Aflaai op die D-Day strande (hoof) - Inligting
'N Besige strandtoneel op die D-Day-strande, waarskynlik 'n paar dae na die landings geneem, teen die tyd dat die groter skepe direk op die strand afgelaai het
Linksbesonderhede - volledige prentjie - regte besonderhede
Die D-Day-metgesel, red. Jane Penrose. 'N Seleksie van dertien afsonderlike essays oor verskillende aspekte van die D-Day-lande, van die aanvanklike beplanning tot naoorlogse gedenktekens; dit is 'n uitstekende werk wat die D-Day-landings stewig in konteks plaas. 'N Uitstekende beginpunt vir almal wat meer wil leer oor Operation Overlord, maar die wye verskeidenheid onderwerpe beteken dat dit waarskynlik waardevol sal wees vir almal met 'n belangstelling in die onderwerp. [sien meer]
D-Day-strande in Normandië: 'n Historiese toer van die Tweede Wêreldoorlog (reisgids)
Ek LIEFDE reise wat die verkenning van groot historiese gebeure behels. Ek is byvoorbeeld mal oor alles en nog wat verband hou met die twee 20ste eeuse wêreldoorloë!
Dit is NIE omdat ek 'n fan van gewere, oorlog of geweld is nie. Definitief nie! Ek hou bloot daarvan om hierdie deel van die verlede weer te besoek as gevolg van die verskillende emosies, verhale en perspektiewe wat daarby betrokke is. En natuurlik, vanweë die talle lesse wat daaruit geleer kan word - een daarvan is om nooit weer 'n Wêreldoorlog of 'n oorlog daarvoor te laat gebeur nie.
Gegewe hierdie feit, kan u my my baie opgewonde voorstel toe ek en my vriend in 2013 besluit het om Normandië, Frankryk te besoek om die Tweede Wêreldoorlog se monumente en museums te besoek!
Om u hieroor 'n kort kursus te gee, laat ek 'n paar feite uiteensit D-dag - die keerpunt in die Tweede Wêreldoorlog!
Met die doel om Frankryk te bevry en Nazi -Duitsland te verdryf, landings in Normandië (kodenaam as 'Operasie Neptunus ') was die amfibiese en vlootplan om aanvalsmagte oor die kanaal te stuur om 'n sterk voet aan die kus van Normandië te kry.
6 Junie 1944: D-Day of 'Operation Overlord ' (kodenaam) is begin en dit word beskou as die grootste militêre en seevaart -inval in die geskiedenis. Hierdie kodenaam beskryf basies die algehele strydplan in Normandië vanaf die landing, tot die opbou op die strande en tot by die gevegsfases.
Dit was 'n ontsaglike taak. Dit was nie net 'n dag met slegte weerstoestande nie, maar die Duitsers het ook 'n reeks onderling gekoppelde struikelblokke opgestel wat myne, metaalstawe, doringdrade, pilkaste en meer saamstel. (Die 'Atlantic Wall '). Nietemin het die geallieerde magte eers deurgestoot met swaar lug-, vloot- en lugbomaanvalle, en daarna gevolg deur amfibiese landings wat hoofsaaklik bestaan ​​uit Amerikaanse, Britse en Kanadese magte op 5 afsonderlike D-Day-strande met kodename:
Utah Beach (hoofsaaklik Amerikaans)
Omaha Beach (hoofsaaklik Amerikaans)
Gold Beach (hoofsaaklik Brits)
Juno Beach (hoofsaaklik Brits en Kanadese)
Sword Beach (hoofsaaklik Brits)
D-Day was werklik 'n kolossale prestasie. Om diegene te eer wat die moed opgeneem het om die toekoms wat ons vandag het, te beskerm, het ons besluit om die verlede te besoek deur hierdie D-Day strande te besoek, en dit was 'n baie interessante ervaring wat ek vir altyd sal onthou!
[box_title subtitle = " " subtitle_font_size = 󈭣 ″ font_size = 󈭫 ″ border_color = "#ed2665 ″ animation_delay = 𔄢 ″ font_alignment " 8221 rondom " animeer = " "] UTAH STRAND [/box_title]
Batterie d'Azeville – (Azeville Battery) het 'n dosyn kasmatte, vier blokhuise met swaar gewere, ondergrondse tonnels, ondergrondse kamers en ammunisie -stoorplekke. Dit was een van die plekke waar Duitser hul verdedigingsposisies beklee het.
Dead Man's Corner Museum – gee insig in die stryd van die 101ste Airborne Division teenoor die Green Devils (Duitse valskermsoldate).
Musée Airborne – (Airborne Museum) vertoon 'n wye versameling artefakte uit die Airborne-afdelings tydens D-Day.
Musée de la Batteries de Crisberg– (Crisbeq Gun Battery Museum), een van die grootste Duitse kusartilleriebatterye met 21 blokhuise.
Memorial de la Liberte Retrouvee– (Vryheidsmuseum) vertel die daaglikse lewens van Grench -mense tydens die besetting van Nazi -Duitsland tot en met die bevryding.
Musée du Débarquement – (Utah Beach Landing Museum) die museum gebruik films, dokumente en modelle om D-Day op 'n unieke manier te herroep.
★ Sainte-Mère-Église – die bekendste D-Day-dorp met noemenswaardige bakens: panele op straat wat die werking van die Amerikaanse valskermsoldate, 'n valskermbeeld in die kerk en meer verduidelik.
[box_title subtitle = " " subtitle_font_size = 󈭣 ″ font_size = 󈭫 ″ border_color = "#ed2665 ″ animation_delay = 𔄢 ″ font_alignment " 8221 rondom " animeer = " "] OMAHA STRAND [/box_title]
Dit was 'n belangrike gevangenskap om die hawe van Cherbourg te beveilig, wat as noodsaaklik beskou is vir die opbou van die geallieerde magte teen die Duitsers. (Die Duitsers het sekerlik die belangrikheid van hierdie gebied geweet waarom dit sterk versterk is).
Toe ons die Omaha -strand besoek, het ons persoonlik gesien hoe die kranse 'n dodelike sterkte van die Duitsers teen die Geallieerdes was - dit was baie hoog en steil!
'N SNAAKSE STORIE Y: Ons wou 'n ongewone pad vanaf die top van die heuwels probeer om die onderkant van die strand te bereik, maar ons het altyd doodloopstrate en steil druppels teëgekom. Na amper 'n uur se stap, gee ons op en besluit om die amptelike verharde paadjies te volg. (Stel jou voor dat bondgenote probeer om op hierdie bluf te klim!)
★ Normandië Amerikaanse begraafplaas en gedenkteken Ek beveel aan dat u hierdie rustige gedenkplek van 172,5 akker besoek. Dit kyk uit oor Omaha -strand met grafte van 9 387 Amerikaanse soldate. As een van die 14 permanente Amerikaanse militêre begraafplase in die Tweede Wêreldoorlog op vreemde bodem, het die Franse regering hierdie grond as 'n ewige en permanente begraafplaas toegeken (sonder aanklag of belasting) ter ere van die Amerikaanse soldate wat tydens die oorlog gesterf het.
ANDER NABYE MERKE:
1ste Infanteriedivisie Monument – toegewy aan die Amerikaanse 1ste Infanteriedivisie ("Big Red One ") wat die oostelike helfte van Omaha binnegeval het.
Musée D-Day Omaha – (Omaha D-Day Museum) fokus op die landing in Omaha-strand, van voertuie tot wapens en toerusting.
Musée Memorial d'Omaha -strand – (Omaha Beach Memorial Museum) toon 'n uitstekende versameling oorlogsklere en -toerusting, sowel as veteraangetuigskrifte.
Musée des Rangers - Batterie de Maisy – (Rangers Museum) vertoon die geskiedenis, toerusting en verhaal van die 2de Rangers Bataljon wat La Pointe du Hoc aangeval het. Daar is ook 'n buitelugvertoning met die groep artilleriebatterye wat die Duitsers gehad het.
[box_title subtitle = " " subtitle_font_size = 󈭣 ″ font_size = 󈭫 ″ border_color = "#ed2665 ″ animation_delay = 𔄢 ″ font_alignment " 8221 rondom " animeer = " "] GOLD STRAND [/box_title]
★ Batterie de Longues te Longues-sur-Mer – geleë tussen die landingstrande van Omaha en Gold. Dit huisves vandag 4 152 mm vlootgeweer met 'n reikafstand van 20 km; dit is die enigste battery in Normandië wat die meeste van sy oorspronklike swaar gewere nog in plek het. Ons het hierdie plek laatmiddag besoek, so dit het 'n baie mistroostige gevoel gehad. Toe ons in die omgewing rondloop, was daar soms tye dat klein vliegtuie bo ons sou verbygaan, en dit het my koue rillings gegee toe ek dink hoe die soldate moes voel, met die wete dat hulle in 'n sekonde dood kon wees.
ANDER NABYTE MERKE:
★ Arromanches – sien die webwerf wat die Geallieerdes nodig gehad het om hul groot voorraad in te bring. Hulle het betonpontonne hier gebou en 20 van die oorspronklike 115 pontons staan ​​vandag nog om die see te trotseer.
Arromanches 360 – speel die film "The Price of Freedom " op 9 skerms in 'n sirkelvormige teater terwyl dit 'n argieffilm van Junie 1944 vertoon.
Bayeux Oorlogsbegraafplaas – die grootste Britse begraafplaas met grafte van 3.843 Britse soldate.
Musee America Gold Beach – (American Gold Beach Museum) herinner aan die eerste lugposvlug tussen die VSA en Frankryk, die D-Day-landing en die Britse strandhoof op Gold Beach.
Musée des épaves sous-marines – (Onderwater Wrakke Museum) toon herstel wrakke en artefakte na 25 jaar onderwater verkenning op die D-Day strande
Musée du Débarquement – (The Landing Museum) dek die tegnologiese prestasie wat die Britse leër bereik het met die opbou van die kunsmatige hawe in Arromanches.
★ Musée Memorial de la Bataille de Normandie – (Battle of Normandy Memorial Museum) toon 'n chronoligiese voorstelling van die gebeure tydens D-Day, kompleet met uitstallings van toerusting, wapens, wapens, groot artillerie en meer. Daar word gesê dat dit een van die beste D-Day-museums is.
Terrein van Port-en-Bessin – het 'n monument opgerig ter nagedagtenis aan die 47ste Royal Marine Commando's wat tydens die bevryding van Port-en-Bessin gedood is-een van die belangrikste gevegte wat die geallieerde oorwinning verseker het en een van die dapperste aanvalle teen oorweldigende kans.
[box_title subtitle = " " subtitle_font_size = 󈭣 ″ font_size = 󈭫 ″ border_color = "#ed2665 ″ animation_delay = 𔄢 ″ font_alignment " 8221 rondom " animeer = " "] JUNO STRAND [/box_title]
Beny-sur-Mer Kanadese Oorlogsbegraafplaas – bevat grafte van 2 044 Kanadese stowwe.
Sentrum Juno Beach – (Juno Beach Center) vertel die rol van Kanada in die militêre operasies deur middel van klank, film en vooroorlogse en oorlogstyd.
Plekke om te sien …
Terrein van Bernieres-sur-Mer – het die beroemde La Maison Queen's Own Rifles of Canada wat die manne van hierdie regiment herdenk.
Site de Courseulles-sur-Mer – het 'n tenk van Sherman Duplex Drive (DD) ten toon gestel en verskeie monumente.
Site de Graye-sur-Mer – verskillende monumente soos die Bevrydingsmonument, Inns of Court Monument en meer ..
Site de Langrune-sur-Mer – het 'n gedenkplaat ter herinnering aan die vriendskap tussen die 48ste veterane van die Royal Marines Commado en die burgers van die stad.
Site van Saint-Aubin-sur-Mer – het 'n bewaarde 50 mm geweerkas en klipgedenktekens.
[box_title subtitle = " " subtitle_font_size = 󈭣 ″ font_size = 󈭫 ″ border_color = "#ed2665 ″ animation_delay = 𔄢 ″ font_alignment " 8221 rondom " animeer = " "] SWORD STRAND [/box_title]
Mémorial Pégasus – dek die merkwaardige verowering van Pegasus Bridge of Gilder Pilot -regiment en die 6de British Airborne.
Musée de la Batterie de Merville – herhaal die sesde operasies van British Airborne.
Musée Du Mur De L'Atlantique – beklemtoon 'n 17 meter hoë betontoring van die Atlantiese Muur, wat die enigste in sy soort is wat in sy oorspronklike toestand herstel en weer toegerus is
Musée Du Radar – (Radarmuseum), die tuiste van 'n Duitse versterkte radarbasis, verduidelik dit die evolusie en werking van radar.
Musée No4 Kommando – (Kommando-museum nr. 4) bevat die epiese verhaal van die Frans-Britse kommando's wat op Sowrd Beach geland het.
Ranville Oorlogsbegraafplaas – die meeste van die 2 235 grafte het behoort aan Ranville, die valskerm- en sweeftuiglandings van die 6de Airborne Division.
Site D'Hermanville – het monumente soos die Royal Artillery, Allied Navy Sailors en meer.
Site D'Ouistreham – het verskeie monumente, gedenktekens, museums en militêre begraafplase.
Site de Colleville-Montgomery – het 'n gedenkplaat ter herinnering aan die 1ste bataljon van die Suffolk Regiment soliders, 'n generaal Montgomery -standbeeld en meer.
Site van Lion-sur-Mer – het monumente soos die Liberation Monument, 41ste Royal Marine Commando en Royal Engineers Corps.
[box_title subtitle = " " subtitle_font_size = 󈭣 ″ font_size = 󈭫 ″ border_color = "#ed2665 ″ animation_delay = 𔄢 ″ font_alignment " 8221 rondom " animeer = " "] HOE OM HIER TE KOM [/box_title]
Met die motor. Dit is wat ons gedoen het, aangesien ons in 2013 by Normandië ingeloer het, deel was van ons 'Eurotrip '. Ek stel sterk voor dat u 'n motorreis deur Normandië onderneem, aangesien u dan u tyd en roete kan beheer. Boonop is dit baie gerieflik, veral as u by kleiner dorpe wil stop wat nie treine, busse, ens. Is nie. . As u egter van Parys af kom, neem dit slegs 2 tot 3 uur se ry (neem die A13, wat deur Evreux, Rouen en Caen na Normandië ry).
Met die trein. Vanuit Parys kan u kies tussen Caen of Bayeux as u eindbestemming (Caen duur 1 uur + 47 minute, terwyl Bayeux 2 uur + 4 minute duur).
» Om rond te kom in Normandië … ry busse wat die meeste van die belangrikste D-Day strande aflê. Alle roetes word hoofsaaklik deur Bus Verts du Calvados bestuur.
Lugvrag. U kan direk vanaf 'n vreemde plek na Normandië vlieg, maar dit is die beste om eers in Parys te land en dan net 'n trein na Normandië te neem. As u reeds in Parys is, is dit nie die moeite werd om 'n vlug na Normandië te neem nie, aangesien dit so naby is.
In D-Day 's Wake
Die suksesvolle D-Day-landing op 6 Junie 1944 was slegs die openingstonele in 'n seedrama wat op die strande van Normandië afspeel. Soos die beplanners van Operasie Neptunus besef het, was die Geallieerdes in 'n gejaagde wedloop met die Amerikaanse, Britse en Kanadese troepe. Wehrmacht om krag op te bou by die kontakpunt.
Vir die Westerse moondhede kom dit daarop neer dat 'n groot aantal mans en hoeveelhede materiaal oor die Engelse kanaal beweeg word, terwyl die konvooie teen Duitse lug- en vlootaanvalle beskerm is. Terselfdertyd moes hulle die vyand se beweging van voertuie, toerusting en personeel na die invalsgebied van elders in Europa onderbreek. Die wenner van hierdie wedstryd is in die beste posisie om sy teenstanders se magte te ontketen, en óf (in die Duitse geval) die indringers terug in die kanaal te druk, of (in die geval van die geallieerdes) 'n gat deur die vyand se verdediging te slaan en in te breek die oop Franse platteland.
D-dag en die Holocaust
D-Day was die sleutel tot die algehele oorwinning van die Geallieerdes in die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie oorwinning het egter te laat in die oorlog gekom om 'n beduidende verskil in die lot van die Jode in Europa te maak. Meer as vyf miljoen is reeds deur D-Day doodgemaak.
Terwyl geallieerde troepe in Noord -Frankryk aan wal gestorm het, het die Nazi's Hongaarse Jode op groot skaal gedeporteer en vermoor. Die Jode van Hongarye was in hierdie tyd die grootste oorblywende Joodse gemeenskap in die besette Europa.
Ondanks die geallieerde oorwinning tydens Operasie "Overlord", sou Jode tot die einde van die oorlog steeds vermoor word.
Aflaai op die D -Day strande (hoof) - Geskiedenis
Deur Kerry Skidmore
Historikus Christian Wolmar kom tot die gevolgtrekking dat die twee wêreldoorloë nie in militêre spoorweë tot so 'n verwoesting kon gevoer het nie, in sy boek Engines of War. In oorloë, van die Krim tot die aankoms van die straalmotor, was spoorweë 'n dominante tegnologie. Gevolglik het die weermag wat sy spoorweë die beste gebruik het om vars troepe en voorrade na die grootste behoefte oor te dra gewoonlik die oorhand gekry.
Die aanval op Hitler se vesting Europa het die strategiese gebruik van militêre spoorweë tot sy hoogtepunt bereik. Teen 1944 het alle groot leërs nuwe vlakke van mobiliteit en gesofistikeerdheid bereik. 'N Militêre bevel kan verwoestende aanvalle loods deur hoogs mobiele gepantserde eenhede, ondersteun deur taktiese artillerie en lugsteun en alles per spoor. In hierdie tipe oorlogvoering was vinnige vervoer van brandstof, grootliks in miljoene Jerry-blikkies van vyf liter, en ammunisie gelykstaande aan sukses. Korrespondent Ernie Pyle het opgemerk dat Amerikaanse artillerie ammunisie ter waarde van $ 10 miljoen per dag afgevuur het. Hierdie hoeveelhede kon slegs suksesvol per spoor verskuif word.
Die deurslaggewende hawe van Cherbourg
Vir Operation Overlord, die inval in Normandië, is in Engeland voorraad-verwante voorrade opgeberg om by die kunsmatige hawens-die wonderbaarlike moerbeie-te beland en per vragmotor na die troepe te vervoer. Die onmiddellike plan om spoorweë in die verskaffingsketting te integreer, was om die hawe van Cherbourg, bo -op die Cotentin -skiereiland, te gebruik en die gebruik van die strande so gou as moontlik te staak. Alhoewel Cherbourg histories 'n toeriste-ontboordingshawe was en die vragvermoë daarvan beperk was, was daar uitstekende diepwaterpiere en 'n binneste hawe wat beskerm is teen die storms van die Noordsee.
Cherbourg sou binne 'n week oopgemaak word. Maar die Duitsers het steeds sterk infanterie- en gepantserde eenhede langs die hele skiereiland gestasioneer, en Hitler het 'n ander oorlogsplan gehad. Hy het die vesting Cherbourg beveel om tot die laaste weerstand te bied en dat die hawefasiliteite vernietig moet word. Na 'n desperate verdediging val die hawe uiteindelik op 28 Junie 1944. Toe Amerikaanse ingenieurs in die stad aankom, het hulle gevind dat die metodiese Duitse garnisoen 'n meesterlike taak verrig het om die hawe en geriewe te verwoes.
Die belangrikste diepwaterpiere-Quai-du-Normandie, Quai-du-France en Quai-du-Homet-en die hele arsenaalgebied is kundig geblokkeer met gesinkte hulke, afgebreekte hyskrane en toerusting en tonne beton bo-op geblaas van die wrak. In die binneste hawe was slegs die watervliegtuigoprit wes van die groot kaaie en die herwinningsgebied in die ooste onbeskadig. Duisende magnetiese, akoestiese en kontakmyne is in die waters, kuslyn en geriewe gesaai. Die ingenieurs is ook gekonfronteer met talle nuwe "Katy" -myne, wat spesifiek ontwerp is om mynevee te voorkom.
Die Amerikaanse moerbei by Omaha Beach is op 21 Junie verwoes deur 'n orkaanstorm. Vir die Amerikaanse magte was die enigste goeie alternatief om vrag na die strande te vervoer met die amfibiese 2,5 ton DUKW ( militêre afkorting vir 1942, nut, voor- en agterwielaandrywing). Kort voor lank het vragskepe op die alomteenwoordige DUKW's en alle variëteite landingsvaartuie afgelaai en na die wal gevaar.
By Cherbourg het die vloot daarin geslaag om bane na die watervliegtuigoprit en die sandstrand (Terre Plein) in die herwinningsgebied op te ruim, en verskeie myneveërs in die poging verloor. Meer DUKW's en landingsvaartuie is ingebring, en aflaai na hierdie strande het begin. Die voorrade het vinnig opgehoop in afwagting van vervoer. Terwyl hierdie kleiner vaartuie geen probleem gehad het om te land nie, het die gety van 24 voet by Cherbourg die landing van swaar toerusting, vragmotors en treine bemoeilik. Die oordrag van die buitelandse skepe was 'n stadige en gevaarlike proses.
Kolonel Bingham se asemhalingsbrug
Treine, veral stoomlokomotiewe van 70 ton, bied ekstra uitdagings omdat hul lang vaste rame 'n plat landingsgebied vereis. Die standaardmetode was om vanaf 'n aangelegde Liberty- of Seatrain-skip met swaar hyskrane en I-balke direk op spore op 'n dok af te laai. Alternatiewelik kan lokomotiewe op 'n vlak diepvaartuig gelaai word en op die dok getrek word, mits die skeepsdek en die hawe byna gelyk is. Hierdie metode beperk landings tot twee keer per dag as die see dit toelaat.
Kolonel Sidney H. Bingham, bestuurder van die metrostelsel in New York in vredestyd, het 'n 'asemhalingsbrug' bedink om spoorwegmateriale tot by die laagwaterlyn te land. 'N Oprit met 'n flenswiel wat aansluit by relings wat in 'n LST (Landing Ship, Tank) gelê is, is na die laagste getylyn geloop en gekoppel aan 'n LST se booghelling. Teen 8 Julie het Bingham vier van die asembruggies op die Terre Plein gehad, wat elk 22 spoorwaens in 21 minute afgelaai het.
Duisende spoorlokomotiewe is van die Verenigde State aan Wes -Europa verskaf
gedurende die laaste maande van die Tweede Wêreldoorlog, sodat broodnodige troepe en voorrade per spoor kon beweeg. Op hierdie foto word 'n lokomotief uit die vragskip in die groot hawestad Cherbourg, Frankryk, afgelaai.
Met hul swaar toerusting aan wal, het die ingenieurskorps die paaie en die spoorweë in die stad vinnig skoongemaak. Binnekort het 'n bestendige stroom vragmotors die agterstallige voorraad na die voorkant vervoer, dan so ver suid as Carentan. Behalwe vir 'n ineengestorte spoorwegtunnel, was die spoorweg verbasend ongeskonde, en verskeie lokomotiewe is gevind, en 'n hoeveelheid rolmateriaal is onbeskadig gevind (onder meer ses "General Pershing" 2-8-0 lokomotiewe wat aan die Franse gegee is aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog) . Die ingenieurs het die bestaande 15 myl van die bestaande spoor herstel en nuwe spoor na die herwinningsgebied gelê, wat die spoorvermoë van die hawe verdubbel het.
'N Voorste dors na voorrade
Aan die voorkant het die Geallieerdes nog steeds min vordering gemaak met die Duitsers, en hulle het deur die Bocage- of heiningland geslaan. Verkennings- en intelligensie -afsnitte het egter aan die lig gebring dat die Duitse verdediging wes van Caen besig was om te ontrafel. Om die ses weke oue dooiepunt te breek, het die Amerikaanse 12de weermaggroep, onder bevel van generaal Omar Bradley, Operation Cobra geloods.
Op 25 Julie val VII Corps, onder bevel van generaal J. Lawton Collins, wes van St. Lo aan en breek vinnig deur die Duitse verdediging. Carentan is op die 28ste geneem, en die kusstad Avranches het op die 30ste geval. Met die Duitse verdediging suid van Caen wat vinnig in duie stort, het generaal Bradley die Derde Leër geaktiveer om die deurbraak te benut.
Generaal George Patton is gekies om die derde leër op 22 Januarie 1944 te beveel. Van Maart tot Julie het hy die rol gespeel as bevelvoerder, First US Army Group (FUSAG), die uiters suksesvolle manier wat die Duitsers vasgebind het by die verdediging van die Pas-de-Calais. Patton vergesel die bevelvoerder van die VIII Korps, generaal Troy Middleton, suidwaarts na Avranches tydens die deurbraak. Toe die Derde Leër op 1 Augustus geaktiveer word, is Patton beveel om die VIII Corps wes te stuur om die Bretagne -skiereiland te neem terwyl hy die res van die Derde Leër ooswaarts neem. Die doel was die vervoersentrum by Le Mans. Patton se missie was om die Duitse Sewende Leër, onder bevel van generaal Gunther von Kluge, wes van die Seine -rivier te vang en te vernietig.
Hierdie Amerikaanse jeep is toegerus met treinwiele wat pas by die spoorlyn van die Franse spoorwegstelsel. Dit het die geallieerde spoorwegherstelpersoneel in staat gestel om op en af ​​van die spore te reis terwyl hulle die betroubaarheid van die lyne wat na voorraaddepots en die voorkant lei, evalueer.
Op 7 Augustus het Kluge weswaarts toegeslaan in 'n desperate poging om die derde leër se toevoerlyn by Avranches te sny. Bradley, goed ingelig oor die komende aanval deur die weermag se intelligensie, beskou hierdie bedreiging as 'n geleentheid om die Duitsers vas te trek. Op 8 Augustus is Patton beveel om die derde leër noordwaarts na Argentan te draai terwyl Montgomery se Kanadese magte suidwaarts na Falaise beweeg het. Die Amerikaanse XV -korps, onder leiding van generaal Wade Haislip, het Le Mans op 8 Augustus ingeneem, jaag noordwaarts en haal die Duitse voorraadopslagplek op Alençon op die 12de en nader Argentan op die 13de. Vanaf Mayenne het VII Corps noordooswaarts getrek om te bedek dat die linkerflank van die XV Corps Patton gereed was om die lokval toe te maak.
Wat daarna gevolg het, was een van die mees omstrede episodes van die oorlog. Die Kanadese kon nie by Falaise kom nie, maar die derde leër is in Argentan gehou. Baie van die Duitse sewende leër het ontsnap nadat hulle groot slagoffers opgedoen het. Reeds in die 14de dag was Bradley seker dat die Duitsers weggekom het, en daarom het hy Patton oos gestuur om agtervolg te word. Brandstof was nou tekort. Patton se wapenrusting verbruik gemiddeld 336 500 liter petrol per dag, en hy het treine nodig om dit alles af te lewer.
Die Militêre Spoorwegdiens
Die Militêre Spoorwegdiens (MRS) is ontwikkel in reaksie op die lesse van die Eerste Wêreldoorlog. Georganiseer in groot afdelings, elk met vier of vyf spoorwegbataljons (ROB) en 'n spoorwegwinkelbataljon (RSB). Elke bataljon is geborg deur 'n Klas I Amerikaanse spoorlyn en onder reserwe status onder die naam van die spoorweg geplaas. By hul aktivering word die toesighouers van die spoorweë die bataljonbeamptes, en die ingewyde werknemers meld by pelotone met betrekking tot hul spoorspesialiteit. Elke bataljon het 18 offisiere en 803 aangewese mans gehad.
Elke bataljon het 'n hoofkwartiermaatskappy, insluitend stuurers en seinbestuurskompagnie A, spoor- en seinonderhoudmaatskappy B, instandhouding van toerusting, insluitend motor- en lokomotiefherstelmaatskappy C, treinspanne en treinmeesters. Die RSB se 23 beamptes en 658 aangewese mans was streng herstel- en oprigtingsondernemings.
Die Geallieerdes het in 1942 begin om spoorwegtoerusting na Engeland te vervoer. Teen Junie 1944 was ongeveer 900 stoomlokomotiewe, 651 Whitcomb -diesels en 20 000 voorafvervaardigde motors gereed om na Normandie gestuur te word. Aangesien die 2de MRS, uiteindelik verantwoordelik vir die operasies in Noord -Frankryk, in Engeland aangekom het, moes hulle rolmateriaal saamstel en leer hoe om die Europese spoorweë te bestuur. Ongelukkig het baie eenhede aangekom net toe die inval op hande was en na Frankryk vertrek sonder gereedskap en net die klere op hul rug.
Frankryk se spoorweginfrastruktuur in ruïnes
Voor die oorlog het Frankryk 26 000 myl standaardspoor gehad. Baie van die lyne is dubbelspoor vir gelyktydige tweerigting -operasies. Terwyl die Franse rolmateriaal ligter en veel ouer was as op Amerikaanse spoorweë, is die Franse spoorweë as uitstekend beskou. Die blitzkrieg van Frankryk in 1940 was deels suksesvol omdat die Duitsers die onderling verbind spoorweë gebruik het om hul leërs logisties te ondersteun. Toe die inval van die Overlord nader kom, is die Franse spoorweë, nou 'n integrale deel van die Duitse verdediging, swaar gebombardeer en gesaboteer deur partisane. Ten spyte van hierdie interdikasieveldtogte, was Duitse ingenieurs baie vaardig om 'n paar kritieke lyne tot die einde toe te hou. Terwyl die Geallieerdes hulle uit die weste van Frankryk verdryf het, was hierdie ingenieurs ewe vaardig om die oorblywende dinge te vernietig.
Geallieerde bomwerpers en vegters het die D-dag en tydens die veldtog in Normandië die infrastruktuur van die Franse spoorwegstelsel erg beskadig. In hierdie 1 Augustus 1944 is fotoskade aan 'n dagblad in die stad Coutances, Frankryk, duidelik sigbaar.
Namate die uitbreek gevorder het, het die Amerikaanse weermagkorps van ingenieurs se diensregimente nougeset gevolg. Hierdie diens -eenhede, wat dikwels onder skoot was, het gewerk om paaie oop te maak, tonnels te versper, spore te verniel en brûe te vernietig. Agter hulle het die spoorwegbataljonne gesukkel om die spoordiens te herstel. Geallieerde praktyk in hierdie tyd was om inheemse bedryfstoerusting te herstel en die ervare spoorwegwerkers van die stelsel te gebruik om hul spoorweë te bestuur.
Daar is egter ontdek dat die hele Franse spoorweginfrastruktuur vernietig of ondoeltreffend gemaak is. 'N Hoë persentasie van die brûe, relings en bande is verwoes. Min watergeriewe en pompe was ongeskonde. Daar was geen steenkool, geen elektrisiteit nie, en die seinstelsels, telefoonlyne en ander toerusting is stelselmatig verwoes.
In die werwe is die skakelaars en die spoorkikkers dinamies aangewend, wat effektief verhoed dat die gebruik daarvan vernietig het. Baie van die Franse spoorwegwerkers is weggetrek deur die terugtrekkende Nazi's, die oorblywende het hul gereedskap geneem en weggekruip.
Herstel van die spoorlyne
Die spoorwegbataljons moes noodgedwonge van voor af begin. Hulle moes hul eie gereedskap bou en dan fasiliteite ontwikkel. Baie was primitief, maar vindingryk. In verskeie gebiede is plaaslike brandweer ontbied om water vir die lokomotiewe te voorsien. Teen 31 Julie is die spoorlyn van Cherbourg na Avranches geopen, maar verreweg nie heeltemal funksioneel nie. Vroeë operasies is dikwels vergelyk met 'n tweederangse Toonerville-trollie.
Die vyfman-treinspanne het 'n geval van K-rantsoene in treine van 'n kwartmyl lange vervoer met 1000 ton brandstof of ammunisie oor spore wat amper nie herstel is nie, sonder om te weet of daar 'n spoor is. In die nag het hulle donker geraak en oorgeskakel deur flitsligte, sigaretaanstekers of selfs sigarette aan te steek. Die spanne het dikwels 90 uur op 'n enkele reis gegaan. Wrakke, van geringe ontspoor tot vulkaniese aanrandings, was gereelde en heeltemal gestaakte spoorwegbedrywighede.
Namate die Derde Leër ooswaarts beweeg het, beweeg die VIII Korps in Bretagne en die Eerste Leër in die noorde ook vinnig. Elkeen van hierdie veldtogte was langs 'n groot spoorlyn, en op elkeen van hulle het diensregimente van die Corps of Engineers probeer om die lyne weer in diens te neem. Benewens hierdie skade, het die tekort aan toerusting en troepe in beide die ingenieurswese en die spoorwegbataljons ook die pogings om diens te herstel belemmer.
Teen 31 Julie het die 2de MRS nog net een groot afdeling tussen Cherbourg en Avranches gehad. Slegs 40 diesel- en stoomlokomotiewe en 184 vragmotors is uit Engeland gestuur. Die Geallieerdes het slegs 100 lokomotiewe, 1 641 vragmotors en 76 busse gevang en herstel. Aangesien die spoorweë toenemend nie in staat was om direkte ondersteuning aan die opkomende leërs te verleen nie, het vragmotors en selfs lugvliegtuie die belangrikste manier geword om voorraad aan die tenks te kry. Hierdie situasie het Amerikaanse operasies tot die einde van die oorlog belemmer.
" Sal eindig om 2000 "
Die pad van die Derde Leër belê die hoofspoorlyn van die Bretagne -hawens na Parys. Hierdie dubbelspoorlyn loop deur Avranches, Rennes, Laval, La Chappelle en Le Mans. Die Duitse teenwoordigheid in die gebied het bestaan ​​uit agterhoede -eenhede wat probeer om die ontsnappingsroetes oop te hou vir magte wat oos van die Seinerivier terugtrek. Hierdie eenhede het die Derde Leër net vertraag deur die paaie en spoorweë verder te verwoes toe hulle terugtrek.
Teen 12 Augustus was die herstelwerk van die Cherbourg -spoorweg na Pontaubault nog lank nie voltooi nie. Op slegs die een afdeling naby Folligny het 2 000 ingenieurskorps en ROB -troepe onophoudelik aan die herstelwerk gewerk. Teen sononder op die 12de het kolonel Emerson C. Itschner, onder bevel van die Corps of Engineers -regimente in Noord -Frankryk, 'n merkwaardige opdrag van die Derde Leër ontvang:
'Generaal Patton het deurgebreek en slaan vinnig op vir Parys. Hy sê sy mans kan sonder kos klaarkom, maar sy tenks en vragmotors ry nie sonder gas nie. Daarom moet die spoorlyn teen Dinsdag middernag na Le Mans gebou word. Vandag is Saterdag. Gebruik, indien nodig, een man per voet. "
Itschner het net 75 uur gehad om 'n spoorlyn van 135 myl lank oop te maak. Vir hierdie taak het hy die 347ste en 322ste Ingenieur Algemene Diens Eenhede (die 2 000 man naby Folligny). Nog 8500 troepe was versprei oor die geallieerde huis. Hierdie eenhede en al die toerusting wat afgerond kan word, is beveel om suidwaarts te jaag.
Gevegsingenieurs werk om 'n Bailey -brug oor 'n stroom in Frankryk op te rig.
By die 13de het Itschner oor die gebied gevlieg op soek na die roete wat teen die sperdatum herstel kon word. Die skade aan die hoë viaduk by Laval het die hooflyn onmiddellik uitgeskakel. Itschner was forced to select an alternate route over secondary single track lines from Pontanaubault to St. Hilaire-du-Harcouet, south to Fougeres, east to Mayenne, and south to rejoin the main line east of Laval and on into Le Mans.