Die blink en die stink van die lewe
Ek het aanvanklik gedink om die storie vir myself te hou - julle weet ons SAPD-lede het so bietjie van 'n macho-houding, maar ek voel dit sal verkeerd wees as ek dit nie deel nie. Ons dink mos altyd slegte goed/misdaad gebeur net met ander mense in ander plekke. Wel op Saterdag 18 Februarie 2017 was dit my beurt.
Ons het teruggekeer vanaf die buitelug ekspo op Malmesbury en het by Rio Grande gestop om ander persone daar te ontmoet aangesien ons ook 'n bietjie vir die Diaz Vasbyt wou oefen. Ek het besluit om sommer huis toe te stap. Skuins oorkant die winkelsentum is daar 'n oop veld waarheen ek al baie keer geloop het. Daar is altyd mense onder die bome, maar ek steur my gewoonlik nie baie aan hulle nie want hulle het my nog nooit gepla nie.
Die volgende oomblik het ek iemand agter my gehoor en dit het vir my geklink soos "gryp hom", maar toe ek weer bykom, lê ek op die gras - met 'n bebloede kop. Gelukkig was dit nie ver huis toe nie. Al wat ek by my gehad het was my beursie, wat natuurlik weg was - insluitend die kontant, al my kaarte (aanstelling- en bestuurslisensie). Die lewe is baie meer werd.
Al wat ek vra is dat ons as lede van die gemeenskap opstaan en saamstaan - die volgende persoon is dalk nie so gelukkig nie. Ek het har-singskudding opgedoen en 'n week later het ek steeds duislig geword as ek opstaan of afbuk. Ons moet werklik meer paraat en waaksaam wees en moet verkieslik nie alleen gaan stap nie. Ek wil graag 'n beroep op my mede-landsburgers doen - ons sal moet opstaan en saamwerk. Ons moet almal betrokke raak in ons gemeenskappe - sluit by die reserviste of buurtwag aan, of wees net die oë en ore van die SAPD.
Ek is nog besig om hierdie saak op my eie te verwerk, maar ek moet sê dat dit nie lekker is nie: ons kan nie wegkruip agter mure, heinings en alarms nie en dit werk duidelik nie as jy gedink het die uniform gaan help nie. Dit maak 'n mens bang en dit is baie hartseer as jy bang raak in hierdie reënboognasie en -land van ons.
Ek wil graag vir my mede-landsburgers vra om bietjie meer empatie te hê met die slagoffers van misdaad - dis nie iets waarvoor mens vra nie en ek belowe julle dit is 'n ondervinding wat ek niemand toewens nie.