U sal hierdie waansinnige kettingrestaurante (skyfievertoning) nie glo nie - Nuwe resepte
Applebee's: Provolone-gevulde gehaktballetjies met fetuccine
Hierdie item is nie meer op die spyskaart nie, maar dit is nooit 'n goeie idee om romerige fettuccine Alfredo met kaas gevulde gehaktballetjies te bedek en dit 'n maaltyd te noem nie. Broodstokkies is groter as wat dit lyk!
Kaaskoekfabriek: Hoender Bellagio
Hierdie skottel gepaneerde hoender bo -op basiliekruidpasta met romerige parmesaansous, bedek met rucola en prosciutto, bevat maar liefst 1.980 kalorieë en 30 gram versadigde vet.
Hierdie opskottel is deel van Applebee se "Trios" -promosie, waar u drie voorgeregte vir 'n vaste prys kry. Hierdie een is 'n kombinasie van Mini Chicken Ranchers, Dynamite Shrimp en Buffalo wings en bevat meer as 1000 kalorieë.
Kaaskoekfabriek: Monte Cristo
Hier is 'n stewige ontbyt: twee snye Franse roosterbrood gevul met ham, spek, eiers en Switserse kaas, bedek met poeiersuiker en bedien met aarbeibos en aartappels. Dit bevat 1 970 kalorieë en 54 gram versadigde vet.
Cracker Barrel: Oupa se plattelandse ontbyt
Net daar is 'n plattelandse gebraaide biefstuk bedek met roomys, bedien met 'n koekie, twee sonnige eiers na bo, hasjbruin en 'n bakkie grits aan die kant. Hulle webwerf gee ons geen voedingsinligting nie, maar ons is nie seker of ons dit wil weet nie. Oupa het 'n dutjie nodig (en 'n paar teensuurmiddels) na hierdie een.
TGI Friday's: Cajun garnale en kaaspasta
Daar is meer kaas as enigiets anders op hierdie skottel, met 'n eindresultaat van 1 110 kalorieë, 59 gram vet en 30 gram versadigde vet.
Olyftuin: Hoender Crostina
Olive Garden is nie net goed om Italiaanse woorde te maak nie, maar is ook goed in die bedink van groot gedeeltes kos. Dit is 'n skottel linguine met 'n romerige knoffel-botter-sous, bedek met aartappel-Parmesan-gebraaide hoenderborsies, gebraai met Roma-tamaties en geroosterde knoffel. Dit is waarskynlik lekker, maar dit behoort 'n gesin te voed, nie 'n enkele persoon nie.
Pasop as u die woord 'bord' sien. Hierdie een bevat twee beskuitjies gevul met gebraaide hoender en kaas, bedek met roomys en meer kaas. Aan die kant? Twee roereiers, aartappels en spek. Die kalorie telling moet astronomies wees.
Rooikreef: Admiral's Feast
Diepgebraaide paradys: garnale, jalousies, skulpstokkies en vis, bedien met kapokaartappels en 1 200 kalorieë en 62 gram vet.
Vriendelike: Giant Sundae
En moenie vergeet van nagereg nie!
17 Bonkers (en soms relatief) redes waarom mense kitskosplekke aangeval het
In die huidige tyd is dit eintlik nie so vreemd om te hoor van baie vreemde regsgedinge en regsake nie. U dink miskien dat die hoë koste van prokureursgelde en die groot hoeveelheid vermorsde tyd mense sou weerhou om regstappe te neem, maar nee. Klaarblyklik het baie mense tyd en geld om 'n regsgeding aan te gaan, selfs al lyk hulle redenasie heeltemal belaglik.
Dit gesê, dit is nie ongewoon om te hoor van vreemde kitskosgedinge nie. Ongelukkig behoort dit vir niemand 'n verrassing te wees dat kitskosplekke hul foute maak nie. Alhoewel sommige regsgedinge heeltemal geregverdig is, lyk ander 'n bietjie oorbodig. En ons het 'n oorvloed van die redelike en die gekke kitskosgedinge hieronder saamgestel. U sal nie glo dat sommige hiervan werklik is nie.
Koning Tutankhamun was die farao van Egipte van 1334-1324 vC, en buite Egiptoloë sou niemand sy naam ken as dit was vir die ontdekking van sy graf in 1922 nie. Danksy argeoloog Howard Carter weet ons nou baie oor die seuntjie farao, en danksy moderne tegnologie weet ons nou hoe hy gelyk het.
Wetenskaplikes en navorsers het geen koste gespaar nadat hulle King Tut & rsquos -genetika ontleed het, CT -skanderings en meer as 2 000 digitale skanderings gedoen het nie. Wat onthul is, was 'n seuntjie met 'n swaar oorbyt wat baie broos was, en die onthullings oor sy liggaam was nog meer skokkend.
20. Hoss 's Family Steak and Sea
As u 'n gesin wil voed, dink u miskien dat dit sinvol is om Hoss's Family Steak and Sea te besoek. Ondanks die feit dat die woord "familie" op hul naam is, is daar eintlik niks gesinsvriendelik aan hierdie eetplek nie. Eerstens is die eetervaring nie te gemaklik nie. Tweedens, hoewel hul steakpryse nie die hoogste op hierdie lys is nie, is hul vleis beslis te duur vir die tweederangse kwaliteit. Die enigste gesinsvriendelike aspek van Hoss's Family Steak and Sea is hul spyskaart teen 'n redelike prys.
Moenie deur die seekos versoek word nie, want die seekos -spyskaart in hierdie restaurant is beperk en is nie iets om oor huis toe te skryf nie. Om een ​​van hierdie steakhuise te vind, is dit die beste om na Pennsylvania te reis, want dit is waar 'n meerderheid van hul restaurante geleë is. Dit gesê, tensy u alreeds in die omgewing is en 'n groot hoeveelheid kinders wil voed, is daar geen rede om 'n spesiale besoek aan hierdie plek te gaan maak nie.
10 Restaurant-gonswoorde wat te veel gebruik word
& lsquoJumbo garnale! & rsquo Onthou jy hoe die komediant George Carlin ons laat lag het oor die absurditeit van restaurante wat die gonswoord & lsquojumbo & rsquo voor garnale gebruik? Wat het dit snaaks gemaak? Die besef dat ons die hele tyd hierdie tipe ding sien, net daar voor ons, op die spyskaarte, en niks daaraan gedink het nie.
Ek het nou die dag hieraan gedink toe ek op die punt was om lekker te eet in 'n restaurant en oral op die spyskaart het ek opgemerk dat verskeie woordkwessies en rsquo my probeer lok om die kos te koop. Julle het hulle almal gesien. 'N Eenvoudige beskrywing is nie goed genoeg nie, alhoewel ek baie goed weet wat 'n hamburger is en hoe dit sal lyk en waarskynlik sal smaak. Nee, die eenvoudige woord & lsquohamburger & rsquo is nie voldoende nie. Om my in te lok en om hul Hamburger te probeer, gebruik hulle modewoorde om dit te beskryf. Daarom word 'n eenvoudige hamburger 'n geselekteerde, uitgestrekte, organiese, fynste beesvleis-hamburger wat uit die gras gekies is, of 'n soort onsin. Ek het by myself gedink, en nou is hier 'n idee vir 'n toptienlys!
Nadat ek bietjie navorsing gedoen het, was ek vinnig oorweldig met moontlike top tien keuses. Hel, ek kon omtrent twintig net uit my geheue rammel. Tussen die uiteet en die lees van baie spyskaarte en die konstante media -bombardement, ken ons almal hierdie modewoorde. Hulle gebruik (en te veel gebruik) maak hulle meestal betekenisloos. Ek bedoel, kan 'n reuse-kitskos-kitskos met honderdduisende restaurante versprei oor die hele wêreld werklik iets wat hulle bedien? Maar daar is dit, net daar op die spyskaart. & lsquo Handgemaakte slaaie & rsquo of & lsquoselekteer eerste beesvleis. & rsquo Hierdie modewoorde moet werk, of waarom sou alle restaurante dit steeds gebruik? Hier is dus tien te veel gebruikte restaurantwoorde.
Teen die begin van die tyd, voor die sewentigerjare, voordat daar 'n bier was, was daar bier. Toe verskyn 'n swart bemarkingsobelisk voor die mens en gee aan die wêreld die woord & ndash & lsquolite. & Rsquo Bedoel om te impliseer & lsquolight & rsquo (soos in, nie swaar nie), hulle het dit nie eers korrek gespel nie. Maar gou het die idee van 'n ligte (lite) bier ingehaal en tonne produkte verkoop vir Miller Brewing Company. Almal het aan boord gespring. Nie net ander biermakers nie, alles en enigiets wat met kos te doen het, binne 'n paar kort jaar, sou die posskrif & lsquolite & rsquo daaraan geheg het. Dit het so geword dat alles 'lsquolite' kan wees. & Rsquo 'n Mad Magazine -parodie hiervan het dit mooi opgesom toe dit 'n blikkie & lsquoChicken Fat Lite voorstel. & lsquoGatorade Lite. & rsquo Vandag het die woord & lsquolite & rsquo en alles wat dit wil oordra, oorgeneem. Die hele gedeeltes van die spyskaart by restaurante is getiteld & lsquoLite, & rsquo of & lsquoLite-Faire. & Rsquo Is die kos regtig & lsquolite & rsquo? Ja? In watter sin? Is dit ligter? Minder swaar? Laer kalorie? Laer vet? Gesonder of beter vir jou? Die antwoord kan eintlik al die bogenoemde wees, of nie een van die bogenoemde nie. Die woord & lsquolite & rsquo het eenvoudig 'n eie mitologie aangeneem. Die woord word op die produk geslaan of as 'n modewoord gebruik om 'n spyskaartitem te beskryf, en ons weet outomaties wat dit beteken. Reg? Sê ons nie?
As u na 'n restaurant gaan, is dit selde of nooit in 'n huis van iemand nie. Tog sê die spyskaart dat hul aartappelpuree tuisgemaak is. & Rsquo Lyk dit vreemd? Sommige restaurante, veral dié wat werklik klein is en deur die familie besit word (iets wat vinnig uit die landskap van die Verenigde State verdwyn), bedien regtig tuisgemaakte en tuisgemaakte kos, aangesien dit uit 'n tuisresep kom en voorberei word deur 'n gesin wat moontlik in die restaurant woon (wat dit hul & lsquohome & rsquo maak). Maar te gereeld sien u die woord 'lsquohomemade' en 'rsquo' verbonde aan voedsel in groter of selfs kettingrestaurante. Daar is geen manier dat hierdie kos in 'n konvensionele sin van die woord is nie, en lsquohomemade. voorberei. Gemaak nie met 'n masjien nie, maar met die hand. Te dikwels word die woord & lsquohomemade & rsquo uitruilbaar gebruik met & handgemaakte. & Rsquo
Een van my gunstelinge van alle tye, die woord & lsquogenerous & rsquo word gewoonlik bygevoeg by die woord & lsquoportion & rsquo & ndash wat die groot hoeveelheid voedsel beskryf wat op die punt staan ​​om voor u te eet. Maar wat is 'n groot hoeveelheid porsies? Baie subjektief sou jy nie sê nie? Dit is bedoel om te impliseer dat ons (die restaurant) dit gaan stapel! Soms is dit die geval en werklike porsies van Amerikaanse grootte, so groot dat geen mens dit alles kan eet nie, kom op u bord. Soms, nie soseer nie. Die porselein en porselein blyk by nadere ondersoek omtrent dieselfde deel van die kos te wees as wat u in 'n soortgelyke restaurant sou kry. Het u al ooit gesien dat iemand 'n maaltyd teruggee weens 'n gebrek aan vrygewigheid in die porsies? Of kan u u êrens voorstel dat iemand hul maaltyd wil terugbesorg en vir die kelnerin gesê het: 'Ek het spesifiek die ellendige gedeelte versoek.'
Ek is oud genoeg om te onthou toe restaurante nie omgee of hulle kos bedien nie, en hulle het ook nie probeer om jou te oortuig dat die gebraaide vetterige ding wat jy eet, iets anders was as wat dit was nie. Mense het eiers en spek en aartappels geëet vir ontbyt, en dit was dit. Die lewe was toe eenvoudig. U het kos geëet, wat dit ook al was, in watter gedeeltes u wou. Jy werk, jy rook sigarette en jy sterf. Dan kom die 1980's, en ewe skielik het wetenskaplikes vir ons gesê eiers is sleg! Steak was sleg! Enigiets van 'n vark was regtig erg! Oornag en lsquoMnr. Steak & rsquo het verander in & lsquoFinley & rsquos. & Rsquo & lsquo Kentucky Fried Chicken & rsquo het verander in & lsquoKFC. Met ander woorde, en die doodskus vir kettings in die 1980's-1990's, toe mense skielik wou eet en gesond was. was nie van plan om jou hart en lewer dood te maak nie, dit was eintlik goed vir jou! Voorbeelde sluit in & lsquowholesome, & rsquo & lsquofresh, & rsquo en & lsquonatural. & Rsquo
Van al die onlangse koswoorde wat u op restaurantkieslyste kan vind, moet die waarde wat die meeste gegons het, 'n teken wees. is gemaak deur iemand wat hul handtekening daarop aangebring het. OK, miskien nie eintlik gemaak soos voorberei nie. Die kok gaan nie jou kos teken nie. Maar iemand het iewers 'n nuwe resep of 'n nuwe manier gekry om die kos voor te berei, en as sodanig verklaar hy persoonlik, deur middel van sy of haar handtekening, dat wat u kry, goed is, en lsquosignature. & Rsquo Om eerlik te wees , Ek weet nie wat dit eintlik beteken nie.
Premium is 'n modewoord wat gebruik word om allerhande dinge te beskryf, maar ten minste hier in die VSA assosieer ons die woord & lsquopremium & rsquo meestal met petrol. & lsquoPremiumgas. & rsquo Dit is die duurste knoppie op die petrolpomp, die een wat ons selde druk, tensy ons 'n motor bestuur met 'n enjin wat dit vereis. Wat beskryf die woord & lsquopremium & rsquo net as ek dit op 'n restaurant se spyskaart sien? Bo-aan die lyn? OK. Die heel beste? OK. Maar hoe weet ek wat in werklikheid aan my bedien word, lsquopremium en rsquo -beesvleis? Wat presies is dit wat hierdie stuk beesvleis van al die ander skei en dit die titel verdien? Daar was 'n tyd, nie lank gelede nie, toe die regering besluit het oor sekere kosse, veral vleis, deur regulering en inspeksie. Om vleis & lsquoGrade A & rsquo of & lsquopremium & rsquo te bel, het toe regtig iets beteken. Daar was 'n omskrewe en kwantifiseerbare metode om te verseker dat wat u regtig kry, 'n lsquopremium & rsquo is (in teenstelling met 'n gewone, gewone produksie). Maar vandag sien u die woord lsquopremium en rsquo geheg aan allerhande voedsel.
Die woord ambagsman beteken letterlik 'n lsquoa -werker wat 'n ambag of handwerk beoefen, of 'n lsquoone wat iets, gewoonlik 'n voedsel, in beperkte hoeveelhede produseer volgens tradisionele metodes. & Rsquo Wow. Die woord laat werklike vakmanne dink: pottebakkers, vatmakers, monnike wat iewers weggesteek het en bier gemaak het, herders en rsquos wat botter bak en kaas maak. Maar vandag maak u 'n spyskaart oop en daar sien u lsquoartisanal & rsquo kaas, of & lsquoartisanal & rsquo bier. Selfs & lsquoartisanal wors. & Rsquo Die woord & lsquoartisanal & rsquo is nou ietwat verwisselbaar met die & lsquolocal & rsquo of & lsquoslow & rsquo voedselbeweging. Waar voedsel met die hand in klein hoeveelhede berei word volgens tradisionele en volhoubare metodes. Sien, ek het verskeie modewoorde gebruik om 'n modewoord te beskryf. Maar dit is regtig wat ons verkoop word as ons 'n spyskaart kies en 'n item kies met die woord & lsquoartisanal & rsquo daarop. 'N Beeld wat na alle waarskynlikheid 'n spook is. Was die kaas wat u eet werklik gemaak van handmelk koeie, en met die hand gekap? Kan wees. Is die soutwors en die sout uit die vleis van 'n vark gemaal, wat is dit nou eintlik? Varke sal enigiets eet. Wat maak die vleis van 'n vark (wors) & lsquoartisanal & rsquo? Is die wors afkomstig van 'n vark wat in 'n groot reeks was? Varke is nie vrylopende diere nie. Dit raak 'n bietjie verwarrend. En ek wil nie die spot dryf met die werklike plaaslike voedselbeweging wat ek meen 'n goeie ding is nie, en 'n meer volhoubare leefstyl sou ons almal en hierdie wêreld 'n groot guns doen. Maar regtig. & lsquoartisanale wors & rsquo?
Ek woon in die tamatiehoofstad van die wêreld (hoe is dit vir 'n geografiese voedselbeskrywing gonswoord?). Lancaster County, Pennsylvania, en om spesifiek te wees, die klein gehuggie Washington Borough, PA. Van die heel beste tamaties ter wêreld word hier verbou. Besoek die jaarlikse Washington Borough -tamatiefees een of ander somer en kyk self. Ek sou dit die & lsquoWorld Famous & rsquo Washington Borough -tamatiefees genoem het, maar dit is nie so nie. Dit sou die gebruik van 'n onakkurate modewoord wees om u na die fees te laat kom. Ek sou dit nie aan Listverse -lesers doen nie.
Nou, terug na die onderwerp. Ek is geen boer nie, maar nadat ek hier grootgeword het, kan ek getuig van 'n onmiskenbare feit oor tamaties. Jy het die son nodig om dit te laat groei. Om een ​​of ander rede wil restaurante oral hê dat ek moet weet dat die tamaties wat hulle vir my bedien, grootgemaak is, of rsquo of & rsquosun-ryp is. Sê jy nie? Hierdie tamaties wat ek eet, was & rsquosun-ryp & rsquo ?! Ek is beïndruk. Ek is nog meer beïndruk as ek sien dat my tamaties gedroog is, of die koffie wat ek drink, gemaak is met & lsquosun-geroosterde & rsquo-bone, of die blaarslaai op my slaai is & lsquosun gegroei. & Rsquo
Een van my persoonlike troeteldier spyskaart gonswoorde. Ek weet wat 'n kosprys is, of ten minste veronderstel is om te wees. Sommige produkte, soos sekere bier- en whisky -handelsmerke, druk eintlik die toekennings en medaljes wat hulle verower het, direk op die blikkie of bottel. Pabst Blue Ribbon -bier is ter wille van sy toekenning vernoem. Dit is daar, op die blikkie, en 'n blou lint! Dus, as ek 'n slaai en 'n wen-slaai op 'n restaurant se spyskaart sien, vra ek & ndash & lsquowell, waar is die toekenning? & Rsquo & lsquo Hang dit iewers aan die muur, miskien langs die ruskamers? ? & rsquo Noem my 'n skeptikus en 'n sinikus, maar ek kon nie glo dat die slaai 'n toekenning gewen het nie, of ten minste nie 'n toekenning wat tel nie, totdat ek dit sien.
My nommer een keuse vir 'n oorbenutte koswoord. Toskaans. Toskaans. U sien dit oral. Toskaanse dit, Toskaanse dit. Wat moet dit beteken? Ek dink dit is veronderstel om in my gedagtes 'n visie van 'n sonnige Mediterreense villa in te plant, met die lig wat by die see skyn en op die markte van vars produkte en die Toskane -streek van Italië en die verskillende Toskaanse kookkuns uit daardie omgewing. . Maar het dit wat ek op die spyskaart bestel, iets te doen met die Toskane -kombuis? En dus dra meer en meer dinge op die spyskaart die titel & lsquoTuscan. & Rsquo Verdien of nie.
Advertensies is 'n wrede spel. Veral in die kitskosrestaurantbedryf. Mense wil, of verwag, altyd iets nuuts uit hierdie kettings. Bemarkers en adverteerders word uitgedaag om met hierdie nuwe voedselkeuses vorendag te kom. Een van die nuutste verwikkelinge wat ek gesien het, meestal oor pizza en Mexikaanse kitskosadvertensies, is die verspreiding van woorde om die kos te beskryf, of voedseltitels wat eenvoudig geen sin het nie. Wat is & lsquogreen tamatiesous & rsquo? 'N Pico de Gallo? 'N Enchirito? Wat is 'n P & rsquoZolo? Of 'n P & rsquoZone? Wie kom met hierdie woorde? Hulle word na u toe gegooi in die vinnige TV-advertensie, gewoonlik met die kos wat letterlik ook deur die lug vlieg! Dit klink Mexikaanse of pizza-agtige, so dit moet eintlik kos wees, nie waar nie? Vinnig, het jy dit gesien? Vlieg oor die TV -skerm deur 'n perfekte vel vloeiende vertikale water. Dit was 'n P & rsquoZone!
As u dink dat dit 'n lekker idee is om 'n burger te koop by 'n plek wat spesialiseer in pizza, kan u weer daaraan dink. Hierdie burger het meer as 1400 kalorieë en te veel natrium vir een toebroodjie. Boonop 25 gram suiker? Daar is geen voordele hier nie. En ook nie een van die 50 mees kalorie -geregte in Amerika nie!
Ons wil graag afskeid neem van hierdie neigings, mode en bewegings, maar ons is al 'n rukkie daar en weet dat dit waarskynlik hier is om te bly. Ons eenparige keuses, in geen spesifieke volgorde nie:
Macho kitskos: Daar is geen rede om 'n hele dag te eet en kalorieë in een ontbytburrito van Hardee & aposs te eet nie.
Vanity Vodkas: Die oomblik toe Donald Trump sy eie vodka kry, het die helder gees die haai gespring.
Die alomteenwoordige $ 40 voorgereg: Stygende pryse maak groot kos ontoeganklik vir die massas.
Hotspots wat u kan vind en vind: Die lewe is te kort om te eet in 'n restaurant waar u deur 'n ondergrondse tonnel moet gaan en dan die wagwoord moet ken, of die eienaars weier om die eetplek en adres of telefoonnommer bekend te maak.
Truffels so groot soos 'n sagtebal: Hierdie pragtige knolle het hul aanhangers, maar hulle hou van die Paris Hilton-bestanddele-duur, oorbelicht en bring min bymekaar.
Restaurante & quotIn Voorskou: & quot Hulle vra dieselfde pryse, maar is nie verantwoordelik vir die kos nie, omdat hulle in die & quotpreview & quot -modus staan. Restaurateurs moet hulself toespits op wat hulle uitgee en die vlak van diens.
Wil u u 12 sent ingooi? Ons wil hoor wat u dink die ergste voedselneigings is.
Na 9 jaar waarin ek drie afsonderlike onafhanklike, eksklusiewe Amerikaanse restaurante besit het, vind ek dit onrusbarend, maar ek verwag dieselfde hoe ongemaklik die gemiddelde verbruiker is ten opsigte van die neigings en pryse wat dryf en hoe die ander mekaar op soveel vlakke beïnvloed.
Selde kan 'n restaurant wat nie lekker is nie, wen - u bied kleiner borde met kleiner porsies, mense kla en sê dat u goedkoop is - u bied groter borde met groter porsies en mense sê dat u probeer eet met kos. Jy meng dit en bied aan wat die restaurant kan bekostig om dit te koop, en sit jou draai daarop en die kliënt sê dat jy te veel hef.
My man, 'n sjef van 18 jaar, verkies die Amerikaanse kombuis as 'n ander pos wat verband hou met die kook van eenvoudige, gereelde kos vir mense wat hulle kan geniet. As u êrens anders as NYC of LA/San Fran eet en u foie gras en skuim wil sien, mis u werklik die punt om uit te eet en het u te veel geld bestee aan sinnelose, nie bedoel om gereeld af en toe voorgereg te word nie jy kan sê jy doen.
Met verwysing na die pos oor koste en die waarde van die Amerikaanse dollar - die meerderheid van die voedselkoste en die verbruik van voedsel in die VSA is huishoudelik. Enige prysstygings wat u sal sien, is as gevolg van die tekort aan mielies wat hierdie jaar geplant word, en mielies beïnvloed ongelukkig alles - graan, vleis, produkte, bevrore voedsel, ens. ons kom van 'n Europese mark of het hierheen gestuur - die pos was nuuskierig.
Eet goed, probeer nuwe dinge, eksperimenteer met dit wat u interesseer, maar moenie toelaat dat u in tendensvalle val nie, want as u kos eet, sal u dit waarskynlik langer eet as wat enige neiging sal duur, dus fokus op u persoonlike belangstellings, voorkeure en afkeure, en u & aposll vind geluk in die wonderlike wêreld van kos en eet.
Voedsel wat te duur is, is byna altyd die gevolg van inflasie. Die dollar is week, so alles uit Europa het 'n wins van 50% plus die gasprys om dit hier te kry, maak dit 'n fortuin. Ons wil kwaliteit bestanddele en 'n kwaliteit spyskaart hê wat mense kan bekostig. Gestel ons wil 'n lekker stuk PRIME -beesvleis of organiese kalfsvleis verkoop, 'n restaurant moet 'n lekker porsie vir sowat $ 70 verkoop. Geen kalfsvleis smaak so lekker nie, daarom verkoop ons dit vir $ 50 en verhoog die prys van die patat tot $ 8. Dit klink dalk mal, maar ons wil hê dat mense beter moet eet en ons werk hard, sodat ons ook betaal moet word. daar is baie ander faktore waaroor ons ure kan praat, maar die werklikheid is dat totdat ons as 'n land dit agterkom en heeltemal heroorweeg hoe die buitelandse beleid en die regering in die algemeen bestuur word, hoe moeiliker sal dit word.
As 'n banketkok sê ek dat sliders, die mini -kaasburgers, die vloek van my bestaan ​​is.
Moeders het oral u suurstof verminder en fetale alkoholtoestande gebrou terwyl u nog in die baarmoeder was. As u dit in een stuk reggekry het, het u waarskynlik later op ma se skoot gesit of onder die tafel rondgekruip terwyl sy 'n middagdrink en 'n rokie saam met 'n vriendin gehad het, terwyl u swanger was met u boetie. Natuurlik wou ons moeders ons nie seermaak nie, maar niemand het regtig geweet watter skade dit kan veroorsaak nie.
Klein kinders sit sonder 'n gordel in die passasiersitplek. Die 'veiligheidsmetode' was die volgende: ma of pa sou 'n arm voor jou gooi as hulle kort moes stop. Babas het soms in 'n baba -sitplek wat nie aangeheg is nie, gery. Hulle is voor in die sitplek langs Mom & mdashor in iemand se skoot gehou! Groter babas of kleuters het in slordige motorsitplekke ingery. Veiligheidsgordels het net oor die skoot gegaan. Ernstige veiligheidsgordels en toepaslike regulasies vir motorsitplekke kom eers in die 70's en lugsakke in die 80's.
Sigarette het oral van volwasse lippe gehang en winkels in mdashin, op vliegtuie, op televisie en by die kombuistafel. Behalwe dat dit voortdurend blootgestel was aan tweedehandse rook, was dit ook gesond. Sigaretadvertensies bevat babas en ouers saam. Ma en pa het gedink dit is heerlik om kleuters met onbemande sigarette of pype op mooi foto's te stel. Tienerrook word soms as 'n teken van volwassenheid beskou. Kinders is gereeld na die winkel gestuur om sigarette vir hul ouers te koop, en geen vrae is gevra nie.
In die 60's het kinderartse ma's aangemoedig om babas op hul maag te laat slaap, wat ons nou weet nie 'n goeie idee is nie. Boonop het beddens vandag min van die veiligheidsmaatreëls ingestel. Gevaarlike valrelings, latte wat so breed is dat 'n baba se kop kan vassteek, plekke waar klein vingers vasgevang kan word en gevare van verstikking was slegs 'n paar van die probleme. Ongelukkig het babatragedies tot meer vervaardigingsregulasies gelei.
Ouers sou kinderveilig wees deur 'n baba uit sy krip te haal en in 'n speelbak te steek. Of miskien 'n groter omheinde gebied. Maar toe hy eers op ons vier staan ​​en rondkruip, was alles regverdig. Ma laat kleintjies met potte en panne speel terwyl sy kook, maar sy bekommer haar nie te veel oor die chemikalieë onder die wasbak waar jy speel nie. Daar was nie iets soos kinderdigte medisyne botteldeksels of spesiale grendels vir elke kas, laai en deur nie. Daar was elektriese afsetpunte om met 'n vurk gesteek te word, en daar was talle verstikkingsgevare.
Daar was geen saamry nie. Selfs die eerste klas is op hul eie na die skool gestuur nadat hulle die pad geleer het. Soms het u 'n broer of 'n buurman wat dieselfde pad geloop het, saamgemerk, sodat u nie heeltemal alleen was nie, maar ouers was nie bekommerd oor slegte mense wat langs die pad skuil nie. Dawdling op pad huis toe is toegelaat, sodat u natuurlik na skool kan stop vir 'n hapje.
Deesdae verg dit baie beplanning om 'n kind op 'n speeldatum te kry (en 'n speurder om te kyk of 'n plek of huis veilig is). Maar in die 60's het jy net vir Ma geroep: "Ek gaan so-en-so's" en dan alleen na jou vriend se huis gestap of op jou fiets gehop. Die naaste vriende het redelik naby gebly en u hoef nie 'n afspraak te hê om hulle te sien nie. U het opgedaag, gekuier en soms ook vir aandete gebly.
Graan was ontbyt. Dit kom in verskillende vorme van koring, mielies of hawer voor. Sommige graangewasse is vooraf gesuiker, soos Trix en Cap'n Crunch. Ander, soos onversoete mielievlokkies, het groot hoeveelhede lepelsuiker nodig gehad om goed te proe. Die suikerbak het op die tafel gesit en jy kan waarskynlik vier eetlepels inskep voordat ma jou gewaarsku het dat jy maagpyn kry.
As u na die Katolieke skool gegaan het, was u gewoonlik blootgestel aan verskeie dissiplinêre tegnieke. Die klassieke was dat 'n liniaal teen jou knokkels geslaan word as jy hardop, hardop praat of nie huiswerk het nie. 'N Ander gunsteling was om jou aan die oor uit die kamer te trek. Hierdie strawwe vandag sal waarskynlik 'n ontstoke ma in die skoolhoof se kantoor tot gevolg hê, maar destyds was dit net soos gewoonlik.
By plaaslike lekkergoedwinkels kon u gaan koop en vir pennies al die lekkers koop wat u ma nie toegelaat het om tuis te eet nie. U kan dit in klein papiersakke huis toe sluip. U kan ook 'n roomyskoeldrank, gemoute en eierroom, of koeldrank vol suiker kry, by 'n toonbank sit en drink soos volwassenes na 'n kroeg kom. Kinders het gereeld na skool in pakkies gegaan, en niemand was te veel bekommerd oor waar jy was nie, solank dit jou eetlus nie bederf het nie.
Aangesien mammas nie kinders rondgery het nie, moes u 'n ouer broer of suster na u toe laat ry, of u het met die fiets gery. Een van die eerste deurgange was die dag toe jou pa jou geleer het om te fietsry. Ouers het verwag dat u sou val, en laat u weer opklim en ophou tjank oor geskraapde knieë en elmboë. Sodra u dit reggekry het, kan u die huis verlaat en ander kinders op die fiets ontmoet en saam ry. Niemand het ooit daaraan gedink om 'n helm te dra nie, insluitend ons gekke grootbroers wat op motorfietse gery het, maar nou is dit 'n wet.
Dit lyk asof moeders nie kan wag om hul kinders soggens uit die huis te skop nie, sodat hulle met hul take kan aangaan of met vriende kan kuier. Hulle het jou ingeroep toe die ete gereed was, en hulle het jou laat terugkom en gesê jy moet binne -in kom as die straatligte brand. Soos Jerry Seinfeld eenkeer gesê het: "Ons was soos wildehonde." Kinders het in pakkies rondgedwaal en op soek na dinge om te doen. Volwassenes het lankal geen idee gehad van waar hulle kind was nie.
Die 60's was die goue era van die sonbruin en het geen UV -beskerming nie. Mamma het jou dalk met 'n sonbrandroom besmeer, maar om jou bruin te help om nie jou vel teen skadelike strale te beskerm nie. Older kids would use baby oil with iodine in it to prevent burns and would use a reflector to bake themselves in the sun.