[1.21.3] Maar sien, toe het Cahin ‘n goeie gedagte gekry en het vir die ander gesê: “O my vrou en my kinders, trek vinnig terug julle hande, wat julle oorgretig na die ryk kos uitgestrek het; want ons weet nog nie of dit die lewe of die dood inhou nie! Laat ons daarom eers op die aarde neerval en ons groot skuld voor God skuld beken, en laat ons vir Hom in die stof van ons nietigheid smeek, dat Hy genadiglik hierdie vrug moet seën; en indien Hy dit dalk uit sy oorgroot barmhartigheid sal doen, dan moet ons wat onwaardig is, eers vir Hom dankie sê, en dan eers kan ons bewend in vrees vir ons matig daaraan versadig.”
[1.21.4] En sien, toe het almal ‘n paar treë van die struik terug getree en het volgens die wil en die regte insig van Cahin gedoen, wat daar hardop vir almal voorgebid het en weenend gesê het: “O jy mees regverdige, groot, heilige God, kyk genadiglik neer op ons wurms in die stof van nietigheid voor Jou, die Almagtige, wat dit nie kan waag, om hulle oë in die aller grootste skuld na Jou onuitspreeklike heiligheid op te lig nie! O dink aan ons swakheid, en moet nie ons arm, berouende, groot sondaars ten gronde laat gaan nie!
[1.21.5] Sien, hierdie struik voor ons, blyk ‘n goeie vrug as voedsel vir ons sondaars te dra; maar ons waag dit nie, om daarvan te eet nie, aangesien ons deur ons groot boosheid blind geword het en daarom nie meer kan sien, of die dood, of die lewe daarin geberg is nie.
[1.21.6] Wys daarom genadiglik vir ons, van watter gees hierdie vrug is, sodat ons dan eers vir Jou opreg kan vra, dat Jy, o bo alles Regverdige, die gif van die slang daaruit sal verwyder en net ‘n klein doudruppel van Jou seën daarop sal laat val, sodat ons nie sal vergaan nie. O, Here, Jy Regverdige, Jy Heilige, luister, luister, luister vir ons swak versoek!”
[1.21.7] En sien, toe het daar ‘n gloeiende rooi wolk van die berge af na die vallei oor die struik gevlieg; en uit die wolk het ‘n heftige weerlig met ‘n sterk donderslag die struik raak geslaan. En sien, toe het ‘n groot slang met ‘n sisgeluid daaruit gevlug en het met ‘n oop bek in die rigting van Cahin gestorm; en hy het groot daarvoor geskrik. Maar sien, die weerligte het haar nie uitgelos nie en het haar vinnig na die warm sand van die wye woestyn verdryf; en toe sy volledig uit die sig van Cahin verdwyn het, het hy sy gesig weer na die struik gedraai en het vir God in stilte vir die genadiglike redding uit die grootste van alle gevare, gedank.
[1.21.8] En sien, toe het hy ook gesien, hoe uit die wolk van vuur groot druppels oor die struik begin val het, sodat ver rond om hulle die aarde nat geword het.
[1.21.9] En Cahin het saam met sy familie die groot vrygewigheid van die Here aanskou en het weereens met sy hele familie op die aarde neergeval en het vir God met alle gloed van sy hart vir die’ groot weldade gedank en het met trane in die oë gesê: “O Here, Jou geregtigheid is groot en onbegryplik, - maar hoe groot moet eers Jou liefde wees, aangesien Jy nog in staat is, om aan die grootste sondaar met so baie weldade uit Jou, te dink, o Jy die ewige Liefde! Hoe groot moet tog die boosheid wees, wat Jou ooit kon misken het!”
[1.21.10] En sien, toe kon daar uit die wolk wat nog van seën gedrup het ‘n stem gehoor word, wat verneembare woorde gespreek het, wat daar gesê het: “Luister jy, Cahin! Ek het My geregtigheid in liefde omskep; maar die liefde sal net by diegene wees, wat dit in toekoms nie net in nood en moeilike tye sal soek nie, maar in hulle vrolikheid en hulle vryheid.
[1.21.11] Sien, Ek wil vir jou ‘n termyn van twee duisend jaar gee, en gedurende daardie tyd sal niemand deur My geregtigheid getref word nie; en uit hierdie My geregtigheid, wil Ek ‘n groot houer berei en dit oor die sterre plaas - en wil vanuit My liefde ‘n tweede houer berei en dit onder die aarde plaas. En so kan julle doen wat julle wil: Indien julle kwaad doen, dan sal julle dade die houer van geregtigheid vol maak, en wanneer dit vol geword het, dan sal dit op alle plekke uitmekaar breek en sal met die totale gewig oor al die aandadiges van euwel neerstort en sal vir hulle almal doodmaak; maar die houer van liefde, wanneer dit onder die aarde sal leeg bly, sal dit die dooies vir ‘n lang, reinigende marteling opneem. En diegene wat vir hulle sal laat reinig, sal vir lang gevegte na die sterre verplaas word; maar diegene wat sal in hulle boosheid sal verhard, sal op ‘n dag onder die bodem van die houer gegooi word, waar daar ‘n ewige geween en ‘n ewige gekners van tande in die toorn van God sal wees.
[1.21.12] En nou tree nader na die struik, wat met seën bevog is, en eet daarvan om julle honger te versadig, en dink altyd daaraan, van wie hierdie gawe afkomstig is!
[1.21.13] En sprei uit in die land van die dieptes; maar nooit mag dit iemand van julle waag om ‘n voet op die berge te sit nie, want hulle kruine is heilig en is as woning vir My kinders bestem! Wie ooit van julle hierdie gebod sal oortree, sal die buit word van die diere wat daar as wagte geplaas is - soos bere, wolwe, hiënas, leeus, tiere en ook groot, lewendige slange, wat heel aan die onderkant sal woon - net soos ‘n klomp mak diere, wat later aan julle onderdanig sal word.
[1.21.14] Behalwe as iemand van julle heeltemal vroom sou word en die vuurproef van My liefde sal deurstaan, vir hom sal dit toegelaat word, om in die maag van die berge te dring, om daar erts en yster te versamel, om dan daaruit werktuie te berei, soos wat julle behoeftes dit vir julle sal leer.
[1.21.15] En nou eet, bevrug julle en vermeerder vir julle manlik en vroulik, en hou die saad van die slang van julle af weg, deur julle regverdige vrees vir My, Ek wat God is, die Ewige, Regverdige en Heilige, amen!”