Karis se storie oor tienerseks Hoofstuk 2 Deel 2 – Finesse Meisie
Toe hulle klaar geëet het, sê Mia vir Karl: “Kom, ek smeer jou weer met sonbrandroom, jy gaan gaar brand.” Karl kom sit voor Mia en sy begin die room aansmeer. Dit ontgaan Karis nie dat Mia die room onnodig lank invryf nie. Sy weet Mia is besig om Karl in te katrol – en die vis is gewillig, sien sy ook.
Karis en Conrad besluit om ’n entjie te gaan stap. Toe hulle na ’n lang ruk terugkom, lê Mia in Karl se arm en slaap. Karis hoef nie te veel verbeelding gebruik om te weet hoe sy tot in sy arm gevorder het nie. Karis en Conrad gaan lê naby die ander twee op hulle handdoeke en gesels. Dit is vir Karis of sy Conrad reeds jare ken. Sy vertel hom goed wat sy voel en dink wat sy nie eers vir Mia sal vertel nie. Dit is vir haar vreemd.
“Dit voel of ek al jare lank met jou vriende is,” sê sy waarderend vir hom. “Ek ken jou skaars, maar ek vertel vir jou goed wat ek nog vir niemand anders vertel het nie.”
“Ek voel ook so. Dis nogal amazing!” sê Conrad.
“Belowe my dat kwaaivriendskap tussen Mia en Karl ons nooit sal beïnvloed nie,” vra Karis uit die bloute.
“Ek weet nie hoekom jy dit sê nie, maar ek belowe,” sê Conrad en vra agterna: “Dink jy daar gaan iets tussen hulle ontwikkel wat dalk nie sal hou nie?”
“Ek dink iets is besig om tussen hulle te ontwikkel en daar is altyd ’n gevaar dat goeie vriendskappe sal opbreek as die liefde nie hou nie,” sê Karis nadenkend.
Toe Mia en Karl later wakker word, is hulle al bo-oor mekaar en soen mekaar hongerig asof dit hulle laaste lewenshoop is.
Karis vererg haar vir Mia, want sy weet haar suster is besig om droog te maak. Dis nie ’n goeie ding om jou so op die eerste dag al aan ’n wilde passie oor te gee nie. Mia foeter al weer net aan, dink sy.
Later probeer hulle nog ’n keer met die branderplanke, maar die sukses is gering.
“Volgende keer gaan dit dalk beter!” troos Conrad. Hy gee Karis ’n drukkie en glimlag breed.
Karis se hart begin wild klop. Sy kan nie help om te dink hoe pragtig hy met sy dromerige, donker oë is nie. As sy traag begin om die goed op te pak, voel sy spyt dat die lieflike dag verby is, maar Conrad se woorde van ’n “volgende keer” laat tog die blydskap in haar opspring.
“So, gaan julle girls nou vir julle surfboards koop?” vra Karl onverwags.
“Ek wil eers sien of ek regtig daarvan hou,” sê Karis onseker.
“Hoe weet ek wat sal die regte plank vir my wees?” vra Mia.
“Karl Meyer tot u diens, Juffrou,” sê Karl en maak ’n lawwe buiging. “Ek sal sorg dat jy die regte plank kry, draai jy solank jou pappa se arm vir die geld.”
“Haai julle, dit word laat. Ons ma-hulle is netnou by die huis, ons sal moet koers kry,” waarsku Karis.
“Doen ons dit môre weer?” vra Karl hoopvol.
“Ons kan nie, Broer,” sê Conrad. “Ma wil mos môre gaan skoolklere koop. Môre is Vrydag. Kom ons kyk eerder môreaand DVD’s. Miskien kan ons een of twee surf movies kry. Saterdag kan ons vroeg strand toe kom en die meisies se kennis deeglik kom toets.”
“Dit klink na ’n goeie plan,” val Karl by sy broer se voorstel in.
“Ja, dit klink lekker,” sê Mia ook. “Julle kan môreaand by ons kom DVD’s kyk. My ma-hulle gaan na ’n werksfunksie toe, so, ons het die huis vir onsself.” Karis is bly Mia nooi hulle, want sy is tog nie lus vir Karl se ma nie.
Vrydagoggend slaap die tweeling laat. Toe hulle teen elfuur opstaan, besluit albei dit is dalk tyd om by hulle vriendinne te gaan kuier. Mia en Anri is al van graad drie af boesemvriende en Karis en Inge het die eerste dag in die hoërskool besef hulle gaan goeie maats word. Hulle bel gou om reëlings te tref. Anri praat Mia dadelik om om saam te gaan klere koop en Inge nooi Karis om by haar te kom swem. Die tweeling besluit weer dat hulle liefs niks omtrent die nuwe bure sal sê nie. Miskien sal hulle dit darem die dag voor die skool begin aan die ander twee noem.
Anri wil dadelik iets reël om die Vrydagaand te doen en Mia word gedwing om te jok. “Ons moet vanaand saam met my ma-hulle deurbring,” sê sy vaag en bid die leuen word haar nie toegereken nie.
Karis is minder suksesvol. “Kry ek jou Sondagaand gewone tyd by die kerk?” vra Inge.
Karis skrik half. Sy het gehoop sy sal vir Conrad kan oorreed om saam kerk toe te gaan. En sy dink Mia het dieselfde gedagte! Wie lieg nou as kerk toe gaan ter sprake kom? dink Karis benoud, maar troos haarself met die gedagte dat dit in elk geval die einde van die vakansie is. Inge kan maar die bure ontmoet. Sy antwoord dus instemmend: “Klink twintig oor ses voor die kerk se hek reg?”
Karis en Mia is baie opgewonde oor die aand wat voorlê. Hulle doen moeite met hulle hare en grimering. Albei trek hulle jeans aan. Mia dra ’n wit hempie met rooi strepies en Karis ’n sagte, blou toeknoophempie met ’n klomp klein knopies.
“Sjoe, maar julle twee lyk nice, hoor,” sê Karl toe hulle daar aankom en fluit ’n regte wolwefluit. Conrad bekyk elkeen op en af en vra: “Is dit vir ons wat julle so mooi aangetrek het?”
“Laat ek jou vandag iets leer: ’n Mens trek nie vir ander aan nie, jy trek vir jou eie selfrespek aan. Ek wil graag goed voel oor myself. Daarom het ek my vanaand gebad, hare geblaas, gegrimeer en iets moois aangetrek. As julle ook dink dit lyk mooi, is dit ’n bonus!” verduidelik Karis omslagtig.
“Tien uit tien vir daardie speech, Karis. Wat van ’n lewe in die politiek? Jy kan jou sê sê, hoor!” lag Karl en klap sy hande. Karis voel effens verleë, maar dit is hoe sy die saak sien.
Conrad haal die DVD’s uit sy rugsakkie. “Ek het Step into Liquid gesoek maar kon dit nie kry nie. Ek het darem Blue Crush en Endless Summer gekry. Dit is eintlik die beste een van almal, dink ek,” sê hy.
“Ons het nog nooit ’n surffliek gesien nie, enigiets gaan vir ons lekker wees. Kom ons drink eers iets voor ons begin. Ek sal vir ons smoothies maak, wat sê julle?” bied Mia aan.
“Dit klink lekker, Mia,” sê Karl. “Ek sal kom help.”
Die smoothies neem vier keer langer as gewoonlik en Karis voel dadelik geïrriteerd. Sy kan nie glo Mia is klaar besig om iets met Karl aan die gang te hê nie. Sy weet egter dat as sy ’n opmerking daaroor maak, Mia sal sê sy wat Karis is, is net jaloers. Maar dit is nie die geval nie. Sy wil graag ’n blywende vriendskap met die Meyers hê, al klop haar hart wild as sy Conrad sien. Mia raak gou uitgekuier met ’n ou en dan gaan dit die hele harmonie van die vriendskap verongeluk. Mia besef dit self ook, maar haar honger na plesier oorskadu haar gesonde verstand en insig.
“Daardie twee maak die meeste van die smoothie-uitstappie!” merk Conrad na ’n ruk laggend op.
“Dit sien ek ook,” sê Karis geïrriteerd.
“Karis is ’n vreemde naam. Dis die eerste keer dat ek dit hoor,” verander Conrad die onderwerp.
“Dis Grieks en beteken grasie,” verduidelik Karis.
“Dit pas by jou!” sê Conrad met oortuiging.
“Nie so goed soos Mia se naam by haar pas nie. In Hebreeus beteken haar naam ‘die volmaakte een’. Ek dink altyd sy is die perfekte een van ons twee. Almal hou altyd dadelik van haar. Sy is so spontaan en weet altyd presies wat sy wil hê en wil sê!” sê Karis.
“Dis dalk alles waar van haar, maar jy het die bekoorlikheid en grasie van jou naam. Jy lyk of jy die groot geheim ken,” sê Conrad filosofies.
“Watse groot geheim?” vra Karis half geamuseerd.
“Moenie vir my lag nie. Ek weet dit klink vreeslik flou, maar miskien is dit ’n meisie-ding. Jy gee my die indruk van onaangeraaktheid. Die woord ‘unspoilt’ kom dadelik by my op. Jy hou ’n groot deel van Karis nog net vir Karis. Ek praat ’n bietjie deurmekaar, maar verstaan jy wat ek bedoel?”
“Ek dink so. Dit klink nogal na ’n kompliment?” sê-vra Karis.
“Ek bedoel dit as ’n kompliment!” sê Conrad beslis.
“Dan sê ek dankie! Wat dink jy het van ons smoothies geword?” vra Karis.
Net toe kom Karl en Mia met die skinkbord by die deur in. “Haai, maar julle vat darem julle tyd. Ek sien ’n mens maak smoothies sonder lipstiffie, want Mia moes hare vir die proses verwyder!” lag Conrad.
“Ag, loop, man,” lag Mia terug, sonder enige teken van verleentheid.
“Die smoothies is great! Dankie, julle!” sê Karis na sy ’n groot sluk geneem het.
Hulle geniet die flieks baie. “Ek is nou nog banger om te surf. Ek sal nooit so goed kan wees nie,” is Karis se kommentaar.
“Al wat ek weet, is dat ek nou nog ernstiger is om dit te kan doen,” is Mia se reaksie.
“Dis ’n wonderwerk dat jy iets gesien het,” terg Karis vir Mia.
“Ek het genoeg gesien om daarvan te hou,” antwoord Mia.
“Seker in die weerkaatsing van die TV-skerm in Karl se oë!” lag Conrad.
Karis glimlag vir Conrad. Hy is regtig ’n cool ou. Deur die loop van die aand het hy saggies vir haar gefluister: “Miskien moet ek darem jou hand vashou. Daardie twee laat dit voel of ek niks van jou hou nie of dat ek gay is!” terwyl hy sy oë groot trek. Hy hou die res van die aand haar hand vas.
Toe hulle later loop, gee Conrad vir Karis ’n drukkie. “Sien jou môre tienuur.”
“Tien is die een en die nul, nie die twee ene nie!” spot Karis. “Ons wag nie weer ’n uur nie, hoor!”
Die volgende môre is Karis en Mia vroeg in die kombuis doenig. Hulle pak weer ’n koelhouer vol kos. Die twee ouens hou van lekker eet. Hulle maak ham-en-kaastoebroodjies, pak worsies, kasies en ’n pak skyfies in. Hulle ma sit ook die een en ander by.
“Vat van daardie vrugte saam wat ek gister gekoop het. Dis lekker vars,” sê sy. Hulle pak ook hope koeldrank en vrugtesap in vir die lang, warm dag.
“Moenie die water vergeet nie, dis warm en ’n mens dehidreer maklik,” waarsku hulle ma. “Ek sien uit na die rustige dag dat ek net my eie ding kan doen. Ek gun julle ook ’n laaste geleentheid op die strand voor die vakansie heeltemal om is,” sê sy.
“Ek wil my kamera saamvat en foto’s neem,” sê Mia en hardloop om dit te gaan haal.
Vyf voor tien lui die deurklokkie.
“Net om te wys ons kan betyds wees!” sê Karl en lag.
Karis hou ’n vyftigrandnoot na Karl uit. “My ma sê dit is ons aandeel vir die saamry. Ons kan darem nie net op gunste saamry nie.”
“Julle maak die kos!” protesteer Conrad luid.
“Dis niks, en dis duur om ’n motor te onderhou!” sê Karis beslis.
Dit gaan vandag beter met die branderryery. Miskien is dit die bietjie agtergrond wat hulle uit die flieks gekry het. Hulle is amper pal in die water en teen etenstyd is almal rasend honger. Mia neem ’n klomp mooi foto’s, met Karl meestal die middelpunt.
Toe hulle laatmiddag huis toe ry, vra Karis: “Gaan julle môreaand saam met ons kerk toe?”
“Dit klink nice,” antwoord Conrad dadelik.
“Ek is nie so sterk op kerk en kerk toe gaan nie,” sê Karl na ’n rukkie.
Mia kyk hom hoopvol aan en vra met ’n jammer-smeek-gesiggie: “Nie eers as ek saamgaan nie?”
“Oukei dan, net oor jy so mooi vra!” stem hy na ’n rukkie se huiwering in.
Karis dink dadelik dat dit nie ’n rede is om kerk toe te gaan nie. ’n Mens gaan kerk toe om God te eer en jou siel te voed, nie om jou meisie te plesier nie, maar dit is nie nou die tyd om met Karl oor sy kerkgewoontes te stry nie. Sy sal haar kans afwag en dan op die regte tyd ’n bietjie met hom gesels.
’n Mot of ’n vlinder?
Fout met jou vriendinne?