Darm poliepe: oorsaak, simptome en behandeling
Posted on Januarie 16, 2019
Kolon poliepe is uitsteeksels van die dermslimosa. Dit kan voorkom by sekere siektes of selfs sonder oënskynlike oorsaak. Byna die helfte van alle mense ouer as 70 jaar het kolon poliepe. Dit veroorsaak meestal nie ongemak nie en word slegs tydens die ondersoek opgespoor. Aangesien hulle tot kolonkanker kan ontaard, moet hulle verwyder word. Lees alle belangrike inligting oor derm poliepe hier.
Kolon poliepe: beskrywing
Darm poliepe is mukosale strukture wat in die holte van die ingewande uitsteek. Hulle kan plat op die dermvoering sit, daaraan met 'n styl vasgemaak word, of 'n 'ruige' vorm aanneem. Poliepe kom baie voor in die kolon en rektum (rektum). Hulle kan uit verskillende weefsels bestaan, maar is meestal gevorm uit klierweefsel van die dermslimosa. In hierdie geval word poliepe adenome genoem. Adenome is goedaardige strukture, maar kan verander in kwaadaardige kankerweefsel.
Na die ouderdom van 70 dra byna die helfte van alle mense in Duitsland ten minste een poliep in die ingewande. 'N Mens onderskei 'n enkele poliep van siektes met verskillende kolon-poliepe. In 'n sogenaamde polypose is daar meer as 100 poliepe in die ingewande. Simptome is meestal diarree en buikkrampe.
Darm poliepe: simptome
Aanvanklik veroorsaak poliepe in die ingewande gewoonlik geen simptome nie. Maar soms kan poliepe bloei. Die aangetaste persoon merk dit gereeld op deur 'n rooierige verkleurde ontlasting. As dit permanent van die poliep bloei, kan simptome van bloedarmoede soos duiseligheid en swakheid voorkom. Sommige poliepe produseer slym. Diegene wat geraak word, het dan 'n slymerige dermbeweging. Slykproduksie kan veroorsaak dat water, soute (elektroliete) en proteïene verlore gaan. Diarree en buikkrampe is algemene simptome. In sommige gevalle veroorsaak derm-poliepe ook verstoppings.
Darm poliepe: oorsake en risikofaktore
Darm poliepe kom baie meer voor in die Westerse wêreld as byvoorbeeld in Asiatiese lande. Daarom word geglo dat die westerse lewenstyl die ontwikkeling van derm poliepe bevorder. Dit sluit die baie vetterige en suikerryke voedsel, 'n hoë alkoholverbruik en nikotien in. 'N Gebrek aan oefening moet ook 'n rol speel in die ontwikkeling van derm poliepe. Verder word genetiese faktore as 'n groot invloed beskou.
Die kolonmukosa word gereeld hernu. Ou mukosale selle word afgebreek en nuwe selle vermeerder. Hulle vorm 'n nuwe slymvlies. By voortplanting kan klein foute (mutasies) in die genetiese materiaal voorkom. Sekere mutasies kan die groei-eienskappe van die slymvatselle verander. Hulle vermeerder byvoorbeeld onbeheerbaar. Dit veroorsaak derm poliepe. As derm-poliepe baie lank aanhou, kan 'n dermkanker ontstaan ​​uit hul reeds beskadigde selle. Daarom moet derm poliepe voorkomend verwyder word.
Darm poliepe: genetiese faktore
Soms kan die neiging om poliepe in die ingewande te vorm, geërf word. In hierdie geval word sekere gene wat 'n gebrek het, aan die nageslag oorgedra. Dit groei dan baie vroeër in lewenspolype. Die risiko van kolonkanker word verhoog.
Darm poliepe in familiële adenomatous polyposis (FAP)
In die seldsame familiale adenomatous polyposis (FAP) groei poliepe met slymkliere (adenomatous derm poliepe) dwarsdeur die ingewande. Dit is 'n geenmutasie wat oorgedra kan word. Diegene wat geraak word, is gewoonlik nog in hul tienerjare en het dikwels geen klagtes nie. Simptome soos buikpyn, diarree, gewigsverlies, winderigheid of bloed-slymerige dermbewegings kom eers oor jare voor. Na 'n paar jaar ontwikkel kolonkanker dikwels uit die derm poliepe. Daarbenewens kom onreëlmatige tandstrukture, veranderinge in die oogpigmentasie en soms poliepe in die maag en gewasse in bene voor by hierdie siekte. Die risiko om skildklierkanker te ontwikkel, is effens groter. Mense wat familielede met hierdie toestand het, moet gereeld hul ingewande ondersoek. Dit is ook moontlik om die familielede te toets vir die FAP-geenmutasie.
MUTYH-geassosieerde polypose (MAP)
Ook in MAP is 'n oorgeërfde genetiese afwyking die oorsaak van vroeë en algemene kolonpoliepe. Die siekte is sagter as die FAP en die poliepe ontwikkel later in die lewe. Ouers kan die mutante geen dra sonder om siek te wees. As vader en moeder in elk geval 'n gemuteerde geen deurgee, bestaan ​​die gevaar dat die nageslag siek word.
In die Cronkhite-Canada-sindroom kom poliepe van die derm voor in die spysverteringskanaal. Boonop verskyn bruinerige kolle op die vel. Vingernaels en toonnaels kan hul struktuur verander, die kophare misluk. Die sindroom kom gewoonlik na die ouderdom van vyftig voor. Die probleem is erge diarree, wat die elektroliete en proteïene uit die liggaam uitvee. Anders as ander genetiese poliepe, is daar geen hoër risiko vir kolorektale kanker nie.
In die Birt-Hogg-Dube-sindroom kom talle dikderm poliepe in die dikderm voor, wat baie gereeld tot dikdermkanker kan ontwikkel. Daarbenewens kom gewasse in die vel, niere en longe voor.
'N Hamartomatiese sindroom kan in bykans alle liggaamsgebiede met gewasse geassosieer word. As derm-poliepe ontwikkel as deel van so 'n sindroom, word die risiko van kolorektale kanker verhoog. Die siekte kom meestal op 'n jong ouderdom voor. Die sogenaamde Peutz-Jeghers-sindroom word byvoorbeeld op ongeveer die ouderdom van 35 gediagnoseer, omdat die poliepe dikwels lei tot dermbelemmering. Die siekte hou verband met 'n hoë risiko vir pankreaskanker of eierstokkanker.
Kolon poliepe: ondersoeke en diagnose
In die geval van ontlastingklagtes of in die konteks van kolorektale kankersifting, moet 'n dokter vir gastroënterologie geraadpleeg word. In die meeste gevalle is dit wenslik om met 'n 'leë maag' na die dokter te kom, aangesien die buikorgane beter beoordeel kan word. Die dokter sal eers vrae vra om leidrade oor die ingewandsgesondheid van sy pasiënt te kry:
Ly u aan hardlywigheid, diarree of onreëlmatige dermbewegings?
Het u opgemerk dat u ontlasting bloedig of slymerig is?
Is daar dermsiektes in u gesin?
Het u die afgelope paar weke en maande gewig verloor?
Hierna volg die fisiese ondersoek. Met die stetoskoop kan die dokter dermgeluide hoor. Dan ruk hy sy maag op vir moontlike verharding. Met 'n ultraklanktoestel kan derm-poliepe in die rektum vertoon word.
Aangesien 'n mens 'n baie klein gedeelte van die ingewande slegs met 'n ultraklankondersoek kan beoordeel, word 'n kolonoskopie gewoonlik uitgevoer. Die dag voor die ondersoek moet gewoonlik 'n lakseermiddel geneem word. 'N Buigsame buis met kamera (kolonoskoop) word in die ingewande geplaas en gevorder. As 'n poliep in die ingewande ontdek word, kan dit direk verwyder word. Daarna word die weefsel in die laboratorium ondersoek.
Poliepe in die dunderm kan soms gevisualiseer word in 'n sogenaamde magnetiese resonansbeelding (MRI). 'N MRI maak baie individuele snitbeelde van die ingewande. U moet ongeveer twintig minute in 'n buis lê. Met behulp van verskillende magnetiese resonans bereken 'n rekenaar dan die beelde van die ingewande.
Video kapsule endoskopie
In endoskopie van videokapsules word 'n klein kapsule met 'n kamera ingesluk. Terwyl sy deur die spysverteringskanaal dwaal, neem sy foto's van die derm-mukosa. As die kapsule deur die hele ingewande geslaag het, word dit met die ontlasting uitgeskei. Dit kan dan op die rekenaar beoordeel word. Aangesien hierdie studie baie tydrowend en duur is, word dit nie op elke gewone dubbelpoliep uitgevoer nie.
Aangesien kolonpoliepe en dikdermkanker nie seldsame siektes is nie, word 'n kolonoskopie aangebied as 'n voorsorgmaatreël vir elke persoon in Duitsland vanaf die ouderdom van vyftig en wat deur die gesondheidsversekeringsmaatskappye betaal word. Elke tien jaar moet die kolonoskopie herhaal word. In die geval van klagtes of 'n verhoogde risiko vir dermsiektes, word dit meer gereeld uitgevoer.
'N Sogenaamde hemoccult-toets is ook 'n voorsorgmaatreël. Dit word bepaal deur middel van 'n toetsstrook as daar bloed in die ontlasting is. Die toets word een keer per jaar herhaal as deel van die kolorektale kankersifting.
Darm poliepe: behandeling
Aangesien 'n derm-poliep in kanker kan oorgaan, moet dit verwyder word sodra dit ontdek is. Kleiner derm poliepe kan in 'n kolonoskopie verwyder word. Groter poliepe moet soms tydens die operasie deur die buikwand verwyder word. In seldsame gevalle word 'n hele stuk derm verwyder. Mense met genetiese polypose wat 'n groot risiko vir kolorektale kanker het, verwyder soms die kolon as 'n voorsorgmaatreël.
Kolon poliepe: siekteverloop en prognose
'N Poliep is eintlik 'n goedaardige dermtumor. As dit egter lank duur, kan dit tot 'n kolonkanker ontwikkel en gevaarlik word. Dit neem gemiddeld vyf tot tien jaar voordat adenoom ontwikkel uit 'n adenoom. Hoe groter die grootte van die poliepe, hoe groter is die risiko dat derm-poliepe kanker word.
Na verwydering van poliep, is daar 'n risiko vir bloeding vanaf die ablasieplek. Daarom moet u na die dermbeweging omsien en gereelde hemokultuurtoetse doen. Soms moet u 'n dag in die hospitaal bly nadat u vir observasie verwyder is. Na die behandeling word 'n kolonoskopie weer uitgevoer na 'n half jaar, daarna elke 3 jaar.
'N Westerse lewenstyl met 'n dieet met 'n hoë-vet suiker en 'n hoë suiker, alkohol en nikotien blyk die oorsaak te wees poliepe te bevoordeel. Daarom moet 'n gebalanseerde dieet eerbiedig word en alkohol en nikotien slegs matig geniet word.