Geskryf deur Maggie Villiger
Etiese raamwerke, reëls, wette: probeer om alles te sê. Tati9 / Shutterstock.com
Sedert wetenskaplikes die eerste keer uitgevind het hoe om gene met presisie te redigeer met behulp van 'n tegnologie genaamd CRISPR, het hulle geworstel met wanneer en hoe om dit eties te doen. Is dit redelik om menslike gene met CRISPR te redigeer? Wat van menslike gene in voortplantingselle wat die wysigings deurgee aan toekomstige geslagte?
Die Internasionale Kommissie vir Kliniese Gebruik van Menslike Germline-genoombewerking 13 byeengekom om riglyne oor die redigering van menslike embrio's uit te haal. Die doel is om 'n raamwerk te bied wat navorsers regoor die wêreld kan raadpleeg om te verseker dat hul werk in ooreenstemming is met wetenskaplike konsensus.
'N Vroeër komitee van die Amerikaanse nasionale akademies het reeds aanbevelings in 2017 bekend gemaak. Hulle vra om versigtigheid - maar was dubbelsinnig genoeg dat die Chinese wetenskaplike, He Jiankui, sou voorstel dat hy hulle gevolg het selfs al het hy geproduseer tweelingmeisies met CRISPR-geredigeerde genome laat verlede jaar.
Hier is vyf verhale uit ons argief wat ondersoek hoe om 'n potensieel riskante nuwe tegnologie eties te ontwikkel en te reguleer.
1. 'N Vrywillige pouse
Niemand ontken die krag van die CRISPR-bewerkingsinstrument nie. Dit kan dokters in staat stel om genetiese siektes op 'n dag te genees, hetsy by volwassenes wat met mediese toestande leef of in embrio's wat nog nie eers gebore is nie. Maar daar is nog baie laboratoriumwerk wat gedoen moet word, sowel as baie gesprekke wat gevoer moet word oor die regte manier om voort te gaan.
In 2015 het 'n groep vooraanstaande wetenskaplikes 'n vrywillige bevryding van kiemlynbewerking gevra - dit is om sperm, eiers of embrio's te verander - totdat etiese kwessies opgelos kon word.
Chemiese bioloog Jeff Bessen het geskryf dat hierdie benadering presedente in die wetenskaplike gemeenskap het, waar baie van mening is dat dit sinvol is om dinge stadig te neem en die regte klem op veiligheid en etiek sonder om navorsingsvordering te belemmer. "
2. Streng hekkies voordat u verder gaan
Die 2017-verslag van die National Academies was bedoel om die wetenskaplike gemeenskap definitiewe leiding oor die kwessie te gee.
Rosa Castro, 'n wetenskaplike en wetenskaplike geleerde, het verduidelik dat die verslag groen lig gegee het aan die modifisering van liggaamselle en 'n geel lig vir die modifisering van voortplantingselle wat die toekomstige nageslag oorgeërf het. Die doel van die verslag was om te verseker dat “genome redigering van die genoom voorkom sal slegs gebruik word om 'n ernstige siekte te voorkom, waar geen redelike alternatiewe bestaan ​​nie, en onder sterk toesig. ”
3. Die wetenskap stap verder
Teen later daardie jaar het 'n navorsingsgroep aangekondig dat hulle suksesvol CRISPR gebruik het om menslike embrio's te verander, hoewel die bewerkte embrio's nie by vroue ingeplant is nie en nooit gebore is nie. Bioetiek en professor in openbare gesondheid Jessica Berg geskryf oor die belangrikheid van die etiese kwessies uit te werk van geenredigering voordat navorsers die kritieke stap neem om toe te laat dat gemodifiseerde embrio's as babas ontwikkel en gebore word.
“Moet daar beperkings wees op die tipe dinge wat u in 'n embrio kan redigeer? Indien wel, wat moet dit behels? Hierdie vrae behels ook die besluit wie die grense stel en toegang tot die tegnologie beheer.
"Ons kan ook besorg wees oor wie die daaropvolgende navorsing met behulp van hierdie tegnologie kan beheer. Moet daar toesig oor die staat of die federale regering wees? Hou in gedagte dat ons nie kan beheer wat in ander lande gebeur nie.
'Daar is ook belangrike vrae oor koste en toegang.'
4. Babas gebore met bewerkte genome
Die grootste deel van die wêreld het in 2018 met skok gereageer toe 'n Chinese navorser aangekondig het dat hy dit sou doen het die kiemselle van embrio's geredigeer wat toe tweelingmeisies geword het. Sy verklaarde doel was om hulle teen MIV-infeksie te beskerm.
Dit lyk vir baie navorsers dat dit inbreuk maak op die gees van die 2017-riglyne rondom menslike geenredigering. Biomediese etikus G. Owen Schaefer het die sentrale beswaar beskryf: dat die prosedure eenvoudig te riskant was, met die potensiaal vir onverwagte en skadelike gevolge vir die gesondheid later in die lewens van die meisies, wat die voordeel van die meisie oortref.
Hy het geskryf dat die “CRISPR-babas” deel vorm van 'n ontstellende patroon in voortplanting: skelm wetenskaplikes wat internasionale norme inboet om eties en wetenskaplik twyfelagtige voortplantingsnavorsing te doen. ”
5. Reëls en regulasies waarborg nie etiese werk nie
Wat ook al die uitslag van die huidige vergadering is, daar kan onderskei word tussen die reëls en die doen van wat reg is. Arizona-professor in lewenswetenskappe J. Benjamin Hurlbut en toegepaste etikus Jason Scott Robert Dit het die punt beklemtoon nadat die Chinese wetenskaplike, He Jiankui, beweer het dat hy die vakkies wat deur die 2017-riglyne uiteengesit is, nagegaan het.
“Die openbare debat oor die eksperiment moet nie die fout maak nie etiese toesig met etiese aanvaarbaarheid te vergelyk. Navorsing wat volgens die reëls volg, is per definisie nie noodwendig goed nie. ”
Riglyne en verwagtinge kan help om te definieer wat die wetenskaplike gemeenskap aanvaarbaar vind. Maar die nakoming van die roetines vir toesig waarborg nie dat 'n projek eties is nie. Dit is 'n baie ingewikkelder vraag.
Maggie Villiger, Senior wetenskap + tegnologie-redakteur, Die gesprek
Jy is hier: Tuis > Lewe > Wetenskap en Tegnologie > Masjiene het ons hulp nie meer nodig om te leer nie