KOTZÉ, JOHANNES JACOBUS - eCKE (betroubare christelike kernensiklopedie)
KOTZÉ, JOHANNES JACOBUS (1832–1902) se pa was onder andere burgemeester van Kaapstad en lid van die Wetgewende Vergadering. Hy woon die skool van Changuion* by en begin in 1852 teologie* in Leiden, Nederland, studeer. Een van sy leermeesters was die liberale CW Opzoomer.
Hy aanvaar ’n beroep na Darling in 1859. Tydens die sinode* van 1862 kritiseer hy die Heidelbergse Kategismus* en beweer dat mense nie tot alle boosheid geneig is nie, anders sou hulle duiwels wees. Hy weier om sy woorde terug te trek en word in 1864 deur die sinode as leraar* geskors.
Hy wen sy saak in die Hooggeregshof met die argument dat hy slegs deur die ring* geskors mag word. Toe hy in 1864 sitting in die Ring van Tulbagh geweier word, wend hy hom weer tot die hof wat hom gelyk gee. Uit protes skort die ring sy vergaderings tot 1871 op en verdaag die sinode van 1867 tot 1870. Verteenwoordigers van Darling woon eers ná Kotzé se emeritaat in 1894 weer meerdere vergaderings (ringe, sinodes) by.
As leier van die liberale rigting publiseer Kotzé heelwat preke en artikels waarin hy die gereformeerde* leer aanval, onder meer die plaasvervangende lyding van Christus*. Hy word uit die Vrye Protestantse Kerk (Unitaries) in Kaapstad begrawe. (Kyk ook: Liberalisme.)
KOTZÉ, JACOBUS CORNELIUS GI­DE­ON (KOLIE) «» KOYI, WILLIAM NTHUNZANI