Padlangs | Deel die lewe, denke, twyfels, ervarings en idees van 'n eerlike, post-moderne Christen en predikant.
Posted in Kerk- en menswees | 1 Comment »
Posted in Kerk- en menswees | 2 Comments »
Posted in Kerk- en menswees | Kommentare af op My skok oor Belhar en eenwording!
Maak reg dié kak, is my credo.
Ek is getroud met een van die oulikste vroue in die wêreld.
Sy is kort, het 'n vinnige humeur en 'n selfs vinniger hart vir liefde, omgee en vriendskap. Sy kan almal laat welkom voel, ryk en arm, baie praters en min praters, leke en akademici, heiden of gelowig… Sy het eenvoudig die 'knack' om mense te laat welkom, tuis, gemaklik en aanvaar te laat voel. Ongeag wie, wat, waar en wanneer. Haar geheim, so het ek agter gekom, is om eenvoudig te wees. Nee, nie 'common' nie. Eenvoudig soos in eenvoud. Sy praat eenvoudig, sonder fênsie woorde en leestekens. Sy tree eenvoudig op, sonder pretensies en voorgee. Sy is wie sy is, soos sy dit is. En so hanteer sy mense ook, eenvoudig en sonder voorrang, met genade, vreugde en vrede.
Sy hou my op die aarde. Veral as dit by praat kom. Soos in woorde praat. Ek praat predikanttaans en nie rég nie, meen sy. Daarom sal sy my gedurig herinner om reg te praat, met die regte stemtoon en die regte woorde. Nie soos 'n dominee met 'n sekere stemtoon (wat dit ookal mag wees) en hogere woorde nie. Jy's net 'n mens, wees een!, seg sy gedurig.
So was dit aan die begin van ons bymekaarkom. Vandag gebeur dit al minder, maar tog wanneer nodig. Ek like dit van haar. Ek haat ook predikantaans, of kanseltaal of wat-jy-dit-ook-al-wil-noem. Ek hou van mense wat eerlik en reguit hulle sê kan sê. "Sê wat jy bedoel en bedoel wat jy sê".
Nou vir die storie:
Gister maak ek die volgende opmerking op my FB muur: "Die ironie met die bomontploffings in Amerika is darem te skreiend om te mis: Daar word gevra: hoe kan so iets met ons gebeur, dis vreeslik!; terwyl Amerika byna daagliks ander mense met bomme bestook – in verre lande en dmv afstandbeheer – en talle onskuldiges se dood veroorsaak…
Violence begets violence…"
'n Paar mense like dit en een of twee ander los kommentaar.
Neef Dirk stuur gisteraand vir my 'n boodskap. Dit lees: "Broer, lyk my jy het behoorlik die wapenrusting aan, vandag.
Fok, Ou. Ek is GATVOL vir die kak wat vir ons gevoer word. Die hele dikbril dogtertjie, wat eintlik 'n seuntjie is, is so 'n sprekende voorbeeld daarvan.
En die bliksemse onskuld van die wereld se westerse regerings, waarin,almal glo, maak my nog befokter! Ek kan gil!
Die blerrie Amerikaners moet ophou bid en iets doen. Ons is die liggaam van Christus, wat die kak moet doen. Self regmaak. Self. Jou vinger krap jou poephol as hy jeuk. Bid dat dit saggies moet weggaan of krap hom en kyk wat meer effektief is.
Die Messias reken, gaan kuier vir die ou in die tronk. Nie bid vir hom nie.
Maak reg dié kak, is my credo."
Neef Dirk is een van daardie mense wat die waarheid só raak kan vat. So presies soos wat dit bedoel is. Sonder tierlantyntjies. So mooi in die eenvoud daarvan. Ek ken ook 'n ander Neef wat die waarheid so kan raakvat. Jesus.
Ek sit vanoggend en lees deur Sy storieboek. Ek probeer preekmaak vir Sondag. Dit kan soms 'n proses wees want die stories in hierdie boek kan soms die waarheid diep wegsteek en dus moet jy soek en krap en grawe. Maar nie altyd nie…
In die versameling stories wat ene Matteus geskryf het oor die lewe van die Ander Neef, kry jy 'n paar versies wat presies dieselfde sê as Neef Dirk: Moenie net bid nie – doen! (Matt. 7:7-12).
Daar is talle mense wat nou vra dat ons moet bid vir die slagoffers van die Boston-bom. Ek trek 'n gesig en trek my skouers op: Dis soos om aan tafel te sit en te bid: 'Heer wees met/ dink aan die minder bevoorregtes', en dan val ons weg en eet en drink en kuier lekker. Geen meer gedagtes van minderbevoorregtes en stink, vuil kinders onder brue nie. Daar is geen fout met die wegval en eet en drink en lekker kuier nie, maar wat sal dit van jou en my wegvat as ons so nou en dan na die gebed, opstaan, die kos vat en vir iemand anders gaan gee? Dat hulle pense kan vol kom en ons s'n leegbly? Of wat sal gebeur as ek die kos in die bakke, in die kar laai, die borde, eetgerei, wynglase en die wyn saamvat en saam met die mindervoorregtes gaan feesvier. Lekker skaapboud, patats, rys, gravy-sous, en kraakvars-groente? En malva-poeding en baie custard?
Moenie net bid nie – doen!
"Maak reg dié kak, is my credo" – Neef Dirk.
Myne ook! Wat is joune?
* Die foto is van 'n brons beeld deur die beeldhouer Timothy Schmalz. Die beeld staan voor die Regis College in Toronto, Kanada. Dit is die "Homeless Jesus". Twee katedrale het geweier om die beeld naby die kerke te laat aanbring. Dit is te skokkend het hulle gesê.
Sleutelwoorde: bevoorreg, bid, brug, credo, doen, eet, gravy, kansel, kerk, kinders, kos, kuier, lekker, maak reg, Matteus, minder, motto, Neef, praat, preek, reg, regmaak, rys, taal, tafel
Posted in Kerk- en menswees | 4 Comments »
Om te wil, of nie te wil nie…
Ek is mos nie 'n ou wat sommer doen wat van my verwag word nie – bedoelende, ek hou nie daarvan om voorgesê te word nie. Ek hou nie van reëls en regulasies nie. Wette is nie vir my nie, en ek ook nie vir wette nie. Wette is wetters! Dis hoe ek voel. Mind you, dis hoe ek nog altyd gevoel het. Op 'n stadium tydens my skoolloopbaan, het ek vir 'n maand of drie in die koshuis gewoon. Ek is daaruit nadat my pa gesien het ek cope nie so lekker met die roetine nie. Nee, daar's niks fout met dissipline nie, maar ek weier dat 'n klok vir my vertel wanneer ek moet eet, stort, boekevat, slaap, opstaan, aantrek, eet en huiswerk doen. Of, hoe ek dit moet doen. Basta!
Ek het nog altyd geleef vanuit 'n oortuiging. Of dit rugby was, of tennis, of krieket, of korfbal, of kuier, of swot, of trek, of bly, of vry, of… Ek het dit gedoen omdat ek uit my hart uit wou. Geen ander rede nie. Sou enige ander nodig wees? As jy dit uit jou hart doen, omdat jy regtig wil, dan doen jy jou beste en geniet jy dit die meeste. Eenvoudig, nê? En moenie kom met kamtig volwasse goed soos: sommige dinge moet mens maar net doen nie; daar is pligte om na te kom ook; mens het darem sekere verantwoordelikhede… Ek weet, en ek doen daardie dinge ook. Karwas, grassny, groceries-koop, die bad se rand was… Ek praat van belangrike dinge in die lewe doen. Dit wat die lewe, die lewe maak.
Uiteindelik was dit ook die geval met my geloof. Die dag toe ek die Here, spreekwoordelik, in die oë kyk het ek gesê: Ek wil dit doen omdat ek wil, nie omdat ek moet nie, nie omdat die samelewing dit van my verwag nie, nie omdat die dominee en die CSV onderwyser so mooi smeek nie. Nie om uit die hel te bly, die ewige verdoemenis vry te spring of om God tevrede te hou nie. Nee! Slegs omdat ek regtig wil.
Ek leef uit oortuiging. Ek kan nie anders nie. Ek wil ook nie anders nie.
Miskien is dit hoekom ek so 'n grief het in mense wat nie sê wat hulle bedoel en bedoel wat hulle sê nie. Damnit man, hoe moeilik kan dit tog wees? Of het jy nie die moed van jou oortuiging nie?
Die onlangse debakel rondom die Kerkbode en sy nuusredakteur (wat ek as 'n goeie vriend beskou), het opnuut vrae by my laat opkom oor die oortuigings waarmee die NGK doen wat sy doen. Wat leef in haar hart? As ek so deur haar verklarings, amptelike standpunte, belydenisskrifte en die Handleiding (Bybel) wat sy gebruik lees dan hoor ek wonderlike dinge. Ek hoor van liefde en vergifnis, van aanvaarding en uitnodiging, van onvoorwaardelike uitreik en nader bring, van gaan soek en vind, van 'n pa wat elke dag turend na die horison wag vir sy seun. As ek so na haar handelinge kyk, ook na my eie ervarings met haar institusionele kant, dan wonder ek wat dit is wat haar dryf? Wat is haar oortuigings? Is haar God so goed as wat sy bely? Is sy aanvaarding van mense onvoorwaardelik? Vergewe Hy maklik of moeilik? Soek Hy na mense wat anders is? Staan Hy binne dansende verhoudings met mense of net met Homself?
Waaruit leef my kerk?
Dit is maklik en soms lekker om so na die kerk vinger te wys en te skree: "Julle bliksems! Julle is so skynheilig soos die Fariseërs van ouds." Dit is maklik om hartseer te raak oor haar en te wonder of ek nie dalk maar moet skuif nie, dat sy geen relevansie meer het nie en dat ander staan en lag vir haar. Hoekom dien ek haar God?
Staan ek soggens in die badkamer voor die spieel, is dit 'n ander saak. Dan kyk ek myself in die oë en vra dieselfde vrae: Wie is jou God? Hoe lyk Hy? Is Hy vriendelik en verwelkomend? Is Hy oop en eerlik? Het Hy mense lief, trek Hy hulle nader, is Hy onvoorwaardelik in sy verlange na omgang met mense? Kan ander mense dit sien? Verstaan hulle hoekom ek dit doen? Hoor hulle dit, beleef hulle dit?
Dan vra ek: "Wat is my ooruigings? Waaruit leef ek? Hoekom dien ek hierdie God?
Dis moeiliker om vir jouself vinger te wys en te skree: "Jou bliksem! Is jy nie soms maar so skynheilig soos die Fariseërs nie?" Dis moeiliker om hartseer te raak oor my eie foute en om te wonder oor die relevansie van my eie oortuigings. Dis moeiliker om raak te sien of daar ander is wat vir my staan en lag.
PS: Peter Rollins is vir my 'n inspirasie met die vrae wat hy vra. Hy sê oa: "If you want to know what you really believe, don't listen to what you say, look at what you do."
Luister self na hom, hier: http://www.youtube.com/watch?v=8h_5h4W26os
Sleutelwoorde: belydenisskrifte, Bybel, Fariseër, God, hel, kerk, kerkbode, menswees, NGK, oortuigings, VCSV, vergifnis, wil
Posted in Kerk- en menswees | Kommentare af op Om te wil, of nie te wil nie…
Ene Mouton se bees
Ek moet eerlik wees, ek het nooit gedink ek sal die dag beleef dat 'n bees met my gesels nie.
Tydens 'n kamp vir die predikante van ons ring, gebeur dit dat ons een oggend met Bybel in die hand die bosse instap. Tot bo-op 'n rant. Daar word 'n teks (dieselfde verse) aan elkeen gegee om te lees. Elkeen moet gaan stilword saam met God en die teks- aldus die opdrag. Na 'n uur of so sal ons mekaar dan weer by die witgatboom ontmoet en ons insae deel; vertel wat God vir jou sê.
Ek kies koers teen die noorde kant van die rant af tot onder in 'n droeë rivierloop. Ek wil ver van die ander weg, want ek wil rook en sommige van die ander ouens kan mens nogal intimiderend aan kyk, soveel so dat jy half skuldig voel oor jou swak gewoontetjie. Effe vuil, eenkant en skaam-sondig. Ek is ook nie lus vir Bybel lees nie.
Ek loop sit op 'n klipbank onder groot bome wat oor die rivierloop hang. Dis koel hier in die skaduwee en rustig. Nie 'n geluid nie, ook nie 'n windjie wat roer sodat die blare en grasse kan ritsel nie. Ek steek 'n Stuyvesant aan en lê gemaklik terug teen die klippe agter my. My gedagtes begin toe loop en ek wonder toe oor my skuldgevoelens rondom ander mense wat nie rook nie, veral Christene. En toe sommer nog verder oor die wingerd se sap waarvoor ek so lief is, die mooi wat ek in soveel vroue raaksien, die lekker lag vir 'n raak-sê-storie wat die mensheid van ons almal in skurwe woorde blootlê…
In my enigheid ervaar ek geen skuldgevoel nie. Daar is wel 'n effense ongemaklikheid wat hier neffens my kieliebak rondskuiwe – ongemak omdat ek soveel keer vasval in die gat van ander se verwagtinge. Hulle idees, prentjies en oortuigings. Ons leef mos maar almal onder hierdie byl wat oor ons koppe hang, nie waar nie?
Ons het almal idees wat ons lewenswyse bepaal: ons weet hoe 'n suksesvolle persoon lyk, ons weet hoe lyk 'n sexy meisie, ons weet hoe lyk die perfekte werk en bankrekening en kar en huis en hond, die heerlikste vakansie, die grêndste kinders en natuurlik weet ons hoe lyk en glo goeie Afrikaner Christene. Nê? En wat nou as ons idees nie met mekaar s'n ooreenstem nie? Wie s'n is reg, beter of meer waar? Hoe gaan ons dit uitmaak? Gaan ons hoegenaamd na vyf minute nog met mekaar gesels? En dit raak net moeiliker as dit later kom by die woordjies geloof en G(g)od en kerk en Christen. En nog moeiliker as ons gesels oor predikante en predikant-wees.
Ons kan verskil oor rugby, skole, vakansieplekke, karre, gholfbane, kinders grootmaak, wie is sexy en wie nie, in watter woonbuurt om te woon en waar om te belê maar as dit by daardie woordjies kom soos hierbo genoem, is daar perre! Skielik is daar gelowige en ongelowige, hel, hemel, straf, bok, skaap, draak, valse profete, dienaars van die duiwel en wat nog. Dan begin ons mekaar se integriteit ten opsigte van ons geloof en twyfels, ons G(g)ods-idees, Christenskap, ons redding en uiteindelik ook ons menswees in twyfel trek. En kort voor lank is daar vyandskap tussen goeie bure, mag kinders nie meer oor en weer kuier en speel nie, droog die uitnodigings na Saterdag se rugby kyk en braai op, verskuif een na 'n ander kerk/gemeente, loop die skinderstories wyd en diep.
Dit is my bittere ervaring van predikant-wees, nee, van menswees binne predikant-wees. Elke ou en vrou daarbuite het 'n idee oor 'n predikant. Ek sê 'n predikant, omdat hulle slegs hierdie een prentjie het waaraan hulle alle predikante meet. Gegewe hierdie prente is ingeburger in hulle verstand, versterk deur jarelange blootstelling aan predikante van weleer, familielede se geselsies en verhale oor wyle dominee so-en-so en lidmate se skeefgetrekte beelde van die gemeente se eie messias. Dominee mag nie rook nie, nie drink nie, nie lekker lag vir ou Koos-aah se raak-sê-storie wat die mensheid van ons almal in skurwe woorde blootlê, nie. Dominee mag nie die mooi in vroue raaksien nie, want wellus is 'n slegte ding, veral vir dominees. Dominee mag nie eina bliksem sê nie, of ag fok as hy 'n fout gemaak het nie. Hy moet heilig wees, opreg en rein, onbsmet en onbeskaamd, vlekloos en sondevry. Hy is die man van God, die Wegwyser na die hemel, die een wat ons die roede nie moet spaar nie maar ons moet kasty met sy Sondagmore-woorde van geregtigheid. As hy soos ons is, hoe sleg is ons dan nie?! Ons is in ons moer.
Die ergste is dat dit nie net lidmate, vriende en familie en die algemene samelewing is wat so dink nie. Daar is selfs predikante wat so redeneer en dink en glo en leef. Hulle is soos almal sê en hulle gee my sommer 'n pyn in die gat. Hulle lieg!
Ek is erg bewus van my mensheid en menswees, soos ek in die koelte sit en die sonlig op my vel voel. Ek steek nog 'n twak aan, vat 'n sluk water uit die bottel en sê sommer so in die lug in vir myself: "Ek is nie lus vir Bybel lees nie". Ek besluit om netnou vinnig die verse deur te gaan en dan myself uit hierdie oefening lieg deur te sê: "Ek hoor by die Here…".
Want sê nou ek hoor nie! Dan wat? Dan wys ek dat die sonde en die vuilheid en die ellende my ingehaal en doof gemaak het vir die Almagtige se stem; ek is nie waardig nie!
Die klompie Afrikaner beeste wat al 'n hele rukkie al weiende in die rivierlopie afloop, kom versigtig-stadig nader. Ek bly sit, uit nuuskierigheid vir wat hulle sal doen as hulle my opmerk. Stadig kom hulle aan, sleepvoet en lui in die oggend son, oppad water toe aan die onderkant van die rant. Hulle kom nader. Hulle hoewe maak dowwe plof geluide in die sagte sand. Dié wat effe hoër op teen die hang loop se hoewe klik-klak op die klippe. Een kom kyk my vierkant in die oë. Ek sê vriendelik, "More!", en sy rittereer effens. Weer kom sy vorentoe. Die keer druk sy haar sagte nat snoet teen my arm. Die ander het intussen nader gestaan en hulle kyk vir haar en vir my met groot oë aan. Dan begin almal weer rustig verder kou aan wat ookal. Party stap sorgeloos verder. Ander staan nog 'n wyle en verkas dan ook rivierloop af. Die jonges kom ruik-ruik ook hier aan my broek en been, voor hulle aanstap om hulle dors te gaan les. Die oorspronklike neusdrukker staan nog hier naby my en eet. Sy kyk op, druk weer haar neus teen my arm en ek seg, "totsiens". Sy loop agter die ander se stof aan opsoek na die nattigheid wat haar dors sal les. Terwyl hulle so ontspanne wegstap dink ek aan die lewe van 'n bees: Hulle is maar net wat hulle is. Hulle kan nie iets anders wees nie, nie 'n jakkals of 'n luiperd of 'n mens nie. Net bees. Met alles wat daarmee saamgaan, alles wat van 'n bees 'n bees maak. En dit is goed so, en mooi ook.
En dit is heel okay. Hulle hoef nie iets anders te wees nie.
Die neusdrukker gaan staan doer in die sand en sy kyk om, so vir oulaas. Ek sit in die oggendson, op 'n klip, teen 'n rant, iewers tussen Otavi en Otjiwarongo en ek steek nog 'n Stuyvesant aan. Ek is mens. Met alles wat daarmee saamgaan. Dis al wat ek kan wees, ek kan nie anders nie. Ek wíl nie anders nie. Ek like dit. Dis lekker. Dit is goed so, en mooi ook. En dit is heel okay.
Ek hoor die ander bo-op die rant praat. Ek staan op en klim uit die rivierloop teen die rant op. Ons kry 'n ent verder sitplek op die rotse van 'n droë waterval, in die koelte want die son raak warm.
Dit is stil toe ek sê: "Ek hoor by die beeste…"
Sleutelwoorde: beeste, Bybel, christenskap, idees, menswees, vooroordele
Posted in Kerk- en menswees | Kommentare af op Ons krisis, ons eksperiment, ons vertroue…
Posted in Kerk- en menswees | Kommentare af op Die dag toe ek ophou preek het…
Posted in Kerk- en menswees | 3 Comments »
Top Skrywes & Bladsye
Onafhanklikheidsdag - is die mensdom werklik vry?
Om te wil, of nie te wil nie...
Ons krisis, ons eksperiment, ons vertroue...
Die dag toe ek ophou preek het...
Bly by !!!
Teken-in op hierdie blog, deur jou e-pos adres hier in te vul en ontvang kennisgewing van nuwe skrywes per e-pos.
Ek is in !!!
Vinkel en Koljander (die een is soos die ander)? Maart 25, 2020
Onafhanklikheidsdag – is die mensdom werklik vry? Maart 20, 2014
My skok oor Belhar en eenwording! Oktober 8, 2013
Maak reg dié kak, is my credo. April 17, 2013
Om te wil, of nie te wil nie… Maart 6, 2013
Renier Lourens oor Vinkel en Koljander (die een i…
Hendrik Duvenhage oor Onafhanklikheidsdag – is…
importando com suces… oor WêRELDSE KOMPROMIEë IN NG…
kanwilsal oor Onafhanklikheidsdag – is…
Son oor Maak reg dié kak, is my c…
besembos oor Maak reg dié kak, is my c…
Renier Lourens oor Maak reg dié kak, is my c…
Barend Nel oor Maak reg dié kak, is my c…
Alta oor Geloof soos visse
Toortsie oor WêRELDSE KOMPROMIEë IN NG…
Toortsie oor Ene Mouton se bees
Alta le Roux oor Ene Mouton se bees
Cobus oor Ene Mouton se bees
Sam Heine oor Ene Mouton se bees
Renier Lourens oor WêRELDSE KOMPROMIEë IN NG…
6 008 hits
Argief Kies Maand Maart 2020 (1) Maart 2014 (1) Oktober 2013 (1) April 2013 (1) Maart 2013 (1) Desember 2012 (1) November 2012 (1) Maart 2011 (2) Maart 2010 (2) Februarie 2010 (4) Januarie 2010 (1)