Joshua 2 (Afrikaanse Vertaling 1953)České uživatelské rozhraní
1 Daarop het JosuaJosua, die seunseun van Nun, uit Sittim in die geheim tweetwee manne as verkenners uitgestuur en gesêgesê: GaanGaan bekyk die landland en Jérigo. Hulle het toe gegaan en in die huishuis van 'n hoerhoer, met die naamnaam van Ragab, ingekom; en hulle het daar GaanGaan slaap.
2 En toe daar aan die koningkoning van Jérigo gesêgesê is: Kyk, manne uit die kinderskinders van IsraelIsrael het vannag hierheen gekom om die landland te verken,
3 stuurstuur die koningkoning van Jérigo na Ragab om te sê: Lewer die manne uit wat na jou gekom hetgekom het, wat in jou huishuis ingegaan het; want hulle het gekom om die hele landland te verken.
4 Maar die vrouvrou het die tweetwee manne geneem en hulle weggesteek; en sy het gesêgesê: Seker, die manne het na my gekom; maar ek het nie geweetgeweet waar hulle vandaan was nie.
5 En toe die poortpoort met donkerdonker gesluitgesluit moes word, het die manne uitgegaan; ek weetweet nie waar die manne heengegaan het nie; jaag hulle gou agterna, want julle sal hulle inhaal.
6 Maar sy het hulle op die dakdak laat klim en hulle weggesteek onder die vlasstoppels wat op haar dakdak oopgegooi was.
7 Die manne het hulle toe agternagejaag in die rigting van die Jordaan, nana die driwwe; en die poortpoort het hulle gesluitgesluit nadat hulle vervolgers uitgegaan het.
8 En voordat hulle gaan slaap het, het sy op die dakdak geklim na hulle toe
9 en aan die manne gesêgesê: Ek weetweet dat die HEREHERE die landland aan julle gegeegegee het en dat die skrik vir julle op onsons geval het en dat al die inwonersinwoners van die landland vir julle bewe;
10 want ons het gehoorgehoor dat die HEREHERE die waterwater van die Skelfsee voorvoor julle by jul uittog uit EgipteEgipte laat opdroog het en wat julle die tweetwee koningskonings van die Amoriete, Sihon en Og, oorkant die Jordaan aangedoen het, dat julle hulle met die banvloek getref het.
11 Toe onsons dit hoorhoor, het onsons hart gesmeltgesmelt, sodat daar by niemand enige moed meer oorgebly het teenoor julle nie; want die HEREHERE julle GodGod, Hy is GodGod in die hemelhemel daarbo en op die aardeaarde hieronder.
12 SweerSweer dan nou tog vir my by die HEREHERE dat, terwyl ek aan julle 'n guns bewys het, julle ook aan my familie 'n guns sal bewys; en geegee my 'n betroubare tekenteken
13 dat julle die lewe van my vader en my moedermoeder en my broersbroers en my susterssusters en almal wat aan hulle behoort, sal spaar en onsons sielesiele sal redred van die dood.
14 Toe sêsê die manne vir haar: Mag onsons sielsiel in julle plek sterwesterwe! As julle nie hierdie saak van onsons bekend maakbekend maak nie, dan sal onsons, as die HEREHERE onsons die landland geegee, aan jou guns en trou bewys.
15 Daarop het sy hulle met 'n lyn deur die venstervenster laat afsak; want haar huishuis was in die stadsmuur ingebou, sodat sy aan die muurmuur gewoon het;
16 en sy het vir hulle gesêgesê: Loop die gebergte in, dat die vervolgers julle nie aantref nie, en steek julle daar driedrie daedae lank weg totdat die vervolgers teruggekom het; daarna kan julle dan verder gaan.
17 Toe sêsê die manne vir haar: OnsOns sal ontslae wees van hierdie eedeed aan jou wat jy OnsOns laat sweersweer het--
18 kyk, as onsons die landland inkom, moet jy hierdie gedraaide rooirooi lyn waarmee jy onsons laatlaat afsak het, aan die venstervenster vasbind, en jy moet jou vader en jou moedermoeder en jou broersbroers en jou hele familie by jou in die huishuis versamelversamel.
19 Elkeen wat dan uit die deuredeure van jou huishuis buitentoe gaan, dié se bloedbloed sal op sy hoof wees, en ons onskuldig; maar elkeen wat by jou in die huishuis sal wees, dié se bloedbloed sal op ons hoof wees, ingeval 'n handhand teen hom is.
20 Maar as jy hierdie saak van onsons bekend maakbekend maak, sal onsons ontslae wees van die eedeed aan jou wat jy onsons laat sweersweer het.
21 Daarop sêsê sy: Soos julle sêsê, is dit goed; en sy het hulle laat gaan, en hulle het weggegaan; en sy het die rooirooi lyn aan die venstervenster vasgebind.
22 Hulle het toe weggegaan en in die gebergte gekom en daar driedrie daedae lank gebly totdat die vervolgers teruggekeerteruggekeer het; want die vervolgers het op die hele padpad gesoek maar niks gekry nie.
23 Die tweetwee manne het toe weer van die gebergte afgeklim en deurgegaan en by JosuaJosua, die seunseun van Nun, gekom en hom alles vertel wat hulle ondervind het.
24 Verder het hulle vir JosuaJosua gesêgesê: Sekerlik geegee die HEREHERE die hele landland in onsons handhand, ja, al die inwonersinwoners van die landland bewe selfs vir onsons.