Waarheen met ons sorge
“Werp jou sorg op die HERE, en Hy sal jou onderhou; Hy sal nooit die regverdige laat wankel nie.” - Psalm 55:23 (53-vertaling).
Daar is geen enkele mens op aarde wat nie 'n las het om te dra nie. Maar God het die mens nie met 'n las op sy skouers geskep nie. Die sorge van die lewe is die gevolg van sonde. Hoe moet die Christen dan hierdie sorge hanteer om die las ligter te maak?
Jy moet besef dat jy nie jou sorge kan ontwyk nie. Die persoon wat dink dat hy alle sorge kan ontwyk, besef nie dat hy in die eerste plek met God te doen het nie. Niks geskied in ons lewe sonder die wil van die Here nie. Alhoewel Hyself nie vir alles aanspreeklik gehou kan word nie, laat Hy dit wel toe. En Hy het 'n wyse bedoeling met al sy dade. Miskien is daar 'n sonde wat ongemerk besig is om die lewe van sy kind te ontsier. Dan laat God die een of ander sorg toe om sy kind tot nadenking te stem. Miskien wil die Here sy geloof versterk. Miskien wil God sy kind die les leer van geduld, verdraagsaamheid en medelye met ander. Die gelowige mag in geen geval probeer om sy las te ontduik nie. Ons moet aanvaar dat dit ons sorge is en dat ons die pad daarmee sal moet loop.
Jy moet besef dat dit onmoontlik is om die las self te dra. As ons probeer om ons laste self te dra, mag ons spoedig uitvind dat dit te swaar word en dat ons kragte begin ingee. So het menige kind van die Here al byna daaronder beswyk. Ons dink aan Josua ná die nederlaag by Ai toe hy sy klere geskeur en in wanhoop op die grond geval het, en aan Elia toe hy onder die besembos gaan sit en gewens het hy kon sterwe (1 Kon 19 :47). Wat staan die Christen dan te doen met betrekking tot sy sorge? Om dit te ontwyk, dit durf ons nie; om dit self te dra, kan ons ook nie. Ons tekswoord gee die antwoord: “Werp jou sorg op die Here.”
Bring jou sorge na die Here want dit spreek van jou geloof in Hom. “Kom na My toe, almal wat vermoeid en belas is, en Ek sal julle rus gee," (Mat 11:28). Só weerklink oor die eeue heen die woorde van ons Heiland. Petrus beaam dit ook as hy sê: “Werp al julle bekommernis op Hom, want Hy sorg vir julle.” (1 Pet 5:7). Om dus ons laste op die Here te werp, beteken niks anders nie as dat ons sy uitnodiging aanvaar. So het daar rus in die gemoed van Paulus gekom toe hy in die gevangenis, in die duisternis van die nag, 'n loflied tot eer van God gesing het. So sal elke gelowige vrede ontvang te midde van sorge.
Ds F S Malan: Lig vir die lewenspad (aangepas)