Hoe kan uie en knoffel tuis gehou word tot die lente? * Oor plante
Uie en knoffel is geheimsinnige groente; dit ruik sleg na die mond, eet dit net so, neem die uiekop en kou dit net soos 'n appel, sowel as knoffel - naeltjies soos sade, kan niemand amper nie, ja en of hy wil. Maar hierdie groente kom nietemin voor in elke gereg, elke slaai, en watter soort braai sonder geurige uieringe? Vergeet natuurlik nie die medisinale voordele van hierdie groente nie: dit is 'n vlugtige see wat enige bakteriese vuur in ons liggaam kan oorstroom.
Daarom probeer ons u vandag soveel moontlik vertel van hoe u u eie, omgewingsvriendelike, uit u tuinbeddings gegrawe of op die mark, uie en knoffel onder normale huislike omstandighede kan bespaar.
Om mee te begin: watter ui, watter knoffel (of dit in 'n winkel gekoop is, op die mark of van 'n gunsteling werf gegrawe word) moet deeglik van die grond af ondersoek en skoongemaak word, maar nie deur die skulpe af te skraap of te verwyder nie (behalwe vir die ryp, vrot), maar versigtig, byvoorbeeld met 'n sagte kwas of 'n lap.
Verder is dit nodig om dit ongeveer 'n dag te droog, hier hang baie van die knoffeltoestand af: dit kan al droog wees en die skulpe roes en lyk nie, en is nie rou om aan te raak nie.
Kyk na die punte en onderkant van knoffel en uie: dit moet ook droog wees. Inspekteer ten slotte die koppe vir verrotting: as daar nie een is nie en die knoffel- en uiebolle gesond lyk, kan hulle gebruik word vir opberging. Die berging moet droog en geventileer wees.
Berging van uie in mandjies
Vir hierdie doeleindes is dit beter om 'n regte rietmandjie of meer te kies, as u beplan of u reeds 'n indrukwekkende uie-oes versamel het. Mandjies moet nie nat wees nie, en indien wel, droog dit dan twee dae in die son, 'n dag aan die een kant (buite) en 'n dag aan die ander kant (intern).
As u die eerste keer mandjies gebruik, moet u seker wees dat die uie nog lank bly, maar as dit herhaal word of die derde, vierde keer, moet u dit eers met 2% Bordeaux vloeistof behandel en 'n halwe liter oplossing vir elke mandjie bestee, en dan droog, soos beskryf hierbo, en eers daarna het die uie in die bewaring gelê.
U kan baie uie lê, 'n vol mandjie, dit word gewoonlik nie beseer onder sy eie gewig nie, so daar moet geen probleme met opberging wees nie.
Waarom is rietmandjies 'n goeie opsie? U haal periodiek, ten minste een keer per maand, 'n mandjie uit en ondersoek die uie deur die krake, waardeur u kan sien wanneer die een of ander gloeilamp skielik begin vrot. Dan moet die ui uitgesorteer word, en almal wat in kontak is met die ontbinde gloeilamp en self, moet verwyder word, die res moet weer in die stoor gesit word.
Dikwels word uie by 'n gewone huis, kamertemperatuur onder 'n tafel of in 'n spens of op 'n verhitte balkon of loggia gebêre, en dit lê amper daar totdat 'n nuwe gewas, dit wil sê, baie lank.
Punt. Om uie te bêre, is dit beter om natuurlike mandjies te gebruik, eerder as om plastiekmateriaal te gebruik. Dit kan skadelik wees en word slegs vir korttermyn gebruik gebruik. Vir die produksie daarvan kan materiale van lae gehalte gebruik word wat skadelike stowwe in produkte uitstoot.
Berging van uie in bokse en kratte
'N Goeie opsie is bokse met dreineringsgate aan die sykante, byvoorbeeld bokse klappers en soortgelyke produkte, wat ook so gemaak word dat die produkte wat daarin geberg word nie nat is nie en die lug sirkuleer. In kartondose met dreineringsgate tuis, is dit raadsaam om nie meer as 'n emmer uie in een boks te bêre nie.
Aan die onderkant moet u 'n droë koerant sit, dit absorbeer oortollige vog, indien enige, en dit is baie eenvoudig om die koerant met 'n nuwe een te vervang as u skielik agterkom dat die onderste ui begin agteruitgaan.
Terloops, in hierdie opsie is dit onmoontlik om die ui deur die mandjieroosters te sien, dit sal een keer per maand nodig wees om die hele groep uit te sorteer en die beginners om te verrot en al die gloeilampe wat aan die verrottings geraak het, weg te gooi.
Opbergkaste word gewoonlik van hout gebruik, wat appels en ander produkte bêre. Heerlik as die boks nuut en goed gedroog is. Opberging in bokse bied twee opsies: as die gloeilampe klein is en deur die gapings tussen die planke van die boks kan gly, kan u dit met 'n plastieknetwerk in lyn hou om dit teen knaagdiere te beskerm, dan kan u die toestand van die gloeilampe monitor en dit sal nie uitloop nie.
Die tweede opsie is sonder 'n rooster, maar u moet 'n laag karton op die bodem sit, anders kan die boonste gloeilampe die onderste onder hul eie gewig beskadig, en hulle sal vinnig begin vrot, en u moet deur al die produkte gaan sorteer (dit is redelik maklik en vinnig om die karton met 'n nuwe een te vervang).
Berging van uie in nette
Ons sien gereeld uie in nette in markte; gewoonlik is die gewig van so 'n pakket vyf of tien kilogram. Toe ek kleiner was, het die nette uit nylon bestaan, en die uie was langer daar gebêre; nou is hulle plastiek, dikwels blou of oranje, en die uie is slegter daarvoor.
Die voordeel van die bêre in nette is dat u nie hoef te nadink oor waar u moet opsoek na die opsie om uie te plaas nie: u kan so 'n net sit of dit in die spens of op die balkon ophang, net as dit nie van nylon is nie, maar van plastiek, moet u u bagasie elke maand nagaan. Maar hierdie opsie is miskien die maklikste - op die mark gekoop, huis toe gebring, aan 'n haak gehang - en dit is alles.
Hulle bêre en bêre uie in nylonkouse. Daar word geglo dat dit amper die beste manier is om dit op te slaan; die lug is geventileer, en dit is nie moontlik om baie koppe in die kous te vul nie, daarom plaas hulle nie te veel druk op mekaar nie, duike vorm nie en begin nie die ui verrot nie. in die kous, as hy enigsins begin, sal dit nie gou wees nie, en hy kan so amper na die nuwe gewas lê of sak. Boonop, as die kouse deurskynend is, is dit baie maklik om die toestand van die bolle in ag te neem (as hulle verrot het, haal dan dadelik die bedorwe uit).
Uieberging in vlegsels
Vlegsels - waarskynlik weet min mense al hoe om vlegsels van uie te weef, maar voor dit was dit amper 'n versiering van die huis: hulle het die uie saam met groen massa uitgegrawe, gedroog en gevleg in vlegsels wat op 'n gewone huisie gestoor is, so 'n boog is ook baie gebêre 'n baie lang tyd.
Wat kan nie ui gebêre word nie - so is dit in plastieksakke, veral as hulle styf vasgemaak is, is daar geen lug nie, vog sirkuleer nie en die ui vinnig agteruitgaan, verrot.
Met knoffel 'n bietjie ingewikkelder as met uie. Die ding is dat knoffel in twee kategorieë verdeel word: dit is lente en winter. Dit is egter moeiliker om lente knoffel te kweek (iemand kan nou baie verbaas wees). Dit kan tot een en 'n half jaar sonder probleme (en kwaliteitverlies) geberg word, maar winterknoffel word baie minder gestoor, hoewel die opbergingsmetodes in wese dieselfde is.
Ons beveel aan dat u winterknoffel as kos gebruik, of verwag 'n maksimum van 'n paar maande opberging, en die lente gebruik dit natuurlik ook as voedsel, maar ons sal help om dit op te berg tot 'n nuwe gewas.
Berei knoffel voor vir opberging
As u die rekord vir die behoud van knoffel wil verbreek, moet u die hele bogrondse deel (indien u dit nie in vlegsels wil hou nie, soos uie) afsny, dan moet u dit grawe of koop, en dan oor die gasstoof, met die brander aan, moet die plekke van albei skywe gesny word, dan droog die koppe gedurende die dag in 'n droë kamer, draai een keer per dag na 'n ander vat.
Punt. Die lugdeel en die wortels van knoffel kan met 'n skerp skêr of 'n gewone skerp mes verwyder word. In hierdie geval moet die stingels nie heeltemal gesny word nie, maar 'n paar sentimeter moet aan die kop self gelaat word.
Knoffel kan in pigtails, linnesakke, in uiebakke, in 'n geskors rooster, in sonneblomolie, in meel en sout geberg word.
Vleisopberging van knoffel
Mense was miskien vroeër minder siek, want in elke hut het 'n paar vlegsels aan uie en knoffel gehang. Om 'n varkstert te vleg, moet die knoffelstingels natuurlik nie afgesny word nie; dit is verweef met die algemeenste vlegsel en word op 'n spyker op 'n gerieflike plek gehang.
Wat is die voordele? Knoffel is altyd byderhand - daar word getrek; jy sien in watter toestand die koppe verkeer, en as een van hulle skielik begin agteruitgaan, moet jy dit sny en weggooi; vlugtige produkte afkomstig van knoffel maak skadelike mikrobes dood en verdryf, soos een ouma gesê het, bose geeste.
Wat is die nadele: vullis, die knoffel se kop skeur en die "skil" sal sekerlik van die dop af vlieg, want dit is baie droog. En as u wegry, sê op vakansie en een van die gloeilampe verval, kan u met 'n swerm vrugtevlieë 'n woonstel of huis ontmoet.
Berging van knoffel in sakke
Doeksak - dit haal asem, gaan lug deur, elimineer oortollige vog en daarom lê die knoffel daar, sodra dit uit die tuin gegrawe word. Een minuut - u moet die inhoud een keer per maand uitgooi en kyk of dit verrot is: as daar een is, moet u elke kop versigtig inspekteer en dan die "kosbare knoffel" terug in die sak sit. Nadele - daar is geen phytoncide-effek in die kamer nie, en ek dink dat daar geen kwade geeste is nie.
Stoor van knoffel besprinkel met uie skil
Bestrooi met uie-skil - dit is hoe 'n man 'n maat help: knoffel by uie-skil word ideaal beskerm. Natuurlik, as die koppe droog, verskroei, gesond is. Al wat nodig is, is 'n kartondoos met een en 'n half kilogram kapasiteit, waarin die uie-mand in die basis gegiet word, dan 'n kilogram knoffel en dan word dit met al die uie-skil gevul sodat dit die hele ruimte vul.
Die boks sluit, dreineringsgate word daarin gemaak, en die knoffel is goed gebêre. Daarbenewens word dit een keer per maand of meer eenvoudig gekontroleer: as daar gloeilampe is, is dit alles.
Knoffelberging in 'n rooster
Presies soos uie, kan knoffelkoppe wat altesaam 3-4 kilogram weeg, in 'n rooster op 'n haak of 'n verhitte balkon gehang word en, waar nodig, van daar verwyder word. Tuiniers het opgemerk dat knoffel langer opgeskort word as in die lê, d.w.s. as die een hoof op die ander druk.
Ongewone maniere om knoffel te bêre
In sonneblomolie. U moet daaraan dink, maar eerstens is hierdie metode geskik vir die opberg van beide lente- en winterknoffel. Hel koppe, helaas, maar miskien, inteendeel, dit is goed, dit is onmoontlik om te gebruik; jy moet die kop in tande verdeel en elkeen versigtig skoonmaak.
Verder hang dit af van die hoeveelheid knoffel wat jy het. Natuurlik kan hierdie metode nie as sodanig beskou word nie, met die hulp waarmee u 'n paar tientalle kilogram knoffel kan bespaar, maar 'n dosyn koppe - dit is heel moontlik en hulle sal altyd binne die vorm van geskilde tande wees om olie in te spat en 'vir ewig' te bewaar.
Dus het ons die kop in skywe verdeel, elke sny skoongemaak, nou moet ons 'n leë skoon, verkieslik gepasteuriseerde pot vind. Gewoonlik neem hulle 'n liter pot tot die helfte daarvan met verfynde (naamlik geraffineerde) sonneblomolie, en gooi dan stadig soveel knoffel daarin sodat die olie na die bokant van die blikkie styg, dit bly staan ​​om dit met 'n deksel toe te maak en in 'n normale huishoudelike yskas te sit.
Die interessantste is dat die knoffelkoppe nie agteruitgaan nie en die olie, dit verkry 'n aangename knoffelgeur en gaan goed met alle soorte gekruide slaaie.
Stoor knoffel in flesse meel: hier kan u enige glasflesse van enige volume gebruik, waaruit u knoffel kan kry. Banke moet skoon, gesteriliseer wees. Hierdie metode het drie opbergingsopsies, óf om heel koppe knoffel in flesse meel te stoor, óf om hele naeltjies of geskil naeltjies te bêre - soos u wil en vir wie dit gerieflik is. Na my mening is dit meer optimaal - net knoffelhuisies, natuurlik, in velle.
Vervolgens gooi jy eenvoudig 'n paar sentimeter meel onder in die blik, 'n laag knoffelhuisies, weer 'n paar sentimeter meel, en so aan die bokant van die blik. Hierna moet die flesse gesluit word, maar met 'n plastiekdeksel (en nie styf gerol word nie), sodat dit van tyd tot tyd oopgemaak kan word en kyk of die meel klam is (die pot moet absoluut droog wees).
Hierdie metode het natuurlik een nadeel: hoe kan u verstaan ​​of die knoffelhuisies in 'n pot skielik begin agteruitgaan? U moet elke maand die inhoud van die pot uitgooi en alles kontroleer. Terloops, as u die naeltjies vinnig van die meel wil skei, sif dit dan net deur 'n sif, dan sal die naeltjies daarin bly.
Daar is 'n ander manier bêre knoffel in kombinasie met meel, is dit nodig om 'n pot tot mislukking te hamer, en slegs 'n paar sentimeter vrye ruimte aan die bokant agterlaat. Dus, jy moet soveel meel giet dat dit hierdie vrye ruimte sluit, en dan die pot met 'n deksel toemaak. Dit is makliker om na die tande te kyk en te kyk of dit begin agteruitgaan, en of die meel klam is. As dit klam begin word, moet dit so versigtig moontlik wees, sodat dit nie binne in die blik kom nie, skoonmaak en vervang met 'n nuwe, absoluut droë een.
sout. In plaas van meel, kan u gewone tafelsout gebruik. Maar jy moet dit op 'n ander manier doen: gooi eers sout op die bodem van die blik, plaas dan die knoffel en so laag vir laag, tot aan die einde van die blik. Die sout moet droog wees, maar soos u weet, absorbeer dit vog, sodat knoffel kan droog word, dus is geen deksel nodig nie.
Soos u kan sien, is daar baie maniere om uie en knoffel te bêre, selfs baie, kies enige, en laat ons 'n klein stemming in die kommentaar lewer. Wie die opbergingsmetode as die beste hiervan beskou, skryf en dui aan waarom.