Rusland | Mijn hersenspinsels en gedachtekronkels
@ANanninga Eeeeeeee https://t.co/oMOrFMGO3Y 4 days ago FLEGMON VAN SKILDKLIER KRAAKBEEN VAN DIE LARINKS - SKILDKLIER KLIER - 2019
Postoperatiewe verband na keisersnee
Wat kan die ontslag van vroue tydens vroeë swangerskap selfs voor die aanvang van die vertraging sê?
Hoe om kamille vir babas te kook en te gebruik
BELANGRIK om te weet! DIE BESTE WEG OM DIE PROBLEME TE KRY MET DIE DROE OM DIE IMMUNITEIT TE STEM, BEREIK JOU RATIONE >>
Pyn in die larinks is dikwels 'n algemene gevolg van 'n verkoue. Maar as dit nie deur siektes voorafgegaan word nie, moet jy 'n dokter raadpleeg, want die gevoel van 'n koma in die keel kan verskeie probleme aandui. Ongemak kom voor in patologieë van die servikale ruggraat, otolaryngologiese siektes, versteurings van die spysverteringskanaal, beserings, probleme met die tiroïedklier en gewasse in die larinks. In elke geval is daar kenmerkende simptome en sekere behandelingsmetodes word gevestig.
Oorsake van 'n klont in die keel
Die gevoel van koma en pyn in die larinks by mans en vroue kan op die agtergrond van verskeie siektes voorkom, sowel as kneusplekke en beserings van die sagte weefsels van die nek. Daar is die volgende oorsake van ongemak in die veld van Adam se appel:
tiroïeditis, skildklier disfunksie, flegmon, tiroïed kraakbeen tuberkulose, gewasse, beserings, inflammatoriese siektes van die larinks, servikale osteochondrose, siektes van die spysverteringskanaal.
Tiroïeditis is 'n inflammatoriese proses wat in die skildklier voorkom op die agtergrond van 'n aansteeklike letsel. Dit word onderskei deur sy akute en chroniese vorms.
In die akute tydperk het die pasiënt waargeneem:
koors, erge hoofpyne wat aan die agterkant van die kop en oor uitstraal, ongemak rondom die Adam se appel, swelling van die voorkant van die nek, die vul van die plek van ontsteking met pus - met komplikasies wat lei tot sepsis of purulente mediastinitis.
Subakute tiroïeditis is skaars. Dit vind plaas op die agtergrond van die nederlaag van griep, pampoentjies en ander virusse, word in die boonste lugweg aangetref. Met hierdie vorm van die siekte het die pasiënt 'n dringende sensasie nie net in die omgewing van die Adam se appel nie, maar ook in die ore en kakebeen wat vir 'n paar weke duur. Die volgende simptome word ook waargeneem:
moegheid, pyn wanneer dit sluk, koors, heesheid, pyn wanneer die Adam se appel gepak word.
Nie-purulente, granulomatous tiroïeditis, wat voorkom teen die agtergrond van 'n virusinfeksie, word onderskei. Die chroniese vorm beweeg effens swak, lei tot ongemak in die Kadyk-streek, verdigting van die omliggende weefsel, mobiliteit in palpasie en vergroting van die tiroïedklier, lyk op tekens van hipotireose. In sy gevorderde vorm kan die siekte lei tot 'n skerp afname in die funksie van die tiroïedklier.
Wanneer tiroïeditis benodig word, moet geneesmiddelterapie in die hospitaal onder toesig van 'n geneesheer. In die eerste twee weke na die aanvang van kliniese tekens, word die pasiënt voorgeskrewe antibakteriese en anti-inflammatoriese middels voorgeskryf. Pogings is daarop gemik om dronkenskap van die liggaam te voorkom.
By die vorming van 'n abses is behandeling slegs chirurgies moontlik - deur pus te verwyder en die holte van ontsteking te dreineer. As u nie chirurgie uitvoer nie, is daar 'n risiko vir spontane opening van die lumen in die tragea, slukderm en mediastinum, waar die inflammatoriese proses ontwikkel kan word - mediastinitis.
Ontwrigting van hormoonproduksie
As die skildklier begin om hormone in groot hoeveelhede te produseer, word hipertiroïedisme gediagnoseer. Hierdie toestand kom voor met die volgende simptome:
tagikardie, verhoogde sweet, bewing van die ledemate, verhoogde moegheid, senuweeagtigheid, gestremde stoelgang (diarree), onverdraagsaamheid vir intense hitte en warm lugstrome.
Nog 'n vorm van hormoonproduksieversteuring is hipotireose, waar hardlywigheid en koue onverdraagsaamheid waargeneem word. Om die behoefte aan laboratoriumnavorsing te identifiseer.
By hipertireose is die behandeling gebaseer op die verwydering van die inflammatoriese proses en die uitskakeling van pyn in die omgewing van die Adam se appel. Om dit te doen, stel die volgende groepe dwelms aan:
glukokortikosteroïede (Dexamethason, Prednisolone), anti-inflammatoriese (aspirien, Ibuprofen), niesteroïdale anti-inflammatoriese (Metamizolnatrium), beta-blokkers (Propranolol, Atenolol).
Wanneer hipotireose in 'n pasiënt opgespoor word, word hy vervang met L-tiroksien.
Die siekte kan voorkom teen die agtergrond van 'n ontydige geneesgriep en ontwikkel redelik vinnig binne 'n paar uur vanaf die oomblik dat die eerste tekens voorkom, wat lei tot versmoring.
Wanneer flegmon van skildklier kraakbeen, word die volgende simptome waargeneem:
koors, kouekoors, probleme met asemhaling, skerp pyn in die omgewing van die Adam se appel, die intensiteit wat toeneem wanneer die nek verander, verlies van sonoriteit van die stem, pus op die laryngeale kraakbeen, inflammasie van die limfknope in die gebied van die tiroïedklier.
Wanneer die tiroïedklier ondersoek word, is daar 'n vaste, digte, pynlike vorming wat nie duidelike grense het nie. Dikwels oor die ontsteekte gebied is daar 'n glans van die vel.
Met diepflegmon, die septiese proses vorder baie vinnig en lei dit tot 'n verswakking van die pasiënt se algemene toestand. Hy mag simptome van hipotensie, filamentiese pols en sianose hê. Die pyn is so erg dat dit versprei na die oksipitale, tydelike deel en ore. As 'n mens hoes, voel 'n persoon pynlike skok, wat gepaard gaan met vaskulêre spasma, gestremde bewussyn, hipoksie en onreëlmatige hartritme.
As dit nie behandel word nie, styg die ontsteekte areas geleidelik, die limfknope groei en word pynlik. Daar is 'n risiko van deurbraak van purulente formasies in die boonste lugweg, wat akute inflammasie van die brongi en tragea kan ontwikkel.
Vir die behandeling van vlak phlegmon, voorskryf dokters 'n kursus van breëspektrum antibiotika aan pasiënte. Terapie met antibakteriese middels word binne 5-10 dae uitgevoer. As daar gedurende hierdie tyd geen merkbare resultate is nie, voer dan die vervanging van dwelms uit. Ook word pasiënte immunomodulators en middels voorgeskryf om dronkenskap van die liggaam te voorkom. Pasiënte voer bloed suiwering uit, herstel bloedsirkulasie en verbeter metabolisme.
Met diep flegmon voer gewoonlik dadelik chirurgiese verwydering van purulente vorming uit. Hiervan word 'n klein insnyding gemaak op die plek van die letsel en die holte word gedreineer. Dan is die pasiënt geïnstalleer spesiale kateters vir die gladde uitvloei van patologiese ontslag.
Laryngeale tuberkulose ontwikkel op die agtergrond van pulmonale tuberkulose. Pasiënte het gewoonlik 'n chroniese infiltratiewe vorm, wat in die aanvanklike stadiums amper asimptomaties is.
Met die verspreiding van mycobacteria van letsels in die longweefsel, verskyn die volgende simptome:
koors, ernstige kouekoors, seer keel, droë hoes, nie verligting bring nie, laryngeale edeem, heesheid, sputumafskeiding, gevoel van koma in die omgewing van die Adam se appel.
Met verloop van tyd word die heesheid van die stem vervang deur 'n volledige klankverlies, dit word pynlik vir pasiënte om te sluk en die ongemak word na die oor oorgedra. Pasiënte het 'n gevoel van 'n vreemde voorwerp in die keel, wat dit moeilik maak om speeksel selfs te sluk. Dit lei gewoonlik tot 'n afname in eetlus en gewigsverlies. In seldsame gevalle, wanneer vloeibare voedsel en water gebruik word, kan hulle in die asemhalingskanaal ingaan, aangesien daar 'n risiko bestaan ​​om aspirasie-longontsteking te ontwikkel.
Vir laringeale tuberkulose benodig die pasiënt algemene en plaaslike behandeling. Die eerste is om aktiwiteite te doen wat daarop gemik is om die primêre fokus van infeksie uit te skakel. Selfs 'n chirurgiese ingryping kan hiervoor gebruik word. Daar is prosedures soos lobektomie, segmentektomie, bilobektomie. In geval van erge stenose van die larinks, word trageostomie aangedui, en in geval van erge vernietigende veranderinge word reseksie van die larinks gevolg, gevolg deur 'n hersteloperasie.
Dwelmterapie word uitgevoer met behulp van die volgende middels:
antibakteriese middels (rifabutien, streptomisien, sikloserien, rifampisien, kanamisien), glukokortikosteroïede (deksametason, methylprednisolon, hidrokortisoon), immunomodulators, vitamiene.
Vir die versnelde verwydering van sputum en elimineer hoes word mukolitiese voorgeskryf aan die pasiënt. Aktuele behandeling sluit ook die gebruik van pynstillers en inhalasies in. In geval van erge pyn in die oor, kan die pasiënt 'n kruising van die superior laryngeale senuwee aan die betrokke kant voorskryf (links of regs).
Pyn in die larinks en die Adam se appel is dikwels 'n teken van die teenwoordigheid van 'n skildklier tumor. Neoplasmas kan benigne of kwaadaardig wees. In die meeste gevalle word die eerste opsie gevind, en met die tydige diagnose word die herstel in 95% van die pasiënte behaal.
Kwaadaardige gewasse in epitheliale selle van die tiroïedklier groei minder gereeld, maar is baie gevaarlik. Hulle kan betyds opgespoor word, want dit vorm weefselknoppies, duidelik sigbaar onder die vel, aangesien hulle effens bokant die nekvlak styg.
In die vroeë stadiums van die ontwikkeling van die siekte kan die simptome heeltemal afwesig wees of slegs een simptoom kan waargeneem word - 'n toename in die servikale limfknoop. In die latere stadiums van die gewas word betekenisvol in grootte, waardeur daar in hierdie area pynlike sensasies na die oor oorgedra word.
Die neoplasma kan die respiratoriese proses ontwrig, die keel verpletter en die stem verander, dit hees of hees maak. Met metastase van kankerselle in die vokale toue is volledige aphonia moontlik. Nog 'n waarskynlike manifestasie is bloedbesmetting. In die latere stadiums van ontwikkeling, die tumor bereik 'n groot grootte, wat voedsel inname baie moeilik maak. Dikwels kan pasiënte nie eens vloeibare maaltye gebruik nie.
Osteochondrose van die servikale ruggraat word gekenmerk deur kompressie van senuweevesels en bloedvate. Met die siekte is daar rotasies van die werwels wat die ligamente, spiere irriteer en pyn veroorsaak.
Wanneer manifestasies van skyfbreuk veroorsaak word deur skade aan die membraan van die ruggraat, wat tot sy edeem en kompressie van die wortel van die servikale kanaal van die ruggraat lei. Dit lei tot 'n ontstekingsproses en stagnasie van bloed in die are. Teen hierdie agtergrond kan pyn in die omgewing van die Adam se appel voorkom.
Behandeling wissel afhangende van die oorsake van osteochondrose. Daar word egter van pasiënte verwag om dwelms voor te skryf om bloedsomloop te verbeter, aangesien 'n stagnante proses 'n ernstige siekte - ruggraat beroerte kan ontwikkel.
Faryngitis, tonsillitis, laringitis
Inflammatoriese otolaryngologiese siektes ontwikkel teen 'n agtergrond van swam- of virusskade, met besering aan die keelholte, inaseming van koue lugstrome, of oorbelasting van die vokale toue. In die akute stadiums van pyn manifesteer hulle hulself in die adolessente gebied, en in die diepte van die keel kan 'n droë blafhig voorkom.
By pasiënte met edeem van die slymvlies en heesheid, tot sy totale verlies. Wanneer stenose (vernouing van die keel) word dikwels belemmer deur die respiratoriese proses. In die afwesigheid van tydige behandeling by kinders en volwassenes, is die ontwikkeling van chroniese vorms van die siekte moontlik.
Wanneer otolaryngologiese siektes moet:
drink baie vloeistowwe, sluit sout en pittige kosse uit die daaglikse dieet, hou op met rook en alkohol.
Om die ontstekingsproses uit te skakel, kan jy met medisinale oplossings (kamille-infusie, sout, jodiumoplossing) gryp. Aanbevole middels met plaaslike aksie (Falimint, Isla-moos). Wanneer hoerheid moet sorg vir die vokale toue. Met sterk pyn word plaaslike narkose toegepas (Strepsils, Tantum Verde).
As die besering veroorsaak word deur 'n beroerte, dan is 'n breuk van kraakbeen moontlik, wat 'n sterk pynsindroom en 'n toestand van skok veroorsaak. In traumatiese edeem word die ontwikkeling van verstikking waargeneem.
Beserings aan die larinks kan nie net veroorsaak word deur die uitwerking op die nek van buite nie, maar ook wanneer sekere prosedures uitgevoer word. Byvoorbeeld, met onverskillige gebruik van instrumente vir brongoskopie, esofagoskopie en gastroskopie, kan daar onaangename onderdrukkende sensasies in die omgewing van die Adam se appel wees. Hemoptise word af en toe waargeneem, aangesien slymvliesbeskadiging voorkom. Terselfdertyd kan die situasie ingewikkeld wees, aangesien die beskadigde dele van die weefsel die fokus van penetrasie van patogene mikroörganismes word wat die inflammatoriese proses kan veroorsaak.
Ook die oorsaak van skade aan die larinks kan blootstelling aan sterk sure en alkaliese oplossings wees. In hierdie geval sal brandpunte in die mondholte waargeneem word.
As 'n pasiënt gediagnoseer word met chroniese besering aan die larinks, dan kan dit veroorsaak word deur die gebruik van oormatige warm kos, pittige kosse en irriterende drankies. Hierdie faktore lei tot die ontwikkeling van 'n inflammatoriese proses in die larinks en intermitterende pyn onder die Adam se appel.
By sommige siektes van die spysverteringskanaal kan die pasiënt die simptome van ENT-patologieë vir 'n lang tyd ervaar. Gastroesofageale refluksiekte (GERD) kan gewoonlik kliniese tekens simuleer. Dokters let op die ekstra-esofageale sindroom, wat beteken dat die inhoud van die maag in die larinks gegooi word met onvoldoende inkrimping van die onderste of bo-esofageale sfinkter en verswakte motiliteit van die spysverteringskanaal.
Pynlike sensasies in die omgewing van die Adam se appel kan voorkom wanneer:
alkohol misbruik, nie-nakoming van die dieet, die teenwoordigheid van grootmaat formasies in die buikholte tydens swangerskap.
'N klein inspuiting van soutsuur uit die inhoud van die maag word waargeneem selfs in gesonde mense, maar dit word geïnactiveer deur 'n spesiale ensiem (karbanhidrase). Met die swakheid van een van die esofageale sfinkters of lae tonus van die keelspiere, word 'n groot hoeveelheid verwerkte kos teruggebring in die boonste lugweg, waardeur die slymvlies beskadig kan word. Dit lei tot die ontwikkeling van reflux laringitis, waaraan kennis geneem word:
seer keel, konstante hoes, klont sensasie in die larinks, verhoogde speeksel, heesheid.
Wanneer GERD pasiënt 'n omvattende behandeling getoon word. Eerstens is dit nodig om die faktor uit te skakel wat verhoogde intra-abdominale druk veroorsaak, en 'n dieet volg. Van medikasie kan protonpomp inhibeerders (Esomeprazole, Omeprazole), teensuurmiddels (Gaviscon) voorskryf. As 'n pasiënt sterk veranderinge in die slymvlies van die larinks en farinks het, sal anti-inflammatoriese middels nodig wees. As konserwatiewe behandeling ondoeltreffend is, word chirurgiese regstelling voorgeskryf deur middel van fondsbepaling.
As 'n pynlike keel sensasie na 'n verkoue ontstaan ​​het en net 'n paar dae duur, is dit 'n normale fisiologiese proses.
Met langdurige ongemak in die area van die adolessente buis, wat mettertyd vererger en ander simptome manifesteer (stemversteuring, slukproses en koors), is dit nodig om dadelik 'n dokter te raadpleeg.
Die skildklierkraakbeen is in die larinks geleë en dien as die skelet van die keel. Dit is net bokant die cricoid kraakbeen. In sy struktuur is dit baie soortgelyk aan die skild, wat bestaan ​​uit twee heeltemal identiese plate. Hulle is reghoekig in vorm. By mans steek sy een rand (boonste) uit en word die adam genoem. Kraakbeen self het sy naam gekry as gevolg van sy voorkoms.
Dit is 'n giliante kraakbeen wat heeltemal anders as die eenvoudige kraakbeenagtige weefsels van die liggaam. Dit het 'n glasagtige, gekompakteerde struktuur wat deur sy spesiale samestelling bereik is. Dit bevat spesiale stowwe. As gevolg hiervan vervul dit die funksies wat daaraan toegewys is. Skildklierkraakbeen is nie 'n gepaarde element van die stelsel nie.
HOOFFUNKSIES VAN DIE CHERRY:
dien as 'n ondersteuning vir nabygeleë organe, voer 'n verbindingsfunksie met ander kraakbeen en weefsel, beskerm die larinks.
Dit is een van die groot kraakbeen in die larinks. Die hoofrol is om die voorkant van die keel te beskerm. Geheg aan die tiroïed en baarmoeder - skildklier spier. Op die oppervlak is die skildklier. Sy uitsteeksels (bo en onder) dra by tot die verband met die kraakbeen van die cricoid en hyoidbeen.
Skildklierkraakbeen het 'n belangrike funksie. As gevolg van sy struktuur en groot grootte sluit dit, soos 'n skild, die larinks en beskerm die tiroïedklier van eksterne invloede en skade.
Gedurende menslike volwassenheid verander die skildklierkraakbeen. By mans begin veranderinge op die ouderdom van 16-17 jaar, by vroue tussen 18 en 20 jaar. Die kraakbeenplaat begin versterk en word sterk soos 'n been. Sy volgende verandering vind op ou ouderdom plaas (na 50-55 jaar). Kraakbeenplate word dunner, maar terselfdertyd by die kruisings (gewrigte) word dit gekompakteer en verdik. Maar eksterne veranderinge eindig nie daar nie. Hy begin sy plek en struktuur verander, die regte plaat beweeg effens na regs en trek terug, en die linker een styg 'n bietjie hoër. Dit lyk asof die linkerkant bo regs styg. Во время таких изменений смещению также подвергается и щитовидная железа.
sny boonste skildklier, bylaag (horing) boonste, tuberkel skildklier boonste, plaat, bylaag (horing) onderste, uitsteek gedeelte hierbo geleë, die oppervlak van die artikulêre krokodil, uitsteek gedeelte hieronder.
Voorplate in mans, vroue en kinders groei op verskillende maniere saam. In volwasse mans gebeur dit op 'n hoek, so dit buk uit en 'n Adam se appel of Adam se appel verskyn. By vroue en kinders is hierdie deel afgerond, dus dit buig nie.
Soms is daar pyn in die omgewing van sy plek. Dit dui altyd afwykings aan in sy werk weens beserings en siektes. Dit sluit in siektes wat voorkom tydens mislukkings van die tiroïedklier, ruggraat, sowel as tydens kanker en aansteeklike siektes.
Die volgende siektes kan skildklierkraakbeenpyn veroorsaak:
chroniese en akute tiroïeditis, akute en kroniese laringitis, servikale osteochondrose, chondroperichondritis, kraakbeenflegmon, tuberkulose, kwaadaardige neoplasmas.
Dokters glo dat die mees algemene oorsaak van pyn skildklier siekte is. Hulle kan vir baie redes voorkom, die belangrikste is infeksies en outo-immuun prosesse.
Pynlike sensasies kom voor in die nek voor en kan gepaard gaan met 'n toename in liggaamstemperatuur, swelling en verswakking van gesondheid. Tydens die ontwikkeling van tiroïeditis wat verband hou met 'n verswakking van die immuunstelsel of ander oorsake wat daarmee gepaard gaan, word baie teenliggame wat op die klier (skildklier) gerig is, veroorsaak as gevolg van outo-immuun prosesse. Onder die invloed verhoog dit sy grootte en plaas druk op die area van die tiroïed kraakbeen.
Chroniese tiroïeditis prosesse in 'n chroniese vorm veroorsaak verstorings in die funksionering van die tiroïedklier, sowel as veselagtige weefsels wat in die skildklierkraakbeenverhoging is. Met hierdie veranderinge seer en Adam.
Osteochondrose in die servikale gebied is ook 'n algemene oorsaak van pyn. Wanneer dit begin om 'n breuk tussen die werwels te vorm en die einde van die senuwees word oortree. As gevolg hiervan kan die pyn aansienlik toeneem, aangesien die impulse wat deur hierdie eindes gaan, nie soos in gesonde mense verbygaan nie.
Siektes soos tuberkulose, kraakbeen, flegmon, ens., Kan ook pyn veroorsaak. Hulle ontstaan ​​as gevolg van tydige genees griep en sy komplikasies. As u dit nie betyds begin behandel nie, kan dit lei tot versadiging, smelt van weefsels en fistels.
Chondroperichondritis is 'n inflammatoriese siekte van die laringeale kraakbeen. Wanneer die siekte die skildklierkraakbeen beïnvloed, verskyn pyn. Dokters verdeel dit in 'n chroniese en akute vorm. Wanneer die siekte in die gebied van kraakbeen hard gevorm word, maar elastiese swelling. Die siekte moet so gou as moontlik genees word, aangesien hierdie swelling die vokale toue kan knyp en verstikking veroorsaak.
Soms is die oorsaak van pyn skade en frakture van die kraakbeen. Hulle kan voorkom met verstikking en sterk blaas op die keel. In hierdie geval word die kraakbeen na die ruggraat verskuif of afwyk na die kant. Dit kan op sy beurt tot swelling van die larinks lei en asemhaling moeilik maak. As jy nie dadelik mediese hulp soek nie, dan is die dood moontlik.
As u pyn ervaar in die area waar dit geleë is, moet u dadelik 'n dokter raadpleeg om die oorsake te identifiseer. Hoe vinniger jy ontslae raak van die oorsake en siektes, hoe gouer sal jy die pyn verwyder. Die betekenis van terapie is die vinnige opsporing en eliminasie van die oorsake van die pyn.
Kanker van die tiroïed kraakbeen
Kanker verskyn in die gebied van kraakbeen is nie 'n seldsame siekte nie. Onlangs kom maligne tumortumors voor as gevolg van wanfunksie van die tiroïedklier, wat op die kraakbeen geleë is. Kanker beïnvloed nie net sagte weefsels, bene en organe nie, maar ook kraakbeen.
SIMPTOME VAN DIE VOORKOMS VAN OORGEWENDE SIEKTES:
gevoel van 'n vreemde voorwerp in die larinks, druk op die keel, pyn in die gebied van die tiroïed kraakbeen, bloed in die speeksel wanneer die besmetting begin ruik van die verrotting van die mond, probleme met sluk verskyn veral tydens etes.
bestraling, bestraling effekte op die kop en nek, ouer as 45 jaar, oorerwing, werk in gevaarlike beroepe, gereelde spanning, rook en drink van alkohol.
Kanker kan ook siektes veroorsaak. Dit sluit in geslagsiektes, borswasse, rektale poliepe, neoplasia en tiroïed siektes.
Kanker van die tiroïed kraakbeen word chirurgies behandel. As die gewas groot is, kan dokters 'n deel van die farinks verwyder. In hierdie geval word die pasiënt 'n spesiale buis geplaas waardeur 'n persoon kos neem. As die gewas klein is, probeer dan om dit deeglik te verwyder, sonder om die funksionaliteit van die larinks te skend.
Skildklierkraakbeen speel 'n belangrike rol in die menslike skelet. Dit beskerm die larinks van eksterne invloede en beserings. Deur sy struktuur word baie elemente van die laryngeale skelet en aangrensende weefsels vasgemaak. Dit kan geraak word deur verskeie siektes wat vinnig geïdentifiseer en behandel moet word, aangesien dit in die toekoms baie ernstige gevolge kan hê - verlies van stem, verstikking, inflammasie, ens.
Laryngeale chondroperichondritis is 'n ontsteking van die perkondrium en die kraakbeen van die laryngeale skelet, wat ook veroorsaak word deur die siektes wat hierbo beskryf word (laryngeale tonsillitis, akute laryngobronchitis, laryngeale submukose abses) of as gevolg van traumatiese skade aan die laringeale slymvlies en in die martial laryngeale abses- en laringeale abses, of as gevolg van traumatiese besering van die larinks met verswakte slymvlies van die larinks ulserasie van die slymvlies in siektes soos sifilis, tuberkulose, ens.
Klassifikasie van laryngeale chondroperichondritis
Primêre laringeale chondroperichondritis: traumaties, veroorsaak deur latente infeksie, metastatiese as komplikasies van algemene infeksies (tyfus en tyfuskoors, griep, longontsteking, postpartum sepsis, ens.). Sekondêre laringeale chondroperichondritis: komplikasies van banale akute laringitis, komplikasies van banale chroniese laringitis, komplikasies van spesifieke siektes van die larinks.
Die oorsaak van laryngeale chondroperichondritis. Streptokokke, stafilokokke, pneumokokke en mikroörganismes van spesifieke infeksies (MBT, pale treponema, griepvirusse, ens.) Verskyn as veroorsakende middels van chroniese chondroperichonditis van die larinks.
Patologiese anatomie en patogenese. Patologiese veranderinge in die laringeale kraakbeen word bepaal deur verskillende weerstand teen infeksie van die buitenste en binne lae van die perkondrium. Die buitenste lae is meer bestand teen infeksie en reageer slegs op infeksie en verspreiding van bindweefsel-selle, terwyl die binnelae wat vaskulasie en groei van kraakbeen van die larinks bied, minder weerstand bied teen infeksie. Wanneer ontsteking van die perkondrium tussen hierdie lae ontstaan ​​en aan die een kant en die kraakbeen, ontstaan ​​'n laag pus wat die perichelium van die kraakbeen skei, wat dit ontneem van die trofiese en immunoprotektiewe effekte van die perichelp en gevolglik lei tot kraakbeen en sekwestrasie (chondriet). Dus word hoofsaaklik hidienkraakbeen aangetas, wat nie met vate voorsien word nie, maar deur die vaatstelsel van die perkondrium voed.
By metastatiese infeksies kan die inflammatoriese proses begin in die vorm van osteomyelitis in die gebied van ossifikasie van kraakbeen-eilande, wat, soos Liicher getoon het, verskeie inflammatoriese foci vorm.
In die meeste gevalle dek laryngeale chondroperichonditis slegs een van die laringeale kraakbeen (cherpaloid, cricoid en skildklier, minder dikwels - epiglottis kraakbeen). As die skildklier- en kriskoïed kraakbeen aangetas word, kan die inflammatoriese proses versprei na die eksterne perichondrium, wat manifesteer deur swelling op die voorkant van die nek, dikwels velspoel, en met die progressie van die siekte - purulente fistels op die oppervlak. Afhangende van die lokalisering van die subperitoneale abses word interne en eksterne perichondritis onderskei.
As 'n reël word die kikatriese stenose van die larinks gevorm om die inflammatoriese proses as 'n reël uit te skakel. Daar moet kennis geneem word dat die ontwikkeling van die inflammatoriese infiltraat van die perichondrium nie altyd met 'n abses afgehandel word nie. In hierdie geval word die proses tot skleroserende perichondritis, wat deur die verdikking van die perhondrale voorkom.
Volgens B. Mlechina (1958) is skarrelagtige kraakbeen in die eerste plek in terme van die frekwensie van die letsel, dan cricoid, minder dikwels skildklier, en die epiglottis word uiters selde geraak. In die geval van primêre chondroperichonditis, kan die laringeale abses 'n groot grootte bereik, veral met inflammasie van die eksterne perichondrium, aangesien die vel, in teenstelling met die slymvlies, wat die interne perkondrium dek, lank verhoed dat die uitbreek van pus uit en die vorming van fistel voorkom. Die sekondêre laryngeale chondroperiese chondiete is sonder hierdie hindernis, daarom word die absesse nie in 'n groot grootte bereik en vroeg in die lumen van die larinks breek nie.
Simptome en kliniese verloop van laringeale chondroperichonditis. Primêre laringeale chondroperiese chondiete is akute, vergesel van hoë liggaamstemperatuur (39-40 ° C), kouekoors, inspirasie dyspnea, algemene erge toestand, erge inflammatoriese verskynsels in die bloed. Sekondêre laringeale chondroperichonditeit is minder akuut en as gevolg van die traagheid word spesifieke infeksies gekenmerk deur ooreenstemmende simptome en patologiese veranderinge.
Wanneer die laringeale chondroperichonditis gekenmerk word deur matig ernstige pyn wanneer dit ingesluk word, fonasie en hoes, pyn in die anterior area van die nek wanneer die kop draai. Met die toename van die kliniese beeld, vererger en vererger hierdie pyn na die oor. Daar is pyn op palpasie van die larinks. In die gebied van die gevormde abses word fluktuasie bepaal. In die plek van die grootste dunner van die vel word 'n blou vlek gevorm, dan word 'n gelerige vlek, dan 'n abses, as dit nie betyds geopen word nie, die vorming van 'n fistelfistel uitmekaar. Dit lei tot 'n verbetering in die algemene toestand van die pasiënt, 'n afname in liggaamstemperatuur en herstel.
Akute interne chondroperichonditis van die larinks is baie erger. Hulle word gekenmerk deur 'n vinnige toename in tekens van stenose van die larinks: asemhaling word raserig, stidoroznym, gereeld, die gevolge van hipoksie verhoog so vinnig dat dit nodig is om soms tracheotomie by die bed van die pasiënt te produseer. Kenmerkende eienskappe van hierdie vorm van laryngeale chondroperichonditis is nie soveel heesheid en swakheid van stem nie, maar 'n verandering in sy timbre buite herkenning, veral in die geval van chondroperichonditis van die keel-kraakbeenkraakbeen wat ontstekingsproses van die perplant van die peritoneale voue insluit. Deurbraakpus in die lumen van die larinks bring slegs verligting as die grootste deel van die absesinhoud as gevolg van hoes uitgetrek word. As abses leegmaak tydens slaap plaasgevind het, is daar 'n gevaar vir aspirasie longontsteking of selfs asfiksie as gevolg van laringeale spasma.
Die endoskopiese beeld van die interne laryngeale chondroperiese chondiete is uiters uiteenlopend en hang af van die lokalisering van die patologiese proses. Die slymvlies is hiperemies, uitgebuig in die vorm van sferiese vorming of in die vorm van geronde infiltrate, wat die kontoere van die aangetaste kraakbeen verstel. Perichondritiese absesse op die binneste oppervlak van die skildklierkraakbeen strek die slymvlies binne die larinks uit en veroorsaak dat dit vernou word. Soms word 'n guturale fistel gesien, dikwels in die gebied van die anterior kommissie (dikwels word die terme "anterior" en "posterior commissure" gebruik om hulde te bring aan tradisie. Daar is eintlik een kommissie in die larinks, geleë in die hoek van die skildklierkraakbeen. Die woord kommissuur beteken samesmelting, kombinasie, meer sulke daar is geen anatomiese strukture in die larinks nie, die konsep van "posterior commissure" is verkeerd, aangesien die skouervormige kraakbeen wat daar geleë is nie anatomies verbind is nie en daar 'n beduidende afstand tussen hulle is tydens fonasie en asemhaling. Dit is nie tipies van ware kommissies nie).
In diffuse chondroperichonditis van die larinks, word die algemene toestand van die pasiënt uiters ernstig en kan dit vererger word deur simptome van sepsis, algemene hipoksie, sowel as nekrose van kraakbeen met die vorming van opvolgers. Tydens laringoscopie word sequesters gedetecteerd in die vorm van witterige kraakbeen fragmente van verskillende vorms met verdunde, gesnyde rande wat onderhewig is aan purulente samesmelting. Die gevaar van sekwestrasie lê in hul werklike transformasie in vreemde liggame, waarvan die gevolge onvoorspelbaar is.
Gevalle van herstel in geval van diffuse beneigne chondroperichonditis van die larinks einde met 'n cicatricial proses en ineenstorting van sy mure, wat verder die sindroom van stenose van die larinks veroorsaak, manifesteer deur chroniese hipoksie en die gevolge waaraan hierdie toestand lei.
Hipoksie, of suurstofafwyking, is 'n algemene patologiese toestand van die liggaam wat voorkom as daar nie genoeg suurstof aan die liggaam se weefsels is nie, of 'n skending van die gebruik daarvan. Hipoksie ontstaan ​​wanneer daar nie genoeg suurstof in die ingeasemde lug is nie, byvoorbeeld wanneer dit tot 'n hoogte (hipoksiese hipoksie) styg as gevolg van versteurde eksterne respirasie, byvoorbeeld in siektes van die longe en respiratoriese kanaal (respiratoriese hipoksie), in bloedsomloopafwykings (bloedsomloophypoksie), in siektes van die bloed ) en sommige vergiftigings, soos koolstofmonoksied, nitrate of metemoglobienemie (hemiese hipoksie), vir afwykings van weefselrespirasie (sianiedvergiftiging) en sommige afwykings van weefselmetabolisme ( weefsel hipoksie). Tydens hipoksie kom kompenserende aanpassingsreaksies voor, wat daarop gemik is om suurstofverbruik deur weefsels te herstel (kortasem, tikykardie, 'n toename in die minuut volume van bloedsirkulasie en bloedvloei snelheid, 'n toename in die aantal rooibloedselle as gevolg van hul vrylating uit die depot en 'n toename in hul hemoglobieninhoud, ens.). Wanneer die toestand van hipoksie verdiep, wanneer kompenserende reaksies nie die normale suurstofverbruik deur die weefsels kan voorsien nie, vind hul energie hongersnood plaas, waar die serebrale korteks en brein senuweesentrums hoofsaaklik geraak word. Diep hipoksie lei tot die dood van die liggaam. Chroniese hipoksie word gemanifesteer deur verhoogde moegheid, kortasem en hartkloppings met min inspanning, verminderde werkvermoë. Sulke pasiënte is uitgeput, bleek met sianotiese kleur van die lippe, gesinkte oë, depressiewe geestestoestand, rustelose slaap, vlak, vergesel van nagmerrieagtige drome.
Diagnose van laryngeale chondroperichonditis. Primêre perichondritis onderskei nie prakties van septiese edematiese laringitis en flegmon van die larinks nie, die voorkoms van ulkusse op die slymvlies fasiliteer die diagnose van laringeale chondroperichonditis. Oedeem van die anterior oppervlak van die nek, die teenwoordigheid van purulente fistels en sequesters is betroubare tekens van hierdie siekte. Diagnose word aangevul deur 'n ernstige kliniese prentjie, simptome van versmoring en akute hipoksie. 'N belangrike differensiële diagnostiese hulpmiddel, saam met direkte laringoscopie, is 'n x-straal ondersoek van die larinks, waarin sy inflammatoriese edeem, sowel as nie-inflammatoriese edeem, redelik maklik onderskei word van traumatiese en neoplastiese letsels. Die metode van tomografie en laterale projeksie word gebruik, waarin die vernietigings sones van die laryngeale kraakbeen opgespoor word en die dinamika van die patologiese en anatomiese veranderinge in die laryngeale chondrokonditis word beoordeel.
Differensiële diagnose van laringeale chondroperichonditis word uitgevoer met tuberkulose, sifilis, laringeale kanker, veral in gevalle waar 'n sekondêre inflammatoriese proses (superinfeksie) in hierdie siektes voorkom. In die teenwoordigheid van eksterne fistel chondroperichonditis differensieer larynx van aktinomikose.
Behandeling van chondroperichonditis van die larinks in die debuut stadium word uitgevoer met massiewe dosisse breëspektrum antibiotika in kombinasie met hidrokortisoon, antihistamienmiddels en anti-edeembehandeling. In die geval van 'n abses en sekwestrasie word chirurgiese behandeling uitgevoer met behulp van 'n eksterne of endoskopiese metode, waarvan die doel is om 'n abses (sellulitis) oop te maak en kraakbeenopvolgers te verwyder. In die meeste chirurgiese ingrepe word 'n laer trageotomie in baie gevalle uitgevoer om endotrageale narkose te gee, om te verhoed dat pus in die lugpyp lek, en dat dit ernstige probleme in die endolaryngeale chirurgie in die afwesigheid van algemene analgesie veroorsaak. Chirurgiese ingryping word uiters spaarsaam gemaak. Met eksterne toegang probeer hulle nie om die interne larinks perikarpulus te beskadig nie, en omgekeerd, met die endolaryngeale benadering, die eksterne perichondrium. Wanneer curettage, waarvan die doel is om nie-lewensvatbare dele van kraakbeenweefsel te verwyder, probeer om nie die kraakbeen te beskadig nie, wat 'n normale voorkoms het, en veral die wat die fonatoriese en respiratoriese funksie van die larinks bied. После вскрытия абсцесса и его опорожнения при помощи отсоса в образовавшуюся полость вводят порошок антибиотика в смеси с сульфаниламидом.
Прогноз более благоприятен при хондроперихондите гортани с медленным развитием воспалительного процесса, и даже при более острых формах, если предпринято раннее адекватное лечение. При распространенных формах хондроперихондита гортани прогноз осторожный и даже сомнительный. In sommige gevalle, met immunodefektoestande (VIGS, leukemie, verswakking van die liggaam met 'n langtermyn chroniese aansteeklike siekte), is die prognose dikwels pessimisties. Die voorspelling vir stem- en respiratoriese funksie is altyd versigtig, aangesien selfs tydige en korrekte behandeling vir laringeale chondroperichonditis nooit tot bevredigende resultate in hierdie verband lei nie.
Rook is aktief en passief.
Alkoholmisbruik. Wanneer hierdie faktor gekombineer word met rook, verdubbel die waarskynlikheid om 'n keel tumor te kry.
Ouderdom ouer as 60 jaar.
Genetiese predisposisie. Die risiko om siek word, is drie keer hoër as familielede 'n kwaadaardige neoplasma van hierdie lokalisering het.
Industriële gevare (steenkool- en asbesstof, benseen, petroleumprodukte, fenolharse).
Mense het behandel vir 'n voorheen kwaadaardige tumor met 'n lokalisering in die kop-nek area. Benewens die moontlike plaaslike effekte van chemoterapie en bestralingsterapie, is daar ook van groot belang, geassosieer met aggressiewe behandeling, 'n afname in algemene immuunstatus.
Lang spraak professionele las.
Spesifieke letsels van die boonste respiratoriese kanaal deur Epstein-Barr-virus, wat ook aansteeklike mononukleose veroorsaak.
Menslike papillomavirus (HPV). Studies toon 'n toename in die voorkoms van keelkanker vyf keer wanneer tekens van skade deur hierdie virus in hul slymvliese opgespoor word.
Chroniese produktiewe laringitis met die teenwoordigheid van voorkankerlike siektes en veranderinge in hierdie gebied (papillomatose, leukoplakia, dyskeratosis, pachydermia, fibromas op 'n breë basis, sistiese formasies in die vokale voue).
Chroniese inflammatoriese siektes in die boonste respiratoriese kanaal (sinusitis, farinksis, tonsillitis, tonsillitis, ens.).
Nie-nakoming van mondhigiëne en die teenwoordigheid van onbehandelde tande.
Kookvoorkeure in die vorm van voedsel, sout en gesoute kosse.
Cikatricial veranderinge in die slymvlies na beserings, brandwonde, vorige sifilis of tuberkulose.
Volgens statistieke word keelkanker by vroue baie minder gereeld gediagnoseer as by mans. Ongeveer 80-90% van die pasiënte is mans van 45 jaar oud.
Soos alle kwaadaardige gewasse word kanker met lokalisering in die keel gekenmerk deur 'n aantal algemene simptome. Hierdie simptome verskyn enige tyd voor die eerste duidelike kliniese tekens, sodat die plek van die tumor duidelik bepaal kan word. Dikwels word die voorkoms van hierdie simptome geassosieer met die nadelige manifestasie van aanhoudende rook, as 'n variant van die normale toestand van 'n chroniese roker, en draai nie dadelik na otolaryngoloë nie. Die lengte van hierdie "stille" tydperk hang ook af van die mate van maligniteit van kankerselle.
Gewigsverlies, swakheid, gewigsverlies, slaapstoornisse.
Die hooftekens dui op kanker van die keel.
Sensasies van katarrale irritasie in die nasale holte en keel.
Die gevolglike gevoel van staande klont in die keel of vas visbeen.
Oortredings van die sluk en die deurgang van dik kos, en dan vloeistowwe, periodiek fladderend met vloeibare voedsel, speeksel.
Ongewone, onaangename smaak in die mond.
Warm, droë hoes, met verloop van tyd permanent.
Die verskyning van onsuiwerhede van bloed in speeksel, sputum, uitskeiding van die neus.
'N Verhoging in die groep servikale limfknope en algemene edeem van sagteweefsels, wat in die "vetmassa" gedefinieer word, wat nie voorheen by 'n pasiënt waargeneem is nie.
Veranderinge in asemhaling, gepaardgaande met 'n gevoel van onvoldoende inaseming en moeilik om asem te haal.
Die voorkoms van pyn in die larinks van wisselende duur en intensiteit.
Afslanking, wat gepaard gaan met onaangename sensasies in die keel wanneer jy met 'n relatiewe veilige eetlus eet.
Onaangename, onstuimige reuk van die mond.
'N Onverklaarbare, langdurige verandering in die gewone klank van die stem, heesheid sonder tydperke van verbetering, met die gevolglike verlies daarvan.
Oorpyn met beduidende gehoorverlies.
Lompheid en asimmetrie van die onderste dele van die gesig.
Verandering van mobiliteit en vervorming van die vel van die nek, met oorsaaklose intrakutane bloeding.
Die veranderinge wat hierbo beskryf word vir meer as twee weke, vereis die onmiddellike verwysing van die pasiënt na 'n spesialis (tandarts, otolaryngoloog)!
Plaaslike simptome hang af van die ligging en tipe groei (eksofytiese, endofitiese, gemengde) van die tumor self.
Tumore in die nasofarynks en orofarynks
Angina-agtige pyn in rus en wanneer ingesluk word.
'N Toename in die groepe mangels, hul asimmetrie, bloeding, die voorkoms van strooptogte op hulle.
Verandering van die vorm van die taal, sy mobiliteit, smaak, vergesel van die gevolglike probleme in die uitspraak van sommige klanke.
Die voorkoms van ulseratiewe defekte wat lankal nie genees is tydens die inspeksie van die nasale holte en mond nie.
Neusopeenhoping, nasale asemhalingsprobleme.
Tandpyn, skielike tandverlies.
Veranderinge in gehoor.
Asymmetrie van die gesig, gevoel van gevoelloosheid (manifestasie van kompressie van die kraniale senuwees tydens ontkieming van die tumor aan die basis van die skedel).
Vroeë toename in submandibulêre limfknope.
Buitelandse liggaams sensasie in die keel, kietelend en kietelend.
Pyn wanneer dit ingesluk word, wat na die oor van die kant van die letsel versprei.
Veranderinge in stem en konstante seer keel sluit aan in die latere stadiums.
Lokalisering in die streek van die vokale toue.
Seer keel, wat toeneem met praat
Verlies van stem heeltemal.
Hierdie simptoom verskyn in die baie vroeë stadiums van die siekte.
Pyn, ongemak in die larinks tydens die verloop van die kosblik.
Konstant, met tekens van groei, kortasem en moeilike ademhaling, gepaardgaande met "guttural" klanke.
Veranderinge in die stem en seer keel sluit aan by die lokalisering van kanker in hierdie area in die latere stadiums.
Jy moet weet dat die jonger 'n persoon kanker van die keel het, hoe meer aggressief die siekte ontwikkel en hoe meer dit gaan om metastase na die limfknope.
In gevorderde gevalle is die hoofoorsake van die dood:
massiewe bloeding van gewas geërodeerde vate
die byvoeging van 'n sekondêre infeksie in die disintegrasie van die tumor met die ontwikkeling van sepsis,
aspirasie met bloed of kos.
Opname van die pasiënt met verduideliking van klagtes.
Inspeksie van die vorm van die nek, palpasie van die limfknope.
Ondersoek van die mondholte, farinks en larinks met behulp van spieëls.
Die palpasie van die vloer van die mond, tong en tonsille.
Neem 'n swab uit 'n visueel veranderde area van die slymvlies en naald aspirasie uit 'n vergrote en oppervlakkige limfknoop vir 'n sitologiese ondersoek om sodoende selle atipia op te spoor, wat dit moontlik maak om 'n tumor te vermoed.
Eksamen met 'n laringoskoop en fibrolaryngoskoop. 'N Verandering in die verligting van die oppervlakke wat ondersoek word, word visueel bepaal met die vorming van die sogenaamde "plusweefsel", 'n verandering in die kleur van die slymvlies in sy projeksie, ulserasie en bedekking met bloei. In sulke gevalle is dit verpligtend om 'n monster van verdagte weefsel vir histologiese ondersoek (biopsie) te neem. Histologiese ondersoek en slegs dit kan differensiasie van inflammatoriese, goedaardige en kwaadaardige prosesse wat in die farinks en larinks tussen hulle voorkom. Die uitslag van die studie bepaal die hoofaanwysings van behandeling.
Die studie van die boonstepuree met 'n trageoskoop om die omvang van die verspreiding van die tumor en die vervorming daarvan tydens kompressie buite te verduidelik.
Navorsing deur middel van ultrasonografie. Dit is die mees toeganklike in die huidige stadium van die metode van radiologie. Daarmee word groepe diep limfknope ondersoek. Oormaat van normale grootte, veranderinge in kontras, versteurde grense, dui op moontlike skade aan hul tumor. Daarbenewens word die toestand van die weefsel rondom die tumor en die moontlike druk van die groot vate en die graad daarvan geëvalueer.
X-straal ondersoek van intracerebrale sinusse, kake (ortofantomografie) en borsholte (in teenwoordigheid van metastase).
Berekende en magnetiese resonansiebeeldvorming met kontras. Volgens hierdie studies kan mens die ware grootte van die tumor, die moontlike ontkieming in die omliggende weefsels en metastase na die limfknope beoordeel.
Daarbenewens word die fonetiese eienskappe van die larinks ondersoek om die mate van onstabiliteit van die vokale toue te verduidelik, die vorm van die glottis te verander. Vir hierdie doel word stroboskopie, elektroglottografie, fonetografie gebruik.
'N standaard stel metodes vir die behandeling van longkanker is nie oorspronklik en sluit 'n standaard stel wat in kanker gebruik word: chirurgiese behandeling, chemoterapie en bestralingsterapie.
In teenstelling met ander gelokaliseerde kankers, is deel van keeltumore in die vroeë stadiums (I-II) goed gereageer op bestralingsbehandeling en chemoterapie (byvoorbeeld slegs beperk tot die vokale toue). Die keuse van die behandelingsvolume is streng individueel, afhangende van die histologiese vorm van die siekte en die lokalisering van die tumor. In sommige gevalle kan jy sonder verlammende bedrywighede doen.
Die derde en vierde kliniese stadiums vereis chirurgiese behandeling in kombinasie met chemoterapie en bestraling blootstelling. In sommige gevalle word chemoterapie en bestraling uitgevoer voor chirurgie, om die volume weefsels verwyder en die grense van die tumor akkuraat te bepaal, wat onder invloed van die dood van 'n deel van die eksterne kankerselle kan voorkom.
Die eienaardigheid van tumore van die sub-laryngeale dele van die larinks is swak, en soms is die volledige afwesigheid, sensitiwiteit vir bestralingsterapie, met die paar uitsonderings van tumore met 'n hoë graad. Daarom vereis tumore van hierdie lokalisering in enige stadium chirurgiese behandeling.
Saam met die verwydering van die tumor, produseer die maksimum moontlike reseksie van die limfknope, gebaseer op hul eienskappe van hul ligging. Minimale ontkieming van kanker in naburige organe en weefsels sal die minimale kreupel vlak van chirurgiese voordele bepaal. Ongelukkig, sonder om te vermink, is dit noodsaaklik om die operasies in die latere stadiums uit te skakel vir 'n volledige genesing en verlenging van die pasiënt se lewensverwagting.
Verwydering van die larinks as 'n geheel en in kombinasie met die tong is 'n verlammende operasie. In sulke gevalle word normale asemhaling en voedsel inname ontwrig, om nie te praat van die feit dat die geleentheid om die smaak van kos te voel en aan die gesprek deelneem, vir ewig verlore gaan nie. Asemhaling word uitgevoer met behulp van die gevormde fistel met die vel op die voorkant van die onderste derde van die nek.
Herwinningsoperasies ná radikale verwydering van die tumor het onlangs nuwe ontwikkeling gekry met die ontwikkeling van oorplantingskirurgie en die gebruik van skenkerorgane, kunsmatige dele van die larinks. Daar is moderne ontwikkelings in die verbouing van die tragea van die stamcellen van die pasiënt.
By die uitvoering van 'n volledige reeks behandeling, is die vyfjaarlikse oorlewing van keelkanker gemiddeld volgens verskillende bronne ooreenkomstig die volgende data:
Chondroma van die larinks
Die laryngeale chondroma is 'n baie seldsame siekte in die otolaryngologie, amper altyd gelokaliseer op die bord van cricoid kraakbeen, waaruit dit groei in verskillende areas van die larinks. Roemeense otorinolaryngoloë het bevind dat slegs 87 gevalle van hierdie siekte in 1952 in die wêreldliteratuur beskryf is. Minder algemeen ontwikkel laryngeale chondroma op die epiglottis en skildklierkraakbeen.
Patologiese anatomie van laryngeale chondroma
Met die ontwikkeling van chondromas op die skildklierkraakbeen, word hulle as voorkoms deur die voorkant van die nek ingedring en word palpasie beskikbaar. Gewoonlik is hierdie gewasse goed geskei van die omliggende weefsels, 'n afgeronde vorm, bedek met normale slymvlies van binne, die buitekant (chondroma van die skildklierkraakbeen) word nie met die normale vel gesoldeer nie. Dit word onderskei aan 'n aansienlike digtheid wat biopsie voorkom. Daarom is dit dikwels vir biopsie toevlug tot tirotomie met gelyktydige geleiding chirurgiese behandeling. In indirekte laringoscopie kan slegs die chondromas van die boonste larinks ondersoek word. Hul gedetailleerde visualisering is slegs moontlik met direkte laringoscopie.
Simptome van laryngeale chondroma
Die simptome van laryngeale chondroma hang af van die ligging van die tumor en die grootte daarvan. Chondromas van die cricoid kraakbeenplaat veroorsaak asemhaling en sluksteurnisse, aangesien hulle die sub-bergingspasie inkrimp en die hipofarynx druk. Laryngeale chondromas kan ontaard in kwaadaardige gewasse - chondrosarcoma. Chondromas van die skildklierkraakbeen, met hul endofitiese groei, veroorsaak die verswakking van stemvorming en, met aansienlike grootte, respirasie. In chondroma van die epiglottis kan die sluitfunksie van die epiglottis aangetas word wanneer dit ingesluk word, met die verskyning van 'n goggende verskynsel.
Behandeling van laryngeale chondroma
Behandeling van laryngeale chondroma is in alle gevalle chirurgies. Met endolaryngeale chondromas word voorlopige trageotomie en algemene narkose tydens trageale intubasie deur die trageostomie getoon. Die gewas word verwyder deur eksterne toegang (tirotomie) en intratorakale, waar moontlik, die beginsel om die laringeale weefsels te spaar wat nodig is om sy respiratoriese lumen en stemfunksie te bewaar. Sommige skrywers beveel aan om radioterapie na die operasie uit te voer om terugvalle te voorkom, wat mag voorkom tydens onvolledige verwydering van die tumor.
Lipoma van die larinks kom baie selde voor, dit kan op die epiglottis, op die larinks van die epiglottis, in die ventrikels van die larinks voorkom. In ander gevalle kom dit uit die laryngeale deel van die farinks, waar dit op die drumpel van die larinks versprei kan word, dit kan veelvoudig wees. Lipoma van die larinks het die vorm van 'n afgeronde vorming met 'n gladde of lobbe oppervlak van 'n blou kleur.
Laryngeale adenoom is 'n uiters skaars tumor, waarvan die diagnose eers na die verwydering en histologiese ondersoek vasgestel kan word.
Die struktuur van die gewas word voorgestel deur 'n verskeidenheid klierweefsels en in voorkoms kan dit vir 'n klier poliep of adenokarsinoom verwar word.
Myksoom van die larinks
Myksomatiese elemente kan in sommige vorms van laryngeale poliepe teenwoordig wees, en kan na gelang van hul relatiewe volume verwys word as myksomatiese poliepe, larinksmyxoma of fibromyxoom. In die meeste publikasies word hierdie tipe tumor nie as nosologiese en morfologiese vorm onderskei nie.
Laryngeale neuro is 'n tumor wat uit die vertebrale senuwee kom en word bo die vokale voue, by die ingang van die larinks, gelokaliseer. Die gewas het die voorkoms van 'n afgeronde opvoeding met 'n gladde oppervlak, van pienk tot donkerrooi.
Laryngeale neuro kan voorkom as 'n enkele vorming as gevolg van die proliferasie van die gespesifiseerde senuwee se lemmosiete (benigne schwannoma), maar kan 'n sistemiese siekte van die Recklinghausen neurofibromatose-tipe wees, wat 'n oorerflike siekte van ongedifferensieerde senuweewewig (outosomale dominante erfenis) is.
Simptome van laringeale neuro
Die siekte manifesteer gewoonlik in die kinderjare. Daar verskyn pigmenteerde kolle van die kleur "koffie met melk", verskeie pynlose neurofibromas ('n simptoom van die "knoppie"), in die area van die senuweebondels (veral die nek en hande) word neurogliome waargeneem, dikwels olifantiasis van die ooglede. Die voorkoms van fibromatiese knope in die rugmurg en brein gee die gepaste simptome. Veelvuldige fibromatiese letsels in die bene word gekombineer met algemene degeneratiewe veranderinge en abnormaliteite, veral van die skeletsisteem. Die siekte kan gekombineer word met verswakte sig en gehoor, demensie, kromming van die ruggraat.
Node kan nabygeleë organe druk, wat hul funksie benadeel. Dus met lokalisering op die nek of mediastinum, kan afwykings van respirasie, bloedsomloop en limfvloei waargeneem word. Mans word twee keer so dikwels siek.
Die teenwoordigheid van hierdie simptome of 'n deel daarvan help om die teenwoordigheid van laryngeale neuro te vermoed met die voorkoms van "gutale" simptome.
Behandeling van laryngeale neuro
In die teenwoordigheid van eensame neuroom in die larinks, wat nie verband hou met sistemiese neurofibromatose en funksionele inkorting veroorsaak nie, word die verwydering van ce getoon. In die geval van sistemiese siekte moet die verwydering van laryngeale neurofibroma radikaal wees, aangesien die residue daarvan vinnig kan herhaal of selfs in 'n kwaadaardige tumor ontaard.
Laryngeale amyloïdose is 'n seldsame siekte waarvan die etiologie nie heeltemal duidelik is nie. In sommige gevalle, gekombineer met amyloïdose van ander organe. In 75% van die gevalle raak dit mans. Amyloïde formasies is geïsoleerde afgeronde formasies, deurskynend deur die slymvlies van die larinks met 'n blou kleur, disintegreer nie en veroorsaak nie pyn nie en veroorsaak dat die stemvorming versteur word wanneer dit op die skurkhidige kraakbeen gelokaliseer word. Reuse multinukleêre selle agglomeraat rondom die amyloïedformasies - 'n reaksie op 'n vreemde amyloïedstof.
Diagnose van laryngeale amyloïdose
Die materiaal waarvan die betrokke vorming bestaan, word hyalien genoem. Op sigself is die kraakbeen glad, glasagtig. Dit kan nie dig genoem word nie, en die konsekwentheid is meer soos 'n dik gel. Die elastisiteit van opvoeding as gevolg van die teenwoordigheid in kollageenvesels.
Skildklierkraakbeen bestaan ​​uit verskeie plate, en het ook verskeie prosesse en tendrils. Natuurlik, om dit konstant te hou, help bene en ander kraakbeen die vorming. Byvoorbeeld, cricoid en skildklier kraakbeen is nou verwant, aangesien die eerste kraakbeen dien as die onderste ondersteuning vir die tiroïed.
Met verloop van tyd word die menslike skildklierkraakbeen geleidelik verhard en oorgroei met beenweefsel. By mans vind dit op die ouderdom van 16 jaar plaas, en by vroue is hierdie proses effens vertraag. Ook by ouer mense, skildklierkraakbeen is baie dunner en sagter as by jonger mense, wat 'n afname in sy beskermende funksies aandui.
Moet nie die skildklierkraakbeen met die skildklier verwar nie. Hulle het net 'n soortgelyke vorm, waaruit hulle dieselfde wortelname ontvang het. Kraakbeen is op geen manier verwant aan die endokriene stelsel nie.
Die hoof- en verbindingsfunksies
Daar moet kennis geneem word dat onderwys nie net basiese, maar ook verbindingsfunksies het nie.
die hyoidbeen en die skildklierkraakbeen word deur plate verbind
die vorming is verbind met skubbelagtige kraakbeen, die vokale en vestibulêre ligamente slaag naby,
Die kraakbeen is ook langs die epiglottis, 'n digte ligament tussen hulle.
Wat is Adam se appel?
Adam se appel is die bultende deel van die nek, wat slegs by mans voorkom. Hierdie vorming verskyn weens die groot hoeveelheid testosteroon, wat beskou word as die hormoon van die sterker geslag.
Op sigself is die Adam se appel nie van toepassing op die tiroïedklier nie. Hierdie vorming is die skildklierkraakbeen. Funksies Adam se appel, onderskeidelik, is dieselfde. Dit is, dit beskerm die belangrike organe van die nek van eksterne faktore.
Dit is opmerklik dat 'n groot aantal senuwee-eindpunte op die Adam se appel geleë is, en onakkurate bewegings of 'n blaas daarvan kan 'n sterk en skerp pyn in 'n man veroorsaak.
Funksies van die Adam Apple
Soos hierbo genoem, is die kraakbeen van die tiroïed en Adam se appel dieselfde, maar daar is 'n verskil tussen hulle.
Adam se appel help om voedsel te sluk. Wanneer bewegings ingesluk word, blokkeer dit die lugweg, en stukkies kos val uitsluitlik in die slukderm.
Opvoedkunde neem ook aktief deel aan die stemontrekkingstelsel van vokale toue, aangesien dit in noue verband met hulle is.
Adam se appel is selfoon. Dit is hierdie funksie wat die vorming van 'n lae timbre van die stem beïnvloed, wat inherent is aan mans.
En uiteindelik word die Adam se appel beskou as 'n teken van manlikheid.
Oorsaak van pyn in skildklierkraakbeen
Dit gebeur dat 'n persoon pyn ervaar tydens palpasie van die tiroïed kraakbeen. Hierdie toestand word as patologies beskou en die pasiënt kan 'n spesialis vir diagnose veilig raadpleeg.
Daar is verskeie hoofredes waarom 'n skildklierkraakbeen seer maak:
osteochondrose van die servikale ruggraat,
ontwikkeling van 'n kwaadaardige tumor.
Die kraakbeen kan ook siek wees en as gevolg van die uitwerking van griep, siektes, ens., Maar in elk geval moet slegs 'n dokter 'n diagnose maak.
Dikwels, die vorming van pyn as gevolg van tiroïeditis. Dit kan chronies of akuut wees. Maar die chroniese vorm is uiters skaars, aangesien die sterk pynlike gevoelens die pasiënt tydens die aanvanklike stadium van die siekte pynig maak.
Akute tiroïeditis veroorsaak uiters onaangename sensasies oor palpasie van die tiroïed kraakbeen. Byna dadelik swel dit, en ontsteking vang die voorkant van die nek. Benewens die grootte van die kraakbeen, kla die pasiënt van swak gesondheid, swakheid en verhoogde liggaamstemperatuur.
By chroniese tiroïeditis groei die veselagtige weefsel. Die klont begin druk op die kraakbeen, wat onaangename sensasies veroorsaak. Dit is nie moeilik om te raai dat in die chroniese vorm van die siekte die pyn meer trek en druk nie.
Maligne tumor van die skildklierkraakbeen
'N Kankeragtige tumor het baie selde die skildklierkraakbeen, maar in die geval van pyn moet mens nie so 'n verskriklike patologie uitsluit nie. Dit is opmerklik dat onkologie lankal nie op enige manier kan manifesteer en geen metostase kan gee nie. Ten spyte van die feit dat skildklierkraakbeenkanker 'n seldsame siekte is, is daar sommige faktore wat die kans op voorkoms van die siekte verhoog.
bestraling met straling
radioterapie van die brein of in die nek,
In geval van 'n kwaadaardige tumor van die skildklierkraakbeen, ervaar die pasiënt dikwels onaangename sensasies tydens sy palpasie, en pyn kom nie selde terug na die oor en die gesig nie. Daarbenewens kan die pasiënt sukkel om kos te sluk, wat tot uitputting lei, kla van paroksysmale hoes en 'n vreemde liggaam in die keel voel.
'N Trauma aan die vorming kan lei tot 'n fraktuur van die tiroïed kraakbeen. Dit is 'n ernstige besering, waarvan die behandeling slegs onder toesig van 'n geneesheer uitgevoer moet word.
bloeding op die gebied van skade,
Voordat die behandeling voorskryf, moet die dokter bepaal hoe gevaarlik die fraktuur was en watter ander organe geraak is.
Met 'n eenvoudige breuk moet die nek geïmmobiliseer word, verlig om volledige rus vir die slagoffer te verseker. As u 'n sterk pynsindroom het, kan u pynstillers toewys.
Nog 'n verskriklike gevolg van 'n skildklierbreukskending kan skade aan die vokale toue of hulle strek veroorsaak. Simptome bly dieselfde, maar dit kan ook aansluit:
gevoel van koma in die keel,
As 'n pasiënt spanning het, word geen spesifieke behandeling voorgeskryf nie, behalwe dat die pasiënt aanbeveel word om gesprekke en spanning in die keelarea te verminder. As die spanning aangeteken word, word medikasie toegepas. Die pasiënt is voorgeskrewe antihistamien, anti-inflammatoriese middels, asook pynstillers. Soms kan jy selfs operasie benodig.
Handhawing van skildklierkraakbeen Gesondheid
Baie mense dink nie eens oor hoe om die tiroïed kraakbeen in 'n gesonde toestand te handhaaf nie. Inderdaad, daar is nie baie reëls nie:
besoek ENT dokter (aanbevole inspeksie een keer per jaar),
voldoen aan 'n gesonde lewenstyl
opleiding van die spiere en ligamente van die nek,
Ook, kundiges raai hul pasiënte sterk aan om na die ontvangs te gaan vir enige klagtes, veral as dit pyn is. Moenie aandag gee aan selfs die ligste ongemak in die gebied van skildklierkraakbeen nie. Inderdaad, dit is nie ongewoon dat 'n kwaadaardige gewas in die eerste (eerste) stadium op hierdie manier manifesteer nie.
Adam se appel
Die woord adam beteken solied. En die teenwoordigheid van die naam - Adam se appel verduidelik die legende. Soos bekend uit die Ou Testament, het Adam en Eva, wat tot die versoeking van die verraderlike Slang lei, die verbode vrug probeer. Die vrug van die boom Kennis van goed en kwaad, waarvoor hulle uit die paradys verdryf is. Die eerste om te swig vir die versoeking van Eva. Adam het die vrug op haar raad geproe. Toe hy besef het oor die ware verraad van die Slang, sit 'n stukkie stukkie vrugte. Daar is 'n herinnering aan die sondige val van mense.
Die bultende deel van die nek is 'n eienskap van mans, as die geslag verander word, is dit byna onmoontlik om van die tuberkul ontslae te raak. Hormone beïnvloed die vorming daarvan. Hoe hoër die persentasie testosteroon, hoe groter is die bultende deel.
Adam se appel is in die middel van die nek. Die buitenste deel het die voorkoms van 'n klein tuberkul. Dit bestaan ​​uit twee kraakbeenplatte teen 'n hoek. Hierdie tuberkel behoort nie aan die tiroïedklier nie, maar is 'n komponent van die tiroïedkraakbeen, wat veiligheid verseker, help om geluide te lewer, waardeur 'n persoon kommunikeer.
Kadik word omring deur 'n menigte van senuwee eindes en die konsentrasie van pyn punte, dit is redelik sterk. Die impak van die plek veroorsaak akute pyn. Slegs 'n blaas wat deur 'n baie groot krag toegedien word, is in staat om die hart te stop.
Die erns van die hoek van die kraakbeenplatte hang af van die lengte van die ligamente. Mans het 'n laer stem, sterker as vroue, hul vokale toue is langer. Om so 'n kragtige manlike spraakapparaat te beskerm, word beide kraakbeen gedwing om op 'n sterk uitsteekhoek te verbind. Om hierdie rede is die manlike Adam se appel duidelik sigbaar, terwyl dit vir die vroue amper afwesig is.
Inteendeel, dit is, net die eksterne vorms is nie so opvallend nie, en die interne is dieselfde. Die vroulike vokale toue is ietwat korter as die mannetjies, so die plate groei teen 'n baie stompe hoek, sodat hulle onmerkbaar is. En bowendien, by vroue is dit bedek met 'n laag sebum.
Laringeale kanker is die mees algemene maligne tumor van die larinks - 50-60% van die gevalle. Dit maak sowat 3% van alle kwaadaardige menslike gewasse uit. Meestal kom dit voor by mans 40-60 jaar, wat 80-95% van pasiënte uitmaak.
Die oorgrote meerderheid pasiënte met kanker van die larinks is kwaadaardige rokers. Die risiko van kanker van die larinks styg as gevolg van die gebruik van alkoholiese drank, werk in stowwerige toestande, hoë temperature, hoë vlakke tabakrook, benseen, olieprodukte, koolsuur en fenolharse in die atmosfeer.
Keel larinks word dikwels voorafgegaan deur chroniese meerjarige laringitis. Van besondere belang in die voorkoms van laringeale kanker is voorkanklike siektes:
lang bestaande papilloom
leukoplakia laryngeale mukosa
fibroma op 'n breë basis
siste van die laryngeale ventrikels
chroniese inflammatoriese prosesse
Die maligniteit van papillomas en leukoplakia word dikwels waargeneem. 98% van die gevalle van larynx kanker is plaveisel-selkarsinoom.
Die larinks is klinies verdeel in 3 afdelings: suprajunction, ligamentous, en subjunction. Dikwels begin die gewas van die supraklavikulêre larinks (65% van die gevalle), en hierdie tipe tumor is die mees kwaadaardige: dit ontwikkel vinnig en metastaseer vroeg. Kanker van die vokale toue kom voor in 32% van die gevalle en is ietwat minder kwaadaardig. In die subglottiese larinks ontwikkel kanker die minste (3% van die gevalle), maar hierdie tipe tumor ontwikkel dikwels in die submukosale laag, waardeur dit later opgespoor word en 'n meer ernstige prognose het.
Die gewas kan eksofyties groei in die lumen van die larinks, dit word gekenmerk deur 'n knopige en papillêre oppervlak en duidelike grense. Endofitiese tipe kanker groei diep in weefsels, het geen uitgespreek grense nie, dikwels vergesel van ulserasie. Daar is ook gemengde tipes laringeale kanker.
Volgens nasionale klassifikasielaringeale kanker is verdeel in die volgende stadiums:
Fase I - die gewas is beperk tot die slymvlies en die submukosale laag, is binne dieselfde larinks geleë, geen metastase
Fase II - die gewas beklee die hele afdeling van die larinks, maar gaan nie verder nie, daar is geen metastase nie
Stadium IIIa - die gewas groei verder as een deel van die larinks na die aangrensende weefsel, wat onmoontlikheid van die helfte van die larinks veroorsaak, maar strek nie na die naburige dele nie
Stadium IIIb - die gewas groei in die buurlande van die larinks, daar is 'n enkele stilstaande streeksmetastase of baie mobiele
Stadium IVa - die gewas groei in naburige organe
Stadium IVb - die gewas versprei na 'n beduidende deel van die larinks en die onderliggende weefsels ontkiem
Fase IV - vaste metastases word aangetref in die limfknope van die nek
Fase IV - Verkeerde metastases is aangetref in gewasse van enige grootte
T - primêre tumor:
Tx - nie genoeg data om die primêre tumor te evalueer nie
T0 - primêre tumor word nie opgespoor nie
Tis - nie-indringende kanker (karsinoom in situ)
Vir die oorbinding afdeling
Tl - die gewas beïnvloed slegs een anatomiese deel van die suprajunksie-afdeling, terwyl die stembande selfoon is
T2 - die gewas groei in die slymvlies of verskeie anatomiese dele van die suprajunksie- of ligamente-streek, of die gebied buite die oorvleuelende afdeling (die slymvlies van die tongwortel, die lingual-epiglottiese holte, die mediale muur van die peervormige sinus) sonder larinksfiksasie.
TW - die gewas is binne die larinks versprei, die vokale toue vasgevang en (of) die zapednevneidny ruimte, pregranatale weefsel, die orofaryngeale ruimte, die skildklierkraakbeen.
T4a - die gewas beïnvloed die skildklierkraakbeen en (of) sagteweefsel van die nek, skildklier, esofagus, spiere van die wortel van die tong.
T4b - die gewas beïnvloed die voorvertebrale ruimte, mediastinum, karotis arterie
Vir ligamente departement
Tl - die gewas beïnvloed die stembande, wat steeds mobiliteit behou, anterior of posterior kommissie kan spruit
TLA - die gewas raak een vokale koord
TLb - swelling van beide vokale toue
T2 - die neoplasma strek na die suprajunksie en (of) subglottiese streke, en die mobiliteit van die vokale toue word versteur
TW - die gewas word binne die larinks verdeel en die vokale toue vasgelê
T4a - 'n tumor het die skildklierkraakbeen en (of) sagteweefsels van die nek, skildklier, tragea, farinks, esofagus, spiere van die wortel van die tong, beïnvloed
T4b - die gewas versprei na die prevertebrale ruimte, mediastinum, karotis arterie.
Vir 'n subbinding afdeling
Tl - tumor beïnvloed slegs subglottiese streek
T2 - die gewas raak die vokale toue
T4a - die gewasproses strek tot cricoid of skildklier kraakbeen en (of) na die weefsel langs die larinks, die tragea, die sagteweefsel van die nek, die skildklier, die slukderm
T4b - Die neoplasma affekteer die prevertebrale spasie, mediastinum, karotis arterie.
N - streeks limfkliere
Nx - onvoldoende data om die toestand van streeks limfknope te assesseer
N0 - daar is geen tekens van metastatiese letsels van streeks limfknope
N1 - metastases word in een limfknoop op die betrokke kant gevind, het 'n grootte van tot 3 cm in die grootste dimensie
N2 - daar is 'n letsel van die limfknope aan die kant van die letsel 3-6 cm in die grootste dimensie, of metastase in verskeie limfknope aan die kant van die letsel
tot 6 cm in die grootste dimensie, of metastase in die limfknope van die nek aan weerskante of aan die teenoorgestelde kant tot 6 cm in die grootste dimensie
N2a - Metastase is in dieselfde limfknoop op die aangetaste kant tot 6 cm in die grootste dimensie
N2b - Metastases word in verskeie limfknope op die aangetaste kant tot 6 cm in die grootste dimensie aangetref
N2c - Metastases word in die limfknope van die nek aan weerskante of aan die teenoorgestelde kant gevind, tot 6 cm in die grootste dimensie
N3 - limfknope met metastase meer as 6 cm in die grootste dimensie
M - ver metastases
Mx - nie genoeg data om ver metastases te identifiseer nie
M0 - daar is geen tekens van ver metastase nie
M1 - metastases in verre organe
G - histopatologiese gradasie
Gx - die mate van seldifferensiasie kan nie geassesseer word nie.
G1 - hoë graad van differensiasie
G2 - matige graad van differensiasie
G3 - swak gedifferensieerde tumor
G4 - ongedifferensieerde tumor
Simptome van laringeale kanker hang af van die ligging van die tumor, sowel as die vorm van die groei daarvan. In die geval van die opkoms van kripvlekkanker, verskyn pyn aanvanklik tydens inslikking, wat op die aangetaste kant aan die oor uitstraal. Met die groei van die neoplasma, verskyn 'n gevoel van 'n vreemde liggaam. Pyn veroorsaak dat die pasiënt voedsel inname verminder, wat lei tot uitputting van die liggaam. Inflammasie van die omliggende weefsels sluit aan by die tumorproses, en die vernietiging van weefsels lei tot die binnekoms van voedsel en water in die lugpyp. Die groei van die gewas op die wand van die larinks lei tot sy stenose. Met die ontkieming van die vokale toue verskyn harsheid en volle aphonie en verhoog, en wanneer die laringeale lumen met tumormassas gevul is, is asemhaling moeilik. Disintegrasie van die gewas word gemanifesteer deur hemoptyse en ongemaklike reuk van die mond.
Sluit vinnig metastase aan. In 'n kwart van die gevalle wanneer jy na 'n dokter gaan, raak die gewas al 2 of al 3 dele van die larinks.
Die subcellulêre kanker groei oorwegend endofiet, vernou die lumen van die larinks en raak die vokale toue, dikwels word die tragea groei.
Alhoewel die simptome van laringeale kanker redelik vroeg voorkom (seer keel, heesheid, ens.), Word pasiënte dikwels verkeerd gediagnoseer, lankal behandel vir laringitis en fisioterapie word voorgeskryf. As gevolg hiervan word kanker reeds in die latere stadiums gediagnoseer.
Die diagnose word gemaak op grond van anamnese, ondersoek van die pasiënt deur laringoscopie en fibrolaryngoscopie, x-straal navorsingsmetodes. Met behulp van rekenaartomografie word die voorkoms van die tumorproses bepaal. Biopsie word gebruik om morfologiese diagnose te bevestig.
Behandeling van laringeale kanker word uitgevoer chirurgies en met behulp van bestraling terapie metodes.
Chirurgiese behandeling word aangedui vir klein tumorgroottes in stadiums I en II van die siekte (T1, T2). Однако оно чаще всего комбинируется с лучевой терапией, которая позволяет значительно уменьшить размер опухоли. Вместе с облучением основной опухолевой массы проводят облучение и метастазов. Иногда требуется несколько сеансов облучения.
Stralingsterapie word kontraindikeer indien perichondritis van die laringeale kraakbeen gediagnoseer word, die gewas het in die slukderm en bloedvate gespruit, uitgebreide streeks- en ver metastases het ontwikkel of die pasiënt is in 'n ernstige toestand.
By die III - IV stadiums word voorlopige bestralingsterapie uitgevoer, waartydens die hele nek bestraal word. Na 3-4 weke word 'n radikale operasie uitgevoer (reseksie van die larinks, laryngektomie, verlengde laryngektomie), terselfdertyd met watter streeksmetastases verwyder word.
Kanker van die lamella van die larinks, behalwe sy swak gedifferensieerde spesies, het 'n lae sensitiwiteit vir bestraling, daarom gebruik sy behandeling hoofsaaklik chirurgiese behandeling.
Chemoterapie in die behandeling van laringeale kanker is ondoeltreffend en kan nie as 'n onafhanklike tipe behandeling gebruik word nie.
Chirurgiese rekonstruksie van die larinks
Na 'n radikale operasie word 'n chirurgiese rekonstruksie van die larinks met die plastiek van die vokale toue gereeld uitgevoer. Dit laat jou toe om die skeidingsfunksie van die larinks (tussen die spysverteringskanaal en die tragea) te herstel, om chroniese aspirasie van voedsel te voorkom en om stem te herstel. Sulke bewerkings word egter slegs gebruik nadat al die bewyse verkry is dat die kanker genees is en daar geen waarskynlikheid is vir herhaling van die patologie nie.
In die gekombineerde behandeling van laryngeale kanker stadium I-II is die vyfjaar-oorlewingsyfer van pasiënte 75-90%. In stadium III vererger die prognose - oorlewing daal tot 63-67%.
Na behandeling van pasiënte met laringeale kanker, is hul postoperatiewe rehabilitasie aktueel, veral na radikale chirurgiese operasies. Sulke pasiënte benodig spraakopleiding.
Voorkomende maatreëls word verminder tot die uitskakeling van faktore wat die siekte veroorsaak, asook die behandeling van voorkankerlike patologieë. Die volgende benaderings kan dus onderskei word:
Die uitsluiting van rook, die verwerping van die gebruik van alkohol, veral geeste.
Die gebruik van persoonlike beskermende toerusting teen die skadelike uitwerking van chemikalieë wanneer daar met sulke werk gewerk word.
Appèl aan 'n spesialis by die eerste simptome van laringeale patologie: langdurige hoes, heesheid, vreemde liggaams sensasie, ongemak.
Waarneming deur 'n otolaryngoloog in die teenwoordigheid van chroniese inflammatoriese siektes van die boonste lugweg, veral laringitis.
dien as 'n ondersteuning vir nabygeleë organe
voer die verbindingsfunksie uit met ander kraakbeen en weefsel
beskerm die larinks.
Gedurende menslike volwassenheid verander die skildklierkraakbeen. By mans begin veranderinge op die ouderdom van 16-17 jaar, by vroue tussen 18 en 20 jaar. Die kraakbeenplaat begin versterk en word sterk soos 'n been. Sy volgende verandering vind op ou ouderdom plaas (na 50-55 jaar). Kraakbeenplate word dunner, maar terselfdertyd by die kruisings (gewrigte) word dit gekompakteer en verdik. Maar eksterne veranderinge eindig nie daar nie. Hy begin sy plek en struktuur verander, die regte plaat beweeg effens na regs en trek terug, en die linker een styg 'n bietjie hoër. Dit lyk asof die linkerkant bo regs styg. Tydens sulke veranderinge is die skildklier ook onderhewig aan verplasing.
Skildklierkraakbeen is 'n belangrike skakel in die skelet van die larinks. Dit bestaan ​​uit verskeie dele.
sny van die boonste skildklier,
skiet (horing) boonste,
tuberkel tiroïed boonste,
die skiet (horing) is laer,
uitsteekende deel bo-op
artikulêre cricoid oppervlak,
uitsteek gedeelte hieronder.
tiroïeditis in chroniese en akute vorm
akute en chroniese laringitis,
osteochondrose in die servikale gebied,
gevoel van 'n vreemde voorwerp in die larinks gebied,
druk op die keel,
pyn in die gebied van die tiroïed kraakbeen,
Bloed verskyn tydens die ontploffing in die speeksel,
van die mond begin ruik van verrotting,
Daar is moeilik om te sluk, veral tydens etes.
straling effek op die kop en nek,
ouderdom ouer as 45 jaar
werk in gevaarlike produksie,
rook en drink.
8 kommentaar op die artikel "Struktuur en funksie van die skildklierkraakbeen"
My seun, 17 jaar oud, na 'n CT-skandering, is gediagnoseer met 'n "defek van die skildklierkraakbeen aan die linkerkant." Wat om nou te doen?
Sulke veranderinge in die skildklierkraakbeen kan ontwikkel as gevolg van verskeie faktore, byvoorbeeld teen die agtergrond van tiroïedprobleme (goiter), komplikasies van griep, trauma en onkologie kan nie uitgesluit word nie. Volgens een diagnostiese metode, in jou geval - computertomografie, word gevolgtrekkings nooit getrek nie. 'N omvattende opvolg ondersoek is nodig - bloed en urine toetse, MRI van die servikale werwelkolom, ultraklank, verwysing na nou spesialiste.
Hoekom ek nog nie kraakbeen het nie, is 16 jaar oud, ek wil graag weet dat my vriende het en ek nie. Ek is 'n heeltemal gesonde persoon, hoekom?
Die vorming van die larinks saam met die vokale apparaat en die skildklier kraakbeen (die sogenaamde Adam se appel) duur deur die hele puberteit, dit is tot 18-19 jaar. Buitendien vind hierdie veranderinge nie binne een dag of week plaas nie. Ek dink jy moet 'n bietjie wag, gewoonlik is sulke prosesse weens oorerflike faktore.
Goeie dag, ek is 33 jaar oud, ek het 'n probleem met kraakbeen (verplasing) gehad as ek dit aan die regterkant met my hande raak, dit kan maklik aan die horings (dit lyk asof die uitsteeksels genoem word) genoem word en van links is nie net die spier wat van kin tot skouer af is nie nek gaan so geswolle en die verplasing van die kraakbeen voel, en jy moet baie hard probeer om die "horings" aan te raak voordat jy bekommerd was totdat dit in die aand versmoor het. Ek het na die dokters gegaan en baie toetse gedoen - het uiteindelik vegetatiewe-vaskulêre distonie en 'n soort infeksie geopenbaar. keel en voorgeskrewe en 'n klomp dwelms, kruie en afkooksels, insluitend: Tiocetam, Loratadin, Hlorofilliptolie, Sedistress, Actovegin, Spuit, Mediator, dan Furacilin, Dekvadol, Cefuroxime, Acestad, Gerbamax, Mukaltin - terwyl ek alles geneem het, was dit goed, maar amper almal Ek het dit gedrink, dit gebars, en vandag gaan ek slaap en die spier het net weer aan die linkerkant gedruk + drukroos en my ledemate het effens tone geword (nie veel nie, maar nog steeds onaangenaam). + Al vanaf die begin is daar 'n konstante ring in die regteroor - dit is ongeveer 3-4 weke terwyl hulle die meeste van die dag skote inspuit vlakke en daar in die aand), het 'n effense toename in skildklier links, + voortdurend spanning by die huis (die huis drink - hy het nie drink nie - dit stres), ek weet net nie wat om te bel - skielik iets sinvol advies - jy weet nooit.
Hallo, Dmitri. Dit word aanbeveel om 'n opname-radiografie van die nek en bors en MRI uit te voer. As hierdie eksamens voorheen uitgevoer is en geen abnormaliteite aangetref word nie, moet neurologiese probleme uitgeskakel word.
Hallo 2 dae gelede, is die nek erg geklem. Nou is daar iets wat dowe kliek wanneer jy sluk, daar is ook geen pyn nie, wat kan dit wees?
Hallo Sergey. Miskien is die verplasing van die kraakbeen van die larinks, so dikwels lok hulle so 'n klik. 'N Interne konsultasie van 'n ENT-dokter word vereis.
Kyk na die video: 8 Verborgen tekens van keelkanker die niet gemakkelijk te herkennen zijn (September 2019).
Copyright 2019 \ af.dzvranje.org \ Keelkanker: simptome, behandeling 163034 8