GoWikipedia - Kasakstan
Grootste stad Almaty
1 052 085 myl2
18 157 122 (62ste)
6,66 / km2 (227ste)
17,26 / myl2
$479,105 miljard (52ste)
$26 695 (68ste)
$276,991 miljard (50ste)
$15 434 (59ste)
MOI (2014) 0,788 (56ste) – hoog
Gini (2013) 26,4 – laag
Kasakstan (Kasaks: Қазақстан, Kazakstan, [qɑzɑqˈstɑn], luister (hulp·inligting); Russies: Казахстан, Kazachstan; Engels: Kazakhstan), amptelik die Republiek Kasakstan, is ’n transkontinentale, maar landingeslote land in Sentraal-Asië, met ’n klein deel wes van die Oeral-rivier wat in Oos-Europa val. Dit word in Afrikaans ook Kazakstan of Kazachstan gespel. Dit grens aan die Russiese Federasie, China, Kirgisië, Oesbekistan, Turkmenistan en die Kaspiese See. Die hoofstad is Astana; tot in 1997 was dit Almati (voorheen Alma-Ata genoem).
Kasakstan is die wêreld se negende grootste staat en die grootste wat deur land omring is. Sy oppervlakte van 2 727 300 km² is groter as dié van Wes-Europa. Die gebied sluit in vlaktes, steppe, taiga, canyons, heuwels, deltas, sneeubedekte bergpieke en woestyne. Sy bevolkingsdigtheid is minder as ses mense per vierkante kilometer.
Kasakstan was die laaste van die voormalige Sowjetrepublieke wat hom onafhanklik verklaar het ná die verbrokkeling van die Sowjetunie in 1991; die huidige president, Noersoeltan Nazarbajef, is sedert 1990 die land se leier. Vandat die land onafhanklik geword het, handhaaf dit ’n gebalanseerde buitelandse beleid en probeer dit sy ekonomie ontwikkel, veral sy koolwaterstofnywerheid.
Die land is etnies en kultureel uiteenlopend, deels vanweë die gedwonge migrasie van ander volke na dié republiek tydens die bewind van Josef Stalin. Kasakstan het ’n bevolking van 16,6 miljoen wat uit 131 etnisiteite bestaan, onder andere Kasakke (sowat 63%), Russe, Oekraïners, Duitsers, Tartare en Oeigoere.
Godsdiensvryheid bestaan in Kasakstan, maar die land het onlangs onder skoot gekom oor ’n gebrek daaraan. Robert George, voorsitter van die Amerikaanse kommissie vir internasionale godsdiensvryheid, het in 2013 gesê "die streng toepassing van hoogs beperkende wette wat twee jaar gelede aanvaar is, het Kasakstan se internasionale aansien skade berokken en daartoe gelei dat baie Kasakse burgers se godsdiensvryheid aangetas is". Sowat 70% van die bevolking behoort tot die Islam en 26% is Christene. Kasaks is die amptelike taal, terwyl Russies gelyke status het in staats- en administratiewe liggame.
Die woord "Kasak" word in Kasakstan gewoonlik gebruik om na die etniese groep te verwys, ook die lede wat in China, Rusland, Turkye, Oesbekistan en ander lande woon, terwyl die woord "Kasakstanner" (Kasaks: қазақстандық, kazakstandik; Russies: казахстанец, kazachstanets) geskep is vir die inwoners van die land, insluitende nie-Kasakke. "Kasak" of "Kazak" kom van ’n Ou Turkse woord wat "onafhanklik" en ’n "vrye gees" beteken; dit verwys na die Kasakke se kultuur as ’n nomadiese volk wat op perde rondgetrek het. Die Persiese agtervoegsel "-stan" beteken "land" of "plek", en Kasakstan beteken dus "land van die Kasakke".
Sentraal-Asië is oorspronklik bewoon deur Indo-Iraniërs. Die bekendste van dié groepe was die nomadiese Skitiërs. Die Turkse volk het op die laatste in die 5de eeu, moontlik vroeër, die Iraniërs se gebied begin betree en die oorheersende etniese groep van Sentraal-Asië geword. Terwyl die antieke stede Taraz en Hazrat-e Turkestan lank gedien het as halfwegstasies aan die Syroete wat die Ooste en die Weste verbind het, het ware politieke vereniging eers met die Mongoolse inval in die vroeë 13de eeu begin. Onder die Mongole is administratiewe distrikte gestig, wat eindelik onder beheer gekom van die opkomende Kasakse Khanaat.
In die 17de eeu het die Kasakke geveg teen die Oeirats, ’n federasie van Wes-Mongoolse stamme, insluitend die Dzoengars. Aan die begin van die 18de eeu het die Kasakse Khanaat sy hoogtepunt bereik. In dié tyd (1723–1730) was die Klein Horde in ’n oorlog gewikkel met Dzoengars nadat dié die Kasakse grondgebied binnegeval het. Die Dzoengars het die Kasakke verslaan, hul weivelde oorgeneem, baie Kasakke gevange geneem en hele clans uitgewis. Onder die leierskap van Aboel Chair Khan het die Kasakke in 1726 en 1729 oorwinnings oor die Dzoengars behaal. Ook Ablai Khan het van die 1720's tot die 1750's belangrike oorloë teen die Dzoengars gevoer en daarvoor is hy as batir (held) van die volk verklaar. Intussen het die Wolga-Kalmieke voortdurend strooptogte in die Kasakse grondgebied uitgevoer. Die Kokand-khanaat het die swakheid van die Kasakke ná die oorloë teen die Dzoengars en Kalmieke uitgebuit en die huidige Suidoos-Kasakstan, onder meer die voormalige hoofstad Almati, in die eerste kwart van die 19de eeu beset.
Die Russiese Ryk
Van die 1890's af het al hoe groter groepe setlaars die huidige Kasakstan gekoloniseer. Die getal setlaars het verder toegeneem nadat ’n spoorlyn tussen Orenburg en Tasjkent in 1906 voltooi is. Gedurende die 19de eeu het sowat 400 000 Russe na Kasakstan geïmmigreer, en in die eerste derde van die 20ste eeu ’n verdere miljoen Slawiërs, Jode, Duitsers en ander groepe.
Die mededinging om land en water wat tussen die Kasakke en die immigrante ontstaan het, het in die laaste jare van die tsaars se bewind groot teenkanting teen die koloniale regering veroorsaak. In 1916 het die Sentraal-Asiatiese Opstand plaasgevind; die Kasakke het die Russe en Kosakke aangeval. Die gevolg was ’n paar wrede aanvalle en bloedbaddens aan albei kante. Intussen het albei kante ook die kommunistiese regering teengestaan tot laat in 1919.
Die Sowjetunie se onderdrukking van die tradisionele elite en die gedwonge kollektivisme van die laat 1920's tot die 1930's, het hongersnood en onrus tot gevolg gehad. Tussen 1926 en 1939 het die Kasakse bevolking met 22% afgeneem weens honger en massa-emigrasie.
Mense is gevange gehou in party van die grootste Goelag-kampe in die land. In 1947, twee jaar ná die einde van die oorlog, is ’n toetsterrein vir kernwapens naby die stad Semei opgerig.
Met Stalin se dood in 1953 het Kasakstan steeds ’n oorwegend landbougebaseerde ekonomie gehad. In dié jaar het die nuwe Sowjetleier, Nikita Chroesjtsjof, die "Ongerepte Land"-projek begin om die tradisionele weivelde van Kasakstan te omskep in ’n groot graanproduserende streek vir die Sowjetunie. Dit het gemengde gevolge ingehou, maar dit het tesame met latere moderniserings deur Leonid Brezjnef die ontwikkeling van die landbousektor bespoedig. Landbou is steeds ’n bron van inkomste vir ’n groot deel van die bevolking. Teen 1959 het Kasakke 30% van die bevolking uitgemaak en etniese Russe 43%.
Kasakstan was op 16 Desember 1991 die laaste republiek wat onafhanklik geword het. Sy leier uit die kommunistiese tydperk, Noersoeltan Nazarbajef, het die land se eerste president geword en is dit steeds.
In die jare sedert onafhanklikwording het groot hervormings plaasgevind van die Sowjet-styl-ekonomie en politieke magsmonopolie. Onder Nazarbajef is ver gevorder op die pad na ’n markekonomie. In 1998 is die hoofstad van Almati (die grootste stad en voorheen bekend as Alma-Ata) geskuif na Astana.
Die Tsjarin-canyon in Noord-Tian Sjan.
Kasakstan lê aan weerskante van die Oeral-rivier en is een van net twee lande wat deur land omring word wat op twee kontinente geleë is. Met sy oppervlakte van 2 700 000 km² is Kasakstan die negende grootste land in die wêreld (groter as Wes-Europa) en die grootste land sonder ’n seehawe. Terwyl dit deel van die Sowjetunie was, het dit ’n deel van sy grondgebied aan China en ’n deel aan Oesbekistan afgestaan. Dit deel ’n grens met die Russiese Federasie, China, Kirgisië, Oesbekistan en Turkmenistan. Groot stede sluit in Astana, Almati, Karagandi, Sjimkent, Atiraoe en Oskemen. Dit lê tussen die breedtegrade 40° en 56° N, en tussen die lengtegrade 46° en 88° O. Hoewel die grootste deel in Asië lê, val ’n klein deel wes van die Oeral in Oos-Europa.
Die terrein wissel van die Kaspiese See in die weste tot die Altai-gebergte in die ooste, en die vlaktes van Wes-Siberië in die noorde tot die woestyne en oases van Sentraal-Asië. Die Kasakse steppe, met sy oppervlakte van sowat 804 500 km², beslaan ’n derde van die land en is die wêreld se grootste droë steppestreek. Dit word gekenmerk deur groot gebiede grasveld en sand. Belangrike riviere en mere sluit in die Aral-meer, Ili-, Irtisj-, Isjim-, Sirdarja- en Oeral-rivier, die Tsjarin-rivier en -ravyn, en die Balchasj- en Zaisan-meer.
Die Tsjarin-canyon is 150–300 m diep en 80 km lank, en loop deur die rooi sandsteenplato aan die Tsjarin-ravyn in Noord-Tian Shan ("Hemelse Berge", 200 km oos van Almati). Omdat die canyon ontoeganklik is, het skaars esdoringbome uit die Ystydperk hier behoue gebly en dit word nou ook in ander dele geplant. Die Bigatsj-krater is in die Plioseen of Mioseen deur ’n asteroïde veroorsaak; dit het ’n deursnee van 8 km en is sowat 5±3 miljoen jaar oud.
Kasakstan is in 14 provinsies (Kasaks: облыстар, oblistar) verdeel, wat onderverdeel is in distrikte (аудандар, aoedandar). Almati en Astana het die status "staatsbelang" en val nie in enige provinsie nie. Die stad Baikonoer het ook ’n spesiale status omdat dit en die Baikonoer-lanseersentrum tot in 2050 aan Rusland verhuur word.
Elke provinsie het ’n goewerneur (akim) aan die hoof wat deur die president aangestel word. Munisipale akims word deur provinsiale akims aangestel. Die hoofstad is op 10 Desember 1997 van Almati tot Astana geskuif.
Volgens ’n amptelike raming is die bevolking 16,455 miljoen in Februarie 2011, van wie 46% plattelanders en 54% stedelinge is. In 2013 het die bevolking gestyg tot 17,28 miljoen, volgens die statistiekagentskap van Kasakstan.
Etniese Kasakke maak sowat 63,1% van die bevolking uit en etniese Russe 23,7%. Ander etniese groepe sluit in Tartare (1,3%), Oekraïners (2,1%), Oesbeke (2,8%), Wit-Russe, Oeigoere, Azerbeidjanners, Pole en Litauers. Groepe wat sowat 1% of minder van die bevolking uitmaak, is Duitsers, Koreaners en Tsjetsjniërs. In Kasakstan is baie Russe wat in die 1930's en 1940's deur Stalin na die Goelag gestuur is; van die grootste Sowjet-arbeidskampe was in Kasakstan.
Baie Russe was ook by die Sowjet-ruimteprogram betrokke tydens Chroesjtsjof se bewind. Voor 1991 was daar ’n miljoen Duitsers in Kasakstan, maar die meeste het na Duitsland geëmigreer ná die verbrokkeling van die Sowjetunie. Ook die grootste deel van die kleiner Griekse bevolking het na Griekeland geëmigreer. Sedert die 1970's het talle Russe ook Kasakstan verlaat. Die gevolg van dié migrasie was dat Kasakke nou die grootste deel van die bevolking uitmaak. Verdere faktore wat hiertoe bydra, is n hoër geboortesyfer onder Kasakke en die immigrasie van Kasakke uit lande soos China, Mongolië en Rusland.
Grootste stede en dorpe van Kasakstan
1 Almati Almati 1 328 362
2 Astana Astana 775 800
3 Sjimkent Suid-Kasakstan 629 800
5 Taraz Jambil 398 233
6 Pawlodar Pawlodar 354 809
7 Oskemen Oos-Kasakstan 344 421
8 Semei Oos-Kasakstan 312 136
9 Aktobe Aktobe 285 507
10 Oral Wes-Kasakstan 255 489
Volgens die 2009-sensus is 70% van die bevolking Moslems, 26% Christene, 0,1% Boeddhiste, 0,2% behoort tot ander gelowe en 3% is niegelowig. Altesaam 0,5% het nie hul geloof aangedui nie. Volgens die grondwet is Kasakstan ’n sekulêre staat en word godsdiensvryheid gewaarborg. Diskriminasie op politieke of godsdienstige gronde word verbied.
Sedert onafhanklikheid was daar ’n groot opbloei in godsdiens, veral Islam. Honderde moskees, kerke, sinagoges en ander godsdienstige geboue het binne ’n paar jaar hul verskyning gemaak, en godsdiensinstellings het toegeneem van 670 in 1990 tot 4 170 vandag.
’n Vyfde van die bevolking, meestal lede van die Slawiese en die Germaanse bevolkingsgroepe, behoort tot die Russies-Ortodokse Kerk. Ander Christelike denominasies sluit in Rooms-Katolisisme en Protestantisme. Die Russiese Ortodokse Kersfees is ’n openbare vakansiedag.
L.N.Gumilyov Eurasiese Nasionale Universiteit in Astana is een van Kazakstan se top-universiteite.
Ruiters in tradisionele drag demonstreer die kiz koe ("jaag die meisie"), een van verskeie tradisionele speletjies op ’n perd se rug.
Bakhytzhan Sagintajef, Kasakstan se huidige premier.
Kasakstan is amptelik ’n eenheidstaat. Die eerste en enigste president tot dusver is Noersoeltan Nazarbajef. Die president is ook die hoofbevelvoerder van die weermag en kan wetgewing veto wat deur die parlement deurgevoer is. Die premier lei die kabinet van ministers en is die regeringshoof. In die kabinet is drie onderpremiers en 16 ministers. Bakhytzhan Sagintajef is sedert 8 September 2016 die premier.
Die parlement het twee kamers: die laer huis (madjilis) en hoër huis (senaat). Die senaat het 47 lede.
Toe die Sowjetunie in 1991 verbrokkel, het Kasakstan die 1 410 kernplofkoppe en die Semipalatinsk-kernwapentoetsterrein oorgeërf. Teen April 1995 het Kasakstan sy kernplofkoppe aan Rusland teruggegee en teen Julie 2000 het dit die toetsterrein vernietig.
Op 2 Desember 2009 het die sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies, Ban Ki-moon, en die Republiek van Kasakstan 29 Augustus aangewys as Internasionale Dag teen Kerntoetse – dit was op dié dag in 1991 dat die Semipalatinsk-toetsterrein gesluit is.
Op 4 Desember 2005 het Nazarbajef weer ’n groot oorwinning by die stembus behaal met meer as 90% van die stemme. Die Organisasie vir Veiligheid en Samewerking in Europa (OVSE) het gesê die verkiesing voldoen nie aan internasionale standaarde nie, hoewel sekere verbeterings aan die administrasie daarvan aangebring sedert die vorige verkiesing. Waarnemers van China het egter gemeen die verkiesing by die 25 stembusse in Astana, waaroor hulle toesig gehou het, was "deursigtig en regverdig".
Op 17 Augustus 2007 het ’n koalisie van die regerende Otan-party, insluitende die Asar-, die Burger- en die Landbouparty, al die setels gewen met 88% van die stemme. Nie een van die opposisiepartye het die vereiste hoeveelheid setels van 7% gewen nie en dit het gelei tot die bevraagtekening in die plaaslike media van die opposisieleiers se bevoegdheid en charisma. Opposisieleiers het beweer daar was ernstige onreëlmatighede in die verkiesing.
In 2010 het Nazarbajef ’n oproep verwerp dat ’n referendum gehou word om te besluit of hy tot 2020 in sy amp moet bly, en aangedring op ’n presidentsverkiesing vir ’n termyn van vyf jaar. In ’n verkiesing op 3 April 2011 het hy 95,54% van die stemme gekry, met 89,9% van geregistreerde kiesers wat gestem het.
In Oktober 2013 het die OVSE ’n reeks seminare gehou met die doel om politieke partye in Kasakstan te verbeter. Meer as 120 partyverteenwoordigers het dit bygewoon. Van die sake wat bespreek is, is organisatoriese, wetgewende, finansiële en openbare-betrekkinge-aspekte van partyvorming sowel as die verteenwoordiging van partye in die parlement en plaaslike regeringsliggame.
Op 11 April 2010 het Nazarbajef en president Barack Obama van die VSA by ’n kernberaad in Washington, D.C. ontmoet en die versterking van bande tussen die twee lande bespreek, asook groter samewerking om kernveiligheid te bevorder, streekstabiliteit in Sentraal-Asië, ekonomiese vooruitgang en universele waardes.
Sedert onafhanklikwording in 1991 volg Kasakstan ’n beleid om gelyke betrekkinge met sy bure Rusland en China te handhaaf, asook met die VSA en die Weste in die algemeen.
Kasakstan se hoofstad, Astana.
Kasakstan is ’n groot olieuitvoerland. Danksy die hoë prys van ru-olie wêreldwyd het die land se BBP van 2000 tot 2007 tussen 8,9% en 13,5% gestyg. In 2008 en 2009 het dit tussen 1 en 3% gedaal voordat dit weer van 2010 af gestyg het. Ander belangrike uitvoerprodukte is graan, tekstiel en lewende hawe. Die land wou teen 2010 ’n belangrike uitvoerder van uraan wees en het dit ook reggekry.
Volgens die Ekonomiese Wêreldforum se 2010-2011-verslag was Kasakstan 72ste in die wêreld wat betref ekonomiese mededinging.
In die eerste helfte van 2013 het Kasakstan se vaste beleggings met 7,1% toegeneem in vergelyking met dieselfde tyd in 2012 tot $18 miljard. Op 6 September 2013 was Kasakstan volgens die Globale Mededingingsverslag 50ste onder die mededingendste markte.
↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 (en) “The World Fact Book – Kazakhstan”. Central Intelligence Agency. URL besoek op 18 September 2016.
↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 (en) “Kazakhstan”. Internasionale Monetêre Fonds. URL besoek op 28 June 2014.
↑ (en) “2015 Human Development Report”. United Nations Development Programme: 2015. URL besoek op 18 September 2016.
↑ (en) “Gini index”. Wêreldbank. URL besoek op 21 November 2015.
↑ “Agency of Statistics of the Republic of Kazakhstan (ASRK). 2005. Main Demographic Indicators”. Stat.kz. URL besoek op 1 Junie 2010.
↑ Zarakhovich, Yuri (27 September 2006). "Kazakhstan Comes on Strong", Time
↑ 7,0 7,1 “Перепись населения Республики Казахстан 2009 года. Краткие итоги. (Census for the Republic of Kazakhstan 2009. Short Summary) (in Russian)”. Republic of Kazakhstan Statistical Agency. URL besoek op 10 Desember 2010.
↑ 9,0 9,1 “The results of the national population census in 2009”. Statistiekagentskap van Kasakstan: 12 November 2010. URL besoek op 21 Januarie 2010.
↑ The constitution of Kazakhstan, CONSTITUTION OF THE REPUBLIC OF KAZAKHSTAN, Die grondwet van Kasakstan
↑ Surucu, Cengiz (Desember 2002). “Modernity, Nationalism, Resistance: Identity Politics in Post-Soviet Kazakhstan”. Central Asian Survey 21 (4): 385–402. doi:10.1080/0263493032000053208.
↑ "Scythian". The New Encyclopædia Britannica, Micropædia (15de) Volume 10.
↑ “Kazakhstan to c. AD 1700”. Britannica.com. URL besoek op 1 Junie 2010.
↑ Ahmad Hasan Dani, Chahryar Adle, Irfan Habib, Karl M. Baipakov (2003). "History of Civilizations of Central Asia: Development in contrast : from the sixteenth to the mid-nineteenth century". Unesco. b. 97. ISBN 92-3-103876-1
↑ "Country Briefings: Kazakhstan". Economist.com. Besoek op 1 Junie 2010.
↑ “Kazakhstan”. Britannica.com: 16 Desember 1991. URL besoek op 9 September 2013.
↑ Kazakhstan. Microsoft Encarta Online Encyclopedia 2009. Archived 31 Oktober 2009.
↑ Simon Ertz (Lente 2005). “The Kazakh Catastrophe and Stalin’s Order of Priorities, 1929–1933: Evidence from the Soviet Secret Archives” (PDF). Stanford's Student Journal of Russian, East European, and Eurasian Studies 1: 1–12. Besoek op 1 Junie 2010.
↑ Pianciola, Niccolò (2004). “Famine in the Steppe. The collectivization of agriculture and the Kazak herdsmen, 1928–1934”. Cahiers du monde russe 45: 137–192.
↑ Children of the gulag live with amnesia, Taipei Times, 1 Januarie 2007
↑ Moya Flynn. (1994). "Migrant resettlement in the Russian federation: reconstructing 'homes' and 'homelands'". bl. 15. ISBN 1-84331-117-8
↑ “Итоги переписи населения Республики Казахстан 2009 года”. Stat.kz: 4 Februarie 2010. URL besoek op 1 Junie 2010.
↑ Kazakhstan’s population increases by 1.7 per cent over a year http://www.bnews.kz/en/news/post/153895/
↑ Collins, Cheryl (2 Januarie 2003). “Kazakhstan's `forgotten Poles' long to return”. Cdi.org. URL besoek op 1 Junie 2010.
↑ Remembering Stalin's deportations, BBC News, 23 Februarie 2004
↑ Clarey, Christopher. “Politics, economics and time bury memories of the Kazakh gulag”. International Herald Tribune. URL besoek op 9 September 2013.
↑ Greenall, Robert (23 November 2005). “Russians left behind in Central Asia”. BBC News. URL besoek op 9 September 2013.
↑ Kazakhstan: Special report on ethnic Germans, IRIN Asia, 1 Februarie 2005
↑ 30,0 30,1 Religious Situation Review in Kazakhstan Congress of World Religions. Besoek op 7 September 2009.
↑ “Kazakhstan”. United States Commission on International Religious Freedom. United States Department of State: 26 Oktober 2009. URL besoek op 3 Junie 2010.
↑ Kazakhstan – International Religious Freedom Report 2008 U.S. Department of State. Besoek op 7 September 2009.
↑ Wagenhauser, Betsy. “The Customs and Traditions of the Kazakh”. Ambassade van Kasakstan.
↑ “Official site of the President of the Republic of Kazakhstan – Kazakhstan”. Akorda.kz. URL besoek op 26 Maart 2013.
↑ “NTI Kazakhstan Profile”. Nuclear Threat Initiative.
↑ “International Day against Nuclear Tests (29 August)”. Un.org. URL besoek op 9 September 2013.
↑ “UN calls for global efforts to ban n-tests”. Yahoo! News Maktoob. 30 Augustus 2013. URL besoek op 9 September 2013.
↑ “Kazakhstan's Nazarbayev Wins Re-election With 91% of Vote”. Bloomberg.com: 5 Desember 2005. URL besoek op 1 Junie 2010.
↑ "Kazakh poll fairness questioned". BBC News. 19 Augustus 2007. Besoek op 1 Junie 2010.
↑ "Kazakhstan parliamentary election Kazakh poll fairness questioned". BBC News. 17 Augustus 2007. Besoek op 1 Junie 2010.
↑ Will Stewart (4 April 2011). “Election monitors slam Kazakh vote which returned president to power with 95% of ballot as 'sham' | Mail Online”. Dailymail.co.uk. URL besoek op 31 Mei 2013.
↑ “Daniel Witt: Kazakhstan's Presidential Election Shows Progress”. Huffingtonpost.com: 4 November 2011. URL besoek op 4 Augustus 2012.
↑ 43,0 43,1 “OSCE Centre helps enhance political parties’ work in Kazakhstan”. OSCE.
↑ Joint Statement on the meeting between President Obama and Kazakhstan President Nazarbayev | The White House. Whitehouse.gov (11 April 2010). Besoek op 14 Januarie 2013.
↑ Cohen, Ariel (7 Oktober 2008). "Kazakh foreign minister insists balanced foreign policy remains intact". Business News Europe.
↑ “GDP growth (annual %)”. The World Bank. Datafinder.worldbank.org. URL besoek op 1 Junie 2010.
↑ “№ 1 in the world”. The Atomic Company Kazatomprom, Kazatomprom.kz. 30 Desember 2009. URL besoek op 1 Junie 2010.
↑ “Uranium and Nuclear Power in Kazakhstan”. world-nuclear.org: 17 Februarie 2011. URL besoek op 5 Maart 2011.
↑ “The Global Competitiveness Report 2010–2011”. (PDF) URL besoek op 24 Julie 2011.
↑ Kazakhstan's fixed investment increased by 7.1% in Jan-July 2013
↑ “Kazakh TV – Kazakhstan enters top 50 most competitive countries”. Kazakh-tv.kz. URL besoek op 9 September 2013.
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kasakstan.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasakstan&oldid=1856950"