Waters Waar Rus Is: 2012
Nee dankie vir Zuma-reinigingseremonie
'n Gesonde liggaam, én gees, vereis gereelde reiniging. Deur homself vroeër met 'n stortbad voorkomend teen vigsinfeksie te "beskerm", het pres. Zuma die reputasie van "stortkop" oor homself gebring, dikwels deur Fred Mouton in sy hekelsketse uitgebeeld.
In "Zuma wil nasie nou laat reinig" (DB,29.12), betree hy egter die terrein van geestelike reiniging waardeur hy die "morele waardes van die nasie" wil herstel. Voorvalle soos die "Marikana-tragedie, die verkragting van vroue en politieke sluipmoorde" inspireer hom daartoe. Diegene wat hulle nie wil laat reinig nie, koester dan kwansuis "wrokke" (teen wie/wat?).
Met die doel om morele en belangrike Afrika-waardes te herstel, word 'n nasionale reinigingseremonie beoog. Deur met die geeste van afgestorwe voorvaders tydens die "Ukuvala-umkhokha"-ritueel te kommunikeer, kan die tradisionele en kulturele gebruike sodoende herstel word (Mail & Guardian,28.12).
Weinig kom tereg van die veelgeprese "Ubuntu"-waardes indien gelet sou word op 'n vergelyking tussen die selfverrykende ANC-leierskap en hul kreperende ondersteuners. Waarom sal 'n reinigingseremonie dié
situasie dan omkeer? Só 'n seremonie is maar net weer 'n geleentheid vir 'n ANC-jol op belastingbetalerskoste, en die jongste Zuma-uitlatings is bloot simptome van die euforie waarmee hy op die
Christengelowiges vind die uitnodiging tot geestelike reiniging, sowel as 'n waarskuwing daaromtrent, in die Bybel. Jesaja 1:18 bied die uitnodiging: "Kom nou en laat ons die saak uitmaak, sê die Here: al was julle sondes soos skarlaken, dit sal wit word soos sneeu..." Jesaja 8:19 waarsku: "En as hulle vir julle sê: Raadpleeg die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsê... - moet 'n volk nie sy God raadpleeg nie...?"
Sonder enige sweem van wrok: Dankie,mnr. Zuma, maar ek wil géén aandeel aan u reinigingseremonie hê nie.
Zuma staan vir tradisionele magsbehoud
Vir die Europese westers-georiënteerde mens is dit duidelik dat die Afrikamens vandag - waarskynlik meer as ooit tevore - bedreig word deur 'n potensiële verlies aan sy tradisionele kultuur, en derhalwe ook die mag wat daaruit voortkom. Dit is juis dié mag wat die ANC aan bewind hou. Verlies van die Afrikakultuur en sy mag, kan die einde van die ANC beteken.
Wat Zuma dus betref, dui alles daarop dat hy oor 'n besonder sterk en behoudende Afrikabewussyn beskik en hom, soos Steve Biko en sy "Black Consciousness Movement" vroeër, beywer vir die behoud van die Afrikakultuur (wat sekerlik sy reg is) en die tradisionele mag voortvloeiende daaruit.
Beriggewing oor "Zuma in twis oor ras, honde" (DB,28.12), gaan dus oor veel dieper sake as oppervlakkige verskille tussen die wit en swart rasse. Hy rig hom veral op sy eie kultuurgenote ten einde hulle te waarsku teen die prysgawe van die Afrikakultuur, dat die swart ras en swart kultuur steeds solidêr moet bly en die mag wat dit monster, ingespan moet word teen die gevare van vreemde kultuurbedreiginge. Laasgenoemde is juis goed bekend aan die Afrikaner en kenmerkend van sy geskiedenis.
Om werklik mens te wees - en dit te bly - vereis ook om nié van jou eie kultuurnaelstring geaborteer te word nie. Dit is iets hiervan wat ek meen Zuma in sy opmerkings te kenne wou gee. As staatspresident laat hy hom egter op 'n uiters lomp en ondiplomatiese wyse daaroor uit. Dat hy egter staan vir onbetwisde tradisionele Afrikamagsbehoud, met die onaangetasde Afrikakultuur as voorwaarde daarvoor, is baie duidelik.
Gaum se "strominge in die kerk" bevraagteken
Waarskynlik is ek een van weinig - dalk selfs die enigste - wat meen dat Frits Gaum se artikel, "Vier strominge in kerk" (DB,19.12), nie werklik 'n realistiese bydrae tot die heersende situasie in die NG Kerk lewer nie. Waarom dié bewering? Dink 'n mens ietwat "behaviouristies", dit wil sê in terme van oorsaak en gevolg, dan is dit duidelik dat Gaum se "strominge in die kerk" bloot die reaksie van lidmate beskryf op die rigting wat die huidige kerkleiding inslaan.
Gaum se weergawe van kerklike gebeure is slegs wat ek 'n lidmaat-tipologie sal noem vanweë hul reaksie op die kerkleiding. As hy dit "reaktiewe strominge" sou noem, gaan ek akkoord, maar hy doen dit nie. Die werklike ontstaan-"strominge" is die sluise van "anderse" en "vernuwende" kerklik transformerende denkstrominge wat oopgemaak is/word deur die kontemporêre teoloë en kerkleiers. Dìt is die "ware strominge", strominge waardeur lidmate meegevoer word wat nie primêr deur hulle losgelaat is nie, maar wel deur die geestelike leiers binne die kerk. Dìt is die "bron" van die strominge; nie die lidmate nie. Die "lidmaat-strominge" is slegs die reaktiewe uitvloeisels op die "leierskapstrominge" binne die kerk. Laasgenoemde is die "ware strominge" waarop Gaum die lesers moes wys; nie die "reaktiewe lidmaatstrominge" nie.
Gaum ontleed die simptome in die kerk, stel dan 'n lidmaat-tipologie saam, en bied dit aan die leser as "strominge in die kerk". Nee, Gaum, lidmate kyk daarby verby en vra na die onder- en agterliggende kerklik-transformerende oorsake van dié simptome as die "werklike strominge" in die kerk en soos deur die kerkleiers teweeggebring. (ngn)
Kan SA hom van dié absurditeit bevry?
Die berig "Studerende LP's druip in groot getalle" (DB,15.12), het betrekking. Ek vind dit onaanvaarbaar dat "honderde hoogs betaalde (sowat R875 000 per jaar!), maar swak gekwalifiseerde parlementslede" die burgery sal verteenwoordig in 'n parlementêre bedeling gevestig op 'n grondwet wat wêreldwyd hoog geroem en as een van die mees progressiewes beskou word. Watter soort leierskap laat dit toe? Iewers is daar beslis 'n gróót fout.
Uit beriggewing word dit duidelik dat dié groot aantal parlementariërs - 275 van 400 LP's - nié toegerus en bekwaam is vir hul taak nie; vandaar "dat 275 LP's vanjaar vir Unisa se kursus in regeerkunde en leierskap ingeskryf het" waarvan 82 (30%) gedruip het. Hierdeur maak ons onsself belaglik in die oë van die eerste wêreld waarvan ons so graag deel wil wees, en in dié se welvaart deel, maar self nie daartoe opgewasse is nie.
In sy boek, "Historiese Wordingskunde", gebruik F.J.Potgieter die uitdrukking "psythokratiese stemverheffing" waarmee hy na die derde wêreldse "babbelende, demokratiese gepeupel" in die VVO-vergadersale verwys. Ons karig-geletterde parlementariërs laat my aan iets hiervan dink.
Wat anders as besonder duur "rubberstempels" van die ANC-regime kan dié ongekwalifiseerdes wees? Watter werklike verskil sou dit teweegbring om hulle met "His Master's Voice"-geprogrammeerde robotte te vervang? Sulke robotte sal nie sit en slaap nie, nie massaal eet en drink nie, benodig nie luukse huisvesting, vliegkaartjies of goue handdrukke nie.
Is SA se parlementêre geskiedenis ooit vooraf deur so 'n laagtepunt gekenmerk? Wat sê dit van wetgewing wat deur só 'n parlement deurgevoer word? Is SA daartoe in staat om homself van dié absurditeit te bevry? (ngn)
God, nie teoloë, spreek die finale woord
Lidmate van verskillende kerklike denominasies moet hulself afvra of die kerk waartoe hulle behoort 'n ware of 'n valse kerk is. Dit geld ook lidmate van die NG Kerk (NGB,Art.29). Die lees van Julian Müller, afgetrede teoloog, se artikel, "Nuwe taal vir ou kerk" (DB,12.12), beklemtoon die noodsaaklikheid van dié vraag.
Müller sê die NG Kerk kan nie op die "ou manier" voortgaan nie, moet homself "herontdek", en sy geloof in "nuwe taal" verwoord. Die huidige voortstuwende en allesverswelgende transformasie-tsoenami oorspoel sowel die teologiese denke as die kerklike lewe van die dag. Die kerklike "ou manier" moet plat gevee word sodat 'n nuwe kerklike "phoenix" uit die modder kan verrys - "herontdekkende" homself en pratende 'n "nuwe taal".
Müller se kerkbeskouing swyg oor die kerk as die Liggaam/Bruid van Christus as die Hoof daarvan. Aangaande myself kan daar nooit van die kerk gepraat word sonder 'n dankbare afhanklikheidserkenning, eerbied en gehoorsaamheid aan die Goddelike Eienaar daarvan nie. Met 'n Godheid wie se karakter nooit verander nie - en so ook Sy Woord - kom Müller se verwerping van die "ou manier" nie net vreemd, maar ook onoortuigend en verdag voor.
NGK-lidmate moenie deur Müller verwar word nie. Neem eerder ter harte wat Paulus vir Timoteus gesê het: "...bly by wat jy geleer het en wat jy vas glo (2 Tim.3:14). Soos wat? Soos wat Jesus self gesê het: "...die skape volg hom (die herder) omdat hulle sy stem ken...en nooit 'n vreemde sal volg omdat hulle nie die stem van vreemdes ken nie" (Joh.10:4-5). Ignoreer daarom die "vreemde stemme" in die kerk. God, nie teoloë nie, spreek die finale woord.
Hang dan maar dié etiket om my nek
"T.C.Breitenbach, wat is 'n 'manlike beroep' ?", wil L.Lombard (DB,11.12) by my weet. Ek kan u nie definisiegewys antwoord nie, en gee bloot my mening waaruit u u eie afleiding kan maak.
Die beroepswêreld word gekenmerk deur 'n eie ontwikkelingsgeskiedenis waarin mans dit vir etlike eeue oorheers het. Met die opkoms van liberalisme het agente in diens daarvan - soos "Women's Lib" en die "emansipasie van die vrou" - tradisioneel geslagsgeoriënteerde beroepsdifferensiasie geërodeer tot 'n meer gelyke beroepsveld. Vroue het toenemend voorheen "manlike beroepe" betree. Beteken dit nou dat daar géén "manlike beroepe" oorgebly het nie en dat "feminisme" finaal daarmee klaargespeel het?
Geslagtelike beroepsrolle hang ten nouste saam met kultuur en -verskille. Vanuit my kultuurkonteks sien ek nie graag dat 'n vrou se vroulikheid en/of moederlikheid deur 'n beroep nadelig aangetas sal word nie. (Waarom maak mans nie damestoilette skoon nie, maar vroue wel manstoilette? "Natuurlik" hoort hulle nie daar nie. So kon die gewraakte Reitz-voorval voorkom gewees het.) Ek sien ook nie graag vroue in hoë-risiko en gevaarvolle beroepsomgewings nie (operasionele beroepsoldaat of ondergrondse mynwerker).
Ek is gekant teen vroue in die rol van minister van verdediging en as hoof van die SAPD in mansgedomineerde beroepsomgewings. Dis hoogs onwaarskynlik dat sulke vroue self deur al die range vanaf onder tot bo-uit gevorder het, en daarom nié oor die uiters noodsaaklike beroepskennis, -vaardighede en -ervaring beskik vir die suksesvolle funksionering van óf die SAW óf die SAPD in landsbelang nie. Dit is te wyte aan die ANC se "onnatuurlike" praktykmaking van geslagsgelykheid in 'n omgewing waar dit nie alleen tot groter kwesbaarheid lei nie, maar waarvoor die ganse SA-samelewing die prys moet betaal.
Indien enigeen my die "seksis"-etiket vir my standpunt wil omhang, staan dit hom/haar vry om so te doen.
Geloftedag 'n toets vir Afrikanertrou
Volgens 'n studiestuk van die "Navorsingsafdeling van die Voortrekkermonument en Erfenisstigting", was die boek "Redelijke Godsdienst" van Wilhelmus Brakel sowel bekend as gelees deur beide Andries Pretorius én Sarel Cilliers. Daarin word die aflê van geloftes, en die voorwaardes daarvoor, behandel. Synde 'n verbintenis aan God, moet dit nagekom word (Ps.76:12; 50:14).
As kultuurskepping van die Afrikanervolkslewe het die viering van Geloftedag, as volksfees, 'n sterk godsdienstige karakter openbaar. Die Passiespele in Oberammergau dra dieselfde karakter. As oudste Afrikanerfees het Geloftedagherdenking vanuit die staanspoor sentraal gestaan in die Afrikanervolk se kultuurstryd. Synde 'n gelofte aan God, het godsdiens daarom altyd 'n prominente rol in feesprogramme gespeel.
Vanaf 1995 is die amptelike benaming, "Geloftedag", vervang met "Versoeningsdag". In 'n Versoeningsdagtoespraak het oud-pres. Mandela die tradisionele Geloftedag-fokus ingrypend verskuif na "inter-afhanklikheid van mekaar as vrye en gelyke landsburgers". Vir die ANC-regering is Geloftedag bloot 'n eksklusiewe volksfees van 'n rasseverdelende aard.
Beide die FAK en die NG Kerk (onder dr. Freek Swanepoel) sou nou die kerngedagte van Geloftedag met dié van ANC-"versoening" probeer kombineer. Die Ned. Herv. Kerk sou egter die viering, soos in die verlede, voortsit. In 1997 besluit die ATKV om op dié dag versoening oor kultuurgrense na te streef en 'n meer inklusiewe karakter daaraan te gee, dog sonder om afbreuk aan die oorspronklike Gelofte-idee te doen.
Die voorgemelde ANC-verskuiwing van Geloftedag na Versoeningsdag het onvermydelik tot verdeeldheid tussen Afrikaners gelei. Volgens gemelde studiestuk het die pers dikwels die indruk geskep "dat Geloftefeesvierings rassistiese byeenkomste van ver-regse Afrikaners was."
16 Desember 2012 plaas Afrikaners opnuut voor die keuse van 'n primêr eksklusief-bindende gelofte-nakoming teenoor God, óf 'n sekondêr-inklusiewe horisontalistiese nastrewing van versoening met alle kultuurgroepe wat beslis nié die kern van die Geloftesluiting onder lewensbedreigende en volksuitwissende omstandighede was nie. Dié Geloftedebat gaan voortduur en Afrikanertrou deurentyd toets.
Staak dobbelspel met voedselvoorsiening
Die verband tussen voedselvoorsiening en plaasveiligheid in SA is duidelik. Volgens die TLU is 'n honderd plaasaanvalle reeds tot begin Oktober vanjaar geregistreer in vergelyking met 85 in 2011. Volgens 'n Landbousensus was daar in 2007 37 289 wit boere wat tot 22 400 verminder het. Dr. Johan Burger van die Instituut vir Sekerheidstudies voorspel dat die getal kommersiële boere oor vyftien jaar tot 15 000 kan verminder.
Die huidige getal wit boere en plaaswerkers voorsien voedsel aan 55 miljoen mense . Tans is daar 1 256 000 swart bestaansboere, saam met 35 000 swart gemeenskapsboere, waarvan hul produksie slegs in die eie en gesinsbehoeftes voorsien. Oor die afgelope twee jaar het die getal hongergeteisterdes suid van die Sahara vanaf 170 tot 230 miljoen toegeneem. Die gevaarligte flikker onheilspellend.
Alhoewel die ANC-regering seer sekerlik sal/behoort te weet dat voedselsekerheid 'n sleutelvoorwaarde vir sosiale en politieke stabiliteit is, word steeds toegelaat dat liedjies soos "Kill the Boer" dié noodsaaklike sekerheid destabiliseer. Voeg hieraan toe die ANC se grondhervormingsplanne, toenemende besoedeling van waterbronne, arbeidswetgewing, agteruitgaande infrastruktuur, korrupsie in die landbousektor en dergelike meer, en dit - onder meer - verklaar die daling in die kommersiële boeretal van wie ons afhanklik is vir voedselvoorsiening.
Onder geen omstandighede mag die ANC langer daarvan 'n dobbelspel maak deur nié die oorblywende boere se voortbestaan tot nasionale prioriteit te maak nie. Net hulle staan tussen ons en hongersnood. Dit verg daarom die dringende aandag én daadwerklike optrede van die regering en ministerie van Polisie. (ngn)
NGKerk skuif van volkskerk na nasiekerk
J.C.Kotzé (DB,29.09) wys op Ahmed Kathrada, struggle-veteraan, se "woedende aanslag op die NGK wat...in 1948 gehelp het om die pro-Nazi, pro-Hitler en rassistiese NP aan bewind te plaas." As Kathrada, waarskynlik 'n nie-Christen, dan so baie van die NGK weet, waarom vertel hy dan nie ook die Nederlanders van dié kerk se huidige transformasie vanaf 'n historiese Afrikaner-volkskerk na 'n inklusiewe nasiekerk nie?
Die NGK - 'n Afrikaner-volkskerk van die ou SA - wil baie graag sy posisie as belangrike rolspeler in die nuwe SA bly behou. Vir dié doel het sy huidige leierskap dan ook besluit op transformasie vanaf dié volkskerk tot 'n nasiekerk, dog sonder om sy lidmate direk daaromtrent in te lig. In 2006 reeds wys prof. R.M.Britz in sy artikel, "Die NGKerk : van volkskerk na nasiekerk", in Waarheid en Dwaling (Nov./Des.2006), op dié kerklike tendens. Hierin sê Britz : "Die nasie het in die plek van die volk geskuif (want) 'n goeie gesig by die nasie tel immers baie punte."
Britz noem 'n voorbeeld. Tydens die NGK se amptelike voorlegging aan die ANC-regering oor die voorgestelde nuwe huwelikswet, is daar géén verwysing na die Bybel óf Christus nie, maar word daarin wel daarop gewys dat die ou huwelikswet vanuit die apartheidsverlede kom en nou, volgens drs. Ben du Toit en Kobus Gerber - NGK-spreekbuise - in pas met die Grondwet gebring moet word. Met die Grondwet in die hand - om dié te handhaaf eerder as die Bybel - wen die NGK sodoende aan relevansie om 'n pleitbesorgende nasiekerk ook vir alle ánder godsdienste te word.
Wanneer teoloog Julian Müller daarop wys dat die NGK "op drie vlakke bekering nodig het - sy spierwit eredienste, gay teoloë en die Belharbelydenis" (DB,26.09) , dan benodig NGK-lidmate geen kristalbal om te weet dat hierdie sake ook mettertyd deur die NG-nasiekerk assimilerend binne dié "nuwe" kerk geabsorbeer gaan word nie.
Dié agtergrond nodig om Jansen te begryp
In sy, "Wees só 'n goeie leier op kampus" (DB,18.09), vra Jonathan Jansen "watter leierseienskappe studente nodig het om geloofwaardig en doeltreffend in ons land en op die kampus te wees". Hy antwoord dan deur te sê: " 'n Verbintenis tot die mensdom, geregtigheid, leer, internasionalisering, pro-aktiwiteit, voorbeeldigheid, geeskragtigheid en tot hoop en genesing", wat hy verder in groter besonderhede uitspel.
Jansen se betoog hierin kan net verstaan word teen 'n breër agtergrond. In sy destydse inhuldigingsrede as nuwe rektor van die UV, het hy na Bram Fischer - berugte kommunis - verwys as die UV se grootste en beroemdste oud-student. So gee hy blyke van sy ideologiese voorkeure waardeur sy transformasie- en rasse-integrasieprosesse gedryf sou word.
Met sy gedwonge rasse-integrasie, veral in die UV-koshuislewe, het Jansen - én die UV-Raad - Artikel 12 van die grondwet (wat verbied dat 'n burger gebruik word vir eksperimente sonder dat hy/sy toestemming daartoe verleen het), Artikel 14 van die grondwet (wat 'n burger se privaatheid van kommunikasie spesifiseer), en Artikel 18 van die grondwet (wat bepaal dat elke burger die reg tot vryheid van assosiasie het), oortree (Volksblad,08.09.09).
Jansen se sogenaamde "versoeningsgebaar" teenoor die Reitz 4-studente in 2008 - as reaksie teen Jansen se geforseerde rasvermenging - moet gesien word teen die agtergrond van die vervolgingsowerheid se besluit om klagtes teen hulle terug te trek vanweë 'n gebrek aan stawende getuienis en afdoende bewyse, en nié soseer dat Jansen "versoenend" was nie.
Onder Jansen se rektorskap is die UV se leuse verander vanaf "In God is die lig van die wysheid" na "In waarheid is die lig van die wysheid", waarmee God, sodoende, uit die UV-leuse verwyder is (Truth Exposed, 14.02.11).
Dit, dan, is die ideologiese agtergrond waarteen Jansen se vraag, én antwoord, na "geloofwaardige" en "doeltreffende" studenteleierskap begryp moet word.
Strategie om Afrikanervolk te vernietig
In sy artikel, "Haal dié angel uit 'Afrikaner' " (DB,15.09), sê Dawie: "Met die prysgawe van die (politieke) mag in 1994 het die bestaansrede van die tradisionele eksklusiewe Afrikanernasionalisme verdwyn." Met hierdie stelling bewys Dawie sy algehele onkunde aangaande wit Afrikanerskap en -volkskap, 'n stelling wat deur meer as een historiese gebeurtenis uit die wit Afrikanergeskiedenis loënend weerlê word.
Die feit dat wit en bruin reeds bewese taalgenote en -vennote is, is nié vir Dawie voldoende nie. Vanweë dié taalverwantskap bepleit hy, subtiel-suggestief, rasverwantskap wanneer hy sê: "...dat so baie Afrikaners hul witheid as onderdeel van hul Afrikaner-identiteit beskou, tot uitsluiting van bruin mense. Het die tyd nie aangebreek om velkleur uit die definisie van Afrikaner te haal nie...die rasse-angel?" Dawie, Afrikaners láát hulle nie definieer nie; hulle tipeer hulself as Afrikanertipes binne 'n Afrikanertipologie.
Dit is absurd om (subtiel-suggestief) te redeneer dat 'n gemeenskaplike taal noodwendig ook moet uitmond in rasvermengde velkleur. Wat Dawie eintlik suggereer, is: Wit Afrikaner, gee jou velkleur prys in 'n nuwe Afrikanerdefinisie, maar ook ter vernietiging van die Afrikanervolk. Dawie is duidelik 'n lid van die rasvermengingsbende waarvan Allan Boesak, Henry Jeffreys en Jonathan Jansen ook lede is.
Die gereelde teistering van wit Afrikaners met die subtiele suggestie van rasvermenging, en die geïmpliseerde arrogansie om hul reg tot vryheid van rasgebaseerde huwelikskeuses verdagmakend onder druk te plaas, is verwerplik.
ANC laat toe dat burgerhand gebyt word
'n Hand wat kosgee, kan gebyt word, lui die spreekwoord. Dit is die posisie van die SA-belastingbetaler vandag ten opsigte van die ANC-regering, in besonder wat betref die SAPD, 'n situasie veel kommerwekkender as dusver deur die media berig. Ons burgery ervaar 'n toenemende oorlewings- en bestaansonsekerheid vanweë 'n eskalerende -onveiligheid, terwyl dit enige burger ter wêreld se basiese reg is om veilig te kan leef.
Die Polisiewet, wet 205 (punt 3) sê: Die Polisie moet misdaad voorkom, bestry en ondersoek; openbare orde handhaaf en landsburgers se eiendom beskerm en beveilig, die reg handhaaf en dit toepas. In hierdie grondwetlike opdrag faal die SAPD jammerlik om verskeie redes.
Mnr. Rendani Randela - van die tesourie-afdeling, openbare finansies - sê aan die portefeuljekomitee oor polisie, die miljarde wat die SAPD kry om misdaad te beveg, maak SA nie veiliger nie. Die meer as 13 000 SAPD-wapens die afgelope vyf jaar verloor, lei tot 'n toename in misdaad. Onlangs is 27 000 SAPD-lede onbevoeg bevind om vuurwapens te hanteer. Misdaad binne SAPD-geledere self gepleeg, styg tussen 1998 en 2011 met nagenoeg 300%. Twee SAPD-kommissarisse is afgedank weens beweerde bedrog. In die polisiekollege is instrukteurs gearresteer wat vervalste sertifikate voorlê. Die anti-korrupsie eenheid is gesluit - tussen 1996 en 2001 is 23 000 ondersoeke teen SAPD-lede ingebring. Sommige SAPD-lede lei dubbele lewens as misdadigers én polisielede. Vir 'n SAPD-lid om korrupsie te rapporteer, is lewensgevaarlik. (Die Afrikaner, 31.08-06.09)
Dat die SAPD nié basiese dienste kan lewer, nié aan internasionale standaarde voldoen, misdaad en interne korrupsie nie doeltreffend bekamp nie - en dit alles op die langtermyn tot algehele anargie kan lei - moet voor die deur van die ANC-regering gelê word wat besig is om die hand van die belastingbetalende burgers te byt. (ngn)
Ondersoek ons nasionale psige en sy rol
Lande en volke beskik, universeel, elkeen oor 'n eie nasionale psige wat kán verander.Na die Rooi Rewolusie (1917) verander die Russsiese psige; die Duitse psige na WO 2. SA se ideologiese transformasie sedert 1994 impliseer 'n verskuiwing ook van sy nasionale psige. Waarheen, en kom dit ons ten goede?
Ek vermoed dat SA se kenmerkende multikulturaliteit in sy nasionale psige - saamgestel uit die verskillende "sub"-psiges komende vanuit ons diverse kultuur- , taal- , godsdiens- , ens. omgewings - neerslag vind. Vermeng tot een nasionale psige, is mededinging om dominansie tussen hierdie "sub"-psiges onvermydelik.
Dit kom voor of die nuwe SA aan die Afrika "sub"-psige die dominante plek in ons nasionale psige toeken. Vanweë die ander "sub"-psiges se mededinging met die dominante Afrika 'sub"-psige om 'n eie bestaansreg, maak dit ons nasionale psige onderhewig aan spanning en konflik. Dié "sub"-psige gee nie blyke van die nastrewing van harmonie tussen alle betrokke "sub"-psiges in landsbelang nie.
Beriggewing oor mynwerkers se moetiegebruik by Marikana, toordokters se "reiniging" van 2010-sokkerstadions en die "skoonmaak" van 'n ministerskantoor, is voorbeelde van die werking van die Afrika "sub"-psige en plaas dit - as dominante "sub"-psige - onder die openbare vergrootglas. Dit noop ons tot ernstige vraagstelling oor ons huidige nasionale psige. Word ons gekerstend-verligte samelewing teruggevoer na 'n irrasionele animisties georiënteerde samelewing? Dit voorspel net rampspoed vir ons nasionale psige en SA.
'n Gesonde nasionale psige is vir elke land en -burger van lewensbelang. 'n Behoorlike ondersoekende ontleding van ons nasionale psige kan beslis bydra tot beter begrip en insig ook in nasionale krisissituasies - soos by Marikana, onderwys, dienslewering - en die rasioneel bevredigende hantering daarvan. (ngn)
Wat sê Marikana-Sharpeville vergelyking?
Die tendens tot 'n vergelyking tussen die Marikanavoorval (16.08.2012) en die Sharpeville-voorval (21.03.1960) is verstaanbaar. Tussen dié voorvalle is daar ooreenkomste sowel as verskille. Een sodanige ooreenkoms is die buitelandse reaksie op dié onderskeie voorvalle. Hieruit kan afgelei word waarom dit werklik vir die buitewêreld gaan in sy betrokkenheid by SA. Gaan dit primêr om die belange van verontregte landsburgers, of om die motiewe van geheime internasionaal ideologies samewerkendes wat 'n gemeenskaplike doel nastreef?
Die internasionale gemeenskap kan, breedweg, in twee (oënskynlike) vyandiggesinde ekonomies-maatskaplik ideologiese belangekampe verdeel word: kapitalisme en sosialisme-kommunisme. Beide kampe het saamgewerk om die nuwe SA tot stand te bring, en beide idelogieë sak nou soos aasvoëls toe op die karkas van die ou SA.
Met die Sharpeville-voorval is SA wêreldwyd vanuit die vroomklinkende "internasionale gewete" deur beide ideologieë genadeloos veroordeel. Op 1 April 1960 aanvaar die VVO se Veiligheidsraad Resolusie 134 waarvolgens SA met sanksies en boikotte gestraf is.
Wat buitelandse reaksie op die Marikanavoorval betref, blyk dit opvallend heelwat anders te wees. Vanuit sosialistiese geledere in lande soos Engeland, Ierland, Duitsland, Oostenryk, Israel, Nieu-Zeeland en Sri Lanka word, soos in 1960, protesstemme verneem. Hierteenoor spreek die kapitalistiese VSA-regering slegs sy spyt uit met die tragiese voorval en simpatiseer met die oorledenes se naasbestaandes - geen kritiek of veroordeling nie. Waarop dui dié verskil?
Ingeligtes beweer dat beide kapitaliste en sosialiste-kommuniste in die geheim agter die skerms met die wêreldgeldmag saamwerk. Dui 'n baie elementêre vergelyking van dié twee voorvalle nie dalk daarop dat SA se lot en toekoms vanagter dié internasionaal ideologiese sameswering gemanipuleer word nie, soveel te meer in die post-apartheid era?
Nuwe universiteit bedreiging vir Jansen
Prof. Jonathan Jansen se artikel, "Hou godsdiens uit universiteit" (DB,04.09), het betrekking. Sy argumente daarin, teen die stigting van 'n Afrikaanstalige Christelike universiteit, verdien nadere ondersoek. Ek lig slegs enkele kenmerke daarvan uit.
Dit is duidelik ondemokraties. Gelukkig bepaal SA se demokratiese grondwet die bestaansreg van so 'n instelling; nie Jansen nie. Met sy beklemtoning van velkleur bied hy nie net 'n wanvoorstelling nie, maar dryf hy ook die rassekwessie. My verstaan van so 'n voorgestelde hoëronderwysinstelling is dat die Christelike karakter en taalmedium primêre aangeleenthede is met velkleur sekondêr.
Hy gee blyke van onverdraagsaamheid, veral teen die Christendom met sy verwysings na "'n vreemde, etniese God" en 'n inrigting "wat skynheiliges sal skep wat die Bybel vasklou". Sy vooroordeel teen 'n Afrikaanstalige Christelike universiteit blyk daaruit dat dit "belaglik, gevaarlik (en 'n) marginale gedruis" is, en sy meerderwaardigheidshouding dat studente "versterk in hul bekrompenheid uit hierdie speelskool-universiteite te voorskyn (sal) kom."
Na ons huidige getransformeerde universiteitsbedeling verwys hy as "eilande van uitnemendheid in hoër onderwys" wat hoedanig vergelyk met internasionale standaarde, prof. Jansen? Hy blyk ook die ontstaansgronde van die vroegste Wes-Europese universiteitstradisie - die Christelike kloosterwese - waaruit ons spruit, te misken.
Sy diskriminerende ingesteldheid blyk daaruit dat hy mense se grondwetlike reg tot vryheid van keuse verwerp. Wit studente is welkom solank hulle sy oortuigings deel; indien nie, is hulle onwelkom. Sy argumentasie vertoon ook
die kenmerk van 'n nie-akkommoderende en voorskriftelike ideologiese transformasiedrywer.
Die beoogde Afrikaanstalige Christelike universiteit hou vanselfsprekend 'n bedreiging vir Jansen se universiteit - wat oor jare 'n soortgelyke karakter opgebou het wat hy tans afbreek - in. Nee, prof. Jansen, jy wil nie primêr godsdiens uit universiteite weer nie, maar wel die Christelike geloof daarbinne met 'n ander geloof vervang.
Etikette: Jeug, Onderwys
"Jansen"-module verhoog UV-rassespanning
Kamogelo Seekoei van die "Free State Times" (17.08) berig oor 'n dreigende storm aan die Universiteit Vrystaat (UV) oor die instelling van 'n verpligte module, UFS 101, wat deur die rektor, prof. Jonathan Jansen, geïniseer is. Hierdie module is verpligtend vir alle eerstejaarstudente, word slegs in Engels aangebied, en móét geslaag word alvorens toegelaat tot voortgesette studie.
In een so 'n module-scenario word 'n swart student met drie onderskeidings en 'n wit student met agt onderskeidings teenoor mekaar gestel, en moet eerstejaar UFS 101-studente bevredigend kan motiveer waarom meriete nie as 'n maatstaf vir toelating aanvaarbaar is nie.
Anné Calitz van Afriforum Jeug Kovsies werp egter meer lig op dié onderwerp en sê dié module handel oor, onder meer, geloof, politiek en geskiedenis in die SA-konteks; oor die bestaan van God en word tegelykertyd agterdog teen die Christendom gewek; jong wittes moet skuldgevoelens oor apartheid openbaar; Afrikaners word as skurke voorgehou met alle ander groepe as wonderlike helde; minderheidsgroepe is boos en regverdig derhalwe diskriminasie teen hulle. Calitz beweer dié module verhoog slegs rassespanning op die UV-kampus.
As geleentheidspreker oor dié module, vergelyk prof. Dolf Britz die Slag van Bloedrivier met die Sharpeville-voorval en sê dan Afrikaners het bloed op hul hande waarvoor hulle swartes om verskoning moet vra wat hy, namens die Afrikanergeskiedenis, wel doen en wat deur eerw. Sukdavek namens alle Suid-Afrikaners aanvaar is.
Afgesien van talle dringende vrae wat die inisiëring van dié "Jansen"-module meebring, hou dit potensieel langtermyn gevolge sowel as 'n korttermyn uitwerking in waarvan die riskantheid van destabiliserende verhoogde rassespanning, soos wat Seekoei en Calitz daarop wys, vir die onmiddellike hede, slegs een voorbeeld is. (ngn)