Van Rooyen vertel die storie handel oor ŉ bruin man van die Noord-Kaap wat op ŉ baie warm dag ŉ baba optel. “Hy en sy vrou het nie aanvanklik besef dit is ŉ wit kind nie, omdat die son haar bygekom het teen die tyd wat hulle haar gekry het. Hulle het haar versorg en Vaseline aan haar bene op die gebrande vel gesmeer. Dis hoe sy die naam van Vaselinetjie gekry het.
Van Rooyen verduidelik dat hy nie probeer het om om die harde kwessies te werk nie. “Dit was vir my belangrik om binne-in Vaselinetjie se kop te wees en die wêreld soos wat sy dit sien vir die gehoor te wys. Die manier hoe ons dit hanteer het met die kamerawerk en redigering was juis so beplan dat ons nie die gehoor skok nie. Baie keer speel ŉ situasie af in ŉ wyer skermskoot sodat die geweld nie geromantiseer word nie.”
Hy vertel sy grootste vrees was wat die gehoor gaan sê nadat hulle die fliek gesien het. “Mense gaan altyd vergelykings trek tussen die fliek en die boek. Die dag wat ek oor hierdie kwessie vrede gekry het, was toe ek die fliek vir Anoeschka gewys het in my sitkamer. Sy het ná die tyd gesê sy voel ons het die hart van die boek vasgevang.”
ŉ Groot faktor tydens die produksie van die fliek was om die perfekte rolverdeling te kry. “Ek het geweet ek gaan nooit Vaselinetjie maak as ek nie die regte rolverdeling het nie,” het Van Rooyen vertel. “Daar was ook nie vir my akteurs daar buite wat almal perfek in die rolverdelings pas nie. Ek wou akteurs kry wat nog nooit op die rolprentdoek was nie. Hulle noem dit “non actors” – mense wat totaal en al is wie hulle is. Ek het regte mense gaan soek met dieselfde karaktertrekke en siele as die karakters in die storie.”
“Aanvanklik het ek gedink dit is net ŉ goeie storie, maar soos ons reg oor Suid-Afrika gereis het op soek na kinders vir die rolverdeling, het ek al hoe meer besef hoe seer ons land se kinders eintlik het. Ek was ook by kinderhuise en plakkerskampe. Dis daar waar ek besef het hoeveel die storie eintlik vir ons land se kinders kan beteken en die krag wat daarin lê en die hoop wat dit kan bring.”
Ek het vir die jong Texan skool gehou en ek kan net baie dankie se vir die regisseur wat kinders tot by ons kom soek het!!! Dit is vir my fantasties om te sien hoe hy ontwikkel het. Die ander kinders kyk op na hom en besef daar kan.iets goeds uit die omgewing kom!! Baie dankie!!