Ek het eendag gaan stap. Ek is ˊn ou vroutjie met grys hare en ek loop moeilik. Die ou vroutjie karakter in die boek is lewenswaar. As stadsmeisie het ek my regtig boeglam geskrik toe ek ˊn oewerkonyn vir die eerste keer gesien het. Ek was so opgewonde oor hierdie ontmoeting. Dit was vir my die mooiste dier met die langste ore. Die Oewerkonyn was baie mak en ek kon hom goed bekyk.
En toe gebeur die boek, ˊn fabel. Dit doel van die boek is om almal oud en jonk bewus te maak van die bestaan van hierdie baie bedreigde dier. Die funksie van die woordbeelde in die boek is om die leser te roer en wakker te maak. Dit gaan oor bewuswording van dit wat tans vergete is, naamlik die natuurlike siklusse van die Moeder Argetipe en dat ons ongeërgheid en onbewustheid, ernstige gevolge het vir ons eie psigologiese en fisiese oorlewing.