Papierblomme | Lééf met hart & siel
Soos papierblomme in die wind, so het haar lewe verwaai. Janine was klein toe haar ouers dood is en sy die deur tussen haar en Jesus toegemaak het. Net sy het dit geweet. Sy wou groot wees en wegkom van die klein dorpie waar almal haar ken. Haar kans kom toe Greg Walker die Engelse klas kom oorneem. Met drome in haar oë is London toe waar sy groter hartseer leer ken, maar ook die grootste ontdekking van haar lewe maak.
"Die misverstand is toe groter as wat sy in haar aakligste nagmerrie kon voorstel. Greg is onmoontlik stug, miskien selfs senuweeagtig toe hy die volgende oggend laat opdaag.
"By die see?" vra sy ewe onskuldig
Groot is haar verbasing toe Greg by 'n glas en staal-monstrositeit indraai. "Is dit die regte plek?"
Hulle moet trap klim om by die volgende deur te kom. Daar staan Greg ongeduldig en wag, Jenny op sy arm. Janine gee een groot tree en beland in 'n saal van 'n vertrek. Die mure is liggrys, die skilderye, donkergrys met strepe en kolle soos die Tate se soort goed. Deur die glasdeure aan haar regterkant sien sy maer Kersboompies, afgewissel met sementbeelde, lyk soos mense met mantels om, koppe omlaag.
Janine is nie onder 'n kalkoen uitgebroei nie. Hier is iets aan die gang waarvan sy al in boeke gelees het. Dis veel erger as 'n storie! Dit gebeur in die regte lewe en dit gebeur met háár. 'n Vlaag van mislikheid laat haar swart kolletjies sien, maar sy bly op haar voete, Riekie se lyfie in haar arms. Dit eggo in haar kop. "Dan moet jy voor die spieël gaan staan en vir jouself sê: 'Janine, jy is nie 'n vloerlap is nie, jy is 'n waardige Christenvrou en moeder, 'n mens met verstand en vaardighede. Met God se hulp kan jy jou lot verander. Staan sterk vir jou regte as sy vrou en moeder van sy kinders'."
Dis vyfuur in die oggend, seker lankal dag aan die ander kant van die wêreld. Janine hou die monitor met die kaart dop.
Die vliegtuig daal teen die westekant van Afrika, nog 'n uur of wat en hulle land op die Kaapse lughawe. Van die ander reisigers is ook al wakker, ligte gaan aan, lugwaardinne deel warm waslappies uit.
'n Tou vorm by die badkamer.
Die dogtertjies slaap nog rustig in hul babastoeltjies. Sy wens sy kan gou 'n draai in die badkamer maak, maar dis haar nie beskore nie. Riekie is aan die wakker word, ogies wawyd oop. Sy kyk na haar mamma met soveel vraagtekens op haar gesiggie, of is dit regte vrae?
Hoe weet 'n grootmens tog, selfs 'n ma, wat in 'n jaaroudkind se kop aangaan? Kinders is mense, hulle sê nie altyd wat hulle dink nie, hulle is klein muisies met groot ore, hulle luister na grootmensstories en maak hul eie afleidings, stry selde, onderwerp hulle aan grootmensreëls. Kinders moet gesien word, nie gehoor word nie en die oorgrote meerderheid wil so graag almal tevrede stel: ouers, onderwysers, en vir liewe Jesus."
Twee gelukkige lesers kan elk 'n kopie van Papierblomme deur Helena Hugo met komplimente van Lux Verbi wen. Stuur jou naam, straatadres en kontaknommer, sowel as die antwoord op die volgende vraag aan navrae@leef: Vraag: Wie is die skrywer van Papierblomme? Sluitingsdatum: 30 September 2019.