Geskiedenis van militêre stop-verlies
'N Verduideliking En Geskiedenis Van Militêre Stop-Verliesbeleid
Daar is tye in die geskiedenis wanneer die weermag nie verder verminder kan word nie. Tipies beteken dit dat ons land besig is met 'n soort vyandige konflik. Dit kan egter ook beteken dat 'n tak van diens nie die doelwit aanwend om addisionele getalle by te voeg tot die militêre bevolking nie. Daar kan ook sekere werksgeleenthede of MOS's wees wat die weermag nodig het op 'n bepaalde tyd en daardie groep met daardie vaardighede kan nie militêre diens verlaat nie.
Die term wat gebruik word om hierdie situasie te beskryf, is "Stop-Loss."
Die militêre hanteer hierdie situasies regtig op een van twee maniere. Inisieer die Stop-Loss Provision, of gebruik die herroepingsreël onder die President se Reserwebank. Een of ander manier sal die militêre behoeftes tydens kritieke tye nagekom word deur nie die aktiewe pligslede toe te laat om die weermag te verlaat of die voormalige lede van die aktiewe pligte terug te bring in die weermag deur middel van die Reserwes of Individuele Klaarreserwes indien die vrywilligheid nie vergader nie die eise.
Wat is 'n verlies verlies?
In militêre terme beteken "stop-verlies" nie om 'n militêre lid te laat skei of af te tree sodra hulle vereiste diensperiode voltooi is nie.
Aansoekkontrak en die Individuele Klaarreserwes
Daar is 'n verskil tussen Stop Loss en die kontrak wat jy onderteken het die dag wat jy in die weermag aangewys het. Wanneer iemand vir die eerste keer aan enige vertakking van die Verenigde State van Amerika aansluit, het hulle 'n minimum van agt jaar totale diensverpligtinge (sommige spesiale werksgeleenthede, soos vlieënier, kan selfs langer diensverpligtinge aangaan).
Watter tyd nie bestee word aan aktiewe diens of in die aktiewe Wag / Reserwes moet in die Individuele Klaarreserwes (IRR) bestee word nie. Lede van die IRR boor nie, en ontvang ook geen loon nie, maar hulle is onderhewig aan herroeping aan aktiewe pligte op enige tydstip gedurende hul tyd in die IRR. Dit is skaars, maar kan voorkom as die Verenigde State aangeval word of daar is 'n kritiese behoefte aan 'n bepaalde vaardigheid wat 'n voormalige aktiewe pligslid het wat die weermag onmiddellik nodig het.
Byvoorbeeld, as iemand binne twee jaar by die weermag aansluit, en dan uitkom, is hy of sy onderworpe aan aktiewe plig vir nog ses jaar. As iemand vir vier jaar by die Lugmag aangesluit het en dan skei, kan hy of sy herroep word tot aktiewe plig vir nog vier jaar. Dit word in paragraaf 10a van die verkrygingskontrak uiteengesit , waarin lui:
As dit my aanvanklike aanwending is, moet ek altesaam agt (8) jaar dien. Enige deel van daardie diens wat nie op aktiewe diens gedien word nie, moet in 'n Reserwekomponent bedien word, tensy ek vroeër ontslaan word.
Dit word nie as stopverlies beskou nie, hoewel dit dikwels aanvaar word. Dit is deel van die President se Reserwebank .
Stop-verlies is die uitbreiding van 'n militêre persoon se termyn in die Wag, Reserwes of aktiewe plig buiten wat hul normale skeidingsdatum is. Diegene wat by die weermag aansluit, stem ooreen met hierdie bepaling ingevolge paragraaf 9c van die verkrygingskontrak:
In die geval van 'n oorlog duur my verbintenis in die gewapende magte tot ses (6) maande na die einde van die oorlog, tensy my toetrede vroeër deur die president van die Verenigde State geëindig word.
Dit is die basis van stop-verlies. Die Departement van Verdediging beweer dat die term oorlog beteken wanneer Amerika se gewapende magte in vyandige konflik betrokke is, nie net wanneer oorlog deur die Kongres verklaar word nie.
Die stop-verlies beleid is wettig uitgedaag, maar federale howe het konsekwent bevind dat dienslede se diensbepalings onwillekeurig verleng kan word onder hul militêre kontrak.
Die Kongres het eers die einde van die konsep aan die Departement van Verdediging 'n stop-verlies gesag gegee. Die weermag het egter nie die gesag gebruik tot die Golfoorlog van 1990/1991 toe President George HW Bush stopverlies op die weermag tydens die Golfoorlog opgelê het nie. Hierdie stopverlies is later hersien om slegs diegene wat in diens geneem is en individue in sekere kritiese werksvaardighede in te sluit.
President Clinton het stopverlies opgelê aan die begin van die ontplooiing van Bosnie en tydens die Kosovo-lugveldtog. Stop-verlies is ook opgelê vir 'n kort tydperk na die aanvalle op 9/11, en dan weer in 2002 en 2003 as die weermag wat voorberei is vir die Irak-inval.
Huidige stop-verlies beleid
Die huidige stopverliesprogram raak slegs lede van die aktiewe pligleër, die weermagreservate en die weermagwachter. Dit raak slegs individue wat óf ontplooi word óf amptelik in kennis gestel is dat hulle geskeduleer is vir ontplooiing. Sulke lede word verhoed om te skei of af te tree vanaf die datum van ontplooiings kennisgewing en tot 90 dae na terugkeer vanaf implementering.