Minderhede in Suid-Afrika steeds teiken van diskriminasieErnst van Zyl. Sistemiese diskriminasie, die bedreiging van privaateiendomsreg, die aftakeling van kulturele erfenis en vyandige, vernederende retoriek teenoor minderheidsgroepe is in 2022 steeds ernstige kwessies in Suid-Afrika. Ongelukkig verwater sommige kommentators die erns daarvan uit onkunde of vooroordeel, terwyl talle salig onbewus is van die feite. Gevalle van onreg raak maklik verlore in die maalstroom van die nuussiklus, maar wanneer die omvang daarvan bondig en duidelik uiteengesit word, skok dit baie mense tot in hul siele. AfriForum het in 2020 ŉ uitgebreide verslag hieroor gepubliseer, getiteld The world must know: The persecution of minority communities in South Africa. Dié verslag (met bronverwysings) kan onder “Verslae” by www.afriforum.co.za gelees word. Dit was deel van ŉ suksesvolle VSA-skakeltoer in 2020 om groter bewustheid te skep oor kwessies soos plaasaanvalle en ‑moorde, haatspraak en die verromantisering van geweld teen minderhede, asook Suid-Afrika se talle wette wat op grond van ras diskrimineer. In die opvolgverslag, The world must know: The continued persecution of minority communities in South Africa since 2020, word nuwe wetgewing, rassevoorvalle, beleidstukke en politieke retoriek sedert die vrystelling van die eerste verslag in 2020 gedokumenteer wat met die bedreiging van en diskriminasie teen minderheidsgemeenskappe in Suid-Afrika verband hou. ŉ Nierassige samelewing is veronderstel om rasgebaseerde, diskriminerende wetgewing en beleid in beginsel as immoreel te beskou. In Suid-Afrika word sulke aanstootlike wette en beleide egter in werking gestel en selfs verdedig – en kritiek daarteen geïgnoreer – mits dié wat daardeur benadeel word uit sekere demografiese groepe kom. Een van die blatantste voorbeelde hiervan is die 2020-toerismefondskriteria, waarvolgens die rassesamestelling van ŉ sakeonderneming se eienaarskap bepaal het of dit vir rampfondsverligting kon kwalifiseer. Nog ŉ voorbeeld is die TEARS-stigting teen geslagsgeweld wat befondsing geweier is op grond van rasgebaseerde kriteria. Minderheidsgroepe gaan verder gebuk onder die regering se volgehoue bedreiging van privaateiendomsreg. Dit word gekenmerk deur opruiende retoriek wat minderheidsgroepe kollektief as indringers en gronddiewe etiketteer. In die bogenoemde verslag sit AfriForum die stand van sake uiteen wat die wysiging van die Grondwet betref, asook ander opsies wat die ANC oorweeg om privaateiendomsreg te vernietig. Gedurende die grootskaalse onluste en plundering in Julie 2021 is minderhede – veral die Indiërgemeenskap – met haatspraak en beledigende retoriek geteiken. Inwoners wat hul gemeenskappe dapper bewaak het, is op sosiale media as rassiste en potensiële moordenaars uitgekryt. Politieke opportuniste soos die EFF het byvoorbeeld die hele Indiese gemeenskap as rassiste bestempel. Retoriek wat minderhede teiken, het ook kop uitgesteek in 2020 tydens betogings teen plaasmoorde in Senekal ná die wrede moord op Brendin Horner. By die tweede byeenkoms in Senekal in 2020 het die EFF ŉ teenprotes gehou waartydens Julius Malema beweer het dat geen plaasmoorde in Suid-Afrika gepleeg word nie en geen wit boere vermoor word nie. EFF-ondersteuners het ook die lied “Kill the Boer! Kill the Farmer!” buite die landdroshof gedreun-sing, terwyl Horner se ouers in die hof gesit het. Malema het later reg langs Bheki Cele, die minister van polisie, in die hof gaan sit. In AfriForum se haatspraaksaak teen Malema, Mbuyiseni Ndlozi en die EFF het Malema se uitlatings onder kruisverhoor die giftige politieke tydsgees wyd oopgevlek wat in Suid-Afrika heers. Dié tydsgees word gekenmerk deur prominente politieke leiers en hul ondersteuners wat geen simpatie toon vir plaasmoordslagoffers nie en dikwels ontken dat hierdie gruwelmisdaad bestaan. Hulle hits selfs verdere geweld skaamteloos aan. Malema was nie bereid om te erken dat ŉ saak waarin ŉ ma en dogter doodgemartel is en die woorde “Kill the Boer” in bloed op die muur geskryf is van rassisme as motief getuig nie. Toe Malema deur adv. Oppenheimer versoek is om onder eed te onderneem om nooit die slagting van wit mense te bepleit nie, het hy geweier en eerder getuig dat die moontlikheid nie uitgesluit kan word dat hy dit dalk in die toekoms sal doen nie. Hy het ook bevestig dat hy steeds glo dat alle wit mense misdadigers is en as sodanig behandel moet word. Die bedreiging, vandalisering en verwydering van minderheidsgroepe se kulturele erfenis bly ŉ probleem. Standbeelde van figure soos pres. Paul Kruger en genl. Louis Botha word met verf bemors; die graf van genl. Koos de la Rey word beskadig en sy 100 jaar oue standbeeld word gesteel; ŉ minister dreig om die woord “Afrikaans” uit die Afrikaanse Taalmonument se naam te verwyder. Daar woed ŉ duidelike en doelgerigte verskroeideaardebeleid teen Afrikaanse taalregte en onderwys, wat bewys word deur politici wat ontken dat Afrikaans ŉ inheemse taal is en studente wat verbied word om in universiteitskoshuise met mekaar in Afrikaans te praat. Dit is noodsaaklik om hierdie diskriminasie en haatspraak teen en afknouery van minderheidsgroepe in Suid-Afrika te dokumenteer en die aandag daarop te vestig. Sonder hierdie ontblotings word talle negatiewe wanpersepsies oor minderheidsgroepe gevestig en aangekweek, wat dan opswepende opportunistiese politieke retoriek vergemaklik en immorele menseregtevergrype verbloem of probeer regverdig. AfriForum het groot waardering vir elkeen wat hierdie verslae deel of as verwysingsbron in hul eie skryfwerk, navorsing en publikasies gebruik. AfriForum sal in die toekoms voortgaan om belangrike inligting na te vors en te publiseer as ons bydrae tot die stryd vir burgerregte.