Derde Sondag in Paastyd - Missio
Verlossing en die verlosde lewe vanuit die opstanding van Christus is die tema van vandeesweek se tekste. In Psalm 116 bely die psalmskrywer dat die Here die bande van die dood gebreek en hom gered het. Die verhaal van die Emmausgangers in Lukas 24 wys hoedat dit nie vanselfsprekend is dat die opgestane Christus herken word nie. Die gelowige reisigers se oë word eers geopen toe Jesus die nagmaal saam met hulle vier. Die tekste uit Handelinge en 1 Petrus beklemtoon die implikasies van die opstanding van Christus vir die lewe. Petrus se preek in Handelinge 2 oor die Heilige Gees wat uitgestort is, onthul die Gees as die Gees van die gekruisigde en opgestane Christus. Luisteraars word uitgenooi om in sy Naam gedoop te word tot vergifnis van hulle sondes. Die teks uit die eerste Petrusbrief bemoedig gelowiges om gedurende hulle vreemdelingskap in die wêreld vas te hou daaraan dat hulle losgekoop is met die kosbare bloed van Christus. Daarom is hulle geloof en hoop op God gerig en vra dit van hulle om mekaar as broers en susters ongeveins lief te hê. Openbaring 5 is 'n loflied van die ganse kosmos aan die gekruisigde Lam wat nou op die troon sit vanwaar Hy regeer.
Handelinge 2:14a, 36-41
14Toe staan Petrus saam met die elf ander apostels op en onder leiding van die Heilige Gees spreek hy die mense toe:
38Toe antwoord Petrus hulle: "Bekeer julle en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus, en God sal julle sondes vergewe, en julle sal die Heilige Gees as gawe ontvang. 39Wat God belowe het, is vir julle en vir julle kinders en vir almal wat daar ver is, vir almal wat die Here ons God na Hom toe sal roep." 40Met nog baie ander woorde het Petrus getuig en hulle aangespoor: "Laat julle red tussen hierdie ontaarde mense uit."
12Hoe sal ek die Here vergoed
13Met 'n drankoffer
14My geloftes aan die Here sal ek betaal
15Vir die Here is die dood
16Ek is u dienaar, Here,
17Ek wil U loof met 'n dankoffer,
18My geloftes aan die Here sal ek betaal
19in die voorhowe
13Op dieselfde dag was twee van hulle op pad na 'n dorpie met die naam Emmaus, twaalf kilometer van Jerusalem af. 14Hulle was in gesprek met mekaar oor al hierdie dinge wat gebeur het. 15Terwyl hulle so gesels en gedagtes wissel, het Jesus self nader gekom en met hulle saamgeloop, 16maar hulle oë is verhinder om Hom te herken. 17Hy vra hulle toe: "Wat is dit wat julle so ernstig met mekaar loop en bespreek?"
Hulle antwoord Hom: "Die dinge in verband met Jesus van Nasaret, 'n profeet wat magtig was in woord en daad voor God en die hele volk; 20en hoe ons priesterhoofde en die lede van ons Raad Hom oorgelewer het om ter dood veroordeel te word, en Hom gekruisig het. 21Ons het so gehoop dat dit Hy is wat Israel sou verlos. Maar boonop is dit vandag al die derde dag vandat die dinge gebeur het. 22En nou het 'n paar vroue uit ons kring ons ook nog ontstel. Hulle was vanmôre vroeg by die graf 23en kon sy liggaam nie kry nie. Hulle het kom vertel dat hulle 'n verskyning gesien het van engele wat gesê het Hy lewe. 24Sommige van ons mense het ook na die graf toe gegaan en dit net so gekry soos die vroue gesê het, maar Hom het hulle nie gesien nie."
25Toe sê Hy vir hulle: "Wat 'n gebrek aan begrip en wat 'n traagheid van gees! Glo julle dan nie al die dinge wat die profete gesê het nie? 26Moes die Christus nie hierdie dinge ly om in sy heerlikheid in te gaan nie?"
13Wees daarom verstandelik wakker en nugter, en vestig julle hoop volkome op die genade wat julle deel sal word by die wederkoms van Jesus Christus. 14As gehoorsame kinders moet julle nie julle lewe inrig volgens die begeertes wat julle vroeër gehad het toe julle God nie geken het nie. 15Nee, soos Hy wat julle geroep het, heilig is, moet julle ook in julle hele lewenswandel heilig wees. 16Daar staan immers geskrywe: "Wees heilig, want Ek is heilig."
en al sy prag
dít bly vir ewig."
Petrus roep hulle daarom op om verstandelik paraat te wees ("omgord die lendene van julle verstand") en nugter op te tree en hulle volledig op God se genade te verlaat. Hulle hele persoonlike lewe moet van God se heiligheid getuig, omdat dit is hoe God is, aangehaal uit Levitikus (11:44-45; 19:2; 20:7).
Hy spel dit nie meer presies hier uit nie – hy sal later meer prakties skryf oor arbeidsverhoudinge en die huwelik wat hierby aanhaak – maar stel dit in die algemeen dat hulle dus nie meer leef soos hulle natuurlike neigings van vroeër (vers 14) en die oorlewerings van hulle voorvaders (vers 18) aan hulle voorskryf nie, want dit is sonder kennis van God en lei tot 'n sinlose lewe.
Maar die oproep is nie net om persoonlik hulleself aan God te verbind nie. Dit is iets wat ook in die geloofsgemeenskap uitgeleef moet word. Die hele idee van 'n innerlike verbintenis aan God kom tot sy reg wanneer daar op ongeveinsde manier ware liefde teenoor mekaar betuig word. Hulle moet mekaar "innig met rein harte liefhê." Die Griekse woord wat hier met "innig" vertaal is, kan ook met "onophoudelik" vertaal word. Ons moet mekaar onophoudelik lief hê. Dit is immers die tipe liefde wat pas by mense wat deur 'n ewige God liefgehê word!
Die rede hiervoor spruit voort uit die hartsverandering wat hulle beleef het: "Julle is immers weer gebore, nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike saad – deur die lewende en blywende woord van God." Petrus verwys hier na gedagtes wat meer volledig in die evangelie van Johannes en in sy eerste brief uitgewerk is (Joh. 1:13; 3:3,7; 1 Joh. 3:9; 5:18).
Toetrede: VONKK 163 [bekend] of Flam 125 of Enige van Lied 170 – 174
Votum: (n.a.v. Openb. 5)
Seëngroet: (Responsoriese Paasgroet)
Lofsang: VONKK 94 of Flam 143 of Lied 202
Verootmoediging: 1 Petrus 1:22-23
Toewyding: Flam 260 of Lied 509
Bemoediging: 1 Petrus 1:13
Doopherinnering as Geloofsbelydenis
Skriflesing: 1 Petrus 1:17-23a
Slotsang: VONKK 215 of Flam 228 ∫Lied 167
Respons: Vonkk 215 refrein of Flam 228 Refrein of Enige van die kort "Heilig" liedere: 170 – 174
VONKK 163 Jesus Christus, Ek Aanbid U (kanon) [bekend] of
Flam 125 Wat 'n Liefde of
Enige van die "Heilig" liedere wat in die gemeente bekend is: 170 – 174
Liturg: "Die Lam wat geslag was, is waardig om die mag en rykdom, die wysheid en sterkte, die eer, heerlikheid en lof te ontvang."
V: Genade en vrede van God ons Vader,
G: die Heerser oor lewe en dood.
V: Genade en vrede van Christus wat uit die dood opgewek is,
(Uit: "Soos 'n blom na die son draai" deur Cas Wepener)
VONKK 94 Ek Het Die Here Lief (Psalm 116) of
Flam 260 Ek Bring 'n Offerlied (As Ek Sing) of
13Wees daarom verstandelik wakker en nugter, en vestig julle hoop volkome op die genade wat julle deel sal word by die wederkoms van Jesus Christus.
F125. "Wat 'n Liefde"
(RUBRIEK: Flam – Verwondering) Oorspronklike titel:Wat Een Liefde Teks en musiek: Marcel Zimmer
Afrikaanse vertaling: 2006 Faani Engelbrecht © 2004 Celmar Music
By U is ek tuis, by U is ek veilig.
In U is my huis, in U is ek heilig, in U …
By U vind ek troos, by U kan ek huil.
In U vind ek rus, in U kan ek skuil, in U …
Wat 'n liefde! (x6)
By U is dit goed, U gee my u seën.
In U is my hoop, in U is my weë, in U.
U het uself vir my gegee,
in U kan ek wees, in U kan ek lewe, in U.
want U wys my nooit weg nie.
selfs al het ek ver afgedwaal.
al het ek ook gefaal.
U is liefde! (x8)
(RUBRIEK: Kruisfuur – Lof) Teks en musiek: Retief Burger © 2005 Urial Publishing
F260. "Ek Bring 'n Offerlied (As Ek Sing)"
(RUBRIEK: Kruisfuur – Toenadering / Skuldbelydenis) Teks en musiek: Johan Steenkamp © 2008 Urial Publishing
1. Ek bring 'n offerlied
in harmonie gegiet
om vir U te sê
hoe diep my liefde lê.
2. My woorde uitgespel
probeer vir U vertel:
by Jesus hoort ek tuis;
my lewe is 'n kruis.
Sal U luister as ek sing,
sal U hoor as ek my offer bring
uit 'n hart wat U begeer
al maak ek U soms seer?
Hoor my, sien my,
hier voor u troon.
Ek's sondig, U's heilig.
Ek buig voor U. (x4)
F228. "Waarom Is Ek Hier? (Nuwe Mens)'
(RUBRIEK: Kruisfuur – Diens en Getuienis) Teks en musiek: Neil Büchner© 2007 Urial Publishing
as 'n nuwe mens.
Aanbidding, familie, mense wat soos U leef,
hier om te kan sien. (x3)
VONKK 163 "Jesus Christus, Ek Aanbid U (kanon)"
Teks: Jezuz Christus, ik aanbid U – Elly en Rikkert Zuiderveld 1983. Afrikaanse weergawe: Jacques Louw 2011©
Musiek: Elly en Rikkert Zuiderveld 1983 Ostinaat: Albert Troskie 2011 (Pro Deo)
© Musiek: 1983 Universal Songs. Met toestemming gebruik. © Teks en ostinaat: 2012 VONKK Uitgewers (admin Bybel-Media)
RUBRIEK: Meditatief – Toetrede en Aanroeping / Verwondering / Pinkster
1. Jesus Christus, ek aanbid U,
heilig is u Naam.
Jesus Christus, ek aanbid U,
Heilig is u Naam, heilig is u Naam.
Heilig, heilig, heilig is u Naam.
2. Jesus Christus, ek verwag U,
vul my met u Gees.
Jesus Christus, ek verwag U,
Vul my met u Gees, vul my met u Gees.
Vul my, vul my, vul my met u Gees.
3. Halleluja (x 10)
VONKK 94 "Ek Het Die Here Lief (Psalm 116)"
Teks: Jacques Louw 2009 © Melodie: INGRID – Jacques Louw 2009 © © 2009 VONKK Uitgewers (admin Bybel-Media)
RUBRIEK: Kontemporêr – Geloof en Vertroue
1. Ek het die Here lief.
Dis Hy wat my verhoor.
Hy het na my geluister
toe ek bang was en benoud.
2. Ek het Hom aangeroep:
"Ag, Here, red my tog!"
Die Here is genadig.
Hy het Hom oor my ontferm.
3. My hart kan nou maar rus.
Die Heer is goed vir my.
Ek het in Hom bly glo
toe ek dog dis klaar met my.
4. Hoe sal ek Hom vergoed
vir weldade aan my?
Ek sal dan met my offers
van sy redding bly getuig.
Ek wil met al my gawes
voor die hele volk getuig:
Die Here is my Redder.
Sluit aan by die preek se gedagte gedagte van 'n familiefoto – dat ons deel is van God se gesin. Kry vooraf familiefoto's by verskillende lidmate. Wys die foto's en gesels oor identiteit – waar kom die mense se familie vandaan, ens. Vra vir kinders of hul grootouers foto's van hulle in hul huise het. Baie families het ook deesdae die gewoonte om 'n spesiale familie "photo shoot" te doen. Almal trek soorgelyke klere/kleure aan en neem foto's van hulle almal saam – 'n lekker groot familie. Hulle kies plekke waarvan hulle hou en doen goed waarvan hulle hê.
Sê dan dat ons almal deel is van nog 'n groter familie – God se familie. Ons is deel van God se foto-versameling. As julle lus is, kan die kinders kinders jou sommer net daar help om 'n selfoon-foto van die hele gemeente te neem.
Sluit aan by die gedagte van ons vreemdelingskap in die wêreld. Kinders is deesdae bekend met die idee van iemand wat 'n vreemdeling is. In meeste dorpies is daar iemand wie se kultuur verskil van die meeste mense in die dorp s'n – bv iemand van China af. Baie kinders het ook neefs en niggies wat oorsee grootword. Hulle kom kuier in SA, maar hul kultuur is vir ons vreemd – hulle is Australiërs of Kanadese. Op dieselfde manier is ons "vreemdelinge in die wêreld". Soos wat vreemdelinge deel is van die dorpie, maar steeds hul eie kultuur behou. So is ons deel van die wêreld, maar ons leef met 'n ander kultuur as die wêreld. Ons leef volgens God se reëls.
Hier is 'n inkleurprent van kinders van verskillende kulture.
[Nota: Hierdie preek veronderstel dat 1 Petrus 1 vers 13 tot 23a as teksgedeelte gebruik word.]
In 'n era waar sosiale afstand en grendeltye ter wille van ons gesondheid op ons afgedwing word, raak mens weer bewus hoe belangrik sosiale kontak, saam leef en verhoudinge is. Dit is swaar om afgesonder te wees.
Meer as net mense rondom jou is nodig. Ons leef danksy die nabyheid van betekenisvolle persone. Daarom is baie mense eensaam in 'n groot skare. As jy nie behoort nie, ingetrek is by gemeenskap nie, nie nabye geliefdes het nie, is dit swaar en eensaam.
So vertel die Nederlandse teoloog Okke Jager van 'n klein seuntjie in spitstyd. Die straat is oorvol. Mense. Motors. Êrens daar tussenin 'n seuntjie van ses jaar oud met trane op sy wange. Hy stap na 'n polisieman toe en trek aan sy arm: "Meneer polisieman, het jy nie 'n pappa gesien sonder 'n klein seuntjie nie?" Terwyl hy opnuut in trane uitbars, voeg hy met horte en stote by: "Die klein seuntjie – dit is ek!"
Okke Jager gebruik dié verhaaltjie om God en mens se status ná die sondeval te beskryf: God het 'n Vader sonder kinders geword; die mensdom het kinders sonder 'n Vader geword.
Dit is sulke mense – ons – wat Petrus in hierdie brief bemoedig. Hy beklemtoon 'n kernwaarheid van die evangelie: Die status van vervreemding tussen die Vader en sy kinders is deur Jesus Christus se opstanding uit die dood (na sy kruisiging) omgekeer, waardeur ons "opnuut verwek [is] sodat ons 'n lewende hoop mag hê op 'n erfenis" (1 Pet 1:3-4).
Ons is ten diepste nie meer alleen nie. In Christus verskyn ons op God se familiefoto.
Petrus gebruik regdeur sy brief uitdrukkings wat ons terugbring by die gedagte van 'n intieme gesin waarvan gelowiges nou deel is:
God as Vader (1:2, 3, 17);
gelowiges as kinders (1:14; 3:6);
broers en susters (2:17; 5:19);
broederlike liefde (1:22); verwek (1:3, 23);
huis en tuiste (2:5; 4:17);
familie (lede) van die huishouding, insluitend dienaars (slawe) (2:18; 4:10);
julle lewe saam (3:7).
Ons identiteit is dat ons 'n Vader het vir wie ons leef.
Identitiet beskryf wie ons is (positief), maar ook wie ons nie is nie (negatief).
Een van die temas in 1 Petrus is dat ons vreemdelinge in hierdie wêreld is of behoort te wees – nie heeltemal tuis in 'n wêreldse omgewing en sekulêre samelewing nie, ánders eerder as eenders.
As ons aan onsself net in terme van hierdie negatiewe identiteit dink, val ons maklik in 'n vyandige denkwyse vas wat die wêreld óm ons bloot as sleg en boos beoordeel. Sommer uit die staanspoor is "húlle" verkeerd en word van "ons" (as blote vreemdelinge en bywoners) vereis om ánders te kies en te leef as almal anders.
Natuurlik is ons anders as die wêreld. Maar hierdie negatiewe identiteit (wat ons nie is nie) moet gebalanseer word met 'n positiewe teenpool, 'n positiewe identiteit. Vir 1 Petrus is ons positiewe identiteit dat ons kinders is van God ons Vader, in Jesus Christus.
Die prominente tema van die brief is kindskap: diegeborgenheid, die tuiste wat gelowiges vind in die familie waarvan God ons Vader is!
Teen die agtergrond van ons positiewe identiteit gee ons teks vir ons vier opdragte. Hierdie opdragte bou op ons identiteit, dit is die praktiese uitleef van wie ons is. Ons identiteit is dat ons nou kinders van God is wat op grond van Christus se sterwe en opstanding weer op God se familiefoto verskyn.
Die opdragte gee hande en voete aan ons opstandingsgeloof.
Die vier opdragte is (ontleen aan die Griekse grondteks waarin dit baie duidelik voorkom):
Gelowiges moet volkome hoop op die genade (v 13)
Gelowiges moet heilig leef (v 15)
Gelowiges moet in eerbied teenoor God leef (v 17)
Gelowiges moet mekaar innig en opreg liefhê (v 22).
Een: Gelowiges moet volkome hoop op die genade (v 13)
Wat beteken hierdie opdrag in vers 13? Die briefskrywer het slegs enkele verse vantevore 'n loflied gesing op God se "groot ontferming, deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood" (1 Pet 1:3a). Hiérdie gebeure word die Godsdaad waardeur gelowiges "opnuut verwek [is] sodat ons 'n lewende hoop mag hê op 'n erfenis wat nooit vergaan, besmet word of verwelk nie, en wat in die hemel vir julle in bewaring gehou word" (Direkte Vertaling van 1 Pet 1:3b-4).
Hierdie vers beskryf dit wat God reeds gedoen het. Dit beskryf 'n feit, 'n fondament, 'n werklikheid wat God vir ons gedoen het. God se daad is geskiedenis.
Hierdie fondament is van bitter belangrik. Christelike hoop kyk altyd eers terug op wat God rééds in sy groot ontferming gedoen het. Dit is ons anker.
Om volkome te hoop, is om te onthou wat ons identiteit hier en nou ís: ons isopnuut verwek deur Jesus Christus se opwekking om kinders van God te wees! Om volkome te hoop, is om op hierdie wesensfeit te staan – die gegewe dat ek nou ánders is as wat ek vroeër was – danksy die groot ontferming van God.
Natuurlik moet ons hierdie geskenk van God toeeïen en prakties begin om dit uit te leef. Ons het die volle genade ontvang, maar ons moet daarin groei. Petrus sê ons is dikwels nog soos pasgebore kindertjies. Vandaar sy opmerking: "… julle moet grootword soos kindertjies grootword."
Dit is 'n langsame en taai proses. Die gelowiges individueel en die gemeente as geheel moet … opgevoed en opgebou word om te word wat God ons bedoel het om te wees.
Ons moet leer leef vanuit ons hoop.
Om volkome te hoop, is om op grond van God se genade in die verlede, oortuig van ons identiteit as Godskinders in die hede, ook vooruit te kyk: Ons sien met gelowige verwagting uit dat God se goedheid nog méér volkome, vanuit God se voorkeurtoekoms met Christus se koms (1:13), na ons gebring sal word. Ons stel onsself beskikbaar daarvoor en streef dit doelgerig na.
Wanneer die Koronavirus kom, wanneer die aandelemark val, wanneer my salaris in die grendeltyd in gedrang kom, leef ek in die eerste plek uit my toekoms in Christus.
Twee: Gelowiges moet heilig leef (v 15)
Vermaning 2 staan in vers 15: Op grond van die feit dat gelowiges 'n heilige God se kinders is (1:14-16), moet ons heilig wees (v 15).
Dit is opvallend Petrus se volgende opdrag in hoofstuk 1. Ons heiligheid word direk in verband gebring met wie God is. Sodoende is ons kindskap steeds ter sprake: Aardjie na sy Vaartjie! Ons aard en afkoms kom in ons doen en late tot uiting. Gelowiges word gemaan om hiér, in hierdie wêreld, heilig te lééf en te dóén. God se heiligheid is dus die logiese motivering.
Dieselfde vermaning geld vir Christengelowiges as vir die volk Israel van ouds: "Wees heilig, want Ek is heilig" (1:16).
Ons heiligheid, ons lewe van andersheid in die wêreld, wys van onsself af weg na dié God van wie ons ons heiligheid as identiteit en leefwyse erf. Ons toewyding aan die Vader getuig dat ons aan Hom behoort. Dit is soos Liedboek 308 sê: "Neem my lewe, laat dit Heer, U gewy wees meer en meer … niks noem ek my eie meer".
In vers 14 kontrasteer Paulus ons heilige leefwyse met hoe ons self vroeër gelewe het. Vroeër het ons uit selfsugtige begeertes gelewe. Dit was vroeër. Nou is ons as gelowiges egter losgekoop uit daardie sinlose leefwyse, uit die bankrotboedel van hulle heidense voorvaders (1:18-19). Ons is nou kinders van God. Hierdie goeie nuus het die Heilige Gees aan ons geopenbaar (1:12).
Dit is die positiewe bevestiging van ons identiteit in Christus. Vir Christene beteken 'n oproep tot heiligheid om te word en te wees wie ons in Christus reeds is, naamlik "gehoorsame kinders" (1:14).
Ja, hierdie doelbewuste strewe van kinders van God om heilig te leef, toegewyd aan God, mag ons moontlik laat bots met die heersende kultuur, die tydsgees, die denk- en leefwêreld waarin ons onsself bevind. Nietemin, 1 Petrus noop my om in die spieël te kyk, dalk veel eerder as om by my ongelowige bure se vensters in te loer. Laat ons eerder die vraag vra: "Is ek self vandag 'n meer volwasse kind van God, meer toegewyd, ánders as wat ek gister was?" Die vraag is nie: "Is ek beter, heiliger en anders as my wêreldse bure?"
Teoloog Miroslav Volf beskryf 'n kerk wat "saggies verskil" van die wêreld op grond van 'n ware positiewe identiteit, eerder as om gedurig in op grond van 'n misplaaste negatiewe identiteit in 'n harde konfrontasie te wees :
… [the church] did not forge her identity through rejection of her social environment, but through the acceptance of God's gift of salvation and its values. She refused to operate within the alternative 'affirmation of the world' versus 'denial of the world,' but surprised people with strange combinations of difference and acculturation. She was sure of her mission to proclaim the mighty deeds of God for the salvation of the world, but refused to use either pressure or manipulation. Rather, she lived fearlessly her soft difference.
Drie: Gelowiges moet in eerbied teenoor God leef (v 17)
Die derde vermaning wil prakties gestalte gee aan die opdrag tot hoop (vermaning een) en heiligheid (vermaning twee).
Eerbied en ontsag vir God beteken dat ons prakties in die wêreld leef soos God wil hê ons moet leef. Ons moet leef soos Jesus ons 'n voorbeeld gegee het. Jesus se diens, Jesus se selfopoffering, Jesus se lyding ter wille van ander, Jesus se soeke na die wil van God en nie sy eie wil nie, is ons rigsnoer.
Hierdie praktiese uitdrukking het alles met ons verhouding met die mense rondom ons te doen. Hoe ons in verhouding tot ander lewe, weerspieël die heilige goedheid van Vader, Seun en Heilige Gees. Wanneer ons in goeie verhoudings met ander/Ander leef, sien die wêreld iets van die Drie-Enige God en God se diens raak..
Die derde vermaning van hoofstuk 1 eis dat ons in die regte verhouding met God as die Ander sal leef deurdat ons respek vir Hom sal hê. Kinders leef eerbiedig teenoor hulle Vader.
[Nota: Met of sonder verwysing na die Grieks, kan predikers dalk die betekenis van die woorde fobos, anastrefō en paroika ontgin en binne hulle eie konteks verduidelik.]
Die respek vir God wat hier ter sprake is, slaan nie bloot op 'n "innerlike" houding of gesindheid nie. Dit is 'n "heilige vrees" waarvan mense notisie kan neem. In die wêreld waar ons as vreemdelinge vertoef, sal ons eerbiedige leefwyse van 'n liefdesverhouding met God as ons Vader en Christus as ons Here getuig (1 Pet 3:15-16).
Vier: Gelowiges moet mekaar innig en opreg liefhê (v 22)
Vermaning vier en drie is karperde. Eerbied vir God en liefde vir mekaar kan nie geskei word nie. Naas eerbied vir God, moet gelowigesmekaar van harte en sonder ophou liefhê (v 22). Hierdie laaste opdrag van 1 Petrus 1 wys, net soos die vorige vermaning, hoe Christelike hoop en heiligheid tot uiting kom en hande en in die wêreld voete kry.
Dit gaan nou oor die verhouding met ander gelowiges. Die wedergeboorte (waardeur ons juis kinders van God geword het), word baie spesifiek as motivering vir dié opdrag aangedui (1:23). God se Vaderskap, ons kindstatus, stel ons in 'n onmiddellike verhouding met ons broers en susters.
As ons oor die afgelope tyd terugkyk, sien mens soveel voorbeelde waar ons die toets kan dop:
Paniekaankope beteken dat winkelrakke gestroop word van items wat ander baie nodig het, maar nie kan kry nie;
Deur my onverskillige gedrag, stel ek ander bloot;
Nadat ek inderhaas van my oorsese reis teruggekeer het, weier ek om my werkers te betaal wanneer hulle nie kan kom werk nie;
Ek verloor alle hoop omdat ek bang is en 'n finansiële terugslag beleef.
Tog sien ons soveel voorbeelde van gelowiges wat juis hierdie identiteit uitgeleef het. Duisende werkers het wel salarisse ontvang, selfs al kon hulle nie kom werk nie. Mense het kos en middele aan minderbevoorregtes uitgedeel. Mense het sosiale media op grootskaal begin gebruik om eensames en bejaardes in groepe te betrek sodat daar met hulle kontak behou kon word.
Hoe bemoedigend is dit nie om naasteliefde raak te sien nie!
Dit is treffend om hierdie gedeelte in Paastyd te lees. Dit bou op God se fondament en ons oproep tot praktiese uitlewing van ons geloof.
In Paastyd oordink ons nie net die feit dat Christus uit die dood opgewek is en dat ons in Jesus glo as lewende Here nie. Daar word daar ook vergesigte van nuwe lewe vir ons sélf ontsluit, soos frases uit Liedboek 415 dit uitjubel:
Jesus leef, en ons met Hom!
Jesus lewe en daarom
wek Hy ons tot nuwe lewe.
Jesus leef – verheerlik Hom!
Kyk, geen graf hou Hom gevange.
Jesus leef – en ek met Hom …
Nuut sluit Hy die toekoms oop.
Hy gee my 'n vaste hoop …
Die hartseerwaarheid oor 'n lewe sonder Christus is: "Die klein seuntjie sonder 'n Pappa – dit is ek …" Maar gelowiges kan vasstaan in die ware verlossing wat God alleen kon bewerk — en Hy hét! Deur Jesus se opstanding uit die dood (1:3), is ons sy kinders. Hy is ons Vader.
Nou word ons aangemoedig en vermaan: Lééf as kind wie se Vader hom gevind het! Hóé? Deur volkome te hoop! Leef heilig! Eer die Vader! Wees lief vir mekaar!