Ek dink die persepsie is dat mense net een koerant lees, net een resensie sien, dus hoekom bodder met meer resensies. Maar die effek van net een swak resensie (en daarmee bedoel ek nie negatief nie, maar ’n swak gekose resensent vir ’n spesifieke boek, of ’n verkeerde lees van ’n boek, of die volstaan by een lees/interpretasie terwyl ’n ander een net so geldig kan wees) is vernietigend vir ’n skrywer/boek. Ek dink byvoorbeeld aan die eerste, negatiewe resensie van Eilande destyds, wat gekorrigeer is deur ’n verskeidenheid ander resensies. En daar is soveel ander voorbeelde!
Natuurlik gee Huisgenoot nou ruimte vir boeke, wat nie voorheen die geval was nie. En daar is Rapport se boekebylaag, wat ook relatief nuut is. Maar die resensies in die dagblaaie is nódig, en is geskryf vir ’n ander leser as dié van Huisgenoot. Al die verskillende registers waarin oor boeke geskryf word, is belangrik, maar die resensies in die dagblaaie was nog altyd ’n belangrike voedingsaar tot die ernstiger diskoers oor die letterkunde en veral die Afrikaanse letterkunde, en ons sal veel armer wees as daardie gesprek nou verder verskraal word.