Maar die teendeel is ongelukkig ook waar, as God jou nie toelaat om dit te geniet nie, en iemand anders jou welvaart geniet, dan kom dit ook tot niks (6:1-2). Die wispelturigheid van welvaart word dus hiermee aan God se werk gewyt. Dit is bitter swaar, só swaar, inderdaad, dat die Prediker in vers 3-9 weereens ’n doodgebore baba as beter daaraan toe as só ’n man beskryf. As jy nie jou welvaart kan geniet nie (letterlik: “as jou siel nie vol word van die goeie nie”), dan maak dit nie saak hoe lank jy leef nie, selfs nie vir 2 000 jaar nie – dubbeld so lank as Metusalag (Gen 5:27)! Dit kom tog tot niks nie. Dan help wysheid niks meer as dwaasheid nie. Ons moet verstaan dat ons in ‘n pluralistiese samelewing leef wat baie verskillende interpretasies van die lewe het. Daar is selfs in die wetenskap verskillende interpretasies van wat werk en wat werk nie, bv. in diëte en ander gesondheids- en samelewingkwessies, bv. aardverwarming. Ons samelewing ly aan: “pervasive interpretative pluralism”.