Gedig: Die rooivlerkspreeuArgieffoto (Wikimedia Commons) DF Malherbe (1881 – 1969) O rooivlerkspreeu, ek hoor jou lied, ŉ diep verhaal van warm verdriet… Ek hoor jou klae, jou stemklank soos in kinderdae, en soek dan hier, dan daar, tot ek jou op die tak gewaar, allenig op die eiketak, so somber-swart, so windverward! Die reënbui en die winterkou… die berg is toe van wolkegrou, die stormweer smoor jou klagte dood: bo in die berg is hongersnood. Die donker kom, die stormwind fluit – my hart herhaal ŉ honderd maal die smeking van jou stemgeluid! O rooivlerkspreeu, so somber-swart, so noodverward, ek hoor jou in die noordewind. O bedelaar-kind, verstom, verkluim, in raaisel-dom van kouer, wrede wêreldruim!