Is dit polities reg om aan die verlede te dink? | Netwerk24
Is dit polities reg om aan die verlede te dink?
Deur Martie Retief Meiring 17 Mei 2018 00:00
Op die sypaadjie voor ’n gebou staan ’n opgestapelde toring gebruikte baddens. ’n Kunsinstallasie? Dalk ’n monument vir ’n verlede? Toe mense nog gebad het.
Selfs in Gauteng, waar water volop is, bad mense nie meer nie. Daar is te min tyd vir bad. Nie soos die Kapenaars wat uit waternood ’n bad vol water as ’n misdaad teen die mensdom beskou nie.
Hoeveel badkamers hét nog baddens wat regtig gebruik word?
Is ’n bad deesdae ’n kapitalistiese oordadigheid, ’n teken van morele ongevoeligheid, les bes ’n uitgediende tydrowende gebruik? Wat máák jy tog met hierdie ellendige luukse?
Natuurlik kan jy van ’n ou bad wat nog van yster gemaak is, ’n stuk uit die kant sny en ’n ougat tweesitplekbankie daarvan maak. Of jy kan dit in die jaart gaan gooi vir ou gereedskap waar roes dit sal opvreet.
Tye verander. Jy raak vies vir al die huidige “so maak ’n mens”-dinge. En so sug jy na ’n onbeskofte, groot, gekraakte ou leerleunstoel. Of na ’n kamerwydte lessenaar waarvan die handvatsels al afgeval het. Of jou groottante se sisbankie, só diep al uitgesit dat die sitter daaruit opgetrek moet word.
’n Landsreisiger vertel dat feitlik elke verrinneweerde, amper verlate dorpie in die land darem nog ’n winkeltjie het waar jy kitskoffie en “ougoed” kan koop. Die grootste aanbod is afgeskerfde enemmelbekers, -bakkies of -potte. Daar is tans ’n aanvraag na groot enemmelkoffiekanne, vertel ’n winkelier op Queenstown hom.
My vriendin se memorabilia sluit in ’n bakkie met ’n sepiatekening van die Voortrekkermonument daarop (haar ma het ses van hulle gehad).
Sy koester hierdie oorblywende kleinood. En hoewel dit nie in ’n glaskas uitgestal word nie, sluimer dit rustig in ’n donker kas vol “ougoed” met onder meer ’n kamerpot versier met bal­dadige rose.
Dis nou wel ’n moewiese probleem om oupa se portret in die diep, groot houtraam iewers geparkeer te kry. Tans onder die bed in ’n tas met ’n ingekleurde (om liefdeswil) foto van iemand se grootouers.
Tyd en dae sou jy ’n huis se politiek dadelik kon eien aan óf ’n foto van Jan Smuts óf een van D.F. Malan. Laat staan die “verraad” van die Ford of Chev in die waenhuis.
’n Rustige, geleerde huis was selde sonder die piëteit van ’n bronsafdruk van Dürer se hande. Ag, en ai toggie, daardie bootvormige cut glass- vrugtebak op die sideboard.
Nou wonder ek: Is dit polities korrek of is dit AfriForum-korrek of is dit hoegenaamd sielkundig korrek om nou en dan te gaan sit en dink aan die verlede? Hemeltjie tog, behoede my dat ek nou ’n verlange moet kry na ’n Voortrekkermonument-bakkie.
’n Vriendin span die kroon toe sy vra of dit nog polities oukei is om sagopoeding voor te sit. Ek sê toe maar: “Ag, jou . . . tant Alie.”
Meer oor: Verlede | Bad | Herinneringe
Die boeiende lewe en struggle van die ‘inziles’
Om getrek te wees is beter as om te trek