Rasse van honde: Medium mol poedel - Inligting
Rasse van honde: Medium mol poedel
F.C.I klassifikasie: Groep 9 - metgeselhonde.
Die Barbone is een van die gewildste rasse onder die hoogste, edele en koninklike gesinne van die afgelope eeue. Hierdie honde was versier met boë en juwele en word amper as 'ornamentele' van die huis beskou. Benewens die feit dat hy die gunsteling hond van baie heersers was, was die poedel ook die hond van baie karakters wat geskiedenis gemaak het, en dit bewys die gewildheid van hierdie ras. Gegewe die karaktertrekke van temperament, sy enkelvoudige aspek en sy sterk intelligensie, is hierdie ras die meeste in sirkusse gebruik. Daar is baie meningsverskille oor die oorsprong daarvan, aangesien die Franse die eienskap van autochtoonties wil toeskryf, wat ook die hipotese is wat die meeste deur kundiges goedgekeur is; die Duitsers sê in plaas daarvan dat dit 'n inheemse Teutoniese ras is. Daar is ook die hipotese dat dit afkomstig is van die streke van Noord-Italië. Die betroubaarste hipotese is dat die ras afkomstig is van die "Barbet". Die ras in die ou orde van 1896 het 'Italiaanse poedel' genoem. In Frankryk word die ras nou "Caniche" genoem, van "canard", dit wil sê, "wilde eend" wat eens deur hierdie ras gejag is. Daar is vier groottes wat prakties identies is, behalwe vir die grootte.
Medium-grootte hond, dolominocephalic mesomorphic. Geklassifiseer as 'n morfologies brakoid tipe. Die voorkoms van die dier is intelligent, voortdurend waaksaam, aktief. Die konstruksie daarvan is harmonieus en gee die indruk van elegansie en trots. Dit het 'n springende en trotse gang. Hy mag nooit met 'n langwerpige en glyende stap stap nie. Goed in verhouding. Een van die opvallendste honde vir sy voorkoms, klas en verfyning. Dit verg versigtige versorging.
Briljante en vrolike temperamenthond. Perfekte metgesel hond. Dit pas sonder enige probleem by die gesin se behoeftes aan. Ook baie geskik om by kinders te wees. Hond wat bekend is vir sy spreekwoordelike lojaliteit, geskik om te leer en opgelei te word, wat hom 'n besonderse aangename hond maak. In hondevertonings is dit 'n ras wat al vele toekennings verower het.
Media Mole poedel (foto www.petclic.es)
Hoogte: bo 35 cm, tot 45 cm by die skof.
Kofferbak: die lengte van die liggaam oorskry die hoogte by die skof. Normale bors van 'n mediumgrootte hond; die einde van die sternum moet effens opvallend wees en hoog genoeg wees, wat daartoe bydra dat dit 'n meer regop, makliker en edelere dra. Die bors daal tot by die hoogte van die elmboog, sy lengte is gelyk aan 2/3 van sy hoogte. Die ribbes is ovaalvormig, breed in die rugdeel. Die agterkant van 'n harmonieuse, kort lyn mag nie gewelf of opgesaal word nie. Die niere is solied en gespierd. Die buik en heupe word ingetrek sonder om reguit te wees.
Kop en snuit: duidelik, reguit, in verhouding tot die liggaam. Die lengte daarvan moet 'n bietjie meer as 2/5 van die hoogte van die hond by die skof wees. Die skedel is goed gemodelleer, sy breedte is minder as die helfte van die koplengte. Die kraniofasiale asse is effens uiteenlopend. Die snuit het 'n reglynige boonste profiel; sy lengte is ongeveer 9/10 van dié van die skedel. Die lippe is matig ontwikkel. Die stop is baie min gemerk.
Truffel: baie uitgesproke en ontwikkel, met vertikale profiellyn en oop neusgate. Dit kan in sommige gevalle swart of bruin wees.
Tande: voltooi in ontwikkeling en nommer. Vaste stowwe.
Nek: effens geboë kleefwerk na die nek, medium lengte, goed in verhouding. Geen dewlap nie. Dit is ovaal in snit, die totale lengte van die nek is minder as die van die kop.
Vel: sag, nie ontspanne nie, gepigmenteer.
Ore: redelik lank, hang langs die wange, vas aan die verlenging van 'n lyn wat bokant die neus begin en onder die buitenste punt van die oog gaan. Hulle is plat en bedek met golwende pelle en baie lank.
Oë: van vurige uitdrukking. Geleë aan die stop en effens skuins. Hulle het 'n amandelvorm. Swart, bruin, baie donker of donker amber by bruin onderwerpe.
Ledemate: matig ontwikkelde skof. Onderarm met perfek reguit en parallelle ledemate, elegant, goed bespierd, met 'n goeie been. Die metacarpus is solied, nie massief nie en is byna reguit in profiel gesien. Die voete is redelik klein. In die agterkwart is die dye goed gespierd en sterk. Die bene het ontwikkel en baie pronkende spiere.
Tempo: spring en trots.
Skouer: skuins en gespierd. Die skouerblad vorm 'n hoek van 90 tot 110 grade met die arm.
Spier: goed ontwikkel in die hele liggaam, veral in die agterlyf.
Sterte: redelik hoog op die nierlyn. Dit word skuins in aksie geopper.
Hare: kan voorkom by krullerige hare of gekoorde hare. Oorvloedige hare en fyn tekstuur, wol en dik, gereeld.
Toegestane kleure: swart, wit, bruin, grys, appelkoos.
versorging: 'n buitengewoon belangrike aspek vir diegene wat aan hondeskoue wil deelneem. Daar is twee soorte versorging: die 'leeuagtige' en die 'moderne'. Albei is baie moeisaam en vir albei moet u baie tyd mors en baie ervaring benodig om dit uit te voer.
Mees algemene defekte: snuit te dun of spits, neusriet, oë te groot, ore te smal, kort of sagte hare, aggressiewe karakter, kruipende gang, hond te groot, ledemate te reguit, 'n gebrek aan premolars, afwykende kakebeen, monorchidisme, kriptorchidisme, enognatisme, geboë stert, gedepigmenteerde truffel, uitgesny uit standaard, anurisme, prognathisme.
Voorheen gebruik as jaghond, word die hommeltuig vandag as 'n metgesel en skouhond gebruik. Of dit nou groot, medium, dwerg of speelding is, die werklike waarde daarvan is die karakter: die intelligensie daarvan is inderdaad die skerpste en lewendigste onder al die bekende rasse ...