Krullerige abelia by die huis * Oor plante
Krullerige abelia by die huis
By die blomplante wat binnenshuis blom, het byna al die struike ware legendes geword. Maar as gardenia of rododendrone, kamelias en rose universele gunstelinge is wat nie hul gewildheid verloor nie, dan beskou baie mense abelia steeds as eksotiese. Dit is wonderlike plante met 'n duidelike oosterse karakter wat die digtheid en krul van die kroon, die oorvloed en elegansie van die blom verower. Die meedoënlose blom vanaf die tweede helfte van die somer tot die middel van die herfs kan niemand onverskillig laat nie. Vir die skoonheid van die Abelia kan 'n mens selfs hul baie moeilike karakter vergewe.
Oostelike genade Abelia
Onder binneplante is daar nie baie plante met Oosterse sjarme nie. Ten spyte van die feit dat verteenwoordigers van die genus Abelia (Abelia) groei nie net in Suidoos-Asië nie, maar ook in Mexiko, dit is hierdie plant wat hoofsaaklik met China en Japan geassosieer word. Die status van een van die mooiste blomkulture van Abelia was nie toevallig nie. Inderdaad, in hierdie plant is die aantreklikste kenmerk juis blom.
Fantastiese verteenwoordigers van kamperfoelie (Caprifoliaceae), abelia - plante is subtropies en kenmerkend Oosters. Hul karakter van kultuur met 'n Japannese of Chinese styl en dieselfde effek op die binneland word so duidelik uitgedruk dat selfs rododendrone dit kan oorskry.
Abelia (Abelia) - bladwisselende en immergroen struike wat hoofsaaklik in die natuur in die subtropiese klimaat van China voorkom. Hierdie plante staan ​​ewe bekend as tuin en binnenshuis. Die maksimum hoogte van gekweekte abelia is beperk tot 2 meter, maar meer gereeld groei die plante nie eens tot 1,5 m nie. Dit verminder egter nie hul massering nie: die bosbosse lyk nie net groot nie, maar oorweldigend volop. Hulle verberg die omliggende ruimte, lyk soos weelderig en dig, en word in klein kamers baie onvanpas gesien. Daarom word hierdie aanleg gebruik vir ruim en groot vertrekke - waar dit moontlik is om genoeg vrye ruimte te bied.
Die pubescent lote en eiervormige blare van tot drie cm lank met 'n skerp punt verras aangenaam met 'n diskrete glans en donker kleur, wat op die agterkant van die blaarplate deur helder groen vervang word. Die pubescentale basis van hul are is in harmonie met die lote van abelia, en die teenoorgestelde rangskikking en kort blomblare is 'n ander maklik herkenbare eienskap van hierdie struik, wat die kroon 'n ornamentele en ingewikkelde ontwerp gee.
Geurige bloeiwysels-borsels in Abelia blom slegs in die boonste deel van die lote, maar bloeiwyses is apies en okselvormig. Klein, oënskynlike porselein langwerpige klokvormige blomme met vyf kelkblare en 'n klokvormige nimbus met vyf kroonblare sit op kort pedikels. Die blare van die blare is asimmetries gebuig, hulle is altyd effens ligter as die kleur van die buis. Die blomme se lengte is nie langer as 2 cm nie, maar die kleurverandering van wit na helderder pienk lyk verbasend. Die blomtyd van abelia duur van Julie tot Oktober
In die kamerkultuur kom die grootblom Abelia (Abelia x grandiflora) voor. Dit is 'n skouspelagtige semi-immergroen plant met 'n maksimum twee meter hoogte, eiervormige blare van 'n donker, gedempte kleur. Die takke is baie dun en lank, sierlik skuins, verander die 'jong' pienk kleur na 'n donkerder pers. Die blomme van Abelia is grootblom, wit en baie geurig, in okselbossies lyk kaal en vertoon met vyf blomblare versmelt. Die blom van hierdie spesie val dikwels in die koue seisoen, in gunstige toestande, van Oktober tot Junie. Benewens die basisplant, is daar ook 'n paar variëteite met pienk, sneeuwit, helder fuchsia, pers kleure, en selfs gevarieerde variëteite wat ongelooflik mosaïek lyk.
Drie ander binnenshuise spesies kom baie minder voor:
Chinese Abelia (Abelia chinensis) is 'n semi-immergroen, volop blomvorm met 'n besonderse elegante kroon van hangende lote, donker ovaalblare en wit blommeklokkies waarop rooi liggies skynbaar verskyn.
Abelia triflora (Abelia triflora) is 'n bladwisselende spesie wat dikwels in bome "uitgeskop" word, met lansetvormige donker blare en elegante blou pienk blomme met 'n gesofistikeerde buis.
Abelia kleinblaar (Abelia parvifolia) is 'n interessante spesie met delikate lila blomme met 'n harige rand en ovale klein blare.
Abelia sorg tuis
Abelia is, soos baie pragtige blomstruike, wispelturige plante. Dit is nie maklik om dit selfs vir ervare tuiniers te kweek nie, maar met ywer kan u daarin slaag om die skoonheid baie jare te bewonder. Die belangrikste probleme word veroorsaak deur die behoefte aan abelia in 'n koel oorwintering, en die keuse van ander toestande vereis noukeurige ontleding om aan die planteienskappe te voldoen.
Hierdie struik is taamlik buierig. Abelia verkies 'n verspreide, maar helder ligging. Dit is beter om hulle teen direkte sonlig te beskerm, maar selfs die geringste skaduwee beïnvloed die aantreklikheid van die bosse.
Die oostelike en westelike vensterbanke word beskou as die beste plek vir abelia, maar in die oorgangseisoene en in die winter is hierdie skoonheid die beste op die suidelike vensters.
Abelia word beskou as 'n plant wat goed voel in kweekhuise. Dit groei goed en blom veral baie koel, maar pas ook goed aan by kamertoestande. Weliswaar, met kameraanwysers - van 18 grade en hoër - sal Abelia eers in die lente en somer versoen. Maar in die winter sal die plant 'n koeler plek moet vind. Tydens slaapsaal verkies selfs immergroen en semi-immergroen abelia 'n temperatuur van nie minder nie as 10, maar hoogstens 15 grade Celsius.
As u die toestande van abelia verander, moet u baie versigtig optree, die temperatuur geleidelik verlaag en verhoog. Enige skielike temperatuurveranderinge, selfs by 5 grade, kan die blare laat val. Hierdie skoonheid moet beskerm word teen trekkers, teen aktiewe lugvloei, en teen lugversorgers met verwarmingstelsels. Vir abelia moet alle parameters wat verband hou met temperatuur en lug soveel as moontlik gestabiliseer word.
Abelia is nie te veeleisend vir die besproeiingsregime nie, maar kan skommelinge in die vog in die grond inwerk, maar uiterstes moet nie toegelaat word nie. Die intensiteit van besproeiing vir hierdie plant hang direk af van die stadium van ontwikkeling en lugtemperatuur. In die somer word abelia oorvloedig en gereeld in die winter natgemaak - meer selde en met 'n klein hoeveelheid water. Vir 'n plant is dit beter om 'n stabiele gemiddelde grondvog te handhaaf, sodat die substraat in potte droog kan word tussen hierdie prosedures van bo.
Ondanks die algemene buierigheid is Abelia altyd aangenaam verrassend - dit het nie 'n hoë humiditeit nodig nie, konvensionele bespuiting kan selfs redelik gevaarlik wees vanweë die neiging om vrot te versprei. Dit is beter om Abelia in droë kamers te hou as om dit met vog te oordoen. Die enigste keer dat die plant nie die bespuiting ophou nie, is die somer, en selfs dan is sulke maatreëls slegs op die warmste dae nodig. As u abelia spuit, moet u versigtig wees dat die blare nie te veel week nie. In die koue seisoen, selfs al is dit nie moontlik om abelia-koelte te bewerkstellig nie, word nooit bespuitings gedoen nie, en enige bevogtingsprosedures sal nie die verkeerde temperatuurregime kan vergoed nie.
Top dressing vir hierdie skoonheid word slegs in die lente en somer uitgevoer. Die standaardfrekwensie is baie geskik vir hierdie plant: net een voeding met 'n frekwensie van 2 keer per maand is genoeg.
Vir abelia moet u kunsmisstowwe kies vir blomplante. As u 'n eie tuin en 'n hoeveelheid kunsmisstowwe van hoë gehalte het, kan u organiese kunsmisstowwe (byvoorbeeld mullein) vir abelia gebruik, wat een keer per maand gedurende die hele aktiewe ontwikkelingsperiode toegedien word. Maar dit is tog 'meer betroubaar' om komplekse of minerale mengsels te gebruik.
Sonder 'n spesiale vorming en stimulasie van blom, is dit nie moontlik om 'n kleurryke vertoning van Oosterse abelia te behaal nie. Snoei is 'n moet. Vir immergroen abelia word dit tradisioneel uitgevoer sodra die blom eindig, maar om bladwisselend te wees - in Februarie of Maart. Maar vir binnenshuise semi-immergroen abeliums is die beste strategie om aan die einde van die winter te snoei voordat aktiewe groei begin.
By abelia word snoei redelik sterk uitgevoer, en verwyder nie net droë, beskadigde of swak takkies nie, maar verkort ook die oorblywende een derde of 'n halwe lengte, of as dit wil, om 'n sekere vorm te gee. U moet nie bang wees vir so 'n sterk snoei nie: abelia groei vinnig en verdubbel gewoonlik die kroonvolume teen die einde van die somer.
As u 'n hangende lote van 'n plant wil gebruik en abelia as 'n ampelkultuur kweek, kan die snoei verminder word om beskadigde lote te verwyder en die plant te laat rek soos dit goed lyk.
Vir abelia is die universele gebalanseerde substraat die beste geskik. Dit is beter om grondmengsels uit spesiale substrate vir blomgewasse te kies. As die grond onafhanklik gemeng word, word sand, turf, gras en humus in gelyke dele gekombineer. Die optimale grondreaksie is 5,5-6,0 pH.
'N Oorplanting van hierdie struik word uitgevoer soos nodig, en nie jaarliks ​​nie, sodat die wortels die substraat volledig kan bemeester. Abelia kan gedurende die lente oorgeplant word, en dit versigtig hanteer word, terwyl die belangrikste erts koma gehou word.
Nadat u abelia oorgeplant het, moet u tyd gee om aan te pas. Gieter word noukeurig uitgevoer, met die oog op die toestand van die substraat. En die bo-aantrek hervat eers na twee of selfs drie maande.
Abelia-siektes en plae
Abelia vertoon met 'n goeie sorg 'n benydenswaardige weerstand, maar met natmaakfoute word plante dikwels deur verrotting beïnvloed. Van die plae veroorsaak die plantluis die meeste probleme vir plantluise, maar spinmyte en blaaspootjies is ook gevaarlik. Bestrysprobleme is beter met 'n kombinasie van die regstelling van versorging en behandeling met insekdoders of biologiese produkte (byvoorbeeld, tabakinvoering is baie effektief).
Hierdie plant is die maklikste om van groen steggies af te kom, wat van die bokant van die lote afgesny word, wat 5 blare op die steggies laat. Sny abelia-steggies slegs in die lente (jy kan die oorblywende takke gebruik nadat jy geknip het). Worteling word uitgevoer in 'n sand- of sanderige turflaag teen 'n temperatuur van ongeveer 25 grade. Onmiddellik na wortels word plante in individuele houers geplant.
Kan deur abelia en sade voortgeplant word. Saai word in Januarie op los universele grond gedoen. Onder glas of film in helder beligting en kamertemperature verskyn saailinge en ontwikkel dit vinnig. Hulle word in die potte geduik na die voorkoms van die derde regte blaar. Met goeie sorg kan saailinge blom in die jaar van saai.
Abelia vorm aktief basale lote. Tydens die oorplanting kan jong plante van die hoofbos geskei word, en sterk bosse kan van elke spruit verkry word, en jaarliks ​​kan skeiding gedoen word.
Kyk die video: Why We Adore Miss Lemon Abelia - This Variegated Sun-Loving Evergreen Adds Brightness in the Garden (Mei 2021).