Geskryf deur Chris Gosden
Isaac Newton was 'n man met baie talente, waaronder alchemie. Welkom beelde, CC BY-SA
Op 16 April 1872 sit 'n groep mans en drink in die Barley Mow-kroeg naby Wellington in Somerset, in die suidweste van die Verenigde Koninkryk. 'N Windstrook in die skoorsteen het uie losgemaak met papier wat met penne daaraan vasgemaak is. Op elke stuk papier is 'n naam geskryf. Dit blyk 'n voorbeeld van towerkuns uit die 19de eeu te wees. Die uie word deur 'n 'towenaar' geplaas, wat hoop dat die mense wie se name daaraan verbonde is, ook sal verminder en skade ly, namate die groente in die rook versmoor.
Een ui beland in die Pitt Rivers Museum in Oxford. Die persoon wat daarop genoem is, is Joseph Hoyland Fox, 'n plaaslike kampvegter wat in 1871 die Barley Mow probeer sluit om die euwels van alkohol te bekamp. Die verhuurder, Samuel Porter, het 'n plaaslike reputasie as 'n 'towenaar' en niemand twyfel dat hy besig was met 'n magiese veldtog teen diegene wat sy onderneming probeer beskadig nie.
EB Tylor, wat geskryf het Primitiewe kultuur, 'n fundamentele werk uit die 19de-eeuse antropologie, het in Wellington gewoon. Die ui het na hom gekom en vandaar na die Pitt Rivers Museum waarvan hy kurator was vanaf 1883. Tylor was geskok deur die uie, wat hy self as magies gesien het. Tylor se intellektuele geskiedenis beskou menslike ontwikkeling as 'n skuif van magie na godsdiens na wetenskap, elkeen meer rasioneel en institusioneel gebaseer as sy voorganger. Om bewyse van toorkuns op sy drumpel te vind in die sogenaamde rasionele, wetenskaplike Brittanje van die laat 19de eeu het heeltemal teenstrydig met so 'n idee gekom.
Uie van die Barley Mow met die naam Joseph Hoyland Fox op die papier vasgespeld. Pitt Rivers Museum, PRM 1917.53.776, skrywer met dien verstande
Gerugte oor die dood van toorkuns is gereeld oordrewe. Tien duisende jare - in alle dele van die bewoonde wêreld - word magie beoefen en bestaan ​​saam met godsdiens en wetenskap, soms gelukkig en ander kere ongemaklik. Magie, godsdiens en wetenskap vorm 'n drievoudige heliks wat deur die menslike kultuur loop. Alhoewel die geskiedenis van wetenskap en godsdiens deurlopend ondersoek is, het die magie dit nie gedoen nie. 'N Belangrike rol van menslike lewe wat so deurdringend en langdurig is, moet 'n belangrike rol speel, wat meer nadenke en navorsing verg as wat dit dikwels ontvang het.
'N Belangrike vraag is: "Wat is magie?" My definisie beklemtoon die deelname van die mens aan die heelal. Om mens te wees moet gekoppel word, en die heelal is ook oop vir invloed uit menslike handelinge en wil. Die wetenskap moedig ons aan om terug te staan ​​van die heelal en dit op 'n afsonderlike, objektiewe en abstrakte manier te verstaan, terwyl godsdiens menslike verbande met die kosmos sien deur 'n enkele god of baie gode wat die heelal rig.
Magie, godsdiens en wetenskap het hul eie sterk en swak punte. Dit is nie 'n kwessie van keuse tussen mekaar nie; die wetenskap laat ons die wêreld verstaan ​​om dit te beïnvloed en te verander. Godsdiens is intussen afkomstig van 'n gevoel van transendensie en verwondering. Magie beskou ons as gedompel in kragte en vloei van energie wat ons sielkundige toestande en welstand beïnvloed, net soos ons hierdie strome en kragte kan beïnvloed.
Magie is ingebed in plaaslike kulture en vorme van bestaan ​​- daar is niemand magie nie, maar 'n groot verskeidenheid, soos gesien kan word in die kortste opname (sien meer besonderhede my onlangse boek). Verhale van sjamanisme op die Eurasiese steppe, byvoorbeeld, betrek mense wat in diere verander of na die geesteswêreld reis om siektes, dood en onteiening teë te werk.
Die vroegste Europese uitbeelding van 'n sjamanistiese ritme. Britse biblioteek. Nicolaes Witsen 1705, Amsterdam, skrywer met dien verstande
Op baie plekke beïnvloed voorouers die lewendes - ook in baie Afrika- en Chinese kulture. 'N Graf uit die Bronstydperk in China onthul komplekse vorme van waarsêery met die dooies wat op die lewendes antwoord. Fu Hao, begrawe in die graf hieronder, het haar voorouers gevra oor sukses in oorlog en die uitkomste van swangerskappe, maar is daarna deur haar nasate ondervra oor hul toekoms na die dood.
Britse koninklikes het towenaars in diens gehad: Koningin Elizabeth het ek gevra Dr John Dee, 'n bekende 'conjuror' - en 'n waarskynlike model vir Prospero in Shakespeare se Tempest - om die mees voorspoedige datum vir haar kroning te vind en sy pogings tot alchemie ondersteun.
In die daaropvolgende eeu spandeer Isaac Newton aansienlike pogings aan alchemie en Bybelse profesie. Hy was beskryf deur die ekonoom John Maynard Keynes as nie die eerste van die ouderdom van die rede nie, maar die laaste van die towenaars. In die gedagte van Newton - en in sy werk - is towery, wetenskap en godsdiens verstrengel, wat elkeen 'n instrument was om die diepste geheime van die heelal te ondersoek.
Baie regoor die wêreld glo steeds in towerkuns, wat dit nie in 'n wetenskaplike sin 'waar' maak nie, maar 'n aanduiding is van die voortdurende krag daarvan. Ons betree 'n era van verandering en krisis, teweeggebring deur die veroordeling van die ekologie van die planeet, menslike ongelykheid en lyding. Ons benodig al die intellektuele en kulturele instrumente tot ons beskikking.
Magie moedig 'n gevoel van verwantskap met die heelal aan. Met verwantskap kom sorg en verantwoordelikheid, wat die moontlikheid verhoog dat die verstaan ​​van toorkuns, een van die oudste van menslike praktyke, vandag nuwe en dringende insigte kan gee.
Chris Gosden, professor in Europese argeologie, Universiteit van Oxford
Jy is hier: Tuis > Lewe > Reis en kreatiwiteit > Waarom 'n bietjie magiese denke die wêreld nou kan help