Spelers: Zhang Ziyi, Kaneshiro Takeshi, Lau Andy, Song Dandan
Vertoontyd: Vanaf 21 Oktober 2005
Hierdie was nou 'n fliek waarna ek met gróót verwagting uitgesien het. Dis immers dieselfde regisseur wat Hero gemaak het - sedert die begin van die jaar steeds my gunstelingfliek vir 2005.
Helaas, die lewe is 'n teleurstelling, het een of ander wyse gesug. House of flying daggers is selfs erger.
Dieselfde elemente wat Hero so besonders maak, is wel aanwesig: intrige binne intrige, verbluffende gevegskuns, ongelooflik mooi landskappe, pragtige kostuums en stelle, foutlose kamerawerk. Maar nogeens, soos gewoonlik met boeke ook die geval is: as die storie nie enduit werk nie, w�rk dit nie.
Hierdie storie begin heel belowend: 'n kaptein in die weermag (Kaneshiro Takeshi) besoek 'n bordeel waar 'n jong danseres (Zhang Ziyi) hom s� bekoor dat hy 'n bietjie handgemeen raak. Op die ou end word s� deur die lede van die wag in hegtenis geneem op aanklag van uitlokking, die madame se verweer dat sy blind en onervare is ten spyt. Die kaptein van die wag (Lau Andy) en sy belustige vriend konkel: sy is mos die blinde dogter van die leier van die berugte House of Flying Daggers-krygsgroep wat drie jaar gelede deur die regeringsmagte oorrompel is. Met die moord op haar pa het sy gevlug, maar die regeringsmagte kon dit steeds nie regkry om die Flying Daggers, wat intussen 'n nuwe leier gekry het maar steeds in groot geheimhouding leef, uit te wis nie. S� is die een wat hulle na die Flying Daggers kan lei en hulle 'n vet beloning in die sak kan bring! Die belustige vriend is selfversekerd oor sy slag met vroue en aanvaar die opdrag om haar vertroue te wen. Hy "bevry" haar uit die tronk en hulle vat die pad, met die regeringstroepe op hul hakke om alles oortuigend te laat lyk.
En so gaan dit voort met vele gevegte en jaagtogte. Tot die subplot oorneem: die groot liefdesverhaal, wat later ontwikkel in die groot liefdesdriehoek. En dis net hier waar die vlie�nde dolk sy teiken mis. Die fliek eindig in 'n goedkoop melodrama (natuurlik 'n epiese bakleitoneel tussen die twee verliefde mededingers) wat ten slotte behoorlik lagwekkend is. En dit het seker die mees onbeholpe liefdestonele wat ek n�g in 'n fliek gesien het - toegegee, die minnaars moet deur hope los klere en behangsels worstel voor hulle iewers kan kom.
As 'n fliek (of 'n boek) swak begin, kan jy dit kans gee om beter te word of uitloop (die boek neersit). As dit egter vol belofte begin en dan al swakker raak, bly sit jy tot by die bittere einde: teleurstelling. Ai.
LitNet: 24 Oktober 2005