Charles de Gaulle - Verloop van Geskiedenis - 2021
Charles de Gaulle was die man wat deur baie Franse mense hul ware leier in die Tweede Wêreldoorlog was. Charles de Gaulle het 'n militêre agtergrond, maar hy het vinnig die politieke figuur van die Vrye Franse beweging geword wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog in Groot-Brittanje gevestig was.
Charles de Gaulle is in 1890 op Lille gebore. Sy gesin het 'n tradisie gehad om onderwysers en administrateurs te wees. De Gaulle besluit egter op 'n loopbaan in die leër en hy sluit by die 33ste infanterieregiment aan onder leiding van die destydse kolonel Pétain - later Marshall Pétain, wat bekendheid verwerf het in die Eerste Wêreldoorlog en berugtheid in die Tweede Wêreldoorlog.
Charles de Gaulle het in die Eerste Wêreldoorlog geveg en is in 1916 gewond en gevange geneem by Verdun. Tussen 1919 en 1920 was hy 'n Franse militêre sending in Pole.
De Gaulle, wat altyd as 'n denker beskou is, word in 1923 'n dosent aan die French Staff College en dit is hier waar hy sy idees oor 'n mobiele oorlog ontwikkel met behulp van tenks en vliegtuie. Hy het in die Eerste Wêreldoorlog die gruwels van die statiese oorlog beleef, maar ook die sukses van 'n mobiele veldtog, soos hy in Pole gesien het, en sy idees in die 1920's is duidelik geformuleer rondom hierdie ervarings. Ironies genoeg word Heinz Guderian gewoonlik gekrediteer deur die skepping van wat in die Tweede Wêreldoorlog bekend sou staan ​​as Blitzkrieg. Die idees van mans soos Charles de Gaulle en die Britse kaptein Liddell-Hart word egter nie misgekyk as ons na die agtergrond van Blitzkrieg kyk nie. Terwyl Guderian die volle steun van Hitler gekry het toe hy in 1933 aan bewind gekom het, het De Gaulle gevind dat sy idees nie deur die Franse hoë kommando aangewend is nie - 'n soortgelyke ervaring as Liddell-Hart.
In die Tweede Wêreldoorlog het Charles de Gaulle opdrag gegee oor 'n gepantserde afdeling. Die Franse leër en die Britse ekspedisiemag het verswak onder die aanslag van die Duitser se Blitzkrieg, wat albei teruggestoot het na die strande rondom Dunkirk. Terwyl die Duitsers hul tenks en vliegtuie baie ontwikkel het, kon dieselfde nie van die Franse en Britte gesê word nie. Na die oorgawe van die Franse het de Gaulle na Brittanje ontsnap. Hy het nou ontwikkel wat slegs as 'n politieke rol beskryf kan word, aangesien hy weinig op militêre vlak kon doen. De Gaulle het 'n beroep op alle Franse mense gedoen om die Nazi-besetters teë te staan.
Sy trots op Frans, sy afsydige manier, sy patriotisme en sy ooglopende missie het baie beïndruk en hy het die hoof van die Vrye Franse beweging geword. Ondanks sy status en die feit dat hy in die Tweede Wêreldoorlog geveg het, was de Gaulle 'n moeilike bondgenoot vir Winston Churchill en F D Roosevelt. Sy persoonlikheid het nie gehelp om vriende te maak nie en de Gaulle het nie uit sy pad gegaan om gewild te wees nie. Hy was baie beledig deur wat tydens die Geallieerde vergadering in Casablanca gebeur het.
Op hierdie vergadering, wat in Franse Marokko gehou is, is De Gaulle uitgenooi om 'n vergadering by te woon in wat hy as Frankryk beskou. Hierdie uitnodiging het hom baie ontstel, omdat hy gevoel het dat hy as 'n Fransman en die aanvaarde leier van die Vry-Franse, 'n outomatiese keuse moes gewees het vir die konferensie - nie 'n genooide gas nie. Hy het nie eens vooraf kennis gegee van die vergadering nie, wat blyk te beklemtoon wat de Gaulle as sy tweede klas status onder die Geallieerdes beskou het.
In Junie 1943 word de Gaulle aangestel as hoof van die Franse Komitee vir Nasionale Bevryding gebaseer in bevryde Algiers. Ongeveer een jaar later het die begin van die bevryding van Frankryk met die D-dag op 6 Junie plaasgevind. De Gaulle, wat nou 'n nasionale held was, het op 25 Augustus 1944 na Parys teruggekeer. Sy terugkeer is deur tienduisende Parysenaars begroet - al was Parys steeds nie veilig nie, aangesien Duitse sluipskutters nog in die stad werksaam was.
Op 23 Oktober 1944 word de Gaulle amptelik deur die Geallieerdes erken as die hoof van die Franse regering en het sy administrasie 'n soortgelyke bekragtiging ontvang. De Gaulle se moeilike verhouding met Winston Churchill en Roosevelt het egter voortgeduur toe hy nie genooi is om die 'Big Three' (Stalin, Churchill en Roosevelt / Truman) vergaderings by Yalta en Potsdam by te woon nie.
Die Casablanca-oorlogskonferensie is tussen 14 Januarie en 29 Januarie 1943 gehou. Die vergadering in Casablanca, Franse Marokko, was tussen Winston Churchill, die Britte ...