Nassim Haramein is 'n moderne fisikus wat bekend staan ​​vir sy verenigde veldteorie, "The Power of Spin", waarin hy baanbrekende bewyse bied wat bewys dat ons almal deel uitmaak van een kosmiese bron. Sy gewilde DVD getiteld Swart Hele bied ook 'n samehangende model vir die struktuur van die ruimtetydkontinuum waarin die Heelal as 'n 'selforganiserende vakuum' geïdentifiseer word.
Volgens Haramein, as 'n individu bewus is van hulself en hul verhoudings, kan hulle inligting in die vorm van gedagte-energie in die 'vakuum' of 'ruimte' soos ons dit ken, invoer. Hierdie gedagtes sal dan in fisiese vorm gemanifesteer word. Haramein noem hierdie effek 'sinchronisiteit'. Hy merk ook op dat, aangesien ander terselfdertyd hul begeertes in die stelsel invoer, die finale uitslag dalk volgens ons oorspronklike versoek effens verander of verander word.
Sjokolade en die wonder van sinchronisiteit
Ek het die wonder van sinchronisiteit aanskou toe ek my begeerte om deel van die teaterwêreld te word, duidelik neerskryf. Die heelal het my visie gekoppel aan 'n singende, dansende refreinrol en 'n donsige onderrokige kostuum. Nou was ek gereed om Haramein se geestelike manifestasie-speelgrond te toets deur doelbewus met die vakuum te eksperimenteer. Ek wou kyk of ek 'n geestelike Houdini kon word en baie spesifieke items na myself kon lok deur net gedagtes te gebruik.
Ek het 'n kort lys van my aanvanklike begeertes gemaak: Ek wil fynproewersjokolades, die perfekte parkeerplek, en gemaklike dog modieuse ontwerperskoene hê.
Ek is baie kieskeurig oor sjokolade en hou net van die Europese hoogs ryk soort. Ek het my eerste metafisiese eksperiment begin deur 'n mentale bestelling vir 'n boks Belgiese lekkernye te plaas. Ek het na die hemel gekyk en hardop gevra: "Ek wil 'n boks Godiva-sjokolade hê, asseblief." Ek het die skitterende geure in my gedagtes nagegaan: Midnight Swirl, Almond Praline en Caramel Embrace. Ek het die bittersweet poel van gladde lekkerny voorgestel soos dit op my tong gesmelt het. Ek het 'n foto uit 'n tydskrif met 'n bonbon as 'n visuele herinnering uitgehaal, en natuurlik het ek geweier om vir my 'n stukkie te koop. Dit was immers die manifestasie praktyk. Die lekkernye moes na my toe kom.
Nadat ek my virtuele bestelling geplaas het, het ek dadelik teruggekeer na die alledaagse lewe, sonder om te weet hoe lank die eksperiment sou duur. Ongeveer twee weke later lui die FedEx-man my deurklokkie te midde van 'n besige werksdag. Ek het van die kelder af opgehardloop en 'n mediumgrootte skeepskas van 'n beleggingsbankfirma onderteken. Ek het die deur toegemaak en die pakkie ondersoekend toegedraai en 'n groot verskeidenheid Godiva ontdek. 'Sjokolade vir my?' Ek het gekoer. Ek ondersoek die kassie en soek na 'n nota. O nee! Die boks is gerig aan 'n vrou met die naam Dianna Devine. 'Sjoe, wat 'n groot teleurstelling. Die lekkergoed is nie vir my nie! " Tjank ek.
Ongelooflik mismoedig het ek op die foon gehardloop en die beleggingsmaatskappy genaamd op die afleweringsetiket geroep. Ek het die fout verduidelik en die ontvangsdame laat weet dat ek nog nie die geliefde lekkergoed oopgemaak het nie. Haar stem het vriendelik geantwoord: "Dankie vir die roeping. Mej. Devine het op jou adres gewoond. Ons sal haar nuwe plek vind en stuur haar 'n ander boks. Geniet jou sjokolade. "Ek het gejuig vir my oorwinning.
Speel dit weer, Dianne
Ek laat elke Godiva elke dag vir die volgende twee weke in my mond smelt. Toe het ek 'n bietjie skaam geword. As ek dit een keer kan doen, kan ek dit weer doen, maar hierdie keer wil ek nog 'n handelsmerk hê: Fannie Mei. Met dieselfde proses het ek my toegespits op die voorwerpe van my begeerte, Fruit Fudge, Trinidads en Mint Meltaways. Ek het my nuwe versoek aan die kosmos gestel. 'Ek wil graag 'n verskeidenheid Fannie May-sjokoladesuikertjies by my aflewer.'
'N Paar weke later kom 'n ou vriend van die universiteit by ons huis in vir besoek. Sy stap reguit die kombuis binne en gee my 'n koloniale assortiment Fannie May-lekkergoed. Ek spring orent en applous: 'Dit is my gunsteling!' Ek het die vetkissie genadiglik aanvaar en rondgestamp en gevoel soos 'n sjokolade-manifestasie-ghoeroe.
Na so 'n sukses het ek my aandag gevestig op een van die stad se gewildste aanwinste: parkeerplek met afmetings. U kan dink dat dit eenvoudig is om 'n parkeerplek te vind, maar in Chicago is dit 'n kosbare handelsware. Twee uur in 'n motorhuis kan tot veertig dollar kos, maar 'n meter, minder as vyf dollar. Nodeloos om te sê dat mededinging fel is. Mense jag aggressief na opkomende plekke deur verkeer te blokkeer, gevaarligte te flikker en agteruit in strate te ry. Sjokolades laat my glimlag, maar parkering stres my.
Vertrou, laat gaan en ontspan
My weeklikse waarnemende klas was in die Loop, so aan die begin van elke reis het ek opgekyk en aangedring: "Asseblief, Universe, gee my 'n parkeerplek binne een blok van die toneelstudio." Toe ek by die snelweg oprit ingeskryf het, Ek het binne gekom vir 'n gevoel van vertroue en het probeer om myself parallelparkeer in die perfekte plek voor te stel. Ongelukkig het ek, op grond van my ervaring, een reuse probleem gehad. Ek het twyfel, en baie daarvan. Ek het nie die heelal se vermoë om te lewer, vertrou nie. Toe ek in die middestad kom, het ek een, twee, drie stadsblokke omgesien, terwyl ander gekyk het om spasies voor my te gryp. Laat en gefrustreerd, ek het geswaai in 'n obscenely priced garage, vervloek onder my asem. Dit het drie weke agtereenvolgens gebeur.
Teen die vierde week het ek hoop gegee. Ek het my ongelukkige lot aanvaar en op die snelweg afgery, met die fokus op die toneelspel wat nog nie vir die klas gememoriseer is nie. Net toe ek voor die kunsgebou opgetrek het, was dit: 'n perfekte rockster-parkeerplek. Ek het met vreugde geskree en het 'n oorwinningsdans in die bestuurdersitplek gemaak.
Dit was miskien geluk, noodlot of selfs doelbewuste manifestasie, maar vir my was dit 'n groot sukses. Op die een of ander manier, toe ek die dringendheid vrygestel het en ontspanne en veilig in die middestad gevaar, het my geluk verander. Vir die volgende maand het ek elke keer intuïtief maklik toeganklike meetplekke gevind.
Die spel van sinchronisiteit: Versoek en aflewering
Van daardie dag af word manifestasie 'n opwindende speletjie van Synchronicity Bingo: versoek en aflewering. Elke produk wat ek wou gehad het, het wonderbaarlik na vore gekom. Ek het op 'n moeilik vindbare haarversorger in die venster van 'n skoonheidsalon langs my tandarts se kantoor afgekom. Bingo. Ek het die perfekte paar gemaklike dog puntige Stuart Weitzman-patentpompe in 'n afslagboetiek gevind. Bingo. En toe ek die heelal vra vir 'n nuwe Mileage Plus-kredietkaart met dubbele kilometers, verskyn 'n aansoek die volgende dag in my posbus. Goed, miskien was die kredietkaartaansoek net 'n uitstekende tydsberekening vir grootpos, maar dit was presies wat ek gevra het. Bingo. Uiteindelik het die vind en ontvang van items moeiteloos geword.
Dit was vroeg in 2003 en dinge verloop vlot. Ek het kragtig gevoel, soveel so dat ek my manifestasie-eksperimente opgradeer na 'n heel nuwe vlak.
Ons het destyds in die Noordkus gewoon, omring deur paleise, en ons huis het gelyk aan die huis wat die Little Old Lady besit wat in 'n skoen gewoon het. Ons het twee volwassenes en drie kinders in 'n klein 1902-plaashuis ingepak en tyd saam in een groot kamer deurgebring wat gemaklik die rolle van woon-, eet- en gesinskamer gespeel het.
Ons huis was propvol meubels, elektronika en baba-toerusting. Ek moes my kantoor in die onvoltooide kelder plaas, 'n persbordbank wat versigtig gebalanseer was op blokke tussen twee roetes van grondwater, want daar was eenvoudig geen ander ruimte in die huis nie. Intussen het ons bure in luukse motors rondgedraf en Louis Vuitton-tasse gedra. Hulle het aan buiteklubs behoort, kindermeisies gehad en tydens die wintervakansie in Vail geskiet. Hoekom het hulle so baie gehad en ons het so min gehad?
Die Amerikaanse droom en manifesteer meer dinge
Ek wou altyd van die meer af leef, 'n rooi omskepbare en 'n klomp ontwerperpakke aan belangrike sakegeleenthede dra. Nou was dit my beurt! Die ekonomie was sterk en ek het geweet ek het die ervaring, verwysings en stamboom gehad om my eie weergawe van die Amerikaanse Droom te skep. Wel, dit is waaroor Amerika gaan, hoe dit ookal is. . . reg?
Ek het lank gestaan ​​en my arms wyd uitgesprei en die heelal gevra om my presies te stuur wat ek wou: tweehonderdduisend dollar nuwe bemarkings kontrakte. Ek benodig groot kliënte wat selfs groter begrotings bestuur het. Ek het geweet ek moet gesukkel, lang ure werk en my bankrekening aansienlik verhoog. Ek het my gedagtes, liggaam en energie gefokus op die verkoopproses en onthou die gevoel van opwinding wat 'n groot korporatiewe kontak omring.
Tot my verbasing het sakeprojekte dadelik binnegegaan. 'N Nuwe kliënt het my binne 'n maand gevra om 'n nuwe handelsmerkprogram aan te bied, 'n vorige kliënt het hul bemarkingsplan weer ingespan en 'n sakevennoot het my 'n aansienlike bemarkingsveldtog gegee. Skielik het ek drie transaksies gehad wat my finansiële doelwit sou bereik, as dit voltooi is.
Vir die volgende jaar klim ek aan boord van die trein-tot-u-val-trein. Ek het 6:30 wakker geword, die kinders gereed gemaak en skool toe geneem. Bedags het ek soos 'n mal vrou rondgehardloop, vergaderings bygewoon en vinnig bemarkingsondersoek gedoen vanaf my klam kantoor. Toe dit tyd was vir die skoolklok om te lui, het ek in my ou groen kombi gespring en die kinders na klavierlesse en Gymboree rondgejaag en iets eetbaars op die tafel neergegooi vir aandete.
Sodra Rob in die deur gestap, gooi ek die kinders by hom en hardloop terug in die kelder om te werk. Vyf-uur energie drankies, Starbucks-lood verslae, en middernag kliënt e-pos was alles deel van my roetine. Ek was uitgeput, maar verdien genoeg kontant om die wa 'n rooiwarm Saab '93 omskepbare gradeer. En ons het goedgekeur vir 'n $ 965,000 super-jumbo lening. My droom was om werklikheid te word.
Ek het ook geïnspireer deur 'n aanhaling in 'n boek Jack Canfield se Die sukses Beginsels.
Toe die goue medaljewenner van die Olimpiese tienkamp Bruce Jenner 'n kamer vol Olimpiese hoopvolles vra of hulle 'n lys met geskrewe doelwitte het, het elkeen hul hande opgesteek. Toe hy vra hoeveel van hulle daardie lys op daardie oomblik by hulle gehad het, het net een persoon hul hand opgesteek. Daardie persoon was Dan O'Brien. En dit was Dan O'Brien wat die goue medalje in die tienkamp op die Olimpiese Spele in 1996 in Atlanta verower het. Moenie die krag van die doelwitstelling en die voortdurende hersiening daarvan onderskat nie. —Jack Canfield, Die sukses Beginsels
© 2013 deur Dianne Bischoff James. Herdruk met toestemming.
Gepubliseer deur: Draai Stone Press, en afdruk van Rooi Wheel / Weiser.
Die Real Brass Ring: Verander jou Lewe kursus nou
deur Dianne Bischoff James.
Dianne Bischoff James is 'n bekroonde skrywer, motiveringspreker en entrepreneur wat spesialiseer in lewensversterkende transformasie. In 1995 het sy Core Marketing Solutions, 'n konsultant vir branding in Chicago, bekendgestel en ontvang beide Platinum en Gold MarCom-toekennings ter ere van korporatiewe handelsmerkuitnemendheid. Ten spyte van haar besigheidsukses, het Dianne groot persoonlike onrus beleef. Teen veertig het sy begin met 'n reis om haar hart te vind en 'n jeugdige passie vir die dramatiese kunste te vestig. In 2003 het sy 'n waarnemende loopbaan op die gemeenskapsteaterstadium afgeskop en in die loop van agt jaar 'n SAG-AFTRA-akteur geword met talle film-, televisie-, kommersiële en industriële krediete. In ooreenstemming met haar entrepreneursgees, in 2013, Dianne gestig Leef jou alles, 'n maatskappy wat produkte, dienste en hulpbronne bied om die pad van herlewing en persoonlike transformasie te ondersteun.
Dit is 'n eenvoudige prosedure om die hoeveelheid sade in 'n appel te bereken. Maar wie van ons kan ooit sê hoeveel appels in 'n saadjie is? Niemand nie - en die rede is dat die antwoord oneindig is. Eindeloos! ...
Rykdom is iets wat ons skep. Dit is nie net daar en wag dat ons dit sal vind en daarop aanspraak maak nie. Ons sien dus dat ons nie net geld na ons toe trek nie: ons trek energie, wat dan ...