Ouma Stienie en die lockdownbier (Silwer 490 woorde) - INK - INK Ouma Stienie en die lockdownbier (Silwer 490 woorde) - INK
Titel: Ouma Stienie en die lockdownbier (Silwer 490 woorde)
Datum gepubliseer: 14 Oktober 2020 Aantal woorde: 488 703 Kere gelees ♥21
Ouma Stienie se bottel Apostelwyn het ook al bodem gedroog Niemand het voorraad nie. Wie het nou kon dink dat die kluisenaarsbestaan so lank gaan duur. Die drankkabinet het nog nooit so elendig gelyk nie. Dis toe net daar wat die appel en die suurdeeg 'n besonderse verhouding aanknoop.
Ouma Stiene drink nie. Sy social. Elke middag wanneer die son die berge rooi vlek, sit Ouma Stienie op haar balkon met 'n glasie in die hand en die bottel rooiwyn onder haar stoel. Dan gesels sy met die natuur en wie ook al wil luister. Toe raak haar wyn op. Ouma Stienie se stem raak stil. Haar brein werk oortyd.
"Wat wil ouma met die appels maak?"
Kleinjan hou die loopfoon teen sy oor om beter te kan hoor.
"Ouma weet ons mag nie kuier of rondry nie. Dis die nuwe normaal. Ek sal plan maak, maar ek los hulle net by die hek. Ek wil nie hoor dis my skuld dat ouma die virus het nie. Vee tog net die appels af voor ouma hulle gebruik. Lief ouma."
Ouma Stienie bêre die loopfoon in haar voorskoot. Sy klap haar hande teen mekaar en fyn meelwolke dwarrel wanneer sy haar hande in die meelbak druk. Sy knie die deeg behendig af en vou dit in die broodpan in. Die kombuis ruik na suurdeeg en warm mosbolletjies. Ouma Stienie se oë blink. Wat is 'n boervrou sonder haar suurdeeg?
Kleinjan druk die toeter net een keer. Dan sit hy die kissie appels by die hek neer en wuif 'n soengroet na ouma Stienie wat op die balkon staan. Hy sien in sy truspieëltjie hoe sy vinnig die kissie optel en die hek agter haar sluit. Hy glimlag. Waarmee is ouma Stienie nou weer besig?
Stienie druk met haar palm op die deksel van die emmer. Dit is nou al net mooi tien dae sedert sy die klomp appels, suurdeeg en rosyne in die emmer geseël het. Vandag moet hy oop. Die deksel boeppens behoorlik. Ouma Stienie skud die emmmer 'n laaste keer. Dan draai sy om om haar vatlappies uit die laai te gaan haal. Sy voel die ontploffing voordat sy dit hoor. Rosyntjies vlieg soos brommers die hele kombuis vol. Die appelbier hang 'n sekonde in die lug voor dit die mure en kaste met 'n laag soetsuur stroop bedek. Stienie gryp benoud na haar hart. Dan begin sy giggel. Sy lek die druppende stroop van haar vingers en smak haar lippe. Bier het nog nooit so lekker geproe nie.
Toe Kleinjan uiteindelik deur die kombuisdeur bars, vind hy 'n jolige ouma Stienie al singende besig om mure te was.
"Ouma, wat gaan aan? Tannie Bets het huilend gebel en gesê hier was 'n helse ontploffing. Sy kon dit tot in haar kamer hoor."