Die geheim van ouerskap
Written by Alta Marais on February 9, 2010 . Posted in Positiewe Ouerskap
Dit is 'n windstil maanligaand. Ons kuier op die stoep; luilekker na 'n ete van gebraaide witstompneus, rogbrood, suurvykonfyt en moerkoffie. Dit is rustig, ons gasheer en gasvrou se kinders is al "uit die hand uit". Die twee kinders verskil van mekaar soos die ooste van die weste, maar dit gaan goed met hulle, baie goed. Ten spyte van verskillende geaardhede en belangstellings is die kinders geheg en lojaal aan mekaar. Ons gesels oor baie sake en later ook oor ouerskap. Die ouers het Pospar gedoen toe die oudste 3 jaar oud was – 16 jaar gelede en is steeds van oordeel dat dit hulle geweldig baie gehelp het met hulle ouerskap. "Vertel vir my," sê ek vir Gasheer en Gasvrou, "van julle ouerskapsiening. Wat is vir julle die heel belangrikste?" Hulle deel hulle siening wat ons so kan saamvat:
Gasvrou: "Die heel belangrikste is om jou kind onvoorwaardelik te aanvaar. Jou kind moet altyd weet hy of sy is vir jou uniek. Die Liewe Vader was so gaaf om hom te vorm presies is soos jy hom wou hê. Hy mag maar hy wees. Jy wil hom nie verander nie en sal enigiets doen om hom te help om te groei tot die maksimum van sy godgegewe potensiaal". 'n Bietjie aangedaan voeg sy by: "Dit is wat my pa aan my gedoen het. Hy het nooit vir my laat voel dat ek nie goed genoeg was nie. Ek het altyd geweet dat ek vir hom reg is soos wat ek is."
"Die ander saak wat net so belangrik is , is dat jou kind altyd moet weet jy is "daar" vir hom. Dit beteken nie dat jy moet spring as hy sy vingers klap nie, maar dat jy daar is om te deel in vreugdes. Jou skouer is 'n veilige plek om op te huil. Hy kan met jou redeneer as hy helderheid oor 'n saak nodig het. Jou oor is daar vir al sy sorge en jy sal niks wat vir hom belangrik is afmaak as onbenullig nie."
Gasheer: "Jou kind moet weet dat jy in haar glo. As jy nie in haar glo nie, kan jy kwalik verwag dat ander mense sal. Sy moet ook weet jy glo nie net in haar as dit goed gaan nie, maar as sy 'n gemors van 'n saak maak, sal jy nog steeds in haar glo – sy hoef dit nie vir jou weg te steek nie. Dit is belangrik dat jy dit vir jou kind sê en dat jy dit aan haar bewys as sy depressief is, dwelms gebruik, swak vaar met studies of nie as haar liefdeslewe in skerwe lê."
Hy voeg by: "Jy moet vir jou kind kan sê: "Jammer". 'n Ouer is ook maar net 'n mens en dit is deel van menslikheid om foute te maak. As jy merk dat daar besig is om 'n afstand tussen jou en jou kind te ontstaan, is dit nodig om saam te gaan sit – 'n geleentheid te skep – om te praat oor wat jy gedoen het wat hinder. Deur "jammer" te sê vir iets wat jy wetend of onwetend onlangs of lank gelede gedoen het, help jy om die klonte van verbittering of verontregting wat jou kind van binne opvreet, op te los."
Verhoudings maak waardes moontlik in families
Written by webmeester on January 25, 2010 . Posted in Positiewe Ouerskap
Goeie verhoudings is 'n voorvereiste vir die oordra van waardes, maar goeie kommunikasie is op sy beurt 'n voorvereiste vir 'n goeie verhouding. Goeie kommunikasie begin, anders as wat ons soms dink, nie by praat nie, maar by luister. As ons met ons lyf, oë, ore, hart en verstand luister na wat ons kinders sê, sal dit ons help om begrip te ontwikkel vir hulle gevoelens en ervarings. As ons dit nie doen nie, is dit asof ons ons vasloop teen 'n hek wat gesluit is tussen ons en ons kind. Deur empaties te luister maak ons die hek na goeie kommunikasie oop. Hierdie stap, naamlik luister, kan nooit oorgeslaan word as ons met ons kinders wil kommunikeer nie. 'n Mens kan tog nie bo-oor 'n geslote hek by mekaar uitkom nie.
As ons met volle aandag na kinders luister terwyl ons onsself in hulle skoene probeer plaas, dra ons twee boodskappe aan hulle oor: "Ek gee om" en "jy en wat jy sê is vir my belangrik". Eenkeer het ek 'n onderhoud gevoer met 'n seuntjie wat vir gedragsprobleme en swak skolastiese vordering verwys is. Anders as wat ek verwag het, het hy vir veertig minute lank 'n intelligente gesprek gevoer. Sy ma, wat stilletjies by die deur afgeluister het (dit was die enigste keer dat ek so iets ervaar het!), het verstom gesê dat hy die middag meer gepraat het as wat hy die afgelope ses maande met haar gepraat het. Die verskil was dat ek blaamloos geluister het terwyl sy welmenend 'n oplossing aan die hand gedoen of gekritiseer het sodra hy sy mond oopgemaak het. Sy het nooit enduit geluister nie. Kinders wil nie noodwendig hê ons moet hulle probleme oplos nie. Hulle wil hê dat ons met begrip na hulle luister. Dalk het julle ook al ervaar hoe 'n gefrustreerde kind uitroep as jy praat voordat hy/sy klaar gepraat of verduidelik het nie: "Ma/ Pa jy hoor nie wat ek sê nie". Covey sê: "Seek first to understand en then to be understood". (Word vervolg.)
DIE "WAARHEID" OOR "WAARDES"
Written by webmeester on January 24, 2010 . Posted in Positiewe Ouerskap
DIE VERBAND TUSSEN VERANTWOORDELIKHEID EN WAARDES
Written by webmeester on January 16, 2010 . Posted in Positiewe Ouerskap
Volgens Dr 'ginott is ouers is geneig om baie konkreet te dink oor verantwoordelikheid. Hy beklemtoon dat reëls ten opsigte van huishoudelike take soos om die kat kos te gee, die gras te sny, die motor of die skottelgoed te was, hoewel dit belangrik is vir die funksionering van die huisgesin, ongelukkig nie van kinders verantwoordelike mense met positiewe waardes maak nie. Ouers is ook geneig om te dink dat 'n deurmekaar kamer, onwilligheid om tuiswerk te doen en ongehoorsaamheid daartoe sal lei dat hulle kinders eendag onverantwoordelike mense sal wees en dat hulle, om dit te voorkom, met streng reëls en straf gedwing moet word om te verander. Ouers het moontlik die mag en gesag om die uitvoering van take af te dwing en dit sal tot skoner huise lei, maar mag dalk nie soveel bydra tot die kinders se karaktervorming as wat ouers graag sou wou hê nie. Almal van ons wat ouers is, weet dat die afdwing van pligte soms lei tot mini-oorloë tussen ouers en kinders. Verantwoordelikheid kan nie van buite deur reëls en pligte geleer of afgedwing word nie. 'n Kind kan selfs goeie maniere hê, sy kamer aankant hou, gereeld musiek oefen en steeds onverantwoordelike besluite neem. Verantwoordelikheid is iets wat van binne groei as dit gevoed word deur die waardes wat kinders van mense kry wat vir hulle omgee en vir wie hulle respek het. Kinders kan met kladpapier vergelyk word. Soos kladpapier ink absorbeer en die ink deel van die kladpapier word as dit daaraan blootgestel word, so absorbeer kinders die waardes waaraan hulle blootgestel word in hulle huise en omgewings, en word dit deel van hulle.
Verantwoordelikheid wat nie geanker is in positiewe waardes nie, kan van kinders anti-sosiale, destruktiewe mense maak. Dit is byvoorbeeld waar dat 'n lid van 'n bende misdadigers baie verantwoordelikheid aanvaar vir die ander lede in sy groep. 'n Lid se waarde sal moontlik gemeet word aan sy vaardighede om in te breek in 'n gebou.
Positiewe waardes en dissipline wat nodig is om tot verantwoordelikheid te ontwikkel kan slegs binne 'n positiewe verhouding oorgedra word. Die verantwoordelikheid daarvoor lê by die ouer. Daarom ondersteun POSPAR ouers om vaardighede te ontwikkel om 'n positiewe verhouding met hulle kinders te bou deur onder andere in kontak te wees met hulle eie gevoelens en daaraan uitdrukking te gee sonder om te blameer en kritiseer, empaties en met aandag te luister, uniekheid te respekteer en te dissiplineer eerder as om te straf.