Eduard II (25 April 1284 – September 1327) was van 1307 koning van Engeland totdat hy deur sy vrou, Isabella, in Januarie 1327 onttroon is. In vergelyking met die bewind van sy pa, Eduard I, en sy seun, Eduard III, was sy regering 'n tydperk van onbevoegdheid, 'n politieke gekibbel en militêre nederlae.
Daar word vermoed dat hy óf homoseksueel óf biseksueel was. Hy het egter minstens vyf kinders by twee vrou gehad. Sy onvermoë om selfs die uitspattigste eise van sy manlike gunstelinge te weier het gelei tot konstante politieke onrus en sy eindelike ondergang.
Eduard I is op 7 Julie 1307 dood op pad na een van die veldtog teen die Skotte wat sy bewind gekenmerk het. Eduard II was net so groot en sterk soos sy pa, maar het nie laasgenoemde se ambisie en dryfkrag gehad nie. Hy is so deur sy pa oorheers dat hy min selfvertroue gehad het en hy het dikwels hofgunstelinge gehad wat 'n sterker wil as hy gehad het.