ALGEMEEN HENRY WAGNER HALLECK, VSA - Geskiedenis Podcasts - 2022
ALGEMEEN HENRY WAGNER HALLECK, VSA - Geskiedenis
GEBORE: 1815 in Westernville, NY.
STERF: 1872 in Louisville, KY.
Veldtogte: First Bull Run, Peninsula, Fredericksburg, Chancelorsville, Gettysburg, Wilderness to Appomattox.
Henry Wagner Halleck is gebore in Westernville, New York, op 16 Januarie 1815. Hy studeer in 1839 aan West Point, met 'n groot aanleg vir militêre teorie. Halleck het later by West Point skoolgehou en 'n kenner van versterkings geword en in Mexiko geveg. 'N Prokureur en skrywer, sowel as 'n soldaat en onderwyser; hy het boeke oor regs- en militêre aangeleenthede geskryf. Halleck was sekretaris van die staat Kalifornië en was die voorste prokureur in San Francisco tydens die goudstormloop. Toe die burgeroorlog begin, keer Halleck uit Kalifornië terug om 'n kommissie as generaal -majoor in die Unie -leër te aanvaar, tot op 19 Augustus, 1861. Daardie herfs beveel hy die departement van Missouri, met die bynaam "Old Brains". Sy doeltreffendheid in die opleiding van die troepe het bygedra tot die veldsukses van genl Ulysses S. Grant, genl.maj. Samuel R. Curtis en maj. Don Carlos Buell. Toe Halleck self troepe op die veld lei; in Mei van 1862 in Korinte, Mississippi; hy het swak gevaar en was te versigtig. President Lincoln noem Halleck sy generaal-generaal in Julie 1862. In die posisie het Halleck uitgeblink as administrateur, maar was nie vaardig in veldsake of persoonlike interaksies nie. Toe genl Grant aangestel is as die opperbevelhebber van alle leërs van die Unie, is Halleck verplaas na die nuwe pos as stafhoof. Hy beklee hierdie pos tot aan die einde van die oorlog. Na die oorgawe van die Konfederasie was Halleck in bevel van die Militêre Afdeling van die James. Hy is later toegewys aan die Afdeling van die Stille Oseaan, daarna aan die Afdeling van die Suide. Halleck sterf op 9 Januarie 1872 in Louisville, Kentucky.
Henry W. Halleck, (gebore 16 Januarie 1815, Westernville, NY, VS - oorlede 9 Januarie 1872, Louisville, Ky.), vakbond tydens die Amerikaanse burgeroorlog wat, ondanks sy administratiewe vaardigheid as generaal -generaal (1862–64) , kon nie 'n algehele gevegstrategie vir uniemagte bereik nie.
Halleck, 'n gegradueerde van die U.S. Military Academy in West Point, NY (1839), het 'n opdrag by die ingenieurs gekry en in 1844 gestuur om die belangrikste militêre instellings van Europa te besoek. Nadat hy teruggekeer het na die Verenigde State, het hy 'n lesing gehou oor die wetenskap van oorlog, gepubliseer in 1846 as Elemente van militêre kuns en wetenskap, wat tydens die burgeroorlog wyd gebruik is as 'n handboek deur vrywillige offisiere. Toe die Mexikaanse Oorlog uitbreek (1846), dien hy saam met die Amerikaanse ekspedisie na die Stille Oseaan -kus en word hy in 1849 die staatsekretaris van Kalifornië onder die militêre regering, wat hy help om die grondwet van die staat op te stel. Vyf jaar later bedank hy sy kommissie en begin die regspraktyk.
Toe die oorlog tussen die state uitbreek (1861), keer Halleck terug na die weermag as generaal -majoor en word belas met die opperbevel van die Westerse teater. Daar was hy 'n belangrike rol in die orde uit die chaos in die haastige formasies van groot vrywillige leërs, maar die militêre suksesse van die lente van 1862 was hoofsaaklik te wyte aan die militêre vaardigheid van ondergeskikte generaals soos Ulysses S. Grant en John Pope. Maar in Julie het president Lincoln Halleck na Washington geroep as sy militêre adviseur en generaal -hoof van die leërs. Hy is verantwoordelik gehou vir die daaropvolgende omkerings van generaals van die Unie in Virginia en dikwels in stryd met sy ondergeskiktes en met die oorlogsekretaris, Edwin M. Stanton, en word in Maart 1864 deur Grant vervang. Hy dien toe as stafhoof tot aan die einde van die oorlog.
Henry Wager Halleck is op 16 Januarie 1815 op die familieplaas in Oneida County, New York, gebore. Toe Henry agterkom dat hy plaaswerk minag, hardloop hy op 'n jong ouderdom uit die huis weg en word hoofsaaklik deur sy oom grootgemaak, wat hom op die pad na 'n militêre opleiding gelei het. Op West Point was Halleck 'n gunstelingstudent van die gewaardeerde teoretikus Dennis Hart Mahan, en behaal 'n derde plek in die klas van 1839. As tweede luitenant in die gesogte Army Corps of Engineers, help 'n jong Halleck om die verdediging van die hawe in New York te verbeter en reis na Frankryk om meer te wete te kom oor Europese versterkings. By sy terugkeer het Halleck 'n reeks lesings in Boston gelewer wat in 1846 versamel en gepubliseer is as Elements of Military Art & amp Science. Sy werk, wat in die gemeenskap goed ontvang is, word beskou as een van die eerste gevalle van Amerikaanse militêre professionaliteit en het hom die bynaam 'Old Brains' besorg.
Toe die Mexikaanse oorlog uitbreek, vaar Halleck na Kalifornië. Onderweg het hy Jomini se Vie Politique et Militaire de Napoleon in Engels vertaal, wat sy reputasie as 'n militêre geleerde met opvallende vermoëns verder versterk het. Teen die tyd van die burgeroorlog het byna elke groot bevelvoerder aan weerskante dit gelees. Terwyl hy in 1847 in die weste in Mazatlán gevegte gesien het, was Halleck meestal tydens die oorlog besig met administratiewe funksies. Hy word staatsekretaris van die nuut geannekseerde Kalifornië, help met die opstel van die staat se grondwet en stig 'n prokureursfirma in San Francisco. Halleck trou in 1854 met Elizabeth Hamilton-Alexander Hamilton se kleindogter-en bedank uit die weermag om hom voltyds aan sy winsgewende regsaktiwiteite te wy. Halleck, Peachy en Billings was een van die prominentste regsvennootskappe in die staat, en Halleck het sy persoonlike fortuin verder toegevoeg deur landspekulasie en 'n tydperk as president van die Atlantic & Pacific Railroad. Hy was ook 'n hoofgeneraal van die burgermag in Kalifornië.
Toe die burgeroorlog in 1861 uitbreek, bied Halleck onwrikbaar sy dienste aan die saak van die Unie aan, en Abraham Lincoln maak hom onmiddellik 'n volle generaal -majoor. Aan die begin van die oorlog was hy slegs deur Winfield Scott, George McClellan en John C. Frémont ingedeel. In November is Halleck na St. Louis gestuur om Frémont te vervang, wat niks minder as 'n ramp was onder bevel van die departement van Missouri nie. Halleck het vinnig sy aansienlike administratiewe talente aan die werk gesit, en binne 'n paar maande 'n mate van orde herstel in 'n gebied wat tot op daardie stadium deur chaos gedefinieer is. 'N Reeks belangrike oorwinnings van die Unie in sy departement het gevolg: Pea Ridge, eiland nr. 10, Fort Donelson en Shiloh. Alhoewel hy nie die troepe persoonlik gelei het nie, het sy organisatoriese werk gehelp en het Halleck, tereg of verkeerd, baie van die eer gekry.
Toe Old Brains self die stryd aangesê het, het sy swaar en metodiese styl hom egter begeer. Hy het Konfederale magte onder Beauregard toegelaat om ongeskonde uit Corinth, Mississippi, te trek, waarvoor hy wyd in die pers gekritiseer is. Desondanks het Lincoln in Julie 1862 Halleck-generaal-generaal van alle uniemagte aangestel, miskien erken dat sy administratiewe vaardighede net so goed in Washington benut kon word. Halleck het as 'n organiseerder geslaag, maar het as 'n strateeg heeltemal misluk. Sy tyd as generaal-generaal word bepaal deur sy onvermoë om oor die weg te kom of sy bevele op te volg deur nominaal ondergeskikte bevelvoerders. McClellan het Halleck gekenmerk as "die mees hopeloos domste van alle mans in 'n hoë posisie" (maar om eerlik te wees, het McClellan Lincoln ook "die oorspronklike gorilla" genoem en voorspel dat Robert E. Lee "waarskynlik skugter en onbeslis in aksie sal wees" ). Halleck se meerdere was ook nie gelukkig met hom nie. Gideon Welles het geskryf dat hy "niks afkomstig is nie, niks verwag nie ... geen verantwoordelikheid neem nie, niks beplan nie, niks voorstel nie, dit is goed vir niks." Lincoln het vasgestel dat hy 'min meer as 'n eersteklas bediende' was.
In die lente van 1864 het Lincoln Halleck as stafhoof gedegradeer en Grant in bevel van alle magte van die Unie geplaas. Halleck het die res van die oorlog gedien en baie van dieselfde pligte as voorheen uitgevoer, om te verseker dat die noordelike leërs behoorlik toegerus, gevoed en versterk is, wat hy uitstekend gedoen het. Na Appomattox en die staking van vyandelikhede, is Halleck terug na San Francisco oorgeplaas om die militêre afdeling van die Stille Oseaan te beveel. In 1869 word hy na die Afdeling van die Suide oorgeplaas, met sy hoofkwartier in Louisville, Kentucky, waar hy in 1872 oorlede is. Hy word begrawe in die Green-Wood Cemetery in Brooklyn, New York. Die geskiedenis was nie goed vir Halleck nie, wat sy verhoudings met ander destydse leiers versuur het en wie se militêre belofte, wat hy so briljant op papier vertoon het, nooit in die veld tot stand gekom het nie.
Generaal -majoor Henry Wagner Halleck
Halleck, Henry W., generaal-majoor, is gebore te Westernville, Oneida, county, NY, 16 Januarie 1815. Na 'n algemene skoolopleiding, ontvang by die Hudson-akademie, en 'n gedeeltelike kursus by Union College, het hy die Amerikaanse militêre akademie op 1 Julie 1835 en vier jaar later derde in 'n klas van een-en-dertig. Op 1 Julie 1839 word hy aangestel as tweede luitenant in die ingenieurskorps van die weermag, en van sy merkbare vaardigheid en vaardigheid as instrukteur, terwyl hy nog 'n kadet was, word hy as assistent -professor in ingenieurswese aan die akademie behou tot 28 Junie 1840 Gedurende die volgende jaar tree hy op as assistent van die raad van ingenieurs in Washington, DC, en word daarvandaan oorgeplaas om te help met die bou van die vestings in die hawe van New York. Hier het hy etlike jare gebly, met die uitsondering van die tyd wat hy in 1845 deurgebring het vir inspeksie van openbare werke in Europa, terwyl hy 'n promosie tot eerste luitenant ontvang het. By die uitbreek van die oorlog met Mexiko is hy na Kalifornië gestuur as ingenieur van militêre operasies vir die Stille Oseaan-kus, en na 'n sewe maande reis in die vervoer Lexington, bereik hy Monterey, Cal., Wat hy gedeeltelik versterk het as 'n hawe toevlugsoord vir die Stille Oseaan -vloot, en 'n basis vir invalle na Kalifornië per land. In sy militêre hoedanigheid het hy verskeie ekspedisies in dié van kolonel Burton na Laer -Kalifornië vergesel;
19-20 November 1847 met 'n paar vrywilligers 'n gedwonge opmars na San Antonio, 16 Maart 1848, 'n groot Mexikaanse garnizoen verras en die goewerneur byna gevang het. Hy was op 30 Maart verloof in Todos Santos. de-kamp na Com. Shubrick in vlootoperasies aan die kus, waaronder die
vang van Mazatlan (waarvan hy 'n tyd lank luitenant-goewerneur was) en vir "dapper en verdienstelike dienste", ontvang die kommissie van kaptein per brevet, tot op 1 Mei 1847. As sekretaris onder die militêre regerings van Gens. Mason en Riley, toon hy "groot energie, hoë administratiewe eienskappe, uitstekende oordeel en bewonderenswaardige aanpasbaarheid by sy uiteenlopende en swaar pligte", en as lid van die konvensie, wat in Monterey, 1 September 1849, vergader het om
'n grondwet vir die staat Kalifornië opgestel het, was hy in wese die outeur van die instrument. Op 21 Desember 1852 word hy aangestel as inspekteur en ingenieur van vuurtorings vanaf 11 April 1853, was hy lid van die raad van ingenieurs vir die versterkings van die Stille Oseaan, wat op 1 Julie die bevordering van kaptein van ingenieurs ontvang het en dit alles behou het poste tot 1 Augustus 1854, toe hy uit die weermag bedank om die hoof van die mees prominente prokureursfirma in San Francisco te word, met groot belange en baie waardevolle eiendom in die staat, met wie se ontwikkeling en welvaart sy naam geïdentifiseer is. In 1860-61 was hy generaal-majoor van die burgermag van Kalifornië, en by die uitbreek van die burgeroorlog het hy sy dienste aan die regering gelewer, en is hy aangestel as generaal-majoor van aanbeveling van genl Scott, sy kommissie wat op 19 Aug. 1861 stamgemeente dringend. Op 18 November neem hy die bevel oor die departement van Missouri, met sy hoofkwartier in St.
waar sy kragtige heerskappy binnekort orde gevestig het. Na die oorwinning by Shiloh het Halleck die veld ingeneem, nadat hy op 11 Maart 1862 op bevel van die Departement van Mississippi was, en die beleg van Korinte het onder sy persoonlike leiding plaasgevind. Na die ontruiming deur die vyand, en te midde van die versterking van Korinte teen sy terugkeer uit die suide, is Halleck besoek deur twee assistent-oorlogssekretarisse en een Amerikaanse senator om sy aanvaarding van die amp van generaal-generaal aan te spoor , wat hom aangebied is, maar wat hy van die hand gewys het totdat gebeurtenisse in die Peninsular -veldtog hom gedwing het om die eer op Julie te aanvaar
Uit Washington, op 28 Oktober, skryf hy die brief wat "die enigste amptelike verklaring is vir die finale verwydering van McClellan uit sy bevel, 7 November." Nadat genl Grant luitenant-generaal van die weermag geword het, het Halleck op 12 Maart 1864 tot 19 April 1865 as stafhoof by Washington gebly en was hy van 22 April tot 1 Julie van laasgenoemde jaar in bevel van die militêre afdeling van die James met sy hoofkwartier in Richmond. Op 30 Augustus neem hy die bevel oor die afdeling van die Stille Oseaan, waaruit hy deur genl. George H. Thomas onthef is, en op 16 Maart 1869 na die suide oorgeplaas word, met sy hoofkwartier in Louisville, Ky. Halleck sterf te Louisville, 9 Januarie 1872. - Bron: The Union Army, vol. 8
Hierdie foto van president Lincoln op sy sterfbed is gevind in die Hallock -familie -album van Amy Luciano. Dit is 'n gravure deur C.A. Asp van Washington, DC. Die gravure is geprys vir sy realisme. Dit is vermoedelik 'n seldsame vonds, want dit was destyds nie gewild nie, waarskynlik as gevolg van dieselfde realisme.
LET WEL: Henry sou die vyfde van links wees
Op die webblad "News of Abraham Lincoln's Death" word 'n lys van die volgende aanhalings gegee aan die bed van president Lincoln tydens sy laaste oomblikke:
Rondom die sterfbed van die president was sekretarisse Stanton, Welles, Usher, prokureur-generaal Speed, posmeester-generaal Dennison, M.B. Field, assistent -sekretaris van die tesourieregter Otto, assistent -sekretaris van binnelandse sake Genl Halleck, Genl. Meigs, senator Sumner, R.F. Andrews, van genl Todd in New York, van Dacotah John Hay, privaat sekretaris, goewerneur Oglesby, van genl Farnsworth van Illinois, meneer en mej Kenney, mej Harris, kapt Robert Lincoln, seun van die president, en dokters EW Abbott, RK Stone, C.D. Gatch, Neal Hall en mnr. Lieberman. Sekretaris McCulloch het tot ongeveer 5 uur by die president gebly, en hoofregter Chase, na 'n paar uur bywoning gedurende die nag, het vanoggend vroeg teruggekeer.
Die twintigste eeu se biografiese woordeboek van noemenswaardige Amerikaners: Deel V bladsy 42
HALLECK, Henry Wager, soldaat, is gebore in Westernville, N.Y., 16 Januarie 1815. Hy was 'n afstammeling van Peter Halleck (of Hallock) van Long Island, 1640, en van Henry Wager, 'n vroeë setlaar van sentraal New York. Hy het gematrikuleer aan die Union college en studeer in 1839 aan die Amerikaanse militêre akademie, derde in 'n klas van een-en-dertig. Hy is aangestel as 2de luitenant in die ingenieurskorps en word as assistent -professor in ingenieurswese by die akademie aangehou en is op 28 Julie 1840 as assistent na die ingenieursraad, Washington, DC oorgeplaas. Hy was besig met die versterkings in die hawe van New York, 1840-17, en het gedurende die tydperk Europa besoek tydens 'n rondleiding van openbare werke. Hy word in 1845 tot eerste luitenant bevorder en word in 1847 as ingenieur vir die westelike kus na Kalifornië beveel. Hy vaar op die vervoer Lexington, beland in Monterey, Cal., Wat hy 'n militêre basis gemaak het deur die hawe te versterk, en wat ook die ontmoetingsplek van die Stille Oseaan -eskader geword het. Hy vergesel verskeie ekspedisies as stafhoof van kolonel Burton, en neem in November aan verskillende skermutselings in Laer -Kalifornië deel, 1847 beveel die vrywilligers wat na San Antonio opgeruk het, en op 16 Maart 1848 verras die Mexikaanse garnisoen en raak 'n skermutseling by Todos Santos, 30 Maart en bygestaan ​​Commodore Shubrick. U.S.N., in die vang van Mazatlan, van watter plek hy 'n tyd lank luitenant-goewerneur was. Hy is van 1 Mei 1847 af tot kaptein gekap vir 'galante en verdienstelike dienste' in hierdie verbintenisse. Hy was militêre sekretaris van die militêre goewerneurs Mason en Riley en word geprys vir "groot energie, hoë bewonderende eienskappe, uitstekende oordeel en bewonderenswaardige aanpasbaarheid by sy uiteenlopende en swaar pligte." Hy was lid van die konvensie wat op 1 September 1849 in Monterey vergader het om 'n grondwet vir Kalifornië op te stel, het die instrument geskryf en geweier om die staat in die Amerikaanse senaat te verteenwoordig, en verkies om sy diens in die weermag as hulpverlener voort te sit. -kampeer op die personeel van generaal Riley. Hy was inspekteur en ingenieur van vuurtorings, 1852-53 lid van die raad van ingenieurs vir versterkings aan die Stille Oseaan-kus. 1853-54 word op 1 Julie 1853 as kaptein van ingenieurs bevorder en bedank uit die weermag, 1 Augustus 1854, om 'n rol van 'n prokureursfirma in San Francisco te word, met groot belange in die staat. Hy was direkteur-generaal van die Quicksilver-myne in New Almaden, president van die Pacific & amp Atlantic-spoorweg van 1850-1861 van San José eacute na San Francisco, 1855-61-generaal-majoor van die staatsmilisie, 1860-61, en word vroeg in 1861 aangestel op dringende aanbeveling van generaal Scott, generaal-majoor in die Amerikaanse weermag, sy kommissie wat dateer uit 19 Augustus 1861. Hy was bevelvoerder van die departement van Missouri, wat westelike Kentucky, Illinois, Wisconsin, Minnesota, Iowa, Missouri en Arkansas, met sy hoofkwartier in St. Hy het 'n militêre opleiding en ervaring na hierdie posisie gebring wat die Federale weermag in drie maande in besit van al die gebiede onder sy beheer geplaas het, behalwe die suide van Missouri en die westelike Kentucky, en dan, met die hulp van die vuurbootflotilla van Admiral Foote en die leër van generaal Grant, begin met die militêre operasies wat gelei het tot die vang van Forts Henry en Donelson in die besit van Bowling Green, Columbus en Nashville van New Madrid, Columbus en eiland nr. 10 op die Mississippi, en van die hele Missouri en noordelike Arkansas, die vestiging van die federale leër op 'n lyn wat strek van Chattanooga na Memphis. Die departemente van Kansas en Ohio is op 11 Maart 1862 in sy departement geplaas, en die geheel het bekend geword as die departement van die Mississippi, wat die gebied tussen die Alleghany- en Rocky -berge insluit. Na die slag van Shiloh, neem generaal Halleck persoonlik die veld in en beweeg teen Korinthe, wat deur die Konfederale weermag versterk is, en toe hy die plek op 30 Mei bereik, val dit in sy groepe sonder 'n aanval, die vyand het die plek ontruim. Hy het die agtervolging van die vlugtende Konfederate, generaal Pous, opgevolg na die direkte terugtog, terwyl Sherman opgeruk het na Memphis, wat reeds voor sy aankoms deur die geweerbote gevang is, en Buell opgeruk het teen Chattanooga. Hy het die versterkings in Korinte gehou, spoorwegkommunikasie herstel en voorberei om teen Vicksburg te werk, toe hy op 23 Julie die aanstelling, wat deur president Lincoln gemaak is, as generaal-generaal van die leërs van die Verenigde State met hoofkwartier in Washington aanvaar het, DC Hy het dadelik beveel dat die leër van McClellan van die skiereiland teruggetrek moet word, en sy brief aan die bevelvoerder op 28 Oktober 1863 was die enigste amptelike verklaring vir die verwydering van McClellan uit die bevel van die leër van die Potomac, Nov. 7. 1863. Toe generaal Grant op 12 Maart 1864 deur 'n spesiale kongreswet tot luitenant-generaal aangestel is, word generaal [p.42] Halleck as stafhoof aangestel en het tot 19 April in Washington voortgegaan , 1865, toe hy oorgeplaas is na Richmond, Va., As bevelvoerder van die militêre afdeling van die James. Sy bevele aan die offisiere in bevel van die magte wat in Noord -Carolina teen die leër van genl. Joseph E. Johnston opereer, "om geen ag te slaan op enige wapenstilstand of bevele van generaal Sherman met betrekking tot vyandighede nie" en "om voort te gaan, ongeag bevele van enigiemand behalwe generaal Grant en die terugtog van Johnston afgesny het, '' 'n breuk veroorsaak in die lang bestaande vriendskap tussen die twee bevelvoerders. Op 80 Augustus 1865 is hy oorgeplaas na die bevel van die afdeling van die Stille Oseaan en nadat Gert hom verlig het. George H. Thomas is in 1848 na die afdeling van die suide oorgeplaas, met sy hoofkwartier in Louisville, Ky. Union college verleen aan hom die eregraad van A.M. in 1843, en dié van LL.D. in 1862. Hy lewer in die winter van 1845-46 twaalf lesings oor die wetenskap van oorlog in die winter van 1845-46 voor die Lowell-instituut, Boston, Mass. ), en hierdie werk het die handleiding geword vir vrywillige offisiere van die burgeroorlog. Tydens sy sewe maande se reis na Kalifornië om die horing vertaal hy Baron Jomini se "Vie Politique et Militaire de Napoleon" wat hy in 1864 publiseer. Hy publiseer ook: A Collection of Mining Laws of Spain and Mexico (1859) 'n vertaling van DeFooz op die wet van myne met inleidende opmerkings (1860) en internasionale wet op reëls wat die omgang van state in vrede en oorlog (1861) reguleer, saamgevat en aangepas vir gebruik in skole en kolleges (1866). Hy sterf te Louisville, Ky., 9 Januarie 1872.
Elizabeth Hamilton, vrou van generaal Henry Wagner Halleck,
was die dogter van kol John Church Hamilton, en kleindogter van Alexander Hamilton.
COL. JOHN CHURCH HAMILTON, advokaat, gebore in Philadelphia, 22 Augustus 1792, terwyl sy pa sekretaris van die tesourie was, sterf in Long Branch, NJ, 25 Julie 1882. Hy was een van die ses seuns van Alexander Hamilton, soldaat en staatsman. Sy ma was 'n dogter van genl Philip Schuyler. Terwyl die dood van Alexander Hamilton, as gevolg van die historiese tweestryd met Aaron Burr, die gesin in 'n benoude omstandighede verlaat het, kon die onderwerp van hierdie memoires in 1809 aan Columbia College studeer. Hy is in die balie toegelaat en [p.296] besig met sy beroep. Tydens die oorlog van 1812 dien hy as hulp vir die personeel van generaal Harrison, met die titel kolonel. Oorspronklik 'n Whig, het hy by die Republikeinse party aangesluit voor die burgeroorlog, en het hy bewondering en ondersteuning vir generaal Grant gevind, en op 'n stadium het hy vir die kongres gehardloop. Die huwelik het oorvloedige middele op sy bevel geplaas, en kolonel Hamilton het homself oorgegee aan studie en letterkundige aktiwiteite. In 1834-40 publiseer hy die "Memoirs of Alexander Hamilton", waarin hy die lewe van sy vader tot die tragedie bring wat dit beëindig het, maar met 'n fyn gevoel van karakter wat hom kenmerk, geen melding maak van die gebeurtenis nie. Sy "Werke van Alexander Hamilton", in twee volumes, verskyn in 1851. In 1850-58 publiseer hy 'n 'History of the Republic, soos opgespoor in die geskrifte van Alexander Hamilton', in sewe volumes. Hy is op 20 Desember 1814 getroud met juffrou Maria Eliza Van den Heuvel, dogter van baron John Cornelius Van den Heuvel, eens goewerneur van Dulde, Guyana, en 'n toonaangewende handelaar van sy tyd, wat op die hoek van Barclaystraat gewoon het en Broadway en het 'n aantreklike landgoed in Bloomingdale besit. Mev. Hamilton sterf in 1872. Nege kinders het hul vader oorleef: Alexander Hamilton, van Tarrytown -generaal Schuyler Hamilton, van Jamaika, NY -regter Charles A. Hamilton, van die hooggeregshof van Wisconsin William Gaston Hamilton, siviele ingenieur en vise -president van The Mexican Telegraph Co. Elizabeth, wat eers met generaal -majoor Henry W. Halleck getroud is, en na sy dood majoor -generaal George W. Cullum Mary E. vrou van regter Charles A. Peabody en Charlotte A., Adelaide en Alice W. Hamilton.
BILLINGS, Frederick, prokureur, is gebore te Royalton, Vt., 27 September 1823 seun van Oel en Sophia (Wetherbe) Billings. Toe hy nog jonk was, het sy ouers na Woodstock verhuis. Hy het die Kimball -vakbondakademie bygewoon en is afgestudeer aan die Universiteit van Vermont in die klas van 1844. Van 1846 tot 1848 was hy sekretaris van burgerlike en militêre aangeleenthede by goewerneur Eaten. Hy is in 1848 in die kroeg opgeneem en het kort daarna 'n swaer na San Francisco vergesel. Terwyl hulle in New York was en wag vir 'n stoomboot na die Isthmus van Panama, kom daar nuus oor die ontdekking van goud in Kalifornië, en die jong Billings was die eerste prokureur wat sy teken in die embriostad San Francisco vertoon het. By sy uitstappie ontmoet Billings Archibald C. Peachy, 'n jong advokaat uit Virginia, en kort ná hul aankoms in San Francisco het hulle 'n vennootskap as Peachy & amp Billings gevorm. Later Lieut. Henry Wager Halleck is in die vennootskap aangeneem, en ook Trenor W. Park van Vermont, en vir baie jare was Halleck, Peachy, Billings & amp Park die toonaangewende prokureursfirma van San Francisco. Mnr Billings het tydens die uitbreek van die oorlog 'n aanduiding gegee van die voorkoming van die afstigting van die staat, en die wetgewer van [p.295] Kalifornië het by besluit president Johnson versoek om hom 'n kabinetsposisie te gee.
Halleck is gebore op 'n plaas in Westernville, Oneida County, New York, derde kind van 14 van Joseph Halleck, 'n luitenant wat in die oorlog van 1812 gedien het, en Catherine Wager Halleck. Jong Henry verafsku die gedagte aan 'n landboulewe en hardloop op 'n vroeë ouderdom weg van die huis om deur 'n oom, David Wager van Utica, grootgemaak te word.  Hy het Hudson Academy en Union College, destyds die United States Military Academy, bygewoon. Hy het 'n gunsteling geword van die militêre teoretikus Dennis Hart Mahan en is toegelaat om klas te gee terwyl hy nog 'n kadet was.  Hy studeer in 1839, derde in sy klas van 31 kadette, as tweede luitenant van ingenieurs.  Nadat hy 'n paar jaar lank die verdediging van die hawe van New York verbeter het, skryf hy 'n verslag vir die Amerikaanse senaat oor die verdediging van die kus, Verslag oor die middele van nasionale verdediging, wat generaal Winfield Scott tevrede gestel het, wat Halleck beloon het met 'n reis na Europa in 1844 om Europese versterkings en die Franse weermag te bestudeer.  Toe hy terugkeer as 'n eerste luitenant, het Halleck 'n reeks van twaalf lesings by die Lowell Institute in Boston gehou wat daarna in 1846 gepubliseer is as Elemente van militêre kuns en wetenskap.  Sy werk, een van die eerste uitdrukkings van Amerikaanse militêre professionaliteit, is goed ontvang deur sy kollegas en word beskou as een van die definitiewe taktiese verhandelings wat deur offisiere in die komende burgeroorlog gebruik is. Sy geleerdheid het hom die (later neerhalende) bynaam "Old Brains" besorg. 
Tydens die Meksikaans -Amerikaanse oorlog is Halleck in Kalifornië aangestel. Tydens sy sewe maande lange reis op die USS-vervoer Lexington rondom Kaap Horn, wat as kommandant William Shubrick as assistent-de-camp aangewys is, vertaal hy Henri Jomini se Vie politique et militaire de Napoleon, wat sy reputasie as geleerdheid verder versterk het. Hy het 'n paar maande in Kalifornië deurgebring om vestings te bou, en is toe op 11 November 1847 vir die eerste keer blootgestel aan die geveg tydens Shubrick se verowering van die hawe Mazatlán. Lt. Halleck was luitenant -goewerneur van die besette stad. Hy is in 1847 bekroon met 'n promosie -promosie vir kaptein vir sy 'dapper en verdienstelike diens' in Kalifornië en Mexiko. (Hy sou later op 1 Julie 1853 as kaptein in die gewone weermag aangestel word.)  Hy is noordwaarts oorgeplaas om te dien onder generaal Bennet Riley, die goewerneur -generaal van die Kalifornië -gebied. Halleck is spoedig aangestel as militêre staatsekretaris, 'n posisie wat hom die goewerneur se verteenwoordiger gemaak het by die byeenkoms van 1849 in Monterey, waar die grondwet van die staat Kalifornië geskryf is. Halleck het een van die hoofskrywers van die dokument geword. Die California State Military Museum skryf dat Halleck "by die byeenkoms was" en in 'n enkele mate die brein was omdat hy die onderwerp meer deeglik gedink het as enige ander, en dat generaal Riley hom opdrag gegee het om die nuwe grondwet op te stel. " Hy is tydens die byeenkoms aangewys as een van twee mans om die nuwe staat in die Amerikaanse senaat te verteenwoordig, maar het slegs genoeg stemme vir die derde plek gekry. Tydens sy politieke aktiwiteite het hy tyd gevind om by 'n prokureursfirma in San Francisco, Halleck, Peachy & amp Billings aan te sluit, wat so suksesvol geword het dat hy sy kommissie in 1854 bedank het. Die volgende jaar trou hy met Elizabeth Hamilton, kleindogter van Alexander Hamilton en suster van Unie -generaal Schuyler Hamilton. Hul enigste kind, Henry Wager Halleck, Jr., is gebore in 1856 en is oorlede in 1882. 
Halleck het 'n welgestelde man geword as 'n prokureur en grondspekulant, en 'n bekende versamelaar van "Californiana". Hy het duisende bladsye amptelike dokumente gekry oor die Spaanse missies en kolonisasie van Kalifornië, wat gekopieer is en nou deur die Bancroft -biblioteek van die Universiteit van Kalifornië onderhou word, die oorspronklike is vernietig tydens die aardbewing en brand in 1906 in San Francisco. Hy bou die Montgomery -blok, die eerste vuurvaste gebou van San Francisco, waar prokureurs, sakemanne en later die Boheemse skrywers en koerante van die stad woon. Hy was 'n direkteur van die Almaden Quicksilver (Mercury) Company in San Jose, president van die Atlantic and Pacific Railroad, 'n bouer in Monterey, en eienaar van die Rancho Nicasio van 30,000 acre (120 km2) in Marin County. Maar hy bly betrokke by militêre aangeleenthede en vroeg in 1861 was hy 'n generaal -majoor van die California Militia. 
Western Theatre Redigeer
Met die aanvang van die burgeroorlog was Halleck nominaal 'n demokraat en was hy simpatiek teenoor die Suide, maar hy het 'n sterk geloof in die waarde van die Unie.  Sy reputasie as militêre geleerde en 'n dringende aanbeveling van Winfield Scott het hom op 19 Augustus 1861 die rang van generaal -majoor in die gewone weermag besorg, wat hom die vierde senior generaal maak (na Scott, George B. McClellan, en John C. Frémont).  Hy is aangestel om die departement van Missouri te beveel en Frémont op 9 November in St. Louis te vervang, en sy administratiewe talent het vinnig die chaos van bedrog en wanorde wat sy voorganger nagelaat het, opgelos.  Hy het begin werk aan die "tweelingdoelwitte om sy bevel uit te brei en seker te maak dat geen enkele skuld op hom val nie." 
Historikus Kendall Gott beskryf Halleck as 'n afdelingsbevelvoerder: 
Alhoewel hy indrukwekkende geloofsbriewe gehad het, was Henry Halleck nie 'n maklike man om voor te werk nie. Die aard van sy werk en sy persoonlikheid veroorsaak dikwels antagonisme, haat en minagting. Halleck se sterkpunte was om te organiseer, te koördineer, te beplan en te bestuur. Hy kon ook raad gee en voorstel, en hy het soms ondergeskiktes beveel waar en wanneer om 'n stap te maak, maar hy was nooit gemaklik om dit self te doen nie. Halleck werk selde openlik, en as afdelingsbevelvoerder was hy altyd by die hoofkwartier, geskei en afsydig van die mans. Sy besluite was die gevolg van nóg vinnige oordele of vriendelike bespreking, maar berekende denke. Hy was ook geneig tot gewelddadige haat en het nooit hegte verhoudings gekweek nie. Overall, he generated no love, confidence, or respect.