Hoe die brein kan pyn stop
Geskryf deur Dharma Singh Khalsa, MD
Een van die beste maniere om pyn te stop, is bloot om die krag van die brein te verhoog. Hierdie eenvoudige beginsel is kort na my publikasie van my eerste boek dramaties uitgebeeld, Brein Longevity. In daardie boek het ek lesers vertel hoe om hul breinkrag te optimaliseer - maar ek het amper niks daaraan gesê om die brein te gebruik om pyn te verslaan nie. Desalniettemin, let op die volgende briefwisseling.
Augustus 20, 1998
Liewe Dr Khalsa,
Ek het onlangs jou boek gelees Brein Longevity. Dit het my hoop gegee. Onlangs is ek gediagnoseer as 'n vorm van distonie wat spasmodiese tortikollis genoem word, 'n toestand wat ernstige nekverdraaiing veroorsaak en groot pyn.
Ek het twee inspuitings van botulinum toksien gegee, wat nie 'n verskil kon maak nie. My neuroloog het my nou op Tetrabenazine geplaas, wat ook nie help nie. Ek is 38 jaar oud, baie aktief, en het twee dogters. My neuroloog het my hierdie medisyne gegee - die enigste wat my kan help. 'N Kuur is nie bekend nie.
Ek het jou breinlewensprogram begin. Dit lyk vir my onwetenskaplike verstand dat dit sinvol is om te probeer om die werkorde van my brein te verbeter. Die voedingskant is iets wat ek maklik kan hanteer, maar oefening is moeilik, aangesien ek my kop nie reguit kan hou nie.
In elk geval, ek smee voor en wil graag hoor as jy dink ek het 'n werklike kans om my toestand te help.
Ek het teruggeskryf aan hierdie vrou - wat 'n ernstige neurologiese siekte gehad het wat oor die algemeen nie reageer op behandeling nie - om haar aan te moedig om haar breinlewensprogram te volhard. Ek het aanbeveel dat sy gedagtes oefen en 'n akupunktur sien. Daarbenewens het ek 'n omvattende program gevolg wat die krag van die brein verhoog.
'N Paar maande later het ek nog 'n brief van haar ontvang.
Oktober 19, 1998
Al my simptome is weg! My neuroloog het my oorgegee toe die dwelms geen effek gehad het nie. Ek het toe besluit om op my eie te werk, in 'n holistiese modus. Ek was suksesvol, en my inspirasie het van jou gekom. Baie dankie. Ek gaan voort om al die vitamiene en aanvullings wat jy voorgestel het, te neem. Ek gaan ook voort met my verstand / liggaam oefeninge, oordenking, joga, goeie voeding en oefening.
Dankie dat jy weer.
Hierdie geval illustreer duidelik dat die brein 'n diepgaande effek kan hê op 'n sogenaamde onleesbare pyntoestand - selfs in die afwesigheid van 'n volwaardige pynprogram.
Verder, wanneer die krag van die brein geassosieer word met die krag van die liggaam, en die krag van die gees - in 'n omvattende pynprogram - is byna enigiets moontlik!
Nou het jy 'n basiese begrip van hoe pyn werk en hoe chroniese pyn kan begin.
Daarom verstaan ​​jy alreeds - waarskynlik beter as wat dokters doen - waarom die eienskappe van chroniese pynsindroom so verwoestend is vir mense met chroniese pyn.
Soos u onthou, word chroniese pynsindroom gekenmerk deur fisiese onaktiwiteit, onvoldoende slaap, depressie, swak voeding, vrees, angs, afhanklikheid van medikasie en geestelike lusteloosheid. Soos u nou weet, is hierdie eienskappe byna seker om in te sluit - en te versterk - pyn seine wat op die senuweestelsel gegraveer is.
As u nou aan chroniese pyn ly, kan ek beslis sien waarom u aan hierdie eienskappe slagoffer sou gewees het. Trouens, pyn dra jou af en eet op jou sterkte en jou lewe vir jou lewe.
Maar nou dat jy 'n beter begrip het van hoe chroniese pyn begin en gaan, kan jy waarskynlik sien dat hierdie eienskappe van chroniese pynsindroom letterlik gif vir die senuweestelsel is. Hulle verminder die natuurlike vermoë van die senuweestelsel om pyn te weerstaan. En hulle laat die brein toe om op pyn te fokus en sodoende die intensiteit en frekwensie van pyn seine te verhoog. Behalwe dat dit 'giftig' is vir die senuweestelsel, beroof hierdie eienskappe ook die lewe van sy mees basiese bronne van vreugde: die plesier van spel, die bevrediging van werk en die liefde van ander mense.
Hierdie verlies van vreugde is nie net op sigself verskriklik nie, maar dit dra ook by tot die siklus van pyn. Hoe minder vreugde, tevredenheid en liefde jy voel, hoe meer sal jy in skadelike gewoontes geniet, en hoe meer sal jy fokus op die enigste ding wat in jou lewe oorbly: pyn. Die eindresultaat is lyding.
As jy lankal gely het, het jy dalk geglo dat jou enigste ontsnapping uit lyding deur die dood sal wees.
Dis wat my geduldig Scott gedink het. Maar hy was verkeerd.
Scott veg terug
Soos ek die fisiologie van chroniese pyn aan Scott beskryf het, het ons gepraat oor die spesifieke oorsaak van sy eie pyn.
Sy immuunstelsel het om onbekende redes teen sy eie liggaam gedraai, in 'n "outo-immuun" siekte; Dit het sy spiere vernietig en veroorsaak pynlike pyn. Kort nadat sy siekte begin het, het die pyn van sy spierverlies op sy senuweestelsel gegraveer. Dit het veroorsaak dat hy amper konstante, knifelike jabs van pyn ly. Sy spiere was disintegreer. Hy was baie dun.
Scott was egter vasbeslote oor die beëindiging van die gebruik van sy medikasie, insluitend prednisoon, 'n steroïed wat die immuunstelsel verdruk en die auto-immuun-aanval vertraag. Hy het prednisone se newe-effekte van aknee, bloating, slapeloosheid en emosionele agitasie verontagsaam. Hy het hierdie newe-effekte soveel gehaat as wat hy sy pyn gehaat het.
Maar as hy het stop met prednisoon te neem, 'n spesialis het hom vertel, die siekte kan intensifiseer en selfs meer kwelling veroorsaak. Dit kan hom ook vroeër vermoor as wat verwag is. Ek het hom gevra hoe hy daaroor gevoel het tydens ons eerste ontmoeting.
"Ek sal daardie kans vat," het hy gesê. Sy oë lyk waterig en spyt. Sy vel was die kleur van afgeroomde melk, en sy lyf lyk asof dit 'n verskerpte weergawe was van wat dit een keer was. Hy het fisies en emosioneel uitgeput gekyk.
"Hoe monitor jou dokter die vordering van jou siekte?" Ek het gevra.
"'N Verpleegster kom by my huis en toets my CPK-vlakke," het hy gesê. Hy het gepraat oor sy vlakke van 'n chemiese stof wat kreatienfosfokinase genoem word, 'n ensiem wat spierweefsel breek. Hoe hoër die vlakke het, hoe nader hy dood sal wees. "My verpleegster is deel van die hospieeprogram," het hy ongelukkig gesê. Die hospice-program was 'n tuisdiens vir terminale pasiënte wat slegs weke of maande gehad het om te lewe.
"Jy moet geleidelik afneem op die prednisoon," het ek gesê, "want jy kan van skielike onttrekking sterf. En as jy op die prednisoon begin afneem, gaan jy 'n aggressiewe anti-pynprogram nodig hê, want jou pyn mag dramaties toeneem. "
Hy knik kalm.
Ek het sy mediese rekords geskandeer. 'Jy neem ook kalmeringsmiddels?' "Xanax, Litium en Ambien," het hy gesê.
Xanax is 'n minderjarige kalmeringsmiddel, baie soos Valium, en Ambien is 'n slaappille. Litium word gewoonlik slegs gebruik vir bipolêre versteuring, of maniese depressie, wat Scott nie gehad het nie. Xanax en litium lyk nie geskik vir 'n pasiënt met chroniese pyn nie. Met Scott se instemming het ek die twee medisyne gestaak en hom dadelik op 'n volledige pynprogram geplaas. Hy het groot veranderinge in sy lewe begin instel. Al is hy vertel dat hy sterf, het hy entoesiasties aan sy program deelgeneem. Ek het dit regtig bewonder. In sommige mense is die menslike gees net onverbeterlik.
Hier is 'n kort uiteensetting van die vier vlakke van Scott se program:
Scott het homself dwing om gereeld en versigtig te eet. Sy dieet - wat ek verander het in een wat hoofsaaklik bestaan ​​uit korrels, groente, sojaprodukte met hoë proteïene en vis - was ontwerp om nie net sy senuweestelsel oorvloedige voedingsondersteuning te gee nie, maar ook om sy algemene gesondheid te verbeter. Hy het kos geëet wat die produksie van senuwee-kalmerende serotonien gestimuleer het, en hy het die aanvullings geneem wat sy brein en senuwees nodig gehad het om regenerasie te behaal. Daarbenewens het hy gereeld voedingsmiddels geëet wat anti-inflammatoriese eienskappe het.
Scott het hoofsaaklik verhandel in masseerterapie en yogiese verstand / liggaam oefeninge. Hy het ook ligte werk om sy huis gedoen, en 'n bietjie loop, wat hom gehelp het om sy kardiovaskulêre rehabilitasie te begin.
Die ligte kardiovaskulêre oefening het sy produksie van endorfiene gestimuleer, en het ook sy belagde spiere met 'n broodnodige infusie van bloedgedraagde suurstof en voedingstowwe gelewer. Die strek en massage het sy spierpyn gehelp en sy senuweestelsel gehelp om sy patrone van sirkulerende, gegraveerde pyn te "ontleed". Die verstand / liggaam oefeninge het sy brein gestimuleer en energie gebring aan die areas van sy senuweestelsel wat pyn beheer.
Dit was waarskynlik die belangrikste komponent van Scott se program, aangesien sy primêre doel was om op te hou met die gebruik van farmaseutiese middels. Scott se begeerte om sy vertroue op kragtige farmaseutiese middels te oorkom, was egter glad nie ongewoon nie. Trouens, by die mees prominente pynklinieke in Amerika, is die eerste doelwit van die dokters wat gewoonlik aandag gee aan hul pasiënte se afhanklikheid van dwelms. Farmaseutiese middels kan 'n baie positiewe rol in pynbestuur speel. Maar hulle is nie panaceas nie - alhoewel baie algemene praktisyns glo hulle is.
Oor die volgende agtien maande het Scott geleidelik opgehou om prednisoon te gebruik en sy gebruik van kalmeringsmiddels uit te skakel. Hy vervang die farmaseutiese medikasie met ligter natuurlike medisyne, insluitend homeopatiese middels en pynstillende kruie.
Ek het gevrees dat sy pyn onbeheerbaar kan word nadat hy prednison het gestaak, maar dit het nie gebeur nie. Die natuurlike medisyne - gekombineer met die ander elemente van sy pynprogram - het meer as vergoed.
Geestelike en geestelike pynbeheer.
Scott het sy gevoelens van woede en waardeloosheid gekonfronteer om sy pyn seine kognitief te verminder. Hierdie negatiewe emosies het sy persepsie van pyn verhoog, en die brein se vermoë om pyn seine te "demp" verminder het.
Scott is deur 'n moeilike pa grootgemaak wat hom oortuig het dat hy nie gelukkig was nie en nooit sou wees nie. Scott het hierdie neurotiese uitkyk geïnternaliseer, maar was besig met woede teenoor sy pa. Om sy eie haat en woede te oorkom, het hy verskeie van die metodes van "kognitiewe terapie" gebruik, 'n rasionaliteitsgebaseerde vorm van psigoterapie wat dikwels voordelig vir pynpasiënte is. Terwyl Scott sy gevoel van selfverneuking en woede begin vergiet het, word hy fisies sowel as emosioneel meer ontspanne. Dit het sy persepsie van pyn verminder, sy vermoë om pyn te aanvaar, verhoog en sy vermoë om homself kognitief van pyn af te lei, vermeerder.
Met 'n meer positiewe uitkyk het Scott ook gehelp om die ander selfhelpmaatreëls in sy program te implementeer. Dit het dit baie makliker gemaak om bo sy chroniese pynsindroom te styg, en om goeie dinge vir homself te doen.
Ek het Scott ook 'n gevorderde meditasie tegniek geleer, en sy meditasie het hom gehelp om diep persoonlike insigte te verkry en baie van die negatiewe emosionele energie wat sy pyn vermeerder, vry te stel.
Benewens sy sielkundige terapie, het Scott ook 'n ernstige soeke na geestelike vrede begin. Hy het sy soektog begin op dieselfde manier as wat baie pasiënte doen - deur homself te vra: "Hoekom ek?" Dit in een van die mees fundamentele van alle geestelike vrae oor lyding, want spiritualiteit is in wese die soeke na beteken.
Wanneer pasiënte eers hierdie vraag vra, aanvaar hulle gewoonlik dat die antwoord daarop negatief sal wees. hulle neem aan dat hulle iets verkeerd gedoen het, of dat daar iets intrinsiek verkeerd met hulle is. Dikwels is dit waar, en wat ookal dit is wat verkeerd is, moet reggestel word. Maar die negatiewe antwoord is amper nooit die volledige antwoord nie. Gewoonlik is daar ook 'n positiewe element vir pyn. Byvoorbeeld, vir baie mense is pyn die enigste krag wat sterk genoeg is om hulle van die "rat race" en regtig weer weg te maak leef.
Wanneer pasiënte 'n positiewe betekenis vir hul pyn kry, help dit hulle altyd om te herstel. Dit verminder hul stresrespons, en vermeerder die pynbestrydingskrag van hul gedagtes. Dikwels stel dit hulle in staat om hul pyn as minder bedreigende te beskou, en help hulle om daarvan te vergeet.
Scott het 'n positiewe betekenis vir sy pyn gevind. Hy het gevind hy kan gebruik sy pyn as 'n pad na universele waarhede, en tot groter begrip. Uit die intensiewe studie van geestelike literatuur het hy geleer dat baie groot heilige mans geweldige lyding ervaar het - maar het hierdie lyding nodig gehad om verligting te bereik. Die geestelik gevorderde mense het Scott se rolmodelle geword.
Nadat Scott 'n positiewe betekenis vir sy pyn gehad het, het hy nooit weer soveel daaraan gely nie. Toe hy besef dat 'n paar goeie dinge uit sy pyn kom, het hy dit meer as 'n vloek beskou as 'n vloek. Scott, wat 'n praktiese man was, het nie net eendag gaan sit en die betekenis van sy pyn aangepak nie. In plaas daarvan het hy baie harde werk gedoen. Elke dag het hy vir 'n lang tyd mediteer, en dit het hom gehelp om kontak met sy innerlike self te maak. Hy het my vertel dat meditasie hom ook gehelp het om kontak te maak met die ryk van die goddelike gees.
Daarbenewens het Scott elke dag wyd gelees in geestelike literatuur - alles van Boeddhisme na die Bybel. Hy het met oortuiging en ywer gebid.
Hy het ook begin met 'n kragtige praktyk genaamd naadjoga, wat die sang van spesifieke mantras gebruik. Hierdie ou mantras is eeue gelede ontwerp, nie net vir hul letterlike betekenis nie, maar ook vir die spesifieke vibrasies wat hulle in die kop, bors en keel skep. My eie geestelike onderwyser, Yogi Bhajan, het gesê dat hierdie vibrasies optimale funksie van die brein en die endokriene kliere stimuleer, wat hormone produseer. Scott se gunsteling mantra was Ra Ma Da Sa Sa Se So Hung, wat beteken: "Die genesende krag van God is in elke sel van my liggaam."
Vir Scott was die keerpunt in sy geestelike verkenning toe hy uiteindelik opgegee het en oorgegee aan die onvermydelike feit dat hy vroeër of later sou sterf. Toe dit gebeur het, het hy my opgemerk: "Nou dat ek opgee het, voel ek dat ek alles ontvang het." Hiermee het hy nie bedoel dat hy 'n soort "vrye pas" tot onsterflikheid ontvang het nie. Hy het bedoel dat hy elke dag, ten minste 'n paar gelukkige oomblikke, begin het ervaring sy eie oneindigheid.
Die netto effek van Scott se geestelike groei was dat hy 'n onwrikbare innerlike vrede ontwikkel het. Hierdie innerlike toestand was so diep dat dit verskeie fisiese manifestasies gehad het. Een van hulle was die verhoging van sy pyndrempel.
Nog 'n manifestasie was Scott se fisiese voorkoms. Na 'n paar maande het hy anders begin lyk. Sy skuimmelk vel toon begin vervang word deur die gloeiende gloeiende gloei wat jy soms rondom heilige mans sien. Selfs die voorkoms in sy oë het verander. Hulle het nie meer gekyk nie; In plaas daarvan het hulle groot medelye en 'n diep gevoel van selfkennis weerspieël. Die verandering in Scott se voorkoms was baie dramaties.
Soos u kan sien, was daar niks verskriklik eksoties oor sy pynprogram nie; dit was net 'n kombinasie van goeie medisyne, gesonde verstand, en Scott se eie harde werk.
Nadat hy sowat ses maande op die program was, het ek 'n oproep van hom gekry. "My kardioloog het my net gebel," het hy gesê. "Dit was oor my CPK vlakke. Ons moet praat."
Ek het 'n siek stoot in my maag gevoel. As Scott se CPK-vlakke gevaarlik hoog word, kan sy hartspiere in gevaar wees vir onmiddellike mislukking.
"Wat het jou kardioloog gesê?" Ek het gevra.
'Ek sal eerder persoonlik praat.'
Scott se storie: die finale hoofstuk
Sodra ek Scott sien aankom, blaas ek uit: "Wat het hy gesê?" Ek was senuweeagtig. Ek weet dat sommige dokters losstaande kan bly en nie emosioneel betrokke raak in hul pasiënte se lewens nie, maar ek het dit nooit regtig verstaan ​​nie.
"Hy het gesê my CPK-vlakke gaan af, "Het Scott gesê, 'n glimlag so helder soos 'n bliksem flikker. Soos in normale."
"Ja!" Ek het my vuis in die lug gegooi.
"My kardioloog gaan," ek weet nie wat jy is nie doen, maar hou doen dit! '' Scott het gesê: "Die kardioloog het gesê: 'Ek het 'n paar van daardie Deepak Chopra-goedjies gelees, maar eerlik kry ek dit nie.' Ek het vir hom gesê: 'Daar is niks aan nie kry. Dit is nie 'n intellektuele ding nie, dit is 'n ervaringssaak. Jy het nou net moet do Dit.'"
'Hoe is jou pyn?' Ek het gevra.
"Goed. Ek dink nie soveel daarvan nie. Eintlik, nou dat ek do dink daaraan, dis nie goed nie. My spiere het nogtans seer gemaak. Maar pyn is net nie die wees-alles en eindig-nou nie. Ek werk weer. Het ek dit vir jou gesê? "Toe was hy op 'n storie oor werk, en ek moes hom terugstuur na sy mediese toestand.
"So het jy nog 'n paar pyn?" Ek het gevra.
"Ek doen," het hy gesê, "maar ek weet 'n klomp maniere om daar bo te kom. Ek ken elke truuk in die boek."
"Het dit moeilik geword?" Ek het gevra.
"Jy wed. Soms was dit selfs moeiliker as om siek te wees. Ek moes soveel verander - my gewoontes, my dieet, my psige. Ek moes aanvaar dat al twee en veertig jaar die meeste van wat ek was doen was verkeerd - want kyk waar dit my gekry het.
"Maar om so baie veranderinge te maak was 'n seën," het hy gesê. "Hoe groter die veranderinge in jou lewe, hoe groter is jou genesing."
Dit was drie jaar gelede. Scott se siekte is steeds in die vergifnis, soos van publikasie.
Dit sou natuurlik belaglik wees om te sê dat my pynprogram 'n wondermiddel vir polymyositis is.
Die feit is dat Scott sy eie lewe - liggaam en siel verander het. En toe hy dit gedoen het, het sy immuunstelsel opgehou om hom te vernietig, om redes wat so geheimsinnig is as waarom die siekte in die eerste plek begin het.
Soos ek gesê het, het die liggaam 'n byna magiese krag vir selfgenesing. Maar niemand kan daardie krag beheer nie. Dit is 'n krag wat net bedien kan word - nie beveel nie.
Toe ek Scott onlangs weer gesien het, het ek vir hom gesê: "Ek is so trots op jou."
Hy het eenvoudig geantwoord: "Dankie, Dharma."
Hy is ook baie trots - dit is baie duidelik. Maar hy is trots op 'n manier wat nie sy ego betrek nie. Sy trots is dieper as dit en dieper.
Hy is nou lief vir die lewe en sy trots - soos dié van iemand wat trots is op 'n wonderlike familie - is die trots van 'n persoon wat trots is op 'n deel van die lewe.
© 1999 deur Dharma Singh Khalsa, MD
Die Pyn Cure
deur Dharma Singh Khalsa, MD
© 1999. Alle regte voorbehou. Geplaas met toestemming van Time Warner Bookmark.
Klik hier vir meer inligting of om hierdie boek te bestel
Dharma Singh Khalsa, MD is die stigter direkteur van die Akupunktuur Stres medisyne en Chroniese Pyn Program by die Universiteit van Arizona Onderwys Hospitaal in Phoenix. Hy is die skrywer van Die Pyn Cure sowel as van Brein Longevity en Meditasie as medisyne. Besoek sy webwerf by www.meditation-as-medicine.com