Die groot meerderheid of kenners verklaar Hillary Clinton die beslissende wenner van hierdie week se debat.
Dit sluit beide konserwatiewe en liberale pundits in. Byvoorbeeld, Douglas Schoen of Fox News geskryf:
"Sy was gereed vir al sy quips met 'n klein detail wat die kyker op punte kon verveeld, maar het gewys hoekom sy op kwalifikasies, ervaring en temperament in elke stryd wen."
Egter mees post-debat aanlyn Stembusse breek vir Donald Trump as die wenner. Hierdie stembusse is nie streng nie, deurdat almal in hulle verskeie kere kan stem, ongeag of hulle in die werklike verkiesing sal stem. Tog, sommige van hierdie stembusse het honderde duisende van stemme. Hulle bied beduidende bewyse van entoesiasme vir Trump se debatverrigting en stel voor dat die pundits verkeerd is oor Clinton wat die debat oorheers.
So, wat verduidelik hierdie verskil tussen die stembusse en die pundits?
As 'n kenner op die rol van emosionele intelligensie in die openbare lewe, insluitend in debatte, Het ek al lank opgemerk dat hoofstroom media kommentators nie voldoende krediet gee aan die rol van emosies in die vorming van openbare persepsies nie.
Om die impak van emosies in die politiek te verstaan, is die sleutel vir die akkurate voorspelling van hoe debatte die stem sal beïnvloed.
Pundits vs die publiek
Pundits is geneig om te fokus op die inhoud van die debat deur die inhoud van elke kandidaat se stellings te ontleed. Skoen se aanhaling hierbo is tipies van wat die waarde van geld verdien: beleid besonderhede wat toepaslike kwalifikasies en ervaring uitdruk.
Hierdie fokus op inhoud versuim om ten volle te reflekteer wat eintlik die vertoning van publieke - lyftaal en stemtoon beïnvloed.
Die eerste-ooit presidensiële debat, tussen Richard Nixon en John F. Kennedy, is blykbaar gesien as 'n das van diegene wat op die radio geluister het. Tog het diegene wat op televisie gekyk het en die energieke en gesonde Kennedy met die bleek, skelmoogende Nixon vergelyk, die voormalige as die wenner gesien.
In die presidensiële debatte fokus die meeste Amerikaners meer op nie-verbale aanwysings van lyftaal, en onthou hulle nadat die debat verby is, in vergelyking met die inhoud van wat gesê word, volgens David Givens, direkteur van die Sentrum vir Nieverbale Studies, 'n private navorsingsentrum sonder winsoogmerk. Hierdie nieverbale is van fundamentele belang tot kommunikasie, en hulle beteken dikwels meer as wat eintlik gesê word.
Dit is iets wat tradisionele pundits nie gee nie verskuldigde krediet. Hierdie mislukking kan gesien word in vorige debatte waarin Trump deelgeneem het aan die Republikeinse presidensiële nominasie. In die meeste gevalle het Pundits verklaar dat Trump deur sy mededingers verslaan is, maar hy het gewen in die post-debat aanlyn polling en geëindig met die nominasie.
Navorsing oor emosionele intelligensie bied belangrike leidrade vir hoekom Trump op die ou end beland het. Emosionele intelligensie is die vermoë om die emosies van ander waar te neem en te beïnvloed. Terwyl ons onsself beskou as rasionele wesens, in werklikheid studies toon dat ons emosies die meeste van ons verstandelike prosesse oorheers.
Emosionele intelligensie is veral belangrik vir leiers weens die verskynsel van emosionele besmetting - die vermoë om groot getalle mense met jou emosies te besmet. Navorsing toon dat emosionele intelligente leiers veral vaardig is op emosionele besmetting. Dit is 'n fundamentele komponent van wat geleerdes bel charisma, die hele komplement van faktore wat 'n leier in staat stel om ander deur die leier se persoonlikheid te beïnvloed.
In my werk oor die rol van emosionele intelligensie In die openbare lewe het ek lank uitgelig Trump se krag in speel na die emosies van sy gehoor. Hy het daarin geslaag om deur die publiek as meer beskou te word eerlik en outentiek, ten spyte van feite checkers anders gesê.
Emosionele intelligensie en die eerste debat
Charisma is lank reeds 'n swak gebied vir Clinton. Sy het gesukkel om die aanhoudende indruk wat sy is, te oorkom onverskillig, koud en ver, wat sy sê uit haar leer as 'n jong vrou om haar emosies te beheer. In hierdie debat, Clinton nodig om te demonstreer 'n beter gevoel van emosionele verband met die gehoor om oor belangrike demografie te wen, soos Bernie Sanders ondersteuners.
Ten spyte van haar opdrag van beleid en substansie, het Clinton my nie daarin geslaag om sterk emosies tydens die debat te oordra nie. Byvoorbeeld, in die deel van die debat oor die ekonomie, die belangrikste kwessie Vir Amerikaanse kiesers het sy 'n duidelike plan oorgedra, met sterk bewyse wat dit ondersteun. In haar debatvoorbereiding het sy waarskynlik gewerk om emosies in haar aanbieding te spuit deur stories te vertel, a klassieke manier van die oordrag van emosies. Sy het 'n paar kragtige stories gedeel van mense wat aan die arm ekonomie ly en hoe haar beleid hulle sal help.
Maar haar nie-verbale aanwysings - lyftaal en stemtoon - het gebrek aan emosionele uitdrukking getoon. Byvoorbeeld, in hierdie oomblik in die debat, Praat Clinton oor mense wat sukkel om familie en werk te balanseer, en ervaar verskeie spanning.
Tog verander haar toon- en lyftaal nie om hierdie emosionele onderwerpe te weerspieël nie. Sy het nie haar stem gebaar of verander om empatie te gee met diegene wat sukkel en stres het nie. Sy lyk dieselfde as wat sy 'n bietjie later of vroeër doen wanneer sy oor beleidbesonderhede praat.
Nie-verbale aanwysings van lyftaal en toon is veral belangrik in gevalle waar die inhoud van die mondelinge verklaring in stryd is met die nie-verbale aanwysings. Emosionele verhale vertel met plat invloed is onwaarskynlik om te werk vir die oortuiging van die onbesliste en Bernie ondersteuners dat Clinton werklik omgee en is eintlik veg vir hulle.
Opleiding om emosies deur te voer lyftaal en stemtoon kan Clinton help in die volgende debat en openbare praatjies in die algemeen.
Daarenteen lyk Trump soos hy werklik omgee vir die ekonomie. Reg uit die hek het hy gepraat oor die emosies van kiesers deur kommer uit te spreek oor werksgeleenthede wat die VSA verlaat. Ten spyte van die gebrek aan detail en sy moeilikheid om vrae te beantwoord oor hoe hy hierdie probleem sou oplos, was sy lyftaal kwaad en gesaghebbend.
Hy het veral soos 'n sterk beskermer gelyk aan daardie kiesers werkersklas wat ekonomies ly. Hy mag selfs 'n beroep doen op diegene wat goed doen, maar glo dit Die ekonomie is in die verkeerde rigting.
Trump het ook krities op Clinton se handelstransaksies soos NAFTA gekritiseer, noem dit die "ergste deal ooit" op 'n sterk en aggressiewe wyse. Clinton se kalm reaksie dat Trump "onakkuraat" is, sonder goeie nonverbals wat haar outentieke oortuiging dat hy lieg, is 'n voorbeeld van hoe Trump die beste van Clinton op die nonverbals het.
Overall, ek sou redeneer dat terwyl Clinton die debat oor inhoud en inhoud gewen het, Trump op styl en charisma gewen het. Trouens, ek glo die 2 tot 4-persentasie wins vir Clinton voorspel deur Vyf-en-dertig en ander pundits in die volgende week sal versuim om te realiseer. Totdat hulle begin om emosionele betrokkenheid in ag te neem, sal ons voortgaan om verkeerd te wees oor debatuitkomste, en ons moet hul aanvanklike voorspellings bevraagteken.
Gleb Tsipursky, Assistent Professor in Geskiedenis van Gedragswetenskap, President van Voornemende Insigte, Die Ohio State University