Erysipelas: oorsake, tekens, komplikasies
Posted on Julie 5, 2019
'N Kutikula (erysipelas) is 'n gelokaliseerde inflammatoriese siekte van die vel. Dit kom gereeld op die onderpote voor, maar kan oral op die liggaam voorkom. Die meeste bakterieë gebruik geringe velletsels om dieper lae van die vel binne te dring. As 'n roos vroeg opgespoor en effektief behandel word, word 'n erysipelas goed beheer. Lees hier meer oor erysipelas.
Erysipelas, ook genoem Wundrose of Rotlauf, is 'n bakteriese velsiekte. Deur klein wonde op die liggaamsoppervlak kan bakterieë in dieper vellae binnedring en daar vermeerder. Die liggaam probeer om hierdie bakterieë te beveg, en dit kom by die velontsteking. Die resultaat is 'n plat, gewoonlik skerp gedefinieerde rooiheid en pynlike swelling. Aangesien die ontsteking rondom die ingangspunt van die patogeen versprei, herinner die voorkoms aan 'n roosblom, vandaar die naam Wundrose.
Siektes soos erysipelas kan ook blase en pustules vorm in die aangetaste dele van die vel en nabygeleë limfknope, soos limfknope, kan beïnvloed word. in die knie of die lies, swel. Die aangetaste mense voel siek en kry koors, maar hulle merk dikwels die kutikula slegs 'n paar dae later as gevolg van pyn en swelling.
Oor die algemeen kan bakterieë elke area van die vel beïnvloed. Dikwels kom die kutikula op die been of soms op die gesig voor. Die bakterieë is gewoonlik streptokokke (A, C, G), meer selde stafilokokke, wat albei goed reageer op antibiotika. Die erysipelas kan dus vinnig behandel word, maar moet reg en vroeg herken word, omdat die infeksie ook verder in die liggaam kan versprei en kan lei tot sepsis, ontsteking van die hart (endokarditis) of nefritis (glomerulonephritis). Dit is ook belangrik om die erysipelas van ander siektes te onderskei, aangesien dit ook verwar kan word met trombose, ander inflammatoriese prosesse of selfs 'n gewas.
Selfs na suksesvolle behandeling, kan erysipelas binne enkele maande herhaal (herhaling). Dit is ongelukkig baie tipies, want mense met velbeserings of velsiektes lewer telkens teikens vir bakterieë. Die patogene is veral maklik as die immuunstelsel verswak. Daarom word veral ouer mense deur 'n Wundrose (erysipelas) geraak.
Baie mense vrees dat 'n erysipelas aansteeklik is. Erysipelas versprei egter nie van een persoon na 'n ander nie. Baie ander siektes wat deur dieselfde bakterie (veral Streptococcus pyogenes) veroorsaak word, is baie aansteeklik. Byvoorbeeld skarlakenkoors, of 'n veltoestand genaamd impetigo contagiosa. In hierdie gevalle is die infeksiepaaie en die verspreiding van die patogeen egter verskillend. By 20 persent van alle mense leef Streptococcus pyogenes reeds op die vel en slymvliese sonder om diegene wat aangetas is, siek te maak. Eers as dit deur die velversperring breek, kan dit lei tot 'n siekte.
Die belangrikste simptoom van erysipelas is die tipiese, gewoonlik skerp gedefinieerde pynlike swelling van die vel. Dit kom egter gereeld voor dat die rooiheid van die vel nie as die eerste simptoom verskyn nie, of die meeste ongemak veroorsaak. Soms gaan pasiënte selfs na die dokter vir onspesifieke ongemak sonder om die letsel te ontdek. Reeds aan die begin van die infeksie kan dit koors, hoofpyn en 'n sterk siektegevoel hê. Die rooiheid hoef nie tans gesien te word nie, maar die vel brand of is seer. Kort daarna vorm die geswelde, rooi Wundrose rondom die ingangspunt van die bakterieë. Tipiese tekens van die velarea wat deur die Wundrose aangetas is, is:
Swelling van nabygeleë limfknope
Erysipelas: oorsake en risikofaktore
Die Wundrose is 'n bakteriële ontsteking van verskillende velslae wat na alle kante versprei en sodoende die rooierige inflammatoriese area skep. Die erysipelas word hoofsaaklik veroorsaak deur 'n sekere Streptokokkenart: Streptokokkus pyogenes. Maar ook ander streptokokke, of in sommige gevalle stafilokokke ('n ander genus bakterieë), kan 'n seer keel veroorsaak. Dit is egter baie skaars.
By die meeste mense kom streptokokke natuurlik op die vel en die slymvliese voor sonder dat dit ongemak veroorsaak. Die vel dien as 'n natuurlike versperring wat ons beskerm teen siektes en infeksies. Die liggaamsoppervlak word bevolk deur bakterieë wat ons nie siek maak nie omdat hulle nie die liggaam kan binnedring nie, inteendeel, dit voorkom dat selfs gevaarliker bakterieë die vel aanval. As daar egter 'n velbesering is, kan hierdie bakterieë in die dieper lae van die weefsel binnedring en dit kom by 'n ontsteking.
Dit is belangrik om te verstaan ​​dat die enigste kontak met die bakterie u nie siek maak nie, maar dat daar altyd 'n velletsel moet wees. Hierdie besering kan 'n krap, kneusplek of sny wees, maar ook droë, gekapte vel, of 'n voetskimmel. Sodra die vel se beskermende funksie benadeel is, kan bakterieë die liggaamsoppervlak binnedring.
Voordelige faktore vir 'n erysipelas
Siektes wat die vel beskadig, kan 'n wondroos bevorder. 'N Tipiese voorbeeld is limfedeem na borsoperasies. Borskanker, benewens die gewas, sny of verwyder ook belangrike limfmiddels wat gewoonlik weefsel dreineer. Hierdie vloeistof bly nou in die weefsel en die vel swel. Dit maak dit makliker vir bakterieë om die vel binne te dring en ontsteking te veroorsaak. Swelling (oedeem) bevorder dus die vorming van 'n erysipelas. Oorsake van swelling of vloeistof in die weefsel kan wees:
Velafwykings wat die beskermingsfunksie beïnvloed, is ook risikofaktore vir 'n erysipelas:
droë, gekapte vel
geringe beserings aan die vel of naelbed
Selfs al kan bakterieë die boonste vellaag binnedring, skep dit die immuunstelsel om hierdie bakterieë vinnig uit te skakel en die velbesering te genees. 'N Funksionerende immuunstelsel en 'n ongestoorde bloedtoevoer na die vel en die onderliggende weefsel is dus baie belangrik. Sommige siektes of behandelings beïnvloed die bloedtoevoer of onderdruk die immuunstelsel, sodat bakterieë in hierdie gevalle ongestoord in die weefsel kan versprei. Dit sluit byvoorbeeld in:
Chemoterapie vir kanker
Veral kinders en bejaardes word meer gereeld deur rooi vrot geraak. Aan die een kant as gevolg van hul minder doeltreffende immuunstelsel, andersyds omdat hulle vinniger beseer, en daar is dus geen velversperring nie.
Erysipelas: ondersoeke en diagnose
Erysipelas is 'n diagnose wat die dokter reeds in voorkoms en simptome maak. Afhangend van die stadium van die siekte, kan algemene indikasies vir 'n infeksie ook gevind word. 'N Toename in temperatuur (koors), veranderinge in die tempo van eritrosiete sedimentasie en ander veranderinge in bloedvlakke help die dokter om die fisieke reaksie en erns van die infeksie te skat. Wond deppers vir patogeen opsporing is ongelukkig selde nuttig in erysipelas en bakteriekulture kan slegs uit die bloed verkry word as die bakterieë alreeds in groot getalle binnegedring het.
Dit is veral belangrik om na die toegangsportaal van die bakterieë te kyk. Puisies of klein skeurtjies van die vel in die mondhoeke, byvoorbeeld, is dikwels verantwoordelik vir 'n gesigroos.
Daarbenewens moet die dokter duidelik maak watter risikofaktore of siektes die opkoms van 'n erysipelas bevoordeel.
Die probleme met die diagnose van 'n erysipelas is om ander oorsake uit te sluit. 'N Verskeidenheid afwykings kan rooiheid en swelling van die vel veroorsaak, en elkeen benodig 'n spesifieke terapie. Daarom is dit belangrik om presies te weet watter siekte by die pasiënt voorkom. In hierdie situasie moet die dokter onder andere dink aan 'n trombose met volgende weefselontsteking (kongestiewe dermatitis), 'n borreliose na 'n bosluisbyt of 'n allergiese reaksie.
Hoe die erysipelas behandel word, lees die artikel Erysipelas – Therapy.
Erysipelas: siekteverloop en prognose
As 'n roos vroeg opgespoor en reg behandel word, is die prognose gewoonlik goed. Algemene toegangspunte is beserings van die naelbed of die voet van die atleet. Mense met 'n verswakte immuunstelsel en 'n verswakte sirkulasie word veral aangetas. Om die herhaling van 'n Wundrose te voorkom, word dit aanbeveel vir persone met 'n verhoogde risiko, soos diabete, 'n gereelde mediese pedikuur. Dikwels word die dokter slegs geraadpleeg as koors en liggaamlike ongemak voorkom en voldoende behandeling begin.
Moontlike komplikasies van 'n erysipelas.
As die behandeling misluk of onsuksesvol is, is daar ernstige gevolge. Om hierdie rede is dit belangrik om die siekte so vinnig as moontlik te stop.
By limfedeem word die velversperring dikwels versteur, sodat dit tot 'n Wundrose kan lei. As 'n erysipelas toeneem, beskadig die inflammatoriese prosesse die limfvate. As gevolg hiervan is daar 'n permanente, dikwels massiewe swelling van die aangetaste gebied (Elefantiasis nostras). Hierdie swelling bevorder op sy beurt 'n hernieude Wundrose.
Hierdie bose kringloop kan slegs gebreek word deur 'n doeltreffende behandeling. As onbehandeld gelaat word, kan rooiheid na dieper lae van die vel versprei (phlegmon), wat aansienlike skade aan liggaamsweefsel en organe kan veroorsaak. Boonop kan die bakterieë die bloed binnedring en bloedvergiftiging (sepsis) daar veroorsaak. Op hierdie manier, benewens 'n ontsteking van die binneste hartwand (endokarditis), kan die filterapparaat van die nier ontsteek word (glomerulonephritis). Graad met 'n Wundrose in die gesig kan 'n ontsteking van die breinvlies (breinvliesontsteking) ontwikkel sonder behandeling.
Al hierdie potensieel lewensbedreigende komplikasies kan egter reggestel word deur 'n betyds konsekwente behandeling van die pasiënt belroos voorkom en is daarom baie skaars in Duitsland.