Die enigste tekening van Shaka, met 'n lang assegaai en 'n swaar skild in 1824 – vier jaar voor sy dood.
Shaka kaSenzangakhona (Zoeloe: [ˈʃaːɠa]; somtyds Tshaka, Tchaka of Chaka; ca. 1787 – ca. 24 September 1828) word algemeen gesien as die Zoeloe-leier wat die Zoeloes van 'n klein stam tot op die randjie van nasieskap gelei het met 'n koninkryk tussen die Pongola- en Umzimkuluriviere in Suider-Afrika. Daar bestaan baie legendes oor Shaka. Hy is wyd bekend vir sy militêre mag en vernietiging, en ook vir sy militêre hervorming en nuwe idees.
Shaka was die seun van stamhoof Senzangakhona kaJama maar was 'n buite-egtelike kind wat nie deur sy vader grootgemaak is nie, maar deur Dingiswayo, 'n Mthethwa-stamhoof. Na Shaka se vader se dood, help Dingiswayo vir Shaka om sy broer te verslaan. Shaka word so stamhoof in ongeveer 1812. In 1816 begin hy sy veroweringstogte. Binnekort regeer hy oor die grootste deel van Natal en die suidooste van Suid-Afrika.
Shaka wou sy Zoeloestam, wat aan Dingiswayo van die Mtetwas onderhorig was, tot 'n magtige volk uitbou en alle teenstand uit die weg ruim. Hiervoor sou hy 'n sterk leër deur streng dissipline moes opbou. Shaka het alle krygers ouer as 40 jaar huis toe gestuur.
Shaka het bevel gegee dat sy krygers hul plat sandale moet weggooi, want hy het gereken dat hulle kaalvoet vinniger sou kon storm tydens 'n aanval. Hy het sy krygers so afgerig dat hulle baie vinniger van plek tot plek kon beweeg en die vyand kon verras. Ten einde hulle fiks te kry, het hy hulle baie hard en aanhoudend laat oefen, en om hulle kaal voete hard te maak, het hy hulle soms op plate dorings laat dans. Shaka het vervolgens Dingiswayo se beeshoringaanvalsformasie vir sy eie Zoeloekrygers gebruik, en dit later uitgebou tot 'n unieke en baie geslaagde aanvalstaktiek.
Toe sy klein leër gereed was, het hulle tot aksie oorgegaan. Een na die ander naburige Nguni-stammetjie is deur die goed gedissiplineerde Zoeloes oorwin. Die mans van die verslane stam is gewoonlik almal summier doodgemaak, terwyl die vroue en kinders by die steeds groeiende Zoeloe-stam ingelyf is. Teen 1818 was die Zoeloes steeds soos die meeste ander stamme aan die Mtetwa-stam onderhorig.
Deur Zwide te verslaan en die Ndwandwe se mag heeltemal te breek, het hy nou sowel die Ndwandwes as die Mtetwas en al hulle volgelinge - sowat 200 stamme - aan hom onderhorig gemaak. Shaka se leër van 'n skrale 500 man het tot sowat 50 000 krygers gegroei. Skaars 10 jaar later sou hy met hierdie mag 'n gebied van meer as 500 000 km2 beheer.
Alhoewel sekere films en boeke 'n dramatiese toespraak noem deur Shaka voor sy dood oor toekomstige Europese imperialisme, is daar nie definitiewe bewyse hiervan nie. Dit is ook onwaarskynlik dat Shaka in 'n groot seremonie begrawe is. Sy liggaam is klaarblyklik in 'n leë graanpit gegooi en met klippe toegepak. Die presiese ligging is nie bekend nie, maar daar word gereken dit is erens naby die hedendaagse KwaDukuza in KwaZulu-Natal.
Shaka se halfbroer Dingaan het die bewind oorgeneem, met so 'n kragtige aanval teen pro-Shaka elemente en stamhoofde dat dit in 'n burgeroorlog ontaard het. Dingaan het vir ongeveer 12 jaar regeer waartydens hy rampspoediglik teen die Voortrekkers en sy ander halfbroer Mpande kaSenzangakhona geveg het. In 1840 het Mpande met ondersteuning van die Boere en die Britte die Zoeloeleierskap oorgeneem, en vir 30 jaar regeer. Later in die 19de eeu word die Zoeloes een van die enigste Afrikastamme wat dit regkry om die Britse weermag te verslaan, in die Slag van Isandlwana.