Die Minister van Justisie en Staatkundige Ontwikkeling nooi belanghebbende partye uit om enige kommentaar wat hulle mag hê op die Wetsontwerp op die Beskerming teen Teistering soos uiteengesit hieronder, te lewer. Enige persoon wat kommentaar op die Wetsontwerp wens te lewer word uitgenooi om skriftelike kommentaar voor of op 15 Junie 2009 aan die Minister van Justisie en Staatkundige Ontwikkeling te lewer.
c indien dit per E-pos aangestuur word, dit aangestuur word na srobbertse@justice.gov.za d indien dit gefaks word, dit gefaks word na 086 648 3326.
Die Wetsontwerp spruit voort uit 'n ondersoek deur die Suid-Afrikaanse Regshervormingskommissie (SAR) oor agtervolgingsgedrag. Die SAR se verslag oor die aangeleentheid bevat wetgewende voostelle (Projek 130). Volgens die SAR mag die huidige siviele reg-raamwerk, naamlik 'n interdik, en die strafreg-raamwerk, naamlik die bestraffing van teisterende optrede as 'n misdryf of die verbieding daarvan deur middel van 'n oplegging van verpligting om vrede te bewaar kragtens artikel 384 van die Strafproseswet, 1955 (Wet No. 56 van 1955), nie voldoende toevlug bied aan slagoffers van agtervolgings wat nie in 'n gesinsverhouding is nie. Die SAR is daarom van mening dat wetgewing verorden behoort te word om spesifiek vir 'n remedie teen agtervolging voorsiening te maak. Die Wetsonterp wat deur die SAR voorgestel word, beoog primêr om hierdie soort optrede aan te spreek deur middel van 'n hofbevel, waarvolgens die teisteraar verbied word om met die teisterende handeling voort te gaan, en indien dit oortree sou word, dit strafbaar sou wees as 'n misdryf.
Die Wetsontwerp wat deur die SAR voorgestel is, is aangepas om dit in lyn te bring met wetsopstellingsnorme en -standaarde. Behalwe hierdie tegniese wysigings, word 'n aantal substantiewe wysigings voorgestel.
i Klousule 12 maak dit duidelik dat alhoewel 'n klaer 'n remedie teen teistering of agtervolging kragtens die Wet op Gesinsgeweld, 1998, kan verkry, niks sodanige persoon verhoed om beskerming teen teistering kragtens hierdie Wetsontwerp aansoek te doen nie.
Klousule 33a en 4 en 65 vereis van 'n hof, wanneer 'n beskermingsbevel uitgereik word, om die persoon te identifiseer wat die bevel aan die respondent moet beteken en om dié persoon te beveel om dienooreenkomstig te handel. Nie-nakoming kan aanleiding gee dat die persoon aan minagting van die hof skuldig bevind kan word, soos voor voorsiening gemaak word in klousule 152. Die rede vir hierdie benadering is om die werklike uitdagings wat ondervind word in die toepassing van die Wet op Gesinsgeweld, 1998, waar beskermingsbevele uitgereik kragtens daardie Wet dikwels nie die respondent bereik nie, en grootliks daartoe bydra dat die toepassing van dié Wet by baie geleenthede oneffektief is, aan te spreek.
Klousule 4 voeg bepalings in wat 'n meganisme daar sal stel waarkragtens getuies gedagvaar kan word om hofverrigtinge by te woon. Aangesien daar geen soortgelyke bepalings in die Wet op Gesinsgeweld, 1998, is nie, maak die Bylae by die Wetsontwerp 'n soortgelyke invoeging in daardie Wet.
Klousule 5 voeg 'n bepaling in wat die hof 'n diskresie gee om verrigtinge in camera te hou as dit nodig sou wees. Die Wet op Gesinsgeweld, 1998, vereis dat alle verrigtinge kragtens daardie Wet in camera gehou moet word omdat dit handel met partye wat in 'n gesinsverhouding is. Soos reeds aangedui, beoog die Wetsontwerp om primêr te handel met partye wat nie noodwendig in 'n gesinsverhouding is nie, en die universeel aanvaarde beginsel dat ope hof-verrigtinge van toepassing behoort te wees, tensy die hof anders beveel in die belang van regspleging.
v Die Wetsontwerp van die SAR bevat 'n bepaling waarkragtens die hof die bevoegdheid verleen word om te beveel dat 'n respondent waargeneem en, indien nodig, onderwerp kan word aan psigiatriese of sielkundige behandeling of rehabilitasie soos die hof goeddink, op Staatsonkoste. Hierdie bepaling is weggelaat as gevolg van die finansiële implikasies wat dit vir die Staat inhou. Nie die Wet op Gesinsgeweld, 1998, of die Wysigingswet op die Strafreg Seksuele Misdrywe en Verwante Aangeleenthede, 2007, bevat 'n soortgelyke bepaling nie.
Klousule 72 verleen aan 'n hof die bevoegdheid, bykomend by die voorwaardes wat dit kan oplê kragtens klousule 72a en b, om te gelas dat 'n teisteringsgeval deur die Suid-Afrikaanse Polisiediens ondersoek word met die oogmerk om moontlike strafregtelike vervolging in te stel.
Wysigings aan artikel 384 van die Strafproseswet, 1955 die voorganger van die huidige Starfproseswet, 1977, word voorgestel. Slegs 'n paar artikels van hierdie 1955- Wet is nog van krag, ondermeer, artikel 384 wat handel oor 'n oplegging van 'n verpligting om die vrede te bewaar. Daar was kommentare gedurende die ondersoek van die SAR oor agtervolging oor hierdie bepaling, ondermeer dat dit dienstig mag wees om die bepaling se doeltreffendheid uit te brei deur middel van 'n paar kleinere wysigings. Die doel is om kommentaar uit te lok oor die wysigings wat aan hierdie bepaling deur die Departement voorgestel word en wat vervat is in die Bylae by die Wetsontwerp.
Benewens kommentaar op die Wetsontwerp voorgestel deur die SAR, sal spesifieke kommentaar op die aangeleenthede geïdentifiseer in paragrawe (i) tot (vii), hierbo, ook waardeer word.
Om voorsiening te maak vir die uitreiking van beskermingsbevele teen teistering; om die Strafproseswet, 1955, te wysig ten einde voorsiening te maak vir die verhoging van die bedrag wat deur 'n landdros vasgestel kan word ten opsigte van 'n verpligting om die vrede te bewaar; om gevolgswysigings aan die Strafproseswet, 1977, aan te bring; om die Wet op die Voorkoming van Gesinsgeweld, 1998, te wysig ten einde voorsiening te maak vir 'n meganisme om getuies te dagvaar om verrigtinge kragtens daardie Wet by te woon; om gevolgswysigings aan die Wet op Beheer van Vuurwapens, 2000, aan te bring; en om voorsiening te maak vir aangeleenthede wat daarmee in verband staan.
IS DIT DIE DOEL van hierdie Wet om slagoffers van teisterende optrede van 'n effektiewe remedie kragtens siviele reg te voorsien en om maatreëls in te stel wat streef om die betrokke staatsorgane in staat te stel om ten volle gevolg te gee aan die bepalings van hierdie Wet.
i "balju" 'n balju ingevolge artikel 21 van die Wet op Balju's, 1986 Wet No.
"gevaarlike wapen" enige wapen soos omskryf in artikel 1 van die Wet op Gevaarlike Wapens, 1968 Wet No.
"hof" 'n hof bedoel in die Wet op Landdroshowe, 1944 Wet No.
"klerk van die hof" 'n klerk van die hof ingevolge artikel 13 van die Wet op Landdroshowe, 1944 Wet No.
ix "lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens" enige lid soos omskryf in artikel 1 van die Wet op die Suid-Afrikaanse Polisiediens, 1995 Wet No.
xiv "vredesbeampte" 'n vredesbeampte soos omskryf in artikel 1 van die Strafproseswet, 1977 Wet No. 51 van 1977; en xv "wapen" enige vuurwapen of enige handwapen of 'n windgeweer of ammunisie soos omskryf in artikel 11 van die Wet op Beheer van Vuurwapens, 2000 Wet No. 60 van 2000.
Niks in hierdie Wet belet iemand wat aansoek kan doen om regshulp teen teistering of agtervolging ingevolge die Wet op Gesinsgeweld, 1998 Wet No. 116 van 1998, om vir regshulp ingevolge hierdie Wet aansoek te doen nie.
'n Klaer kan op die voorgeskrewe wyse by die hof om 'n beskermingsbevel teen teistering aansoek doen.
a die regshulp wat ingevolge hierdie Wet beskikbaar is; en b die reg om ook 'n kriminele aanklag teen die respondent van crimen injuria, aanranding, betreding, afpersing of enige ander misdryf wat verband hou met die persona of eiendom van die klaer aanhangig te maak.
a Ondanks die bepalings van enige ander wet, kan die aansoek vir 'n beskermingsbevel, behoudens paragraaf b, ten behoewe van die klaer gebring word deur enige ander persoon wat 'n wesenlike belang in die welstand van die klaer of verwante persoon het.
b 'n Aansoek bedoel in paragraaf a moet met die skriftelike toestemming van die klaer gebring word, behalwe in omstandighede waar die klaer iemand is wat, volgens die mening van die hof, nie in staat is om dit te doen nie.
Ondanks die bepalings van enige ander wet, kan 'n minderjarige, of iemand ten behoewe van 'n minderjarige, sonder die bystand van 'n ouer, voog of enige ander persoon by die hof om 'n beskermingsbevel aansoek doen.
Die aansoek in subartikel 1 bedoel, kan buite gewone hof-ure of op 'n dag wat nie 'n gewone hofdag is nie gedoen word, indien die hof oortuig is dat die klaer of verwante persoon leed aangedoen word of aangedoen kan word indien die aansoek nie onmiddellik gehanteer word nie.
Ondersteunende beëdigde verklarings deur persone wat kennis van die betrokke geval dra, kan die aansoek vergesel.
Die aansoek en beëdigde verklarings moet by die klerk van die hof ingedien word, wat die aansoek en beëdigde verklarings onverwyld aan die hof moet voorlê.
Die hof moet 'n aansoek wat ingevolge artikel 2 aan hom voorgelê is so gou as wat redelikerwys moontlik is, oorweeg en kan, vir daardie doel, enige bykomende getuienis wat hy goeddink, oorweeg, met inbegrip van mondelinge getuienis of getuienis by wyse van beëdigde verklaring, wat deel moet uitmaak van die oorkonde van die verrigtinge.
b die klaer of verwante persoon leed ly of kan ly as gevolg van daardie gedrag indien 'n beskermingsbevel nie onmiddellik uitgereik word nie; en c die beskerming wat verleen moet word deur die beskermingsbevel waarskynlik nie verwesenlik sal word indien voorafgaande kennisgewing van die aansoek aan die respondent gegee word nie, moet die hof, ondanks die feit dat die respondent nie kennis van die verrigtinge in subartikel bedoel, gegee is nie, 'n tussentydse beskermingsbevel teen die respondent uitreik op die voorgeskrewe wyse.
a By die uitreiking van 'n tussentydse beskermingsbevel moet die hof gelas dat die tussentydse beskermingsbevel op die voorgeskrewe wyse aan die respondent beteken word deur die klerk van die hof, balju of vredesbeampte geïdentifiseer deur die hof.
b 'n Afskrif van die aansoek in artikel 21 bedoel en die oorkonde van enige getuienis ingevolge subartikel 1 genotuleer, moet tesame met die tussentydse beskermingsbevel aan die respondent beteken word.
c Die tussentydse beskermingsbevel bedoel in paragraaf a moet die respondent aansê om op die keerdatum in die bevel gespesifiseer, redes aan te voer waarom 'n finale beskermingsbevel nie uitgereik moet word nie.
Indien die hof nie 'n tussentydse beskermingsbevel ingevolge subartikel 2 uitreik nie, moet die hof gelas dat gewaarmerkte afskrifte van die betrokke aansoek en enige ondersteunende beëdigde verklarings op die voorgeskrewe wyse aan die respondent beteken word deur die klerk van die hof, 'n balju of 'n vredesbeampte geïdentifiseer deur die hof, tesame met 'n voorgeskrewe kennisgewing waarin die respondent aangesê word om op die keerdatum in die kennisgewing vermeld, redes aan te voer waarom 'n beskermingsbevel nie uitgereik moet word nie.
Die keerdatums in subartikels 3a en 4 bedoel, mag nie minder wees nie as 10 dae nadat betekening aan die respondent plaasgevind het: Met dien verstande dat die keerdatum in subartikel 3a bedoel deur die respondent by kennisgewing van minstens 24 uur aan die klaer en die betrokke hof vervroeg kan word.
n Tussentydse beskermingsbevel het nie regskrag nie totdat dit aan die respondent beteken is.
a 'n gesertifiseerde afskrif van die tussentydse beskermingsbevel; en b die oorspronklike lasbrief vir inhegtenisname in artikel 81a bedoel, op die klaer laat beteken.
Die hof kan, op die voorgeskrewe wyse en op enige stadium van verrigtinge kragtens hierdie Wet, enigiemand laat dagvaar as 'n getuie by daardie verrigtinge, indien dit vir die hof blyk dat die getuienis van daardie persoon noodsaaklik is vir die regverdige beregting van die saak.
'n Getuie wat gedagvaar is soos bepaal in subartikel 1, moet die verrigtinge bywoon en teenwoordig bly by die verrigtinge, en iemand wat teenwoordig is by enige verrigtinge kragtens hierdie Wet, wat nie gedagvaar is as 'n getuie nie, en wat deur die hof gewaarsku word om teenwoordig te bly by die verrigtinge, moet teenwoordig bly by die verrigtinge, tensy hy of sy deur die hof verskoon word.
Enigiemand wat gedagvaar word om verrigtinge by te woon soos bepaal in subartikel 1 en wat versuim om die verrigtinge by te woon of om teenwoordig te bly en enige persoon wat deur die hof gewaarsku is om teenwoordig te bly by daardie verrigtinge en wat versuim om teenwoordig te bly en enigiemand wat aldus gedagvaar of gewaarsku word wat versuim om te verskyn by die plek en op die datum en die tyd waarna die betrokke verrigtinge verdaag mag word of wat versuim om teenwoordig te bly by daardie verrigtinge wat aldus verdaag is, is skuldig aan 'n misdryf en is by skuldigbevinding strafbaar met 'n boete of met gevangenisstraf van hoogstens drie maande.
b die identiteit of adres van enigiemand nie openbaar gemaak mag word nie; en c geen inligting aangaande die verrigtinge op watter wyse ookal gepubliseer mag word nie.
Waar 'n getuie in verrigtinge kragtens hierdie Wet 'n kind is, kan die hof beveel dat niemand behalwe die getuie en sy of haar ouer of voog of iemand in loco parentis, by die verrigtinge teenwoordig mag wees nie, tensy sodanige persoon se teenwoordigheid noodsaaklik is in verband met die verrigtinge of deur die hof gemagtig is om teenwoordig te mag wees.
Niks in hierdie artikel beperk enige bevoegdheid van die hof om verrigtinge in camera aan te hoor of om enige persoon uit te sluit van bywoning van die verrigtinge nie.
a behoorlike betekening aan die respondent plaasgevind het; en b die aansoek prima facie-bewys bevat dat die respondent aan teistering meegedoen het of daaraan meedoen, moet die hof 'n finale beskermingsbevel uitreik in die voorgeskrewe vorm.
a enige getuienis wat voorheen ingevolge artikel 31 ontvang is, oorweeg; en b die verdere beëdigde verklarings of mondelinge getuienis wat hy gelas, oorweeg, wat deel van die oorkonde van die verrigtinge moet uitmaak.
a nie geregtig is om iemand direk te kruisondervra wat hy of sy na bewering geteister het nie; en b enige vraag aan die persoon moet stel deur die vraag aan die hof te stel en die hof moet die vraag akkuraat aan die persoon oordra.
Die hof moet, na 'n verhoor soos bepaal in subartikel 2, 'n finale beskermingsbevel in die voorgeskrewe vorm uitreik indien hy, op 'n oorwig van waarskynlikhede, bevind dat die respondent aan teistering meegedoen het of meedoen..
a die oorspronklike van die bevel aan die respondent beteken word; en b 'n gesertifiseerde afskrif van die bevel, en die oorspronklike lasbrief tot inhegtenisname in artikel 81a bedoel, aan die klaer beteken word, deur die klerk van die hof, die balju of 'n vredesbeampte geïdentifiseer deur die hof.
Die klerk van die hof moet onverwyld, op die voorgeskrewe wyse, gesertifiseerde afskrifte van 'n finale beskermingsbevel en van die lasbrief tot inhegtenisname in artikel 81a bedoel, aan die polisiekantoor van die klaer se keuse stuur.
Behoudens die bepalings van artikel 74, bly 'n finale beskermingsbevel ingevolge hierdie artikel uitgereik, van krag totdat dit tersyde gestel word, en die uitvoering van so 'n bevel word nie outomaties opgeskort hangende die aantekening van 'n appèl nie.
b die hulp van iemand anders te verkry om teistering te doen; of c enige ander daad in die beskermingsbevel vermeld, te pleeg.
b dat 'n vredesbeampte die klaer of verwante persoon na 'n spesifieke plek moet vergesel om hulp te verleen met reëlings betreffende die afhaal van persoonlike eiendom; of c gerig aan die stasiebevelvoerder van die betrokke polisiekantoor dat die aangeleentheid ondersoek moet word met die oog op die instel van moontlike strafregtelike vervolging teen die respondent en om skriftelik aan die hof terug te rapporteer aangaande die resultaat van die ondersoek.
a Die fisiese-, huis- en werksadres van die klaer of verwante persoon moet uit die beskermingsbevel weggelaat word, tensy die aard van die bevel se bepalings die insluiting van sodanige adres noodsaak.
b Die hof kan enige lasgewings uitreik ten einde te verseker dat die klaer of verwante persoon se fisiese adres nie geopenbaar word op 'n wyse wat die veiligheid of welstand van die klaer of verwante persoon in gevaar kan stel nie.
a Op voorwaarde dat die klaer nie in besit is van of nie in die proses is om aansoek te doen om 'n beskermingsbevel teen teistering of agtervolging nie soos bepaal in die Wet op Gesinsgeweld, 1998 Wet No.
i om 'n beskermingsbevel uit te reik; of ii om enige voorwaarde op te lê of enige bevel te maak, wat dit bevoeg is om op te lê of te maak kragtens hierdie artikel, bloot op grond daarvan dat ander regsmiddele aan die klaer beskikbaar is nie.
b Indien die hof van mening is dat enige bepaling van 'n beskermingsbevel 'n aangeleentheid hanteer wat, in die belang van geregtigheid, ingevolge enige ander relevante regsbepaling verder gehanteer behoort te word, moet die hof beveel dat so 'n bepaling vir die beperkte tydperk wat die hof bepaal van krag bly, ten einde die betrokke party die geleentheid te bied om gepaste regshulp ingevolge so 'n regsbepaling te bekom.
a waarby die uitreiking van 'n lasbrief, in die voorgeskrewe vorm, vir die inhegtenisname van die respondent gemagtig word; en b waarby die uitvoering van so 'n lasbrief opgeskort word, onderworpe aan die nakoming van enige verbod, voorwaarde, verpligting of bevel ingevolge artikel 7 opgelê.
Die lasbrief bedoel in subartikel 1a bly van krag, tensy die beskermingsbevel tersyde gestel word, of dit na uitvoering gekanselleer word.
a uitgevoer en gekanselleer is; of b verlore of vernietig is.
a 'n Klaer kan die lasbrief tot inhegtenisname, tesame met 'n beëdigde verklaring in die voorgeskrewe vorm waarin vermeld word dat die respondent 'n verbod, voorwaarde, verpligting of bevel in 'n beskermingsbevel vervat, oortree het, aan enige lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens oorhandig.
b Indien dit vir die betrokke lid blyk, behoudens subartikel 5, dat daar redelike gronde is om te vermoed dat die klaer of verwante persoon aan dreigende leed blootstaan of mag blootstaan as gevolg van die beweerde verbreking van die beskermingsbevel deur die respondent, moet die lid onverwyld die respondent arresteer vir die beweerde pleging van die misdryf in artikel 151a bedoel.
die respondent aansê om op 'n datum en tyd in die kennisgewing vermeld voor 'n hof te verskyn, op 'n aanklag dat hy of sy die misdryf in artikel 151a bedoel, gepleeg het; en iii 'n deur die betrokke lid ondertekende sertifikaat bevat dat hy of sy die oorspronklike kennisgewing aan die respondent oorhandig het en dat hy of sy die betekenis daarvan aan die respondent verduidelik het.
d Die lid moet onverwyld 'n duplikaat-oorspronklike van die kennisgewing in paragraaf c bedoel, aanstuur aan die klerk van die betrokke hof, en die blote voorlegging aan die hof van so 'n duplikaat-oorspronklike is prima facie-bewys dat die oorspronklike daarvan aan die respondent daarin vermeld, oorhandig is.
b die erns van die gedrag wat 'n beweerde verbreking van die beskermingsbevel uitmaak; en c die tydsduur sedert die beweerde verbreking plaasgevind het.
Wanneer ookal 'n lasbrief vir inhegtenisname ingevolge subartikel 4a aan 'n lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens oorhandig word, moet die lid die klaer inlig van sy of haar reg om terselfdertyd 'n kriminele aanklag teen die respondent te lê, indien van toepassing, en aan die klaer verduidelik hoe om so 'n aanklag te lê.
Die hof kan 'n lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens beveel om beslag te lê op enige wapen of gevaarlike wapen wat in die respondent se besit of onder sy of haar beheer is en die klerk van die hof gelas om 'n afskrif van die oorkonde van die betrokke verrigtinge aan die Nasionale Kommissaris van die Suid-Afrikaanse Polisiediens te stuur vir oorweging ingevolge die Wet op Beheer van Vuurwapens, 2000 (Wet No. 60 van 2000).
'n Klaer of 'n respondent kan, by skriftelike kennisgewing aan die ander party en die betrokke hof, aansoek doen om die wysiging of tersydestelling van 'n beskermingsbevel in artikel 6 bedoel op die voorgeskrewe wyse.
Indien die hof tevrede is dat omstandighede wesenlik verander het vanaf die toestaan van die oorspronklike beskermingsbevel en goeie redes aangetoon is vir die wysiging of tersydestelling van die beskermingsbevel, kan die hof 'n bevel uitreik wat daaraan gevolg gee: Met dien verstande dat die hof nie so 'n aansoek aan die klaer mag toestaan nie, tensy die hof oortuig is dat die aansoek ongedwonge en uit vrye wil gedoen is.
Die klerk van die hof moet 'n kennisgewing soos voorgeskryf aan die klaer en die respondent stuur indien die beskermingsbevel gewysig of tersyde gestel word soos in subartikel 1 bepaal.
b die respondent permanent of tydelik woon, besigheid bedryf of in diens is; of c die eisoorsaak ontstaan het, het regsbevoegdheid om 'n beskermingsbevel soos in hierdie Wet bepaal, uit te reik.
Geen spesifieke minimum tydperk word met betrekking tot subartikel 1a vereis nie.
n Beskermingsbevel is in die hele Republiek afdwingbaar.
a soos deur die hof ingevolge artikel 33a of 4 of artikel 65 gelas; of b soos deur die klerk van die hof ingevolge artikel 37 besluit word.
Die hof kan slegs 'n kostebevel teen 'n party maak indien hy tevrede is dat so 'n party op 'n beuselagtige, kwelsugtige of onredelike wyse opgetree het.
Die bepalings ten opsigte van appèlle en hersienings soos in die Wet op Landdroshowe, 1944 (Wet No. 32 van 1944), en die Wet op die Hooggeregshof, 1959 (Wet No. 59 van 1959), bepaal, is op enige verrigtinge ingevolge hierdie Wet van toepassing.
a enige verbod, voorwaarde, verpligting of bevel ingevolge artikel 7 opgelê, oortree; of b in 'n beëdigde verklaring in artikel 84a bedoel, opsetlik 'n valse verklaring in 'n wesenlike opsig maak, aan 'n misdryf skuldig en by skuldigbevinding strafbaar, in die geval van 'n oortreding in paragraaf (a) bedoel, met 'n boete of met gevangenisstraf vir 'n tydperk van hoogstens vyf jaar, en in die geval van 'n oortreding in paragraaf (b) bedoel, met 'n boete of met gevangenisstraf vir 'n tydperk van hoogstens twee jaar.
Enigiemand wat opsetlik 'n lasgewing wat deur die hof verleen word soos bepaal in artikels 33a of 4 of 65 verontagsaam, is skuldig aan minagting van die hof en is, by skuldigbevinding, strafbaar met 'n boete of gevangenisstraf vir 'n tydperk van hoogstens ses maande.
Enigiemand wat die identiteit of adres van enigiemand strydig met artikel 51b openbaar of wat enige inligting strydig met artikel 51c publiseer, is aan 'n misdryf skuldig en by skuldigbevinding strafbaar met 'n boete of gevangenisstraf vir 'n tydperk van hoogstens twee jaar.
en c enige ander aangeleentheid wat die lid van die Kabinet noodsaaklik of dienstig ag om voor te skryf ten einde die oogmerke van hierdie Wet te verwesenlik.
b wat uitgawes vir die Staat kan meebring, moet in oorleg met die Minister van Finansies uitgevaardig word; en c kan bepaal dat iemand wat 'n bepaling daarvan oortree of versuim om daaraan te voldoen aan 'n misdryf skuldig is en by skuldigbevinding strafbaar is met 'n boete of met gevangenisstraf vir 'n tydperk van hoogstens een jaar.
Die Nasionale Direkteur van Openbare Vervolgings bedoel in artikel 10 van die Wet op die Nasionale Vervolgingsgesag, 1998 (Wet No. 32 van 1998), moet in oorleg met die lid van die Kabinet verantwoordelik vir die regspleging en na oorleg met die Direkteure van Openbare Vervolgings bedoel in artikel 13 van daardie Wet, voorskrifte uitreik betreffende die instelling van vervolgings ten opsigte van enige misdryf wat uit hierdie Wet voortspruit.
b Die lid van die Kabinet verantwoordelik vir die regspleging moet enige voorskrifte wat kragtens paragraaf a uitgevaardig is aan die Parlement voorlê voordat sodanige voorskrifte in werking tree, en die eerste voorskrifte aldus uitgevaardig, moet aan die Parlement voorgelê word binne ses maande van die inwerkingtreding van hierdie Wet.
a Die Nasionale Kommissaris van die Suid-Afrikaanse Polisiediens bedoel in artikel 6 van die Wet op die Suid-Afrikaanse Polisiediens, 1995 Wet No. 68 van 1995, moet nasionale instruksies uitreik soos bepaal in artikel 25 van daardie Wet, wat deur sy lede by die uitvoering van hulle werksaamhede ingevolge hierdie Wet nagekom moet word, en enige instruksies aldus uitgereik, moet in die Staatskoerant gepubliseer word.
b Die lid van die Kabinet verantwoordelik vir veiligheid en sekuriteit moet enige nasionale instruksies wat ingevolge paragraaf a uitgevaardig is aan die Parlement voorlê voordat sodanige instruksies in werking tree, en die eerste instruksies aldus uitgevaardig, moet aan die Parlement voorgelê word binne ses maande van die inwerkingtreding van hierdie Wet.
Die voorskrifte en instruksies in hierdie artikel bedoel, moet voorsiening maak dat voldoende dissiplinêre stappe gedoen sal word teen 'n aanklaer of polisiebeampte wat versuim om aan enige voorskrif of instruksie, na gelang van die geval, te voldoen.
Enige voorskrif of instruksie wat kragtens hierdie artikel uitgereik, word, kan op soortgelyke wyse gewysig of ingetrek word.
Die wette in die Bylae genoem, word hierby herroep of gewysig in die mate uiteengesit in die derde kolom van die Bylae.
Hierdie Wet heet die Wet op die Beskerming teen Teistering, 2009, en tree in werking op 'n datum deur die President by proklamasie in die Staatskoerant bepaal.
Wanneer daar by 'n magistraat 'n klagte onder eed ingedien word dat iemand geweld teenoor 'n ander gebruik, of dreig om hom of haar liggaamlike letsel toe te dien of om sy of haar eiendom te beskadig, of dat hy of sy teenoor 'n ander taal gebesig het, of homself of haarself teenoor 'n ander gedra het op 'n wyse wat waarskynlik 'n vredebreuk of aanranding tot gevolg sal hê, dan [kan] moet die magistraat, hetsy sodanige gedrag of taal plaasgevind het of gebesig is of sodanige dreigemente geuit is in 'n openbare of 'n private plek, daardie persoon gelas om voor hom of haar te verskyn en indien nodig hom of haar in hegtenis laat neem en voor hom of haar laat bring, en die magistraat moet dan omtrent daardie klagte ondersoek instel en daaroor beslis, en kan die partye of enige getuies daarby betrokke die eed oplê en [kan] moet die persoon teen wie die klagte ingedien is, [na goeddunke] indien hy of sy bevind, op 'n oorwig van waarskynlikhede, dat die persoon teen wie die klagte ingedien is, opgetree het soos in die klagte beweer is, gelas om 'n borgakte, met of sonder borge, ten bedrae van hoogstens [R2 000] die bedrag wat deur die lid van die Kabinet wat verantwoordelik is vir die regspleging van tyd tot tyd by kennisgewing in die Staatskoerant bepaal word en ten opsigte van 'n tydperk van hoogstens ses maande aan te gaan as sekerheid dat hy of sy die vrede sal bewaar teenoor die klaer, en hom of haar sal weerhou van die toediening van liggaamlike letsel aan die klaer of dreigemente te dien effekte, of die beskadiging van sy of haar eiendom of dreigemente te dien effekte.
By so 'n ondersoek kan die magistraat [die persoon teen wie die klagte ingedien is of die klaer gelas om die koste van en verbonde aan die ondersoek te betaal] 'n bevel maak ten opsigte van koste teen enige party as hy of sy tevrede is dat 'n party op 'n beuselagtige, kwelsugtige of onredelike wyse opgetree het.
a Die magistraat kan, op die voorgeskrewe wyse en op enige stadium van die verrigtinge kragtens hierdie artikel, enigiemand laat dagvaar as 'n getuie by die verrigtinge, indien dit vir die magistraat blyk dat die getuienis van daardie persoon noodsaaklik is vir die verrigtinge.
b 'n Getuie wat gedagvaar is soos in paragraaf a bepaal, moet die verrigtinge bywoon en teenwoordig bly by die verrigtinge, en iemand wat teenwoordig is by enige verrigtinge kragtens hierdie artikel, wat nie gedagvaar is as 'n getuie nie, en wat deur die hof gewaarsku word om teenwoordig te bly by die verrigtinge, moet teenwoordig bly by die verrigtinge, tensy hy of sy deur die magistraat verskoon word.
c Enigiemand wat gedagvaar word om verrigtinge by te woon soos in paragraaf (a) bepaal en wat versuim om die verrigtinge by te woon of om teenwoordig te bly en enigiemand wat deur die hof gewaarsku is om teenwoordig te bly by daardie verrigtinge en wat versuim om teenwoordig te bly, en enigiemand wat aldus gedagvaar of gewaarsku word wat versuim om te verskyn by die plek en op die datum of die tyd waarna die betrokke verrigtinge verdaag mag word of wat versuim om teenwoordig te bly by daardie verrigtinge wat aldus verdaag is, is skuldig aan 'n misdryf en is by skuldigbevinding strafbaar met 'n boete of met gevangenisstraf van hoogstens drie maande.
gA die siening van enigiemand teen wie n misdryf na bewering gepleeg is ten opsigte van sy of haar veiligheid.
Die hof kan die vrylating van 'n beskuldigde op borgtog onderworpe stel aan voorwaardes wat na die oordeel van die hof in die belang van geregtigheid is: Met dien verstande dat die belang van geregtigheid geïnterpreteer moet word, maar nie daartoe beperk moet word nie, om die veiligheid van enigiemand teen wie 'n misdryf na bewering gepleeg is, in te sluit.
A. Die hof kan, op die voorgeskrewe wyse en op enige stadium van die verrigtinge kragtens hierdie Wet, enigiemand laat dagvaar as 'n getuie by daardie verrigtinge, indien dit vir die hof blyk dat die getuienis van daardie persoon noodsaaklik is vir die regverdige beregting van die saak.
'n Getuie wat gedagvaar is soos in subartikel 1 bepaal, moet die verrigtinge bywoon en teenwoordig bly by die verrigtinge, en iemand wat teenwoordig is by enige verrigtinge kragtens hierdie Wet, wat nie gedagvaar is as 'n getuie nie, en wat gewaarsku word deur die hof om teenwoordig te bly by die verrigtinge, moet teenwoordig bly by die verrigtinge, tensy hy of sy deur die hof verskoon word.
Enigiemand wat gedagvaar word om verrigtinge by te woon soos in subartikel 1 bepaal en wat versuim om die verrigtinge by te woon of om teenwoordig te bly en enigiemand wat deur die hof gewaarsku is om teenwoordig te bly by daardie verrigtinge en wat versuim om teenwoordig te bly en enigiemand wat aldus gedagvaar of gewaarsku word wat versuim om te verskyn by die plek en op die datum en op die tyd waarna die betrokke verrigtinge verdaag mag word of wat versuim om teenwoordig te bly by daardie verrigtinge wat aldus verdaag is, is skuldig aan 'n misdryf en is by skuldigbevinding strafbaar met 'n boete of met gevangenisstraf van hoogstens drie maande.