REGS: ’n Mak bok is in der waarheid enige van agt soorte gehoringde diere met gespelte hoewe wat naby verwant is aan die skaap.
Daarna word die karkasse op ’n veiling deur handelaars gekoop. Die handelaar stal sy vleis in die vleismark uit om dit aan ons, die verbruikers, te verkoop. Uiteindelik beland dit op jou bord: die kos van konings.
Volgens geleerdes van die University of Durham in Brittanje, wat die resultate van ’n navorsingprojek in 2005 bekend gemaak het, is varke minstens sewe keer mak gemaak deur mense wat dit regoor die wêreld onafhanklik van mekaar gedoen het. Die ontdekking is gedoen deur die DNS van plaas-otte met dié van wilde swyne te vergelyk.
LINKS: ’n Historiese foto van ’n Filippynse inboorling, moontlik met sy eie vangs—wat vir ons illustreer hoe primitiewe mense ook reeds baie eeue tevore die varkfamilie ’n deel van hul lewenswyse sou gemaak het.
Die wyfievark word ’n sog (meervoud sôe) genoem en die mannetjievark ’n beer. Die sog is sowat 114 dae dragtig, waarna gemiddeld nege varkies gebore word.
By ’n kommersiële varkboerdery is die hoofoogmerk dat die vark vinnig moet groei, sy voer so doeltreffend moontlik in spiere omgeskakel en baie min vet neergelê moet word. Die vark is nie ’n herkouer nie, maar het ’n enkele maag. Hy kan dus nie veselagtige voer, byvoorbeeld hooi en weidings, baie goed benut nie.
Varke met ’n massa van minder as 20 kg word speenvarkies genoem. Hulle is ideaal geskik vir spitbraai. Varke met ’n massa van meer as 21 kg word vir vars vleis gebruik. Ons koop die vleis by die vleismark.
Die swaarder varke word spekvleisvarke genoem. Die vleis word gebruik vir die maak van spekvleis (“bacon”), ham, ens. Worsvleisvarke weeg swaarder as 90 kg en die vleis word vir die maak van wors en geprosesseerde vleis gebruik.
Maar varke word ook nie net vir hul vleis geteel nie. Ofskoon ’n groot deel van die varkkarkas eetbaar is, word ook die oneetbare gedeeltes ten volle benut. Die bloed word vir die maak van bloedwors en bloedmeel (veevoer) gebruik. Oortollige vet word as varkvet verkoop of in sommige nywerhede gebruik. Dinge soos borsels en stoffers word van die varkhare gemaak, en bene en ander liggaamsdele word fyngemaal tot been- en karkasmeel (veevoer). En dan is varkmis ook nog ’n belangrike bemesting.
Die vark is hoeka nie so ’n vieslike ding as die vernuftige varkboer kyk hoe sy otte die rande laat inrol nie.