Maatskaplike verwagtinge begin vroeg. Abby Bischoff / flickr, CC BY-NC-ND
Vroue ervaar hoër stresMeer chroniese siekteMeer DepressieMeer angs en is meer geneig om slagoffers van te wees geweld. Vroue verdien minder as mans, en in baie lande het hulle nie dieselfde menseregte as maar.
Ten spyte van die sosiale ongelykheid vroue ervaar, hulle leef langer as mans. Dit is die geval sonder 'n enkele uitsondering, in alle lande.
Byvoorbeeld, in die VSA in 2015 het vroulike voltydse werkers slegs 80 sent vir elke dollar verdien deur mans, wat 'n aanduiding van 'n 20 persent geslag loon gaping. Tog is die lewensverwagting vir vroue in die VSA 81.2 jaar vergeleke met 76.4 vir mans.
Selfs in lande met groter loongapings of uiterste geslagsongelykhede, vroue leef langer as mans.
As 'n navorser wat studeer land en geslag Verskille in gesondheid, is ek altyd gefassineer deur hoe die kruising van hierdie faktore gesondheid beïnvloed. So, waarom leef vroue langer, ten spyte van hul laer sosiale rang en erger gesondheid?
Is dit basiese biologie?
Geslag verwys na sosiale aspekte van 'n vrou of 'n man soos sosiale spanning, geleentheid en sosiale verwagtinge.
Seks, aan die ander kant, verwys na biologie. Biologie kan bydra tot hierdie verskil in lewensverwagting. Vroue het biologiese voordele wat hulle toelaat leef langer.
Byvoorbeeld, estrogeen voordele vroue omdat dit lae-digtheid lipoproteïen cholesterol verlaag (of LDL, wat jy dalk as "slegte" cholesterol kan ken) en verhoog hoëdigtheid lipoproteïen cholesterol (of HDL, die "goeie" cholesterol) wat kardiovaskulêre risiko verminder.
Testosteroon verhoog die bloedvlakke van die slegte cholesterol en verminder die vlakke van goeie cholesterol. Dit plaas mans met groter risiko vir hipertensie, hartsiektes en beroerte.
Wanneer dit by chroniese siektes kom, is vroue geneig om meer van hulle te hê. Maar daar is 'n voorbehoud hier. Mans en vroue het verskillende tipes chroniese siektes. Vroue het meer ongeboorte, chroniese toestande, terwyl mans meer fataal is voorwaardes.
Byvoorbeeld, vroue het meer artritis, wat nie doodmaak nie, selfs al word dit afgeskakel. In teenstelling hiermee is mans op hoër risiko van chroniese siektes wat lei moordenaars. Hartsiekte begin 10 vroeër in mans as vroue.
So, biologiese verskille speel 'n rol in hierdie lewensverwagtingskloof, maar geslag, ek argumenteer, speel 'n groter rol.
Vroue is meer bewus van die gesondheid
Studies het getoon dat vroue in die algemeen meer is gesondheidsbewus, en hulle het hoër bewustheid van hul fisiese en geestelike simptome. Dit alles lei tot gesonder lewenstyl en beter gesondheidsorggebruik. Vroue kommunikeer ook beter oor hul probleme, wat die proses of diagnose.
Om 'n man te wees beteken vertraag Inisiëring van behandeling van enige aard. Mans is minder aanpas by behandeling.
Hierdie probleme veroorsaak gesamentlik dat mans kwesbaar vir terapeutiese is mislukking.
Manlikheid is 'n sosiaal geleerde konstruksie, en dit kan hê ongesonde effekte. Baie mans definieer ongesonde en riskante gedrag as manlik, terwyl hulle gesondheidsorggebruik en gesondheidsbevorderende gedrag as vroulik beskou.
Risikovolle gedrag en sensasie-soek
Testosteroon plaas mans op 'n biologiese risiko, maar dit stel ook mans op 'n gedragsgetroue in gevaar. Dit verhoog aggressiwiteit, en in 'n cascading effek lei dit tot hoër sterftesyfer van ongelukke en moord.
My kollega en ek het meer as 250-jeug gevolg en gevind dat die basiese toetsstrook die toekoms voorspel gewelddadige gedrag.
Vroue stelselmatig oorskat risiko van enige soort, terwyl mans konsekwent onderskat Dit. Hierdie patroon is waargeneem ongeag die konteks. Dit sluit in voorbeelde wat wissel van die kruising van 'n pad na die persepsie van die risiko van vulkaan, rook of 'n terroriste aanval. onder voetgangers, mans oortree meer reëls as vroue. Onder bestuurders, mans meer algemeen breek die reëls.
Ongelukke, soos motorvoertuigongelukke, is veel meer algemeen onder maar as vroue. Dit is te wyte aan mans se groter risiko-opname, onderskatting van risiko, sensasie-soek, en neiging om meer impulsief te wees.
Hierdie verskil strek na bykans enige taak in regte lewe. Dit verklaar gedeeltelik waarom vroue interniseer en mans eksternaliseer (wat 'n lae persepsie van risiko vereis).
Middelgebruik is ook meer algemeen onder maar as onder vroue. Terwyl die gaping vernou, volgens 'n 2011-studie, mans was 2.2 keer meer geneig om dwelms as vroue te misbruik, en 1.9 keer meer geneig om dwelmafhanklikheid te hê.
Onder diegene wat probleme met dwelmgebruik het, het mans geneig om erger probleme te hê, gedefinieer deur gebruiksfrekwensie, met meer as een stof en riskante gedrag soos inspuiting dwelmgebruik. Mans met dwelmgebruiksprobleme soek sorg later as wat vroue doen. Mans dryf ook onder die invloed van dwelms en alkohol meer dikwels as vroue. Mans is verantwoordelik vir vier uit elke vyf gevalle van bestuur onder die invloed van 'n dwelm of alkohol.
So hoekom het mans 'n hoër neiging om onwettige dwelms en alkohol as vroue te misbruik?
Dit is deels te danke aan sensasie-soekende, wat sommige mans laat soek na ervarings en gevoelens wat wissel, roman, kompleks en intens. hoër aanvaarbaarheid vir mans met riskante gedrag, groepsdruk en geslagsrolle het ook 'n rol. Alhoewel sommige van hierdie kan wees as gevolg van testosteroon vlakke, 'n aansienlike deel daarvan is as gevolg van geleer geslagsrolle.
Benewens hoër sensasie-soek, het mans meer impulsiewe eienskappe en het hoër drempels vir straf.
En ons vorige navorsing het getoon dat manlikheid speel 'n rol vir depressie en alkoholgebruik.
In meeste lande, mans is meer geneig om selfmoord te sterf. In die Verenigde State, byvoorbeeld, mans is 3.5 keer meer geneig as vroue om selfmoord te sterf. Dit is hoofsaaklik omdat mans gebruik meer dodelike metodes vir selfmoord, soos vuurwapens.
In die VSA is die meeste selfmoord wit mans. Trouens, selfmoord onder hierdie groep is een van die redes waarom mortaliteit vir middeljarige wit Amerikaanse mans is toenemende.
Een rede agter die hoë selfmoordsyfer onder mans is die hoë stigma oor psigiatriese versteurings sowel as geestesgesondheidsorggebruik. So wanneer mans ervaar stres hulle het 'n hoër risiko van geestesgesondheidsprobleme soos depressie as vroue, moontlik omdat hulle nie oor hul emosies praat nie en hulle nie sorg soek nie. So 'n neiging om vermy geestesgesondheidsorg is direk verwant aan manlikheid, geslagsnorme en sosiale verwagtinge vir mans.
werkloosheid is 'n groot oorsaak van selfmoord wêreldwyd en in die VSA werkloosheid kan a hê groter rol as 'n oorsaak van selfmoord vir mans, aangesien dit 'n groter "menslike kapitaalverlies" onder mans as vroue meebring.
Dink aan geslag
Ons geslag kan bepaal hoe ons ouers ons behandel, wat op sy beurt ons leer om op 'n sekere manier te gedra, soos voorgeskryf deur samelewings, waardes, houdings en voorbeelde. Seuns en dogters begin met sosiale norme wat "vroulik" en "vroulik" vir hulle uit die vroeë ouderdom definieer.
Geslagsverskille in sterftes is hoofsaaklik gedrags- en dus voorkombaar, aangesien hulle in die samelewing geleer word en op gedrags- en sielkundige maniere geopenbaar word. Alhoewel ons brein betrokke is, is dit nie in ons genetika nie. Dit word sosiaal geleer en dit kan ontleed word.
Geslagsverskille is reëls eerder as uitsonderings. Terwyl dit in baie faktore erger is, doen vroue erger as mans. In die geval van lewensverwagting doen mans erger. Hierdie is hoofsaaklik te danke aan 'n wye verskeidenheid sosiale, psigologiese en gedragsfaktore soos sensasie-soek, risiko-eienskappe, stigma, manlikheid, erger gesondheidsorggebruik en 'n neiging tot eksternalisering van gedrag. Mans benodig meer selfbeheersing, stigmatisering (deur massamedia) en aansporings om professionele sorg te soek en te gebruik.