Wat het jy daarmee gedoen?
Terwyl die mense na Jesus geluister het, het Hy nog 'n gelykenis vertel, aangesien Hy naby Jerusalem was en hulle gedink het die koninkryk van God sou nou enige oomblik kom. Hy het gesê: "'n Man van adellike afkoms het na 'n ver land toe op reis gegaan om as koning aangestel te word en dan terug te kom. Vooraf het hy tien van sy slawe geroep en aan hulle tien goue muntstukke gegee en gesê: 'Dryf handel daarmee totdat ek terugkom.' ................ Die eerste het vorentoe gekom en gesê: 'Meneer, u muntstuk het tien muntstukke opgelewer.' Daarop antwoord hy: 'Mooi so, jy is 'n goeie slaaf. Omdat jy in 'n saak van min belang getrou was, kry jy nou die bestuur oor tien stede.'......Nog 'n ander het gekom en gesê: 'Meneer, hier is u muntstuk. Ek het dit in 'n doek gebêre'" - Lukas 19:11-27.
By hierdie gelykenis, en trouens by baie gelykenisse van Jesus waar dit om die koninkryk van God gaan, sinspeel Hy op Homself, sy lyding, kruisiging, verhoging tot die troon van die Vader en sy wederkoms. Hiermee openbaar hy die verborgenheid van die koninkryk van God aan die mense.
Jesus was op pad na Jerusalem. Sy dissipels het tussen vrees en hoop geleef: is dit nou die einde van hul pad en sal die koninkryk van God nou kom? Hulle het verwag iets groots gaan binnekort gebeur, maar die aard daarvan het hulle nie geweet nie. Daarom, omdat Jesus hulle gedagtes geken het, het Hy hierdie gelykenis aan hulle vertel. En in hierdie gelykenis praat Hy van Homself. Sy reis gaan verder as Jerusalem. Hy is op weg om die Koningskap te ontvang van die almagtige Vader. En Hy sal terugkeer om 'n oordeel oor hierdie aarde te vel.
Hierdie gelykenis handel veral oor die tydperk tussen sy weggaan en sy wederkoms, en wat Hy vir hierdie tyd aan ons agtergelaat het. Dit handel hier nie om ons natuurlike vermoëns nie, ook nie om ons verstand of geld nie. Natuurlik is hierdie ook gawes van God wat ons om Christus wil ontvang. Wat Hy egter aan ons agtergelaat het, is iets van Homself: die evangelie. Daarmee moet ons lewe en werk totdat Hy weer kom.
Uiteindelik sal die uur van afrekening aanbreek en ons sal geroep word om rekenskap te kom gee. Die vraag vir ons almal sal wees: wat het jy met dít gedoen wat Ek agtergelaat het? Wat het jy met die evangelie gedoen? Sal ons soos die eerste diensknegte kan antwoord: "ek het daarmee vir U gewerk"; wat die opbrengs ook al mag wees. En dit is juis hierdie evangelie self, hierdie gawe van God, wat ons daartoe in staat stel om dit te kán doen.
Ons antwoord sal dus niks anders wees as 'n belydenis van ons geloof in die evangelie nie. En ons sal kan sê: "U evangelie het alles gedoen met my, en deur my met ander mense." Op daardie dag sal ons rekenskap gee van die krag en die waarheid van die evangelie van Jesus Christus. Op die groot dag sal dit nie oor onsself gaan nie, maar om die verheerliking van Christus. En daardeur gaan ons in in die vreugde van die Here (vgl Matt 25:21).
Die derde dienskneg wys op dié mense wat hulself wil regverdig. En hulle kan dit alleen doen deur die beskuldiging op Christus te plaas. Hulle wil hulself verontskuldig deur te praat van Christus se strengheid. Vir die goddelose klink geregtigheid na onregverdigheid. Wat hulle eintlik sê is: "neem maar U evangelie terug!" En dit word tot hulle oordeel dat die evangelie inderdaad van hulle weggeneem word. Dit is die oordeel van diegene wat sy Koningskap verwerp. En hoe geweldig is hierdie oordeel nie?