5 gebundelde avonture laat lesers spin | Netwerk24
5 gebundelde avonture laat lesers spin
Alistair Ackermann, Felino en Francois Bloemhof is die skeppers van die gewilde Agent Snoet-reeks. Felino is die inspirasie.
Die vyf strokiesprente in die gewilde Agent Snoet-reeks van Francois Bloemhof en Alistair Ackermann het pas as bundel verskyn. Laetitia Pople het met Francois Bloemhof gesels.
Hoe voel dit om al die avonture van Agent Snoet so saam gebundel te sien? Wat doen dit aan 'n skrywer se hart?
Dit laat jou spin van plesier. Die vyf avonture só saam verteenwoordig jare en jare se dink en werk, hoewel ek en die kunstenaar Alistair Ackermann darem tussendeur lang blaaskanse gevat het. Dis goed om die omnibus te kan oopmaak en nog so baie te hou van wat ek daar sien!
Die avontuur het in 2002 begin. Wat was die aanvanklike inspirasie? Wou jy nog altyd 'n strokie doen?
Ek was nog altyd dol oor strokies en kon skaars glo daar was nog nie so iets in Afrikaans nie. Dit was dus my plig én my plesier om vir ons lesers so iets in ons eie taal te gee. Natuurlik is dit ook baie opwindend om beelde in jou kop so te sien vorm kry, en selfs beter as wat jy verwag het.
Dink jy dit spreek meer tot vandag se jonger leser? Hoewel die boek ook ouer lesers genot verskaf . . .
Dit spreek in elk geval tot die kind in my. Daar is beslis genoeg aksie en geheime en humor om enige jong leser te vermaak, maar ek het geskryf wat ék graag op 'n boekrak sou wou sien toe ek jonger was. En ja, ouer lesers mag ook maar daarvan hou. Dis sommer bog, hierdie ding dat ouer lesers net ernstig moet wees.
Waarom 'n kat as hoofkarakter? Waar het die naam Felino vandaan gekom? Hoe het jy die kat gesien/voorgestel voordat Alistair Ackermann bygekom het?
Ek het in daardie stadium 'n kat met die naam Felino gehad, afgelei van die Engelse woord feline. As jy in jou eie huis gebuk gaan onder 'n Siamese kat se nukke en grille, hoef jy nie ver te soek na 'n eksentrieke, baasspelerige karakter vir jou speurstrokie nie. Ek het bloot vir Alistair foto's van die kat gegee waarop die kat se voorkoms gegrond is. Dit het meer dinkwerk geverg om te besluit hoe Agent Snoet moet lyk.
Die katte – daar is 'n galery van hulle benewens Felino – mensmaniere, of menseienskappe word aan hul toegedig. Hoekom wou jy dit so uitbeeld? Soos 'n kat wat vonkelwyn drink en 'n oog het vir mooi katte.
Vir eers is dit snaakser! Tweedens weet enigiemand met 'n kat dat dit eintlik die kat is wat ons besit. En katte het duur smaak; hulle sal altyd op die duurste tapyt gaan opgooi. My vier katte voer beslis lang gesprekke oor my en dis maar goed dat ek te dom is om dit te verstaan.
Agent Snoet is nou nie 'n nul op 'n kontrak nie, maar . . .
Felino beskou hom wel as een, bloot omdat geen mens opgewasse is teen 'n Siamees se intellek nie. Snoet het darem in sy beroep deur die range gevorder om 'n geheime agent te kan wees. Nou het hy egter vir Felino nodig om die sake op te los.
Sowel kat as baas se liefdeslewe is maar beroerd?
Helaas, ja. Dit is soms moeilik om te besluit wie van die twee se meisie is die katterigste.
Op die KKNK het 'n strokiesboek lewend raak op die verhoog met Bal-oog en Brummel Moord in Ixiastraat – enige sulke planne? Jul boek is baie aksiebelaaid en lekker vir bewegingsteater.
Die derde Snoet-avontuur, Agent Snoet en die Hondelewe, is in 2011 uitstekend deur Lizz Meiring vir die verhoog verwerk en by die groot feeste opgevoer. Sy was ook die regisseur. Ek hoop iemand met visie en waagmoed maak weer so. Hier in Suid-Afrika word daar mos min aandag aan die ontwikkeling van animasierolprente gegee, anders kon dit 'n moontlikheid gewees het.
Vertel van die samewerking met Alistair? Jy het die teks geskep en die voorstellings is syne? Hoe het julle mekaar aangevul en van mekaar verskil?
Ek ontwikkel die stories en deel dit in 'n paar raampies per bladsy op: Wat gebeur, wie sê wat, ensovoorts. Met die eerste boek was ek nogal rigied dat dit presies moes werk soos ek dit uitgelê het, maar toe kon ek sien hoe Alistair met klein besonderhede groot waarde toevoeg. Ons het teen die tweede boek al so eenders begin redeneer, en sy idees was so goed, dat ek hom al hoe meer self wou laat interpreteer. Ek probeer nou aan een ding dink waaroor ons verskil het, en kan nie!
Oor 'n paar maande is hier in die Durbanville-omgewing, waar ons albei woon, 'n Agent Snoet-kunsuitstalling wat die 16 jaar se werk vier. Ek neem graag daaraan deel, maar dit is eintlik wat my betref Alistair se vertoning. Ek het soms al skuldig gevoel om die teks klaar te skryf en dan rustig agteroor te sit terwyl hy moet teken en teken . . . Verder beplan ek beslis nog iets op daardie terrein, maar iets ánders. En ek sal dit nie sonder die regte medewerker aandurf nie.