Bloedige Sondag in Londen - Inligting
Die Social Democratic Federation (SDF) het 'n vergadering gehou op 13 November 1887 op Trafalgar Square om te protesteer teen die beleid van die konserwatiewe regering onder leiding van die markies van Salisbury. Sir Charles Warren, die hoof van die metropolitaanse polisie, het aan die minister van binnelandse sake aan Herbert Matthews geskryf: 'Ons het die afgelope maand 'n groter gevaar gehad as gevolg van die ongeorganiseerde aanvalle op eiendom deur die rowwe en kriminele elemente as wat ons in Londen vir baie was Die taal wat sprekers tydens die verskillende vergaderings gebruik het, was eerliker en openlik om die armer klasse aan te beveel om hulself te help uit die rykdom van die gegoede. " As gevolg van hierdie brief het die regering besluit om die vergadering te verbied en die polisie het die bevel gekry om te keer dat die optoggangers Trafalgar Square binnegaan.
Henry Hamilton Fyfe was daardie dag een van die spesiale konstabels wat aan diens was: "Toe die werklose dokters op Trafalgarplein marsjeer, waar vergaderings toe verbied is, het ek myself ingeskryf as 'n spesiale konstabel om die klasse teen die massas te verdedig. Die dokters slaan op vir hul Sespenne per uur was vir my die wonderlike ongewaste musieksaal en pantomime-liedjies. Met 'n armband en 'n stokkie op, het ek geparadeer en gepatrolleer en was trots op myself. "
Die SDF het besluit om voort te gaan met hul beplande ontmoeting met Henry M. Hyndman, John Burns en Robert Cunninghame Graham as die drie hoofsprekers. Edward Carpenter het verduidelik wat daarna gebeur het: "Die drie voorste lede van die SDF - Hyndman, Burns en Cunninghame Graham - het ingestem om arm -in -arm op te stap en, indien moontlik, in die bekoorlike sirkel in te dring. Hyndman was op die een of ander manier in die skare verlore. op pad na die geveg, maar Graham en Burns het hulle deurgedring, die magte van wet en orde uitgedaag, tot slae gekom en deur die polisie behoorlik geteister, gearresteer en opgesluit. Ek was destyds op die plein Die skare was 'n baie gemoedelike, gemoedelike, glimlaggende skare, maar dit is tans verander. 'N Regiment berede polisiemanne het opgedrompel. Ek glo 'n tegniese term vir die proses om in alle rigtings te ry, die mense te verstrooi, af te skrik en te slaan. "
Walter Crane was een van diegene wat hierdie aanval gesien het: "Ek het nog nooit in my lewe iets meer soos werklike oorlogvoering gesien nie - slegs die aanval was aan die een kant. Die polisie het ondanks hul getalle blykbaar gedink dat hulle nie die Hulle het hulle beslis kwaad gemaak en kon hulle nie uitmekaar haal nie, soos na elke aanklag - en sommige hiervan het die mense reguit teen die luike in die winkels in die Strand gedryf - hulle is weer terug. "
Die tye het 'n ander siening van hierdie gebeurtenis gehad: "Dit was geen entoesiasme vir vrye spraak nie, geen gegronde geloof in die onskuld van meneer O'Brien, geen ernstige oortuiging van enige aard nie, en geen eerlike doel wat hierdie gehuilde toewydings opgewek het nie. Dit was eenvoudige liefde van wanorde, hoop op plundering, kan daar gehoop word dat die landdroste nie 'n voorbeeldige vonnis sal uitspreek oor diegene wat nou in aanhouding is en na die beste van hul vermoë gewerk het om 'n Engelse Sondag in 'n karnaval van bloed te omskep nie. "
George Barnes was een van diegene wat ernstig beseer is deur die laaiende polisieperde. Sommige van die betogers is gearresteer en later is twee van die leiers van die optog, John Burns en Robert Cunninghame Graham, in hegtenis geneem en later tot ses weke tronkstraf gevonnis.
Ons het die afgelope maand 'n groter gevaar gehad as gevolg van die ongeorganiseerde aanvalle op eiendom deur die rowwe en kriminele elemente as wat ons die afgelope paar jaar in Londen was. Die taal wat sprekers tydens die verskillende vergaderings gebruik het, was eerliker en openlik om die armer klasse aan te beveel om hulself te help uit die rykdom van die gegoede.
Ek het nog nooit in my lewe iets meer soos ware oorlogvoering gesien nie - slegs die aanval was aan die een kant. Hulle het hulle beslis kwaad gemaak en kon hulle nie versprei nie, want na elke aanklag - en sommige hiervan het die mense reguit teen die luike in die winkels in die Strand gedryf - keer hulle weer terug.
'N Sosialistiese vergadering is om 15:00 aangekondig. op Trafalgar -plein het die owerhede, wat waarskynlik van mening was dat sosialisme 'n baie groter terreur was as wat dit werklik was, 'n veto op die vergadering gelê en 'n ring van twee polisies langs die binnekant van die plein getrek.
Die drie voorste lede van die SDF - Hyndman, Burns en Cunninghame Graham - het ingestem om arm -in -arm op te marsjeer en, indien moontlik, hul weg in die bekoorlike kring te dwing. Hyndman was op die een of ander manier verlore in die skare op pad na die geveg, maar Graham en Burns het hulle deurgedring, die magte van "Law and Order" uitgedaag, tot 'n hou gekom en deur die polisie behoorlik geteister, gearresteer en opgesluit. .
Ek was destyds in die Square. Om 'n skare aan die gang te hou, glo ek, is 'n tegniese term vir die proses om in alle rigtings te ry, die mense te verstrooi, af te skrik en te slaan.
Ek het gesien hoe my vriend Robert Muirhead deur 'n berede man aan die kraag gegryp en meegesleur het, blykbaar na 'n polisiekantoor toe, terwyl 'n bobbe te voet by die arrestasie gehelp het. Ek het te hulp gesnel en die twee konstabels geslinger, waarvoor ek 'n klap op die wangbeen gekry het, maar Muirhead is vrygelaat.
Die saak het daarna in die hof verskyn, en Burns en Graham is tot ses weke gevangenisstraf gevonnis, elk vir 'onwettige vergadering'. Ek is gevra om getuienis te lewer ten gunste van die beskuldigdes, en het met toestemming ingestem - hoewel ek nie veel te sê gehad het nie, behalwe om te getuig van die vreedsame karakter van die skare en die hooghartige optrede van die polisie. In kruisondervraging is ek gevra of ek geen oproer gesien het nie; en toe ek baie skerp antwoord: "Nie van die kant van die mense nie!" 'n groot glimlag loop om die hof, en ek is nie meer gevra nie.
Angry Labour -leiers het aangekondig dat Trafalgar Square op Sondag, 13 November 1887, bestorm sou word. Eskade van militêre, ten volle gewapende en kragtige polisiedepartemente is daar opgestel om sodanige poging te weerstaan. Op die vasgestelde dag het werkers onder leiding van Burns en ander probeer om deur die gewapende geledere 'n weg te dwing om die vryheid van spraak aan te toon. Bakstene en klippe is gegooi, ysterrelings het op sabels en bajonette neergestort, tientalle werkers is gewond en die aanval is geslaan. Burns en ander is in hegtenis geneem.
'N Maand of twee later is nog 'n poging aangewend om die plein te bestorm en 'n werksman is dood. Burns het 'n toespraak tydens die begrafnis gehou en is weer in hegtenis geneem. Tydens sy verhoor in die Old Bailey was H. H. Asquith advokaat vir die verdediging. Burns is tot ses weke gevangenisstraf gevonnis; later was hy en Asquith saam kabinetsministers.
Dit was geen entoesiasme vir vrye spraak nie, geen gemotiveerde geloof in die onskuld van meneer O'Brien, geen ernstige oortuiging van enige aard nie, en geen eerlike doel wat hierdie gehuilde moeilikheid opgewek het nie. Dit was 'n eenvoudige liefde vir wanorde, 'n hoop op plundery. Daar mag gehoop word dat die landdroste nie 'n voorbeeldige vonnis sal uitspreek oor diegene wat nou in aanhouding is nie en wat hulle tot hul beste vermoei het om 'n Engelse Sondag in 'n karnaval van bloed te omskep.
Toe die werklose dokters op Trafalgar -plein optrek, waar vergaderings toe verbied is, het ek myself ingeskryf as 'n spesiale konstabel om die klasse teen die massas te verdedig. Die dokters wat vir hul ses sent per uur opval, was vir my 'die groot ongewaste' van musieksaal- en pantomime-liedjies. Ek het 'n armband gedra en 'n staf, en ek het geparadeer en patrolleer en was trots op myself.
My ou heer (sy baas by Die tye koerant) by die kantoor was 'n Tory van kompromislose geweld. Hy sou die werkloses laat afskiet het. Hy het gedink dat Gladstone, die liberale leier, letterlik van 'n duiwel besit is.
Foto's wys hoe 'n demonstrasie na 'n bloedige Sondag verander het
Bloody Sunday, ook bekend as die Bogside Massacre, was 'n voorval wat op 30 Januarie 1972 in Derry, Noord -Ierland, plaasgevind het. Britse soldate het 28 ongewapende burgerlikes geskiet tydens 'n vreedsame betoging in reaksie op 'n massa internering van 342 mense wat na bewering lede van die Ierse Republikeinse Weermag was.
Veertien mense sterf in die slagting. Baie is geskiet terwyl hulle van die soldate vlug, sommige is geskiet terwyl hulle die gewondes wou help.
Ondersoeke na die voorval het die Britse owerhede en soldate van skuld beroof. Die verdediging was dat diegene wat geskiet is, bomme gehad het. Dit was eers in 2010 dat die moorde beide om en by was € ˜ onregverdig & rsquo en & acirc € ˜ onregverdigbaar & rsquo nadat vasgestel is dat al die skote ongewapen was, dat daar geen beweerde bomme was nie, en dat die soldate die rekeninge vervals het om hul pogings te regverdig aksies.
'N Britse valskermsoldaat hou 'n man uit die skare op Bloody Sunday toe Britse valskermsoldate op 'n burgerregteoptog losgebrand het. Getty Images 'N Britse valskermsoldaat hou 'n man uit die skare op Bloody Sunday, 30 Januarie 1972, toe Britse valskermsoldate op 'n burgerregtemars losskiet en 13 burgerlikes doodmaak in Derry. Getty Images 'N Betoger word op 'n draagbaar geplaas na die skietery in Derry, Noord -Ierland. Die voog 'N Meisie staan ​​in 'n sonstraal langs 'n soldaat in 'n Derrystraat op Bloody Sunday. Die voog 'N Man word vir skietwonde in Derry behandel nadat valskermsoldate op betogers losgebrand het. Die voog 'N Lid van die Valskermregiment bots met 'n oproer tydens die onwettige burgerregtemars in 1972, wat bekend staan ​​as Bloody Sunday. Die voog Londonderry. Bloedige Sondag. Onluste. 'N Aantal burgerlikes wat deur die weermag gearresteer is, word in 'n ry met hul hande op hul koppe deur die Bogside opgeruk. 31/1/1972. Belfast Telegraph 'N Priester gee die laaste rituele aan 'n betoger wat tydens die oproerige Bloody Sunday -onluste geskiet is. Die voog Alana Burke, wat agtien was toe sy op Bloody Sunday deur 'n gepantserde personeeldraer omgery is. Alana was een van slegs twee vroue wat die dag beseer is. Martin McKeown. Inpresspics.com 'N Man wat aandag geniet tydens die skietvoorval in Londonderry, Noord -Ierland, wat as Bloody Sunday bekend geword het. Maandag, 14 Junie 2010. PA/PA Wire Katolieke betogers wat gearresteer word, word teen 'n draadheining laat staan. Die voog Britse valskermsoldate wat betogers aangehou het. Belfast Telegraph Britse valskermsoldate neem demonstrante van burgerregte op Bloody Sunday in Derry in 1972 weg nadat die valskermsoldate op burgerregte losgebrand het. Getty Images Britse soldate in oproer het 'n man op Bloody Sunday aangehou. Daaglikse pos Britse soldate marsjeer deur 'n skoongemaakte straat. Rook styg uit die agtergrond. Belfast Telegraph Britse soldate tydens die oproerige Bloody Sunday -onluste in die strate van Derry. Die voog Britse troepe staan ​​agter 'n doringdraadversperring tydens die bloedige Sondag -onluste toe 13 mense hul lewens verloor het in 'n botsing tussen Britse troepe en burgerregtebetogers. Getty Images Katolieke betogers en Britse troepe op Bloody Sunday. Die voog James Wray in sy huis in Bogside Derry, met die kogelomslag waarin sy seun James Wray jr. Vermoor is, vas. Belfast Telegraph Lord Chief Justice, Lord Widgery in sy kamer in die Old Bailey terwyl hy deur sy verslag oor die & ldquoBloody Sunday & rdquo -skietery in Londonderry kyk. Terwyl die afgryse van Bloody Sunday skokgolwe oor die hele wêreld gestuur het, het die geregtelike ondersoek wat gevolg het, waarskynlik die reputasie van die Britse staat soveel skade berokken. Die omstrede ondersoekbepaling deur die destydse hoofhoofregter John Widgery, wat die soldate effektief van die skuld verwyt het en beweer het dat baie van die dooies gewapen was, word lankal deur die slagoffers en gesinne as 'n volledige afwas beskou. Hul verontwaardiging oor die Widgery -verslag, wat op sy mees kritieke wyse gesê het dat die soldate se optrede op die roekelose grens was, het die daaropvolgende veldtog vir 'n nuwe ondersoek aangespoor, wat 'n hoogtepunt bereik het in 1998 toe premier Tony Blair die Saville -ondersoek gelas het. PA/PA draad Bloody Sunday Trust ongedateerde uitdeelfoto van Michael McDaid wat op Bloody Sunday vermoor is. Bloody Sunday Trust/PA Wire Een van die slagoffers van die Bloody Sunday -skietery, toe Britse valskermsoldate 13 burgerlikes doodgemaak het tydens 'n burgerregteoptog in Derry. 'N 14de man is later in die hospitaal dood. Getty Images Paddy Doherty, wat op Bloody Sunday vermoor is. Prent. Maurice Thompson. Inpresspics.com. Betogers help 'n gewonde man van die straat af. Belfast Telegraph Londonderry. Bloedige Sondag. Die begin van 'n somber dag in Derry. Burgerregtelike optogters stap deur Creggan. Hulle het 'n regeringsverbod verweer en op pad na Guildhall Square, maar is deur die weermag in Williamstraat gestop. 31/1/1972 William McKinney, vermoor op Bloody Sunday. Maurice Thompson. Inpresspics.com Hugh Gilmore wat op Bloody Sunday vermoor is. Belfast Telegraph 'N Londonderrystraat wat met traangas skoongemaak word. Belfast Telegraph Londonderry. Bloedige Sondag. Begrafnis. Mevrou Ita McKinney, 9 maande swanger, huil agter die lykswa wat haar man James van St Mary & rsquos, Creggan, dra. 2/2/1972. Belfast Telegraph Britse valskermsoldate skree waarskuwings oor die bullhorn. Belfast Telegraph 'N Begrafnisstoet in die nadraai van Bloody Sunday. Belfast Telegraph Betogers wat 'n beseerde man van die straat af dra om mediese hulp te kry. Belfast Telegraph Generaal sir Robert Ford, Brittanje en bevelvoerder van die landmag in Noord -Ierland, op 3 Julie 1972. Belfast Telegraph 'N Toneel met Britse valskermsoldate naby Glenfada Park in Derry waar Bloody Sunday plaasgevind het. Versamel prentjie. 'N Toneel waarin 'n Britse valskermsoldaat 'n betoger naby Glenfada Park in Derry agtervolg waar Bloody Sunday plaasgevind het. Versamel prentjie. Soldate wat agter hul gepantserde motors met sandsakke skuil terwyl hulle oproeriges met CS -gas op Bloody Sunday versprei het. PA draad Die binnekant van die St Mary & rsquos -kerk, op die Creggan -landgoed, tydens die Requiem -mis vir die 13 wat op & lsquoBloody Sunday & rsquo in Londonderry gesterf het. PA draad Bloody Sunday Trust ongedateerde uitdeelfoto van Jim Wray wat op Bloody Sunday vermoor is. Bloody Sunday Trust/PA Wire Bloody Sunday Trust ongedateerde uitdeelfoto van William McKinney wat op Bloody Sunday vermoor is. Bloody Sunday Trust/PA Wire Bloody Sunday in Derry 1972 toe lede van die valskermregiment op 'n verbode burgerregtemars deur die stad losgebrand het. Belfast Telegraph Hugh Gilmore (derde links) het gesien hoe hy sy maag vasgryp terwyl hy tydens Bloody Sunday geskiet word. PA draad Lt. -kolonel Derek Wilford, die voormalige bevelvoerder van die lede van die Valskermregiment wat betrokke was by die Bloody Sunday -skietvoorvalle, wat op Dinsdag 6 Julie 1999 verontwaardiging veroorsaak het toe hy die groep familielede van die slagoffers as 'n Republikeinse Front -organisasie veroordeel het . Luitenant -kollega Derek Wilford, die voormalige bevelvoerder van die 1ste Bataljon van die Parachute Regiment, het ook blykbaar byna elke katoliek in Noord -Ierland as Republikeine gemerk. Belfast Telegraph Valskermsoldate het verskeie betogers gearresteer en hulle teen 'n muur gestaan. Belfast Telegraph
Daar word berig oor die betoging in 'The Cleveland Reader ' (Bron: Rarenewspapers.com)
Daar is verskeie gebeurtenisse wat onthou word met die naam 'Bloody Sunday', miskien die bekendste op Sondag, 30 Januarie 1972, toe lede van die Britse leër op betogers in Derry, Ierland, losgebrand het, en 13. Londen het egter sy eie Bloody Sunday , wat op Sondag die 13de November 1887 op Trafalgar Square plaasgevind het. Dit was die hoogtepunt van maande van toenemende spanning tussen die polisie en Londenaars oor die reg om te betoog op Trafalgar Square.
Sedert die somer het daagliks betogings deur werkloses op die plein plaasgevind. Baie werklose mans en vroue het ook op die plein geslaap en in die fonteine ​​gewas. Onder druk van die pers om 'n situasie wat die groot metropool as 'n verleentheid beskou, te hanteer, het die polisie vanaf die 17de Oktober begin om vergaderings op die plein te versprei, wat dikwels geweld gebruik. Die spanning het voortgeduur, nou met gereelde botsings tussen die polisie en betogers, en Ierse huisheersers het ook die plein begin gebruik om te protesteer.
Sir Charles Warren, polisiekommissaris, het alle vergaderings op Trafalgar Square op 8 November verbied. Hierdie uitdaging vir die vryheid van spraak en die reg om protes teen ons radikale in Londen te protesteer, en 'n vergadering wat vir die daaropvolgende Sondag geskeduleer is, het skielik baie meer betekenisvol geword. Die demonstrasie was aanvanklik genooi om die Ierse parlementslid William O'Brien uit die gevangenis vry te laat, en dit was 'n duidelike en doelbewuste verset teen die verbod, en die polisie kon dit nie toelaat om voort te gaan sonder ernstige vernedering nie.
'N Afskrif van die verbod op alle protesoptredes op Trafalgar Square (Bron: The Museum of London).
Op die dag van die betoging is Londen in 'n "gewapende kamp" verander (Bloom, 2010 223). 1 500 polisiebeamptes het die plein tot 4 meter diep uitgevoer, en daar was ook berede polisie, lewenswagte en grenadierwagte. Honderde spesiale konstabels, vrywilligers wat vrede in hul stad wou handhaaf, was ook teenwoordig. Optoggangers het Trafalgarplein uit alle rigtings genader, maar is ongeveer 'n halfmyl deur 'n hinderlaag deur die polisie in 'n hinderlaag gelê voordat hulle hul bestemming bereik het.
'N Dramatiese uitbeelding van gebeure (Bron: ' The Graphic, ' 19 November 1887)
Sommige betogers het wel daarin geslaag om die plein te bereik, waar wrede straatgevegte die hele dag voortgeduur het. Die dag was 'n dawerende oorwinning vir die polisie. Hulle het ten minste 200 betogers beseer en twee of drie mense doodgemaak. Die organiseerders van die optog het 'n beroep op die betogers gedoen om nie geweld te gebruik nie, en beserings aan die polisiekant was dus minimaal, hoewel 2 polisiebeamptes na bewering gesteek.
Die amptelike geregtelike doodsondersoek het voorgestel dat die polisie sterker truncheons moet bestel, omdat so baie duidelik gebreek het, voel die owerhede nie oor die vlak van geweld wat gebruik word nie. Vir aktiviste sou Bloody Sunday onthou word as een van swaarhandige, gewelddadige onderdrukking, en die betogers wat gesterf het, word martelare vir die arbeidersbeweging.
Bronne en verdere leeswerk
Bloom, Clive. Gewelddadige Londen: 2000 jaar van onluste, rebelle en opstand. Palgrave Macmillan, 2010.
German, Lindsey en John Rees. A People's History of London. Londen: Verso, 2012.
Stedman Jones, Gareth. Outcast London: 'n Studie in die verhouding tussen klasse in die Victoriaanse samelewing. Londen: Penguin, 1984.
Wit, Jerry. Londen in die 19de eeu. Londen: Vintage, 2008.
Probeer om AA-j van die rekenaar af te haal
Ongeveer 'n uur nadat hy gevang is, het spelers toegang tot die kragstasie -rekenaar gekry om 'n Pokémon in die partytjie met hom te vervang. Die stroom was tans in die anargimodus. Jesus ongeveer 'n minuut later. Aan die 08h 22m 05s merk, is Zapdos van die rekenaar onttrek. Die doel van die spelers was egter om die laaste plek in die partytjie te vul, weens die meganika van Anarchy Die volgende Pokémon is per ongeluk vrygestel: A (Venonat), B-!) (Venonat), AIA (Exeggcute), AAA (Paras), Venonat, Nidoran, X (araggbaj (Kool), DUX, Geodude, H & #160 (Nidoran), AEWWW (Nidoran), en AAJST (. (Dig Rat). Dit is steeds die grootste Pokémon-weergawe van een dag in die geskiedenis van TPP. Die finale reeks Na die gebruik van die rekenaar was Bird Jesus, Dash Bat, Air Jordan, The Keeper, Rick Gastly en Burger King.
Ierland - soort van - skei van Brittanje
Vir twee jaar vanaf 1919 het die Ierse Republikeinse Weermag, beter bekend as die IRA, 'n guerrilla -oorlog vir onafhanklikheid met Britse magte gevoer. Meer as duisend mense sterf, en in 1921 is 'n skietstilstand bereik en Ierland is volgens die Anglo-Ierse verdrag verdeel.
Ingevolge die nuwe wet sou die ses oorwegend Protestantse graafskappe Ulster deel van die Verenigde Koninkryk bly, terwyl die ander 26 oorwegend Katolieke provinsies uiteindelik die sogenaamde Ierse Vrystaat sou word.
Die Ierse Vrystaat sou nie 'n onafhanklike republiek word nie, maar 'n outonome heerskappy van die Britse Ryk met die Britse monarg as staatshoof, soos Kanada of Australië. Lede van die Ierse parlement sal 'n eed van lojaliteit aan koning George V.
Steve Eason/Hulton Archive/Getty Images Demonstrante wat deur Londen marsjeer op die 27ste herdenking van Bloody Sunday.
Die verdrag het IRA -lede in twee faksies verdeel: diegene wat die verdrag ondersteun het, onder leiding van Michael Collins, en diegene wat dit nie gedoen het nie, bekend as die Irregulars. Die onreëlmatiges vorm die meerderheid van die IRA se rang-en-lêer, en die kant van die verdrag het uiteindelik die Ierse nasionale leër geword.
In Junie 1922, ses maande nadat die verdrag onderteken is, het die ooreenkoms tussen voor- en verdrags-partye verbreek oor die insluiting van die Britse monarg in die Vrystaatse grondwet. Verkiesings is gehou, met die kant van die verdrag wat bo uitkom.
Met tyd het 'n burgeroorlog uitgebreek. Die Ierse burgeroorlog was 'n bloedige, byna jarelange beproewing. Baie openbare figure - waaronder Michael Collins - is vermoor en honderde Ierse burgerlikes is dood.
Die geveg het in Mei 1923 geëindig met 'n skietstilstand, en republikeinse soldate het hul arms afgegooi en teruggekeer huis toe, hoewel 12 000 van hulle steeds deur die Vrystaat gevange gehou word. In Augustus daardie jaar is daar verkiesings gehou en die pro-verdragsparty gewen. In Oktober het 8 000 gevangenes teen verdrag 'n hongerstaking van 41 dae ondergaan, maar die meeste van hulle is eers die volgende jaar vrygelaat.
Die burgeroorlog het 'n onuitwisbare merk op die mense en politiek van Ierland gelaat, wat 'n politieke kloof gestig het wat eers later in die 20ste eeu met The Troubles sou verdiep.
Bloedige Sondag in Londen - Geskiedenis
Dit is 'n konsep (v2) van sommige van die belangrikste gebeurtenisse wat plaasgevind het in die aanloop tot, en in die nasleep van, 'Bloody Sunday', 30 Januarie 1972. Hierdie lys is saamgestel uit 'n aantal bronne.
Saterdag 5 Oktober 1968 (Begindatum van die huidige 'Probleme')
'N Burgerregtemars in Derry, wat deur lede van die Derry Housing Action Committee (DHAC) gereël is en ondersteun word deur die Northern Ireland Civil Rights Association (NICRA), is deur die Royal Ulster Constabulary (RUC) gestaak voordat dit behoorlik begin het . Die optoggangers het voorgestel om van Dukestraat in die Waterside -omgewing van Derry na die Diamond in die middel van die stad te stap. By die optog was drie parlementslede van die Britse Arbeidersparty (MP), Gerry Fitt, destydse Republikeinse LP, verskeie Stormont -LP's en lede van die media, waaronder 'n televisiepersoneel van RTE. Skattings oor die aantal mense wat aan die optog deelneem, verskil. Eamonn McCann (een van die organiseerders van die optog) het beraam dat ongeveer 400 mense in die tou gestaan ​​het met 'n verdere 200 wat uit die sypaadjies kyk. Die RUC het die optog verbreek deur die skare te laai en baie mense beseer te laat, waaronder 'n aantal parlementslede. Die voorvalle is verfilm en daar was wêreldwye televisiedekking. Die voorvalle in Derry het 'n diepgaande uitwerking gehad op baie mense regoor die wêreld, maar veral op die Katolieke bevolking van Noord -Ierland. Onmiddellik na die optog was daar twee dae van ernstige oproer in Derry tussen die Katolieke inwoners van die stad en die RUC.
Woensdag 1 Januarie 1969
Ongeveer 40 lede van People's Democracy (PD) het 'n vier dae lange opmars van Belfast oor Noord-Ierland na Derry begin. Die Northern Ireland Civil Rights Association (NICRA) en 'n paar nasionaliste in Derry het die optog afgeraai. Die optog was gebaseer op Martin Luther King se Selma na Montgomery -optog. Die eerste dag was 'n wandeling van Belfast na Antrim. [In die volgende vier dae het die aantal mense wat op optog was, tot 'n paar honderd toegeneem. Die optog is verskeie kere deur die lojalistiese menigte gekonfronteer en aangeval, die ernstigste aanval wat op 4 Januarie 1969 plaasgevind het.]
Saterdag 4 Januarie 1969
Die vierde en laaste dag van die People's Democracy (PD) optog het die optoggangers van Claudy na Derry geneem. Sewe kilometer van sy bestemming af is die optog van die People's Democracy (PD) deur 'n lojalistiese skare by Burntollet Bridge in 'n hinderlaag gelê en aangeval. Die hinderlaag was vooraf beplan en ongeveer 200 lojaliste, insluitend lede van die 'B-Specials', het stokke, ysterstawe, bottels en klippe gebruik om die optoggangers aan te val, waarvan 13 hospitaalbehandeling ontvang het. Die optoggangers het geglo dat die 80 offisiere van die Royal Ulster Constabulary (RUC), wat die optog vergesel het, min gedoen het om hulle teen die getroue skare te beskerm. Toe die optog Derry binnekom, was dit weer aangeheg aan Irish Street, 'n hoofsaaklik protestantse deel van die stad. Uiteindelik het die Royal Ulster Constabulary (RUC) die byeenkoms wat in die middel van die stad gehou is, verbreek toe die optog aanbreek. Hierdie optrede, en die daaropvolgende toetrede van die RUC tot die Bogside -gebied van die stad, het tot ernstige oproer gelei.
Saterdag 11 Januarie 1969
'N Burgerregtemars wat in Newry gehou is, het op geweld uitgeloop en daar was ook versteurings in Derry. In Newry het jongmense die Royal Ulster Constabulary (RUC) aangeval en verskeie van hul voertuie omgeslaan en verbrand.
Vrydag 18 April 1969
In 'n tussenverkiesing vir die Westminster-parlement, word Bernadette Devlin, wat as 'n eenheidskandidaat in Mid-Ulster staan, verkies en word op 21-jarige ouderdom die jongste vrou wat ooit tot parlementslid verkies is. Devlin was 'n prominente figuur in die Burgerregtebeweging en 'n leidende lid van People's Democracy.
Vrydag 25 April 1969
Na 'n bomaanval deur lojale ekstremiste word 500 bykomende Britse troepe na Noord -Ierland gestuur.
Maandag 28 April 1969
Aangesien hy nie die vertroue van die Unionistiese party Terence O'Neill, destydse premier van Noord-Ierland, kon herwin nie, het hy bedank om later deur James Chichester-Clark vervang te word.
Dinsdag 12 Augustus 1969
Toe die Apprentice Boys -parade naby die Bogside -gebied verbygaan, het ernstige onluste ontstaan. Die Royal Ulster Constabulary (RUC), met gepantserde motors en waterkanonne, het die Bogside binnegekom in 'n poging om die oproer te beëindig. Die RUC is nou gevolg deur 'n lojalistiese skare. Die inwoners van die Bogside het die polisie en die lojaliste gedwing om die gebied uit te trek. Die RUC het CS -gas gebruik om weer die Bogside -gebied binne te gaan. [Wat bekend sou staan ​​as die 'Battle of the Bogside' het twee dae geduur.]
Woensdag 13 Augustus 1969
Ernstige oproer het versprei oor Noord -Ierland van Derry na ander Katolieke gebiede wat die Royal Ulster Constabulary (RUC) strek. Die oproer het agteruitgegaan in sektariese konflik tussen Katolieke en Protestante en baie mense, die meerderheid Katolieke, is uit hul huise gedwing.
Jack Lynch, destyds Taoiseach (Ierse premier), het 'n televisie -adres gemaak waarin hy aankondig dat 'veldhospitale' in grensgebiede opgerig sal word. Hy het verder gesê dat: & quot. die huidige situasie is die onvermydelike uitkoms van die beleid wat dekades lank deur opeenvolgende Stormont -regerings gevolg is. Dit is ook duidelik dat die Ierse regering nie meer kan bystaan ​​en onskuldige mense kan sien beseer en miskien erger nie. & Quot
Donderdag 14 Augustus 1969
Na twee dae van voortdurende stryd, en met die Royal Ulster Constabulary (RUC) uitgeput, het die Stormont -regering die Britse regering toestemming gevra om toe te laat dat Britse troepe op die strate van Noord -Ierland ontplooi kan word. Laatmiddag het troepe die sentrum van Derry binnegekom. [Op hierdie stadium het Britse troepe nie die gebied van die Bogside en die Creggan binnegekom nie. Daar was 'n stilswyende begrip tussen die Britse weermag en die Derry Citizens Defense Association (DCDA) dat as die RUC en die weermag buite hierdie gebiede sou bly, daar 'n einde sou wees aan die oproer. Dit het effektief die 'no-go-areas' opgestel waar die normale oppergesag van die reg nie van toepassing was nie.]
John Gallagher, 'n Katolieke burger, is deur die Ulster Special Constabulary ('B-Specials') doodgeskiet tydens straatversteurings op die Cathedral Road in Armagh. [John Gallagher is deur die Royal Ulster Constabulary (RUC) aangeteken as die eerste 'amptelike' slagoffer van 'the Troubles'.]
In Belfast het wrede sektariese onluste uitgebreek en die volgende dag voortgegaan. Baie mense is dood en beseer, en baie gesinne moes uit hul huise trek. Britse troepe het hul pligte aangeneem in die strate van Wes -Belfast.
Sondag 29 Maart 1970
Daar was ernstige versteurings in Derry na 'n optog ter herdenking van die Paasopkoms. Die Britse leër het later 'n kordon rondom dele van die Bogside gevestig.
Dinsdag 2 Maart 1971
Harry Tuzo, destyds 'n luitenant-generaal, vervang Vernon Erskine-Crum, wat op 4 Februarie 1971 aangestel is as hoof van die Britse leër in Noord-Ierland, maar wat 'n hartaanval gekry het. [Erskine-Crum is op 17 Maart 1971 oorlede.]
Saterdag 20 Maart 1971
James Chichester-Clark bedank as premier van Noord-Ierland uit protes teen wat hy as 'n beperkte veiligheidsreaksie deur die Britse regering beskou het.
Dinsdag 23 Maart 1971
Brian Faulkner volg op as premier van Noord -Ierland nadat hy William Craig in 'n leierverkiesing van die Unionist Party verslaan het. [Die ampstermyn van Faulkner sou baie kort wees.]
Donderdag 8 Julie 1971
Tydens oproer in Derry is twee Katolieke mans, Seamus Cusack (27) en Desmond Beattie (19), in betwiste omstandighede deur die Britse leër doodgeskiet. Die weermag beweer dat die mans gewapen was, maar die plaaslike bevolking het volgehou dat hulle op geen stadium wapens gehad het nie. Die oproer het toegeneem ná hul dood. [Die Sosiaal -Demokratiese en Arbeidersparty (SDLP) het hom op 16 Julie 1971 aan Stormont onttrek omdat daar geen ondersoek na die moorde aangekondig is nie.]
Maandag 9 Augustus 1971
Bekendstelling van Internering. In 'n reeks klopjagte oor Noord -Ierland is 342 mense gearresteer en na tydelike kampe geneem. Daar was 'n onmiddellike toename in geweld en 17 mense is gedurende die volgende 48 uur dood. Hiervan was 10 Katolieke burgerlikes wat deur die Britse leër doodgeskiet is. Hugh Mullan (38) was die eerste Katolieke priester wat in die konflik doodgemaak is toe hy deur die Britse leër doodgeskiet is toe hy die laaste rituele aan 'n gewonde man gegee het. Winston Donnell (22) het die eerste soldaat van die Ulster Defense Regiment (UDR) geword wat in 'The Troubles' gesterf het toe hy deur die Ierse Republikeinse Weermag (IRA) naby Clady, County Tyrone, geskiet is. [Daar was meer arrestasies in die daaropvolgende dae en maande. Internering sou voortduur tot 5 Desember 1975. Gedurende daardie tyd was 1,981 mense aangehou, 1,874 Katoliek / Republikein, terwyl 107 Protestantse / Lojaliste was. Unionistiese politici het internering voorgestel as die oplossing vir die veiligheidssituasie in Noord -Ierland, maar dit sou die volgende paar jaar tot 'n baie hoë vlak van geweld lei en tot groter steun aan die IRA.]
Maandag 6 September 1971
Begin van 'n anti-interneringsweek in County Derry, gereël deur die Social Demcoratic and Labour Party (SDLP). Alle Katolieke skole is gesluit om personeel en studente in staat te stel om hul ondersteuning te bied. Vroeg die aand toe skares na Free Derry versprei het, het oproer begin. Tydens 'n stilte in die oproer is 'n 14 -jarige meisie deur die Britse weermag in die kop geskiet en vermoor. Onluste het toegeneem en deur die nag aangehou.
Om 05:00 die oggend het die Britse weermag weer in groot getalle na die Katolieke gebiede Derry Bogside, Creggan en Shantallow verhuis, en hulle het in huise ingebreek en nog 17 mans weggeneem vir internering. Die volgende dag staan ​​Derry stil, terwyl fabriekswerkers staak, en skole en winkels ens. Oproer begin weer in die strate van Derry.
Vrydag 26 November 1971
Daar word geglo dat generaal Ford, destyds bevelvoerder vir landmagte in Noord -Ierland, bevele aan Andrew MacLellan, bevelvoerder 8 Infanteriebrigade (wat in 'n algehele bevel van die troepe op 'Bloody Sunday' was), uitgereik het, dat hy moet probeer, en tot dusver moontlik, om die regstaat in die Creggan en Bogside te herskep sodra hy kon & quot (Insig, The Times, 23 April 1972).
Dinsdag 18 Januarie 1972
Brian Faulkner, die destydse premier van Noord -Ierland, het alle parades en optogte in Noord -Ierland tot die einde van die jaar verbied.
Saterdag 22 Januarie 1972
'N Optog teen internering is gehou by Magilligan strand, County Derry, met etlike duisende mense wat deelgeneem het. Toe die optog die interneringskamp nader, is dit gestop deur lede van die Green Jackets en die Parachute Regiment van die Britse leër, wat doringdraad gebruik het om die strand af te sluit. Toe dit blyk dat die optoggangers om die draad gaan, het die weermag toe rubberkoeëls en CS -gas van naby af in die skare afgevuur. 'N Aantal getuies het beweer dat die valskermsoldate (wat van Belfast na die optog gery is) 'n aantal betogers ernstig geslaan het en dat hulle deur hul eie offisiere in toom gehou moes word. John Hume het die soldate daarvan beskuldig dat hulle die betogers 'verslaan, brutaliseer en terroriseer'.
Maandag 24 Januarie 1972
Frank Lagan, destyds hoofsuperintendent van die Royal Ulster Constabulary (RUC), het Andrew MacLellan, destydse bevelvoerder 8 Infanteriebrigade, in kennis gestel van sy kontak met die Burgerregtevereniging, en het hom in kennis gestel van hul voorneme om 'n nie-gewelddadige betoging te betoog teen protesoplegging op 30 Januarie 9172. Hy het ook gevra dat die optog sonder militêre ingryping mag plaasvind. MacLellan het ingestem om hierdie benadering by generaal Ford, destyds bevelvoerder van landmagte in Noord -Ierland, aan te beveel. Ford het Derek Wilford, bevelvoerder van die 1ste Bataljon Parachute Regiment, egter in beheer van die voorgestelde arrestasie geplaas. [Die breë besluit om arrestasies uit te voer, is waarskynlik bespreek deur die Noord -Ierse komitee van die Britse kabinet. Edward Heath, destydse Britse premier, het op 19 April 1972 bevestig dat die plan bekend was aan die ministers van die Britse regering.]
Dinsdag 25 Januarie 1972
Generaal Ford, destyds bevelvoerder van landmagte in Noord -Ierland, het Andrew MacLellan, bevelvoerder 8 Infanteriebrigade, in algehele bevel oor die operasie geplaas om die optog wat op 30 Januarie 1972 beplan is, te bevat.
Donderdag 27 Januarie 1972
Twee offisiere van die Royal Ulster Constabulary (RUC), Peter Gilgun (26) en David Montgomery (20), is doodgeskiet in 'n aanval op hul patrolliemotor in die Cregganweg, Derry. Die vereniging van die Democratic Unionist Party (DUP) in Derry het aangekondig dat hy 'n openbare godsdienstige byeenkoms op dieselfde plek, op dieselfde datum en op dieselfde tyd sou hou, soos die burgerregteoptog wat op 30 Januarie 1972 beplan is.
Vrydag 28 Januarie 1972
Die Northern Ireland Civil Rights Association (NICRA) het in 'n poging om die herhaling van die geweld op Milligan Strand op 22 Januarie 1972 te vermy, 'n spesiale klem gelê op die noodsaaklikheid van 'n vreedsame voorvalvrye dag by die volgende NICRA-optog op 30 Januarie 1972 (Ierse Nuus, 28 Januarie 1972). [Volgens 'n dokumentêr van Channel 4 Geheime geskiedenis: Bloedige Sondag, uitgesaai op 22 Januarie 1992, het Ivan Cooper, destyds 'n parlementslid by Stormont, wat betrokke was by die organisering van die optog, die versekering van die Ierse Republikeinse Weermag (IRA) verkry dat sy lede hulle tydens die optog uit die gebied sou onttrek .]
Sondag 30 Januarie 1972
'Bloody Sunday' verwys na die doodskiet deur die Britse leër van 13 burgerlikes (en die gewonding van nog 14 mense, van wie een later gesterf het) tydens 'n optog van burgerregte in Derry. Die optog van die Northern Ireland Civil Rights Association (NICRA) teen internering was om 14:00 vanaf die Creggan. Die optog het laat (ongeveer 14:50 ongeveer) vanaf Central Drive in die Creggan Estate vertrek en het 'n indirekte roete na die Bogside -gebied van die stad geneem. Mense het langs die hele roete by die optog aangesluit. Omstreeks 15:25 het die optog verby die 'Bogside Inn' gegaan en in Westlandstraat gedraai voordat dit in Williamstraat afgegaan het. Skattings van die aantal optoggangers op hierdie punt wissel. Sommige waarnemers stel die getal so hoog as 20 000, terwyl die Widgery -verslag die getal tussen 3 000 en 5 000 geraam het. Omstreeks 15:45 volg die meeste optoggangers die instruksies van die organiseerders en draai regs in Rossvillestraat om 'n vergadering by 'Free Derry Corner' te hou. 'N Gedeelte van die skare het egter langs Williamstraat voortgegaan tot by die versperring van die Britse leër. 'N Onlus het ontwikkel. (Konfrontasies tussen die Katolieke jeug van Derry en die Britse leër het 'n algemene kenmerk van die lewe in die stad geword en baie waarnemers het gemeld dat die oproer nie besonder intens was nie.)
Omstreeks 15.55 uur, weg van die oproer en ook buite sig van die byeenkoms, het soldate (vermoedelik 'n masjiengeweer-valskerm van soldate) in 'n verlate gebou in Williamstraat losgebrand (5 rondtes geskiet) en Damien Donaghy ( 15) en John Johnston (59). Albei is vir beserings behandel en is na die hospitaal geneem (Johnston is op 16 Junie 1972 oorlede). [Die mees onlangse inligting (sien byvoorbeeld Pringle, P. en Jacobson, P. 2000) dui daarop dat 'n amptelike IRA -lid daarna 'n enkele skoot in reaksie op die soldate in die verlate gebou afgevuur het. Hierdie voorval het plaasgevind voor die hoofskietery en ook buite die oog van Rossvillestraat.]
Omtrent hierdie tyd (omstreeks 15:45) toe die oproer in Williamstraat besig was om op te breek, het valskermsoldate toestemming gevra om 'n arrestasie te begin. Omstreeks 16:05 het die meeste mense na 'Free Derry Corner' verhuis om die vergadering by te woon.
16:07 (ongeveer) 'n Opdrag is gegee dat 'n 'sub -eenheid' (Ondersteuningsmaatskappy) van die 1ste Bataljon Valskermregiment na Williamstraat sou verhuis om 'n arrestasie -operasie te begin wat op die oorblywende oproeriges gerig was. Die bevel wat die inhegtenisneming goedkeur, het spesifiek gesê dat die soldate nie in Rossvillestraat 'n geveg moes voer nie (Official Brigade Log). Die soldate van Ondersteuningsgeselskap was onder bevel van Ted Loden, destyds 'n majoor in die Valskermregiment (en was die enigste soldate wat van straatvlak af op die skare afgevuur het).
Omstreeks 16:10 het soldate van die Ondersteuningsgeselskap van die 1ste Bataljon Parachute Regiment op mense in die omgewing van Rossville Street Flats begin skiet. Omstreeks 16:40 het die skietery geëindig met 13 mense dood en nog 14 beseer uit skote. Die skietery het op vier hoofplekke plaasgevind: die parkeerterrein (binnehof) van Rossville Flats die voorhof van Rossville Flats (tussen die Flats en Joseph Place) by die puin en draadversperring in Rossvillestraat (tussen Rossville Flats en Glenfada Park) en in die omgewing rondom Glenfada Park (tussen Glenfada Park en Abbey Park). Volgens die Britse weermag se bewyse het 21 soldate hul wapens op 'Bloody Sunday' afgevuur en in totaal 108 rondtes geskiet.
[Die meeste basiese feite word ooreengekom, maar wat nog in geskil is, is of die soldate onder skoot gekom het toe hulle die gebied van Rossville Flats binnegekom het. Die soldate het beweer dat hulle deur 'n vuurwapen en 'n spykerbom onder aanval gekom het. Nie een van die ooggetuies het gesien dat 'n geweer of bom gebruik is deur diegene wat doodgeskiet of gewond is nie. Geen soldate is beseer tydens die operasie nie, geen gewere of bomme is op die toneel gevind nie.]
Maandag 31 Januarie 1972
Reginald Maudling, destydse Britse minister van binnelandse sake, het 'n verklaring afgelê by die House of Commons oor die gebeure van 'Bloody Sunday': & quot Die weermag het die vuur wat op hulle gerig is met gerigte skote teruggegee en 'n aantal ongevalle toegedien aan diegene wat hulle met vuurwapens aangeval het. en met bomme & quot. Maudling kondig toe 'n ondersoek aan oor die omstandighede van die optog.
Dinsdag 1 Februarie 1972
Edward Heath, destydse Britse premier, het die aanstelling van Lord Widgery, destyds Lord Chief Justice, aangekondig om 'n ondersoek na die 13 sterftes op 'Bloody Sunday' te onderneem. Die reaksie van die mense van Derry op hierdie kandidaatkeuse was meestal skeptisisme en 'n gebrek aan vertroue in sy vermoë om objektief te wees. 'N Aantal groepe in Derry het aanvanklik 'n beroep gedoen op nie-deelname aan die tribunaal, maar baie is later oorreed om getuienis aan die ondersoek te lewer.
Daar was 'n opposisie -uitstel -debat in die Laerhuis oor die onderwerp 'Bloedige Sondag'. Tydens die debat gee die destydse minister van buitelandse sake 'n amptelike weergawe van die gebeure en sê: 'Ons moet ook erken dat die IRA 'n oorlog voer, nie net met koeëls en bomme nie, maar ook met woorde. As die IRA hierdie oorlog mag wen, sidder ek om te dink wat die toekoms van die mense in Noord -Ierland sal wees. & Quot
Die Ministerie van Verdediging het ook 'n gedetailleerde verslag van die Britse weermag se weergawe van die gebeure tydens 'Bloody Sunday' uitgereik wat lui dat: "Deur die gevegte wat gevolg het, het die weermag slegs op geïdentifiseerde teikens geskiet - op die aanval op gewapende mans en bomwerpers. Die soldate het te alle tye hul vaste instruksies gehoorsaam om slegs te skiet uit selfverdediging of ter verdediging van ander bedreigde. & Quot
Woensdag 2 Februarie 1972
Die begrafnisse van 11 van die dooies het in die Creggan in Derry plaasgevind. Tienduisende het die begrafnis bygewoon, waaronder geestelikes, politici uit Noord en Suid, en duisende vriende en bure. In die res van Ierland is gebedsdienste gehou wat saamval met die tyd van die begrafnisse. In Dublin het meer as 90 persent van die werkers hul werk gestaak ten opsigte van diegene wat gesterf het, en ongeveer 100 000 mense het na die Britse ambassade gegaan. Hulle het 13 kiste en swart vlae gedra. Later het 'n skare die ambassade aangeval met klippe en bottels, dan petrolbomme, en die gebou is tot op die grond afgebrand.
Maandag 14 Februarie 1972
Lord Widgery het in Coleraine aangekom, waar die 'Bloody Sunday' -tribunaal gevestig sou wees en 'n voorverhoor gehou. Tydens hierdie aanvanklike verhoor het Widgery aangekondig dat die tribunaal 'n feitelik ondersoekende ondersoek sou wees, en dan om die opdrag vir die tribunaal te beperk.
Maandag 21 Februarie 1972
Die eerste sitting van die Widgery Tribunal is gehou in Coleraine, County Derry. 'N Totaal van 17 sittings is gehou tussen die 21 Februarie 1972 en die 14 Maart 1972. 114 getuies het getuienis gelewer. 'N Verdere drie sittings is op 16, 17 en 20 Maart by die Royal Courts of Justice in Londen gehou.
Dinsdag 22 Februarie 1972
Die Amptelike Ierse Republikeinse Weermag (OIRA) het 'n bom by die Aldershot -militêre kaserne, die hoofkwartier van die Valskermregiment, ontplof en sewe mense, wat hoofsaaklik hulppersoneel was, doodgemaak. [Hierdie bom is vermoedelik 'n poging tot vergelding teen die regiment wat die moord op 'Bloody Sunday' uitgevoer het.]
Vrydag 24 Maart 1972
Die Stormont -parlement is bevoorreg, en direkte reël uit Westminster is opgedra aan Noord -Ierland, tot groot verontwaardiging van Brian Faulkner en Unionistiese politici.
Maandag 10 April 1972
Lord Widgery het die verslag van sy bevindings by Reginald Maudling, die destydse minister van binnelandse sake, ingedien.
Dinsdag 18 April 1972
Die Widgery -verslag oor 'Bloody Sunday', Verslag van die Tribunaal wat op Sondag 30 Januarie 1972 ingelig is om die gebeure te ondersoek, (HC 220) is gepubliseer. [Die bevindings van hierdie verslag het woede onder die mense van Derry veroorsaak en word deur hulle dikwels die & quotWidgery Whitewash & quot genoem.)
Woensdag 19 April 1972
Edward Heath, destydse Britse premier, het bevestig dat die plan om 'n arrestasie -operasie te onderneem, in die geval van 'n oproer tydens die optog op 30 Januarie 1972, vooraf aan die ministers van die Britse regering bekend was.
Sondag 23 April 1972
Die Sunday Times Insight Team het hul verslag oor die gebeure van 'Bloody Sunday' gepubliseer.
Vrydag 16 Junie 1972
John Johnson (59) wat twee keer op 'Bloody Sunday' geskiet is, is dood. Sy familie was oortuig dat hy te vroeg gesterf het en dat sy dood die gevolg was van die beserings wat hy opgedoen het en die trauma wat hy op daardie dag opgedoen het.
Dinsdag 4 Julie 1972
Die Royal Ulster Constabulary (RUC) het 'n lêer oor die moord op 'Bloody Sunday' aan die direkteur van openbare vervolging (DOV) vir Noord -Ierland gestuur. Die prokureur -generaal het op 1 Augustus 1972 'n verklaring oor hierdie dossier afgelê.
Dinsdag 1 Augustus 1972
Die prokureur -generaal het in Hansard 'n antwoord gepubliseer in antwoord op 'n parlementêre vraag oor die lêer wat deur die Royal Ulster Constabulary (RUC) aan die direkteur van openbare vervolging (DOV) vir Noord -Ierland gestuur is oor die kwessie van 'Bloody Sunday'. Die gevolgtrekking was dat geen lid van die veiligheidsmagte vervolg sou word as gevolg van die moorde op 30 Januarie 1972 nie. Aanklagte van oproerige optrede teen sommige burgerlikes word ook laat vaar.
Maandag 1 Januarie 1973
Luitenant -kolonel Wilford, die bevelvoerder van die Eerste Valskermregiment op 'Bloody Sunday', is bekroon met 'n UGO in die Nuwejaar se Erelys.
x Augustus 1973
Die geregtelike doodsondersoek op 'Bloody Sunday' (30 Januarie 1972) is gehou.
Dinsdag 21 Augustus 1973
Majoor Hubert O'Neill, destyds Coroner van die ondersoek na die sterftes op 'Bloody Sunday', het 'n verklaring uitgereik: & quot Hierdie Sondag het bekend geword as Bloody Sunday en bloedig was dit. Dit was nogal onnodig. Dit val my op dat die weermag die dag amok gemaak en geskiet het sonder om te dink wat hulle doen. Hulle het onskuldige mense geskiet. Hierdie mense het moontlik deelgeneem aan 'n optog wat verbied is, maar dit regverdig nie dat die troepe inkom en lewendig rondtes afvuur nie. Ek sou sonder huiwering sê dat dit pure, onvervalste moord was. Dit was moord. & Quot
Donderdag 5 Desember 1991
Die Channel 4 -televisie Geheime geskiedenis reeks 'n program uitgesaai oor 'Bloody Sunday'.
Rondom die twintigste herdenking van 'Bloody Sunday' het familielede en vriende van diegene wat vermoor is, weer 'n beroep gedoen op 'n onafhanklike ondersoek na gebeure op daardie dag. Die premier, John Major, het geweier om so 'n ondersoek toe te laat.
Dinsdag 29 Desember 1992
John Major, destydse Britse premier, het 'n brief aan John Hume, destydse leier van die Social Democratic and Labour Party (SDLP), geskryf: "Die regering het in 1974 duidelik gemaak dat diegene wat op 'Bloody Sunday' vermoor is, word as onskuldig beskou van enige bewering dat hulle geskiet is terwyl hulle vuurwapens of plofstof hanteer het. Ek hoop dat die gesinne van diegene wat gesterf het, die versekering sal aanvaar. & Quot
Saterdag 29 Junie 1996
Familielede van diegene wat op 'Bloody Sunday' vermoor is, het aan prins Charles geskryf. In hul brief vra hulle hom, in sy hoedanigheid as opperbevelhebber van die Valskermregiment, om die optrede van die soldate te veroordeel en om verskoning te vra vir die dood van hul familielede. Die antwoord op hierdie brief, wat van die privaat sekretaris van die prins afkomstig was, het egter bloot gesê dat dit nodig is om verder te gaan, eerder as om by die vorige tragedies te bly & quot.
Nuwe bewyse het aan die lig gekom dat soldate eintlik van die bokant van die Derry -mure sowel as van die grond af geskiet het. In 'n nuwe boek uitgegee deur Don Mullan (Ooggetuie Bloody Sunday: The TruthDaar is bewyse gelewer wat toon dat ten minste drie van die slagoffers van 'Bloody Sunday' uit die Derry -mure geskiet is. Hierdie getuienis was in 1972 aan die tribunaal beskikbaar, maar is deur die Widgery Tribunaal geïgnoreer.
Vrydag 23 Januarie 1998
Bertie Ahern, destyds Taoiseach (Ierse premier), het tydens 'n besoek aan Derry 'n krans gelê by die & lsquoBloody Sunday & rsquo -gedenkteken in die Bogside. Hy het 'n volledige onafhanklike ondersoek gedoen na die gebeure van & lsquoBloody Sunday & rsquo.
Saterdag 24 Januarie 1998
'N Optog om die oorledenes van & lsquoBloody Sunday & rsquo te herdenk, het in Londen plaasgevind. Anthony Farrar-Hockley, voormalige bevelvoerder van die Britse leër se landmagte in Noord-Ierland, het gesê dat hy nie nodig het om verskoning te vra vir die moord op 14 mense in Derry op & lsquoBloody Sunday & rsquo nie.
Donderdag 29 Januarie 1998
Tony Blair, destydse Britse premier, het aangekondig dat daar 'n nuwe ondersoek na die gebeure van 'Bloody Sunday' sou wees. Die Ierse regering het sy verslag gepubliseer oor die nuwe bewyse oor die gebeure van 'Bloody Sunday'.
Vrydag 3 April 1998
Die tweede ondersoek na die gebeure rondom 'Bloody Sunday' in Derry op 30 Januarie 1972 is in die Guildhall in die stad geopen. Die nuwe ondersoek is gelei deur 'n Engelse Law Lord, Lord Saville, en die ander twee lede van die paneel was Edward Somers, 'n afgetrede Nieu -Seelandse regter, en William Hoyt, 'n regter uit Kanada. Tydens die openingsessie lees die Voorsitter 'n openingsverklaring.
Vrydag 24 Julie 1998
In 'n uitspraak oor die uitvoering van die nuwe ondersoek na die gebeure van & lsquoBloody Sunday & rsquo, het die voorsitter, Lord Saville, gesê dat soldate wat getuienis lewer, geregtig is op 'gedeeltelike anonimiteit'.
Vrydag 27 November 1998
Britse soldate wat op 30 Januarie 1972 in Derry gedien het, is immuniteit teen vervolging gebied wanneer hulle bewys lewer van die Saville -ondersoek na die gebeure van 'Bloody Sunday'.
Vrydag 7 Mei 1999
Die Bloody Sunday Enquiry het beslis dat die Britse weermag wat op 30 Januarie 1972 hul wapens afgevuur het, nie anoniem mag bly nie. [Die soldate het later daarin geslaag om die beslissing in die appèlhof terug te keer.]
Saterdag 29 Mei 1999
Daar was verdere omstredenheid by die Bloody Sunday -ondersoek na die moorde op 30 Januarie 1972 toe dit duidelik word dat George Robertson, destydse Britse minister van verdediging, 17 lede van die Valskermregiment ondersteun wat anonimiteit beweer op grond daarvan dat hulle in gevaar as hul name bekend gemaak word.
Die Bloody Sunday Inquiry het erken dat 73 stelle dokumente wat in die herfs van 1998 aan die oorspronklike Widgery-ondersoek voorgelê is, aan die prokureurs van belanghebbendes bekend gemaak is, insluitend verklarings van vyf oud-valskermsoldate wat by die gebeure betrokke was, maar nie losgebrand het nie. Die verklarings bevat die soldate se name, geledere en weermagreeksnommers.
Donderdag 17 Junie 1999
Die hooggeregshof in Londen het 'n beslissing (met 2 tot 1) aangeneem dat die 17 voormalige soldate wat aan die Saville -ondersoek na Bloody Sunday getuienis lewer, anoniem kan bly. Familie van die slagoffers het die uitspraak gekritiseer.
Dinsdag 6 Julie 1999
Prokureurs wat namens die Bloody Sunday Enquiry optree, het 'n appèl na die hooggeregshof in Londen begin oor die besluit om anoniem te wees aan lede van die Valskermregiment. Derek Wilford, wat bevelvoerder oor Valskerms op Bloody Sunday was, is ondervra op die Today -program op BBC Radio 4 waartydens hy die familielede van die vermoorde beskryf as 'die republikeinse organisasie'. Gesinne van die dooies het woedend op die opmerkings gereageer.
Dinsdag 20 Julie 1999
Daar was 'n aankondiging dat die begin van die hoofverhore van die Bloody Sunday Enquiry van 27 September 1999 tot 27 Maart 2000 met ses maande vertraag sou word.
Woensdag 28 Julie 1999
Familielede van die 14 mans wat op 30 Januarie 1972 in Derry doodgeskiet is en 13 mense wat deur Britse soldate gewond is, het teleurstelling uitgespreek tydens 'n appèlhofuitspraak dat die soldate wat losgebrand het, nie tydens die verrigtinge van die Bloody Sunday Inquiry genoem sou word nie.
Navorsing het getoon dat die forensiese toetsing vir die gebruik van vuurwapens gebrekkig was. Die & lsquoparaffin & rsquo -toets is gebruik om spore van looddeeltjies op te spoor, byvoorbeeld op die hande of klere van mense wat vermoedelik wapens afvuur. Navorsing wat deur die Bloody Sunday Inquiry gedoen is, het egter bevind dat sulke toetse 'gebrekkig' is omdat blootstelling aan motoruitlaat byvoorbeeld 'n goeie resultaat kan toon.
Daar is forensiese getuienis aan die Bloody Sunday Enquiry voorgelê wat daarop dui dat Jim Wray, een van die wat op 30 Januarie 1972 vermoor is, in die rug geskiet is terwyl hy gewond op die grond gelê het.
Tussenverhore van die Bloody Sunday Inquiry het in die Guildhall in Derry plaasgevind. Die voorsitter was die voorsitter van Lord Saville en het die kwessie van anonimiteit bespreek vir tot 500 sekuriteitsmaggetuies van die skietvoorvalle op 30 Januarie 1972. [Die eerste van die hoofverhore het op 27 Maart 2000 begin.]
Die Saville -ondersoek na die gebeure van Bloody Sunday het begin met openbare verhore in die Guildhall in Derry. Die verhore het begin met 'n verklaring deur Christoper Clarke (QC), daarna advokaat van die ondersoek.
Edward Somers (sir), destyds een van die drie regters in die Bloody Sunday Inquiry, het aangekondig dat hy om persoonlike redes uittree. [John Toohey is aangestel om Somers te vervang.]
Martin McGuinness, destydse vise-president van Sinn F & eacutein (SF), het formeel bevestig dat hy die 'tweede-in-bevel' van die Ierse Republikeinse Weermag (IRA) in Derry was toe die gebeure van 'Bloody Sunday' op 30 plaasgevind het Januarie 1972. Die verklaring is gemaak voor sy verwagte verskyning by die Bloody Sunday Inquiry.
Donderdag 2 Augustus 2001
Voormalige soldate wat betrokke was by die skietery in Derry op 'Bloody Sunday', 30 Januarie 1972, het aangekondig dat hulle 'n geregtelike hersiening van 'n beslissing deur die ondersoek sou vra dat hulle hul getuienis in Derry moet lewer eerder as in Brittanje. [Die soldate het 'n vroeëre uitspraak gewen sodat hulle anonimiteit kon behou wanneer hulle getuienis lewer.]
Vrydag 16 November 2001
Ses-en-dertig voormalige en dienende soldate wat by die Bloody Sunday Inquiry in Derry sou verskyn, het 'n saak in die hooggeregshof in Londen gewen waarin hulle getuienis kon lewer deur middel van videolink uit Engeland. Lord Saville, destyds voorsitter van die ondersoek, het oorspronklik beslis dat die soldate persoonlik in Derry moes getuig. In hul saak by die hooggeregshof het die soldate aangevoer dat hulle deur die Republikeine geteiken sou word as hulle gedwing word om na Derry te reis.
Dinsdag, 11 Desember 2001
Die Saville -ondersoek na Bloody Sunday het 'n appèl in die appèlhof in Londen begin teen 'n besluit dat militêre getuies nie na Derry hoef te reis om hul getuienis te lewer nie. Soldate wat op 30 Januarie 1972 in Derry aan diens was, het in die hooggeregshof beweer dat hulle lewens in gevaar sou wees as hulle gedwing word om die ondersoek in die Guildhall in Derry by te woon. Die hooggeregshof het in hul guns en teen Lord Saville beslis. [Die appèl duur twee dae. Die hof se beslissing is op 19 Desember 2001 aangekondig toe die hof die beslissing van die hooggeregshof bekragtig het dat die soldate nie na Derry hoef te reis om getuienis te lewer nie.]
John Reid, destydse minister van buitelandse sake vir Noord -Ierland, het aangekondig dat hy in die hooggeregshof die nuwe salarisse wat aan Queen's Councils (QCs) en advokate by die Saville Inquiry on Bloody Sunday toegestaan ​​word, uitdaag. Die nuwe daaglikse koers vir 'n senior advokaat sou met & pond250 tot & pond1,750 styg. Die advokate kan ook eis tot & pond250 per uur, tot 'n maksimum van & pond750 per dag, vir voorbereidingswerk en £ 125 per uur om na en van die Guildhall te reis. Junior advokate se daaglikse fooie sal styg van & pond750 tot & pond875, en die voorbereidingstariewe van & pond100 tot & pond125 per uur. Hulle ontvang ook 62,50 pond vir reistyd. [Die koste van die ondersoek tot dusver word geraam op £ 60 miljoen.]
Sondag 20 Januarie 2002
Independent Television (ITV) in die Verenigde Koninkryk (UK) het 'n film uitgesaai met die titel 'Bloody Sunday' wat die gebeure in Derry op 30 Januarie 1972 uitgebeeld het. [Voor die uitsending is die film deur sommige Unioniste in Noord -Ierland en deur sommige lede gekritiseer van die konserwatiewe party in Brittanje. Die film is ook 'n beperkte rolprentuitreiking gegee.]
Woensdag 23 Januarie 2002
Die Bloody Sunday Inquiry het aangekondig dat dit tydelik na 'n plek in Brittanje sou verhuis om die getuienis van die Britse weermag se valskermsoldate te hoor wat die noodlottige skote in Derry op Bloody Sunday (30 Januarie 1972) afgevuur het. Die 36 soldate het hofsake gewen wat hul wens ondersteun om nie na Derry te hoef te gaan om getuienis te lewer nie.
Donderdag 7 Februarie 2002
Die Bloody Sunday -ondersoek het polisiebeamptes toestemming verleen om agter die skerms hul getuienis te lewer. [Baie van die 20 voormalige en dienende beamptes het aansoek gedoen om in die openbare galery vertoon te word. Daar word ook geglo dat twee beamptes sou vra om hul getuienis in Brittanje te lewer.]
John Taylor, destydse eweknie van Ulster Unionist (lord Kilclooney), het aan die Bloody Sunday Inquiry gesê dat hy in 1972 geglo het en steeds geglo het dat 13 gewapende mans op Bloody Sunday deur die Britse weermag doodgemaak is. Later tydens ondervraging het hy sy bewering gedeeltelik gekwalifiseer en gesê: "Daar is diegene wat nou sê dat onskuldige mense geskiet is. As dit so is, is dit 'n tragedie, maar ek het destyds geglo dat almal wat geskiet is, geskiet is omdat hulle het die lewens van die veiligheidsmagte in gevaar gestel en dat hulle gewapen was. "
Die belangrikste verhore van die Bloody Sunday Inquiry het in Derry gesluit.
Die Bloody Sunday Enquiry het 'n spesiale sitting by die Royal Courts of Justice in Londen gehou om getuienis van getuie X te hoor.
Shaun Woodward, destydse minister van buitelandse sake vir Noord -Ierland, het onthul dat die Bloody Sunday -ondersoek steeds 500 000 pond per maand kos, hoewel dit nie sedert 2005 verhore gehou het nie. Die totale koste van die ondersoek het 181,2 miljoen pond bereik (teen Desember 2007) .
Lord Saville, destyds voorsitter van die Bloody Sunday Inquiry, het verklaar dat sy finale verslag oor die gebeure van Bloody Sunday vir ten minste nog 'n jaar voltooi sal wees.
Lord Saville, destyds voorsitter van die Bloody Sunday Inquiry, het aangekondig dat die finale verslag eers in Maart 2010. aan die Britse regering oorhandig sou word.
Die verslag van die Bloody Sunday Enquiry is aan Britse regeringsadvokate oorhandig om hulle te laat kyk na bewyse wat as 'n bedreiging vir die nasionale veiligheid beskou kan word.
Die oproep van 'n Britse algemene verkiesing het beteken dat die publikasie van die verslag van die Bloody Sunday Inquiry tot die totstandkoming van 'n nuwe regering uitgestel is.
Daar is aangekondig dat die verslag van die Bloody Sunday Inquiry op 15 Junie 2010 gepubliseer sal word.
Dinsdag 15 Junie 2010
Publikasiedatum van die verslag van die Bloody Sunday Inquiry.
CAIN bevat inligting en bronmateriaal oor die konflik en politiek in Noord -Ierland.
CAIN is gevestig binne die Ulster -universiteit.
'Bloody Sunday ', London, 1887 (1906)
finale materiaal wat binne u organisasie versprei word
Omdat versamelings voortdurend bygewerk word, kan Getty Images nie waarborg dat 'n spesifieke item beskikbaar sal wees tot die tyd van die lisensie nie. Hersien alle beperkings wat by die gelisensieerde materiaal op die Getty Images -webwerf gaan, noukeurig en kontak u Getty Images -verteenwoordiger as u 'n vraag daaroor het. U EZA -rekening bly 'n jaar lank van krag. U Getty Images -verteenwoordiger sal 'n hernuwing met u bespreek.
Les verlede jaar: Bloedige Sondag in Londen - 13 November 1887
Een van die vele Bloody Sondae van die geskiedenis het op hierdie dag in 1887 in Londen plaasgevind.
Hierdie dag in die geskiedenisklasnuus
About This Day in History Class
Gesels oor hierdie dag in die geskiedenissklas
Neem jouself terug in die tyd. terug na die hoërskool. Die ups en downs, die liefde vir die verliese, die stryd en die triomf, saam met jou vriende. voel elke emosie daarvan. Is 23 meer as net 'n nommer vir jou? Reageer u op mense deur te sê dat ek nie iets anders wil wees as wat ek die afgelope tyd probeer het nie? Verwag u dat u lewensveranderende oomblikke sal hê terwyl u vasgevang is in die konfetti of die reën? Is u 'n obsessie met One Tree Hill? dit is OK. ons is hier vir jou. U kan by ons sit. Is Brooke, Peyton en Haley jou BFF -doelwitte? Hierdie Drama Queens kom weer bymekaar !! Bethany Joy Lenz, Hilarie Burton en Sophia Bush is die grootste Drama Queens en hulle is hier saam met jou om elke episode te ontleed, elke detail wat jy moet ken, te ontleed en hulself aan jou te wy terwyl jy elke toneel saam kyk. Sluit elke week by Joy, Hilarie en Sophia aan. Herleef dit, herleef dit, kyk dit weer. elke minuut van One Tree Hill. Wees 'n dramakoningin. Drama Queens, 'n iHeartRadio Podcast.
Uit die argief, 1 Februarie 1972: Derry 's Bloody Sunday
Die laaste keer dat die Katolieke mense in Londonderry so erg gely het soos Sondagmiddag, was gedurende die lang somersaand na die optog van die Apprentice Boys in Augustus 1969. Uit die dag se gebeure, wat deels veroorsaak is deur die onwilligheid van die amptelike IRA -manne om hulle teen aanvalle te beskerm, is gebore as die organisasie wat bekend gestaan ​​het as die Voorlopige IRA. Dit was 'n stap wat 'n diepgaande uitwerking op die politiek en die ekonomie van Ulster en die lewens van mans, vroue en kinders in die provinsie sou hê.
Die vraag is nou of hierdie nuutste en nog vreesliker Bogside -tragedie nog so 'n reeks ingrypende gebeure sal oplei. Mense vra: sal Ierland en die noorde ooit weer dieselfde wees? Sal Derry's Bloody Sunday 'n steunpunt word, wat volgens historici gelei het tot fundamentele en onherroeplike veranderinge in die toekoms en status van Noord -Ierland?
Die meer nugtere waarnemers is geneig om nie te dink nie. 'Dit klink sinies, ek weet', het 'n verteenwoordiger van die Britse regering gister gesê, 'maar niks het regtig verander nie, behalwe dat nog 13 mense dood is. Dit is eerder minder as die aantal mense wat in Desember in McGurk se kroeg doodgemaak is, en dit het nie die geskiedenis verander nie. Baie mense sal dink dat as ons hierdie een met rus laat, dit ook niks hoef te verander nie. "
Dit lyk asof mnr Faulkner beslis in sy vroeë uitsprake saamstem. In 'n verklaring wat Bogsiders in die uiterste as onbetwisbaar beskou het, maar wat vir die meeste Protestante beslis as realisties en eerlik beskou sou word, het die premier van Ulster die skuld vir die tragedie vierkantig voor die deur van die Civil Rights Association gelê. 'Omdat die IRA weer die geleentheid gebied het om die dood weer in ons strate te bring', dra die Vereniging 'n geweldige verantwoordelikheid. Toe die Bogsiders sy opmerkings op Sondag se middernagnuus hoor, het hulle hom uitgelê dat die katolieke van Derry alles verdien het wat hulle gekry het, en dat dit beter was dat hulle binnenshuis sou wees as die burgerregte 'agitators' nog 'n parade beplan.
Nie 'n enkele Derry -katoliek sal saamstem met een woord wat Faulkner gesê het nie, en byna geen testament gehoorsaam sy waarskuwing nie. Daar is reeds planne vir nuwe optogte. Die IRA het die afgelope paar maande veld verloor in die Suide. Die moord op 'n Belfast -UDR -man voor sy kinders het veral die gemiddelde Dubliner afgrys en die IRA het dit geweet. 'Hoe voel hulle daaroor,' het voorlopige leiers angstig gevra. "Haat hulle ons nou so baie?"
Nou kan die omvang van geweld en, nog belangriker, die tipe geweld, tot ontsettende hoogtes van wreedheid styg sonder dat daaronder steunverlies is. 'Die volgende keer kon ons ingaan en nie net die UDR -man skiet nie, maar ook sy vrou en sy kinders, en ons sou waarskynlik nie 'n greintjie simpatie verloor na wat die Paras gedoen het nie.
Daar kom dus meer en erger geweld. Kan die Britse leër dit regkry? Politici in Londen raak seker moeg daarvoor om na die amptelike weermaglyn van Belfast te luister, wat sê of tot die naweek gedoen het dat die IRA teen die middel van die lente geslaan kan word. Hulle kan dit net sowel vergeet. Belfast self kan dan baie rustiger wees. Maar die grens, en die dorpe wat daarlangs lê, gaan verdere gruwels sien. Die voorlopiges kan byna straffeloos optree vanuit die suidelike graafskappe aan die grens, met die wete dat Jack Lynch nie teen hulle wil of kan optree nie. Vrede vir Ulster lyk ver, ver.
Die enigste hoop bestaan ​​dan dat Derry's Bloody Sunday Westminster net kan laat besef dat 'n definitiewe beleid eerder as laat reaksie en besluiteloosheid vir die ses graafskappe van Noord -Ierland absoluut noodsaaklik is vir 'n blywende vrede.
Die Bloody Sunday Enquiry het begin om verklarings af te neem van ooggetuies wat betrokke was by die gebeure in Derry op 30 Januarie 1972. Op daardie dag het die Britse weermag se valskermsoldate op 'n vreedsame demonstrasie van burgerregte in die Bogside -omgewing van die stad geskiet en 13 mense is dood.
Wat bekend gestaan ​​het as die 'Bloody Sunday' bloedbad was deel van 'n eskalasie van die Britse besetting van Noord -Ierland in 'n tyd van toenemende sosiale spanning. Na raming het 50 000 mense die Derry-optog bygewoon, aangesien baie Katolieke werkers en jongmense, wat toenemend vervreem is van amptelike politiek, 'n einde aan anti-Katolieke diskriminasie in die Noorde begin eis het. Die vraag na burgerregte was die meeste kommerwekkende vir die owerhede en het gepaard gegaan met 'n beroep op groter sosiale en politieke gelykheid op alle gebiede.
Die slagting by Derry was 'n keerpunt in die ontwikkeling van die sogenaamde 'Troubles'. Dit het gelei tot die instelling van direkte heerskappy uit Londen, en het baie gehelp om belangrike dele van die Katolieke werkersklas in Derry en Belfast agter die voorheen klein IRA te dryf
Die Bloody Sunday Inquiry, wat amptelik op 27 Maart 2000 geopen is, staan ​​onder leiding van Lord Saville en sy mederegters, John Toohey en William Hoyt. Sedert die ondersoek in Januarie 1998 bekend gemaak is, het hulle ten minste 60 000 bladsye skriftelike voorleggings oor die gebeure bymekaargemaak. Hulle het ook 'n onderhoud gevoer met byna 1500 burgerlikes, soldate, polisiebeamptes, joernaliste en regeringsamptenare. Ander bewyse wat ingedien is, bevat gedetailleerde kaarte van die gebied en fotografiese bewyse.
Die ondersoek het die afgelope weke ook 'n aantal belangrike en aangrypende verslae gehoor van ooggetuies na die gebeure. Op 25 Januarie het Damien Donaghy sy getuienis afgelê. Donaghy, die eerste slagoffer van die Bloody Sunday -skietery wat getuienis gelewer het, was toe net 15 jaar oud. Hy het gesê dat hy ongewapen was toe die Britse leër op hom losgebrand het en hom in die been gewond het. Terwyl Donaghy erken het dat hy vroeër met klippe gegooi het, "toe ek geskiet is, het ek nie 'n spykerbom of iets anders in my hande gehad nie." regverdig die skietery — was & quotlies ", het Donaghy gesê.
John Roddy het aan die ondersoek gesê hoe hy 'n waarskuwing ontvang het om weg te bly van die burgerregteoptog, want die valskermsoldate het ingekom en bedoel om ernstige skade aan te rig en selfs mense dood te maak. Roddy het gesê 'n soldaat met wie hy 'n vriend by die Ebrington -kaserne was, het hom die raad gegee in die week voor die Derry -optog. Behalwe die spesifieke waarskuwing om nie die byeenkoms by te woon nie, het Roddy gesê dat die soldaat hom aangeraai het & quotIf ek iemand in die republikeinse beweging ken wat die Sondag beheer oor die optog het, moet ek met hulle in kennis stel dat dit nie moet voortgaan nie. & quot
'N Ander getuie, Charles McDaid, onthou dat 'n telefonis by die Royal Ulster Constabulary (RUC) se hoofkwartier in Derry hom gewaarsku het om weg te bly van die optog, want valskermsoldate kom in en kom skiet.
McDaid het gesê die boodskap is die oggend van die optog in 'n anonieme telefoonoproep aan sy vrou oorgedra. Die boodskap het gesê: "Vertel junior [mnr. McDaid] om nie na die optog te gaan nie, want die parasiete kom in en kom skiet, en ander is ingelig." is sedertdien oorlede.
Larry Doherty, 'n veteraan nuusfotograaf, het aan die ondersoek gesê dat 'n weermagpers 'n joernalis die aand voor die slagting ingelig het dat fotograwe agter die weermag moet bly terwyl hulle 'hard gaan'. Doherty het gesê: "Ek onthou dat hy gesê het dat ons almal agter die weermag moet ingaan eerder as om foto's van die ander kant af te neem, want die weermag gaan hard in." Dit was eers daarna dat ek betekenis aan die woorde gegee het en tot die mening gekom het dat daar 'n element van beplanning moes wees vir wat daardie dag gebeur het. & Quot
Doherty het gesê dat hy op die dag van die optog op die dag van die optog verhinder is om soldate wat 'n halfdosyn jongmense in die Shipquaystraat -gebied van die middestad terroriseer, af te neem. Toe hy by die straat aankom, het hy berig dat hy soldate gesien het wat ongeveer 'n halfdosyn jongmense teen 'n muur uitstorm. Doherty het gesê: 'n Soldaat links van my draai om en wys sy geweer op my. Hy was net 'n paar meter van my af. Sy geweer was tot in my gesig. Hy was baie aggressief en ek was baie bang. Ek kyk af in die loop van die geweer en sy vinger was op die sneller. Ek laat val my kamera op my bors en sak terug tussen die mense aan die ander kant van die pad. & Quot
Die ondersoek het ook 'n transkripsie van 25 bladsye ontvang van 'n bandopname van senior Britse weermagoffisiere, wat grappe maak en lag oor die bloedbad wat vroeër die dag plaasgevind het.
Ten spyte van hierdie bewyse, dring die Britse ministerie van verdediging (MoD) daarop aan dat dit geen saak het om voor die ondersoek te antwoord nie. Die MoD het nie 'n amptelike verteenwoordiger by die ondersoek nie, maar vertrou eerder op 'n 'waarnemer' en het geen voltydse regsverteenwoordiger by nie. 'N Prokureur van die ministerie het op 15 Januarie enige verantwoordelikheid uitgesluit voor die bevindinge van die ondersoek, en het op 15 Januarie gesê:' Die regsgesag van vandag het geen saak om voor hierdie tribunaal voor te lê nie, en het ook nie 'n posisie om te verdedig nie. & Quot
Die Arbeidsregering steun die standpunt van die Regering. Eerste minister Blair het die ondersoek gelas as deel van die Britse pogings om Sinn Fein en die IRA in die nuwe magsdelingstrukture in Noord-Ierland op te neem. By die byeenkoms van die ondersoek het Blair bepaal dat dit nie die vertroue in Brittanje se gewapende magte mag ondermyn nie, en dat dit ook nie 'individue of instansies moet beskuldig, of om nuwe beskuldigings uit te nooi nie'. Lord Saville het reeds aangedui dat daar geen regsgedinge uit die finale verslag van die ondersoek sal volg nie.
In ooreenstemming met hierdie taak is groot dele van MI5 (geheime diens) en Britse weermagdokumente wat aan die ondersoek beskikbaar gestel is, uitgevee. 'N Aantal kritieke dokumente rakende die rol van die weermag op daardie dag is ook die onderwerp van sogenaamde immuniteitsertifikate van openbare belang-onderteken deur regeringsministers en die OD-en verhoed dat dit aan die ondersoek bekend gemaak word.
Prokureurs wat die familielede van die vermoorde verteenwoordig en diegene wat vir die Britse valskermsoldate optree, daag die mondsnelbevele uit. Die gesinne se prokureurs dring daarop aan dat hulle die reg moet hê om die inhoud van die dokument te ondersoek, terwyl die regsverteenwoordigers van die valskermsoldate beweer dat die dokumente die siening ondersteun dat daar eers op die weermag afgevuur is.
Beide die departement en die binnekantoor het artikel 2 van die Europese konvensie oor menseregte — die reg op lewe - aangehaal om hul pogings om die dokumente onder die hoepel te hou, te regverdig. Die regering beweer dat soldate die risiko loop vir IRA -vergelding as die materiaal bekend gemaak word. Die gesinne noem egter ook artikel 2 - wat 'n effektiewe amptelike ondersoek van sterftes deur staatsagente vereis om hul saak te ondersteun.
In 'n ander belangrike ontwikkeling, op 27 November verlede jaar, het Edwin Glasgow QC, 'n prokureur vir die Britse soldate wat op die optoggangers gevuur het, gesê dat hy aanvaar dat nie een van die 13 vermoorde en 14 beseerdes gewapen was nie. Glasgow het gesê: 'Ons sal nie stry nie. dat diegene wat geïdentifiseer is, met dodelike wapens gewapen was. Dit volg, soos met reg aanvaar is, dat onskuldige mense op Bloody Sunday vermoor is & quot.
Die verklaring weerspreek die bevindings van die oorspronklike 1972 -ondersoek na Bloody Sunday, onder leiding van die destydse Lord Chief Justice, Lord Widgery. Die Widgery -ondersoek het die valskermsoldate heeltemal vrygespreek en tot die gevolgtrekking gekom dat daar 'sterk bewyse' is dat sommige van die dood of beseerdes wapens afgevuur het of bomme hanteer het.
Die bevindinge van Widgery is gebaseer op onomwonde berigte oor forensiese toetse wat na die slagting uitgevoer is, wat beweer dat die oorledene met plofstof in aanraking was. Verlede jaar het dr John Martin, die forensiese wetenskaplike wat die oorspronklike toetse op die liggaam van die slagoffer uitgevoer het, egter gesê dat hy glo dat die uitslae verkeerd was. 'Ek glo nou dat waar 'n toets positief was. dit kon tot gevolg gehad het. van besmetting deur ander bronne, soos motoruitlaatgasse, wat op daardie stadium nog nie heeltemal duidelik was nie, "het Martin gesê.