Op Muizenberg aangekom, het almal rondgeloop en die frisse seelug geniet. En gou-gou, nadat die leiers so ‘n bietjie kom onderhandel, is ‘n baaikamertjie gehuur vir die gereedmaak vir ‘n speletjie met die see. En het die klomp nie baljaar en gevroetel en gebaai nie!
Na lang-lange laas kom ons op die nekkie by die middagete plek. Ongelukkig was daar g’n water nie. Hardlines Reep! Na ons ete en ‘n seer waardeerde middagrus aanvaar ons die laaste skof.
Bo! Wie sal ooit kon beskryf die strelende oorwinnaarsvreugde en bewondering wat elkeen ondervind as hy vir die eerste maal ‘bo’ is. Ongelukkig is dit effe misterig en dynserig gewees sodat ons uitsig nie so baie goed was nie.