AFRIKAANSE OPSOMMING: Fout-deteksie en -isolasie (FDI) is belangrik vir ’n stelsel se beheerder om foute te kan hanteer. Die Elektroniese Stelsellabaratorium (ESL) by die Universiteit van Stellenbosch het die behoefte geïdentifiseer om te gaan kyk na moontlike FDI-stelsels wat gebruik kan word op hul onbemande vliegtuie (OV). In hierdie navorsing is daar na twee FDI-metodes gekyk wat op die Meraka Modulêre OV toegepas kan word. Die Meraka Modulêre OV is ’n vliegtuig wat deur die WNNR ontwikkel is. ’n Eenvoudige sesgrade- van-vryheid, nie-liniêre wiskundige model van die Meraka Modulêre OV is ontwikkel, en die FDI-metodes is rondom hierdie model geformuleer. Die teoretiese model is gebruik in ’n simulasie-omgewing en die werkverrigting van die twee FDI-metodes is in verskillende vlug-omstandighede getoets en vergelyk. Die eerste metode waarna gekyk is, was ’n multi-model aanpasbare afskatter (MMAA), wat ’n bank van Kalman-filters gebruik. Elke Kalman-filter in die MMAA is gekondisioneer vir elke denkbare aktueerder-fout. Die beperkinge rondom liniêre Kalman-filters is uitgelig en vergelyk met uitgebreide Kalman-filters, waarvan die voor- en nadele bespreek is. Elke filter in die MMAA produseer ’n residu-vektor en residu-kovariansiematriks. Hierdie informasie is na ’n Bayes-klassifiseerder gestuur om te bepaal watter fout-senario die grootste waarskynlikheid het om aktief te wees. Die tweede metode waarna gekyk is, het die pariteitsruimte vir FDI gebruik. Die pariteitsruimte is uit al die pariteitsverwantskappe opgebou wat die verhoudings tussen al die insette en uitsette van ’n sisteem kwantifiseer. ’n Transformasie-matriks is geoptimaliseer om hierdie pariteitsverwantskappe te transformeer na residue wat elkeen sensitief is tot ’n spesikiefe aktueerderfout. ’n Spesifieke aktueerderfout veroorsaak dat ’n spesifieke residu se variansie verhoog. ’n Kummulatiewe sommeringsproses is dan gebruik om te bepaal of die variansie genoegsaam toegeneem het. Sodoende kon daar bepaal word of ’n fout ontstaan het. ’n Pseudo-inversaktueerder-afskattingstegniek is gebruik om die afgeskatte aktueerderdefleksie uit die pariteitsverwantskappe te onttrek. Die FDI-werkverrigtinge van die twee metodes is getoets deur sekere aktueerders met opset te laat faal gedurende vlugtoetse. Die vlugtoetsdata is gebruik om die werkverrigting van die FDI-metodes te analiseer en met mekaar te vergelyk. Met die spesifieke Meraka Modulêre OV is, soos te wagte, bevind dat versteurings en aktueerderopwekking ’n groot invloed op die FDI’s se werkverrigtinge toon.