Die einde van die korset en die bevryding van die vrou se liggaam - Nuut
Korset Le Furet.
Die sjiek korset.
Mannequin in die winkelvenster.
Titel: Korset Le Furet.
Skrywer: CAPPIELLO Leonetto (1875 - 1942)
Afmetings: Hoogte 145 - Breedte 96
Tegniek en ander aanduidings: Pastel.
Prentverwysing: 88-001203 / RF37366
Titel: Die sjiek korset.
Skrywer: KIRCHNER Raphaël (1876 - 1917)
Tegniek en ander aanduidings: Uitgestal op die Salon des Artistes Humoristes in 1911. Vergesel deur die kommentaar: "Ek leer jou die truuk, dames!" Niks anders as 'n sjiek korset nie, en jy sal sensasies in die beste salonne maak »
Prentverwysing: 97-027070 / VZC8910
Die dra van die korset het tydens die XIX wydverspreid geworde eeu. As die kritiek (veral medies) toeneem, gee die gebruik daarvan daarenteen nie pad nie, en hierdie aanhoudende praktyk toon aan hoe aanvaarbaar 'n estetika is wat die voorkoms van die vrou in versiering bevries en haar vlees tot selfbeheersing veroordeel: 'Die weelde, die laksheid, die swaarheid van die vorms vereis dat die korset gedra word, in 'n idee van onderhoud. ". Die voorwerp het ware passies gewek, maar slegs die lyne daarvan het verander: vier en sestig patente is ingedien, wat die gemak daarvan moes verbeter, tussen 1828 en 1848, terwyl daar slegs twee in 1828 was. Aan die begin van die XXe eeu sal skeppers steeds drie tot vyf per maand deponeer. Produksie bly ook groei: anderhalf miljoen korsette wat in 1870 verkoop is, ses miljoen in 1900.
Die eerste dokument is 'n bewys van die advertensieplakkaat vir die korset Le Furet (1901) deur Cappiello Leonetto. Ons sien dat dit reggestel is. Die finale weergawe bevat 'n boonste band met 'higiëne, elegansie, buigsaamheid' en 'n onderste band met 'Gee die soepelheid van die Ooste met Franse grasie'. Die belofte verskil nie veel van dié van die deelnemers nie: die korset is 'n verslankingsmasjien. Maar die vorm verander wanneer die rokke omstreeks 1900 'taai' word. Dit omhul die heupe, word sag. Die belangstelling van hierdie plakkaat lê in die dinamiek wat die samestelling daarvan animeer en in die idee wat die kunstenaar aangeneem het om dit 'n werklikheid te maak: die "ontknoping" van die korset. Die vrou van Cappiello is in beweging, deur die lyn vertaal, soepel en kragtig, wat die plakkaat sy stukrag gee en lewendig maak. Die elegansie en soepelheid waarmee die plakkaat spog, blyk dus uit die werk van die illustreerder.
Die tekening van Raphaël Kirchner toon die estetiese doel van die 'Chic Corset': om die middel in 'n 'S' te buig as 'n teken van vroulikheid, 'om alles behalwe die esel en borste in te steek' soos Neil Kimbell, 'n beroemde sosiale persoon San Francisco, wat die internasionalisering van die lyn aan die begin van die eeu openbaar. Tydens sy uitstalling in die Salon des Artistes Humistes in 1911, het hierdie verfynde tekening in Art Nouveau-styl vergesel van hierdie opmerking: "Ek leer u die truuk, dames!" Net 'n sjiek korset en jy is 'n sensasie in die beste salonne. Die toestel lei tot 'n presiese beeld van die liggaam, wat 'n meer uitgesproke boog oplewer as ooit, asof dit die ou "draai", wat bestaan ​​uit vulling wat onder die rok aan die onderrug gedra is, beter kan nadoen. Hierdie tekening bevat wat al die modetydskrifte aan die begin van die eeu gereproduseer het: 'n 'gebroke' houding wat die vorms na vore bring, die rug uitgehol in 'n eindelose verlenging, 'n bors vorentoe gegooi.
Brassaï se foto "Mannequin dans la vitrine" is in die 1930's geneem. Gebad in die surrealistiese atmosfeer van Parys, "die oog van Parys", soos sy vriend Henry Miller dit noem, staar na 'n winkelvenster wat bewoon 'n ontstellende wasdummy. Die verslankingsmasjien het nou die vorm van 'n skede wat die maag saamdruk, maar die bors bevry. Op hierdie foto, wat lyk soos 'n lykskouingstoneel, word die mode-bykomstigheid 'n instrument van marteling. Die transformasie van die korset maak nog lank nie die vrou se liggaam vry nie. Die onderklere vee nou al die rondings van die vroulike liggaam uit wat die vorige eeue betower het.
Aan die einde van die XIXe eeu word die buigsaamheidsargument sentraal en lei tot duisend moontlike toestelle waarvan adverteerders die modelle in modetydskrifte vermenigvuldig; diegene wat beweer dat hulle meer vloeibaar is omdat hulle "sonder kraag" of "sonder naat" meer "hanteerbaar" word, omdat hulle voorsien is van "eindelose" veters of "lui" toestelle wat gemaak word om 'n dame vas te maak "deur self in 'n oomblik ". Die werklikheid is meer prosaïes, die vorm het 'n kort wapenrusting geword waarvan die inslag kruis en mekaar versterk. Die stryd teen die korset is oop aan die begin van die XXe eeu. Nuwe vorms word dus uitgevind wat, sonder om die buik saam te pers, die bors vorentoe projekteer terwyl die val van die rug beklemtoon word - wat weer vroue die "S" -vorm gee wat Kirchner se tekening besonder goed openbaar. Die vroulike figuur ondergaan dan 'n radikale transformasie. Vroue begin aktiewer lewe en die korset gaan uiteindelik uit die mode. Geen bors meer vorentoe gegooi nie, geen kruis teruggegooi nie. Geknypte lyfies, wat die middellyf vernou en die heupe uitlig, is nie in die mode nie, en vroue dra nou rokke in ligte materiaal wat die lyne plat maak. Maar Brassaï se foto toon dat as die mode verander, dit steeds 'n vorm van beheer van die vroulike liggaam oplewer deur middel van nuwe verslankingsmasjiene.
Geneviève FRAISSE en Michelle PERROT (reds.), Histoire des femmes en Occident, volume IV, "Le XIXe siècle", Parys, Plon, 1991. James LAVER, Geskiedenis van mode en kostuum, Parys, Thames & Hudson, 2003. Philippe PERROT, Les Dessus et les Below de la Bourgeoisie, Parys, Fayard, 1981 Georges VIGARELLO, Histoire de la beauté, Parys, Le Seuil, 2004.
Julien NEUTRES, "Die einde van die korset en die bevryding van die vroulike liggaam"
Video: Торбен Сондергаард Меня очернили по ДатскомуТВ
Copyright © salvadoryoscar.com | Die einde van die korset en die bevryding van die vrou se liggaam...