Die bekroonde wildlewe-TV-aanbieder en rolprentmaker Bonné De Bod skryf meer oor Wêreldveldwagterdag wat jaarliks op 31 Julie gevier word en die belangrikheid van dié dag. Sy skryf ook oor die renosterstropingskrisis wat ŉ “oorlog” word, hoe veldwagters se lewe verander het en hoe die publiek betrokke kan raak.
Daar is ŉ bekende aanhaling wat lui: Natuurbewaring is die nederigste doel in die wêreld vandag. Ek stem volkome hiermee saam.
Regoor die wêreld is daar veldwagters, mans en vroue van alle nasionaliteite, wat die dun groen lyn vorm om die natuurgebiede op ons planeet te beskerm. Maar vandag gaan dit lankal nie meer net om bewaring nie, die wêreld van veldwagters het in die laaste dekade geweldig verander. Internasionale misdaadsindikate het ons wildernisgebiede in gevaar geplaas. In die verlede kon ŉ veldwagter net op bewaring fokus en het hy of sy bitter min met wetstoepassing te doen gehad.
ŉ Paar dae gelede is ŉ vriend van my, Don English, wat ŉ streekveldwagter in die Krugerwildtuin is, lelik deur ŉ buffel gegaffel. Hy het sy eie lewe gered deur op die rug van die buffel aan die dier se horings vas te klou, letterlik vir lewe en dood. Volgens sy familie is hy besig om goed aan te sterk en sal gou weer op die been wees.
Wêreldveldwagterdag is ŉ geleentheid om ŉ oomblik stil te staan, na te dink oor wat hierdie veldwagters doen en die opofferings wat hulle maak en die belangrikste van alles, om dankie te sê.
Die renosterstropingskrisis is ’n oorlog. Dit is ’n komplekse oorlog teen stropery wat gevoer word. Renosterhoring is deesdae die waardevolste kommoditeit op aarde en ons is op die plek op aarde waar die meeste renosters is. Natuurlik gaan misdaadsindikate die land binnedring.
Dis soos Nicholas Funda, hoofveldwagter in die Krugerwildtuin, sê: “Stropers werk nie van agt tot vier nie.” Ons veldwagters word vir sewe dae per beurt ontplooi, soms selfs langer. Hulle is weg van hulle gesinne, van hulle huise vir lang tye op ŉ slag. Ek was al saam met van hierdie eenhede uit om die slagveld op kamera vas te vang en ek kan vir jou een ding sê… soos mooi soos die wildernis ook al mag lyk – dit is ontsettend taai daar buite.
Daar is eintlik ŉ baie eenvoudige en maklike manier om ons veldwagters te laat besef dat ons agter hulle staan in die stryd om ons natuurlewe te beskerm – en dit is sosiale media. Ons ken die mag van hierdie medium, ons skep onderwerpe, en inskrywings gaan “viraal”. So hoekom nie dieselfde doen vir ons veldwagters nie?
Die ander manier om dankbaarheid te bewys, is om nie moed op te gee nie, om nie vuisvoos te raak vir die renostersage nie. As ons van die veldwagters, die veeartse, die staatsaanklaers, die mense wat vir renosterwesies sorg, om maar net ŉ paar te noem, verwag om nie moed op te gee nie, hoe durf ons as die publiek moed opgee?
Bonne, pasop vir die ou (asseblief) – weet nie of jy hom kan vertrou. Opportunisme tel darem in sy guns – moet self se: Bonne is ‘n mooi meisie en toegewyd aan haar taak…as “asseblief” daarin slaag om Bonne die hof te maak, is hy ‘n gelukkige man1
In Amsterdam staan ŉ gebou, die Hollandsche Schouwburg. Dit is eens vir vermaak gebruik, maar is ook die plek waar Jode tydens die Tweede Wêreldoorlog bymekaar gemaak en vir hul verskriklike lot getrok is. Die gebou gaan nou deel uitmaak van ŉ museum wat juis hierdie vreeslike aanklag teen die mensdom gedenk.
Maar die Suid-Afrikaanse regering se versiendheid? Dit lyk eerder na ŉ verbetenheid om hom te skaar by die modderploeterende Afrikanasies – soveel so dat van die “geringer” buurlande soos Botswana en Namibië Suid-Afrika op verskeie indekse, soos die persvryheidsindeks en die korrupsiepersepsie-indeks, troef. Ook Afrikalande verder weg stel ŉ beter voorbeeld as Suid-Afrika.
Iewers moet die briek aangedraai word, maar op die oomblik lyk dit of die ANC bereid is om Suid-Afrika met sy baie pluspunte te offer vir die hoofbewoner van Nkandla. Die prys raak enorm.
More Herman. Die punte wat jy aanraak, laat trek my moerkoffie so erg dat dit nog swarter raak as SA se toekoms in die hande van die koffieskakering in die sitkamer van nkandla. Ek kry dit nie reg om daai plek se naam met ‘n hoofletter te begin nie. Net jy sal weet hoe jy dit regkry om die punte so raak op te som, en nie moer te trek soos ek wanneer ek dit net lees nie. Baie geluk, dis seker hoekom jy ‘n joernalis is, en ek maar net ‘n moernalus sal bly.
Nkandla kan dan seker as die laaste strooi wat die kameel se rug breek beskou word, want anders verstaan ek werklik nie die yslike ophef wat nou juis daaroor gemaak word nie. Om die waarheid te sê is ek selfs meer verbaas as president Zuma self oor die kabaal wat oor ‘n paar grasdakke, ‘n swembad en ‘n paar ander dinge opgeskop word.
Hy het ontken dat Eskom nie sy samewerking aan die Tesourie gee nie en gesê die inligting wat die Tesourie reeds in April vanjaar versoek het, is nie deur die raad onderteken soos deur die Tesourie verwag word nie. Die volgende raadsvergadering is eers vir September geskeduleer.
“Die kwessie oor substandaard steenkool het geen gronde nie. Die steenkool is deur die Suid-Afrikaanse Buro vir Standaarde (SABS) getoets,” het Molefe gesê en bygevoeg werknemers is geskors omdat hulle die steenkool as substandaard geklassifiseer het, terwyl die SABS bevind het dit is nie die geval nie.
Ek hoop as die ding op matte kom, en daar wel bewyse is dat die steekool wat deur die Guptas voorsien is, wel substandaard is, dat al die geskorste werkers terug op hul poste sal wees.
Ek het baie steenkool aan hulle gelewer en die toetse is daar gedoen. As hulle nie tevrede was nie is dit herhaal.
Ek het Smeul van die rak afgehaal want ek was op soek na ‘n resep vir biltongpatee. Toe ek my weer kon kry, was dit twee ure later. Die pragfoto’s is verleidelik en maak jou honger én lus. Die groot verskeidenheid resepte van oor die aardbol smeek om beproef te word. Dis egter die teks wat in sprankelende harts-Afrikaans geskryf is deur vroue wat kán, wat soos ‘n sagte karos oor my skouer kom lê het en ek het my skaamteloos verlustig aan hulle geselsies en vertellinge oor kos.
Smeul sorg vir weergalose gastronomiese ervarings vir dié wie se harte deur hulle mae loop. Jy trek jou voorskoot aan en loer oor die baasbaksters- en kokke se skouers terwyl jy leer botter karring en wors stop.