Madison II Sch - Geskiedenis Podcasts - 2021
(Sch: t. 112; 1. 73 '; b. 22'; a. 1 20-pdr .; cl. Van Buren)
Die skoener Madison is ontwerp deur kapt Edward Preble en is in 1832 vir die Amerikaanse Inkomstediens gebou.
Madison was deel van die muskietvloot en dien teen Seminole Indiane in Florida van 2 Augustus 1841 tot 29 Julie 1842.
Grond is van John Anderson gekoop en was destyds 'n koringland. Baie mense het uit die Lac qui Parle Village verhuis. Madison was geleë op die spoorlyn van die Minneapolis en St. Louis Railroad. Die naam Madison is voorgestel deur C.P. Moe ter nagedagtenis aan sy voormalige huis, Madison, WI.
Sowel die eerste vrag as die eerste passasierstrein het aangekom.
Madison opgeneem. Beide Dawson en Madison het 'n versoekskrif ingedien vir die status van die provinsie. Die eerste setel was in die Lac qui Parle Village.
Die bevolking van Madison het tot 600 gegroei.
Die Independent Press verhuis van Lac qui Parle Village na Madison. Baie van die huise in Lac qui Parle Village het ook na Madison verhuis. Dit was nie ongewoon om 'n prairiehuis in die horison te sien beweeg nie.
Lac qui Parle County Fair het op die huidige webwerf begin.
Madison het die status van die provinsiale setel gekry.
Nuwe skoolgebou vervang die ou gebou wat deur 'n brand verwoes is.
Lutherse Normale Skool
Madison Milling Company is gestig.
Die gemeenskaplike skooldistrik het verander na 'n onafhanklike skooldistrik en 'n hoërskool is georganiseer. Eerste gegradueerde aan die Madison High School het in 1897 klaargemaak. Die tweede gegradueerde het in 1898 klaargemaak.
Deur die jare het vier afsonderlike brande die hoofstraat verwoes, wat gelei het tot 'n gebrek aan geboue met 'n houtraamwerk, aangesien hoofstraatgeboue vervang is met moderne baksteenstrukture.
Memorial Athletic Park opgerig.
Die hoogste aangetekende bevolking van 2 380.
Die plaaslike hoërskool, Lac qui Parle Valley, het begin met klasse. Madison, Milan, Appleton en Marietta het 'n 7-12 skool gebou in die land, sentraal tussen die stede.
Die doel van die V-12-program was om 'n groot aantal offisiere vir beide die Amerikaanse vloot en mariene korps te genereer om aan die vereistes van die Tweede Wêreldoorlog te voldoen, meer as die getal wat jaarliks ​​deur die United States Naval Academy opgedaag is. Annapolis en staande US Naval Reserve Midshipmen's School. Nadat die inskrywers hul V-12-gesubsidieerde baccalaureusgraadprogramme voltooi het, was hul volgende stap na die verkryging van 'n kommissie afhanklik van die diensvertakking: 
Kandidate vir vlootoffisiere moes die V-7 voltooi United States Naval Reserve Midshipmen's School program. Dit was 'n kort kursus van agt maande. Die eerste maand is deurgebring by Indoctrination School, 'n 'boot camp' vir offisierkandidate met Marine Corpsdrill -instrukteurs. Pre-Midshipmen's School was 'n voorbereidende kursus van vier maande wat militêre vaardighede leer, soos seemanskap, navigasie, wapens en hoe om op te tree soos 'n offisier. Midshipmen's School self het akademiese vaardighede geleer en was drie maande lank. Gegradueerdes is aangestel as vaandels in die Amerikaanse vlootreservaat en die meerderheid tree aktief in diens van die Amerikaanse vloot. 
Marine Corps-kandidate het direk by die boot kamp aangemeld en is later ingeskryf vir 'n drie maande lange kandidaatkursus. Nadat hulle klaar was, is die deelnemers aangestel as tweede luitenante van die Marine Corps. 
Toe die Verenigde State die Tweede Wêreldoorlog betree, het Amerikaanse kolleges en universiteite groot inskrywings gehad. Manne op die eerste ouderdom wat normaalweg na die universiteit sou gegaan het (of ingeskryf sou bly totdat hulle studie voltooi is) is óf opgestel, vrywillig vir diens, óf laat val en werk in die landbou of in oorlogsverwante bedrywe aangeneem. As gevolg hiervan was sommige kolleges bekommerd dat hulle hul deure moes sluit vir die duur van die konflik.
Op 14 Oktober 1942 het die Amerikaanse Raad vir Onderwys 'n verslag uitgereik oor hoe kolleges en universiteite die beste gebruik kan word vir die oorlogspoging. In die plan word aanbeveel dat 'n 'kollege-opleidingskorps' op die kollege- en universiteitskampusse gestig word, dat lede van die korps in uniform is en aktiewe loon ontvang, en dat gegradueerdes opgelei word in tegniese spesialiteite wat vir die weermag en die Vloot. President Franklin D. Roosevelt stem saam met hierdie verslag en vra die oorlogsekretaris en die vlootsekretaris hoe hulle hoër onderwys die beste kan gebruik in hul mobiliseringsplanne. Die V-12 Navy-opleidingsprogram en die Army Specialized Training Program is gesamentlik op 12 Desember 1942 aangekondig.  Die V-12-program het meer guns by universiteitsadministrateurs gevind as die ASTP. Anders as die ASTP, is V-12-studente toegelaat om klasse saam met burgerstudente by te woon en aan atletiek deel te neem. Die meerderheid van die basiese kurrikulum bestaan ​​uit klasse wat reeds deur burgerlike instrukteurs aangebied is.  Afhangende van die V-12-inskrywings se vorige kurrikulum, was hulle ingeskryf vir drie skoolkwartale, of semesters, wat elk vier maande geduur het.
Kaptein Arthur S. Adams, van die opleidingsafdeling van die Bureau of Naval Personnel, was die hoof van die V-12-program.  Richard Barrett Lowe, toekomstige goewerneur van Guam en Amerikaans Samoa, was een van sy vroeë bevelvoerders. 
Menere, ons is op die punt om 'n opvoedingsprogram aan te pak wat 'n belangrike uitwerking op Amerikaanse kolleges, op die vloot en die belangrikste van alles op die lewens van duisende van die beste jong mans van hierdie land sal hê. Ons moet hierdie manne goed opvoed en oplei, sodat hulle hul land met onderskeiding kan dien, beide in oorlog en in vrede. Viseadmiraal Randall Jacobs, 14 Mei 1943 
Die V-12-program was ekonomies en funksioneel voordelig vir voorgraadse kolleges en universiteite in die handhawing van inskrywings tydens 'n algemene mobilisering van mannekrag vir die oorlog, en het ook aan die kritieke behoeftes van die weermag voldoen en dit oortref. 
Anders as die ASTP, het die vloot oorwegend klein, private kolleges vir V-12-afdelings gekies. Van die 131 instellings wat vir lyneenhede gekies is, kan ongeveer 100 as 'klein' beskou word, en agt en tagtig was privaat instellings. Elf was verbonde aan die Rooms -Katolieke Kerk. Grondtoelae en staatsvlagskipuniversiteite was slegs agtien van die 131 afdelings.  Nadat die V-12-program op 1 Julie 1943 van stapel gestuur is, het openbare en private kollege-inskrywings met 100 000 deelnemers toegeneem, wat die skerp neiging in oorlogstyd help omkeer het. 
Die meeste Amerikaanse skole leer min of niks oor die geskiedenis van die Asiatiese Amerika en dit maak almal seer, sê kenners
Die eerste groep van 82 Japannese Amerikaners arriveer by die Manzanar-interneringskamp (of 'War Relocation Center') met hul besittings in tasse en tasse, Owens Valley, Kalifornië, 21 Maart 1942. Manzanar was een van die eerste tien interneringskampe wat geopen is in die Verenigde State, en die hoogtepunt van die bevolking was meer as 10 000 mense voordat dit in November 1945 gesluit is. (Foto deur Eliot Elisofon/The LIFE Picture Collection via Getty Images)
(CNN) — Toe die dogter van Jinhee Kim in haar geskiedenisboek kyk, sien sy niemand wat soos haarself lyk nie en sy vra haar ma waarom sy so was.
" Mamma, hoekom leer ons nie meer oor die geskiedenis van die Asiatiese Amerikaanse nie? Waarom is ander belangriker? " het die laerskoolstudent aan Kim, 'n medeprofessor in elementêre en vroeë kinderonderrig aan die Kennesaw State University, gevra. Waarom word ander mense meer gerespekteer?
Volgens die Amerikaanse sensus identifiseer ongeveer 22,9 miljoen mense in die VSA as 'n Asiatiese erfenis. Tog, in baie skole in die VSA, as Asiatiese Amerikaners en Stille Oseaan -eilandbewoners in sosiale studies en geskiedenislesse genoem word, kom dit neer op kort lyne wat hoofsaaklik twee onderwerpe beskryf: immigrasie en Pearl Harbor.
"Skoolkurrikulum ontbreek AAPI -verhale wat nodig is om op te bou wie hulle as Amerikaanse burgers is, " het Kim gesê.
Kenners sê hierdie gaping in verteenwoordiging het 'n ernstige impak op Asiatiese studente, wat hulself nie in die tapisserie van die Amerikaanse geskiedenis sien verweef nie, en vir nie-Asiatiese studente wat nie geleer word om die bydraes van gemeenskappe waarmee hulle hulle nie identifiseer nie te waardeer.
Nou is daar 'n nuwe begeerte van onderwysers, organisasies en wetgewers gemotiveer deur 'n toename in anti-Asiatiese haatmisdade sowel as die viering van AAPI Heritage Month — om meer genuanseerde, verteenwoordigende Asiatiese Amerikaanse geskiedenis na die klaskamers te bring.
Hierdie jaar, gedeeltelik as gevolg van die massaskietery in die Atlanta-gebied waarin ses Asiatiese vroue dood is, wou onderwyser Lisa Chu, vyfde klas, haar studente uitbrei en hul begrip van die geskiedenis van AAPI uitbrei.
Maar die enkele detail in die kurrikulum wat die geskiedenis van Asië behandel het, beskryf slegs Asiatiese immigrante wat deur Angel Island in San Francisco inkom in plaas van Ellis Island waardeur Europese immigrante ingekom het, en sy het dit in 'n ervaringsleermoment verander.
Sy bespreek die verskillende behandeling van Asiatiese immigrante, hoe hulle weke lank in die hawe aangehou word, terwyl Europese immigrante dikwels slegs ure lank aangehou word. Sy en haar studente het bespreek hoe dit was om aan 'n verleentheid, indringende ondervraging onderwerp te word. Hulle het gepraat oor hoe hierdie behandeling gewortel is in rassisme, 'n sentiment wat nie verdwyn het nie.
" Ek dink namate hierdie geslag steeds ouer word, hoe meer bewus hulle is, hoe sterker is hulle om werklik verandering te veroorsaak, " het Chu, wat in Gwinnett County, Georgia, onderrig gee, gesê.
My land behandel my nie as iemand nie
Onderwysnavorsers sê dat die ontkenning van AAPI -studente onderrig oor hul eie geskiedenis nie net hul kennis belemmer nie, dit benadeel hul identiteit as Amerikaners.
Sohyun An, 'n professor in elementêre en vroeë kinderonderrig aan die Kennesaw State University in Georgia, het navorsing gedoen oor AAPI -geskiedenisonderwys in 10 state, waaronder Georgia, Kalifornië, New Jersey en Texas. Sy het bevind dat as daar sprake was van die Asiatiese Amerikaanse geskiedenis, dit meestal beperk was tot die internering van Japannese Amerikaners tydens die Tweede Wêreldoorlog en Chinese immigrasie en hul deelname aan die bou van spoorweë.
Alhoewel mense van Asiatiese afkoms sedert die vroeë dae deel was van die weefsel van die VSA, word dit nie aan studente geleer nie, het sy gesê. In plaas daarvan leer die lesse dat Asiatiese Amerikaners ewigdurende buitelanders is, volgens An.
Toe 'n dogter van die Amerikaanse revolusie leer oor die Amerikaanse rewolusie, kom sy by haar ma en vra of sy in daardie tyd 'n slaaf sou gewees het. Sy kon nie uitvind waar sy inpas nie, het sy gesê.
Die kinders van Kim het soortgelyke vrae na haar toe gekom.
"Mamma, watter kleur is my vel? Ek dink ek is nie wit nie, en ek nie swart nie, en ek ook nie bruin nie, en hulle het gevra.
As ons nie leer oor die geskiedenis van die Asiatiese Amerikaanse nie, laat dit nie net nie-Asiatiese mense ons as nie-mense behandel, maar is dit ook 'n kurrikulum van geweld omdat dit die mensdom en agentskap doodmaak. " An gesê. My land behandel my nie as iemand nie. "
Kiana Kenmotsu was in die sesde klas toe sy die eerste keer oor haar eie geskiedenis op skool gelees het.
Dit was een verhaal oor die internering van Japannese Amerikaners, 'n onreg wat haar oupa gely het, maar nou het die 18-jarige Kenmotsu gesê dat dit alles vir haar verander het.
Elke keer (Asiatiese geskiedenis) is grootgemaak, het ek 'n hoë gevoel gevoel, en sy het gesê. " Geskiedenis is iets waarmee u kontak maak. Ek kon nooit daarmee in verbinding tree nie. "
Die belangrike identiteitsvorming wat deur leergeskiedenis aangebied word, kan veral ingewikkeld wees vir Asiatiese Amerikaanse studente omdat hul individuele ervarings onder baie nasionaliteite dikwels onder een Asiatiese identiteit saamgesmelt word, sê Sarah-SoonLing Blackburn met die Learning for Justice, 'n organisasie wat deur die Southern Poverty Law Center.
Of opvoeders word te oorweldig om enigsins die onderwerp aan te raak. Vir Asiatiese Amerikaanse studente wis dit u eie begrip van uself, " het Blackburn gesê.
Stereotipes hou mense verdeeld
Maar die gevolge strek verder as diegene wat as Asiërs identifiseer.
Vyf jaar na die eerste ontmoeting met Kenmotsu met die Asiatiese Amerikaanse geskiedenis, het 'n klas in haar skool 'n verhoor gehou oor die moraliteit van internering tydens die Tweede Wêreldoorlog, en die uitspraak was dat die Verenigde State reg was om inwoners wat die studente as 'n bedreiging beskou, aan te hou. .
Kenmotsu het gesê dat sy daarna nie haar klasmaats in die oë kon kyk nie, omdat hulle nie die kennis gehad het om empatie te hê vir en waardeer die trauma wat haar familie deur die geskiedenis toegedien het nie.
As die geskiedenis wat in die klas aangebied word, verteenwoordigend is van alle Amerikaanse bevolkings, leer dit studente dat die VSA tot die vele groepe behoort, en nie net die Europese immigrante wat in die meeste van hul handboeke verteenwoordig word nie, het An gesê. Om ander kulture te verstaan ​​en die belangrikheid daarvan te sien, moedig deernis aan en beveg die stereotipe van immigrante as gevaarlik, het sy gesê.
'N Bordjie met die opskrif: 'I AM AMERICAN ', in die Wanto Co -kruidenierswinkel op 401 – 403 Este- en Franklinstraat in Oakland, Kalifornië, die dag na die aanval op Pearl Harbor, 8 Desember 1941. Die winkel was gesluit en die Matsuda -familie, wat dit besit het, is verplaas en opgesluit onder die Amerikaanse regering se beleid van internering van Japannese Amerikaners. Die bord is geïnstalleer deur Tatsuro Matsuda, 'n gegradueerde aan die Universiteit van Kalifornië. (Foto deur Dorothea Lange/W.R.A./National Archives/The LIFE Picture Collection via Getty Images)
Chu het gesê dat sy opgemerk het dat die geskiedenis van Asië eers na vore kom as 'n Asiatiese bevolking iets gevaarliks ​​gedoen het of as die gebeurtenis met suiker bedek is. Dit is baie minder algemeen om in die klas te hoor oor die bydraes wat Asiatiese Amerikaners aan die land gelewer het.
Dit kan ook as onpatrioties beskou word om te praat oor die skade wat die VSA groepe mense aangerig het, het Blackburn gesê.
Sonder 'n ryk begrip van hoe daar teen Asiatiese Amerikaners gediskrimineer is en sentraal was in die Amerikaanse stelsel, het sommige studente slegs stereotipes om hul begrip in te vul, het navorsers gesê.
Die model -minderheid, die ekonomiese mededingers en die buitelanders het beveel om terug te keer na hul land, selfs al was hul gesinne al generasies lank in die VSA, en dit is 'n algemene rol wat Asiatiese Amerikaners in krisistye in gespeel word, het An gesê.
" Stereotipes vee individue uit, en Blackburn het gesê. En sonder individuele mag word Asiatiese Amerikaners hul kollektiewe mag ontneem, wat gebruik kan word om te veg vir hul eie belang sowel as in alliansie met ander minderheidsgroepe, het sy gesê.
Wetgewing en oproepe tot aksie
Blackburn en organisasies soos Learning for Justice hoop om onderwysers toe te rus om hul klaskamers billiker te maak en hul kurrikulum meer verteenwoordigend te maak, maar ander dring aan op wetgewing om verandering te implementeer.
Asiatiese Amerikaners bevorder geregtigheid Chicago het saam met die senator Ram Villivalam en Jennifer Gong-Gershowitz saamgewerk om die Wet op die onderrig van billike asiatiese Amerikaanse gemeenskap (TEAACH) in Illinois bekend te stel.
Die wetgewing, wat die staatshuis en senaat geslaag het en teruggaan na die huis vir 'n samelopende stemming, sal die Illinois School Code wysig om asiatiese Amerikaanse geskiedenis in elke openbare skool te onderrig.
Ek het ons gemeenskap nie in ons handboeke gesien nie, en dit was moeilik om te verstaan ​​wie ons gemeenskap is ten opsigte van almal, 'het Villivalam gesê. Vir Asiatiese Amerikaanse studente is dit 'n kans om ons geskiedenis te leer ken, die bydraes wat ons gemeenskap gemaak het. "
Terwyl Chu gesê het dat sy van mening is dat dit belangrik is om studente uit te brei, het sy vrae oor of wetgewing om die kurrikulum by te voeg, die manier is om dit te bereik.
Ek dink die idee is wonderlik, maar ek dink mense vergeet dat byna elke onderwyser reeds sosiale studies ondergaan het, het Chu gesê. Met soveel reeds op onderwysers se rug en lees en wiskunde prioriteit vir staatstoetsing, as dit iets verander, word dit sosiale studies, het sy bygevoeg.
In plaas daarvan om eenhede in 'n lesplan by te voeg, het Chu gesê dat sy hoop dat staatsrade van onderwys en distrikte hul standaarde verander. En, het sy bygevoeg, dat onderwysers sal kies om dieper in hul eie klaskamers te gaan.
Sluit dit in sonder dat dit op sy eie 'n aparte eenheid word, het Chu gesê.
Anders voel sy dat AAPI as 'n aparte entiteit beskou sal word, eerder as dat ons deel uitmaak van die Amerikaanse geskiedenis. "
™ en amp © 2021 Cable News Network, Inc., 'n WarnerMedia -onderneming. Alle regte voorbehou.
Madison Elementary School District is daartoe verbind om passie vir leer te inspireer en leiding te neem in 'n wêreld wat altyd verander. Ons missie is om sukses te bevorder vir almal deur middel van dinamiese, innemende en relevante leerervarings wat fokus op studente en akademiese, sosiale en emosionele groei.
Madison School Elementary District, geleë in Phoenix, Arizona en gestig in 1890, het gegroei tot agt skole met 'n inskrywing van byna 6 000 studente in die voorskoolse tot agtste grade.
Gedurende ons meer as 125 jaar lange geskiedenis het ons gefokus gebly op ons verbintenis om kinders in Arizona en rsquos op te voed en hulle voor te berei op die toekoms. Madison bied 'n sterk opvoedkundige grondslag deur 'n kind se natuurlike nuuskierigheid oor hul wêreld te omhels en hulle te help ontwikkel tot lewenslange leerders.
Ons skole bied handtekeningprogramme aan wat studente in staat stel om hul talente te ontwikkel en nuwe geleenthede te benewens hul gewone akademiese klasse. Dit help studente om meer betrokke te raak by hul klasse en 'n meer afgeronde opvoedkundige ervaring te hê. Die beste onderrig vir ons studente beteken ook dat hulle die fasiliteite en hulpbronne het om suksesvol te wees. Danksy die kiesers wat die inisiatiewe vir die stembrief van Bond en die goedkeuring goedkeur, kan ons ons studente nie net sterk opvoedkundige hulpbronne en tegnologie bied nie, maar ook veilige en moderne leerruimtes wat ontwerp is om studente se leer te verbeter.
Ons bied voor- en naskoolse programme aan, sowel as skoolvakansiekampe, waar studente 'n produktiewe omgewing het om aan huiswerk te werk en saam met hul maats lekker aktiwiteite onder toesig te geniet.
Ons fokus op leer strek verder as ons studente. Alle Madison -onderwysers en -personeel kry geleenthede vir professionele ontwikkeling om hulle te help groei en steeds die beste opvoedkundige professionele persone vir ons studente te wees.
Die opvoedkundige ervaring wat ons by Madison bied, word gelei deur 'n strategiese plan en stelsels en prosesse wat deur die internasionale AdvancED -organisasie geakkrediteer is.
Ons bedank u vir u belangstelling in Madison School District. As u enige vrae het of 'n toer deur enige van ons skole wil beplan, kontak ons ​​gerus!
Amerikaanse GESKIEDENIS II KURSUSSE
Hierdie kursus dek die chronologiese geskiedenis van die Verenigde State van 1900 tot die huidige tyd. Studente sal 'n groter waardering kry vir die kragte van historiese verandering, wat hulle 'n beter begrip sal gee van die wêreld waarin hulle leef. 'N Verskeidenheid historiese navorsingsprojekte sal in hierdie kursus benodig word.
U.S. HISTORY II HONORS (9722) Graad 11-12 5 Krediete (Honneurs)
Minimum graad B- in Amerikaanse geskiedenis I Honneurs of 'n A- in Amerikaanse geskiedenis I CP.
Hierdie kursus dek die chronologiese geskiedenis van die Verenigde State van 1900 tot die huidige tyd. Studente sal 'n groter waardering kry vir die kragte van historiese verandering, wat hulle 'n beter begrip sal gee van die wêreld waarin hulle leef. 'N Verskeidenheid historiese navorsingsprojekte sal in hierdie kursus benodig word. Hierdie kursus behels uitgebreide historiese navorsing. Studente wat hierdie kursus volg, moet uitstekende lees-, skryf- en navorsingsvaardighede hê.
Tatsuo Yamane op skool by die Militêre Inligtingsdiens Taalskool. Met vergunning van Vincenzo Peluso en Toyoko Yamane-Peluso.
In die lente van 1941 het oorlog teen Japan op hande gelyk. Militêre leiers het reeds vroeg besef hoe belangrik dit is om weermagpersoneel in die Japannese taal as vertalers en ondervraers te hê. Majoor Carlisle C. Dusenbury van die Verre Ooste -tak en majoor Wallace H. Moore bespreek die gebruik van Nisei -soldate as taalkundiges. Albei was vertroud met die Japannese taal en kultuur: Dusenbury was 'n voormalige taalaanhanger en Moore is in Japan gebore. Hulle het hul idee aan hul takhoof, kolonel Rufus Bratton, voorgehou in wat volgens die laer se bevelhistorikus, dr James C. McNaughton, later deur amptenare erken is as 'n 'meester beroerte'. 1
Lugfoto van Crissy Field in die Presidio, San Francisco. Met vergunning van die Amerikaanse weermag.
Die Japannese taalskool sou die eerste skool vir vreemde taal- en gevegsintelligensie -opleiding vir die oorlogsdepartement wees. In Junie 1941 het die weermag luitenant -kolonel John Weckerling aan die vierde leër opgedra om die skool te help oprig. Weckerling self het agt jaar in Japan deurgebring as 'n taalaanhanger. Vierde weermag, gebaseer by die Presidio in San Francisco, was die logiese keuse vanweë die nabyheid aan potensiële studente en instrukteurs. Met die hulp van kaptein Joseph K. Dickey, 'n ander taalaanhanger en eacute, en kusartillerie -offisier kaptein Kai E. Rasmussen, wat vier jaar in Japan was, werk die mans saam om rekrute vir die program te vind, met 'n onderhoud met ongeveer 1300 Nisei in die Weste Kus. 2
Op 3 November 1941, ongeveer vyf weke voor die aanval op Pearl Harbor, het die Fourth Army Intelligence School sy eerste sessie op Crissy Field in die Presidio gehou. Die skool het begin in 'n omskepte vliegtuighangar, waar klaskamers bokse en oranje kratte vir stoele en tafels bevat, en afskortings het studente van hul kaserne en die kantore geskei. 3 Rasmussen het slegs $ 2 000 vir die skoolbegroting gehad, sodat al die materiaal van die hoofpos verwyder is, terwyl mimeograwe gebruik is om handboeke weer te gee. 4
John Aiso, 'n Japannese Amerikaanse prokureur wat bekend en gerespekteer was in die gemeenskap, was 'n privaat persoon wat by 'n vragmotorhersteluitrusting aangewys was toe Rasmussen hom die eerste keer ondervra het vir 'n instrukteurspos. Aiso het in April 1941 by die weermag aangesluit. Nadat hy gekies is om die hoofinstrukteur van die skool te wees, is hy na 'n aangewese reserwekorps oorgeplaas. 5 Hy het saam met sewe ander instrukteurs in die eerste klas gewerk.
Die kursus van ses maande het lees, gesprekke en interpretasie behandel, met die klem op die militêre aspekte van die Japannese taal (heigo). Vertaling van handboeke en dokumente, ondervraging van krygsgevangenes en die bestudering van die kursiewe styl van Japannese skryfwerk (s ōsho) is ook by die kurrikulum ingesluit. 6 Vir baie van die studente was die kursuswerk uitdagend, maar hulle het volhard.
Met die bombardement op Pearl Harbor op 7 Desember 1941 is die Japannese Amerikaanse gemeenskap in chaos gewerp. Die status van alle Japannese Amerikaners word bedreig omdat hul lojaliteit aan die Verenigde State bevraagteken word. Alle registrante van die Nisei-leër is herklassifiseer as 'IV-C', of 'vyandige vreemdelinge', en die oorlogsdepartement het verklaar dat geen Japannese Amerikaanse soldate in die buiteland ontplooi sou word nie. Gelukkig het die vierde weermag se intelligensie -skool 'n uitsondering gekry. Maar hulle toekoms was nog onseker.
Die instrukteurs het geweet dat opleiding moes voortgaan en dat die werk van hierdie studente noodsaaklik sou wees vir die oorlogspoging. Hulle het egter niks geweet van wat hul pligte sou wees nie. 7 Ondanks hierdie onsekerheid het hulle hul pogings verskerp.
Die eerste klas het uit 58 Nisei- en 2 Kaukasiese studente bestaan. Op 1 Mei 1942 studeer ongeveer 40 Nisei en twee Kaukasiërs. In die weke voor die gradeplegtigheid was al die Nisei -gesinne haastig besig om voor te berei op 'hervestiging', om hul persoonlike besittings te verkoop en hul sake af te handel, wat 'n paar dae na die klein gradeplegtigheid sou plaasvind.
Vir die soldate is al die eerste gegradueerdes na tien jaar na Alaska, Australië en die Suidelike Stille Oseaan gestuur, wat later in die veldtogte van Guadalcanal, die Aleoetiese Eilande en Papoea -Nieu -Guinee diens gedoen het. Die tien het agtergebly om as instrukteurs te dien. 8
Die gegradueerdes bewys hul waarde deur dokumente te vertaal, gevangenes te ondervra en belangrike inligting te bekom wat tot oorwinning gelei het. Toe hulle van hul prestasies hoor, het verskeie eenhede en veldkommandante van beide Amerikaanse en geallieerde magte, wat eens skepties was oor hul waarde, hul hulp versoek.
Amptenare het besef dat met die gedwonge verwydering van alle mense van Japannese afkoms langs die Weskus, hulle nie die skool se ligging in die Presidio kon behou nie. Kort nadat die eerste ronde studente gegradueer het, het die skoolpersoneel, instrukteurs en die oorblywende tien gegradueerdes na Camp Savage, Minnesota, die nuwe perseel van die skool, gegaan. Minnesota is erken as 'n staat sonder voorafgaande kwessies oor rassevooroordeel teen Asiërs, en die goewerneur van Minnesota, Harold E. Stassen, het die skool in sy staat verwelkom. 9
Walter Sato & Gilbert Tanji by Camp Savage. Met vergunning van Gilbert T. Tanji, Fotoalbum van die Militêre Inligtingsdiens.
Winter by Camp Savage. 1942. Met vergunning van Vincenzo Peluso en Toyoko Yamane-Peluso.
Takeshi (Tak) Shindo. Fort Snelling, Minnesota. 1945. Met vergunning van die familie van Takeshi (Tak) Shindo.
Met nuwe studente en 'n groter personeel het klasse op 1 Junie 1942 begin. Later die maand sou dit die naam van die Militêre Inligtingsdiens Taalskool kry, wat direk aan die Militêre Inligtingsdiens rapporteer eerder as aan die Vierde Leër. Teen 1944 het meer as 1 000 studente, waaronder Nisei en Kaukasiese soldate, by Camp Savage ingeskryf. Dit het duidelik geword dat 'n groter fasiliteit nodig was, en na twee jaar verhuis die skool na Fort Snelling, ongeveer tien kilometer daarvandaan. Meer as 3 000 studente het opleiding by die nuwe skool ondergaan. In Mei 1946 studeer Fort Snelling sy laaste klas studente en verhuis in Junie terug na die Presidio. Die skool is daarna herdoop tot die US Army Language School. In 1963 sou dit weer die naam van die Defensie -taalinstituut word, wat tot vandag toe nog funksioneer.
Teen die somer van 1945 het die MISLS sy fokus verander na die opleiding van studente in mondelinge taalvaardighede om voor te berei op die inval en besetting van Japan. Nadat Japan oorgegee het, het die skool die klem verskuif van militêr na algemeen Japannees. In plaas van heigo en militêre taktiek, het die fokus burgerlike terminologie, Japannese regering en administrasie geword, ter voorbereiding op die besetting en heropbou van Japan in die nasleep van die oorlog. 10
1 James C. McNaughton, Nisei -taalkundiges: Japannese Amerikaners tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Militêre Inligtingsdiens (Washington, DC: Department of the Army, 2006), p. 21.
3 Lyn Crost, Eer deur vuur: Japannese Amerikaners in oorlog in Europa en die Stille Oseaan (Novato, CA: Presidio Press, 1997), p. 24.
4 Ted Tsukiyama (2004), "The Nisei Intelligence War Against Japan," Onttrek van http://www.javadc.org/Nisei%20Intelligence%20War%20Against%20Japan.htm op 23 Desember 2014.
5 Masaharu Ano, "Lojale taalkundiges: Nisei van die Tweede Wêreldoorlog het Japannees in Minnesota geleer," Geskiedenis van Minnesota 45.7(1977), verkry op 16 Januarie 2015, http://www.mnhs.org/market/mhspress/minnesotahistory/featuredarticles/4507273-287/.
6 Kiyoshi Yano, "Deelname aan die hoofstroom van die Amerikaanse lewe te midde van nadeel van rassevooroordeel en diskriminasie," in John Aiso en die MIS: Japannees-Amerikaanse soldate in die Militêre Inligtingsdiens, Tweede Wêreldoorlog, trans. deur Haruo Kugizaki, Tad Ichinokuchi, red. (Los Angeles, CA: MIS Club of Southern California, 1988), p. 16.
7 Vir 'n deeglike en insiggewende beskrywing van die situasie en sentiment van baie van die Nisei -rekrute na die bombardement op Pearl Harbor, sien James C. McNaughton, Nisei -taalkundiges: Japannese Amerikaners tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Militêre Inligtingsdiens (Washington, DC: US ​​Department of the Army, 2006), p. 45-50.
9 "Fort Snelling: Breaking the Code," NPS.gov, laas gewysig op 23 Desember 2014, http://www.nps.gov/miss/historyculture/langschool.htm.
Telefoon: (310) 328-0907
Hou ons pogings dop om hierdie Amerikaanse verhaal van karakter en waardes te bewaar en te bestendig - meld u aan vir ons gratis eTorch -nuusbrief.
ONS OPDRAG: Om karakter en gelykheid op te voed en te inspireer deur die deugd en dapperheid van ons Amerikaanse veterane uit die Tweede Wêreldoorlog van Japannese afkoms.
Kopiereg © 2021 Gaan na die Broke National Education Center. Alle regte voorbehou.
Wisconsin Arbeidsgeskiedenis: 'n Epiese verhaal
Die arbeidersbeweging het diep wortels in die geskiedenis van Wisconsin. Met die begin van die negentiende eeu, toe die staat na vore gekom het as 'n industriële kragstasie, was hoe werkers en georganiseerde arbeid in Wisconsin gevaar het, en wat hulle gedoen het, 'n belangrike deel van ons nasionale sowel as streeks- en staatsgeskiedenis. Die vroeë gediversifiseerde ekonomie van die staat, gebaseer op landbou, en 'n ontluikende hout-, hout- en papierbedryf, sowel as die swaar en ligte vervaardiging wat in die oostelike derde van die staat gekonsentreer is, maar ook versprei het, en voedselverwerking wat nou gekoppel was aan die landbou, blyk te wees beloof 'n blink toekoms. Die werksomstandighede in die landbou en die nywerheid kan egter op hierdie tydstip brutaal en gevaarlik wees, met onsekerheid, ure lank en lone skraal. Toe die nuwe Federasie van Handel en Vakbonde herorganiseer as die Amerikaanse Federasie van Arbeid (AFL), het dit 'n resolusie aangeneem dat "voortaan agt uur 'n volle dag se werk sal wees", wat die volle loon eis wat dan verdien word in tien, twaalf of meer ure, baie werkers beskou hul lewens as weinig meer as 'loon -slawerny', 'n sinspeling op die suidelike plantasie -slawerny wat deur die burgeroorlog afgeskaf is. Die oproep van die AFL het 'n entoesiastiese reaksie gekry. Vroeg in Mei het agt uur lange stakings in 1886 regoor die land aan die brand geslaan. In die Milwaukee -omgewing het die industriële arbeidsmag wat grootliks immigrant was, daartoe bygedra, net soos baie sosialiste en radikale. Die regering, wat oor die algemeen vyandig is teen die stryd teen werkers op alle vlakke, het gereageer deur die staatsmilisie te ontbied. Die verhoog was gereed vir 'n konfrontasie tussen Militia en stakende werkers voor die rolmeule van die Bay View -omgewing van Milwaukee. Troepe is beveel om op die skare te skiet, wat gelei het tot vyf dood en agt gewondes, waaronder onskuldige omstanders. Hierdie gebeure is moontlik oorskadu deur die byna gelyktydige gebeure wat verband hou met die Haymarket Riot in Chicago, en in baie ander gevalle het die polisie en ander magte daarin geslaag om die aanvalle te onderdruk. (Lesers wat belangstel in meer inligting oor hierdie en ander geleenthede, kan die film "The Bay View Massacre of 1886" hier sien en die Wisconsin Labor History Society -webwerf hier besoek.) Meer as 'n halfeeu later tydens die New Deal, die inwerkingtreding van die federale Wet op billike arbeidsnorme wat vereis dat werkgewers anderhalf uur moet betaal vir ure gewerk, meer as veertig in die week, bewys dat ons almal op die skouers staan ​​van diegene wat voorheen gekom het.
Vakbondorganisasie, wat begin in die middel van die dertigerjare en daarna etlike dekades begin, het sy bloeitydperk bereik. Large industrial unions organized under the auspices of the Congress of Industrial Organizations joined alongside the growing ranks of the older unions affiliated with the AFL. By the mid twentieth century Wisconsin, like most heavily industrialized states, experienced relatively high unionization rates, and the higher standards of living that went with those higher unionization rates. However, in the wake of World War II and the advent of the Cold War, and nuclear arms race, life did not feel very secure. Wisconsin's U.S. Senator Joseph McCarthy epitomized and exploited that fear and paranoia. A good part of this fear and loathing was focused on unions, particularly those led by leaders on the left, or connected with Communism. This political atmosphere encouraged some employers to take a hard line in dealing with unions, even at the risk of prolonged labor disputes, such as the Kohler Strike of 1954-1965 over unfair labor practices. After losing judicial appeals that went as far as the U.S. Supreme Court, the Company, after so many years, was forced to reinstate 57 workers, who were awarded 4.5 million in back pay and pension credits. Newspapers too, such as the Milwaukee Journal, joined in targeting unions and labor leaders seen as radical or Communists. Over time many such leaders were displaced, and the model of social movement unionism, where it existed, faded in favor of a more conservative and politically orthodox business union model.