Byna alle versekeringspolisse bevat voorwaardes, wat reëls van die polis is. Voorwaardes beskryf die regte wat aan die versekeraar en die polishouer verleen word. Hulle beskryf ook die pligte wat elkeen verplig is om te voldoen aan die versekeringskontrak.
'N Versekeringspolis kan 'n verskeidenheid voorwaardes insluit. Sommige is slegs van toepassing op die versekeraar. 'N Voorbeeld hiervan is die bankrotskapsklousule (hieronder verduidelik).
Dit verklaar dat die versekerde se bankrotskap die versekeraar nie sy pligte onder die polis sal verlig nie. Ander voorwaardes geld slegs vir die polishouer. Byvoorbeeld, die Verliesvoorwaardes in die ISO Kommersiële Eiendomsbeleid vereis dat die versekerde 'n verlies aan die polisie rapporteer indien 'n wet gebreek is. Baie voorwaardes is prosedureel. 'N voorbeeld is die beoordeling clausule in die standaard Business Auto Policy . Dit verduidelik die proses wat gevolg sal word indien die versekerde of die versekeraar 'n aanslag op beskadigde eiendom eis.
Voorwaardes word dikwels in 'n aparte afdeling van 'n polis of dekkingsvorm gevind. Nie verrassend nie, hierdie afdeling is dikwels geregtig op voorwaardes.
Baie beleide bevat meer as een stel voorwaardes. Byvoorbeeld, die ISO Kommersiële Eiendomsbeleid bevat drie groepe voorwaardes. Die Verliesvoorwaardes verduidelik hoe verliese gewaardeer en betaal word. Die bykomende voorwaardes aanspreek kwessies soos muntsekerheid en die regte van verbandhouers .
Die Kommersiële Eiendomsvoorwaardes word in 'n aparte vorm vervat. Hierdie adres aangeleenthede wat nie elders verduidelik word nie, soos die dekkingsgebied .
Pakketbeleid , wat twee of meer tipes dekking insluit, bevat tipies afsonderlike voorwaardes vir elke tipe dekking. Byvoorbeeld, 'n beleid wat algemene aanspreeklikheid en kommersiële eiendomsbedekkings insluit, sal aanspreeklikheidsvoorwaardes en eiendomsvoorwaardes insluit.
'N pakket beleid kan ook 'n gemeenskaplike beleid (of algemene) voorwaardes afdeling bevat wat van toepassing is op alle dekkings wat in die kontrak ingesluit is.
'N Polis kan voorwaardes bevat wat nie in die bepalingsafdeling verskyn nie. Byvoorbeeld, die standaard NCCI werkers vergoeding beleid bevat 'n voorwaardes afdeling onder Deel Ses. Nietemin bevat beide Deel een ( Werkersvergoeding ) en Deel Twee ( Werkgewers Aanspreeklikheid ) klousules met die titel Ander Versekering en Herstel van Ander. Hierdie klousules is beleidsvoorwaardes, alhoewel hulle nie as sodanig gemerk is nie. Soortgelyke bepalings kan gevind word in die ISO algemene aanspreeklikheids- en besigheidsmotorbeleide. In hierdie beleide is die klousules in die bepalingsafdeling geleë.
Sekere voorwaardes word gevind in baie soorte besigheidsbeleide. Enkele voorbeelde word hieronder beskryf.
Pligte in geval van 'n voorkoms of verlies
Byna alle beleide bevat 'n klousule wat verduidelik wat jy moet doen as 'n verlies of eis plaasvind. 'N Voorbeeld is die standaard algemene aanspreeklikheidsbeleid. Die eis-rapporteringstoestande verklaar dat u u versekeraar so gou doenlik moet in kennis stel as u ' n voorval of oortreding, of 'n eis of pak het. Hierdie klousule is belangrik, aangesien u versuim om te voldoen, u versekeraar kan redeneer om dekking vir 'n eis te weier.
Hierdie klousule verduidelik hoe die beleid sal reageer as daar 'n ander dekking bestaan ​​vir 'n eis wat deur u polis gedek word. Sommige beleide bied primêre (eerste lyn) dekking. Die ander versekeringsklousule in die standaard algemene aanspreeklikheidsbeleid bepaal dat dekking primêr onderhewig is aan enkele uitsonderings. Ander beleide deel verliese. Byvoorbeeld, die ander versekeringsklousule in die ISO-eiendoms handelsbeleid verklaar dat verliese op 'n proporsionele basis gedeel sal word met enige duplikaatdekking. Sommige soorte versekering, insluitend baie E & O-beleide, geld op 'n oormaatbasis oor ander bestaande dekking.
Regte van herstel
Die meeste kommersiële beleide bevat 'n subrogasie klousule . Hierdie klousule gee die versekeraar die reg om die bedrag wat hy betaal het, te verhaal van die partytjie wat dit veroorsaak het.
Met ander woorde, as die versekeraar 'n verlies betaal het waarvoor iemand (behalwe 'n versekerde) verantwoordelik is, kan die versekeraar die skuldfooi vir die bedrag van die betaling dagvaar.
Regsaksie teen ons
Hierdie bepaling word dikwels die "geen aksie" -klousule genoem omdat dit jou reg beperk om 'n aksie (regsgeding) teen jou versekeraar in te dien. Dit strek jou gewoonlik van dagvaarding, tensy jy aan al die vereistes onder die beleid voldoen het.
Ingevolge die ISO-eiendomsbeleid kan u nie u versekeraar aanspraak maak op 'n eis indien u versuim het om 'n beskrywing van die beskadigde eiendom te verskaf nie ('n dekking van dekking). Aanspreeklikheidsbeleid verbied jou of iemand anders om onder bepaalde omstandighede die versekeraar te dagvaar. U word gewoonlik verbied om u versekeraar te dagvaar om 'n skikking wat u vrywilliglik gemaak het, te versamel (sonder u versekeraar se toestemming). Net so is jy verbied om te dagvaar om skadevergoeding te versamel totdat 'n finale uitspraak deur 'n hof gemaak is.
Versekeringspolisse kan 'n termyn oplê vir die indiening van 'n pak. Sommige eiendomsbeleide vereis dat u u pak binne twee jaar vanaf die datum van die verlies indien. Hierdie bepaling sal deur die staatsreg oortree word indien laasgenoemde meer tyd bied om dossierpakke te stuur as die beleid.
Hierdie klousule brei u polis outomaties uit om enige dekking wat u versekeraar by u deklaringsvorm ingesluit het, in te sluit. Die klousule is gewoonlik van toepassing op enige verlenging wat kort voor of tydens u polisperiode gemaak is, indien die verlenging gratis is.
Veronderstel byvoorbeeld dat u onder 'n kommersiële eiendomsbeleid verseker is. Terwyl u polis van krag is, begin u versekeraar met behulp van 'n opgedateerde weergawe van die Dekkingsvorm vir Bou en Persoonlike Eiendom. Die nuwe vorm bied outomaties (sonder ekstra koste) 'n limiet van $ 10,000 vir skade aan persoonlike eiendom wat in 'n tydelike stooreenheid op u perseel voorkom. Die vorm wat aan u beleid geheg word, sluit nie hierdie dekking in nie. Aangesien u polis 'n liberaliseringsklousule bevat, sal eiendom in 'n tydelike bergingseenheid outomaties deur u polis gedek word. Geen endossement is nodig nie.
Kansellasie en Nie-Hernuwing
Baie versekeringspolisse wat deur besighede aangekoop word, bevat beide 'n kansellasieklousule en 'n nie-hernuwingsvoorsiening . Hierdie klousules verduidelik die omstandighede waaronder die versekeraar die polis mag kanselleer of nie. Staatsreg sal hierdie bepalings ignoreer indien dit vir polishouers gunstiger is. Byvoorbeeld, 'n staatswet wat vereis dat die versekeraar 60 dae kennis gee aan die polishouer indien die polis nie hernu word nie, sal 'n polisvoorsiening vervang wat slegs 30 dae kennis gee.
Skeiding van Versekerde
Baie aanspreeklikheidsbeleide bevat 'n voorwaarde getiteld skeiding van versekerde (of kwesbaarheid van belange). Hierdie toestand bestaan ​​dikwels uit twee dele. Die eerste verduidelik hoe die beleid sal reageer as 'n ander versekerde 'n ander smeek. Die tweede deel beskryf hoe dekking sal geld indien een versekerde 'n ander versekerde dagvaar.
Oordrag van u regte en pligte
Versekeraars versigtig versekeringsversoekers voordat hulle polisse uitreik. So bevat versekeringspolisse 'n oordrag van regte of 'n " anti-opdrag" -klousule . "Hierdie klousule verbied polishouers om hul regte en pligte onder die polis aan iemand anders toe te gee sonder die versekeraar se skriftelike toestemming. Byvoorbeeld, Jim besit 'n besigheid wat hy verkoop Jim kan nie sy besigheidsversekeringspolisse aan Jane gee nie. Die polis is slegs aan Jim uitgereik. Sy regte en verpligtinge onder die polis kan nie na Jane oorgedra word sonder die versekeraar se toestemming nie.
Die anti-opdragklousule verbied ook polishouers om hul reg om skadevergoeding of 'n nedersetting in te vorder, oor te dra. Veronderstel byvoorbeeld dat Bob 'n motor verseker het vir fisiese skade onder 'n kommersiële motorbeleid. Bob teken 'n kontrak wat Jim die reg gee om enige betaling wat Bob andersins sou ontvang vir 'n fisiese skadeverlies aan die voertuig, te versamel. Bob het die anti-opdragsklousule oortree. Sy versekeraar is onwaarskynlik om enige verlies aan Jim onder Bob se beleid te betaal.
Let daarop dat baie state polishouers toelaat om hul regte toe te ken om betalings te eis nadat daar 'n verlies plaasgevind het . Slegs post-verlies werkopdragte word toegelaat. Opdragte wat gemaak is voordat 'n verlies plaasvind, is verbode. Veronderstel in die vorige voorbeeld dat Bob alreeds 'n fisiese skadeverlies gehad het toe hy sy reg gee om 'n eisbetaling onder die polis aan Jim in te vorder. In baie lande sal die opdrag toegelaat word.
Hierdie klousule bepaal dat die versekeraar se verpligtinge ingevolge die polis nie verander nie indien die polishouer bankrotskap aanteken of insolvent raak. Die versekeraar moet steeds eise betaal.
Geen voordeel aan Bailee
Baie eiendom en motorvoertuie bevat 'n klousule met die titel No Benefit to Bailee. 'N Bailee is iemand wat vir 'n spesifieke doel aan 'n ander party se eiendom toevertrou is. 'N voorbeeld is 'n motor liggaam winkel. 'N Voertuig-eienaar gee die lyfwinkel besit van 'n beskadigde voertuig sodat die winkel dit kan herstel.
'N Bailee kry nie eiendomsreg op die eiendom in sy of haar besit nie. Die motorlig winkel word nie die eienaar van die voertuig wat dit herstel nie.
Die "geen voordeel tot borgtog" -klousule is van toepassing op kommersiële eiendom en outomatiese fisiese skade-dekking. Dit verklaar dat niemand anders as die polishouer wat toesig oor die versekerde eiendom het, sal baat vind by die polis nie. Met ander woorde, 'n borghouer is nie geregtig op 'n eisbetaling bloot omdat hy of sy die besit van die versekerde eiendom besit nie. Ingevolge 'n kommersiële motorbeleid kan die bailee 'n parkeergarage, sleepwa, herstelwerk of enigiemand anders wees wat 'n fooi hef om beheer oor die voertuig te verkry.
Verberging, Wanvoorstelling of Bedrog
Hierdie klousule stel die versekeraar in staat om die polis te vernietig indien die polishouer 'n bedrieglike daad gepleeg het. 'N Versekerde begaan bedrog wanneer hy of sy 'n versekeraar opsetlik bedrieg vir die doel van finansiële gewin. Die bedrog mag gepleeg word wanneer dekking aangekoop word, wanneer 'n eis ingedien word of op 'n ander tydstip. Byvoorbeeld, 'n sake-eienaar koop fisiese skade dekking vir 'n nie-bestaande voertuig. Hy rapporteer dan die voertuig wat gesteel is en lê 'n diefstal eis.
Die "bedrogklousule" stel ook die versekeraar in staat om dekking te ontken indien enige versekerde opsetlik 'n wesenlike feit ten opsigte van die versekeringsdekking opsetlik wanvoorgestel of verberg het. Die term wanvoorstelling beteken 'n wanvoorstelling van die waarheid. Die wanvoorstelling is wesenlik indien die versekeraar 'n ander besluit sou gemaak het as dit die ware feite bekend was.
Byvoorbeeld, jy voltooi 'n aansoek vir eiendomsversekering op 'n gebou wat jy besit. U lê op die aansoek en verklaar dat u die gebou as 'n pakhuis gebruik. In werklikheid gebruik jy dit om vuurwerke te vervaardig. As die gebou beskadig is in 'n ontploffing wat veroorsaak word deur foutiewe vuurwerke, kan u versekeraar dekking weier weens wesenlike wanvoorstelling.