Drie denkers reageer op Katolieke teoloë oor die kerk en seksuele misbruik
Die jongste LitNet-miniseminaar handel oor 'n onlangse verklaring deur 'n groot groep Duitse Katolieke teoloë (die oorspronklike Duitse weergawe is ook beskikbaar) oor seksuele misbruik in hul kerk, die hantering daarvan deur kerklike gesagsfigure en -liggame, en ander sake wat daarmee verband hou – ook wat betref die kerk se selfverstaan en funksionering. Die politieke wetenskaplike Amand Gouws, die teoloog Laurie Gaum en die filosoof Louise du Toit reageer op dié verklaring en gee hul mening oor die onderwerp daarvan. Lees dit en kom vertel ons dan hoe jy oor hierdie saak dink.
Daar sal natuurlik lesers wees wat reken "godsdiens" as sodanig is die probleem (die "belydende ateïste"), andere wat sal beweer Katoliekheid is die probleem (omdat dit 'n ander Christelike tradisie as hul eie is) en nog 'n klompie wat al die moeilikheid aan "premoderne" geloof sal toeskryf (sommige "Nuwe Hervormers"). Sulke menings is uiteraard welkom, maar miskien is daar ook interessanter, insigryker perspektiewe waaroor ons kan gesels. Ek dink in elk geval dat die drie bydraers tot die miniseminaar waardevolle gespreksonderwerpe aan die orde stel.
&larr Pro Bono?
Carel Boshoff &rarr
16 antwoorde op Drie denkers reageer op Katolieke teoloë oor die kerk en seksuele misbruik
gerritbrand het gesê op Februarie 24, 2011
Ag, ek ken al my "customers"! Wat net so menslik soos seksuele sondes is (maar darem nie so erg soos seksuele misbruik nie), is die versoeking om van die ander se dood brood te maak – die verskynsel van "Ja, kyk nou net!". Dis maar wat ek verwag. Maar dis nie die dood van Katryn nie. Laat elkeen maar mond uitspoel soos hy of sy wil.
En tog: die kerk is veronderstel om 'n 'contrast society' te wees (om Daniel Erlander se term uit sy wonderlike strokies-Bybelverhaal "Manna and Mercy" te leen). Ek stem saam dat seksuele misbruik nie (soos soms beweer of gesuggereer word) algemener deur priesters as deur ander mense gepleeg word nie, maar dalk is dit juis die feit dat dit in die kerk so dieselfde is wat so deprimerent is.
Ek het so 'n spesmaas dat die kern van die probleem in iets lê soos die misbruik van mag – Die Katolieke kerk is 'n ou organisasie, en die Kardinale word nie verniet beskryf as die "prinse" van die kerk nie.
Op grondvlak is 'n priester 'n belangrike man, en 'n biskop nog meer so – en die lidmate het geen regte nie – net pligte – amper so iets middeleeus, soos die ou adelstand.
Nou die ou adelstand het hulleself allerhande voorregte toegeeien, ("privileges") onder meer was daar die "droit de seigneur" wat die heer die reg op die lywe van sy vroulike onderdane gegee het. – 'n klaarblyklike misbruik van mag, afgedwing deur die destyds bestaande hierargie.
Ek dink die kerk se verdoeseling van die feite, en die rondskuif van die skuldiges, is 'n soortgelyke misbruik van mag deur die bestaande hierargie – die priester word as meer belangrik geag as die kinders wat hy belustig beetgekry het. – die kinders word gesien as onderdane, wat geen regte het nie, en die priester as die heer wat die volste reg het om te maak soos hy wil.
Ek dink natuurlik dat die oplossing vir die probleem dieselfde is as wat van die adel ontslae geraak het, naamlik 'n revolusie – met bloed, indien nodig.
Ja, maar is die verwagting nie dat genade heiligmaking tot gevolg sal he nie? In die Heidelbergse Kategismus se taal: sonde, verlossing, dankbaarheid, met laasgenoemde as vrug van die verlossing. Suiwer sosiaal-wetenskaplik gesien verras dit nie dat dieselfde wandade in dieselfde mate in die kerk voorkom as wat elder bespeur kan word nie, maar teologies is dit wel teleurstellend.
Bloed? Dis dalk bietjie oordrewe. Hoekom sal 'n lidmaat van 'n kerk eerder 'n bloedige revolusie teen sy kerk aan die gang sit as om gewoon van die kerk weg te loop?
Jou verklaring is interessant, maar dit roep wel die vraag op hoekom dieselfde verskynsel in dieselfde mate by ander instellings voorkom, ook al het daardie instellings nie dieselfde soort geskiedenis as die Katolieke kerk nie. Nietemin, dis stof tot nadenke. Miskien help jou teorie wel om te verklaar hoekom die saak so sleg hanteer is in die kerk. Teologies hou dit verband met die opvatting dat die kerk as instelling en gemeenskap nie kan sondig nie (al kan individuele lidmate of ampsdraers wel).
My argument is 'n bietjie van 'n strooiman – daar is nie veel getuienis dat die "droit de seigneur" regtig bestaan het nie.
Maar ek dink daar is tog iets te sê vir die twee gedagtes – dat die priesters se gedrag 'n misbruik van mag is, en dat die organisasie die priester sien as van meer waarde as die slagoffer.
Die bloed is bietjie tong innie kies – as meer ouers eerder die pedofiel se bene gebreek het as om hoflik protes aan te teken, sou die probleem se omvang kleiner gewees het – mense hou goed aan doen as daar vir hulle geen slegte nagevolge is nie.
SABlogger het gesê op Februarie 24, 2011
Gerrit het jy William Diehl se boek, "Reign in Hell" (1997) gelees?
Ek weet dit is fiksie, maar daar is 'n omstandigheid waaronder 'n blinde priester permisiewe dade met dogtertjies pleeg wat vir my nogal met my stereotipeing van die Kerk en ongoddelike seksuele misbruike laat dink.
Vader Joshua is blind en ry die hele Amerika plat om dienste op die platteland te hou.
Hy is egter nie wat hy voorgee nie, maar baie boos en seksueel aktief.
Hy gebruik sy priesterlike gesag om sy jong slagoffers en selfs hul ouers te oorreed dat hy die dametjies mag betree en dat dit die wil van God is.
Deur hulle te betree seen hy hulle.
Ek het die persepsie en dalk is dit meer feit as veronderstelling dat heiliges meen dat God aan hulle sekere vryhede verleen wat nie vir ander bedoel is nie.
Ek kan my goed indink dat dit is hoekom talle geestelike bedieners van kerke doen wat hulle doen en dat hulle hulself oortuig dat God hulle die "lekkernye" gun en vergewe.
In Katolieke kringe kan so 'n leraar homself maklik met "aflaat" ontsondig.
Terloops ek dink nie dit is suiwer sosiaal-wetenskaplik te wagte dat die dinge in die kerk gebeur nie.
Teologies is dit kwalik teleurstellend tensy jy "teologies" as 'n "afgod" sien en verhewe bo die daad van die teoloog.
Ter verheldering: my gedagte is nie dat teoloe hul minder waarskynlik aan sulke misvattings skuldig sal maak nie, maar dat. "teologies gesien", met ander woorde: gedink vanuit die aansprake van die Christelike geloof, 'n mens sou hoop dat geloof tog ook moreel 'n verskil aan mense maak.
Daar is historici wat die "droit de seigneur" as feit weergee. Dalk is dit nie so vergesog nie. Ek is nie in 'n posisie om die historiese waarskynlikheid te beoordeel nie.
Blikskottel het gesê op Februarie 26, 2011
Die kerk is een ding, maar dis mense wat boos is en die ander mense wat dit toelaat.
Dis tyd dat hulle van hul troontjie afneuk.
Eks stem volkome saam. Mense blameer enige iets behalwe hulself.
HeavyHenry het gesê op Februarie 26, 2011
Ek ook nie – wat ookal die geval is, is dit 'n goeie storie tema. – Tot in SF.
Blikskottel – indien dit sou gebeur – kan jy jou die bakleiery oor die kerk se besittings voorstel?
gerritbrand het gesê op Februarie 28, 2011
Kan jy 'n bietjie toelig? Is die kerk nie mense nie?
Stefaan het gesê op Maart 1, 2011
Ja die kerk is mense. Die gelowiges is die kerk. Tog is hierdie kerk vol gebroke mense wat maar elke dag worstel met die sonde binne in hulle (Rom 7 se wat ek wil doen ek nie en wat ek nie wil nie, dit doen ek). Paulus spreek die gemeente aan as heiliges om net daarna te lees hoe hy hulle looi oor hul onheilige manier van lewe. Al het Christus my heilig verklaar toe Hy my met Sy bloed gewas het, ontdek ek hierdie onverstaanbare ding in my nml dat ek steeds droogmaak. Mens sou kon sê dat die kerk uit `n klomp heilige mense bestaan wat om een of ander onverstaanbare rede nog onheilige dinge doen. Hieroor huil ek maar net en roep soos Paulus: "Ek ellendige mens!" Ek dank die Here dat Hy my verlos in Christus Jesus wat my help om nie meer te skuil agter "ek-is-maar-net-`n- mens" nie, maar te gaan regmaak waar ek verbrou.