Die Weste het nuwe vorm van afskrikking nodig wat die swakhede van Rusland teiken - EU verslaggewer
By John Lough (uitgebeeld) Mede-Genoot, Rusland en Eurasië program, Chatham House
Wes-lande word wakker aan die feit dat Rusland se gryp van die Krim veel meer is as 'n skending van die territoriale integriteit van Oekraïne. Die optrede het 'n ernstige bedreiging vir Europa se veiligheid veroorsaak en die krisis is verre van verby as Moskou hulself posisioneer om die toekoms van die Oekraïne te bepaal.
Die onlangse gebeure in die Oekraïne het getoon dat die Weste se huidige afskrikmodel nie Russiese gedrag in die onmiddellike omgewing van Europa kan beperk nie. Sy kernafskrikmiddel was in hierdie geval irrelevant.
Ten spyte van aansprake Rusland se dat NAVO hou 'n militêre bedreiging vir sy veiligheid, het hierdie sogenaamde bedreiging wat dit nie verhoed gryp Krim en vertel die Weste om te stop fiddling in die Oekraïne. Moskou korrek bereken dat Westerse leiers nie militêr sou reageer op die krisis omdat hulle nie die oorlog sou waag met Rusland. Maar absurd hul sprake van neo-Nazi's loop oproer in die Krim, leiers van Rusland was nie uit voeling met die werklikheid op hierdie punt.
Wes-beleidsmakers moet nou strategiese opsies identifiseer om Rusland te weerhou van verdere destabiliserende Oekraïne en soortgelyke aksies elders op sy periferie te neem.
Tot dusver het slegs 'n taktiese reaksie ontstaan. Die Amerikaanse en EU-visumverbod en bates vries op individue in die binnekring van president Vladimir Poetin en diegene wat verantwoordelik is vir die Krim-avontuur van Rusland is die eerste aanduidings van die begeerte van Westerse lande om Rusland te straf en sy gedrag teenoor die Oekraïne te beperk. Minder beïnvloed deur die verhoudings met Rusland te beskerm, stel die VSA die pas in. Ter vergelyking sal die 28-EU-lede onvermydelik sukkel om 'n konsensusposisie te vind.
Terwyl 'n proses begin het, die indruk bly dat Westerse lande moet opvang en dat die strategiese inisiatief lê nog met Moskou. Om hierdie situasie om te draai, wat hulle nodig het om te besluit oor die kort termyn of in die praktyk hulle werklik van plan is om onafhanklikheid Oekraïne se rug en te verhoed dat Rusland uit dikteer die terme van sy bestaan.
Om dit te doen, moet hulle die moontlikheid van politieke leiers Oekraïne se staat is om saam te trek om die land te lei uit die krisis te evalueer voordat hulle verbind tot die proses te ondersteun. Ongelukkig is dit nie 'n gegewe dat die Oekraïne se politici op kan vang met die gemeenskap se verwagtinge van die leierskap wat nodig is voorsien.
Koop 'tyd vir hierdie doel benodig twee onmiddellike optrede: eerstens, die lewering van nood finansiële hulpbronne te laat herleef om die ekonomie en, tweedens, die skep van ruimte vir Oekraïners om hulself te besluit hoe om hul land te regeer.
Hierdie benadering kan egter slegs werk as daar 'n geloofwaardige afskrikmiddel bestaan ​​om Moskou te onttrek om Oekraïne te destabiliseer. Rusland het reeds sy stalletjie uitgewys en gesê dat die land nie-belyn moet wees, moet nie 'n assosiasieooreenkoms met die EU sluit nie en moet hom regeer op 'n federale model wat sy streke beduidende outonomie toelaat. Dit is 'n resep om die land onherstelbaar te maak en dit van sy onafhanklikheid te ontneem.
Aan die Oekraïne 'n kans om weer groep na die Maidan revolusie gee, moet die Westerse lande aan Rusland te oorreed om terug te staan ​​en te laat val hierdie toestande.
Rusland het nog nie op die nuwe Oekraïnse regering die ekonomiese instrumente wat dit verlede jaar suksesvol gebruik het, deur middel van 'n reeks geselekteerde handelsembargo's van die president, Yanukovych, ontneem om 'n assosiasie-ooreenkoms met die EU te onderteken nie. Oekraïne se oostelike streke is nie die Krim nie, en Rusland sal hulle nie op dieselfde manier kan afskil nie. Dit behou egter duidelik die kapasiteit oor tyd om die wil van plaaslike elite te sap om in lyn te bly met die sentrale regering in Kiev.
Om af in die gesig staar hierdie druk, moet Westerse lande te dwing Moskou om keuses te maak. Dit vereis 'n nuwe vorm van afskrikking dat sy swakhede teikens. Terwyl Rusland het mededingende voordeel bo die Weste in die Oekraïne en oor groot dele van die rand deur die politieke, ekonomiese en militêre hefbome tot sy beskikking, is sy besig om te stagneer ekonomie nog swaar op grond van kommoditeitsuitvoere en hoogs kwesbaar vir volgehoue ​​ekonomiese druk. Om vastrap met die Russiese besluitnemers te bereik, moet die Weste na 'n geloofwaardige bedreiging vir ernstige en blywende skade aan die Russiese ekonomie veroorsaak aan te bied.
Woorde saak. Tot dusver is die woordeskat van strategiese afskrikking afwesig in besprekings oor hoe om die huidige krisis te bestuur. As Westerse leiers die gedrag van Moskou wil beïnvloed, moet hulle 'n taalkundige register vind wat verder gaan as 'sanksies' en 'moontlike geteikende maatreëls' om ware strategiese voorneme uit te druk. Die boodskap aan Moskou moet uitspel dat die Weste ekonomies in die VSA geslaan het en is gereed om kort-, medium- en langtermynbeleid te onderneem om Rusland se ekonomie te ondermyn as dit die veiligheid van Europa verder ondermyn.
Verwante onderwerpe:kompeterende voordeeldestabiliserende OekraïneJohn Loughswakhede Rusland sestrategiese inisiatiefstrategiese opsiesterritoriale integriteit