Geheue en Leer Die Beloningstigting Liefde, seks en die internet
Tuis Leer Geheue & Leer
"Die doel van herinnering is om ons nie die verlede te laat herinner nie, maar om die toekoms te verwag. Geheue is 'n instrument vir voorspelling. "
Hier is twee bruikbare TED-praatjies oor die vermoë om te leer.
Die eerste is deur Stanford professor Carol Dweck op die mag om te glo dat ons kan verbeter. Haar punt is dat die "moeite en moeite" om te probeer beteken dat ons neurone nuwe verbindings maak terwyl ons leer en verbeter. Dit word dan saam met wilskrag gekombineer om grysstof / neurone in prefrontale korteks te bou.
Die tweede is by Angela Lee Duckworth en beskou die rol van "grit" in die skep van sukses.
Leer is 'n verandering in gedrag as gevolg van ondervinding. Dit help ons om by ons omgewing aan te pas. Klassieke kondisionering is 'n vorm van leer wat soms as "Pavlovian-kondisionering" verwys word. Herhaalde koppeling van klankgeluide met kos het veroorsaak dat Pavlov se hond alleenlik op die klank van die klok salivatiseer. Ander voorbeelde van Pavlovian kondisionering sal leer om angs te voel:
1) Met die oog op flitsende polisie ligte in jou truspieël; of
2) Wanneer u klanke by die tandarts se kantoor hoor.
'N Gewone porngebruiker kan sy seksuele opwinding op skerms aandui, sekere handelinge bekyk, of van video na video kliek.
Hierdie afdeling is gebaseer op materiaal van "Die brein van bo na onder"'N open source gids wat deur McGill Universiteit in Kanada vervaardig word. Dit word sterk aanbeveel as jy meer wil leer.
Leer is 'n proses wat ons toelaat om verworwe inligting, affektiewe (emosionele) toestande en indrukke wat ons gedrag beïnvloed, te behou. Leer is die hoof aktiwiteit van die brein, waarin hierdie orgaan voortdurend sy eie struktuur verander om die ervarings wat ons gehad het beter te reflekteer.
Leer kan ook vergelyk word met enkodering, die eerste stap in die proses van memorisering. Die resultaat - geheue - is die volharding van outobiografiese data en algemene kennis.
Maar die geheue is nie heeltemal getrou nie. Wanneer u 'n voorwerp sien, groepe van neurone In verskillende dele van jou brein verwerk die inligting oor sy vorm, kleur, reuk, klank, ensovoorts. Jou brein trek dan verbindings tussen hierdie verskillende groepe neurone, en hierdie verhoudings vorm jou persepsie van die voorwerp. Daarna moet jy hierdie verhoudings herbou wanneer jy die voorwerp wil onthou. Die parallelle verwerking wat jou korteks vir hierdie doel doen, kan egter jou geheue van die voorwerp verander.
Ook in jou brein se geheue stelsels word geïsoleerde inligtingstukke minder effektief gememoriseer as dié wat met bestaande kennis geassosieer word. Hoe meer assosiasies tussen die nuwe inligting en dinge wat jy alreeds weet, hoe beter sal jy dit leer. Byvoorbeeld, jy sal 'n maklike tyd hê om te onthou dat die heupbeen aan die dighbeen gekoppel is, die dighbeen aan die kniebeen gekoppel is, as jy reeds basiese kennis van anatomie ken of die lied ken.
Sielkundiges het 'n aantal faktore geïdentifiseer wat kan beïnvloed hoe effektief geheue funksioneer.
1) Graad van waaksaamheid, waaksaamheid, aandag, en konsentrasie. Aandag word dikwels gesê as die instrument wat inligting in die herinnering graveer. Rapt aandag is die basis van neuroplasticity. Aandagtekorte kan geheueprestasie radikaal verminder. Te veel skermtyd kan werkgeheue beskadig en simptome veroorsaak wat ADHD naboots. Ons kan ons geheue kapasiteit verbeter deur 'n bewuste poging te maak om inligting te herhaal en te integreer. Stimuli wat onbewustelik fisiese oorlewing bevorder, soos erotika, vereis nie 'n bewuste poging om aanloklik te wees nie. Dit vereis 'n bewuste poging om dit onder beheer te hou.
2) Rente, sterkte van motivering, en behoefte of noodsaaklikheid. Dit is makliker om te leer wanneer die onderwerp ons fassineer. Motivering is dus 'n faktor wat geheue verbeter. Sommige jongmense wat nie altyd goed doen met die vakke wat hulle gedwing word om skool toe te neem nie, het dikwels 'n fenomenale geheue vir statistieke oor hul gunsteling sport of webwerwe.
3) Affektiewe (emosionele) waardes wat verband hou met die materiaal om gememoriseer te word, en die individu se bui en intensiteit van emosie. Ons emosionele toestand wanneer 'n gebeurtenis plaasvind, kan ons herinnering daardeur grootliks beïnvloed. Dus, as 'n gebeurtenis baie ontstellend of opgewek is, sal ons 'n besondere herinnering daaraan gee. Byvoorbeeld, baie mense onthou waar hulle was toe hulle geleer het oor prinses Diana se dood, of oor die aanvalle van September 11, 2001. Die verwerking van emosionele gelaaide gebeurtenisse in die geheue behels norepinefrien / noradrenalien, 'n neurotransmitter wat in groter hoeveelhede vrygestel word wanneer ons opgewonde of gespanne is. Soos Voltaire dit gestel het, is dit wat aan die hart raak, gegraveer in die herinnering.
4) Ligging, lig, klanke, reukeKortom, die hele konteks waarin die memorisering plaasvind, word saam met die inligting gememoriseer aangeteken. Ons geheue stelsels is dus kontekstuele. As ons dus probleme ondervind om 'n bepaalde feit te onthou, kan ons dit herwin deur te onthou waar ons dit geleer het, of die boek of webwerf waaruit ons dit geleer het. Was daar 'n foto op die bladsy? Was die inligting na die bokant van die bladsy, of die onderkant? Sulke items word "herroep indekse" genoem. En omdat ons die konteks altyd saam met die inligting wat ons leer, onthou, deur hierdie konteks te herroep, kan ons heel dikwels deur 'n reeks verenigings die inligting self herroep.
Vergeet ons laat ons ontslae raak van die geweldige hoeveelheid inligting wat ons elke dag verwerk, maar dat ons brein besluit dat dit nie in die toekoms nodig sal wees nie. Slaap help met hierdie proses.