Neville Chamberlain - Volke, nasies, gebeure - 2021
Neville Chamberlain was in September 1939 premier van Groot-Brittanje toe Europa in die Tweede Wêreldoorlog neergedaal het ná die mislukking van die plegtigheid in die laat 1930's. Chamberlain het 'n politieke prys betaal vir die mislukking van Brittanje in Noorweë in die lente van 1940 en bedank as premier om deur Winston Churchill opgevolg te word. Hy is kort daarna oorlede.
Neville Chamberlain is gebore in 'n beroemde politieke familie. Hy was die seun van Joseph Chamberlain en sy halfbroer was Austen. Al drie moes op die een of ander manier hul merk in die politiek maak.
Neville Chamberlain is gebore in 1869. Hy is 'n opvoeding aan die Rugby School en daarna bestuur hy sy sisalplantasie in die Bahamas vir sewe jaar. By sy terugkeer na Brittanje in 1897 het Chamberlain by die plaaslike politiek betrokke geraak en in 1915 is hy verkies tot lordemeester van Birmingham, waarskynlik die tweede stad van Engeland. In 1916 word hy aangestel as direkteur-generaal van die nasionale diens, maar is in 1917 ontslaan deur David Lloyd-George, wat nie die Chamberlain-werkwyse begryp of waardeer het nie - dit het 'n gedetailleerde begrip van die probleem gehad wat gewoonlik gelei het tot 'n oplossing wat later voorkom as waaraan Lloyd-George gewoond was.
In 1918 word Chamberlain lid van die Ladywood in Birmingham. Hy het hierdie kiesafdeling gehou tot 1929 toe hy tot LP verkies is vir Edgbaston - ook in Birmingham. Chamberlain was tot sy dood in 1940 LP vir Edgbaston.
Chamberlain het 'n reputasie verwerf vir deeglikheid in sy pligte as LP en van 1924 tot 1929 dien hy as Minister van Gesondheid onder Stanley Baldwin en word hy aangestel as kanselier van die skatkis in die nasionale regering van Ramsey Macdonald. Chamberlain beklee hierdie pos vanaf November 1931 tot Mei 1937. In hierdie posisie het hy sy reputasie as 'n doeltreffende administrateur versterk, en dit het baie min verras toe hy op 28 Mei 1937 premier geword het.
Chamberlain is skielik ingetrek in 'n posisie wat vereis het dat hy by die Europese politiek betrokke moes wees. Hy het geen ervaring in buitelandse aangeleenthede gehad nie en het gereeld die advies van een van sy raadgewers, sir Horace Wilson, geneem in teenstelling met die advies van die buitelandse kantoor.
Aan die einde van die dertigerjare word Chamberlain die meeste geassosieer met die beleid van lof. Ondersoeke uit die tyd toon dat baie mense in Brittanje gesteun het wat Chamberlain probeer bereik het. Die besluite en loopbaan van Chamberlain het eers na die mislukking van die appèl 'n negatiewe beeld verkry.
Daar bestaan ​​twee denkrigtings oor die rede waarom Chamberlain 'n beroep gedoen het.
Een daarvan is dat hy eerlik gedink het dat hy die griewe wat hy geglo het Duitsland met reg na die Verdrag van Versailles kon aanspreek. Chamberlain het geglo dat as hy billik sou wees teenoor Duitse kommer, hy sukses sou kon behaal en kon keer dat Europa in die oorlog sou val.
'N Ander teorie is dat Chamberlain van mening was dat dit die moeite werd is om te probeer, maar dat oorlog onvermydelik is. Hy het ook besef dat Brittanje nie goed voorbereid op oorlog was nie en dat hy tyd moes koop om Brittanje se militêre posisie te verbeter. Daar word veral gesê dat Chamberlain geweet het dat ons lugverdediging swak was en dat hoe meer tyd hy kon verdien, hoe sterker sou dit word.
Dit is moontlik dat 'n kombinasie van die twee - 'n begeerte na vrede en 'n begeerte om te verseker dat Brittanje homself kon verdedig - bepaal wat Chamberlain probeer doen het.
In Maart 1939 het die leër van Duitsland die res van Tsjeggo-Slowakye verswelg en die betekenis van die München-ooreenkoms ooit vernietig. Chamberlain het vinnig 'n waarborg aan Pole aangebied, en toe Pole in September 1939 aangeval is, het Chamberlain geen ander keuse gehad as om oorlog teen Duitsland te verklaar nie.
Waargenome wysheid sou mense laat glo dat Chamberlain die Britse volk in die steek gelaat het toe oorlog verklaar is. In September 1939 was sy gewildheidsgradering 55%, en teen Kersfees 1939 in die era van die Phoney-oorlog het dit tot 68% gestyg.
Dit was die mislukte mislukking van die Britse weermag in Noorweë wat Chamberlain se tyd as premier beëindig het. Baie in die parlement het gesien dat hy nie 'n inspirerende oorlogsleier sou wees nie en baie politici het geweier om in sy voorgestelde nasionale regering te dien.
'Dit is nie 'n vraag wie die vriende van die premier is nie. Dit is 'n baie groter saak. Hy het 'n beroep gedoen om opoffering. Die nasie is bereid op elke opoffering, solank dit leierskap het, solank die regering duidelik wys waarna hulle mik, en solank die land vol vertroue is dat diegene wat dit lei, hul bes doen. Ek sê plegtig dat die premier 'n voorbeeld van opoffering moet gee, want daar is niks wat meer tot die oorwinning kan bydra as dat hy die seëls van die amp moet opoffer nie. "David Lloyd George
Hy het op 10 Mei 1940 bedank en is deur Winston Churchill as premier vervang. Chamberlain het in die regering van Churchill as Lord President van die Raad gedien. In Oktober 1940 het die slegte gesondheid hom gedwing om hierdie pos te bedank en op 9 November 1940 is Neville Chamberlain oorlede.