Hier is wat u kan eet en vermy om u risiko vir dermkanker te verminder Mighty Natural
Dit is nie seker hoekom nie, maar vesel het beskermende effekte teen dermkanker. www.shutterstock.com
Australië het een van die die hoogste dosis kanker in die wêreld. In 2017 was dermkanker die die tweede mees algemene kanker in Australië en tariewe neem toe by mense onder 50.
tot 35% van kankers wêreldwyd kan veroorsaak word deur lewenstyl faktore soos dieet en rook. Hoe kan ons te werk gaan om ons risiko vir dermkanker te verminder?
Gebaseer op huidige bewyse, is 'n dieet met 'n hoë vesel belangrik om die risiko van dermkanker te verminder. Vesel kan in 2-soorte verdeel word: onoplosbare vesel, wat 'n lywige ontlasting skep wat maklik langs die derm geplaas kan word; en oplosbare vesel, wat water insamel om die ontlasting sag te hou.
Vesel uit graan en volgraan is 'n ideale veselbron. Australiese riglyne stel voor dat 30g vesel per dag vir volwassenes gemik word, maar minder as 20% van Australiese volwassenes voldoen aan die teiken.
Koring semels is een van die rykste bronne van vesel, en in 'n Australiese verhoor by mense met 'n hoë risiko vir dermkanker, het 25g koring semels die voorkankeragtige gewasse verminder. Koring semels kan by die kook, smoothies en u gewone graan gevoeg word.
Dit is nie duidelik hoe vesel die dermkankerrisiko kan verminder nie, maar moontlike meganismes sluit in die vermindering van die tyd wat dit kos om deur die ingewande te beweeg (en dus blootstelling aan potensiële karsinogene), of deur 'n gunstige effek op dermbakterieë.
Sodra dermkanker gediagnoseer is, is daar ook 'n dieet met 'n hoë vesel geassosieer met verbeterde oorlewing.
Suiwel is 'waarskynlik' beskermend teen dermkanker. van www.shutterstock.com
Melk en suiwelprodukte is ook gedink om verminder dermkankerrisiko. Die bewys vir melk word as 'waarskynlik' beskermend 'beskou huidige Australiese riglyne vir dermkanker, met die voordeel wat toeneem met hoër bedrae.
Olierige visse kan ook beskermende elemente hê. In mense met oorerflike toestande wat hulle geneig is tot die ontwikkeling van baie voor-groeiende gewasse (poliepe) in die derm, is verhoor waar een groep daagliks 'n aanvulling van 'n omega 3-veel-onversadigde vetsuur (gevind in visolie) ontvang het en een groep 'n placebo ontvang het, het bevind dat hierdie aanvulling verband hou met die verminderde poliepgroei. Of dit ook waar is vir mense met 'n gemiddelde risiko van dermkanker, wat die grootste deel van die bevolking is, is onbekend.
En hoewel slegs 'n waarnemingsstudie (wat beteken dat dit slegs 'n korrelasie is, en nie die een nie) veroorsaak die ander), 'n studie van dermkankerpasiënte verbeterde oorlewing was geassosieer met die daaglikse verbruik van koffie.
Dit is die beste om groot hoeveelhede vleis te vermy. Internasionale kankerowerhede bevestig dat daar wel sprake is oortuigende getuienis vir 'n verband tussen hoë vleisinname en dermkanker. Dit sluit in rooivleis, afgelei van soogdierspiere soos beesvleis, kalfsvleis, lamsvleis, vark en bok, en verwerkte vleis soos ham, spek en wors.
Verwerkte vleis het 'n preserveringstegniek ondergaan soos rook, sout of die byvoeging van chemiese preserveermiddels wat verband hou met die vervaardiging van verbindings wat kan kankerverwekkend wees.
Getuienis dui ook op 'n 'dosis-respons'-verhouding, met 'n toename in kankerrisiko met toenemende vleisinname, veral verwerkte vleis. Huidige Australiese riglyne stel voor dat u die inname van verwerkte vleis soveel moontlik beperk, en eet slegs matige hoeveelhede rooivleis (tot 100g per dag).
Wat kan ek nog doen om die risiko van dermkanker te verminder?
Die sleutel tot die vermindering van kankerrisiko is 'n gesonde leefstyl. Dit is belangrik om voldoende fisieke aktiwiteit te hê en om oortollige vet in die buik te vermy. Ander ongesonde leefstylgedrag, soos om baie verwerkte kosse te eet, was al die jare verband hou met verhoogde kankerrisiko.
En vir Australiërs ouer as 50, is deelname aan die Nasionale Darmkanker-siftingsprogram een ​​van die doeltreffendste en bewysgebaseerde maniere om u risiko te verminder.
Suzanne Mahady, gastroënteroloog en kliniese epidemioloog, senior lektor, Monash Universiteit