Een ver van ons, wat ons ook eers sal ken, as die deur vir ons oopgaan, onverwags op die snelweg van die lewe.
Miskien is ek in elke oomblik deelnemer, net onbewus, want die deur wag in elk geval, en al kry ek soos ‘n Rothchild ses hart oorplantings, iewers sal ek deur die deur moet gaan.
‘Jy. En die brandende man sonder naam, wie se foto jy gesien het. En die hartelose mans wie se vrees hulle oorweldig het, sodat hulle sy lewe geneem het, en die gesinne in die midde-Ooste wat een nag, sonder om wakker te word deur ‘n Amerikaanse bom vernietig is, en die Oom op sy plaas wie se tenk vol diesoliene nogsteeds wag vir ‘n bietjie reen en die Oom wat skuins agter sy groot plaas huis in daai 3 kamer gehuggie styf agter sy vrou se blad le, voor hulle more weer daai Oom se saak sal dien met skottelgoed was en beeste aanjaag en die Onderwyseres wat vir R1500 geskiet is en die mans wat aan boosheid oorgegee is en haar geskiet het en die kinders en Ma’s en Pa’s en kinderloses in Nepal en die befaamde teen Everest se kruin en Karien en Ray en hulle kindertjies’.