Kry insig in die verslae en meer
Veronderstel altyd dat wat jy ookal aan 'n verslaggewer sê, op die voorblad van 'n koerant of as die hoofverhaal op die 5-uur-nuus kan opduik. Jy kan nie dink dat dit gesê word: "Dit is van die rekord" beskerm jou magies om gekwoteer te word.
Om die rekord af te lê - of op die agtergrond - verteenwoordig 'n ooreenkoms wat tussen die bron en die verslaggewer aangegaan is. As die verslaggewer nie saamstem nie, is jy nog op die rekord.
Die komplikasie van die saak is die feit dat baie joernaliste die verskil tussen die verskillende terme nie verstaan ​​nie. Toe Slate Magazine ' n toets herhaal het wat William Safire jare gelede gedoen het deur Washington Post-verslaggewers te vra wat die verskillende soorte toeskrywing beteken het, het hulle selfs nie heeltemal saamgestem oor hoe om die terme te definieer nie. Om jouself te beskerm, maak seker dat jy en die verslaggewer verstaan ​​watter beperkings in plek is. Hier is jou opsies:
Op die rekord
Dit is eenvoudig: wat jy sê, kan gebruik word. Jy sê nie regtig hierdie woorde nie, tensy jy van die rekord af gepraat het, maar wil nou op die rekord gaan.
Van die rekord af
Dit is niks anders as eenvoudig nie, en dit veroorsaak die verwarring onder verslaggewers.
Baie joernaliste sal hierdie inligting as kwotabel hanteer, maar hulle sal dit nie aan jou toeskryf nie. As jy dit sê, gaan hulle waarskynlik dit gebruik. Jy kan nie hierdie klok nie, veral as jy 'n verslaggewer iets sappig en geheim vertel.
Die joernalis gaan rondgrawe en iemand anders vind om te bevestig wat jy gesê het, en om die bevestiging te kry, kan jou as bron aandui.
Sommige verslaggewers en hul vakke dink "van die rekord" beteken dat hulle dit glad nie kan gebruik nie - hoewel hulle met vriende, familie of kollegas daaroor kan skinder.
Ander verslaggewers, waaronder Bob Woodward, behandel "buite die rekord" as "probeer om dit van 'n ander bron te kry."
Ek sal raai om dit nooit te gebruik nie. Dit is slimmer om jou mond toe te hou of die grondreëls te stel deur te sê dat u woorde "op die agtergrond" of "nie vir toeskrywing" is nie en om seker te maak dat die verslaggewer op die grond reëls reël voordat u dit mors.
As u dit sê, kan die verslaggewer dit gebruik, maar die joernalis kan u op geen manier as die bron identifiseer nie. Die storie kan nie eens wenke gee nie, soos die posisie wat jy hou oor jou identiteit. Klokkenluiders wat misdaad wil openbaar sonder om hul name bloot te stel, kan inligting "op die agtergrond" deel. Verslaggewers sal dikwels ander bronne soek om die inligting te verifieer.
Nie vir naamsvermelding nie
Dit is soos om op die agtergrond te praat; Jy kan nie met die naam gekwoteer word nie. Die verslaggewer kan u egter op ander maniere identifiseer, soos om u werk of u verhouding tot die storie te identifiseer.
Jy sien dit al die tyd wanneer 'Hollywood-bronne' sê 'n akteur is moeilik om saam te leef, of wanneer 'n Pentagon-amptenaar kommentaar lewer op 'n verhaal oor die verdediging se begroting of wanneer 'n lid van 'n span se voorkantoor ' aangehaal op kontrak gesprekke met 'n ster speler. Voordat jy iets sê, moet die bron en die verslaggewer saamstem oor hoe die storie die bron sal identifiseer.