Versindaba » Blog Archive » Pieter Odendaal. "for mzansi" – 'n gedig deur 180 skrywers
Monday, November 15th, 2010 | Blogs.
7 Kommentare op "Pieter Odendaal. "for mzansi" – 'n gedig deur 180 skrywers"
November 17th, 2010 at 1:23 pm
Hi Pieter: Ek hou vreeslik baie hiervan, ek dink dis ysingwekkend.You really caught the overall cadences and sound of these "snippets" very effectively in the arrangement. Dit sou selfs interessant gewees het om dit met die oorspronklike taalfoute en leestekens te sien – those markers that are meant to assist (invisibly)in the making of meaning but that often disrupt the process of meaning making. I also like the fact that you have cited all the "poets" – it performs something of the process of the production and reproduction of a particular discourse and dialectic in SA.
November 17th, 2010 at 5:18 pm
Annel, dankie vir die kommentaar. Bly jy hou van die gedig. Die keuse om die taal- en leestekenfoute uit te haal was een waaroor ek lank getob het, maar dit was 'n manier om die fragmente uniform genoeg te maak sodat ek hulle makliker kon saamweef. Ek moes die heeltyd versigtig wees om die balans tussen die oorspronklike stemme en my eie te handhaaf. Maar ek het besef dat die blote seleksieproses en die reëlbreuke die oorspronklike kommentare reeds in iets heeltemal anders getransformeer het en het daarom beslut om die leestekens en spelfoute ook te verwyder.
Die "gedig" sou na my mening andersins te gefragmenteerd voorgekom het – iets wat ek juis probeer teëwerk het in die gedig. Die diskoers rondom die huidige politieke klimaat in Suid-Afrika is myns insiens reeds te gefragmenteerd. Mense praat verby mekaar. Ek wou hulle laat saampraat in die gedig.
November 17th, 2010 at 6:51 pm
En daarin het jy perfek geslaag, Pieter. Fantastiese eksperiment met wonderlike resultate. Dankie.
November 18th, 2010 at 9:29 am
Wow! Ek het al van jou werk in Penseel gelees maar die gedig is ongelooflik treffend. Ek gaan dit as monoloog vir een van my drama leerders in graad 12 gee as deel van sy tema program. Dankie vir jou bydrae tot ons wonderlike taal.Kan nie wag om jou volgende werk te lees nie. Sterkte op jou pad van ontdek!
November 18th, 2010 at 10:35 am
Ja, ek sien wat jy bedoel. Ek persoonlik neig na 'n fokus op hoe daai proses van fragmentering en misverstand plaasvind tydens die samestelling van diskoerse, maar as ek jou reg verstaan probeer jy eerder 'n proses van "vertaling" (as in the English "translate" from the Latin "transferre" – "trans": across+"ferre":to bear) – to act as a ferryman for the process of dialogue?
Dit klink ook vir my asof jy aanvanklik nie van plan was om dit as 'n dialoog te konseptualiseer nie (" Dit lyk vir my of die gedig op die ou end 'n dialoog tussen 'n ouer en 'n jonger Suid-Afrikaner verteenwoordig"), en tog het jy dit soos 'n dialoog uitgele.
Het jy dus dit eintlik van die begin af as 'n dialoog "gehoor", of was dit meer chaoties, en het dit tydens die proses van "redigering" ontaard in 'n dialoog? Hierdie is tog immers 'n "woorde wisseling" tussen baie mense. Was daar ooit 'n punt in die proses waar mens dit nog as 'n koor, of 'n indaba sou kon beskou het, of op meer chaotiese vlak, as 'n "clamour"?
November 18th, 2010 at 5:02 pm
Ja, ek hou van wat jy sê oor die gedig as 'n "vertaling". Jy is reg dat dit nie aanvanklik my plan was om die gedig as 'n dialoog te struktureer nie. Dit was redelik chaoties aan die begin, veral na ek die fragmente uitgeknip het en hulle deurmekaar op my vloer gelê het. Dit was nogal angswekkend om die "clamour" op my vloer te sien lê. Selfs toe ek die gedeeltes in "tematiese" verband gegroepeer het, was daar nog steeds te veel "geraas" uit verskeie oorde. Maar ek het eers die bewustelike besluit geneem om dit in 'n dialoog te omskep toe ek besluit het dat "peace my bra" een van die laaste reëls sou wees. En twee mense kom in elk geval makliker tot 'n verstandhouding as 180!
Ek het ook eers aan die einde besef dat die gemene deler tussen die fragmente wat ek gekies het die gebrek aan betekenisvolle gespreksvoering in Suid-Afrika tussen oud en jonk is. Ons generasie se ouers het deur Apartheid geleef en verstaan beter as ons in watter geskiedenis die huidige probleme in Suid-Afrika gewortel is. En baie jongmense staan apaties teenoor die land se bloederige geskiedenis en hede. Die gedig het op die ou end 'n poging geword om hierdie generasies om dieselfde vuur te laat sit. In retrospek dink ek dat ek die fragmente onderbewustelik vir hierdie rede gekies het, aangesien die generasie- en kommunikasiegaping al lank vir my 'n issue is.
PS. Miskien is ek besig om heeltemal te veel hieroor te dink. Dit was 'n flippen lekker eksperiment gewees en ek hou van die resultaat. nuff said. 😉