Soorte kool: name, wat is die variëteite met 'n foto - Raad - 2022
Wat is die variëteite van kool met name en beskrywings
Kool is een van die gewildste groente. Baie mense gebruik dit om te beit en maak piekels met slaaie daaruit. Daar is verskillende soorte kool wat u op u werf kan verbou.
Dit bevat 'n groot hoeveelheid vitamiene en ander nuttige stowwe wat aan metaboliese prosesse deelneem en die mens se immuniteit verbeter. Dit bevat min kalorieë, daarom word dit dikwels gebruik om die spysverteringskanaal en tydens diëte te behandel.
Om uit te vind watter soorte kool is, moet u vertroud wees met hul hoofvariëteite en name. Soorte kool en hul eienskappe sal mense sonder ervaring help om die kenmerke van hierdie groente in meer besonderhede te bestudeer. Daar is drie hooftipes, wat insluit:
Onheilspellend. Dit word gekenmerk deur 'n baie begroeide en ontwikkelde knop, wat gebaseer is op 'n klein kopkool. Dit is van hom af dat die fetus begin vorm. Hierdie spesie is baie gewild onder groentekwekers en word baie meer gereeld gekweek as alle ander variëteite. Om te kook, kan u die hele vrugte gebruik, behalwe die kopkool.
Kleurling. Die vorming van die kop word uitgevoer met behulp van oorgroeide lote, wat 'n groot aantal formasies insluit wat uiterlik lyk soos 'n lugsoffie. Blomkool het 'n oneweredige oppervlak en uitstekende geur.
Blaarryk. Die hoofvrug word gevorm deur blare wat vanaf die stam self begin groei. 'N Kenmerkende kenmerk van boerenkool is dat dit glad nie 'n kernbasis het nie. Hierdie groente word heel geëet.
Verskil in sy weerstand teen lae temperature en liefde vir lig en vog. Om witkool te kweek, moet u 'n plek met die vrugbaarste grond kies. Die koppe van die plant kan van verskillende groottes en vorms wees. Hulle is taps, plat en afgerond. Die gewig van die koppe van kool hang af van die verskeidenheid en verbouingseienskappe. Dit kan wissel van 0,5 kg tot 10 kg.
Dit word aanbeveel om witkool by 'n temperatuur van 20 grade te laat groei. Jong saailinge kan ryp op kort termyn weerstaan, maar dit word nie aanbeveel om kool te kweek in lae temperatuur nie.
Pas aangeplante saailinge kan ryp in die omgewing van -5 grade weerstaan. Die gekweekte plant kan die temperatuur van minstens -8 grade hanteer.
Hierdie tipe kool hanteer nie baie goeie temperatuur nie. As die temperatuur 30 grade oorskry, sal die vorming van nuwe koolkoppe heeltemal stop. Om die plant gereeld nat te gee, is noodsaaklik om vrugteproduksie te stimuleer. Gieter moet die eerste paar weke na plant matig wees. Met verloop van tyd sal die voginname egter moet toeneem.
'N Kenmerkende kenmerk van die wit plant is lig nodig. As die kool in die skaduwee geplant word, kan dit mettertyd doodgaan. Daarom moet u dit nie naby hoë vrugtebome kweek wat 'n skaduwee kan gee nie.
Jong saailinge suig aktief voedingstowwe soos fosfor, stikstof en kalium uit die grond uit. Nadat die saailinge in oop grond oorgeplant is, verbruik dit net stikstof en tydens die vorming van koolkoppe - fosfor en kalium.
U moet die bosse voer as dit in turf of sanderige grond verbou word. As dit in leemgrond geplant is, hoef u nie meer bemesting te maak nie.
As ons dit met witkopspesies vergelyk, word dit gekenmerk deur weerstand teen plae, siektes en erge verkoue. Rooikool is nie baie gewild in ons land nie. Dit word meestal in nie-chernozem-sones gekweek.
Dit het digte en klein koolkoppies met pers blare. Soms is daar variëteite met blou of perskleurige blare. Die skaduwee van die blare hang af van die kleurstof wat daarin is - antosianien. Benewens kleur, beïnvloed dit ook die plant se smaak.
As die bosse in suur grond gekweek word, word hul blare rooi. In alkaliese gronde word dit blou. Op die foto's met kool wat in verskillende gronde gegroei het, kan u hierdie verskille sien.
Verskillende soorte rooikool kan op verskillende tye ryp word. Die vrugte word gemiddeld ongeveer 150 dae ryp. Vroeë variëteite kan egter baie vroeër ryp word. Dit word op dieselfde manier geplant as medium-laat variëteite witkool.
Eintlik word dit gebruik om tydens die bereiding van slaaie en ander gesonde geregte te kook. Die vrugte daarvan is 'n bietjie taai en daarom verbruik baie mense dit net rou. Om die kool minder taai te maak, kan jy gekookte water daaroor gooi.
Bevat 'n groot hoeveelheid biologiese stowwe en vitamiene. Dit bevat ook min vesel, dus dit word aanbeveel vir mense met lewer- en gastro-intestinale probleme. Blomkool word baie beter deur die menslike liggaam opgeneem as ander soorte groente.
Die bosse van die plant het 'n silindriese stam wat tot 70 cm groei. Die blare het 'n groenerige tint en langwerpige blare, op hul oppervlak is daar 'n wasagtige blom. Tydens groei verskyn daar ook klein geel blommetjies op die bosse. Die vrugte van die blomkool is 'n silindriese peul met swart of bruin sade. Volwasse blomkoolbosse lyk baie mooi. Om hiervan oortuig te wees, is dit genoeg om u vertroud te maak met hul foto's.
Dit word aanbeveel om bosse teen ongeveer 20 grade te laat groei. As dit onder 10 daal, sal hulle stadiger ontwikkel. Tydens die verbouing van hierdie plant, moet u dit mooi oppas. Kool hou van klam grond, dus sal jy dit elke paar dae moet natmaak. As daar drie dae nie genoeg vog in die grond is nie, sal die koolkoppe begin verbrokkel. Elke vierkante meter van 'n stuk bosse moet met 20 liter water gevul word.
Dit word aanbeveel om die plant gereeld te voer. Vir die eerste keer moet u die grond 'n week na die plant van die saailinge bemes. Hiervoor word mullein, nitrophoska en ander minerale kunsmis gebruik. Die volgende voeding word 2-3 weke na die eerste uitgevoer.
Dit het baie gemeen met blomkool wat betref voorkoms en smaak. Die belangrikste verskille sluit in die hoeveelheid voedingstowwe wat 'n paar keer meer is as by ander spesies.
Die kop van aspersies is pers, groen, wit en soms blou. Die grootste kop is in die middel van die stam geleë. As u dit verwyder, sal laterale koolkoppe vanaf die blaarsinusse begin groei. Hierdie tegniek word gebruik om die opbrengs te verhoog en die tydsberekening van die vrugte te verleng.
Die belangrikste voordele van broccoli is weerstand teen ekstreme temperatuur en lae vereistes vir grondprestasie. Die enigste grond wat nie by aspersiekaputa pas nie, is suur.
By die plant van saailinge moet aan sekere vereistes voldoen word. Daar moet 'n afstand van 50-60 cm tussen die rye en 30 cm tussen elke bos gemaak word. U moet ook die kool behoorlik versorg. Sy moet die grond gereeld natmaak, voer en losmaak.
Mid-seisoen variëteite is veral gewild onder groentekwekers. Dit sluit Atlantiese Oseaan en Greenia in met 'n rypwordingstydperk van ongeveer 115 dae.
Hierdie plant is 'n soort kool. In die eerste jaar vorm die saailinge 'n klein stam wat silindries of spilvormig kan wees. Dit is waarop die eerste koppe van die plant gevorm word. Die blare is groen gekleur, soms verskyn daar 'n flou blom, waardeur die oppervlak borrelend word. Met verloop van tyd verskyn geel blomme en vrugte op die bosse.
Die smaak en voorkoms herinner aan witkool. Die enigste groot verskille is gegolfde blare sonder are en los koppe van kool.
Daar is verskillende soorte Savoyakool wat in volwassenheid verskil. Vroeë variëteite word binne drie maande na plant ryp. Voordat u instap, moet u hul foto's en name deeglik bestudeer. Dit sluit in:
Goud - groot koolkoppe wat meer as een kilogram weeg, word daarop gevorm;
Jubeljaar - kool met hierdie naam het vrugte wat geneig is tot krake en weeg ongeveer 750 gram;
Julius - die baster behoort tot die ultra-vroeë rypwordingsoorte, word ryp binne 80-90 dae.
Dit kan langer as 120 dae neem om ryp te word gedurende die middel-seisoen. Dit word aanbeveel om te groei:
Melissa - het 'n hoë opbrengs en groot koolkoppe wat ongeveer drie kilogram weeg;
Bol - die vrugte van hierdie variëteit kraak nie met verloop van tyd nie en weeg 1-2 kilogram.
Laat rasse word nogal lank ryp - ongeveer 150 dae. Elke liefhebber van laat variëteite moet hierdie soort kool met 'n foto bestudeer. Onder hulle is die mees algemene:
Verosa - 'n baster wat bekend is vir sy weerstand teen lae temperature;
Vertu is 'n variëteit met baie groot vrugte wat meer as drie kilogram weeg;
Morama - bosse word gekenmerk deur hul groot kopkool en perfek gladde blare.
Dit is die oudste soort kool, wat baie gewild is vanweë die gemak daarvan om te groei. Selfs as u 'n plant op 'n pitlose manier verbou, kan u 'n goeie oes kry.
Die bosse is bedek met heel sittende blare waarvan die hoogte 30 cm bereik. Met hul hulp word 'n roset gevorm met sappige en dik blare.
Dit het 'n goeie weerstand teen redelike lae temperature. Sy hanteer maklik ryp tot -5 grade. In sulke toestande kan die bosse egter nie normaal ontwikkel nie, dus moet u die temperatuur binne 15-20 grade hou om dit te laat groei. As dit hierdie aanwyser oorskry, sal daar brandwonde op die blare verskyn.
As u Peking-kool versorg, moet u die bosse gereeld verwerk, die grond losmaak en natmaak. U moet ook gereeld die grond deklaag om onkruid te verminder.
Daar is 'n groot aantal koolvariëteite wat u self kan verbou in u somerhuisie. Voordat u begin plant, word dit aanbeveel om die koolvariëteite vooraf met foto's en beskrywings te bestudeer om self die geskikste plant te kies.