GELDKOOTS FOREX. BASIESE EN RAW MATERIALE VALUTA – Gaan voort met u Forex-opleiding
Die eerste is die spesiale rol van die Amerikaanse dollar, vasgelê in die Bretton Woods, en later die Jamaikaanse ooreenkomste. Volgens hierdie ooreenkomste is die wêreldwye finansiële stelsel gebou op die nasionale geldeenheid van die Verenigde State. Die dollar het drie belangrike funksies: USD is ‘n universele skikkingsmiddel vir internasionale handel, en jy dien ook as die onderliggende bate om ‘n reserwe vir die sentrale banke van ander lande, sowel as goud, te skep. Boonop is die Amerikaanse dollar die maatstaf in aanhalings van nasionale geldeenhede van ander lande: alle geldeenheidspare wat teen die dollar aangehaal word, word die belangrikste genoem, alle ander geldeenhede word op een of ander manier deur die dollar aangehaal – en word dwarspare genoem.
Die euro en die Japannese jen het die status van plaaslike geldeenhede. Die enkele Europese geldeenheid het ‘n spesiale invloed op die Europese vasteland. Die Japanese jen het ‘n groot impak in die Asiatiese streek. Onlangs het die status van die euro en die jen soveel toegeneem dat die valutareserwes van alle lande in die wêreld nie net op grond van die dollar gevorm word nie, maar ook in ‘n kombinasie sowel die jen as die euro insluit. Daarbenewens word die jen, tesame met die dollar en goud, in die wêreld as ‘n veilige hawe geldeenheid beskou.
RAU GELEENTHEDE EN HULLE ROL BY FOREX
Op die valutamark in Forex is daar nog ‘n besondere blok geldeenhede, wat die geldeenhede insluit van lande wat nou verband hou met die uitvoer van grondstowwe (olie, metale, goud). Sulke geldeenhede word kommoditeit genoem. Ondanks die feit dat daar tientalle lande in die wêreld is wat afhanklik is van die uitvoer van grondstowwe, is die volgende geldeenhede belangrik op die forexmark: Nieu-Seelandse, Australiese en Kanadese dollar, en dienooreenkomstig is die geldeenheidspare USD / CAD, AUD / USD, NZD / USD en hul wisselkoerse .
Grondstowwe vorm so ‘n beduidende deel van die uitvoer van hierdie lande dat die styging in pryse vir kommoditeite wat deur hierdie lande uitgevoer word, ooreenstem met die wisselkoerse van hierdie lande.
Die gewildste grondstowwe ter wêreld is olie. Olie word onttrek deur baie lande, veral die lande wat lid is van die oliekartel – die lande in die Midde-Ooste, Suid-Amerika en Noord-Afrika, en daar is ook die grootste lande wat olie lewer, insluitend Kanada, waarvan die geldeenheid vrylik op forex gekwoteer word. Kanada is slegs tweede as Saoedi-Arabië in olie en swart goud. Boonop is Kanada die grootste verskaffer van olie aan die Verenigde State, die grootste verbruiker van hierdie grondstof in die wêreld. ‘N Toename in olie lei dus tot ‘n toename in die Kanadese dollar en omgekeerd. Australië en Nieu-Seeland het baie belangrike reserwes van energie en minerale. Australië het die tweede grootste reserwes van ystererts ter wêreld, het groot reserwes van olie en aardgas, en is een van die grootste produsente en uitvoerders van steenkool, aluminium, koper, titaanerts, uraan en diamante. Nieu-Seeland se ekonomieë is gebaseer op die landbou-, toerisme-, voedsel- en vervaardigingsbedrywe.
Ondanks die groot verskeidenheid uitvoerprodukte word die geldeenhede van hierdie twee lande in die wêreld geassosieer, veral met goud. Goud is een van die gesogste produkte, aangesien goud in die finansiële wêreld as ‘n besparingsinstrument gesien word. Reserwes van die sentrale banke van alle lande word gevorm uit buitelandse valuta- en goudreserwes. Gouduitvoer na Australië en Nieu-Seeland vorm ‘n beduidende deel van die totale uitvoer van hierdie lande. Die prys van goud op die wêreldmarkte korreleer dus sterk met die wisselkoers van hierdie geldeenhede.
Die eienskappe van kommoditeitsgeldeenhede hou verband met olie (Kanadese dollar) en goud (Australiese dollar) bied ‘n waardevolle analitiese instrument vir verhandeling. Alhoewel korttermynbewegings in kommoditeitspryse gewoonlik nie ‘n onmiddellike uitwerking op kommoditeitsgeldeenhede het nie. Die ontleding van kommoditeitspryse om ‘n verband met die geldeenheid te vind, is meer geskik vir handelaars, voorspellings en beleggings op lang termyn.
‘N Ander belangrike hulpmiddel vir markanalise kan die hoofeenheidsgeldeenheid gee. Die feit is dat die dollar (in ‘n groter mate) en die jen (in ‘n mindere mate) deur die mark beskou word as ‘n geldeenheid van toevlug, dan groei die vraag na hierdie geldeenhede tydens ‘n krisis in die wêreld.
Die wêreldekonomie word gekenmerk deur die ontwikkeling van golwe – ‘n resessie en ‘n periode van groei. Dit word weerspieël in die wisselkoerse op die wêreldwisselkoers, die resessie in die wêreldekonomie lei tot ‘n toename in die vraag na skuilinggeldeenhede en ‘n afname in die vraag na kommoditeitsgeldeenhede. En andersom. Die begrip van hierdie prosesse kan ‘n ander belangrike hulpmiddel wees om die valutamark in Forex te ontleed.
GOUD- EN VALUTA-RESERWE VAN DIE SENTRALE BANK – WAT IS BERGE?
In nuus en in onderhoude met politici en ekonome word daar gereeld oor goud- en buitelandse valutareserwes gepraat. Sulke gewildheid van goud- en buitelandse valutareserwes is te wyte aan die feit dat hulle ‘n groot rol speel in die bestuur van die land se ekonomie. Dit kan vergelyk word met persoonlike besparings, wat as ‘n lugsak dien: hulle kan moeilike periodes sonder skokke oorleef en finansiële en ekonomiese beleid buigsaam maak in gunstige tye.
As u die formele definisie volg, is buitelandse valutareserwes amptelike reserwes van goud en buitelandse valuta van sentrale banke en tesourie. Reserwes word egter nie in die vorm van banknote en goudstawe “in voorraad” geberg nie, aangesien dit nie net ondoeltreffend is nie, maar ook riskant. Ten einde reserwes te bewaar en te verhoog, word hulle in verskillende bates belê. Die feit dat hierdie bates is en waardeur die Sentrale Bank gelei word wanneer hulle dit kies, word in hierdie artikel bespreek.
STRUKTUUR VAN GOUD- EN VALUTA (INTERNASIONALE) RESERWE
As ons die statistiek ontleed en die beskikbare inligting oor die berging van buitelandse valutareserwes opsom, blyk dit dat dit hoofsaaklik in die volgende soorte bates uitgevoer word:
Spesifieke bates van die Internasionale Monetêre Fonds: Spesiale Trekkingsregte (SDR’s) en IMF-reserweposisies;
geldeenheid (in letterlike sin) in bankrekeninge;
sekuriteite (beide staat en nie-staat);
REPO-transaksies (koop / verkoop van sekuriteite met ‘n verpligting om te herverkoop / koop).
Die laaste 4 items op hierdie lys word dikwels gekombineer en valutareserwes genoem. Ondanks die feit dat daar, benewens die letterlike sin van die geldeenheid, ook ander bates (sekuriteite, fondse op bankdeposito’s en terugkoopooreenkomste) bestaan, word hulle verenig deurdat hulle almal in buitelandse valuta gedenomineer is. Daarom word hulle gesamentlik buitelandse valutareserwes genoem.
Gewoonlik word statistieke oor goud- en buitelandse valutareserwes in Amerikaanse dollars gegee, waarvoor alle bates in die reserwes teen hul markpryse in dollars omgeskakel word. Dus, volgens die Sentrale Bank, het die omvang van die internasionale reserwes van Rusland op 1 Januarie 2009 $ 427 miljard beloop, waarvan meer as 96% op die geldeenheidsdeel val. Die verdeling volgens bates word in diagram 1 weergegee:
Goue en buitelandse valutareserwes van die Sentrale Bank – wat word gestoor?
Daar moet kennis geneem word dat die deel van die reserwes wat die Sentrale Bank in ‘n spesifieke soort bate belê, van tyd tot tyd verander. Terselfdertyd word die sentrale bank gelei deur die doelwitte van sy huidige beleid. Dus, in goeie tye, probeer die Sentrale Bank belê in meer winsgewende bates, en in moeilike eiendomme – in meer likiede, d.w.s. vinnig omskepbaar in geld. Afsonderlik moet gesê word dat by die keuse van geskikte soorte bates, sowel as spesifieke sekuriteite of transaksies binne elke soort, die Sentrale Bank gelei word deur die beperkings van die wet. Hierdie beperkings verplig u om slegs goud- en buitelandse valutareserwes in hoogs betroubare effekte te belê, waarvan die waarskynlikheid dat u nie betaal nie, minimaal is.
MEER OOR DIE VALUTADEEL VAN RESERWE
Benewens die verdeling volgens soorte bates, kan buitelandse valutareserwes ook volgens soorte geldeenhede versprei word (dit geld egter slegs vir die geldeenheidsdeel van reserwes). Ondanks die feit dat die buitelandse valuta-deel van die reserwes (of, in ekwivalent, buitelandse valutareserwes) in die statistieke in dollars gegee word, kan hulle in werklikheid in verskillende geldeenhede gedenomineer word. Die een deel van sekuriteite, bankdeposito’s en terugkooptransaksies word byvoorbeeld in euro gedenomineer, die ander in Amerikaanse dollars, die derde in Japannese jen, ens. Die belangrikste geldeenhede is egter die Amerikaanse dollar, euro, pond, Japanse jen en Switserse frank.
Dus, om die probleem op te los om fondse te belê in die geldeenheidsgedeelte van goud- en buitelandse valutareserwes, kies die Sentrale Bank nie net watter soorte bates hulle moet belê nie, maar ook in watter geldeenhede hierdie bates benoem sal word. Buitelandse valutareserwes (soos op 1 Januarie 2009) is deur die Bank van Rusland soos volg toegewys: 41,5% is in Amerikaanse dollars, 47,5% in euro, 9,7% in pond, 1,3% in dollar Japannese jen.
Dus, buitelandse valutareserwes word nie net in die vorm van goud en kontant in die pakhuis geberg nie. Reserwes word belê in verskillende bates wat in drie soorte verdeel kan word: goud, spesiale bates van die IMF en buitelandse valutareserwes. Op hul beurt word buitelandse valutareserwes in letterlike sin in verskillende geldeenhede verdeel, verskillende effekte, deposito’s en terugkoopooreenkomste. Enige buitelandse valuta-bates kan in euro, Amerikaanse dollar, Japannese jen, sterlingpond of Switserse frank gedenomineer word.
Wanneer die sentrale bank besluit watter soorte bates om reserwes te belê, word die doelwitte van finansiële en ekonomiese beleid gelei, asook wette wat die keuse slegs tot betroubare bates beperk.
In die artikel het ons genoem dat, ondanks die verskeidenheid bates waarin reserwes geberg kan word, wanneer hulle die statistiese resultate opsom, dit teen Amerikaanse markpryse in Amerikaanse dollar herwaardeer word. Markpryse is geneig om te wissel en daarmee saamdie volume goud- en buitelandse valutareserwes kan wissel.
Dit is normaal dat skommelinge binne ‘n week of maand ‘n paar persent kan bereik, wat met reserwes van meer as $ 400 miljard tot ‘n dubbelsyferverandering in dollars sal lei. Daarom moet u nie veel waarde heg as u hoor van ‘n toename in goud- en buitelandse valutareserwes in die nuus nie – dit is heel moontlik dat dit die gevolg was van ‘n verandering in die prys van goud, terwyl die aantal stawe in ons staatsrekeninge onveranderd gebly het.
← ONS HANDEL AANDELE: KORT TRANSAKSIES EN MARGINALE HANDEL → WENKE VIR GELDBESTUUR VIR MEDIUMHANDEL