“En die profete-seuns het vir Elísa gesê: Kyk tog, die plek waar ons voor u woon, is vir ons te nou. Laat ons tog na die Jordaan gaan en elkeen daarvandaan ’n balk gaan haal, dat ons daar vir ons ’n plek kan maak om daar te woon. En hy het gesê: Gaan” (2 Konings 6:1-2).
Hierdie groep jong leiers wou die manier waarop hulle die werk doen wat God vir hulle gegee het, verbeter. Amper dadelik, het hulle ‘n struikelblok teëgekom. “En toe hulle by die Jordaan kom, het hulle bome omgekap. Maar terwyl een die balk kap, val die yster in die water; en hy roep uit en sê: Ag, my heer, dit is nogal geleen!” (6:4-5).
Nou het hy vasgeloop in iets wat ‘n skynbaar onoorkomlike struikelblok was. Onthou dat die Jordaanrivier ‘n groot watermassa was. Vroeg in die Israeliete se geskiedenis, moes God sy golwe bonatuurlik skei sodat hulle veilig kon deurgaan. Terwyl hierdie jongman se bylkop in die water verdwyn het, was hy bevrees dat dit vir altyd gesink het.
Hierdie gawe het groot waarde. Dit is waarom die jong profeet ontsteld geskree het toe die bylkop wat aan hom gegee was in die golwe verdwyn het. Hy was ontsteld oor die verlies.
Het ons dieselfde beskermende passie vir God se salwing? Ons het almal ‘n lewensroeping, maak nie saak wat ons ouderdom of seisoen of lewe is nie. Ons is van onskatbare waarde vir God en ons roeping is nie vir Hom iets gerings nie. Ons reaksie moet wees, “Here, mag my snykant nooit stomp word of verlore raak nie. Mag ek hierdie byl wat U vir my gegee het so skerp hou dat dit alles waarvoor U my geroep het, sal kan vermag.
Die lewe se kwessies en eise kan veroorsaak dat ons ons byl verwaarloos en sy lem laat stomp word. Dit is wanneer “acedia,” die dodelike sonde, insluip. Matigheid is egter nooit ‘n opsie vir iemand wat hulle kruis opneem om Jesus te volg nie.
Jesaja het ‘n kragtige visie van hardnekkige Juda wat herstel was, gehad en tog het dit onmoontlik gelyk terwyl Israel heeltyd van God af weggedwaal het. Dit is verrassend dat toe die profeet dit na die Here gebring het, was vir hom gesê dat sy begeertes te gering was. God het vir Jesaja ‘n visie van die toekomstige Messias gegee. “Dit is te gering dat U my Kneg sou wees om op te rig die stamme van Jakob en terug te bring die gespaardes in Israel: Ek het U gemaak tot ’n lig van die nasies, om my heil te wees tot aan die einde van die aarde” (Jesaja 49:6).
God het in wese vir Jesaja gesê, “Die herstel van Juda is net die begin van wat Ek beplan.” Die Here het ‘n baie wyer visie vir die wêreld wanneer Hy vir ons ‘n bedieningsvisie gee. Die punt waar ons dink ‘n saak eindig, is dikwels net die begin.
Ons kan nie langer in hierdie toestand bly nie, veral nie op hierdie oomblik in die geskiedenis nie. Die wêreld is so wanhopig dat dit letterlik uitroep na hoop. Die vyand het egter baie Christene mislei om te dink dat hulle niks het om te bied nie.
Beskou die paniekerige jongman wat sy bylkop in die Jordaan verloor het. Hy het miskien geroep: “Wat moet ek nou doen? Ek het pas gesien hoe my droom soos ‘n klip tot op die rivierbodem afsak.” Vrees en bekommernis is nooit die laaste woorde vir ‘n Christen nie. Dit maak nie saak hoe diep jou skerp snykant gesink het nie, God wil dit vir jou teruggee. Trouens, desperate oomblikke soos hierdie is presies wanneer Hy ons geloof wil opwek.
“Toe hy hom die plek wys, kap Elisa 'n stok en gooi dit in die water op daardie plek. Toe sweef die bylkop na die oppervlak ”(6: 6). Wat ‘n ongelooflike wonderwerk. Die swaar, metaal bylkop het op die rivier se oppervlak verskyn en gedryf soos ‘n reddingsbaadjie.