Die woorde aan die einde van Pig's Foot kon netsowel toegeskryf gewees het aan die sielkundige Carl Jung. Jung het iets soortgelyks kwytgeraak toe hy op 'n dag gekritiseer is omdat hy die fantasieë van sy pasiënte aanvaar of dit waar is.
In die afsondering van sy aanhouding vertel Oscar van die afgeleë gehuggie Panta de Puerco (varkvoet) waar sy voorsate, vrygestelde swart slawe, in die 19de eeu 'n sukkelbestaan voer.
Dit is 'n dorpie bevolk met allerlei snaakse karakters, dwerge en reuse, genesers, towenaars en selfs 'n vark wat kon praat.
Hier is Oscar baie jare later gebore; soos 'n slak het hy langs die been van sy ma afgegly tot in die modder waaruit sy hom gepluk het. Daarna was modder sy troos as hy ongelukkig is.
Uiteindelik beland Oscar in Havana en dan in die hande van kommissaris Clemente. Dit is eers op die laaste paar bladsye van die roman dat jy besef die kommissaris is eintlik 'n psigiater en Oscar is in 'n gestig. Sy naam is ook nie Oscar nie.
'n Paar dinge tref die Afrikaanse leser. In Afrikaans is ook geskryf oor ons voorsate wat slawe was, maar dit is "beskaafde" verhale in vergelyking met die wreedhede waarvan 'n mens in Pig's Foot kennis neem.
Die verhaal het 'n interessante stertjie, want Carlos Acosta, die skrywer, is ook die wêreldberoemde balletdanser, die hoofdanser van onder meer die Koninklike Balletgeselskap in Brittanje en sonder twyfel een van die beste dansers van sy generasie. Hier is dus ook 'n andersoortige dualisme en 'n mens kan aanvaar dat hierdie roman iets te make het met sy eie identiteit as 'n nasaat van slawe.