Ons leer nou by die huis – Kleuter Kliek
My graad 2 dogtertjie moet sinne skryf, ons dink lawwe lekker sinne uit, en skryf dan 'n ernstige sin in haar boek. Sy tel die woorde, graad 2 kinders se sinne moet langer as 3 woorde wees. Ons doen somme saam en giggel lekker as ons beide se vingers en tone opgeraak het en ons nog iemand moet soek om vingers by te dra.
Dan het ek natuurlik ook my 4 jarige. Sy vertel ernstig hoe haar tyd nie gemors moet word met simpel tellers nie, sy moet huiswerk doen. In boeke.
Dan besef ek. Ek is dankbaar vir elke deurmekaar, oorval, besige dag by die huis. Maar ek is ook dankbaar vir onnies wat die stokkie oorneem by my. Ek is dankbaar vir hierdie tyd saam met my kinders (al is ons beursies nou leër as nog ooit tevore), maar ek gaan ook dankbaar wees as alles weer normaal kan wees.
Ek wens egter (nou meer as ooit) dat ouers en skole as 'n span kan saamstaan. Dit maak my hartseer en sommer opstandig as ek lees hoe skole ontmoedig en opgestook word om ouers nie tegemoet te kom nie. Dit maak my netso hartseer as ouers skole almal oor dieselfde kam skeer.