... hulle kon nie die garnisoen binne-in wegneem nie
- haar rustige, groot hart en gees, die wagte en bewakers van haar missie.
Dit was drie dae nadat ek haar ontmoet het, het ek besef Ouma Twylah Hurd Nitsch is 'n klein vrou. Haar onverbiddelike oë, haar groot goeie humor en die grootte van die vrede wat moeiteloos uit haar hart vloei, dra 'n fisiese teenwoordigheid oor wat ver buite haar klein raam reik. Sy is warm buite maat, mercurial en diep verbind met die Aarde.
Dogter van 'n Seneca-ma en 'n Oneida / Scots-pa, ouma Twylah is 'n direkte afstammeling van Chief Red Jacket, 'n bekende Seneca-woordvoerder wie se diskoerse vandag nog deur geleerdes bestudeer word. Die Seneca is een van die oorspronklike lede van die VN-Vredesliga wat bekend staan ​​as die Iroquois-konfederasie en is die erkende filosowe van die Liga. Seneca-samelewing bestaan ​​uit verskillende groepe. Ouma Twylah se clan, die Wolf Clan, leer die wysheid, filosofie en profesie van aardgeskiedenis, naamlik dat alle wesens - die hele skepping - lede van die een familie is wat uit Moeder Aarde gebore is, en dat ons die lot is om daardie Eenheid te herwin. Haar familie het sedert die 1700 se wysheidstradisies van die ouderlinge geleer.
Gram, soos sy gereeld genoem word, is in 1913 gebore op die Cattaraugus Indiese Bespreking in New York, en is deur haar grootouers, Medicine Man Moses Shongo en sy vrou, Alice, opgevoed en opgelei om die Senaatse wysheid en leier van die Wolf Clan Onderrig Lodge. Hierdie rol is voor haar geboorte geprofeteer en aanvaar nadat haar oupa se verbygang - toe sy net nege jaar oud was.
Leer die Ou Maniere Eerstehand
As 'n jong vrou het Gram vir 'n tyd as jazzmusikant gewerk, die tromme gesing en gespeel, en was een keer genooi om saam met Jimmy Dorsey se band te sing. Sy het getroud en vyf kinders opgevoed. Toe sy begin leer het, het Gram studente na haar huis gebring om saam met haar familie te leef en die ou maniere eerstehands te leer.
Namate haar werk gegroei het, het sy die Seneca Indiese Historiese Genootskap, 'n skool sonder mure, gestig en haar leerstellings deur middel van 'n tuisstudie korrespondensie kursus versprei en semi-jaarlikse rade en werkswinkels regoor die wêreld gehou. Sy ken haar Seneca-naam van Yeh-Weh-Node. Sy het sy eie voorliefde aan Australië, Afrika, Holland, Duitsland, Pole, Kanada, Israel, Rusland versprei. , Japan, die Britse Eilande, Italië en die Verenigde State. In April van 1999 het sy die gesogte North American Living Treasures-toekenning ontvang ter erkenning van haar lewe se werk.
Ek het eers van Gram gehoor van 'n vriend wat 'n groot bewonderaar van haar leerstellings is. Ek het toe min van haar geweet, maar iets oor haar het my gekyk, ongerepte beelde in my geroer om kaalvoet te loop op die leemagtige paadjies van 'n ou Rooibosbos. Ek het 'n moeilike tyd gehad om haar te vind omdat sy onlangs by haar huis verhuis het om by haar seun Bob, die toekomstige Lineage Holder van die Wolf Clan Teaching Lodge en die huidige president van die Seneca Indiese Historiese Genootskap te woon.
Uiteindelik het ek haar uitgewer gekontak wat my uitnodiging gestuur het om aan hierdie projek deel te neem. 'N Paar weke later het Bob gebel. Hulle was aan die voorberei om vir 'n Europese lesing toer te gaan, maar hy het my 'n kort rukkie van tyd aangebied om met Gram te ontmoet en ek het die kans gespring. Ek het die dag en een maand later my reisreëlings getref, met Gram, Bob en Lee Clark, Bob se vrou en die Vereniging se programkoördineerder, by hul huis in Jacksonville, Florida, ontmoet.
Die bestuur van die lughawe na Gram se beskeie landhuis in die neo-wilds van die voorstedelike Jacksonville, is nie 'n maklike taak nie. As gevolg van 'n motorongeluk het ek groot probleme met lineêre denke en in die waarneming van ruimtelike verhoudings. Alhoewel ek elke stap-vir-minuut-stap van die rit geskryf het, kan ek nie eers my eie aanwysings dop nie en moet ek ten minste 'n dosyn keer op die pad vra. Ek praat met myself asof ek die klein enjin is wat kan - "Ek dink ek kan. Ek dink ek kan. Ek dink ek kan." - en dit help, maar die gom wat my bymekaar hou, wat eintlik my frustrasie in die hande hou, is my hartlike verlange om by Gram te wees. Dit gee my 'n belangrike sleutel om die impotensie te bestuur wat ek voel wanneer my kognitiewe dissymmetrie my geografies of verstandelik verlaat. Nou weet ek dat die verblyf in my hart wat verband hou met iemand of iets wat my met betekenis en doel vervul, kan dryf ek na die ander kant van die vergetelheid.
Ek kom by haar voordeur betreklik ongedeerd, neem diep asem, klim dan uit die motor. Bob groet my met 'n stewige handdruk en hou my binne, verby 'n lessenaar met hoë opvoedkundige materiaal, in die eenvoudig ingerigte woonkamer, 'n kamer wat saamgetrek word deur 'n man wat min belangstelling het vir materiële dinge buite die praktiese behoeftes. Hy stel my voor aan Lee wat my hartlik verwelkom, en verskoon haarself om Gram te kry. Vir 'n oomblik blanchering ek en wonder of daar 'n protokol is wat ek moet volg wanneer ek 'n stamouderling groet, maar my bekommernis verdamp as Gram die kamer binnegaan. Haar lang wit hare word in twee vlegsels geweef wat op die kop sit soos 'n kroon. Haar gesig is verweer, geëet met die tyd. Sy dra 'n kous oor 'n eenvoudige katoenrok en tennisskoene. Lee stel ons voor en Gram kyk vierkantig na my met kristalhelder grys oë. Sy maak haar arms in 'n omhels oop, en ek stap binne. Ek voel asof ek 'n verlore kind is, kom huis toe.
Van die alledaagse tot die sublieme
Ons praat almal vir 'n paar minute oor die verdrukking van landvervoer. Gram is verbaas om te leer dat ek van Kalifornië gekom het om met haar te praat. "Ek kan my nie voorstel hoekom iemand so graag wil kom om net met my te praat nie," sê sy terwyl sy op die bank gaan sit.
Ek vestig op die vloer by haar voete met my vrae en opname toerusting wat voor my uitgeval het. Sodra ek geleë is, kyk ek na haar en glimlag. Sy keer my grin terug. Lee tree terug in haar kantoor en Bob soek 'n clown by sy lessenaar naby. Gram en ek praat 'n paar minute oor die feit dat ons dieselfde tennisschoenen dra. Dan gaan ons van die alledaagse na die sublieme toe ek my eerste vraag vra:
Al die groot godsdienstige leerstellings veronderstel dat die alledaagse wêreld en ons individuele bewussyn manifestasies van 'n onderliggende goddelike werklikheid is. Die Hindoes noem dit Brahmin, die Boeddhiste noem dit een gedagte, die Christene noem dit die Koninkryk van die Hemel. Wat noem jy dit?
"Die Seneca noem dit Swen-io, The Great Mystery. Groot Mystery is oral. Dit het geen spesifieke vorm of manifestasie, geen kriteria of reëls wat dit beperk of definieer nie. Dit is teenwoordig in die hele skepping en is buite die materie. geestelike energie, geestelike intelligensie, die oorspronklike bron en die skepper van alle lewensvorme, van alle bestaan. Dit is die kern van alle dinge. "
Die woord "misterie" intrige my - die implikasies van kompleksiteit en geheimhouding - en ek vra haar om meer hieroor te vertel.
"As iets geheimsinnig is," sê sy, "daar is 'n energie, 'n magnetisme daaroor wat jou daarop trek. Dit laat jou meer daarvan weet. Dit dryf jou om vrae te vra om te verken en hopelik te leer. Uiteindelik verstaan ​​u dat u nie die totaliteit van Groot misterie, u Skepper, met die klein gedagte met die logiese, lineêre verstand kan begryp nie. Groot Mysterie kan slegs deur die ervaring van Eenheid verstaan ​​en onthou word.
U het gesê Groot geheim het geen spesifieke vorm nie. Toon dit aan elke persoon op die manier waarop hulle die meeste aanspreek?
"Dit kan. Dit is baie persoonlik. As Great Mystery jou nippel, volg jy die manier waarop jy gewys word."
Watter soort verhouding het jy met Groot Mystery?
"Dit is 'n energie wat voortdurend in my leef. Dit roep my intern aan en vra my om spesifieke inligting of insigte vir myself en vir ander te ontwikkel. Dit spreek my deur my verstandelike prosesse, deur my intuïsie en gevoelens, en deur innerlike Visies. Groot Mystery stuur en ontvang - dit is 'n tweerigtingstraat. Ek praat altyd met die groot geheim en die groot geheim reageer. "
Die stilte betree
Sy is 'n oomblik stil en voeg toe: "Ek het eenmaal gevra om die Groot Misterie te verstaan ​​vir hierdie manier van kommunikasie en die antwoord wat ek ontvang het, was: 'Ons praat die universele taal van liefde.' Hail-lo-way-an is die woord Great Mystery wat dit beskryf het.
"Almal het ondervinding om van hieruit na binne gelei te word," sê sy, "maar die meeste van ons eer eenvoudig nie die inligting wat ons gegee het nie. Ons sê," Nie nou nie, "en laat die begeleiding verbygaan, want ons doen nie wil die tyd neem om die stilte te betree. "
Wat is "die stilte betree"?
"Dit is gemeenskap met jou ware natuur in gees, verstand en liggaam. Wanneer jy die stilte betree, gaan jy deur 'n innerlike portaal in die eenheid van alle lewe. Hoe meer jy in die stilte gaan, hoe meer leer jy oor jou ware self en Jou vermoë om in die samelewing te funksioneer. Jy kan nie net sê: 'Ek wil deur die portaal gaan nie' en jy moet ontvanklik wees. Jou doel en voorneme moet suiwer wees. Daarom gebruik die meeste van ons nie gaan daar. Aanvanklik neem dit werk. "
Dit klink 'n bietjie soos meditasie.
"Wel, dit hang af van hoe jy meditasie interpreteer," antwoord sy. "Om in die stilte te gaan, luister binne. Ek het 'n gevoel dat wanneer sommige mense mediteer, hulle besig is om te konsentreer op 'n proses of hulle dagdroom. Hulle doen eerder as om te luister. Ek sit soms in 'n stoel in 'n gemaklike posisie wanneer ek gaan in die stilte, maar dit is waar enige ooreenkoms met meditasie eindig.
Invoer van die Heilige Ruimte
"As ek in die stilte gaan, het ek iets spesifiek wat ek wil bespreek met Groot Mystery of met my Bandlede, die vriende en familie in die geesryk wat as onderwysers en gidse dien. Om in die stilte te gaan, moet jy eers gee in wat die Seneca jou 'Heilige Ruimte' noem. "
Wat en waar is jou Heilige Ruimte?
"Stel jou voor 'n stip in die middel van 'n sirkel wat by die solar plexus geleë is. Hierdie punt verteenwoordig wat ons jou Vibral Core noem, die tuiste van jou innerlike wysheid, balans en stabiliteit. 'N Vertikale lyn wat net bokant die kop begin en eindig Net onder die voete dissekteer die Vibral Core. Dit is jou Waarheidlyn. 'n Ander reël strek horisontaal tot by die arms aan weerskante van die liggaam en sny die Waarheidlyn ook by die Vibral Core. Hierdie lyn verteenwoordig jou Aardepad. eindpunte van die Waarheidlyn en die Aardepad rus op die omtrek van 'n sirkel. Binne daardie sirkel is u Heilige Ruimte. "
Ek sluit my oë en visualiseer wat Gram net beskryf het. Toe ek my oë weer oopmaak, glimlag sy vir my.
"In die Noorde, op die twaalfuur-posisie van die sirkel, rus jou wysheid, in die ooste, om die drie-uur-posisie, rus jou integriteit, in die suide, om sesuur, rus jou stabiliteit, en in die weste rus jou waardigheid op die nege-uur-posisie. As iets negatief in jou Heilige Ruimte kom - soos 'n onmenslike gedagte of 'n oneerlike persoon - word dit jou vrede en harmonie ontwrig. dinge begin moeilik raak. Die enigste manier om harmonie te herstel, is om met wysheid, integriteit, stabiliteit en waardigheid op te tree. "
Gryp hou van die waarheid binne
Wysheid. Integriteit. Stabiliteit. Waardigheid. Ek neem hierdie woorde elke keer as ek hierdie stuk bewerk, asem hulle in my sodat ek hulle kan verby die ideologiese wêreld en hulle deel van hoe ek in die wêreld werk. Ek vra myself: Hoe lyk hierdie eienskappe nou in my lewe? Hoe kan ek hulle ten volle ontwikkel? Hoe hou dit verband met mekaar? Tot my behoeftes en my begeertes? Ek sien hierdie vraagstelling as integraal om my lewe te leef met meer doeltreffendheid en betekenis. Gram verduidelik waarom dit so is.
"As jy voortgaan om Waarheid Binne te bly, duur jou moeilikheid langer en maak jy meer seer, want dit beïnvloed ook Liefde Binne en Vrede Binne. Uiteindelik verplig jou pyn om die Waarheid te slaan wat jy opsy gesit het sodat jy dit in jou lewe kan integreer en onthou die ervaring van Eenheid met alle skepping wat tydens die geboorte in jou Vibral-kern gebêre is. Hopelik sal hierdie ervaring jou verstand gee wat jou verhinder om weer dieselfde fout te maak. Maar jy sal voortgaan om deur opposiete te leer totdat jy onthou dat jy deel is van die eenheid van die hele lewe. "
Leer deur opposiete?
"Ja. U konfronteer die teenoorgestelde van die waarheid sodat u die waarheid kan leer."
O ja, ek sê, en rol my oë, want ek het ruim ondervinding van my eie teenkantjies. Ek het geleer om meer eerlik te wees vir myself, om meer pro-aktief te wees, om tyd vir persoonlike vernuwing te neem - die lys is eindeloos - as gevolg van 'n intieme gemeenskap met die silwer-tonggespreide van elk van hierdie gedrag.
Gram kyk na my met 'n twinkel in haar oog soos ek dit sê en chuckles.
In jou boek, Ander raadbrande was hier voor ons, het jy geskryf oor die uitval wat plaasvind as ons die dieper verband met die Waarheid verloor en deur opposiete moet leer, hoe ons "onbewustelik ons ​​sin vir skeiding uit die eenheid van alle lewe op die wêreld uitbeeld en dit as gebroke beskou . " In die hitte van die stryd, staar die meeste van ons teen die opposisie - wat of wat ookal buite ons is - eerder as om weer met ons innerlike waarheid te verbind.
"Ja. Wanneer die bande van Liefde Binne gebreek is en jy buite jou Heilige Ruimte begin werk, vergeet jy dat jy en die hele lewe deel is van Groot Mystery en dat die Groot Mystery alle wesens ewe en onvoorwaardelik liefhet. Nie meer bewus van jou ware aard nie, jy voel bedreig deur enigiemand of iets wat anders as jy is, dus, in 'n poging om jou eie balans te herstel, maak jy ander verkeerd of die wêreld gebreek.
"Wanneer iets in ons werk nodig het, neem die meeste mense gewoonlik nie die tyd om dit eerlik of diep genoeg te beskou nie, want dit kan aanvanklik 'n pynlike ondersoek wees. So hang ons van valse oortuigings, valse patrone van selfkennis omdat hulle Hou ons daarvan om belangrike innerlike veranderinge te maak of ons probeer ander 'regmaak' eerder as om dinge reg te maak binne onsself.
Waarheid Binne is heilig. Dit is 'n positiewe energie wat die liggaam en die verstand verenig en voed. Dit help jou om jou kos te verteer, jou lesse te verteer en op 'n gefokusde en positiewe manier deur jou Earthwalk te beweeg.
Waarheid Binne is soos sielkos.
"Dit is reg. En as jy waarheid binne leef, raak jou uitdagings jou nie so diep nie."
Is die waarheid binne dieselfde vir almal?
"Ons het elkeen 'n individuele waarheid wat verband hou met ons geskenke, ons bereidwilligheid om ons geskenke te ontwikkel, die tyd en omgewing is gebore, ens. Daar is ook 'n Uniworld Truth, A Whole Truth, afgelei van ons eenheid met Groot Mystery dat is dieselfde vir almal. Ons moet ooreenstem met beide aspekte van die waarheid om ons innerlike balans te handhaaf. As ons nie doen nie, word die wanbalans die deel van julle wat ander die meeste sal merk. "
Dit is ook die deel van myself wat ek die meeste sien. En as ek nie my waarheid leef nie, kan ek nie vir myself of vir ander werklik wees nie.
"As jy regtig ander wil help, wees 'n voorbeeld," sê sy. "'N Goeie voorbeeld is die beste onderwyser. Ander bewonder jou en wil soos jy wees. Hulle voel jou innerlike troos en wil dit vir hulself."
Sy leun na my toe en sê. "Dit is soos volg: As jy 'n skerp outfit dra wat jou goed laat voel, kan jy nie daardie troos en heelheid handhaaf wanneer jy die uitrusting afneem nie - of wat jy ook al aangaan - jy het 'n probleem. Jou buitebeeld klink nie waar nie. Ongelukkig is daar vandag nie baie mense wat heel voel nie. "
Ek dink vandag, meer mense werk daaraan. Soms het ons dit saam, en soms doen ons dit nie.
"Dit is deel van die groeiproses. Ons leer in inkremente, want ons kan net so baie op een slag inpas en vas hou. Probeer om in u waarheid te bly, is beter as om glad nie te probeer nie. Die belangrikste is om oop te wees vir leer en Om te leer met 'n nederige houding. Soek meer as onmiddellike of buite gerief. Wees waar vir jouself. Wanneer dit tyd is dat jy meer leer, is die waarheid daar vir die vraag. Dit is altyd by jou. Eenheid is altyd by jou. om dit te doen, erken dit. "
Erkenning van waarheid en eenheid
Wat blokkeer ons erkenning van Waarheid en Eenheid?
"Nie weet wie jy werklik is nie en verstaan ​​nie jou verbintenis met die Groot Mystery nie. Nie weet dat jy jou beperk nie, dit dwing jou om na die klein gedagte te kyk om dinge uit te sorteer. Ons weet daar is iets meer, ons honger daarvoor, maar ons Ons het nie die verste idee wat meer is nie! In ons onkunde skep ons uitputting, vrees of opsetlike bedrywigheid of laat ons passief ander laat weet wat om te doen, sodat ons iets kan gebruik as 'n verskoning vir die rede waarom ons ' Wees nie gelukkig nie. Sodra jy afgelei en afgelei word, sien jy net die rand van die Waarheid. Die energie wat nodig is om deur hierdie illusie te navigeer, is groot, dikwels meer as wat ons kan versamel. Maar die proses kan vereenvoudig word deur gebed en bereidwilligheid om die Groot Mystery se leiding te volg. "
Sy glimlag vir my en ek kry die gevoel dat sy weet dat ek albei vurig oor my eie groei is en op soek is na antwoorde op vrae wat ek nog nie genoem het nie. Ek is hierin glad nie geïntimideer nie. Sy is so gemaklik om rond te wees, so veilig, dat ek haar graag sal toelaat. Sy sal dalk dele van my sien wat nie baie aantreklik is nie, maar ek weet intuïtief dat dit nie vir haar saak maak nie. Sy kyk uit na my, uit die wêreld, uit 'n kernachtige kern wat nie gevorm word deur teorie of mening of oordeel nie. Ek sien hoe intern stil ek geword het, net deur by haar te sit, en ek rus 'n oomblik in die stilte.
Iets anders wat ek in haar boek lees, dryf tot op die oppervlak van my gedagtes - haar geloof dat alle wesens verhoudings is, lede van een planeet-familie. Mense, het sy geskryf, is die enigste Relation onbewus van hierdie familiale verhouding. Die diere, die bome, die klippe en so meer, het almal gekies om die hardheid van die mens se misleiding van afsonderlike bestaan ​​te verduur totdat ons ons eenheid met die hele lewe onthou en dan almal terug kan keer na die Groot Mystery. Ek vertel haar hoe verskrik ek is deur die deernis, die geduld, van die wesens wat ons beskou as "minder as."
"Die son en die maan, die aarde en die lug is ons familie;" sy sê. "Die Aarde is ons Moeder, die Hemel is ons Vader. Dis Grootvader Son. Ouma Maan. Die blanke samelewing voel nie hierdie verband soos die inheemse mense doen nie. Hulle loop die Aarde, hulle eet Haar kos en drink Haar water, hulle het selfs hou van haar bome en berge, maar hulle voel nie hul natuurlike band met die aarde nie.
"Mense het opdringerig en egosentries geword. Ons weet nie dat alle lewe interafhanklik is nie. Ons ander verhoudings kan wag totdat ons hierdie waarheid onthou omdat hulle weet dat binne die uitdaging van skeiding die belofte van gelykheid en eenheid lê."
Namate ek hierdie woorde begin vasvang, kom Lee uit die binneste heiligdom van haar kantoor en stel voor dat ons breek vir middagete. Ek kyk na my horlosie en is verbaas om te sien dat drie uur verby is. Tien minute later sit die vier van ons op die krukies rondom die ontbyt toonbank wat hande hou. Elkeen bied Groot Mystery ons dank vir iets wat die dag aangebring het. Ek luister na hul moeitelose woorde van danksegging en wanneer my beurt kom, dank ek dat ek vandag met hulle kan deel. Ek voel nie asof ek 'n gas in hul huis is nie; Ek is eerder 'n verhouding, 'n familielid.
Lewe, liefde en lag
Die slaai Lee berei is lekker en ons lag en praat soos ons eet. Lee en Bob giggel as hulle probeer om 'n wonderlike storie saam te voeg oor Gram se besoek van die Dali Lama. Ek kry 'n paar maande later die volledige verslag van 'n Grams-student wat die geleentheid gesien het.
Dit gaan soos volg: Gedurende die wintermaande van 1991, het die Dali Lama en 'n entourage van Boeddhistiese monnike Gram vir twee dae by haar huis besoek by die bespreking. Sy het gereeld gaste ontvang, mense van alle vlakke van die lewe, wat meer leer oor haar leerstellings en geniet haar warm gasvryheid. Die twee geestelike leiers het baie ure lank gespandeer oor die toestand van internasionale aangeleenthede en gedink oor hul gedeelde begeerte vir wêreldvrede. Net soos haar gewoonte, het Gram ook die Dali Lama genooi om die twaalf-ledige Wolf Clan Lodge-gebou te besoek wat 'n kort afstand van haar huis is.
Die twee oudstes het stadig, arm-in-arm, langs die ys en die sneeubedekte pad na die Lodge geloop, saam met lede van die Dali Lama-fees en die Wolf Clan-onderrig Lodge op 'n gerespekteerde afstand. Toe, sonder waarskuwing, gly Gram en die Dali Lama op 'n stuk ys, verloor hulle balans en val in Gram se woorde, "stamp oor die ketel" op hul hacks in die sneeu. Vir 'n paar kort oomblikke het niemand gehuil nie. Gruwelike monnike en Wolf Clan-lede het 'n vreeslike skelm aangewend om hul leiers te help, maar Gram en die Dali Lama het net na mekaar gegaan en uitgebars. Toe het hulle, soos twee skelmskoolkinders, elkeen 'n klomp sneeu in hul hande gekry en 'n sneeubalgeveg begin. Uit die klein dingetjie wat ek van Gram ken, is dit glad nie moeilik om die gebeurtenis in my kop te prent nie.
Twaalf siklusse van die waarheid
Na middagete slaan Gram na die bank toe en ek hervat my plek op die vloer. Die band begin rol as ek haar vra of daar een voorskrif is, 'n soort "Golden Rule" wat sy volg, wat haar lei of inspireer.
"My oupa het my geleer om die twaalf siklusse van die waarheid en die paadjies van vrede te volg om my heelheid te bewaar en my te help om in balans te gaan en my lewe se missie te vervul. Hulle is: leer die waarheid, eer die waarheid, ken die waarheid, sien die Waarheid, hoor die waarheid, praat die waarheid, glo die waarheid, dien die waarheid, leef die waarheid, werk die waarheid, deel die waarheid en wees dankbaar vir die waarheid. Die weg van vrede leef in harmonie met hierdie antieke filosofie.
Dus, as jy in harmonie met hierdie siklusse leef, vervul jy jou lewensmissie?
Elkeen moet hul drome ontwikkel en dissiplineer om te bereik wat hulle begeer vir hul lewe op 'n manier wat die waarheid binne bereik. "
Wat is jou Earthwalk?
Gram kyk na Bob, wie is nou terug by sy lessenaar en klaag. "Wel, my Earthwalk is net oor," sê sy. "Op hierdie tydstip in my lewe, is ek bly om terug te sit en dit maklik te maak. Maar toe ek 'n jong meisie was, het my ouers my vertel dat ek die werk van my oupa Moses Shongo sou doen om ons leerstellings te versprei en ander te help My grootouers het my ook vertel dat ek sekere gestremdhede sou ervaar toe ek ouer geword het wat my sou help leer hoe om die werk uit te voer en ander te verstaan. Dit was ook deel van my Earthwalk. Ek was kreupel om my te leer oor deursettingsvermoë, positiewe denke en geloof in die plan van die Groot Mystery. Ek was blind om te leer om meer te sien as wat my uiterlike oë kon sien en meer sensitief teenoor die energie van ander. En ek was dowes sodat ek bewus kon raak van 'n dieper vibrasie en ritme van die lewe wat strek verder as my gevoel van gehoor. "
Ek maak 'n vermoede en sê. "Dit moes moeilike tye gewees het." Maar Gram is op 'n totaal ander golflengte.
"Eintlik was dit wonderlike tye! My ouers het ook vir my gesê ek sal ten volle herstel van hierdie uitdagings, maar ek moes my deel doen en bereid wees om deur hulle te groei. Ek het nooit verval in 'Poor me.'
Het jy ooit tydperke gehad?
Gebrek aan geloof?
Geen "donker nag van die siel" nie?
Dis ongelooflik! Waaraan skryf jy dit toe?
Al wat met my gebeur het, was net soos om skool toe te gaan. Selfs toe ek nie kon hoor of sien nie, het ek nie teleurgesteld gevoel nie. Ek het gevoel dat ek begaaf was as gevolg van wat ek deur die ervaring geleer het .
"Toe ek 'n kind was, het my ouers my geleer dat ek elke dag vir my gelukkig moes wees, en wanneer ek elke aand gaan slaap, moet ek die Groot Mystery dankie vir my geluk. Die meeste mense neem nie hul eie verantwoordelikheid nie geluk - dit betree selfs nie hul koppe om dit te doen nie! En aan die einde van die dag is hulle nie dankbaar vir die goeie dinge wat met hulle gebeur nie. "
Was u grootouers u mentors?
My oupa was 'n Seneca Indiese Geneeskundige Man. Hy was altyd in die bos op soek na kruie en ek het van hom geleer hoe om in harmonie met die natuur te leef. Ons kombuis het voortdurend soos 'n medisynefabriek geuik, soos hy dit noem. Hy was 'n briljante man. Al die dokters in die gemeenskap was sy vriende. Soms sou hulle vir hom pasiënte stuur wat nie op hul medisyne gereageer het nie. My ouma was 'n baie stil persoon, maar toe sy praat, was haar woorde vol betekenis.
"Ons huis was altyd vol mense. My grootouers het geweet hoe om almal gemaklik te maak met wie hulle was. Ek het dikwels gehoor dat hulle mense vertel: 'Jy is met hierdie geskenke gebore, so gebruik hulle. Hulle het my gewys hoe om te luister en aandag te gee aan ander en om bewus te wees van wat aangaan rondom my. Hulle het my ook geleer dat ek waardig was om my eie idees te hê en dat die antwoorde op my probleme in my lê. "
Nadat jou oupa dood is, het jy die verantwoordelikheid aanvaar om sy leerstellings voort te sit. Jy was destyds net 'n jong meisie. Het jy jou hiervoor voorberei?
"Sy verbygaan was vir my 'n verwoestende verlies, maar hy het my vir hierdie rol voorberei my hele lewe - deur sy voorbeeld in alles wat ons saam gedoen het en in die antieke verhale wat hy vir my gesê het. In ons tradisie word wysheid oorgedra Diegene wat die stories vertel, word die Wysheidshouers of die Storiesellers genoem. Hulle word gekies vir hul vermoë om te luister en te praat, sodat die mense kan seker maak dat ons wysheid korrek oorgedra is. Die rol, soos die stories self, is As ek sterf, sal my seun Bob die Wysheidshouer word. Ek het hom voorberei op dieselfde manier as wat my oupa my voorberei het. "
Watter raad gee jy aan ander wat 'n meer geestelike lewe wil hê?
"Wees lief, doen goeie dinge vir ander, praat vriendelik oor ander. As iemand iets lekker vir jou doen, wees dankbaar. Sê 'Dankie: Wees dankbaar vir elke dag. Wees dankbaar dat jy wakker word. Wees dankbaar dat jy kan asemhaal .
"U weet," sê sy, na 'n oomblik se breek, "dankbaarheid is eintlik gebaseer op liefde, en niks is kragtiger as liefde nie. Dit is 'n gebrek aan liefde, of die misbruik van liefde, wat baie van die probleme wat ons vandag het, veroorsaak. Mense waardeer nie wat hulle het nie. Hulle is nie lief vir en respekteer hulself of mekaar nie. Hulle neem sonder om iets terug te gee. Hulle verberg hul ouers - diegene wat die meeste lewenservaring het en kan die beste help om hulle te lei. - in ou mense se huise om hulle uit die pad te kry. Geen wonder dat mense vandag so verward is nie! Geen wonder dat mense nie gelukkig is nie!
"Om gelukkig te wees, moet jy jou innerlike liefde ontwikkel en deel. Dit is hoe dit groei. As jy nie deel wat jy met ander het nie, jou geskenke en vermoëns, sowel as jou materiële besittings - as jy ' help ander nie om te groei nie, as jy nie 'n onderwyser of voorbeeld is nie, is jy 'n gebruiker. Gebruikers eer nie wat hulle het nie. Hulle weet nie hoe om dinge te versorg nie sodat hulle kan voortduur. Madison Avenue tree in en vertel ons om dit te doen, so ons stoot vir meer. Sodra ons kry wat ons wil, verslind ons dit totdat dit weg is. Daar is geen geluk daarin nie, "verklaar Gram en skud haar kop.
"Geluk - innerlike geluk - is die doel van die lewe. Die meeste mense kan nie eens na hulself in die spieël kyk nie en glimlag! As iemand na my toe kom en sê dat hulle ongelukkig is, vertel ek hulle om hul gevoelens te ondersoek en Vind uit wat hulle beperkinge is en hanteer! Jy kan 'n mooi huis hê, 'n lekker motor, 'n goeie werk en $ 100,000 per jaar maak, maar as jy al daardie dinge het en jy nog steeds ongelukkig is, moet jy vra. jouself, "Wat is fout met hierdie foto?" "
Sy sny nie woorde nie. Die ware vraag dan, sê ek vir haar, is hoe bevorder jy self-liefde?
"As jy jou liefde of liefde nie wil gee nie, moet jy dit self gee. As iets jou in 'n insinking gooi, kyk dit reg in die oog Bepaal wat jy nie gesien het oor jouself wat toegelaat het dat die insinking gebeur nie, verander dit dan. Ons leef immers in 'n selfdoenwêreld! " Sy maak weer lekker.
Terugkyk oor jou leeftyd, Wat dink jy is jou grootste prestasie?
"Ek weet regtig nie hoe om dit te beantwoord nie. As jy my van my grootste ervaring sou wou vra, sou ek sê dat ek getroud is en my vyf kinders grootgemaak het. Maar" prestasie "... ek weet nie."
Sy kyk na Bob vir 'n manier in hierdie vraag. Hulle praat 'n rukkie hieroor en dan besef hulle waarom die vraag so moeilik is vir haar om te antwoord. "Jy sien, Seneca mense meet prestasie deur waar ons op ons Earthwalk is, hoe ons ons natuurlike potensiaal ontwikkel het en ons geskenke gedeel het. Ons ouers weet ons is gereed om vorentoe te beweeg deur die vrae wat ons vra. Daar is geen kritiek of lof, daar is net beweging deur die labirint van ervaring totdat ons onthou wie ons werklik is. 'n Beer word wakker in die oggend om te weet wie hy is en wat hy elke dag moet doen. Hy't nie 'bereik nie', hy bly net in harmonie met Groot Mystery. Dit geld ook vir ons. "
OK, ek dink aan myself. Wees soos volg: Weet wie ek is - deel van die Eenheid van alle lewe - en leef in harmonie met die Groot Geheim. Dit is 'n goeie gedagte om vas te hou wanneer ek in die draaikolk van my To Do-lys gesuig word.
Wanneer jou Earthwalk eindig, hoe sal jy hom onthou?
"Om mense met 'n glimlag te groet en om die Seneca-vredemakers se boodskap van 'Almal vir Een en Een vir Almal' te versprei. As jy jou eenheid met die hele lewe voel, dra jy dit oral saam met jou. jy help ander, dit verenig die lewe. Ek glo in hierdie woorde en eer hulle deur hoe ek my lewe leef. Dit is eintlik so eenvoudig soos dit. "
Ek kyk na Gram en glimlag. Is daar iets wat ons nie dekking gehad het nie? Enigiets anders wat jy wil byvoeg?
"Nee," sê sy. "Dit was lekker."
Dit was ook lekker vir my. Meer as lekker. Ek probeer haar bedank, maar ek kan nie die woorde vind nie.
Bob vertel my met 'n glimlag op sy gesig, hoe iemand hom ooit vertel het dat wanneer jy nie weet wat om te sê nie, kan jy die ander persoon altyd vra as hulle skoene reg pas. Ons almal lag.
Gram, pas jou skoene reg?
"As my kouse nie almal opgeruk word nie," sê sy, en ons huil. Terwyl ek my toerusting pak, stel Bob voor dat ek na die bande luister wat ek gemaak het van Gram se gesprek om te sien of daar iets moet verduidelik word. Hy nooi my om die volgende dag terug te kom om los punte te trek. Ek het so geniet om by hulle te wees, dit is 'n aanbod wat ek nie kan weier nie. Voordat ek vertrek, neem Gram my in haar kamer en gee my 'n "wenspak" wat sy gebrei het, 'n klein appelgroenkleurige sak wat sy vir my sê om te vul met my wense vir my lewe. Sy stap saam met my na die deur. Gram en Lee knuffel my totsiens en ek ry na 'n nabygeleë hotel om die nag deur te bring.
Daardie aand luister ek na die bande en kom op met 'n paar vrae om Gram te vra - nie regtig genoeg om nog 'n besoek te regverdig nie, maar ek is so bly om weer by hul tafel te sit, hande te hou en uit te druk my dankie om deel te wees van hul lieflike familie, dat ek die volgende oggend vir 'n paar uur terugkeer. Teen die middag verpak ek my rat, en Gram en Lee loop my na die voordeur en druk my totsiens vir die laaste keer. Alhoewel ek weet dat ek die gerief kan oproep wat ek hier gevoel het wanneer ek van haar dink, is ek huiwerig om te vertrek. Gram glimlag vir my en gee my een laaste, sagte woord van raad: "Onthou die vredemakers se boodskap: Alles vir Een en Een vir Almal."
Ek knik en keer haar glimlag terug. My stem vang in my keel terwyl ek totsiens sê, dan draai ek om en loop die deur uit.
Video / onderhoud met Seneca Oudermoeder Twylah Nitsch: The Wheel of Truth
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Leer die ou maniere eerstehands: leef, lief en lag