Dracula - Scary Pragtige orgidee * Oor plante
Dracula - Scary Pragtige orgidee
Dracula (Dracula) - 'n geslag van epifitiese plante uit die familie Orchidaceae (Orchidaceae), algemeen in die vogtige woude van Sentraal- en Suid-Amerika. Die genus het 123 spesies. Baie soorte drakula word as blomplante of binnenshuise plante gekweek.
Oorsprong van Dracula Orchid
Beskrywing van Dracula Orchid
Wetenskaplike naamvertalingDracula - "seun van 'n draak", "klein draak", "klein draak". Hierdie naam word verklaar deur die vorm van die blom, wat lyk soos die gesig van 'n klein draak.
Spesie-byskrifte in die name van baie spesies van hierdie geslag hou verband met die name van monsters, bose geeste, sowel as aan graaf Dracula (chimaera, diabola, fafnir, Gorgona, gorgonella, Nosferatu, Polyphemus, vampira, Vlad Tepes-).
In die Russies-taalliteratuur oor bloeikulture word die naamwoord "dracula" in die betekenis van "naam van die geslag van plante" beskou as vroulik volgens analogie met die wetenskaplike (Latynse) naam; byvoorbeeld vir 'n wetenskaplike naamDracula bella Die Russiese naam "Beautiful Dracula" word gegee.
Die afkorting van die generiese naam in industriële en amateursbloemkuns isDrac.
Van die 123 spesies wat nou in die genus Dracula opgeneem is, is die spesie eers beskryfMasdevallia chimaera (nou -Dracula chimaera): Dit is gedoen deur Heinrich Gustav Reichenbach (1823–1889) aan die hand van 'n plant wat in Maart 1870 in die Westelike Cordillera gevind is deur die orgideëversamelaar Benedict Roel. Hierdie plant het die verbeelding van nerds so getref dat hulle die ongewone blom nie net met die mitiese monster Chimera vergelyk het nie, maar ook met die musikale werke van Beethoven en Chopin.
Die chimera kombineer drie diere: dit is 'n driekopmonster wat vlamme met die koppe van 'n leeu, 'n bok en 'n draak op die mane van die leeu spoeg, wat in die liggaam van 'n bok met 'n draakstert draai. Dit was hierdie drieling wat G. Reichenbach die geleentheid gebied het om die beeld van die Chimera in die naam van die plant te gebruik. Die belangrikste kenmerke van die monsteragtige voorkoms van die blom word gegee deur drie sterk vergrote, bedek met ruige, stekelagtige uitgroeisels van die kelkblare, twee sterk verkleinde oogvormige kroonblare en 'n kakebeenagtige lip met die kleur van vars geknotte bot.
Die eerste om hierdie ongewone plant in 1875 te sien, het V. G. Smith letterlik die volgende geskryf: 'Daar is niemand wat die blom van Chimera se masdevallia die eerste keer gesien het nie 'n opwindende gevoel van plesier en verwondering oor die innerlike skoonheid, groteske en eksentrisiteit van hierdie orgidee sou ervaar nie. Haar baie lang kelkblare het die voorkoms van die slangsterte van die aaklige Chimera, en die groot hare wat hulle bedek, staan ​​aan die einde van haar fel, vlammende mond. "Masdevallia Chimera is soos sekere klanke, reuke, kleure gebore uit betowerende melodieë, komplekse aromas of skilderagtige doeke." soortDracula is geïsoleer van die genus Masdevallia (Masdevallia) in 1978.
Op die bladsye van The Gardener's Chronicle het Heinrich Reichenbach geskryf: '... dit was 'n onvergeetlike oomblik in my orgideelewe toe ek hierdie blom die eerste keer gesien het ... Ek kon my oë nie vertrou nie? Droom ek? Ek was gelukkig, want dit was 'n groot seën dat ek hierdie wonderwerk gesien het wat al duisende jare alleen wegkruip. Ek sou skaars so geglo het uit 'n eenvoudige beskrywing. Daarom het ek haar 'n chimera genoem. '
Volgens die mite kon slegs die een met die gevleuelde perd Pegasus gebore uit die liggaam van die gorgon Medusa wat deur Perseus doodgemaak is, die drie-gesigs Chimera verslaan. Hierdie held was die kleinseun van Sisyphus Bellerophon. Sy naam word op sy beurt ook aan een van die draculas toegewys, dit is Dracula Bellerophon (D. bellerophon Luer & Escobar), wat in 1978 in die westelike deel van die Colombiaanse Cordillera ontdek is. Die voorkoms lyk baie soos Dracula Chimera, maar die blom is bruinerig van kleur en bedek met 'n gelerige dik openbaring.
Die noordelike grens van die reeks van die genus is Suid-Mexiko, die suidelike grens van die verspreidingsgebied is Peru.
In Mexiko, Guatemala, Honduras, Nicaragua, Costa Rica, Panama en Peru word slegs sekere spesies aangetref, terwyl die belangrikste spesie in Colombia en Ecuador waargeneem word. Dikwels het individuele spesies 'n baie beperkte verspreidingsone en word hulle byvoorbeeld in 'n enkele vallei aangetref.
Dracula groei op 'n hoogte van anderhalf tot twee en 'n half kilometer bo seespieël teen die beboste hange van die Cordillera - gewoonlik op die boomstamme van groot bome, nie hoër as drie meter van die grond af nie, en soms op die grond. Dit duld nie veranderinge in lewensomstandighede nie: as die boom waarop die plant geleë was om natuurlike redes val of afgekap word, sal die orgidee vinnig doodgaan.
Die natuurlike toestande waarin draculas groei word gekenmerk deur hoë humiditeit, gereelde reën, lae ligvlakke en lae temperature.
Verteenwoordigers van hierdie genus is lae epifitiese plante met kort stingels en lang lintwurmblare.
Die risoom word verkort.
Pseudobolle in orgideë van die Dracula-geslag, in teenstelling met die meeste ander verteenwoordigers van die Epidendrova-subfamilie (Epidendroideae) afwesig is. Die blare kan 'n sponsagtige struktuur hê, in welke geval hulle die funksies van die ontbrekende pseudobolle gedeeltelik vervul. Die blare se kleur is van lig tot donkergroen.
Die blomme is sigomorfies; in verskillende spesies verskil hulle baie in vorm en kleur, maar dit is algemeen vir hulle dat die drie kelkblare aan die voetstuk so verbind is dat dit 'n bak vorm, terwyl die punte (uitgroeisels) van die kelkblare ver na buite uitstrek. Hierdie uitgroeisels is dikwels met hare bedek.
Dracula kan deur insekte, sowel as vlermuise en skeersels, bestuif word.
Voetjies in die meeste spesies is enkelblom, reguit of effens hangend, in sommige spesies word hulle na onder gerig en deur lugwortels binnedring.
Die sade is klein, baie talle, versmelt.
Dracula was 'n gewilde kweekhuis in Europa in die laat negentiende eeu. Hul seldsaamheid, Gotiese vorm en hoë kultuurvereistes het hierdie plante 'n duur en waardevolle aanwins gemaak.
Hierdie plante kan verbou word, maar hulle groei nie in 'n klimaat wat baie verskil van die natuurlike habitat nie. Ongeskikte toestande lei tot brandvlekke, uitdroging van die punte van die blare en voortydige verval van die blomme. Die kweekhuis moet baie koud wees, dit moet toegerus wees met groot waaiers en lugversorgers; maksimum daaglikse temperatuur mag nie 25 ° C oorskry nie.
Beligting: skaduwee, gedeeltelike skaduwee.
Plante word die beste gekweek in houtmandjies of plastiekpotte vir waterplante. Die houers kan met 'n sphagnum-laag uitgelê word en met Mexifern-vesel gevul word, en met 'n groot hoeveelheid lewendige sphagnum bo-op bedek word. Om die mos in 'n goeie toestand te hou, is dit belangrik om slegs reënwater te neem vir besproeiing. Jong plante kan op die blokke van Mexifern geplant word met 'n klein mosblokkie. Baie versamelaars gebruik gedroogde Nieu-Seelandse sphagnum.
Die gemiddelde temperatuur van die meeste spesies is ongeveer 15 ° C. Gedurende die warmer maande mag die temperatuur nie bo 25 ° C styg nie.
Relatiewe humiditeit is 70–90%.
Die genus word in drie subgenusse verdeel:
Dracula subg.Sodiroa - monotipiese subgenusse met 'n enkele spesieDracula sodiroi;
Dracula subg.Xenosia - monotipiese subgenusse met 'n enkele spesieDracula xenos;
Dracula subg.Dracula - 'n subgenus, wat alle ander spesies insluit.
Natuurlike interspesifieke basters van die Dracula-genus is bekend. Sommige van hulle:
Albei hierdie basters word in Colombia aangetref.
Verskeie basters tussen spesies van die genera Dracula en Masdevallia is bekend. Hierdie basters word gekombineer in die bastergeslag Draculwallia:
Die plae van plante wat tot die orgideefamilie behoort, bevat meer as 32 spesies wat tot 4 klasse behoort, 7 ordes. Meer bekend is ook meer as 90 swamme, bakterieë en virusse wat orgideesiektes veroorsaak: blaarvlek, wortelvrot, jong lote, tuberidia, blare en blomme.
Dikwels is dit: plantvrugtende myte, plantluise, blaaspootjies, scabies, ens. Van die siektes: swart, wortel, bruin, fusarium, grys verrotting, antraknose, ens.