Hartebreker (eBook) by james styan (Author)
by james styan
by james styan (Author)
Hoe het Barnard dit reggekry om hulle almal in dié resies om lewe en dood te wen? Hoeveel het sy welbekende sjarme daarmee te doen gehad? En wat is Barnard se nalatenskap vandag, in die lig van sy latere suksesse en aansienlike mislukkings? Styan dek dit alles in dié fassinerende nuwe blik op Chris Barnard.
Write a Review for Hartebreker: Christiaan Barnard en die eerste hartoorplanning
Hartebreker has been added
Hartebreker has been added to your wish list. Hispanic cosmetic dentist 02056
braces colors in Franklin Indiana
Valley Village cosmetic dentistry veneers
da vinci veneers Lawrenceville NJ What's up with BeginInvoke? - CodeProject 10,879,049 members (81,163 online)
JB Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 20-Sep-14 9:33Refresh1 -— ik het nie, so’s sij sê, vreeslik gevloek nie — dan had sij mij en die muis seker altwee gaar en vel-af gebrand. Toen wou sij weer die muis met ’n stukkie kaas af-lok, wat sij onder bij mij broek op die grond wou lê, maar ik wou hem nie los laat, want dan sou hij bo’en toe, in plek van onder naar die kaas toe gekom ’t.
Ik spring nog al die tijd rond en skree — niet o’er ik bang was ver die muis nie; nie die minste nie — maar soals ik alreeds gesê ’t, ik wou nie hê dat hij ’n gat in mijself of in mij broek moes vreet nie; en ik het ook geskree om die andere muise weg te hou. Nou, met die rondspringerij van mij, het mij voet aan een van die strijkijzers gehaak wat Sannie mij mee gegooi het, en toe ik val, moes ik natuurlik die muis los laat. Ik spring toe op so gou als die wind, en — daar val die muis — of liewerste, die ding wat ’n muis gewees het, want ik het hom so gedruk, dat sij ma hom nie sou geken het nie. Hij was morsdood. Ik het nooit gedenk, ’n muis kan so maklik sterwe nie.
Ik wou net ver mij ou’ vrouw vra, hoekom sij so bang ver ’n muis is, toe ik met eens vensters en deure hoor breek, en vóór ik goed mij asem kon krij, staan daar ’n hele boel van die mense me^ die koperhoede wat vure dood maak, die brandweer, wat hul sê. Huj begin ook somer die vuur in die kachel onder water te set. Die kapitein vra mij haastig, waar of mij huis brand. Hij wou mij teen wil en dank ’n pak sla gé, toe-ik hom sê, mij huis brand nie, en ik het amper lus gehad om die bed aan die brand te steek, net om hem tevrede te stel en hom te laat spuit. Ik herhaal weer, ik het nie „brand” of „moord” geskree, toe die muis in mij broek was nie.
Ik draai net mij rug na die deur met die blijde versekering, dat al mij ellende verbij was, toe iemand mij van agter bij mij baaitje se hals grijp en neer teen die grond ruk. Toe ik kans krij om op te kijk, was dit ’n poliesman en hij begin somer mij hande en voete vas te boeie. Iemand het hom gaan vertel, dat ik dronk was en ver Sannie, mij goeie ou’vrouw, wou vermoor het. Hij wou net niks van mij hoor nie, stop somer die helft van sij vuis binne in mij mond, toe ik wil praat. Was dit nie, dat Sannie so mooi gepraat het