Jou eie bed om in te slaap na ‘n lang reis. ‘n Tafel of klerekas het groewe om die stukke in mekaar te laat pas. Ons kry voortreflike voorbeelde van Antieke tekste wat neerslag vind in eietydse gedigte by, om net enkele voorbeelde te noem, Van Wyl Louw (na wie jy self verwys), T.T. Cloete en Johann de Lange. In die ou dae het van ons gesê dit maak nie ‘n dêm saak of P.W. Botha ‘n nie-rassis is nie; wat tel is dat hy geforseer moet word om op te tree asof hy dit is – en, wie weet? – miskien sou daar mettertyd ‘n inhoud kon kom om die vorm aan te vul. En wat noem julle My: Here, Here! en doen nie wat Ek sê nie? Hierdie aanhaling van die Russiese digter, Osip Mandelstam, voel vir my soos ‘n metaforiese beskrywing van my gunsteling regisseur, Andrei Tarkovsky se outobiografiese film, Mirror. Tarkovsky se poëtiese film voel soos ‘n steen wat al die elemente – vuur, water, wind aarde – van die seisoene oor jare absorbeer.