Patologiese internetkommunikasie - Kognitiewe opleiding
U is hier: Tuis » Vir professionele persone » Artikels » Patologiese kommunikasie van die internet
'N Jaar gelede het ek 'n gelukkige artikel geskryf op die negatiewe gevolge van die tablet op kindersen oor die algemeen waarom kinders maklik tegnologieë kan gebruik mobiele. Om die nuwe generasies noukeurig op te pas, is 'n plig vir diegene wat verantwoordelik is teenoor kinders en adolessente (van ouers tot operateur), maar moet ons nie vergeet dat ons ook slagoffers is van 'n veranderde kommunikasie wat deur sosiale media (en nie net nie) uitgevoer word. .
Google se voormalige ontwerper Tristan Harris daar word eksplisiet gepraat Brein inbraak om te verduidelik hoe webreuse ons aandag en belangstellings manipuleer. Vandag, met soortgelyke argumente, ook Arturo Di Corinto het besluit om die plug op sosiale en apps te trek. Dit is nog te vroeg om te praat oor die gevolge van nuwe tegnologieë op ons kognitiewe vermoëns (selfs al is die vermindering in aandagspanning iets wat baie mense met hul oë toe wil hê), maar ons kan steeds kommunikasie op groot platforms vergelyk (Facebook) , Youtube, Instagram) om die patologiese aspekte te identifiseer.
Die maksimum hoeveelheid en oneindige inhoud
In die 70s het Paul Grice die 4 maksimale gesprekke, of beginsels vir samewerking in die gesprek:
Die maksimum van die hoeveelheid lui: "Moenie terughoudend of oortollig wees nie". Kortom, die inligting moet voldoende wees vir die versoek, nie meer of minder nie. Laat ons nou nadink oor wat 'n paar jaar aan die einde van die afspeel van 'n YouTube-video aangaan: 'n nuwe video begin, nie deur ons gekies nie. Om dit te voorkom, moet ons betyds 'Kanselleer' slaan. Kortom, eksplisiete optrede is nodig vir nie nuwe inhoud ontvang, is daar 'n paar wat op YouTube ingaan met die doel om ure daaraan te spandeer. Gewoonlik gaan u in om 'n enkele video te kyk. As Youtube jou egter haak, kan die enkele video 'n eindelose sessie word.
Stel u 'n soortgelyke situasie met 'n mens voor. Ons bel 'n vriend om vanaand die tyd van die vertoning uit te vind. Die vriend gee ons die inligting. As ons egter nie betyds uithang nie, begin met ons praat oor 'n ander vertoning wat u gister gesien het en dit kan ons interesseer. Gaan dan deur om al die teaters te besoek waarheen u gewees het. Die telefoonoproep van twee minute word 'n uur lange gesprek. Dit is belangrik om ten slotte daarop te let dat hy die onderwerpe kies.
U mag ook belangstel in: Die erns van MCI en die evolusie in Alzheimer-demensie
Elke platform het sy eie strategieë om u meer en meer inligting te gee as waarna u aanvanklik gesoek het: van die outomatiese afspeel van Youtube-video's, tot die oneindige blaai van Facebook en Instagram, deur die blog "u kan ook belangstel" of die "gebruikers wat u artikel gekoop wat hulle ook gekies het ... "van Amazon. hierdie voet in die deur dit wys nooit die gevolge daarvan openlik nie en sal altyd as 'n onbelangrike saak aangebied word, selfs as 'n enkele klik daartoe lei dat u 'n halwe dag verloor of 5 ander produkte koop.
U doelwitte word my doelstellings
Die bespreking van die uiteenlopendheid van doelstellings is gekoppel aan die vorige punt. Ons benodig dikwels spesifieke inligting. Platforms gee ons daardie inligting (ons doel), maar deur hulle eerstens of gelyktydig bloot te lê (hul doelwitte). Die ruimte waarin ons tweets skryf, is dieselfde waarin ons voer verskyn. Die Facebook-geleentheidspasie is dieselfde as vir generiese poste.
Dit is 'n bietjie soos om te sê: 'Ek sê hoe laat dit jou is om die horlosie te wys, sodat jy nie die kleredrag kan mis nie. Jy weet, ek het 'n hele winkel. '
Waarom kies wanneer ek vir jou kan kies?
Laat ek TV-reekse voorstel op grond van wat u alreeds gesien het. Dat u die nuus bestel op grond van wat u die beste hou. Laat ek u vooraf gedefinieerde alternatiewe gee in plaas van om 'n oorspronklike antwoord te vra. Mag hy vir u moontlike antwoorde kies om aan ander te gee.
Toe Gmail bekendgestel word Slim Antwoord, van die vinnige antwoorde op die e-pos wat pas met 'n enkele klik ontvang is, het ek dadelik aan die geslote antwoordstel gedink. Diegene wat aan die kommunikasiepatologie werk, weet dat dit aanbeveel word om geslote antwoorde te gebruik met diegene wat nie op 'n gestruktureerde manier maklik (of nie meer kan nie) hulself uitdruk.
Bogenoemde Tristan Harris sê tereg: As u die spyskaart nagaan, kyk u na u keuses. As u 'n geslote stel reaksies op 'n nuusverhaal bied, moet u mense kies om een ​​van hulle te kies (het u opgelet dat daar onder die negatiewe reaksies onder die Facebook-poste slegs 'Woede' is?). As u die plasings kies wat u eerste moet wys, gee die onderwerpe waaroor u gedurende die dag sal nadink. Voor die spyskaart - of vooraf geselekteerde inhoud, moet ons ons afvra:
wat ek sien, voldoen aan my behoeftes of diegene van wie die bladsy gemaak het?
is daar ander keuses buiten die wat op die spyskaart aangebied word?
Die 'slim' antwoord vanaf die Google-blog.
Gee my u aandag
'Ek skryf aan u op Whatsapp, antwoord as u tyd het.'
Ons kan aan 'n e-pos of 'n whatsapp-boodskap dink as 'n brief in die gat, maar die waarheid is dat dit nie die geval is nie. Onthou altyd Tristan Harris dat maatskappye dit weet 'n boodskap wat 'n aktiwiteit onderbreek dit veroorsaak dat mense eerste reageer. Daarom lyk die kletsboodskap meer soos 'n persoon wat klop terwyl u werk, en herhaaldelik om u aandag vra. Hoe?
Deur kennisgewings wat die gevoel van reaksie hoef te aktiveer om die rooi ikoon met die nommer te laat verdwyn
Deur die "regmerkies" of die "boodskap gelees by ..."
Ek het inligting oor werk nodig, maar dit is onbeleefd om my kollega om 23:00 te bel. Ek kan vir hom 'n boodskap op Whatsapp agterlaat. Kyk, hy het dit gevisualiseer. Natuurlik kon hy op hierdie punt antwoord ...
Die lys van redes waarom 'n intensiewe verhouding met sosiale media en groot platforms in die algemeen giftige gevolge kan hê, eindig nie hier nie. Om dit kortliks te stel, tweedens Harris:
Kennisgewings gebruik 'n bevredigingsmeganisme soortgelyk aan dié van slotmasjiene
Sosiale media speel ons vrees uit om belangrike nuus te verloor (daarom is ons baie huiwerig om uit te teken)
Sosiale media fokus op sosiale bevrediging en die 'do ut des' van voorwaardes, opmerkings, goedkeuring
Maatskappye maak sekere ongewenste aksies (byvoorbeeld, teken u van 'n webwerf af) baie moeiliker op as wat u wil, wat gewoonlik met een klik gedoen word
Van Korintedit beklemtoon ook ander aspekte:
Aandag fokus op konflik. Die doel van diegene wat veelvuldige sienings wil hê, is om konflikte aan te bied of te skep
Die lirieke raak korter en minder beredeneer: van twitterkarakters tot memes
'N Ruimte waar almal dieselfde reg het om te praat ongeag hul voorbereiding tot die Dunning Kruger-effek
Sosiale media voyeurisme en narcisme
Sosiale media is gratis ... maar hulle betaal ons nie. In werklikheid 'produseer' ons baie vir die sakke van verskillende ondernemings sonder om iets terug te kry (tensy die leser van hierdie artikel 'n invloed het)
Die probleme hou verband met vals nuus en sekuriteit
Al hoe meer mense gee die gedeeltelike of totale gebruik van sosiale media prys. Sommige doen dit nie (of kan dit nie) nie. In elk geval, besin oor die tipe kommunikasie en strategieë wat gebruik word om ons aandag te vestig en ons optrede te lei dit kan ons net help om meer bewustelik met hierdie 'virtuele' ruimtes te werk wat baie min virtuele het, gegewe die impak wat dit op die lewe van elkeen van ons het.
Verwante artikels: My seun praat nie goed nie, maar ek het gesien hoe hy die tablet gebruik. Hy kan alles doen!
brein inbraak, digitale kommunikasie, Google, bevrediging, Harris, sosiale media, beloningstrategieë
Patologiese kommunikasie van die internet2018-10-292020-02-22http://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2017/08/nuovologo_87e9aa904327d53301f73f9191e17e49.pngKognitiewe opleidinghttps://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2018/10/artificial-intelligence-3382507_960_720.jpg200px200px