Dred Scott Case - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die agtergrond van die Dred Scott -beslissing, een van die hoogs omstrede uitsprake van die Hooggeregshof, is kompleks. Dred Scott, 'n slaaf, is deur die weermagchirurg John Emerson, 'n burger van Missouri, gekoop. Scott en sy meester het tyd in Illinois en die Wisconsin -gebied deurgebring, waar slawerny verbied is. Na Emerson se dood in 1846, eis Scott om sy vryheid en beweer dat sy reis na vrye grond hom vrygemaak het. Scott beland toe in die besit van John Sanford, 'n afskaffer van New York, wat gehelp het om sy saak na die federale howe te bring, aangesien die saak nou 'n geskil tussen die inwoners van verskillende state behels het. Die saak bereik uiteindelik die Hooggeregshof waar 'n beslissing in 1857 geneem is. Die Hooggeregshof is, net soos die land self, langs seksies verdeel. Liberale regters het aangevoer dat Scott onder die voorwaardes van die Missouri -kompromie bevry moet word. Konserwatiewe regters wou Scott die vryheid ontken en die kompromie ongrondwetlik bevind, maar uiteindelik kon die hof nie 'n enkele besluit neem nie, maar die standpunte van hoofregter Roger B. Taney, 'n voormalige slawe -eienaar, het die oorhand gekry. Hy het gevind dat:
Taney gebruik gemartelde logika om sy besluit teen burgerskap vir swartes te bereik. Hy onderskei tussen burgerskap wat deur state verleen word en dié wat deur die federale regering verleen word. Hy het tot die gevolgtrekking gekom dat burgerskap in die Verenigde State self behoort aan die afstammelinge van die Europeërs wat in 1787 teenwoordig was:
Elke persoon en elke klas en beskrywing van persone wat ten tye van die aanneming van die Grondwet as burgers in die verskillende state erken is, het ook waar geword, en ook burgers van hierdie nuwe politieke liggaam; maar niemand anders nie; dit is gevorm deur hulle en vir hulle en hulle nageslag, maar vir niemand anders nie.
Nadat die Europeërs wat in 1787 teenwoordig was en hul afstammelinge die reg op burgerskap gegee het, het hy aanvaar dat die Europeërs 'n aanbod van nuwe burgerskap kan uitbrei na immigrante met 'n soortgelyke agtergrond, maar hy ontken dat dit vir Afrika -slawe van hul afstammelinge gedoen kan word.
Hulle is meer as 'n eeu tevore beskou as wesens van 'n minderwaardige orde en heeltemal ongeskik om met die blanke ras te assosieer, hetsy in sosiale of politieke verhoudings; en tot dusver minderwaardig dat hulle geen regte gehad het wat die witman verplig was om te respekteer nie; en dat die neger tereg en wettiglik tot slawerny tot sy voordeel gereduseer kan word. Hy is gekoop en verkoop en behandel as 'n gewone handelsware en verkeer wanneer dit wins maak. Hierdie mening was destyds vas en universeel in die beskaafde deel van die blanke ras.
Taney het aanvaar dat state, wat onafhanklik is, staatsburgerskap aan swartes kan verleen, maar dit sal nie die burgerskap van die Verenigde State verleen nie. As die federale regering gevolglik die Wet op voortvlugtende slawe sou aanvaar onder die bevoegdhede wat dit in die Amerikaanse grondwet verleen, kan dit en dit alleen besluit of dit van toepassing is op vlugtende slawe in vrye state. State kon nie inmeng nie.Nuus van die hof se beslissing het die land deurgeslaan en algemeen voorspelbare reaksies ontlok. Die Republikeine was woedend en het die besluit as 'n bedreiging vir hul party beskou, maar uiteindelik het hulle baat gevind omdat baie gematigdes die nuwe party ondersteun het. Die Demokrate is onherstelbaar verdeel in Noordelike en Suidelike faksies. Stephen A. Douglas het die besluit teengestaan ​​omdat dit sy oplossing van volksoewereiniteit ongeldig maak, maar aan die ander kant het president James Buchanan die besluit gunstig begroet in die hoop dat die slawerny -kwessie tot rus kan kom. Kritici van die president het aangekla dat hy eintlik saamgesweer het om die reaksie van die hof te vorm.