Fantastiese swartwitse illustrasies van ikoniese argitektoniese landmerke deur die ontwerper Andrea Minini - Ontwerp - 2021
Elke stad het 'n argitektoniese landmerk, maar nie alle landmerke word gelyk gemaak nie. Wat maak 'n landmerk so beroemd soos die Burj Khalifa? Dit is nie hoogte nie (hoewel dit met die Burj kan wees), nie grootsheid, nie skoonheid. Andrea Minini, die vooraanstaande illustreerder van vandag, meen dat dit vinnig kan wees. 'Wat ek van grafiese ontwerp hou, is spoed', sê sy. "Goeie projekte moet met die eerste oogopslag duidelik en kragtig lyk". Hierdie vyftien is beslis dit: 'n pragtige reeks monochrome illustrasies wat die genie van die argitekte agter hulle oordra. Sien die gedagtes van Zaha Hadid en Frank Gehry aan die werk, oorgedra deur die abstrakte ontwerplens van Andrea Minini.
Argitek: Moshe Safdie
Ervaar die multi-kulturele luukse van Marina Bay Sands. Die beste oord in Singapoer was eens die duurste losstaande casino in die wêreld (wat Macao verslaan), en bevat 'n winkelsentrum, museum, twee teaters en drywende Crystal Pavilions, 'n skaatsbaan en natuurlik 'n casino. Hierdie illustrasie belig die gebou se grootse openbare platform wat bo-op sy drie pilare is, die grootste platform van sy soort ter wêreld.
Argitek: Jørn Utzon
Neem 'n reis na die sonnige hawens van Sydney, met hierdie monochrome illustrasie van die Australiese operahuis in Sydney. Die geboë boë, wat in die 70's deur Jørn Utzon ontwerp is, hou baie van 'n opera, dramatiese uitvoering of 'n bekende sanger in die vleuels. Deur die vorm in swart en wit weer te gee, beklemtoon die geboë skoonheid van sy vorm.
Argitek: Adrian Smith, Marshall Strabala, George J. Efstathiou, William F. Baker
Die olie-welvaart van Dubai het een indrukwekkende gebou gefinansier. Die Burj Khalifa, die hoogste gebou en struktuur ter wêreld, het baie teenstanders (soos die Taipei 101) verslaan om die titel te verower. Die piramide-styl is geïnspireer deur Islamitiese argitektuur, terwyl die beton Y die ruimte maksimaal vir huise en kantore wat oor die lengte loop. Die illustrasie van Minini toon sy raamwerk in simplistiese swart en wit.
Argitek: Herzog de Meuron
Opmerklike gebeure is 'n goeie rede vir wonderlike geboue. In Beijing het die Olimpiese Somerspele en Paralimpiese Spele in 2008 'n groot aantal aktiwiteite gebring wat 'n pragtig geboude stadion geverg het. Die gebou met 'n bekende Chinese kunstenaar Ai Weiwei, is 'n $ 428 miljoen dollar geïnspireer deur Chinese keramiek en (in 'n poging om die intrekbare dak weg te steek) het dit 'n kenmerkende voëlneste-voorkoms gekry. Die Beijing National Stadium, wat amptelik die naam van die Beijing-stadion is, word vandag in die nag soos 'n lantern opgesteek of, volgens Minini, as 'n innoverende vorm in monochrome kleur.
Argitek: Frank Gehry
Die Guggenheims is bekend vir die bou van die mooiste museums ter wêreld, en die Guggenheim-museum (Bilbao) is geen uitsondering nie. Dit is 'n beroemde vereniging van kritici, akademici en die publiek met sy skoonheid, en sit trots langs die Nervionrivier van Spanje en huisves van die belangrikste werke van die land. Minini se twee swartwitpense lewer ons naby en ver van hierdie prominente struktuur af. Van ver af lyk die blare asof hulle van mekaar af wegdraai; van naby af, asof hulle 'n vergadering van gees vorm. Monochrome strook vererger die effek.
Argitek: Norman Foster
Die Millau Viaduct oor Frankryk se rivier die Tarn is 'n ander argitektuur wat wêreldrekord beklee, is die hoogste brug ter wêreld. Die konstruksie daarvan in Sir Norman Foster het in 2004 gelei tot sy konstante rangorde as een van die grootste ingenieursprestasies van alle tye. In 2006 het die beton- en staalraamwerk die toekenning vir uitstaande struktuur ontvang van die International Association for Bridge and Structural Engineering. In illustrasie van Minini beklemtoon sy die kabelstange en die hoë pieke waarvoor hierdie Franse brug bekend is.
Argitek: Frank Lloyd Wright
The Falling Water of Kaufmann Residence was een van Frank Lloyd Wright se immergroen meesterwerke. Dit is deels gebou oor 'n waterval in Bear Run, Pennsylvania, en dit het die genie van Lloyd Wright weer in die openbare oog gebring nadat Smithsonian dit as 'n 28 plekke besoek het voordat hy gesterf het. Eienaars Liliane en Edgar J. Kaufmann, die eienaars van die dieselfde winkel, het hul Amerikaanse naweekhuis geniet. Die weergawe van Minini toon sy sinchronisiteit met sy natuurlike omgewing, aangesien lang lyne die waterval en horisontale en vertikale toebehore merk.
Argitek: Zaha Hadid
Die Heydar Aliyev-sentrum is vernoem na die pre- en post-kommunistiese leier van Azerbeidzjan, omdat hy nie skerp hoeke en vloeiende, geboë lyne het nie. Dit het 'n konferensiesaal, galery en museum en is ontwerp vir die intellektuele van Baku, die hoofstad van Azerbeidzjan en die rykste stad. Die voue hang voor 'n glas en is ontwerp deur die baie gemiste argitek Zaha Hadid. Die voue drapeer soos 'n slappe hoed in Minini se swart en wit voorstelling.
Die New Yorkse Guggenheim-museum is heeltemal anders as die laaste. Dit is ontwerp deur Frank Lloyd Wright (eerder as Gehry), en dit lyk as 'n reuse-byekorf in die Vyfde Laan van New York. Van die onderkant af draai die museumbesoekers sy skuins trap-uitstallings uit, terwyl hulle stadig hul pad na die boonste punt maak. Minini toon die uniekheid van sy groot, sirkelvormige omvou-struktuur in 'n reeks geboë lyne en monochrome kleure.
Niemand, wat gebou is in 'n straat in Moskou, kan uitspreek nie (dit is Sharikopodshipnikovskaya, as jy dit waag), is nog een van Zaha Hadid se skeppings. Die Dominion Office-gebou is gebou soos 'n Jenga-stapel met baie ineenskakelvlakke, en is meer videospeletjies as die regte lewe werd. Veelvuldige lae vierkante verdiepings skep 'n skitterende figuursaag wat die vlakke bo en onder onder- en onder mekaar uitvou. Hierdie monochrome weergawe van Minini toon hierdie ikoniese vlakke, vanuit die perspektief van iemand wat opkyk vanaf die grondvloer.
Argitek: Renzo Piano
Gaan na die eilande met ons volgende argitektoniese stuk. Die Jean-Marie Tjibaou-kultuursentrum in Noumea, Nieu-Kaledonië, is gevorm soos 'n tradisionele Kanak-hut. Met behulp van houtbas, hout, koraal en meer moderne materiale, was dit 'n samesmelting van nuut en oud vir Klavier en sy span, sowel as 'n struktuur van aansienlike politieke kontroversie (as 'n sentrum vir die inheemse onder Franse heerskappy). Die vereenvoudigde swart en wit van Minini wys die hutstrukture as 'n groep en van naderby, en toon hul ligging met skaduwee bome.
Argitek: Ieoh Ming Pei
Almal erken die argitektoniese glans van die Louvre. Die huis van Frankryk aan die Mona Lisa, die piramide buite die hoofgalery, is die breinkind van die argitek Ieong Ming Pei. Minini wys dit op 'n noue en persoonlike manier - en as 'n alleenstaande struktuur in die vrye ruimte - om dit volle impak te gee.
Kyk die video: Francois van Coke u0026 Karen Zoid - Toe vind ek jou (Oktober 2021).
Copyright 2021 \ Fantastiese swartwitse illustrasies van ikoniese argitektoniese landmerke deur die ontwerper Andrea Minini...