voer, selfs soms voor ons eie kollegas as hul besondere belange die hoofletters oor die geskiedenis beïnvloed. En dit is belangrik omdat ek glo dat 'n valse beeld in die algemene publiek gegenereer word wat ons moet bydra tot verandering.
Baie ander werke het my veral gekenmerk, insluitend die res van Pressfield, of posteguillo, dat ek presies glo hulle het daarin geslaag omdat hulle niks anders as die besonderhede hoef uit te dink nie dat die oorspronklike bronne ons nie verlaat het nie of verlore gegaan het met werklike verhale, wat alleen al meer as waansinnig is.
Die probleem vir geskiedkundiges is dat ons baie goed weet hoe belangrik dit is om onsself behoorlik te dokumenteer om enige onderwerp te hanteer, en daarom het ek jare lank nie meer tyd gehad om net daaraan te lees nie. Ek wag letterlik op honderde boeke van 'n geleentheid wat ek hoop om u binnekort te bied.
AL: 'n Essayis aan die bed? En 'n literêre skrywer? U kan meer as een en uit alle tydperke kies.
ASS: Thukydides het op sy eie verdienste die vader van die strengste historiese diskoers, veral in 'n tyd toe die heersende tradisie nog steeds die epiese was, of in elk geval die verhale veel minder waar en krities. Hy was 'n Athener, en nie net enigiemand nie, maar hy wou nie die foute van sy volk erken deur onnodige oorloë te begin of gruweldade te pleeg sonder om dit te regverdig nie.
As gevolg van my eie spesialisering in die antieke geskiedenis, kan ek miskien nie die ander vader van die nou meer literêre genre, sy eie, noem nie Homer, wat die fondamente van die gefiksionaliseerde mitiese verhaal byna drie millennia gelede gelê het. Van hulle was daar baie buitengewone figure wat albei genres tot die sublieme ontwikkel het Shakespeare, Dante, Cervantes, Poe, Tolstoy... en ander vir wie ek spesiale bewondering voel soos sy eie Verne.
AL: Watter historiese figuur sou jy graag wou ontmoet?
ASS: Moeilike vraag. Baie moeilik, want daar is baie. Ek sou die Spartaanse held kon noem Leonidas, tot die mitiese Alexander of die buitengewone Hannibal Barca, Caesar, Cleopatra, Akhenaten, Mohammed of koningin Boudica. Selfs op ander tye wanneer Cid of Columbus, selfs meer onlangs aan Gandhi.
Ek wens ek het die AmazonAs hulle werklik was As ek egter net een kon kies, dink ek dit sou wees Jesus van Nasaret, hoofsaaklik vir alles wat dit nie net in sy tyd nie, maar ook in die Geskiedenis van die Mensdom, beteken het om die persoon buite die mite as historikus te ken. In werklikheid is hy 'n transendentale karakter wat vir historici nog altyd 'n bietjie langs die kantlyn was weens al die fabels wat later oor sy lewe geskryf is, maar hy was ongetwyfeld een van die grootste figure in die Geskiedenis met alles wat dit impliseer.
AL: Enige spesiale manie of gewoonte as dit kom by skryf of lees?
ASS: Nie regtig nie. Die onderwerpe om te skryf kom spontaan voor en die verhaal is reeds daar en wag dat iemand dit op die beste manier aan die mense sal oordra. Ek veronderstel dat dit met romans anders is, omdat dit baie meer voorbereiding, uitwerking en werk verg, en daarom is dit normaal dat skrywers hierdie soort gewoontes ervaar, omdat hulle die hulp van die muses benodig en die inspirasie wat soms slegs verkry word in baie spesifieke omstandighede. Tot nou toe Ek het net boeke en 'n stil plek nodig om te skryf, maar wie weet dit as die tyd aanbreek om die sprong te maak?
ASS: Ek dink die belangrikste deel van die skryf van 'n opstel is die groot vorige navorsing dat dit nodig is om te praat oor 'n onderwerp met kennis van die feite. Trouens, ek dink dat dit nodig is om meer tyd daaraan te spandeer as aan die finale skryf van die teks wat dit bedoel is. Andersins kan ons 'n onvolledige, onakkurate werk publiseer wat iemand met 'n mate van kennis met vertroue kan weerlê, en dit is nodig om die situasie te vermy.
Daarom kuier ek gewoonlik baie biblioteke, fondamente, ens. waar hulle die bronne bewaar wat nie tuis toeganklik is nie, en baie keer Ek skryf direk daar. Daarbenewens is ek gelukkig om 'n kleintjie te hê kantoor by die huis, hoewel ek graag skryf om die buitelug, en wanneer die weer dit toelaat, soek ek na rustige plekke om die natuur te geniet terwyl ek werk.
ASS: Ek hou van die opstel vir wat dit beteken, om die waarheid oor die geskiedenis te vertel, en Ek is dol oor die roman omdat dit ons help om uit die werklikheid te ontsnap, soms so kru, om ons op 'n baie nader manier na 'n ander wêreld te vervoer. Maar dieselfde ding gebeur met gedigte, waarvan ek hou, selfs in sy mees skynbaar eenvoudige vorms, soos poësie haiku, alhoewel dit regtig nie is nie. Alle genres het hul doel en almal is belangrik.
ASS: As ek eerlik is, het die pandemie ons lewens 'n bietjie verander, en gedurende die maande van opsluiting het ek baie tyd gehad om te wy aan navorsing en skryf, meer as wat ek gewoonlik het, so Ek het verskeie repetisies begin Ek hoop hulle sien die lig binne 'n kort tydjie.
Hierdie jaar het ek pas die biografie van Flavio Belisario gepubliseer, maar ek ook van my vroeë opstelle uitgereik Aangesien hulle slegs in papierversies en in Spanje gepubliseer is, maar baie vriende van ander lande nie toegang tot hulle gehad het nie, het ek my daarop toegespits om hulle op te dateer om dit weer in elektroniese weergawes aan te bied, insluitend meer beelde, kaarte en illustrasies, plus addisionele inhoud. Vanjaar sal daar ook 'n opstel gewy aan die koningin van die Eceni, die mitiese Boudica, die eerste vrou wat die Romeine in die gesig gestaar het as 'n leier op die slagveld om Brittanje van die Romeinse verowering te bevry.
Volgende jaar word die tweede deel van die volledige geskiedenis wat ek aan die Geskiedenis van Kartago opgedra het, vanaf die stigting tot die vernietiging van die stad na die derde Puniese oorlog, en ander toets toegewyde geheel en al na paranormale gebeure in die antieke tyd, uit die verhale wat deur die klassieke bronne aangebied word. Ek verwys nie net na verhale oor mitiese monsters of verlore stede soos die beroemde Atlantis nie, maar ook na verhale oor spook, demone, wedergebore, weerwolwe, spookhuise, besittings en uitdrywings, towerspreuke en towery, vreemde gebeure, ens. in antieke Griekeland, Rome en Mesopotamië. 'N Hele kompendium oor die onverklaarbare in die oudheid.
En laastens sal die opstel oor Boudica die eerste van verskeie wees wat ek besluit het om aan die groot vroue van die verlede op te dra, sodat dit sal uitkom nog een gewy aan koningin Zenobia, aan die mitiese Berber-leier wat die vooruitgang van die Islam in die Magreb, bekend as die Kahina, in die gesig gestaar het. En 'n ander gewy aan die onna-bugeishas en kunoichis, samurai en shinobi vroue in die geskiedenis van Japan., dat daar was en dat hulle buitengewone prestasies uitgevoer het. Op hierdie manier hoop ek dat ek my sandkorrel kan bydra tot die kennis en waarde van vroulike geskiedenis.
AL: Hoe dink jy is die publikasietoneel vir 'n genre so spesiaal soos opstelle?
ASS: Die prentjie is Baie donkerhoewel dit op 'n manier altyd was. Ons is in 'n selfs moeiliker situasie as gewoonlik, wat baie is. Erger in die geval van opstelle, aangesien gereelde lesers geneig is om veral te soek na verhale wat hulle help om 'n goeie tyd te hê en uit die alledaagse lewe te ontsnap, veral deur romans. Oefeninge word beperk tot 'n gehoor baie konkreet, veral geïnteresseerd in die onderwerp van elke werkDaarom is die impak van hierdie werke baie laag.
Om sake erger te maak, in Spanje handel die meeste historiese opstelle oor dieselfde temas al meer as bekend, toegewy aan spesifieke oomblikke soos die Mediese Oorloë of belangrike karakters soos Cleopatra omdat hulle hoop dat hulle groter aanvaarding sal kry, hoewel daar al honderde werke oor geskryf is waartoe die nuus min of niks kan bydra nie, terwyl niemand oor minder bekende onderwerpe skryf nie.
Juis om die rede en uiteindelik uiteindelik het ons werke van erkende buitelandse skrywers vertaal in die hoop dat sy aansien sal help om die werk te populariseer, eerder as om die geleentheid te gee aan buitengewone eie outeurs dat hulle waarskynlik nooit 'n kans sal hê om te plaas nie. Dit is regtig jammer, en dit lyk nie of die situasie gaan verbeter nie.
Daarom vertrou ek graag uitgewers soos HRM Ediciones of La Esfera de los Libros, wat nie bang is om daardie stap te neem nie en die navorsingstoneel in Spanje goed ken om hierdie werke aan te pak sonder om hulself te verlaat met vertalings. En om hierdie rede het ek nie opgehou om met hulle saam te werk nie.
Oor die algemeen was die uitgewerswêreld nog altyd gefokus op die bekendste figure, alhoewel die moontlikheid van lessenaarpublisering het meer geleenthede opgelewer vir baie begin outeurs. Die krisis van enkele jare gelede, die huidige pandemie en die tendense van die samelewing ten opsigte van lees, maak dit egter baie moeilik vir die beskeie uitgewers of die meeste outeurs om te oorleef, wat in geen geval 'n bestaan ​​uit hul werke kan verdien nie.
Die meeste van ons skryf vir die plesier om dit te doen en bowenal om te deel of te onderrig, maar slegs enkeles kan dit bekostig om hulself uitsluitlik daaraan toe te wy en 'n bestaan ​​te maak uit boeke. Dat Belén Esteban meer boeke verkoop het as 'n Nobelpryswenner soos Vargas Llosa, sê baie oor hierdie tendense, en baie mense verkies om te kies vir liggewig inhoud wat maklik en vinnig toeganklik is meer as om ure en ure in 'n boek aan te pak.
Die bevordering van kultuur is 'n hangende onderwerp, en bowenal die verbetering van die Geesteswetenskappe, selfs onder die lede van regerings altyd beledig dat, as dit aan hulle behoort, onderdruk sou word. Ten spyte van alles wil ek optimisties wees, en in die lig van probleme is daar altyd die illusie van baie outeurs wat nooit ophou skryf sonder om iets terug te verwag nie.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Verskeie » Arturo Sánchez Sanz. Onderhoud met die skrywer van Belisarius: Magister militum van die Oos-Romeinse Ryk