Weigela - plant en versorg in die oop veld, foto's van variëteite, groeiende struike in die Moskou-streek, die Leningrad-streek en ander streke - Miscellanea
'N Bloeiende struik met 'n pragtige naam lyk vir ons tuiniers eksoties, maar dit verdien in werklikheid 'n plek in 'n blombedding, sowel op grond van oorsprong as op grond van sy skoonheid. As u nog nie die welige blom en geur geniet nie, maak kennis met die weigela, want dit is nie so moeilik om in oop grond te plant en dit te versorg nie.
Die rol van weigela in landskapontwerp
Weigela is 'n meerjarige struik wat verband hou met kamperfoelie.
Landskapontwerpers hou van weigela vir twee dinge. Eerstens blom hierdie struik twee keer per jaar, dus is dit makliker om 'n blombedding van deurlopende blom daarmee te rangskik. Die tweede hoogtepunt is die verandering in die skaduwee van die blomme. Vars oopgemaakte ogies is lig, terwyl die volledig oop ogies helder is. Weigela verstom eenvoudig met die skakeringspel in elke blomgroep.
Die welige, weigela-bos lyk baie mooi teen die agtergrond van die grasperk
Weigela begin gewoonlik middel Mei blom en eindig eers middel Junie. Somerblom is die mooiste en weligste, dikwels agter die ogies, is groen glad nie sigbaar nie. Aan die einde van Augustus is die bos weer bedek met bloeiwyses, maar op 'n meer beskeie skaal. Blomme bly tot einde September op die weigel.
Landskapontwerpers gebruik hierdie struik:
in enkele aanplantings as 'n helder aksent op die grasperk;
Weigela-stempel lyk nie slegter as pienk nie
in groepaanplantings om kaal boomstamme te bedek, veral met 'n oopwerk-kroon;
Die effens deurmekaar weigelabos kontrasteer perfek met die lang spar.
op alpiese glybane en rotstuine (meestal ondermaatse variëteite);
Dwergweigela sal 'n ligpunt word teen die agtergrond van growwe keistene
as 'n heining (lang) en mengrand (laag en medium).
Selfs 'n lae weigela-heining kan 'n saai grys heining omskep.
Dit wil sê, in byna enige rol wat ander sierstruike vervul, kan weigela ook handig te pas kom. Terloops, danksy die variëteit aan struike kan pragtige samestellings uit verskillende subspesies weigel geskep word.
Die plant groei goed langs naaldbome, tradisioneel vir rotstuine, sowel as ander struike: spirea, cotoneaster, viburnum (beter Buldenezh), berberis, Japannese kweper.
In die natuur groei weigela in Sentraal-Asië, daar is meer as 15 soorte van hierdie plant aangetref. Slegs drie spesies word op die grondgebied van die Russiese Federasie aangetref, almal groei in die suidooste van die land.
As u Weigel vroeg raakloop, Middendorf of Pleasant te koop, weet dan dat dit wilde spesies is. Hulle sal goed groei in die Verre Ooste, maar hulle is nie aangepas vir 'n strenger klimaat nie.
Verskeie weigels het na ons gekom uit Europa, waar dit deur 'n professor in plantkunde met die naam von Weigel gepopulariseer is. Daarom is hulle baie bestand teen koue klimaat en voel hulle goed in die middelste gebied van die Russiese Federasie onder die oop lug.
Die automatisering van weigela-water is 'n uitstekende manier om 'n vogliefhebbende plant die regte vogregime te gee.
Weigela verkies vrugbare grond met baie humus, alkaliese of neutrale reaksie en goeie deurlugting (los of losgemaak). Dit is uiters belangrik om nie versuipwater toe te laat nie, anders gaan die plant wat gewoond is aan 'n droër klimaat vinnig dood.
As u suur grond het of as u nie die regte vogregime vir weigela kan bied nie, is dit beter om hierdie struik in 'n bad te laat groei. As daar 'n voldoende droë plek op die terrein is en u, indien nodig, gereed is om die nodige kunsmis toe te dien en die reaksie van die grond te reguleer, is landing in die grond heel aanvaarbaar.
Weigela groei gewoonlik net tot drie jaar in 'n bad.
Weigela is ongelooflik uiteenlopend in kleur en blomvorm, boshoogte en krooneienskappe. Danksy die inspanning van spesialiste kan elke tuinier 'n verskeidenheid van hierdie struik vind wat volledig aan sy behoeftes en smaak voldoen. Onder die bekendste subspesies van weigela:
Bristol Ruby is 'n lang subspesie van hibriede oorsprong. Goed geskik vir enkelaanplantings en heinings, word tot 2,3 m in deursnee en 3,5 m in hoogte. Dit het sy naam gekry van die robynrooi blomme wat in Junie-Julie blom. Herstel vinnig na snoei;
Nana Variegata is 'n stadiggroeiende dwergsoort wat spesiaal vir rotstuine geteel word. Blare is wit-bont, en dit is 'n merker van ligte liefdevolle variëteite. Blomme word versamel in bloeiwyses van 3-4, het 'n ligte pienk of bloedrooi kleur;
Middendorf is 'n natuurlike soort mediumgrootte struik (1-1,5 m). Die blare is heldergroen met 'n tweesydige rand langs die are. Die blomme is mediumgeel en groei enkel of 2-6 op een stomp. Dit blom twee keer, in ons klimaat vir 25-30 dae. Weigela Middendorf is die enigste subspesie wat die suurreaksie van die grond maklik verdra en op turfgrond groei;
Candida is 'n lang variëteit met wit blomme. Gewild onder buitelandse tuiniers.
Eva Rathke is 'n Poolse baster van die Koreaanse weigela en die oorvloedig bloeiende weigela. Die bos het 'n hoogte van 0,7-1 m, die kroon is kompak. Tubulêre blomme van 'n karmynskerm met glans verskyn in Julie-Augustus. Die groeitempo is matig. Benodig skuiling vir die winter.
Die mooiste soorte weigela op die foto
Die natuurlike vorm van Weigela Koreaans is een van die min variëteite wat deur saad vermeerder kan word.
Groot robynklokkies in klein bloeiwyses - die besoekkaart van weigela Bristol Ruby
Dwergweigela Nana Variegata lyk baie sag en romanties
Die variëteit Nana Purpurea is maklik herkenbaar aan sy pers blomme teen 'n agtergrond van donker bordeauxgroen blare.
Weigela die Rooi Prins word nie soseer onderskei deur rooi blomme as deur kenmerkende golwende blare nie
Pienk blomme met 'n langwerpige tregter en donkerrooi blare bevestig dat weigela Alexandra voor jou is
Die natuur self het Weigela Middendorf met sulke sierlike wit blomme met 'n kontrasterende middelpunt toegerus
Weigela Candida met haar wit blomme sal beslis lief wees vir liefhebbers van jasmyn en skynoranje
Op die oog af lyk Eva Rathke soos die Rooi Prins, maar sy word uitgegee deur platter blaarlemme.
Weigela Carnival is net 'n viering in pienk skakerings
Sunny Princess-variëteit is een van die saggeaarde en edelste
Veigela Victoria is verwant aan Alexandra, net die blommetjies is korter en die blare breër
Ruby Star is nie net nog 'n rooibloemvariëteit nie, maar het 'n minder mooi kontras met blare
Japanese weigela is nog 'n natuurlike meesterstuk
U herken die Olympiada-variëteit aan sy fuchsia-blomblare en die helder liggroen toon van wye blaarplate.
Weigela bont staan ​​uit onder familie met 'n ligte rand van blaarplate
Weigela All Samme Red lyk sterk soos Bristol Ruby, maar dit kan onderskei word aan sy dieprooi kleure sonder 'n framboos-ondertoon.
Sunny Princes is nie altyd sagpienk nie, dit kan helder wees
Hierdie weigela kan beslis die ster van u blombedding word.
Japannese weigela is altyd gereed om te verras met 'n verskeidenheid vorms.
Die Olimpiese Spele van Weigela is opmerklik vir die geelgroen tint van die blare
Wit blomme met 'n pienk middel pas goed by die bont blare van hierdie weigela
Dit is maklik om te sien dat Alexandra en Victoria familielede van die Minor Black-variëteit is.
Weigela Rosea is 'n meisie se droom wat waar geword het
Weigela Ebbehout en Ivoor is 'n harmonieuse kombinasie van ivoorblomme en byna ebbehoutlote met donker blare
Weigela Monet lyk baie dekoratief, selfs as daar geen blomme op is nie
Die geur van weigela Tango sal jou nie erger opbeur as die gelyknamige dans nie
In die herfs lyk weigela Wings of Fire regtig soos 'n brandende vuur
Jong blare van weigela Victoria het 'n olyfkleur en word mettertyd net donkerder.
Weigela Pink Poppet sal enige roos gedurende die blomperiode met skaduwee oorskadu
Ondanks die negatiewe assosiasie met die naam, is weigela Lucifer 'n luuks pragtige struik
Brighella is 'n klassieke verteenwoordiger van die Weigela-spesie, dit is met die eerste assosiasies wat ontstaan ​​wanneer hierdie woord genoem word
Al hou jy nie van pienk skakerings nie, sal die bloei van weigela Florida jou nie onverskillig laat nie.
Nog 'n pienk weigela met 'n dansnaam - Minuet
In hierdie variëteit het die skeppers die kontras tussen wit blomme en donker blare probeer verbeter.
As Alexandra en Victoria te vrolik vir u is, sal Weigela Minor Black help om 'n gotiese omgewing te skep.
Vir alle soorte weigela bly die teenoorgestelde rangskikking van blare, die afwesigheid van knoppies, die tregter of die klokvormige vorm van die blomme, die regop posisie van die lote en vrugte in die vorm van tweekleppige bolle gemeen. Deur hierdie tekens kan u familielede maklik herken, selfs al verskil ander parameters.
Video oor die soorte en variëteite struike
Plantmetodes in oop grond
Die aanplant van weigela begin gewoonlik met die keuse van 'n geskikte plek. Dit moet sonnig wees of in 'n swak gedeeltelike skaduwee geleë wees. Hierdie suidoostelike skoonheid hou nie van sterk skadu nie. Ligte liefdevolle variëteite met rand op die blare word slegs op 'n sonnige plek geplant. Nog 'n belangrike punt is die wind. Daar moet beskerming daarteen wees ('n gebou, 'n heining, 'n minder sensitiewe struik), anders sal sterk rukwinde blomme en blare deurmekaar maak.
Ons plant weigela met saailinge:
Grawe 'n gat van 50x50 cm en 'n diepte van 'n halwe meter op die geselekteerde plek. Vir streke met vrugbare grond, waar aktiewe voeding nie benodig word nie, word 'n putdiepte van 40 cm aanbeveel. As daar verskillende saailinge is, moet u seker maak dat die afstand tussen hulle 2 m is vir lang variëteite en 0,8 m vir die lae groei. aangesien die bos mettertyd 'n welige kroon vorm.
Probeer, indien moontlik, die gebied vooraf van onkruidwortels bevry.
Plaas dreinering op die bodem van die put - lae gruis en sand. Die laagdikte is ongeveer 15 cm, dit is beter om dit nie te verminder nie.
Enige klippe, stukkie stukkies of keramiek van 'n geskikte grootte kan as dreinering gebruik word
Plaas 'n saailing in die gat en bedek dit versigtig met 'n grondmengsel van 2 dele humus / blaargrond, 2 dele sand en 1 deel turfgrond. As daar geen vrugbare grond in u tuin is nie, voeg 100 g nitrofoska en 15 liter kompos vir elke bos by die grondmengsel. Kompakteer die grond met die hand en liggies (weigela-wortels vaar beter in los grond). Die wortelhalsband moet op grondvlak wees.
As u weigela in 'n houer gekweek word, hoef u nie die wortels van die grond af te bevry nie, plant dit met 'n knop
Maak die plante volop nat en dek die wortelsirkel.
As daar genoeg water is, sal die plas vir 'n lang tyd in die grond opgeneem word.
Vir hierdie metode is driejarige kwekery-saailinge die beste geskik; jonger plante is nog nie gereed om buite te groei sonder ekstra toesig nie.
As die ervaring daarop dui dat die oorlewingsyfer van plante in u tuin laag is, kan u die weigela behandel met 'n groeistimulant (Radifarm, Viva +).
Weigela sorg in die tuin
As u die basiese behoeftes van 'n weigela ken, word dit nie te moeilik om na haar om te sien nie.
In die eerste plek moet die plant voortdurend belucht word, dus moet die grond in die rompsirkel gereeld losgemaak word. Na natmaak of onkruid is dit noodsaaklik om die land tot op 5-8 cm diep te bewerk. Aangesien nie elke tuineienaar soveel tyd aan 'n individuele bos kan bestee nie, kan 'n maklike oplossing gevind word - om die boomstompsirkel te deklaag met turf of saagsels. As die deklaag 10 cm is, sal die behoefte aan gereelde losmaak heeltemal verdwyn.
Houtsaagsels, dennenaalde, basskyfies is uitstekende deklaagmateriaal
Die wortelstelsel van die weigela is veselagtig (sonder dat 'n goed gedefinieerde sentrale wortel tot in die diepte strek), maar divergeer na die sye, nie te naby aan die oppervlak nie. Daarom, wanneer u losmaak, kan u seker wees dat wanneer die graafbajonet heeltemal begrawe is, u nie die wortels sal beskadig nie.
Die tweede behoefte is waterprosedures. Dit is veral belangrik om die weigela nat te maak gedurende droë periodes en in die lente na 'n winter met min sneeu. U moet nie jammer voel vir vog nie - elke bos het 'n emmer water vir 8-10 liter nodig.
Hou in gedagte dat die plant op elke snoei reageer as u snoei.
Die derde fase van versorgingsprosedures is snoei. Dit word jaarliks ​​in die lente gehou om takkies wat gedurende die winter gevries het, te verwyder. U hoef net een keer elke 2-3 jaar 'n bos te vorm.
Video: snoei 'n jong plant
Hoe om te sorg tydens groei en blom
Om die weigela te help om gereed te wees vir die welige lentebloei, moet dit gevoer word. Minerale kunsmis word selfs in die sneeu toegedien, sodat wanneer die plant wakker word, die nuttige elemente dadelik kan benut. Ureum word as toediening gebruik (20 g per m22), superfosfaat en kaliumsout (10 g per m22).
Die tyd vir die tweede lekkerte kom wanneer die blomknoppies vorm. Dan benodig weigela dubbele superfosfaat en kaliumsulfaat (30 g elk per 1 bos of 1 m2 gebied). Die derde voeding word voor die herfsgrawe uitgevoer en bestaan ​​uit as (200 g per 1 m2) of 'n gespesialiseerde span (byvoorbeeld Kemira-herfs).
Weigela reageer goed op universele kunsmisstowwe
Nadat u die plant gevoer het, is dit noodsaaklik om dit baie volop te water.
Eens het ek verskeie sierbosse verloor as gevolg van te veel voeding. Ek wou so graag meer blomme hê, en ek het ekstra minerale kunsmis met groter konsentrasie verwerk. Ek verstaan ​​self nie hoe ek chemikalieë so nalatig met die addisionele opleiding van 'n laboratoriumassistent in chemiese analise kon behandel nie. Maar die skandelike resultaat in die vorm van drie slordige geraamtes van die eens sterk bosse het effektiewer gewerk as enige lesings, ondersoeke en 'n ekstra bad koue water. Daarna probeer ek nooit vergeet dat enige voeding 'n ernstige chemiese eksperiment is nie, al lyk dit ook hoe gewoon. Ek het selfs vir my 'n notaboekie met waarnemings gekry en ek skryf altyd neer wat en wanneer ek in my kleuterskool gedoen het, om sulke irriterende situasies nie meer toe te laat nie, nie uit te veel entoesiasme nie, maar bloot uit vergeetagtigheid.
Onmiddellik nadat die blom verby is, is dit die beste tyd vir formatiewe snoei van die weigela. Terselfdertyd word ou lote verwyder en kleintjies word met die helfte verkort. Die tweede prosedure word vir twee of selfs drie jaar uitgestel. Verdere werk word volgens die kalender uitgevoer, met inagneming van die weer, die klimaat in u streek en die toestand van die plante.
Een van die moeilikste take in die versorging van 'n weigela is om 'n hitte liefdevolle plant behoorlik voor te berei vir die winter. Soos die spreekwoord lui, is dit beter om dit te oordoen as om dit te mis. Tuiniers gebruik twee bedekkingsmetodes: met gepersde takke en versamel.
Indien nodig, beskerm die bos teen die gewig van die sneeu; u kan 'n raam van gekruiste stokkies onder die bedekkingsmateriaal maak.
'N Gestremde en jong struik vir die winter word op die grond versprei, buig die takke versigtig af en sit dit vas sodat dit nie reguit word nie. So 'n heuwel kan met 'n deklaag omring word en bedek word met 'n waterdigte materiaal van keuse (van spandbod tot film), en maak dan die skuiling reg. Dit is handig om dit van bo af te doen met sparretakke, en rondom die bos - met klippe.
Hierdie winterskuiling is genoeg vir die middelste baan.
Lang bosse met houtagtige takke is maklik om te breek en is dus regop bedek. Dit is nodig om die bos in 'n los bondel vas te bind, met die geselekteerde materiaal te bedek en met 'n draadraam te beskerm.
Video: geheime van die hantering van weigela
As lui tuinier hou ek baie van die tradisie om blombeddings met klippe te versier.Aanvanklik, toe ek 'n bos bedek, was dit nodig om geskikte klippies op die hele terrein te soek en selfs stilweg van my man af om boumateriaal vir hierdie onderneming aan te pas. Toe het ek net die regte hoeveelheid pragtige afgeronde klippe in my bure en vriende gevind, en nou hou ek dit altyd naby die bosse. In die somer is dit dekoratief en in die winter word dit funksioneel.
Watter probleme het tuiniers
Een van die moontlike probleme om 'n weigela te plant, is die verkeerde tyd. Terwyl die meeste ander struike en bome verkies word om in die herfs geplant te word, is dit die beste om weer in die lente te plant. Die bosse van die herfsplanting wortel baie erger en sterf dikwels. Om die saailinge tot die lente te bewaar (as u dit per ongeluk of onbewustelik in die herfs aangeskaf het), grawe u dit in 'n skuins posisie en strooi die grootste deel van die kroon met aarde. In hierdie toestand oorwinter die weigela suksesvol en kan u dit in die lente plant.
Die res van die probleme hou meestal ook verband met die ontydige uitvoering van tuinrobotte, of 'n onvoldoende aantal daarvan.
Video: weigela in haar eie tuin
Tabel: werksgeleenthede vir seisoenale versorging
Ek sal sê banaliteit, maar die plante in u eie tuin is amper kinders. Terwyl ek lui was om 2-3 keer per jaar meer gereeld met hulle om te gaan, het hulle op hul minste dit reggekry en byna ordentlik gelyk. Maar soos 'n moeder teleurgesteld is met haar eie kinders en na die sukses van hul maats kyk, begin ek my skaam vir my blombedding en besoek my vriende. Die blombedding is presies gevorm uit die berekening van tydbesparing, want ek hou van blomme, en ek haat dit jaarliks ​​om eenjarige plante te saai. Maar jy moet ook aan die bosse peuter om hulle regtig mooi te maak. Aangesien my tuingeesdrif my in kort sarsies en gewoonlik buite seisoen aanval, was dit regtig moeilik om die behoeftes van die plante en my eie bui te sinchroniseer. Met verloop van tyd het ek daarin geslaag om myself te dissiplineer en die minimum sorg wat nodig is vir 'n blombedding in my daaglikse planne op te neem. Die resultaat het met en sonder 'n manikuur geblyk - dit lyk 'n kleinigheid, maar die beeld verander dramaties. Dit is waar dat nuwe plante nou baie selde voorkom - ek behandel almal as 'n aangenome baba.
Tuiniers oefen voortplanting van weigela deur sade en vegetatiewe metodes: steggies (wortels van gesnyde lote), gelaagdheid (wortels van lote as gevolg van buig en aan die slaap raak met die aarde sonder om van die bos af te breek), jong stompgroei (kinders wat gereeld by die wortelnek). Groeiende steggies van lote en lote word identies uitgevoer en die snymetode is eenvoudiger, aangesien die jong groei nie ekstra sorg nodig het in die stadium van wortel nie.
Weigelu word meestal vermeerder deur boogvormige lae
Hoe om Weigela-saailinge te kweek
Anders as baie ander sierstruike, reproduseer weigela goed deur sade. Die versamelde sade bly 'n hele jaar lewensvatbaar, maar dit moet nie langer geberg word nie. Voorbereiding van sade is nie nodig nie, dit is taamlik taai en sonder bykomende hulp. Vir saai kan u saailinge of blompotte bedek met foelie gebruik, in die algemeen, enige skyn van 'n minikweekhuis.
As 'n reël spruit alle plante tegelyk uit, wat die versorging van jong lote baie vereenvoudig. Die pluk word uitgevoer na die verskyning van die tweede paar blare, dan kan u onkruid doen. As die saailinge genoeg ruimte het om te groei (7-8 cm tussen bure), benodig hulle in die toekoms net water.
As u nie gereedskap kon vind om te pluk nie, kan u die gereedskap byderhand gebruik
Aan die einde van die eerste jaar na die opkoms van saailinge groei die saailinge tot 6-7 cm lank en beslaan die wortelstelsel 'n oppervlakte met 'n deursnee van 3-5 cm. nog nie vertak nie, maar dit het 3 of meer blare, asook oksel- en apikale knoppe. Hierdie saailinge is gereed vir buitegroei. Neem die bokse die beste in die tuin en plaas dit onder die bome wat gedeeltelike skaduwee skep.
So 'n bos is geskik om in die grond of bad te plant.
Teen die tweede lewensjaar het die saailing 'n hoogte van 40-50 cm en het hy 'n goed gegroeide oppervlakkige wortelstelsel. So 'n plant kan reeds 'n permanente woning in u tuin vind. Maar die eerste blomme moet nog 2 jaar wag.
Die saadvermenigvuldigingsmetode is nie geskik vir baster- en tuinvorme van weigela, waarin die gewenste dekoratiewe eienskappe deur enting verleen word nie. Dit is die beste om natuurlike vorme van weigela te saai: aangenaam, vroeg, Middendorf.
Ons groei weigela van steggies
Vegetatiewe voortplanting is die beste manier om die variëteiteienskappe van u groen troeteldier te behou. Die optimale tyd vir hierdie prosedure is middel Junie, wanneer die lenteblomknoppe reeds hul funksie voltooi het, en die nuwe nog nie verskyn het nie. Jong, nog nie stywe lote moet afgesny word nie. Die onderste snit moet reguit wees, die tradisionele skuins sny die knoop waaraan die blare geheg is. Die boonste snit moet bo die lakenkussing geplaas word, en die onderste snit net daaronder.
In die verre skooljare is u beslis vertel dat plante drie maniere het om blare op 'n stam te rangskik: alternatief (leer), teenoorgestelde (gepaarde blare groei teenoor mekaar) en gordel (blare bedek die stam in 'n ring). Beginners-tuiniers moet dit beslis onthou, omdat steggies in plante met 'n alternatiewe posisie van onder af langs die skuins gesny word, met gekronkelde en teenoorgestelde plante - net in 'n reguit lyn.
U kan 'n gewone lem gebruik om die steggies te sny.
Oor die kwessie van die afsny van die twee pare blare wat aan die stam oorbly, is kenners dit nie eens nie: u kan dit heeltemal verwyder, in die helfte sny of 2/3 van die blaar laat.
Dan moet u so te werk gaan:
Sit vars steggies vir 1-2 uur by kamertemperatuur.
Die watervlak in die pot moet nie hoog wees nie - dit is genoeg om die onderste 2-3 cm te benat
Behandel die voorbereide stingels met 'n groeistimulant en laat dit oornag in 'n donker, warm kamer. Optimale houtyd - 12 uur, temperatuur - 20oor-25oorC. 'n Oplossing van 150 mg heteroauxin in 1 liter water word gewoonlik as stimulant gebruik. Let daarop dat die waarskynlikheid om die steggies te wortel verminder word sonder om groei te stimuleer.
Wanneer u 'n sak koop, moet u bereken hoeveel produk u benodig om al u steggies te verwerk.
Berei 'n mengsel van sand met turf voor, plant die steggies in oop grond en plaas dit op 'n diepte van 1 cm. Boonop moet die grondmengsel bedek word met gewaste riviersand en dan styf bedek word met plastiekfolie (as 'n opsie, 'n gesnyde plastiekbottel). Water die saailing twee keer per dag totdat dit volledig gewortel is.
'N Gesnyde bottel is die maklikste en goedkoopste mini-kas
Kenners sê dat as u by hierdie metode hou, goeie wortels gewaarborg word.
Weigela reproduseer ewe goed met die winter- en somersteggies. Maar somersaailinge blom al vir die eerste keer so vroeg as 2 jaar oud, en dit is 'n groot voordeel vir ongeduldige tuiniers. Ongelukkig moet die eerste knoppies verwyder word voordat dit oopgemaak word, sodat die bos 'n meer welige en digter kroon kan vorm.
As u somersteggies misgeloop het, kan u die wintersteggies laat groei. Hulle word in April gesnoei en skei die stam onder die knop met ongeblaasde blare. Verder is die tegnologie soortgelyk, maar wortels word in potte uitgevoer met 'n grondmengsel van sand en gras. Na die vorming van wortels word die plante geknyp en met koeimis gevoer (0,5 l suspensie per 1 m2) of minerale kunsmisstowwe (30 g superfosfaat + 25 g ammoniumnitraat).
Wortel van steggies is nie gewaarborg nie, so berei dit met 'n kantlyn voor
Hou in gedagte dat ondanks addisionele pogings, wintersteggies nie net erger word nie, maar ook minder geredelik wortel skiet. As u dus 'n gewaarborgde resultaat benodig, is dit beter om tot die somer te wag.
Die nuanses van verbouing in verskillende streke
As gevolg van die hoë aanpasbaarheid van die weigela, groei dit goed regdeur die land. Maar daar is verskeie nuanses wat deur 'n tuinier uit streke met 'n harde klimaat in ag geneem moet word.
Groei in die voorstede en die Leningrad-streek
In hierdie streek voel bastervariëteite van hierdie struik die beste: Candida, Eva Rathke, Rosea, Lucifer. Van diegene wat wild groei in 'n gematigde kontinentale klimaat, is Weigela vroeg geskik, wat dikwels in die suide van die Ussuri-streek voorkom en bloei (variëteite Purpurea en Alba). Maar laasgenoemde verdra die koue erger en moet versigtig beskerm word. As u nie skaam is oor die behoefte om plante teen ryp te beskerm nie, sal die Weigela-tuin en Weigela Middendorf ook goed groei in 'n tuin naby Moskou. Hier sal hulle nie net goed groei nie, maar ook suksesvol kan voortplant deur steggies en sade volgens die standaardskema.
'N Huisie naby Moskou, versier met weegels, lyk soos 'n knus huis in die Provence
Die aanplant van weigela in die Moskou-streek word uitgevoer volgens die tegnologie wat hierbo beskryf is. Die enigste verskil is dat 'n lenteplanting aanbeveel word. Die eerste blom moet 4 jaar wag.
In koue klimate sterf weigela van herfsplanting al in die eerste winter, ondanks noukeurige omwikkeling.
As u 'n kompakte bos met 'n ryk blom wil kry, is twee ekstra verbande per jaar genoeg. Tydens die swelling van blaarknoppe (maar voordat die eerste blare blom) word nitroammofosk ingebring, 40 g per emmer water onder elke bos. Aan die einde van die lente, voordat blomknoppies blom, word kaliumsulfaat en superfosfaat in elke hoeveelheid 30 g per 10 liter water bygevoeg.
Voor die eerste ryp moet die bosse bedek wees met agrofiber, droë blare of sparretakke (net soos rose). As daar voorspel word dat die winter moeilik is, is dit beter om dit veilig te speel en dakmateriaal of spandbod vir skuiling te gebruik.
Video: die beste verskeidenheid weigela vir die middelste baan
Groei in Siberië en die Oeral
Die enigste struikelblok vir die normale groei van weigela in hierdie streek is die erge ryp in die winter. Daarom hoef slegs die bestendigste soorte weigela hier geplant te word: Alba, Striatum, Victoria, Styriaka, Red Prince, Eva Rathke. Tuiniers beweer dat hulle die winter kan oorleef met 'n korttermyn daling in temperatuur tot -43oorC. Natuurlik sal selfs hierdie variëteite nie slaap sonder skuiling nie, maar hulle kan buite gekweek word sonder om tyd te verspil aan die versorging van baddens in die winter.
Ten spyte van die skynbare broosheid en teerheid, kan hierdie weigela Styriaka 'n uiters harde winter weerstaan.
Plant van saailinge hier is ook verkieslik in die lente, aangesien die herfs nie tyd het om sterk genoeg te word voor ryp nie. Vir die res is die versorging van 'n weigela in Siberië amper dieselfde as in ander streke.
TOP 5 nuttige wenke
As u weigela in groepaanplantings gebruik, moet u 'n algemene sirkel maak. Dit sal die area se verslapping, natmaak en deklaagwerk baie vergemaklik, en u sal minder tyd daaraan bestee om die groep te versorg..
U moet nie duur plaagbestrydingsmiddels vir weigela koop nie. U kan dit ook doen met tradisionele middele: anabazinsulfaat (0,2% oplossing), nikotiensulfaat (0,4% aktiewe bestanddeel + 'n bietjie seep om op die blare vas te maak), trichlormegaphos (0,2-0,3% oplossing), karbofos (oplossing 0,2%), chlorofos (0,3-0,5%). As u bang is om met chemikalieë en ingewikkelde insekdoders te werk (Keltan, Rogor, Nitrafen), sal 'n aftreksel van shag, knoffel, als, ui of soetrissie help om van plantluise, blaarvretende ruspes, blaaspootjies, spinmyt en witluise ontslae te raak. .
As u bakteriese kanker in die wortelnek van die bos opmerk, moet u dit nie probeer red nie - alle pogings sal tevergeefs wees. Dit is beter om die plante vinnig op te grawe en te verbrand, sodat ander verteenwoordigers van die flora in u tuin nie met hierdie siekte besmet raak nie.
Diegene wat lui is om na weigela-saailinge te sorg, kan hul taak vergemaklik en die hulp van die natuur benut. U hoef nie saad in die herfs te pluk nie - laat dit in die grond en laat dit groei sonder u deelname. In so 'n ernstige toets sal die sterkste saailinge oorleef, wat baie makliker sal wees om tot twee jaar oud te word.
Wanneer vars oorgeplante saailinge begin verwelk en die kleur van die blare na geel verander, dui dit op 'n plantsiekte. Kyk of daar oppervlaktekens van parasiete is en maak seker dat die humiditeit korrek is. Dit gebeur so dat alles in orde is, maar die plante bly verdor. Dan het u waarskynlik die parasiete onbedoeld ingebring toe u die saailing bemes - die larwes van die Mei-kewer of die beer wat op die wortels voed. Probeer grond om die bosse mors met 'n oplossing van karbofos of actara, en die weigela sal mettertyd herstel.
Al is die blom nie te volop nie, lyk weigela baie dekoratief
Wat tuiniers sê: resensies van praktisyns
Soos u kan sien, is weigela nie so wispelturig soos wat sy gesê het nie. Die meeste tuiniers is gelukkig met hul struike, selfs al volg hulle hul versorgingsplan nie 100% nie. Probeer dit dus tuis plant, want u kan nie minder plesier kry as u die helder knoppies oorweeg nie.
(11 stemme, gemiddeld: 4,5 uit 5)
Bloeiende weigela-struik - plant en versorg, foto en beskrywing van variëteite
Die meeste amateur-tuiniers beskou die weigelu as die trots van hul tuin - 'n uiters sier struik met effens skuins takke bedek met fyn blomme. Die bos lyk regtig mooi, maar 'n bietjie kennis van hierdie plant sal dit nog aangenamer maak. Hoe om weigela te verbou - plant en versorg in die oop veld, foto's in die tuin, interessante spesies en variëteite word in hierdie artikel bespreek.
Watter grond is beter?
Plant - vordering van werk
Snoei 'n bos
Hoe kan u hierdie sierbos voortplant?
Wisteria of wisteria (Latynse Wisteria) - oorspronklik uit China. Vandag word dit byna oor die hele wêreld entoesiasties gekweek as een van die mooiste blomplante. Japan is veral bekend vir sy amper sprokiesagtige tonnels wat heeltemal met blomme bedek is.
Botanies behoort die genus Wisteria tot die peulgewasfamilie (Latin Fabaceae) en produseer sade wat in die peule soos boontjies lyk, maar dit is giftig (wat veroorsaak dat matige tot ernstige maagversteuring by kinders voorkom).
Die wingerdstokke word gekenmerk deur uiters vinnige groei en bereik in een seisoen 'n lengte van 2-3 meter. In die Japannese stad Ushijima is in die 20ste eeu 'n monster van 10 meter lank met 80.000 bloeiwyses geteel! Selfs in gematigde klimate kan hierdie plant letterlik hele heinings en mure verf.
Arboreale lote, wat met die ouderdom 'n paar sentimeter in deursnee word, ontwikkel aantreklike blink eiervormige groen blare, en aan die einde van Mei verskyn vlinderagtige, geurige blomme in lang trosse, gewoonlik pers. Wisteria-blomme het 'n aangename soet aroma, soortgelyk aan dié van druiwe. Na blom word die wingerdstok bedek met harige peule wat bars om sade vry te laat; hulle oorleef gewoonlik tot die lente op die lote.
Tipes en variëteite van weigela
Van besondere belang vir plantliefhebbers is verskillende soorte en variëteite van weigela, wat suksesvol gekweek kan word in die suide en in die middelste gebied van ons land. Hier is hulle.
Onder natuurlike toestande groei dit in Sakhalin en die Verre Ooste, sowel as in die noordoostelike deel van China. Dit is 'n struik wat elke jaar blare vergiet. Dit groei in hoogte van een tot een en 'n half meter. Die ovaal-langwerpige blare het 'n puntige punt. Geelagtige of grysgeel buisvormige blomme met helder oranje kolle, bereik 'n lengte van 3-4 cm en blom twee keer per seisoen.Een keer in die lente (vroeg in Mei), en die tweede keer in Augustus-September. Heel klein saadjies met vlerke ryp in 'n langwerpige kapsule.
Aangename Weigela kom baie skaars voor by amateur-tuiniers, hoewel die skouspelagtige en fyn bos baie dekoratief is. Hierdie kultuur is 'n struik wat 'n hoogte van 1,3 meter bereik. Ovaal-lansetvormige blare van 'n heldergroen tint verander middel September van kleur. Die struik gooi sy blare in Oktober af. Veral aantreklik is die pienk-lila blomme met 'n ligpienk binneste oppervlak wat lyk soos 'n tregter in vorm. Bloei vind gewoonlik plaas vanaf 10 Mei tot einde Junie. Die tweede keer dat hierdie spesie laat in Augustus kan blom - vroeg in September.
Dit is 'n lang (tot 2 m hoë) struik met 'n digte kroon. Bloei begin in Mei en duur 2-3 weke. Die blomme is pienk behaard, in verskillende stukke op hangende voetstukke versamel.
Weigela-baster word die kombinasie van verskeie basters genoem, wat voortspruit uit die kruising van die weigela van oorvloedige blom, Koreaanse en blom. Wanneer u landskomposisies versier, word verskillende variëteite van hierdie basters meestal gebruik.
Onder die ou variëteite wat nog steeds in aanvraag is, is dit die moeite werd om die Eva Ratke-variëteit te beklemtoon. Hierdie baster is in Pole verkry en kan vandag op die webwerf van die Union of Polish Kwekerye gekoop word. Die bosse, ongeveer een meter hoog en 2 tot 3 meter breed, het 'n kompakte kroonvorm.
'N Groot aantal groen blare met 'n skerp punt, 6 tot 10 cm lank, bedek die takke oor die hele lengte. Blink rooipienk blomme met 'n ligter binneste oppervlak is buisvormig. Bloei vind plaas vanaf Junie tot Augustus.
Die Rosea-baster trek aandag met sy groot pienk blomme met wit kolletjies. Die kroon van anderhalf meter hoog word gevorm deur takke wat saggies krom. Dit het 'n goeie winterhardheid, want vir die winter benodig hierdie baster slegs 'n klein skuiling.
Ook 'n redelik bekende baster is die Bristol Ruby, wat vinnig groei. Dit hou van taamlike groot bossies met 'n hoogte van 2,5 tot 3 meter en 'n breedte van tot 3,5 meter. Blomme met rooierige robynkante en 'n rooi-oranje binneste oppervlak is besonder aantreklik. Bloei duur van Junie tot Julie.
Die Stiriaka-variëteit is verkry deur die oorvloedige bloeiende weigela en die Koreaanse weigela te teel. Pragtige pienkerige blomme, wat lyk soos aarbeie in kleur, bereik 'n lengte van 2,5-3 cm. Tydens die oorvloedige blom, wat in Mei-Junie voorkom, is die bosse bedek met 'pienkerige' skuim. Aan die einde van blom verander die kleur van die blomme van pienk na rooibruin.
Voortplanting van weigela
Dit is beter om die aangebied ornamentele struik voort te plant met groen steggies. Dit is nodig om dit te skei selfs in die stadium van die "ontdooiing" van die weigela totdat nuwe knoppies verskyn - die periode van April tot Mei, afhangend van die variëteit. Skei die steggies met 'n snoeiskêr, skep 'n reguit snit en skei ongeveer 10-15 cm met twee blare.
Verder word die steggies 12 uur in 'n donker kamer by 'n temperatuur van 20 grade Celsius gehou. Aan die einde van die tyd moet hulle tot 'n diepte van 'n sentimeter in 'n sand-turfmengsel geplant word, die plantterrein met sand besprinkel en met poliëtileen bedek word. Wortels verskyn eers na 'n maand, maar oorplanting weigela na 'n nuwe plek is eers na anderhalf jaar moontlik.
As u al die bogenoemde kenmerke van die selfbewerking van hierdie sierstruik waarneem, sal u nooit wonder nie, waarom blom weigela nie... Inderdaad, dit is dikwels die versuim om aan die basiese norme en beginsels van plantversorging te voldoen, wat tot sulke sombere resultate lei.
Ernstige foute lei dikwels tot die dood van die hele bos, dus tref die nodige maatreëls as u enige onaangename en negatiewe veranderinge in die groei van die weigela opmerk.