Dié is die verhaal van ’n brandarm seun, wie se gesin deur die Engelse Oorlog verwoes is. Hy het net tot standerd ses skoolgegaan en het teen ’n hongerloon by ’n plaaswinkel begin werk, waar hy gedroom het om ’n bank en winkel tot stand te bring. Dié drome is bewaarheid met die stigting van Volkskas, wat aanvanklik die “Bank van Oom Bossie” genoem is, en Uniewinkels.
Toe hy drie jaar oud was, het sy ouers hulle in die Potchefstroom-distrik gevestig. Teen die einde van die Engelse Oorlog het hy saam met sy ma en twee ouer broers in die Potchefstroomse konsentrasiekamp beland.
Die oorlog het sy pa geruïneer en die jong Joseph, wat ’n eenmanplaasskooltjie bygewoon het, moes skoene leen toe hy die eksamen vir sy skoolverlatersertifikaat in die dorp gaan aflê het. Volgens die ekonomie- en bedryfshistorikus, prof Grietjie Verhoef, het Joseph sy skoolopleiding net tot op standerd 6-vlak voltooi.
Omdat hy nie wou boer nie, het Joseph op 15-jarige ouderdom teen ’n loon van £3.10s per maand as klerk by ’n plaaswinkel begin werk, waar deel van sy take was om die winkel uit te vee.
Dit is in sy tyd in Johannesburg wat Joseph sy aanstaande, Anna Maria Welman, die dogter van ’n bekende familie van Linden, Johannesburg, ontmoet het. Anna, wat die bynaam ‘Nancy’ gehad het, was een van die 12 kinders van Hendrik Jacobus Welman en Maria Margaretha (Mimi), ’n nooi Blom.
Tien jaar later, teen die einde van 1934, het Joseph by JL van Schaik bedank. Voor sy bedanking reeds was hy besig om steun te werf vir die stigting van ’n bank.
Al het Joseph dié droom van ’n bank sedert die vroeë 1920’s gekoester, kon hy eers in 1933 begin om sy ideaal te verwesenlik. Die Broederbond het op 12 Augustus 1933 ’n komitee aangestel vir die vestiging van ’n spaarbank vir Afrikaners en Joseph is as voorsitter aangestel.
Dié komitee het op 3 Maart 1934 sy verslag aan die Broederbond gelewer, wat aandui dat ’n spaarbank vir die volk, ’n koöperatief, gestig behoort te word. Die doel van die bank was onder meer die verligting van die ernstige armoede onder Afrikaners – hulle wou mense help “om op hulle eie voete te staan en hulself te help”.
Volkskas is op 3 April 1934 amptelik in Pretoria gevestig. Die oorspronklike kenteken was hande wat besig was om die grond met ’n ploeg te bewerk. Die woord ‘Arbeidsaamheid’ is as slagspreuk gekies. In sy ontmoetings met moontlike beleggers het Joseph dikwels na die bank verwys as ’n instelling wat uit die mense tot stand gekom het, om die mense te dien.
Die groot deurbraak het gekom toe Uniewinkels as die amptelike voorsiener van aandenkings vir die Voortrekker Eeufees in 1938 aangestel is. Volkskas het ’n kraampie by dié fees gehad om klante te werf uit die stroom besoekers wat die Groot Trek herdenk het. Volkskas het selfs fondse beskikbaar gestel sodat besoekers hulle verblyf by die fees kon verleng.
Die gesin het op die Arbeidsaam-landgoed gewoon en SJ Kritzinger skryf dat die Bosmans huislik, vriendelik en minsaam was. Oom Bossie was altyd besig om die tuin te beplan, of om bome te plant en te snoei. Hy het sy lektuur oor bankwese op kantoor agter gelaat en by die huis het hy oor ander dinge opgelees. Hy het veral ’n studie van die mens gemaak en het ’n private studiekursus in “Persoonlike Magnetisme en Selfverbetering” opgestel.
Oom Bossie is op 29 Junie 1952 in die ouderdom van 57 jaar oorlede. In die maande wat sy dood voorafgegaan het, was hy besig met ’n studie van die Bybel. Hy was ’n ouderling in sy kerk en het elke aand vir die gesin huisgodsdiens gehou.
Sy begrafnis was op 1 Julie vanuit die Ooskerk en meer as 400 mense het die begrafnis bygewoon. Daar was ’n stoet van oor die 130 motors en onder die aanwesiges was die eerste minister, dr DF Malan, en minister van justisie, CR Swart. Die moderator van die Nederduits Hervormde of Gereformeerde Kerk, ds CB Brink, het die roudiens waargeneem. Advokaat JG Strydom het ’n toespraak by die graf gelewer.