Oorgewig: definisie, simptome, terapie
Oorgewig is 'n groeiende gesondheidsprobleem in die ontwikkelde wêreld. Meer as die helfte van alle volwassenes in Duitsland is reeds oorgewig. Baie kinders weeg ook buitengewoon baie kilogram. Vetsug kan 'n wye verskeidenheid kwale veroorsaak en kan die ontwikkeling van chroniese siektes bevorder. Lees alle belangrike inligting oor vetsug: definisie, oorsake, simptome, diagnose en terapie!
Die term "oorgewig" verwys na die toename in liggaamsgewig deur 'n oormaat normale hoeveelheid toename in liggaamsvet. In die geval van ernstige vetsug, praat dokters van vetsug (vetsug).
Wanneer is u oorgewig?
Watter gewigreeks in die individuele geval as normaal beskou word en van wanneer iemand oorgewig is, hang in wese van die hoogte af. Daar is verskillende grootte-gewig-indekse wat gebruik kan word om 'n persoon se gewig te beoordeel. Die bekendste is die liggaamsmassa-indeks (BMI):
Dit word bereken deur die liggaamsgewig (in kilogram) deur die vierkant van die hoogte (in vierkante meter) te deel. Afhangend van die resultaat word die liggaamsgewig van 'n volwassene volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) soos volg beoordeel:
Vetsug Graad I
Vetsug Graad II
Vetsug graad III
'Normale' oorgewig (BMI 25 tot 29.9) word ook pre-vetsug genoem.
Die BMI moet in ag geneem word dat dit beïnvloed word deur die liggaam en spiermassa. Dit beteken dat baie gespierde persone volgens BMI verkeerdelik as oorgewig beskou kan word. Hieruit volg dat die BWI slegs beperk is as enigste maatstaf vir oorgewig.
Lees meer oor die oorsake, simptome, diagnose, behandeling en voorspelling van ernstige vetsug in die artikel Adiposity.
Waar sit die vetkussings?
By oorgewig onderskei dokters twee soorte vetverspreiding – afhangend van waar op die liggaam, oortollige vet verkies om te versamel:
Android-tipe ("appeltipe"): Die vetkussings sit hoofsaaklik op die lyfstam, veral op die maag. Hierdie vetverspreiding is veral sigbaar by mans.
Gynoider-tipe ('peertipe'): Die oortollige vet versamel meer en meer op die boude en dye. Hierdie tipe kom veral by vroue voor.
Die Android-tipe hou verband met 'n hoër risiko vir komplikasies (soos suikersiekte en kardiovaskulêre siektes) as die tipe ginok.
In Duitsland is ongeveer twee-derdes van alle mans (67 persent) en ongeveer die helfte van alle vroue (53 persent) oorgewig. Hiervan het ongeveer 'n kwart (23 persent van mans en 24 persent van vroue) selfs 'n sterk oorgewig (vetsug).
Die aantal kinders wat oorgewig is, neem al etlike jare toe. U kan meer lees oor hierdie onderwerp in die artikel oor vetsug by kinders.
Vetsug plaas 'n druk op die hele organisme, en hoe meer dit doen, hoe meer kilogram sit u op die skubbe.
Dus is die hoë liggaamsgewig swaar op die gewrigte, veral dié in die onderste ruggraat en op die heup-, knie- en hakgewrigte. Die gewrigte dra vinniger en seer (kniepyn, rugpyn, ens.).
Meer liggaamsweefsel beteken 'n hoër suurstofvraag. By mense met vetsug moet die longe dus harder werk. Sy kry egter dikwels nie genoeg suurstof vir alle liggaamselle nie. Dit ontwikkel 'n chroniese gebrek aan suurstof. Dit word ook gehelp deur die feit dat mense wat oorgewig is, dikwels snags respiratoriese murms het (slaapapnee), wat ook die suurstofinname beïnvloed. Snork, min rustige slaap en slaperigheid gedurende die dag is die gevolge van versteurde slaap.
Benewens die longe, moet die hart ook beter presteer by mense wat oorgewig is, as by mense met normale gewig. Dit is die enigste manier om voldoende sirkulasie van baie vetterige weefsels te verseker. Hierdie konstante ekstra werk plaas 'n druk op die hart sowel as die verhoogde bloeddruk, wat ook die gevolg is van oorgewig. Op die lange duur ontwikkel chroniese hartversaking (hartversaking), angina ('n digtheid van die borskas ') en miokardiale infarksie in baie gevalle.
Ander simptome van oorgewig sluit in verminderde oefenvermoë, vinnige uitputting en verhoogde sweet. Depressie en sosiale onttrekking word ook meer gereeld waargeneem by diegene wat geraak word.
Oorgewig: oorsake en risikofaktore
Vetsug kom voor wanneer die liggaam op lang termyn meer energie kry as wat hy benodig. Hierdie positiewe energiebalans het geen enkele oorsaak nie. Inteendeel, verskeie faktore in die opkoms van vetsug speel 'n rol, meen kenners. Hierdie faktore sluit in:
In sommige families is verskeie lede oorgewig. Dit dui daarop dat genetiese faktore 'n rol speel in vetsug. Die sogenaamde basale metaboliese tempo blyk byvoorbeeld geneties te wees. Die basale metaboliese tempo is die hoeveelheid energie wat 'n persoon in rus verbrand, dus alleen vir die instandhouding van metabolisme (instandhouding van orgaanfunksies en liggaamshitte, ens.) Wat nodig is. Sommige mense het 'n hoë basiese metaboliese tempo, wat beteken dat hulle relatief veel kan eet sonder om fisiek aktief te wees, selfs al is hulle nie fisiek aktief nie.
In teenstelling hiermee gebruik mense met 'n lae basale metaboliese tempo minder kalorieë in vrede, dus neem hulle vinnig toe as hulle 'n bietjie meer eet as wat nodig is. Sulke mense loop dus 'n groter risiko om oorgewig te word.
Eetgewoontes en voeding
Soos die maag vul en die maagwand uitbrei, word dit via die hormone en senuwee-impulse aan die brein gerapporteer. Dit dui dan aan die gevoel van versadiging dat die liggaam nou genoeg het. In sommige mense word hierdie inligting versteur, sodat dit die gevoel van versadiging tot laat laat: mense eet dus meer as wat hulle nodig het, wat die risiko van vetsug verhoog.
'N Ander bydraer tot die toenemende voorkoms van vetsug in die samelewing is die kitskosbedryf, wat kitskos bied met sy meestal kalorieë en versnaperinge – 'n welkome aanbod vir mense onder druk. As gevolg van die oorhaastige verbruik, byvoorbeeld op pad na die volgende afspraak of terloops by die lessenaar, word die gevoel van versadiging dikwels nie betyds geregistreer nie – op die ou end eet jy meer as wat goed is vir jou.
Baie professionele persone het 'n (oorwegend) sittende werk. Die manier waarop u werk, die supermark of die bioskoop werk, word in die motor behandel. Die vryetyd tuis word gereeld voor die TV of rekenaar deurgebring. Moderne leefstyl hou verband met 'n gebrek aan oefening by baie mense, wat nie net oorgewig en ander gesondheidsprobleme soos kardiovaskulêre siektes bevorder nie.
Die invloed van sielkundige faktore in die ontwikkeling van vetsug moet nie onderskat word nie. So baie mense soek afleiding en vertroosting in die voedsel in smart, spanning, verveling, frustrasie of 'n gebrek aan selfvertroue.
Sommige medisyne verhoog die aptyt, dus eet mense meer as wat hulle normaalweg doen. Dit kan oorgewig bevoordeel. Voorbeelde van sulke middels is hoofsaaklik hormoonpreparate soos die pil, medisyne teen allergieë, sommige psigotropiese middels en kortisoonpreparate.
Ander onderliggende siektes
Siektes van hormoonproduserende organe van die liggaam kan bydra tot vetsug. Dit sluit byvoorbeeld hipofunksie van die tiroïedklier (hipotireose) sowel as byniere gewasse in.
Opvoedkundige reëls en norme kan ook 'n invloed hê op die ontwikkeling van vetsug, byvoorbeeld dat u altyd u bord leeg eet – al is u al vol.
Sosiale faktore kan ook 'n rol speel. Oorgewig en vetsug kom meer voor in laer sosiale strata as by hoër vlakke, wat waarskynlik veelvuldige oorsake het. Een daarvan is dat die stywe begrotingsgeld meestal aan voorbereide maaltye bestee word en eerder as vars groente en vrugte. Boonop het fisieke aktiwiteite in laer sosiale strata dikwels 'n slegter beeld as in hoër sosiale klasse.
Oorgewig: ondersoeke en diagnose
Vir 'n meer gedetailleerde verklaring van vetsug, sal die dokter eers in detail met die pasiënt praat. Hy vra onder meer oor sy dieet, sy liggaamlike aktiwiteit, enige klagtes en onderliggende siektes, sowel as sielkundige spanning.
Dit word gevolg deur die fisiese ondersoek. Die dokter meet eerstens die grootte en gewig van die pasiënt om die BMI te bereken. Dit is ook nuttig om die WHR-verhouding tussen die heup en die heup te bereken: hierdie maatstaf kan gebruik word om die liggaamsvetverspreidingspatroon (Android of gynoïed) te bepaal.
Vir die opheldering van moontlike gepaardgaande of sekondêre vetsiektes (soos hoë bloeddruk, diabetes, dislipidemie, ens.) Is verdere ondersoeke nodig. Dit sluit in bloeddrukmeting, EKG, bloedtoetse en 'n ultraklankondersoek van die lewer en galblaas.
Nie elke oorgewig hoef behandel te word nie. As die BMI tussen 25 en 30 is en daar geen siektes wat met oorgewig verband hou nie (soos hoë bloeddruk, diabetes, depressie, ens.), Is gewigsverlies nie noodsaaklik nie. Pasiënte moet versigtig wees om nie aan te hou toeneem nie.
Vetsug by 'n BMI tussen 25 en 30 moet behandel word as:
Daar is siektes wat te wyte is aan die oorgewig en / of
Daar is siektes wat vererger word deur vetsug en / of
'n Android-vetverspreidingstipe is teenwoordig of
daar is aansienlike psigososiale nood.
In die geval van ernstige oorgewig (adipositeit) word terapie gewoonlik aanbeveel.
Hoe word oorgewig behandel?
Pasiënte met oorgewig wat behandeling benodig, moet hul voedings- en liggaamlike gedrag op lang termyn verander. Die gewigsverlies moet traag wees om gewigskommelings te vermy – die primêre doel is nie net 'n laer liggaamsgewig nie, maar oor die algemeen 'n lewenstylverandering, veral wat dieet en fisieke aktiwiteit betref. Die terapie en die behandelingsdoelwit kan met die dokter en / of 'n voedingkundige bespreek word.
Of dit nou oorgewig of normaal gewig is – kenners beveel 'n gebalanseerde, gevarieerde dieet aan. Daaglikse graanprodukte en aartappels (goeie versadiging!), Groente en vrugte, melk en suiwelprodukte behoort op die spyskaart te wees. Vleis, wors en eiers moet slegs matig geëet word. Visse moet een keer per week tafel toe kom. U moet slegs 'n bietjie vet en hoë-vet kos eet en suiker en sout slegs matig verbruik.
Dit is ook belangrik om voldoende hidrasie te verseker, byvoorbeeld in die vorm van kraan- of mineraalwater of onversoete tee. Minder gunstig is limonades en ko: Dit bevat gewoonlik baie suiker en te min minerale. Selfs met alkohol word onder andere versigtig wees, omdat dit baie kalorieë bevat.
Deel van 'n gesonde dieet is om die kos lekker en saggies voor te berei en in vrede te eet.
Fisieke aktiwiteit en oefening
Die dieetverandering moet gepaard gaan met 'n fisieke oefenprogram om gewigsverlies te help handhaaf. Vir mense met vetsug is uithouvermoë sportsoorte soos stap, draf, fietsry en swem veral geskik. Enige vorm van liggaamlike aktiwiteite in die alledaagse lewe, soos trappe klim en vinnig stap, is ook nuttig.
Om die verlies aan spiermassa in gewigsverlies teë te werk, kan u gewigsoefeninge doen, soos in die gimnasium.
Veral in die geval van ernstige oorgewig (vetsug), moet die voedings- en oefenprogram gepaard gaan met 'n gedragsterapie. Sy ondersteun diegene wat geraak word in die verandering van die lewenstyl.
Medisyne en operasies
Die gebruik van medikasie vir gewigsverlies en chirurgiese metodes (soos maagvermindering) word slegs oorweeg in gevalle van ernstige oorgewig (vetsug).
Oorgewig: siekteverloop en prognose
Die doel om suksesvol gewig te verloor en om die laer liggaamsgewig permanent te hou, kan oor die algemeen slegs bereik word met 'n lewenstylverandering, dit wil sê 'n gesonde, gebalanseerde dieet en baie fisieke aktiwiteite. As ander siektes betrokke is by die ontwikkeling van vetsug (soos hipotireose), moet hulle eers behandel word as u suksesvol wil gewig verloor.
Eensydige diëte wat 'n vinnige gewigsverlies beloof, word nie aanbeveel nie. Aan die een kant leer u nie 'n gesonde dieet wat op lang termyn gehandhaaf kan word nie; aan die ander kant, sodra u weer normaal eet, neem u dit gewoonlik vinnig – en dikwels 'n paar pond meer as voor die blitsdieet.
Vetsug kan tot baie gesondheidsprobleme en komplikasies lei. Dit sluit byvoorbeeld aterosklerose (arteriosklerose) en gevolglike hartvatsiektes (soos hartversaking, hartaanval en beroerte) in. Boonop verhoog die liggaamsgewig die risiko vir diabetes mellitus (diabetes), lipiedmetabolismestoornisse (soos hoë cholesterol), vetterige lewer, jig en galstene en gewrigsdrag (osteoartritis).
Daarbenewens verhoog 'n sterk oorgewig die risiko van kanker: by vroue neem die risiko van serviks, eierstokke en menopousale (post-menopousale) borskanker byvoorbeeld toe. By mans met oorgewig verhoog die risiko van prostaat- en kolonkanker.