Die boek kan in hierdie opsig onder meer as ‘n reeks annotasies op bepaalde sleutelgedigte in Cloete se poëtiese oeuvre beskou word, maar dit bied ook uitstekende insigte op die werk van ander skrywers en digters soos Paulus, Nijhoff, Gorter, Baudelaire, Henry James, J.H. Leopold, Darwin en Einstein. M.M. Walters is op sy satiriese stukke – weliswaar is die vers soms te uitgesponne. Dit het niks bevat wat Watson nie reeds die vorige jaar tydens Franklin se lesing gehoor (en vergeet en nie verstaan) het nie maar dit het Crick laat besef dat DNS twee inmekaarpassende dele het en nie drie nie. ‘n Kollega, Jerry Donohue, het hom daarop gewys dat hy die verkeerde vorms van die vier basisse gebruik het. “Kollateralschadenisme” het my ‘n rukkie gevat om gesê te kry, maar dalk het ‘n mens so ‘n /gek/’Griekse'(/Duitse?! [ek dink Heidegger]) woord nodig vir die ervaring waarna dit verwys?