Hoe een tipe RNA die toekoms van kankerbehandeling kan wees
Vroeë blootstelling aan uiteenlopende storiekarakters, insluitend etnisiteit, geslag en vermoëns, help jong ...
Maak die vloedhekke van oorvloed en innerlike vrede oop
Vir baie mense is oorvloed en voorspoed gekoppel aan hul selfbeeld. Jy maak 'n goeie ...
Francesco Crea en Azuma Kalu, The Open University
Sommige lang nie-koderende RNA's maak dit makliker vir kankerselle om te vermeerder. nobeastsofierce / Shutterstock
Selle is die basiese boustene van alle lewende dinge. Dus, om byna enige siekte of toestand - insluitend kanker - te behandel of te genees, moet u eers 'n fundamentele begrip hê van selbiologie.
Alhoewel navorsers 'n goeie begrip het van wat elke komponent van 'n sel doen, is daar nog steeds dinge wat ons nie daarvan weet nie, insluitend die rol wat sommige RNA's-molekules in 'n sel speel. Om die antwoord hierop te vind, kan die sleutel wees tot die ontwikkeling van verdere kankerbehandelings, wat ons navorsing probeer ontdek het.
Drie soorte molekules dra inligting in 'n sel, en elkeen van hierdie molekules vervul sy eie belangrike funksie. Die eerste is DNA, wat genetiese inligting bevat (soos 'n boek met instruksies). Die tweede, RNA, is 'n tydelike kopie van een spesifieke instruksie wat afgelei is van DNA. Die laaste is die proteïene wat geproduseer word danksy die inligting wat deur die RNA verskaf word. Hierdie proteïene is die "werkperde" van die selle wat spesifieke funksies verrig, soos om selle te help beweeg, voortplant en energie opwek.
In ooreenstemming met hierdie model word RNA al lankal gesien as 'n tussenganger tussen DNA en proteïene. Maar navorsers begin ontdek dat RNA veel meer is as 'n tussenganger. Hierdie molekule wat oor die hoof gesien word, hou miskien die geheim van kankerprogressie.
Ons navorsingsgroep Onlangs ontdek 'n nuwe tipe RNA wat kankerprogressie dryf sonder om proteïene te produseer. Ons dink dat hierdie soort ontdekking die weg kan baan vir 'n heeltemal nuwe manier om kankerselle te rig. Maar om te verstaan ​​hoe dit moontlik is, is dit eerstens belangrik om te weet watter verskillende soorte RNA ons in ons liggaam het.
Die misterie van RNA
Slegs ongeveer 1% van die DNA word gekopieer in RNA's wat proteïene maak. Ander RNA's help met die produksie van proteïene. Daar is lank aanvaar dat die res (bekend as nie-koderende RNA's) geen funksie in die menslike liggaam dien nie. Maar onlangse studies betwis hierdie aannames en toon dat hierdie "nuttelose" RNA's eintlik 'n baie spesifieke doel. Trouens, hierdie "nie-koderende" RNA's reguleer die funksies van baie gene, en beheer sodoende sleutelaspekte van die selle (soos hul vermoë om rond te beweeg).
Die algemeenste tipe nie-koderende RNA's is lang nie-koderende RNA's (lncRNA's). Dit is lang molekules wat interaksie het met baie verskillende molekules in die sel. En, soos navorsers nou ontdek het, laat hierdie komplekse strukture baie verskillende funksies toe tussen selle.
Sommige lncRNA's "gryp" verskillende proteïene bymekaar en versamel dit om in 'n spesifieke sellulêre ruimte te werk - soos dieselfde gensegment. Hierdie funksie is noodsaaklik om die inaktivering van sommige gene tydens ontwikkeling te beheer. Hoe selle DNA in proteïene verander. Fancy Tapis / Shutterstock
Maar in teenstelling met ander proteïene in die liggaam, kan ons nie die funksie van 'n lncRNA-molekule identifiseer deur bloot na die DNA-volgorde daarvan te kyk nie. As ons nie weet wat die normale funksie is nie, kan ons ook nie die rol van hierdie molekule in siektes, insluitend kanker, bestudeer nie.
LncRNAs en kanker
Ons navorsingsgroep - en ander - begin die baie belangrike funksies van lncRNAs in die progressie van kanker verstaan. Ons weet byvoorbeeld dat sommige lncRNA's dit makliker maak vir kankerselle om te vermeerder, met selle in die omgewing te kommunikeer en om die immuunstelsel van die liggaam te ontsnap. Anders as proteïene wat in verskillende seltipes voorkom, is elke lncRNA in een spesifieke seltipe teenwoordig en kan dit in liggaamsvloeistowwe, soos bloed, opgespoor word. Hierdie eienskappe maak hulle baie aantreklik diagnostiese en terapeutiese instrumente.
In ons nuutste werk, het ons 'n lncRNA geïdentifiseer wat teenwoordig is in die aggressiefste vorm van prostaatkanker. Om hierdie spesifieke lncRNA te ontdek, het ons RNA-profiele van honderde pasiënte met prostaatkanker ontleed. Ons het gevind dat hierdie lncRNA gereeld slegs met die aggressiefste vorms geassosieer word.
Ons het ook gevind dat hierdie lncRNA twee afsonderlike funksies het: een in die kern (die "kern" van die selle, wat die DNA bevat) en een in die sitoplasma (die eksterne deel van 'n sel, wat verskillende organelle bevat (soos mitochondria). In die kern van die sel bind die lncRNA aan 'n proteïen en lei dit na 'n spesifieke stuk DNA, waar dit 'n geen kan aktiveer. Hierdie meganisme verhoog die vermoë van prostaatkankerselle om na ander weefsels te versprei. lncRNA bind aan 'n ander RNA en help kankerselle om te vermeerder.
Aangesien hierdie lncRNA gekoppel is aan kankerprogressie, het ons besluit om 'n nuwe soort medisyne te ontwerp wat dit kan teiken. Ons het dit gedoen deur molekules genaamd 'antisense oligonukleotiede", Wat tans in kliniese toetse getoets word. Dit is klein stukkies sintetiese DNA wat die teiken-RNA bind en die afbreek daarvan veroorsaak. Deur hierdie molekules te gebruik, het ons gevind dat ons die groei en verspreiding van kanker kon stop deur die lncRNA te rig. Ons hoop om hierdie molekules in die toekoms te gebruik om ander kankers wat 'n spesifieke lncRNA uitdruk, te behandel.
LncRNA's, wat enkele dekades gelede feitlik onbekend was, neem aan dat meer bekendheid 'n belangrike instrument is om kankerbiologie te verstaan. Opvallend is dat sommige lncRNA's slegs in sommige weefsels (soos die brein) tot uitdrukking kom en moontlik verantwoordelik is vir eienskappe wat spesifiek vir mense is, byvoorbeeld die verhoogde ontwikkeling van sekere breinareas. Om hierdie rede is lncRNA's ook 'n aktiewe ondersoekarea in neurodegeneratiewe afwykings, soos demensie.
U bed is waarskynlik nie so skoon soos u dink nie
Ons hoop dat navorsing oor hierdie voorheen duistere biologiese verskynsel binnekort sal lei tot beter behandelings vir ongeneeslike siektes.
Francesco Crea, Senior lektor in kankergenetika, Die Ope Universiteit en Azuma KaluPhD-navorsingsstudent, Die Ope Universiteit
Horoscoop Huidige week: 19 - 25 Julie 2021
Die vier kommunikasiereëls en oortredings, met die klem op luister
Ek het gevind dat alle goeie kommunikasie op vier eenvoudige reëls neerkom. Of dit nou met ons ...
Toe my seun dood is, het ek nie geglo dat die dooies met ons kon praat nie. Op hul beste het dit gelyk asof hulle weg is ...