'N Kunstenaarsateljee aan die einde van die 18de eeu - Nuut
'N Kunstenaarsateljee aan die einde van die 18de eeue eeu
Artistieke lewe gedurende die rewolusionêre tydperk
Die ingrypende veranderinge wat tydens die Franse rewolusie plaasgevind het, het die kunsveld beïnvloed, geboorte geskenk aan nuwe instellings en die weg gebaan vir verskillende artistieke praktyke. Met die blik op die genres en artistieke neigings wat in die mode is, weerspieël dit die nuwe smaak van die kliënte, terwyl kunstenaars hulle in die burgerlike samelewing kon integreer deur 'n sekere finansiële outonomie te bekom.
Groepportret in Isabelle se ateljee: 'n manifes
Dit is juis hierdie twee nuwe tendense wat 'n beroemde skildery van Louis-Léopold Boilly (1761-1845), getiteld Ontmoeting van kunstenaars in Isabelle se ateljee. Hierdie skildery, wat op die Salon van 1798 aangebied word, was 'n groot sukses, beide vir die ikonografie en die virtuose tegniek. Die kunstenaar se ateljee behandel destyds 'n tradisionele en baie modieuse tema, en verteenwoordig die skilder Isabey (1767-1855), soos 'n fries, aan die linkerkant en verduidelik aan Gérard, die sitplek, die tema van een van sy skilderye, terwyl kunstenaars oraloor verskillende onderwerpe bespreek. Die realisme en deeglikheid waarmee Boilly die gesigte van die karakters geskilder het, maak dit moontlik om die meeste daarvan te identifiseer: skilders soos Girodet (die ses-en-twintigste van links, sit op die voorgrond en kyk na die kyker), Drolling (die vyfde op die agtergrond), Prud'hon (die derde wat agter die klavier leun) en beeldhouers soos Corbet (die vierde tussen Drolling en Prud'hon) skuur skouers met argitekte soos Percier en Fontaine (die vyftiende en sestiende, wat in die agtergrond bespreek) as musikante soos Méhul (die eerste) of akteurs soos Talma (die een-en-twintigste sitplek, in die agtergrond). Hierdie portretgalery, wat hulde bring aan vooraanstaande figure in die destydse kunswêreld, blyk op baie maniere 'n dubbel innoverende manifes te wees. Enersyds weerspieël die skilder se realistiese visie en noukeurige estetika 'n evolusie van die spoggerige karakter van die neoklassisisme wat in die mode is, 'n evolusie wat die romantiek aankondig, terwyl die voorrang wat aan genre-skilders in die toneel verleen word, die sakro ontstel. Heilige hiërargie van genres, wat die groeiende sukses van genrestonele en portrette openbaar, tot nadeel van die groot idealiserende geskiedenisskildery. Net so word die dekor van die Louvre-werkswinkel, te danke aan Percier en Fontaine, onderskei deur sy eklektiese verwysings na die Oudheid (versiering in Etruskiese smaak, allegorieë) en na die Renaissance (profiele van Italiaanse skilders in die medaljes) , sodoende enige eksklusiewe verwysing na die klassieke Oudheid vrywillig laat vaar. Aan die ander kant illustreer hierdie doek die rol wat die kunstenaar nou in die samelewing speel: die sartoriale verfyning van die karakters, hul aanloklikheid sowel as die gesprekskuns wat hulle met gemak oefen, dui aan dat hulle 'n sekere sosiale erkenning. Daarom word hierdie skildery, wat op 'n belangrike tydstip vervaardig is, nie net 'n lewende getuienis van die destydse artistieke en kulturele lewe nie, maar weerspieël dit ook die oorgang van die ou sosiale orde na die nuwe.
Die kunstenaar se nuwe sosiale status onder die gids
Hierdie laaste aspek van Louis-Léopold Boilly se werk is fundamenteel in die mate dat die oorspronklike behandeling van 'n konvensionele onderwerp 'n innoverende lig werp op die aspirasies van die kunstenaars van destyds. Die ikonografie van die werkswinkels het in die vorige tydperke oorvloediglik die klem gelê op die kunsmatige karakter van die kunstenaar se werk deur die voorstelling van sy gereedskap of sy ezel, wat die skilder of beeldhouer voorgestel het as 'n handwerker, 'n eenvoudige doener. Omgekeerd het Boilly verkies om van hierdie aspek van die handel af te wyk om Isabelle se ateljee die voorkoms van 'n elegante en gemaklike woonkamer te gee, smaakvol versier en in die middel daarvan sit 'n klavier. Deur die keuse van so 'n ikonografie stel hy die kunstenaar dus voor as 'n intellektueel en beweer hy 'n wesenlike plek in die samelewing, gelykstaande aan die van die humanis, die eerlike mens of die filosoof eeue lank. vroeër. Visioenêr voorspel hierdie perspektief die estetiese manifeste van realistiese skilders uit die tweede helfte van die 19de eeu.e eeu, so Die skilderstudio: regte allegorie van Courbet (1855) of 'N Werkswinkel in Batignolles deur Fantin-Latour (1870), waarin die skilder verskyn as skepper, meester van sy kuns en leier van 'n skool.
Philippe BORDES en Régis MICHEL Aan wapens en die kunste! : die kunste van die rewolusie, 1789-1799 Parys, A.Biro, 1988. Jean-Jacques LEVEQUE Kuns en die Franse rewolusie Neuchâtel, Ides en Calendes, 1987.Louis Boilly, 1761-1845 uitstallingskatalogus, Parys, Musée Marmottan, Parys, Musée Marmottan, 1984 Boilly 1761-1845, 'n groot Franse skilder van die rewolusie tot die herstel katalogus van die uitstalling, Lille, Musée des Beaux-Arts, 1988. Gérard MONNIER Kuns en sy instellings in Frankryk Parys, Gallimard, 1995. Denis WORONOFF Die Bourgeois Republiek van Thermidor na Brumaire, 1794-1799 Parys, Seuil, coll. "Punte Histoire", 1972.