Macehead met die naam van Anum-mutabil (illustrasie) - Inligting
Macehead met die naam Anum-mutabil
KING SCORPION feite
King Scorpion is nog 'n ontwykende koning van antieke Egipte. Baie min is van hom bekend - en daar word beweer dat hy eintlik niemand anders was as die beroemde koning Narmer nie, en die Skerpioen -simbool wat ons neem om sy naam voor te stel, is eintlik 'n titel. Gedurende hierdie vroeë stadiums van dinastiese geskiedenis is Egipte verdeel in klein koninkryke wat teen mekaar geveg het, so miskien was hy 'n kontemporêre en mededingende koning van Narmer.
Die beroemde Scorpion King macehead is eintlik die enigste bewys van sy bestaan. Dit lyk soos die kop van koning Narmer. Dit is gevind in die ou stad Nekhen.
In die kopkop sien ons die figuur van 'n koning wat die kroon van 'n speldebak van Bo -Egipte dra. Dit is amptelik die Witkroon genoem. Hy hou 'n werktuig in sy hande wat lyk soos 'n skoffel of 'n mat. Wat hy presies met die skoffel doen, is weer 'n kwessie van bespreking. Hy is moontlik besig om 'n kanaal oop te maak sodat die Nylwater die velde kan bereik. 'N Ander verduideliking is dat hy die fondamente van 'n tempel afsny - 'n baie belangrike ou ritueel.
Voor die koning is 'n dienskneg wat 'n mandjie hou, wat moontlik saad bevat het. Dit kan verwys na die ritueel wat verband hou met landbou en plant. Daar word altyd gesien dat die farao die vrugbaarheid van die land simboliseer, waarvoor die waters van die Nyl deurslaggewend was. Dit kan dus 'n voorstelling wees van die opening van die kanaal vir landbou.
'N Ander verduideliking is dat die koning sy heerskappy vestig in die land wat hy verower het. Dit is dalk nie in stryd met die opening van die kanaal -teorie, met die verband met die vrugbaarheid van die land en die goddelike rol van die koning daarin nie. Wat die stigting van sy heerskappy ondersteun, is die rekhyt-voëls wat aan die standaarde in die macehead hang. Hierdie voëls (wat eintlik liewers is) het die gewone mense deur die Egiptiese geskiedenis gesimboliseer, en die feit dat hulle aan hul nekke hang hangende dat hulle die mense wat die koning verower het, simboliseer. 'n Ander verduideliking is dat die voëls buitelanders verteenwoordig het, en dat die kopkop vertel het van die oorwinning van koning Skerpioen oor buitelanders.
Daar is die simbool van 'n sewe-blaar roset en 'n skerpioen voor die gesig van die koning. Hierdie soort roset het destyds die koning geïdentifiseer. En die teken van die skerpioen, "srqt", het sy naam gesê.
Hy dra 'n volledige seremoniële uitrusting - jy kan 'n bulstert agter aan sy gordel sien hang. Die bul was 'n belangrike simbool van koninklike mag.
Daar is 'n interessante artikel deur Winifred Needler oor 'n rotssny wat in Gebel Sheikh Suliman (die Tweede Katarak -gebied) gevind is, wat daarop dui dat King Scorpion 'n militêre ekspedisie na Wawat (Nubia) gelei het. Die skakel na die artikel is aan die einde van die bladsy.
Wie was die Skerpioenkoning in die ou Egipte?
Halfpad tussen geskiedenis en legende is die figuur van 'n farao voor die eenwording van Antieke Egipte en wie se simbool 'n skerpioen was onder die beskerming van die valk Horus (simbool van koninklikes as beskerm teen die god).
Hierdie farao, die oudste wat tot nog toe bekend was, is in die volksmond die Skerpioenkoning genoem. Sy geskiedenis is ouer as dit wat tot onlangs as die eerste van die farao's, Narmer, beskou is.
Ondanks die feit dat daar 'n film oor hom is, moet dit duidelik word dat dit skaars op historiese gegewens gebaseer is, aangesien daar tot dusver min seker is.
Daar word geglo dat sy bynaam Scorpion sy weerstand of sy sukses in strategie kan verteenwoordig, maar hierdie assosiasie hou amper seker verband met sy oorlogsvaardighede.
Sy sarkofaag is aan die einde van die negentiende eeu deur Gunter Dreyer gevind, en daar word beraam dat dit tussen 3200 vC en 3 300 vC geleef het in die tye waarin die boonste en onderste Egipte verenig is.
Tot onlangs was hierdie eerste konings, wat as halfmanne en halfdiere voorgestel is, bloot mitologiese figure, maar die ontdekking van Horus-Skerpioen het bevestig dat dit mense van vlees en bloed was.
Sy graf is gevind in die ou Abydos, 'n antieke en belangrike nekropolis gedurende die aanvanklike tydperk van die dinastiese periode, hoewel die geskiedenis daarvan dateer uit die predinastiese tydperk, toe dit 'n belangrike sentrum van godsdienstige pelgrimstog was.
Sowel die sarkofaag van die sogenaamde «Dynasty 0» as die predinastiese is al lank gelede geplunder, ook dié van die sogenaamde Horus-Skerpioen, waarin sommige voorwerpe wat met sy spesifieke seël versier is, gevind kan word en wat ingebou is nabootsing van 'n paleis.
Op grond van koolstof 14 -bewyse, is hy die oudste van die Egiptiese konings wat tot nog toe gevind is.
Een van die interessantste en onthullendste voorwerpe in die figuur van hierdie ou koning is 'n afgeronde mace, 'n voorwerp waarmee die konings hul vyande tereggestel het, en waarop die simbool van Horus op 'n skerpioen gekerf is (alhoewel daar gedink word dat dit 'n rituele voorwerp, meer as prakties).
Hierdie mace met 'n deursnee van 25 cm bevat 'n toneel waarin hierdie koning blykbaar 'n wit kroon dra, die simbool van die farao's van Bo -Egipte, asook sy voorneme om die delta van die Nyl te neem.
5 Vreemde teorieë oor Stonehenge
Duisende jare gelede het 'n antieke beskawing 'n kring groot, ongeveer reghoekige klippe in 'n veld in die huidige Wiltshire, Engeland, opgerig. Stonehenge, soos dit sou heet, was sedertdien 'n raaisel.
Omstreeks 3100 v.C. het op die terrein begin bou. en het in fases tot ongeveer 1600 v.C. Die mense wat die terrein gebou het, het geen geskrewe rekords gelaat nie en min leidrade oor hoekom hulle die moeite gedoen het om die klippe na hierdie plek te sleep.
Wilde teorieë oor Stonehenge bestaan ​​sedert die Middeleeue, met mites uit die 12de eeu wat die towenaar Merlin die konstruksie van die terrein toeskryf. Meer onlangs het UFO -gelowiges teorieë gespan oor ou vreemdelinge en landingsblokkies vir ruimtetuie.
Maar Stonehenge het ook 'n groot aantal wetenskaplik redelike teorieë geïnspireer. Hier is vyf belangrike (en nie noodwendig wedersyds uitsluitende) redes waarom Stonehenge kan bestaan ​​nie. [Galery: Pragtige foto's van Stonehenge]
1. 'n Begrafnisplek
Volgens 'n nuwe studie was Stonehenge oorspronklik 'n begraafplaas vir die elite. Beenfragmente is meer as 'n eeu gelede vir die eerste keer van die Stonehenge -terrein opgegrawe, maar argeoloë het destyds gedink dat die oorskot onbelangrik was en dit begrawe. Nou het Britse navorsers meer as 50 000 verasste beenfragmente van waar hulle weggegooi is, wat 63 afsonderlike individue verteenwoordig, uit Stonehenge opgegrawe. Hulle ontleding, wat op 10 Maart op 'n BBC 4 -dokumentêr aangebied is, onthul dat die mense wat op die terrein begrawe is, mans en vroue in gelyke verhoudings was, asook 'n paar kinders.
Volgens die studie -navorser Mike Parker Pearson van die University College London Institute of Archaeology het die begrafnisse ongeveer 3000 vC plaasgevind, en die heel eerste klippe is destyds uit Wallis gebring om die grafte te merk. Die argeoloë het ook 'n kopkop en 'n bak gevind wat moontlik gebruik is om wierook te brand, wat daarop dui dat die mense wat in die grafte begrawe is, 'n godsdienstige of politieke elite was, volgens die koerant The Guardian.
2. 'n Plek vir genesing
'N Ander teorie dui daarop dat mense uit die Steentydperk Stonehenge as 'n plek met genesende eienskappe beskou het. In 2008 het argeoloë Geoggrey Wainwright en Timothy Darvill berig dat 'n groot aantal geraamtes wat rondom Stonehenge herstel is, tekens van siekte of besering toon. Die argeoloë het ook gerapporteer dat hulle fragmente van die Stonehenge -bloustene ontdek het en die eerste klippe wat op die terrein opgerig is en mdash wat deur ou mense afgesny is, miskien as talismans vir beskermings- of genesingsdoeleindes gebruik het.
3. 'n Klanklandskap
Of miskien is die sirkelvormige konstruksie van Stonehenge geskep om 'n goeie illusie na te boots. Dit is die teorie van Steven Waller, 'n navorser in argeoakoestiek. Waller sê dat as twee pipers hul instrumente in 'n veld speel, 'n luisteraar 'n vreemde effek sou opmerk. Op sekere plekke sou die klankgolwe van die dubbele pype mekaar uitskakel en stil kolle veroorsaak.
Die klippe van Stonehenge skep 'n soortgelyke effek, behalwe met klippe, eerder as om mededingende klankgolwe te blokkeer, wat klank blokkeer, berig Waller in 2012 op die jaarlikse vergadering van die American Association for the Advancement of Science. Legendes wat met Stonehenge verband hou, verwys ook na pipers, het Waller gesê, en prehistoriese sirkels staan ​​tradisioneel bekend as "piperstene".
Waller se teorie is spekulatief, maar ander navorsers het bevestig dat Stonehenge wonderlike akoestiek het. 'N Studie wat in Mei 2012 gepubliseer is, het bevind dat die sirkel klink soos die huidige katedraal of konsertsaal.
4. 'n Hemelse sterrewag
Maak nie saak hoekom dit gebou is nie, Stonehenge is moontlik met die son in gedagte gebou. Een laan wat die monument met die nabygeleë River Aven verbind, sluit aan by die son op die wintersonstilstand argeologiese bewyse toon dat varke in Desember en Januarie by Stonehenge geslag is, wat dui op moontlike vieringe of rituele by die monument rondom die wintersonstilstand. Die webwerf kyk ook na die sonsopkoms van die somersonstilstand, en daar word vandag nog steeds somer- en wintersonstilstand daar gevier. [Galery: Pragtige Summer Solstice -foto's]
5. 'n Spanbou-oefening
Of miskien was Stonehenge iets soos 'n ou spanbou-oefening. Volgens die Pearson van die University College London val die begin van die bou van die perseel saam met 'n tyd van toenemende eenheid onder die Neolitiese mense in Brittanje. Miskien geïnspireer deur die natuurlike vloei van die landskap, wat skynbaar die sonsopkoms van die sonstilstand en die sonsondergang van die wintersonstilstand verbind, het hierdie ou mense moontlik saamgesnoer om die monument te bou, het Pearson in Junie 2012 voorgestel.
"Stonehenge self was 'n massiewe onderneming wat duisende mense vereis het om klippe van so ver as Wes -Wallis te verwyder, dit te vorm en op te rig," het hy in 'n verklaring gesê. "Net die werk self, wat alles letterlik vereis om bymekaar te kom, sou 'n daad van eenwording gewees het."
'N Geskiedenis van verwydering van liggaamshare en verwronge liggaamsbeeld
Die samelewing het eeue lank die keuse van vroue oor hul voorkoms bepaal deur hulle te vertel hoe hulle moet aantrek en 'soos' lyk. As 'n direkte gevolg van hierdie genormaliseerde instruksie, het vroue die misogynistiese idee geïnternaliseer dat hulle self redigeer en selfbeskadig moet word om beskou te word.
Om oorheersing oor 'n vrou uit te oefen deur die onrealistiese skoonheidstandaarde te handhaaf wat sy moet bereik, is slegs een van die vele maniere waarop patriargie wêreldwyd vroue onderdruk het. Byvoorbeeld, die Chinese het 'n tradisie van voetbindend , of 'lotus-voete', wat byna agt eeue lank voortduur. Die boë van die voete van vroue is stelselmatig gebreek en gevorm deur hulle te dwing om klein 'lotusskoene' te dra wat nie toelaat dat hul voete meer as 3-4 sentimeter groei nie. Hoe kleiner die voete, hoe groter is die kans op 'n huwelik, aangesien klein voete as 'n statussimbool vir die elite beskou is.
Terselfdertyd in Europa, korsette en ander soortgelyke kledingstukke wat die groei van die middel wou beperk, was gewild, aangesien klein middellyf as 'n toonbeeld van vroulikheid en vroulike verfyning beskou is. Selfs vandag nog is daar 'n magdom voorbeelde rondom ons wat illustreer hoe die samelewing dit self neem om die 'gepaste' voorkoms vir 'n vrou te besluit, en te beoordeel hoe dit op 'n skaal van verwagte vroulikheid vaar deur 'positief' en 'negatief' te heg 'na aspekte van haar voorkoms.
Die lengte van haar klere (wat lei tot die gruwelike vraag hoe 'onthullend' dit is), die kleur van haar hare ('vet' gekleurde kort hare kan aandui dat sy 'opstandig' of 'losbandig' is), die aantal en liggings van haar piercings, ens., word almal onder die mikroskoop van die patriargie geplaas.
Om van 'n vrou te verwag om van al haar sigbare haarhare ontslae te raak, is nog net 'n voorbeeld van hoe van vroue verwag word om aan te pas by die samelewingsopvatting van 'n 'ideale' beeld. Terwyl baie vroue om sosiale/normatiewe redes liggaamshare begin verwyder, doen hulle dit steeds om vrouliker/aantrekliker te lyk.
Die verwydering van liggaamshare het baie millennia gelede as 'n oorlewingstaktiek verskyn. Mettertyd is dit teruggebring tot 'n estetiese waarde, wat dan gedien het as 'n grondslag vir die onderdrukkende, moderne en geslagtelike opvattings van vroulike haarloosheid.
Ouer metodes en idees vir die verwydering van liggaamshare
Die verwydering van liggaamshare het 'n lank en komplekse geskiedenis , dateer heeltemal terug na die Steentydperk, 100 000 jaar gelede. Grotbewoners het vuursteenblaaie, seeskulpe en ander skerp voorwerpe gebruik om alle liggaamshare af te skeer. Hareverwydering is om praktiese redes gedoen, soos om voorkoming van rypwonde te voorkom (veral tydens die ystydperk, wanneer die eindelose winter die water op hul lyfhare laat vries), nie 'n broeiplek bied vir parasiete soos myte en luise nie en om enige voordeel wat 'n teëstander in 'n geveg kan kry deur te gryp.
In Antieke Egipte (omstreeks 3000 v.C.) was mans en vroue vasbeslote oor netheid. Hulle handhaaf 'n streng regiment om te bad en liggaamshare te verwyder, hoofsaaklik as gevolg van die hitte wat hulle beleef het, maar ook omdat hulle geglo het dat liggaamshare 'n aanduiding is van 'Onbeskaafd' . Cleopatra , 'n trendsetter van haar tyd, is een van die individue aan wie die skepping van hierdie skoonheidstandaard toegeskryf kan word. Hulle het dus een van die vele destyds beskikbare prosesse gebruik, soos ' suiker ', Pincet, skeer, 'n kombinasie van ontharingsroom (soos 'n mengsel van gebrande lotusblaar, skilpad en seekoeivet) en puimsteen, om alle hare uit hul liggaam te verwyder, behalwe hul wenkbroue.
Ook die Romeine (ongeveer 400 v.C.) het, soos die Egiptenare, liggaamshare as 'n beskou klas kwessie waarin die hoeveelheid liggaamshare omgekeerd eweredig was aan die status van 'n mens in die samelewing. Anders as die Egiptenare, was hierdie norm egter slegs tot vroue beperk. Die bewys hiervan is dat vroue uit die hoër klas in portrette en standbeelde van goddelike wesens altyd haarloos was.
Koningin Elizabeth het die norm vir Europese vroue tydens haar bewind rondom die 1500's. Sy het geglo dat hare op die gesig te alle tye versorg moet word, sodat die wenkbroue gevorm moet word en dat hare op die voorkop en bolip verwyder moet word. Europeërs het 'n mode van lang voorkoppe , en in ooreenstemming sou vroue alle hare van die voorkop verwyder, en hulle is aangemoedig om hul haarstyl met 'n sentimeter te verhoog. Moeders uit welgestelde gesinne sal okkerneutolie vryf, en minderbevoorregtes gebruik verbande geweek in ammoniak (wat hulle uit die ontlasting van hul katdiere gekry het) op die voorkoppe van hul dogter voorkom haargroei . Arm- en beenhare maak egter nie saak nie, aangesien klere dit altyd bedek het.
Haarloosheid is dus 'n waarde wat diep wortels het in baie kulture regoor die wêreld. Histories verskil die samelewingsopvattings oor 'wat', 'hoe' en 'hoekom' met betrekking tot verwydering van liggaamshare. Toe moderne idees oor liggaamshare in die 1900's die prentjie betree, het die antwoorde op hierdie vrae wêreldwyd egter meer eenvormig geword.
Moderne metodes en idees vir die verwydering van liggaamshare
Teen die 1900's het vroue moulose klere begin dra wat meer vel blootgestel het, en vervaardigers van skeermesse en ontharingsroom het geen tyd gemors om die verandering in kledingstyl te benut nie. Gilette, die pionier vir skeermesse vir vroue, het strategies bemark om sy produk te gebruik om die probleem te skep en 'n oplossing te bied: om vroue te red van die ' verleentheid persoonlike probleem ".
In 1915 , Gilette het die eerste skeermes ooit spesiaal vir vroue geskep, 'Milady Décolletée ' wat beloof het om die' vernederende groei van hare op gesig, nek en arms ". Dit verwys na skeer as 'n " verfyning wat 'n moderne noodsaaklikheid geword het ", En die produk as" die sierlike klein Gilette wat die goedversorgde vrou gebruik het om haar oksel wit en glad te hou ". As ek terugkyk, blyk dit 'n eeu later 'n belangrike jaar te wees in die geskiedenis van sosiale norme wat verband hou met vroulike liggaamshare.
Advertensies in tydskrifte destyds wou vroue inlig oor die veranderende modeneigings wat vroue vereis om alle sigbare hare op die kop te verwyder, behalwe op die kop. "Oorbodig", "lelik", "ongewens" en "ongemanierd" . Hierdie advertensies was die begin van die ' The Great Underarm Campaign '. 66% van die advertensies wat in Harper's Bazaar se uitgawes gevind word, verheerlik die skeer deur die beplande gebruik van foto's, taglines en verhoog die frekwensie van sulke boodskappe aansienlik.
Hulle wys vroue met kaal arms en oksels bo die kop, vergesel van taglines soos " Die vasberade vrou moet vandag 'n onberispelike oksem hê as sy onbeskaamd wil voel " " Somerrok en Moderne dans kombineer om dit nodig te maak om aanstootlike hare te verwyder "En" As ons die dekaan van vroue was, sou ons 'n kwaad op elke harige been op die kampus hef ".
McCall , 'n gewilde Amerikaanse tydskrif met 'n aansienlike leserspubliek, het 'n advertensie gegee saam met die byskrif, " Kom ons kyk na u bene - almal doen dit ". Lewe , het 'n ander tydskrif nog 'n advertensie gegee waarin gesê word dat om die moulose tops wat pas in die mode gekom het, te dra, ' oksels moet glad wees soos jou wange en soet soos jou asem ".
Nog 'n paar faktore dra by tot die normalisering van haarverwydering. In die veertigerjare het Tweede Wereldoorlog vroue gedwing om uit te gaan en te werk. As gevolg van die tekort aan nylon, was hulle gedwing om dit sonder broekiekouse te doen, waardeur hulle hul bene moes blaas. Vroue is nou verplig om hulle te verseker getrouheid van maats deur hul voorkoms streng te kontroleer.
Deur die modetendense te verander, het rompe korter geword, sykouse meer algemeen en swembroeke meer onthullend. Vervaardigers beskou dit as 'n geleentheid en bemark nog meer aggressief vir haarverwydering. Hul advertensies moedig vroue aan om te hou by die 'regte' voorkoms wat skraal, gesofistikeerd, jeugdig en sensueel was.
Teen die veertigerjare hoef vroue nie oortuig te word om hare te verwyder nie - hulle het die moderne verband tussen aantreklikheid, vroulikheid en haarloosheid geïnternaliseer. In plaas van op die praktyk self te fokus, het advertensies nou meer klem gelê op die superioriteit van hul eie produk.
Byvoorbeeld, Remington het die eerste elektriese skeermes ooit gekry wat aangebied word as 'n beter alternatief vir handskeer- en ontharingsroom wat geneig was om die vel te irriteer. Teen die vyftigerjare het die samelewing 'n vrou aanvaar moet wees haarloos om werklik vroulik te wees. Skeer het verander van 'n fratsverhaal na die nuwe normaal. Waxing is in die 1960's bekendgestel en elektrolise in die 1970's. Met die toenemende gewildheid van swembroeke in die 1960's, het die verwydering van bikini -hare in die 1970's momentum gekry.
Dus, tussen 1940-1980, het liggaamshare verwydering gekristalliseer as die norm in die VSA. As gevolg van verskeie faktore soos toenemende globalisering, kolonialisme, 'modernisering' en verwestering, het die praktyk ook stadig en geleidelik in dele van die wêreld deurdring.
Joysheel is 'n 4de-jaar regstudent aan die OP Jindal Global University, geïnteresseerd in internasionale reg en genderstudies.
Die tweede deel van hierdie artikel wat handel oor die hedendaagse politiek van haarverwydering, kan hier gevind word.
Die 'Scorpion King ' is werklik - hier is wat hierdie ontdekkingsreisiger in sy graf gevind het
The Scorpion King was nie net 'n groot held -aksieheld gespeel deur The Rock nie, hy was 'n Egiptiese koning. Patrick McGovern, die skrywer van "Ancient Brews: Rediscovered and Re-Created", onthul wat hy gevind het toe hy die graf van die koning binnegegaan het. Hierna volg 'n volledige afskrif van die video.
U wil fokus op die Skerpioenkoning, een van die eerste konings van Egipte. Terug na 3150 vC. Dynastie nul. Ons het nog nie eers die Eerste Dinastie nie.
Ek is Pat McGovern. Ek is van die University of Pennsylvania Museum. Ek is die wetenskaplike direkteur van die Biomolekulêre Argeologie -projek.
Skerpioen was 'n koning in die suide van Egipte wat op 'n baie skouspelagtige manier begrawe is. En hy is begrawe met alles wat u kan verwag. Nie net hierdie lewe nie, maar bedoel vir die hiernamaals. Hy het dus flesse bier gehad, die klere wat hy in die hiernamaals sou benodig, maar ook wyn. Wat nie in Egipte geproduseer is nie, omdat hulle nie die wingerdstok gehad het nie. Dit moes uit die Jordaanvallei en omgewing ingevoer word. En hy het 700 flesse wyn, ongeveer 4500 liter.
En ons het dit ontleed en kon aantoon dat dit baie Levantynse speserye bevat, soos hartige, tiemie, koljander. En ook vye. Dit is die enigste voorbeeld wat ons van vyewyn ken.
Dit illustreer regtig hoe die koninklikes en die hoër klas baie aangetrokke was tot spesiale gegiste drank. As u dit dus nie plaaslik kon kry nie, sou u dit invoer. U weet dit is soortgelyk aan vandag as ons vir ons vriende wil pronk.
Macehead met die naam van Anum -mutabil - Geskiedenis
Hierdie kopkop beeld 'n koning of hoofman uit wat die wit kroon van Bo -Egipte in volle ritueel dra, met die stert van die bul en rsquos wat krag voorstel, wat aan die agterkant van sy gordel hang. Die multi-pedaal roset of ster op hierdie tydstip is gebruik om Egiptiese konings te identifiseer en in werklikheid, in die naburige Sumer, die goddelikheid self te beteken. Dit word voor sy gesig getoon, tesame met 'n duidelik getekende skerpioenteken, en gee daardeur sy naam Srqt, of Skerpioen. In 'n ander voorbeeld van konvensie in Egiptiese kuns, word hierdie koninklike, miskien kwasi-goddelike figuur, hoog getrek oor sy metgeselle en begeleiers.
King Scorpion word vertoon vergesel van sy hoë offisiere, wat standaarde dra waarop simbole vertoon word, wat distrikte verteenwoordig waarin Egipte verdeel is. Baie van hierdie distriksimbole is in die geskiedenis van Egipte bekend. Twee hiervan is interessant genoeg Set (Seth) diere, wat toon dat selfs in hierdie vroeë tyd die volgelinge van Seth die koninklike stam ondersteun het (later sal daar 'n burgeroorlog uitbreek tussen die volgelinge van Seth en die volgelinge van die ander vooraanstaande God & ndash Horus.) Ander simbole verteenwoordig valke, 'n jakkals, die god Min en moontlik die berge. As dit akkuraat geïnterpreteer word as streeksstandaarde, word daar meer hier gewys as op die Narmer -palet (hieronder).
Op hierdie kopkop hou Scorpion blykbaar 'n seremonie met 'n skoffel. Miskien maak hy die besproeiingsdyk oop om die veld te begin oorstroom, of sny hy die eerste vore vir 'n tempel of selfs 'n stad wat gebou moet word - selfs vandag nog die eerste graaf vol vuil in 'n fondamentritueel, is 'n koninklike voorreg. Die dekoratiewe fries om die oorblywende bokant van die maagkop het voëltjies wat aan die nek hang van vertikale standaarde. In hiërogliewe is hierdie rekhiete geïnterpreteer om die gewone mense van Egipte voor te stel, en die fries dui daarop dat hulle deur koning Skerpioen verower is.
Sommige owerhede het die rekhyt-simbool egter geïnterpreteer dat dit eers later die Egiptiese bevolking verteenwoordig, terwyl die rekhyts vroeg in die pre-dinastiese geskiedenis eerder na buitelanders of nie-Egiptenare verwys het. So kan die Scorpion mace-head en die Narmer-palet die onderskeie heersers voorstel dat hulle buitelanders suksesvol verslaan het.
Lêer: Menslike kopbul in die naam van koning Nam-Mahani van Lagash, gewy aan Nanshe, omstreeks 2100 v.G.
huidige 27 April 2020 05:32 438 × 293 (151 kB) (ाटलिपुत्र (bespreking | bydraes) ligtheid
27 April 2020 05:27 /> 438 × 293 (133 KB) (ाटलिपुत्र (bespreking | bydraes) Het 'n werk van Gary Todd opgelaai van <> met UploadWizard
Narmer se belangrikheid as die waarskynlike vereniger van Neder- en Bo -Egipte word hoofsaaklik aangedui deur die Palet en die Macehead wat aan hom toegeskryf word. Sy naam-rebus verskyn op albei. Maar sy mag in die streek moes verder uitgebrei het, aangesien daar ook Egiptiese skerpe gevind is wat met Narmer se naam ingeskryf is.
Die Narmer-palet is in 1897-98 deur JE Quibell in Hierakonpolis ontdek. Die voorkant is verdeel in drie registers, waarvan die boonste naam sy naam gee in 'n serekh wat omring word deur beeste met 'n menslike gesig. Die tweede register toon Narmer wat die Wit Kroon van Bo -Egipte dra, 'n vyand slaan. Die derde register toon dooie, naakte vyande. Op die agterkant word die boonste register met sy naam-serekh herhaal. Die tweede register toon Narmer wat nou die Rooi Kroon van Neder -Egipte dra, ondersoek rye naakte, onthoofde vyande. Die derde register toon 'n man wat leeus met 'n slanghals baasraak, en die vierde register toon 'n bul wat 'n stad vernietig en 'n dooie vyand vertrap.
Narmer het Buto moontlik beskou as die sentrale hoofstad van die Delta wat hy pas verower het. Op sy palet is 'n hiërogliewe groep wat gelees kan word as Ta Mehu, die latere naam vir die Deltastreek. Aangesien Narmer met die Rooi Kroon vertoon word, was hy dus die eerste om hierdie Kroon toe te skryf aan die hele Delta en dus Laer Egipte. Hy het moontlik die Rooi Kroon van Nubt/Naqada oorgeplaas om die hele Neder -Egipte te verteenwoordig.
Die Narmer macehead, wat ook in Hierakonpolis ontdek is, het drie interpretasies gehad. Petrie se teorie, wat ook deur latere geleerdes gehou is, was dat die mace -kop die politieke huwelik van Nithotep, prinses van die noorde, met Narmer uitgebeeld het. Ander geleerdes meen dat die macehead 'n viering van Narmer uitbeeld van sy verowering van die noorde, terwyl ander die macehead beskou as 'n herdenking van 'n Sed-fees van die koning. Nithotep se graf is gevind by Naqada, met die naam van Narmer sowel as die naam van koning Aha. Nithotep is dus gekoppel aan twee konings as vrou en moeder.
Gepoleerde bylkop, ovaal in vorm en afgerond vierhoekig in silindervormige perforasie in die smal punt van die kopkop. Toon geringe skade, met 'n klein stukkie aan die puntige punt en 'n groter stuk aan die breë punt van een van die plat sye.
Persoonlike gebruik - beelde kan gebruik word deur die persoon wat dit aflaai vir navorsing, studie of die skep van leerhulpbronne. Beelde kan nie vir kommersiële doeleindes gebruik word nie.
Vir alle ander gebruike en formate, kontak [email protected]
Kyk die video: ВЫ ТАКОГО ТОЧНО НЕ ВИДЕЛИНУ КАК ЕГО НЕ ЛЮБИТЬожереловый попугай Микки#топотусенькость