Weet nie hoekom nie, deur Norah Jones - Kunstenaarsfeite
Weet nie hoekom nie, deur Norah Jones
'Weet nie hoekom nie' was die eerste enkelsnit van Norah Jones en die liedjie wat haar tot ster laat beland het, maar sy het dit nie geskryf nie. Dit is in 1999 geskryf deur 'n liedjieskrywer-kitaarspeler in New York, genaamd Jesse Harris. 'N Paar weke nadat hy dit geskryf het, het hy dit saam met 'n violis opgeneem en dit onder die naam Jesse Harris en The Ferdinandos vrygestel . Hy het die album op sy webwerf verkoop.
Harris het Jones 'n jaar tevore ontmoet toe hy saam met 'n groep ander musikante na Texas gereis het om 'n kliniek aan die Universiteit van Noord -Texas te vestig, waar Jones 'n student was. Hulle bly in kontak, en op aandrang daarvan verhuis sy in 1999 na New York om musiek te volg.
Baie het 'n latte by 'n koffiewinkel geniet of 'n blokkiesraaisel ingevul terwyl hierdie liedjie as 'n sagte agtergrond speel, maar die liriek is allesbehalwe kalmerend. Die sangeres laat trane in haar hand vang as haar minnaar 'n no-show is. Volgens die skrywer, Jesse Harris, is dit nie outobiografies nie - hy skryf gereeld liedjies oor verlies wat niks met sy persoonlike lewe te doen het nie.
'N Liries meer opbouende liedjie is die titelsnit, wat een van drie liedjies is wat Jones op die album geskryf het.
Nadat Jones na New York gekom het, het sy hierdie liedjie begin uitvoer saam met Jesse Harris, wat gedink het dit pas by 'n vroulike stem. Jones het die sleutel verander om by haar stem te pas, het 'n tromslag bygevoeg en daarna 'n demo van die liedjie saam met Harris in Oktober 2000 opgeneem. Die demo het die aandag gekry van die jazz -etiket Blue Note, wat Jones onderteken het en haar na die ateljee gestuur het om op te neem met 'n groep sessiemusikante. Die resultate was te ingewikkeld, en Jones is dus toegewys aan 'n ander vervaardiger, Arif Mardin, wat saam met baie bekende kunstenaars gewerk het, waaronder Aretha Franklin. Hy is ingebring om die kenmerkende klank van Jones vas te vang, wat hy gedoen het deur die oorspronklike demo te behou en kitaar en vokale harmonie by te voeg, sodat Jones met haarself kon harmoniseer.
Jesse Harris speel kitaar op die oorspronklike demo, wat uiteindelik op die finale opname gebruik is. Hy het die opname amper gestop omdat hy nie van die mengsel in sy koptelefoon hou nie. Hy het aangehou en was bly dat hy dit gedoen het, want dit was die wagter. Jones en haar orkes was bereid om nog 'n keer te doen, maar die ingenieur, Jay Newland, het gedink dit was perfek en wou dit nie toelaat nie.
Die Kom weg saam met my Die album is in Februarie 2002 vrygestel. Dit het 'n aanhang in die jazz -gemeenskap gevind, maar 'n groter gehoor het dit tot die somer gekry toe 'Don't Know Why' as 'n enkelsnit uitgereik is en deur Amerikaanse openbare radiostasies opgetel is, wat gewoonlik 'n baie volwasse en luukse gehoor het. Dit het gehelp om dit in koffiekroeë, boekwinkels en ander kleinhandelplekke te laat speel. Jones was net 21 toe die liedjie opgeneem is (22 toe die album vrygestel is), maar sy het 'n beroep op die ouer skare gedoen as gevolg van haar klank en haar pa. Haar pa is Ravi Shankar, 'n Indiese musikant wat beroemd is omdat hy George Harrison geleer het hoe om die sitar te speel. Die meeste van die MTV -generasie het geen idee gehad wie hy was nie, maar die openbare radiopubliek het dit wel gedoen, en dit was 'n goeie teken.
Die eerste paar maande na die Kom weg saam met my album vrygestel is, kos dit ongeveer $ 8 in 'n poging om die verkope te verhoog. Dit was 'n tyd toe baie luisteraars die internet ontdek het en die woord aanlyn kon versprei, wat baie goeie resensies gelaat het. Hierdie 'stadige bou' -strategie het ongelooflik goed gewerk. 'Weet nie hoekom' het slegs op nommer 30 in die VSA geplaas en glad nie ander enkelsnitte van die album nie, maar Jones se geheime wapen was haar totale gebrek aan showbiz -pizazz, wat haar 'n teenmiddel gemaak het vir die Mickey Mouse Club -albu's. regeer die kaarte. Die album het meer as 10 miljoen eksemplare net in Amerika verkoop, wat dit verreweg die album met die beste jazz-invloed ooit gemaak het.
Grammy -kiesers was mal oor Jones en het haar in vyf kategorieë benoem, met 'Weet nie hoekom nie' vir die rekord van die jaar en lied van die jaar. Nadat die benoemings bekend gemaak is, het die album op nommer 1 in Amerika gegaan en op 25 Januarie 2003 die eerste plek behaal, 11 maande nadat dit vrygestel is.
Jones het tydens die Grammys skoongemaak en al vyf die toekennings waarmee sy genomineer is, gewen Kom weg saam met my album van die jaar verdien. Jones het ook die beste nuwe kunstenaar gewen en 'Don't Know Why' op die program uitgevoer.
Na die Grammys keer die album vir 'n week terug na nommer 1, sonder om R. Kelly's te sit Sjokolade fabriek .
Selfs nadat hy genomineer is vir 'n Grammy vir die skryf van hierdie (Rekord van die Jaar), het Jesse Harris voortgegaan om klein klubs in New York te speel vir wenke. Die aand van die Grammys sou hy 'n klub speel wat ongeveer 80 mense pas.
Jay Newland, wat die opname ontwerp het, het gesê hy probeer dit laat klink soos die plate waarna hy in die laat 60's en vroeë 70's geluister het, veral Joni Mitchell.
EMI, wat Blue Note Records besit het, het gedink dat Top 40 -radiostasies 'n ander weergawe van 'Weet nie hoekom' sou verkies nie, en daarom het hulle dit weer met 'n dansslag en 'n verwerkte stem versoen. Jones het gedink dit klink belaglik en het daarop aangedring om die oorspronklike weergawe aan radiostasies te versprei. 'Dit was belaglik, want die rede waarom mense in die eerste plek daarvan gehou het, was dat dit nie kommersieel was nie,' het sy aan die Sunday Times . 'Ek is nie Britney nie, en dit is nie die manier waarop ek wil gaan nie.'
Jones het dit opgevoer Sesame straat met lirieke wat die letter 'Y' betreur - 'Weet nie hoekom Y nie gekom het nie.' Die letter 'Y' verskyn uiteindelik, almal kom oor die weg en ons leer iets in die proses.
Die liedjie het 24 weke lank op die Hot 100 deurgebring voordat dit die top -40 bereik het, die langste styging ooit deur 'n vrou in 'n kaartlopie.
Die skrywer van die liedjie, Jesse Harris, het dit in die New York Songwriters Circle uitgevoer lank voordat dit vrygestel is. Tina Shafer, 'n liedjieskrywer en sangafrigter wat die Circle bestuur, het aan Songfacts gesê: 'I love Jesse Harris. Hy was 'n paar jaar 'n student van my. Hy het die liedjie gespeel en ek het na hom gekyk en gesê: 'Jy is soos die Woody Allen van liedjieskryf.' Hy sou net hierdie pragtige vignette skryf. Hulle was so uniek en so poëties. Hy het dit vroeër in die sirkel gespeel; hy het die hele tyd by die Circle gespeel, hy en Richard Julian voordat hy Norah ontmoet het. En toe hulle na die Universiteit van Noord -Texas gegaan het, was Norah 'n soort toergids toe hulle na die skool was om daar op te tree. Hy het Norah saamgeneem - sy was toe heeltemal ongeteken. Ja, hy het die liedjie gespeel lank voor sy dit gesing het. Maar hoe gelukkig was dit nie. '
In Die kantoor episode 'Totsiens, Toby' (2008), sing Darryl dit tydens die weggaanpartytjie van Toby.