Die redes waarom ouers hul kinders spankel
Waarom Ouers Spank: Redes vir Korporatiewe Straf
Evaluering van die redes wat ouers gee om hul kinders te spank
Korporatiewe straf vir kinders is 'n onderwerp wat baie kontroversie en debat veroorsaak. Terwyl kindergesondheids- en ontwikkelingsdeskundiges verwys na navorsing wat daarop dui dat fisiese straf nie effektief is nie en kinders in gevaar stel vir 'n aantal negatiewe uitkomste, toon navorsing dat spanking in baie huise beoefen word. Soveel as 83 persent van kinders in Amerika is fisies deur hul ouers gestraf deur die vyfde graad, volgens Liz Gershoff, Ph.D.
, 'n ontwikkelingsielkundige en medeprofessor aan die Departement Menslike Ontwikkeling en Gesinswetenskap aan die Universiteit van Texas in Austin.
Maar daar is tekens dat baie wegbeweeg van lyfstraf van kinders, sê Victor Vieth, Uitvoerende Direkteur Emeritus by Gundersen Nasionale Kinderbeskermingsopleidingsentrum, in Winona, MN. "Daar is 'n duidelike tendens weg van lyfstraf," sê Vieth. "Baie geloofsgemeenskappe beweeg daar weg."
Vir baie ouers is die gebruik van lyfstraf op hul kinders iets wat hulle beskou as 'n persoonlike besluit. Hulle beskou dit as 'n belangrike, effektiewe en nuttige hulpmiddel om kinders te leer hoe om op te tree, en baie wat glo dat fisiese straf verdienste het, voel defensief wanneer lyfstraf as ondoeltreffend en potensieel skadelik aangedui word.
Maar vir ouers aan albei kante van die debat, om emosie opsy te plaas - saam met enige kritiek of oordeel - en na die navorsing kyk, is miskien die beste benadering.
"Daar is 'n werklike behoefte in hierdie land om 'n gesprek te voer oor lyfstraf wat nie emosioneel is nie," sê Vieth.
Waarom Ouers Spank Kinders
Hier is 'n paar van die argumente wat gemaak is deur diegene wat korporatiewe straf ondersteun, en watter kinderdissipline-kenners sê:
1. Die ouers het self lyfstraf ervaar en beskou dit nie negatief nie. Spankende kinders en die gebruik van ander vorme van fisiese straf is 'n risiko, nie 'n waarborg dat kinders probleme sal ontwikkel nie.
Dit is baie meer akkuraat om te kyk na lyfstraf as 'n veiligheidsprobleem, sê Deborah Sendek, direkteur van die Sentrum vir Doeltreffende Dissipline, 'n program van die Nasionale Kinderbeskermingsopleidingsentrum van Gundersen, wat poog om die effektiewe dissipline van kinders te bevorder en alle korporaal te beëindig. straf van kinders. Vandag het ons baie veranderings aangebring om kinders en volwassenes veiliger te hou. Sendek sê: "Daar is baie dinge wat 10 of 20 jaar gelede gebeur het, wat ons vandag nie doen nie, soos om nie motorsitplekke of fietshelms te gebruik nie. Maar vandag sou ek nie 'n kind op 'n fiets sonder 'n helm sit nie. Ons het veranderinge aangebring. "
Sendek stel voor dat ouers wat as kinders gesmokkel is, dalk hul eie ervarings moeilik wil ondersoek. "Vra jouself eerlik as jy voel asof jy saam met jou eie pa of ma was toe jy getref is," stel Sendek voor. "Was dit die treffers wat jou 'n les geleer het of was dit die gesprekke wat jy met jou ouers gehad het en die dinge wat jy moes doen om die slegte gedrag op te maak?"
2. Dit is 'n effektiewe manier om kinders te laat luister. Spanking kan inderdaad kinders ophou op daardie oomblik, maar navorsing toon dat in die lang termyn pyn en vrees kan voorkom dat kinders die lesse leer wat die ouers probeer om hulle te leer.
"Spanking leer kinders nie om op te tree soos ouers hulle wil hê nie, en kan die teenoorgestelde effek hê," sê dr. Gershoff. "Kinders wat getref word, voldoen dikwels dadelik, maar hulle is nie geleer hoe om op die langtermyn beter te wees nie." Slaan leer hulle nie hoekom dit wat hulle gedoen het, verkeerd was of wat hulle volgende keer moet doen nie, sê dr. Gershoff. Dit leer kinders hoe om te voorkom dat hulle getref word, eerder as om hulle te help om positiewe motivering vir goeie gedrag te ontwikkel.
3. Spaar die stok om die kind te spaar. Sommige ouers glo vas dat kinders wat nie gesmokkel word nie, groot word om te bederf word . Maar net na die miljoene voorbeelde van goedgedraende, vriendelike , goeie en goedgesinde kinders wat nog nooit gespeel is nie, blyk dit dat dit eenvoudig nie die geval is nie.
Alhoewel kinders nie kan dissiplineer nie, kan kinders daartoe lei dat kinders bederf en onaangename, straf-korporaal of andersins word - nie die alternatief is nie. 'N Beter benadering is om die middelste grond te neem, waar daar 'n kombinasie van vaste en liefdevolle dissipline is sonder die pyn of vrees vir 'n spanking.
Wat die argument betref dat die gebruik van lyfstraf nie lei tot slegte gedrag nie, dui Vieth op dat mense wat in die tronk of kinders is wat kwaadwillig is, waarskynlik net soveel gesukkel sal word as nie meer as kinders wat gehoorsaam of volwassenes is wat nie oortreding van die wet.
3. Niks anders werk nie. "Niks werk elke keer nie," sê Sendek. Raak werk ook nie elke keer nie; Anders sou 'n ouer net een keer en nooit weer moet slaan nie, sê Sendek. Ouerskap gaan oor konsekwentheid, en gee kinders realistiese gevolge, soos om TV, rekenaar tyd of video speletjies vir 'n week weg te neem of om kinders ekstra werk te doen om die reëls te misbruik of te oortree.
As jou kind 'n gedrags- of leerprobleem het, is dit des te belangriker dat hy nie getref word nie, sê Sendek. "Sommige kinders word meer getref omdat hulle aggressief is of probleme ondervind om hul gedrag te beheer," sê Sendek. "Dit is selfs belangriker dat hierdie kinders selfreguleer en nie leer om te slaan wanneer daar 'n probleem is nie." "Kinders met gedragsprobleme is meer geneig om onder jou vel te kry," sê Vieth. "Daar is studies wat sê hulle is meer geneig om getref te word."
Watter kant van die debat jy ookal is, lees oor lyfstraf en die effek daarvan op kinders, en leer oor wat kenners sê die redes is waarom spankende kinders nie werk nie. As jy lyfstraf gebruik, stel jouself die volgende sleutelvrae:
Wat is die langtermyn gevolge?
"Ons sê nie kinders het dissipline nodig nie, sê Vieth." Maar dit moet effektiewe leiding wees. "
> Gershoff, Liz. Onderhoud. Maart 2014.
> Knox M. Op Hitting Children: 'n Oorsig van Korporatiewe Straf in die Verenigde State. Tydskrif van Pediatriese Gesondheidsorg . 2010; 24 (2): 103-107. doi: 10,1016 / j.pedhc.2009.03.001.