Inderdaad tevergeefs sonder die HereErnst Roets, adjunk- uitvoerende hoof AfriForum (Foto: Reint Dykema) Roets het hierdie artikel geskryf in antwoord op dr. Gerhard Kok se leserbrief “Sonder die Here – alles tevergeefs!”: Beste dr. Kok Ek is dankbaar dat jy aan my geskryf het oor my Geloftedagtoespraak van 16 Desember 2018. Dit lyk of jy die brief aan my in my persoonlike hoedanigheid geskryf het. Ek sal graag ook wil antwoord deur AfriForum se posisie te verduidelik, aangesien ek in my hoedanigheid as adjunk-uitvoerende hoof by AfriForum genooi is om die toespraak te lewer. Ek is ten volle gemaklik met jou skrywe, maar wil graag die geleentheid gebruik om bietjie breër te antwoord as slegs dit wat jy vra. Jou skrywe bied aan my die geleentheid om sekere kwessies rakende AfriForum se benadering ten opsigte van geloof te verduidelik. Maar voor ek dit doen, laat ek begin by my persoonlike siening – wat ook die rede is waarom ek ten volle met AfriForum se benadering gemaklik is. Ek is ’n belydende Christen. Ek lees saam met my gesin Bybel en ek bid saam met hulle. Ons gesin gaan ook Sondae kerk toe en ons is aktief betrokke by die kerk se bedrywighede. Ek is ook ’n afstammeling van Sarel Cilliers (ek is sy agterkleinkind se agterkleinkind). Ek beskou myself dus as gebind aan die Gelofte van 1838 – nie bloot omdat ek dit afgelê het nie, maar omdat my voorouers dit afgelê het voor die Groot Slag. My oudste kind is nou ses. Hy het op 16 Desember vir my gesê hy wens hy kan ook eendag so dapper wees soos wat sy pa se oupagrootjie se oupagrootjie was. Ek was ’n spreker by die Viljoenskroon-Geloftefees, naby Potchefstroom. Die konteks van my toespraak was dat ek ná die predikant gepraat het en dat ek spesifiek gevra is om te praat oor die uitdagings wat Afrikaners vandag in die gesig staar, te bespreek. Die geestelike boodskap was dus reeds voor my toespraak oorgedra – ook in gewyde sang en deur ’n spreker wat die geskiedenis en die verhaal van Sarel Cilliers vertel het. Persoonlik is ek skepties oor Christene wat met groot selfversekering praat asof hulle alles verstaan. Daar is baie dinge wat ek nie verstaan nie. Ek glo dat geloof die kombinasie van kennis en vertroue is. Ek probeer my kennis verbreed, maar ek het ook besef dat kennis alleen nie genoeg is nie. Daarom moet ons vertrou. 1 Korintiërs 12:13 sê immers: “Want nou sien ons deur ’n spieël in ’n raaisel, maar eendag van aangesig tot aangesig. Nou ken ek ten dele, maar eendag sal ek ten volle ken, net soos ek ten volle geken is.” Ons glo dat elke mens geroep is om een of ander taak te verrig. Ek is in die bevoorregte posisie om my roeping, soos ek dit verstaan, te kan uitleef in my werk. Hoewel enige iemand by AfriForum kan aansluit, is AfriForum ’n organisasie wat op Christelike waardes geskoei is. Ons open ons kongresse en slypskole met skriflesing en gebed. Ons spreek ook gereeld onder mekaar ons dank uit oor die genade en leiding wat ons ontvang het om te kon groei tot die organisasie wat ons vandag is. Ons het egter gesien dat organisasies (veral Afrikanerorganisasies) in die verlede al groot skade aangerig het wanneer hulle nie die lyn tussen geloof en politiek respekteer nie. Natuurlik is alles onderworpe aan geloof. Die probleem skop in wanneer ons toegee tot die versoeking om ons aardse standpunte tot godsdienstige beginsels te verhef deur onderlinge meningsverskille of politieke standpunte aan die hand Bybeltekste te motiveer. Ek noem dit ’n probleem omdat ons mense is en omdat ons soms verkeerd is, hoewel ons glo dat ons reg is. As ons dan ons politieke standpunte in geloofstandpunte omskep, posisioneer ons onsself as verhewe bo enige kritiek en plaas ons onsself in ’n ernstige versoeking om selektief na die Bybel te kyk in ’n soektog om ons politieke standpunte telkens teologies te motiveer. Ons is bewus van organisasies waar dit so erg geraak het dat skriflesing en gebed ’n instrument geword het om persoonlike veldtogte te voer. Hulle haal uit die Bybel aan om politieke gevegte te veg asof hulle die antwoorde het, terwyl daar in die Bybel staan dat ons slegs ten dele ken. Dit is ’n destruktiewe siklus en kort voor lank begin mense vertroue verloor, nie net in die organisasie nie, maar sommer in die kerk, die breër geloofsgemeenskap en soms selfs hul geloof. Ons benadering by AfriForum is dus om ons aksies en standpunte op Christelike beginsels te skoei, maar om nie die rol van die kerk te betree deur ons in ons openbare verskynings met teksinterpretasies te bemoei, of deur politieke standpunte aan die hand van Bybeltekste te motiveer nie. Ons streef daarna om ons Christelike beginsels uit te leef in die besluite wat ons neem en die aksies wat ons uitvoer en om in ons persoonlike hoedanighede betrokke te wees waar ons kan. Omdat ons nie teoloë is nie, wil ons onsself nie in ’n posisie plaas waar ons ons openbare platform misbruik om teksverse aan te haal en te vertolk aan die hand van ons politieke uitdagings nie. Ons loop só ŉ risiko om groot skade aan te rig. Ons streef daarna om ons Christelike waardes uit te dra in dit wat ons doen.