Piekniek by Mtwalume strandmeer - Dis Ekke
Posted by HesterLeyNel on 2016-07-16 26 Comments
Op ons daaglikse wandeling het ons al langs die kant van die Mtwalume strandmeer geloop om die winterson op te suig. Ons was nie die enigste inwoners op ‘n gesinsuitstappie nie; daar was ‘n groot versameling seemeeue wat ook besluit het op ‘n waterkant piekniek. Ons het hulle ‘n hele rukkie dopgehou en ek was verbaas dat hulle kuikens so gehoorsaam was.
On our daily walk we strolled along the bank of the Mtwalume lagoon to soak up the winter sun. We were not the only residents on a family outing; a large collection of seagulls also decided on a waterfront picnic. We watched their antics for quite a while and I was astonished that their chicks were so well behaved.
Het net gister gewonder wanneer jy weer julle mooie wêreld met ons gaan deel!
Ons kry net so nou en dan ‘n lekker dag. Ons het juis gister weggeglip Hibberdene toe en ek sal later die fotos plaas wat ons daar geneem het. Vandag is weer bibberkoud.
Hibberdene! Bittersoet herinneringe wat ek aan daardie plek het…
Dit klink asof jy die Suidkus goed ken? Dit het die laaste paar jaar ‘n bietjie vervalle geraak, maar daar is nou weer ywerige pogings om die strandgeriewe te herstel tot hulle vorige glorie.
My ouers het jaarliks daar gaan vakansie hou en ek self het in die loop van die lewe maar altyd weer by die Suidkus uitgekom om die see te geniet. Ai, hoe verlang ek nou…
Dis soos wat ek soms heimwee kry oor die Weskus. Ons het vakansies deurgebring op plekke soos Lambertsbaai, Hondeklipbaai, Port Nolloth en natuurlik die Kaapse strande. Ai.
Heel erg genieten!
Die lawaai van die seemeeue in die hoofstaat van onse dorpie laat my altyd wel deeglik besef ek bly in ‘n kusdorp. Musiek in my ore.
Ons voëls is ongehoord stil. Selfs die hadedas maak beswaarlik ‘n geluid en jy weet mos hoe hulle kan gal afgaan. Ek het nog nooit gehoor dat die meeue ‘n geluid maak nie.
Hierdie is regte raasbekke, seker maar die Kaapse invloed, dis mos net op Nuweland waar die rugbyskare so raserig boe!
Haha, nee ek sal nie weet nie; my kennis van rugby is sodanig dat ek my eie handboek sal moet skryf.
Dis so ‘n ontspannende tydverdryf om hulle dop te hou. Ek sit of lê partykeer lank daar bo op die duin vir hulle en kyk en dan krap ek maar agterna die jeukplekke waar die sandvlooie ‘n “wine & dine” aksie op my uitgevoer het.
hehehehehe … siestog hulle hou ook van ‘n geurige happie!
Die junior seemeeue het ‘n identiteitskrises – hulle dink hulle is eendjies eendjies al in ‘n ry. Hou van ju jou parental unit
Dis hoe my kinders na hulle ma en pa verwys! Ek en hulle pa is albei lief vir speel, gesels en lawaai – stry ook. Ons kinders is so besadig?! Ek dink hulle raak soms beswaard oor hulle ouers wat hulle soos kinders gedra. Ek het hieroor geskryf in “Ma wil nie grootword nie” https://hesterleynel.wordpress.com/2014/12/27/ma-wil-nie-grootword-nie/
Sal dit gaan lees maar ek het die idee my dogters het soortgelyke sentimemte…
Wel, ek gaan nie hier rondsit met ‘n warmwaterbottel en kniekombersie nie. Solank my ingroeitoonnaels dit toelaat, gaan ek hop, skip en jump.
Ek vermoed daar is ‘n soortgelyke woeling in ons binneste 😉
‘n Waardering vir die lewe? Ek sien jy is nog taamlik fiks en roei, hardloop teen sandduine uit. Ek val nou so ietwat stadiger in die gate en moet so nou en dan teen die steilte uitgestoot word, maar ek bly nie agter nie.
A feisty spirit sê die Engelsman
Te heerlik om daardie kant van die land te sien…jy oos,ek wes!
Die wêreld het darem gekrimp në? Nou ontmoet ons mekaar sommer in die kuberruim.