Chott ech Chergui geleë in die Plato van die Sjots in Algerië is na Chott el Jerid in Tunisië, die grootste sjot in Noord-Afrika. Dit is 'n skaars vorm van "wetland" wat beide permanente en seisoenale sout-, brak- en varswater mere en poele sowel as warmwaterbronne bevat. Bedreigde spesies soos die Aleppodenneboom (Pinetum alepensis) en subspesies van bedreigde struike (Quercus ilex, Juniperus oxycedrus, Pistacia lentiscus, Rosmarinus tourniforti, Jasmenum fructicans) kom voor.
Chott Ech Chergui is 'n geslote bekken met 'n effense reliëf. Die gemiddelde water diepte is omtrent 25 cm, waarvan 'n deel in die grond geabsorbeer word en wat op ander plekke in ondergrondse strome na die middel van die bekken vloei. Die leemgrond (kleigrond) wat oor kalkagtige rotse lê vorm 'n ondeurdringbare versperring vir die uitloop van water. Daar is standhoudende fonteine wat damme met spesifieke biotope vorm. Die klimaat is semidroog met koue winters en warm somers. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur en reënval is onderskeidelik 14,8°C en 276 mm.
Chott Ech Chergui in die middel van die Plato van die Sjots
Chott Ech Chergui is 'n baie belangrike nes- en oorwinteringsoord vir verskeie spesies watertrekvoëls waaronder ten minste twee bedreigde spesies Anatidae tel: Aythya nyroca en Marmaronetta angustirostris. Bedreigde diere wat hier aangetref word sluit die Houbara wildepou (Chlamydotis undulata) en die berggazelle (Gazella gazella) in. Die sjott is ook ryk aan kenmerkende en endemiese vissoorte soos Barbus sp. Endemiese plantspesies wat hier voorkom is: Euphorbia guyoniana, Holenackeria polyodon, Carum foetidum, Frankenia thymifolia, Tymus ciliatus, Anacyclius cyrtolepidioides en Helianthemum apertum.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Chott_Ech_Chergui&oldid=1886485"
Geografie van Algerië
Die bladsy is laas op 16 Januarie 2019 om 09:32 bygewerk.