Jou roeping begin by die gemeente - Kruispad e-tydskrif
God het jou deel gemaak van ’n gemeente en dis waar jou roeping begin. Lees
hier wat die Nuwe Testament ons oor ons roeping leer.
Aan die begin van ’n nuwe jaar het mense gewoonlik ’n aantal
nuwejaarsvoornemens. Baie wil meer oefen, ander wil gewig verloor en nog ander
wil van slegte gewoontes ontslae raak. Dit is nie verbasend dat
nuwejaarsvoornemens so groot rol in mense se lewens speel nie, want ’n nuwe
jaar verteenwoordig telkens ’n nuwe begin, met ’n nuwe geleentheid vir
bestekopname en verandering. Dit is egter ’n groot jammerte dat baie van
hierdie voornemens nie altyd die einde van Januarie haal nie.
’n Rede hiervoor is dat hierdie voornemens in ’n sekere sin baie op die mens
toegespits is, op behoeftes van die eie-ek, dit verteenwoordig net ’n bo-langse
verandering. Dit kan ook wees dat baie ’n korttermynoplossing vir ’n langtermynprobleem
soek. Dikwels vergeet so ’n siening God se plan en roeping vir my lewe.
Dit gee ons dan die geleentheid om vanjáár anders te begin; die bolangse
verandering agter te laat, en te konsentreer op die roeping van die Here.
So vreemd as wat dit dalk klink, begin ons by die feit dat God elkeen van
ons deel gemaak het van ’n gemeente. Jy sal al gehoor het dat die Here ons
saamvoeg as sy kinders, sy huisgesin (1 Timoteus 3; Efesiërs 2), maar daar lê
iets baie spesiaals in die feit dat die Here ons ook deel maak van sy gemeente.
Telkens, wanneer daar in die Nuwe Testament van ‘gemeente’ gepraat word, word die Griekse woord ‘ekklesia’ gebruik. Die stam van hierdie
woord is ‘roep’. Letterlik beteken dit ‘uitgeroeptes’. Aanvanklik is hierdie
term gebruik om te verwys na ’n sekulêre samekoms van mense. Mettertyd het die
Christene egter die term oorgeneem om hulle radikaal te onderskei van die
Dit het daarom dié term geword waarmee die Christene ’n pragtige belydenis
wou maak: Ons is dié wat deur God uit die donkerte en ellende van sonde geroep
is tot sy heerlikheid, ons is deel van die ewige kerk; wat waarlik in Christus
glo, wat van die begin van die wêreld af bestaan, en tot die einde toe sal
1 Korintiërs 1:2 sê dan verder: “…
saam met almal wat die Naam van onse Here Jesus Christus in elke plek aanroep,
hulle sowel as onse Here…” Dit herinner ons dat elkeen wat God aanroep,
onlosmaaklik deel van ’n groter liggaam van gelowiges is, nie outonome
eilandjies wat in afsondering van die ander lede van die liggaam van Christus
’n Ander woord wat gebruik word om na die kerk te verwys, is die woord ‘kuriake’, wat afgelei is van die woord ‘kurios’. Kurios beteken Here, meester of
besitter. Wanneer ons dan praat van ‘kuriake’ of kerk, sê dit eintlik – ‘hulle
wat aan die Here behoort’.
Die kerk as skeppingswerk van God in Christus het daarom ’n besondere
roeping, wat so pragtig in ons naam na vore kom. Ons behoort aan Hom wat ons met
sy bloed gekoop het (1 Korintiërs 6:20). In die woorde van Handelinge 20:28: “Gee dan ag op julleself en op die hele kudde
waaroor die Heilige Gees julle as opsieners aangestel het, om as herders die
gemeente van God te versorg, wat Hy deur sy eie bloed verkry het...”
Of ’n mens dit daarom wil weet of nie; jou roeping begin en is opgesluit in
die wese van die kerk. Baie keer hoor ons dit, ons weet ons is saamgevoeg in ’n
gemeente; maar dit gaan soms moeilik tussen mense. Maar tog sê Efesiërs 4:1: “Ek vermaan julle … om te wandel waardig
die roeping waarmee julle geroep is…” Paulus verduidelik daarna die
eenheid van die kerk, en hoe daar in die een liggaam ’n verskeidenheid van
gawes is. Wanneer die gemeente in geloofsvolwassenheid hulle verskillende gawes
tot eer van die Here gebruik, is daar vrede en standvastigheid, en word die
gemeente goed opgebou (Efesiërs 4:14).
Kom ons vergeet van voornemens in 2020, kom ons
soek in alle erns in gebed en in die Skrif na die gawes wat die Here aan ons
gegee het, en gebruik dit daar waar Hý ons roep om te arbei.