Teorieë en Terminologie van Persoonlikheidsielkunde
Wat presies is persoonlikheid ? Waar kom dit vandaan? Verander dit soos ons ouer word? Dit is die soort vrae wat lankal die fassinasie van sielkundiges gehou het en wat 'n aantal verskillende persoonlikheidsteorieë geïnspireer het.
Wat is persoonlikheid?
Terwyl persoonlikheid iets is wat ons oor die hele tyd praat ("Hy het so 'n groot persoonlikheid!" Of "Haar persoonlikheid is perfek vir hierdie werk!"), Kan jy verbaas wees om te leer dat sielkundiges nie noodwendig op een definisie saamstem nie van wat presies persoonlikheid vorm.
Persoonlikheid word algemeen beskryf as die kenmerkende patrone van gedagtes, gevoelens en gedrag wat 'n mens uniek maak. In ander woorde, dit is wat jou vir jou maak !
Navorsers het gevind dat sommige eksterne faktore kan beïnvloed hoe sekere eienskappe uitgedruk word, persoonlikheid ontstaan ​​binne die individu. Terwyl 'n paar aspekte van persoonlikheid kan verander namate ons ouer raak, het persoonlikheid ook geneig om regdeur die lewe redelik konsekwent te bly.
Aangesien persoonlikheid so 'n belangrike rol speel in menslike gedrag, word 'n hele tak van sielkunde toegewy aan die bestudering van hierdie boeiende onderwerp. Persoonlikheidsielkundiges stel belang in die unieke eienskappe van individue, sowel as ooreenkomste tussen groepe mense.
Ten einde die persoonlikheidsielkunde te verstaan, is dit belangrik om sommige van die sleutelkenmerke van hoe persoonlikheid werk, te leer.
Persoonlikheid is georganiseer en konsekwent. Ons is geneig om sekere aspekte van ons persoonlikheid in verskillende situasies uit te druk en ons reaksies is oor die algemeen stabiel.
Alhoewel persoonlikheid oor die algemeen stabiel is, kan dit deur die omgewing beïnvloed word. Byvoorbeeld, terwyl u persoonlikheid u kan lei om skaam te wees in sosiale situasies, kan 'n noodgeval u daartoe lei om 'n meer uitgesproke en aanpak-aanpak te aanvaar.
Persoonlikheid veroorsaak dat gedrag plaasvind. Jy reageer op die mense en voorwerpe in jou omgewing op grond van jou persoonlikheid. Van jou persoonlike voorkeure na jou keuse van 'n loopbaan word elke aspek van jou lewe deur jou persoonlikheid beïnvloed.
Hoe teorieë word bestudeer
Noudat jy 'n bietjie meer weet oor die basiese beginsels van persoonlikheid, is dit tyd om nader te kyk hoe wetenskaplikes eintlik menslike persoonlikheid bestudeer. Daar is verskillende tegnieke wat gebruik word in die bestudering van persoonlikheid. Elke tegniek het sy eie sterk en swak punte.
Eksperimentele metodes is dié waarin die navorser die veranderlikes van belange beheer en manipuleer en maatreëls van die resultate neem. Dit is die mees wetenskaplike vorm van navorsing, maar eksperimentele navorsing kan moeilik wees wanneer aspekte van persoonlikheid, soos motivering , emosies en dryf, bestudeer word. Hierdie idees is intern, abstrak en kan moeilik wees om te meet. Die eksperimentele metode laat navorsers kyk na oorsaak-en-effek verhoudings tussen verskillende veranderlikes van belangstelling.
Gevallestudies en selfverslagmetodes behels die diepgaande analise van 'n individu sowel as inligting wat deur die individu verskaf word. Gevallestudies maak baie klem op die interpretasies van die waarnemer, terwyl selfverslagmetodes afhang van die geheue van die individu van belang. As gevolg hiervan is hierdie metodes geneig om hoogs subjektief te wees en dit is moeilik om die bevindings te veralgemeen na 'n groter bevolking.
Kliniese navorsing maak staat op inligting wat by kliniese pasiënte in die loop van behandeling ingesamel word. Baie persoonlikheidsteorieë is gebaseer op hierdie tipe navorsing, maar omdat die navorsingsvakke uniek is en abnormale gedrag vertoon, is hierdie navorsing geneig om hoogs subjektief te wees en moeilik om te veralgemeen.
Persoonlikheidsielkunde is die fokus van sommige van die bekendste sielkunde teorieë deur 'n aantal bekende denkers, waaronder Sigmund Freud en Erik Erikson. Sommige van hierdie teorieë poog om 'n spesifieke gebied van persoonlikheid aan te pak terwyl ander persoonlik veel meer breedvoerig verklaar.
Biologiese benaderings dui daarop dat genetika verantwoordelik is vir persoonlikheid. In die klassieke natuur versus voed debat , die biologiese teorieë van persoonlikheids-kant met die natuur.
Navorsing oor oorerflikheid dui daarop dat daar 'n verband bestaan ​​tussen genetika en persoonlikheidseienskappe. Tweelingstudies word dikwels gebruik om te ondersoek watter eienskappe verband hou met genetika teenoor diegene wat met omgewingsveranderlikes verband hou. Byvoorbeeld, navorsers kan kyk na verskille en ooreenkomste in die persoonlikhede van tweelinge wat saamgesleep word teenoor dié wat uitmekaar geopper word.
Een van die bekendste biologiese teoretici was Hans Eysenck , wat aspekte van persoonlikheid aan biologiese prosesse gekoppel het. Byvoorbeeld, Eysenck het aangevoer dat introverte hoë kortikale opwinding gehad het, wat hulle gelei het om stimulasie te vermy. Aan die ander kant, het Eysenck geglo, dat ekstroverte 'n lae kortikale opwinding gehad het, wat veroorsaak het dat hulle stimulerende ervarings wou opspoor.
Gedragsteoretici sluit in BF Skinner en John B. Watson . Gedragsteorieë dui daarop dat persoonlikheid 'n gevolg is van interaksie tussen die individu en die omgewing. Gedragsteoretici studeer waarneembare en meetbare gedrag, verwerp teorieë wat interne gedagtes en gevoelens in ag neem.
Psigodinamiese teorieë oor persoonlikheid word sterk beïnvloed deur die werk van Sigmund Freud en beklemtoon die invloed van die onbewuste verstand en kinderervaring op persoonlikheid. Psigodinamiese teorieë sluit in Sigmund Freud se psigoseksuele verhoogteorie en Erik Erikson se stadiums van psigososiale ontwikkeling.
Freud het geglo die drie komponente van persoonlikheid was die id, die ego en die superego . Die ID is verantwoordelik vir alle behoeftes en aansprake, terwyl die superego vir ideale en moraal. Die ego modereer tussen die eise van die id, die superego en die werklikheid. Freud het voorgestel dat kinders vorder deur 'n reeks stadiums waarin die ID se energie gefokus is op verskillende erogene sones.
Erikson het ook geglo dat die persoonlikheid vorder deur 'n reeks stadiums, met sekere konflikte wat in elke stadium ontstaan. Sukses in enige stadium hang af van die suksesvolle oorkom van hierdie konflikte.
Humanistiese teorieë beklemtoon die belangrikheid van vrye wil en individuele ondervinding in die ontwikkeling van persoonlikheid. Humanistiese teoretici het ook gefokus op die konsep van selfverwesenliking , wat 'n aangebore behoefte aan persoonlike groei is wat die gedrag motiveer. Humanist teoretici sluit in Carl Rogers en Abraham Maslow .
Die eienskapsaanpak benadering is een van die mees prominente areas binne persoonlikheidsielkunde. Volgens hierdie teorieë bestaan ​​persoonlikheid uit ' n aantal breë eienskappe . 'N Eienskap is basies 'n relatiewe stabiele eienskap wat veroorsaak dat 'n individu op sekere maniere optree. Van die bekendste eienskapteorieë is Eysenck se driedimensionele teorie en die vyf faktorsteorie van persoonlikheid.
Eysenck gebruik persoonlikheidsvraelyste om data van deelnemers in te samel en dan 'n statistiese tegniek wat bekend staan ​​as faktorontleding om die resultate te analiseer, in diens. Eysenck het bevind dat daar drie hoof dimensies van persoonlikheid was: ekstroversie, neurotisme en psigotisme.
Tydens sy aanvanklike ondersoek het hy twee hoof dimensies van persoonlikheid beskryf, waarna hy verwys het as Introversie / Extroversion and Neuroticism / Stability. Ekstroversie en introversie hou verband met hoe mense geneig is om met die wêreld te reageer, terwyl neurotisme en stabiliteit verwant is aan emosionaliteit.
Eysenck het geglo dat hierdie dimensies dan op verskillende maniere kombineer om 'n individu se unieke persoonlikheid te vorm. Later het Eysenck die derde dimensie bekend as psigotisme, wat verband hou met dinge soos aggressie , empatie en sosibiliteit, bygevoeg.
Later het navorsers voorgestel dat daar vyf breë dimensies is wat mense se persoonlikhede uitmaak. Hierdie teorie dui dikwels op as die Big 5-teorie van persoonlikheid. Die vyf belangrikste persoonlikheidsdimensies is openheid, gewetensvermoë, ekstroversie, bevredigendheid en neurotisme, wat soms met die bruikbare akroniem OCEAN geïdentifiseer word.
Van die beroemdste figure in die geskiedenis van sielkunde het 'n blywende punt op die gebied van persoonlikheid gelaat. Om die verskillende teorieë van persoonlikheid beter te verstaan, kan dit help om meer te leer oor die lewens, teorieë en bydraes tot die sielkunde van hierdie vooraanstaande sielkundiges.
Sigmund Freud (1856-1939) was die stigter van die psigoanalitiese teorie. Sy teorieë beklemtoon die belangrikheid van die onbewuste verstand, kinderjare ervarings, drome en simboliek. Sy teorie oor psigoseksuele ontwikkeling het voorgestel dat kinders vorder deur 'n reeks stadiums waartydens libidinale energie gefokus is op verskillende dele van die liggaam.
Sy idees is wat bekend staan ​​as grand teorieë omdat hulle poog om feitlik elke aspek van menslike gedrag te verduidelik. Sommige van Freud se idees word beskou as verouderd deur moderne sielkundiges, maar hy het 'n groot invloed op die verloop van sielkunde gehad, en sommige begrippe, soos die nut van praatterapie en die belangrikheid van die onbewuste, is blywend.
Erik Erikson (1902-1994) was 'n ego sielkundige opgelei deur Anna Freud . Sy teorie van psigososiale stadiums beskryf hoe persoonlikheid oor die hele lewensduur ontwikkel. Soos Freud word sommige aspekte van Erikson se teorie as verouder deur hedendaagse navorsers beskou, maar sy agt-stadiums teorie van ontwikkeling bly populêr en invloedryk.
BF Skinner (1904-1990) was 'n behaviorist bekendste vir sy navorsing oor operante kondisionering en die ontdekking van skedules van versterking . Skedules van versterking beïnvloed hoe vinnig 'n gedrag verkry word en die sterkte van 'n reaksie. Die skedules beskryf deur Skinner is vaste verhouding skedules, vaste veranderlike skedules, veranderlike-verhouding skedules, en veranderlike interval skedules.
Sandra Bem (1944-2014) het 'n belangrike invloed in sielkunde en op ons begrip van seksrolle, geslag en seksualiteit gehad. Sy het haar geslagskema-teorie ontwikkel om te verduidelik hoe die samelewing en kultuur idees oor seks en geslag oorhandig. Geslagskemas, Bem voorgestel, is gevorm deur dinge soos ouerskap, skool, massamedia en ander kulturele invloede.
Abraham Maslow (1908-1970) was 'n humanistiese sielkundige wat die bekende hiërargie van behoeftes ontwikkel het . Hierdie hiërargie sluit in fisiologiese behoeftes, veiligheids- en sekuriteitsbehoeftes, liefde- en liefdebehoeftes, selfbeheersingsbehoeftes en selfaktualiserende behoeftes.
Carl Rogers (1902-1987) was 'n humanistiese sielkundige wat geglo het dat alle mense 'n aktualiserende neiging het - 'n ry om die individuele potensiaal wat gedrag te motiveer, te vervul. Rogers noem gesonde individue ten volle funksionering , beskryf hierdie individue as diegene wat oop is om te ervaar, leef in die oomblik, vertrou hul eie oordeel, voel vry en is kreatief .
'N Gedragsopleidingstegniek wat begin met 'n natuurlike stimulus wat 'n outomatiese respons uitlok. Dan is 'n voorheen neutrale stimulus gepaard met die natuurlike stimulus. Uiteindelik kom die voorheen neutrale stimulus om die reaksie sonder die teenwoordigheid van die natuurlike stimulus op te roep. Die twee elemente staan ​​dan bekend as die gekondisioneerde stimulus en die gekondisioneerde respons .
'N Gedragsopleidingstegniek waarin versterkings of strawwe gebruik word om gedrag te beïnvloed. 'N Vereniging word gemaak tussen 'n gedrag en 'n gevolg vir daardie gedrag.
In Freud se psigoanalitiese teorie van persoonlikheid is die onbewuste verstand 'n reservoir van gevoelens, gedagtes, dringings en herinneringe wat buite ons bewuste bewustheid is. Die meeste van die onbewuste se inhoud is onaanvaarbaar of onaangenaam, soos gevoelens van pyn, angs of konflik. Volgens Freud bly die onbewuste steeds ons gedrag en ondervinding, hoewel ons nie bewus is van hierdie onderliggende invloede nie.
Volgens Freud se psigoanalitiese persoonlikheidsteorie is die id die persoonlikheidskomponent wat bestaan ​​uit onbewuste psigiese energie wat werk om basiese drome, behoeftes en begeertes te bevredig. Die ID werk op grond van die plesierbeginsel , wat onmiddellike bevrediging van behoeftes vereis.
Volgens Freud is die ego die grootliks onbewustelike deel van die persoonlikheid wat die eise van die id, die superego en die realiteit bemiddel. Die ego verhoed ons om op ons basiese dringings (geskep deur die id) te werk, maar ook om 'n balans te vind met ons morele en idealistiese standaarde (geskep deur die superego).
Die superego is die komponent van persoonlikheid wat bestaan ​​uit ons geïnternaliseerde ideale wat ons van ons ouers en van die samelewing verkry het. Die superego werk om die dringendheid van die id te onderdruk en probeer om die ego moreel, eerder as realisties, te laat optree.
'N Innate mens moet persoonlike groei behaal wat gedrag motiveer.
Persoonlikheid maak ons ​​wie ons is, so dit is geen wonder hoekom dit die bron van so 'n fassinasie in beide wetenskap en in die daaglikse lewe was nie. Die verskillende teorieë van persoonlikheid wat deur verskillende sielkundiges voorgestel is, het ons gehelp om 'n dieper en ryker begrip te kry van wat elke individu uniek maak. Deur meer te leer oor hierdie teorieë, kan jy beter verstaan ​​hoe navorsers die persoonlikheidsielkunde leer ken het en ook vrae oorweeg wat toekomstige navorsing kan ondersoek.
> Carducci, BJ. Die Sielkunde van Persoonlikheid: Standpunte, Navorsing en Toepassings. New York: Wiley Black Well; 2009.
> John, OP, Robins, RW, & Pervin, LA. Handboek van Persoonlikheid: Teorie en Navorsing. New York: The Guilford Press; 2008.