Boy Heather Grey Hooded Tee by Gymboree
Home Boy Tees & Tops Hooded Tee
Item 140178656 140178656 Ingelegde Lywe: 2011
My liefie se lyf
Die Vrystaat se vlaktes is kraakwit,
die skaap en bees se asems spook;
vandag gaan g'n trekker start nie,
maar ek gee nie 'n koei om nie:
My liefie se lyf is koffiewarm.
Labels: diere, lyf, natuur, Vrystaat, weer
Toe jy met jou bolgepropte koffers
my hart kom in trek het,
die treklorrie jou meubels kom aflaai
en my meubels kom oplaai het,
jy my CD-versameling, fliekplakkate,
en troeteldiere weggepak het,
het dit my nie so erg gepla
soos toe jy in iemand anders
se hart gaan intrek het en al jou
goeters hier agtergelaat het nie.
Labels: hartseer, telleurstelling
Die mik van jou stuitjie,
jou bors, jou keelkuiltjie;
die koepel van jou dy,
jou voetbrug, jou rug;
die dons van jou mons pubis;
die lyn wat jou lippe lus;
die kegels van jou tepels;
gewis jou hele lengte en breedte—
gee my vreugde.
Labels: eroties, liggaam, vervolmaak
'n Vryvertaling uit Koreaans van 'n gedig deur Kim Sung-Ja.
ek wil met jou praat
iets vir jou benadruk
maar die onoorbrugbare slaap
maak woorde stom
die onbekombare slaap
tap denke leeg
daarom pos ek vir jou
'n wit glimlag
박꽃 – 김성자
차마 할 수 없어
잠못 이루는 밤
Labels: nag, natuur, slaap, vertaling, woorde
My blote smelt jou blanke –
Ek wis g’n onderskeid
tussen vlees of huid
g’n lyn tussen id en syn
tussen die hartklank
en die weerklank
van ons seksualiteit nie.
jou naakte smelt my flanke.
Labels: Bybel, eroties, vervolmaak
Fiktiewe martelaarsendeling in die Oriënt
ewenas ’n oggendkoerant
blaai jy my dat ek slem
soos ’n oosterse waaier
– frit –
knak my ken
jou tong lem
jou lem snit
my siel bloed
my keel groet
Labels: Bybel, dood, godsdiens, kultuur, moord, Oriënt
'n Selfversekerde man en 'n tingerige seun
Alternatiewe titel: 'n Liefdesgedig aan myself
In die verlede was ek verlief
op ’n selfversekerde man uit die toekoms
wat soms, op wintersaande,
sy duvet vir my oop gegooi het,
dat ons aksieflieks kon kyk
vol gewere en ontploffings.
In die hede is ek verlief
op ’n tingerige seun uit die verlede
wat soms, op koue wintersaande,
langs my in my bed kom lê
en vir my ware stories sê:
vol trane en opofferings.
Labels: homo-eroties, kind, man, pa-seun-verhouding, vadersfiguur, verlange, verliefdheid
’n biddende vuis,
’n gebeende kou,
wat ’n rou kanarie binne hou.
Labels: diere, hart, pyn
Naartjie / Clementine
Jou hande is gespesery met die naartjies
wat jy vanmiddag vir my afgeskil het—versigtig
om nie die klein warm fetusse te kneus nie.
Jy’t jare se oefening daarin,
want só het jy ook mý hart ontgin:
die kliphart vernuftig afgedop
tot jy uiteindelik my vleeshart—versigtig
soos ’n pasgebore bebloede baba—
in jou palms, nes ’n naartjie, genes het.
Your hands are spiced with the clementines
you peeled for me this afternoon—carefully
so not to bruise the warm little fetuses.
After all, you have years of practice,
for that’s how you broke open my heart:
skilfully skinned the heart of stone
until you delivered my heart of flesh—carefully
incubated the blood covered newborn
like a clementine in your palms.
Labels: baba, godsdiens, hart, kos, pamperlang, vertaling
gaan ek 'n groot man wees
met sulke growwe baard en groot spiere wat blink
en sulke kwaai stem soos 'n waghond wat WOEF-WOEF!
en dik vingers op my groot-oom hande
SO groot nes my hele gesig, so groot,
en ek gaan steeeerk wees,
die sterkerste man ooit!
Maar nou is ek nog 'n kind—
Pa sê ek's 'n sissie.
Eendag gaan ek groter as Pa wees
en dan, as ek soooo groot is,
gaan ek nie met hom speel nie.
Labels: familie, kind, pa-seun-verhouding, toekoms, vadersfiguur
Jy maak 'n optelkat van my—
maar dis okay:
ek sal—vir nou—jou toelaat
om van my te hou;
soms my op jou skoot te lê,
en lief te hê.
Labels: diere, kat
was dit 'n deftige—en toweragtige—affêre
'n Gekke liefdesliedjie
Ek spring op my bed, dans in die straat;
Ek soen my dronk oom op sy baard;
Dis gek ja,
maar ek’s verlief!
Ek koop ‘n goue ring, ‘n reuse diamant;
Ek hardloop kaalgat op die strand;
Ek sie'jou glimlag op my selfoon;
is dit alles net 'n mal droom?
Dis gek ja, maar ek’s verlief! Verlief!
Ek's gek ja,
maar ek's verlief!
Wie anders se hande pas
soos myne in jou lyf ingelas?
Wie anders se lippe klou
só presies jou mond se vou?
Wie, behalwe ek, het die knack,
ken die lekplek, van jou opwek?
Wie se riem stut jou hart
as dit nie myne is nie?
Labels: eroties, liefde, liggaam
’n Korf is jou dye
en ek is die bye
wat bedrywig jou heuning
bewerk en bemin.
Labels: eroties, natuur
'n Vryvertaling uit Koreaans van 'n gedig deur Jeong Gabsook.
vou die nag oop soos 'n tafel—
(Slegs in 'n kop
word die ligte in knus maande aangeskakel.)
—wêreldwyd word tafels gedek met slaap.
밤 – 정갑숙
어듬 이블 한 채를 펼친다
아늑한 달 조명등 켜고
세상은 한이블을 덮고 잠잔다.
Labels: nag, slaap, vertaling
verlepte oumenslywe oumensvleise tot leer gelooi
deur die lewe deur die gejaag na lewe – alles tevergeefs.
hoog gestook was in ’n oomblik van orgastiese soetseks,
die neerlê, is onvermeidelik. Sy het gewen. Sy wen altyd.
Labels: God, godsdiens, lewe, ouderdom
jou tong wat teer kan lek kan óók kattong
my hart breek voor die hoëtoon van jou liederlike tong
wat ééndag lover
ééndag wraakagtig is
jou waaragtige waarheidstong maak seer tot op die been
dit skei sening en murg
jou aangrypende tong verwurg
jou ongevoelige dooiemansvingertong
deur die lewendige woord
pleeg ’n letterlike tong moord
Labels: liggaam, woorde
My hart en ek – 'n Jazz-komposisie vir stem, klavier, saxofoon en perkussie
My hart en ek
het oor die saak besluit:
ons kys is uit.
Watter ander hart,
watter ander ek,
ken soveel smart
soos my hart en ek?
het oor die saak besluit—
Labels: hart, hartseer, musiek
Verewig is nie soos 'n leeftyd nie,
verewig is 'n baie, baie, baie lang tyd;
maar indien verewig vir ons bestem is
soos 'n kortstondige geboorte
—'n eier kraak oop en die son
spring uit met geel donse—
vir ons bestem is
en die onvermydelike dood
—soos 'n blom vou die dag
in die nag toe—
vir ons bestem is:
dan sal ek graag verewig saam met jou—verewig—wees.
Labels: dag, nag, natuur, verewig
Sluipmoord / Assassination
Heelnaglank veg ek slaap
(my vuiste stukkend my slape bloei
my knieë en elemboë is nerfaf baklei)
want anders, soos ’n ongeluk, breek die oggend
oop soos ’n eier ’n skedel ’n hart wat oorvol
gestop is van die liefde (daardie onverskrokke
hartelose dreigende dêmmit tipe liefde).
En nou, wanneer die dag aangesluip kom
(my hart se sluipmoord op die agenda;
dit sal, ek’s seker, met ’n mes gebeur)
en ek min veggees oor het, smeek ek jou
my beminde, wees flink. Ek het reeds
beide halstarrige hemp en borskas oop
geskeer (ek glo jy sal dit waardeur).
Beminde, beide ek en my hart is gereed om
vandag nog (martel my tog nie verder nie!)
met ’n enorme dood entoesiasties te sterf.
Die engele (my beskermsengel en joune)
staan op hul merke om met bedevaartslied
(’n nekro-duet) my tot die grootslaap te ontbied.
Moenie vergeet om die blomme te water nie.
Labels: dood, hart, hartseer, liefde, vertaling
My vrou het die lafenis
van 'n Sabbatsrus.
Labels: godsdiens, vrou
Met olie en kaneel
Met olie en kaneel wil ek jou warm vryf
totdat jou lyf goud ge-alchemis is
totdat jou sagte plekke vlam vat
jy gloei soos wierook
jou binne-in loem
totdat jy bruis soos die see
as die oggendson daaruit borrel
en die stratosfeer in laviteer.
Labels: eroties, natuur, toor
My mooi vrou,
'n Beeldhouer—'n Michaelangelo of Rodin—
moet jou gedaante in klei uitknie,
jou afdruk in koper giet, jou vorme in marmer ets,
sodat ons kinders en kindskinders en agteragterkleinkinders
jou plek in tyd-en-ruimte kan bewonder en sê:
“Ek stam uit daardie godin!”
Iemand moet jou skilder. 'n Klimt of Botticelli—'n man
wat mooi vroue lief het—moet jou skilder.
Geen kitsdigitale foto, g'n pseudo-iris sal deug nie.
Die kunstenaar moet sy das afhaal as hy jou sien
en my beny met sy jaloerse stywe kwas vol warm rooi verf.
Labels: kuns, vrou
Ek droom van Potchefstroom
In my droom stap ek terug,
terug Potchefstroom toe:
oor brûe waaronder moddervuil trolle
(eensaam en hartseer) knorrig sit,
oor spruite waarbinne mitiese waterslange
(mislik van verlange) vir kinders lê en wag,
oor koringlande waar voëlverskrikkers
(vernederd en leeg) gekruisig hang,
oor plase met rumatiek-ou windpompe,
oor agterlike agterplase in snakwarm agterbuurte,
oor allerande verdrietige plekke stap ek:
in my droom stap ek Potchefstroom toe,
want in 'n tyd toe drome nog vrolike gedoentes was,
het ons sprokievrolike drome in Potchestroom gedroom.
Labels: droom, verlange
My hart is verkrompte oumanshande
wat jou verrimpelde ouvrouhande vashou.
Ons hande klop.
Labels: hart, liefde, liggaam, ouderdom
Die lem van liefde
Skerpsinnig is die lem van liefde:
sny soos glas—óf lig—deur been-en-murg.
Labels: liefde, pyn
Labels: baba, godsdiens, kind, kos, lewe, liggaam, natuur, verwagtend
Ons hou plomp mekaar
se lawwe vleise vas –
ons papgesitte boude
jou ongestutte borste
my lamsakkige balsak
Ek staan jou by –
tot ons lywe bloos
en ons harte broos is.
Ons hou mekaar vas,
omdat ons pitte
in mekaar se velle
soos litte pas.
Labels: eroties, liefde, liggaam, ouderdom, vervolmaak
Ek en my (n)ooipokker
vrees nie die liefde nie:
ons pak die gulle bul
en mooie koei
by die horingste horing
en spulste speelste speen.
Ek en my karnallie-sy
weet van lekker kry.
Labels: diere, eroties, liefde
Gedagtes omtrent "Ek het jou lief" en "Ek is lief vir jou."
Daar is twee hoofuitdrukkings in Afrikaans om jou liefde teenoor 'n ander mee te deel: “Ek het jou lief” en “Ek is lief vir jou.” Alhoewel die twee uitdrukkings tipies as eenders in betekenis beskou word, is daar tog semantiese verskille wat lei tot eiesoortige betekenis.
Daar is twee punte van belang rakende die uitdrukking “Ek het jou lief.” Ten eerste word die liefdesdaad as 'n besitting beskou. Dit is iets wat ek het. Die tweede en moontlik belangriker punt is dat hierdie uitdrukking kontekstueel is. Dit wat ek het, het ek binne 'n bepaalde tyd en ruimte. Deur na soortgelyke uitdrukkings te kyk, kan ons die kontekstuele aard daarvan beter besin. “Gister het die kinders pret in die speelparkie gehad.” Dit wat die kinders gehad het, naamlik “pret,” het hulle gister (tyd) in die speelparkie (ruimte) gehad. Ons sien dat die uitdrukking slegs binne 'n bepaalde tyd en ruimte van toepassing was. “Ek het honger,” is soortgelyk voorwaardelik. Dit wat ek het (“honger”), het ek slegs vir 'n bepaalde tydperk. Sodra ek geëet het, het ek nie meer honger nie. Die kinders se pret het slegs gister geduur terwyl hulle in die parkie was. Dit wat ek het, is dus nie ewigdurend nie. “Ek het jou lief” is nie kategories dieselfde as “Ek het groen oë” nie. Die rede daarvoor is dat liefde 'n gevoel is. Met “gevoel” bedoel ek nie 'n emosie nie, maar eerder 'n sensasie, soos dors, honger, kopseer, pret, 'n orgasme. Weens die vlietende, tog intense, aard van gevoelens pas “Ek het jou lief” meer by jongverliefdes, of in daardie spesifieke situasies waar die gevoel van liefde pertinent sterk, byna fisies, gevoel word. “Ek het jou lief” kommunikeer 'n intensie gevoel in die hier-en-nou, maar dit dra ook 'n besitlikheid oor weens die woordorde: “Ek het jou . . .” kommunikaar indirek “Ek besit jou.”
“Ek is lief vir jou” kommunikeer as te ware twee dinge gelyktydig, waarvan die eerste eksistensiëel van aard is. Daar is 'n versoeking om te dink dat “Ek is lief vir jou” die Afrikaanse ekwivalent van die Engelse “I love you” is, maar dit is 'n verkeerde aanname. 'n Direkte vertaling van “Ek is lief vir jou” heet “I am love for you.” Die vreemdheid van hierdie uitdrukking in Engels stel ons in staat om duideliker die eksistensiële aard raak te sien: “I am love . . .” / “Ek is lief[de] . . .” Die subjek en objek word gelykgestel: X = Y; “ek” = “liefde.” Ek sê “Ek is honger” of “Ek is moeg” wanneer die gevoel sodanig tot my bewuste getree het, dat ek dit kwalik kan ignoreer. Wanneer ek dae laas geëet het, of dae laas geslaap het, raak my hongerte of my moegheid verterend. Dit is al waaraan ek kan dink, tot so 'n mate dat “ek” = “honger” of “ek” = “moeg.” Dieselfde gebeur met liefde, veral tydens verliefdheid: “ek” = “lief[de]”; “Ek is lief[de] . . . ” Die tweede boodskap wat gekommunikeer word is dat die “liefde is vir jou.” Gewoonlik wanneer ons hierdie grammatiesevorm gebruik is dit nie gerig aan 'n persoon nie: “Ek is laat,” “Ek is eensaam,” “Ek is Afrikaanssprekend” en so aan. Hierdie is die basiese subjek-werkwoord-objek sinskonstruksie. In die uitdrukking “Ek is lief vir jou” vind 'n interesante vervaging in die subjek en werkwoord plaas. Ek-is-lief word 'n sinsnede wat deur iets anders gerig word—die sinsnede kort 'n objek (direk of indirek) om volledig te wees: “Ek is lus vir sjokelade” (direk) of “Ek is honger [vir kos]” (indirek). Sonder die objek is die uitdrukking onvolledig. “Ek is lief . . .” kort 'n “vir jou” om daaraan sin te gee; met ander woorde, my liefde kort jou, want my liefde is gerig aan jou, sonder jou maak my liefde nie sin nie; en omdat ek lief[de] is wat tot jou gerig is, maak ek ook nie sin sonder jou nie, net soos wat “Ek is honger” nie sin maak indien kos nie bestaan nie. “Ek is honger” maak slegs sin omdat daar kos is wat my hongerte kan versadig; “Ek is lus vir sjokelade” is slegs sinvol omdat daar iets soos sjokelade bestaan—'n toffieappel gaan nie my lus om sjokelade versadig nie. “Ek is lief vir jou” is slegs logies omdat daar 'n “jou” is wat my liefde kan ontvang.
Dit is interesant dat ons in Afrikaans nie die eenvoudige subjek-werkwoord-objek sinskonstruksie gebruik soos in die Engelse “I love you” om ons liefde tot 'n ander uit te druk nie. Ons verstaan die uitdrukking “Ek haat jou” tog goedgenoeg, maar “Ek lief jou” lê ongemaklik op die tong en staan kru op die bladsy. In plaas daarvan dat “lief” ons saamvoeg, skei dit ons van mekaar. Ek staan aan hierdiekant; jy staan aan daardiekant; en in die middel staan die liefde soos 'n hindernis—gepas vir haat, maar ongepas vir liefde.
Met “Ek het jou lief” is liefde in ons besit; 'n intense gevoel in die hier-en-nou. Met “Ek is lief vir jou” verander ek in liefde en vind my vervulling in jou.
Labels: essay, liefde, verliefdheid, vervolmaak
ek vou my liefde origami:
lelies, swane, perde pronk
voor die voordeur van jou hart
paradeer die hele wellustige sirkus
met styfgespande broekiekouse
wanneer flap jy die tentdeur oop
soos Jael vir Sisera?
sodat ek kan kom dronk raak
aan jou melk
aan die slaap kan raak
aan jou boesem
ek spring deur vurige hoepels
loop tou en vou vir jou swaardlelies
in my drome het jy ’n dolk in jou hand:
jy pen my slaap teen jou hart vas...
Labels: Bybel, godsdiens, hart, hartseer, kuns
my ganse heelal
Jou tenger lyf span skielik styf
ryk uit, swel soos vye – balonne –
jou longe hou alle lug binne,
jou dye emmer oseane,
jy hap die sterreriem met groot gape,
arms en bene strek ligjare
soos die dood. Spermskippies seil
soos silwervissies, soos kwiktige
ruimteskepe, deur jou diepste
ruimte-tyd howe. Jou tengerlyf
is my ganse alle heilige hele heelal.
Labels: eroties, natuur, vervolmaak
Back Stage Pass to a Heart
As ek 'n agterverhoogtoegangskaartjie vir 'n omstrede Willie Nelson-vertoning het, sal ek vir jou daar tussen al die ander volksvreemde inboorlinge gaan soek soos 'n hond sy baas by 'n kerkbazaar. Wanneer ek jou gevind het, gaan ek maak of ek jou nie ken nie en eers met al die ander mooi meisies, in hulle frilletjie-baaikostuumtops en stywe denims wat hulle vir hierdie aandgeleentheid aangetrek het, flankeer. Eventueel, deur die loop van die aand gaan ons langs mekaar beland. Ek gaan kommentaar lewer op jou interesante skoene en hoe dit jou slanke enkels komplimenteer. Ons gaan reeds oor verskeie onderwerpe gesels het voordat ek myself aan jou voorstel, en jy aan my. “Dis 'n mooi naam,” sal ek sê, jou in die oë kyk en glimlag. Ons gaan giggel wanneer ons uitvind dat ons alby nie gaande is op Country-musiek nie, maar dat ons paradoksaal gaande is oor Willie Nelson. Die slegte ding is, Willie Nelson is nie meer jonk nie. Ja, hy's jonger as die ander Nelson waaroor almal gaande is, maar ons weet hoe vinning Madiba oud geword het. So ek hoop dat ek 'n agterverhoogtoegangskaartjie vir 'n omstrede Willie Nelson-vertoning kry voor sy twee gevlegde ponies op 'n elektroniese afslaer verkoop word ten bate van 'n welsynsorganisasie. Tyd hardloop uit en agterverhoogtoegangskaartjies, veral na iemand se hart, is moeilik bekombaar. Sien jou daar.
Labels: hart, musiek, ontmoeting, politiek
daar’s nog tyd!
as jou asem in jou omkeer
jou lyf weer kaal terugkeer
gaan ek nie geboorte gee aan trane nie—
die Dood verdien nie geboortes nie
ek gaan nie eerbiedig knik nie
my huid formeel in swart omlyf nie
of lelies vir só okasie rangskik nie—
eerder probeer die Dood voëlverskrik!
daar’s nog tyd! kom ons lewe voluit,
kom ons huil vooruit, kom ons
beklee in pompadoerfrokke
en vlieg voëlvry Noorde toe.
My hart is rou
My hart is rou, my gees is tam
die liefde is ’n slagveld van
die ergste smart en onheilspyn
My siel is bloot, my siel is kaal
my siel is deur verdriet besaal
die liefde skink die suurste wyn
Jy verlei my uit my wapenrusting uit,
jy skeer my kop, jy stomp my byt
jy verraai my aan die Fillistyne –
En so het die liefde my verblind
so het die hartstog my verslint
so vee jy uit my hart se lyne:
En al wat oor is:
’n afgestompte bloedpomp
’n id sonder iets wat syn is.
Labels: hart, hartseer, pyn
wat’s die storie met “liefde-maak”?
is ons heupe ’n fabriek? ’n raffinaairy
wat liefde in liters voorberei?
suig my penis soos ’n olieboor
volumes liefde uit jou vagina voor? óf,
spoeg ek skuimpies liefde
uit my jou donkerte binne –
’n skrywer geïnspereer met sinne,
[swart]gedagtes op [wit]papier?
ons maak nie liefde nie –
Liefde maak ons.
Labels: eroties, liefde
Vir wat dit werd is ry ons roekeloos
en bloots die liefdesperd (daardie steekse hings
wat sweet skuim in sy swart flanke,
bronstig oor die lewe wat nog met ’n naelstring
van die hemelse plasente hang) asof
daar geen stof-tot-stof onder sy kloppende
graniet hoewe (nes harte van voortplantende
verliefdes, bedwelm in mekaar se sweet
en skuim en naelstring en plasenta) is nie.
Vir wat dit werd is doen ons dit (nou, terwyl
die son nog koud is en voor ons lywe oud is)
sonder toom of saal of eindpaal of langtermyn
verwagtinge (behalwe rou retrospeksie), wánt
die liefdesperd komeet verby, dalk eenmaal
in een leefseisoen en die lus (wispulturig
soos ’n tong) droog saam met die lewe lek-lek op.
Vir wat dit werd is ry ons roekeloos en bloots.
My geliefde het die pad gevat,
opgerol en oor haar skouer gegooi.
Ek kan g’n spoor vind om te sny nie,
haar lyn is op g’n kaart te kry nie.
Ek roep na die boesman-van-die-liefde
met sy mossievlerkies dwarrelwind op sy stuitjie,
sy suikerbektongetjie klap-klap simpatie,
hy waaistert sy boog en pyltjie.
“Soek haar – snif haar reuk en vind haar.
Kom nie terug tot jy haar kry nie.
Leeg is die volstruiseier in my bors
en ek vrek al van die dors.”
Labels: boesman, liefde, mitologie, verlange
bring die aarbeie.
Die son borrel brons
op die horison.
Die duiwe in hulle gryspakke
Die katte maak los soos
loslyf atlete voor oefening.
ek bring room.
laat ons nie te haastig wees
om die liefde totsiens te soen nie –
’n gesoenery is in elkgeval bedoel
vir versoenery en nie groetery nie.
Labels: soen, versoen
Vanaf 'n smaraggroen takkie
val 'n pêrelwit bloeisel —
en vladder na 'n ander een.
Labels: haiku, verliefdheid
As ek sterf
As ek sterf, grawe nie 'n diep graf
vêr van die son af nie;
grawe vir my 'n vlak graf
sodat ek nie koud kry nie.
Tot dan, hou nie jou hart vêr
van my af nie; bly vlak neffens my.
Labels: dood, vervolmaak
Jy my Nimf, ek jou Pan, baljaar ons
kaalgat tussen boom en bas en bos;
ons speletjies ken mos g'n toom nie.
Ons is bosbefokte verliefdes.
Ek jou bok, jy my ooi, bokbespring
ons mekaar mitologies kras
en mities mooi.
Labels: eggenoot, mitologie, natuur, verlange
My hart en ek – 'n Jazz-komposisie vir stem, klavi...
Gedagtes omtrent "Ek het jou lief" en "Ek is lief ...