Die Neolitiese melkrevolusie - Versamelings
Die Neolitiese melkrevolusie
Die wetenskaplikes het die ontwikkeling van melk en die verdraagsaamheid daarvan deur mense in die Neolitiese Europese landbou vasgestel. Op hierdie manier is 'n daaglikse boerderystelsel ontwikkel in die oorgang van jagter-versamelaar na nedersettingskultuur en akkerbou. Hierdie lewenswyse kom uit die Midde-Ooste en versprei na Europa.
Die verwerking van melk om kaas en jogurt te bekom, het bygedra tot die ontwikkeling van die landbou, aangesien dit 'n manier was om die laktose-inhoud van vars melk binne die verdraagsaamheid te verminder en beskikbaar te stel vir die bevolking.
Mense kon dus tot 8 000 jaar gelede net laktose verteer, ('n soort suiker wat melk bevat) in die kinderjare, aangesien volwassenes nie endogene laktose kan produseer nie, die ensiem wat nodig is om laktose versoenbaar te maak.
Kort voordat die eerste boere hulle in Europa gevestig het, het 'n genetiese mutasie by mense plaasgevind wat hulle die vermoë gegee het om laktose te produseer. Dus kon baie volwassenes in Sentraal- en Noord-Europa melk drink en dit behoorlik verteer.
Is melk rewolusie kan 'n voorwaarde wees vir die permanente vervanging van jagtersversamelaars deur groepe boere en veeboere, soos gerapporteer aan die LeCHE-projekartikel. Sedert 2009 het hierdie Europese Unie-projek ondersoek ingestel na die rol wat suiwelprodukte aan die begin van die Europese kolonisering gespeel het, en het artikels van groot wetenskaplike waarde gepubliseer.
Twaalf nagraadse studente uit verskillende vakgebiede soos antropologie, genetika of argeologie neem deel aan hierdie navorsing, asook professor en antropoloog Joachim Burger van die Johannes Gutenberg Universiteit van Mainz. "Om die relevansie van ons bevindinge te waardeer, moet in ag geneem word dat die meeste Europeërs afstam van 'n groep Neolitiese boere wat vars melk kon verteer."Sê Burger. Hierdie span het die verskynsel van laktose-uithouvermoë ondersoek, dit wil sê die vermoë om melksuiker te verteer deur gebruik te maak van neolitiese geraamtes.
As gevolg van die uitbreiding van die positiewe seleksie en die migrerende golwe, kan hierdie ontwikkeling moontlik vergemaklik word.
"Die mees fassinerende resultaat van die LeCHE-projek is die opsporing van suiwelreste in neolitiese keramiekreste, asook die moontlikheid om 'n model op te stel vir die seleksie van die persistensie van laktoseBurger erken.