Knotweed Control: Hoe Knotweed te vermoor - Diverse
Onkruid, onkruid, onkruid. Hulle verskyn oral en tuiniers voer 'n voortdurende stryd teen hulle. Ons bewerk en verryk die grond. Ons plant ons sierplante en ons groente en die onkruid maak gebruik van ons pogings. Ons dink ons ​​het hulle onder beheer en dan draai ons om en vind iets wat versprei waar ons dit die minste verwag; die verraderlike onkruid, knopkruid, uitgestrooi langs ons voetpaadjies en op tussen die vlagstene van ons patio.
Hoeveel weet u van soorte knope of selfs van identifikasie van knope? Weet jy hoe om knopkruid dood te maak? Wat is die beste metode vir die bestryding van knopkruid?
Knotweed is 'n kortstondige meerjarige plant wat groei van 'n sentrale penwortel om sy dun stingels na buite te versprei in 'n digte mat met stingels wat deur klein gewrigte of knope gebreek word. Die stingels is bedek met klein blougroen blare wat wissel van basis tot punt. Daar is twee soorte knope.
Gewone of neergelegde knoopkruid, of Polygonum arenastrum, ook bekend as wiregrass, wirewed, matweed of doorweed groei plat en versprei na buite in 'n digte sirkelvormige vorm wat 46 sentimeter kan bereik met 'n smal penwortel wat so diep kan groei. Dit word selde meer as 'n paar sentimeter (8 cm) hoog.
Polygonum argyrocoleon of silwer omhulde knoopkruid word meer regop tot 'n hoogte van een voet (31 cm) of meer. Dit het lang, rooskleurige blomakkies.
Baie tuiniers verwar tuinspore met knopkruid. Identifisering is maklik as jy onthou dat die spurge 'n melkerige stof uitstraal as dit nie gebreek word nie.
In teenstelling met die meeste soorte onkruid, verkies knoopkruid droë, hardverpakte grond. Dit word aangetref in dele van die grasperk met die grootste voetverkeer, langs paaie, tussen klippe en groei in die krake van sypaadjies en opritte. Dit word ook in gras onder spanning gevind.
Wenke vir Knotweed Control
In grasgrasse gaan die bestryding van knopkruid nie net oor hoe om knopkruid dood te maak nie. Dit gaan oor die groei van 'n sterk gesonde gras wat nooit toelaat dat die onkruid posvat nie. Grasperke en goed bevrugte grasperke maak dit moeilik vir knoopbos om vas te vat. Dink daaraan om steen- of gruispaadjies aan te lê waar die voetverkeer die swaarste is. Onkruiddoderbehandelings wat voor opkom is die doeltreffendste, terwyl die meeste na-opkomende grasperkbehandelings min effek het. Sodra een van die soorte knope vasgestel is, werk kolbehandelings die beste.
In ander gebiede is die bestryding van knopkruid meestal 'n kwessie om dit vroeg dood te maak. Gewone knopkruidsaad ontkiem in die swaar reën van die lente. Sy lang penwortel help dit om die droë hitte van die somer te oorleef. Korrelbehandelings wat voorkom dat sade ontkiem, help om die meeste onkruidgroei te stop, maar sodra die saad uitloop, is bespuitings met kolbehandeling die doeltreffendste.
Die onkruid trek of die behandeling met baie van die organiese oplossings sal slegs 'n tydelike oplossing bied. Dieselfde penwortel wat die plant in staat stel om droogte te oorleef, laat hom ook hergroei as net 'n klein gedeelte daarvan oorleef. Behandelings sal die doeltreffendste in die lente en vroeë somer wees, terwyl die plant sag en kwesbaar is.
Gewone knope is nie die slegste onkruid in u tuin nie, maar dit kan een van die ergste wees. Dit is geneig om te groei in gebiede waar niks anders wil en oorneem terwyl u rug draai nie. Met 'n bietjie kennis en baie waaksaamheid, is die beheer van knopkruide moontlik.
Hoe om ontslae te raak van Japanese Knotweed
Die Japannese Knoopkruid vertoon groot, hartvormige blare wat uit bamboesagtige stingels uitsteek en klein trosse romerige wit blomme produseer, wat in die laat somer blom. Die aantreklike eienskappe van hierdie plant bewys een ding: voorkoms kan misleidend wees. As een van die mees indringerplante in Noord-Amerika en die Verenigde Koninkryk, sou u uself eerder afvra hoe om van die Japannese Knoopkruid ontslae te raak, eerder as om dit te onderhou.
Selfs verbandleners is versigtig met hierdie plantsoort en let op die moontlike skade aan huise en eiendomme wat die indringerspesie kan veroorsaak. Hierdie onkruid groei teen 'n eksponensiële tempo en is amper onmoontlik om dood te maak sonder die regte verwyderingstegnieke en oorskry die meeste inheemse plante in die omgewing. .
Dit is egter nie heeltemal buite bereik om te leer hoe om Japanese Knotweed dood te maak nie. Baie huiseienaars verdryf die aanleg suksesvol van hul erwe deur basiese beheermetodes te gebruik. Volg hierdie nuttige wenke en truuks om Japanese Knotweed vir altyd uit u tuin te verwyder.
Verwyder Japanese Knotweed en verban dit uit u werf
1. Begin deur Japanese Knotweed Canes af te kap
2. Hoe om Japannese knopkruid met kommersiële onkruiddoders te vermoor
3. Wag om gespuit onkruid te verwyder
4. Beperk Japannese besmetting deur gereeld te maai
5. Verwyder Japanese Knotweed deur die wortels uit te grawe
6. Raak ontslae van Japannese Knoopkruid organies
7. Vermy die gebruik van "natuurlike" onkruiddoders
8. Hoe u Japannese knopkruid behoorlik kan ontslae raak
9. Weet wanneer om die professionele persone te skakel
Bykomende vrae oor hoe om Japannese knopkruid dood te maak
Wat is Japanese Knotweed, en waarom moet dit gaan?
DIG DIE WORTELS OP
Die wortels van die Japannese knopkruid staan ​​bekend as 'risoom' en is een van die belangrikste skuldiges vir die verspreiding van die vinnig groeiende plant. Daarom is die mees onmiddellike metode vir die behandeling van wortelstokke die wortelstokke uit. Dit is egter ook ongelooflik moeilik om dit korrek te doen, aangesien selfs 0,8 g van die wortels nie versamel is nie, dan kan die plant weer tot sy volle grootte groei. 0.8g is die ekwivalent van die grootte van 'n vingernael, en aangesien die wortels 3 meter diep en 7 meter in enige rigting groei, is dit makliker gesê as gedaan om 'n stuk knoopkruid heeltemal deur te grawe.
Dit is ook belangrik om te onthou dat die Japannese knope as 'beheerde afval' geklassifiseer word, dus moet dit wettiglik op 'n geregistreerde stortingsterrein weggegooi word. As u dit nie doen nie, kan die omgewingsagentskap 'n boete of selfs vervolging tot gevolg hê. Huiseienaars is ook aanspreeklik as daar 'n knopkruid op aangrensende lande uitgroei, daarom is dit belangrik om seker te maak dat u die onkruid korrek weggooi.
All Things Gardening forum → Knotweed
Ons het net begin om die ekologiese impak van knoopkruid te verstaan. Animasie deur Lisa Larson-Walker. Foto's deur Chris Clor / Getty Images, Beeldbron / Getty
O, nee, nie knotweed nie!
Dit groei vinnig. Dit is amper onmoontlik om dood te maak. Dit het Engeland geterroriseer. En nou is dit oral in my Amerikaanse agterplaas.
Deur Henry Grabar
8 Mei 2019: 05:45
Ons begin uiteindelik besef dat die einde van die aarde die einde van ons beteken
Raak ontslae van u grasperk
Wil u 'n moordvoël koop?
Puerto Rico moet 'n kernvlak word vir die Green New Deal
Dit is byna vier jaar sedert ek hipodermiese naalde by 'n CVS gekoop het, in my agterplaas hurk en dit vol glifosaat getrek het. Ek het my bes gedoen om 'n tuintjie in Brooklyn te bou, net om te sien hoe die grond verdwyn onder die vinnigste groeiende plant wat ek nog ooit gesien het. Dit het in April met 'n paar klein, beetrooi blare tussen die vlagstene uitgeloop en soos aspersies deur die deklaag opgesteek. In Mei was die blare plat en groen en groter as my hande, en die stingels so rond soos 'n silwer dollar. My tuin van my buurman het 'n voorskou gegee van wat op my afkom: 'n bos so dik soos 'n mielieland, 10 voet hoog, van die vensters tot by die lot. Ek moes die knopkruid doodmaak.
Ek het 'n paar verskillende benaderings probeer: om stingel vir stingel uit te stoot, was 'n sweterige, somerlange spel van 'n klap-vir-een-mol - 'n ondankbare voltydse werk. Toe het ek en 'n vriend een lang nag deurgebring om 'n loopgraaf van 10 by 4 voet te grawe, dit met swart kontrakteursakke te voer en dit weer met vuil te vul. Dit het gelyk asof ons iets wou begrawe, en op 'n manier was ons: die wortelstokke - die kruipende wortelstokke van die plant - onder ons voete op soek na 'n ligstraal.
Knotweed wat deur die grond breek.
"As dit naby u huis groei, is daar 'n potensiaal dat dit risome kan stuur en deur u fondament kan breek," sê Jatinder Aulakh, 'n assistent vir onkruid aan die Connecticut Agricultural Experiment Station.
Ek het tweeling bedreigings in die gesig gestaar. Die knopkruid sal my plante binne maande doodmaak en voorkom dat enigiets anders groei. Maar die bespuiting van die tuin met Round-Up, Monsanto se kragtige onkruiddoder, sou alles binne dae doodmaak. Daarom het ek die naalde gekoop. Die idee, wat in die tydskrif Conservation Evidence getoets is, was om die hol, gekapte riet van die plant met onkruiddoder in te spuit, en onkruiddoder in sy wortels te skiet, maar onskuldige bure van die dodelike bespuiting te spaar.
Op die oomblik voel dit absurd, 'n demente opdrag van die Wile E. Coyote-gids vir tuinmaak. Dit was voordat ek geweet het dat twee voltydse stropers in glifosaat in meer as 28 000 stingels langs die Sandy-rivier in Oregon geskiet het. Of dat dit in die Verenigde Koninkryk sedert 1990 'n misdaad was om ongesegelde knope te plant of te vervoer. Of dat die plant hier in New York meer as 200 hektaar park ingehaal het.
Japannese knopkruid het 'n lang pad geloop sedert Philipp Franz von Siebold, die dokter vir die Nederlanders in Nagasaki, dit in die 1840's na die Utrecht-plantebeurs in Nederland gebring het. Die goue medalje-struik is geprys vir sy 'genadige blomme' en geadverteer as ornament, medisyne, windskuiling, grondhouer, duinstabilisator, veevoer en insekbestuiwer. Die stingels kan gedroog word om vuurhoutjies te maak, of gesny en gekook soos rabarber. Dit kuif in die somerdae met tossels klein wit knoppies. O, en dit het gegroei met 'groot krag'.
Besmetting is 'vinnig en verwoestend', het een navorser geskryf. 'Die plante word gekenmerk deur 'n sterk lewenswil', het 'n ander geskryf.
In 1850 het von Siebold 'n bondel knopkruidplante na Kew Gardens gestuur. Van daar af, gedra deur tuiniers, kontrakteurs en oorstromings, het knoetkruid die Britse eilande verower en sy wortels diep in die Engelse psige gegrawe. In 2008 het die romanskrywer Jeffrey Archer 'n topverkopende wraakroman uitgereik waarin die protagonis 'n strategie ontwerp om 'n vyand te saboteer deur middel van voortplanting van knoopkruide. Archer het geglo dat knope die onderbou van sy eie gesinshuis ondermyn het. Die fabriek het hom tot in die Britse volkstaal gewerk - verlede jaar het 'n groep parlementariërs Theresa May die 'Japannese premier' genoem, en die sokkerlegende Gary Neville het die verlies van spelers van Manchester United as knoopkruid in die kleedkamer gekelder en die fondamente aangeval. van die huis '- en het 'n bedryf ontkiem van spesialiste vir die verwydering van knope, prokureurs wat hul bakkies jaag, en 'n poniekoerant wat nie genoeg kan kry van die indringende struik en die menslike konflik wat dit skep nie.
Engeland en Wallis is die mees dramatiese voorbeelde van die verspreiding van knopkruid in die Weste, maar knoopkruid bly ook oor die kanaal - as die duurste indringerplantekrisis op die vasteland, volgens 'n studie uit 2009. En in onlangse dekades het Japannese knopkruid die Noordoos-Verenigde State, die ruggraat van die Appalachen, die Groot Mere-state en die Noordwes-Stille Oseaan gekoloniseer. Besmetting is 'vinnig en verwoestend', het een navorser geskryf. 'Die plante word gekenmerk deur 'n sterk lewenswil', het 'n ander geskryf. In New Hampshire het 'n knopkruidnavorser my vertel dat hy knoopkruidstelsels gevind het - byna seker net een aanleg, ondergronds gekoppel - tot 32.000 vierkante voet, meer as die helfte van die grootte van 'n sokkerveld.
Langs stroompies en riviere groei knope tot 'n muur wat die water verberg. Langs paaie kan die boogstokke dit moeilik maak om boë te sien. In Bronx River Forest het knopkruid eenmaal so dik geword dat dit langs die paaie gery het soos om in 'n geknoopte karwash te wees, 'het die bewaringsbestuurder van New York, Michael Mendez, my vertel. 'Daar het mense in die knopkruid gewoon,' onthou hy. Dit was 'n goeie plek om weg te kruip.
Knoopkruid kan deur krake in sement, tussen vloerplanke en uit die gewrigte in 'n klipmuur groei. "Jy kan dit oral sien, langs die pad, in elke stad," het Jatinder Aulakh, 'n assistent-onkruidwetenskaplike by die Connecticut Agricultural Experiment Station, gesê. In die landskappe wat dit besmet het, is dit onmoontlik om jou voor te stel wat daar voorheen was - en nog moeiliker om 'n toekoms daarsonder te voorsien. "Daar is geen insek, plaag of siekte in die Verenigde State nie," het Aulakh gesê, "wat dit in toom kan hou."
In die somer van 2013 het 'n laboratoriumtegnikus in die voorstede van Birmingham, Engeland, sy vrou met 'n parfuumbottel doodgeslaan voordat hy homself 'n paar dae later om die lewe gebring het. Intussen het Kenneth McRae die manier waarop hy sy ontrafeling verstaan, in 'n selfmoordbrief uiteengesit. 'Ek glo dat ek nie 'n bose man was nie, totdat die balans van my verstand versteur is deur die feit dat daar 'n lappie Japannese knopkruid oor ons grensheining op die Rowley Regis-gholfbaan groei,' het hy geskryf. "Dit was onmoontlik om te stop en het ons onbeperkte eiendom onverkoopbaar gemaak. ... Die bekommernis dat dit na ons tuin migreer en die struktuur in die volgende paar jaar ondermyn, met gevolglike regsgevegte wat ons nie sal wen nie, het gelei tot my groeiende waansin. '
Geen plant kan sulke geweld verskoon nie. Maar die vrees wat McRae beskryf, sê Mark Montaldo, is nie juis irrasioneel nie. Montaldo is 'n advokaat in Liverpool en die hoof van siviele gedinge by die firma Cobleys Solicitors. Sy drie winsgewendste werkslyne is persoonsbeserings, slegte verhuurders en Japannese knopkruid.
Toe ek die eerste keer met Montaldo praat, ry hy op sy fiets buite die stad. Dit was 'n aangename dag vroeg in April, en regoor Groot-Brittanje het krytwit stingels ondergronds ontwaak. Montaldo verwag dat die somer honderde navrae van kopers teen verkopers, huiseienaars wat met kontrakteurs veg, en bure wat teen bure veg - oral in Fallopia japonica. "Mense dink: 'Dit kan my huis waardeloos maak'," het Montaldo vir my gesê. "En dit kan."
Die kern van die Groot Britse Knotweed Panic is die vrees dat Knotweed jou huis sal laat val. Die Verenigde Koninkryk het bekendmaking van knoopkruid verpligtend gemaak op alle koopbriewe. Britse banke sal nie 'n verband uitreik aan 'n eiendom met knope op die grond nie, of aan een met knopkruid wat naby is nie, tensy 'n bestuursplan bestaan. In Februarie het HSBC sy verbandbeleid uitgeklaar in 'n brief aan 'n parlementêre komitee, wat daartoe verbind was om die knoopkrag selfs te midde van die Brexit-chaos aan te spreek. Die land se grootste bank is 'n onaanvaarbare sekuriteit as 'n knopkruid binne sewe meter van 'n eiendom groei. 'N Bestuursplan kan 'n lang en duur beproewing wees, met 'n knopkruid in die slaapkamer wat duisende dollars aan behandeling benodig oor etlike jare. Huiseienaars met nalatige bure of min hulpbronne kan glad nie gebruik word nie. In 2016, nie ver van die Rowley Regis-kursus nie, het 'n afgetrede slagter met die naam William Jones homself in sy huis opgehang. By 'n geregtelike doodsondersoek het sy vrou gesê dat hy onder meer bekommerd geraak het oor die finansiële implikasies van knopkruid op 'n stuk grond wat hy gekoop het. 'Bill was 'n baie sterk karakter,' het sy later aan Telegraph gesê. 'Maar dit was iets waarmee hy nie die hoof kon bied nie.'
Daar is 'n dispuut onder bioloë en ingenieurs oor die vraag of die fabriek die bedreiging van banke en howe is. Maar daar is geen twyfel dat knoopkruid in die VK beskou word as 'n verdrukking, 'n skandelike uitbraak. "Dit is 'n bietjie soos 'n STD," het Mike Clough, 'n spesialis vir die behandeling van knope, gesê wie se kliënte soms vra dat hy in 'n ongemerkte bussie moet aankom. "Jy wil nie daaroor praat nie, jy wil nie hê dat mense moet weet dat jy dit gehad het nie, maar net daarvan ontslae wil raak." (Clough het my vertel dat hy gereeld sien dat die plant binne-in ruimtes binnedring. 'Ons het een hotel gedoen waar die hotel op die eerste dag knoppe in die mat gehad het,' het hy gesê. 'Hulle het dit teruggerol, en daar kom knoopkruid deur.')
Knoopkruid wat uit 'n baksteenmuur groei.
"Die belangrikste probleem is, in teenstelling met die meeste ander indringerplante, hoe moeilik dit is om dood te maak," sê Dan Jones, wat Advanced Invasives in Cardiff, Wallis, bestuur.
Hoe het knopkruid so wydverspreid in die Verenigde Koninkryk geword? Slegs 'n vroulike monster het die reis van Nagasaki na Utrecht na Londen na die waterskeiding van Ierland en Wallis onderneem, en daar was dus geen knopkruidsade op die Britse eilande nie, maar net fragmente van die ondergrondse stamme van die plant. Maar dit was genoeg. In 2000 het die bioloë Michelle Hollingsworth en John Bailey 150 monsters van regoor die Verenigde Koninkryk ontleed en tot die gevolgtrekking gekom dat die Britse knopkruid 'n kloon is van die oorspronklike plant, nou een van die grootste ter wêreld. Die DNA was identies. Nie net een spesie nie, maar 'n enkele plant het die hele Verenigde Koninkryk verower.
Dit was moontlik vanweë die verstommende vermoë van ongeslagtelike voortplanting van die knoopkruid: 'n Nuwe plant kan groei uit 'n stuk wortelvingernaels, en 'n eeu van die bou van huise, paaie, slote en oewerwalle - en die vuil stort waar dit ook al gerieflik was - het gehelp sit daardie fragmente oral. So ook oorstromings, wat stukkies wortel stroomaf gedra het. Versperrings soos mure en paaie was geen struikelblok nie, want die wortels van die knope kan tot 70 voet van die naaste stam af strek.
Het ek al gesê dat dit regtig moeilik is om dood te maak?
Dan Jones - Twitter hanteer Knotweed_Doktor - het 'n Ph.D. in die biologie en bestuur 'n adviesbureau in Cardiff, Wallis, genaamd Advanced Invasives. Toe ons in Maart gepraat het, het hy hom voorberei om na Suid-Kalifornië te vlieg, waarvan die beroemde droë klimaat beteken dat dit nie 'n wonderlike plek is nie - wat beteken dat dit 'n wonderlike plek is vir Jones om sy gesin op vakansie te neem. "Ek hou daarvan, en my vrou ook, want ek sien dit nie raak nie."
Advanced Invasives is besig om knope te stamp met behulp van tegnieke soos grawe, sny en bespuit 'n cocktail onkruiddoders. Maar Jones is prontuit oor die uitdagings wat daaraan verbonde is en oor die feit dat dit die enigste opsie is om met knopkruid te leef. Sy proefskrif, wat verlede jaar in die vaktydskrif Biological Invasions (minder opwindend as wat dit klink) gepubliseer is, was die omvattendste veldgebaseerde studie vir die behandeling van groot knoopkolle. Die gevolgtrekking daarvan: "Geen behandeling het F. Japonica heeltemal uitgeroei nie."
"Ons het een hotel gedoen, waar die hotel op die eerste dag knoppe in die mat gehad het. Hulle het dit teruggerol en daar was knope." - Mike Clough, spesialis vir behandeling van knope
Oorweeg 'n nuwe behuisingsontwikkeling in Wallis, waar Jones gebring is om 'n besmetting te beoordeel wat ongeveer 50 by 60 voet gemeet het. As Jones sy manne genoeg in die aarde laat afgrawe het om seker te wees dat hy die diepste stukke wortel sou vang, het hy gekyk om bykans 5 000 kubieke meter grond uit te grawe - byna 'n hele Amerikaanse voetbalveld, drie meter diep uitgegrawe - wat dan sou moet op 'n spesiaal aangewese stortingsterrein geplaas word, omdat die regeringsknop deur die regering as 'beheerde afval' geklassifiseer is, dieselfde kategorie as sommige neweprodukte van kernkragstasies. Die koste vir die wegdoen buite die terrein beloop honderdduisende dollars. Die verwydering van knopkruid van die Olimpiese Spele in Londen sou na raming ongeveer 70 miljoen pond gekos het.
Knopkruidverwydering is nog ingewikkelder naby strome en riviere, waar die plant sy diepste vastrapplek gevind het, en oorvleuelende eiendomsaansprake bemoeilik grootskaalse samewerking. Grawe is dikwels onuitvoerbaar omdat lopende water altyd aanwesig is en waarskynlik risoomfragmente in die waterloop sal strooi. Bespuiting is belaai omdat die gebruik van onkruiddoders rondom varswaterstrome gereguleer word. Jones het my foto's langs mekaar gewys van 'n plaasopstal aan die oewer van die Rhymney-rivier in Suid-Wallis, een geneem in 1984 en die tweede in 2012. Die eerste toon die samevloeiing van twee strome by die skelm van die eiendom. Die tweede toon 'n bos knoopkruid.
In die laat 1860's het James Hogg 'n kwekery in East 84th Street in Manhattan bestuur toe hy 'n geskenk ontvang het van sy broer Thomas, wat in Japan gewerk het. James was 'n kennis van die egpaar wat die New York Botanical Garden begin het, en êrens om die draai van die 20ste eeu het sy vriende besluit om 'n nuwe aanplanting in die Bronx te probeer.
U weet wat volgende gebeur het. Knotweed het in die VSA gefloreer - veral die afgelope dekades, aangedryf deur konstruksie en oorstromings. Kenners meen ook dat klimaatsverandering 'n rol speel, met onderbrekings soos swaarder reënval, warmer winters en die desinchronisasie van inheemse plante en diere, wat almal geharde indringers soos knopkruid bevoordeel. Knotweed is 'buite beheer', sê die parkedepartement in New York, wat sedert 2010 byna $ 1 miljoen bestee het aan die behandeling van slegs 30 hektaar knotweed.
Die eerste Amerikaanse regsgeding, sover ek kan sien, is in 2014 beslis, toe Cynthia en Alan Inman van Scarsdale, New York, die eienaars van die winkelsentrum langsaan gedagvaar het en beweer het dat die beskuldigdes toegelaat het dat knopkruid op hul eiendom kan gedy. en ondermyn die Inmans se eiendomswaarde daarvan. Hulle het $ 535 000 skadevergoeding gewen.
Maar omdat knoopkruid nog steeds 'n relatief lae profiel in die Verenigde State het, kan grondeienaars verward wees en verbaas wees wanneer hulle die plant die eerste keer konfronteer. Carly Reynolds het in 2016 'n ou plaashuis op 13 hektaar in Rome, New York, gekoop in die hoop om dit in 'n restaurant en geleentheidsruimte te omskep. Die volgende lente het sy gevind dat knope deur die vloerplanke groei — uitlopers uit 'n ruigtes langs die eiendomsgrens. 'Ek het 'n gekke mens geword en gekyk hoe dit die eiendom oorneem,' onthou sy. Nou wy sy en haar vriende 'n paar dae per jaar aan die bestryding van knopkruid, net om die plant op 'n afstand te hou.
Knotweed is een van 'n lang lys van indringerplante wat die Amerikaanse varkkruid, wat sojaboonboere in die Midde-Wes pla, bekommerd gemaak het, het onkruiddoderbestande stamme ontwikkel wat boere bekommer en wetenskaplikes fassineer. Kaliforniërs reken met hul ikoniese bloekombome, wat heerlik geurig, nie-inheems en hoogs vlambaar is. Die paniek oor kudzu in die Amerikaanse suide, hoewel skrywers wat na simboliek in die landskap soek, blyk te wees, was blykbaar heelwat oorweldig.
"Eerlik gesê, kudzu verbleek in vergelyking met die uitwerking daarvan op die Japannese knoopkruid," het Robert Naczi, 'n kurator van Noord-Amerikaanse plantkunde in die New York Botaniese Tuin, my vertel. "Daar is baie indringers [waar] ja, hulle versprei, maar hulle het die grootste deel van die habitat wat hulle sal beset, beset. Japannese knoopkruid het nog 'n manier om te gaan, en dit blyk dat dit sal wees - tensy ons iets doen wat ons nie gedoen het nie tog ontdek - suksesvol wees om die staat New York te oorheers. '
Die grootste probleem met knopkruid, het Naczi verduidelik, is dat dit so dik word dat daar nie meer ruimte is vir iets anders nie. 'Ek wil nie die plant morele agentskap toeskryf nie,' sê hy. "Dit is nie 'n bose plant nie. Dit doen wat 'n plant doen. Maar die Japannese knopkruid is 'n baie ernstige indringer. 'N Baie, baie problematiese spesie. Een van die ergste indringerspesies in Noordoos-Noord-Amerika."
Ons het net begin om die ekologiese impak van knoopkruid te verstaan. Chad Hammer, 'n afgestudeerde student en navorser aan die Universiteit van New Hampshire wat op reis was na Nieu-Engeland op soek na knoopkruid, is een van die eerste mense wat die plant se omgewingseffekte bestudeer het. Verlede jaar het hy gevind dat die besmetting van 30 000 vierkante meter in Coos County, New Hampshire. In Vermont het hy gesien hoe die verwoestende oorstromings wat deur orkaan Irene ontketen is, onder meer die waterskeiding van die staat met wortelstokke besprinkel het. Maar daar is geen orkaan nodig nie: "As u in 'n stroom werk na 'n hoëvloei-gebeurtenis, sien u gereeld Japannese stingels verby u dryf," het hy my vertel. 'Hulle land êrens anders, en hulle begin 'n nuwe kolonie daar.'
Hammer het drie veranderinge in besmette landskappe gevind. Eerstens groei knopkruid so dig dat feitlik geen sonlig die grond in 'n knopkruidbos tref nie. In die massiewe Coos County-kol het hy gesê dat daar nie meer as twee ander plantspesies in die skaduwee van die knopkruid gegroei het nie. Dit verminder op sy beurt die aantal goggas wat in daardie landskap mag woon. Waar daar minder goggas is, is daar minder voëls, ensovoorts.
Tweedens, en ook, nuwe bome kan nie in 'n monokultuur groei nie, wat baie sleg is vir strome. In 'n inheemse New England-bos speel dooie takke 'n onontbeerlike rol in die vorming van strome. Houtagtige puin voer goggas wat forel voer. Logs skep wervels en poele, wat die habitats van die stroom verbeter en die sediment opvang, wat die watergehalte stroomaf verbeter. Minder bome, minder poele, minder insekte, minder forel.
In knoopkoloniekolonies het Hammer ook gevind dat die grond onvrugbaar was van organiese materiaal, wat die waarskynlikheid van gronderosie tydens reënbuie verhoog het. Seker genoeg, toe Hammer na die rotse en klippies in stroombeddings naby die groei van die knopkruid kyk, het hy gevind dat rotse stroomaf van die plant meer geneig is om te bedek. Dit is sleg vir visse en ongewerweldes wat die skoon rotse gebruik om te broei, en sleg vir mense wie se water chemikalieë uit bevrugte grond dra wat in die stroom inloop.
Die bevindinge van Hammer is 'n herinnering daaraan dat die impak van knoopkruid veel verder gaan as lastige vloerplanke en gebarste asfalt. En tog, een ding wat niemand van die plant geleer het nie, is hoe om dit ekonomies en effektief uit te skakel. 'Dit gee my geweldige frustrasie om jou die waarheid te gee,' het Naczi vir my gesê. "Ons begrip is ver agter die vermoë van die plant om uit te brei en in te val."
Nie almal is so apokalipties soos Naczi nie. Verskeie ekoloë met wie ek gepraat het, voer aan dat advokate en kontrakteurs in die Verenigde Koninkryk paranoia oor 'n lastige struik gesaai het. 'Die aannemers se bemarking is baie vals, maar u moet hulle krediet gee', sê Max Wade, 'n ingenieur van die firma AECOM, wat aangevoer het dat knoffel 'n huis nie meer ondermyn as 'n boom nie. (Tog kan u 'n boom binne 'n dag doodmaak, en u hoef nie vir die ou wat u huis koop, te sê dat u dit gedoen het nie.) "Hulle het 'n uitstekende werk gedoen om ons te oortuig dat dit 'n demoonplant is." Selfs Jones, die Knotweed_Doktor self, besweer wat hy 'histeriese' mediadekking noem, sowel as 'n onkruidbestrydingsbedryf wat volgens hom gebruik gemaak het van 'n desperate en sleg ingeligte kliënte.
"Dit is goed vir sake as almal daaroor skrikkerig is," sê die Britse bioloog John Bailey, wat onder sy eweknieë bekend staan ​​as die God van Knotweed. 'Maar niemand praat oor die voordele nie.' Soos: Knotweed se laatblomblomme bied 'n peuselhappie vir bye in die kwynende dae van die somer en lewer 'n sagte heuning. Navorsers in die Tsjeggiese Republiek het tot die gevolgtrekking gekom dat knopkruid effektief tot briketbiobrandstof verwerk kan word omdat dit so vinnig groei. Knotweed is ryk aan resveratrol, die familie van molekules wat in rooiwyn voorkom, en word beskou as verantwoordelik vir die gesondheidsvoordele verbonde aan wynverbruik. As dit nie in besmette stedelike grond groei nie, is dit eetbaar, met 'n suurlemoengeur en sappige knars. Dit is ook net baie interessant.
"Dit is 'n reuse-natuurlike eksperiment waarmee ons kan nadink oor hoe plante ontwikkel," sê Christina Richards, 'n bioloog van die Universiteit van Suid-Florida. Richards is gefassineer deur hoe knoopkruid diversiteit vertoon sonder genetiese variasie. Dit is die teenstelling van Darwin se vinke, wat gepaar en gemuteer is om by hul nuwe habitat te pas. Sommige knopkruide verbaster en ontwikkel, maar baie daarvan verander nie. Dit is soos tuis aan die vulkaniese hange van Mt. Fuji soos dit in New York parkeerterreine en Engelse tuine is. Dit is 'n geglobaliseerde supermonster. "Dit hou van soveel soorte omgewings - dit is 'n droom as jy daaraan wil dink om 'n enkele individu bloot te stel aan miljarde verskillende toestande."
"Wat dit dus vir u 'n droom maak, is presies wat dit vir almal anders 'n nagmerrie maak?" Ek het gevra.
"Ja," antwoord sy.
Al die maniere wat die mens bedink om knope te stop, is te duur, tydrowend en ondoeltreffend. Ons het 'n natuurlike bondgenoot nodig.
Een ding waaroor bioloë wat lief is vir knope, en ekoloë wat dit hou, is dat mense geen kans het om die plant op nasionale skaal te beheer nie. Een van die suksesvolste pogings tot die bestryding van wilde knopkruid is van 2001 tot 2008 in die Sandy River van Oregon onderneem, 'n projek wat sommige van die tegnieke wat ek in die stryd om my agterplaas probeer uitskaal het - 'n geveg wat terloops deurlopend. Grawe, sny, inspuit, spuit. Onderhandel. Doen dit alles weer, jaar na jaar.
Dit was 'n ambisieuse poging, gelei deur die Natuurbewaring, met twee voltydse werknemers en 'n groep vrywilligers. Die span het samewerking van byna 300 grondeienaars gekry om aan hul eiendomme te werk, en sommige plekke moes per boot verkry word. Teen 2008 was die stamtelling met 90 persent laer in die kolle wat behandel is. En tog: die span kon nie een van die grootste besmettings uitroei nie, selfs na soveel as nege behandelings.
Gaan Aphalaris itadori in, 'n sapsuigende psyllid uit Japan wat knope vir ontbyt eet. (Itadori is die Japannese woord vir knopkruid — dit is die plantluisluis.) In 2013 het die Amerikaanse departement van landbou se tegniese adviesgroep vir biologiese beheeragente van onkruid aanbeveel dat die insek geëvalueer moet word vir vrylating in die Verenigde State.
Hierdie idee - om indringerspesies te bestry deur hul inheemse roofdiere bekend te stel - word biobeheer genoem, en Roy Van Driesche, 'n entomoloog aan die Universiteit van Massachusetts – Amherst, is van mening dat dit die enigste benadering is om op groot skaal te bekamp. Hy is sedert 2011 bereid om psylliede op besmette besmettings rondom Nieu-Engeland te laat val. Van Driesche het sy webwerwe. Hy het die geld. Hy het gekyk hoe die itadori-goggas vrolik weggekruip het aan ingekropte knopkruid, en tientalle generasies van hierdie klein diertjies al langer as vyf jaar in aanhouding geteel. Hy wag al die tyd vrugteloos op die Diere- en Plantgesondheidsinspeksiediens van die USDA om 'n permit te verleen. 'Hulle kan jou dood wag,' sê hy lomp.
Die ding is dat itadori dalk nie eers werk nie, en Van Driesche weet dit. Proewe in die Verenigde Koninkryk het gemengde resultate opgelewer, deels omdat inheemse anthocorids die plantluiseiers afgesluk het. Op sy beste hoop Van Driesche 'n mate van afname in die digtheid van die knope 'n dekade na die inleiding: die idee is nie om die plant te elimineer nie, maar slegs om die "oorvloed daarvan" te modereer sodat inheemse spesies kan begin kompeteer.
Op 'n koel dag vroeg in Mei het ek 'n trein noord van Grand Central na die Oos-Bronx gehaal. Ek het knoopkruid langs die pad gesien: by die venster uit by 'n konstruksieterrein, op die walle bokant die snelweg en tussen die tulpe vooraan in Burkelaan. I was heading to meet Adam Thornbrough of the New York City Parks Department for a walk in the Bronx River Forest. Today, Thornbrough says, after nearly two decades of management, this is a place where the Parks Department has beaten back one of its biggest foes.
Kyk die video: POWERFUL HOMEMADE VEGETATION KILLER See it u0026 cheapest yet! Less than 50 per gallon!