Cora Pearl, beroemde hofmeester van die Tweede Ryk - Verskeie
© Foto RMN-Grand Palais (gebied Compiègne) / Image Compiègne
André Gill se portrette
Onder die Tweede Ryk beleef die geïllustreerde pers 'n aansienlike oplewing, veral die satiriese koerante waar die karikature van Cham en Honoré Daumier floreer of die portrette van André Gill vanaf 1866 in die koerant. Die maan.
Twee jaar lank rapporteer die ontwerper weekliks oor al Parys se nuus deur middel van portrette van die bekendste artistieke of literêre bekendes. Ons ontdek hier, die volledige bladsy op die voorblad van die koerant, die veelkleurige karikatuur van die hofmeester van Engelse oorsprong Cora Pearl, volgens die gewone estetiese kodes van André Gill: 'n enorme kop op 'n dun lyf en presiese bykomstighede wat die leser toelaat identifiseer die onderwerp onmiddellik.
Liefde in 1867
Courtesan Cora Pearl is al ryk en beroemd as sy haar geluk as operakunstenaar probeer. Op 26 Januarie 1867 vertolk sy die rol van Cupido in die baie bekende Offenbach-operette, Orfeus in die onderwêreld.
André Gill stel haar hier voor as die inkarnasie van die liefde, 'n week nadat hy die rol geneem het. Op die agtergrond van 'n hart vertrap die gevleuelde engel, toegerus met sy boog en pylkoker, verskeie snawels van tandarts, pantomime of saal. Die spotprenttekenaar speel hier op die dubbele gebruik van die jong vrou in die jare 1866-1867, naamlik dié van die beroemde braaipan wat baie gewild is in Parys, 'n vroulike figuur wat tekenend is van skoonheid en weelde, en die van 'n geïmproviseerde liriese kunstenaar in die teater. .
Dit neem baie senuwees om 'n operette aan te pak sonder om die vokale tegniek te bemeester. Cora Pearl het waarskynlik net basiese musiekopleiding van haar musikantvader ontvang. Aan die ander kant het sy ongetwyfeld 'n sekere verhoogaanwesigheid. Op grond van sy reputasie as 'n groot horisontaal, aanvaar dit die publiek van die demi-monde en die van sy hoofkliënte, waaronder haar gunsteling minnaar, prins Napoleon, neef van die keiser. Hierdie ondersteuners het hom kom juig en toejuig.
Hierdie première was egter nie 'n sukses nie. As 'n toeskouer soos Zed (Baron de Maugny) die plesier erken om haar 'amper naak, met diamante besaai' te aanskou, bly hy ontsteld oor haar optrede wat hom net lok, sê hy, fluit. Ten spyte van haar ooglopende amateurisme, het sy daarin geslaag om 'n dosyn optredes te verseker. Dan word sy uitgejou deur 'n groep studente wat nie meer aanvaar dat 'n hofmeisie, ook Britte, 'n rol in 'n operasaal vertolk nie. Die kastrol Marie Colombier en Zed vind haar Engelse aksent absoluut belaglik as sy sing: "Ek is Kioupidone. Sommige van die gehoor bars uit van die lag, wat haar uiteindelik ontmoedig en vra om op te gee.
Cora Pearl, vroulike ikoon van die Tweede Ryk
Ryk, waaghalsige en uitdagende vroue, hofdienaars word gesien as dekadente figure, tekenend van die keiserlike fees. Hulle beliggaam die korrupsie en losbandigheid van die Tweede Ryk-regime, wat hier deur André Gill aan die kaak gestel word.
Hulle is ook modelle van skoonheid, tendense en die uitvind van nuwe maniere om mooi te wees. Wat make-up en higiëneversorging betref, demonstreer hulle oorspronklikheid en moderniteit in 'n besliste nuwe styl deur hul praktyk aan soveel mense as moontlik te versprei en sodoende 'n nuwe kuns van vrouwees te begin.
Die liefdeshandelaar Cora Pearl is veral bekend daarvoor dat hy innoverend is wat estetika betref, 'n ware ontdekker in hierdie omgewing. Sy maak toenemend wonderlike verskynings en dien as rolmodel vir ander vroue van haar tyd. Sy het 'n revolusie in die manier gemaak om haarself op te maak deur die manier om die oë, wimpers en ooglede te skadu, asook die gebruik van 'n fondamentpoeier wat sy self sou geskep het deur stowwe daarby te voeg. nuus wat 'n spesiale effek gee. Sy was ook die een wat die manier waarop vroue hul hare verf, soms rooikop vertoon - wat haar die bynaam Red Moon besorg het - haar natuurlike kleur, soms blond, wat almal raaksien.
Met 'n oorspronklike en eerbiedige persoonlikheid, wat in die pers gevier word vir haar eskapades en haar losbandige liefdes, bemeester Cora Pearl die kuns om mense oor haar te laat praat. Sy is ongetwyfeld een van die vroulike ikone van die Tweede Ryk, met 'n sensuele en vroulike aanloklikheid met 'n skraal en getinte figuur.
SKRYWER Catherine, Uitsonderlike vroue, vroue van invloed: 'n geskiedenis van 19de-eeuse hofdienaars, Parys, Armand Colin, 2015.
CHEVÉ Joëlle, Die groot hofdienaars, Parys, Eerste, 2012.
HOUBRE Gabrielle, Die boek van hofdienaars: geheime argiewe van die moraliteitspolisie (1861-1876), Parys, Tallandier, 2006.
RICHARDSON Joanna, Courtesans: die demi-monde in die 19de eeu, Parys, Stock, 1968.
RONDING Virginia, Die groot horisontale: lewens en legendes van vier hofdienaars uit die 19de eeu, Monaco / Parys, Éditions du Rocher, coll. "Anatolië", 2005.