Nuuskommentaar: Het SA Aprilgekland geword?Argieffoto Toegegee, dat dit op 1 April geskied het en dat die Afrikaanse nuus na berig word verreweg die meeste kykers trek, moes noodwendig die wenkbroue laat lig het. Om suksesvol propaganda te bedryf, beteken nie alles wat verkondig word, moet noodwendig die waarheid wees nie, maar dit moet minstens geloofwaardig wees. Min of meer dieselfde beginsel geld vir ’n goeie Aprilgekstorie. Span genoeg bekende feite in om geloofwaardigheid te bied, en die skrywer kan baie mense met die grootste wolhaarstorie flous. Maar in Suid-Afrika vind daar soveel gekhede plaas dat twee rubriekskrywers, Lood van Beeld en Vryburger van Die Burger, vandag daarop wys dat omtrent enigiets wat spekskieters aan die publiek opdis as heel moontlik waar ervaar kan word. Lood stel dit so: “Eintlik moet Lood homself gedurig herinner wat die datum is, want deesdae neem die politiek so dikwels sulke absurde afmetings aan dat geen mens meer weet of dit 1 April is of nie!” Net om dié waarheid te onderstreep, het die president se woordvoerder ’n verklaring uitgereik om ’n paar verspotte “kabinetsaanstellings” bekend te maak. Min mense het so ’n poets van Mac Mahraj verwag, en dit het plek-plek ’n rukkie gevat voordat joernaliste die kloutjie by die oor gekry het. Die president is oorsee (al weer) en daar is ’n waarnemende president, en ’n kabinetskommeling deur die president sou onmoontlik wees. Of die drie politici tevrede is dat hul name gebruik is om die media en die publiek te ontstel – dat juis hul omstredenheid gebruik is om so ’n kontroversiële “kabinetsuitbreiding” byt te gee – is nie bekend nie. Vryburger skryf so oor dié gedoente: “Mac ‘Die Bek’ moet egter nie te selfvoldaan wees oor die ritse oproepe wat hy gekry het van mense wat wou vasstel of dit waar is nie. Met Nommer Een aan die stuur is enigiets mos moontlik. Neem byvoorbeeld Zizi Kodwa, wat volgens Mac se verklaring die portefeulje ‘so­siale binding en nasiebou’ sou hanteer. Vergeleke met die president en talle ministers is dié man mos besónder gekwalifiseerd …” Vir bitter baie mense, veral minderheidsgemeenskappe, is die regering se geloofwaardigheid so daarmee heen dat die regering se strategie om “die goeie stories” te bemark, eenvoudig net sy eie geloofwaardigheid verder in gedrang bring. ’n Regering wat op soveel terreine bewese aanjaag en tot Jan van Riebeeck daarvoor aanspreeklik hou, kan mos nie regtig nog sukses behaal vir geloofwaardige goeie stories nie, is ’n gereelde gedagtegang. Elke party het egter ’n groep ondersteuners wat die leierskap van daardie party blindelings steun, en net niks negatiefs van die leier of leiers wil hoor nie. Dit is juis hierdie faktor wat die destydse PW-grappe so suksesvol gemaak het. Die suksesvolste was dat daar nie meer PW-grappe is nie, want alles is die waarheid. Voorts is daar die goedgelowiges. Dit is waarskynlik hierdie groep wat die ergste deurloop onder die Aprilgekgrappe. Die harde werklikheid is dat hierdie groep dikwels die sout van die aarde verteenwoordig. Sonder hulle het ’n volk net skeptici oor, wat visie en positiewe verwagtinge inhibeer. Maar hul goedgelowigheid word gereeld geteiken. Elke jaar sedert 2002 word (van) hulle uitgevang met ’n wolhaarstorie dat Mars op 27 Augustus so na aan die aarde gaan kom dat dit net so groot soos die volmaan sal vertoon. Elke jaar span wetenskaplikes vooraf elke moontlike mediamiddel in om die publiek te maan (of te Mars?) oor die komende wolhaarstorie, maar elke jaar word mense geflous. Verlede jaar het verskeie mense die volgende oggend in plasings op die RSG-program, Sterre en Planete, se Facebookblad geskryf hoe hulle deurnag vir die verskynsel gewag het, maar niks het dan gebeur nie. Op die einste blad is die lede vooraf gewys op die komende wolhaarstorie. Dit is leeuwêreld daarbuite, en almal het af en toe nodig om verby daardie starheid te kan kyk en lekker te lag. Al beteken dit om vir ’n mens self te lag omdat jy (al weer) op 1 April in die “vangnet” beland het. Dit skep ook ’n klankbord om te wys hoe die werklikheid al soms in die absurde ontaard het dat ’n Aprilgekstorie nie sommer duidelik uitstaan nie. Nou is ’n ratverwisseling egter nodig. In baie gemeentes word vanaand ’n “donker Nagmaal” gevier ter herdenking van die Christendom se belangrikste geleentheid – toe Jesus aan die Kruis gesterf het. Baie sal op die paaie wees. Lesers word ’n geseënde Paasherdenking toegebid.