Lakonos - onkruidagtige eksotiese * Oor plante
Lakonos - onkruidagtige eksotiese
Geheimsinnige, tropiese, eksotiese, aanloklike - dit kom voor in lakonos in botaniese tuine en landskapsprojekte. Maar in baie gebiede lyk hierdie ongelooflike meerjarige, wat die besonderse skoonheid aan die einde van die tuinseisoen openbaar, net op die vooraand van 'n kleurryke herfs, soos 'n onkruid. Ja, en die verbouing van hierdie plant lyk op geen manier soos die gewone eksotika nie, so die pokeweed is pretensieloos en gehard. En hierdie kontras - die vermoë om te groei sonder inmenging en hulp en 'n helder voorkoms - maak die plant nog aantrekliker. En as u die lakono's met omsigtigheid omring, dan word dit 'n eksotiese trots op die versameling.
Lakonos - meerjarige bessies uit die kategorie eksotika
Bekend oor die hele wêreld as 'n fitolacca, het ons 'n ongelooflike eksotika-plant wat beter bekend is onder die naam laconicus, hoewel dit baie ander byname het - kermebessies, Joodse klimop, vetterige gras. Alhoewel dit nie heeltemal duidelik is of die fitoluca sy naam lakonia gekry het vir sy kleursap, die digtheid en die viskositeit daarvan, of vir die lak van die bessies nie, is hierdie plant regtig moeilik om met enige ander te verwar.
Lakonos is vir baie mense eerstens bekend as 'n genesende plant. Vergeet nie, die bessies van hierdie plant word aktief versprei en verteer. Maar fitolacca is 'n plant wat 'n gebalanseerde, noukeurige benadering tot die toediening daarvan onder toesig van 'n dokter het, hoewel dit sterk genesende eienskappe het wat hoofsaaklik van buite gebruik is. Al die dele van die lakonia is giftig, en as dit verkeerd gebruik word, kan dit tot ernstige gesondheidsprobleme lei. Ten spyte van die aktiewe gebruik van die laconicus deur amptelike medisyne, is selfmedikasie nie die moeite werd nie, en die giftigheid van die plant moet in ag geneem word wanneer dit in tuinontwerp gebruik word (veral as u klein kinders het). As u aan die blare van 'n fopspeen raak, kan u velirritasie veroorsaak, die wortels is giftig, soos bessies. U moet dit onder geen omstandighede vergeet nie; u moet slegs met die plant werk met geskikte velbeskerming.
Fitolakki (Phytolacca) is vir ons onvoorwaardelike eksotika. Hulle het per ongeluk na Europa gekom as onkruidplante, maar terselfdertyd het hulle taamlik vinnig gewortel en as 'n baie interessante, meerjarige plantjie wat nie gedurende die tweede helfte van die seisoen spesiale sorg nodig het nie. In die natuur groei lakonos op beide Amerikaanse vastelande, wat in Asië en Afrika voorkom. Ons belangstelling daarin groei, maar as 'n dekoratiewe kultuur word die fitolakchus steeds as iets eksoties en ongewoon beskou. Alhoewel dit as 'n onkruid wat per ongeluk in die tuine val, dit dikwels deur ongeïdentifiseerde mense gevind en verwyder word.
Lakonos staan ​​uit vir sy vlesige risome - verdik, sappig en so in teenstelling met gewone kruidagtige meerjariges in ons klimaat. Die gewig van die wortels in volwasse fitoluca-bosse kan 10 kg bereik, en die wortels versprei meer en meer, dring diep in die grond in, en hul grootste massa is 40-50 cm en onder. Op die risoom van die lak is daar bykomende regenerasieknoppe, wat in kombinasie met knoppe aan die basis van die stingels van verlede jaar, die plant in staat stel om onder enige omstandighede te herstel, selfs na die mees suksesvolle winters. In die lente begin lote aktief styg vanaf die knoppe van die lacunas, en letterlik oor 'n paar weke vorm hulle taamlik kragtige bosse, verbasend oor die groeitempo.
Lakonosy is groot en kragtige plante met lote tot 2 m hoog, wat in grootte en voorkoms waarskynlik meer lyk as struike, eerder as kruidagtige plante. Die takke is houtagtig, baie sterk, reguit aan die onderkant en vertakking aan die bokant. Gewoonlik ontwikkel 'n plant in die vorm van 'n digte sfeer met 'n dik, ornamentele, kragtige kroon, netjies in buitelyn. Die bas van baie laconia is rooierig.
Die eksotisisme en identiteit van die plant, die effek van 'n buitengewone ongewone, maar terselfdertyd gevormde kroon, gee hul blare aan die laconicas. Groot, tot 20-30 cm lang, hele elliptiese blare sit afwisselend op kort ligte blomblare. By sommige fitolucaspesies word die blare aan die ente gerig, terwyl dit by ander amper ovaal is. Die growwe tandmarge is ook die uitsondering eerder as 'n teken van hierdie plant. Die blare van die lacunosa is buitengewoon van kleur: die klassieke liggroen word dikwels vervang deur 'n helderder en ligter groen skaduwee of 'n donker bos. Die blare verander van seisoen tot seisoen, van ligter en helderder tot somer gedemp, maar die meeste van alle metamorfose kom voor in die herfs, wanneer die hele fitoluca weer pers word. Aan die bokant van die lote is die blare meestal lansetvormig. Die blare van die plant, veral as dit gevryf word, gee 'n nie te aangename reuk uit nie.
Blom en vrugtig is 'n unieke kenmerk van lakonosov. Die bloeiwyses wat in kerse versamel is en wat ietwat lyk soos die kastaiingbruinbloeisels, is regop en dig, kaal en kolvormig. Bloeiwyses bereik 'n hoogte van 10-25 cm met 'n deursnee van 5 cm, en klein witgroen of witlila blomme word daarin versamel. Herhaal die vorm en grootte van bloeiwyses en vrugbaarheid volledig. Blomende en vrugtige fitolucia blyk te wees versier met luukse kantkerse. Hierdie skouspel is so mooi dat dit nie anders kan as om die oog te trek nie. Sappige, bessieagtige vrugte hou ekstern verband met frambose, swartbessies of moerbeie, ander lekker en eetbare bessies. Hulle is uiters nat en aantreklik. Maar hierdie indruk is misleidend, want die fitoluca-bessies is giftig en hul onbeheerde onafhanklike gebruik, selfs in 'n minimale hoeveelheid, is baie riskant. In sommige laconia is die vrugte afgerond, in ander bestaan ​​hulle uit enkelsaadige segmente, gerib. Maar 'n onveranderlike eienskap is 'n helder glans van bessies wat soos vernis lyk (volgens een teorie was dit die gevolg van hierdie glans dat die plant sy huishoudelike naam gekry het).
Soorte en variëteite lakonies
Ongeveer 25 plantspesies word gekombineer in die genus Lakonos (Phytolacca), waarvan die meeste baie aantreklik en ongewoon is. Slegs drie soorte fitolacca, wat as basies beskou word, het as kulturele ontplooi. Die oorblywende plante word hoofsaaklik vir mediese doeleindes verbou, onder streng beheer.
Lakonos Amerikaans (Phytolacca americana, in ons katalogusse, kan plante steeds die naam van die sinoniem gebruik Lakonos tien stamme — Phytolacca decandra) Hierdie plant word as 'n verwysing beskou. Met die bosse tot 2 m hoog, wapper die Amerikaanse fitoluca met liggroen, helder ovale blare wat 'n sierpatroon op 'n kussingsvormige bos vorm. Klein, effens liggroen blomme word in regop dun kerse versamel. Die blom van hierdie pokeweed begin in Julie en duur voort tot in die herfs, nadat die blomvorming ontwikkel, die bessies baie vinnig ontwikkel, en vorm dit selfs digter kol-piramides van ronde, blink bessies (dit is maklik om van ander spesies aan die vorm van die vrugte te onderskei). Gerypte bessies is amper swart. Dit lyk asof 'n golf met 'n verandering van kleure van wit na magenta en ink deur die vrugbaarheid gaan. Die stingels word gewoonlik geverf in helder framboos, versier die bosse en nadat hulle vrugte afgewerp het. Die volle rypwording van die bessies eindig in September, dit hou lank op die plant, hoewel sulke piramide-ornamente aansienlik onder voëls kan ly. Die fitolakchus behou sy aantrekkingskrag tot die eerste ryp, en versier die tuin selfs in Oktober.
Baie dekoratiewe plant is en Berry pokeweed, of Fitolakka-druif (Phytolacca acinosa) Is 'n spesie wat aktief in Chinese medisyne gebruik word en wat 'n baie hoë konsentrasie saponien bevat en gevaarlik is vir die interne gebruik van risome (dit belemmer nie die eet van jong lote en blare tuis nie). 'N Plant waarin die kleur van die risoom die blomme se kleur herhaal (witkleurige vorms altyd met wit wortels, en pienkkleurige met pers), staan ​​uit met donkerder blare met 'n puntige punt en gesegmenteerde bessies, wat ietwat aan swartbessies of moerbeie herinner.
Daar is nog 'n spesie wat as baie belowend beskou word - meer kompak Lakonos meervoudige meeldrade, ofLakonos-mace dra (Phytolacca polyandra) Dit het baie groter blare, ongeveer 30 cm lank, gekombineer met 'n maksimum meter hoë lote. Hierdie lakonos blom eers aan die einde van die somer, en die blomme in digte borsels is nie bleek nie, maar versadigde pers-pienk. Pragtige vrugte pronk met blink swart bessies.
Ondanks die feit dat elke laconicum jaarliks ​​die hele lugdeel doodgaan, is die plant 'n volwaardige meerjarige. Lakonos behou sy aantrekkingskrag vanaf die oomblik dat die nuwe lote begin groei en totdat ernstige ryp opkom. Groot setperke lyk ook goed in die eerste helfte van die seisoen, hoewel die fitoluca eers in die herfs al die skoonheid daarvan toon. Sy is een van die veelsydigste meerjariges wat 'n pragtige aantreklike plek kan skep.
Gebruik die lakonos vir die ontwerp van die tuin:
as 'n agtergrondplant;
as 'n bloeiende versiering van dekoratiewe komposisies in die laat somer en herfs;
as 'n snygewas (bloeiwyses is baie lank);
langs heinings, heinings, heinings, geboue, 'vervelige' mure;
as 'n masker en vir groen skerms rondom ontspanningsareas;
vir grootblaar-aksente, speletjies met teksture en patrone;
as eksotiese in seremoniële komposisies;
in groepe struike met kleiner blare;
as 'n voorraad vir groot bome met 'n deurskynende kroon;
in die rol van 'n hoë solis op blombeddings;
teen 'n grasperk met eensame bosse.
Voorwaardes vereis deur Lakonos
Dit is een van die mees onpretensieuse en geharde meerjariges wat net in u tuin geplant kan word. Die enigste ding waarvoor u moet sorg, is voldoende grondvrugbaarheid. Swak grond lei daartoe dat die lakonia stadig groei, laag sal wees, slegs 'n 'bleek kopie' van sy familielede. Andersins is hy heeltemal onpretensieus. Binne neutrale gronde sonder 'n sterk suurgehalte, kan dit op medium, ligte en swaar grond neerslaan. Loamy kleimielies is ideaal.
Fitolaki is ligte liefdevolle plante wat in enige helder omgewing goed voel. Maar selfs in die skaduwee sal hulle steeds 'n wonderlike tekstuele aksent word. Lakonosa pas redelik maklik aan by nie-helder plekke, maar skaduwee beïnvloed die oorvloed blom en vertraagde vrugtydperk op 'n later tydstip.
Om die plant so lank as moontlik te verfraai, het dit nie onder die eerste afkoeling gely nie, dit is beter om dit te plaas op plekke wat teen wind en trek beskerm is. Op winderige terrein kan jong lote in die geval van 'n onsuksesvolle lente ly.
Plante word volgens die gewone metode geplant, maar in baie diep en wye landerye moet die wortels versigtig hanteer word.
Daar word geglo dat hierdie plant soos 'n onkruid kan groei. Maar hoë dekoratiewe blare en 'n groot blomvorming met vrug kan nie sonder sorg verkry word nie. Veral as u 'n Amerikaanse phytolacca-variëteit plant. 'N Plant van hierdie spesie hou baie van natgelei en ly swaar aan droogtes, so as dit moontlik is om gereelde prosedures in te stel of ten minste vir die hitte te vergoed, sal die aantreklikheid van die laconicus slegs hierby baat vind. Maar as u dit nie kan natgooi nie, of u slegs tot 1-2 diepwater beperk het, sal hierdie vernis u in elk geval behaag. Ander fitoluccas hoef nie water te gee nie, maar in uiterste droogte is hulle steeds welkom.
Die res van die versorging kom neer op die verwydering van die lugdeel van die plant na ryp. Plante moet op die grond gesny word.
Om nie net die knoppe wat op die risome is nie, maar ook die belangrikste knoppe van die hernuwing gedurende die winter te bewaar, is dit raadsaam om die fitoluca te dek in streke met ernstige winters - bedek dit met 'n laag droë blare, humus, turf of enige ander deklaag wat u beskikbaar het, en skep 'n pleister in 10 cm bokant die plant. Dit is al die maatreëls waarvolgens die fitoluca suksesvol oorwinter in enige weerverrassings.
Fitolakka word met reg beskou as een van die volhoubaarste meerjariges in die tuin. Peste en siektes op die plant is buitengewoon skaars, maar die fitoluc van plae stoot plae van naburige plante af (dit is veral effektief teen vrugtetuinplae - saagvlieë, kodlingmot, ens.).
Saai die pokeweed sade
In fitoluca verloor hulle vinnig hul ontkieming, dus moet u die sade onmiddellik na die oes saai. In die middelste baan met vroeë ryp is dit moontlik dat hulle nie ryp word nie, maar gewoonlik kan die gewas elke jaar geoes word. Die saai van fitolakse word uitgevoer sonder om die bessiespul in die grond op die beddings skoon te maak. Diep bessie is nie nodig nie. Na stratifikasie gee die saad in die lente aktiewe vroeë saailinge wat verskyn sodra die grond opwarm. Gewasse ontwikkel baie vinnig; die sterkstes lewer die eerste bloeiwyses reeds hierdie jaar, maar u moet nie gou wees om plante na 'n permanente plek oor te plaas nie. Die oorplanting word die volgende jaar na die opkoms van saailinge in die middel van die lente uitgevoer. Saailinge bereik hul normale grootte nie vroeër as die derde jaar nie.
Fitolaki kan in verskillende dele verdeel word en plant vegetatief. Maar u kan plante slegs op 'n jong ouderdom verdeel, aangesien die risoom reeds op die ouderdom van vyf diep begrawe is, sy gewig ongeveer 'n dosyn kilogram is, en dit onmoontlik is om 'n plant te grawe sonder skade en ernstige beserings.
Die plant word aktief versprei danksy voëls, gee dikwels self-saai, as die bessies op die bosse gelaat word. Jong lote kan as gereed saailinge gebruik word.