Die genade en oorvloed van God
"En hulle het teen God gespreek, hulle het gesê: Sou God ‘n tafel kan dek in die woestyn? Kyk, Hy het die rots geslaan, dat waters gevloei en spruite gestroom het - sou Hy ook brood kan gee of vleis kan verskaf aan sy volk?" Ps 78:19-20 (OAV)
"Toe het hulle geëet en ten volle versadig geword, en hulle begeerte het Hy bevredig". Ps 28:29 (OAV)
Dit is altyd die roepstem van die ongeloof: "Kan God?" Daarteenoor staan die seëvierende bevestiging van die geloof: "God kan!". Watter verskil word nie deur die herrangskikking van die woorde teweeggebring nie! Kan God 'n tafel in die woestyn dek? Sou Hy ook brood kan gee? Hy kan die behoefte van elke lewende wese bevredig net deur Sy hand oop te maak. Kan U iets vir ons doen? “As jy kan glo, alle dinge is moontlik vir hom wat glo”. (Mat 9:23).
Israel moes veertig jaar lank in die woestyn swerf omdat hulle hul aandag gevestig het op die probleem, maar nie op God nie. Hulle vrese was groter as hulle geloof. Onder die menigte Israeliete was dit net Kaleb en Josua wat weg van die Kananiete en hul versterkte stede gekyk het na Hom wat hulle gebring het waar hulle was. Hy wat met ‘n plegtige verbond beloof het om hulle uit te help.
Sommige mense sien net die Reuse met 'n hoofletter R en sien nie die mag van God raak nie. Geen wonder nie dat hulle hulself as sprinkane sien en moed verloor! (Numeri 13:33) Laat ons nooit vergeet nie dat ons seuns en dogters van God is, “erfgename van God en mede-erfgename van Christus” (Romeine 8:17).
Kyk terug in die verlede. Kyk ‘n bietjie goed wat God vir jou gedoen het. Onthou dat Hy verbind is om te voltooi wat Hy begin het. As Hy water gegee het, kan Hy ongetwyfeld ook brood gee (Ps 78). Al wat Hy vra is dat ons Hom met ons hele lewe moet vertrou.
“Toe het hulle geëet en ten volle versadig geword.” Wanneer ons arm en behoeftig is, is ons geneig tot ootmoedige gebed. Maar wanneer ons lot skielik verander en daar oorvloed in plaas van armoede is, dan verander ons houding gewoonlik! Ons is geneig om selfgenoegsaam te raak en die behoeftes van die wêreld te vergeet. In plaas van om te onthou dat ons nog steeds pensioentrekkers van God is, kry ons ‘n grootheidswaan.
Wanneer alles vir ons te veel lyk, kan en mag ons na God gaan. Maar wanneer Hy tot ons redding gekom het, moet ons Hom daarvoor eer en nie in eiewaan voortlewe nie.