Definisie van opeenvolging - wat dit is, betekenis en konsep - Ek wil alles weet - 2020
opvolging , uit Latyn successio, is die optrede en effek van gebeur (gaan voort, kom, gaan in plaas van iemand). Opvolging is dus die voortsetting van iemand of iets eerder as om 'n ander persoon of ding.
Byvoorbeeld: "Die opeenvolging van afrigters in die klub het vier professionele persone in net een gesien jaar", "Gerugte oor die opvolging van die bestuurder van die multinational het nie lank geduur om die ore van die raad van direkteure te bereik nie.".
Opvolging is ook die voortsetting of vervolging van gebeure, dinge of mense : '' N Opeenvolging van dade met gemak het ons na middernag die kus bereik ", 'Ek kan nie verstaan ​​hoe mense van hierdie program hou nie: dit is 'n opeenvolging van onbeskoftheid en dom grappe.', "Die tragedie het die Kennedy-gesin getref met 'n opeenvolging van ongelukke en aanvalle.".
Die idee van opvolging is daarenteen gekoppel aan die nageslag van 'n ouer . Die opvolging is die ingang as erfgenaam in besit van die fortuin van 'n oorledene. Die term kan selfs die stel goedere noem, plig en verpligtinge wat aan die erfgenaam of legaat oorgedra word: "Ek moet die prosedures uitvoer vir die opeenvolging van my ouerhuis".
die ekologiese opvolging of natuurlike opvolging is die evolusie van 'n ekosisteem deur sy eie interne dinamika. Hierdie verskynsel behels die vervanging van sommige spesies deur ander in 'n ekosisteem.
die wiskundige opvolging Laastens is dit 'n geordende stel terme wat aan 'n gegewe wet voldoen. Dit is 'n aansoek dit word op natuurlike getalle gedefinieer.
Ook bekend onder die (verkeerde) naam van Fibonacci-reeks, die Fibonacci-ry beskryf a stel oneindigheid van natuurlike getalle wat afkomstig is van 0 en 1, waaruit elkeen die resultaat is van die byvoeging van die vorige twee. Hierdie tipe verhouding staan ​​bekend as herhalende, want om vorentoe te beweeg, moet u teruggaan.
Die skrywer van hierdie opvolging was Leonardo van Pisa, 'n wiskundige oorspronklik uit Italië gebore in die jaar 1170 wat homself Fibonacci genoem het, en die toepassings daarvan wissel van wiskunde tot teorie van speletjies (gebied wat die interaksie tussen geformaliseerde strukture bestudeer en besluite op grond van wiskundige modelle prosesseer) wat deur rekenaarwetenskap deurgaan. Aan die ander kant kan dit gesien word in die biologie; 'N Voorbeeld hiervan word gegee in die manier waarop die blare op die stingels, aan die takke van die bome en die flora van die artisjokke (ook artisjokke genoem word) gerangskik is.
In beginsel is die opvolging geopper as 'n moontlike oplossing vir 'n probleem wat verband hou met die kruis van konyne: "'n persoon neem 'n paar konyne aan en wil weet hoeveel hulle nakomelinge na een jaar sal opgaan, met inagneming dat hul kleintjies vanaf die tweede maand van die lewe kan baar." Dit is in 1202 deur Leonardo de Pisa self gepubliseer, in 'n rekenkundige boek genaamd "Die abakusboek"
Dit is opmerklik dat die elemente wat deel uitmaak van hierdie reeks Fibonacci-getalle genoem word en dat 'n groot deel daarvan eienskappe Dit is gevind deur Édouard Anatole Lucas, 'n belangrike Franse wiskundige uit die negentiende eeu, wat die opvolging sy huidige naam gegee het.
Ander mense wat noemenswaardige bydraes gelewer het tot Leonardo se teorie oor Pisa, was Johannes Kepler, Duitse sterrekundige en wiskundige, en Robert Simson, Skotse wiskundige; laasgenoemde het verseker dat enige paar opeenvolgende Fibonacci-getalle 'n soortgelyke verhouding het met die goue (die goue getalle behoort tot die irrasionele en word nie as eenhede beskou nie, maar as verhoudings of verhoudings tussen twee segmente) as hulle die oneindig.