Die hoogtepunt (of moet ’n mens eerder sê dieptepunt?) is natuurlik die Gupta-skandaal. Het dit al ooit voorheen gebeur dat ’n buitelandse familie, nogal met die medewerking van die president, ’n party en ’n regering só omgekoop het soos die Guptas met die ANC en Suid-Afrika gedoen het?
Dié kaping gaan gepaard met die opbouende irritasie en selfs woede by talle ANC-leiers oor die “lastige” struikelblokke wat in die Grondwet teen hul grypsug geskep is. ’n Mens dink allereers aan die howe, maar ook aan instellings soos die openbare beskermer, die ouditeur-generaal, vryheid van die media, ensovoorts.
Tot dusver was Zuma en sy aanhangers se taktiek om dié instellings óf te probeer kaap óf hulle te intimideer. Zuma het dit eindelik met die openbare beskermer en ’n deel van die media – ’n mens dink aan ANN7, die New Age en die Independent-groep – reggekry, maar die res hou nog uit.
Zuma maak nou weer geluide oor ’n “media-tribunaal”, wat eintlik maar ’n sweep is om die vrye media hok te slaan. Geen wonder nie, want haas geen week gaan verby sonder dat die onafhanklike media (ja, die vermaledyde “hoofstroommedia”!) die een of ander skandaal, groot of klein, in die ANC of staatsdiens oopruk nie.
Daarby het die howe – en dit geld uiteraard nie vir elke enkele regter nie, maar wel vir 90% of meer van hulle – tot dusver ’n merkwaardige onafhanklikheid en getrouheid aan die Grondwet aan die dag gelê. Ek het self sommige uitsprake oor die posisie van Afrikaans, om dit sag te stel, besonder vreemd gevind, maar goed, gee hulle die eer dat hulle die regering reeds herhaaldelik stewig in die bek geruk het.
Daar is nog ’n faktor wat Zuma-hulle se aanslag teen die demokrasie bemoeilik. Dit is die diepe verdeeldheid in die ANC self.
Dis goed om maar behoorlik sinies oor die – sal ons sê – ietwat eerliker vleuel van die ANC te wees, want die stryd tussen die vleuels gaan nie slegs (of selfs primêr) oor korrupsie, staatskaping of eerlikheid nie. Dit gaan om wie die kitaar gaan slaan. Bly Jacob Zuma via sy gewese vrou, Nkosazana Dlamini-Zuma (ekskuus, dokter Dlamini-Zuma; sy raak mos baie opgeruk as sy as “mevrou” aangespreek word) aan die toutjies trek, of slaag Cyril Ramaphosa daarin om daardie posisie in te neem?
’n Derde hoed word nou ook in die kryt gewerp, dié van die speaker, Baleka Mbete. Sy is ook slegte nuus, want sy het al gewys dat sy nie tot onafhanklike denke buite-om die ANC in staat is nie. Maar dit daargelaat.
Beste Rupert, ekskuus, vriend, ek verstaan jou nie mooi nie. Na wie verwys jy as die klomp uit die dampkring van die Sowjetunie? Verwys jy na mense soos Angela Merkel, Emmanuel Macron, Mark Rutte en selfs Theresa May? Dit klink so, maar ek kan dit nie glo nie. Help my, seblief. En as ek jou verkeerd verstaan, by voorbaat ekskuus. Dankie en lekker dag vir jou.
Wat mens laat wonder, kan die media met al hul hulpbronne nie met dieselfde lewenskragtigheid waarmee hulle die aanslag teen Zuma en sy kornuite aanpak, vir die saak van Afrikaans en die minderheidsgroepe opstaan nie? Dit terwyl ons almal se oë gerek het oor toepassing van die grondwet deur die regters betreffende die uitsprake oor die posisie van Afrikaans.
Die wêreld ervaar op die oomblik ’n donker tydperk. Daar is heelwat meer slegte nuus as goeie nuus. Ons het Jesus, die Ligbringer, nou nodiger as ooit. Maar juis óm dat ons in Hom glo, hoef ons nie in die duisternis te bly nie. Die Nederlandse skilder Vincent van Gogh het teologiese opleiding gehad. Tydens sy proefpreek het hy vir die gemeente gesê: “As julle hier uitgaan, onthou, alles is nie soos julle dit sien nie. Daar is meer as wat julle kan sien.” Alles is nie so negatief soos wat dit op die oomblik vir ons lyk nie. God se helder toekoms wag vir elkeen van sy kinders. Jou swaarkry gaan uiteindelik op heerlikheid uit loop (2 Kor 4:17).