Media24 se toetrede tot e-handel deur die elektroniese modewinkel Spree (wat nou met die susterwinkel Superbalist saamgesmelt het in ’n nuwe onderneming waarin Media24 die meerderheidsaandeelhouer is) was ook ’n uiters belangrike ontwikkeling in die diversifisering van die maatskappy. Dit is ’n strategiese besluit waardeur Media24 hom minder afhanklik van advertensie-inkomste gemaak het.
“Dit was ’n natuurlike ontwikkeling. Ons moedermaatskappy Naspers het e-handel begin bedryf oor die res van die wêreld, so ons kon baie daar leer. Ons het al die jare, vir ’n honderd jaar, vir mense gesê watter skoen pas by watter lengte romp. En om dan die skoen en die romp aan hulle te begin verkoop, is eintlik ’n betreklike natuurlike oorgang.
Elke keer wat ’n besigheid of ’n publikasie moes sluit omdat dit nie finansieel haalbaar was nie, het haar hart “in ’n duisend stukke gebreek”.
“Om in media te wees in ’n tyd wat daai modelle wat vir ’n 100 jaar baie goed gewerk het so ongelooflik ontwrig word, is ontséttend moeilik.
“ ’n Mens kan nie help om ’n klein bietjie te rou oor wat met drukmedia gebeur nie. Maar jy moet maar vinnig oor die roufase kom en dan moet jy die positiewe sien. En daar ís natuurlik ongelooflik baie positiewe goed aan die digitale media.
“Die feit dat ons nou nuwe drukkontrakte kon beding vir hierdie jaar vorentoe, maak ’n gewéldige verskil aan die lewensvatbaarheid van ons drukmediaprodukte. So ons drukmedia is op ’n baie goeie plek en dit is wonderlik om te sien hoe goed die kleinhandelmaatskappye steeds die drukmedia ondersteun met advertensies.
“Maar waar publikasies nie meer winsgewend is nie, móét jy harde besluite neem. Dit was vir my baie swaar byvoorbeeld toe ons nou [die gedrukte weergawe van] Die Burger in die Oos-Kaap na ’n Vrydag-uitgawe moes verander.
“Ek het al dikwels gesê: Hierdie is nie ’n maatskappy wat baked beans vervaardig nie. Ons werk met mense se emosies; ons voed mense op; ons lig mense in; ons speel so ’n ongelooflike rol in hul lewe.
“Die Burger se mense en Netwerk24 se mense, die redakteurs en die sakebestuurders, het na daardie Oos-Kaapse dorpies toe gegaan om vir die mense te gaan verduidelik hoekom ons Die Burger in die Oos-Kaap nie meer elke dag kan uitgee nie. Een man het by die redakteur gaan sit en gesê: ‘Maar jy verstáán nie . . . In die oggende staan ek op en dan gaan haal ek my koerant en teen die tyd dat ek aan die einde van bladsy twee kom, dan gaan ek stort. En hoe gaan ek nou weet wanneer om te gaan stort?’
Sy het aan die begin van haar loopbaan gesê sy het ’n joernalis geword omdat sy die wêreld wil verander.
“Ek beskou die eerste jaar ná my korporatiewe loopbaan as ’n sabbatsjaar. Ek wil eerstens my huis regpak en reis en lees en tyd deurbring saam met die baie mense wat oor ’n lang tyd in my lewe afgeskeep is . . . En ek mag dalk leer om vis te vang . . . Miskien hou ek daarvan; miskien nie. Die tyd sal leer.”