Ek dink terug aan sondagmiddae van lank gelede op die plaas in die koelte van die huis op die grasperk waar ons sommer so op die gras sit en koffie drink. Eenkant loop die hoenders en skrop. Langs Pa lê ou Wagter rustig en slaap. In die verte hoor jy die geluide van die melkbeeste in die kraal en iewers in die lande roep `n fisant.
Nou waarom gun ons mekaar nie ons vrede nie? Waarom glo ons miljoenêrs wonings se tuine is altyd beter, meer vreedsaam, meer vervullend om in te sit. Waarom glo ons die mooi, duur plek sal vir ons meer vrede gee as die eie koelteboom in die agterplaas waar die honders skrop, die voëls sing en die kinders lag en speel?
Die grootste rede vir sy opgewondenheid was oor ‘n meisie wat hy daar ontmoet het. Nie beeldskoon nie, sê hy, maar pragtig. ‘n Meisie met die eksotiese naam van Monique. Niemand op kantoor het so iemand geken nie, maar aan sy haarfyn beskrywing het hulle vermoed dat hulle hier ‘n probleem op hande het. Toe hy vir hulle sê waar sy bly, was hulle oortuig daarvan dat hulle ‘n groot probleem op hande het.
Die meisie wat hy beskryf het was die plaaslike “call girl,” het hulle aan hom verduidelik. Mans met baie geld het vir haar duur juwele gekoop en haar saam met hulle gevat as hulle oorsee gegaan het, of as hulle gaan jag het. Baie belangrike mans het haar na konferensies in die Kaap of Johannesburg toe gevat, alles sonder die medewete van hulle vrouens natuurlik. Die sportmotor waarmee sy ry was ‘n geskenk van ‘n miljoenêr buitelandse sakeman. Haar woonstel, so word vertel, is die eiendom van ‘n plaaslike mynmagnaat. Toe dit lyk of die Priester nie mooi verstaan wat hulle aan hom probeer sê nie, het sy baas vir hom gesê; “Priester, die vrou is ‘n hoëklas hoer, maar steeds ‘n hoer, bly weg daar.”
Almal het die Priester dringend gewaarsku om daar weg te bly. Hy was nie in haar klas nie en die mans in haar lewe was nie ouens waarmee jy wou moeilikheid soek nie. Maar die Priester was betower. Hy sou haar van haar dwaalweë laat afsien, hy sou haar saam met hom kerk toe vat, en dan, wie weet wat nie alles kan gebeur nie, het hy gesê.
“Die amoreuse Priester word verblind deur die goddelike aspek van Kali en hy verwar haar met sy geliefde Astarte,” sê Neels die nihilis so half smalend, “en daarom sien hy nie die halssnoer van menslike skedels om sy geliefde se nek nie. Hy sien ook nie die kopbeen waaruit sy die bloed van die afgekapte kop wat sy in een van haar vier ander hande houvas drink nie. Bedwelm deur Eros, jaag hy Ishtar, die godin van liefde. Of dink hy miskien hy is Shiva wat die bloed bedwelmde Kali kan kalmeer?
“Los die wellustige sot maar uit. Kali sal op sy lyk dans soos sy op die magtige Shiva se lyk gedans het.”
Rambo het haar na sy stampkar wedrenne toe gevat. Toe hy haar vra om saam met hom na sy ouers se plaas toe te gaan om sy ma te gaan ontmoet het hy daarop aangedring dat die kind by haar ouma en oupa moes bly. Hy was nie lus om die hele naweek met die kind opgeskeep te sit nie.
Een oggend vroeg staan die jong manne buite die kantoor en koffie drink. Stiptelik om agt uur het die Hoof in die straat voor die kantoor stilgehou. Net toe hy sy motor se deur oopmaak om uit te klim, kom Peet Priester teen ‘n bevoeterde spoed die skuinste af gejaag met sy dikwiel fiets. Die Priester tref die Hoof se kar se deur volspoed en almal staan en kyk hoe hy loshande bo oor die deur vlieg soos Superman, arms wyd uitgestrek, mond wawyd oop in ‘n onaardse gil. Hy tref die grond met sy bors soos ‘n eend wat op water land, hop twee of drie maal en kom in ‘n stofwolk tot rus.
Snoop Dog die piloot het hom aandagtig staan en aankyk en toe vir hom gesê,” swak landingstegniek Priester, baie, baie swak, jy moet werk daaraan” en sy koffie rustig verder gedrink.
Dit blyk toe dat die bediende die oggend op die lyke van Maria en haar man afgekom het. Sy het die bure gaan roep en die het die Polisie ontbied. Meneer Pieterse is kaal op die grond in die slaapkamer gevind met ‘n koeëlwond in die kop. Mevrou Pieterse het op die bed gelê. Sy het ook ‘n skietwond in die kop gehad, en sy het ook geen klere aangehad nie. Daar was ‘n kort, onsamehangende selfmoordbrief langs haar waarin sy gesê het dat sy haar man se siekte nie langer kon hanteer nie.
Die grootste skok het egter die Vrydag gekom toe die Polisie weer tydens teetyd daar opdaag en Maria se baas in hegtenis neem op aanklag van moord.
Die baas was besig om die kamer te deursoek vir die film materiaal toe meneer Pieterse sonder ‘n draad klere aan die kamer instap. Die baas het hom op kort afstand in die kop geskiet, sy vingerafdrukke van die pistool afgevee en dit toe in Maria se hand gaan sit. Hy het toe sy sekretaresse se handskrif so goed moontlik nagemaak en die selfmoord brief geskryf.
Die man het egter een groot flater begaan. Hy het die pistool in die mens wat al jare lank vir hom gewerk het, se regterhand gesit. Sy geliefde was linkshandig.
Die Polisie het sy vingerafdrukke oral in die kamer gekry. DNA toetse het ook later bewys dat dit hy was wat met haar gemeenskap gehad het. Die films waarna hy gesoek het, is ook gevind. Die beeldmateriaal was nie iets wat jy vir jou dominee sou wou wys nie.
“Moroon,” het Neels die nihilis gesê. “Alles kamtig terwille van die liefde, en kyk wat het dit hom in die sak gebring. Nou gaan hy met sy gat in die tronk sit vir die res van sy lewe. En waarvoor? Vir ‘n bietjie obsene plesier in stinkende, vuil Motelkamertjies.