Neurowetenskaplikes het ontdek hoe die brein fisieke take aanleer, selfs in die afwesigheid van werklike beweging.
Dit kan afhang van die gedagtes na die regte beginpunt en om gereed te wees om alles wat volg, uit te voer met 'n proses genaamd 'geestelike repetisie'.
'Hy sit net daar en dink, en soos hy dink, word hy beter en beter ...'
Sielkundiges sowel as atlete weet dat dit werk: as ons sien dat ons deur roetines gaan, of dit nou op kunstskaats is of iets alledaags, word ons kanse op sukses verbeter.
"Geestelike repetisie is aanloklik, maar moeilik om te studeer," sê Saurabh Vyas, 'n gegradueerde student in bio-ingenieurswese aan die Stanford Universiteit en die hoofskrywer van 'n nuwe artikel wat verskyn in Neuron. Dit is omdat daar geen maklike manier is om in die brein van 'n persoon te loer nie, omdat hy hom voorstel dat hy na 'n wen wen of 'n prestasie oefen.
'Dit is waar ons gedink het dat brein-masjien-koppelvlakke die lens kan wees, want dit gee jou die vermoë om te sien wat die brein doen, selfs as hulle nie eintlik beweeg nie,' sê hy.
Alhoewel daar enkele belangrike waarskuwings is, kan die resultate die weg wys na 'n dieper begrip van wat geestelike oefening is. Verder meen navorsers dat die bevindinge kan lei tot 'n toekoms waar brein-masjien-koppelvlakke, wat gewoonlik as prostetika beskou word vir mense met verlamming, ook instrumente is om die brein te verstaan, sê senior skrywer Krishna Shenoy, 'n professor in die School of Engineering in Stanford. en 'n lid van Stanford Bio-X en die Stanford Neurosciences Institute.
Van gedagte tot aksie
Die idee vir die studie het ontstaan ​​terwyl mense nadink oor hoe mense leer om brein-masjien-koppelvlakke te gebruik om 'n taak uit te voer, sê Vyas. In 'n tipiese opstelling moet 'n persoon - of baie gereeld 'n aap - leer om 'n pyltjie op 'n rekenaarskerm te beweeg deur slegs aktiwiteitspatrone in die brein te gebruik, nie hand- of ander bewegings nie. Dit het Vyas laat wonder of mense (of ape) wat met behulp van brein-masjien-koppelvlakke geleer is, op een of ander manier op fisieke bewegings, op soortgelyke wyse as geestelike oefening, kan oordra.
'Hy sit net daar en dink, en soos hy dink hy word beter en beter' as hy die muis beweeg, sê Vyas, met verwysing na een van die ape wat hy bestudeer het. 'Die natuurlike vraag word: Wat gebeur as jy oorskakel na 'n ander konteks, waar hy nou spieraktiwiteit moet genereer? Sien u die gevolge van daardie leer in daardie nuwe konteks? ”
Die kort antwoord is 'ja', geestelike leer word oorgedra na fisiese prestasie. Vyas het aanvanklik twee ape, wat met brein-masjien-koppelvlakke toegerus is, geleer om 'n wyser van een plek na 'n ander op 'n rekenaarskerm te skuif met behulp van net hul gedagtes, en daarna 'n komplikasie gebring, wat 'n visuomotoriese rotasie genoem word: watter geestelike seine hulle voorheen gebruik het om 'n wyser op te skuif sou dit nou skuins skuif, sê 45 grade met die kloksgewys.
Die ape kon maklik aangepas word, en die aanpassing is oorgedra toe hulle dieselfde taak met hul hande herhaal, eerder as die brein-masjien-koppelvlak, om die muis regstreeks te beheer. As die ape nou die muis wou skuif, beweeg hulle hul hande 45 grade met die kloksgewys.
Dit dui daarop dat die ape iets soos geestelike repetisie doen, sê Vyas - wat hulle in hul gedagtes geleer het om te doen, kon hulle dan met hul hande doen.
Sommige aanvullende eksperimente en 'n ontleding van aangetaste neurale aktiwiteit dui op die rede waarom: die oefening met 'n brein-masjien-koppelvlak die aktiwiteitspatrone in die breine van die ape op net die regte plek kry, sodat hulle dieselfde rotasie-taak met hul hande, alhoewel hulle dit nog nooit tevore gedoen het nie.
'' N Nuwe instrument '
'Daar is belangrike verskille tussen ons paradigma en ware geestelike repetisie,' sê Vyas, en daar is redes om versigtig te wees met die interpretasie van die resultate te breed.
Vir een ding kan u nie net 'n aap vra om hom voor te stel om 'n fisieke aktiwiteit te beoefen soos met 'n persoon nie. Vir 'n ander is die oefening van die oefening geestelik nie dieselfde as om 'n brein-masjien-koppelvlak te gebruik om dit te doen nie. In laasgenoemde geval kry mense terugvoering oor hoe dit gaan met hulle, iets wat hulle slegs in geestelike repetisie kan voorstel.
“Ons kan die verband nie bo alle twyfel bewys nie,” sê Shenoy, maar “dit is 'n belangrike stap om te verstaan ​​wat geestelike repetisie in ons almal kan wees.”
Die volgende stappe, sê hy en Vyas, is om uit te vind hoe geestelike repetisie verband hou met oefening met 'n brein-masjien-koppelvlak - en hoe geestelike voorbereiding, die belangrikste bestanddeel in die oordrag van daardie oefening na fisieke bewegings, verband hou met beweging.
Intussen, sê Shenoy, toon die resultate die potensiaal van 'n heeltemal nuwe instrument om die gees te bestudeer. 'Dit is soos om 'n nuwe instrument te bou en dit vir iets te gebruik,' sê Shenoy. 'Ons het 'n koppelvlak van die brein-masjien gebruik om basiese wetenskap te ondersoek en te bevorder, en dit is net baie opwindend.'
Befondsing vir die studie is afkomstig van die National Institutes of Health, die National Science Foundation, 'n Ric Weiland Stanford Graduate-stipendium, 'n Bio-X Bowes-genootskap, die ALS-vereniging, die Defense Advanced Research Projects Agency, die Simons Foundation, en die Howard Hughes Mediese Instituut.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Hoe geestelike repetisie ons voorberei vir aksie