Mei | 2010 | Diakonos
Tom Waits sing die volgende liedjie:
Well I don’t want no Abba Zabba
Hmm…. “wrap your saviour up in cellophane” sodat JY kan besluit hoe en waar en wanneer jy Hom kan geniet…
Soms wonder ek hoe gemaklik Jesus in ons kerke van vandag sou gewees het. Die dra van ‘n kruis, die opoffering, die minste wees… hoeveel daarvan sien ons in ons dag tot dag se kerk-wees?
My Jesus moet vir MY sorg. Hy moet keer dat niks verkeerd gaan nie. Hy moet sorg dat dit net goed gaan met my. Die boodskap Sondag moet tog net nie steurend wees nie, maar dit moet lekker sag wees dat Hy uitgegooi kan word “over ice cream” hier in MY kerk.
TOG! Tog is daar ook die ander kant. Danie Mouton skryf in die Oos-Kaap se eNuus van 7 Mei oor (wit) boere van Elliot wat (swart) kinders se hospitaalonkostes betaal na ‘n Taxi ongeluk. Hy skryf verder dat die “burgemeester van die Libode-munisipaliteit (Mthatha) by die opening van die Sinethemba-kinderhuis gesê het sy het die NG Kerk leer ken as die kerk wat omgee vir die mense”.
Sommige mense se geloofsbelewenis is van so ‘n aard dat hulle net die sagte Jesus, die een wat praat soos ek wil hoor, kan verteer. Ander weer wil “geslaan” word met die Woord. Is enige van die twee uiterstes dit waaroor dit gaan? Hoe kom ‘n mens by die balans uit? NT Wright skryf “the challenge of Jesus, in the 21st century as in the first, is that we should look away from ourselves and get on board with the project the one true God launched at creation and re-launched with Jesus himself… Genuine Christianity is to be expressed in self-giving love and radical holiness.” My Presbiteriaanse kollega verwys na sonde en sê dat die eintlik probleem die middelste letter van die woord “sIn” is. Solank alles oor MY gaan, soek ek wat my pas, hetsy sag of “geslaan” deur die Woord.
Die laaste reël van die koor van Tom Wait se liedjie is dalk die sleutel tot die verstaan van waarheen ons gaan met die boodskap van Jesus. As dit net oor MY gaan, om MY “satisfied” te hou, sien ek gevaartekens. Vir my is die boodskap van Jesus juis een van wegkyk van myself, van fokus op Jesus. Fillipense 2:5 som dit mooi op: “Dieselfde gesindheid moet in julle wees wat daar ook in Christus Jesus was.” ‘n Gesindheid van liefde, van omgee, van jouself gee, van aanvaarding, van uitreik, maar ook ‘n gesindheid van waarheid.
Wie is goed genoeg vir my? Of moet die “goed genoeg” deel liewer heeltemal uitgelos word? Ons praat tog nie hier van ‘n lys wette wat nagekom moet word nie. Ons praat oor ‘n lewenswyse, ‘n lewenswyse waarin ons vir God en ons naaste lief is. ‘n Lewenswyse wat prakties wys dat ons omgee.
‘n “Chocolate Jesus”? Nee dankie, nie vir my nie! Met die genade van bo sal ek die pad van Jesus probeer loop.
Sleutelwoordw: Jesus, liefde, Tom Waits