Vaginale swam: simptome, behandeling, oorsake
Skede-swam (vaginale mykose, sokololpitis) is 'n algemene swam infeksie by vroue. Dit word gewoonlik deur giste veroorsaak. Tipiese simptome sluit in jeuk en verbranding van die vagina, asook 'n krummelagtige afskeiding. Die vaginale swaminfeksie word behandel met middels wat veral effektief is teen swamme (antimikotika). Lees hier alles wat belangrik is oor oorsake en simptome van vaginale sproei, diagnose, behandeling en prognose!
Wat is vaginale swam? Besmetting van die vagina met swamme, gewoonlik met giste (veral Candida albicans). Na raming kry drie uit elke vier vroue minstens een keer in hul lewens 'n vaginale sproei. Die infeksie kan op enige ouderdom voorkom.
Algemene simptome: Jeuk en 'n brandende sensasie in die vagina en gewoonlik in die pubiese area, verhoogde, witterig-krummelige afskeiding (herinner aan gesmelte melk), moontlik pyn tydens seksuele omgang; met bykomende betrokkenheid van die uretra ook pynlike urinering.
behandeling: Skimmelmiddel (antifungale middels) word gewoonlik ekstern toegedien (room, vaginale setpille ens.), Slegs in ernstige gevalle, ook intern (tablette). Antiseptiese middels (werk gewoonlik teen patogene).
voorspel: Skedeswam is gewoonlik skadeloos, maar baie onaangenaam en soms aanhoudend. In die geval van 'n erg verswakte immuunstelsel, kan die swam in die liggaam versprei en interne organe besmet.
Vaginale swam: simptome
Die belangrikste simptome van vaginale giste is een sterk jeuk en een brandende gevoel in die vagina (vagina). Die meeste van die klagtes verskyn ook in die pubiese area (vulva). U kan uself versterk voor menstruasie. Terloops, jeuk is die eerste aanduiding van vaginale gis. Dit kom gereeld voor lang simptome.
'N Kenmerkende verandering in vaginale afskeiding is nog 'n teken van vaginale sproei: vroue het altyd 'n bietjie afskeiding. Dit is dikwels so klein dat dit skaars opgemerk word. Die hoeveelheid daarvan verander gedurende die menstruele siklus. Dit is gewoonlik deursigtig tot melkerig en reukloos. 'n verskerpte, krummel-witterige afskeiding is een van die kenmerkende simptome van vaginale sproei. Hy is – soos die gesonde ontslag – reukloos.
As die afskeiding uit die vagina sleg ruik (visagtige reuk), besmet is met bakterieë en nie met sampioene daaragter nie. So 'n bakteriële vaginose moet noodwendig deur 'n dokter behandel word!
Daar is ook moontlike simptome van vaginale giste Pyn tydens gemeenskap (Dyspareunia). As die vaginale mykose na die uretra versprei het, kom hulle gereeld Pyn tydens urinering (Disurie) bygevoeg.
Hoe lyk vaginale swam?
Vagina en pubic kan geswel word in die vaginale swam. Dikwels (maar nie altyd nie) is daar gryswit neerslae op die slymvlies by die ingang van die vagina en in die vagina. Hierdie pads kan afgevee word. Hier onder toon 'n inflammatoriese rooierige slymvlies.
Die geslagswaminfeksie van die vrou kan ook lei tot klein knoppies op die veloppervlak in die geslagsarea.
Dit gebeur in vaginale swamme
As die vaginale flora buite balans is, kan swamme in die vagina versprei.
Vaginale swam: behandeling
Swaminfeksies kan behandel word met middels wat veral effektief is teen swamme – sogenaamd antifungals, Vir die behandeling van vaginale swamme word antifungale middels aanbeveel plaaslik toegepas wees. Dit is sonder voorskrif in apteke beskikbaar en bevat gewoonlik aktiewe bestanddele uit die groep imidazole (soos clotrimazole en mikonazol) of nystatien. Dikwels word 'n kombinasiepakket aangebied, bestaande uit 'n antifungale room vir gebruik in die buitenste pubiese area, sowel as vaginale setpille of vaginale tablette wat in die vagina geplaas word. Maar daar is ook produkte wat slegs 'n antifungale room en 'n toediener bevat, waarmee u die room diep in die vagina kan inbring. Die gebruik van hierdie plaaslike antimikotika is slegs afhanklik van die voorbereiding een keer of as 'n kuur van drie of ses dae.
As hierdie plaaslike vaginale behandeling nie help nie, of as die infeksie aanhou terugkeer of herhaaldelik opvlam, kan interne (sistemiese) behandeling gebruik word. Skimmelwerwels (in tabletvorm) nodig wees. Hierdie medikasie bevat sogenaamde triazole (soos flukonazol) en word deur die dokter voorgeskryf.
Behandeling van vaginale swamme met antiseptika
Met sogenaamde antiseptika kan 'n mens vaginale swam behandel. Dit is middels wat nie spesifiek teen baie patogene optree nie, maar nie spesifiek teen swamme nie. Daarom is hulle nie so effektief soos antifungale middels in die behandeling van die vagina nie. Daarom word antiseptiese middels veral in die vroeë stadiums van sagte vaginale of vaginale swamme gebruik. Selfs met gemengde infeksies – dws infeksie met verskillende patogene – kan dit nuttig wees.
Die antiseptiese middels teen vaginale swam word plaaslik gebruik as 'n salf, oplossing of setpil. Dit bevat die aktiewe stof povidon-jodium.
Vir skildklierafwykings, moet povidonjodium nie gebruik word nie. Die ingeslote jodium kan in hierdie geval ernstige komplikasies veroorsaak!
Swangerskap: Wat moet u met vaginale swam doen?
Vaginale swam tydens swangerskap moet medies behandel word. Dit word aanbeveel om te gebruik plaaslike antifungals (soos antifungale room) oor sewe dae, Geskikte aktiewe bestanddele is imidazole soos clotrimazole, econazole of mitconazole. Hierdie antifungale middels word deur die swangerskap as effektief beskou, goed verdra en veilig vir die kind. Orale antifungale middels (tablette) moet nie tydens swangerskap geneem word nie, of slegs as die dokter dit absoluut noodsaaklik ag.
In die laaste vier tot ses weke voor die geboorte is 'n medisinale vaginale sproeibehandeling by swanger vroue veral belangrik. Dit is belangrik om die geboortekanaal vroegtydig van alle swamme te bevry. Andersins bestaan ​​die risiko dat die infeksie by die geboorte aan die kind oorgedra sal word.
Benewens die plaaslike swamdodende toediening, kan swanger vroue met vaginale sproei Doederlein bakterieë toegedien word. Dit is melksuurbakterieë wat tot die normale vaginale flora behoort. Die toepassing daarvan kan help om die patogene swamme in die geslagsarea te verplaas.
Gesamentlike behandeling van die maat
Vaginale swam is aansteeklik. Dit kan oorgedra word deur direkte fisiese kontak tussen twee mense, maar ook oor besmette voorwerpe. As u dus 'n infeksie van die vaginale gis het, kan u maat u maklik vang en 'n penisswam ontwikkel (sien hieronder).
Daarom is dit sinvol dat u maat ook ondersoek word en behandel word indien nodig. Dit is veral belangrik as u herhaaldelik 'n vaginale swam het. Die mede-behandeling van die maat help om die risiko van herbesmetting te verminder na suksesvolle behandeling met die vaginale sproei. Onder die voorhuid van die penis is 'n bietjie swam, maar veroorsaak geen ongemak nie. Kontak hiermee kan egter binnekort voldoende wees om 'n herbesmetting by die vrou te veroorsaak kort na 'n vaginale gisbehandeling.
Huismiddels vir vaginale swam
In die media, sowel as in die familie en vriende word gereeld verskillende tuisremedies vir vaginale swamme aangewys. Alhoewel baie vroue oortuig is van hul doeltreffendheid: baie huismiddels benadeel die vaginale flora eerder en help dit glad nie teen vaginale sproei nie.
Tuisremiddels wat die meeste aanbeveel word vir vaginale sproei-behandeling, sluit in jogurt, asyn en knoffel. Dit moet in die buitenste pubiese area toegedien word of in die vagina gebring word. Dit is veronderstel om die sampioene dood te maak. In plaas daarvan, maak asyn, knoffel en ander harde stowwe die vaginale omgewing ontwrig, wat die fungi en ander patogene selfs makliker maak om te vermeerder.
Jogurt word ook nie aanbeveel in die geval van vagina-swam nie: jogurt bevat natuurlik verskillende bakterieë. Dit sluit in laktobasille (Lactobacilli), wat help om 'n gesonde vaginale omgewing te handhaaf. Om hierdie rede is jogurt 'n geheim teen allerlei vaginale probleme. Joghurt bevat egter ook bakterieë wat die vaginale flora kan beskadig. Benewens die vaginale swam kan dus ook 'n bakteriële infeksie (bakteriële vaginose) ontwikkel.
Basies: Gebruik die bogenoemde antifungale vaginale swammedisyne van die apteek. U kan redelik vinnig van die infeksie ontslae raak, veral as dit vroeg gebruik word. Huismiddels vir vaginale sproei vererger die simptome egter net.
Ander wenke vir vaginale swam
Omdat vaginale swam aansteeklik is, moet u tydens die infeksie u van die seksuele omgang hou. Na die behandeling moet u en u maat eers kondome gebruik.
Om die verspreiding van die swam infeksie te voorkom, moet u slegs pH-neutrale seep gebruik (of selfs beter: slegs louwarm water) in die geslagsgebied en smeer die vel gereeld.
Dra lugdeurlaatbare onderklere om die vorming van 'n klam en warm omgewing in die vagina te voorkom – sulke toestande is ideaal vir swamgroei.
Verkort jou pubiese hare.
Moenie jou handdoek met ander deel nie.
Vervang elke dag u wasgoed en handdoeke en was dit teen 60 grade met 'n swaar skoonmaakmiddel.
Dikwels word 'n suikervrye dieet aanbeveel om die vaginale swam te "honger". Tot dusver kon daar egter nie bewys word dat dit wel werk nie.
Die eweknie van die vaginale swam by die vrou is die penis swam in die man. Dit word ook gewoonlik veroorsaak deur Candida albicans van gis. Die infeksie word eers opgemerk met 'n rooiheid op die voorhuid en die glans. Binne 'n paar dae swel die weefsel. Jeuk, brand en selfs pyn sluit aan. Boonop kan klein, vloeistofgevulde borrels op die glans vorm.
Sommige pasiënte "haal" die swaminfeksie deur seksuele omgang met 'n vrou met vaginale swam. Giste is egter in klein hoeveelhede ook deel van die gesonde velflora van 'n man. Onder sekere omstandighede kan dit vermeerder en ongemak veroorsaak. Dit kan byvoorbeeld gebeur as die man 'n verswakte immuunstelsel het, miskien as gevolg van diabetes. 'N Gebrek aan higiëne in die geslagsarea kan 'n swam infeksie in die penis bevoordeel.
Lees meer oor die simptome, oorsake en behandeling van 'n swaminfeksie in die geslagsgebied van die manlike voorkoms in die artikel.
Vaginale swam: oorsake en risikofaktore
'N Gesonde vagina is nooit kiemvry nie, maar huisves 'n natuurlike vaginale flora: Dit bestaan ​​hoofsaaklik uit melksuurbakterieë (laktobasille). Sommige ander bakterieë en in 'n mindere mate swamme kan ook (tydelik) deel uitmaak van die natuurlike vaginale flora. Die melksuurbakterieë omskep die suiker wat uit die skede-selle verkry word, in melksuur. Dit skep 'n suur omgewing in die vagina waarin patogene kieme amper kan vermenigvuldig.
Maar as die balans van gesonde vaginale flora byvoorbeeld versteur word, kan giste die kans versprei – ontstaan ​​vaginale swam. Ongeveer 80 persent van alle gevalle van vaginale swam word deur die gisswam veroorsaak Candida albicans veroorsaak. Vir die oorblywende 20 persent van die siektes, byvoorbeeld, is Candida glabrata of Candida tropis verantwoordelik.
Risikofaktor: seksuele omgang
Seksuele omgang is 'n algemene oordragweg vir 'n geslagswaminfeksie: vroue en mans kan mekaar met swamme besmet; in die geval van die vrou, kan dit lei tot die vaginale swam, in die geval van die man na die penis swam.
Risikofaktor: Swak immuunstelsel
'N Versteuring van die vaginale omgewing kan as gevolg van verskillende oorsake wees. 'N Verswakte immuunstelsel is meestal daaragter. Dit kan byvoorbeeld die gevolg wees van behandeling met medisyne wat die immuunstelsel onderdruk. Aan hierdie sogenaamde immuunonderdrukkers Byvoorbeeld, kortisoon- en kankermedisyne van die groep sitostatika (chemoterapeutiese middels).
Ook 'n paar siektes kan die liggaamsverdediging verswak en dus 'n vaginale swam bevoordeel. Dit geld byvoorbeeld vir MIV of vigs sowel as diabetes (diabetes mellitus).
Sommige vroue kry 'n vaginale swam deur antibiotika: antibiotika is effektief teen bakterieë waarin hulle hul vermenigvuldiging rem of die kieme doodmaak. Hulle onderskei nie tussen voordelige en skadelike bakterieë nie. 'N Antibiotiese behandeling kan dus ook die melksuurbakterieë in die vagina uitskakel en sodoende 'n vaginale swam veroorsaak. Hoe langer antibiotika geneem word, hoe groter is die risiko vir swaminfeksie.
Risikofaktor: hormonale veranderinge
Hormonale veranderinge lei ook tot 'n verandering in die vaginale milieu. Dit kom natuurlik voor by vroue tydens die menstruele siklus sowel as in die loop van die lewe. Byvoorbeeld, vrouens na die menopouse meer vatbaar vir 'n vaginale swam.
Die gereelde voorkoms van vaginale swamme in die swangerskap kan toegeskryf word aan hormonale veranderinge: Hierdie oorsaak is by swanger vroue, byvoorbeeld, 'n verhoogde suikerinhoud en verminderde suurheid in die vagina – ideale groeitoestande vir sampioene. Die gevaar bestaan ​​dat die swamme tydens normale (vaginale) geboorte aan die kind oorgedra kan word. Die moontlike gevolge is byvoorbeeld 'n swam infeksie in die mondarea (mondverwel) of in die luierarea (luieruitslag).
'n hormoonbehandeling bevoordeel ook die ontwikkeling van vaginale swam. Sommige vroue wat hormonale voorbehoedmiddels saam met progestiene gebruik, is byvoorbeeld geneig tot swaminfeksies in die geslagsgebied. 'N Behandeling met antiandrogenen (soos ernstige aknee) word as 'n risikofaktor beskou.
Daar is ook 'n paar siekteswat siektetoestande veroorsaak in hormoonbalans en dit meer vatbaar maak vir vaginale sproei. Dit sluit byvoorbeeld hipertireose, hipotireose en Cushing se siekte in.
Risikofaktor: oormatige of swak higiëne
Beide 'n oormaat en 'n gebrek aan persoonlike higiëne kan 'n vaginale swam bevoordeel. Oormatige persoonlike higiëne kan die delikate balans van die natuurlike vaginale flora bemoeilik en die weg baan vir 'n vaginale swam. Net so kan 'n gebrek aan persoonlike higiëne die ontwikkeling van fungusinfeksie bevorder.
Risikofaktor: Verkeerde klere
Sampioene groei veral goed in 'n warm en klam omgewing. Daarom kan veldigte klere en onderklere wat van sintetiese materiale vervaardig word, vaginale sproei bevorder: dit bevorder sweet en kan opbou van hitte veroorsaak.
Risikofaktor: spanning en geestelike spanning
Volgens onlangse navorsing het stres en sielkundige stres ook 'n negatiewe uitwerking op die vaginale milieu. Hulle kan dus ook 'n vaginale gisinfeksie bevorder.
Vaginale swam: ondersoeke en diagnose
As 'n vagina vermoed word, is 'n ginekoloog die regte persoon om te kontak. Hy sal eers breedvoerig met u praat oor u s'n Om mediese geskiedenis op te stel (Geskiedenis). Moontlike vrae van die dokter is:
Het u al sulke klagtes gehad?
Het u al enige terapiepogings gedoen (byvoorbeeld teen-die-toonbank-antifungale middels van die apteek)?
Het u onderliggende siektes (soos diabetes, MIV)?
Gebruik u medikasie (antibiotika, kortisoon, ens.)?
Ly u maat aan 'n seksueel oordraagbare siekte?
Na die anamnese vind een fisiese ondersoek plaas. Die dokter sal dieselfde doen as met die gereelde ginekologiese ondersoek. 'N Vaginale skimmelinfeksie kan dikwels herken word deur 'n witterige tot grysagtige neerslag op die slymvlies. As dit versigtig afgevee word, kom 'n inflammatoriese rooi vaginale slymvlies aan die lig.
Die dokter neem een ​​om vas te stel watter patogene verantwoordelik is vir die infeksie Smeer van die vaginale mukosa, Dit kan onder die mikroskoop ondersoek word. Filamentagtige strukture in die mikroskopiese prentjie (sogenaamde hyphae) dui op 'n swam infeksie.
Selde lewer hierdie mikroskopiese ondersoek geen duidelike bevinding nie. Dan is die Kieme wat in die smeer gekweek word (patogeenkultuur): In die laboratorium word die smeer op 'n geskikte voedingsmedium geplaas en skep dit optimale groeitoestande vir kieme, sodat dit vermeerder. Dit maak dit makliker om hulle te identifiseer.
Vaginale swam: geskiedenis en prognose
Met 'n tydige en konsekwente terapie is die prognose vir vaginale swam gunstig. In die reël duur 'n swaminfeksie nie langer as 'n paar weke nie en genees dit sonder gevolge. Selde blyk die infeksie baie vervelig te wees, soos 'n verswakte immuunstelsel. Onder sekere omstandighede kan die vaginale swam selfs in 'n baie sterk immuniteitsgebrek in die liggaam versprei en die interne organe besmet.
Na die genesing van 'n vaginale gisinfeksie kan dit (herhaaldelik) tot 'n terugval kom, as daar steeds gunstige faktore is soos 'n valse geslagshigiëne, voortgesette antibiotiese terapie of 'n defensiewe swakheid. Sover moontlik moet 'n mens derhalwe sulke risikofaktore uitskakel of verminder.
Vaginale swam: voorkoming
As u vagina wil voorkom, moet u bekende risikofaktore soveel moontlik vermy of verminder. Dit beteken:
Vermy sintetiese klere en klere wat baie styf in die geslagsgebied is en selfs skuur.
Dra slegs onderklere van asemende materiale soos katoen. Dit voorkom hitte en vog in die geslagsarea.
Vermy die gebruik van plastiekbedekte pantyvoerings en verbande. Dit kan ook veroorsaak dat vog en hitte in die vaginale gebied ophoop. Geparfumeerde verbande is ook ongunstig: die geure kan die sensitiewe slymvlies irriteer en hulle dus meer vatbaar maak vir infeksies.
Tampons droog die vaginale mukosa uit en kan dus die vaginale swam by sensitiewe vroue bevoordeel. Dan kan dit nuttig wees om tampons gereeld te verander of oor te skakel na asembare sanitêre servette (organiese pads).
Let op 'n noukeurige maar nie buitensporige intieme higiëne nie. Gebruik slegs louwarm water om die geslagsgebied skoon te maak, of hoogstens pH-neutrale of effens suurprodukte (sindette), om nie die vaginale omgewing te versteur nie. Doen dit sonder intieme bespuitings en vaginale douchering.
As u die toilet gebruik, moet u uself altyd van die voorkant (vaginale ingang) na die agterkant (anus) afvee. As u dit andersom doen, kan swamme uit die ingewande in die vagina kom. Op hierdie manier kan daar volgens sommige kenners 'n vaginale gisinfeksie ontstaan.
In sekere gevalle, 'n medisinale profilakse van vaginale gis infeksie sin maak. Byvoorbeeld, 'n dokter kan vroue aanbeveel wat diabetes neem of antibiotiese terapie ontvang vir die voorkomende gebruik van antifungale middels (tussen twee keer per week tot maandeliks).
Riglyn "Diagnose en behandeling van Candida-infeksies" deur die Duitssprekende Mycological Society en die Paul Ehrlich Society for Chemoterapie (206)
2 thoughts on "vaginale gis infeksie"
April 19, 2020 om 12:37 nm
Hi tracy hie ek soek asb raad ek is swanger en ht die simtome van hie bo ek gebruik salf vi dt mar dt help ni elke keer as ek en m boyfriend sex het dan kry ek die brand en jeuk
September 14, 2020 om 2:36 nm
Hi ek het Sondag die 6de September 2020 begin met my tyd die maandag het die deel tussen my vagina en boud begin jik en ek het gekrap dit het y bly jik tot gister aand toe. Ek het gister aand op gemerk dat daar n knoppie sit en vanoggend het ek gevoel daar is nog 2 knoppies by asook my klier aan die linker kant is net seer nie geswel nie en die linker kant se lip onder wat naby die knoppies is van my vagina is geswel die regter kant is daar niks vout nie. Wat kan dit wees en hoe kan ek dit behandel?