Klanke beklemtoon die klanke wat letters en groepe letters maak. Afrika Studio / Shutterstock.com Kindel
Ons is geletterdheidspersoneel, voormalige leesonderwysers wat nou berei kollege- en nagraadse studente voor om kinders te leer lees.
As geleerdes glo ons in die studie, uitruil en debatvoering van idees. Ons is egter onlangs bekommerd oor die rigting waarin die debat oor die metodes wat onderwysers moet gebruik om kinders te leer lees, ingeneem het.
Die langtermyn "lees oorloë"Vlam weer, grootliks omdat so baie kinders sukkel. Enigste 35% van die vierde graadgangers lees op of bo hul graadvlak, Volgens die resultate van 'n federale gestandaardiseerde toets. Dit is ook 'n probleem omdat slegs 13.5% van die Amerikaanse 15-jariges dit kon doen onderskei tussen fiksie en feit toe hulle 'n ander assessering doen, wat die studenteprestasie regoor die wêreld meet.
Klanke en die 'wetenskap' van lees
'N Toenemende aantal invloedryke joernaliste, advokate vir disleksie, politici en 'n paar plaaslike skoolbeamptes argumenteer dat daar net een manier is om lees te onderrig. Hulle pleit daarvoor dat alle openbare skole onderrig gee klanke tussen kleuterskool en derde klas.
Klanke is 'n metode om lees te gee wat klem lê op die kinders om individuele letters en groepe letters te ontsyfer en na verbind hulle met die geluide wat hulle maak, soos om die letter 'a' te koppel aan die klank wat dit maak in die woorde 'kat' of 'geëet'.
Hierdie benadering is ontwikkel in die mid-19th century by eksperimentele sielkundiges wat meen dat lees 'n lineêre, onder-na-bo-proses was wat die leer van letters, klanke, woorde, sinne en dan begrip behels het.
Deesdae noem advokate met die eerste klank hul voorkeursbenadering "die wetenskap van lees. "Hulle sê dat dit bewys is dat dit deur middel van streng wetenskaplike toetsing werk. hulle ontslaan alle ander metodes.
Hierdie voorstanders van die "wetenskap van lees" noem nie dat baie metodes om lees te onderrig, saam met briewe en klanke onderrig bevat nie studente omring met interessante boeke en opwindende tekste, bou van agtergrondkennis en met behulp van veelvuldige onderrigtegnieke soos gedeelde lees, geleide lees en individuele onderrig.
Alhoewel klanke, of ander onderrigstrategieë, effektief in een konteks kan werk, waarborg dit nie dieselfde resultate by verskillende onderwysers of studente nie. Byvoorbeeld, as 'n kind nie op 'n lineêre manier leer of die visuele of ouditiewe prosesseringsvaardighede wat nodig is om letters en klanke te leer, is klank moontlik nie 'n betroubare benadering nie.
Omvattende metodes behels die lees van studente gereeld, Dit gee studente tyd om gereeld te lees, te skryf en oor tekste te praat, en die ondersteuning van leesvlotheid deur lees tekste herhaaldelik en kinders onderrig strategieë te kombineer om woorde uit te vind wat hulle nie ken nie.
Hierdie strategieë sluit in om 'n woord uit te klink deur klanke te gebruik, na die prente te kyk, die woord oor te slaan en terug te keer nadat u die res van die sin gelees het, en nadink oor wat sinvol is.
'N Omvattende benadering sluit ook tyd in studeer gesproke taal, insluitend woordeskat en spelling. Dit vra ook om voorsiening te maak eksplisiete begripsinstruksie deur kinders te laat reageer op tekste deur te skryf, te praat, dit op te voer of te teken. onderrig kritiese denkvaardighede van hoër orde , soos voorspelling en besinning oor verhale, help kinders om ook die lees te kry.
Miskien is daar ironies genoeg, en ondanks die dekades lange en soms hewige debat oor watter onderrigmetodes die beste werk, is daar nie betroubare gegewens oor watter metodes Amerikaanse onderwysers die meeste gebruik om kinders te onderrig nie.
En tog in Minnesota en ander state wetgewers is op soek na maniere om skole te dwing om klanke te beklemtoon, selfs al is die Gemeenskaplike Kernstandaardstandaarde, Aangeneem in 41 state en die Distrik van Columbia, sluit reeds klankinstruksie in.
As u die geluide wat groepe letters maak, leer om kinders te leer lees.
Dit lyk asof baie prominente nuuswinkels eenkant neem.
Google noem die term "die wetenskap van lees" en u vind bladsye met treffers wat die meerderwaardigheid van onderrig in lees verklaar deur 'n klank-eerste benadering, vanaf Nasionale Publieke Radio, EdWeek, Amerikaanse openbare media, die Great Schools webwerf en Die Atlantiese Oseaan, 'N paar te noem.
'N 3 Desember EdWeek artikel deur Madeline Willbespreek byvoorbeeld die ervaring van die voormalige basiese onderwyser Mary Sacchetti met behulp van ''n intensiewe klankgebaseerde program' om 'n tweede graadstudent met die naam 'Juan' te help. Die seun is geïdentifiseer as spesiale onderwys.
Will dui aan dat Juan "van die helfte van sy konsonantgeluide geken het en nie een van sy vokale nie." Sy vertel dat Juan na die klankintervensies gelees het, hoewel sy nie die besonderhede deel nie.
Die artikel bevraagteken die vraag waarom Sacchetti en ander onderwysers nie altyd bereid is om klanke-intervensies aan te bied nie, want Will skryf, hierdie benadering tot die onderrig van lees is gewortel in wetenskap.
Die antwoord is dat ander metodes om lees te onderrig ook ondersteun word deur voldoende bewyse.
Die Internasionale Geletterdheidsvereniging het onlangs opgetree het die klank-eerste verhaal met 'n verslag weerlê wat sintetiese getuienis uit dekades se navorsing oor die onderrig van kinders om te lees.
Baie studies het getoon dat die belang van opvoeders hul onderrig aanpas op grond van hul kennis van leespraktyke en a diepgaande begrip van die sterk punte van kinders en behoeftes. Ander navorsing het aangedui dat sterk skole dit doen ondersteun onderwysers en kinders met verloop van tyd is die sleutel. Bykomende studies het die effektiwiteit van onderriglees met 'n onderstreep onderstreep uitgebreide benadering wat beide klanke en ander metodes insluit.
Net so het die National Council of Teachers of English onlangs 'n Verklaring oor die onderrig van lees wat meerdere navorsingstudies bymekaar gebring het om onderriglees te definieer as 'n ontwikkelende komplekse proses wat nie tot een vaardigheid of 'n lineêre stel vaardighede verminder kan word nie.
Hierdie navorsing onderstreep die belangrike rol wat leer om te verstaan tekste gebaseer op u eie ervarings kan speel as kinders leer lees. Dit beklemtoon ook die belangrikheid van 'n omvattende benadering wat vlotheid, mondeling taal, skryf, spelling, klank, woordeskat en begrip insluit - en dat lesers leer lees deur lees wyd.
Boonop vind kinders baat by die lees van verskillende soorte tekste, insluitend aanlyn, interaktiewe inhoud uit webprogramme of e-boeke.
In plaas daarvan om gedwing te word om hul vertroue op klanke te versterk, glo ons dat onderwysers 'n omvattende benadering moet gebruik en 'n begrip van hulle moet hê individuele kind se sterk punte, vorige kennis en ervarings, tale, etniese, rasse- en kulturele agtergronde en ander relevante inligting.
Kinders se ouers, gesinne en gemeenskappe weet die sterkste daarvan en kan, soos onderwysers, kinders ondersteun om te leer lees deur gereeld gewilde boeke by kinders soos gereeld te lees.Asseblief, baba, asseblief"Deur filmmaker Spike Lee of die "Olifant en Piggie"Reeks deur skrywer en illustreerder Mo Willems. Wanneer ouers gereeld vir en met hul eie kinders lees, hul kinders is baie meer geneig om goeie lesers te word.
Net soos elke kind, gesin en onderwyser mettertyd groei, moet ook leesmetodes omdat daar meer as een goeie manier is om 'n kind te leer lees.
Kindel Turner Nash, medeprofessor in vroeë kinderonderwys, Universiteit van Maryland, Baltimore County en Leah Panther, assistent-professor in geletterdheidsonderrig, Mercer Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Daar is meer as een goeie manier om kinders te leer lees