Kinekansel | Spirituele oogknippe in die flieks.
Met ‘n great fliek soos Tree of Life, het dit dalk weer tyd geword dat Freddy nuwe lewe kry. Sien volgende week!
Benjamin Button, Avatar en District 9
Elkeen kry ‘n stukkie bont tuisgemaakte klei om ‘n hartjie mee te maak. Dis nog louwarm, en ek voel die souterigheid daarvan in my palms soos wat my hande weer droog word. Dan kom hulle sommer so klomp op ‘n slag om die harte teen die rowwe hout van die kruis vas te druk. Party so verspot, dat ek my lag nie kan hou nie. Die een outjie kom paradeer met sy groen kleihart oor sy neus gedrapeer, en ‘n ander een gil omdat sy eerder ‘n rooi hart wou gemaak het.
Maria sit tussen haar groepie kinders wat sy uit die strate gaan haal het vir die byeenkoms. Hulle ruik en proe eers versigtig aan die klei voordat hulle na die ander loer om te sien wat mens nou eintlik moet maak. Die tweede en derde golf opgewonde kinders kom daar van haar kant af.
Die wind pluk aan die groot markiestent, en ek voel oorweldig deur die lawaai van giggelende kiddies, die wind en die reuk van ou seil.
Dan kom sy, asof soos ‘n engel, uit die kinderskare te voorskyn. Ek het haar nog nie voorheen opgemerk nie. Ek skat haar so ses of sewe jaar oud. Armpies en beentjies uitermate dun weens ondervoeding – die knobbeltjies op haar skouers en elmboë lyk amper seer.
Dit is ‘n klein dik geel-klei hart. Dit lyk of sy amper te bang was om met die klei te werk, en of die hartvorm amper per ongeluk so gebeur het. Ek druk my vinger op die oop plekkie op die hout en lig my wenkbroue. Sy glimlag en knik stadig. Ek druk die louwarm klei teen die hout vas, en voel amper sleg oor ek dit harder moet druk om te bly sit. Ek vryf my vingermerke in die middel van die hart weer toe wanneer ek klaar is.
Vir ‘n oomblikkie staan die engel doodstil. Haar mond gaan effens oop van die glimlag. Ek sien hoe haar oë die kruis op en af bekyk, en telkens weer kom stilstaan op haar geelhart. Dan kyk sy my vol in die oë, en knik haar kop. Sy is tevrede.
Ceiling Cat en andere
Met dank aan Maeree.
Sommige van my vriende het weer begin Bybel lees.
Vir Erfenisdag: Wall-E
Ek wag al lank vir ‘n kansie om iets te uiter oor Wall-e. Ek gaan dit min hou, want mens kan te veel praat daaroor.
Die fliek is soos ‘n profeet uit die Ou Testament wat waarsku: Kyk wat jy doen, kyk wat is op pad. Ek dink net dis eenvoudig pragtig dat die vroutjie-robot se naam Eve is. Beslis geen toeval daar nie! Ironies dat die masjientjies weet om die enigste plantjie in die fliek met uiterste respek te hanteer. Selfs grond is in die storie iets wat met respek hanteer word. Aangrypend waar die mense besef die plantjies en die aarde is in ons sorg – die eintlike betekenis van Genesis se “heers oor die aarde”. Die fliek bevestig dat ons maar grondmensies is en nie anders kan nie as om met respek vir die aarde te leef.
(Enigiemand agtergekom dat die popcorn bokse en coke-glase in die vullisblikke na hierdie fliek maar net so baie was soos altyd?)
O Aarde, ‘n liedjie vir jou vir môre. Ek is mal oor die einde, met ‘n nuwe wêreld in sig op die horison.
Ek wonder hoe gaan dit wees?
Spielberg is op dun ys. Durf mens ‘n fliek maak hiervan?
Ek is tans aan die herkou oor Spielberg se fliekmaakkeuses. Dalk is daar ‘n patroon. Hy kom al ‘n lang pad sedert Close Encounters of the Third Kind, Jaws en E.T.
Wat ‘n horribale ervaring! Goed gedoen, met dalk net ‘n bietjie te veel toevallighede in een fliek om sonder verdowing afgesluk te kry.
Wat ‘n ontsettende aaklige ervaring moet dit nie wees nie: om op ‘n hospitaalbed te lê sonder enige beheer oor jou liggaam. Nie eers jou asemhaling is binne jou willekeurige bereik nie.
En dan word jou borskas oopgesaag en -gespalk om jou hart uit te haal.
Hy verloor egter twee harte. Die ander een is die vrou wat hy getrou het.
Terwyl die ligte in sy lewenskamers een vir een afgesit word, sien jy hom sterf. Hy hoor sy lewe voor hom afspeel, maar hy het geen seggenskap daaroor nie.
En dan gee sy ma haar eie hart, sodat hy kan lewe. Hierdie hart kry nie eers kans om koud te word op ‘n hopie ys nie, maar word sommer so warm in sy borskas geplaas.
En die slotsin van die fliek verkondig die mag van die vrou se self-opofferende liefde vir haar kind. “Al that matters, is that he is awake.”
Ek wil nie net sien en hoor hoe my lewe verbyglip nie. Ek wil wakker wees. Met ‘n warm hart wat binne my klop. Wanneer my eie te swak is, is daar ‘n Skenker. Maar dit gebeur soms met erge pyn.
flieks wat ek nooit gaan kyk nie