Om egter vas te val in ’n debat oor hoe dit moontlik is dat God ’n mens aan so ’n ondenkbare streng toets kan onderwerp, is om die belangrikste moment van die hele verhaal mis te kyk. ’n Mens kan immers nie vir God en sy planne bevraagteken nie, maar ’n mens kan vrede vind in Jahwe Jireh, God wat voorsien. Voorsien is hier nie dieselfde as die ontvang van seëninge byvoorbeeld ons daaglikse brood nie, maar iets op ’n veel dieper vlak. Sommige vertalers vertaal dit in hierdie konteks met verkies of verskyn. God voorsien in wat op daardie oomblik Abraham se diepste begeerte is, naamlik ’n plaasvervanger offer om Isak se plek op die altaar te neem. Hy is God wat “verskyn” of anders gestel, God wat ingryp wanneer die nood op sy hoogste is.
Die gebeure speel meer as ’n duisend jaar voor Christus se koms na die aarde af en tog is daar ’n parallel te sien. Jesus as kruisoffer in ons plek is ook hoe God ingryp en voorsien in die mens se grootste behoefte; ’n plaasvervangende offer vir ons sonde.