Vreugde van opoffering
“God het sy liefde in ons harte uitgestort deur die Heilige Gees wat Hy aan ons gegee het.” - Romeine 5:5.
“Ek sou graag alles wil gee vir julle lewe, ja, ook myself.” - 2 Korintiërs 12:15.
As God se liefde in ons harte brand deur die Heilige Gees wat in ons werk, sal ons onsself ook doelbewus met Jesus Christus wil identifiseer. En soos Hy sal ons ook belangstel in die geestelike welsyn van elke persoon wat ons op ons lewenspad teëkom. Ons kan Paulus as voorbeeld neem wat hom nie laat lei het deur sy eie belange en begeertes nie. Om die waarheid te sê, dit is een van die vernaamste toetse vir ons verhouding met Jesus Christus: die bereidwilligheid om die Vader toe te laat om my lewe só te vorm dat ek vir Hom vrugte kan dra (vgl Joh 15:3). Dit gaan dus nie in die lewe om my eie bevoordeling en om my eie belange voorop te probeer stel nie. Paulus het sy lewe op één enkele doel ingestel: om die lewens van mense vir Jesus Christus te wen. Hy het dan ook altyd mense na die Here toe getrek, en nooit na homself nie. Daarom kon hy in 1 Korintiërs 9:22 sê: “Vir die swakkes het ek swak geword om die swakkes te wen. Vir almal het ek alles geword om in elk geval sommige te red.”
As iemand dink dat hy net altyd alleen met God moet wees om 'n heilige lewe te lei, is hy van geen nut vir ander en vir God se koninkryk nie. Dit is asof hy homself dan op 'n voetstuk wil plaas en hom van die samelewing wil isoleer. Paulus het 'n vol lewe (in Christus) geleef wáár hy ook al beweeg het. Maar hy het altyd vir Jesus Christus toegelaat om sy lewe só te gebruik soos Hy wou.
Baie van ons is slegs geïnteresseerd om ons eie belange voorop te stel sodat ons Jesus Christus uit ons gedagtes weer wanneer die welsyn van ander mense ter sprake kom. Wanneer ons egter ons lewens heeltemal aan Hom oorgee om Hom te dien, sal Hy ons geestelik sterk maak sodat ons vir ander mense tot heil en seën kan wees, nieteenstaande die stampe en stote van die lewe. Paulus het gesê hy weet wat dit is om altyd nederig te wees sonder om 'n weersin daarin te hê, want sy toegewydheid aan Jesus Christus was die motivering vir sy lewe.
Ons is geneig om toegewyd te wees, maar nie aan Jesus Christus nie - wel aan dié dinge wat vir ons kortstondige emosionele opwelling en vreugde sal meebring. Maar dit was beslis nie Paulus se motief nie. Hy het homself toegewy aan die vryheid wat hy in Jesus Christus kon verkry deur sy algehele oorgawe aan Hom. Vry van die verslawing aan die verganklikheid (vgl Rom 8:21). Daarom kon hy ook die Galasiërs vermaan: “Christus het ons vry gemaak om werklik vry te wees. Staan dan vas in hierdie vryheid en moet julle nie weer onder 'n slawejuk laat indwing nie.” (Gal 5:1).