Saai van groente - Tuin tegnieke - Saai van groente - Tuin tegnieke - Tuinmaak - 2022
Saai van groente
Die mees algemene planttegnieke vir die meeste groente is basies twee: direkte saai of uitplant van saailinge wat kwekerye verbou.
Die keuse van die tegniek, veral vir die stokperdjie, val meer gereeld op direkte saai, want dit is baie vinniger en ook baie goedkoper. In werklikheid sou die ontledings wat gedoen moet word, meer ingrypend wees; die keuse van die planttegniek moet eintlik afhang van die omgewingsfaktore, die eienskappe van die plante self en die grondeienskappe.
Kom ons kyk in detail na die individuele tegnieke.
Vir die algemene stokperdjie is dit die eenvoudigste saaitegniek, aangesien geen spesiale werktuie of masjinerie nodig is nie, soos in die geval van industriële gewasse, maar slegs die versigtige gebruik van die hande, wat die saad in staat stel om 'n regte grootte gewasruimte te handhaaf en min of meer konstant en gereeld.
Direkte saai bring ook ander voordele mee, soos byvoorbeeld 'n dieper ontwikkeling van die wortelstelsel wat die plante in 'n mindere mate toelaat om in situasies van ongemak as gevolg van waterspanning te beland.
Soos in alle opsigte, daar is ook 'n paar "nadele", maar ons weet dat die plante wat deur hierdie tegniek ingeplant word, langer verbouingsiklusse benodig, insluitende voorbereidende ingrepe soos onkruid, maar hierdie tegniek laat ook nie toe om te plant nie. baie presies met die oog op die digtheid van die plante, hul eenvormigheid op die grond en die ontkiemingstye.
Hierdie klein probleme kan deels oorkom word deur verpakte sade te koop met 'n spesifieke tegniek wat al jare in die mode is en bekend staan ​​as gebak: die sade is bedek met 'n dun harsfilm wat die oppervlak eenvormig maak, sodat die groter deel daarvan om die ontkiemingsperiodes te standaardiseer.
Daar is selfs 'n soort snoepie met die naam Split-pil, waarvan die film die besondere karakter het om in twee in te deel in kontak met 'n sekere mate van humiditeit.
Om selfs meer eenvormige ontkiemingstye te hê, is dit dan moontlik om gekalibreerde of presisie-sade te gebruik wat gekies word op grond van hul grootte (homogeen) en het groot voordele in vergelyking met noodeenheid en verdraagsaamheid teenoor nie-optimale temperature. .
By direkte saai in die oop veld is dit baie belangrik om te kyk na die optimale toestande vir ontkieming en vir die ontwikkeling van die gekose saad, die snelheid en die persentasie van die ontkieming hang af van 'n reeks faktore, sommige tipies van die spesie of soort, ander van 'n omgewingsoort. Baie belangrik is die metode om die sade te bewaar voordat dit self gesaai word, veral in die geval van sade wat nie baie lank leef nie, wat onder matige temperatuurtoestande (14 ° / 15 ° C) op 'n humiditeit van ongeveer 6-8% gehou moet word. en lae relatiewe humiditeit (30 - 40%), moontlik in ondeurdringbare houers.
Die temperatuur is 'n element van fundamentele invloed in die fases van ontkieming tesame met die humiditeitstoestande van die substraat. Laasgenoemde word verskillend verdra deur die verskillende saadspesies. Ons het in werklikheid sade wat goed ontkiem in toestande van hoë humiditeit en ander wat goed ontkiem in die omgekeerde toestand, dan is daar 'n paar soorte soos, pampoen, spanspek, waatlemoen, radyse, wat in albei toestande goed ontkiem.
Normaalweg is daar by die tuinbouspesies geen verskynsels van saadlus nie, behalwe in die geval van baie ou of swak bewaarde sade.
Die kwaliteit van die saad is miskien die belangrikste aspek van die hele verbouingsproses, waaraan dit goed is om baie aandag te gee, aangesien ontkieming, ontkiemingsenergie, suiwerheid en eenvormigheid van kalibrasie, benewens die eienskappe wat tot op hierdie oomblik gesien is, nie ons moet die groot belang van die aspekte rakende die gesondheid van die saad en die genetiese erfenis van die verskeidenheid waartoe dit behoort, onderskat.
Ongelukkig is die gesondheid van die saad moeilik om te verifieer, indien nie deur laboratoriumanalises nie.
Aangesien die genetiese eienskappe van die gekose kultivar slegs tydens oestyd beheer kan word, het dit oor die jare heen ontstaan ​​om sade te gebruik wat gesertifiseer is deur kontrole-liggame wat die nakoming van die genetiese weerstand teen diegene wat die saad besit, waarborg.
Die produksie van gewasse deur die oorplantingstegniek maak dit moontlik om baie duur sade te gebruik, aangesien die ontkieming daarvan totaal is (met 'n baie lae hoeveelheid nie-ontkiemde sade), waardeur die hoeveelheid kleiner as die klassieke sade vir direkte saad gebruik word.
Verder kan die oorplanting voorsien dat die teelt-siklus vroeë produksies verkry word; hierdie aspek is baie voordelig in die geval van industriële gewasse, omdat dit in dieselfde jaar meer verskillende gewasse in dieselfde land kan verbou. Met die aanwending van hierdie tegniek is dit nie meer nodig om die onkruid en verdunning van die grond te bewerk nie (nie belangrik nie, gegewe die nodige voorkomende bewerking van die grond).
Uit die ooglopendste voordele het ons uiteraard die moontlikheid om die plante op 'n baie presiese manier (in ruimtelike terme) te rangskik, en die spesifieke digtheid toe te skryf wat hulle nodig het om op die beste manier te ontwikkel.
Ook hierdie tegniek, soos die vorige, bevat enkele negatiwiteite: funksies van wortels met betrekking tot omgewingstoestande en besproeiingsmoontlikhede.
Die optimale digtheid van die verbouing is nie 'n konstante parameter nie, maar kan inteendeel beïnvloed word deur 'n groot aantal faktore, insluitend die kompetisievermoë van elke spesie, die klimaatstoestande, die beskikbaarheid van water en voedingstowwe.
Ons het oor die jare bepaal vir elke gewas die grense waarbinne gewasdigtheid kan wissel en hoe dit beïnvloed kan word deur ander belangrike aspekte soos besproeiing en bemesting. Die effek van gewasdigtheid word bestudeer in verhouding tot die totale produksie per plant en per vierkante meter: die verwantskap tussen gewasdigtheid en produksie per eenheid oppervlak is omgekeerd eweredig, aangesien die digtheid toeneem, daal die produksie per plant meer. of minder vinnig, afhangende van die mededingendheid van die naburige spesies.
Daar is sommige gewasse wat nie deur die hoë gewasdigtheid beïnvloed word nie, soos sny slaaie of geurmiddels groente (basiliekruid, pietersielie, seldery).
'N Finale verslag wat oorweeg moet word, hoewel dit moeilik is vir die stokperdjie (daar is nog stelle vir grondontleding), is die gewas tussen die gewasdigtheid en die beskikbaarheid van minerale water, maar hierdie faktore kan die plantproduktiwiteit.
Advies oor ontkieming
Na 'n kort beskrywing van die twee belangrikste inplantingstegnieke vanaf 'n tegniese besoekpunt, wil ons ook praat oor 'n aspek wat baie fassinerend is en miskien in die onlangse tyd vergete is, wat die sukses van 'n oes, bereiding van pepers, bottelering van wyn, ens.: die invloed van die maan op ons planeet.
Sommige mense beskou dit as 'n argument tot op die grense van wetenskapfiksie, maar in werklikheid het die mens sedert antieke tye die kondisies van die aard wat hierdie satelliet uitoefen, aangeraak en geleer om dit te bestuur.
Die verskynsel is in die verlede onderhewig aan talle wetenskaplike studies wat die gevolge bevestig het, selfs nie verbasend nie, selfs waar daar nie tegnologie gebruik word wat dit moontlik maak om hierdie beperkinge te oorkom nie, word baie landbou- en tuinboubedrywighede presies volgens die fases beplan. maan.
Die maan wentel om die aarde met 'n gemiddelde afstand van ongeveer 385,000 km langs 'n elliptiese wentelbaan. As gevolg van die tipe baan wat hy uitvoer, is die maan nie altyd op dieselfde afstand van die aarde nie, dus word beide die punt waar dit kom op die maksimum afstand, Apogee (ongeveer 405000Km) genoem, en word die maksimum punt bepaal. nabyheid, genaamd Perigeo (ongeveer 355000 km).
Tydens sy reis kruis die wentelbaan van die maan die aarde op verskillende punte, beide in die opgaande en die dalende fase, en by hierdie kruisings is die naam van Nodes gegee.
Ons het hierdie syfers aangehaal, aangesien dit belangrik is om te weet dat die aantrekkingskrag wat die satelliet na ons planeet uitoefen, wissel na gelang van die afstand dit in verhouding is, en gesê dat dit duidelik is dat die invloede van die maan maksimaal is wanneer dit in die punt geïdentifiseer as Perigee, terwyl hulle minimaal is as hulle by die Apogee aangetref word.
Afhangend van die verskillende verwysingspunte wat geneem word, is dit moontlik om die sonmaand op vyf verskillende maniere te bereken: sinodiese maand, sideriese maand, tropiese maand, anomalistiese maand en drakonitiese maand; die eenvoudigste metode vanuit 'n visuele oogpunt is dié van die sinodiese maand, wat die tydsinterval tussen 'n nuwe en die volgende maan voorstel en 'n duur van 29 dae, 12 uur en 44 minute duur.
Vir die eenvoud kan ons vier hoofmaanfases identifiseer:
· Nuwe maan: die maan is nie sigbaar nie, aangesien die sy wat na die aarde kyk nie deur die son verlig word nie.
· Halwe sekelmaan: dit begin ongeveer 'n week na die nuwemaanfase, in hierdie geval wys die satelliet die aarde se helfte van sy gesig verlig deur die son.
· Volmaan: na ongeveer twee weke vanaf die nuwemaan het ons die fase van volmaan, waar die maan sy maksimum helderheid bereik en al sy oppervlak verlig het.
· Halwe kwynende maan: dit begin ongeveer drie weke na die fase van die nuwemaan, waar dit wat tydens die fase van die halfmaan gebeur het, herhaal word, al is dit inteendeel.
Ons het al gesê dat die invloede van die maan op ons planeet wyd getoets is; ons sien op hierdie punt, sonder om te tegniese besonderhede in te gaan, wat prakties in eie reg is.
Laat ons eerstens 'n wydverspreide geloof verdwyn: die maan skyn nie met sy eie lig nie, die prag waarvan ons dit sien skyn, is niks anders nie as die lig van die sonstrale wat na die aarde opgeneem en weerkaats word.
Alhoewel die ligbron altyd die son is, het studies uit die verlede bewys dat die invloed van die twee soorte lig, sonkrag en maan, op plante baie verskil.
Let op die feit dat selfs as dit weerkaats word, dat die maan nie minder kragtig is as die son nie, op plante met hoë stingels kan dit selfs die "maanbrandwonde" genoem word, traumas van die kanale limfatika as gevolg van oormatige geabsorbeerde maanlig, wat die dood van die lote veroorsaak.
Die maan het 'n belangrike invloed op plante en is belangriker, aanvullend tot die son, maar absoluut anders. Dit oefen die kondisionering uit op plantontwikkeling, saadontkieming (maanstrale dring dieper in die grond in as sonkrag) en vergemaklik 'n ander stel funksies wat nie gedurende die dag kan voorkom nie as gevolg van die hoë intensiteit van die sonlig.
In die praktyk is plantmetabolisme afhanklik van maanskyn, afhangende van die son.
Om uit te vind wat die geskikste oomblikke is om die verskillende bewerkings uit te voer, van saai tot oes, tot bewaring, in harmonie met die fases van die maan, is dit voldoende om maanskalenders te raadpleeg wat die maan in die verskillende zodiacale streke kan aandui. meer geskikte gewasse om te wy en die geskikste soort verwerking.
Kom ons kyk na 'n paar wenke oor hoe om in die groentetuin te verbou: tamaties moet, indien moontlik, tydens 'n sekelmaan geoes word as dit bedoel is vir vars verbruik, terwyl dit 'n paar dae na 'n volmaan beter is om dit in te samel.
Saai die blaarslaai saam met die sekelmaan om vinnig te ontwikkel, maar ten koste van 'n minder kompakte hart, terwyl die ui gesaai moet word in die fase van die maan, want met die sekelmaan blyk dit dat die gloeilamp 'n slegter smaak kry.
Die grasperk moet geknip word met die afnemende maan, aangesien die gesnyde gras op hierdie stadium vinniger droog word en die vorm van die vorm voorkom.
Om die bewerking in u tuin of in u tuin uit te voer, beveel ons die volgende produkte aan:
· Biotron S vir die verskaffing van organiese materiaal aan die grond
· Sinergon 2000 om ontkieming te bevorder en oorplantingskrisisse te vermy
· Granverde-mineraal vir groente- en tuinareas om die voeding wat nodig is vir die groei van groente te bied.
Saai van groente: die fases van die maan
Ons het al gesê dat die invloede van die maan op ons planeet wyd getoets is, en op hierdie punt sien ons dit sonder om te tegniese besonderhede in te gaan wat prakties in eie reg is.
Kom ons kyk na 'n paar wenke oor hoe om in die groentetuin te verbou: tamaties moet, indien moontlik, tydens 'n sekelmaan geoes word as hulle bedoel is vir vars verbruik, terwyl dit 'n paar dae na 'n volmaan beter is om dit te versamel.