Baie tuiniers wil 'n gewas verbou wat hulle vroeër as gewoonlik kan oes. Een van die gewilde vroeë ryp variëteite van komkommers is Crispin. En wat die kenmerke daarvan, sowel as voor- en nadele is, sal later beskryf word.
Geskiedenis en eienskappe
Hierdie verskeidenheid komkommers is geskik om in byna alle klimaatstreke van die Russiese Federasie te groei, wat die groot gewildheid daarvan verklaar.
Die Crispin-baster is aan die einde van die 20ste eeu deur Nederlandse Nunhems-telers geteel. In die Staatsregister van die Russiese Federasie is die baster sedert 2000 gelys. Die doel van hierdie variëteit is verbouing in die oop en in beskermde toestande.
Het jy geweet? Die vaderland van komkommers is Indië en die Himalajas. Daar, aan die voet van die berge, groei hierdie plant steeds in die natuur.
Komkommers van Crispin is 'n mediumgrootte gewas met lote van matige lengte en 'n sterk, ontwikkelde risoom. Die blare is klein, hul kleur hang af van die ligintensiteit: hoe meer dit is, hoe dieper sal die skaduwee wees. Elke blaarsinus word gevorm uit 3-5 plate. Vrugte word amper identies gevorm: keëlvormig, 10–12 cm lank en 4-5 cm in deursnee. Die gemiddelde gewig van groen goed is 100–120 g. Die kleur van komkommers kan lig- of donkergroen wees, en beide skakerings kan op een struik en selfs op een vrug voorkom.
Die skil is bedek met klein puisies. Die pulp van 'n volwasse komkommer is geurig, bros, nie bitter nie. Dit is die smaaklikheid van die vrugte wat hulle toelaat om suksesvol te gebruik vir vars slaaie, sowel as vir bakkies en gepekel.
Daarbenewens verdra die oes vervoer perfek, wat die verskeidenheid aantreklik maak vir kommersiële verbouing. Die belangrikste kenmerk van hierdie basterkomkommer is die vermoë om self te bestuif, en dit vergemaklik die groeiproses.
Dit het ook 'n goeie immuniteit teen standaardsiektes en weerstand teen weerverandering.
Komkommers van Crispin is onafhanklik van sekere temperature en lewer gemiddeld 6,3–6,5 kg per 1 m². Om komkommers beter te ontwikkel, word dit aanbeveel om die lote aan die steun vas te bind.
Hierdie plant is bestand teen standaard siektes van komkommers: kladosporiose, eenvoudige mosaïek, asbak.
Die baster het ook sulke positiewe eienskappe:
lang vrugtige fase;
lang rakleeftyd sonder kwaliteitverlies;
die regte vorm van die vrug;
soliede opbrengs en goeie vervoerbaarheid.
Die grootste voordeel van die Crispin-baster is die byna volledige afwesigheid van gebreke. Die enigste ding wat tuiniers uitstoot, is die voorkoms van bitterheid in die vrugte met 'n vogtekort.
Hoe om sade in oop grond te saai
Die baster kan in 'n onbeskermde ruimte en kweekhuisomstandighede gekweek word. En die keuse van plant kan saad of saailinge wees.
Komkommers plant in oop gebiede sowel as in die kweekhuis word deur verskeie benaderings aangewend. Kies eerstens goeie, gesonde sade. Sade moet nie beskadig of te klein wees nie.
Het jy geweet? Telers werk nie net om die smaak van groente en gemak van hofmakery te verbeter nie, maar ook om hul voorkoms te verbeter. Byvoorbeeld, 'n variëteit is in die VAE geteel komkommer met vierkantige vrugte.
Gegewe die kenmerke van die streek, is dit belangrik om temperatuurlesings te monitor. Die grond voor plant moet opwarm tot + 15 ... + 20 ° C, en die lug tot + 10 ... + 15 ° C. In die algemeen word komkommers einde Mei in oop gebiede geplant.
Komkommers is geskikte grond met 'n lae alkali-inhoud.Aanvaarbare suurgehalte is 6,2–6,5 pH.
Om voedingseienskappe te verbeter, word die volgende elemente voor plant in die grond:
kalium- en stikstofkunsmisstowwe.
Aangesien komkommers 'n fotofiele kultuur is, is dit beter om dit in 'n goed beligte omgewing te plaas. U kan die teenwoordigheid van 'n ligte gedeeltelike skaduwee toelaat. Daarbenewens moet die werf teen die wind beskerm word. As beskerming, kan u mielies gebruik en dit aan weerskante van die komkommer plant. Die suidelike rigting moet nie versper word nie.
Bosse ontwikkel teen 'n gemiddelde temperatuur van + 22 ° C. Die plant sal die temperatuurskommelinge op kort termyn kan weerstaan, maar 'n effense afkoeling met ryp kan die saailinge vernietig. Om die gewas nie te verloor nie, word dit aanbeveel om saailinge saans te bedek.
Komkommeraanplantings moet nie op plekke geplaas word waar grondwater te naby aan die oppervlak is nie. U kan ook nie komkommers plant in die omgewing waar beet en courgette in die vorige seisoen verbou is nie - Crispina se opbrengs sal aansienlik daal.
Dit is te wyte aan die feit dat sulke voorgangers presies die stowwe neem wat so nodig is vir die normale groei van komkommerbosse.
Maar sulke groente is goeie voorgangers en bure van komkommers:
Hou 'n afstand tussen die aanplantings van 40 cm en dieptes van ongeveer 2-3 cm vir verbouing in houers en in 'n oop grond. As u plant, word beddings gevorm met 'n hoogte van 15-20 cm.
Saailinge word na oop grond oorgedra nadat 2-3 ware blare daarop verskyn. Die saailinge word met 2-3 cm begrawe en dit word gebruik om 'n Crispin-baster te laat groei volgens die trellis-metode. Die afstand tussen die rye moet 80-90 cm wees, en die hoogte van die traliewerk moet hoogstens 100 cm wees. Na plant is die grond bevogtig. Die plantproses moet in die aand of oggendure uitgevoer word, sodat die son nie vog verdamp nie.
Belangrik! Dit word nie aanbeveel om komkommerplanting langs tamaties te plant nie - die opbrengs van albei gewasse sal laag wees.
Na planttyd is dit nie moeilik om 'n Crispin-baster te verbou nie; slegs normale landbouwerk moet gedoen word.
Enige kultuur kan nie sonder vog wees nie. Gieter is veral belangrik vir komkommers, aangesien dit is vogliefhebbende plante.
Komkommerbosse word daagliks slegs met warm water natgemaak - anders kan die plante beïnvloed word deur verrotting. Natuurlik, in die reënseisoen, moet die frekwensie van bevogtiging verminder word. Om die vog te help om langer in die grond uit te hou, is die gebied rondom die saailinge deklaag. In hierdie kwaliteit is dit goed om anorganiese materiale (turf, houtskaafsels, ens.) Te gebruik.
So 'n deklaag behou nie net vog nie, maar ook as dit verval, word dit hitte opgewek en voed die grond met nuttige elemente.
As u natmaak, moet u in gedagte hou dat oormatige vog die verdamping van die grond veroorsaak, en dit is waarom die wortelstelsel van komkommers lug nie het nie. Om aan suurstof toegang te gee, word dit aanbeveel om natmaak te kombineer met die losmaak van die grond.
Belangrik! Dit is beter om die grond onder komkommerbosse met 'n slagvark los te maak - hulle steek die grond deur en laat lug na die wortels vloei sonder om dit te beseer.
As komkommers onder beskermde toestande gekweek word, sal die struik met laterale prosesse tot die belangrikste enkelstut moet gevorm word. Maar as u wil, kan u 'n kultuur kweek en versprei.
As die plant 6–7 knope voorkom, is dit op die eerste 5 oë nodig om die lote en embrio's van die vrugte heeltemal te verwyder, met slegs 1 stam. By verdere 3-4 knope moet stiefseuns geknyp word, maar hou terselfdertyd 'n enkele eierstok op elk. Na hierdie prosedure moet alle ovules gelaat word en die stappies bo die eerste blaar afgesny word, en dan die lote bo die tweede of derde blaar verkort (hang af van die verdikte struik).
Nadat die stingel van die bos aan die bokant van die rooster bereik is, word dit parallel met die ry op 'n afstand van 0,7-1,0 cm gerig en storm dit af. Knyp die hoofstam op 'n hoogte van 0,9-1,0 cm van die grond af.
Namate die bosse groei en verouder, word die onderste blare die beste verwyder. - dit verbeter luguitruiling en voorkom die koms van komkommers.
As die buitelug verbou word, het die Crispin-baster nie 'n kouseband nodig nie - bosse kan die ruimte onafhanklik organiseer om nie met bure in te meng nie. Maar in 'n broeikasomgewing benodig kousebande wimpers.
Crispin se baster ontwikkel 'n sterk risoom en 'n kragtige bogrondse segment. Daarom moet voeding vir hom op die regte vlak gehandhaaf word. Die kultuur reageer veral goed op kaliumbasis bemesting.
Dit kan plaaslik (direk op die grond) of deur 'n besproeiingstelsel toegedien word.
Het jy geweet? Mense hou so baie van komkommers dat hulle selfs monumente vir hulle oprig. Sulke monumente word byvoorbeeld in Nizhyn (Oekraïne), Lukovitsy, Stary Oskol geïnstalleer (Rusland), Poznan (Pole), Shklov (Wit-Rusland).
Nadat die gewas verskeie kere geoes is, moet die bosse met kalium stikstofmengsels gevoer word. Organiese verbindings (mis, hoenderval, ens.) Of minerale kunsmisstowwe (kalsiumnitraat, kaliumsulfaat of kaliumnitraat) is ideaal hiervoor.
Komkommers word een keer elke 10-14 dae bevrug, en voer die prosedure onder die wortel uit.
Die grond waarop komkommers groei moet nie geïgnoreer word nie. Sodra die grond met kors bedek is, moet dit losgemaak word. Voer werk uit met 'n hark of skopgraaf. Dit is onmoontlik om die werktuig sterk in die grond te verdiep - dit kan die wortelstelsel beseer.
Om die voorkoms van siektes te voorkom, word die grond rondom die bosse gereeld van onkruid skoongemaak. Die tydige oes van onkruide sal die wortels help om behoorlike voeding te kry.
Dit is ook belangrik dat daar geen voorwerpe van derdepartye in die grond is nie - dit kan die ontwikkeling van wortels en die bos in die geheel belemmer. Op plekke waar die wortelstelsel buite begin verskyn het, is dit die moeite werd om die aarding op te voer, en sodanige plekke met 'n dik laag grond te bedek.
Het jy geweet? Die eerste kweekhuise vir die kweek van groente is in antieke Rome gebou. Dit het gebeur op versoek van die keiser Tiberius, wat die hele jaar deur komkommers wou geniet.
Komkommers word in Junie-Julie geskiet. Om te verseker dat die oes volop is, moet die vrugte vroegtydig uit die bosse verwyder word. As 'n reël groei nuwe Zelentsy na 1-2 dae, en dit word aanbeveel om dit na 'n dag te verwyder, sodat dit nie oorryp is nie.
Die oes word die beste in die oggend of saans gedoen, nadat die hitte bedaar het. Dus, Crispin komkommers neem nie veel tyd en energie in beslag nie. Die versorging van hulle verskil immers nie veel van landbouaktiwiteite as u ander soorte verbou nie. Daarom kan u met 'n minimum moeite heerlike en geurige vrugte kry.