Daar is duidelik ‘n literêre verwysingsveld waaruit die digter put, soos blyk uit die verwysings na Van Wyk Louw, Breytenbach, Jan (Jan Rabie?), Lindenbergh en Cloete. Die fetus betree dus nie net die fisiese ruimte van die moeder se liggaam nie, maar algaande hy/sy groei, word die moeder meer ‘ge-heg’ aan hierdie wordende wese. ’n Hegte band dus, op liggaamlike, liminale en psigologiese vlak. Anita Lindenberg glo die werk is die bekroning absoluut werd, maar vind dit jammer dat Breytenbach “nou eers begin pryse wen, aangesien hy beslis Suid-Afrika se sterkste jong kunstenaar is” (ibid.). Ek het ‘n vae atmosferiese ingewing gehad, wat toe tot ‘n idee gestol het. ‘n “Digterlike idee” is, vir my, ‘n wesensidee – dus ‘n paradoks of ingewing of insig wat iets wesenlik sê oor die lewe of die ervaring. Die manuskripte is ook ‘n Suid-Afrikaanse Presidensiёle projek, wat deur die Presidensie en die Departement van Kuns en Kultuur, deur die Nasionale Argief in Pretoria, gekoördineer word. ‘n Beraamde R36 miljoen is nodig vir hierdie projek wat oor vyf jaar strek.