Ek lê op ‘n bed in ‘n klein kamertjie. Die enigste meubelstuk in die vertrek is die doktersbed waarop ek my bevind. Alles is suiwer wit. Ek is bewus van ‘n skitterwit lig wat alles in die vertrek omgewe. Die lig is in alles en straal uit alles. Al is die lig so helder, maak dit nie my oë seer nie. My hele liggaam word gebaai in hierdie wonderlike suiwer wit lig.
Ek ervaar totale vrede. Terwyl hierdie gevoel van vrede deur my spoel, hoor ek die wonderlikste stem wat ek nog ooit gehoor het. Dit is soos die gerommel van donderweer, maar tog so stil soos die aandwind. Dit is soos die dreuning van die oseaan, maar terselfdertyd so sag soos die gekabbel van ‘n waterstroompie oor die klippe.