shutterstock / Zety Akhzar Gemma brug, Leeds Beckett Universiteit
'N Suikerbelasting op koeldrank is nou al meer as 'n jaar in die Verenigde Koninkryk in werking resultate tot dusver blyk te wees dat dit werk. Maar veldtog sê meer moet nog gedoen word en dat die volgende teiken moet wees beskuitjies, koeke en versnaperinge –- waarvan baie groot hoeveelhede suiker bevat.
Sulke belastings is geïmplementeer in 28 lande en 12 stede vanaf 2019. Aanvanklike resultate dui daarop dat sulke belastings die potensiaal om suikerverbruik te verminder en so kan dit help om te verminder vetsug, diabetes en tandbederf in die toekoms.
Die aantal mense wat met vetsug leef, het byna verdriedubbel die afgelope 40 jaar - en gaan voort om te styg. Vetsug neem vinnig toe lae en middelinkomste gemeenskappe. En dit lei tot 'n dubbele las van wanvoeding en vetsug, wanneer 'n bevolking beide te veel kos het en nie genoeg van die regte voedsel nie.
Die oormatige suikerverbruik is gekoppel aan toename in vetsug en gevolglik beveel die Wêreldgesondheidsorganisasie aan dat mense minder suiker moet verbruik. Suiker drankies, soos koolzuurhoudende koeldrank, sportdrankies en energie drankies, is een van die belangrikste bronne van dieet suiker, veral vir kinders en adolessente. Hulle het dus 'n sleuteldoelwit geword vir die vermindering van suiker - maar meer moet nog gedoen word.
Die Britse prentjie
In 2018 het die Verenigde Koninkryk een van die jongste lande geword om 'n belasting op suikerhoudende drankies in te stel. Maar anders as die meeste ander belastings verhoog die prys van produkte, die Britse heffing vir koeldrankbedryf werk deur koeldrankvervaardigers aan te moedig om die suikerinhoud van hul produkte te herformuleer en te verminder. Dit beteken dat verbruikers nie hul koopgewoontes hoef te verander om voordeel te trek uit die verminderde suikerverbruik nie.
Hierdie belastings kan ook inkomste verdien wat gebruik kan word om programme vir openbare gesondheid soos fisieke aktiwiteite in skole of tande te borsel, te finansier.
'N onlangs gepubliseerde Openbare Gesondheid Engeland verslag het daarop gewys hoe die Britse heffing daartoe gelei het dat die suikerinhoud van suikerhoudende drankies verlaag is - 'n verlaging van 29% per 100ml in produkte van die eie handelsmerk en die vervaardigerhandelsmerk. En dit het verbruikers ook na suikerprodukte met 'n lae of nul gedryf.
Maar, soos gesê, die suikerinhoud van drankies wat nie belas is nie, soos milkshakes en soetkoekies wat nie belas word nie, soos beskuit en koek bly hoog. Inderdaad het 'n span navorsers aan die Queen Mary-universiteit in Londen dit gevind 97% koeke en 74% koekies bevat onnodige hoeveelhede suiker. Dit beteken dat die verbruik van suiker (ten minste in Engeland) is steeds 'n groot probleem.
Dit lyk dalk aanloklik, maar daar is 'n groot variasie in die suikerinhoud in koeke en beskuit. Shutterstock / Kristina Kokhanova
Dit is ondanks vrywillige inisiatiewe vir suikervermindering wat geïmplementeer is om vervaardigers van soet drankies en versnaperingsprodukte aan te moedig om die suikerinhoud met 20% met 2020 te verlaag. Hierdie inisiatiewe het tot gevolg gehad 'n vermindering van suiker in sommige produkte (wat toon dat dit moontlik is), maar byna geen verandering in ander nie, wat die beperkings van vrywillige selfregulering in die bedryf beklemtoon.
Belasting op suiker drankies kan die suikerverbruik verminder. En op langer termyn, veral as dit gekombineer word met 'snack belasting', kan dit ook help om vetsug en diabetes te verminder - soos ondersteun deur 'n onlangse studie gepubliseer in die British Medical Journal. Maar daar is 'n aantal hindernisse tot die implementering van meer suikerhoudende drank- en snackbelasting wêreldwyd.
Teenkanting van die goedbronne en kragtige voedsel en drink sektor, en gepaardgaande lobbyiste, is 'n kritieke hindernis. Hul argumente teen belasting sluit in:
Vetsug is 'n voorwaarde vir individuele verantwoordelikheid, daarom moet opvoeding en verhoogde liggaamlike aktiwiteit eerder as belasting aangemoedig word.
Belasting is "regressief", wat beteken dat dit laer sosio-ekonomiese groepe meer beïnvloed as dié in hoër sosio-ekonomiese groepe.
Belasting kan wins- en werkverliese tot gevolg hê, wat die ekonomie negatief beïnvloed.
Hierdie argumente, wat beide op die regering en die publiek gerig is, is soortgelyk aan dié wat deur die regering gebruik word tabakbedryf teen tabakbelasting. En hierdie argumente word direk op vergaderings met beleidmakers en indirek via die media gedruk.
Bedryfsgroepe betoog ook teen belasting en die voedselbeleid wêreldwyd beïnvloedbyvoorbeeld deur befondsing en uitvoering van navorsing wat gebruik word om gesondheidsbeleide te ondersteun of teë te werk, of deur lede van voedingsnavorsingspanele te word wat beleidmakers adviseer.
Maar bo die belasting, regerings het wel ander opsies. Aksies soos beter etikettering en die beperking van gemorskosadvertensies kan 'n verskil maak. Maar dit is nie net regerings wat verantwoordelik moet wees vir die vermindering van suikerverbruik nie. Almal het 'n rol om te speel, insluitend die privaatsektor en die breër samelewing.
Kleinhandelaars kan byvoorbeeld die bevordering van hoë suikerprodukte verminder ten gunste van gesonder alternatiewe. En skole of gemeenskapsentrums kan die voorsiening van gehalte-voedingsopvoeding verhoog. Uiteindelik is dit 'n samelewingsprobleem en moet dit dus 'n maatskaplike oplossing.
En hoewel belasting op suiker en suikerhoudende drankies nie oornag vetsug, diabetes en tandbederf voorkom nie, kan hierdie belasting egter die suikerinhoud van produkte op die rakke verminder. Dit kan ook help om inkomste te genereer en gesprekke aan te wakker wat kan lei tot veranderinge in sosiale norme rondom suiker, veranderinge wat 'n groot verskil kan maak aan die gesondheid en welstand van miljoene mense.
Gemma Bridge, PhD-kandidaat, Leeds Business School, Leeds Beckett Universiteit