Landbou gaan gebuk onder tekort aan glifosaatOnkruidbeheer is wêreldwyd ‘n uitdaging weens die tekort aan glifosaat. (Foto: Maroela Media) Deur Shane Rudolph, hoof van navorsing en ontwikkeling: Agri Enterprises Die wêreldwye glifosaatverskaffingsketting is die afgelope tyd deur ŉ reeks terugslae (sommige opspraakwekkend) getref, wat gewasprodusente onder geweldige druk geplaas het. Daarbenewens moes Suid-Afrikaanse boere ŉ paar bykomende ontwrigtings trotseer. Gewasprodusente is al gewoond daaraan dat hulle deurlopend blootgestel word aan verskeie eksterne faktore wat voedselproduksie en -sekerheid direk beïnvloed. Talle produsente moet dus risikoverminderingsmaatreëls tref om suksesvol te boer. Die krisis in die glifosaatbedryf het hulle egter ŉ stywe uitdaging besorg. Onkruidbeheer, ŉ versagtende maatreël, is noodsaaklik in gewasproduksie, aangesien onkruid met gewasse meeding om lewensbelangrike hulpbronne soos water, voedingstowwe en koolstofdioksied. Tussen 26% en 40% van die wêreld se potensiële gewasproduksie gaan jaarliks ​​verlore weens onkruid, siektes en plae, aldus die Verenigde Nasies se voedsel- en landbouprogram (UNFAO). Chemiese onkruiddoders is vroeër jare ontwikkel om boere te help om hul doeltreffendheid te verhoog en gewasse teen skadelike onkruid te beskerm. In 1971 is glifosaat op die mark geplaas en het ŉ toonaangewende onkruiddoder geword wat vir boere steeds ŉ bekostigbare en doeltreffende oplossing vir onkruidbestryding bied. Intussen het heelwat maatskappye die produk as ŉ basis in verder formulerings gebruik. Wêreldwyd word glifosaat slegs uit die VSA deur Bayer (wat die voormalige vervaardiger, Monsanto, bekom het) en China verskaf. China hou 60% van die wêreldwye glifosaatvoorraad. In April vanjaar het die Syngenta-groep China amptelik hul strategiese samewerking met die Hubei Xingfa Chemicals Group aangekondig, wat dié maatskappy nou ŉ mededingende voordeel bied vir die verkryging van die belangrikste generiese kunsmatige intelligensie (AI). Die belangrikste voordeel is dat Xingfa oor ŉ fosfaatbron van 446 miljoen metrieke ton beskik. Omstrede maar doeltreffend Glifosaat word deur sommige as kankerwekkend beskou en loop onder fel kritiek deur, maar dit is deurslaggewend in die produksie van mielies en sojabone, wat ŉ stapelvoedsel en belangrike proteïenbron vir die mense in Afrika is. Die Universiteit van Göttingen in Duitsland het bevind dat ŉ tekort aan glifosaat ŉ opbrengsverlies van 4% tot 15% reg oor die wêreld tot gevolg kan hê. Buite China is Bayer die grootste vervaardiger van glifosaat en het in 2019 $5,6 miljard bewillig om alternatiewe vir glifosaat te vind en te ontwikkel, maar daar kon geen alternatiewe geïdentifiseer word nie. Weens aktivistiese druk het Bayer glifosaat uit huishoudelike produkte van die mark af verwyder, maar weens sy onmisbare rol het hulle nie aan die formule vir die professionele en landboubedryf verander nie. Shané Rudolph is die hoof van navorsing en ontwikkeling by Agri Enterprises (Foto: LinkedIn) Ramp op ramp In Suid-Afrika het die gebruik van glifosaat vanaf 1999 tot 2010 met 20% per jaar toegeneem. Die volgende voorvalle het egter gelei tot ŉ tekort in die aanbod en derhalwe ŉ voortdurende styging in die prys van glifosaatprodukte: Die stabiliteit van die glifosaatmark is onseker en daarom is die identifisering van alternatiewe oplossings noodsaaklik. Daar is egter geen ander onkruiddoder wat so doeltreffend soos glifosaat is nie. Suid-Afrika is baie afhanklik van die invoer van glifosaat uit China. Bogenoemde gebeure, tesame met ŉ tekort by verskaffers, het ŉ direkte invloed op plaaslike boere. Hulle word egter nie net deur internasionale gebeurtenisse geraak nie, maar ook deur dit wat plaaslik gebeur het. Die volgende het sake noemenswaardig beïnvloed: Die beskikbaarheid van glifosaat vir toekomstige produksie is onseker, wat landbou in Suid-Afrika in gevaar stel. Weens die beperkte beskikbaarheid sal slegs kommersiële, gevestigde boere toegang daartoe kan kry. Klein tot mediumgrootte boere sal nie die hoë pryse kan absorbeer nie, wat ŉ direkte impak op voedselsekerheid het. Samevattend Op kort termyn styg pryse tot 30% aan die insetkant, wat geweldige druk op die produksie van stapelvoedsel plaas. Finansiële druk word derhalwe deur die hele waardeketting na die finale verbruiker verskuif. Insetkoste word ŉ ernstige finansiële belemmering vir produsente, wat ŉ inkrimping in uitsette en derhalwe voedselprysinflasie in uiterste gevalle tot gevolg het. China wurg moontlik hul chemiese ondernemings wat landbouchemikalieë se beskikbaarheid en prys beïnvloed. Wat die saak vererger, is dat Suid-Afrika se uitdagings op eie bodem, soos om opkomende landbou op die been te bring, deur hierdie wêreldwye gebroke ketting vererger word. Rolspelers in die bedryf moet nou voorspellende analises maak en dié kennis aan produsente oordra om invloede soos prys en beskikbaarheid te probeer mitigeer. Die einddoel is dat dit ŉ stabiliserende uitwerking op die voedselwaardeketting moet hê.