Gegewe die land se geskiedenis, is dit ’n geldige vraag: Mag wit mense legitiem aan die nasionale gesprek deelneem?
Die oorspronklike doel word van die tafel gevee en die geleentheid dien uiteindelik as platform vir die kapers om hul agenda op die gehoor af te druk.
Die slotsom wanneer ’n groep of ’n individu onveranderlik negatief is, is dat daardie groep of individu verwyder moet word. In sy uiterste vorm, het dié soort denke byvoorbeeld tot die Nazi’s se “finale oplossing” vir die bestaan van Joodse mense aanleiding gegee. Dit wys die gevaar daarvan.
Soms word op só ’n kapingsoomblik die gedagte aan verwydering pertinent geopper, dus, dat wit mense hulself uit die universiteit of uit die land moet verwyder, of verwyder moet word.
Soos wat dié denke witheid as ’n essensie skep, só word swartheid ook as ’n essensie geskep. Hierdie retoriek speel tans in Suid-Afrika uit as die bevordering van ’n eksklusiewe swartheid waarin mense wat onder apartheid as “Kleurling” of “Indiër” gekategoriseer was, nie kan deel nie.
Dit is noodsaaklik om te onthou dat die eng swart nasionalistiese posisie nie uit die bloute verskyn nie. Dit is ’n teenreaksie van sommige swart mense op ’n wit meerderwaardigheid wat blyk om deesdae selfs meer onversetlik te wees.
Een van hordes voorbeelde is die Praat Saam-debat op RSG oor rassekategorieë waaraan ek vandeesweek deelgeneem het. ’n Luisteraar stuur ’n SMS om te verklaar dat hy of sy “trots” die “wit”-blokkie op vorms merk, want hy of sy is “trots blank”. Om in die konteks van Suid-Afrika se geskiedenis van geweld en deprivasie weens wit opperheerskappy “trots blank” te wees is ’n klap in elke swart mens se gesig.