Dandelion Root - Paardebloem (Taraxacum officinalis) - Medisinale plante - 2021
Dit is een van die gewildste veldblomme en vorm 'n integrale deel van wilde blomme en wilde tuine. Ons praat van die regte paardebloem (Taraxacum officinalis), waarvan die heldergeel blomme deur elke kind geïdentifiseer kan word. Soos die paardebloemblare, word hulle gereeld in die wilde kruie-kombuis gebruik. Aan die ander kant is die genesende effekte van paardebloem deesdae minder bekend.
Veral die paardebloemwortel (Radix taraxaci) is vol interessante aktiewe bestanddele wat veral interessant is vir die behandeling van spysverteringsstoornisse en urinêre afwykings. In hierdie verband was paardebloem eens 'n relatiewe belangrike huismiddel in die tradisionele volksgeneeskunde. Die Chinese en Arabiere gebruik dit selfs teen kanker, maar onlangse studies wek die hoop dat hierdie potensiaal wetenskaplik bewys kan word. Om nie die ou kennis en genesende krag van Taraxacum officinalis te vergeet nie, is hier 'n spesiale bydrae tot die beroemdste weiveldblom ter wêreld.
Profiel van die paardebloem:
Wetenskaplike naam: Taraxacum officinalis
Plant familie: Daisy-gesin (Asteraceae)
Gewilde name: Oogwortel, beertand, Beierse gentiaan, bedpisserie, botterkop, eieronkruid, veldblom, Franse slaai, geel wyfie, haan spek, hondebloem, kettingblom, padblom, koeblom, koeslaai, lantern blom, paardebloem nommer, mag blom, melk blom, melk distel, Pfaffenkopf, perdeblom, peer blom , Paardebloem, Röhrlblume, Saublume, Schäfchenblume, Sommerthorn, Sonnenwurzel, wilde sigorei
oorsprong: Asië, Europa
Plantportret: versigtig, risiko van verwarring
Die paardebloem veroorsaak altyd verwarring by mense. Omdat benewens die paardebloem-genus Taraxacum, wat ook die regte paardebloem insluit, ook die spesies van die genus Leontodon, as paardebloemies genoem word. Om sake te vererger, is hul generiese naam ook die werklike Latynse variant van die term paardebloem. Boonop behoort albei blommesoorte tot die madeliefie-familie (Asteraceae) en lyk met die eerste oogopslag baie eenders danksy hul heldergeel blomme en hul opvallende blare.
Selfs die saadkoppe, tipies van paardebloemies, waarvan die harige en liggies gedraaide voorruit die blomme die bynaam paardebloem gebring het, kom algemeen voor by die twee paardebloemgeslagte. En dit is reeds 'n beduidende verskil, slegs die Taraxacum-genus word vir medisinale doeleindes gebruik. Net so, as u mooi kyk, sal u ook besliste afwykings in die blomvorm opmerk.
Terwyl Taraxacum, met sy groot, gevulde tongblomme, aan 'n geel poeierwolk herinner, is die kroonblare by Leontodon aansienlik yl in getal en die blom is in die algemeen kleiner. 'N Mens voel 'n bietjie herinner aan 'n geel manier wat hier wag, wat ongelukkig 'n ander verwarring veroorsaak, want hierdie van is ook algemeen vir Taraxacum. Beide paardebloemgenera kan beslis deur hul stingels onderskei word.
Leontodon-spesies het oor die algemeen 'n baie dun, soms vertakte blomstam. By Taraxacum, daarenteen, vind 'n mens die sterk, dik stamstruktuur waarvan die holte die witmelksap bevat wat kenmerkend is van regte paardebloem. Verskeie vanne van albei variëteite van die paardebloem verwek ook verwarring in hierdie verband. Leontodon word gereeld melkweier genoem, terwyl Taraxacum melkblom genoem word.
Daarom is 'n opgeleide oog nodig as u paardebloem versamel vir genesing. Dit is ook belangrik om nie net die blomme te pluk nie, want die ware genesende krag van die plant lê in die paardebloemwortel (Radix taraxaci). Die blomme en blare word ook gereeld gebruik, byvoorbeeld vir paardebloemslaai of paardebloembrood - wat albei baie goed smaak - vir naturopatie, maar die uiters effektiewe bestanddele van die wortels van Taraxacum officinalis is byna uitsluitlik belangrik.
Die paardebloemwortel word sedert antieke tye gebruik. Dit word aangedui deur verskillende algemene name wat direk voortspruit uit die medisinale effekte van die wortel. As 'n pissebloem is paardebloem bekend vir sy diuretiese eienskappe. Dit word gebruik om urinêre afwykings soos nierstene of infeksies in die urienweg te behandel. Die diuretiese effek van die paardebloemwortel is ook 'n goeie hulp in die behandeling van metaboliese afwykings soos jig.
In die algemeen het die wortel van die paardebloem 'n suiwerende, suiwerende en afskeidingsbevorderende effek, wat nuttig is benewens klagtes wat dreinering van die liggaamstelsel benodig, ook in die geval van versteurde spysvertering en slymvliesweë en verskillende vrouesiektes. Wat laasgenoemde betref, moet daar genoem word dat paardebloem 'n ou medisinale plante is, wat byskrifte soos melkblom aandui. Die afskeidingsbevorderende aard van die blom kan moeders wat borsvoed, met melk help. Tot vandag toe voer boere hul melkkoeie steeds met paardebloem om hul melkproduksie te verhoog. Die effek is ook nuttig vir menstruele afwykings wat verband hou met 'n geïnhibeerde menstruasieperiode. Altesaam sluit die toepassingsareas van die paardebloemwortel in:
Asemhalingsiektes: b.v. Brongitis, hoes of loopneus,
Spysverteringsstelsel: b.v. Galstene, geelsug, lewerswakheid, maagverswakking of hardlywigheid,
Vroue wat ly: b.v. Menopousale simptome of siklusafwykings,
Gesamentlike klagtes en gewrigsverwante metaboliese klagtes: b.v. Verharding van die arteries (arteriosklerose), jig of rumatiek,
Urinêre afwykings: b.v. Sistitis, nierstene of vetterige,
Velprobleme: b.v. chroniese veltoestande, ekseem, puisies of vratte
en ander klagtes: b.v. Verlies aan eetlus, koors, haarverlies, hoofpyn, spatare, visuele versteurings.
Die genesende krag van die paardebloemwortel word dikwels slegs toegeskryf aan die bitter stowwe wat dit bevat. Radix taraxaci bevat ook 'n hele reeks ander bestanddele wat ook bydra tot die genesende eienskappe van die kruidwortel. Die wortel van die paardebloem bevat 'n besonder groot aantal gesonde vitamiene en minerale. Dit vorm 'n paar van die belangrikste werkingsmeganismes van Radix taraxaci en is 'n goeie ondersteuning vir liggaamlike gesondheid, selfs sonder 'n bestaande siekte-agtergrond. In die algemeen kan die volgende bestanddele in die paardebloemwortel voorkom:
Met die bitter stowwe bevat die paardebloemwortel enkele van die belangrikste kruie-aktiewe bestanddele. Hulle is hoofsaaklik verantwoordelik vir die goeie geskiktheid van die plantwortel in die omgewing van spysvertering, omdat bitter stowwe werk
bevorder bloedsomloop (veral in die omgewing van die spysverteringskanaal),
en bevorder afskeiding en spysvertering.
Benewens maagsap en spysverteringsensieme van die derm, bevat die sekresie-bevorderende effek ook galsekresie en verskillende lewerensieme. In die algemeen lyk die paardebloemwortel baie dieselfde as die artisjok en die hop in die bitter stofinhoud. Twee kruie, soos die paardebloemwortel, behoort tot die sogenaamde lewerkruie omdat hulle spesifiek op siektes van die lewer gerig is, soos lewerswakheid of 'n versteurde vloei van die gal.
Die afskeidingsbevorderende eienskappe van die bitter stowwe kan ook help met die vorming van versteurde melk, urienretensie en 'n swak menstruasie. Die plantstowwe stimuleer ook die urine deur hul sekresiestimulasie, wat baie belangrik is vir die behandeling van urienwegsiektes en metaboliese siektes soos jig.
Op die gebied van spysverteringsprobleme kan bitter stowwe steeds nuttig wees in die geval van inflammatoriese siektes. Die beste voorbeeld hier is inflammasie van die spysverteringskanaal. Net so is 'n tee van die paardebloemwortel, wat weens die bitter stofinhoud baie anti-inflammatories is, 'n ondersteunende behandeling vir sistitis. Die drie belangrikste bitterkomponente in Radix taraxaci is
Plant kleurstowwe, die sogenaamde flavonoïede, is ook algemeen bekend vir hul medies-waardevolle effekte. Hulle het hul naam gekry van die Latynse woord flavus vir 'geel', nie heeltemal toevallig nie, omdat die eerste plantaardige kleurstowwe wat ooit ontdek is, geel was.
Die paardebloem bevat ook geel kleurstowwe, soos maklik herken word aan die bekende blomkleur. Tot die blomtydperk word dit hoofsaaklik in die wortels van die plant geberg en is dit nie minder bekend nie karotenoïede gestel. Die naam, omdat dit maklik uit die wortel herken kan word, kleur hierdie flavonoïed geel, geel-oranje of rooierig, afhangende van die konsentrasie. Terloops, karotenoïede word nie net in plante en plantvrugte soos piesangs, wortels, tamaties of selfs paardebloem aangetref nie. Ook in die chitin-pantser van insekte soos die lieveheersbeestjie of die verekleed van voëls soos die flamingo of die grootmeester, bied karotenoïede die gepaste kleure.
Nou het karotenoïede nie net 'n kleuraspek nie. Boonop tree hulle in die liggaam op as 'n voorstadium vir vitamien A, wat nie deur mense geproduseer kan word nie en daarom spesifiek deur voedsel ingeneem moet word. Beide vitamien A en karotenoïede werk
Hierdie bestanddeel van die paardebloemwortel trek veral voordeel uit oog-, brein-, vel- en lewerselle, weefseltipes wat natuurlik 'n relatiewe hoë konsentrasie karotenoïede het. In hierdie konteks kan aanvaar word dat byskrifte soos oogwortel vir Radix taraxaci nie sonder rede ontstaan ​​het nie, maar eerder gebruik word vir spesifieke siektes van die karotenoïedbevattende visuele selle van die oog (bv deur katarakte) kom van. Die selbeskermende effek van karotenoïede is grootliks afgelei van die funksie daarvan as 'n antioksidant. Deur vrye radikale vas te lê, word weefsels, vate, gewrigte, spiere en senuwees skoongemaak, wat benewens oog-, lewer- en velsiektes, byvoorbeeld, ook rumatiese klagtes en vaskulêre siektes soos arteriosklerose teenwerk.
Wat die vel- en vaskulêre siektes betref, speel plant tanniene, die sogenaamde tanniene, ook 'n deurslaggewende rol in die paardebloemwortel. Hulle is veral bekend vir hul anti-inflammatoriese effekte, wat weer gebruik word vir die behandeling van inflammatoriese siektes in die spysverteringskanaal en urienweg. 'N Baie spesiale eienskap van die tanniene is egter verantwoordelik vir hierdie anti-inflammatoriese effek. Ons praat van die kontraktering (trekkend) Effek van hierdie groente-tanniene. Dit bied 'n verdikking van die oppervlak van velweefsel en vate, wat dit enersyds bemoeilik vir die inflammatoriese kieme om deur te dring. Aan die ander kant vernou die bloedvate ook, wat die bloeding stop en die ontsnapping van inflammatoriese afskeidings belemmer.
Nog 'n eienaardigheid van smeulende tanniene is dat dit die weefsel dreineer. 'N Proses wat nie net dierevelle tydens die looiery in die leer van die leer ontsmet nie, maar ook tesame met die sout van die huide verseker dat dit verhard word. By mense het die dreinerende effekte van tanniene nie net 'n vullingseffek nie, soos nuttig in die geval van diarree, maar ook 'n verhoogde verwydering van besoedelende stowwe en slak. Veral residue van swaar metaal en alkaloïede kan met behulp van tanniene uit die organisme verwyder word, wat selfs met ernstige metaalvergiftiging help. En ook met steinsiektes (bv. Galstene of nierstene) kan die oplos en terselfdertyd die dreineringsmeganisme van tanniene help.
Die mucilages van die paardebloemwortel het 'n uiters kalmerende effek. Hulle behoort tot die veelvoudige suikers (polisakkariede) en kom ook voor in die menslike liggaam, waar hulle die basiese boustene van sekresies soos speeksel, maagsap of die slymvliese bied. Gevolglik kan 'n doelgerigte toevoer van slym deur voedsel die vorming van genoemde liggaamsekresies positief ondersteun.
Nog meer dra kruiebloeisels by tot die doelgerigte kalmeer van ontstekingsentrums, wat veral sigbaar is in die spysverteringskanaal en urienweginfeksies. In albei dele van die orgaan word inflammasie hoofsaaklik veroorsaak deur die ontbinding van die beskermende laag slymvlies wat die binnekant van die maag, ingewande en urienweg lei. In so 'n geval dra siviele by tot die herstel en herlewing van die aangetaste gebiede van die slymvlies, wat die ontsteking geleidelik verminder.
Die effek van die slym op die bloedsuiker moet ook genoem word. In teenstelling met baie ander soorte suiker, verhoog hulle nie bloedsuiker nie, so dit is nie 'n probleem nie, selfs vir diabete. Verder is dit bekend dat mucilages gifstowwe opneem, wat weer die potensiële ontgifting en ontgifting van die paardebloemwortel bevoordeel.
As dit by medisinale kruie kom, is die effek van spesifieke medisinale bestanddele dikwels op die voorgrond. Dit is te maklik om te vergeet dat "gewone" voedingstowwe ook 'n genesingspotensiaal het. Dit word telkens weer duidelik met die paardebloemwortel. Die vitamiene in die wortels alleen dra tot 'n aansienlike mate by tot die genesende eienskappe van die kruiewortel. Die vitamien A alleen, wat in die radix taraxaci voorkom, benewens die karotenoïede wat as 'n vitamien A-voorloper beskou word, werk
versterking van die vel en slymvlies
stimuleer die metabolisme
en ondersteun dus 'n aantal van die bekende gesondheidseffekte van paardebloemwortel. Die situasie is dieselfde vir vitamien B en vitamien C, terwyl laasgenoemde ook 'n cholesterolverlagende en spierversterkende effek het.
Die teenwoordigheid van vitamien D in Radix taraxaci is ook baie waardevol. Soos vitamien A, kan dit nie deur die menslike liggaam self geproduseer word nie, en moet dit dus in voldoende hoeveelhede aan die organisme voorsien word, hetsy deur sonlig of deur vitamien D-bevattende melkprodukte, vis en vleissoorte te eet. Vir veral vegetariërs en vegane is selde gesaai met plant-gebaseerde vitamien D-bronne van besondere belang.
Om verskeie redes is vitamien D noodsaaklik vir die gesondheid. Dit speel byvoorbeeld 'n belangrike rol in die hormoonbalans. Beide die sintese van geslagshormone soos vroulike estrogeen en hormone soos die gelukhormoon serotonien kan nie sonder hierdie vitamien klaarkom nie. Mense met 'n vitamien D-tekort het dus nie net depressiewe buie en gemoedskommelings nie, maar ook op die langtermyn ernstige vrugbaarheidsprobleme.
Op hierdie punt kan gesien word dat vitamien D 'n deurslaggewende bydrae lewer tot die geskiktheid van die paardebloemwortel as medisinale kruie. Vitamien D is ook baie belangrik vir die nierselle, want dit help om die opname van stowwe en sodoende die filterfunksie van die niere te vorm.
Benewens die getoonde vitamiene, bevat die paardebloemwortel ook minerale en spoorelemente. Daar is drie in getal - yster, kalium en sink.
Yster is weer 'n bestanddeel wat veral belangrik is vir vroue. Die mineraal is nodig vir bloedvorming in die liggaam en moet meer tydens die menstruasie opgeneem word om die siklusverwante bloedverlies te vergoed. Menopouse kan ook tydelik toeneem in die menopouse, en daarom is daar ook 'n groter behoefte aan yster. Een of die ander koppie tee wat van paardebloemwortel gemaak word, is dus meer as aanbeveel vir vroue in die menopousale toestand.
Die kalium in die paardebloemwortel is ook betrokke by die bloed se bloedvloei. Dit beïnvloed byvoorbeeld die instandhouding van bloeddruk en versterk die vaskulêre funksies. Dit reguleer die vrystelling van hormone, die metabolisme en die suur-basis-balans in die organisme.
Veral in die niere verseker kalium ook dat kalsium, as 'n mineraal wat waardevol is vir die liggaam, na weefsellae en dele van die liggaam met 'n hoë kalsiumbehoefte oorgedra word, d.w.s. dat dit so goed as moontlik na die metabolisme oorgedra word, in plaas daarvan dat dit uitgeskei word. Dit sluit veral die bene in, daarom is bewys dat 'n goeie kaliumvoorraad beskerm is teen siektes soos osteoporose - veral postmenopousale osteoporose. Andersins het kalium 'n diuretiese effek op die niere en is dit ook bevorderlik vir die algemene funksie van paardebloemwortel as kruie-diuretikum.
Die minerale spoorelement sink word afgesluit deur die minerale spoorelement, die gesondheidsfunksie van minerale van paardebloemwortel tot bloed, metabolisme en hormone. Dit het ook belangrike eienskappe op die gebied van vel-, spyker- en haargesondheid, wat die genesende effekte van Radix taraxaci vir velkwale en haarverlies verklaar. Laaste maar nie die minste nie, versterk sink ook die immuunstelsel, sodat aansteeklike en verkoue siektes ook voordeel trek uit 'n doelgerigte inname.
Die versamelingstyd vir paardebloemwortel is in die lente voor of vroeg in die herfs na blom. Tussendeur kan vars blomme en blare van die paardebloem te eniger tyd versamel word. Dit is egter belangrik om seker te maak dat die kruie wat versamel is, slegs afkomstig is van besoedelende weide waarop geen insekdoders, plaagdoders of kunsmisstowwe gebruik is nie.
versigtigheid: Daar moet daarop gewys word dat die melksap uit die stingels van die regte paardebloem bruin vlekke op die klere agterlaat wat amper nie uitgespoel kan word nie. Dit is dus beter om nie goeie klere aan te trek as u afhaal nie!
Paardebloemwortel word standaard as 'n tee of tinktuur voorberei. Daar is egter ook 'n paar heerlike resepte wat die wortels van die paardebloem en die blare van blare bevat. Alhoewel die konsentrasie van aktiewe bestanddele nie so groot is nie, gee dit 'n interessante smaak en is dit meer veelsydig om te gebruik. Die paardebloemslaai is byvoorbeeld hier bekend. U kan ook die blomme en blare van die paardebloem gebruik om heerlike smoothies, pesto-resepte en selfs brood te maak. In die volgende wil ons 'n paar resepte vir die paardebloemwortel aanbied.
'N Tee is die beste geskik vir die interne aanwending van paardebloemwortel. Dit kan byvoorbeeld gebruik word vir urienwegsiektes, spysverterings-, menstruasie- of menopousale simptome. Die volgende is van toepassing op die dosering van paardebloemtee:
Twee teelepels gesnyde paardebloemwortel kom van
250 ml kookwater.
Na 'n broeityd van tien minute word die wortelkruide dan gesig en die tee gedrink. Dit is die beste om die tee 'n halfuur te neem voordat u dit eet. 'N Maksimum van drie tot vier koppies paardebloemtee moet per dag geneem word om dit nie te oordrewe met die dreinering van die liggaam nie.
Spysverteringstee met paardebloemwortel:
Hierdie teemengsel word veral aanbeveel vir spysvertering, maar kan ook gebruik word as 'n diuretiese nier en blaas tee vir sistitis en ander urinêre afwykings. Die bestanddele:
30 gram paardebloemwortel,
20 gram meesterwortel,
20 gram Odermenning,
20 gram yrow,
15 gram eretoekenning,
15 gram blomme van goudsbloem
en 15 gram okkerneutblare.
Meng die tee-kruie saam en verwyder dan twee teelepels per koppie uit die kruiemengsel. Giet soos gewoonlik 250 milliliter kookwater oor die kruie en laat staan ​​vir 10 minute bedek voordat u die kruie sif en die tee warm neem. Tot drie voorbereidings is elke dag moontlik. Na 'n maksimum van ses weke gebruik vir uitgebreide dermreiniging of versterking van die spysverteringstelsel en urienweg, moet 'n weeklikse onderbreking geneem word om die liggaam tyd te gee om te stabiliseer.
Galtee met paardebloemwortel:
Om die afskeidingsbevorderende eienskappe van die paardebloemwortel vir gal- of lewerprobleme te gebruik, word 'n kombinasie met borriewortel aanbeveel. Soos die paardebloemwortel, word dit beskou as die bevordering van gal en het dit 'n stimulerende effek op die produksie van maagsap. As u wil, kan u 'n derde, aromatiese, maar ligte medisinale kruie byvoeg na die smaak van die tee. Ons resepvoorstel:
30 gram paardebloem (Wortelkruid),
30 gram peperment (blare)
en 15 gram borrie (Wortelkruid).
Neem twee teelepels uit hierdie kruiemengsel en giet 250 ml water oor die kruie. Die teken tyd is weer 10 minute. Nadat die kruie gesif is, kan twee tot drie koppies per dag van so 'n tee geniet word.
'N Tinktuur van paardebloemwortel kan ook gebruik word om die ingewande, lewer of nier te versterk. Aan die ander kant kan dit ook ekstern gebruik word, byvoorbeeld vir velprobleme of vir wondbehandeling. Die alkohol in die tinktuur dra ook by tot die ontsmetting van die problematiese velareas. Om so 'n paardebloem tinktuur te maak, benodig u:
20 gram paardebloemwortel,
100 ml alkohol (bv Vodka of brandewyn),
en 'n donker bottel.
Stap 1: Sit die kruie in 'n klein konfytpot en giet die alkohol oor die hele ding. Vir groter hoeveelhede van die tinktuur, kan die glas eenvoudig met die paardebloemwortel tot by die rand gevul word, en dan word die hele ding met genoeg alkohol gegiet totdat die wortelkruide heeltemal daarmee bedek is.
2de stap: Maak die konfytpot goed toe en plaas dit op 'n warm plek vir 10 dae, byvoorbeeld op die vensterbank. Skud die tinktuurbasis gereeld sodat die onttrekte aktiewe bestanddele goed in die alkohol versprei word.
3de stap: Na die rypwordingsperiode word die kruie afgefiltreer en die paardebloem tinktuur in 'n donker bottel vir verdere stoor (bv goed skoongemaakte hoesstroopbottel) gegee. As u spesifieke simptome het, neem u twee tot drie eetlepels van hierdie tinktuur per dag of 15 druppels voordat u eet. Tik eenvoudig die aangetaste of beseerde vel af met die tinktuur met behulp van 'n katoenbal of katoenen kussing.
Ander natuurlike medisyne kan ook van die moedertaktuur van die paardebloemwortel gemaak word. Die paardebloemsalf is hier 'n goeie voorbeeld. Dit is veral nuttig vir velklagtes. Dit word ook in ginekologie aanbeveel om die bors te vryf in die geval van goedaardige veranderinge in die weefsel van die klier, byvoorbeeld as gevolg van menopouse-verwante estrogeenskommelings of swangerskapsverwante hormonale veranderinge. As bestanddele benodig u:
100 ml goudsbloemolie,
8 milliliter paardebloem tinktuur,
5 milliliter bruinworteltinktuur,
8 druppels roosolie,
5 druppels laventelolie,
5 druppels geraniumolie,
25 gram wolwas
en 20 gram byewas.
Stap 1: Verhit eers al die vetterige bestanddele in die waterbad, dit wil sê die kruie-olies en die was. Sodra alles gesmelt het, word die komponente goed geroer totdat 'n homogene massa ontstaan ​​het.
2de stap: Haal nou die massa uit die waterbad en voeg die paardebloemwortel en die bruin worteltink by terwyl u aanhoudend roer. U kan eintlik hier roer totdat die salf 'n bietjie afgekoel het en merkbaar stewiger geword het.
3de stap: Giet nou die afgekoelde, maar tog voldoende warm en viskose massa in 'n salfpot. Hier sal die salf heeltemal afkoel, onbedek. Sodra dit gedoen is, kan u die pot toemaak. Dit moet van nou af op 'n koel plek gebêre word.
Paardebloemwortel as 'n koffievervanger
In die verlede was dit algemeen in armer huishoudings om die 'geel wegpunt' as 'n koffiesubstituut te gebruik, net soos die regte wegpunt. Om dit te doen, word die gesnyde wortelstukke eers gebraai en dan gemaal. Die poeier kan dan soos gewone koffiepoeier gebruik word.
Dit is bekend dat blare en blomme van die paardebloem vir slaaie gebruik word. Asyn van die paardebloemwortel kan ook in die slaaisous verwerk word! Die produksie van 'n paardebloemasyn is baie eenvoudig. Neem 'n paar vars of gedroogde paardebloemwortels byderhand en vul 'n messelkruik tot aan die rand.
Gooi appelasyn oor die hele ding en laat die dig verseëlde messelkruik vir 14 dae steil. Soos met 'n tinktuur, moet die glas elke dag goed geskud word. Na die rypwordingsperiode, filtreer die wortelkruide en plaas die asyn in 'n geskikte houer vir opberging. Die paardebloemasyn word ongeveer 'n jaar in die yskas gebêre.
As u hipersensitiwiteit het, kan u buikpyn of diarree ervaar nadat u 'n paardebloemwortel gekry het. Allergie-lyers met 'n allergie vir stuifmeel- of asterfamilie moet ook hier versigtig wees en, indien u twyfel, nie voorbereidings vir die paardebloemwortel gebruik nie.
Mense met bestaande nierinsufficiëntie moet ook daarvan weerhou om dit te gebruik, aangesien die diuretiese effek van die radix taraxaci 'n ekstra druk op die niere kan plaas. Net so word pasiënte met maagswere, gastritis of prikkelbare dermsindroom aangeraai om nie die hoogs aktiewe paardebloemwortel te neem nie. Dieselfde geld vir persone met obstruksie in die gal- of dermkanaal. Hier kan die afskeiding en verteringsbevorderende effekte van die paardebloemwortel nie veel doen nie, maar die klagtes vererger met addisionele opbergingsmateriaal.
Met die oog op die doseringsriglyne vir paardebloemwortel, is dit belangrik om dit noukeurig te volg. As u te veel van die wortelkruide eet, loop u die gevaar om dreinering van die liggaam te dreig en sodoende uitdroging of ontwatering. Die diuretiese effek is nie teëkom nie. Maar as u aan die toedieningskriteria voldoen, sal u 'n baie waardevolle medisinale kruie in die paardebloemwortel vind, wat op baie maniere gebruik kan word en beslis 'n permanente plek in die medisynekabinet verdien het.
Hiller, Karl; Melzig, Matthias: Lexicon van medisinale plante en medisyne. 2. Deel L tot Z, Spektrum, 2000
M. González-Castejón, F. Visioli, A. Rodriguez-Casado: Diverse biologiese aktiwiteite van paardebloem, in: Nutr Rev. 2012 Sep; 70 (9): 534-47, doi: 10.1111 / j.1753-4887.2012.00509 .x. Epub 2012 17 Augustus, PubMed
L. Cai, D. Wan, F. Yi, L. Luan: Suiwering, voorlopige karakterisering en hepatoprotective Effects of Polysaccharides from Dandelion Root, in: Molecules, 22 (9). pii: E1409. doi: 10.3390 / molecules22091409, 2017 25 Aug, PubMed
S. C. Sigstedt et al .: Evaluering van waterige ekstrakte van Taraxacum officinale oor groei en indringing van borskanker- en prostaatkanker-selle, in: Int J Oncol .; 32 (5): 1085-90, 2008 May, PubMed