Hoe om fantastiese literatuur te skryf: 7 stappe
Fantastiese literatuur is `n tipe teks wat allerhande mense lok, maar as jy dit gaan skryf, is daar `n paar dinge wat jy moet leer.
Skryf jou eie fantastiese literatuur
Kies die tipe fantasie waaruit jy gaan skryf. Besluit of jy oor `n Middeleeuse era, futuris of enige ander soort sal skryf.
Dink aan jou karakters. Besluit hoe hulle sal kyk, hoe hulle sal optree en dink. Skep dit met baie besonderhede in `n plek waar jy dit dikwels kan hersien, aangesien jy dit nodig het.
Leer dat die belangrikste deel die plot is. Wat wil jou hoofkarakter hê? Hoe sal hy dit probeer kry? Sal dit slaag? Wat is die probleme wat u sal ervaar?
Sit alles saam en berei voor om te skryf. Skryf die manier waarop jy wil, maar hou die styl dwarsdeur die boek. Niemand hou van `n boek wat in die helfte verander nie.
Verryk alles met besonderhede. Gee jou teks baie beskrywings van plekke en gebeure, maar moenie oordryf nie, want jou teks sal stadig word en sal nie goed vloei nie.
Skep voor die profiel wat jy aan jou karakters in die boek sal gee. Byvoorbeeld, jy wil regtig nie sê dat iemand hul vriende verdedig nie, maar jy plaas `n toneel waar hulle dit doen.
Dink aan die draai van die moer. Dit is nie nodig nie, maar hulle help om jou lesers te laat belangstel.
Beplan vooruit! Blykbaar kan jou klein roman in `n baie lang reeks eindig. Maak `n "geestelike kaart" om alle moontlike resultate te vind.
Die mees tradisionele noot beurt sluit in:
Die anagnórisis of ontdekking: die skielike en skielike erkenning van die hoofkarakter van die ware aard en identiteit van `n persoon of die betekenis van `n gebeurtenis. Byvoorbeeld, `n meisie ontdek dat haar beste vriend net `n beeld van haar verbeelding is en dat sy nooit in die eerste plek lewendig was nie.
Die retrospektiewe: `n opwindende openbaring van vorige gebeure. In boeke word retrospektiewe gewoonlik kursief geskryf, geskryf in die verlede of uit die oogpunt van `n jonger verteller getel. In plaas van `n retrospektiewe, kan `n mens ook gebruik word.
Die onbetroubare verteller: op die ou end word dit aan die lig gebring dat die verteller die verhaal wat jy tot op daardie stadium gelees het, vervals, geskep of oordryf het.
Die gebeurtenis: `n logiese of realistiese beurt van die protagonis se geluk, of dit goed of sleg is. Byvoorbeeld, die hoofkarakter in `n storie, nadat hy `n pynlike moordsaak gehad het en op die punt was om oor te gee, vind die ontbrekende inligting wat hy nodig het.
Deus ex machina wat `God buite die masjien` beteken: `n onwaarskynlike, kunsmatige of onverwagte toestel, gebeurtenis of karakter wat ingesluit word om die hoofkonflik, of selfs `n sekondêre konflik, van die storie op te los.
Poëtiese geregtigheid: `n "rolverandering" waar die karakter beloon of gestraf word vir hul optrede, as vergoeding of skielike dood.
Die wapen van Tsjetsjov: `n karakter of element van die plot verskyn binnekort in die storie. Die belangrikheid van die karakter of element van die plot word nie tot later in die verhaal erken nie. Dit staan ​​ook bekend as `n "plant" of `n aanvanklike toestel wat deur die geskiedenis herhaal word.
Die afleidingsmaneuver of vals kennis: valse roete wat die navorser verwar en lei tot `n verkeerde oplossing. As die protagonis verwar word, sal die leser gewoonlik verwar word deur uitbreiding.
In medias res of in die middel van dinge: die storie begin in die middel van die storie in plaas van in die begin - die begin word deur middel van retrospektiewe onthul. Uiteindelik lei alles tot `n groot openbaring.
Die nie-lineêre verhaal: die plot en die karakters word in `n nie-chronologiese volgorde geopenbaar, wat beteken dat in plaas van begin, ontwikkeling en einde - einde, begin en ontwikkeling kan wees. Dit sal die leser dwing om dinge vir homself te ontsyfer, maar hy sal hulle nie ten volle verstaan ​​totdat belangrike inligting tydens die klimaks geopenbaar word nie.
Omgekeerde kronologie, `n nie-lineêre vertelvorm: gebeure word van die einde tot die begin geopenbaar.
Wees jouself Moenie probeer om bekende skrywers te kopieer wat nooit werk nie.
Lee. Lees sal jou `n baie goeie fondament en `n baie inspirasie gee, dit gee jou ook `n goeie blik op wat gedoen is as jy iets nuuts probeer skryf.
Geniet dit As jy nie pret skryf nie, hoe sal iemand pret hê om dit te lees?
Die vermy van clichés hang af van die skrywer. Soms werk hulle, soms doen hulle nie. Kry dit vir jou styl.
Hou die risiko`s van `n draai in gedagte. As jy nie die volledige storie of ten minste die struktuur in jou gedagtes het voordat jy begin en dan kies om dit om te draai nie, kan jy uiteindelik die verkeerde seine gee in die boek wat nêrens sal lei nie. Dit is baie frustrerend, so hou dit in gedagte terwyl jy skryf.