jjjonker | Just another blogs demo Sites site
Dit was elke Junie-maand ons familie se gebruik om vir my ouma in Pietersburg te gaan kuier tydens die skoolvakansie. Om die eentonigheid van die 1800km afstand te breek, het my pa daarvan gehou om alternatiewe roetes soontoe aan te pak, en ons het gevolglik baie wyd gereis tydens hierdie vakansies.
Terwyl ons dan nou so ver moes ry – vanaf die Weskus – kan ons netsowel vir sy suster in Winterton of broer in Umtata ook gaan kuier. Of op pad boontoe, of terug.
So is ons een vakansie op pad Umtata toe, nadat ons die vorige aand op Dordrecht – my pa se tuisdorp – oorgeslaap het. Indwe-langs tot die T-aansluiting met die Elliot pad, dan regs tot amper by Cala en dan links af op die R58 na Engcobo, waar ons aansluit by die R61 tussen Queenstown en Umtata.
Die laaste gedeelte van hierdie stuk pad loop oor Satansnek. Hier kom ons toe op 'n onklaar vragmotor af wat langs die pad staan. My pa hou stil om te hoor of hy kan help, en 3 swartes klim half-verkluim uit die trok se kajuit en beduie dat hulle al van gistermiddag hier sit en ons die eerste mense is wat nou hier verbykom.
Terwyl my ma ons middag-ete toebroodjies uitdeel – wat met dubbel-hand dankbaarheid aanvaar word – klim my pa in die vragmotor kajuit en kom agter die battery is morsdood. In terugskouing het die diesel vermoedelik verdik in die tenk weens die koue, wat veroorsaak het dat die enjin gaan staan het. Toe karring hulle die battery dood in die proses om dit weer aan die gang te probeer kry.
Maar dalk kan hulle die trok aan die brand stoot, dus is my pa nou agter die stuur en die vorige insittendes stoot die trok.
Na so 'n paar keer se heen en weer en die opgebruik van al die afdraendes, besef hulle die trok gaan nie vat nie.
Met die finale stilstand, staan een van die stoters so terug en kyk die trok aan met 'n moedelose uitdrukking op sy gesig. "Fôkol" seg hy.
"Haai ma, hoor wat sê die boy!"
"Ja sien my kind, in hierdie geweste word hierdie woord mos nie as 'n vloekwoord geag nie".
Elk geval, ons is toe voort. By Engcobo is my pa eers aan by 'n motorhawe om die probleem aan te meld en te vra dat hulle uitgaan en die mense gaan help, voordat ons die laaste stuk pad vat Umtata toe.
Nou wonder ek of die trappe van vergelyking dalk sou kon wees:
Niks, Nâ-tieng, Fôkol?
Ou cowboy flieks het dikwels 'n toneel in waar die held onregmatig in die tronk toegesluit word. Sy vriende – of meisie – kom hom dan red deur 'n tou aan die tralies vas te maak en dit uit die muur te pluk met 'n perd. Nee, regtig.
'n Onlangse fliek – Fast Five – het 'n meer moderne streep aan hierdie toneel gegee: Ipv perde, word daar motors gebruik (darem heelwat meer as een perdekrag nou), en die sel tralies word vervang met 'n brandkluis, wat dwarsdeur 'n muur gepluk word deur 'n kar wat met 'n ketting daaraan verbind is.
Dalk net effe meer vergesog as die perd/tralie kombinasie, maar soveel so dat selfs vandag se rekenaar-speletjie jeug wat die onmoontlike regkry op hulle skerms, dit afmaak as belaglik.
Die volgende gesprek het toe in my huis op Facebook begin, en kommentare getrek vanaf 'n paar 22-jariges:
It don't matter how many big name actors u throw in a movie, physics still exists. Fast 5 fo phail. Yeah, sure a muscle car has a few hundred horses, but pulling a 3x3m safe out a wall… come on!
Pulling it out is only the beginning of them throwing the physics book out the window and making their own, that whole scene of the muscle cars and the safe is just one big fail!
Pffft… I can drift with a safe attached to my car… I'm from Witbank.
'n Groep gesinne – waarvan ons deel vorm – beplan om die komende skoolvakansie 'n 23-dae lange toer deur Zimbabwe, Zambië, Malawi, Mosambiek en terug via Zimbabwe te onderneem.
Dus word daar nou druk eposse uitgestuur om navraag te doen oor moontlike akkommodasie op die roete. Die idée is om hoofsaaklik te kamp om sodoende die koste "laerig" te hou.
Hier is tipies die formaat van die epos wat uitgaan:
We are a group of 12 South Africans with 3 vehicles who needs camping accommodation on the night of Monday 24 June. Please advise if we should book in advance. We are not yet sure of the final date. Please also advise on your rates, facilities and directions.
Nou kry ons die volgende antwoord vanaf een van die Tourism Service Officers:
Thank you for your enquiry. Yes, you need to book in advance and we charge US$100.00/site, which takes a maximum of 6 people. The Main Camp area is serviced and has ablution blocks.
We also have exclusive sites which take a maximum of 12 people at US$200.00/site. However, these have only a long drop toilet and nothing else. Please let me know your options and I will process the booking.
Nou lyk dit mos vir my of die 2 x $100 "Main Camp" nie optel na 1 x $200 "Exclusive" nie. Nee dis heelwat meer.
Tensy daai longdrop werklik iets besonders is.
· dalk baie dieper as gewoonlik
· meer aromaties
· wonderlike uitsig weens gebrek aan 'n deur
· besoek deur Livingstone op 'n stadium – met 'n koperplaak wat dit so bevestig
· 'n sitplek uit 'n besonderse, bedreigde spesie hout vervaardig
· dalk is dit 'n dubbelgat model – twee mense kan langs mekaar abluteer en 'n rustige steungesprek voer
· jy kan op datum kom met laasmaand se Zimbabwe nuus uit die plaaslike koerant vierkante voordat jy by die papierwerk kom
Klink vir my ons informant is dalk 'n drol – of hy dink ons is.
Nou die dag oor die radio weer, word 'n aankondiging gedoen oor die verkiesingsentrum wat nou in Pretoria geopen is, reg vir Woensdag se gebeure.
Die insetsel is van 'n Engelse woordvoerder wat die volgende kwytraak: "The centre has now opened, with a lot of stuff to assist you".
Uit my tegniese agtergrond is ek nou nuuskierig oor watse tipe toerusting daar na verwys word itv die "stuff".
Terselfdertyd dink ek dis swak Engels, in die lig gesien dat ek 'n boek by die huis het met die titel: "How things work". Hierdie titel "klink" vir my reg, maar as ek nou bostaande taalgebruik moet toepas, en die boek se naam verander na : "How stuff works", dan is dit darem net nie dieselfde nie.
Dalk het die woordvoerder "personeel" bedoel?
Gestel een Saterdag middag besluit jy om die kombuis se agterdeur, wat in die kosyn vassit omdat dit agv die klam klimaats-toestande geswel het, reg te maak.
Met die deur af, is jy besig om die saag se lem diepte te stel sodat dit nie te ver deur die hout steek tydens die saagproses nie.
Terwyl jy besig is hiermee met jou regterhand, skakel jy onwillekeurig die saag aan met jou linkerhand.
Gestel jy kry dit nou verder reg om by die hospitaal uit te kom sonder om flou neer te slaan, nadat jy seker gemaak het al jou vingers is nog binne die afdroogdoek wat jy om jou hand gedraai het.
Wanneer jy uit die teater kom, is jou hand so toegedraai dat jy redelik seker is jy het nie meer 'n wysvinger nie. En met goeie verdowing nog teenwoordig, besluit jy om dit gelate so te aanvaar.
Nee, verseker die dokter jou egter wanneer hy sy rondtes doen, die vinger is nog daar, maar dit sou beter wees om dit te verwyder, want die skade is van so 'n aard dat dit net in die pad gaan wees.
As motivering vir hierdie stap word genoem dat tekenprent karakters almal net 4 vingers het – en kyk hoe goed kom hulle reg . Dan word daar verder aangevoer dat 'n wysvinger nie baie belangrik is nie – wel 'n duim, en dan volgende die pinkie.
Ek kan my voorstel dat 'n vorige politikus nie oor die onbelangrikheid van 'n wysvinger sou saamstem nie, aangesien hy syne deurgaans gebruik het.
Dis op hierdie stadium – waar daar skielik nuwe hoop is – dat die klem van die situasie drasties verskuif van: "Maar dokter dis my HAND hierdie", na: "Maar dokter dis MY hand hierdie", en 'n tweede opinie dringend verlang word.
Toe ek gister my hond Lucy – vir wat ek vermoed die laaste keer – vee-arts toe neem, toe weet ek 'n tweede opinie gaan nie help nie. Na 16 jaar, is hondjie op – van normale slytasie en die goeie lewe.
Die redenasie gaan andersom wees. "Maar dokter, dis MY hond hierdie" gaan verander na "Meneer, dis jou HOND hierdie".
Maar nee, reken die vee-arts. Hierdie hondjie stel nog te veel belang in haar omgewing en is steeds mobiel genoeg, en ten spyte van die katarakte sien sy nog heel goed genoeg. Dis net as sy iets sou wou lees voordat sy bed toe gaan, waar dit 'n probleem gaan wees.
Daar is wel 'n hartrumoer, maar daarvoor word pille voorgeskryf – I kid you not – skedule 2 en 3 – om onder andere die bloed te verdun. Dit sal hondjie ook bietjie opkikker agv die verbeterde bloedvloei na die brein.
Verder moet hondjie ander kos eet. Dié vir senior honde – dis nou ouer as 7 jaar. Dit verlig die las op die niere en lewer, wat gewoonlik naas die hart, die organe is wat ingee en die dier se einde beteken.
Ek kon dalk wel 'n nuwe hond gekry het vir die prys van al bostaande goed, maar ek is steeds hoogs tevrede met die uitkoms.