Daar steek baie waarheid in die bewering dat voeding helfte van die teling is. 'n Skaap kan nie al sy goeie eienskappe wys as dit nie die nodige behandeling ontvang het nie.
Die diere moet uitgesoek word dertien maande voordat hulle op die tentoonstelling geplaas word, en 'n maand voordat hulle geskeer word, moet hulle volle rantsoene ontvang, soos hieronder aangedui, om die wol goed en gesond te laat groei.
Die skape moet elke more 'n graanrantsoen kry, wat bestaan uit gelyke dele mielies en hawer; begin met 'n paar onse per skaap per dag. Na gelang van die ouderdom, kondisie en gewig van die diere kan die rant so en vermeerder word tot 1½ lb. per skaap per dag. As die skape te vet word, moet die hoeveelheid mielies in die rantsoen verminder word; dis nie nodig om die mielies te breek nie. Die. diere moet altyd toegang hê tot lusernhooi van goeie gehalte wat in voerrakke geplaas is.
Daar kan nie genoeg nadruk gelê word op die noodsaaklikheid van skaduwee nie; skape staan op 'n hoop in die koelte, en word gou vol stof. Om dit te voorkom; is dit baie wenslik om 'n draagbare afdak (skuiling) te hê. As dit nodig is om die weikamp te besproei, is dit miskien wenslik dat die akkers verdeel word deur vore and nie deur walle nie, want skape is geneig om op die walle wat gewoonlik stowwerig is, te loop en te lê. Skoon drinkwater sowel as 'n geskikte skuur waar die skape, in geval van reën en stofstorms, ingeja kan word, is noodsaaklik. Die vloer van die skuur moet by voorkeur van latte gemaak wees, sodat die mis en urine kan deurval, of anders moet daar altyd genoeg skoon beddegoed op die vloer wees.
Wat bedekking met ligte komberse betref, kan ons geen vaste reëls neerlê nie. Die vernaamste doel is om stof- en vuilgoed uit die vag te hou, en om die punte teen verwering en gevolglike verslegting te beskerm. Ondervinding kan 'n mens alleen leer wat die beste manier is om die skape te bedek. In hierdie verband moet die indiwiduele benodighede van elke skaap bestudeer word. As 'n skaap oor die nege maande wol het, moet net ligte komberse gebruik word om te verhoed dat die vag plat gedruk word. Dis noodsaaklik om die skape te klee 'n week of twee voor die tentoonstelling.
Die skerp punte van die ramme se horings moet afgesaag en rond gemaak word; dit verbeter die voorkoms van die skape en verhoed dat die komberse en vagte van die ander skape beskadig word. Al die skape lyk nie noodwendig op hul beste as hulle twaalf maande wol het nie. 'n Gladde-lyf skaap, waarvan bekend is dat hy wol met 'n buitengewone lengte het, sal waarskynlik die beste lyk met 'n tien maande vag, terwyl verwag kan word dat 'n ontwikkelde skaap met korter wol 'n beter vertoning met 'n twaalf maande vag sal maak.
Die bitterbossie kom wydversprei in die karoogebiede en Suid-Vrystaat voor. Dit is hierdie bossie wat die veld daardie eentonige geelgroen kleur gee. Die bossie groei gewoonlik betreklik regop. Die blaartjies is kort en redelik styf en het ‘n bitter smaak. Wanneer die bossies aktief groei, is die blare so klewerig dat die stammetjies met blare teen mekaar gedruk kan word. Die blommetjies is klein en goudgeel. Wanneer die blommetjies ryp geword het en die saadjies versprei is, bly die wit blomkelkies oor. Die kelkies lyk ook baie net soos blommetjies.
Die bossie is onsmaaklik vir skape, maar in die afwesigheid of tekort aan ander vreetbare plante, sal dit in 'n beperkte mate gevreet word. Die blomme en blomknoppe word ook soms in die herfs en vroeë wintermaande gevreet. Die bitterbossie bevat giftige bestanddele wat moontlik aanleiding tot fisiologiese steurnisse in vee kan gee.
Die bitterbos het ‘n eie groot broer in die karooberggebiede wat soms verkeerdelik vir die gewone bitterbos aangesien word.