Nuuskommentaar: Ramaphosa gaan klippe kouDie ANC se nuwe nasionale uitvoerende komitee is Donderdag in die vroeë oggendure aangekondig. Foto: ANA Uit die samestelling van die nuutverkose Nasionale Uitvoerende Komitee (NUK) van die ANC is dit duidelik dat Zuma-lojaliste goed verteenwoordig is. Die top-ses is ook gelykop verteenwoordigend van Ramaphosa- en Zuma-ondersteuners. Tog is daar aanduidings dat die twee setels van mag vir die ANC so ’n handvol dubbeltjies in die skoen kan word dat pres. Jacob Zuma herroep kan word. Die ANC het wel daarin geslaag om die NUK min of meer gelykop verteenwoordigend van mans en vroue te kry, hoewel van die vroue wat die paal gehaal het min of geen vertroue inboesem nie. Onder hulle tel Faith Muthambi, Susan Shabangu, Lindiwe Zulu, Mildred Oliphant, Baleka Mbete, Bathabile Dlamini en nog enkeles, waaronder Tina Joemat-Petterson. Verskeie mans, waaronder twee met kriminele rekords, boesem egter ook min vertroue in. So ’n NUK, veral as tweespalt heers, sal die gesamentlike opposisie se kanse om in 2019 met ’n koalisie aan bewind te kom, aanmerklik versterk. Vir die huidige skyn die lig van Ramaphosa egter helder, ook, en dalk veral buite die ANC, in ’n donker ekonomie. Die werklikhede gaan egter reuse-eise aan die Ramaphosa-euforie stel. Van sy verkiesing tot nuwe ANC-president is dit egter duidelik dat Ramaphosa alles in sy vermoë doen om vrede in die Top-6 te bewerkstellig. As berigte korrek is, het hy selfs vir sy omstrede sekretaris-generaal, Ace Magashule, ingetree in die dispuut oor sy verkiesing. Tog was daar ’n storie in omloop dat die res van die groot-6 dit aan Magashule duidelik gemaak het dat die moeilikheid wat hy met die Valke en ander instellings het, sy eie is. Vir dr. Nkosazana Dlamini-Zuma was die 9de plek op die NUK-se verkiesingslys min troos – nie eens haar eie tak in KwaZulu-Natal het haar kandidatuur vir die presidentsamp gesteun nie. Die nuutverkose president van die ANC, Cyril Ramaphosa. (Foto: GCIS) Hoeveel van die Zuma-ondersteuners sal dwars trek teen sy moontlike herroeping is moeilik om te bepaal. Dinge is nou besig om vir Zuma skeef te loop, met Shaun Abrahams wie se hande gebind word om hom uit die tronk te hou. Wat wel in dié stadium baie onheilspellend klink is die aanduidings dat die ANC sy NUK (met Luthuli-huis as uitvoerende arm) nie net die ANC nie, maar die hele land se magsentrum wil maak. Terwyl dit ’n lomp manier mag wees om die tweespalt in die ANC onder beheer te hou, maak dit van Suid-Afrika effektief ’n eenpartystaat waar die veelparty-parlement in effek ’n rubberstempel word. Dit so kort ná opposisiepartye, onder meer deur hofsake met moeite ’n veelparty-demokrasie herstel het. Dit sluit verdoemende uitsprake van die konstitusionele hof in, en opposisiepartye en nie-regeringsorganisasies sal verwikkelinge met ’n valkoog dophou. Die groot vraag bly natuurlik of Ramaphosa oor die nodige deursettingsvermoë beskik om korrupsie en staatskaping in die bek te ruk. Sy beloftes klink belowend. Tyd sal egter die groot skeidsregter wees om te bepaal of Ramaphosa die land en sy ekonomie bestendig gaan kry. Die verwagtinge wat die internasionale gemeenskap van hom koester, bied aan hom ’n grasie en speelruimte wat hy ten volle sal moet benut. Tyd vir voete sleep is daar egter nie.