Die helende krag van die Placebo-effek: is dit regtig?
Materiaalkunde glo dat ons gedagtes, testamente en emosies geen invloed op die buitewêreld het nie, en die liggaam is beslis deel van die eksterne wêreld. Onder die beginsels van materiaalkunde kan die verstand nie meer die liggaam beïnvloed nie, want wilskrag kan die verloop van 'n springskoot verander. Vir die materiële wetenskap word die buitewêreld veronderstel om van die verstand af te skakel. Die menslike liggaam verskyn op die skerm van 'n arcadespel, en slegs die knoppies gemerk "fisiese geneesmiddels" verander die prentjie; daardie knoppies gemerk "geestelike geneesmiddels" verdraai ons tevergeefs. Hulle is net daar om ons te humor.
Hier vind ons 'n teenstrydigheid. Materiaalkunde sê dat verstand nie die saak kan beïnvloed nie, dat die gees alleen nie 'n verdorde hand kan genees nie. Hoe beïnvloed die siek hand dan die verstand? Waarom maak liggaamlike siektes ons sleg? Materiële wetenskap blyk 'n eenrigtingstraat te bou: Fisiese siektes het 'n negatiewe uitwerking op die verstand, maar die verstand kan geen voordelige uitwerking op die liggaam hê nie.
Placebos kan amper so effektief as materialistiese behandelings werk
Materiaalkunde-teorie bepaal dat 'n gesonde verstand die liggaam nie kan genees nie, maar sy eie mediese bevindings openbaar die teenoorgestelde: Die verstand speel 'n belangrike rol in hoe goed 'n genesingsmetode werk. Miskien is die beste voorbeeld die "kragtige placebo." [Die Kragtige Placebo, Shapiro & Shapiro]
Wetenskaplike behandelings het 'n spesifieke uitwerking op die liggaam. Dit sluit in dwelms wat 'n algemeen voorspelbare respons in die liggaam (farmakologiese middels) en moderne chirurgiese tegnieke lewer wat liggaamsdele herrangskik, verwyder of vervang. In ooreenstemming met die materiaalkunde-standpunt dat die liggaam 'n molekulêre masjien is, is farmakologiese middels bedoel om 'n spesifieke molekulêre ontwrigting te verhelp, net so dat olie piepende metaalgewrigte in 'n motordeur verhelp.
Placebos, in teenstelling, is maak-glo of siek mediese behandelings met geen wetenskaplike basis. In pilvorm het hulle geen aktiewe bestanddeel nie; Alhoewel hulle die voorkoms van 'n farmakologiese middel kan hê, is hulle gewoonlik niks meer as melksuiker nie.
As dit net moontlik was om die liggaam te genees deur die liggaam te behandel, dan sou die plekboos-valse medisyne nooit werk nie. Per definisie bevat dit geen aktiewe bestanddeel nie; Om melksuiker te gebruik om artritis te genees, moet soos 'n honkbal swaai sonder 'n kolf. Melksuiker het geen wetenskaplike bewese effek op gewasse, herpes, asma of ander liggaamlike kwale.
Placebos is egter gevind om nie net die liggaam te genees nie, maar ook soms byna net so effektief as materialistiese behandelings. Een reeks studies oor meer as een duisend pasiënte het getoon dat 35 persentasie beduidende verligting van 'n verskeidenheid van kwale gerapporteer het na behandeling met 'n placebo. In 'n ander studie van meer as veertien duisend pasiënte met siektes van hoofpyne tot veelvuldige sklerose, het 40-persentasie verligting van placebo-behandeling aangemeld. In 'n studie oor die pynstillende effek van placebos, is bevind hulle was meer as 50 persent so effektief om onder meer pyn te verminder as die kragtige dwelms morfien, kodeïen en Darvon.
Onder die regte omstandighede kan placebo en die materialistiese dwelm hul verwagte effekte omkeer. Twee gereelde gebruikers van die hallusinogene dwelm LSD het placebos gegee toe hulle gedink het hulle kry LSD; hulle het in elk geval hallusinasies ervaar. Hulle is toe eintlik LSD gegee, maar het gesê hulle kry 'n placebo; hulle het geen hallusinasies ervaar nie.
Die kragtige effek van verwagting en geloof op die genesingsproses
Navorsers het placebos onder dubbelblinde toetstoestande bestudeer wat die kragtige effek wat verwagting en geloof op die genesingsproses toon, openbaar. In hierdie gevalle glo dokter en pasiënt die dwelm is werklik en nie 'n placebo nie. Die navorsers het 'n aantal behandelings gekies wat die mediese gemeenskap op een slag doeltreffend geglo het, maar dit is later nie meer effektief as placebos gevind nie. Met ander woorde, 'n behandeling wat een keer as wetenskaplik wettig aanvaar is, is later inderdaad 'n "sham" gevind.
Soos die navorsers daarop wys, verskaf hierdie omstandighede toestande waar die "oortuigings en verwagtinge van beide dokters en pasiënte gemaksimeer is." Toe die dokters die behandeling toegedien het, het die pasiënt en dokter nie net die behandeling geglo nie, maar ook die mediese gemeenskap in die algemeen.
By die samestelling van die resultate gebaseer op vyf verskillende mediese behandelings, het die navorsers bevind dat 70 persentasie van bykans sewe duisend pasiënte behandel gerapporteer het positiewe resultate. Of, op 'n ander manier, 'n skamebehandeling het die liggaamlike gesondheid van byna drie in vier behandelde pasiënte verbeter. Die navorsers het die gevolgtrekking gekom dat die kliniese toestande waar die pasiënt en dokter 'n mate van geloof het dat die behandeling sal werk, geloof, verwagting, entoesiasme en ander nie-wetenskaplike effekte "veel meer invloed uitgeoefen het as wat algemeen aanvaar en gerapporteer word in baie beheerde navorsingstudies. "
In wat is waarskynlik die mees gerapporteerde placebo geval, behandel dokters 'n pasiënt wat ly aan 'n langtermyn asma toestand met 'n nuwe wondermiddel. Die nuwe dwelm was soos volg: wanneer dit gebruik is, het die toestand afgeneem, en toe dit gestaak is, het die toestand teruggekeer. Die pasiënt se dokter, wat die placebo-effek wou toets, het dan 'n placebo vervang sonder om die pasiënt te vertel; Soos verwag, het die toestand teruggekeer.
Nadat die nuwe dwelm gewerk het en gebrek aan voorraad was, het die dokter die farmaseutiese maatskappy gevra vir 'n nuwe verskeping. Die maatskappy het hom meegedeel dat as gevolg van die positiewe reaksie wat hy van die dwelm ontvang het, die maatskappy dit nooit gestuur het nie; die eerste gestuur was 'n placebo. Maar 'n probleem bly in materiaalwetenskapsirkels: "Die placebo-effek is 'n verskynsel wat nog op soek is na 'n model of teorie."
Mediese wetenskap se studie van die placebo-effek is slegs die mees moderne voorbeeld van "hoe sterk geloof genees." [Die helende brein] Slegs in die vorige eeu het mediese wetenskap die gevolgtrekking gekom dat die liggaam uit 'n komplekse rangskikking van molekules bestaan ​​en dat siektes as verwering in die liggaam se molekulêre samestelling beskou kan word.
As moderne wetenskap korrek is - dat slegs molekulêre-gebaseerde geneesmiddels wetenskaplike geldigheid het - dan, soos Arthur Shapiro noem: "Wat ook al die voordele wat die mens se eerste medikasie toegeval het, kon net as gevolg van die placebo-effek wees." Westerse mediese wetenskap glo dat dit alleen verstaan die liggaam, en glo verder dat dit 'n monopolie het op die middele om 'n siek liggaam te genees. Gevolglik, as 'n ander genesende metode werk, moet dit as gevolg van die geheimsinnige placebo wees.
In die materiaalkunde-wêreldbeskouing staan ​​'n pasiënt wat 'n siekte konfronteer sonder 'n medies goedgekeurde genesing, naak: die pasiënt se gedagtes, oortuigings en wilskrag word alleen gelaat om die siekte te beveg. Maar hierdie interne toestande (die verstand) is nie veronderstel om 'n positiewe uitwerking op die liggaam te hê nie. Die placebo-effek toon egter dat hierdie interne toestande fisieke kwale kan genees.
Met verloop van tyd moet ons vind dat ons afhanklikheid van materialistiese geneesmiddels, soos chemikalieë, chirurgie en bestraling, aansienlik verminder sal word, aangesien die mediese gemeenskap die krag van die placebo meer waardeer. Maar dan moet ons die volgende stap neem en besef dat dit uiteindelik 'n dorp neem 'om 'n menslike probleem, insluitend siekte, te genees. Ons moderne, materialistiese wêreldbeskouing skei ons nie net van ons liggame nie, maar skei ons van mekaar en verswak die krag van die verenigde verstand om die wêreld te verbeter.
In die materiaalkunde se ingesteldheid is die liggaam 'n masjien wat bestaan ​​uit gene wat 'n persoon se evolusie beheer [Die selfsugtige gen, Dawkins] en gesondheid. Aangesien moderne medisyne 'n verband tussen die geloof In 'n genesing en die doeltreffendheid daarvan, begin die moderne biologie om aan te toon dat beide die omgewing en 'n persoon se geloofstelsel liggaamlike gene beïnvloed. Ons oortuigings, nie gene nie, bepaal wie ons is en wat ons sal word.
In sy boek Die Biologie van Geloof, Skryf Bruce Lipton oor sy transformasie van 'n kaartdraende materialis, gekondisioneer in die liggaam-as-masjienparadigma, na 'n holistiese denker, wat nie mediese bevindinge kan ignoreer dat "die selle lewe beheer word deur die fisiese en energieke omgewing nie en nie deur die gene. "Genes, sê hy, is" net molekulêre bloudrukke wat gebruik word in die konstruksie van selle, weefsels en organe. Die omgewing dien as kontrakteur wat hierdie genetiese bloudrukke lees en betrek en is uiteindelik verantwoordelik vir die karakter van 'n sel se lewe. "
Ten spyte van toenemende bewyse dat die fisiese liggaam nie 'n selfbedryfsmasjien is nie, bly materiaalwetenskap steeds sy eie mediese bevindings ignoreer en ontwerp 'n voortgesette verskeidenheid mediese behandelings en dwelms wat die liggaam as 'n masjien behandel. Maar as ons oortuigings bepaal wie ons is, is ons oortuig dat ons masjiene ons 'n gedoemde pad afneem wat ons onbewus onsself geplavei het? Ons is eintlik geeste wat onder die misleiding werk, ons is masjiene, 'n verkeerde oortuiging wat ons moet oorkom.
"Philip Comella, neem 'n vars en vet kyk na die debat tussen wetenskap en godsdiens - en poog om verder te gaan as enige ander boek om hulle te verenig. Proef, goed geskryf en deeglik nagevors en versterk deur 'n wye verskeidenheid verhelderende bronne, insluitend godsdiens, oostelike filosofie en wetenskap self. Hierdie boek breek belangrike grond oor die beperkte lewensomstandighede soos ons dit leer ken het, aanmoedigend lesers om die ongeskonde dieptes van 'n nuwe visie van universele doel te ondersoek. "- Dominique Sessons, Apex Reviews
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Genesingsdissiplines > Die helende krag van die Placebo-effek