Die boodskap word nie gemeet aan die boodskapper nie. Die ‘wysheid’ daarvan is nie ‘die wysheid van die persoon’ nie; dis die wysheid van God. Ons mag dalk bewe van vrees terwyl ons die werk doen, soos Paulus in Korinthe, maar die Woord is die hamer wat selfs rotse kan versplinter. Dit maak nie saak wie die Woord spreek nie. Moses was glad nie oortuig dat die Israeliete na hom sou luister nie, wat nog van doen wat hy hulle aansê om te doen. Aan die einde het selfs die magtige Rooi See op sy stem gereageer… omdat hy met God se outoriteit gepraat het.
Hy het sy krag saam met God gesnoer en vreeslose waaghalsigheid aan die dag gelê. Hy het direk van die veld af in Farao se troonkamer ingestap. God het sy sagmoe­dige hart, die hart van ‘n bokkie, weg­geneem en dit vervang met ‘n leeuehart. Die God wat mense vrymaak, het Moses ge­stuur en stuur nou ook vir ons met die boodskap: “Laat my mense vry!”
God stuur ons vandag soos wat Hy Moses gestuur het, om satan se gevangenes vry te laat en die wêreld te verander. Die hel is nie vir die skares ontwerp nie. Die hemel wag vir hulle! Ons mag dalk minderwaardig voel en soos Moses vra: “Wie is ek?” en God het geantwoord dat dit nie saak gemaak het wie Moses was nie, maar wie God is en wat Hy gedoen wou hê – Eks 3: 11-12.
Moses kon nie die plae na Egipte stuur nie, maar hy kon hulle op Egipte afbid. Hy het geen krag oor die wind of die water gehad nie, maar die see het op sy bevel ‘n pad gemaak. Ons moet doen wat ons kán en dan sal Hy doen wat ons nié kan nie. Ons moet doen wat moontlik is en dan sal God die onmoontlike vermag. Laat 2010 ‘n Oorwinningsjaar vir die Evangelie van Jesus Christus wees!