Op ’n ongelooflike mooi Sondagoggend soos vandag wat ek die son oor die berg kan sien opkom en een díep asemteug neem – weet ek nóu hoe groot ons Here is. Vandag 15 dae terug het ek ook my oë oopgemaak. In baie pyn, lekker gedrug, maar met die grootste geskenk wat enigiemand kan ontvang: ’n tweede kans op ’n nuwe verbeterde kwaliteit lewe sonder om te baklei vir elke asem – met splinternuwe “krystalhelder, perfekte” longe soos my dokter so graag wil brag.
Terwyl ek gelys was het ek altyd net gebid en vir die Here gesê dat ek nie haastig is nie. Ek wil net hê dit moet die regte paar longe vir my, asook op die regte tyd wees. Maar nou het ek besef: wanneer sou ooit die regte tyd wees? Dink nie in lewe is daar selfs ooit ’n regte tyd nie, daarom moet jy nooit wag tot môre nie. Jy weet nie wat môre inhou nie.
Die kleinste goedjies wat vir my die wêreld beteken het!!! Vriende wat my hare kom was het, my beenhare geskeer het, my naels kom verf het. Die’s wat vir my slippertjies en benodighede aangedra het en my gesiggie gewas het toe ek nie eers my arms kon oplig nie.
Vir Marchelle Lake wat nie net my physioterapeut is nie, maar ook ’n beste vriendin wat baie trane moes afvee en klagtes na moes luister en my elke dag uit die bed gekry het en sterker as die vorige dag maak. Ek kyk op na jou en is soooo trots op wat jy met jou Cardiopulmonary Rehabilitation Cape Town program elke dag in ons pasiënte se lewens vermag. Jy’s ’n rolmodel en ek’s so so sooo lief vir jou! Jy’s ongelooflik.
En dan my sterkste liefieboude Duan Dippenaar. Jy’t solidly agter my gestaan elke liewe dag van hierdie proses en nie een oomblik het jy opgehou in my glo nie. Ek’s jammer vir al die kere wat dinge gebeur het wat jou hart in jou p****** laat sit het, maar jy het dit soos ’n baas hanteer en kyk waar is ons vandag. Liewer vir mekaar as ooit.