Owl - Inligting - 2022
Die uil (Latin Strigiformes, of Striges) is 'n verteenwoordiger van die orde van roofvoëls, wat meer as 220 groot en mediumgrootte spesies insluit, hoofsaaklik nagvoëls, wat algemeen in alle lande van die wêreld voorkom. Hierdie feit dui daarop dat dit juis hierdie voorkoms is wat dit vir hierdie voëls moontlik maak om in die donker suksesvol te jag. Maar uile verskil baie in grootte. Hul massa wissel van vyftig gram tot vier en 'n half kilogram. Uile het die hele wêreld gevestig. Om hulle nie net in Antarktika te vind nie. Sewentien spesies leef in Rusland. Uile bou selde alleen op hul eie. Dikwels gebruik hulle verlate neste van magpies, kraaie of boomholtes. Klein voëls en knaagdiere is die basis van voedsel vir die meeste uile.
Uile het unieke sigorgane. Die meeste voëls het oë aan die kant van die kop. Uile nie. Groot oë is voor. Per slot van rekening is uile (terloops, ontneem van die reuksintuig) saans en snags aktief. Hulle het 'n binokulêre visie, wat uile die vermoë gee om die afstand tot die gekose prooi akkuraat te bepaal. En aangesien uile hul oë nie van kant tot kant kan rol nie (die oogballe is versmelt met die bene van die skedel), kan hulle op die voorwerp fokus om aan te val.
Uile het 'n buigsame nek. Die oë is roerloos, maar die nek kan 270 grade gedraai word. Voor die aanval moet die uil 'mik' - terwyl hy sy kop in alle rigtings draai.
Benewens spesiale sig, het uile ook 'n spesiale gehoor. Dit is aan hom te danke dat hierdie voëls sonder foute die plek bepaal waar hul slagoffer is, en die afstand daarheen. Uile het unieke gehoor danksy die gesigskyf, wat gevorm word deur digte vere aan die voorkant van die kop - dit is in 'n ring geleë.
Uile vlieg stil. Hierdie stil vlug word verseker deur die uiters los en sagte verekleed. Die vermoë om stil te vlieg is dus nog 'n aanpassing aan die naglewe - hoofsaaklik geassosieer met jag.
Uile het lang kloue. Lank en geboë. En ook baie skerp. Baie uile het twee vingers na vorentoe en twee na agter. Sonder sulke wapens sou dit vir hulle moeilik wees om hul prooi te gryp.
Alle uile jag snags. Baie ja, maar nie almal nie. Soos u weet, is daar uitsonderings op elke reël. Dit was dus nie sonder hulle hier nie. Byvoorbeeld, uiltjies met kort ore en valke wat in ons land woon. En sommige uile word gedwing om bedags te jag deur die natuurlike eienskappe van die plekke waarin hulle woon. Die sneeuuil, wat in die toendra woon, jag vir etlike maande in daglig, omdat die son nie in die somer oor die horison sak nie.
Uile skep lewenslange getroude paartjies. Ja, hierdie voëls word gekenmerk deur konsekwentheid in die gesinslewe. Interessant genoeg is dit dat die ouer kuikens waarskynlik meer oorleef onder die kuikens. Tydens honger kan hulle genoeg kry deur die laaste uitbroeiende kuikens te eet.
Langoor uile is die algemeenste verteenwoordigers van die orde in die Europese deel van Rusland. Hierdie uile het hul naam gekry van die ore gevorm deur vere. Die langooruil is veral lief vir om in naaldwoude te gaan sit, maar dit kan ook in verskillende parke aangetref word. Die 'suidelike' individue is hoofsaaklik sittend, terwyl die 'noordelike' trekvoëls is. Die dieet van uile met lang ore bevat klein knaagdiere, skuurblaaie. Die sorgelose bewegings van laasgenoemde verdoem hulle tot die rol van slagoffer.
Die sneeuuil is die grootste uil in die Noordpool. Die vroulike liggaamsmassa is gemiddeld drie kilogram, en dié van die mannetjie is twee en 'n half kilogram. Die vlerkspan is meer as 'n halwe meter. U kan haar ontmoet in die toendra van Noord-Amerika, Groenland, Eurasië. Sy woon ook op verskeie eilande in die Arktiese Oseaan. In natuurlike omstandighede leef hulle ongeveer agt jaar.
Die uil is een van die grootste uile. Die gewig van hierdie voël is meer as drie kilogram. Hy verkies om op plekke te woon wat die meeste selde deur mense besoek word. Digte woude is ideaal vir hierdie rol.
Uilvere beskerm mense teen ongeluk. Daar word dus geglo in Kazakstan en Sentraal-Asië, waarvan die bevolking geglo het dat die geheimsinnige patroon aan elke syvere van die uil niks anders was as woorde van die Koran nie.
Gedurende die dekseisoen reël uile 'konserte'. Die parseisoen begin in Maart. 'N Reisiger wat hierdie tyd van die jaar in die habitatte van uile ronddwaal, kan maklik geskrik word deur hul gejuig: die wyfie en die mannetjie maak hierdie geluide eers afsonderlik en dan in 'n duet. Die arenduil word 'n 'voëlverskrikker' genoem - hierdie dowe gejaagdheid is immers nie genoeg nie, dus eindig die "opvoering" met 'n harde gelag. Knaagdiere is die belangrikste voedsel vir uiluil. Hulle eet ook amfibieë, insekte, reptiele en selfs voëls.
Die klein uil is 'n baie dapper voël. Sy woon in klein dorpies, dorpe en dorpe in die suidelike streke van Rusland. Hierdie voël kan katte laat vlug. Die klein uil bêre kos, en verberg dit in afgesonderde plekke.
Die visuil eet van vis. Hierdie uilspesie leef in Primorye, aan die kus van die See van Okhotsk, in die Kuriles, Sakhalin en in Japan. 'N Gunsteling plek om vir hierdie voëls te broei, is riviervloedvlaktes wat met hoë bome toegegroei is. Hier is holtes wat nodig is vir die lewe, en in die rivier is die belangrikste voedselbron vis. Uile vang dit op twee maniere. Die eerste een word dopgehou vanaf voorwerpe wat in die onmiddellike omgewing van die water geleë is. Die tweede - hulle dwaal in vlak water en gryp die vis wat daar naby is.
Uile kan direk op die grond of in gate lê. Dit is veral tipies vir individue wie se tundra of woestyn leef. Byvoorbeeld, die konynuil (die tweede naam is die grotuil) bewoon die grawe van groot knaagdiere in Noord- en 'n deel van Suid-Amerika.
Uile is tipiese verteenwoordigers van uile. Soos die meeste ander lede van die orde, bewoon hulle woude, woon hulle in holtes en eet knaagdiere. In die Russiese Federasie kan u individue van drie spesies van hierdie geslag vind: baarde, langstert en grys uile. Laasgenoemde word selfs in groot parke aangetref; vermy die eerste twee steeds om mense te ontmoet.
Uiluil is nuuskierig. In die winter, in die taiga, vlieg hulle dikwels agter 'n persoon aan terwyl hulle van die een boom na die ander vlieg. Die grys en langstert uile bewoon die grondgebied van die Russiese Federasie, maar die groot grys uil is beter bekend in Noord-Amerika. Hierdie uile kan so vreesaanjaend hard lag dat hulle selfs 'n ervare jagter skrik.