Andrew Young - Inligting
Andrew Young is op 12 Maart 1932 in New Orleans gebore. Nadat hy in 1951 aan die Howard -universiteit studeer het, het Young die Hartford Theological Seminary betree. In 1955 verorden, dien Young as predikant in Marion, Alabama en Thomasville en Beachton, Georgia.
Young het by die Southern Christian Leadership Conference (SCLC) aangesluit en word toenemend aktief in die burgerregtebeweging. Hy word in 1964 uitvoerende direkteur van die SCLC en drie jaar later, voorsitter van die Atlanta Community Relations Commission.
Young was 'n lid van die Demokratiese Party en het in 1970 sonder sukses vir die kongres deelgeneem. Twee jaar later het hy die setel gewen en in die komende vier jaar 'n toonaangewende woordvoerder van die Kongres vir Afro -Amerikaanse burgerregte geword. Young, 'n teenstander van die Viëtnam -oorlog, was om die finansiering van sosiale programme te beskerm.
In 1976 het president Jimmy Carter Young as die land se ambassadeur by die Verenigde Nasies aangestel. Sy politieke opvattings het hom gewild gemaak by die leiers van die Derde Wêreld, maar hy moes in 1979 bedank nadat dit bekend geword het dat hy vergaderings gehad het met verteenwoordigers van die Palestine Liberation Organization (PLO).
Young keer in 1981 terug na die politieke amp toe hy as burgemeester van Atlanta verkies is. Young is in 1985 herkies en beklee die pos tot 1990. Later daardie jaar het hy misluk in sy poging om goewerneur van Georgië te word.
Andrew Yang is 'n sakeman, prokureur en filantroop wie se ondernemingspogings daartoe gelei het dat hy die non -profit Ventures for America (VFA) gestig het, wat jong professionele persone verbind met innoverende ondernemings in stede met 'n ekonomiese uitdaging. Aan die einde van 2017 kondig Yang sy kandidaat aan vir die presidentskap onder die slagspreuk "Make America Think Harder" (MATH), tesame met sy bepalende beleidsvoorstel van Universal Basic Income (UBI), wat 'n aanvullende inkomste is wat Amerikaanse volwassenes bied om hulle voor te berei op die ekonomiese uitdagings met kunsmatige intelligensie en outomatisering. Voordat Yang sy presidensiële veldtog in Februarie 2020 opgeskort het, het Yang 'n sterk digitale koalisie opgebou en 'n basis getroue ondersteuners genaamd die Yang Gang aangetrek.
In 1970 verlaat Young die SCLC om 'n stryd vir die kongres te maak, maar word by die stembusse verslaan. Twee jaar later het hy weer opgedaag, en hierdie keer is hy verkies tot die Huis van Verteenwoordigers. Young was die eerste Afro -Amerikaner wat Georgië in die kongres verteenwoordig het sedert die heropbou. In sy tyd as wetgewer ondersteun hy programme vir armes, opvoedkundige inisiatiewe en menseregte.
Tydens Jimmy Carter & aposs om die presidentskap te bied, het Young belangrike politieke steun gebied toe Carter in die amp was, en hy het Young gekies om die Amerikaanse ambassadeur by die Verenigde Nasies te wees. Young het sy sit in die kongres verlaat om die posisie in te neem. Terwyl hy ambassadeur was, pleit hy vir menseregte op 'n wêreldwye skaal, soos sanksies teen die heerskappy van apartheid in Suid -Afrika.
In 1979 moes Young sy ambassadeur bedank, aangesien hy in die geheim ontmoet het met Zehdi Labib Terzi, die Palestynse Bevrydingsorganisasie en die waarnemer van die VN. Die bedanking het Young nie daarvan weerhou om in 1981 as burgemeester van Atlanta en Aposs verkies te word nie. Na twee termyne as burgemeester het hy misluk in sy poging om die Demokratiese benoeming te kry om as goewerneur van Georgië aan te bied. Young was egter suksesvol in sy veldtog vir Atlanta om die Olimpiese Spele in 1996 aan te bied.
Andrew Young, Jr., het tydens die moderne burgerregtebeweging in die Verenigde State bekend geword as burgerregte -aktivis en naaste medewerker van dr. Martin Luther King, Jr. Young het vroeg in die beweging saam met verskillende organisasies gewerk, maar sy burgerregte -werk is grootliks gedoen met die Southern Christian Leadership Conference (SCLC), waar hy as uitvoerende direkteur en later uitvoerende vise -president gedien het. Young het tot 1972 in die raad gedien.
Young is op 12 Maart 1932 in New Orleans, Louisiana, gebore in 'n welvarende familie uit die hoër middelklas, by Daisy Fuller, 'n skoolonderwyser, en Andrew Jackson Young, 'n tandarts by die Howard-universiteit. Young, Sr., het die gesin van Franklin, Louisiana, na New Orleans verhuis. Young, Sr., was van mening dat die stap nodig was om voordeel te trek uit opvoedingsgeleenthede vir Andrew en sy jonger broer Walter Young (geb. 1934).
Andrew Young Jr. het op 11 -jarige ouderdom by die Gilbert Academy - die stedelike voorbereidende akademie vir die Dillard -universiteit - betree en op 15 -jarige ouderdom aan Gilbert gegradueer. sy tweede jaar. Young het opgemerk dat hy aan die Howard -universiteit geleer het om 'die sterk punte van die swart middelklas te omhels'.
Young het 'n B.S. -graad in Pre-Med (biologie) aan die Howard-universiteit (1951), maar het besluit om predikant te word. Hy het die Hartford Theological Seminary bygewoon en 'n graad in goddelikheid in 1955 behaal. Kort daarna het hy predikant by die Bethany Congregational Church in Thomasville, Georgia, geword. In 1961 bedank Young sy pastorale posisie en sluit hom aan by die Southern Christian Leadership Conference (SCLC), wat drie jaar tevore deur dr Martin Luther King, Jr., in Atlanta gestig is. Young het vinnig na vore getree as 'n betroubare luitenant van King en het as hoofstrateeg en onderhandelaar gedien tydens die Burgerregteveldtogte in Birmingham en Selma, Alabama, wat gelei het tot die goedkeuring van die Wetsontwerp op Burgerregte van 1964 en die Wet op Stemreg van 1965.
In 1972 word Andrew Young die eerste Afro -Amerikaner wat uit Georgië tot die Amerikaanse kongres verkies is sedert Heropbou. Young dien as 'n twee keer herverkose kongresverteenwoordiger uit die 5de distrik van 1973 tot 1977. Na die verkiesing van mede-Georgiër Jimmy Carter as president in 1976, is Young deur Carter aangestel om as Amerikaanse ambassadeur by die Verenigde Nasies te dien. Daar was Young 'n konstante kritikus van die blanke minderheidsregering in Suid -Afrika en Rhodesië (Zimbabwe). Sy steun vir bevrydingsbewegings in albei nasies het hom daartoe gelei om kritiek te lewer op Groot -Brittanje en ander Amerikaanse bondgenote oor hul rol in die ondersteuning van die regimes. Young moes egter bedank nadat hy in 1979 met leiers van die Palestynse Bevrydingsorganisasie (PLO) vergader het, wat op daardie stadium deur die Amerikaanse regering as 'n terreurgroep aangewys is.
In 1981 word Young verkies tot burgemeester van Atlanta en dien hy in hierdie hoedanigheid tot 1990 toe hy tevergeefs vir die goewerneur van Georgia hardloop. Tydens sy ampstermyn as burgemeester het hy die Olimpiese Spele van 1996 na Atlanta gebring.
Young het vier kinders gehad met sy eerste vrou, Jean Childs Young, wat in 1994 oorlede is. Young is getroud met Carolyn McClain Young in 1996. 'n Lid van Alpha Phi Alpha en Sigma Pi Phi broederskap, hy is die hoof van die Andrew Young Foundation en gee onderrig in die Andrew Young School of Policy Studies aan die Georgia State University in Atlanta. Hy is ook 'n besturende vennoot van GoodWorks International, LLC, 'n konsultasiefirma wat spesialiseer in marktoegang en politieke risiko -ontleding. By GoodWorks pleit Young steeds vir politieke en ekonomiese selfvoorsiening in Afrika.
Andrew Young het verskeie boeke gepubliseer en geredigeer. Hy is bekroon met talle onderskeidings, aanhalings en eregrade, waaronder die American Medal of Freedom en die French Legion d 'Honnuer.
Andrew Jackson Young, Jr., is gebore en getoë in New Orleans, Louisiana. Alhoewel openbare geriewe in New Orleans, soos in ander suidelike stede, geskei was, het Crescent City en die rsquos -erfenis van etniese diversiteit Andrew, Jr., vroeë ervaring gebied in die hantering van mense uit verskillende agtergronde. Sy pa, Andrew Young, was 'n tandarts wie se pasiënte die bekendste inwoners van die stad in Afrika was, soos die musikant Louis Armstrong en die Olympian Ralph Metcalfe. Hy en sy vrou, Daisy Fuller Young, het hul kinders met trots en selfrespek ingeboesem. Die oudste Young het 'n professionele prysvegter aangestel om sy seuns te leer om hulself te verdedig, sodat hulle nie maklik geïntimideer kon word nie.
Die vinnigste mans in die lewe: Jesse Owens (1913-1980) en Ralph Metcalfe (1910-1978) oorheers baan- en veldbyeenkomste tydens die Olimpiese Spele 1936 in Berlyn, Duitsland. Owens en Metcalfe was seunshelde vir Andrew Young. Gedurende die sewentigerjare het Ralph Metcalfe en Andrew Young saam in die Amerikaanse kongres gedien. (& kopieer Bettmann/CORBIS)
As jongeling was Andrew Young, Jr. & rsquos se grootste belangstelling atletiek, veral swem, en baan en veld, maar hy presteer ook akademies. Hy studeer aan die Howard -universiteit in Washington, DC toe hy slegs 19 was. Alhoewel die Youngs 'n godsdienstige gesin was, het die jong Andrew hom eers na die gradeplegtigheid tot die bediening geroep, toe 'n geestelike ervaring op 'n berg hom daartoe gelei het om sy godsdienstige gevoelens te ondersoek . Hy het sy pastoor vergesel na 'n jeugkonferensie in Texas, waar hy gevra is om vrywillig te werk vir 'n nasionale jeugprogram in Camp Mack, Indiana. Daar word hy vir die eerste keer blootgestel aan die filosofie van geweldloosheid, soos geleer deur Mahatma Gandhi, die pasifistiese leier van die onafhanklikheidsbeweging in Indië.
Andrew Young en sy vrou, Jean Childs Young. & ldquoDit was net met haar hulp dat ek alles gedoen het, & rdquo Young sê. As ek en Martin nie met die klein meisies uit Alabama getroud was nie, sou jy nooit ons name gehoor het nie. & rdquo
Hy gaan voort met sy vrywilligerswerk by die National Council of Churches, wat hom in die New England -omgewing toewys. Terwyl hy tydelik by Hartford Seminary in Connecticut gehuisves het, het hy 'n aantal klasse bygewoon en is hy spoedig 'n beurs aangebied om voltyds teologie te studeer. Sy besluit om die bediening na te streef, het hom vir die eerste keer in ernstige konflik met sy pa gebring. Andrew Young, Sr., het gehoop dat sy seun hom eerder na die tandheelkunde sou volg as na die bediening. Andrew, Jr., het gehoop om ook vir die Olimpiese Spele in 1952 te probeer, maar toe die Nasionale Raad van Kerke hom vra om 'n somerbybelskool en 'n jeugrekreasieprogram in Marion, Alabama, te stig, het hy die oproep beantwoord. In Marion maak hy kennis met die Childs -gesin en sien hy 'n foto van hul dogter Jean, wat nie op universiteit was nie. Haar foto en mdash en haar sporttrofee's en mdash het 'n diep indruk gemaak. Ek het besluit, nog voordat ek haar ontmoet het, en voordat ek haar gesien het, dat dit my vrou sou wees. & rdquo
Hy het haar gou genoeg ontmoet, en toe Jean vir hom sê dat sy die somer na Europa gaan om vrywillige werk met vlugtelingkinders te doen, besluit hy om haar te volg. Hy het gewerk aan die bou van 'n vlugtelinge sentrum in Ried, Oostenryk, terwyl sy in die nabygeleë Linz gewerk het. Tussen die werkopdragte het hulle gereis en by Jean & rsquos se suster in Berlyn gaan kuier. Andrew en Jean trou in 1954, terwyl Andrew sy studies aan Hartford Seminary voltooi het. Die volgende jaar is hy aangestel as predikant van die Verenigde Kerk van Christus.
28 Mei 1967: Eerwaarde Martin Luther King, jr., Beveel hom aan om 'n vraag uit sy sitplek in Genève te beantwoord, as afgevaardigde van & ldquoPacem in Terris (Peace on Earth) II & rdquo -konferensie oor die probleme van vrede, wat deur die Amerikaanse sentrum vir die Studie van demokratiese instellings. Links is sy assistent, Andrew Young van Atlanta, en regs van dr King & rsquos is sy vrou, Coretta.
Groot veranderinge was aan die gang in die Verenigde State. In 1954 het die Hooggeregshof in Brown v. Board of Education van Topeka, Kansas en mdash beslis dat afsonderlike skole inherent ongelyk is. Hierdie en daaropvolgende besluite het die wetlike regverdiging vir segregasie uitgeskakel. Afro-Amerikaners eis nou die lang ontken regte wat hulle in die Grondwet gewaarborg het. Die jaar toe Andrew Young aangestel is, het 'n naaister met die naam Rosa Parks geweier om haar sitplek op 'n bus in Montgomery, Alabama, op te gee aan 'n wit man, soos die plaaslike wet vereis, en is gearresteer. Toe haar bure organiseer om haar te verdedig en die stads- en rsquos-busstelsel te boikot, het hulle as hul leier 'n nuut aangestelde 26-jarige pastoor, Martin Luther King, Jr.
Nadat hy afgestudeer het aan Hartford Seminary, is Andrew Young aangestel as leraar van 'n klein kerkie in Thomasville, Georgia. Gedurende jare het diskriminerende wette en intimidasie Afro -Amerikaanse burgers verhinder om in Thomasville te stem. Toe Andrew Young 'n kieserregistrasie -organisasie organiseer, het die Ku Klux Klan gemobiliseer om swart kiesers te intimideer. Young het die grootste werkgewers van die stad aangewys en die plaaslike owerhede oorreed om die Klan te verhinder om swart woonbuurte binne te gaan.
Maart 1965: Martin Luther King, Jr., Ralph Abernathy en Andrew Young lei Afro -Amerikaanse burgers na die distrikshof in Selma, Alabama. Die stryd om swart kiesers in Selma te registreer, was een van die swaarste episodes in die Burgerregtebeweging, maar dit het direk gelei tot die aanvaarding van die Wet op Stemreg van 1965.
In 1957 ontmoet Andrew Young en Martin Luther King, Jr., vir die eerste keer. Die vrou van dr. King & rsquos, Coretta Scott, het saam met Jean Young op hoërskool gegaan, en die twee pastore het goeie vriende geword. Later dieselfde jaar aanvaar die Youngs 'n opdrag van die National Council of Churches in New York. Daar het Andrew Young deelgeneem aan 'n weeklikse nasionale televisieprogram, Kyk op en leef, wat Sondagoggende op CBS uitgesaai is. Andrew Young, 'n godsdienstige program wat bedoel is om 'n breë gehoor te bereik, insluitend jongmense en sekulêre kykers, het van 1957 tot 1961 op die program verskyn.
Die Kings het verhuis na Atlanta, Georgia, waar dr. King die Southern Christian Leadership Council gestig het om mense van geloof te mobiliseer om te veg vir menseregte en burgerlike gelykheid. In 1961 verhuis die Youngs ook na Atlanta. Andrew Young het een van dr. King & rsquos se hoofluitenante geword. King en Young, wat nou saamgewerk het, het desegregasiebewegings gelei in Birmingham, Alabama, in St. Augustine, Florida, en in die tuisbasis van Atlanta. King en die SCLC het veral staatgemaak op Young & rsquos-vaardighede as onderhandelaar in hul omgang met plaaslike regerings en die witgedomineerde sakegemeenskap. Ondanks sy diplomatieke gawes het die plaaslike owerhede die oproepe tot desegregasie weerstaan, en Young is in die tronk opgesluit in Birmingham en Selma, Alabama na demonstrasies van burgerregte daar.
Young het aan die Maart 1963 in Washington deelgeneem, waar dr King sy historiese toespraak gehou het. Die jaar daarna is Young aangestel as uitvoerende direkteur van die SCLC. Hy het hom by Dr King aangesluit tydens die optog vir stemreg in Selma, Alabama in 1965, wat gelei het tot die aanvaarding van die federale stemregwet, wat die federale regering bemagtig het om gevalle van diskriminasie van kiesers te vervolg. Young het dr King gevolg na Memphis, Tennessee om die stakende sanitêre werkers van die stad te ondersteun, en was saam met sy vriend by die Lorraine Motel toe dr King op 4 April 1968 vermoor is.
4 April 1968: Memphis -polisie kom saam met Ralph Abernathy, Andrew Young en Jesse Jackson op 'n balkon van die Lorraine Motel. Dr King lê dodelik gewond aan hul voete, is deur 'n sluipmoordenaar en rsquos -koeël neergeval en het nooit sy bewussyn herwin nie. Andrew Young en ander wys die Memphis -polisie in die rigting van die skoot wat Martin Luther King, Jr., gewond het. Die gewonde burgerregte -leier lê steeds waar hy geval het. (Foto deur Joseph Louw/Time & amp Life Pictures/Getty Images)
In die onstuimige jare wat gevolg het, was Young een van die mees sigbare leiers van die nie -gewelddadige beweging. Terwyl ander aktiviste hopeloos ontnugter geraak het oor die moontlikheid van vreedsame verandering, het Andrew Young sy pogings om die Amerikaanse stelsel van demokrasie vir al sy mense te laat werk, verdubbel. Terugkeer na Atlanta, Georgia, waar hy jare lank gewerk het, het hy in 1970 vir die Amerikaanse kongres gehardloop en is nouliks verslaan. Twee jaar later hardloop hy weer hierdie keer as hy suksesvol was, en word die eerste Afro -Amerikaner wat in die 20ste eeu uit die diepe suide tot die kongres verkies is. Young het met lof in die Huis van Verteenwoordigers gedien en is in 1974 en 1976 herkies.
1970: Andrew Young, uitvoerende vise -president van die Southern Christian Leadership Conference, maak sy kandidatuur vir die kongres bekend. Young hardloop in Georgia & rsquos 5th District, wat die stad Atlanta insluit. Hy sit saam met Coretta Scott King, sy vrou Jean en die staatsverteenwoordiger van Georgia, Julian Bond. Mev King en mev Young ken mekaar sedert die hoërskool. Young verloor sy eerste wedloop vir die kongres in 1970, maar wen die setel twee jaar later.
Kongreslid Young was 'n aktiewe ondersteuner van die voormalige goewerneur van Georgia, Jimmy Carter & rsquos se presidensiële veldtog. Toe Carter in 1977 as president aangaan, het hy Andrew Young aangestel om as die Amerikaanse ambassadeur by die Verenigde Nasies te dien. Ambassadeur Young het die gesig van die administrasie en rsquos se ambisieuse beleid van betrokkenheid by ontwikkelende lande geword en ondersteuning vir menseregte regoor die wêreld. Young & rsquos -tyd by die VN was besonder stormagtig, aangesien die VSA probeer het om 'n reeks ondraaglike streekkonflikte op te los. Young het 'n vredeskikking in Rhodesië gefasiliteer wat 'n einde aan die blanke minderheidsregering gemaak het en die swart meerderheid van die land, nou bekend as Zimbabwe, bemagtig. In Suid-Afrika met 'n wit heerskappy het die VSA 'n internasionale wapenembargo teen die blanke minderheidsregering gesteun, maar die ekonomiese sanksies het gestop. Young het ook deelgeneem aan die delikate diplomasie wat gelei het tot die Panamakanaalverdrag, waarin die beheer van die Canal Zone uiteindelik teruggekeer is na die Republiek Panama, wat 'n bron van jarelange spanning tussen die Verenigde State en haar susterrepublieke in Sentraal-Amerika verlig het .
1977: Andrew Young tree op as die Amerikaanse ambassadeur by die Verenigde Nasies. President Jimmy Carter en presidentsvrou Rosalynn Carter sien uit na die hooggeregshofregter Thurgood Marshall die ampseed aflê. (AP)
Young & rsquos se grootste diplomatieke uitdaging het gekom in die strewe na vrede in die Midde -Ooste. In 1978 het president Carter die Camp David -vredesakkoord suksesvol bemiddel om vrede tussen Israel en Egipte te sluit. Intussen bestudeer die Verenigde Nasies die teenstrydige aansprake van Israel en die Palestyne. Toe berig word dat Young privaat met 'n verteenwoordiger van die Palestina Liberation Organization in New York vergader het, het die administrasie en kritici van Young gesê dat die bedanking van die regering en bedanking van die regering, in 'n oënskynlike omkering van die beleid van die president en rsquos, vroeër gesê. Young het probeer om 'n voorstel in die VN se Veiligheidsraad te voorkom dat die Palestynse staatskaping 'n resolusie was wat hy sou veto as die Amerikaanse verteenwoordiger. Young het geglo dat hy sy plig as sy ambassadeur in die land uitvoer, maar die politieke druk het 'n te groot afleiding vir die Carter -administrasie geword, en in Augustus 1979 het Young op versoek van die president bedank. In sy laaste ampstermyn het Carter aan Andrew Young die Presidential Medal of Freedom toegeken, die land se hoogste burgerlike eer.
1990: Andrew Young, voormalige burgemeester van Atlanta, kondig sy kandidatuur aan vir goewerneur van Georgia, saam met vrou, Jean. Young het die staat se demokratiese voorverkiesing in 1990 verloor, maar het sy voorspraak buite die politieke proses voortgesit.
Terug na Atlanta, het Young 'n ander manier gevind om te dien. Die stad se eerste swart burgemeester, Maynard Jackson, tree af, en word in 1981 uitgesluit om weer tot herverkiesing te stem. As burgemeester het hy $ 70 miljard aan private beleggings na die stad gelok, en hy is maklik herkies in 1985 en het 80 persent van die stemme gekry. Hy het die Demokratiese Nasionale Konvensie in 1988 na die stad gebring en 'n veldtog begin om die Olimpiese Spele aan te bied. Alhoewel die bod van Atlanta as 'n lang skoot beskou is, is daar in 1990, 'n jaar nadat Andrew Young die amp as burgemeester van Atlanta verlaat het, aangekondig dat die Olimpiese Spele in 1996 daar gehou sou word.
Die volgende jare was moeilik vir Andrew Young en sy gesin. 'N Lewendige veldtog vir die goewerneur van Georgië eindig in 'n nederlaag in 1990. Jean Young is met kanker gediagnoseer, en na 'n dapper stryd sterf sy in 1994. Sy is oorleef deur hul vier kinders.
Andrew Young praat tydens die inwyding van die Martin Luther King, Jr. -gedenkteken in Washington in 2011. (AP -beelde)
In 1996 het die Somer -Olimpiese Spele die wêreld se oë op Atlanta gevestig, en die stad wat Andrew Young al agt jaar lank gelei het, bewys hom gereed vir sy oomblik in die kollig. Daardie jaar trou Andrew Young met Carolyn McClain en keer geleidelik terug na die openbare lewe. Hy het 'n aantal boeke geskryf, waaronder 'N Uitweg uit geen manier nie (1994), en 'N Maklike las: die burgerregtebeweging en die transformasie van Amerika (1998). In 2000 onderneem Andrew Young 'n termyn van een jaar as president van die National Council of Churches, die organisasie wat hy eers as 'n 19-jarige vrywilliger gedien het. In 2003 stig hy die Andrew Young Foundation om onderwys, gesondheid, leierskap en menseregte in die Verenigde State, Afrika en die Karibiese Eilande te ondersteun en te bevorder.
Vandag dra 'n aantal instellings in Georgië die naam van Andrew Young en rsquos. Andrew Young International Boulevard loop verby Atlanta & rsquos Centennial Olympic Park, Morehouse College is die tuiste van die Andrew Young Center for International Studies, en vir baie jare was Young self professor aan die Georgia State University en rsquos Andrew Young School of Policy Studies. 'N Halfeeu na die heldhaftige dae van die Burgerregtebeweging, toe die herdenkings van die historiese mylpale gevier is, het Andrew Young as spreker baie gewild gebly vir sy herinneringe aan die onstuimige tye.
In 2020 kondig Andrew Young die oprigting aan van 'n nuwe digitale bankplatform genaamd Greenwood, vernoem na die historiese Afro -Amerikaanse sakegebied Tulsa, Oklahoma en mdash wat eens bekend was as & ldquoBlack Wall Street & rdquo & mdash wat in 1921 deur wit oproeriges tot op die grond afgebrand is. in samewerking met rapper en aktivis Michael (& ldquoKiller Mike & rdquo) Render, stigter van Bounce TV, Ryan Glover, en 'n groep hoofsaaklik Afro -Amerikaanse beleggers, beoog Young die nuwe platform om bankdienste, kredietverlening en ander finansiële dienste aan te bied aan gemeenskappe van kleur wat tradisionele instellings.
Andrew Youngse pa was Thomas Young, 'n skoolmeester in Lanton, Roxburghshire. Andrew is opgelei aan die Townshead Public School, Montrose, waar hy drie maande deurgebring het, Broughton Public School, Edinburgh, waar hy twee en 'n half jaar deurgebring het, daarna aan die George Watson's College, Edinburgh, waar hy sewe jaar deurgebring het. Hy het sy uitstaande vermoëns by George Watson getoon. Hy het die Leaving Certificate -eksamens in 1907 op hoër vlak in Engels, Latyn, Grieks en Wiskunde geslaag.
Nadat hy die vooreksamen geslaag het, het hy in Oktober 1909 die eerste keer gematrikuleer aan die Universiteit van Edinburgh. Daar het hy sy prestasie van topgehalte voortgesit en baie toekennings ontvang. Sy belangrikste vakke was Wiskunde en Natuurfilosofie, maar hy het ook kursusse in Chemie en Politieke Ekonomie op Gewone vlak gevolg terwyl hy Intermediêre Honneurs Wiskunde en Natuurfilosofie studeer het. Hy studeer in Mei 1913 sy eerste klas Honneurs in Wiskunde en Natuurfilosofie en B.Sc. (Suiwer) met spesiale onderskeiding in Wiskunde en Natuurwetenskap in 1914. Hy is in Junie 1913 bekroon met die Donald Fraser -beurs in eksperimentele fisika en die Vans Dunlop -beurs in wiskunde.
Young is in 1914 aangestel as lektor aan die Universiteit van St Andrews en daarna verhuis hy na die Universiteit van Londen, weer as dosent. In 1919 verlaat Young die akademiese wêreld en word die verteenwoordiger in Bremen, Duitsland, van mnre SM Bulley & Son, Cotton Merchants van Liverpool. Hierdie groot verandering in loopbaan was nie die enigste wat Young gemaak het nie, in 1926 besluit hy om weer te verander, hierdie keer as regsgeleerde. Hy keer terug na die Universiteit van Edinburgh, nou 35 jaar oud, en studeer regte. Hy het LL.B. in Maart 1929 en word later dieselfde jaar skrywer by die Signet en dien as vakleerling by E M Wedderburn en R F Shepherd. Daarna aanvaar hy 'n vennootskap in die firma mnre J & RA Robertson, Writers to the Signet.
In Desember 1913 het Young by die Edinburgh Mathematical Society aangesluit. Destyds sou hy 'n akademiese loopbaan as wiskundige begin. Hy lees die koerant Oor die kwasi-periodieke oplossings van Mathieu se differensiaalvergelyking aan die Genootskap tydens sy vergadering op Vrydag 13 Februarie 1914. In Januarie 1915 word hy aangestel as gesamentlike redakteur van Verrigtinge in die plek van D M Y Sommerville, wat aangestel is as professor in wiskunde aan die Victoria University College, Wellington, Nieu -Seeland. Hy het egter 'n lid gebly gedurende die verskillende stadiums van sy loopbaan, terwyl hy in Bremen, Duitsland, gewerk het en nadat hy na Edinburgh teruggekeer het.
Young is op 1 Maart 1937 verkies tot die Royal Society of Edinburgh, sy voorstanders was Charles H O'Donoghue, Alexander Craig Aitken, sir Ernest M Wedderburn, sir Edmund T Whittaker. Hy dien die Vereniging in verskillende hoedanighede as raadslid van 1942 tot 1945, as tesourier van 1947 tot 1957 en as ondervoorsitter van 1958 tot 1960.
'N Doodsberig, anoniem geskryf, verskyn in die Royal Society of Edinburgh Jaarboek 1970 , bladsye 53 - 54.
Wil u kyk hoe Andrew Young praat? Kyk daarna in die kop hierbo!
GP 's Sweetwater bou gips en toekoms
GP belê $ 200k in Sweetwater ISD Career Technology Program.
In die oog van die storm
Hoe ons help met die hulp van orkaanvoorbereidings by rampe en die heropbou van pogings
Gemeenskapshelde: een poging van 'n huisarts om hoop in 'n pandemie op te wek
GP -werknemers vind nuwe maniere om met hul gemeenskappe kontak te maak en 'n verskil te maak.
Andrew Young Oral History Collection is 'n digitale versameling wat deur die Amistad Research Center geskep is. Dit word in die digitale biblioteek van die Tulane -universiteit aangebied deur 'n vennootskap tussen die Amistad -navorsingsentrum en die Tulane -universiteit. Navrae oor inhoud in hierdie digitale versameling moet gerig word aan [email protected] of (504) 862-3222.
Die Andrew Young Oral History Collection bevat 50 individuele onderhoude wat tussen 1980 en 1985 gevoer is as deel van die skrywer en mondelinge historikus Tom Dent se navorsing oor sy jeugvriend, aktivis, kongreslid en ambassadeur Andrew Young. Reeds in 1979 was Dent besig met navorsing oor die outobiografie van Young, hoewel hy eers 1981 tot 1982 amptelik as konsultant aangestel is en tot 1986 aan die boek gewerk het. Dent het na Atlanta, Georgia, gereis om 'n reeks op te voer. van onderhoude met Young, het daarna die geskiedenis van die New Orleans en die burgerregte ondersoek vir die konsep van die boek, met die werktitel "An Easy Burden." Die Young -onderhoude gee 'n eerstehandse weergawe van die gebeure, leierskap en verskillende veldtogte van die Burgerregtebeweging, sowel as Young se kinderjare, werk in die National Council of Churches, as kongreslid van Georgië en ambassadeur van die Verenigde Nasies. Die onderhoude bied talle portrette van die SCLC -leierskap en burgerregtewerkers, waaronder Hosea Williams, Ralph Abernathy, Wyatt Walker, Fannie Lou Hamer, Randolph Blackwell, Dorothy Cotton, Stan Levinson en natuurlik dr. Martin Luther King Jr. Die gebeure en veldtogte van die burgerregtebeweging word uiteengesit vir St. Augustine (Florida), Albany (Georgia), Selma (Alabama) en die stemregveldtog, die Chicago -beweging en die Meredith -mars. Young bied gedetailleerde weergawes van die FBI se teistering van Martin Luther King en SCLC -personeel, die sluipmoord op Martin Luther King Jr. in Memphis in 1968, en lewer kommentaar op wat Young glo die faktore was wat die burgerregtebeweging van die sestigerjare veroorsaak het. Bykomende onderwerpe in die onderhoude sluit in die arm mense se veldtog, die vredesbeweging in Vietnam, die jong kongresveldtog en werk as die VN -ambassadeur in Afrika. Bykomende onderhoude in die mondelinge geskiedenisversameling sluit onderhoude met Young se vrou, Jean Childs Young, Dorothy Cotton en Stoney Cooks in.
Andrew Young mondelinge geskiedenis onderhoud
Beeld van Andrew Young uit Library of Congress (hierdie foto in die publieke domein maak nie deel uit van die versamelings van die SHC nie)
UNC 's Southern Oral History Program (SOHP) versamel onderhoude met Suidlanders wat beduidende bydraes gelewer het tot 'n verskeidenheid terreine en onderhoude wat histories sigbaar sal maak vir diegene wie se ervaring nie in tradisionele geskrewe bronne weerspieël word nie. Die Southern Historical Collection is die bewaarplek vir mondelinge geskiedenis wat deur die SOHP versamel is.
Die SOHP het 500 onderhoude uit die versameling gedigitaliseer deur middel van 'n projek genaamd Oral Histories of the American South. Van tyd tot tyd sal "Suidelike bronne " skakels na klank van geselekteerde SOHP -onderhoude deel.
Ons bied vandag 'n SOHP -onderhoud met Andrew Young aan. Andrew Young was die eerste Afro -Amerikaanse kongreslid uit Georgië sedert heropbou. Young, wat eers in 1972 verkies is, is later deur Jimmy Carter as ambassadeur by die Verenigde Nasies aangestel.
In hierdie SOHP -onderhoud bespreek Young die aard van rassediskriminasie in die Suide en beskryf sy betrokkenheid by kieserregistrasie. Gedurende die onderhoud tref hy vergelykings tussen rasseverhoudinge in suidelike state en dié tussen die noorde en suide. Volgens Young was dit toegang tot politieke mag wat uiteindelik die getye van rassevooroordeel in die Suide verander het. Hy noem die verloop van die stemregwet van 1965 as 'n deurslaggewende keerpunt in rasseverhoudinge. Vir Young was dit die verkiesing van Afro -Amerikaners tot magsposisies wat Afro -Amerikaners in staat gestel het om ander vordering wat hulle op die gebied van onderwys, sake en sosiale status gemaak het, tot stand te bring.
Onderhoudsmenu (beskrywing, transkripsie en klank): Andrew Young -onderhoudspyskaart (van die SOHP)
Ambassadeur Andrew Young se humanitêre pogings en invloed het oor die hele wêreld gestrek. Van sy begin as geordende predikant en top-assistent tot dr Martin Luther King jr. Tydens die burgerregtebeweging tot sy huidige pos as stigter en voorsitter van GoodWorks International, 'n organisasie wat sy jare lange missie om ekonomiese ontwikkeling te fasiliteer, omhels in die Karibiese Eilande en Afrika, het ambassadeur Young hom daartoe verbind om die lewens van alle mense te verbeter, veral dié in Afrika en die Diaspora.
Sy 'goeie werke' het hom na meer as 150 lande geneem, waaronder 48 van 53 lande in Afrika. Deur sy leierskap het lande regoor die wêreld 'n suksesvolle model geskep wat godsdiens, opvoeding, demokrasie en vrye onderneming kombineer op 'n manier wat die openbare belang ondersteun.
Ambassadeur Young het eregrade ontvang van meer as 60 instellings, waaronder sy alma mater, Howard University, Swarthmore College, Duke University, Emory University, Clark Atlanta University, University of Georgia en Morehouse College, wat sy Center for International Affairs in sy naam genoem het eer. He has also received honorary degrees from international educational institutions including the University of Pretoria South Africa and the University of Maiduguri Nigeria. Georgia State University's School of Policy Studies, which carries his name, is one of the best policy schools in the United States.
While mayor of the City of Atlanta for two terms, Young helped attract 1100 new businesses and 70 billion dollars in private investments, and created one million new jobs. His leadership helped the City to earn the international reputation it holds today. The author of two books, A Way Out of No Way en An Easy Burden, and co-author of, Walk in My Shoes. Ambassador Young recently received the Emmy for Lifetime Achievement. Young continues to call Atlanta home where he lives with his wife, Carolyn McClain Young. He is the father of three daughters and one son and the grandfather of six.