AFRIKAANSE OPSOMMING : Doelbewuste selfbeskadiging (DSB) is ’n gewigtige probleem in Suid-Afrika. Individue wat DSB beoefen loop ’n groter risiko vir ’n daaropvolgende DSB-episode, asook vir selfdood. DSB-pasiënte plaas ook druk op die gesondheidstelsel en het ’n korter lewensverwagting in vergelyking met die algemene bevolking. Navorsing stel voor ’n hospitaal se ongevalle-eenheid kan dien as ’n spasie van moontlike ingryping wat DSBpasiënte betref. Hierdie studie het ondersoek hoe ’n ongevalle-eenheid van ’n stedelike Suid- Afrikaanse hospitaal optree teenoor DSB-pasiënte. ’n Etnografiese ondersoek is geloods om die beleide, gewoontes, houdings en kennis wat tot die optrede van gesondheidspersoneel gelei het te ondersoek. Die organisatoriese struktuur van die ongevalle-eenheid, met betrekking tot die hospitaal, sowel as die groter gesondheidsisteem, is spesifiek bestudeer. Drie verskillende data-insamelingstegnieke is gebruik: waarnemings, semigestruktureerde onderhoude en dokument-analise (met betrekking tot hospitaalbeleide). Data is oor ’n tydperk van agt maande (Mei – Desember 2014) ingesamel. Semi-gestruktureerde onderhoude is gevoer met 28 gesondheidswerkers. Hierdie steekproef het die volgende mense ingesluit: mediese beamptes, ’n mediese kliniese assistent, mediese interns, mediese studente, verpleegsters, ’n studenteverpleegster, psigiatriese kliniese assistente, sielkundiges en maatskaplike werkers. Daar is van tematiese analise gebruik gemaak om die resultate te groepeer volgens betekenisvolle temas. Hierdie studie het gevind dat gesondheidswerkers onder moeilike omstandighede hulle bes doen om op die behoeftes van die DSB-pasiënte te reageer. ’n Aantal hindernisse tot en geleenthede vir die voorsiening van sorg vir DSB-pasiënte is geïdentifiseer. Betekenisvolle hindernisse sluit in: ’n tekort aan hulpbronne, ’n onderbreking in sorg, die onmoontlikheid van ’n verhouding met die DSB-pasiënt, negatiewe houdings en emosionele reaksies van gesondheidswerkers, byvoorbeeld stigmatisering en negatiewe opvattings. ‘n Geleentheid vir die voorsiening van sorg is gesondheidswerkers se positiewe houdings, byvoorbeeld empatie en ’n bereidwilligheid om gehaltesorg aan die DSB- pasiënt te voorsien. Hierdie navorsing het gevind ’n stelsel met ’n tekort aan hulpbronne in kombinasie met die negatiewe houdings van gesondheidswerkers verhoed dat die ongevalle-eenheid optimaal benut word as ’n ruimte van ingryping by die DSB-bevolking. Die implementering van bestaande hulpbronne behoort herevalueer te word in ’n poging om hierdie hulpbronne optimaal te benut.