Dit beteken nie dat Stef hier na vore kom met ingewikkelde poësie of verrassende nuwe insigte nie. Hoewel enkele van die liedjies heel filosofies is – soos gewoonlik (track 2 handel byvoorbeeld oor die wysgeer Voltaire) – is dit deurgaans die verstommende eenvoud van die nuwe Stef wat mens aan die hart gryp. Dank die hemel hy het ’n tuis-ateljee!
“Sout van die Aarde” bevat lirieke wat herinner aan die beste werk van die Dertiger-digters. Dis ’n teruggryp na die verlede wat die hede in skerper reliëf laat uitstaan.
Hier is ’n Stef Bos wat anders na die lewe kyk as voorheen. Die reisende troebadoer is nog daar, maar hy het sy koffers neergesit: hy wil bly. Hy het ’n bed en ’n kamer gekry waar hy langer as een nag wil vertoef, soos hy dit so mooi vertel in die lied “Kloofstraat”. Hy het nie meer tyd vir pretensie nie:
Ten slotte: ek kan nie help om gemengde gevoelens te ervaar oor die feit dat ’n klassieke juweel van ’n album soos STEF BOS DEMO’s 2008 DEEL01 so ongemerk verskyn het, en dit in ’n ander land, op ’n heel ander kontinent nie. Waarom het niemand tot nou toe hiervan te hore gekom nie? Waarom is dit nie by die 2008 Huisgenoot-Skouspel-toekennings vereer nie?
En wie is die meisie wat Stef Bos se hart gesteel het en hom, as musikant, in ’n nuwe rigting gedwing het?
Hier’s ’n raaiskoot: sy is waarskynlik blond, definitief Afrikaans, en kom hopelik uit ’n goeie familie.
* Ek het in beide hierdie aanhalings die oorspronklike Nederlands effens vereenvoudig tot Afrikaans.