Hy was ‘n nasireër van God van sy geboorte af – daarom het die Gees van die Here hom die bomenslike krag gegee.
En die Heilige Gees stel hom ook in staat om moedig teen die duiwel, die wêreld en die sonde in hom te stry, wetende dat hy ‘n oorwinnaar is, omdat Christus klaar vir hom oorwin het.
En daarbenewens het hy ook nie ‘n vrou gesoek wat as hulp by hom, as nasireër van God, sou pas nie. Nee, sy oë was maar van die begin af gerig op die aangrensende land van die Filistyne. Hulle was nie alleen die aartsvyande van Israel nie, maar bowendien heidene.
Maar die lieflike en verleidelike Delila was nie sy soort nie. Sy het geen respek vir God nie en ook nie vir die man wat in heilige verbondenheid met God moet lewe nie.
Daarom is sy te vinde vir die omkoopgeld en begin sy om hom te treiter met die versoek om tog die geheim van sy krag aan haar bekend te maak.
Watter man is uiteindelik bestand teen die liste van ‘n vrou as sy listig wil wees: “En hy het sy hele hart aan haar bekendgemaak . . . ek is ‘n nasireër van God as ek geskeer word sou my krag van my wyk en ek swak word soos al die mense.”
Sy oë word uitgesteek en as blinde gevangene slyt hy sy dae in die tronk, waar hy vir die Filistyne ‘n swaar meulsteen moet draai.
Toe hy egter die geheim weggee aan die verleidelike vrou, wyk die Gees van die Here van hom. Sy krag was nie in sy hare nie, maar in sy Here. Sy nasireërskap was daarvan die uitwendige teken of simbool en toe dit weg is, wyk die Here ook.