Geskryf deur Anthony Papathomas
'N Atletiese ideaal vereis steeds streng diëte en oefenregimes. van shutterstock.com
Vroue is lank reeds onderworpe aan kragtige maatskaplike druk om op 'n sekere manier te kyk. Die "vroulike ideaal"- 'n svelte vroulike figuur - het film-, televisie- en tydskrifkultuur oorheers.
Die gevolg is 'n nou idee van hoe vroulike skoonheid moet lyk en 'n gepaardgaande krisis in liggaamstevredenheid.
In die afgelope jaar het 'n "atletiese ideaal"- gekenmerk deur spiertonus en krag - het na vore gekom as 'n alternatiewe konsep van skoonheid. Vroulike liggame op die baan is so aantreklik soos dié op die katwandelaar.
Dit kan as 'n goeie ding beskou word - 'n breër definisie van skoonheid is meer inklusief. Meer aanvaarde liggaamsdele, meer liggaamsbevrediging, reg?
Uit die oogpunt van voormalige atlete is dit 'n bietjie meer ingewikkeld as dit.
Atlete is 'n nuttige bevolking om te verken in terme van die verhouding tussen "atletiese" en "vroulike" ideale - hulle is blootgestel aan beide meer as die meeste vroue.
A onlangse studie van 218 voormalige atlete het getoon dat hulle die liggaamsbeeld 'n moeilike terrein het om te navigeer. Gimennaste en swemmers, wat tussen twee en ses jaar afgetree het, is gevra om te identifiseer watter liggaamsveranderinge hulle opgemerk het, hoe hulle oor hulle gevoel het en hoe hulle dit hanteer.
Sommige voormalige atlete het 'n nuwe, minder gespierde liggaam omhels as gevolg van die aftrede-geïnduseerde vermindering in oefenlading.
Chelsea, 'n 26-jarige afgetrede swemmer, het gesê:
Die meeste van die swaarder spiere wat ek opgedoen het, het my omtrent ses maande lank in die kollege opgeneem nadat ek opgehou het om te swem. As gevolg van die verlies het ek oor 15-20 pond gedaal. Ek was verbaas oor hoe gematig my klere gevoel het en was aangenaam verras dat ek kleiner groottes kon pas. Ek het nie so groot of breë skouer gevoel nie.
Met grootmaat en brawn beperk tot haar vorige lewe, verheug Chelsea in haar toenemende sin van vroulikheid. Dit dui daarop dat tradisionele konvensies van vroulike skoonheid die voorkeur bly selfs vir voormalige atlete wat dikwels hul fisieke sterkte en spierkrag trots maak.
So, miskien stellings soos "sterk is die nuwe skinny"Word oorgespel en die vroulike ideaal bly kragtig en moeilik om te weerstaan.
Nog 'n bevinding was dat die atletiese ideaal die alternatiewe ideaal kan wees, maar dit is nie noodwendig 'n gesonder ideaal of een wat lei tot 'n meer positiewe liggaamsbeeld nie.
Afgetrede Swemmer Abbey, 26, het hierdie punt geïllustreer toe sy gesê het:
Dit het my lank geneem om te besef dat my liggaam nooit sou wees wat dit was toe ek 'n atleet was nie. Ek dink nog steeds terug en gebruik die beeld as 'n maat vir hoe ek kan kyk, maar ook weet dat my lewe nie omdraai nie werk 20-plus ure per week uit of moet in die beste vorm wees om suksesvol te wees. Ek wil nog steeds so maer en so sterk wees soos wat ek vroeër was.
Alhoewel Abbey steeds verbind is tot 'n atletiese ideaal, kan sy dit nie nakom nie, want sy is nie meer 'n atleet nie. Aanvaarding van hierdie is 'n moeilike proses en sy pyn nog steeds vir haar vorige liggaam.
'N Atletiese ideaal mag nie uitsluitlik op dunheid fokus nie, maar vereis steeds streng diëte en opleidingsregimes en dit is gekoppel aan versteurde eet- en oefengedrag.
Ideale, per definisie, is nie gesond nie omdat hulle die onbereikbare perfeksie eis.
Sommige atlete is geskeur tussen die atletiese ideaal en die vroulike ideaal, wat beide met mekaar identifiseer en probeer om tussen 'n sportiewe voorkoms en 'n vroulike een te beweeg.
Byvoorbeeld, voormalige swemmer Simone, 26, weerspieël:
My gewig is amper dieselfde as wanneer ek geswem het, maar ek is aansienlik minder gespierd. Ek is bly ek is nie so gespierd soos ek was toe ek geswem het nie en dat my skouers gekrimp het tot 'n grootte wat in klere sou pas, maar ek wil graag 'n bietjie meer gespierd / toned wees as wat ek nou is.
En die 25-jarige Carrie, 'n afgetrede gimnas, het die "getinte maar nie te getinte" mantra geherken:
Ek is minder gespierd en my boude het 'n bietjie saggies gekry. Ek voel goed, want ek is nog dun en voel energiek, maar ek wil graag meer toned wees, maar nie so volhardend (gespierd) soos ek was toe ek in my sport deelgeneem het nie.
Carrie en Simone wou atletiese toon maar nie ten koste van konvensionele vroulikheid nie. Terselfdertyd het hulle die dun ideaal gesoek, maar nie ten koste van 'n atletiese voorkoms nie.
Die atletiese en vroulike ideaal verteenwoordig twee teenstrydige meesters; Om een ​​te dien is om die ander te verwerp. Om die middelste grond te vind wat nodig is om beide te versadig, is 'n byna onmoontlike taak.
'N Sterker ideaal lei nie noodwendig tot 'n gesonder liggaamsbeeld nie. van shutterstuck.com
Dit is naïef om die atletiese ideaal te beskou as om net vroue te voorsien van 'n ander of nuwe manier om hul liggame lief te hê; Dit kan ook 'n nuwe manier bied om hulle te haat. Hoe meer ideale daar is, hoe meer maniere is daar om te val.
Sterk is nog nie die nuwe skinny nie. En as dit was, sou dit niks wees om oor te spog nie.
Anthony Papathomas, Senior Lektor Sport- en Oefenpsigologie, Loughborough University
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Fiksheid en oefening > Sterk Is Die Nuwe Skinny Is Nie Soos Bemagtigende Soos Dit Klink