Spruitjies: groei van saailinge, versorging, bemesting en voeding - Nuut
Lees die vorige gedeelte. ← Spruitjies: nuttige eienskappe, groeitoestande
Groeiende saailinge van spruitjies
Saailinge van spruitjies word op dieselfde manier as witkool gekweek. Voordat u saad op 'n skool saai, word dit aanbeveel om dit met mikro-elemente (boor, koper, mangaan) te behandel. Om dit te doen, word hulle geweek in oplossings van voorbereidings van hierdie elemente of uit 'n spuitbottel gespuit met boorsuuroplossings - 0,1-0,5 g / l, kopersulfaat - 0,01-0,05 g / l, mangaansulfaat - 0,5-1 g / l.
Saadjies vir saailinge word op 25 Maart tot 10 April gesaai in kweekhuise, kleiner skuilings of kweekhuise. In die beddings is die afstand tussen die rye 5-6 cm. Saailinge word volgens 'n potmetode of sonder potte gekweek, met of sonder 'n pik. As jy duik arbeidsintensiewe werk - uitdunning van saailinge - verdwyn. Daarbenewens word plante van lae gehalte afgekeur tydens die pluk. Daarbenewens kan saailinge in 'n warmer omgewing gekweek word met 'n koel, koel vensterbank.
Die dikte van die grond wat bo-op biobrandstof in 'n kweekhuis of kweekhuis gegooi word wanneer potlose saailinge gekweek word, moet minstens 15 cm wees, en verkieslik 18-20. By die installering van potte om op die beddingsoppervlak te pluk, kan die grondlaag 6-8 cm wees. Die verkryging van saailinge van hoë gehalte hou verband met die waarneming van die regte temperatuur en humiditeitsregime wanneer dit gekweek word. Mikroklimaatparameters vir die kweek van saailinge van spruitjies is dieselfde as vir witkool. Voorbereiding van saailinge vir plant: verharding, natmaak, seleksie en verwerping van lae gehalte plante word op dieselfde manier gedoen as in witkool.
Saailinge word in die tweede of derde dekade van Mei geplant. In die Noordwes-omstandighede word dit op plat rante of rante geplaas. Dit verswak die effek van versuiping en verbeter die grond se termiese stelsel. In meer suidelike gebiede word 'n plat oppervlak gebruik. Saailinge word op 'n afstand van 70x70 cm geplant. 'N Dikker aanplanting word in baie vrugbare gebiede met besproeiing gedoen. Plantreëls vir saailinge is dieselfde as vir witkool.
Sorg vir spruitjies
'N Week nadat hulle op die grond van die dooie plante geplant het, plant hulle die saailinge handmatig uit die een wat in die reserwe gelaat is, met die voorlopige losmaak van die gate en natmaak. Een van die belangrikste aktiwiteite vir die versorging van die Brusselse aanplantings, asook ander soorte kool, is interryverwerking. Die doel daarvan is om onkruid te bekamp en 'n los grond in stand te hou om sodoende 'n gunstige water- en lugregime te skep vir die groei en ontwikkeling van plante.
Tot ses losmaak word gedurende die somer uitgevoer. Dit is baie belangrik om die eerste losmaak betyds uit te voer, want By die plant is die grond gewoonlik baie verdig (u moet die tuin merk, water gee, die saailinge versprei, toemaak). Vertraging met losmaak lei tot vertraagde koolgroei en verhoogde plantverlies, veral op swaar gronde. Die eerste losmaak word onmiddellik na die plant van saailinge geplant, wanneer dit potloos geplant word - nie later nie as 3-5 dae. Uithaal van spruitjies word nie uitgevoer nie, want hierdie plant vorm die grootste koolkoppe in die oksels van die onderste blare en kan dus nie met grond bedek word nie.
Kunsmis en bemesting van spruitjies
As kunsmis uit die gat toegedien word, word na-plant (na 10-15 dae) topbemesting nie aanbeveel nie. Topbemesting het 'n positiewe uitwerking op die verhoging van die opbrengste, wat afgestem word op die fase van die begin van die vorming van kopkool. Op goed bemeste gronde kan u uself slegs beperk tot stikstofbemesting na plant, en aan die begin van die vorming van koolkoppe - kaliumkunsmis. Op soddy-podzolic gronde, waar die vrugbaarheid relatief laag is, gewoonlik tydens die eerste voeding van spruitjies, word die volgende hoeveelheid voedingstowwe per 1 m2 volgens die aktiewe beginsel toegevoeg: stikstof - 2-3 g (5-10 g ammonium nitraat of ureum), fosfor -1, 5-2 g (7-15 g superfosfaat) en 2-3 g kalium (5 g kaliumchloried of sulfaat).
Met die eerste toediening word kunsmis aan die sye geplaas op 'n afstand van 8-10 cm vanaf die plante en tot 'n diepte van 8-10 cm. Die tweede toediening word toegedien: stikstof 2,5-3,5 g / m2 (7- 12 g ammoniumnitraat of ureum), fosfor - 2-2,5 g (7-15 g superfosfaat) en 3-4 g / m2 kalium (7-10 g kaliumchloried). Hulle word in die middel van die ry geplaas, tot 'n diepte van 10-15 cm. Vir topbemesting kan u komplekse minerale kunsmis gebruik: Azofoska, Ekofoska, Nitrophoska, Kemira en andere, en voeg dan die ontbrekende voedingstowwe by met eenvoudige kunsmisstowwe. Wanneer u droë kunsmis handmatig saai, moet dit dadelik met 'n skoffel in die grond ingebed word, dus word bemesting gedoen voordat die ryspasies losgemaak word.
Vir die eerste voer, kan u 'n waterige oplossing van mullein (1:10), suspensie verdun (1: 3) met water, voëlmis (1:10) of onkruidblare wat gedurende die week gegis is (1: 3) suksesvol gebruik. 1-1,5 l van die voedingsmengsel word onder elke plant gegooi. Na vloeibare voeding moet die plante met skoon water gewas word sodat daar geen brandwonde aan die blare is nie. Nadat die vloeistof uit die grond geabsorbeer is, moet dit losgemaak word om vog te behou. Op individuele terreine is dit handig om vloeibare toediening te doen.
Spruitjies, selfs in Noordwes, moet gedurende die somer 2-3 keer natgemaak word, en in die sentrale streke van die Nie-Swart Aarde-sone word die aantal besproeiings verhoog tot 3-5.
Om die groei van kopkool te stimuleer, hul bemarkbaarheid te verhoog, die oes van spruitjies te versnel, word die apikale knop verwyder. Die uitvoering van draaikolk is veral belangrik as u ryp laat ryp word. Alhoewel dit in koue jare oral positiewe resultate lewer, selfs in vroegryp rasse. Aan die einde van Augustus-vroeg in September (een maand voor die oes) word die apikale knop verwyder. Dan word die voedingstowwe op die syknoppe gerig, die koppe van kool word vinniger ryp en hul grootte neem aansienlik toe. As daar later gepons word, word die boonste gedeelte van die stam met swak ontwikkelde okselknoppe, benewens die apikale knop, verwyder.
Dit begin wanneer die kopkool ekonomiese fiksheid het. Meer vroegryp rasse van spruitjies met 'n vriendelike rypwording van kopkool kan tegelyk geoes word, en later word dit 2-3 keer geoes. Om dit te doen, word die blare ongeveer 'n week voor die oes van die kool verwyder, en dit word heeltemal verwyder van die plante wat eens geoes is, en probeer om die koppe van kool nie te beskadig nie. As daar in verskeie stadiums geoes word, word die blare elke keer verwyder van die deel van die stam waarop dit geoes moet word, vanaf die basis van die stomp. Met 'n enkele oes word die stingels met koppe van kool aan die basis afgekap. Die gevormde koppe van kool word uitgesny of uitgebreek. In gunstige weer word die hele oes in September-Oktober in die veld gedoen.
Onder ongunstige toestande (met die aanvang van konstante ryp van ongeveer -5 ° C) word gesnyde plante verwyder vir tydelike berging in koel, bedekte kamers, waar dit 2-3 weke geberg word. Afsny van kopkool word geleidelik van hierdie plante gedoen, soos nodig. Om die verbruik van vars spruitjies te verleng, kan u die plante van die wortels verwyder en, nadat u die blare geknip het (behalwe vir die top), dit in kweekhuise of kweekhuise grawe, waar u die koppe geleidelik verwyder en sny.
U kan spruitjies in die kelder se sand grawe om die wortels te bedek. In gestoorde plante moet sterwende blaarblare betyds verwyder word. Die temperatuur in die kamer waar spruitjies geberg word, word op ongeveer 0 ° C gehou met 'n relatiewe humiditeit van 92-98%. In sulke toestande word dit tot Januarie geberg. U kan die koolkoppe 20-30 dae in die kelder hou. Om dit te doen, kies die hardste, met styfpassende blare, gesonde koolkoppe, plaas dit in klein boksies (met 'n inhoud van 2-3 kg).
Lees die volgende gedeelte. Spruitkopgeregte →
Verskeidenheid en saadvoorbereiding
By die keuse van saad moet verskeie nuanses in ag geneem word:
laat volwassenheid: selfs vroeë rypwording ryp nie vroeër as 130 dae nie
opbrengs: basters het 'n groter aantal en neem toe in vruggrootte
samestelling van voedingstowwe: daar is variëteite met 'n hoë inhoud van sekere vitamiene.
'N Belangrike punt is die metode om saad te verwyder. Hulle is verdeel in variëteite en basters.
Die variëteite oorerflike eienskappe word opgemerk: groot koolkoppe, hoë smaak.
Basters - aangepaste eienskappe: meer vrugte, dit is digter en word terselfdertyd beter beskerm teen siektes en plae.
Op 'n noot! As die letter F1 in die naam van die sade aangedui word, is dit 'n baster.
Die kleur van kool verskil ook: van groen na rooi.
Vroeë ryp (vroeë) variëteite
Vir 'n proefaanplanting in die land, is dit beter om saadjies te koop van spruitjies wat industriële opleiding ondergaan het.
U kan saadbehandeling tuis uitvoer. Dit vereis:
Dompel dit vir 20 minute in water van 50 ° C.
Koel dan vir 2 minute onder lopende water af.
Week dan 12 uur in die oplossing van Kornevin of Epin.
Na hierdie tyd, spoel en plaas in die yskas vir 24 uur.
Dan moet die sade deeglik gedroog word.
Voor saai moet ondersoek die sade vir skade. Verwyder te klein, ligte, onreëlmatige vorms.
Saad moet verwerk word voordat dit geplant word
Gunsteling kool - spruitjies
Benewens witkool, verbou ek Savoyekool, blomkool, broccoli en koolraap, maar spruitkool is my gunsteling gewas, en dit is glad nie moeilik om dit te verbou nie. Onder die groot aantal koolvariëteite val spruitjies op. In groentetuine is dit 'n seldsaamheid, want dit word beskou as 'n wispelturige kultuur, terwyl dit ook 'n lae opbrengs is. My ervaring suggereer anders ...
Spruitjies. © John-Morgan
Spruitjies is 'n heerlike groente wat alle ander soorte kool in biologiese waarde oortref. Sy is die rekordhouer van die inhoud van kalium, magnesium, ystersoute, 'n bron van volledige plantaardige proteïene, vitamiene A, C, PP en ander voedingstowwe wat maklik deur die menslike liggaam geaimmimeer kan word. Daarbenewens is dit ook 'n pragtige plant, veral as koppe van kool vasgemaak word. En as u 'n blomkool soos Lolla Ross of pansies langs die rand van die koolbed plant, in die middel daarvan is daar verskeie lang gousblomme, dan kry u 'n regte blomtuin, nie 'n groentetuin nie.
Toe ek net aan hierdie kool begin werk het, was ek nie tevrede met die resultaat nie. Omdat ek vroeg die oes wou kry, het ek in Maart 'n koolsaad in 'n woonstel gesaai. Begin Mei het ek saailinge in die grond geplant. Sy het feitlik nie 'n oes gekry nie: die koppe van kool was erg vasgebind, en die wat nie gegroei het nie, het sy 'n oes bymekaargemaak - na die hoenders om te lag.
Op die een of ander manier het 'n aantekening oor spruitjies my opgeval. Van haar het ek geleer dat hierdie kool baie koudbestand is en nie hoë lugtemperature kan verduur nie. Vir die koppeling van koolkoppe is die beste temperatuurregime 15-20 ° C, en by 25 ° C en hoër word nie net die vorming en vul van koolkoppe vertraag nie, maar ook die gehalte daarvan. Ek het ook geleer dat die periode van ontkieming tot oes in Brussel 130-150 dae is, afhangende van die variëteit.
Spruitjies (Brassica oleracea var. Gemmifera). © norwichnuts
Gewapen met die kennis wat ek opgedoen het, het ek begin eksperimenteer. Ek het op verskillende tye saadjies vir saailinge gesaai. Binnenshuis by 'n temperatuur van 18-20 ° C verskyn saailinge reeds op die 3-5de dag. Aangesien die koppe van kool op die 110-130ste dag begin, en wanneer die saad vir saailinge in Maart gesaai word, val hierdie periode aan die einde van Julie - begin Augustus. Die omgewing van Krasnoyarsk word tans gekenmerk deur 'n hoë lugtemperatuur (tot 30 ° C), wat my wispelturige afdeling waarskynlik nie sal behaag nie. Berekeninge en eksperimente het getoon dat die beste tyd om die saad in ons omgewing te saai, die derde dekade van April is.
Hoe kweek ek saailinge? Ek saai saadjies van Brusselse spruite direk in die kwekery (groeikamer) in April: as die weer warm is, dan op die 15-18de, as die weer ongunstig is - op die 25-28ste.
My groeikamer is 'n 65 cm hoë, 120 x 120 cm boks met 'n raamdeksel waaroor 'n versterkte film gestrek word. Die grond in die kissie het 'n effense helling na die weste. Ek vul die grond in die kwekery met organiese materiaal, as en superfosfaat. Ek maak groewe en mors dit met warm water voordat ek saai.
Ek week die saad vooraf in 'n oplossing van immunositofiet en droog dit, dit wil sê, saai dit droog. Natuurlik verwerp ek voor saai klein, beskadigde en te ligte sade, sowel as onreëlmatige vorms, met 'n mat (geen glans) oppervlak.
Na die saai bedek ek die groewe met sade met grond, bedek dit bo-op met 'n 3-5 sentimeter laag sneeu of ys, as dit nog op die terrein is.
Afhangend van die weerstoestande, ontkiem die sade binne 5-10 dae. Aangesien ek slegs volgewig sade saai, plaas ek dit op 'n redelike groot afstand (5-8 cm) van mekaar, sodat al die saailinge van hoë gehalte groei, daar is amper geen swak en siek eksemplare nie.
Spruitjies. © Tobyotter
Groei van saailinge in 'n koue kwekery het sekere voordele: dit rek nie, word nie siek met 'n swart been nie en is goed verhard. Ek het dit nooit reggekry om sulke volwaardige saailinge in 'n woonstel te verbou nie: sy is bederf, sy was siek, baie plante het tydens die pluk verdwyn. En op hierdie manier kan ek onnodige oorplantings vermy, wat die groei van plante vertraag.
Ek gee die saailinge in die groeikamer nat en voer. Die eerste voeding (met ureum) doen ek aan die begin van die verskyning van die tweede ware blaar, die tweede - 'n week later met enige ingewikkelde kunsmis. Die saailinge wat ek verbou, is sterk, bonkig (stingels 5-6 cm dik).
Land in die grond. As die saailinge 4-6 ware blare het, plant ek die plante in die grond, gewoonlik einde Mei - vroeg in Junie, is die sperdatum 10 Junie.
Dit is bekend dat Brussel baie lief is vir diep gekweekte, organies-ryke gronde en dat dit nie swaar kleigrond verdra nie. En ek het 'n terrein in 'n laagland, in 'n moeras, naby 'n woud, kleigrond, swaar, met 'n hoë vlak van grondwater. Daarom berei ek 'n hoë bed van 1 m breed vir die plant van saailinge in die herfs, vul dit met kompos, superfosfaat en as. Ek plant plante in twee rye, en selde - tussen plante 50-60 cm.
Sorg vir die spruitjies in die beddens. Twee weke na plant, wanneer die plante duidelik begin groei, voer ek die eerste bemesting met 'n oplossing van biomeester kunsmis, die tweede gee ek as die koppe van kool begin vorm. Daarbenewens gee ek die veld nat. Veral baie moet natgemaak word tydens die groei van blare en tydens die vorming van koolkoppe. Om teen plae te beskerm, strooi ek elke week as op die grond. Ek kuier nooit sodat die onderste koppe van kool nie vrot nie.
Aan die einde van Augustus - begin September voer ek versmokking uit, dit wil sê ek sny die apikale knoppe (koppe van kool) af. Dit is sodat die kopkool beter groei en dig word. Later, aan die einde van September, haal ek die hele bokant van plante af waarop die koppe van kool swak ontwikkel is.
Hoe ek die oes oes en gebruik. Ek begin met die oes van einde September af, pluk die kopkool selektief as dit ryp word. Rypwording word eenvoudig bepaal: die koppe van kool word dig, blink en bereik 'n deursnee van 3 cm.
Spruitjies. © Crazy Joe Devola
Die massa van een kop kool is 8-15 g, en op een plant is daar 35-50 daarvan.'N Oes van 10-12 plante is genoeg vir my gesin.
Ek bêre die gewas in plastieksakke net in die yskas en vries dit ook.
Ek kook sop van spruitjies (terloops, die sous daaruit smaak soos hoenderbouillon). Ek maak slaaie, kook vir 'n bygereg of sluit dit in 'n groente-bredie in.
Groeiende spruitjies van saai tot oes
As u vroeër 'n witkop-skoonheid in u tuin geplant het, kan u die Brusselse een hanteer. Om 'n ordentlike oes in te samel bykomend tot 'n nuwe ervaring wanneer u 'n interessante plant plant, en nie tyd mors met die bestryding van koolsiektes en plae nie, is dit die moeite werd om 'n paar eenvoudige reëls te leer. Een daarvan is die verpligte nakoming van die wisselbouproses (plantverskuiwing). U kan enige soort kool terugbring na die plek waar dit 4-5 jaar gegroei het. Die jaarlikse gebruik van een hoek van die tuin vir koolgewasse sal lei tot die uitputting van die grond, die ophoping van patogene bakterieë en virusse, en gevolglik 'n uitbraak van siektes, swak plantgroei en klein opbrengste.
U moet saad einde Maart saai., kan in houers op die vensterbank of in die kas wees.
Die landboutegnologie van saailinge is eenvoudig: skaars volop water, beskerming teen plae (dit is nodig om dit betyds te verwerk, aangesien die kruisvlooi in staat is om alle saailinge op 'n dag te vernietig). Dit is die beste om dit te oordoen deur die saadjies aan te trek voordat u dit saai met 'n spesiale verbinding (byvoorbeeld "Prestige" - 1 kubus per halwe liter water). Vervolgens sny ons net die plante deur sodat dit nie uitrek nie. Geen pluk is nodig nie!
Dit is moontlik om reeds op 'n saailinghoogte van 10 cm in die grond te plant... Sy sal reeds 4-5 ware blare hê, teen hierdie tyd is die wortels voldoende ontwikkel.
Hoe kan u u landelike bure beïndruk met 'n goeie oes spruitjies? Die verbouingstegniek van hierdie spesie is soortgelyk aan die wit:
'N Goed gedreineerde, diepbewerkte land is nodig, die beste opsie is soorte leem.
By die plant moet nie verrotte organiese kunsmis uitgesluit word nie, en dan met gegiste kruie-infusie natmaak met 'n direkte treffer van vars organiese materiaal, kan kool 'n groot hoeveelheid nitrate ophoop.
As die grond vooraf voorberei is gedurende die groeiseisoen, kan u glad nie voer nie, of 'voedsame dae' reël. 'N Dekade nadat die saailinge geplant is, is dit die moeite werd om stikstofkunsmis by te voeg, en wanneer u koolkoppe bind, moet u fokus op die fosfor en kalium wat gedurende hierdie tydperk nodig is. Kenners beveel aan dat slegs minerale kunsmis gebruik word.
Spruitjies in die groentetuin
Die spruitjies, wat op die foto gesien kan word, is 'n kruisgewas. Hierdie tweejaarlikse plant begin blom en produseer saailinge eers in die tweede lewensjaar. Soos u op die foto kan sien, het sy 'n dik stam, wat ongeveer 58 sentimeter lank en meer word, in die oksels van haar blare groei klein kosakke, wat baie ooreenstem met die koppe van witkool. Die massa van elke sodanige koolkop is ongeveer 10 gram, en gewoonlik groei ongeveer honderd aan een stam, maar daar is gemiddeld 50.
In die natuur groei Brusselse spruite nie. Sy kon afgelei word van die verskeidenheid collard setperke. 'N Belgiese groentekweker het gewerk aan die teel van die variëteit, wat eers in 1821 met die nuwe ras begin teel het. En vir die eerste keer dat hierdie variëteit wetenskaplik deur Karl Linnaeus beskryf is, het hy dit ook die naam Brussel gegee. Vanuit België is hierdie kultuur na die gebied van lande soos Frankryk, Duitsland en Holland gebring. Die kultuur is in die 19de eeu na die grondgebied van ons land gebring, maar weens die strawwe klimaatstoestande word dit nie wyd gebruik nie. Die meeste gewasse word in ons land in die sentrale streke verbou.
Familie: Kool, is 'n soort boerenkool.
Lig: ligte liefdevolle plant.
Grond: Beter om in neutrale, leemagtige, goed bemeste grond te plant.
Gieter: vogtige plant.
Kom ons kyk verder na die kenmerke van so 'n belangrike proses soos groeiende spruitkool. Spruitjies, soos u op die foto kan sien, het 'n ongewone vrugte en bos. Die kultuur het 'n taamlike hoë stam, wat ongeveer 55 sentimeter hoog word, dit het 'n welige kroon en baie blare met 'n borrelende oppervlak, en 'n groot aantal klein koolkoppies wat ongeveer 4 sentimeter in deursnee bereik. Daar moet in ag geneem word dat hierdie groente-oes twee jaar oud is. Die vrugte groei egter reeds in die eerste jaar, die saailinge word eers in die tweede jaar vasgebind. Die verbouing van hierdie kultuur is in die mag van selfs beginner somerbewoners.
Alhoewel dit vir hierdie proses nodig is om die basiese reëls van so 'n belangrike proses soos versorging en kultivering te bestudeer, moet u 'n paar belangrike punte leer wat inherent aan hierdie kultuur is. In die middelste baan is verbouing moontlik sonder enige spesiale probleme as u die regte gebied kies en die saad voorberei. Hierdie proses kan in die herfs begin wanneer die grond geoes word. Eerstens moet u die area vir plant bepaal. Spruitjies hou van sonnige gebiede, daarom is dit die beste om vir 'n sonnige gebied te kies. Daarbenewens moet die plant teen sterk rukwinde beskerm word. Daarom is dit die beste om onderskatte gebiede te kies.
Hierdie groentegewas verdra ligte ryp ook goed in die herfs, en daarom is dit gedurende hierdie periode nie versigtig nie. Alhoewel daar baie aandag aan die chemiese samestelling van die grond gegee moet word. Die verbouing van 'n kultuur is moontlik indien die variëteite van hierdie soort voorheen gegroei het. U kan die grond kies wat vroeër deur aartappels, peulgewasse, enige graan, beet beset was. As u dit moet oorplant in die gebied waar kool eers gekweek is, moet u 3 jaar wag. Die grond moet leemagtig wees. Die grond moet nie te swaar wees nie. Organiese materiaal moet in die herfs toegedien word wanneer die terrein voorberei word vir die verbouing van gewasse.
Die groei van baie gewasse moet begin met saai. As dit spruitjies is, verander niks nie. Die beste periode hiervoor is die eerste dae van Maart. Daarbenewens sal daar natuurlik met die saad in die huis gewerk word. In oop grond moet volwasse saailinge nie vroeër as Mei geplant word nie. Reeds in April kan die saailinge na die kweekhuis oorgedra word. Volwasse plante verkies oorvloedige sonlig. Die samestelling van die grond vir die sade van 'n plant soos spruitkool is dieselfde as vir witkool. Sod en turf kan in gelyke verhoudings gebruik word.
Om te plant, moet u organiese geregte kies. Somerbewoners neem meestal koppies humus saam met turf. Dit is nie nodig om plantjies tydens oorplanting daaruit te verwyder nie; sulke skottelgoed sal 'n ander bron van waardevolle stowwe word. Somerbewoners met ervaring verkies om saailinge te koop, nie in koppies nie. Hulle het die plantmetode effens aangepas: die saad moet in 'n tablet geplaas word, dan kry dit krag daarin tot die tydperk totdat die wortels na buite begin kyk.
Dan moet die tablet in 'n houer met grond geskuif word waarin die saailinge sal groei tot die periode van plant in oop grond. As u nie aparte houers neem nie, kan u groot bokse gebruik, terwyl die afstand tussen die groewe ongeveer 7 sentimeter moet wees. Daarbenewens is 'n vrye oppervlakte van ongeveer vier sentimeter nodig, en die verdieping word met 'n sentimeter uitgevoer. U moet ontkiem onder 'n spesiale film, sodat u die proses kan bespoedig en 'n natuurlike kas kan vorm. Die bekers moet na skaduryke gebiede verwyder word.
U moet die volgende belangrike punte onthou gedurende die hele periode wat nodig is vir die groei van lote en wortels.
Om dit te doen, moet u die glas elke dag verwyder, kondens verwyder en die grond, indien nodig, moet bevochtig word. Dit is minimale instandhouding. Daarbenewens het die sade sorg nodig in die vorm van 'n topbemesting. Vir die eerste keer word 'n soortgelyke proses uitgevoer wanneer die tweede blaar verskyn, en daarna - na ongeveer 10 dae. Eerstens is die volgende toediening nodig: per liter vloeistof moet u 10 gram kunsmis met kalium en superfosfaat inneem. Dan word daar vir dieselfde hoeveelheid water twee keer soveel kunsmis geneem. U moet na 1,5 maande saailinge van so 'n kultuur soos spruitjies begin pluk. Teen hierdie tydperk kan ongeveer 5 blare in die saailinge gesien word, wat dui op die behoorlike versorging van die plant.
Dit is ook nodig om aandag te gee aan verskeie belangrike nuanses wanneer u 'n kultuur in oop grond oorplant. U moet byvoorbeeld saailinge in die beddings verdik. Die plantskema van die kultuur is soos volg: 0,6x0,6 meter. Dus kan die volwasse kultuur goed ontwikkel. Daarbenewens sal dit gedurende die plantperiode nodig wees om die plante behoorlik te verdiep: die onderste blaar moet die grond raak.
Verlaat behels ook dat die aanplantings gevoer word. Topbemesting is 'n noodsaaklike prosedure vir die kweek van gewasse soos spruitjies. Die belangrikste sorg val egter op die tydperk wanneer die saailinge tuis is; voordat dit in die grond geplant word, moet dit natgemaak word met 'n oplossing van kaliumpermanganaat. Dan is dit nodig om die grond 'n paar keer te bemes met 'n toortsoplossing. Die waardevolste stowwe vir haar is kalium en stikstof. Daarbenewens is spruitjies 'n vogtige groente, dus die onderhoud moet bestaan ​​uit water.
As die koppe van die plante sterker word en die vergeelde blare begin afval, is dit tyd om te oes. Aangesien dit die koudbestande gewas is, kan dit 'n uitstekende oes lewer as die temperatuur tot 7 grade daal. Dit is nodig om die stam onder die wortelstelsel af te kap, terwyl die oorblywende blare afgebreek word. Uit al bogenoemde kan ons aflei dat die kweek en versorging van hierdie gewas eenvoudig is, en dat elke somer dit kan hanteer.
Hoof van spruitjies
Die meeste tuiniers het verlief geraak op so 'n kultuur soos spruitkool, maar om u te laat vrolik met 'n oorvloedige oes, moet u rasse koop wat vir u gebied gesoneer is.
Beskou die hoofvariëteite van spruitjies:
Rudnerf is 'n variëteit met groot opbrengste. Dit kan ryp perfek verdra, en teen 6 grade kan dit nie beskadig word nie, en dit kan boonop vir 'n lang tydperk op die stam geberg word, wat dit moontlik maak om hierdie kultuur vars te hê tot die Nuwejaarsvakansie. Koolkoppe tot twee sentimeter in deursnee, uitstekende smaak en goeie gehalte.
Long Island is 'n middel-vroeë variëteit met 'n groeiseisoen van ongeveer 100 dae. Dit word vars gebruik, sowel as vir inmaak en vir vries.
Hercules is 'n laatryp ryp. Die onderste koppe van hierdie soort kool is op 'n kort skiet. Die groeiseisoen is ongeveer 150 dae lank, dus kan dit slegs deur saad verbou word.
Explorer F1 is vrugbaar, met klein 12 g ovaal of ronde kopkool. Die smaak is ongewoon, dit word vars en vir verwerking gebruik.
Spruitjies in die tuin: saailinge kweek, plant en versorg
Spruitjies is tevergeefs op die lys van onderskatte groente. Dit bevat baie voedingstowwe en minerale soute. Onontbeerlik in die proses om gewig te verloor, met gereelde hardlywigheid en diabetes. En om dit in die land te laat groei, sal nie moeilik wees nie.
Spruitkoolvariëteite het verskillende strukture, vir u verwysing:
- Hercules-1342 het los koolkoppe, maar die smaak is aangenaam.
- Rosella het digte koolkoppe, gelyktydige rypwording, aangename smaak.
- Casio het klein, digte, smaaklike kopkool, baie hoë opbrengs.
- Dolmik, 'n verskeidenheid vroegryp kool met 'n hoë opbrengs, het geen bitterheid na hittebehandeling nie.
Spruitjies is lang steelpote van 20-70 cm lank, en klein koolkoppies groei self in die blaaroksels, en een so 'n bossie kan tot 50 koppe kool hê, so groot soos 'n hoendereier. Alhoewel hierdie plant nie eksoties is nie, sal die voorkoms ongetwyfeld belangstelling wek.
Spruitjies word gekweek met saailinge wat vroeg in Junie in oop grond oorgeplant word, wanneer die bedreiging van herhalende ryp verby is.
Spruitjies is uitstekend om in die middelste baan te groei, aangesien dit ryp tot -10 ° C kan weerstaan. Daar is egter een belangrike nadeel: by 'n temperatuur van + 25 ° C begin kool die groei vertraag en verminder die kwaliteit van die gewas. Die optimale temperatuur is 18-22 ° C.
Soos alle ander soorte kool, het die spruitkruide 'n lang groeiseisoen, en dus plant somerbewoners dikwels spinasie, wortels, blaarslaai, seldery, rabarber, boontjies en groen mis (organiese kunsmis) in die gange. Plant boontjies sal kool teen plantluise en seldery teen koolvlooie beskerm. Aartappels en uie word nie langs kool geplant nie. Swak voorgangers is tamatie, raap, radyse, beet, radyse. Hulle keer na 4-5 jaar terug na hul oorspronklike plek.
Die plantegroei is 130-160 dae; in die middelste baan sal dit nie werk om spruitjies dadelik in die beddings te laat groei nie, daarom is dit nodig om eers saailinge te kweek.
Groei saailinge van spruitjies, saai saad op 10-13 April
Die saad word voorberei voordat dit gesaai word. Vir 15 minute. gedompel in warm water (45-50 ° C), dan vir 1 min. verkoel en laat dit 12 uur in 'n groeistimulerende oplossing staan. Daarna word hulle goed onder lopende water gewas, 24 uur in die yskas gesit, tot 'n losheid gedroog en in potte tot 1-3 cm diep gesaai. In elke put is daar 3 sade. Die potte het 'n deursnee van 8-10 cm. Bedek dit met glas en laat dit op 'n temperatuur van 16-20 ° C staan. As u saailinge van spruitjies in 'n boks groei, is die afstand tussen die sade 4-5 cm.
As lote verskyn (4-5 dae), word die glas verwyder. Die eerste keuse word uitgevoer in die stadium van die verskyning van die eerste ware pamflet, wat tot die saadlobbige blare verdiep. Wanneer die saailinge wortel skiet na die pluk, moet die kamertemperatuur gedurende die dag tot 12-14 ° C en snags 10-12 ° C verlaag word.
Topbemesting word toegedien wanneer die tweede blaar verskyn, en herhaal dit na 7-10 dae. Neem ureum (4 g), superfosfaat (20 g), kaliumchloried (10 g) vir 10 liter water. Vir die tweede voeding word die ureum 2 keer verminder.
Die term vir die kweek van saailinge is 6-8 weke. Saailinge van spruitjies word twee weke voordat dit in oop grond oorgeplant word, gedurende die dag + 10-13 ° C verhard, en snags + 5 ° C.
Plek en grond
Enige grond is geskik vir die plant van spruitjies, selfs suur, net dan is daar 'n groot risiko vir kielkwale. Op swak grond sal kool ook groei, maar stadig en die kwaliteit van die gewas is miskien nie op die hoogste vlak nie. As daar geplant word op die plek waar peulgewasse of tamaties verbou word, mag addisionele kunsmis nie toegedien word nie. Maar as die grond vir plant nie met kunsmis gevul is nie, dan is 1 vierkante meter M. voeg 1 emmer humus, ½ koppie nitrophoska en 2 koppies houtas of kalk by. Grawe in, maak water en water met 'n oplossing van kaliumpermanganaat (1,5 g per 1 emmer water) teen 'n dosis van 3 liter per 1 m². Sodanige behandeling sal die terrein ontsmet van patogene en plae, met hul larwes.
Kies 'n helder plek, 'n suidelike of suidoostelike helling is geskik.
1-2 weke voordat Brusselse spruite geplant word, word die grond behandel met 'n Fitosporin-oplossing, en die saailinge word nie gestroop nie. Elke plant moet 4-6 blare hê. Onmiddellik voor plant, moet dit oor 2 uur volop water gee. 'N Handvol houtas word by elke gat gevoeg.
Oorplant saailinge in die aand of in bewolkte weer. Die afstand tussen plante is 50 cm, tussen rye 70-100 cm.hoe groter die afstand tussen die rye, hoe meer lig op die blare val, wat beteken dat die ontwikkeling vinniger, beter en egaliger sal wees. Skadu jong plante in die eerste 2-3 dae na plant.
Installeer 'n steun naby elke plant, waarvoor dit moontlik is om die stingel vas te bind, dan sal sterk winde nie lang rasse beskadig nie.
Hy hou van vog, maar sal droogte makliker verdra as oorvoeding, aangesien die wortels tydens droogte water uit die diepte van die grond sal begin onttrek, en wanneer dit oorvochtig word, begin verval. Water elke 2-3 dae.
Deklaag met strooi in 'n laag van 6-8 cm. Moenie saamtrek nie, die vorming van koolkoppe kom aan die onderkant van die stam voor.
Deur die bokant van die stam af te sny, sal u die rypwording van die koppe bespoedig. Dit is die beste om dit in Augustus te doen, word gelei deur die grootte van die onderste koppe van kool (1-3 cm in deursnee).
Spruitjies word gevoer met organiese kunsmis, kalium en 'n klein hoeveelheid stikstof. Die gebruik van vars mis lei tot losheid van koppe van kool, die ophoping van nitrate en 'n afname in die gehalte van die behoud van kwaliteit. Die eerste keer - 2-3 weke nadat u die saailinge op 'n permanente plek geplant het, kan u die komplekse minerale kunsmis Kemiru of Floromix gebruik. Die tweede voeding - 'n maand na die eerste, maar reeds met organiese materiaal (Humisol) of humus.
Koolblom kom voor in die tweede lewensjaar, op hierdie stadium word sade versamel, wat 5 jaar lewensvatbaar bly.
Spruitjies word beïnvloed deur kiel siektes, swart been, donsige skimmel. Van plae: lepels, blankes, kruisvlieë, slakke, slakke, plantluise.
Versameling en berging van spruitjies
Vanweë die hoë rypbestandheid, word hierdie groente die laaste keer geoes - Oktober-vroeg in November, afhangende van die weer. Skeur eers die blare af, ontbloot die koppe van kool en breek dan die koppe af. Blansjeer en vries vir die winter.
Vroeg in November word kool heeltemal uit die beddings verwyder en die stam by die wortelkraag afgesny. Stoor in 'n kelder of kelder, grawe in 'n boks sand. By 'n temperatuur van 0 ° C verloor kool sy voorkoms gedurende 2 maande nie, en gedurende hierdie tyd sal alle voedingstowwe van die stam en blare na die koppe oorgaan.
Hou jy van die artikel? Deel dit met jou vriende! (skakels hieronder)
Spruitjies: groei van saailinge, versorging, bemesting en voeding - tuin- en groentetuin
Die resultaat van die verbouing van groente hang grootliks van die saailinge af. Dit moet sterk, gesond, nie te langwerpig wees nie, met 'n goeie wortelstelsel.
By die kweek van saailinge los grond is nodig in bokse en potte. 'N Goeie opsie is 'n mengsel van drie komponente met gelyke volume: kompos, growwe sand en tuingrond (tuimengsel), en, indien moontlik, grond uit molhope. Vir goeie dreinering moet 'n laag fyn gruis aan die onderkant van die boks geplaas word, en fyngedrukte eierdoppe bo-op. Dreinering is ook nodig in die saai van sade in klein bekertjies, altyd met 'n paar gaatjies in die bodem. In hierdie gevalle sal die saailinge later in groter potte geduik moet word. Duik kan vermy word as u aanvanklik saadjies in half liter plastiekbekers saai en saailinge daarin kweek totdat dit in die grond geplant word. Bekers met saailinge word op roosters geplaas, en bokse op pote of latte om oortollige water vrylik te laat dreineer en tot 'n sekere mate die toevoer van lug na die wortelstelsel te verbeter vir die normale ontwikkeling van saailinge.
Belangrike voorwaardes kry goeie saailinge - behoorlike natmaak, beligting. Die grond moet natgemaak word voordat die saad gesaai word, maar nie daarna nie, want anders word die sade afgewas, oneweredig verdiep en saamgevoeg. Die volgende besproeiing moet uitgevoer word met 'n spuit met 'n fyn spuitkop, verkieslik met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat met 'n temperatuur van 23-24 ° C. Moenie 'n kors vorm wat skadelik is vir saadontkieming nie. 'N Gematigde humiditeitsregime is nodig. Gereelde en volop water laat die saailinge rek. Oormatige humiditeit is veral gevaarlik in swak lig. Om die ligstelsel te verbeter, plaas die saailinge minder gereeld op sonnige vensterbanke en so na as moontlik aan die glas. Verbeter die beligting met 'n weerkaatsende effek: bou die planke uit karton- of laaghoutplate en bedek dit met foelie. Dit verhoog nie net die beligting nie, maar voeg ook warmte toe as die sonstrale op die vensterbank val.
Wanneer plante oorplant word van boks tot boks moet onthou word dat hulle nie daarvan hou om aangeraak te word nie.
Daarom, wanneer u oorplant, moet u die wortelbal opneem. Die beste tyd om te kies, is in die aand wanneer dit makliker is om plante te beseer.
Eerste keer voed saailinge twee weke na duik met superfosfaat en houtas ('n teelepel per 3 liter water), spandeer u 'n halwe glas per pot. Na nog twee weke word 'n tweede toediening gedoen - met nitrofos of komplekse kunsmis ('n teelepel per 3 liter water), wat die toediening met water kombineer. Hierdie voedingsnorme is nie dogmas nie. Dit is nodig om die bemesting van die gebruikte grond of die mengsel daarvan by die plant van saailinge in ag te neem, sodat die plante nie skade berokken nie.
Met verloop van tyd word die grond in die potte vanself verdig, daarom is dit nodig om beddegoed op te maak.
Langwerpige plante is die gevolg van oormatige ywer van die groenteteler: oormatige natmaak, die nakoming van die temperatuurregime. Saailinge kry gewoonlik 'n liggroen kleur. Dit moet met ureum gevoer word ('n teelepel per 3 liter water), na 'n plek waar die lugtemperatuur 10 ° C is, beweeg en stop met water. Na 'n kort tydjie sal die groei van plante stop. Hulle sal hul kenmerkende kleur kry en weer geplaas word op plekke met 'n gunstige temperatuurregime vir hulle.
By die kweek van saailinge voorkom dat dit in die April-dae oorgroei. Om die groei van die lugorgane en die wortelstelsel te balanseer, is dit nodig om die regte temperatuur te verseker. Tamaties benodig byvoorbeeld 'n verhoogde temperatuur: in sonnige weer - 22-24 ° С, in bewolkte - 16-18 ° С, snags -12-14 ° С vir kool, is dit wenslik in sonnige weer - 18-20 ° С, bewolk - 14-16 ° С gedurende die dag, 10-12 ° С in die nag.
Sewe dae voordat dit in die grond geplant word, word die saailinge aan temperatuur en ligte verharding onderwerp. Verlaag die temperatuur geleidelik gedurende vier dae (byvoorbeeld tot 8-10 ° C vir kool en 12-14 ° C vir tamaties). Dan word die saailinge onder die oop lug uitgehaal: eers vir vier uur, die volgende dag vir 'n halwe dag, dan vir die hele dag en dan vir die hele dag.
Goed gekruide saailinge het 'n veselagtige, goed ontwikkelde wortelstelsel, 'n dik stam met blare van die kenmerkende donkergroen kleur van die plant, en kort internodes.
Ervare tuiniers behaal goeie resultate om saailinge in die finale stadium in die oop veld van die kweekhuis te kweek. Dit word soos volg gedoen: aan die einde van April (afhangende van die temperatuurregime) word saailinge in 'n kweekhuis op 'n tuinbed geplant op 'n afstand van 10 cm van mekaar en 15 cm tussen rye. Daarbenewens word foelie-bedekte tempels geïnstalleer. Een keer elke tien dae word die skuiling geventileer en die plante gevoer. In die geval van 'n daling in die nagtemperature, word addisionele bedekking met film of papier uitgevoer.
Saailinge van verskillende plantsoorte het hul eie ouderdomsperk, wat nie meer versnel nie, maar die groei en rypwording vertraag en die opbrengs verminder. Oefening bevestig dat hierdie ouderdom ongeveer een maand vir pampoenpitte is, vir tamaties - 'n bietjie meer as twee, kool - ongeveer twee maande. Omdat u weet wat die gunstige tydsberekening is om saailinge in hul sone op oop en geslote terreine te plant, is dit nie moeilik om die tydsberekening van saad te bereken nie.
U kan nie jaag om saailinge te plant en saad in oop grond en in 'n kweekhuis te saai nie. In die lente is ryp dikwels skadelik vir jong plante. Om in koue grond te plant, belemmer die groei van saailinge en ontkieming van saad. Dit is ook ongewens om laat te saai en te plant; u kan die oes verloor: die plante word later ryp. Wanneer die natuur moet saai, vra die natuur - hierdie natuurlike reguleerder van tuinsake. In die vroeë lente is die gewone voetsoolvoet van die eerstes wat blom. Op die oomblik moet die tuinier gereed wees om die grond te bewerk. Dit word gelyktydig uitgevoer met die losmaak van klonte met 'n hark en saai sonder onderbreking in die tyd, maar die grond moet "ryp" wees - warm genoeg. Die beste tyd om baie gewasse te plant, is wanneer sekere wilde plante blom. Wortels kan byvoorbeeld gesaai word wanneer asp en wilg blom. Raap, pietersielie, ertjies, radyse, radyse, dille, uie word die beste terselfdertyd gesaai. Die esdoorn het geblom - dit is tyd om die beet te saai. Paardebloem het geblom - plant aartappels. Rowan en lila het geblom - dit is tyd om komkommers te saai en saailinge van tamaties, rissies, eiervrugte, physalis te plant.