Oct 9th, 2012 by Vaandel Uitgewers
Een kommentaar | Lees kommentare
Bykans 2000 jaar gelede het die Messias die hande op Sy volk gelê en hulle genees van allerhande siektes, kwale en selfs die dood. Hy het mense gesond gemaak wat destyds en vandag ‘ongeneesbaar’ is, en hy het dit gedoen sonder om Sy volk een enkele penning te vra. En Sy genesing was nie net die fisiese liggaam nie, maar ook genesing van die volk se onderlinge verhouding. “Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en jou hele siel en jy moet jou naaste liefhê soos jouself”. Sy totale wese, deur genesing, vertroosting en ontferming moet vir ons ‘n voorbeeld wees van wat die Koningkryk van God is. Maar in ons dolle stryd teen die natuur het die fondamente vir ‘n fisiese en geestelik gesonde volk verlore gegaan.
Vandag betaal ons die prys vir die worstelstryd teen die skepping. Ons sien ‘n kwaal, ‘n probleem en ons beveg dit met alles wat ons menslike vernuf ons toelaat om dit mee te beveg. Instede van om die oorsaak daarvan te bepaal sintetiseer, fabriseer en bedrieg ons onsself eerder deur elke sogenaamde ‘wetenskaplike metode’ en teorie saamgevat in ‘n pil om die kwaad uit die weg te ruim – en ook so gou as moontlik. Eers oor die afgelope paar dekades het ons so stadigaan begin besef, dit werk nie. Maar met die jare het ons vir bykans elke piep en snuif ‘n “wonder” middel ontwikkel.
SSRI – die gevare van anti-depressante
Een van die grootste en bekendste voorskrifmiddels deur die 1980’s en 1990’s was Prozac. In die 1970’s is besef dat sommige van die medikasies wat aan pasiënte voorgeskryf word in der waarheid depressie veroorsaak. Die rede hiervoor was die verlaging in serotinin vlakke, en die gevolgtrekking is gemaak dat ‘n toename in serotinin noodgedwonge moet ly tot ‘n verligting van neerslagtigheid en depressie. Na verskeie onsuksesvolle pogings deur onder meer Sweedse en Franse maatskappye om die Serotinin herabsorbsie vlakke in die brein te reguleer, het die VSA mediese reus, Eli Lilly, in 1987 uiteindelik fluoextine vrygestel, beter bekend as Prozac. Dit was beskou as die wondermiddel vir depressie. Maar probleme het egter vinnig kop uitgesteek soos onder meer naarheid, slapeloosheid en selfs maag-dermkanaalbloeding. Maar die gevaarlikste newe effekte van Prozac was die geweldadige en irrasionele optredes van sommige pasiënte, en Eli Lilly is by verskeie geleenthede hof toe gesleep as gevolg daarvan. Prozac is kort daarna vervang deur die maatskappy SmithKline Bececham (vandag GlaxoSmithKline of GSK) met hul eie anti-depressant genaamd Seroxat met feitlik dieselfde newe effekte. In Junie 2001 moes GSK $6.4 miljoen uitbetaal aan die familie van Donald Shell wat na 2 dae op Seroxat, sy vrou, dogter, klein dogter en uiteindelik homself dood geskiet het.
Hierdie anti-depressante, soos Seroxat en Prozac staan bekend as SSRI’s, of “Selective Serotonin Reuptake Inhibitors”, en is seker die mees suksesvolle direk bemarkte dwelms in die geskiedenis van die mediese industrie. Maar gedurende die 1990’s het onafhanklike studies skokkende onthullings getoon. Eli Lilly het doelbewus die werklike gevare van Prozac versteek en daar is onder meer bevind (uit vier verskillende kliniese studies) dat feitlik elke anti-depressant van 1987 ‘n bydrae tot die geweldige styging in selfmoordsyfers tot gevolg gehad het.
Die ironie hiervan is dat Prozac in der waarheid groter gevaar vir die individu inhou as die sogenaamde ouderwetse Tricyclic anti-depressante (TCA) van die 1950’s wat Prozac moes vervang en daar is bevind dat die nuwe SSRI’s nie beter werk of onskadeliker is as TCA’s nie.
Tekorte in die gestel
Verskeie voorskrifmedisynes veroorsaak ook ‘n geweldige tekort aan nodige vitamines en minnerale wat insluit Kalsium, potassium, sink, yster, Vitamines B6, C, D, K, folinesuur, fosfor, sodium, koënsiem, potassium.
Die belangrikstes is seker Zink, folinesuur en koënsiem.
Zink word beskou as ‘n “master mineral” in honderde ensiem-reaksies binne die liggaam en speel ‘n groot rol in jou immuniteit. Dit word in jou dieët opgeneem en nie gestoor nie. As jy gedurig siek voel kan dit wees dat jy ‘n tekort aan zink het. Kry organiese zink-tablette en hou dit in jou mond. As dit soet is, het jy ‘n tekort, en as dit bitter smaak, is jy reg.
Koënsiem Q10, is ‘n kragtige vitamine en anti-oksidant en word gevind in elke sel van die liggaam. Energie en ATP (“Adenosine triphosphate”) is die hooffunksies van die vitamine. ‘n Tekort aan Koënsiem Q10 lei tot hartaanvalle en dit mag wees dat die vitamine die hart help met die pompaksie en krag van sy spiere.
Folinesuur, ook bekend as Vitamine B9 help met die omsetting van voedsel tot energie, asook die handhawing van allerhande brein funksies, DNA/RNA sintese, rooi bloed sel produksie en ysterfunksies.
Prozac het stelselmatig sy plek begin verloor as die wonderkuur vir depressie en artseny-industrie analitikuste het begin waarsku dat “die wêreld se anti-depressant mark in ernstige gevaar is” met ‘n 50% wins afname. Maatskappy soos Fugh-Berman en Eli Lilly het voor ‘n situasie te staan gekom waar hulle biljoene sou begin verloor. Maar die mediese industrie, soos enige goeie besigheid het ‘n leemte in die mark gesoek, en toe hulle nie een kon kry nie, skep hulle een.
Dieselfde medikasie in ‘n nuwe pakkie
‘n Splinternuwe siekte is gediagnoseer en word genoem PDD (Pre-menstrual Dysphoric Disorder), en as ‘n wonderkuur vir dié nuwe mediese probleem, herverpak hulle ‘n variasie van Prozac onder die naam, Serafem. Dis nie die eerste keer dat ‘n maatskappy dieselfde voorskrifmiddel herverpak onder ‘n ander naam nie. In 1997 was bupriopion, wat reeds onder die welbekende anti-depressant Wellbutrin bemark is, ook goedgekeur vir mense wat wil ophou rook, en is herverpak onder die naam Zyban en as gevolg hiervan moes advertensies verbruikers waarsku dat Wellburtrin nie saam met Zyban gebruik kon word nie. Prozac word ook vandag bemark vir OCD (“Obsessive-compulsive disorder”) simptome. Ander medikasies sluit in die geweldige winsgewende en wêreldwye bemarkte anti-kolestrol pil, Lipitor, wat ook bekend staan as Zocor, Vytorin en Crestor en Prilosec vandag bekend as Nexium. Hierdie herbenaming help gewoonlik om te verseker dat ‘n spesifieke pil steeds ‘n voortbestaan kan hê op die mark, want nadat die patent verval het, is die chemiese samestelling beskikbaar vir ander vervaardigers.
Prozac vir kinders
Gedurende die Prozac-era is daar begin om anti-depressante aan kinders voor te skryf, selfs so jonk as 2 jaar. Tussen 1988 en 1998 het die voorskrifte vir jongmense tussen 2 en 19 jaar oud van 40 miljoen tot 120 miljoen gestyg. Heelwat voorskrifmedisynes word nie behoorlik op kinders getoets nie, aangesien kinders in der waarheid klinies as “klein grootmense” beskou word en dus word die newe effekte eenparig oor beide groepe beskryf. Maar daar is al bevind dat die newe-effek op ouer mense nie noodwendig dieselfde manifesteer onder kinders nie. Byvoorbeeld Ritalin wat vir hiper-aktiwiteit gebruik word in kinders, het die newe-effek by jongmense dat die depressie kan veroorsaak, maar in grootmense werk dit as ‘n matige stimulant. In die 1970’s was sowat 150 000 kinders in die VSA op voorskrif van Ritalin en die situasie was so erg dat die DEA (“Drug Enforcing Agency”) verplig was om Ritalin en ander “amphetamine-type” medikasies as Klas II stowwe te klassifiseer – dieselfde as kokaïne. Vandag het die gebruik hiervan 40 voudig vermeerder.
ADD & ADHA – ‘n valse diagnose
Miljoene kinders wêreldwyd word gediagnoseer met sogenaamde (attention deficit disorder) ADD (“attention deficit disorder”) en ADHD (“attention deficit hyperactivity disorder”) en 96% van die diagnoses kom uit die VSA en Kanada. En die voorskrif hiervoor is Ritalin. Daar is nog kontroversie oor die werklike diagnosering van ADD en ADHD, aangesien dit hoofsaaklik staatmaak op die subjektiewe gevolgtrekkings verkry uit psigologiese bepalings, gedragsoptrede-skale en op die terugvoer van ouers self. En hoe betroubaar is die konklsuies as ouers die situasie met hul kind oordryf ter wille van die vrede? Nietemin is daar miljoene kinders wat op voorskrif medikasie vir die “ongsteldheid” is met newe-effekte wat wissel van kardiovaskulere probleme tot selfs sterftes.
Dr. William Carey van die Universiteit van Pensilvania en professor van pediatrie meld: “Wat huidiglik toegeskryf word aan ADHD in die Verenigde State blyk slegs ‘n reeks normale gedragspatrone te wees.” Hy meld verder “Daar is geen geldige onafhanklike toets vir ADHD nie. Daar is ook geen data om aan te toon dat ADHD ‘n foutiewe werking van die brein is nie… ons kennis oor die oorsake bly spekulatief”.
Dr. Peter Breggin en verskeie ander mediese wetenskapliikes erken dat ADHD nie fisies geidentifiseer kan word nie. Dr. Breggin meld onder meer die volgende in alking Back to Ritalin: What Doctors aren’t telling you about stimulants for your children:
“Daar is geen fisiese toets wat die waarskynlike bestaan van ADHD kan bepaal nie. Daar is geen spesifieke fisiese simptome wat daarmee geassosieer kan word nie. Die ADHD diagnose word gemaak deur die kind se optrede te vergelyk met ‘n beskrywing van die “afwyking” soos aanvaar deur die kenners en praktiseerders in die betrokke veldgebied…
Daar is geen kritiese en objektiewe diagnose vir ADHD nie – geen fisiese simptome of neurologiese tekens, en geen bloedtoetse daarvoor nie. Ten spyte van sommige beweringe, is daar geen breinskandering-bevindinge of enige biochemise wanbalanse te vinde nie.”
Gerald Golden, professor van pediatrie en neurologie in sy werkstuk getiteld Role of attention deficit hyperactivity disorder in learning disabilities, erken dat ‘Pogings om ADHD binne ‘n biologiese raamwerk te definieer was tot op hede nog onsuksesvol.”
Meer onlangs het selfs ‘n nuwe ongesteldheid onder kinders die lig begin sien. Dr. Joseph Biederman van Harvard Universiteit saam met ‘n span mede-kollegas het hierdie afwyking geidentifiseer as ‘kinder-bipolariteit’.
‘n Donker toekoms
Hier is ‘n generasie van ouers wat skielik oorval word met waarskuwings van gedrags- en verstandelike afwykings wat kastig langtermynprobleme vir die betrokke kind kan inhou as daar nie dadelik met pille en psigiatriese hulp ingespring word nie. Dit is eenvoudig ‘n uitbuiting van ouers se besorgdheid en terselfdetyd ‘n wanbegrip van wat kinders se normale gedragspatroon kan wees tydens die grootwordproses tot volwassenheid.
Die top verkopers tans in die mediese industrie is anti-psigopaatmiddels soos Risperdal, Trileptal en Clonidine wat aan kinders voorgseskryf word en waarvan bittermin oor die langtermynprobleme bekend is. Kort termynprobleme sluit in kwyling, uitslag en uitsonderlike gewigsprobleme. Volgens die New York Times het sowat 1 207 kinders wat tussen 1993 tot 2008 Risperdal voorgeskryf is, aan ernstige probleme begin gely. Een-en-dertig sterftes is aangeteken wat almal direk verband hou met Risperdal.
Sommige kenners meen dat die moeilike gedrag by kinders in der waarheid ‘n vroeë manifestasie van individualisme is, wat nie onderdruk moet word nie maar dissplineer en reguleer word tot hy of sy die vrugte daarvan kan dra. Die lantermynskade wat die onderdrukking van hierdie normale gedragspatrone kan hê, is uiters kommerwekkend. Tesame met die steselmtige vergifting van individue deur allerhande voorskrifmiddels en Monsanto se monopolie op ons voedselvervaardiging deur GM (“Genetically Modfied”) betree ons ‘n nagmerrie in die handhawing van ons gesondheid en ons voortbestaan.
Swartkrag, Xenofobie en Sarel Cilliers
Interessante artikels – lees net moeilik op selfoon. Wil graag op rekenaar ontvang.