VERGEWE MEKAAR - Afrikanervolksparty
Gepubliseer op 21 November 2021 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 82
"Maar wees vriendelik en vol ontferming teenoor mekaar; vergeef mekaar soos God ook in Christus julle vergewe het." (:32).
Vergifnis – iets wat elkeen van ons so maklik wil ontvang en die meeste van ons tog so moeilik uitdeel. Almal van ons oortree tog op een of ander stadium teen 'n ander. Ja, hoe goed en mooi ons ookal probeer om die gebod van God na te kom en te onderhou, struikel ons maar dikwels. En wanneer ons die gebod van liefde teenoor ons naaste vir 'n oomblik vergeet, doen ons gewoonlik iemand skade aan. Ons kom iemand te na. Ons maak iemand seer of stel iemand teleur. Ja, hetsy dit in woorde, deur ons optrede of selfs in sommige gevalle deur ons gebrek aan optrede is. Ek hoop dat ons kan sê dat die meeste van ons dan gelukkig op 'n stadium oor ons verkeerde optrede skaam kry en berou kry. Maar hoe seer maak dit nie wanneer iemand opregte berou het oor sy oortreding, maar die ander party nie bereid is om te vergewe nie.
Geliefdes, ons volk se akker is met die onkruid van onvergewensgesindheid besaai. Daar is families waar familielede al vir jare nie met mekaar praat nie omdat die een 'n ander nie kan vergewe nie. Daar is families waar sommig nie die begrafnis van 'n geliefde bywoon nie, omdat die een die ander nie kan vergewe nie. Daar is al kerke uitmekaar geskeur omdat mense mekaar nie kan vergewe nie. Daar is kerke wat nog bestaan met lidmate wat week in en week uit saam eredienste bywoon, maar mekaar nie kan vergewe nie. Die hoë getal egskeidings onder volksgenote is 'n bewys van mense se onwilligheid en onvermoë om te vergewe. Ja, ons praat van man en vrou – twee mense deur God tot een vlees verbind – wat deur onvergewensgesindheid uitmekaar geskeur word.
Ons moet verstaan dat hierdie 'n ernstige saak voor God is, geliefdes. Christus het op die vraag van Petrus rondom vergifnis vir ons 'n baie duidelike antwoord gegee. "Toe kom Petrus na Hom en sê, Here, hoe dikwels sal my broeder teen my sondig en ek hom vergewe? Tot sewe maal toe? Jesus antwoord hom: Ek sê vir jou, nie tot sewe maal toe nie, maar tot sewentig maal sewe toe." (Matt. 18:21&22). En na afloop van hierdie antwoord vertel Christus die gelykenis van 'n dienskneg wat sy heer om genade gesmeek het omdat hy nie dit wat hy aan sy heer verksuldig was kon betaal nie. En nadat hy van sy heer vryspraak ontvang het, het hy teenoor 'n mededienskneg opgetree en geweier om sy mededienskneg ook vry te spreek. En dan stel die HERE dit vir ons prontuit dat ons Sy toorn en grimmigheid wek wanneer ons nie bereid is om ons naaste te vergeef soos wat Hy ons ook dikwels vergeef wanneer ons teenoor Hom oortree nie. "En sy heer het hom in toorn oorgegee aan die pynigers totday hy sou betaal het alles wat hy hom skuldig was. So sal ook my hemelse Vader aan julle doen as julle nie elkeen sy broeder van harte sy oortredinge vergewe nie." (Matt. 18:34&35).
Christus het ons dan ook leer bid. En in hierdie gebed leer Hy aan ons om om vergifnis te bid. Maar terselfdertyd sluit Hy doelbewus hierby in dat ons aan God moet vra om ons te vergewe soos ons ook diegene wat teen ons oortree te vergewe. Dit lê die verpligting van vergifnis met erns op ons, want as ek weier om 'n ander te vergewe, kan ek nie hierdie woorde op hierdie wyse tot God bring nie. Dit sou beteken dat ek vir God vra om my nie te vergewe nie, omdat ek ook ander mense nie vergewe nie. En die HERE stel dit tog duidelik dat dit ook is wat sal gebeur. "Want as julle die mense hulle oortredinge vergewe, sal julle hemelse Vader julle ook vergewe. Maar as julle die mense hulle oortredinge nie vergewe nie, sal julle Vader julle oortredinge ook nie vergewe nie." (Matt. 6:14&15).
Geliefdes, ons word soms in ons eer gekrenk wanneer ander mense teen ons oortree. En ons word soms deur ander se optrede baie, baie seergemaak. Maar niks van hierdie dinge wat ons kan aanvoer, is 'n veronskuldiging vir onvergewensgesindheid nie. Ons maak vir God ook seer wanneer ons teenoor Hom oortree – tog vergewe Hy ons. Stéfanus kon ook seker om wraak en vergelding tot God geskreeu het toe sy volk hom gestenig het. Maar tog doen hy die teendeel. "En hy het op sy knieë neergeval en met 'n groot stem uitgeroep: Here, reken hulle hierdie sonde nie toe nie! En met dié woorde het hy ontslaap." (Hand. 7:60). Ja, geliefdes – natuurlik het ons weereens vir Christus as die volmaakte voorbeeld in hierdie verband. Hy wat met hoon en veragting op die mees vernederende en pynlike wyse terreggestel is, het seker rede gehad om nie te wil vergewe nie. Hulle wat Hom leed aangedoen het, het immers God se Wil en Raad weerstaan. En tog onderstreep sy optrede in hierdie situasie sekerlik die belangrikheid van vergewensgesindheid in God se oë vir ons. "En Jesus sê: Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie. ..." (Luk. 23:34).
Geliefdes, moenie langer met 'n onvergewensgesindheid in u hart rondloop nie. Dit bedroef God. En dit is nie bevorderlik vir u verhouding met God nie. Bid God om u hart met liefde te vul. Ja, die liefde wat alles bedek. Die liefde wat God in ons hart en ons lewens wil sien. En mag u met hierdie hart vol liefde geen pleg vir onvergewensgesindheid oorhou nie. Ja, mag ons mekaar in liefde verdra, mag ons mekaar volgens die voorbeeld van Christus in liefde vergeef en so aan God eer en blydskap toebring. "Verdra mekaar en vergewe mekaar as die een teen die ander 'n klag het; soos Christus julle vergeef het, so moet julle ook doen." (Kol. 3:13).