The Gulag Archipelago (Russies: Архипела́г ГУЛА́Г, Afrikaans: Die Goelag-Argipel) is 'n roman deur die Russiese skrywer Aleksandr Solzhenitsyn. Die boek gaan oor die dwangarbeidskampe vir dissidente wat vervolg word deur die Sowjet-regime van die jare na die Tweede Wêreldoorlog. Alhoewel skuldigbevindings (wat wissel van maande tot jare) van dissidente volgens die Sowjet-strafreg, gegrond is, is daar baie kritiek dat 'n groot deel van die vervolgde dissidente onskuldig is van enige werklike misdaad.
Die boek self is in die tydperk tussen 1958 en 1968 as 'n ooggetuie-verslag deur Solzhenitsyn geskryf. Solzhenitsyn self is gedurende 'n tydperk van 8 jaar vanaf 1945 tydens die leierskap van Josef Stalin aangehou. Die boek is onwettig versprei as 'n Samizdat-werk in die Sowjetunie en word in die Weste in 1973 in Parys gepubliseer. In Rusland is die boek eers in 1989 amptelik vrygestel.
Die boek word beskou as een van die invloedrykste boeke van die twintigste eeu. In die Weste is die dwangarbeidskampe deur baie van die Kommunistiese partye gesien as 'n afwyking wat deur Stalin veroorsaak is, eerder as inherent aan die Sowjet-regime. In sy boek verduidelik Solzhenitsyn egter dat die stelsel reeds deur Vladimir Lenin aan die begin van die vestiging van die Sowetunie gevestig was.