Israel - Inligting - 2022
Israel is 'n staat in Suidwes-Asië aan die Middellandse See-kus. Israel is in 1948 gestig op grond van 'n VN-resolusie. Die land se bevolking is ongeveer 7,5 miljoen inwoners, dit is een van die mees ontwikkelde lande in die streek.
Die land word deur die parlement beheer, terwyl die uitvoerende gesag aan die president behoort, wie se funksies hoofsaaklik verteenwoordigend is, asook die premier, wat die hoof van die wenparty is.
Israel word voortdurend gehoor deur sy aktiewe deelname aan die politieke lewe van sy streek, sy militêre konfrontasie met Palestina, sowel as die feit dat baie van ons landgenote wat die land in die woelige 90's verlaat het, daar woon. Baie mites word gewoonlik met die Joodse staat geassosieer; hier is die belangrikste.
Slegs Jode woon in Israel. In werklikheid is die staat taamlik multinasionaal. Jode is hier 75%; daar is 'n hele paar Arabiere in die land - ongeveer 20%. Die res sluit die Druze, Circassians, Bedouins in. Dit is interessant dat die deel van die Jode die afgelope tien jaar met byna 2% afgeneem het.
Israel is die wêreldleier in die aantal immigrante. In die land is slegs 56% van die Jode vandag hier gebore, en 44% is gerepatrieërs. Alhoewel die staat sy burgers aanmoedig om na hul historiese vaderland terug te keer, is die immigrasiekoers vandag nog baie laag. Dit is 2,37 mense per 1000, wat die 37ste in die wêreld is. Maar in terme van die aantal immigrante wat die totale getal is, is hierdie land die ongetwyfelde leier.
Ortodokse Jode was aanvanklik gekant teen die skepping van 'n onafhanklike Joodse staat. In 1917 word 'n kongres van rabbynse in Wene gehou, en die Oostenrykse owerhede het die veroordeling van die Balfour-verklaring daarop aangedring. Destyds was daar 'n wêreldoorlog, so dit is logies dat die staat wil hê dat die Jode nie die vyandige Britse regering moet ondersteun nie. Die owerhede wou nie verraad en samewerking in die land sien nie. Die hoofrabbyn van Wene, Rav Engel en Brodov, Rav Sternberg, het tydens die kongres gesê dat die ondertekening van 'n verklaring wat deur die owerhede teen die skepping van 'n Joodse staat in die land Israel opgelê is, 'n verraad sou wees. Gevolglik is niemand gevind wat hierdie dokument sou onderteken het nie. En op die Europese "Congress of the Torah Sages" in 1937, is die besluit om 'n Joodse staat te stig byna eenparig ondersteun.
Godsdienstige mense is vrygestel van militêre diens. Volgens die statistieke van die Israelse weermag van die IDF is ongeveer die helfte van die offisiere van die gevegseenhede godsdienstig. Tienduisende jong mans kry die geleentheid om in die yeshivot esder-stelsel te dien, wat Torah-studie met militêre diens kombineer.
Hummus is 'n plaaslike lekkerny, soos swart kaviaar, maar net lekkerder. Hierdie mite verskyn te danke aan ons toeriste wat Israel besoek het en van daar af 'n onvergeetlike ervaring gebring het om die oorsese hummusgereg te proe. Baie gevorderde Russe beskou hierdie lekkerny vandag as 'n direkte familielid van kaviaar. In werklikheid weet min mense dat die beste hummusresep wat vandag bekend is, begin en so eindig: "Mash the peas ...". Hierdie lekkerny het vandag reeds begin verkoop in die grootste kruidenierswinkels in Moskou.
Die hoofstad van Israel is Tel Aviv. Baie toeriste is geneig om hierdie stad in ag te neem as die hoofstad van die staat. Die Israeliete verduidelik egter dat hul belangrikste stad steeds Jerusalem is. Hierdie mite is baie wydverspreid onder die Amerikaners wat hul ambassade in Tel Aviv het, met die veronderstelling dat die hoofstad in dieselfde stad geleë is.
Israel is bekend vir sy vierkantige tamaties. Tydens perestroika het een van die eerste berigte oor hierdie land nie net oor Israel-besetter en Israel-aggressor vertel nie, maar ook 'n verslag van 'n kibboets waarin hulle geleer het hoe om vierkantige tamaties te kweek. Kibbutznik het 'n onderhoud gelewer waarin hy verduidelik dat hierdie vorm van tamaties dit rasioneel in bokse kan stapel. Die internasionale Joodse organisasie "Sokhnut" sê dat 45% van die repatriate in die vroeë 90's besluit het om presies te verhuis weens die sielkundige impak van hierdie verslag. Daar was geen vierkantige tamaties in die land nie, en die familielede van die repatriate uit die USSR is steeds aanstoot dat hulle nie vierkantige tamaties saamgebring het nie. Ons burgers vermoed dat so 'n nuuskierigheid eenvoudig te duur is, dus bring hulle goedkoper kiwi, avokado en feijoa in plaas.
U kan nie in die Dooie See verdrink nie. Baie mense het gehoor dat die hoë digtheid van water mense nie in die meer laat verdrink nie, en dit letterlik na die oppervlak stoot. Dit is 'n mite soos blyk uit die reddingswerkers op die toring met 'n verkyker in hul hande. Terloops, die water in die Dooie See is nie net dig nie, maar ook baie bytend. Daarom moet u probeer om met 'n minimum hoeveelheid spatsels te swem, sodat dit nie in iemand se oë kom nie. As dit nietemin gebeur het en onaangename sensasies ontstaan ​​het, moet u u oë met vars water spoel. Hyskrane daarmee is langs die kus geleë. Dit is, terloops, nog 'n rede om nie ver te swem nie. Gidse hou daarvan om toeriste af te skrik met gruwelverhale op pad na die meer, jy moet nie alles glo nie, dit is genoeg om rasionele denke aan te hou.
Daar is 'n katastrofiese tekort aan water in Israel. Hierdie mite is een van die mees wydverspreide oor die land, na bewering is Israel 'n voortdurende woestyn, en die enigste groot meer is uiters sout. Hidroloë, wat waterbronne bestudeer het, het egter tot verrassende gevolgtrekkings gekom. Israel kan nie 'n land met oortollige watervoorrade genoem word nie, maar die situasie verskil in wese van ander Europese lande. Die jaarlikse reënval in Jerusalem is 564 mm, en in Berlyn, byvoorbeeld, 550 mm. In Ramallah is hierdie syfer 689 mm, terwyl dit in Parys 630 mm is. Die klimaat en geografiese toestande in die land dra by tot 'n beduidende neerslag in die berge in die winter, waar vog minder verdamp en nie in 'n dun grondlaag beland nie. Daar is egter baie neerslag slegs in die berge, dus kan die verdeling van vog ongelyk genoem word. Verbasend genoeg is 2008 amptelik aangewys as die "Jaar van droogte" in die land.
Aan die einde van die 18de eeu het die Arabiere Israel gevul en die Jode vervang. Hierdie mite word selfs deur Dumas ontneem, wat in sy boek "Travels to Palestine" praat oor die klein bevolking van hierdie lande. En Karl Marx het omtrent dieselfde getuig en demografiese berekeninge gegee. Dus, volgens sy gegewens, was die bevolking in Jerusalem, wat toe uit die huidige Ou Stad bestaan ​​het, in 1854 13 duisend mense, waarvan 8000 Jode, 2900 pelgrims en slegs 1200 mense Arabiere.
Israel se grense het sedert die stigting van die staat onveranderd gebly. Dit is vreemd dat baie plaaslike advokate in die algemeen glo dat die gebied nie 'n verpligte element van die staat is nie. En Israel self ontduik die amptelike definisie van sy grense. Die enigste internasionale dokument wat die grense van die staat omskryf het, was die VN-resolusie van 29 November 1947. Dit is egter nie erken nie en het nie aan die Arabiese lande voldoen nie. Gedurende die 1949-oorlogsoorlog is die soewereine grondgebied van die land gevorm, wat deur die meeste lande ter wêreld erken is. Later het Israel Oos-Jerusalem en die Golanhoogtes in sy lande ingesluit. Gedurende die Sesdaagse Oorlog met die Arabiese lande het die gebied verder uitgebrei, insluitend die Palestynse lande. Israel se grense met Libanon en Sirië is nog nie amptelik goedgekeur nie. As gevolg hiervan bly die kwessie van grense 'n bron van spanning in die streek.
Israel het 'n wonderlike omgewing. Baie mense glo dat hierdie land die skoonste ter wêreld is, maar dit is nie so nie. Israel het probleme met omgewingsprobleme wat verband hou met waterskaarste, oorbevolking en nywerheidsafval. Volgens 'n verslag van Amerikaanse kenners is Israel slegs 49ste ter wêreld in terme van natuurlike suiwerheid. Die staat veg hierdie probleem deur deel te neem aan verskillende programme om bedreigde spesies van plante en diere te beskerm, om die osoonlaag te bewaar. Israel is een van die min lande waarin die aantal bosplantasies toeneem.
Daar is geen doodstraf in Israel nie. In werklikheid word hierdie straf opgelê vir warmmense, stigters van volksmoord en verraaiers. Gedurende die hele bestaan ​​van die staat is 2 mense tereggestel. Die eerste van hulle was die kaptein van die Israeliese leër Meir Tuviansky, wat van hoogverraad beskuldig is, maar later gerehabiliteer. 'N Ander skuldige was die Nazi Gestapo Adolf Eichmann, wat in 1962 opgehang is.
Dit is baie gevaarlik in Israel. Vir baie lyk dit asof die land 'n plek is waar daar 'n voortdurende oorlog en voortdurende ontploffings is. Die inwoners lyk egter nie bang nie, almal leef in hul eie regime. Natuurlik het die staat sekere veiligheidsmaatreëls ingestel - daar is geen asblikke waar 'n bom versteek kan word nie, metaalverklikkers is op groot handelsplekke geïnstalleer, en veiligheidstoetse op lughawens is verskerp. Kontrolepunte is opgestel by groot kruispad, maar die diens begin daar teen die aand. Gewapende patrollies kom gereeld voor. Die stryd teen terrorisme is goed georganiseer in Israel, hulle is nie bang daarvoor nie, maar almal weet wat om te doen.
Tel Aviv is 'n 'Mekka' vir toeriste. Die naam van hierdie stad word voortdurend deur toeriste gehoor; die stad is eintlik net 90 jaar gelede gestig, so daar is min historiese waardes. Tel Aviv is 'n dinamiese ontwikkelende handels- en sakesentrum van die land. In Israel is daar baie meer interessante plekke - Jerusalem, Nasaret ...
In Israel kan u diamante teen groothandelpryse by die diamantbeurs koop en dit na Rusland bring. Die afskaffing van die visumregime met Rusland het gelei tot 'n toename in die stroom van ons toeriste na Israel wat onder meer probeer om edelgesteentes teen 'n goedkoper prys te koop. Maar ons moet onthou dat niks verniet gebeur nie. Die diamantonderneming is taamlik geslote; ondernemings wat sny, om veiligheidsredes, sal eenvoudig nie met 'n vreemdeling en 'n klein bestelling kontak maak nie. Boonop is daar geen georganiseerde toere na die Diamond Exchange nie; toeriste sal waarskynlik aangebied word om gespesialiseerde uitstallingsale en winkels te besoek.
Die lewenstandaard van die Palestyne in Israel is laer as op enige ander plek. Dikwels oordryf die media inligting oor hoe swak onderdrukte Palestyne in Israel leef. Na die besetting van die lande deur die Jode, is daar baie gedoen om die welstand van die plaaslike bevolking te verbeter. Universiteite verskyn, die gesondheidsorgstelsel is aansienlik verbeter. Die ekonomiese groei van die streek word aangedryf deur die feit dat meer as 100,000 Palestyne gereeld in Israel gewerk het en salarisse op gelyke voet met almal ontvang het. Die toename in gewapende weerstand in die negentigerjare het egter gelei tot die beperking van die aantal Palestynse werkers, 'n resessie in die ekonomie van die outonomie. Desondanks leef Palestynse Arabiere nog baie beter as hul bure. Volgens die VN-verslae is Palestina dus slegs die 102de plek ter wêreld vir humanitêre ontwikkeling, terwyl Israel 22ste op hierdie lys is.
Die Hamas-terroriste is deur Israel self geskep. Hierdie beweging het ontstaan ​​uit die Fundamentalistiese Moslem-broederskap, wat in die 1920's in Egipte ontstaan ​​het. Dit sou 'n mite wees om te glo dat Hamas deur Israel geskep en ondersteun is om 'n burgeroorlog te bevorder, aangesien hierdie organisasie aanvanklik slegs aan liefdadigheids- en opvoedkundige aktiwiteite besig was. Verbasend genoeg het die staat Hamas toegelaat om geld uit die buiteland te ontvang, ondanks beloftes om die staat Israel in die toekoms te vernietig. Tot die laaste oomblik het die land hom nie in die sake van die organisasie bemoei nie, uit vrees vir beskuldigings van die vryheid van godsdiens van die Palestyne. Toe Hamas egter aktief begin stappe doen, is sy leiers vernietig en 'n terroriste-oorlog begin.
Israel leef slegs op toerisme. Die toerismebedryf is natuurlik goed gevestig in hierdie land. 'N Reisiger word deur heilige plekke aangetrek, en selfs 'n militêre konflik word nie afgeskrik nie. Toerisme is egter nie die belangrikste inkomstesfeer vir die land nie. Israel word immers beskou as een van die mees ontwikkelde lande in die gebied ten opsigte van ekonomiese en industriële ontwikkeling. Dit is die tweede land ter wêreld ná die Verenigde State in terme van die aantal nuutgestigte ondernemings. Israel is die wêreldleier in tegnologieë vir die beskerming van waterbronne en geotermiese energie. Die land beklee 'n prominente plek in die wêreld van hoë tegnologie en telekommunikasie. Die navorsingsentrums van reuse soos Intel, Microsoft, Motorola, IBM is hier geleë. Die bedryf word oorheers deur hoë-tegnologie produksie, en Israel produseer self al die nodige elektrisiteit.
Die Israeliese veiligheidsdiens word die Mossad genoem. Hierdie stelling is deels waar. Die feit is dat die land se veiligheidsdienste Shabak (algemene veiligheidsdiens), AMAN (militêre intelligensie) en Mossad (intelligensie en politieke opdragte, politieke intelligensie) insluit. Binnelandse veiligheid word behartig deur Shabak, 'n analoog van die Russiese RFD, en die aktiwiteite van die spesiale dienste word deur die Eerste Minister beheer. "AMAN" voer taktiese en strategiese verkenning uit, bewaak kodes en chiffer, ontleed inligting oor die Arabiese wêreld. Hierdie spesiale diens is onafhanklik en behoort nie aan enige afdeling van die weermag nie. Maar die funksies van die "Mossad" is soortgelyk aan die van die CIA; dit is politieke intelligensie; dit gebruik nie militêre geledere nie. Mossad word beskou as een van die beste intelligensie-agentskappe ter wêreld.
Kyk die video: Israels two-front conflict. Israel intercepts Hamas rocket from Gaza. Wion (Junie 2022).