SARIE-leser Elsabe Retief vertel van haar uitsonderlike ervaring in Saskatchewan, Kanada | SARIE
SARIE-leser Elsabe Retief vertel van haar uitsonderlike ervaring in Saskatchewan, Kanada	deur Phyllis Green
Die skoonouers het kom kuier. Op versoek bring hulle VERVREEMDELING, ‘n digbundel deur I.L. de Villiers, saam. Ek het iets daaroor raakgelees in die SARIE wat my ma ten duurste aan my gestuur het. Sy weet hoe ek voel oor die reuk van ink en die mooi van die glansbladsye. En ek hou van my wortels. Ek weet wat jy dink, maar lees nog ‘n paar sinne, hierdie een sal ek verantwoord.
Ek het geen twyfel daaraan dat my skoonouers effe gefrons het oor dié versoek nie. Ek is nie bekend daarvoor dat ek boeke met ‘n Christelike inslag lees nie. Lees ja, gelowig op my eie manier, beslis. Die boek is egter wel deur ‘n groot kerkman van ons tyd geskryf, maar dis beslis nie ‘n kerkboek nie. Dis ‘n boek oor respek. Hope daarvan.
Ek bly in Saskatchewan. Ons het onder meer al na die suide getoer om die butte (spitskoppe) te gaan kyk. Dis daar waarheen Butch Cassidy and the Sundance Kid altyd gevlug het, noord na Kanada, suid na Mexico. Altyd die gejaag om die grens oor te steek voor die gereg hulle inhaal. Ons het ook al verder suid gery na Little Big Horn, waar die geskiedenis van Big Chief Sitting Bull dik gesaai lê in die gras en die heuwels. Jy, liewe leser, kan jy insig hê in my verbasing toe ek die boek uit Suid Afrika ontvang en daar pryk ‘n pragtige foto van Big Chief Sitting Bull op die voorblad? Trots en mooi. Die heel eerste gedig in die bundel is oor hom en slaan my asem weg. Hoe op aarde het ek, wat NOOIT enige konneksie met I.L. de Villiers gehad het nie, met die boek ’n konneksie maak, in so mate dat ek baie moeite gedoen het om dit te bekom? Wat was I.L. de Viliers se konneksie met die Noord-Amerikaanse rebel dat hy so ‘n roerende gedig oor die besonderse man geskryf het? Hier is my geloof in sinkronisiteit weer bevestig!
Ek lees die gedig oor en oor en ek glimlag te lekker in my mou. Daar bestaan altyd die gevaar dat ‘n mens jou kop soos ‘n volstruis in die grond kan steek oor sekere kwessies. Apartheid, diskriminasie en die uitmoor van nasies, tel beslis onder die onderwerpe wat ek sommer maklik vermy. Maar hoe bewonderenswaardig is dit nie as iemand dit kan regkry om respek te gee aan diesulkes wat onder dié kwessies gely het nie. Dis mos waaroor die lewe gaan. Dis waarvoor daar ‘n Waarheid-en- Versoeningskommissie was. Respek. Dis die essensie van die lewe – hier, in Suid Afrika en oral oor die wêreld. As ek respek het vir myself, kan ek respek hê vir my man en kinders. As ek respek het vir myself, kan ek mense om my sien en kan ek ware insig kry in die geskiedenis wat elke ou maar aan jou oordra soos hy self die storie beleef het. Deur konneksies te maak tussen my wortels en my vlerke, kan ek my hart en my brein gefokus hou op dit wat belangrik is, en dit wat okei is om te laat staan. Dit voel soos ‘n Michaelangelo-oomblik waar die vingers van Dawid en God uiteindelik raak, of in elk geval ‘n Tinkerbell-vonkie spring van die een vingerpunt na die ander. Dit voel soos ‘n gloeilamp wat aanskakel en met BAIE volts my dag ophelder. Die storie van Sitting Bull en sy trawante kan enige dag my hart warm laat klop, net soos Bok van Blerk en “De la Rey”. Respek is respek, hier en by die huis of is dit andersom, by die huis en daar . . .
Een van die baie mere in Saskatchewan.Hierdie een heet Jackfish Lake. In die somer swem ons, roei in kano’s, ski en vang vis. In die winter snowmobile, skaats en icefish ons op dieselfde plek. Niks keer ons om in die somer langs die meer en in die winter op die meer vleis te braai nie!
Op ’n ranch. Die beesboere dra regtig cowboy-klere en gebruik regtig ‘n lasso (vangriem) om die kalfies te merk.
Dit was so lekker om die brief te lees. Ek het so pas my Kiwi paspoort gekry, en al is New Zealand totaal anders as Kanada, kon ek myself in die brief raaklees.
Diep en oulik!
Dankie vir hierdie heerlike kykie in jou lewe! Jy is ‘n wonderlike skrywer…
Ek weet eg nie wat die melodramaties stuk te doen met die lewe in Saskatchewan nie. Dit is amper asof mense wat immigreer vir redes soek om hulself te regverdig.
Fantasties! Talentvolle, altyd positief, veelsydige vriendin met ‘n huis soos Noag se ark waar daar altyd plek is vir almal!!
Therese van der Colf
Ag tog..Annie Basson het duidelik die sin mis gelees of nie verstaan waarin Elsabe stel dat sy niks verantwoord! Seker dalk soos ek die melodramatiese inslag wat sy weer ervaar of raaksien nie vind nie. Dankie Elsabe, ek het ook lekker gelees!
P J Retief
Ek dink jy is baie oulik om so’n mooi beskrywing van jou nuwe vaderland te gee.soos julle goeie burgers van SAfrika en Namibie was,gaan julle ook baie vir julle nuwe vaderland,Kanada,beteken.
Petrus Retief (Skoonpa)