Die koning trek hom egter Nabot se weiering ernstig aan. Hy gaan lê op sy bed, met sy gesig na die muur gedraai en weier om enigiets te eet. Daar het sy vrou, Isebel, hom gekry. Sy het na die rede vir sy depressie en eetstaking gevra. Hy vertel haar toe van Nabot se weiering. Toe begin die een oortreding teen God se gebod die ander snel opvolg:
Die koning het sy gesag van God gekry; van dié God wat gesê het: Jy mag nie steel nie! Die koning kan, volgens Isebel, gesag uitoefen soos hy wil – selfs buite die grense van God se gebooie. Haar eie optrede was magsvergryp. Sy het opgetree asof sy die koning was.
Isebel gebruik egter nie hierdie kennis om God se wil te doen nie. Sy gebruik dit as instrument om van ‘n laspos wat haar man depressief maak, ontslae te raak. Dit is beplanning om die sesde gebod te oortree. Daarvoor span sy die derde gebod in. Sy doen dit egter nie om te sorg dat God se Naam reg gebruik word nie. Haar leuen lui tot misbruik van die Naam van die Here.
Agab laat ook nie op hom wag nie. Hy neem Nabot se wingerd in besit. Wie is werklik die skuldige in hierdie tafereel? Die profeet, Elia, gaan sê in die Naam van die Here vir Agab: So sê die Here: Jy het gemoor en nou vat jy ook nog? Die skuldige is die koning wat stout kind speel; die koning wat die wingerd van sy onderdaan / buurman begeer. In hierdie sondeketting is Agab se begeerte na Nabot se wingerd, sy oortreding van die Tiende Gebod, die eerste skakel.
Geen mens kan sy eie doodvonnis emosieloos aanhoor nie. Op die boodskap van God se oordeel oor jou, kan ‘n mens nie anders nie, as om te reageer. Koning Agab vra eers vir Elia: Het jy my gekry, my vyand? Hierdie Agab is steeds die man wat nie met God rekening hou nie. Hy sien net God se boodskapper raak. God bestaan steeds nie vir hom nie.
Sy finale reaksie op die aangekondigde oordeel van die Here God is: Toe Agab hierdie woorde hoor, het hy sy klere geskeur en rouklere om sy lyf gehang en gevas. Hy het selfs met rouklere gaan slaap, en heeltyd bedruk rondgeloop (1 Kon 21:27). Agab, die groot koning wat eens gemeen het dat hy kon doen wat hy wou, het skielik tot die besef van sy eie nietigheid gekom. Hy het besef: Hy is net so verganklik as Nabot, wie se lewe ten bate van hom geneem is. Daarom het hy het hom voor die Here verootmoedig.
Die woord van die Here kom weer tot Elia. Hy sê vir Elia: Het jy gesien Agab het hom voor My verootmoedig? God sien dat die mees goddelose mens in die geskiedenis van sy volk hom verootmoedig.
Die Here het toe nog ‘n boodskap vir Elia oor Agab: Omdat hy hom voor My verootmoedig het, sal Ek die ramp nie tydens sy lewe laat plaasvind nie. Tydens die bewind van sy seun sal Ek die ramp oor sy familie bring (1 Kon 21:29). In sy groot genade stel die Here sy oordeel oor Agab uit om sy seun te tref.
Met sy sonde het Agab nie opgehou nie. Op die ou end het die honde wél sy bloed opgelek toe hulle sy strydwa na sy dood uitgespoel het by die dam van Samaria waar die prostitute hulle was (1 Kon 22:38).
Volg die leiding van die Heilige Gees. Laat ons ons lewe inrig soos wat Hy ons lei. Ons hou dan al God se gebooie deur sy genade uit dankbaarheid daarvoor dat die Here ons op grond van die verdienste van sy Seun verlos.