Oct | 2012 | MaanKind
19 Fri Oct 2012
Have you ever walked in the footsteps of Angie and Brad? This photo was taken at the beach where they stayed for the birth of their twins, Long Beach in Namibia.
40 Jaar is ‘n lang tyd…
Posted by MaanKind in Dag-tot-dag, Kindertyd
Mense verander. Ons word ryper en groei emosioneel en spiritueel. Maar verander ons diepste wese ooit?
Hierdie week word ons 40-jaar matriekreünie gehou. Facebook het dit makliker gemaak om die mense op te spoor, maar ek is verstom hoe min van ons groep eintlik ‘openbare domein’ is. Moontlik word dit wat ek doen vir ‘n lewe grootliks bepaal deur sigbaarheid op die www, moontlik is dit my ingebore nuuskierigheid oor en belangstelling in ander mense se lewens, maar meer waarskynlik is dit bloot die tikkie ekshisbisionisme in my. Daarom bedryf ek my besigheid van webwerwe af, beoefen ek ook so my passie (wat intussen ook in ‘n besigheid ontaard het), ek blog en het ‘n redelik oop Facebook profiel.
Maar gaan ek die reünie bywoon? Nee.
Eers was ek nogal lus om te gaan, maar die afgelope tyd het ek my motiewe bevraagteken, en besef dis maar net my ingebore nuuskierigheid wat sou maak dat ek dalk gaan. Ek ken myself, ek is geen party animal nie, en ek sou almal wou bekyk, en na 10 minute huistoe gaan. As ek nie in die vyf jaar op hoërskool met iemand sou aanklank vind nie, waarom nou skielik? Met ons 15-jaar reünie het min mense my herken, of my geselskap opgesoek. Ek was immers een van die Onsigbares op skool. ‘n Taamlik arm plaaskind. Gelukkig darem die arm-maar-ordentlike soort. Die dorpskinders het mekaar geken sedert laerskooldae en saamgespeel, die koshuiskinders was ‘n geslote groep wat niemand in hulle binnekring wou hê nie.
Met die 25-jaar reünie het ek al bietjie ontluik, ek was in ‘n akademiese omgewing, moes op konferensies praat en het gaan selfvertroue leer by Toastmasters. My gym-lyf was skraal en glad, bruin en soepel. (Op 40 is mens mos op jou prime, in alle opsigte!) Ek onthou my kort wit rokkie het vreeslik reaksie van die manne ontlok, sommer met die aankoms het ek twee agter my hoor praat oor hierdie (wat hulle gedink het is ‘n gebrek aan) onderklere (Hulle het gedink ek is seker ‘n skoolmaat se vrou). Ek het selfs ‘n aanbod gehad om ‘n kamer te deel in die koshuis waar ons oorgeslaap het…). Dis nie dat ek so danig oulik was nie, ek dink net die kontras met die skooldogter was nogal groot. Weer het min mense my regtig herken, of my geselskap opgesoek. My lyf ja, maar my geselskap? Maar dankie aan Hendrik, vir die bier wat jy vir my gekoop het, en iets moois vir my gesê het.
Dan het ek ‘n paar wonderlike maters gehad, met wie ek (danksy Facebook) weer kontak het. Jane, Estelle en Marietjie, julle verryk steeds my lewe, net soos op skool. Ag en nou verlang ek sommer ook weer na Gesina ook! Natuurlik is daar ‘n klomp van my ou skoolmaats wat ek graag wil sien. Miemie, Sue, Hannetjie, Ilse, BK, Carel, en nog ‘n paar. Maar ek glo die mense wat ek nodig het in my lewe for my Highest Good, sal my paadjie kruis. Ek is happy and content, my lewe is lekker en relatief ongekompliseerd, ek het absoluut alles wat my hart maar kan begeer, ek ek sit lekker hier by die see en kyk maar so na die wind en die wolke op ons berg wat die mis en die reën bring…
En ek weet: The older we get, the more like ourselves we become
A Treasure found on an Island… This huge sculpture is called Bliss Dance, by Marco Cochrane 2010, and was part of Burning man 2010. Made in memory of Lloyd Taylor. We were pleasantly surprised by the detail on the majestic piece, on Treasure Island in San Francisco.
Ons sal hierdie vakansie in California nooit vergeet nie!
12 Fri Oct 2012
What is big? THIS is big… Compared to what? Compared to things around it… Giant Sequoias in the Yosemite National Pank in California.
Welkom aan die nuwe klomp bloggers wat van LitNet af oorgeskuif het. Ek weet dis ‘n groot stap, het immers self lank my skoene onder die LitNet bed gehad.
Moet julle asseblief nie laat intimideer deur die WordPress platform wat aanvanklik vreemd is nie, dit is eintlik baie logies en kragtig, en as jy eers gewoond is, baie maklik om te gebruik.
Een of twee dingetjies wat jou lewe baie makliker hier kan maak:
* Streng gesig en hande op die heupe *
(Ou WordPress bloggers neem asseblief ook kennis)
Dieselfe ‘reëls’ geld maar hier as by enige plek. Bring jou kant, wees nice en jy sal gou tuis voel.
Baie mense gebruik nie RSS of ander feeds nie. Een manier wat dit baie makliker vir ander maak om jou blog in die hande te kry om te lees, is die widget sodat mense per e-pos ingelig word as jy nuwe inskrywings maak. Kyk in jou Dashboard by Appearace, Widgets, Follow blog. Sleep dit met jou muis na regs waar jou ander Widgets is. Verskillende Themes het natuurlik verskillende Widgets.
Maak vir jou ‘n skakel, of boekmerk http://af.wordpress.com/
Nou ja, lekker blog! Dis goed om bietjie uit jou groewe geskud te kom. Ou groewe lê gans te lekker… Kyk wat is vandag in my Inbox:
On this day of your life, dear friend, I believe God wants you to know that life begins at the end of your comfort zone.
You won’t find glory at the center of safety, but at its edge. You won’t find love at a place where you are covered, but in the space where you are naked.
You gotta take some risks. You have to not only pick up the dice, but roll ’em. So go ahead, take the gamble.
You have nothing to lose except the chance to win. Life is not long enough to spend it on the sidelines. And you will not have to think but a second to know exactly why you received this message today.
Hou lekker naweek! (En vertel asseblief jou vriende ook van hierdie funksie)
09 Tue Oct 2012
John the Potter
Soms vibreer iets mos net op jou frekwensie. Die kleure en lig van hierdie bakkies van John the Potter was net vir my mooier as mooi.
08 Mon Oct 2012
Daar is baie dinge wat my HAPPY maak, maar meeste van alles, is dit die gevoel in my hart as ek iets sien wat spontaan en in the moment is. As iemand ‘n oomblik beleef wat hom gelukkig maak. As ek iets klein sien wat my één met die Universe laat voel.
05 Fri Oct 2012
Ons hou daarvan om soms net ‘n koers in te ry, ietsie te eet waar ons kom en foto’s te neem wat wat ons ook al langs die pad teëkom. Ons laaste roadtrip het hierdie ene met die besondere haarkapsel opgelewer…
MaanKind is meer as haar pampoentjie…
Boekemakranka, e-Boek Uitgewers, e-Boeke, Kleinmond Self-Catering Accommodation
As MaanKind het ek oor die jare baie goeie maters gemaak, vriende opgebou en kennisse versamel. Sommige lees my goeters, ek lees weer ander wat my nie ken nie, en so is ons almal deel van een groot proses. Die internet is nie net ‘n klomp rekenaaars wat op een of ander manier deur servers en drade en optiese vesel en golwe vanaf torings in die lug gekoppel is nie, daar sit ‘n mens agter elke rekenaar, laptop, mac, iPad of BlackBerry, of waarmee of waarop jy ook al ‘n sleutel met jou vingers tik. Ag wat praat ek, daar is ook stemtegnologie, en pads waarop jy skryf maar julle kry die punt.
Nou het daar ‘n snaakse ding in my lewe gebeur. Being the Gemini I am, het my lewe nou verskeie vertakkings gevat. Ons is steeds besig met wat ons doen (vakansie akkommodasie in Kleinmond), maar my passie, belangstellings of stokperdjie (snaakse naam vir ‘n hobby maar toemaar) het ook nou sommer in ‘n besigheid ontwikkel, wat myself baie plesier gee, en ook vir ander iets beteken. Lees my Boekemakranka blog wat ek onlangs begin byhou het vir nuus.
Op daardie blog het ek die volgende inskrywing gemaak, maar ek wil dit hier herhaal, omdat meeste van julle dalk nie weet van Boekemakranka se bestaan nie. Die verhale kom lekker in, maar dit kan so ‘n lekker projek word, dat ek dalk aan die mense wat my gaan help met die keuring, die verhale gegroepeer in temas kan stuur. So help my asseblief, deur hierdie boodskap te versprei onder jou skrywersvriende, of hierdie te Share, of te Reblog.
Boekemakranka wil graag ‘n e-Boek met kort-kortverhale publiseer, wat so goedkoop as moontlik verkoop sal word. Die tantième sal dan gaan vir ons plaaslike Sopkombuis, en vir Vriende van Kleinmond Biblioteek. Dit gee blootstelling vir die skrywers, kos vir mense, en koop boeke vir kinders.
Stuur jou kort-kortverhaal van ongeveer 400 woorde wat nog nie elders of op die internet gepubliseer is nie, aan eboek@boekemakranka.co.za vir oorweging.
Sluitingsdatum einde November.
Asseblief en dankie vir hierdie www projek. Wen-Wen-wen.
Ek trek my reisskoene aan na wie weet watter pad…
Posted by MaanKind in Toerisme
Ek kan sonder baie dinge klaarkom, hoef nie fancy wiele onder my alie te hê nie, as dit beteken ek kan uitsien na, of terugkyk op, ‘n reis na ‘n verre land. Toortsie ken bepaald haar kastimmers…
‘n Stuk van my hart het in Engeland agtergebly. Hierdie spesifieke toer was in Maart 2007. Ons het al ‘n paar plekke gereis, maar hierdie was vir my ‘n baie báie spesiale vakansie. Ons het Engeland platgery en net ‘n kort draai in Skotland gemaak, hopelik kry ons weer geleentheid om terug te gaan. ‘n Stuk van my hart en siel woon daar in Engeland. My keel word droog en ek raak emosioneel as ek na die foto’s kyk, my hart hunker terug na vorige lewens wat ek daar gelewe het. Hier is net ‘n grepie van Skotland:
Die perd is ‘n standbeeld opgerig ter ere van Die Royal Scots Greys wat hulle lewens verloor het tydens die ABO. En wat is ‘n besoek aan Skotland sonder die Edinburgh Castle?
Natuurlik sal MaanMan my eerste keuse van reisgenoot wees. Ek moet bieg, ek reis nie graag saam met ander mense nie, my man en kinders is ‘n uitsondering. Die reis wat ek en my een dogter na Parys onderneem het, was een hoogtepunt, en die mees onlangse reis saam met my ander dogter in San Francisco, seker die heel kosbaarste ervaring ooit. Ek is haar baie dank verskuldig, ons heel eerste oorsese reis was ook danksy haar. Van daar af kon jy ons nie keer nie.
So jammer tog, bloggers, ek reis net saam met my eie. Maar ek lees baie graag van julle ervarings. Een van my gunstelingste bloggers is juis Kyker, omdat hy sy reiservarings op so ‘n unieke manier deel, dat dit voel of hy deur my lens kyk.
Trek asseblief jou reisskoene ook aan, liewe blogger wat hier lees. En vertel vir ons.
Kyk my mooiste antieke silwerlepeltjie wat ek present gekry het uit Engeland! Dis net myne. Dit is groter as ‘n teelepel maar kleiner as ‘n desertlepel. Volgens die merke, HA EA FA is dit gemaak deur die Atkin broers. Ek eet elke dag my pap met hom. En as ek nou roomys in die huis gehad het, sou ek nou ‘n bakkie roomys met my lepeltjie eet…
Die Atkins broers, Harry, Edward en Frank het ‘n besigheid by hulle pa Henry geërf in 1852. Op daardie stadium was hulle ontwerpers, vervaardigers en verskaffers van lepels, maar die broers het gou ‘n winkel in London oopgemaak. Gou-gou het hulle behalwe lepels ook ‘n groot verskeidenheid ander items gemaak bv. Teepotte, fotorame ens. Hulle was bekend vir hulle mooi traditionele ontwerpe en ook hulle kwaliteit silwer en E.P.N.S. (electro plated nickel silver ) produkte.
‘n Stukkie geskiedenis, elke dag in my mond. Myne.
Lucidity "A better definition of lucidity is a dream situation where the results of your actions are consistent w... a.co/3xMNRob♥ ♥ ♥	20 hours ago
3 of 5 stars to Zephany by Joanne Jowell goodreads.com/review/show/29…♥ ♥ ♥	23 hours ago