Ook Hambidge (2000: 27-31) skryf in haar bundel Lykdigte ‘n gedig getitel “N.P. van Wyk Louw (1906-1970)” wat gedeeltelik biografie (met die fokus op die verhouding tussen Louw en Cussons), gedeeltelik kommentaar op beide Louw en Cussons se poësie en uiteindelik ook ‘n soort outobiografie is van háár verhouding met hulle as leser. Let wel, dis die Sewende dag, nie die eerste nie.;). In die 1948-verkiesing het die V.P. die setel gewen met ’n meerderheid van 1 229: 5 488 stemme vir K. Rood vergeleke met 4 259 stemme vir die Nasionale Party se J.H. Loock. Die probleem is dat ek my vrou en kinders net naweke kon sien want ek moes in die stad bly om geld te verdien.(Die plaas is nie groot genoeg nie.) Miskien bevind enige digkuns sigself altyd maar in ‘n voortdurende spanning tussen, aan die een kant, die ideologiese reproduksie van bourgeois sensibiliteite, ervarings en subjekposisies, beliggaam in die eienaarskap van die middele van produksie van betekenis (standaardtaal, uitgewers, koerante, rekenaars, universiteitsgrade, ens.), en aan die ander kant die radikale potensiaal van die gedig as alter-kasie met die werklikheid: die andersmaak wat die talige verbeelding bewerkstellig, die kritiek en ondermyning van die voortdurende banalisering en erodering van taal, die oopskryf van ervarings, en die herlewing van sin.