Voorts het Gwede Mantashe, sekretaris-generaal van die ANC, in ’n onderhoud met Beeld op ’n vraag oor minderheidsregte vir die Afrikaner die opsie van minderheidsregte vir wit mense heeltemal afgeskiet. (Dit is ’n ou taktiek van die ANC om ’n volkeregtelike entiteit soos die Afrikaner dadelik met “witte of wit mense” te vervang, wat nie oor positiewe volkeregtelike regte beskik nie.)
Volgens dr. Theuns Eloff, voorsitter van die FW de Klerkstigting, bestaan daar vele vryhede, soos die vryheid om geloof te beoefen.
Intussen het Verslaggewers sonder Grense (VSG) se jongste persvryheidsindeks die lig gesien, en hoewel persvryheid op globale skaal ’n laagtepunt bereik het, het Suid-Afrika se posisie van die 38ste tot die 31ste plek verbeter. Dit moet egter vermeld word dat dié instansie die afgelope aantal jare foutiewe inligting oor Suid-Afrika koester, soos die stand van die sogenaamde snoerwet, en dat dié indeks wesenlik sy waarde verloor het. Veel meer waarde kan aan Freedom House se indeks geskenk word. Op VSG se indeks stof Suid-Afrika byvoorbeeld die VSA baie ver uit, terwyl Freedom House Suid-Afrika net as gedeeltelik persvry klassifiseer, en ook op die kreeftegang plaas.
Eloff wys egter ook op die volgende: “Baie Suid-Afrikaners, veral dié wat 1994 beleef het, sal vanjaar se Vryheidsdag as die laagtepunt van alle Vryheidsdae beskou.
Maar wat van ’n opvolgvraag? Sou die land nie nog beter daaraan toe gewees het as die skikking ’n grondwet sou oplewer wat meer geskik vir die heterogene omstandighede is nie? Dit is immers waarom baie wit mense “ja” in die referendum gestem het dat onderhandelings kan voortgaan, maar met die “waarborg” dat ’n ondoeltreffende skikking in ’n opvolgreferendum geveto kon word. Dié referendum het egter nooit plaasgevind nie.
Solidariteit se Plan B wat binne die beperkings van die Grondwet lewensvatbare opsies bied, word deur verskeie liberale as ’n “onvergeeflike” mosie van wantroue teen die “wonderlike Grondwet” beskou, en skryf selfs dat die Solidariteit Beweging ’n staatskaping op die Afrikaner uitgevoer het. Gereeld gaan daar ’n geweeklaag van die Seunse Weenkoor op, en lê die Orakel van Stellenbosch misplaaste eiertjies.
Baie dankie Herman, veral ook vir die stukkie meedeel van wat destyds agter die skerms gebeur het. Dan kan mens ook sien hoekom mense vir sekeres, wat die skikking onderhandel het, soos Roelf en FW beskou as synde ons uitverkoop het, party noem hulle verraaiers. Ek het ook in ’94 ja gestem, met die verwagting soos aanvanklik belowe dat ons weer ‘n ‘inset’ sal kan lewer, of dan by wyse van ‘n opvolgreferendum, soos jy dit hier bo gestel het.
Daar word baie gepraat oor vryheid maar die realiteit is net sekere Suid Afrikaners is vry , die intelegente persoon in Suid-Afrika weet die probleem is die dissipline stelsel wat bietjie vir bietjie afgebreek word deur of wetgewing of persepsies. Ek wil een voorbeeld gebruik die lyfstraf by skole hoekom kan ouers nie toestemming gee dat hulle kinders lyfstraf kry vir swak gedrag of swak dissipline by skole nie dit is waar dissipline en verantwoording vir jou dade geleer word
Met die raskonflik in die land soos dit is wat dit is? Wit onderwyser gee swart kind pak, of andersom?
Mense moet wakker skrik, hulle wil dit nie so he nie, hulle wil die lanfd afbreek tot in gronde in so dat hulle kan oorbegin, maar sonder ons sal daar niks wees nie, die beste metode om die probleem op te los is om n nuwe volkstaats saam met die engelse te begin, dis die enigste uitweg vir ons mooie nasie. Ons as christene moet n besluit neem daaroor en dit doen want tyd is baie min
Artikel 235 moet mens saamlees met die bekragtiging van die Grondwet. Regters verwys na internasionale reg, dat die vereistes rakende selfbeskikking nagekom moet word. Dit verwys ook dat die huidige moederregering, geen magte het oor ‘n volk wat selfbeskikking verlang nie.
John, gelukkig gee die grondwet ons elkeen regte. Ongelukkig sê die grondwet nie wie waarborg dat elkeen se regte nie aangetas word nie. So, dit laat die staat toe om my regte te in te kort en sodoende iemand anders van sy keuse meer as regte te gee, naamlik voorkeur en voorrang.