Alhoewel die gr i en ii leerders nog baie klein is, moet hulle en hul ouers reeds kennis neem van die formaat van 'n redenaarstoespraak. 'n Algemene tema word dikwels gegee, bv. "Kompetisie". Die tema klink dalk heel eenvoudig, maar elke kind moet nou (natuurlik met behulp van die ouers) sy eie onderwerp formuleer. Onthou ook: 'n redenaar moet altyd oor iets redeneer en nie bloot vertel nie. Wenk aan ouers: formuleer 'n vraag wat aansluit by die tema, en bou dan die toespraak daarom. Byvoorbeeld: "Vriende" is die tema; julle vraag binne hierdie tema kan dan wees: "Is vriende nodig?" "Word jy aan jou vriende geken?" "Hoekom kan vriende jou in die moeilikheid laat beland?" ens. Iewers binne die eerste twee paragrawe van die toesprakie, moet daar nou 'n vraag gevra word of 'n stelling gemaak word waaroor daar geredeneer kan word.
Moenie bang wees vir 'n bietjie humor nie! En moenie bang wees vir ware situasies uit julle eie huis nie. Dis altyd oorspronklik en genotvol. Maar onthou: die insident is altyd net 'n aanknopingspunt. Moenie 'n ellelange storie vertel nie.
Gehoorkontak is belangrik. Dit is nuttig om 'n vraag te stel of aanvegbare stelling te maak - sodoende bly die gehoor betrokke by die argument. Humor wat die gehoor laat skater is vir die beoordelaar 'n teken dat die gehoor die toespraak geniet. Nie dat 'n grapppige toespraak noodwendig die beste een is nie! En niemand hoef "Dankie" aan die einde te sê nie: eindig net met 'n lekker sterk slot. "End it with a bang, and not a whimper!"
Oogkontak - kyk na die gehoor, en moenie net die beoordelaar aanspreek nie. 'n Goeie spreker sal die rustig sy oë oor die gehoor laat dwaal, soms na een persoon spesifiek kyk en 'n stelling maak, dan weer die oë terug na die middel laat beweeg. Die essensiele is dat dit NATUURLIK moet lyk, asof die spreker met die hele gehoor wil gesels.
Pouseer - skep stiltes of wissel tempo af, sodat die toespraak nie temerig raak nie. 'n Pouse kan spanning skep, bv nadat 'n vraag aan die gehoor gevra word, eers 'n pouse, dan die antwoord.
Nota's is net 'n hulpmiddel - dit kan 'n skeidingsmuur raak tussen die gehoor en die spreker. Party blaai verwoed deur die nota's en maak die gehoor eintlik angstig. Ander raak weer so notagebonde dat die toespraak gelees en nie voorgedra word nie.
Tempo: 'n spreker wat gespanne is en te vinnig praat, maak die gehoor ook gespanne. Selfs 'n puik toespraak gaan so verlore.
Hande wat vroetel - as jy nie kaartjies het om vas te hou nie, hou gerus jou hande agter jou rug vas of ontspanne langs jou sye.
Gebare: gebare kan baie effektief of steurend wees, afhangende van hoe gepas dit in die toespraak gebruik word