Woord: kameraderieArgieffoto Woord: kameraderie Betekenis: 1 Houding, gevoel van gemeensaamheid, toegeneentheid tussen kamerade of geesgenote; kameraadskap(likheid): Nêrens anders heers daar so ŉ gees van kameraderie soos onder seëlversamelaars nie (R.B. de Villiers). • Hul verhouding bly vriendelik en kameraadskaplik; maar hy is al moeg vir blote kameraderie (T. Lombard). • Daar (het) gaandeweg onder die groepe wat by Koffiefontein geïnterneer is, ŉ kameraderie ontwikkel wat elke ingesperde se hart altyd warm sal laat klop wanneer hy aan daardie veelbewoë jare sou terugdink (J.J. Gerber). • Die rapporteurs se kameraderie is verby; hulle is nou weer mededingers (C.J. Langenhoven). • Daar is weinig stede wat ek ken wat so toe en geslote is soos New York, waar die ruheid en abruptheid van sy mense so lank neem om ŉ onderliggende mildheid en selfs kameraderie te openbaar (Ernst van Heerden). • Jy het weer deel geword van die opbeurende kameraderie wat krag gee vir die volgende skof (F.A. Venter). • Ek wou so graag deel hê aan die lighartige kameraderie (by tennis), die skertsende rondsit op die lang bankies (Audrey Blignault). 2 Groep kamerade; vriendetal; bende, kliek: Die derde lid van die kameraderie (Die Brandwag). Hierdie interessante brokkie verskyn in die Woordeboek van die Afrikaanse Taal (WAT). Ondersteun gerus hulle Borg ŉ Woord-projek.