Desiré terug by Suidooster | SARIE
FOTO Willem Lourens 23 November 2016
Desiré terug by Suidooster	deur Liani Jansen van Rensburg
Vir maande, terwyl die karakters van die Kaapse-sepie Suidooster hul intriges en dramas uitgeleef het, het Desiré Gardner stories vertel en ma gespeel vir haar twee kinders, James en Robin. Maar op 8 Desember gaan sy weer die pad vat vanaf haar tuisdorp, Philadelphia, na die Suidooster-ateljees net duskant Milnerton in Kaapstad. Ja, Desiré is permanent terug as Carmen! Kykers sal haar van Donderdag, 2 Maart, weer in aksie sien.
“Ons kan ongelukkig nie veel verklap nie. Maar Carmen se aangenome suster, Bianca, is immers swanger en daar is nooit ’n vervelige oomblik as Carmen in die rondte is nie. Die laaste keer toe sy in Ruiterbosch ’n draai gemaak het, het sy immers oornag Mev. October geword en veral vir Bridgette opdraende gegee,” het Wilmer Müller, publisiteitshoof by Suidooster Films, eksklusief aan SARIE.com gesê.
Desiré erken sy het toneelspel vreeslik gemis terwyl sy op kraamverlof was.
“Dis meer as net my werk. Dis ook deel van wie ek is. Ek was darem gelukkig genoeg om te kan skryf en subtitels te doen. Dit voer ook my liefde vir stories vertel.”
En geselskap, skerts Desiré.
“Die Suidooster-span is regtig ’n ongelooflike groep mense. Ek het nogal geselskap gemis wat nie net gaan oor Spider-Man of PJ Masks nie. En natuurlik die feit dat iemand elke oggend my make-up en hare doen. Ek het baie aande gaan slaap sonder om een keer daai dag my hare te kam.”
“Ma-wees is vir my soos om twee stukke van my hart buite my lyf te hê. As James sy toon stamp, ervaar ek fisiek daai skrik en pyn saam met hom. As Robin soms erg huil, voel dit of dit my ook ontstel. Dit maak mens emosioneel seker meer sensitief en kwesbaar. Wat dit makliker maak om emosies namens jou karakter te voel.”
“Ek dink vir seker elke situasie waardeur jy gaan, help jou om ’n karakter se emosies beter te verstaan. Soos jy ouer raak, raak jy emosioneel meer bewus van hoe jy situasies hanteer en dit kan maklik na jou karakters oorgedra word.”
Vir talle ma’s is dit ’n realiteit om ’n balans tussen werk en ouerskap te handhaaf. Dit bly uitdagend, vertel Desiré. “Ek voel jy is eers ’n ma en dan ’n mens.”
Sy het die volgende raad vir werkende ma’s:
- Jy’t ’n goeie ondersteuningsnetwerk nodig, of dit nou ’n familielid/lede, oppasser, au pair, skool of dagmoeder is. As dit in plek is, is dinge (bietjie) minder moeilik. - En dan moet jy ook ’n goeie verhouding met jou werkgewer hê. As jou kind die dag siek is, moet jy met hulle kan praat. - Dinge gebeur ook soos dit moet, en jy moet maar net die beste doen en uit liefde jou besluite maak vir jou kinders. En die skuldgevoelens wat met ma-wees gepaard gaan, bietjie laat gaan.
“So goed! Hulle is hul ma se alles. En deur die malligheid van doeke, kosblikke en ’n deurmekaar huis kan ek letterlik nie gelukkiger wees nie. Ek’s mal oor my twee kinders.”
“Sy gaan deur die ongemak van nie weet watter kant toe om die japon aan te trek nie tot om in die wagkamer geselsies met vreemdelinge aan te knoop. Dis ’n komedie, maar kyk ook na die eensaamheid van oudword en die harde werklikheid dat die jare ons almal uiteindelik inhaal.”