In die lig van die inleidende opmerkings word die volgende navorsingsvraag ondersoek: Hoe kan musiek in die pastorale begeleiding van die adolessent as 'n beradingstegniek gebruik word? Om hierdie vraag te beantwoord, word 'n literêre studie in die betrokke vakwetenskappe onderneem met die klem op die ontwikkeling en aktualiteit van musiek as 'n beradingstegniek in die pastorale begeleidingsproses. Daarna word riglyne vir die gebruik van musiek in die pastorale begeleidingsproses voorgestel. Hierdie proses sluit aan by Osmer (2008) se vier take vir die metodolgie van die wetenskapsbeoefening van Praktiese Teologie:
Die verhaal van Stacey2 (skuilnaam) illustreer hoe musiek 'n deel van die pastorale beradingsproses kan word. Stacey vertel dat sy nooit 'n verhouding met haar vader kon hê nie en dat dit vir haar baie emosionele seer veroorsaak het. Stacey se ouers is geskei terwyl sy nog in die laerskool was en haar pa is 'n paar jaar later oorlede. Ten spyte van talle probeerslae het sy eers emosionele genesing gekry nadat sy haar emosies in 'n liedvorm kon neerskryf en toonset. Hierdie is die woorde van haar liriek:
Vir Stacey het die skryf van hierdie liriek 'n kanaal geword waardeur sy haar emosies kon herken en verwoord, en genesing vir die onderliggende pyn kon vind. Op so 'n manier word musiek eintlik die adolessent se stem wanneer sy of haar eie ontbreek.
• Afgesien van die normale kognitiewe benadering in die terapeutiese gesprekvoering is daar gevind dat musiek 'n waardevolle rol vervul in die begeleiding van die adolessent.
Om musiek doeltreffend as hulpmiddel in die pastorale begeleidingsproses te gebruik, is dit noodsaaklik om die uitwerking op en bydrae van musiek tot die adolessent se lewe te verstaan. Vir hierdie doel word daar in die volgende afdeling aandag gegee aan (1) die funksie van musiek in die Bybel, (2) musiek as ''n nuwe raam' vir 'n ou foto, (3) die invloed van musiek op die adolessent se emosies en fisiologiese ontwikkeling en (4) die rol van sekulêre musiek in die lewe van die adolessent.
• Dankbaarheid, byvoorbeeld in Eksodus 15:1-7: Nadat God 'n pad deur die waters van die Skelfsee vir Israel oopgemaak het, het die volk 'n lied as dankbetuiging gesing.
• Hartseer en bekommernis, byvoorbeeld in Psalm 88:1-4: Hierdie psalm is 'n lied waarin die outeur sy hartseer en bekommernis voor die aangesig van God bring.
• Belydenis, byvoorbeeld in Psalm 51: Die psalm word die 'boetelied van Dawid' genoem. Dawid bely sy verkeerde daad met Batseba. Hy vra God om hom te vergewe en 'n rein hart in hom te skep.
• Musiek kan lei tot die ontmoeting tussen God en die mens. 'n Voorbeeld word in 2 Kronieke 5:13-14 gevind: Met die inwyding van die tempel het die trompetblasers en die sangers die Here geloof. 'n Wolk wat die heerlikheid van God simboliseer, het die huis van die Here toe gevul.
• Deurbrake kan plaasvind deur musiek, soos in Handelinge 16:25: Paulus en Silas was in die gevangenis van Filippi gewerp met hul voete in 'n blok. Hulle het begin bid en lofliedere sing, waarna 'n aardbewing al die deure van die tronk oopgeruk het en al die gevangenes se boeie losgeraak het.
• Musiek het die vermoë om 'n ontmoeting tussen God en die adolessent te bewerkstellig sodat innerlike transformasie kan plaasvind.
• In die Bybel word die positiewe effek van musiek op die gemoed van mense en die groot rol wat musiek in mense se lewens speel, duidelik uitgebeeld. Om hierdie rede word gesien dat daar 'n ontologiese en epistemologiese verbintenis tussen musiek en die mens is.
• Lofprysings- en aanbiddingsmusiek dra daartoe by dat die mens wat onder 'n krisis gebuk gaan, weer 'n ontvanklike gemoed kan kry, omdat die musiek hom of haar bewus maak van die grootheid en almag van God.
Musiek se invloed op die geskiedenis, morele en kulturele kwessies is al vir eeue opgemerk. In die vroeë Christelike era (476-1450 AD) het die priesters musiek gebruik om 'n geestelike ervaring te skep waarin fisiese pyn verwerk en die gevoel van hoop gekweek kon word (Carroll 2011:175). Musiek, die priester en die pasiënt het saam as 'n eenheid gefunksioneer om genesing te bewerkstellig (Carroll 2011:175). Himnes het gedien as die bron van genesing, omdat daar geglo is dat musiek 'n kanaal na die hemel toe open. Musiek het ook die priester en die sieke met mekaar verbind. Die priester word voorgestel as 'n liefdevolle vader wat die siek mens as 'n swakkeling en 'n sterwende wese wat gered moet word, beskou. Himnes is gesing om genesing te bevorder en om die boodskap van hoop aan die sieke oor te dra. Die sieke was nederig en dankbaar vir 'n liefdevolle God wat aan hom of haar genesing wil gee. Carroll (2011) brei verder hieroor uit: