Afrikaans is ’n taal wat jy maar kan praat, sommer maar net kan praat. Jy hoef nie om te gee oor hoe dit uitkom nie, en dis wat so lekker is.
Dis ’n gemaklike taal sonder fênsie fieterjasies of frilletjies en tierlantyntjies. Daar is nie eens iets soos “suiwer” Afrikaans nie – hoe kan daar ’n suiwer vorm van ’n bastertaal bestaan? Afrikaans is ’n taal wat ontstaan het uit ’n mengelmoes van Nederlands, Duits, Frans, Engels, Khoi-tale, Zoeloe en tale uit Maleisië en Indonesië, en nou is die lys nie eens volledig nie!
Dit wys vir jou, Afrikaans is ’n taal vir die mense, ’n taal wat die behoefte van baie sprekers dien en elke ou die kans gee om ’n bydrae te maak.
En as jy dink Afrikaans is nou klaar gevorm en dit is dit, dan sit jy die pot ook mis! Afrikaans is ’n dinamiese taal wat nou nog ontwikkel en elke jaar ’n bietjie anders lyk as die jaar vantevore en jy, die ou wat Afrikaans praat, is welkom om jou eie bydrae te vorm. Begin jou eie woord! As dit ’n wenner is, gaan jy sien hoe meer ouens dit gebruik en eendag sal jy kan terugkyk en sê: “Ek het daai woord in Afrikaans begin!”.
In Riviereland lewer Karel Schoeman verslag van twee reise deur Nederland. In die eerste, korter deel skryf hy oor ’n besoek aan die stede Amsterdam, Rotterdam, Delft, Haarlem en Leiden as deel van uitgebreide navorsing oor die VOC-tydperk, maar besoek ook kleiner plekkies soos Meppel en Hattem wat bande met sy eie grootouers het. Die tweede deel handel oor ’n langer verblyf in die provinsie Gelderland, die mees landelike van die Nederlandse provinsies. Die reis het weer eens ten doel om navorsing te doen oor figure soos Jan van Riebeeck, Simon van der Stel en baron Van Reede van Oudtshoorn, asook die gewone werkslui wat in diens van die VOC was, soos die vryburger Jan van Herwerden en sy vrou Jannetje Boddijs.
Terselfdertyd word die skrywer voortdurend getref deur die skoonheid van die landskap in gebiede soos die Hoge Veluwe en die groot riviere die Ryn, die Maas en die IJssel wat deur die vlak land vloei. Die boeiende verslag van ’n verblyf in die buiteland word dus telkens verryk deur herinnerings aan en verbintenisse met die vroeë koloniale geskiedenis van Suid-Afrika en die skrywer se eie familiegeskiedenis.