In strofe 2 is die spreekbeurt vader-seun-vader: ikonies dus van die reël “Er hat den Knaben wohl in dem Arm” uit strofe 1. Strofes 4 en 6 is op hulle beurt ikonies van die seun se wegraping uit die vader se beskermende greep: hulle vertoon die bou seun-vader, simbolies van die skeiding wat reeds besig is om tussen vader en seun in te tree. 8:13). ’n Ou verbond wat aanvanklik vir ewig gesluit is, kan dus ook verbygaan en tot ’n einde kom. So wissel jou aanbod van die sillabiese vers, na kwatryne (pp.95 – 96), prosagedigte (pp. 98 – 100), rondeau (p.53) en dit wat seker as “stringgedig” beskryf kan word: “Nanas de la nada” (pp.105 – 107), ŉ reeks gedigte wat opgebou is met versreëls van kwalik 5 lettergrepe per versreël. Dit was ‘n beroering wat Lorca uiteindelik sy lewe sou kos. Sy instinkte was progressief. Sy steun was agter die sosialiste, eerder as die regse nasionaliste en die nuwe Falangiste-beweging van Primo de Rivera. Miskien was dit vanselfsprekend vir ‘n avant garde digter, miskien ‘n rebellie teen die kleinburgerlike – en stoer regsgesinde – burgery van Granada, miskien ‘n gepoogde ontvlugting aan die versmorende greep van die – stoer regsgesinde – Katolieke Kerk in Spanje.