tee | Thulana
Oop-oog en spoegbek
Tradisie is iets wat soveel jonngelinge deesdae vanaf wegskroom. Hulle is net te besig om uit te staan en koelgat voor te kom. Miskien het al daardie vakansietye by my Ouma my anders gesnaar. Ons het elke oggend elf-uur deur Warmbad se strate gestap en Ouma het van winkel na winkel gestap. Dan het sy geselsies aangeknoop en teegedrink by almal. As kind het tyd dan gaan stilstaan. Kalm en gedweë het ek net myself iewers op ‘n trappie tuisgemaak en die wêreld bekyk. Dit was die tyd waarin kinders gesien en nie gehoor was nie. Vandag – snoep ek gereeld fotos van oumense op straat wat handevashou, oefen of elegant aantrek of saamkuier.
In Akkra het die Suid-Afrikaanse Dames ‘n baie spesiale tradisie wat reeds vir ses jaar die rondte doen. Jaarliks haal die tannies van hulle fyn breekgoedjies en fynste linne tussen die motbolletjies uit en poets die silver tee-vurkies blink. Die eerste week in Oktober is dit weer tyd vir die jaarlikse SA Dames Hoog Tee. Dis nie sommer só tee nie, daar word tema’s uitgedink, opgedollie, kaartjies verkoop en die klomp expat vrouens val oor hulle voete om kaartjies te bekom.
Hilda het vir 5 jaar, met skooljuffrou se presisie die spulletjie seepglad behartig, maar hulle het nou gaan aftreë en sit iewers op ‘n skadu stoep in Paarl. Mense, my senuwees is nerf-af want hierdie jaar is dit ek in die oliepot want ekke, slaat my hand aan die reëlings. Hilda het die merk aan die kerfstok hoog gekap – ons sal moet fyntrap om kersvas te hou.
Ons 130 kaartjies is binne vier dae uitverkoop. Die teetafels is beperk tot die grootte van die saal en beskikbare parkeerplek. Hierdie jaar se gasvrouens het elk nege gaste aan ‘n tafel. Haar tafel sal iets uniek-Suid-Afrikaans aan die Internationale expat-dames voorstel, en as bonus moet sy ‘n taal element iewers op ‘n manier inweef. Ons gaste moet elk één Suid-Afrikaanse nuwe woord aanleer, hoe gering ookal.
As jy nou ‘n oggend van oop-oog en spoegbek wil beleef, dan moes jy lank reeds ‘n kaartjie bekom het. Dink jou in, tema’s soos Sjebeen, Labôla, Kaaps Maleis, ens. gaan as Suid-Afrikaans voorgestel word. Blikbekers, biltong, krale, mampoer, skonsie en kerrievis en ‘bunny-chows’ is alles iewers op ‘n belaaide tee-tafel. As bonus gaan die SA-gasvrouens ‘n tradisionele “gum-boot” dans uitskoffel – hulle is almal hard aan die oefen.
My 2016-tema is “Chicken Republic” – eintlik steek ek so effe draak met SA se goeverment, maar dis omdat ek reken ons is almal hoenderkop oor ons geveerde tjommies. As Ouma en die kleintjies nie die slopemmer uitgooi en hulle voer nie, lê die hoender bruingebak Sondag op die tafel, en tand ons hulle. Dink Nando’s, Chicken Lickein, Rainbow Chicken, KFC, The Rooster, ens. Kyk, mens moet jou nou nie doodwerk nie. Die eetgoete moet natuurlik ook inpas by my hoender-tema. Ek bedien klein byt-grootte kerrie vetkoekies, mieliekoekies, bruin gebraaide hoendervlerkies en boudjies en delikate hoender handpasteitjies.
Op die oomblik reis ek en my Vrystaat-man in Viëtnam. Geduldig stap ons deur Hanoi se strate en snuffel na interessante goete. Viëtnamese mense eet die heeldag – sekerlik sal Oom Noakes reken dis hoekom hier nie oorgewig mense te vinde is nie. Wanneer hulle nie eet nie, drink hulle erge suiker-soet tee en koffie. Tee-winkeltjies is ingeryg soos pêrels, maar mens sit op baksteenhoogte houtstoeltjies met knieëknoppe wat stamp aan mekaar.
Die mense se koffie-lus verbaas my. Dink jou in “Weasel”-koffie is ‘n koffieboon wat eers deur ‘n soort wasbeertjie se dermsysteem getoer het – vir smaak, en dan word die derm-‘verwerkte’ bone gerooster en ten duurste in piepklein porselynkoppies opgeslurp. Die tweede groot gunsteling is eier-koffie en waar die mees oorspronklikste resep is – is konstante debat onder die Viëtnamese.
Gister het ek ‘n pragtige opgestopte hoender raakgeloop toe ons ‘n sy-weef gehuggie gaan beleef het. Ek moes daar en dan die bont ding myne maak – amper handhandig geraak met die winkelier want hierlangs is Engels onverstaanbaar. Pluk my humeurtjie op soos ‘n wafferse kapokhaantjie, druk ‘n geldnoot in haar nat handpalm en stap kordaat weg met stywe beentjies.
My rooi-veer-stoffer – perfek vir my tafel se middel vesiering…
Die onderhandeling het my man effe broos gelaat, (geswaai van handgebare) nou het ons eers hier in ‘n koffiewinkeltjie lokale Hanoí-biere kom opslurp. Hy lyk nou weer effe begeesterd so voorwaarts…
This entry was posted in Expat Living, Oumense se dinge, Strange things, Traveling, Vreemde dinge and tagged Afrikaans, Hanoi, hoender, koffie, mark, Ouma, Oumense, tee, Viëtnam on September 15, 2016 by Daniël Bezuidenhout.