Ek lees die naweek ’n artikel in City Press van ’n student aan die Universiteit van Kaapstad (UK), ene Wanelisa Albert, wat verduidelik waarom swart studente aan dié universiteit hul toevlug tot geweld geneem het in reaksie op wat hulle as “koloniale wit verdrukking” sien.
Dis seker maklik om in woede te ontsteek en sulke uitsprake as dom, agterlik en oningelig af te maak. Dalk moet ’n mens maar meewarig jou kop skud en terugdink aan jou eie jeug, toe jy nog self gedink het jy het die wêreld se wysheid in pag. (Dis nou voor my hare wit geword en begin uitval het.)
Ons eie geskiedenis bied ’n bietjie verheldering. Ná die verskrikkings van die Anglo-Boereoorlog was dit nie soseer die eerste geslag, dié wat die oorlog aan eie lyf ondervind het, wat militant geword het nie.
Weliswaar was die eerste geslag tydens die struggle self nie juis ’n toonbeeld van demokrasie en verdraagsaamheid nie.
Só erg was dit dat die liberale Cape Times, geen ondersteuner van die apartheidsbeleid nie, ’n hoofartikel geplaas het onder die titel “Intellectual terrorism”. Daarin is die retoriese vraag gestel of sulke mense hoegenaamd op ’n universiteit tuishoort, of eerder by ’n instelling wat verbind is tot die bevordering van ’n totalitêre ideologie.
Destyds kon ’n mens, as jy baie moeite wou doen, nog iets in die studente se houding vind wat vir versagtende omstandighede pleit. Hul onverdraagsaamheid het, ironies genoeg, in diens gestaan van die nierassigheid wat die ANC/SAKP destyds gekenmerk het.
In werklikheid is hulle natuurlik wel deeglik rassisties. Erger nog: In hul verregaande onverdraagsaamheid vertoon hulle groot ooreenkomste met die terreur wat alle totalitêre bewegings, met inbegrip van die Duitse Nazi’s, die Italiaanse Fasciste en die Kommuniste in die Sowjetunie, die Oosblok en China, aan die dag gelê het.
Wat kan daaraan gedoen word? Daar is geen towerstaffie wat ’n mens kan swaai om alles in ’n ommesientjie reg te maak nie. Dis ’n langtermyn-proses wat baie geduld, baie vasberadenheid en baie sweet en trane gaan verg.
Om mee te begin moet ons die mense nie in eie munt terugbetaal nie. Dan daal jy tot hul peil, jy vererger sake en jy doen presies wat hulle wil hê.
Dit gaan uiteindelik om die oorlewing van sowel die Afrikanervolk, die Afrikaanse taal en vryheid en demokrasie in ons land. Dit mág nie verlore gaan nie.
gelos is met wigte en teenwigte wat niks beteken as jy nie finansieël instaat is om dit af te dwing nie.
Goeie opsomming. Dit is veral verblydend om te sien dat mense soos die wat reageer, hulle tot die Bybel wend en Christus se leiding soek vir die regte optrede. Kom ons vat saam hande met christene van alle rasse om hierdie situasie te help omkeer – vir die wat glo werk alles ten goede!
In my opinie is die beswaar teen Afrikaans niks anders as swart rasissme. Hulle het nou gesien die owerhede gee toe, waar gaan dit eindig. Gratis alles, as hy vir die kursus registreer wil hulle soos op skool net deurgesit word, en sy graad aan die einde van die kursus kom haal.
Pontius Pilatus het nie ŉ goeie naam nie. Hy is vir ons ŉ voorbeeld van ŉ man wat sy plig ontduik het deur die maklike weg te neem van selfverontskuldiging en die lot van Jesus oor te laat aan die gepeupel.
Judas het dalk die slegste naam van hulle almal, die verraaier wat Jesus oorgelewer het in die hande van diegene wat Sy dood gesoek het.
Wanneer jy iemand so lank reeds ken, die paadjie van dekades deur goed en kwaad gewandel het, ontwikkel jy ŉ lojaliteit, ŉ liefde wat baie verdra en die kwaad nie toereken nie. Wat dit uiteindelik baie moeilik maak om hulp te weier. En liefde… daardie liefde wat die beste wil hê vir die wat jy liefhet. Boonop lei ek ŉ bietjie aan nostalgie en is die verknogting aan hoe dit in die verlede was, ŉ gom wat my gang in die hede af en toe striem.
Ek onthou al die goeie tye, die lag, die sorgeloosheid van ons jeug. Ek onthou sy beskerming van my toe ek dit nodig gehad het. Ek onthou die tyd van ons jeug toe ons harte oop, onbewaakte deure vir mekaar was, soos dit met kinders is, en ŉ direkte, onbelemmerde vloei van energie, hoop, liefde, pyn en eerlikheid sonder die tolgeld van volwasse agterdog vryelik tussen ons beweeg het. Ek onthou sy vriendskap.
Nou is daar egter hierdie dilemma. ŉ Man wie se ganse lewe in duie stort, wat hom op ŉ plek bevind waarin ek hoop, bid en werk om nooit te wees nie. Dis ŉ gat so diep dat selfs ek wat daarbuite staan nie die lig bo kan sien nie. Hy het hulp nodig en ek is hier. Ek kan help!
Dit sou ons beter laat voel het, dit sou as ŉ deugsame en dapper daad beskou kon wees, maar dit sou ook die ganse mensdom die verlossing deur sy dood ontsien het.
Ek kliek op “Reply” en laat my boesemvriend weet dat ek sy kruis vir hom kan dra, dit reeds gedoen het, maar dat ek die lot van daardie kruis nie vir hom kan neem nie.
Almal het soms hulp nodig, maar meestal help jy mense deur hulle nie te help nie, of help jy hulle nie deur hulle te help.
jy help jouself deur ander te help , want wat jy weerhou hier op aarde sal van jou weerhou word in die hemel , dit is wat Christus duidelik gemaak het in die gelykenis van die oneerlike bestuurder , of lees jy nie jou bybel nie ?
Ek dink nie Judas kan as sleg beskryf word nie. Tragies wel. Hy het geen keuse gehad nie. Hy MOES verraad pleeg. Jesus het hom nodig gehad…..anders kon die Skrif nie volbring word nie??
Alwyn, ja ek voel soos jy in die saak met Judas. Wat ek wel raaksien is dat hy selfmoord gepleeg het omdat hy agterna so sleg gevoel het. Sou hy met sy lewe aangegaan het sou ons dalk anders oor hom voel?
Ek kan nie aanvaar mense oordeel oor sy lewe ‘in die hel’nie! Petrus het Jesus dan ook verraai, 3 maal en ek hoor bitter min mense se oordeel oor sy lewe.
Dit is so pragtig geskryf Chris, en baie van ons het sulke familie en voel partykeer die kruis wat ons dra is te groot, maar jou skrywe van vandag is so inspirerend en die wete dat Jesus Christus se kruis soveel groter was as wat enige van ons op aarde moet dra. Ons kan net sê dankie Jesus vir die Kruis wat U gedra het vir die hele wêreld en dat vir die wat let op die Wil van die Vader en doen soos Hy verlang, ons die onverwelkte kroon sal dra, eendag wanneer Hy weer kom.