Die vreugde van die komende huis - Reisverhale - 2020
Om 'n reis van regoor die wêreld na die huis te kom, kan 'n ware kultuurskok wees, en soms word die aanvanklike opwinding vinnig weg en dra die werklikheid toe dat jy nie meer reis nie. Dit kan 'n moeilike oorgang wees om te hanteer. Jy gaan elke dag daagliks van iets nuuts na dieselfde ding. Dit is nie 'n maklike aanpassing vir sommige mense nie, soos die kommentaar in die gekoppelde artikel hierbo kan getuig.
Maar daar is ook baie goeie dinge om by die huis te kom. Ek is al twee maande lank al tuis, en alhoewel daar botsings van ernstige verveling was, was dit ook lekker. Dit is goed om jou gesin te sien, in jou eie bed te slaap, op die rusbank te ontspan, en om jou ma te laat ontbyt. Dit is lekker om jou troeteldier weer te sien en selfs mooier om te weet dat hulle jou ook gemis het. My hond het my amper geklop toe ek by die huis kom en my aanpak as ek by die deur kom, alhoewel ek vermoed dis net omdat hy weet ek sal hom voed. .
Terugkeer huis gee jou ook die kans om ou vriende te ontmoet. Maak nie saak hoeveel mense ek op die pad ontmoet nie, maak nie saak hoeveel keer ek hulle op my reise besoek nie, maar dit is nogal lekker om terug te kom na mense wat jou 5, 10, 15 jaar ken. Mense met wie jy grootgeword het en weet omtrent alles omtrent jou. Daar is 'n aangename vertroudheid daarmee. Daar is geen konstante inleidings of verduidelik wie jy is, waar jy vandaan kom, waar jy was, ens. Ens. Jy kan net optel waar jy opgehou het. Dit is ook altyd interessant om te sien hoe my vriende se tuiswêreld verander het. Ek het teruggekom na nuwe paartjies, nuwe huwelike en nuwe kinders.
Een ding wat ek liefhet om by die huis te kom, is dat ek my ou haunts kan sien. Ek is altyd opgewonde om weer by al my gunsteling restaurante te eet. Ek dink ek het elke ander dag by my plaaslike toebroodjie geëet, aangesien ek by die huis was. En moenie eers my begin op die aantal kere wat ek Taco Bell gehad het nie! (Ek weet dit is sleg vir jou, maar ek is mal daaroor!)
Ek is ook altyd verbaas oor al die nuwe restaurante en geboue wat opkom terwyl ek weg is. Oral waarheen ek gaan, het iets verander. Dit is soos om weer heen te reis. Ek kom huis toe na die bekende maar ondersoek die onbekende nog steeds.
Ek vind ook jy kry 'n nuwe waardering en insig in jou eie kultuur. Om terug in Amerika te wees, het my laat besef dat soms die state 'n bumwrap kry, selfs van my. Daar is regtig baie mooi plekke en mense hier. Alhoewel daar baie probleme in die VSA is (ek is veral teleurgesteld as ek die huidige verdeeldheid op die nuus sien), is daar ook baie goeie dinge wat dikwels oor die hoof gesien word, veral in besprekings oor die Verenigde State wat in koshuise voorkom. rondom die wêreld. Die Amerikaanse mense is vriendelik, die kos kan goed wees, die stede is wonderlik en die geografiese diversiteit is verstommend. Dit mag nie perfek wees nie, maar daar is beslis erger plekke om te lewe.
Die belangrikste is dat jy jou reisbatterye terugkom. Reis vir 'n lang tyd neem eintlik die opwinding uit reis. Uiteindelik word dinge net 'n ander een: 'n ander waterval, 'n ander kerk, 'n ander oerwoud, 'n ander strand. Jy het dit al voorheen gesien. Om 'n rukkie êrens op die pad te stop, kan jou help om iets te verfris, maar dit neem 'n reis terug tuis om die leisteen skoon te maak.
Verlede jaar, na 18 maande op die pad, het ek by die huis gekom. Ek sny selfs my reis kort om dit te doen. Ek is uitgebrand. Maar binne 'n paar weke was ek gereed om weer te gaan. Om terug te kom, gee jou 'n nuwe waardering vir reis. Na twee maande van die tuiste, is ek opgewonde om Sondag weer te vertrek. Dit is soosof ek my reis oral begin. Ek kan nie meer stil sit nie - daar is te veel van die wêreld om te sien!
Op die pad beweeg jy elke dag rond. Daar is plekke, kos, mense en dinge om te sien. Dit is konstante stimulus. Selfs as jy jouself besig hou wanneer jy terugkeer huis toe, kan dit soms 'n bietjie onderwhelming wees. Maar alhoewel dit dalk moeilik is om by die huis te kom, is dit nie so erg nie.