Dit is die bekendste - en miskien berugte - dromeorie in die Westerse wêreld. Aan die einde van die vorige eeu het Sigmund Freud sy boek The interpretation of dreams uitgegee en aangevoer dat ons drome niks meer is as wense wat ons in ons wakker lewe wil bereik nie. Sommige van hierdie wense is relatief onskuldig, en in hierdie gevalle beeld ons drome die wens net soos dit is. Daar is egter ander wense wat vir ons onaanvaarbaar is (soos seksuele of aggressiewe impulse wat ons nie kan erken of uitwerk nie) dat ons drome hulle moet sensuur.
Sulke onaanvaarbare wense word tipies onderdruk deur die bewuste wakker gees, maar verskyn op 'n onherkenbare en dikwels bizarre manier in die droom. Maar met die hulp van 'n psigoanalis en metodes soos vrye assosiasie, beweer Freud, kan die wens agter die droom ontdek word.
Ten spyte van die teorie se bekendheid en invloed op ander sielkundige teorieë, het dit die afgelope jare in onenigheid geval debunked deur moderne droom wetenskaplikes. Dekades van teorieë oor hoekom ons droom bestaan ​​nou - om ons emosies te verwerk en nuwe herinneringe te versterk om sosiale of bedreigende situasies te oefen. Maar niemand se teorie domineer nou, soos Freud ooit gedoen het nie.
Oor die afgelope dekade of so het 'n nuwe reeks eksperimente egter begin demonstreer dat ten minste een deel van Freud se teorie dalk wel korrek gewees het: dat ons droom van dinge wat ons ons bes probeer om te ignoreer.
Die eerste van hierdie eksperimente is uitgevoer deur Daniel Wegner, wat opgemerk het dat wanneer ons hard probeer om 'n gedagte te ignoreer of te onderdruk, Dit hou dikwels net terug. Hy het voorgestel dat dit omdat ons twee sielkundige prosesse op die werk het, terwyl ons probeer om 'n gedagte te onderdruk: 'n operasieproses wat dit aktief onderdruk en 'n moniteringsproses wat die onderdrukte gedagte in die oog hou. Gedagte onderdrukking is dus ingewikkeld en kan slegs bereik word as die twee prosesse harmonieus saamwerk.
Wegner het voorgestel dat hierdie prosesse kan misluk tydens vinnige-oog-beweging (REM) slaap. Tydens REM slaaponderdele van die brein wat nodig is vir gedagte-onderdrukking - soos diegene wat betrokke is by aandag, beheer en werkgeheue - word gedeaktiveer. Ons weet dat 'n groot aantal van ons drome kom van REM slaap, so Wegner het veronderstel dat ons baie gedempte gedagtes sal sien wat 'n herlewing in drome sal maak.
Interessant genoeg het hy daarin geslaag om hierdie idee in 2004 te toets. In sy eksperiment, is deelnemers gevra om 'n persoon wat hulle geweet het te identifiseer en dan vyf minute te spandeer om 'n stroom-van-bewussyn te skryf (omtrent wat ook al voorgekom het) voordat hulle die aand gaan slaap. Die eerste groep van hierdie deelnemers is spesifiek vertel nie om tydens die vyf minute se skryfwerk oor die persoon te dink, terwyl 'n tweede groep daaroor vertel is om spesifiek oor hulle te dink. 'N Derde groep kan dink oor wat hulle wil. Toe hulle die oggend wakker word, het hulle almal 'n drome aangeteken wat hulle kan onthou om daardie aand te hê. Die resultate was duidelik: die deelnemers wat opdrag gegee het om gedagtes van 'n persoon te droom wat baie meer van hulle gedroom het as die deelnemers wat opdrag gegee het om hul gedagtes te fokus op die persoon en die deelnemers wat kon dink oor wat hulle wou. Wegner noem dit die "droom rebound effek".
Sedert daardie eksperiment het ons baie meer geleer oor die droom-rebound-effek. Byvoorbeeld, dit is bevind dat mense wat oor die algemeen geneig is om gedagte te onderdruk ervaar meer droom rebound, en dat die onderdrukking van 'n gedagte nie net lei tot meer drome daaroor nie, maar ook vir meer onaangename drome.
In sommige van my onlangse navorsing het ek gevind dat mense wat oor die algemeen probeer om hul gedagtes nie net te onderdruk nie Droom oor hul emosionele ervarings van wakker lewe meer - veral onaangename situasies - maar ook erger slaapkwaliteit en hoër vlakke van stres, angs en depressie as ander. Trouens, ons weet nou dat gedagtes onderdruk word is verwant aan 'n hele leër van geestesgesondheid bekommernisse.
As gevolg hiervan moet ons beter verstaan ​​wat met gedagtes gebeur as ons dit probeer onderdruk. As ons aandag aan ons drome gee, kan ons ons help om dinge in ons lewens te identifiseer, wat ons nie genoeg aandag gee aan wat ons probleme veroorsaak nie. Dit kan beteken dat daar meriete is om droomwerk in terapie te ondersoek. Trouens, onlangse navorsing het getoon dat die ondersoek van drome 'n effektiewe manier is om persoonlike insig te verkry - beide in en uit van terapie instellings.
Die uitspraak oor Freud
Daar is nog baie aspekte van Freud se teorie van droom wat nie empiries getoets is (en kan nie). Dit is moontlik om te argumenteer dat vervulling byna enige droom betrokke is, maar dit is onmoontlik om dit te bewys of te verwerp. In latere geskrifte het Freud erken dat die teorie nie vir alle soorte drome kan reken nie, soos die nagmerries geassosieer met post traumatiese stresversteuring. Sy teorie neem ook die agentskap van die droom interpretasie weg van die dromer en in die hande van die ontleder, wat in stryd is met etiese riglyne vir droomwerk wat nou tipies gevolg word.
Tog het sommige aspekte van die teorie opgestaan ​​om te eksperimenteer - byvoorbeeld, drome uit REM slaap is vol aggressiewe interaksies, wat Freud kon gebruik het as bewys van onderdrukte aggressiewe impulse wat in ons drome uitgespeel het.
Alhoewel die presiese mate waarin Freud se teorie oor drome korrek was, bly onduidelik, in ten minste een opsig lyk dit of hy dit dadelik bereik het: drome is regtig die koninklike pad na 'n kennis van die onbewuste - waar verbode gedagtes leef op.
Josie Malinowski, dosent in sielkunde, Universiteit van Oos-Londen
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Intuïsie & Bewustheid > Droom interpretasie > Droom Inkubasie: Hou 'n Droomjoernaal en Mapping Your Dreams