Verskoon my vir verskoning - Gesondheid - 2022
Verskoon my vir verskoning
Ek is by die huis, sit by my lessenaar en skryf 'n teks wat ek nie die begin of die einde sien nie. My suster, wat net onder my woon en ek is baie naby, klop aan die deur.
'Wat doen jy?' Sy vra my toe sy gaan. Ek het nie tyd nie. Ek werk. Ek is kwaad. 'Goed,' sê sy, 'n bietjie hartseer.
En sy gaan weg.
Ek bly alleen met my papiere ... en 'n klein knippie na die hart.
Nie nodig om ver te kyk om die oorsaak uit te vind nie: Ek voel plat, ek voel koei, ek voel skuldig. Hoekom het jy geweier om met hom te praat? In elk geval sal berou my verhinder om te konsentreer.
Min troos: Ek is nie alleen in die lyding van hierdie vorm van selfverloëning nie. Verlede week, leunend om haar skoene af te haal, het 'n goeie vriend van my verskoning gevra ... om 'n gat in haar kouse te hê. Ons het 'n ander vriend besoek wat skaam was om 'n stofskaap op haar vloer te vergeet. Ek was 'n bietjie skaam om 'n goedkoop wyn te bring. Teen die einde van die aand het die meisie van die stof op haar vloer ons vertel en gesoen: "Ek hoop my gebraai is nie te gaar nie." 'N Ware autoflagellation wedstryd.
Maar wat het ons almal? Skuld kan van ewigheid af geslag tot geslag oorgedra word, die fyn stap, in die appel geknak, die menslike ras uit die aardse paradys neersit ...
My storie maak Camillo Zacchia, sielkundige by die Douglas-instituut, in Mont-real-lag. Trouens, alle normale mense sukkel met hierdie emosie, verseker hy. Aan die ander kant sou hierdie gevoel nodig wees vir die oorlewing van die mensdom. Sonder dit, sal jou buurman aan die linkerkant, die een wat elke Sondagoggend met sy maaier begin, waarskynlik lankal dood wees.
"Vrees dien om gevaar te vermy, woede laat ons toe om onsself te verdedig en skuld gee aan ons aandag aan ander," voeg Camillo Zacchia by.
Nietemin, nie alle navorsers stem saam oor die onderwerp nie. Sielkundiges praat van 'n komplekse emosie, saamgestel uit spyt, empatie, maar soms lê ook. Jy mag ongemaklik voel omdat jy iemand seergemaak, verraai of verlaat het, maar nie net nie.
Skuld kan ook gevoelens wegsteek wat ons nie wil sien nie, sê Sherbrooke sielkundige Bernard Uhl, wat spesialiseer in selfontwikkeling. "Neem 'n ekstreme voorbeeld," sê hy, "jy mislei jou man, jy voel baie skuldig, maar jy gaan aan en aan, die waarheid is dat jy 'n gebaar maak wat jy nie so baie spyt nie wat jy moeilik het om aan te neem. "
Skuld kan gebruik word om ander te mislei of te mislei. As ek genoeg ly, sal my skuld minder ernstig beskou word. Of jy sal minder kwaad wees vir my ...
As dit so is, sal jy nie verbaas wees om te leer dat vroue meer berou ervaar as mans nie.
By die Universiteit van Baskeland, Spanje, het 'n studie in 2009 duidelik getoon. Vroue van 15 tot 50 jaar is meer bekommerd oor hul verhoudings met ander as mans. En hulle ervaar ook meer skuld, ongeag hul ouderdom.
Die vroulike brein sal geprogrammeer word vir empatie, wat die vermoë is om jouself in die skoene van ander te plaas, terwyl dié van mans ontwerp sal word om probleme op te los. Dit is ten minste die teorie van die Britse navorser Simon Baron-Cohen, van die Universiteit van Cambridge.
Vir die UQAM navorser Louise Cossette is die teorie van "geprogrammeerde brein vir empatie" suiwer varkwash. Hierdie spesialis in vergelykende sielkunde van die geslagte het twee tot vyf maande navorsing gedoen oor babas. Gevolgtrekking: In die gesig van dieselfde stimuli reageer baba seuns en meisies op 'n soortgelyke manier. "Jy kom nie met skuld in die wêreld nie," sê sy, "dit is 'n emosie wat geleer word en begin omstreeks die ouderdom van twee of drie te manifesteer."
Tog het meisies se opvoeding ontwikkel, nee? "Natuurlik," sê sy, "maar jy kan nie alles in een of twee geslagte verander nie!"
In hul spreekkamer, neem sielkundiges ook kennis dat vroue meer geneig is om hulself te blameer. "Die skuld gaan dikwels hand in hand met 'n probleem om jouself te beweer, verduidelik die sielkundige Bernard Uhl, en dit is onmoontlik om jouself reg te wees sonder om enigiemand ooit seer te maak. ons haal nie asem nie. "
Wat dan om te dink aan hierdie skuld wat leeg word, in 'n ewige beweging wat nêrens lei nie? Deur hierdie artikel te bestel, het my redakteur liggies herinner my aan die tyd wat ek my verskoning gevra het oor die toestand van ... my hare. Het ek die olierige hare of die verminkte hare van 'n oordrewe haarkapper gehad? Sy onthou nie. My ook nie, terloops. Dit is 'n bewys dat ons onsself dikwels vir niks blameer nie.
Ongelukkig in die brein
Ons weet nou watter streke van die brein geassosieer word met skuld. Roland Zahn, neuro-wetenskaplike aan die Universiteit van Manchester, kon hulle vind, danksy die magnetiese resonansiebeeld. In mense met depressie, sê hy, streke wat verband hou met berou en spyt is veral aktief. Dit is steeds onduidelik of skuld veroorsaak depressie. Wat seker is, is dat depressie gepaard gaan met 'n oordrewe gevoel van skuld en selfverloëning. Die navorser hoop dat hierdie ontdekking sal lei tot 'n beter begrip van die meganismes wat by hierdie siekte betrokke is, wat in Kanada 11% van mans en 16% van vroue raak.
"Ons word verwyt dat ons nie perfek is nie," het mnr. Jocelyne Bounader, sielkundige van Montreal, gesê. "Ons beset byna alle sfere van die samelewing, maar ten spyte van alles voel ons steeds verplig om te behaag." En waarskynlik ook 'n "regte" vrou, goed gesleep, koordblou, met 'n onberispelike huis.
Om bewus te wees van hierdie onophoudelike verskonings is 'n eerste stap in die regte rigting. "Maar soms is die oorsake van hierdie slegte gewoonte meer subtiel, voeg die sielkundige by. Baie vroue het 'n diep gevoel van onvolmaaktheid, asof daar tuis iets fout was ..."
Sy mag reg wees. In sommige families het ons geleer om onsself ernstig te veroordeel vir foute. "Mense wat toegeeflike ouers gehad het, is minder geneig om te blameer," voeg Jocelyne Bounader by.
Die psys het 'n lys van "denkbeeldige misdade" opgestel wat in ons kinderjare wortel en dat ons soos balle na die voete sleep. Voorbeelde: om familielede te oortref deur te goed vir hulle te wees, 'n las vir ouers te wees omdat ons op die verkeerde tyd gebore is, ons mense verraai deur hul verwagtinge te teleurstel of fundamenteel sleg is om onvoldoende vriendelik, vroulik, sag, versoenend, begrip, beleefd en geduldig te sê ...
"Ons kan egter nie alles op die rug van ouers plaas nie, die aantekeninge vir sy deel Bernard Uhl. Die temperament van die kind word ook in ag geneem. Byvoorbeeld, angstig mense is meer geneig om skuldig te voel.
En nou dat ons oud genoeg is om moeders te wees, is ons dikwels meer besig met ons eie foute as dié van ons ouers.
Die tyd toe ons ons kind in 'n winkelsentrum verloor het, want ons het 'n bietjie te lank op die prys van 'n rok gefokus, die tyd toe die baba alleen in sy stoel gelaat is, op die tafel geplaas, die tyd om 'n armvol te begin en waar ...
"Nee, hy het nie gelukkig gelukkig nie," sê Helen, maar terwyl hy fidgeted, het hy daarin geslaag om die stoel op die rand te kry.
Skandelike plesier? Julle!
Aangesien ons omtrent omtrent alles bestudeer, het ons natuurlik die gevolge van skuld op die gesondheid bestudeer. En soos ons vermoed dat ons 'n slegte gewete het, maak ons ​​ons meer kwesbaar vir siektes. Geoff Lowe, 'n sielkundige en navorser aan die Universiteit van Hull in Groot-Brittanje, het die effekte op die liggaam van "skuldige" genot gemeet, soos om sjokolade te eet, 'n drankie of twee te hê, te rook, 'n dwaas drama te kyk of te inkopies doen. . Diegene wat die meeste berou oor hierdie genot het, het 'n swakker immuunstelsel: hul speeksel bevat minder teenliggaampies. Ook, hulle is meer kwesbaar vir verkoue en griep. Die navorser se raad: gee jouself 'n paar skuldige genot, wat jy met blydskap sal geniet. Hulle is regtig goed vir jou
Om 'n kind te hê, is om 'n kaartjie vir skuld te neem, hoofsaaklik omdat dit heeltemal van ons afhanklik is. Bernard Uhl glo dat berou dikwels 'n interne konflik verberg: sal ons sy eie behoeftes of dié van sy kind ontmoet? En dit is daar, die sonde: 'n Mens waag soms om jouself te kies.
Mens kan dus sê, sonder om te vergis, dat die skuldvlak dikwels in verhouding staan ​​tot die vlak van verantwoordelikheid. Maar hoeveel is ek verantwoordelik vir die geluk van my kinders? van hul trauma's? van die eensaamheid van my ouer ouers? die ontevredenheid van my gade?
Yves Alexandre Thalmann, deeltjiefisikus, het sielkundige gedraai, bied 'n interessante standpunt oor die vraag. In die hel is die skuld (Editions Jouvence), sê hy dat berou en almag twee kante van dieselfde munt is.
"As jy altyd skuldig voel, voel dit paradoksaal 'n gevoel van beheer oor die wêreld," sê hy.
Dit is om 'n bietjie vir die middelpunt van die heelal te neem, met die illusoriese krag om iemand te vernietig of hom te red.
Nog steeds volgens hom sal skuld 'n ander waarheid beskerm, wat skrikwekkend meer ontstellend is: in die lewe beheer mens nie veel nie en veral nie die lot van diegene wat jy liefhet nie. Skuld sou die pynlike bewustheid van ons grense en ons hulpeloosheid vermy ...
Hoe om op jou kop te stop klop
Toe ek aan vriende vertel dat ek 'n artikel oor skuld het, het hulle gelag. "As jy oor jouself praat, het jy minstens 200 bladsye," het hulle geantwoord. Almal was bewus van my probleem behalwe ek! Ja ... Hoe om skuld te verslaan? Ons moet eers bewus wees - soos ek! - jou manie om verskoning te vra vir alles. Hier is 'n paar wenke.
Ontleed hoe jou berou plaasvind. "Skuld is dikwels 'n diffuse vorm van ongemak," sê sielkundige Jocelyne Bounader, "daarom is dit belangrik om jouself te vra, wat het ek regtig gedoen, in watter konteks?" Om vreeslik te blunder, terwyl jou gebaar nie regtig gevolge het nie. 'N Goeie manier om uit te vind, is om die betrokke persoon te raadpleeg.
Hou 'n dagboek. Die sielkundige Bernard Uhl stel voor om die gebeure "skuld" in 'n dagboek aan te teken. U kan ontdek dat u uself altyd in dieselfde konteks blameer.
Leer om jouself te beweer. Verander jou "skuldige opmerkings" in frases wat begin met: "Ek wil", "Ek besluit", "Ek kies". Die doel van die oefening: om te leer hoe om keuses te maak. 'N Konteks voorbeeld? Woon 'n vergadering na kantoorure by, wat beteken dat jy weer moet babasit. "Ek voel skuldig om te gaan" kan word: "Ek kies om te gaan omdat dit vir my belangrik is." Wat regtig saak maak, is om besluite te neem, in plaas daarvan om "slagoffer" van skuld.