Hoe om 'n Chileense te pis - Versamelings
Hoe om 'n Chileense te pis
Die uitdaging: Piss off a Chileense.
CHILEERS IS NIE SCREAMERS nie. Ek het selde iemand gehoor iets skree, behalwe in die naam van sokker, en soms in 'n woede oomblik van frustrasie en natuurlik op protesopvoeding in die onderwys. Tensy jy insluit as mense skree "ciclovía!'(Bikepath) na my toe ek in die strate ry, het niemand nog ooit op my geskree nie. Chileense is geneig om 'n stadige gekook te hê, terwyl hulle mekaar kla, eerder as om aan jou lapjies te gryp en in jou gesig te skree.
Chileense woede is subtiel. Maar dit is daar. Met gekruiste arms en 'n bestendige weerlig en gesuisende beledigings. In my sewe jaar wat ek hier gewoon het, het ek 'n paar maniere opgesom wat jy regtig kan Picar (irriteer) 'n Chileense.
Baie van wat Chileans gek maak, is streeksbelangrik. Dit is 'n lang, dun land aan die weskus van Suid-Amerika, wat dit Amerikaans maak. Dit het 'n lang grens met Argentinië, 'n korter met Peru, en sluit die toegang van Bolivia tot die oseaan af, wat Bolivia een van slegs twee lande op die vasteland maak. Land trots spook en vloei, wat verband hou met sokker, die ekonomie, die prys van koper, en hoe goed ons vaar in vergelyking met ons bure.
Met die geografiese agtergrond in gedagte, is dit hoe om 'n Chileense te bederf.
Antwoord op die vraag: "Watter nasionaliteit is u?" Chili is in die Amerikas. Om te sê jy is 'americano', klink of jy dink dat jy eienaarskap van die Amerikas het, en Chileense koop dit nie. Alhoewel dit vreemd genoeg is dat u sê dat u 'norteamericano' (Noord-Amerikaner) is, is daar geen sprake van ondanks die feit dat Noord-Amerikaners nie 'n nasionaliteit is nie, tensy die VSA onlangs met Mexiko en Kanada saamgespan het en ek nie die memorandum gekry het nie. Ongelukkig, as u van die Verenigde State is, is die regte antwoord op die nasionaliteitsvraag "soja estadounidense", wat u tong op 'n belangrike manier op die manier uit u mond kan opskroef; dit is nie 'n maklike woord om te sê nie. Maar mense sal die moeite waardeer - ten minste het jy nie gesê dat jy 'Amerikaans' is nie.
Dit is redelik universeel suid van die Rio Grande. Columbus het Sentraal- en Suid-Amerika geopen vir kolonisasie en uitbuiting. Daarom word hierdie vakansie, wat in Noord-Amerika gevier word met die model Niña-, Pinta- en Santa Maria-bote en 'n pyjama-geklede leuen in die skoolvakansie, nie eenvoudig hier Columbus-dag genoem nie. In Chili word dit soms 'Día de la Raza"(Rasdag), en dit is dikwels 'n tyd van protes, met Mapuche (inheemse bevolking oorspronklik van die suide van wat nou Chili en Argentinië is) straat toe, en die af en toe verbrand of ophang in Columbus. Daar sal geen gelukkige Columbus-dag wees nie, alhoewel u die dag van die werk af kan neem en dit geniet Pisco (sien onder).
Wat u ook al doen, moenie verwag dat Chili soos Argentinië sal wees nie, of meer spesifiek dat Santiago soos Buenos Aires sal wees nie. Ons het nie Milongas (tango-danssale) om saans bitter sigarette te rook en te dans met die verdwaasde bal van die bal wat rondom ons kan dans. Ons dien nie medialunas (klein croissants) vir ontbyt, en ons gebruik nie die woord nie che om 'n sin te begin of te beëindig (wat 'grofweg' dude beteken.) Dink aan die skuur van Chili en Argentinië wat soortgelyk is aan die een van Amerika en Kanada. En sit dan 'n paar duisend voet berge tussenin en verander die kulture ongeveer 35 grade en gee ons verskillende kos om te eet. O, en 'n ander aksent. Chili is nie Argentinië nie. Kry dit reguit of voel die ira.
Die Latynse minnaar
Noudat u duidelik is dat Chili en Argentinië twee verskillende entiteite is, moet u nie intiem hou dat Argentynse mans meer romanties, meer ridderlik of beter liefhebbers is nie. Ek het een aand 'n groep vriende gevra oor wat die enkele kontroversiële punt van konflik tussen Chileense en Argentynse was, en hierdie een het gewen, met 'n spesiale raaklynstatistiek van die mans oor die onaanvaarbaarheid van die feit dat Argentynse mans beter toegerus is as Chileense. Ek het geen idee gehad wat om te sê nie, so ek het groot aantekeninge gemaak.
Strande vir Bolivians
Bolivia en Chili is in 'n bietjie standvastig oor hoe Bolivia sy goedere na die Stille Oseaan moet vervoer. Volgens Bolivia het hulle die land wat tans die noorde van Chili in 1879 in die oorlog van die Stille Oseaan is, verloor, aangesien hulle nie die vermoë gehad het om in die wêreldekonomie mee te ding nie, omdat hulle nie 'n betroubare manier het om hul goedere in te voer nie. die mark. Volgens die Chileense, nyah nyah, vinders houers, verloorders ween. As u 'n stukkie Chili aan Bolivia afsien, is dit nie die meeste Chileense nie, en hoewel daar gepraat word oor die grawe van 'n tonnel onder Chili, of miskien die verlening van 'n verslapping aan Bolivia om hulle toegang tot die oseaan te gee, kan die hoofgedagte hier opgesom word, "Bolivianers wil toegang tot die oseaan hê. Wel, te sleg vir hulle. ' Alhoewel Peru Bolivia onlangs toegang tot 'n hawe daar verleen het, word Chili nie binnekort beweeg om dieselfde te doen nie, en as iemand anders voorstel, sal mense dit net irriteer.
Pisco is Peruaans
Chili het ook 'n been om mee te pluk as dit nie verval met vervelige minderwaardigheidskompleks in vergelyking met Argentinië se ryk kultuur nie, of meerderwaardigheidskomplekse met betrekking tot Bolivia nie. Peru was die laaste van die lande wat deur die Spaanse met mega-bank gevestig is, wat gesien kan word in uitgebreide houtbalkonne, paleise, reuse-pleine en pleine in Lima. Santiago het verskeie pragtige geboue uit die koloniale era, maar nêrens naby die rykdom van Lima nie. Peruaanse mense word ook gerugte dat hulle beter Spaans kan praat (in elk geval duideliker), en hulle het 'n gevarieerde, soepel, gekruide gastronomie, terwyl Chili se kos baie van die tyd nader aan eenpot kook (hoewel dit verander). Hulle word beskou as die argitektoniese en gastronomiese leiers in die streek, en dit lei tot die Chileense.
Wat het dit dus met pisco te doen? Pisco, 'n druiwebrandewyn wat 'n bestanddeel is van wat Chili en Peru as hul nasionale drank beskou, die pisco sour, bring 'n mededingende voorsprong op 'n eenvoudige aperitief. Die belangrikste bestanddele is ys, suiker, pisco en die sap van 'n klein suurlemoen wat in Chili genoem word limón de Pica. Die pisco sour in die Peruaanse styl het ook die skuim van eierwitte bo-op, sowel as 'n druppel of twee van die Angostura-bitters (wat niks met Chili of Peru te doen het nie). Maar albei lande eis sowel die alkohol as die bereide drank as hul eie. As u wil argumenteer met 'n Chileense, vertel hulle dat pisco Peruaans is, of dat die Peruaanse pisco-suur beter is. Ek beveel nie aan om dit te doen terwyl hulle drink nie, want almal se neiging om te veg is alkohol, maak nie saak waar dit vandaan kom nie.
En as u nie soveel mense wil afpis as om hulle te vervreem nie, gaan kyk gerus na hierdie groepspos op Cachando Chile, verkry deur expat-bloggers in Chili. En moenie die beste manier van almal om 'n Chileense te vervreem, vergeet nie. Vra: 'Waar is dit?' Nadat hulle gesê het hulle is van Chili.