Die geheimsinnige dood van Alexander die Grote - Inligting - 2021
1 Sy laaste woorde in Babilon
2 Die jong Macedoniër
3 'n Mite vir die nageslag
5 Peritonitis Akute pankreatitis
8 Buitengewone gesondheid
9 Alexander die Grote en homoseksualiteit
10 Die seun van die gode het vol geword
Sy laaste woorde in Babilon
Alexander van Macedonië is volgens chronologiese berekeninge in Babilon op 13 Junie 323 vC dood. Hierdie jong koning, net 32 ​​jaar oud, sou na die nageslag oorgaan soos die groot Alexander die Grote. Toe sy dood plaasgevind het, is hy omring deur al die generaals van sy groot leër.
Toe hy homself op die sterfbed bevind, al het hy geen luiheid gehad nie, het sy generaals hom aangespoor om te verklaar wie hy as erfgenaam van sy koninkryk agtergelaat het.. Alejandro se lippe beweeg skaars en hy babbel 'n enkele woord. Nie een van die teenwoordiges was dit eens oor die laaste woord wat deur hul sterwende leier uitgespreek is nie.
Sommige meen dat hy 'Kratisto' gesê het, wat 'tot die sterkste' beteken. Ander het gedink dat hy die naam 'Herakles', sy vierjarige seun, gesê het as gevolg van sy verbintenis met Barsina, sy vierde en buite-egtelike vrou. Miskien het hy ander soortgelyke woorde uitgespreek, maar elkeen het verstaan ​​wat die beste by sy eie belange pas.
'N Paar oomblikke later is die man wat gedink het hy is die seun van die gode, oorlede. Sy dood lyk dodelik gekoppel aan die nommer 3 omdat hy na 13 dae van siekte, in die 13de jaar van sy bewind, 3 weke voordat hy 33 geword het, op die ooreenstemmende dag in ons kalender, op 13 Junie 323 B.C..
Die jong Masedoniër
Alexander III van Macedonië was die seun van Olympia van Epirus en Filippus II van Macedonië. Hy is opgelei om te regeer, militêre opleiding van sy vader ontvang en van Aristoteles 'n vaste intellektuele formasie.
Na die moord op sy vader, Philip, het hy die troon geërf en het die vaderlike plan voortgesit om die Griekse stede te verenig en die hele Persiese ryk, die sekulêre vyand van die Griekse volk, te verower.
Dit is nie nodig om, soos dit bekend is, te verduidelik wat Alexander III van Macedonië in sy dertien jaar van sy regering gedoen het nie. Dit is voldoende om te sê dat in so 'n kort tydjie uit u klein tuisstreek in Macedonië, die hele Griekeland, Klein-Asië verower en sy ryk van Indië na Egipte uitgebrei.
'N Mite vir die nageslag
Alexander het homself die seun van 'n God geglo en sy voorkoms kon hom so laat glo. Hy was 'n ywerige jong man, met blonde en krullerige hare, van medium hoogte. Hy was skraal, maar van groot krag. Hy het duidelike oë, 'n langwerpige kop en 'n fassinerende persoonlikheid.
Sy beeld het verlief geraak op die hele Oudheid en selfs die mees koninklike here van ons Middeleeue. Laat ons nie vergeet dat Alejandro die ridderagtige afgod van die Middeleeuse era en een van die ikone van die wandelende kavallerie is nie. Alexander het Europese Middeleeuse ridders verblind soveel as wat hy sy tydgenote in die oudheid verblind het.
alhoewel sy enorme ryk was vlugtig en sy opvolgers het sy hande met bloed gevlek en sy erfenis verwoes, het die geskiedenis ons die onuitwisbare beeld van 'n mite gelaat. 'N Oorwinnende held wat homself die seun van 'n God geglo het, wat tot aan die einde van sy kort lewe soos niemand geskitter het nie: die felste in die geveg, die wysste in die organisasie van die staat, die dapperste en die beste in die geveg, die mees spraaksaam en oortuigend van die filosowe, die mees drinker in orgies, die een wat sy vriende die meeste liefgehad het, die mees onverskillige vir vroue, maar ook die wreedste wat die geregtigheid uitvoer.
Alexander het 'n vel van wit fynheid, gelooid deur die son van die Ooste. 'N Man met 'n breë en duidelike voorkop wat die gode gesalf het om die mag te bereik. 'N Pragtige man, sonder twyfel, wat op die hoogtepunt van sy mag in Babilon geval het, dae voordat hy met sy vloot vertrek het om die geheimsinnige Afrika te verower.
Teorieë oor sy dood
Sy siekte het dertien dae geduur en die evolusie daarvan bevat gedetailleerde nuus en beskrywings. Maar wat was die oorsaak van die dood van die robuuste man wat tientalle oorlogswonde (soms amper wonderbaarlik), wat sy vel opgedoen het, oorleef het?
Daar is verskillende en uiteenlopende hipoteses. Die eerste teorie is dié van vergiftiging. Arriano de Nicomedia, wat sy persoonlike biograaf was, haal hierdie nuus op, maar gee hom nie veel geloofwaardigheid nie.
In die opinie, Alexander is vergiftig op bevel van Antipater, wat sy goewerneur in Macedonië was. Hierdie een sou hy sy seun Casandro gegee het, 'n gif wat hy in die perde van 'n muilei weggesteek het en aan Alejandro se bekers oorgegee het. Die bekers, genaamd Jollas, die seun van Antipater en broer van Casandro, het die gif gemeng met die water en die wyn van die beker van Alexander. Die aand van 30 Mei, tydens 'n banket in die huis van Tesalio Medius, het Alejandro persoonlik afskeid geneem van sy soldate, voordat hy na Afrika vertrek het, het hy die wyn gedrink en spoedig sleg gevoel.
Hierdie interpretasie van sy dood is ietwat verdraai en lyk meer geneig om aan peritonitis, akute pankreatitis, malaria of geelkoors te sterf. Sy moeder Olympia het die tesis van vergiftiging met verbranding verdedigomdat sy 'n verklaarde vyand van Antipater was en om politieke redes sy belangstelling gehad het om hom vir Alejandro se dood te blameer.
Die simptome van Alejandro se dood blyk nie ooreenstem met een van die mees gebruikte gifstowwe in die oudheid nie, want sy dood het 13 dae geduur en die gifstowwe het vinnige en dodelike gevolge gehad. Nie een van die bekende gifstowwe veroorsaak 'n koorsagtige beeld wat dae lank gehandhaaf word nie, soos dié wat Alexander die Grote gely het.
Peritonitis. Akute pankreatitis
Wat 'n moontlike peritonitis betref, sou dit met die mediese kennis van die tyd, sowel as akute pankreatitis, baie moeilik gewees het om dit te diagnoseer. Teen hierdie hipotetiese diagnoses is die feit dat in die dae voor sy siekte het hy woedend geëet en geniet hy benydenswaardige gesondheid. Gedurende die eerste vyf dae van sy siekte hou hy sy begeerte om ongeskonde te eet. Aan die ander kant bied hierdie twee siektes 'n baie akute prentjie wat binne 'n kort tydjie tot die dood toe ontwikkel.
Dood weens malaria of malaria is die mees aanvaarde diagnose deur historici, hoewel dit nogal vreemd is, dat sy tydgenote, wat malaria baie goed geken het, nie die siekte, wat destyds so algemeen in sy tyd, dood is, die skuld gee nie.
Onthou dat malaria in antieke tye 'n verskriklike plaag was. Bekende navorsers en wetenskaplikes bevestig dat "daar is goeie redes om te dink dat malaria 'n belangrike rol gespeel het in die verval en val van die Romeinse Ryk, Griekeland en die ou mag en beskawing van die eiland Ceylon. ".
Aan die ander kant is dit harde werk om te glo dat iemand uit Alejandro se fort binne so 'n kort tydjie kan sterf weens 'n malaria-infeksie, hoe ernstig dit ook al mag wees.
'N Ander van die mees suggestiewe hipoteses oor sy dood is dat dit deur geelkoors veroorsaak is. Geelkoors is 'n virusinfeksie wat veroorsaak word deur 'n flavirus en oorgedra word deur 'n muskietbyt, hoofsaaklik Aedes aegypti, hoewel ander soorte muskiete ook kan ingryp. In antieke tye was geelkoors ook bekend as die "swart braaksel" -siekte.
In sy ernstige vorme veroorsaak dit akute lewerversaking, met koors, hoofpyn, malaise, algemene bloeding, sagte verhemelte met hemoragiese steke, gingivorrhagia, braking van swart en gekoaguleerde bloed, melena, geelsug, proteïnurie en bradikardie ondanks die koorsagtige beeld ( Faget-teken). Aan die begin van die infeksie ontwikkel hy leukopenie en neutropenie. In die ernstigste gevalle dood kom van lewer- of nierkoma.
Kan u sterf aan geelkoors?
Dit is bekend dat Alejandro, saam met sy admiraal Nearco, gekom het om die skepe van sy vloot waarmee hy beoog het om die Oos-Afrikaanse kus binne te dring, te inspekteer. Dit is nie onredelik om te dink dat daar 'n epidemie van geelkoors was nie. Hierdie siekte word deur verskillende soorte muskiete en veral die Aedes Aegipty. Die simptome van Geelkoors pas baie goed by die beskrywings van die siekte van Alejandro wat deur die chronici oorgelaat is.
Boonop is een van die oorsake van dood weens geelkoors akute lewerversaking wat lei tot 'n finale lewende koma. In hierdie opsig stem die beroemdste navorsers saam dat Alejandro se dood as gevolg van lewerversaking was.
Die chronikuliere vertel hoe hy ten tyde van die balseming van sy liggaam, sewe dae na sy dood, steeds 'n sekere belangrike varsheid behou het sonder die geringste verkleuring. Ons sou kon dink dat Alejandro met 'n ligte vel, hoewel baie bruin, die geel tint van 'n nadoodse geelsug 'n vars velkleur kan simuleer, in teenstelling met die ligtheid van liggame met min gelooide vel.
Daar moet op gelet word dat daar, ongeag die oorsaak van sy dood, 'n sekere feit bestaan, wat die buitengewone gesondheid van Alexander die Grote is. Die jong Macedoniër in sy twee-en-dertig lewensjare was nog nooit siek nie. Hy het veelvuldige wonde opgedoen, sommige ernstig, in die bors, in die oksipitale gedeelte van sy skedel en in die been. In die Hindustan-veldtog tref 'n pyl hom tussen die buik en die ribbes en was hy 'n paar dae op die punt van die dood.
Alejandro het egter bewonderenswaardige gesondheid getoon en van al die wonde genees dit vinnig. Hulle vertel hul naaste kronici wat in een van sy veldtogte aan die voet van die Himalajas in die ysige water van 'n rivier gebad en verdwyn het voordat die sterk indruk gekry het. Behalwe vir sy oorlogswonde en hierdie akwatiese gebeurtenis, was hy nooit siek nie en hy het 'n uitstekende gesondheid gehad.
Alexander die Grote en homoseksualiteit
Daar is gegewens, anders as om te glo dat Alexander die Grote volgens die gebruike van sy tyd homoseksueel was. Desondanks trou hy vier keer: met Roxana, met die dogter van koning Darío, Estateira, met die dogter van koning Ochos, Parisatis, en met die dogter van die Persiese prins Artabazo, genaamd Barsina. Van laasgenoemde het hy 'n seun met die naam Herakles gehad. 'N Postuumse seun met die naam Alejandro sou uit Roxana gebore word.
Hy het sy hele lewe lank 'n diepe liefde vir sy vriend Hephaestionmet wie hy in die Persiese stad Susa getroud is, met Estateira se suster. Historici vertel dit Die dood van Hephaestion het onmenslike pyn by Alexander veroorsaak: "Hy het homself drie dae lank in die kamer langs die lyk van die oorlede vriend toegesluit, sonder om te probeer byt, sonder om te drink en sonder om te eet, te skree en te huil van pyn asof hy van plan verloor het. ".
Voor sy dood, soos jare later met die Romeinse keiser Nero, sou hy verlief geraak het op 'n Persiese hofdienaar van groot skoonheid. Die kronici sê dat met hierdie slaaf die naam Bagoas, "Meer as een keer is hy gesien en dans op bankette".
Die seun van die gode het vervul
Die geskiedenis gee ons soms groot paradokse, en hierdie lewensbelangrike man, wat nie die siekte geken het nie, was deur die dood verras toe niemand dit verwag het nie. Niemand kon aanneem dat 'n man, wat die seun van die gode genoem word, en wat sodanig geleef en opgetree het, so skielik oor 'n paar dae kon sterf nie.
vandag die meeste navorsers en historici dink dat sy dood waarskynlik aan 'n aansteeklike siekte was, hetsy geelkoors of malaria. In elk geval het sy skielike dood 'n einde gemaak aan die lewe van een van die grootste oorwinnaars wat die mensdom nog ooit geken het. In dertien jaar het hy 'n groot deel van die bekende wêreld oorwin en aan sy voete geplaas.
Dit is moeilik vir ons om te dink hoe ver sy verowerings gekom het as die eenvoudige byt van 'n muskiet aan die monding van die Eufraatrivier nie die noodlottige siekte wat sy lewe beëindig het, aan hom oorgedra het nie. As die muskiet 'n Anopheles, wat malaria geënt het, of a Aedes Aegipty, draer van geelkoors, is nie van belang nie. Die waarheid is dat sy hap by 'n groot man geëindig het en tot die geboorte van 'n unieke mite gelei het.