Laelia - Orchids - Teeltegnieke en hoofspesies van die Laelia Orchid - Verskeie
Laelia - Orchids - Teeltegnieke en hoofspesies van die Laelia Orchid
Bladsye 1- 2 -3
Die Laelia dit is immergroen orgideë ontstaanvan die tropiese gebiede van die reënwoude, wat 'n baie groot gebied insluit wat van Kuba na Argentinië gaan, met hoë konsentrasies in Brasilië en Mexiko.
Sommige geleerdes (Van den Berg et al.) Betoog dat die spesie van Laelia in die suidooste van Brasilië en die Mexikaanse groepe is twee verskillende groepe spesies, waarvan die gevolgtrekking gekom het deur die studie van hul DNA en uit wie se ontleding dit sou blyk dat die Brasiliaanse spesies meer soortgelyk is aan die genus Sophronitis, endemies aan Brasilië (foto links) en daarom moet daar onderskei word tussen Mexikaanse Laelia is Brasiliaanse Laelia en bel laasgenoemdeSophronitis. Ten spyte van hierdie waarnemings word die internasionale plantbotaniknommerkode van mening dat albei soorte tot die geslag behoort LaeliaAs gevolg hiervan is daar groot verwarring omdat baie nuwe name op die verskillende spesies gebore is.
In hierdie artikel sal ons die meer tradisionele benaming volg, terwyl die Mexikaanse en Brasiliaanse spesies verskillende omgewingsbehoeftes het.
Daar Laelia is 'n pragtige immergroen orgidee wat baie verskillende vorms en groottes kan vind (byvoorbeeld Laelia purpuratagroot 60 cm) tot baie klein (byvoorbeeld die Laelia liliputana groot nie meer as 3-5 cm nie). Hulle onthou die Cattleya waarmee hulle eens 'n enkele soort uitgemaak het, maar dan geskei is, aangesien dit van 'n noukeuriger analise getoon is dat hulle van vier tot agt stuifmeelsakke voorsien, in teenstelling met die Cattleya wat twee het.
In hul natuurlike omgewings is die Laelia groei soos 'n plant EPIFIET tot ontwikkelingSIMPODIAAL dit wil sê dit ontwikkel horisontaal en lewer jaarliks ​​nuwe risome op.
Dit is plante wat met pseudobulbs toegerus is en baie verskillende vorms en groottes aanneem. Byvoorbeeld in die Laelia Purpuratadie pseudobolle word in baie digte en plat groepe versamel.
Die blare van die Laeliahulle is meestal regop en groei aan die toppunt van die pseudobollen in 'n veranderlike aantal van 1-3 perpseudobol, meestal leeragtig en rigied (met enkele uitsonderings).
Die blomme is gegroepeer in rasagtige bloeiwyse, oor die algemeen baie ryk aan blomme wat uit die sentrale deel van die skynbol kom, wat blomme lyk soos die van die Cattleya met kelkblare en ewe groot blomblare, meestal langwerpig en dikwels geparfumeer. Sommige spesies produseer tot 25 blomme per stam, en elke plant kan drie of meer spilblomplante per seisoen produseer.
Daar is talle basters op die mark wat hoofsaaklik afkomstig is van die kruising metCattleya (Cattleya alliansie). Trouens, hierdie soort is baie gesog en word vir verbastering gebruik.
Met inagneming van die feit dat, hoewel daar nie 'n groot aantal spesies is nie (50 of 75, afhangende van die verskillende plantkundiges), dit wel plante is wat in baie verskillende gebiede en habitatte groei, en dit is dus nie moontlik om veralgemeen oor hulle verbouingstegnieke en op grond daarvan, kom ons kyk na die onderverdeling wat gemaak is deur Richard Friedrich Rudolf Schlechter, 'n Duitse plantkundige (1872-1925) wat die spesie in die volgende groepe verdeel het:
In hierdie groep beskou ons die Laeliawat in die somer in warm en vogtige omgewings woon en gedurende die winter koel en droog.
Hierdie groep bevat die spesies:
Vanuit die oogpunt van verbouing kan hierdie plante as soortgelyk gedefinieer wordCattleya en verwys daarom na die hoofstuk wat aan haar toegewy is rakende verbouingstegnieke. Ons kan veral van mening wees dat dit tussentydse kweekhuisorkideë is met wintertemperature rondom 12-15 ° C en 'n droë omgewing en somertemperature van 27-30 ° C en 'n redelike vogtige omgewing Hulle kan gekweek word op hangstutte en in potte.
Dit is nie baie moeilik om te groei nie.
TWEEDE GROEP: HADROLAELIA
Dit is oor Laelia wat in die natuur veral in Brasiliaanse grasvelde en savanne gevind word binne 1000 m van die hoogte. daarom gebiede wat gekenmerk word deur min bome en baie vlaktes.
Ons vind die spesie:
Met inagneming van die feit dat dit plante is wat in grasvlaktes en savanne leef, is die klimaat gedurende die dag warm en droog en koue nagte, dus met beduidende temperatuurskommelings tussen dag en nag. huishoudelike omgewing.
Ek is Laelia woon in die hoë berge, gewoonlik bo 2000 m bo seespieël, gebiede wat gekenmerk word deur groot droogte gedurende die winter- en lente, waar die temperatuurskommelinge wissel van -7 ° C tot + 38 ° C.
Ons vind Mexikaanse orgideë met die enigste spesie:
Dit is 'n plant met 5 cm lange pseudobolle wat lyk soos 'n eier, glad, bedek met skedes wat met ouderdom verrimpel word. Die blare is 13 tot 15 cm lank en gewoonlik is daar net een blaar per pseudobulbo, al is dit nie ongewoon nie hulle twee te wees. Hulle is bladwisselend en hou dus net een groeiseisoen. Gewoonlik ontwikkel die bloeiwyse voor die nuwe blare en dra talle blomme, tot 15 cm groot en baie lang en geurig. Die kelkblare en hipetale is lila van kleur met verskillende skakerings en min of meer gemerkte kleure.
Geen basters is bekend nie.
Dit is 'n baie moeilike orgidee om binnenshuis te hou, aangesien dit baie ekstreme toestande soos lig en temperatuur benodig. Ons gee egter 'n paar aanduidings van maksimum:
lig: baie intens tussen 30 000 en 40 000 lux en moet in die warmste ure van die dag gefiltreer word om brandwonde te voorkom;
lug: uitstekend en volop deur die jaar;
temperature: optimale verbouingstemperature gedurende die somer is ongeveer 24-27 ° C gedurende die dag en 12-13 ° C in die nag; in die winter gedurende die dag rondom 19-31 ° C en snags tussen 3-5 ° C;
natmaak: in die praktyk moet dit 4-5 maande per jaar gereeld en volop natgemaak word, dit wil sê in die periode tussen die laat lente en vroeë herfs; gedurende die ander periodes word dit drasties verminder. In elk geval is die noodsaaklike voorwaardes vir 'n goeie sukses van hierdie plant dat die grond en wortels baie vinnig droog word.
bemesting: dit moet slegs gedoen word gedurende die periode van aktiewe groei, dit wil sê tussen die laat lente en vroeë herfs;
substraat: dit is raadsaam om dit as 'n epifiet te kweek, op kurkagtige steunpunte, maar dit kan ook in potte gekweek word, solank die rangskikking die water vinnig kan laat dreineer en die wortels vinnig droog kan word;
Bloei: die plant blom van die laat lente tot die middel van die somer.
VIERDE GROEP: MICROLAELIA
Ons vind dit weer Laelia tipies van die Brasiliaanse prairies in die besonder die
VYFDE GROEP: PARVIFLORAE of CYRTOLAELIA
In hierdie groep vind ons die Laeliawat genoem word rupicolous dit wil sê dat hulle in die rotse woon. Dit is orgideë met baie klein blomme, maar word gekenmerk deur baie kleurvol.
Ons vind die spesie (klassifikasie gepubliseer deur Pabst en Dungs in Orchidaceaebrasiliensis):
wat gekenmerk word deur 'n bergagtige habitat van die moessontipe:
tipies van savanne en prairies, dus 'n droë klimaat:
tropiese reënwoud met lasola spesies
miskien is dit die enigste plant wat kenmerke het wat 'n bietjie anders is as al die ander, aangesien dit nie van sappige blare en blomstrukture voorsien word nie, sodat dieselfde Cattleyaterwyl dit vir al die ander nodig is om 'n paar belangrike faktore vir hul oorlewing in ag te neem:
lig: dit is plante wat groot hoeveelhede lig benodig;
temperature: gedurende die dag moet die maksimum ongeveer 27-35 ° C wees, terwyl die winterminimum in die nag ongeveer 11-13 ° C moet wees met nog koeler temperature gedurende die vorming van die blomknoppe om die plant te stimuleer;
humiditeit: dit is plante wat aan klippe vasklou en in droogtetye haal hulle water uit die oggenddou wat baie vinnig droog word;
vegetatiewe rus: gedurende die herfs en winter tree hulle in vegetatiewe rus (na blom), daarom moet die water gedurende hierdie maande verminder word tot eenvoudige bespuiting, sodat die pseudobollen trosig bly tot die lente wanneer die normale water sal hervat;
substraat: dit is by uitstek epifitiese plante, dus as dit nie so geteel word nie, rus dit bloot op hangstutte (wat verkieslik so geposisioneer moet word dat dit horisontaal bly), sodat die wortels vry van die lug is, gebruik substrate en potte wat perfekte lugsirkulasie tussen die wortels verseker, sodat dit baie vinnig kan uitdroog nadat dit natgemaak is. Hierdie oorweging is fundamenteel aangesien die wortels in die algemeen in die skeure van die gesteentes lê waar klowe water gevorm word, maar wat, gegewe die feitlik droë omgewing, net so vinnig soos dit gevorm word, verdwyn sodat die wortels nooit nat bly nie. lang tyd.
Hierdie groep word gekenmerk deur Laelia Mexikaans waarvan die natuurlike habitats gekenmerk word deur somer-moessons en gedurende die winter koel en droog is.
Gegewe hul natuurlike habitat, val hul aktiewe groeiperiode saam met somermanne, dus 'n baie warm en baie vogtige omgewing. Gedurende die winter daarenteen is daar 'n droë en koue klimaat waartydens die plante vegetatiewe rus binnedring. Die hoofoorsaak van die dood van hierdie plant kom gedurende die winterperiode voor, aangesien 'n droë mikroklimaat nie gehandhaaf word nie.
Veral die spesie Laelia anceps,Laelia albida is Laelia autumnalis kom uit baie hoë hoogtes, daarom moet die winterklimaat nog kouer wees as die L. rubescens.
SEWENDE GROEP: CALOLAELIA
Hierdie groep het slegs een spesie, dieLaelia superbiens wat egter nou in die genre opgeneem word Scomburkia.
Na die aanbieding van die verskillende soorte, geleë in hul omgewings van oorsprong, gee ons algemene aanwysings oor hul verbouing, wat dan aangepas sal word met die aanduidings wat in die individuele groepe gerapporteer word.
Dit is meestal epifitiese plante wat op rotse groei, in oop oppervlaktes met vrye wortels en die struktuur van die plant, wat gekenmerk word deur blare, is gekalibreer om in 'n arm omgewing te leef.
As u die plant waarneem, selfs verder as wat die verskillende soorte aanduidings gee, begryp u hoe hulle geteel moet word: as die blare byvoorbeeld baie dik en leeragtig is en met 'n robuuste kutikula, beteken dit dat hulle gewoond is om in droë en sonnige omgewings: die een deel funksioneer as 'n waterreserwe, die ander is 'n beskerming teen die son. Plante met bloeiwyses met besonder lang stele beteken dat hulle verkieslik in skaduryke gebiede groei en "rek" om meer lig te soek.
Dit is plante wat meestal in gesteentes woon, op oop oppervlaktes. Daarom is die eerste noodsaaklike element, wat almal gemeen het, 'n uitstekende sirkulasie van lug tussen die blare en tussen die wortels van die plant.
Wat die verbouingstemperatuur betref, verwys na die individuele groepe.
(Vir meer inligting oor die temperatuur en ventilasie van orgideë, sien die artikel: "Temperatuur en ventilasie van orgideë").
As 'n rowwe aanduiding van die Laelia benodig baie lig. Optimale waardes is daar 30 000 - 45 000 lux en selfs meer.
'N Ander belangrike aspek by die verbouing van hierdie plant is dat die besproeiing gedurende die aktiewe groeiperiode volop moet wees, maar dat die plant terselfdertyd die moontlikheid moet hê om vinnig uit te droog.
(Vir meer inligting oor die orgidee-water, sien die artikel: «Gieter en vogtigheid van orgideë»).
Die Laelia hulle moet gereeld bemes word, slegs en uitsluitlik gedurende die aktiewe groeitydperk, aangesien dit meestal op inerte materiale is, en die minerale elemente wat nodig is vir hul oorlewing moet van bemesting voorsien word. Die kunsmis moet in die besproeiingswater opgelos word. met die ondergrond is vogtig.
(Vir meer inligting oor die bemesting van hierdie plante, sien die artikel: "Orchid bemesting").
Hier is die eerste stappe om te verpotten:
die orgidee moet vogtige wortels hê, want op hierdie manier bly hulle elastieser en is dit dus minder onderhewig aan breek;
al die ou kweeksubstraat moet met groot omsigtigheid verwyder word en enige dele van dooie wortels moet met 'n skoon skêr gesny word en met alkohol of bleikmiddel of met vlam ontsmet word;
enige snyoppervlak moet met 'n breëspektrum swamdoder poeier ontsmet word;
enige vaas wat hulle huisves, moet ook voorheen goed gewas en met alkohol of bleikmiddel ontsmet is;
al die materiaal wat as substraat gebruik word, moet 'n paar dae gelaat word om onsuiwerhede en stof uit te skakel.
Sodra u alles in plek het, moet u die substraat tipe. In hierdie geval moet in gedagte gehou word dat dit epifitiese plante is wat hulle veral liefhet om vry te leef; dit is verkieslik dat hulle gekweek word, bloot op steunpunte rus sodat die wortels vrylik in die lug kan beweeg. Dus is 'n tak, 'n stuk romp, 'n stuk kurk vir haar beslis die mees aangename reëling. Om dit aan die steun vas te maak, moet u materiaal gebruik wat nie maklik met humiditeit afbreek nie, dus nylon of plastiese tou of, eenvoudiger, stroke nylona, ​​byvoorbeeld, verkry uit broekiekouse.
Dit is egter moontlik om hierdie plante ook in 'potte' te teel, maar dit moet klein wees, aangesien die ondergrond te lank sal uitdroog met ernstige skade aan die orgidee.
Die potte moet heel grof gevul word om perfekte lugsirkulasie te verseker wat die wortels vinnig droog maak. Die deursigtige plastiekpotte wat in hierdie geval normaalweg vir orgideë gebruik word, moet met baie meer dreineringsgate verryk word, of u kan die praktiese houers vir ricotta (foto aan die kant) gebruik wat ideaal is vir hierdie spesie.
As 'n verbouingssubstraat is dit moontlik om byvoorbeeld die bas van pinomischiata, die puimsteen van medium - groot grootte (5-15 mm) of van die gruis of stukke rots te gebruik.
As u gedeeltes van die wortels gesny het, moet u 'n paar dae wag voordat u natmaak, want sodoende gee u die wonde tyd om te genees.
(Vir meer inligting oor die aard van die grond en die herverpakking van orgideë, kan u die artikel raadpleeg: "Tipe substraat en herverpakking van orgideë").
Die blomme groei volop langs die blomstamme en blom gewoonlik in die lente - somer.
Die blomme is gewoonlik baie langdurig en geurig.
Wat die patologieë betref wat die orgidee kan beïnvloed Laeliasien die hoofstuk: «Siekte en versorging van orgideë».
Die geslagsnaam moet sedert die Romeinse mitologie afgelei word Laeliasy was een van die ses vestale van die tempel van Vesta wat verantwoordelik was vir die voer van die heilige vuur; ander weergawes identifiseer die oorsprong van die naam eenvoudig met die naam wat aan die vroue van die Romeinse familie van Laelius gegee is.
Die genre Laelia is in 1831 deur Lindley geskep met die eerste geklassifiseerde spesie Laelia grandiflora (vandag genoem Laelia speciosa) en dit vasgestel as 'n ooreenkoms met die Cattleya, het hy opgemerk dat hulle 4 stuifmeelsakke gehad het terwyl die Cattleya hy het twee gehad en dat die blomme en die skynbol in albei gevalle anders was.
DaarL. purpurata is een van die twee stamvaders van die beroemde basterLaeliocattleya canhamiana (boonste foto) wat verkry is vanaf die kruising tussen L. purpurata × Cattleya mossiae.