Roosmaryn: verbouing, eienskappe en voordele van roosmaryn - Versamelings
Roosmaryn: verbouing, eienskappe en voordele van roosmaryn
Roosmaryn, die koningin van aromatiese plante, is die tipiese Mediterreense plant wat spontaan groei en veral langs die kusstroke verbou word.
ALGEMENE KENMERKE VAN ROSEMARIE
Roosmaryn, wetenskaplike naam is Rosmarinus officinalis van die familie van Lamiaceae, is 'n plant inheems aan die Mediterreense lande wat spontaan groei langs die kusstrook en tot 1500 m s.l.m.
Die etimologie van sy naam is redelik kontroversieel: volgens sommige kom dit uit die Latyn ros "Dew" e maris "See", dit wil sê "dou van die see", volgens ander sou dit altyd uit die Latynse ma da kom opgestaan ​​het "Pienk" e maris "See", dit is "seeros" volgens ander uit die Latyn rhus "Struik" e maris "See", dit is "seestruik". Hoe dit ook al sy, dit is in elk geval altyd nou gekoppel aan die see, wat ook herinner aan sy fyn en heerlike seekleurige blomme.
Dit is 'n struikagtige, meerjarige plant met 'n bosagtige gewoonte wat 'n hoogte van drie meter kan bereik.
Die stam van roosmaryn is aanvanklik neergeslaan, dan regop en baie vertak met baie diep wortels en hardnekkig op die grond geanker.
Die blare is klein, sonder blaarsteel, 'n bietjie leeragtig, met 'n mooi donkergroen kleur op die boonste bladsy en groen-silwer-wit op die onderste, smal, lineêr en baie dig op die takke en ryk aan oliekliere.
Die blomme word versamel in trosse wat aan die oksel van die blare groei, blou-violet van kleur en byna die hele jaar voor. Hulle is hermafrodiete en entomofiel bestuif veral deur bye wat gulsig is vir hul nektar waaruit hulle heerlike heuning produseer.
Die vrugte is pyne wat donker word as dit ryp is.
Roosmaryn word dikwels langs hange, paaie en walle gesien, aangesien dit 'n baie diep wortelstelsel het, en dit help om die grond in bedwang te hou.
In die genre Rosmarinus ons vind net die Rosmarinus officinalismaar daar is talle variëteite wat verskil in groter of mindere aromatiteit en houding. Tussen die wese onthou ons die Rosmarinus officinalis 'Prostratus' (foto hieronder) word wyd gebruik as 'n sierplant, want soos u sê, die naam self het 'n ligte houding.
Roosmaryn is 'n plant wat lief is vir die son, hitte en lug; dit is plante wat buitenshuis moet gekweek word, selfs in potte, solank dit in 'n balkon of vensterbank gehou word.
Hulle groei baie goed langs die kusgebiede van die Middellandse See en verdra brak lug sonder enige probleme. Dit is egter verkieslik dat dit geleë is in gebiede wat beskut is teen koue winde wat in die winter kan voorkom.
Temperature onder 10-15 ° C word swak verdra, veral as die plant al 'n sekere aantal jare is.
Dit verkies droë gronde, daarom moet dit min natgemaak word en moet daarteen gewaak word dat die grond nie deurweek word nie en nie stagnasies laat wat nie geduld word nie. Die grootste waterbehoeftes kom voor wanneer die roosmarynsaailing nog jonk is en tydens blom
Roosmaryn is nie 'n veeleisende plant in terme van gronde nie, maar hou nie van swaar gronde nie; hulle moet lig, deurlaatbaar, basies basies wees. Dit is belangrik dat die grond die vinnige dreinering van oortollige water kan bevoordeel, aangesien dit nie waterstagnasie verdra nie.
Aangesien dit 'n baie aanpasbare plant is, vind dit ruimte en verbeter dit lande wat van nature nie ander spesies kon huisves nie.
As die plante in potte gekweek word, is dit raadsaam om elke twee tot drie jaar weer te verpak met 'n goeie vrugbare grond, met 'n alkaliese reaksie, en sorg daarvoor om stukke aardewerk op die bodem van die pot te plaas om die besproeiing vinnig te laat dreineer. water.
Die plante is baie rustiek en benodig geen spesiale bemesting nie. By die plant word gewoonlik 'n bodemmis gedoen en dan word daar elke jaar by die vegetatiewe herbegin 'n volledige bemesting met stikstof, fosfor en kalium gedoen.
Roosmaryn blom van Maart tot September-Oktober. As die klimaat besonder sag is, kan blom langer duur.
Dit is nie nodig om roosmaryn kragtig te snoei nie. Skakel die droë dele net gereeld uit en sny dit in die lente om 'n bos voorkoms te behou en die opkoms van nuwe laterale lote aan te moedig.
Roosmaryn vermenigvuldig met saad, deur steggies of deur die plant te deel.
Vermenigvuldiging met saad het die nadeel dat, wanneer genetiese veranderlikhede oorneem, u nie seker is dat u plante sal hê wat dieselfde is as die moederplante nie, in welke geval u 'n baie spesifieke tipe plant wil verkry, en seker is van die kwaliteit van die saad wat u gebruik, is dit goed om die vermeerdering te doen deur steggies (lewer die beste resultate) of deur die moederplant te verdeel.
In die geval van vermeerdering met saad, moet in gedagte gehou word dat die saad 'n lae geminabiliteit het, ongeag of dit in 'n saadbed of in die oop veld gedoen word.
As u van plan is om in potte of saadbedjies te saai, moet die saad in die lente gesaai word in 'n kompos wat bestaan ​​uit vrugbare grond en growwe sand. Aangesien die saadjies klein is, druk dit onder die potgrond met 'n plat stuk hout om dit liggies te begrawe, of gooi nuwe potgrond bo-op.
Die skinkbord wat die sade bevat, moet in die skaduwee gehou word, by 'n temperatuur van ongeveer 15 ° C en dit is noodsaaklik dat die grond konstant vogtig is (gebruik 'n spuit om die grond heeltemal nat te maak) tot op die oomblik van ontkieming.
Die bak moet bedek wees met 'n deursigtige plastiekplaat (of met 'n glasplaat) wat 'n goeie temperatuur waarborg en te vinnig droog word. Die plastiekvel moet elke dag verwyder word om die vogtigheid in die grond te bepaal en om die kondens wat op die plastiek vorm, te verwyder. Sodra die sade ontkiem het (gewoonlik na 'n paar weke), word die plastiekvel verwyder en beweeg die kasset na 'n helderder posisie (nie direkte son nie).
Van al die nuwe roosmaryn-saailinge sal daar beslis diegene wees wat minder kragtig is as ander. Identifiseer en elimineer hulle op hierdie manier, sodat u meer ruimte vir die sterkste plante kan waarborg. Sodra die plante groot genoeg is om hanteer te word, word hulle in enkel potte oorgeplant met 'n kompos soos aangedui vir volwasse plante en so behandel.
As u van plan is om direk in die veld of in die tuin te saai, is dit nodig om die grond te bewerk om die oppervlakskors te elimineer en minder kompak te maak en 'n basiese bemesting op grond van organiese stof (mis) te maak.
Dit word vanaf April in die lente gesaai en die saad moet so gerangskik word dat die plantdigtheid 1,5 - 2 plante / m2 is.
As u saailinge wat in saadbeddings gekweek word, oorplant, moet die oorplanting in April-Mei gedoen word.
Vermenigvuldiging met steggies word in die lente gedoen. Die steggies moet 15-20 cm lank wees, geneem van die basale lote en van gesonde en kragtige plante. Hulle moet minstens 2/3 van hul lengte in 'n mengsel van turf en sand geplant word en in 'n koel kweekhuis (ongeveer 10 ° C) gehou word totdat hulle gewortel is (dit duur ongeveer twee maande). Hulle sal die volgende lente na hul finale plek oorgeplant word.
Die plantdigtheid moet 1,5 - 2 plante / m² wees.
Die vermenigvuldiging van roosmaryn deur verdeling word in die lente op jong saailinge van 1-2 jaar oud uitgevoer. Dit is verkieslik om die jong saailinge op 'n koel plek te hou totdat hulle wortel geskiet het en dan in die vroeë somer na hul bepaalde plek oorgeplant word.
Voorkoms van 'n witterige patina op die groen dele van die plant
As u hierdie simptomatologie waarneem, is u in die teenwoordigheid van die sogenaamde witseer wat veroorsaak word deur Sphaerotheca spp, wat aanvanklik manifesteer as 'n witterige vorm. As gevolg van die aanval word die blare geel en val dit af.
Remedies: as dit betyds vasgevang word, is hierdie siekte nie dodelik nie en is dit voldoende om die aangetaste dele uit te skakel. As die aanval egter besonder ernstig is, gebruik spesifieke plaagdoders wat vir die plant geregistreer is.
Voorkoms van wortelvrot op die vlak van die plantkraag
Die aangetaste weefsels lyk verkleur en verrot later. Die weefsels op die vlak van die geaffekteerde area is pap, en kan maklik onder effense druk verwyder word. Geaffekteerde plante verdor vinnig en vrek. Hierdie patologie word veroorsaak deur Rhizoctonia spp. 'n sampioen.
Remedies: die stryd is allereers voorkomend, die jongste roosmarynsaailinge wat nog nie vergeldde weefsels het nie, word die meeste geraak onmiddellik na die oorplanting. Dit is goeie praktyk om die saailinge te plant sodat slegs die wortelstelsel begrawe word; moenie in hierdie tydperk oormatige stikstofbemesting maak nie, omdat dit die vorming van sekondêre weefsels vertraag; moenie te ver oorplant nie, dit wil sê wanneer die temperatuur te hoog is.
Daar is verskeie produkte wat gebruik kan word om hierdie ernstige patologie vir hierdie plant te bestry, wat in gespesialiseerde winkels gevind kan word.
Blare en stingels bedek met klein donker kolle:
As u hierdie baie duidelike kolle sien, sonder omtrek, wat aanvanklik klein is en dan met mekaar saamsmelt en die hele oppervlak van die plant beïnvloed totdat dit tot die dood lei, is u in die teenwoordigheid van 'n alternariose wat deur 'n swam veroorsaak word, dieAlternaria spp.
Remedies: allereers voorkomend deur dit te laat groei in vogtige, sleg geventileerde en verligte gebiede. As die aanval ernstig is, gebruik spesifieke plaagdoders wat vir hierdie plant geregistreer is.
As u klein wit-geel-groenagtige mobiele insekte opmerk, is u byna seker in die teenwoordigheid van aphidium, aangesien dit gewoonlik luise genoem word. Let op dit met 'n vergrootglas en vergelyk dit met die foto aan die kant; dit is onmiskenbaar, u kan ' t verkeerd gaan nie.
Remedies: behandel die plant met spesifieke plaagdoders wat maklik by 'n goeie kwekery beskikbaar is.
Roosmaryn is 'n plant wat baie ryk is aan essensiële olie wat verantwoordelik is vir die aromatiese eienskappe van hierdie plant, wat hoofsaaklik bestaan ​​uit pineen, konforene, limoneen, flavonoïede, fenoliese sure, tanniene, harse, kamfer en rosmariensuur.
VERSAMELING EN OPBERGING
Sowel die blare as die blomme word gebruik, wat gedurende die somer in volle blom moet word. Die takkies met roosmarynblomme moet gedroog word sodra dit geoes word, so vinnig as moontlik onderstebo op droë, donker en lugagtige plekke gehang word sodat hulle nie hul eienskappe verloor nie. Sodra dit gedroog is, moet die blare en blomme teruggevind word en in verseëlde glasflesse geberg word.
Vars blomblare word gebruik vir die produksie van essensiële olies.
Roosmaryn word die beste vars gebruik, aangesien dit die meeste van sy aktiewe bestanddele verloor as dit droog word.
Sowel die blare as die blomme word gebruik, wat gedurende die somer in volle blom moet word. Sodra dit gedroog is, moet die blare en blomme teruggevind word en in verseëlde glasflesse geberg word.
Jy sien: Medisinale plante: roosmaryn
Hierdie aromatiese plant is 'n onvervangbare kruid in die kookkuns, veral in die Mediterreense kombuis vir vleis, vis en souse, en is die mees gebruikte spesery in die Mediterreense kombuis.
Volgens die hermetiese tradisie is dit die verteenwoordigende plant van die derde dekaan van die tweeling en is hy die leier oor die hande en hul euwels. Om hierdie rede het mense tydens die suiweringsritusse met roosmaryn gewas weens pyn wat nie genees nie.
Die gebruik van die roosmarynplant sedert antieke tye was nog altyd gekoppel aan die positiewe terapeutiese eienskappe daarvan. Daar is talle lesings en 'resepte' wat deur die eeue op hierdie plant voorgestel word. Ons stel 'n paar van die bekendstes voor.
'N Voorbereiding wat baie bekend geword het, is dieWater van die koningin van Hongaryewie het gesê:
"Ek, Donna Isabella, koningin van Hongarye, 72 jaar oud, siek in die ledemate en ly aan jig. Ek het 'n hele jaar lank hierdie resep gebruik wat my gegee is deur 'n kluisenaar wat ek nooit geken het nie, wat so 'n gesonde uitwerking op my gehad het dat ek genees het en ek weer my krag gekry het, sodat ek vir iemand mooi lyk. Die koning van Pole wou met my trou, maar ek het geweier ter wille van Jesus Christus. Ek het geglo dat die resep deur 'n engel aan my gegee is. Neem gedistilleerde water, vier keer dertig onse (1 ons = 28,35 gr ed), 20 onse roosmarynblomme, plaas alles in 'n goed geslote potjie, tot 50 uur. : dan gedistilleer met 'n alembic in 'n bain-marie. Neem een ​​drama (1 drama = 3,545 gram redakteursaantekening) van hierdie drankie een keer per week saam met 'n ander drank of drank of selfs met vleis. Was u gesig elke oggend daarmee en vryf u siek ledemate daarmee. Hierdie middel vernuwe u krag, lig die gees op, maak die murg skoon, gee nuwe energie, herstel sig en bewaar dit lank; dit is uitstekend vir die maag en bors "vgl. G. De Vitofranceschi, Die medisinale deugde van roosmaryn, SugarCo Milano 1983.
Die beroemdste is steedsAsyn van die vier diewe uit 'n ou Franse legende wat die verhaal vertel van die vier diewe wat in 1630, toe die pes die hele Europa getref het, die huise van die plaagslagoffers geplunder het sonder om ooit die siekte op te doen. Toe hulle uiteindelik geneem en ter dood veroordeel is, onthul hulle die resep agter die belofte dat hulle hul lewens gered het (sodra hulle dit geopenbaar het, is hulle vermoor): hulle besprinkel hul liggaam met 'n asyn wat deur hulle uitgedink is; olies van salie, roosmaryn, tiemie, kruisement, jenewer, kaneel en laventel (die plante kan wissel na gelang van die oorsprongsgebied van die verhaal), almal plante wat bekend is vir hul antiseptiese en antibakteriese eienskappe. So is gebore die asyn van die vier diewe wat algemeen gebruik word as 'n natuurlike antibiotika in geval van infeksies en epidemies.
Nog 'n bekende opknapper is Die stil balsem, so genoem omdat dit uitgevind is deur broer Tranquillo, 'n Capuchin, wat bestaan ​​uit 'n mengsel van verskillende kruie, waar roosmaryn uitstaan, nuttig vir die behandeling van rumatiek.
Ons vind dit steeds in die boek Farmaseutiese teater deur Giuseppe Donzelli (Napolitaanse dokter, chemikus en filosoof wat in 1600 geleef het) die volgende resep: «Een pond roosmarynblomme, drie pond suiker. Die suiker word tot Manuschristi gekook en laat afkoel, en dan word die gesonde blomme daarby gemeng en 'n bietjie gekook, want dit bly hul oorspronklike kleur. Dit vertroos die vogtige brein, bevoordeel die hart en versterk die senuweeagtige ledemate ».
Let op vir baie die water van San Giovanni wat bestaan ​​uit 'n reeks rituele wat saam met die fees van San Giovanni op 24 Junie uitgevoer moet word, wat ooreenstem met die somer-sonstilstand. Volgens die tradisie moet 'n reeks kruie geoes word (besem, sint-janskruid, muggwort, verbena, tiemie, roosmaryn, salie, basiliekruid, marjolein, laventel, roos, ens. Die samestelling van die kruie wissel van streek tot streek) die dag voor die 24 en dat hulle in die nag 24 in die water agtergelaat moet word. Die volgende oggend moet u met hierdie water was en dit dan weggooi, want daar word gesê dat dit voordelig is vir die vel en 'n beskerming teen siektes.
En baie ander ... wat getuig van die buitengewone kragte en deugde van hierdie ongelooflike plant wat Moeder Natuur ons bied, sonder om ons 'n enkele euro te laat spandeer.
Vir die eienskappe daarvan word magiese deugde soveel toegeskryf dat dit in die Middeleeue gebruiklik was om voorwerpe van alle soorte met die roosmarynhout te gebruik om 'n talisman te word, insluitend die kamme wat kaalheid sou voorkom.