Die kroning seremonie van die Britse monargie - Inligting
Die kroning seremonie van die Britse monargie
Die kroningseremonie van die Britse monargie, soos ons dit vandag ken, behels baie elemente wat sedert die 11de eeu nC deel van die prag was. Sulke kenmerke van die seremonie wat sedert 1066 in die Westminster Abbey gehou is, word deur opeenvolgende monarge tot op die huidige koningin, Elizabeth II en haar eie kroning op 2 Junie 1953 onderhou, aangesien alle heersers graag wou aantoon dat hulle deel was van 'n jarelange tradisie. Die belangrikste doel van die seremonie is om te sien hoe die monarg 'n eed sweer om die Kerk te onderhou en met eer, wysheid en barmhartigheid te regeer. Die monarg word met heilige olie gesalf en kry 'n swaard, bol, ring, septer en uiteindelik 'n kroon. Dan sweer al die edeles en geestelikes teenwoordig lojaliteit aan hul soewerein. Die nuwe monarg begin vervolgens met 'n optog wat aan die mense voorgehou moet word, en uiteindelik - hoewel dit deesdae uit die mode geraak het - was daar 'n groot fees van viering, 'n funksie wat nou vervang word deur lewendige televisie.
Die vroegste Engelse kroning wat in detail opgeteken is, hoewel dit beslis nie die eerste keer was nie, is die kroning van die Angelsaksiese koning Edgar (r. 959-975 nC) in Bath in 953 nC. Vroeë Engelse konings het moontlik selfs toegeslaan op 'n sierlike helm eerder as 'n kroon, maar met die koms van William the Conqueror (r. 1066-1087 CE) het 'n tradisie begin om 'n weelderige kroning in Westminster Abbey te hou. William is self daar op Kersdag 1066 nC gekroon. Daaropvolgende konings en koninginne, almal gretig om 'n band met die geskiedenis te handhaaf en hul legitimiteit vir die rol te beklemtoon, herhaal baie van die seremoniële elemente wat vandag nog deel uitmaak van die kroning. Elke monarg sou 'n bietjie by die seremonie voeg, maar in sy wesenlike aspekte, 'n kombinasie van godsdienstige en sekulêre rituele, het dit duisend jaar lank onveranderd gebly.
Die aartsbiskop van Canterbury gooi 'n klein hoeveelheid heilige olie op die monarg se kop, bors en palms.
In die Middeleeue het monarge voorberei op hul groot dag deur te bad, 'n rituele reinigingsdaad wat uitgevoer is aan die vooraand van die kroning in die Tower of London. Dit is gevolg deur 'n nagwaak in die toring se kapel. Beide hierdie handelinge was tipies van die proses waardeur 'n eekhoorn 'n Middeleeuse ridder geword het. 'N Tradisie begin ook in 1399 nC, waar die monarg 'n aantal nuwe ridders belê het op die kroningaand, wat bekend geword het as die Knights of Bath (en vanaf 1725 CE, lede in die orde van die naam).
Die eerste openbare optrede van die kroningskouspel was die optog wat die monarg na die Westminster Abbey geneem het en soveel mense moontlik toegelaat het om die verrigtinge te sien. Die ster van die vertoning het op hierdie stadium rooi parlementêre klere gedra terwyl musikante en vlagdraers die hoofwa van die Tower of London (of Buckingham-paleis in meer moderne tye) na sy eindbestemming vergesel het. Vanaf 1685 begin die optog nader aan die Westminster Abbey. By aankoms volg 'n groep hoogwaardigheidsbekleërs die monarg met die verskillende kosbare voorwerpe van die Britse kroonjuwele wat later tydens die seremonie gebruik sal word. 'N Bodyguard van wapensersente, waarvan elke lid 'n seremoniële mace dra ('n herinnering dat beskerming hul primêre doel was), begelei die monarg dan in die gang van die Abdij.
Trompette blaas en tromme klop terwyl 'n ry hooggeplaastes hul monarg tot op 'n podium volg, drie van hulle elk 'n swaard. Hierdie swaarde is die swaard van tydelike geregtigheid, swaard van geestelike geregtigheid en die stomp swaard van genade (ook bekend as 'Curtana'); almal is oorlewendes van die vernietiging van die Kroonjuwele in 1649 nC (sien hieronder). Musiek het nog altyd 'n belangrike rol gespeel by kroning, en sommige stukke was 'n permanente wedstryd soos George Frederick Handel s'n Sadok, die priester, sedert 1727 CE by alle seremonies gespeel. Die gemeente roep dan hul aanvaarding en lojaliteit uit teenoor die monarg, wat nou pragtige mantels van sy en goud dra. Die mantel wat Elizabeth II gedra het, is die goue keiserlike mantel, en sy het ook 'n gordel gedra met simbole van die Britse nasies en plante uit die Statebond. Die monarg sit nou op die stoel wat bekend staan ​​as King Edward's Chair, gemaak c. 1300 nC, en die gehoor kom tot die seremonie om te begin.
Salwing van die monarg
'N Ander item wat oorleef uit die regale voor 1649 CE is die kroninglepel. Dit word gebruik om die monarg aan die begin van die seremonie met heilige olie te salf. Aangesien die monarg deur God gekies word om te heers, het hul kroning seremonie verskeie kenmerke gehad, soortgelyk aan die toewyding van 'n biskop. In hierdie geval word die salwing gedoen deur die aartsbiskop van Canterbury, wat 'n klein hoeveelheid olie op die kop, bors en palms van die monarg gooi.
Die olie wat tydens die kroning van Henry IV van Engeland (r. 1399-1413 CE) in 1399 CE gebruik is, is vermoedelik wonderbaarlik aan die aartsbiskop van Canterbury Thomas Becket (in die amp 1162-1170 CE) deur die Maagd Maria gegee. Hierdie wonderlike olie is eers onlangs weggesteek in een van die donker hoeke van die toring van Londen se kelders. Die olie, ongeag die werklike oorsprong daarvan, was 'n nuttige byvoeging in Henry se soektog om sy gebruik van die troon van Richard II van Engeland (r. 1377-1399 CE) te legitimeer. Ten spyte van Henry IV se beste planne, het sy kroning 'n ongeluk opgedoen toe hy die goue muntstuk wat hy veronderstel was om seremonieel aan God te bied, laat val het. Die muntstuk het weggerol en is nooit weer gesien nie, 'n slegte teken van die opstand wat sy regering sou verwoes. Desondanks is die heilige olie van Becket daarna by verskeie kroning gebruik.
Simbole van krag
Aangesien 'n monarg tradisioneel ook 'n ridder was, behels die kroningseremonie simbole wat met die rang verband hou, soos goue spore, armbande (armbande) en 'n swaard. Die twee swaarde wat tydens die kroning aan die monarg voorgehou word, is die Swaard van die Staat, wat dateer uit 1678 CE, en die Jeweled Sword of Offer, wat die eerste keer deur George IV van Engeland (r. 1820-1830 CE) gebruik is vir sy kroning in 1821 nC. Die aartsbiskop bied hierdie swaarde aan en verkondig die volgende:
Doen geregtigheid met die swaard, stop die groei van ongeregtigheid, beskerm die heilige Kerk van God, help en verdedig weduwees en weeskinders, herstel die dinge wat verval het, handhaaf die herstel, straf en hervorm wat verkeerd is, en bevestig wat in orde is.
Die monarg kry dan die Sovereign's Orb, bo -aan 'n kruis en so simbolies van die oorheersing van die Christelike monarg in die sekulêre wêreld. Dit word in die linkerhand van die soewerein geplaas. Die hol goue bol, met pêrels, edelgesteentes en 'n groot ametis onder die kruis, is in 1661 CE gemaak en is sedertdien in elke kroning gebruik.
Die monarg kry vervolgens die 'Ring of Kingly Dignity', geplaas op hul derde vinger van die linkerhand (waar 'n trouring tradisioneel gedra word). Die een wat vandag gebruik word, die Sovereign's Ring, is oorspronklik gemaak in 1831 CE vir William IV van Engeland (r. 1830-1837 CE) en het 'n kruis van Saint George (beskermheilige van Engeland) in robyne (vermoedelik waardigheid verteenwoordig) teen 'n blou agtergrond van 'n enkele saffier. 'N Versmelting tydens die kroning van koningin Victoria (r. 1837-1901 n.C.) het daartoe gelei dat die ring te styf was en die koningin het later geskryf dat die aartsbiskop groot probleme ondervind om dit aan te trek en dat sy dit later verwyder.
Die monarg kry nou 'n septer en staf of staf, tradisionele simbole van koninklike mag en geregtigheid. Die Sovereign's Scepter (ook bekend as King's Scepter) is die eerste keer in 1685 CE gemaak, waarna veranderings aangebring is. Vandag het dit die Cullinan I-diamant van 530 karaat, ook bekend as die Eerste Ster van Afrika, wat bo-op dit skitter.
Die hoogtepunt van die hele seremonie is natuurlik die werklike bekroning van die sittende monarg. Die kroon wat gebruik word, is gewoonlik Saint Edward's Crown (en as 'n alternatief gebruik word, dra dit nog steeds hierdie naam). Die kroon is vernoem na Edward the Confessor (r. 1042-1066 CE) en is gemaak toe Henry III van Engeland (r. 1216-1272 CE), 'n fan van die heilige, nuwe regalia bedink het vir sy kroning. Dit is waarskynlik dat dele van 'n meer antieke Angelsaksiese goue kroon in hierdie nuwe weergawe opgeneem is. Ongelukkig is die meeste van die Britse kroonjuwele, insluitend die kroon, in 1649 nC vernietig, opgebreek of verkoop nadat Charles I van Engeland tereggestel is (r. 1600-1649 nC) en die (wat blykbaar te wees) tydelike afskaffing van die monargie.
Die hele gemeente roem hul nuwe monarg op deur te skree 'God Save the King/Queen' en die klokke van die Westminster Abbey lui.
Die herstel van die monargie in 1660 het die produksie van nuwe regalia genoodsaak wat onmiddellik in gebruik geneem sou word by die kroning van Karel II van Engeland in 1661 CE (r. 1660-1685 CE). Alhoewel dit nie presies duidelik is hoe hulle gevind of herwin is nie, is baie van die edelgesteentes wat die ou regalia oorleef het, opgeneem in die nuwe kroonjuwele van die 17de eeu nC en die nuwe St. Edward's Crown. Dit is hierdie kroon wat sedertdien in kroning gebruik is. Dit is goud en weeg 2,3 kilo (5 lbs). Omdat die kroon so swaar is, word dit na die werklike kroning gewoonlik vervang deur 'n ander ligter kroon, soos die Imperial State Crown. Eienaardig genoeg was die St. Edward -kroon slegs gevul met edelgesteentes wanneer dit nodig was vir 'n kroning, en eers in 1911 het hy permanente instellings gekry.
Die Imperial State Crown is geskep vir die kroning van koningin Victoria in 1838 as 'n ligter alternatief vir St. Hieronder is die sentrale Black Prince's Ruby (eintlik 'n balas of spinel), daaronder die 317-karaat Cullinan II-diamant (ook bekend as Tweede Ster van Afrika), sowel as die 104-karaat ovaalgesnyde Stuart Sapphire en Saint Edward's Sapphire ( in die boonste kruis). Daar word gesê dat laasgenoemde saffier, 'n agtkantige roosgesnyde klip, uit die ring van Edward die Belyder geneem is, wat dit die oudste item in al die kroonjuwele gemaak het.
Uiteindelik ontvang die monarg van die monarg ook 'n kroon tydens die seremonie. Die bekendste hiervan vandag is die kroon van koningin Elizabeth, die koninginmoeder. Dit is gemaak van platina in 1937 nC en bevat die Koh-i-Noor-diamant van 105,60 karaat uit Indië wat aan koningin Victoria gegee is as deel van die vredesverdrag wat die Anglo-Sikh-oorloë (1845-49 nC) beëindig het. Daar word gesê dat die groot diamant geluk bring vir 'n vroulike draer en vir 'n manlike ongeluk, daarom verskyn dit slegs in verskillende krone van die koningin.
Die laaste dramatiese daad in hierdie koninklike drama behels dat die edeles van die monarg hulde bring en trou aan hul soewerein sweer. Almal dra hul eie krone en krone as hulle die reg het om dit te dra en die hele gemeente roem hul nuwe monarg op deur te skree 'God Save the King/Queen'. Die klokke van die Westminster Abbey lui en daar is tegelykertyd 'n saluut van 62 gewere uit die Tower of London. Die monarg beweeg op 'n troon op 'n verhoogde platform en ontvang dan hulde van sekere hooggeplaastes en edeles wat hul hand soen. Uiteindelik kan die monarg 'n algemene vergifnis uitreik vir diegene wat skuldig bevind is aan verkeerde optrede onder hul voorganger en soms muntstukke of medaljes in die vergadering gooi.
Die monarg verlaat dan die Westminster Abbey, wat nou pers keiserlike klere dra, en word in 'n goue koets deur die strate vervoer sodat dit aan hul mense voorgehou kan word. Uiteindelik kom die monarg by die Westminster Hall aan waar 'n groot feesmaal gehou is. Dit was 'n kombinasie van middeleeuse kroning, en dit was 'n geleentheid vir 'n monarg om genade en guns oor hul belangrikste onderwerpe te gee. Middeleeuse kroningfeeste kan groot sake wees met tot 5000 geregte bedien. Ons weet dat die gaste tydens die kroningsfees van Edward II van Engeland (1307-1327 CE) in 1308 CE daarin geslaag het om 1 000 vate wyn te verminder. Eksotiese geregte word voorberei en dikwels gevorm in vreemde en wonderlike vorms, alles bedien op soliede goue skottelgoed, kelkies, wynfonteine, ponsbakke en soutkelders vir die ekstra vermaak van die gaste. Toe dit alles verby is, is die gewone mense toegelaat om die oorskiet te eet. Die laaste kroningsfees is in 1821 nC gehou.
In plaas van feeste het ons nou regstreekse televisie. In die middel van die 20ste eeu nC het die kroning van Elizabeth II die verbeelding van 'n nasie aangesteek. Ongeveer 20 miljoen mense het die seremonie gevolg en vir die oorgrote meerderheid van hulle was dit die eerste geleentheid wat hulle ooit op televisie gekyk het. 'N Mens kan jou voorstel dat die volgende kroning regoor die wêreld regstreeks uitgesaai word, wat 'n beter uitsig bied as die mense in die Westminster Abbey self met sy berugte slegte visier. Soos die beroemde dagboekskrywer Samuel Pepys (1633-1703 CE) opgemerk het oor die kroning van Charles II in 1661 CE: "Ek het van 4 tot 11 gesit voor die koning ingekom het ... hartseer kon ek en die meeste in die Abdy nie sien nie "(Dixon-Smith, 46). Gelukkig kan ons met die voortreflike kamera-tegnologie uitsien na 'n wonderlike troon-aansig van die volgende kroning, wanneer dit ook al mag wees.
Konings en koninginne van Engeland het meer as 600 jaar lank krone, klere en ander items van hul seremoniële herdenkings by die Tower of London gebêre. Sedert die 1600's is die kroningsregalia self, algemeen bekend as die 'kroonjuwele' by die toring beskerm.
Image: St Edward's Crown, 1661. Die pragtige massiewe goue raam maak dit 'n baie swaar en vermoeiende kroon, selfs kort, omdat dit 2,23 kg weeg. © Haar Majesteit Koningin Elizabeth II 2001/Prudence Cuming Associates
Ter viering van die 65ste herdenking van die kroning van haar majesteit die koningin, deel die koningin haar herinneringe aan die seremonie, sowel as die van haar vader, koning George VI, in 1937.
Op 2 Junie 1953, op een van die koudste Juniedae van die eeu, na 16 maande se beplanning, het haar Majesteit die Koningin gekroon by die Westminster Abbey, waarna miljoene mense oor die hele wêreld toesig gehou het. 'N Seremonie wat meer as 1 000 jaar oud is, sou die begin van 'n nuwe Elizabethaanse tydperk aandui. Nou, in wat die langste bewind van enige Britse monarg geword het, deel die koningin haar herinneringe aan daardie dag sowel as die kroning van haar vader, koning George VI, in 1937.
Deur die rol en simboliese betekenis van die kroonjuwele in die eeue oue kroning seremonie te ondersoek, toon The Coronation hierdie voorwerpe van verstommende skoonheid in nuwe hoë resolusie beeldmateriaal. 'N Kombinasie van HD -kameras en spesiale 4K -lense onthul die ongelooflike geheime en forensiese besonderhede van 'n stel regalia wat 'n ryk geskiedenis het. Onder die vele glorieryke voorwerpe wat onthul word, vertel die film die buitengewone verhaal van St Edward's Crown, wat na die Engelse Burgeroorlog vernietig is en herbou is vir die kroning van Karel II in 1661. Dit is tans net een keer gedra deur haar majesteit sy is gekroon.
The Coronation bring 'n heeltemal nuwe perspektief op hierdie wêreldberoemde gebeurtenis, en bring die ooggetuieverslae by van diegene wat deelgeneem het, insluitend die ere-meisie wat byna flou geword het in die abdy en die 12-jarige koorseun wat alleen moes sing toe sy oorweldigde kollegas hul stemme verloor.
Haar Majesteit die Koningin, wat selde privaat en amptelike filmmateriaal van die dag gesien het, herinner aan die dag toe die gewig van beide St Edward's Crown en die hoop en verwagtinge van 'n land wat van oorlog herstel, op haar skouers was, terwyl die nasie na hul 27 kyk -jarige koningin om hulle na 'n nuwe era te lei.
Met behulp van die herinneringe van die koningin en nuwe beeldmateriaal van die kroonjuwele, onthul The Coronation die verhaal van hierdie glinsterende seremonie.
Op 2 Junie 1953 word koningin Elizabeth II formeel gekroon as monarg van die Verenigde Koninkryk tydens 'n uitbundige seremonie vol tradisies wat uit 'n millennium dateer. Duisend hooggeplaastes en gaste het die kroning bygewoon in die Londense Westminster Abbey, en honderde miljoene het op die radio geluister en vir die eerste keer na die verrigtinge op regstreekse televisie gekyk. Na die seremonie het miljoene reëndeurdrenkte toeskouers die 27-jarige koningin en haar man, die 31-jarige hertog van Edinburgh, gejuig toe hulle langs 'n optogroete van vyf myl in 'n vergulde perdekar verbystap.
Elizabeth, gebore in 1926, was die eersgebore dogter van prins Albert Frederick Arthur George, die tweede seun van koning George V. Haar oupa is in 1936 oorlede, en haar oom is tot koning Edward VIII uitgeroep. Later dieselfde jaar het Edward egter afstand gedoen van die omstredenheid rondom sy besluit om met Wallis Warfield Simpson, 'n Amerikaanse geskeide, te trou en Elizabeth se pa is in sy plek tot koning George VI uitgeroep.
Tydens die Slag om Brittanje het prinses Elizabeth en haar enigste broer, prinses Margaret, weg van Londen gebly in die veiligheid van die platteland, maar hul ouers het hul onderdane aangepak deur in die bom beskadigde Buckingham-paleis te bly gedurende die Duitse lugoffensief. Later in die oorlog het Elizabeth as 'n tweede luitenant opgelei in die vrouedienste en bestuur en herstel militêre vragmotors.
In 1947 trou sy met haar verre neef, Philip Mountbatten, 'n voormalige prins van Griekeland en Denemarke wat van sy titels afstand gedoen het om met Elizabeth te trou. Hy is op die vooraand van die troue hertog van Edinburgh gemaak. Die vieringe rondom die troue van die gewilde prinses het die gemoedere van die mense van Brittanje opgehef wat in die nadraai van die Tweede Wêreldoorlog ekonomiese probleme ondervind het. Hul eerste kind, prins Charles, is in 1948 in die Buckingham -paleis gebore. 'N Tweede, prinses Anne, is in 1950 gebore. Op 6 Februarie 1952 was die koninklike egpaar te midde van 'n welwillendheidstoer in Kenia toe hulle hoor die koning is dood.
Elizabeth word onmiddellik uitgeroep tot die nuwe monarg van Brittanje, maar het die eerste drie maande van haar bewind in afsondering gebly toe sy oor haar vader rou. Gedurende die somer van 1952 het sy begin met die uitvoer van roetine -pligte van die soewerein, en in November het sy haar eerste staatsopening van die parlement uitgevoer. Op 2 Junie 1953 is haar kroning in die Westminster Abbey gehou.
Die seremonie in Westminster was 'n prag en praal, en die kenmerkend gesonde Elizabeth lewer in 'n plegtige en duidelike stem die kroningseed wat haar gebind het tot diens van die mense van Groot -Brittanje en die Britse Gemenebest. In die optog deur die strate van Londen wat daarop gevolg het, het Elizabeth en haar man saam met verteenwoordigers van die meer as 40 lidlande van die Statebond, insluitend staatshoofde, sultans en premier. Britse troepe, soos die Yeomen of the Guard, het 'n groot verskeidenheid troepe van die Statebond vergesel, waaronder die polisie van die Salomonseilande, Maleisiërs in wit uniforms en groen sarongs, Pakistani's in puggaree-hooftooisels, Kanadese berge, en Nieu-Seelanders en Australiërs met groot rand hoede. Na die parade het Elizabeth saam met haar gesin op die Buckingham -paleis se balkon gestaan ​​en vir die skare gewaai terwyl straalvliegtuie van die Royal Air Force in noue vorm oor die winkelsentrum vlieg.
In meer as ses dekades se heerskappy het die gewildheid van koningin Elizabeth II amper nie bedaar nie. Sy het meer gereis as enige ander Britse monarg en was die eerste regerende Britse monarg wat Suid -Amerika en die lande in die Persiese Golf besoek het. Benewens Charles en Anne het sy en Philip twee ander kinders gehad, prins Andrew in 1960 en prins Edward in 1964. In 1992 het Elizabeth, die rykste vrou in Engeland, ingestem om vir die eerste keer inkomstebelasting te betaal.
Mynramp in Wallis - 1966
Op 21 Oktober 1966 het 'n stortvloed modder, water en puin uit 'n steenkoolmyn 'n laerskool in die dorpie Aberfan in die Suid -Wallis begrawe en 116 kinders en 28 volwassenes is dood. Alhoewel prins Philip 'n dag na die ramp in Aberfan aangekom het, het die koningin self haar besoek meer as 'n week vertraag, uit vrees dat haar teenwoordigheid die aandag sou aflei van reddings- en herstelpogings. Sommige van die naaste aan Elizabeth, insluitend haar voormalige privaat sekretaris, Lord Charteris, het gesê dat sy spyt is oor die besluit om Aberfan nie vroeër te besoek nie.
Hoe verskil die kroning van die troonbestyging?
Daar word dikwels verkeerdelik gedink dat 'n monarg 'n koning word op die kroning. Dit is nie die geval nie.
Koningin Elizabeth is al 66 jaar ons monarg, met die herdenking van haar pa se dood en haar troonbestyging op 6 Februarie 1952 en haar kroning 14 maande later op 2 Junie 1953.
Ure na haar pa se dood is Elizabeth deur haar gesins- en uitvoerende rade tot koningin uitgeroep.
Die rede hiervoor is dat 'n troon nooit vakant is nie - soewereiniteit gaan oor by toetreding eerder as kroning.
Haar kroning het plaasgevind 14 maande nadat sy koningin geword het, aangesien dit beskou is dat 'n fees soos 'n kroning oneerbiedig was tydens die rouperiode vir haar vader, koning George VI.
Koning George VI, wat as koning gekroon is nadat sy broer Edward VIII in 1936 abdikeer, sterf in sy slaap in Sandringham House na 'n stryd met longkanker op 56 -jarige ouderdom.
Destyds was prinses Elizabeth in Kenia op 'n Statebondstoer saam met die hertog van Edinburgh toe sy die nuus hoor dat sy koningin is. Sy was toe net 25.
As die koningin uiteindelik verbygaan, word prins Charles, as haar oudste seun en die volgende op die troon, koning Charles III (aangesien die land koning Charles I, 1625-1649 en koning Charles II, 1660-1685 gesien het) ) onmiddellik.
Daar word verwag dat die toetredingsraad dan in die St James's Palace sal vergader om hom as koning te verklaar, wat net 'n formaliteit is. Net so sal sy kroning seremonie gereël word, maar dit sal waarskynlik baie gouer wees as wat Elizabeth was. Weereens, dit is net die kroning, eerder as 'n geleentheid om hom as koning aan te kondig.
Die geurgeheime van die koningin se salwingsolie vir die koningin …
Die fassinerende onlangse BBC -dokumentêr om op 2 Junie 1953 agter die skerms te kyk van die koningin se kroning jy dit raaksien?
Terwyl ons oor die ou rituele van die daad van salwing van die monarg gesels het, het ons ons op die olie self gevestig - eerder onkreukbaar in 'n gehawende ou boks en bottel Guerlain's Mitsouko!
Mag ons erken dat ons 'n kortstondige opwinding beleef het dat die BBC ons koningin aan die lig gebring het as 'n geheime perfumista, wat daarop aangedring het om met 'n fantastiese Chypre gesalf te word? Ons oorweeg dit beslis om in Mitsouko gedoop te word, maar dit blyk dat dit net die bottel en die boks was. Ag wel. Maak nie saak nie, want die verhaal van die olie -resep is nogal heerlik onthul
Die olie is gemaak van 'n geheime mengsel in sesam en olyfolie ambergris, civet, oranje blomme, rose, jasmyn, kaneel, muskus en benzoin- klink eintlik nogal oosters in sy komposisie - en moes beslis heerlik geruik het.
Die salwingsritueel is altyd weggesteek - 'n privaat oomblik vir die monarg om na te dink oor hul pligte en die belangrikheid daarvan om deur die olie aangeraak te word - en daarom is 'n afdak oor die koningin gehou deur vier Knights of the Garter en die televisiekameras draai eerbiedig weg, terwyl die aartsbiskop haar salf met die geurige heilige olie op haar hande, bors en kop.
Trouens, die fles wat die oorspronklike olie bevat, is vernietig tydens 'n bomaanval op die dekaan in Mei 1941. Die firma aptekers wat die laaste bekende salfolie gemeng het, het gebars, en 'n nuwe onderneming, Savory en Moore Ltd, is deur die chirurg-apteker gevra om 'n nuwe toevoer, op grond van die antieke resep, vir die kroning te meng. Ons hou ook daarvan dat hulle 'n bondel vir ons opdok.
Tydens die ritueel is die sterk geurige olie uit Charles II se Ampulla (die arendvormige vaartuig hierbo getoon) in 'n lepel uit die 12de eeu gegooi. 'N Mens dink die hande van die aartsbiskop moes tydens hierdie prosedure net 'n bietjie geskud het - dankie tog vir die afdak. Intussen het die koor een van die mees opwindendste dramatiese liedjies in die geskiedenis gesing: 'Zadok the Priest ". Die woorde is uit die eerste koningsboek geneem en is gesing by elke kroning sedert koning Edgar in 973, maar die salwingsritueel is nog ouer, terug na koning Salomo wat vermoedelik deur Sadok self in die 10de eeu vC gesalf is.
Natuurlik was die res van die kroning 'n buitengewone vertoning van wonderlike juwele en gewade en die eienaardighede van historiese tradisies het soos 'n ballet gespeel, soos die program beskryf, maar ons gedagtes keer op keer terug na die geheimenisse van die salfolie, wat die koningin seker moes gedink het toe sy dit ruik (was dit die eerste keer dat sy na die olie ruik?) en hoe dit nog steeds sjarmant in die ou ou bottel en boks Mitsouko gebêre is.
Nou, aan wie het die bottel dan eens behoort? Vir wie hulle ook al was, ons wens hulle geluk met hul smaak …
Diegene van u wat die dokumentêr misgeloop het, kan dit kyk terwyl dit nog aan die gang is BBC iPlayer.
Elizabeth II het 69 jaar, 4 maande en 10 dae regeer.
Koningin Elizabeth II word koningin van die Verenigde Koninkryk en hoof van die Statebond op 6 Februarie 1952. Sy is hoof van die Britse koninklike familie, het 4 kinders, 8 kleinkinders en 11 agterkleinkinders, en is 95 jaar, 1 maand en 26 dae oud.
Sy is gekroon in die Westminster Abbey op 2 Junie 1953, byna agtien maande nadat sy haar pa, koning George VI, wat op 6 Februarie 1952 oorlede is, opgevolg het. Vandag regeer sy vir 69 jaar, 4 maande en 10 dae. 2 Junie 2013 was die 60ste herdenking van haar kroning. Sy sal op 6 Februarie 2022 70 jaar lank regeer en planne word opgestel om 'n reeks gebeure van 2-5 Junie 2022 op te voer om haar 70ste Platinum Jubileum te vier.
Op 21 Desember 2007 word sy die oudste Britse koning wat langer geleef het as koningin Victoria, wat op 22 Januarie 1901 in die ouderdom van 81 jaar, 7 maande en 29 dae oorlede is. Op 20 November 2020 vier koningin Elizabeth II haar 73ste huweliksherdenking. Op 21 April 2020 het sy 94 jaar oud geword.
Op 10 September 2015 word koningin Elizabeth II die langste heersende monarg in meer as 1,200 jaar Britse geskiedenis toe die lengte van haar regering haar oumagrootjie koningin Victoria oortref het, wat 63 jaar en 7 maande lank regeer het van 20 Junie 1837 tot 22 Januarie 1901 Sien British Kings en amp Queens by Length of Reign.
Die kleinseun van die koningin, prins Henry (bekend as Harry), wat 6de op die troon staan, en Meghan Markle is getroud in die St George's Chapel, Windsor Castle, op 19 Mei 2018. Hulle is nou die hertog en hertogin van Sussex, en in Skotland die graaf en gravin van Dumbarton. Hul seun Archie is gebore op 6 Mei 2019, en hul dogter Lilibet op 4 Junie 2021. Hulle het hul koninklike rol verlaat en woon nou in Kalifornië.
Die kleindogter van die koningin, prinses Eugenie, trou op 12 Oktober 2018 met Jack Brooksbank in St George's Chapel. Hul eerste kind, August Philip, is gebore op 9 Februarie 2021. Haar suster, prinses Beatrice, trou op 17de met Edoardo Mapelli Mozzi in die Royal Chapel of All Saints, Windsor. Julie 2020.