Dag 3 van 21 • Vandag se leesstuk
Ons lees in Rigters 6:11-24 hoe Gideon weggekruip het, kop omlaag en hard aan die werk. Baie mense kan dieselfde van hul daaglikse lewe sê. Hoe dikwels hou ons maar aan swoeg sonder om ons oë van ons werk af weg te neem om die Here te ontmoet?
God roep vir Gideon om van sy take af weg te kyk en op Hom te rig. Wanneer God die besonderhede van sy plan met Gideon deel, is dit duidelik dat Gideon se eiewaarde ver tekortskiet van God se siening van hom. Gideon is so onkant gevang dat hy God bevraagteken (Rigters 6:15). In Gideon se eenvoudige pleidooi begin hy: "Ekskuus Meneer" en vertel eintlik vir God: "U maak 'n fout! Nie ek nie! Ek is swak, glad nie toegerus nie en nie in staat nie! U kan seker nie regtig vir my in gedagte hê nie, Here!" Die onbekende laat Gideon bewe van vrees en dit is ook duidelik hoorbaar in sy woorde.
Wanneer ons twyfel en vrees ervaar, kan ons weet dat ons wel vrede kan hê.
Dit is egter nie die einde van die verhaal nie. Selfs wanneer ons twyfel en vrees ervaar, kan ons vir seker weet dat ons vrede kan hê. Deur God se oneindige goedheid, vul Hy vir Gideon met die volheid van sy vrede. Hy sal ook dieselfde vir ons doen. Gideon is so oorweldig na sy ontmoeting met God, dat hy daar en dan alles los, 'n altaar bou en die Here aanbid. Hy noem die altaar Jehova-Shalom (Vrede) of "Die Here gee rus" (Rigters 6:24). Op daardie oomblik verander hy van twyfel-vervuld na vrede-vervuld.
Om tyd in aanbidding met die Here deur te bring en sy Woord te lees, gee ons die vermoë om sy vrede te ervaar, wat slegs van ons Skepper kan kom. Hy weet wat ons in die gesig staar en waarvoor ons bang is en Hy is getrou om ons toe te rus sodat ons in vertroue vorentoe kan beweeg. In vrede.