Casca: The Conqueror, Tony Roberts - Inligting
Die ewige huursoldaat #31
Dit is die 31ste inskrywing in die Casca -reeks, en dit is dus 'n verrassing om te sien dat die Normandiese verowering nog nie voorheen gedek is nie. Die plot begin in die ruïnes van Casca se plaas in Frankryk en volg hom na Caen waar hy by William the Conqueror se weermag aansluit, oor die kanaal na Hastings en dan na die Normandiese opmars na Londen, voordat hy klaarmaak in die vroeë dae van die Normandiese bewind.
Casca -romans is geneig om in twee kategorieë te verdeel - dié wat deur plot gedomineer word en dié wat oorheers word deur die historiese agtergrond. Hierdie inskrywing in die reeks val in die eerste kategorie. Dit wil nie sê dat die gebeure van 1066 nie 'n belangrike rol in die roman speel nie, en daar is 'n paar baie aangename aspekte - ek hou van die klem op die taalversperring tussen die Sakse en hul nuwe Franse meesters.
Dit is een van die beter inskrywings in die reeks, goed geskryf, met 'n samehangende goed gefokusde plot, behoorlike sissende skurke en 'n goeie gebruik van die historiese agtergrond.
Die boek is ook beskikbaar op die Casca -webwerf
Skrywer: Tony Roberts
Uitgewer: Americana Books
Casca. Today's Cover The Eternal Mercenary geskep deur Barry Sadler en veg vir ewig tot by die wederkoms. Hierdie webwerf is toegewy aan die geskiedenis. Die ewige huursoldaat (Casca, nr. 1) [Barry Sadler] op * GRATIS * aflewering op kwalifiserende aanbiedings. boek. Casca: The Eternal Mercenary [Barry Sadler] met * GRATIS * aflewering op kwalifiserende aanbiedings. Vanaf die oomblik dat Casca sy spies deur die bolyf van.
Skrywer: Mikagis Nasida
Gepubliseer (Laaste): 17 Maart 2014
PDF -lêergrootte: 7,86 Mb
ePub -lêergrootte: 4,18 Mb
Sadler het hierdie boek gebaseer op werklike gebeure wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Stille Oseaan -teater plaasgevind het.
The Eternal Mercenary (Casca, #1) deur Barry Sadler
Twee dae tevore, toe hy toegelaat is om die stad uit te gaan, het hy 'n jong blonde prostituut van hoogstens veertien jaar in die hoek gesit ... plesier van haar en sy lê by sy voete kermend en bloeiend het sy opgekyk deur traanstrepe oë en gevra vir die denarius wat hy belowe het.
Ek is goed met die oorsprongverhale. Casca sal sy hande vol hê. Hierdie boek begin in die 8ste Field -hospitaal in Nha Trang, Viëtnam.
Wat hy egter die einde van sy lewe ag, is slegs die begin. Ek het dit op die hoërskool gekoop, maar ek het nooit tyd gehad om te gaan sit en lees nie. Hy ontsnap na 'n lang gevangenisstraf en vaar met die ekspedisie onder leiding van Hernando Cortes na Suid -Amerika.
'N Redelike prys vir 'n selfmoordmissie.
Casca is 'n reeks sagtebandromans, geskep en geskryf deur die skrywer Barry Sadler in 'n mooi, ongelees kopie met baie min omslag. Hy het opofferings gemaak aan sy gode, die verskriklike wesens van die nag en die oerwoud. The Eternal Mercenary 1. Hy vestig vriendskappe en romanse wat nooit kan duur nie, en die karakters wat hy in elke boek ontmoet, sal waarskynlik nooit in 'n latere verhaal terugkeer nie.
The Conqueror deur Tony Roberts. Sy skedel word oopgeskeur en die brein word ontbloot, met 'n skerf skerwe wat daar binne lê. 'N Slagoffer van sy onsterflike vloek, Casca leef nog steeds ... More.
Travels Through Time #8 - Andrew Roberts, 1940
Hierdie episode neem ons terug na die gespanne en dramatiese dae van 8-10 Mei 1940. Chamberlain ly vernedering in die Laerhuis en Churchill word premier.
In 72 uur, middel Mei 1940, is die politieke leierskap van Brittanje verander. Die ongedifferensieerde, wankelrige regering onder leiding van Neville Chamberlain, bekend om sy mislukte beleid van versoening, het uitgegaan. Dit is vervang deur 'n nuwe regime van 'growling defiance', onder leiding van die pittige en polariserende Winston Churchill.
Hierdie politieke verandering het saamgeval met die Nazi -'blitzkrieg' inval in Wes -Europa. In hierdie nuutste episode van Reis deur die tyd, neem die historikus en biograaf Andrew Roberts ons terug na die gespanne en dramatiese dae van 8-10 Mei 1940. Ons kyk hoe Chamberlain die vernedering van die Noorweese debat in die Laerhuis ondervind, en aan die bewind vasklou in Downingstraat 10. Dan, op 10 Mei, word Churchill ontbied om George VI te ontmoet. Volgens Roberts was dit 'n oomblik wat Churchill baie dekades tevore as sy lot voorspel het.
Reis deur die tyd. Toere op maat van die verlede.
Reis deur die tyd word aangebied deur die topverkoper -historikus, Peter Moore. In elke episode word 'n kundige gas by ons aangesluit om na die tyd en plek van hul keuse te gaan. Geniet die geskiedenis van die geskiedenis soos nooit tevore nie, met die aksie beskryf deur diegene wat dit die beste verstaan. Kyk hier na ander episodes in hierdie reeks.
Jy kan luister Reis deur die tyd hier op ons webwerf in die speler hierbo, of op iTunes, Spotify, Podbean en Acast. Daar is ook 'n RSS -feed.
Lees verder: verwante artikels uit die Geskiedenis Vandag argief
Churchill: kom die beste uur
In Mei 1940 vervang Winston Churchill Neville Chamberlain as premier. Maar die opkoms van die groot oorlogsleier aan bewind was ver van onvermydelik. Taylor Downing verduidelik watter verskil 'n dag gemaak het.
In sy optrede en geskrifte het Churchill generaal Mackesy die sondebok gemaak vir die geallieerde versuim om Noorweë in 1940 te herower. Was dit 'n regverdige beoordeling? En waarom het Churchill die saak met so 'n bitterheid nagestreef? Mackesy se seun verduidelik.
Waarom Chamberlain werklik geval het
Tony Corfield bied 'n uitdagende nuwe interpretasie van die gebeure wat Churchill in die lente van 1940 aan bewind gebring het.
Frontier Justice: 'n Geskiedenis van die Golfland tot 1900
"Frontier Justice is 'n baie kragtige en belangrike boek. Dit verskyn op 'n besonder belangrike tyd gegewe die intense huidige debat oor Aboriginale geskiedenis. Dit is noodsaaklik om te lees vir almal wat belangstel in die verhaal van die Australiese grens."
'N Uitdagende en verhelderende geskiedenis, Frontier Justice bring 'n nuwe perspektief op die merkwaardige grens -era van die Noordelike Gebied. Vir die nuweling was die Golfland-van die grens van Queensland tot die telegraaflyn oor die land en van die Barkly Tableland tot by die Roperrivier-'n harde en plek-plek onbegaanbare wildernis. Vir ontdekkingsreisigers soos Leichhardt beloof dit ontdekking, en vir gewaagde avonturiers soos die buitelanders en herders, 'n nuwe begin. Vir prospekteerders in hul honderde was dit 'n poort na die rykdom van die Kimberley -goudvelde. Vir die 2 500 Aboriginale inwoners was dit hul fisiese en geestelike tuiste. Vanaf die 1870's, met die opening van die kusbaan, het veeboere wat gretig is om aanspraak te maak op groot stukke stasiegrond, beeste in groot getalle en vernietig na kosbare strandmere en brose terrein gebring. Swart en wit konflik het toegeneem tot onbeperkte geweld en vergelding wat tot in die volgende eeu sou strek, wat die oorspronklike inwoners sou verplaas en in sommige gebiede kon vernietig.
Die lewendige karakters wat mense in hierdie noukeurig ondersoekde en oortuigende geskiedenis ondersoek, word onuitwisbaar geëts uit dagboeke en briewe, argiefrekords en ooggetuieverslae. Ingesluit is kaarte met oorspronklike plekname en voorheen ongepubliseerde foto's en illustrasies.
"'N Bekwame studie van rasseverhoudinge in die afgeleë Golfland. Tony Roberts ontbloot oortuigende bewyse van 'n litanie van geweld gedurende 'n veertig-en-veertig jaar van rowwe onteiening in 'n omvattende, kragtige en ontstellende geskiedenis."
Casca boeke in orde
Gebore in Carlsbad, New Mexico, SGT. Barry Allen Sadler is die tweede seun van Bebe Littlefield en John Sadler. Benewens 'n militêre veteraan, is Barry Sadler ook 'n alombekende akteur, skrywer, sanger en liedjieskrywer. Gedurende sy militêre jare het Barry tydens die oorlog in Viëtnam as 'n Green Beret -geneesheer in die Amerikaanse weermag gedien. Terwyl hy in die weermag as geneesheer gewerk het, is Barry se pogings uiteindelik erken, en hy is bevorder tot 'n sersant. As skrywer wat vroeër in die weermag gedien het, is daar in die meeste van sy werke 'n herhalende militêre tema, en in elke boek wat hy geskryf het, erken Barry homself as die SSG Barry Sadler. Volgens Barry's Biography, ek is die gelukkige, beskryf Barry sy pa as 'n suksesvolle sakeman wat loodgieters- en elektriese ondernemings in hul tuisdorp bedryf het. Aan die ander kant beskryf Barry sy ma as 'n suksesvolle entrepreneur wat vroeër verskeie kroeë en restaurante in hul tuisdorp bestuur het.
Terwyl Barry Sadler grootgeword het, het sy gesin af en toe van dorp tot stad begin trek. Barry se ma en pa is uiteindelik geskei, en 'n paar jaar later is Barry se pa dood nadat hy met 'n seldsame vorm van kanker gesukkel het wat sy senuweestelsel aangeval het. Op die tiende graad het Barry van die hoërskool afgestap en besluit om die hele land deur te ry. 'N Jaar nadat hy gejaag het, het Barry besluit om by die Amerikaanse lugmag aan te sluit. Terwyl hy in die lugmag was, is Barry Sadler opgelei as radartegnikus. Nadat hy sy opleiding voltooi het, is hy in Japan geplaas. Later het Sadler as vrywilliger by die spesiale magte van die Verenigde State aangesluit, waar hy as gevegsmedisyne begin opleiding het. Nadat hy sy opleiding voltooi het, is hy as 'n gevegsmedisyn na Vietnam gestuur. Terwyl hy in Viëtnam was, trap Barry op 'n punji -stok en is hy ernstig gewond in die knie.
Aangesien hy antibiotika vir Dysentery geneem het, was daar geen slegte gevolge van die Punji -stok nie, maar met verloop van tyd het Barry 'n infeksie op die Wounded Knee ontwikkel, daarom is hy vinnig na die Walter Reed -hospitaal in die VSA gevlieg. Na 'n deeglike ondersoek van die knie, het die dokters in die Walter Reed -hospitaal besluit om 'n operasie aan die knie te doen om die vloeistowwe te verwyder en ook penisillien toe te dien. Nadat hy heeltemal herstel het, het Sadler besluit om 'n liedjie wat hy geskryf het, The Ballad of the Green Berets, af te handel, wat wêreldwyd 'n groot sukses geword het. Vir vyf opeenvolgende weke was die Ballad of the Green Berets nommer een op die Billboard se top 100 liedjies en het dit meer as 'n miljoen plate verkoop. In 1966 besluit Sadler om romans te skryf, aangesien dit vir hom 'n bietjie moeilik geword het om nog 'n groot treffer te skryf. Al met al is Sadler alom bekend vir die Casca -reeks, wat net soos sy eerste liedjie ook 'n groot treffer geword het.
Die ewige Mercenary is die eerste aflewering in die Casca -reeks en is 'n moderne mengsel van twee oer legendes. Die Romeinse Centurion Longinus is die eerste legende in die Casca -reeks en was vermoedelik teenwoordig by Jesus se kruisiging. Terwyl Jesus gekruisig word, het Longinus Jesus met 'n spies gesteek om sy pyn te beëindig. Die tweede legende in Eternal Mercenary is die van die dwalende Jood, wat deur Jesus vervloek is om deur die wêreld te dwaal totdat Jesus weer kom. Jesus het hierdie vloek op die Jood geplaas omdat hy 'n beledigende of neerhalende opmerking gemaak het toe hy geneem is om gekruisig te word. Die dwalende Jood en die Romeinse hoofman oor honderd is almal vervloek tot en met die wederkoms van Jesus Christus. Al met al is hierdie aflewering vol avontuur en neem die protagonis van die een oorlog na die ander. In elke geval verduur die protagonis verskillende soorte beserings en wonde.
Terwyl hy herstel, word die hoofkarakter wonderbaarlik genees deur 'n taamlik vreemde en wonderbaarlike krag wat sy bloed weer giftig maak vir ander wesens en wesens. As die tyd verbygaan, word sy eie bestaan ​​'n oorlas, daarom word hy 'n voorwerp van haat en ondanks dit. Hy lei 'n eensame lewe sonder vriende of geselskap. Verder ontwyk alles wat hy begeer, insluitend die dood wat hy glo 'n oplossing vir sy probleme en 'n einde aan sy ellende sal wees. In plaas daarvan om 'n held te wees, word hy meer 'n slagoffer 'n slagoffer van noodlot in 'n situasie waaraan hy niks kan doen nie.
As die tweede aflewering van die Casca -reeks, gaan die God van die dood voort met die verhaal van die hoofkarakter Casca, wat deur Jesus vervloek is om oor die hele wêreld te dwaal. In hierdie aflewering vaar Casca na 'n nuwe wêreld op 'n Viking -draakskip. Terwyl hy in die nuwe wêreld is, word die hart van Casca seremonieel bo -aan die Azteekse piramide verwyder. Nadat sy hart verwyder is, staan ​​hy op en plaas sy hart terug na sy oorspronklike plek terwyl ander mense kyk. Nadat Casca sy hart teruggesit het na sy oorspronklike plek, word hy onmiddellik vergoddelik as die God van die dood. Ondanks die tweede aflewering, is die God van die dood nie heeltemal in chronologiese volgorde nie, daarom moes u die eerste boek gelees het om die konneksies in die tweede boek te maak.
Tony Roberts Boeke in orde
Tony Roberts is 'n Britse skrywer van fantasieboeke wat algemeen bekend is vir sy Katie Long & Siren, Chronicles of Kastania en Chronicles of Faerowyn -reekse.
Siren is die eerste boek in die Katie Long & Sirene -reeks. In hierdie eerste boek ontmoet ons Katie Long, 'n vrou uit 'n musikale gesin. Haar pa was in die 60's 'n kitaarspeler by 'n coverband, en haar ma was 'n sanger. Katie se broer was 'n kitaarspeler, dit was vir hom soos 'n talent, en Katie kyk na hom en wens dat sy net so goed soos hy kan wees. Sy oefen in haar kamer, skryf liedjies en brei haar repertoire uit, want sy erf haar ma se stem en haar pa se geskenk met die kitaar.
Maar haar diep begeerte na musiek was 'n manier om te beskerm teen haar introverte manier en skaamheid, en 'n reeks allergieë waaraan sy gely het. Al hierdie probleme het haar alleen en vriendeloos laat voel. Nog erger, sy is ook op skool geboelie, en dit het haar meer teruggetrek van ander studente by die skool. Sy vertrou haar persoonlike musiekwêreld en wens en droom dat sy eendag 'n rockster sou word- maar dit was 'n onmoontlike droom.
Toe veroorsaak 'n reeks voorvalle wat nie verband hou met haar 15de verjaardag nie 'n reeks gebeurtenisse wat Katie op die pad geplaas het om 'n rockster te word wat sy nog altyd wou hê. Maar as sy haar droom sou verwesenlik, sou sy haar boelies, haar skaamte en vooroordeel moes oorkom, alles wat haar vasberadenheid ten volle sou toets.
Empire of Avarice is die eerste boek in die reeks Chronicles of Kastania. Die Kastaniese koninkryk het duisend jaar lank vasgehou, maar 'n dekade van 'n heerskappy deur korrupte leiers en 'n burgeroorlog het hierdie eens Might Empire in sy voormalige self teruggebring. As dit teister is deur teëstanders buite die ryksgrense en mededingende afdelings binne, lyk dit asof die einde naby is vir Kastanian.
Maar een man binne die grense glo dat hierdie stad gered kan word. Astiras Koros, die generaal van 'n provinsie wat met rebellie geteister is, kry mag en dryf sodoende sy gesin op die troon. Hy sal sy moed en krag moet toon om sy drome van 'n beter Kastania lewend te hou. Om sukses te behaal, sal hy die opstand in die provinsie Bragal moet doen en alle opposisie van die regerende elite moet verwyder. Maar dit sal nie 'n maklike taak vir hom wees nie, want baie van sy teëstanders is prominente mense en sommige is baie naby aan die ryk self.
Hy sal ook gedwing word om sy enigste dogter en sy oudste seun na gevaarlike sendingopdragte te stuur om die twee tot hul uiterste te toets en moordenaars op hul paaie te vermy. Die vrou van Astiras, Isbel, moet alleen die stigting van 'n nuwe hof hanteer, te midde van die opposisie se belangstelling, terwyl haar man hom beywer vir 'n beter toekoms vir die Kastaniese Ryk. Die jonger seun, Argan, word verstrengel in die vreemde wêreld by die lojale hof, en hy moet probeer om aan te pas by sy nuwe omgewing met gevare wat dit inhou.
Die Bragalese rebellie het moontlik geëindig, en Zofela het geval, maar dit dui nie op die einde van die stryd om die Koros om Kastania tot sy eertydse glorie te bring nie. Die Duras het hul opstandstandaarde in Makenia "gemut" en ingemeng met die voedselvoorraad aan die stad Turslenka. Astiras sal gedwing word om 'n nuwe leër bymekaar te kry om hierdie nuwe bedreiging die hoof te bied.
Aan die ander kant het Isbel ook haar probleme. Daar is 'n groeiende antipatie tussen haar twee kinders, Argan en Istan, en dit neem elke dag toe. Amne het 'n nuwe vertroue gevind wat dreig om in te meng met die keiser se planne vir 'n vaste beeld om die bevolking voor te stel. Daarbenewens is daar ook 'n nare ontdekking dat Argan se beserings van die val ernstiger kan wees as wat hulle eers gedink het, en dat sy lewe net so bedreig kon word.
Vir prins Jorqel is die probleme inderdaad ernstig. Sy liefling Sannia is in die hande van Lombert wat saam met die Duras -gesin 'n plan beraam het om die Niake -bevolking in dwelmzombies te verander. Hy moet die regte tyd kies om Lombert se nuwe leër uit te daag om sy geliefde Sannia te veg en te red voordat die rebelle haar lewe beëindig.
The Casca is 'n reeks sagtebandromans wat Barry Sadler in 1979 geskryf het. Die boeke draai oor die lewe van 'n Romeinse soldaat, Casca Rufio, wat deur Jesus op Golgotha ​​vervloek is omdat hy hom met 'n spies gesteek het. Om hierdie rede is hy vervloek om altyd as soldaat oor die aarde te dwaal.
Barry Saddler het die eerste 22 romans geskryf voor sy dood in 1989. Tony Roberts het tot hierdie reeks bygedra en het meer as 15 opvolgers na Barry se dood gepubliseer.
The Eternal Mercenary is die eerste boek in die reeks. Die verhaal begin in 'n veldhospitaal in Nha Trang in Viëtnam. Die hospitaal ontvang gewonde soldate. Die dokter ondersoek Casey Romain, een van die gewonde soldate wat 'n skrapnelwond het. Hy weet dat die wond nie oorleefbaar is nie, maar hy is geskok om uit te vind dat Romain nie dood is nie ondanks die massiewe koptrauma en genoeg skok wat die wond voor sy eie oë genees.
By verdere ondersoek van Romain word Casca Romain 'n unieke mediese nuuskierigheid vir die dokters.
Maar die verhaal van Romain kan teruggevoer word na die dae toe Jesus op die aarde geloop het. Nadat hy gekruisig is, vervloek Jesus die man wat hom met 'n spies deurboor het. Die man was niemand anders nie as Casca Romain. Hy het 'n fisiese transformasie ondergaan en sterflik geword, kon nie meer sterf, verouder, siek word nie, en sy liggaam sou genees as hy beseer is. Daarom moet Casca wag vir Christus se wederkoms en bly lewe tot vandag toe en het nooit vrede nie. Die dokter in die hospitaal begin en Casca gaan saam deur die jare. Die reeksdebuutroman dek Casca se lewe 130 jaar na die kruisiging.
Bou 'n beter manier
Onder leiding van Alison Mirams, uitvoerende hoof, lewer Roberts Co onoortreflike plaaslike kennis, 'n hoogs ervare span en 'n verbintenis tot innovasie.
Die etiek van die Roberts Co -onderneming is gebaseer op vertroue, integriteit en om as 'n kliëntevennoot te werk om suksesvolle projekte te lewer. Roberts Co is tans slegs in Sydney gevestig en het 140 werknemers in diens, wat aan ses projekte werk met 'n totale werkboek van meer as $ 1 miljard.
Geskiedenis teenoor haar verhaal
In die openingstoneel van Mona Lisa Smile reis die idealistiese oorplanting uit Kalifornië, Katherine Watson, gespeel deur Julia Roberts, na Wellesley College, waar sy 'n lae kunsgeskiedenisonderrig kry. Ons word in 'n voice-over vertel dat sy 'in haar brein' besluit ', en om dit te bewys, swoeg sy net daar op die trein en hou haar glybane teen die lig wat deur die venster kom. Roberts en die kamera bly die langste by 'n bekende beeld: Picasso's Les demoiselles d'Avignon, die skilder se groot breuk met tradisionele voorstellingsmetodes. Wat, laas toe ons dit op die groot skerm gesien het, saam met Monet's Water Lilies en Leonardo DiCaprio op die bodem van die oseaan sink. In werklikheid is dit natuurlik veilig by die Museum of Modern Art. Wat maak hierdie 1907 -werk so 'n sterk teken van spunkiness dat draaiboekskrywers bereid is om die geskiedenis te herskryf om dit te gebruik?
Die beter vraag kan wees waarom draaiboekskrywers so bereid is om die geskiedenis te herskryf, punt. Mona Lisa Smile se gebruik van Picasso is miskien nie blatant revisionisties nie, maar wel die gebruik daarvan van Julia Roberts. Mona Lisa Smile, wat in 1953, tussen die sewe susters se ervarings van Barbara Bush (wat haar MRS by Smith in 1944 gekry het) en Hillary Clinton (BA van Wellesley in '69), ondervind, is 'n maklike feministiese fantasie wat Wendy Wasserstein subtiel laat lyk. Dit stuur Roberts minder as karakter na Wellesley as as 'n ambassadeur uit die verligte toekoms. Sy is daar om dit alles te verduidelik, om die eng verwagtinge van die jong vroue van die 50's uit te daag, om hulle te laat weet dat daar meer is as lewe in diens van hul toekomstige mans. Die film gee 'n uiteensetting van haar uitwerking op die meisies en die hopeloos verborge instelling, terwyl albei geleidelik oopgaan.
Haar medium vir hierdie boodskap is moderne kuns, vandaar Les demoiselles, wat haar (soos Kate Winslet) as 'n vooruitdenkende vrou bestempel. Dit is die filmmakers wat sê: "As ons daar was, sou ons Picasso ook gehou het. En jy ook." Dit is die ergste selfversekerde agteraf-dieselfde soort toestel wat ons verseker dat ons ook by die weerstand sou aangesluit het of op die ondergrondse spoorweg sou werk. Dwarsdeur die film stel Roberts haar studente retoriese vrae: Wat maak kuns goed of sleg? Wie besluit? Maar die film beantwoord hulle so kanonies soos die leerplan wat Roberts laat vaar.
Die kernstudente in Roberts se sorg-Kirsten Dunst as die WASP-prinses, Julia Stiles as die verstandige oorpresteerder, Ginnifer Goodwin as die gretige naïef en Maggie Gyllenhaal as die wilde Jood-is boeksmart. En luidrugtig. Hulle maniere lyk eintlik eietyds, omdat hulle die nuwe instrukteur op haar boude slaan met hul volledige kennis van die leerplan. Maar vir die doeleindes van die film is boek slim nie goed genoeg nie: die meisies papegaai die inligting sonder bewustheid en sonder 'n groter motief as om hierdie boheemse in haar plek te plaas. Wellesley is 'n fabriek, nee, 'n 'afrondingsskool', en die kennis van die meisies is droog soos stof. Volgens Roberts moet hulle voel ('n gebied waarin vroue op kollege-ouderdom ongetwyfeld vandag nog agterbly). Roberts het na Wellesley gekom om 'n verskil te maak '('n cliche wat gewoonlik gereserveer is vir nuwe onderwysers wat die middestad aandurf), so in haar volgende klas hardloop sy van die regte pad af om moderne kuns te praat, wat die meisies laat skok in 'n wat-is-kunsbespreking met Chaim Soutine se karkas van bees uit 1925 (hoewel sy dit gerieflik versuim om te noem dat dit geïnspireer is deur Rembrandt se 1655 Flayed Os). Later in die film neem sy haar klas na die Village en dwing hulle om na 'n Jackson Pollock te kyk wat pas uit die krat was (let op dat Pollock teen 1953 so beroemd was as wat hy tydens sy leeftyd sou word).
Daar kan nie ontken word dat die Seven Sisters vir baie 'n Ivy League -man 'n geskikte wedstryd gebied het nie, maar hulle het ook 'n belangrike rol gespeel in die verandering van vrouerolle. Mount Holyoke was die eerste instelling vir hoër onderwys vir vroue in die VSA. Smith het die eerste basketbalwedstryd vir vroue aangebied. Bryn Mawr was die eerste Amerikaanse vrouekollege wat doktorale studies aangebied het. En omdat kunsgeskiedenis tradisioneel 'n vroueveld was, het baie vrouekolleges sterk en vooruitstrewende akademiese departemente gehad. Wellesley het trouens die eerste kursus in moderne kuns oral in die land ontwikkel-in 1926 nadat Alice Van Vechten Brown, hoof van kunsafdeling, Alfred H. Barr Jr. as assistent-professor in kunsgeskiedenis aangestel het. Barr word die stigter van die Museum of Modern Art in New York. In 1947 volg John McAndrew, kurator van die MoMA -argitektuur, Brown op as departementshoof en direkteur van die Wellesley -kunsmuseum. Teen 1953 sou 'n kunsgeskiedenisles nie eens die kampus hoef te verlaat om 'n paar moderne werke in te neem nie.
Mona Lisa Smile verdoof nie net die onmiddellike konteks nie, maar ook die breër tydperk waarin dit afspeel. Die film dui op kulturele uitval uit die Tweede Wêreldoorlog, maar meestal in die vorm van verdwene verbintenisse en verloofde. Dit erken nie Simone de Beauvoir (The Second Sex is in 1953 in Engels gepubliseer nie) of Elizabeth II (wat in '52 die koningin van Engeland sou word) of Clare Boothe Luce (wat die eerste vrou geword het wat die VSA verteenwoordig het in 'n groot diplomatieke kantoor in '53). Op die een of ander manier weet al die Wellesley -meisies van Mona Lisa van rebellie die klerekas van Roberts en die lesbiese hospitaal (Juliet Stevenson, vermors in die rol) wat vroeg in die film ontslaan is omdat hy diafragma's laat vaar het.
'N Deel van die probleem is eenvoudig dat Mona Lisa Smile 'n Hollywood -rolprent is, en Hollywood is nie goed daarmee om die lewe van die gees uit te beeld nie. Dit is die aspek van die menslike ervaring films wat die meeste gereed is om te stel, eerder as om te wys, en dit gebruik lomp letterlike snelskrifte soos getalle op 'n swartbord.
En Julia Roberts help nie-jy hou van haar of nie, maar dit het in elk geval min te doen met talent. Sy is nie net 'n akteur as 'n instrument vir ernstige reaksies nie. Die Italiaanse professor by wie sy uiteindelik betrokke raak (Dominic West) noem haar Mona Lisa vir haar ondeurgrondelike uitdrukking by aankoms, maar vir die res van die film lag en glimlag Roberts soos altyd. Dit is hoekom jy van haar hou as jy dit doen, alhoewel ek in onbarmhartige oomblikke herinner word aan Raymond Chandler se reël uit The Long Goodbye: "Sy het 'n mond oopgemaak soos 'n vuuremmer en gelag. Ek kon nie die lag hoor nie, maar die gat in haar gesig toe sy haar tande rits, was al wat ek nodig gehad het. " Roberts doen baie min periodefilms, miskien hou sy net nie daarvan nie, maar miskien weet Hollywood dat die vermoë wat ons het om ons ongeloof op te skort, verminder word as ons ons moet voorstel dat so 'n skepsel van hierdie wêreld in 'n ander lewe.
Mona Lisa Smile probeer nie regtig daaroor kom nie. Die film se behandeling van Roberts is 'n uitstekende voorbeeld van wat ek graag dubbeldating noem-die manier waarop kontemporêre voorkoms onvermydelik periodefilms besmet. Min aan haar voorkoms is aangepas om jou te help glo dat dit 1953 is. Sy lyk rond soos 'n wintergaping -advertensie terwyl die ander karakters hulself in tweestelle en pêrels beperk. In die opening van die film, toe die voice-over opmerk dat 'sy nie pas nie', fokus die kamera op haar skoene. Dit verseker dat ons weet met wie ons ons moet identifiseer, dat ons weet na wie ons moet kyk vir versiendheid.
Die film word in die middel en teen die einde beter, as Roberts en kunsgeskiedenis nie meer die middelpunt daarvan is nie. Haar studente-eintlik die meeste karakters-sukkel almal om die lewe (d.w.s. mans) en die akademie op verskillende maniere te balanseer en onder verskillende vlakke van onderdrukking te skaaf. Maar een van die ergste neigings van periodefilms is om argetipes uit te haal eerder as om karakters te ontwikkel, en ondanks die ordentlike momentum wat dit bereik, val Mona Lisa Smile in hierdie strik. Roberts is die 'ongekende' skieter wat die stad inry en moeilikheid veroorsaak, en Kirsten Dunst se ma (Donna Mitchell), die president van die alumnae-vereniging, is die verpersoonliking van elke strak sosiale konvensie van die era-sy kan net sowel dra horings. 'N Paar van die Wellesley-onderwysers en -administrateurs word op 'n eiesoortige manier uitgebeeld, maar baie is 'n gekke teef wat nie op hul plek sou wees in Flashdance of Animal House nie. Marcia Gay Harden, wat 'n etiketinstrukteur speel, klou wreed aan die belangrikheid van maniere en staan ​​by u man in die lig van haar eie swakhede-sy is prikkelbaar, sodat niemand anders hoef te wees nie. Die vier hoofstudente is 'n bietjie te eweredig op die spektrum van wilde meisies en meisies, afhangende van hoe gereeld hulle rook, watter onderklere hulle dra, as hulle drink, of hulle mans jaag en hoe hulle aanvanklik op Roberts reageer. Maar die akteurs bewoon hierdie karakters ten volle, so ons gee om wat met hulle gebeur.
Tot sy eer, Mona Lisa Smile verander sommige van die clichés wat jy sou verwag dat dit sou omhels. Daar is geen toneel van groot openbare verlossing of regverdiging nie, met elke karakter wat in 'n ouditorium of hofsaal vergader het, wat ons oorwinning van ons antiheld oor die verkeerde mense in beheer toespits. En nie een van Roberts se romantiese subplotte speel af in 'n herkenbare Hollywood-patroon nie, hoewel dit op 'n sekere vlak nie 'n verrassing is nie, aangesien nie een van die akteurs so beroemd is soos Roberts nie en dit lyk soos 'n rooi Star Trek-hemp-jy weet net dat hulle weet gaan nie lank daar wees nie.
Die belangrikste is dat Roberts se karakter se gevorderde denke oor die rol van vroue, wat in 'n ander film heeltemal onbestrede kan deurdring, gekonfronteer word. Hiervoor gebruik die draaiboekskrywers Julia Stiles, wat Roberts hard probeer om regsskool bo die huwelik te kies na die gradeplegtigheid. Stiles draai die tafels op Roberts en wys daarop dat sy al die tyd vir hulle gesê het om hul eie keuses te maak-wat hulle ook al mag wees. Maar hierdie toneel en een waar die hunkerige Italiaanse prof haar vra wat sy uit al haar proselitisering kry, ly aan alles wat Roberts aan haar karakter bring. Sy is nie in staat om 'n karakter uit te beeld wat te ver gegaan het, wat iemand permanent kan vervreem nie. Uiteindelik moet ons die moeder van Kirsten Dunst haat, wat wil hê dat haar dogter haar nuwe huwelik met 'n koue, ontroerende man moet verduur in plaas daarvan om na die dorp te verhuis, maar wat? Speel 'n ondergewaardeerde Lee Krasner vir 'n mishandelende Jackson Pollock? (Dit is opmerklik dat ons nêrens in hierdie film kunswerke van vroue sien nie.)
Die feit is dat dit makliker is om te praat of Pollock se druppels 50 jaar nadat die vraag opgelos is, werklik kuns is as om Damien Hirst se ingelegde skape te hanteer of die dood van NEA -finansiering nou. Dit is makliker om ons eie onderdrukkende skoonheidsmites te vermy deur te lag vir die voorgedrukte voorskote en penkrulle van die 50's (die laaste kredietreeks rol oor 'n reeks absurde advertensies uit die boonste tydperk). Dit is makliker om 'n uiters swart-en-wit weergawe van die belangrikste vraag uit hierdie film aan te neem-kan vroue hul koek bak en dit ook eet?-as om dit in die hede te probeer beantwoord, na 50 jaar van ingewikkelde bewyse oor die onbeantwoorde aard van hierdie dilemma. Dit is altyd makliker om die geskiedenis oor te skryf as om ons eie gemors te hanteer.
Immortal Dragonand 33, Casca: Alhoewel sommige van die geskrifte nog lank nie die beste is wat ek ooit gelees het sedert ek die eerste keer as 'n tiener hierdie boek gelees het nie, en ek sal skree as ek lees, totdat ek weer 'n keer ontmoet het. , Ek hou net van die karakter en die avonture wat Casca in sy lewens die beste cqsca in sy lewe het. Casca is 'n kombuis slaaf, 'n mynarbeider en wen sy vryheid in die gladiatorring.
Kliënte wat hierdie item bekyk het, het ook gekyk. Sien alle klante se beelde. Sers Barry Sadler se trefferliedjie oor die groen barette in Viëtnam gee 'n blik op sy hart.
As 'n groot fan van pulp, was Casca 'n karakter wat ek sou geniet. Die Broederskap hou Casca in die visier tot die Armageddon, alhoewel hulle Casca kan haat vir sy optrede op Golgotha, moet hulle hom nie verhinder om hul Cawca te ontmoet nie. Amazon Music Stream miljoene liedjies. Die tweede, groter een, was dat Casey al tweeduisend jaar lank baklei het, sedert daardie dag op Golgotha ​​toe hy sy lans in die kant van die Man aan die Kruis sit.