Top 5-ouerskapvrees en wat u daaraan kan doen - Inligting - 2022
Top 5-ouerskapvrees en wat u daaraan kan doen
Ons het meer as 2400 van ons ouers op die webwerf ondersoek om uit te vind wat hulle snags bybly. Jou vrese het gewissel van kommer oor die toekoms van u kinders, hul persoonlike veiligheid tot hul langtermyngesondheid - en weer terug.
Dit het ons laat wonder: loop ons kinders regtig in gevaar, of word bekommernis eenvoudig in ons ouer-DNA ingewei?
In die algemeen is ouers en nie-ouer ouers geneig om bang te wees vir die dinge wat hulle nie kan beheer nie. Ouers is ook geneig om veral bang te wees vir ligte en sensasionele gevare, diegene wat die media se aandag trek en sorg vir 'n weeklikse melodramas.
Alfred Sacchetti, 'n dokter vir noodgevalle in Camden, New Jersey, en 'n woordvoerder van die American College of Emergency Physicians, sê dit is algemeen dat ouers meer bekommerd is oor hul kind se ontvoering as dat hy in 'n motor ry sonder 'n veiligheidsgordel. of speel naby 'n ongedierte swembad - alhoewel motor- en waterverwante ongelukke 'n groter bedreiging vir kinders inhou as ontvoering.
"Ongelukkig is baie waaraan ons op TV blootgestel word, ontwerp om graderings te genereer eerder as om ouers op te voed," sê Sacchetti. 'Ons toegang tot inligting hou nie tred met ons toegang tot vermaak nie.'
Ons het Sacchetti en 'n klomp ander kundiges geraadpleeg om uit te vind hoe jou vrese stap op teen die feite en wat u kan doen om u kind veilig te hou.
1. Groot verwagtinge
Die vrees: Ek is bevrees dat my kind nie die opleiding en geleenthede sal kry wat sy benodig om haar potensiaal te bereik nie.
Dit was die grootste vrees vir die ouers in ons opname. Dit het ons verbaas, aangesien ons die ouers van relatief jong kinders gevra het. Dit het die skrywer Pamela Paul egter nie verbaas nie, wat die afgelope paar jaar die mammoetbemarkingsproduksie vir babaprodukte vir haar boek bestudeer het Ouerskap Inc.
In die boek wys Paul hoe ouerlike angs hierdie winsgewende bedryf stimuleer. Bemarkers voed die vrees deur te beweer dat 'opvoedkundige' speelgoed en produkte en vroeëleesprogramme u kind op die regte pad na sukses sal plaas - voordat hy nog nie luiers het nie.
Paul glo dat hierdie ouerlike angs 'n rasionele reaksie op 'n eng ekonomiese klimaat is. "Onderliggend aan baie ouers se vrees is 'n breë gevoel van ekonomiese onsekerheid," sê sy. 'Ouers is bang dat hul kinders dit nie maklik sal doen nie, want hulle gaan nie maklik daarmee nie. Baie ouers sukkel vandag om 'n einde aan mekaar te kry, en hulle wil 'n ander soort toekoms vir hul kinders hê. '
Die realiteit: Daar is geen twyfel dat ons leef in 'n tyd van ekonomiese onsekerheid nie: werkloosheid en die lewenskoste is aan die toeneem, terwyl lone stilstaan ​​en toenemende getalle werk oorsee gaan. Dit is sinvol dat ouers besorg is oor hul kinders en hoe hulle in 'n toenemend mededingende wêreld gaan vaar. Maar dit beteken nie dat u paniekerig moet raak en u kind moet begin versorg vir die Ivy League die dag as u hom uit die hospitaal huis toe bring nie.
Wat jy kan doen: Paul en ander kenners is dit eens dat dit nie nodig is om elke opvoedkundige speelding wat die mark tref of elke uur van u kind se dag met verrykingsaktiwiteite te koop nie. As u kind help om haar potensiaal te bereik, blyk dit dat minder dikwels meer is.
"Daar is bewyse dat die beste ding wat u vir u kind kan doen, is om minder dinge te koop," sê Paul. "Die gemiddelde Amerikaanse kind kry elke jaar 70 nuwe speelgoed. Maar dit blyk dat meer kreatiewe kinders minder speelgoed het. As hulle 'n klein aantal eenvoudige, basiese speelgoed het, help kinders hul verbeelding en vindingrykheid."
Sielkundige Paul Donahue, skrywer van die boek Ouerskap sonder vrees, bied 'n soortgelyke perspektief. 'Ouers dink dat hulle dit alles vir hul kinders moet doen: stimuleer hulle, hou hulle gedurig vermaak, doen alles vir hulle sodat hulle geen frustrasie hoef te verduur nie. Hulle is bekommerd dat as hulle nie hierdie dinge doen nie, hul kind dit sal doen val op een of ander manier agter. "
Donahue voer aan dat die omgekeerde eintlik waar is: konstante ouerlike hoewe maak dit vir kinders moeilik om onafhanklikheid, vindingrykheid, verbeelding en basiese lewensvaardighede te ontwikkel - alles wat 'n kind in die skool en in die lewe kan bereik.
Steven D. Levitt en Stephen J. Dubner ondersoek hierdie kwessie in hul boek, Freakonomics, tot die gevolgtrekking dat baie van die dinge wat ouers doen om hul kinders se sukses te verseker, van om na 'n beter woonbuurt te verhuis en hulle aan klassieke musiek bloot te stel, weinig invloed het.
2. Vreemder gevaar
Die vrees: Ek is bevrees iemand sal my kind seermaak of aanval.
Dit is nie verbasend dat dit 'n topvrees is nie. Die beskerming van u kind is een van die mees basiese instinkte vir ouerskap. Daar is min dinge wat so aaklig is om na te dink as wat u kind beseer word in 'n ewekansige aanval. Ons vrese word net versterk deur die feit dat werklike aanvalle op kinders baie aandag in die media kry, wat hulle meer gereeld kan laat lyk.
Die realiteit: Volgens die Misdaad teen Kindersnavorsingsentrum (CCRC), wat aan die Universiteit van New Hampshire gesetel is, het ouers wel rede tot kommer. Die jongste statistieke van gerapporteerde en bevestigde gevalle van mishandeling met kinders toon dat ongeveer 1 uit 100 kinders mishandeling of verwaarlosing van een of ander aard opgedoen het.
Maar navorsing deur CCRC wys ook op goeie nuus: dit blyk dat die algehele voorkoms van mishandeling deur kinders landwyd daal. Kindermisbruik het byvoorbeeld van 2008 tot 2009 met 2 persent gedaal, en seksuele mishandeling met kinders het met 5 persent gedaal. Dit hou 'n afwaartse neiging voort wat in 1992 begin het met die mishandeling van kinders.
Volgens die sosioloog David Finkelhor, wat die CCRC bestuur, is die presiese oorsake van hierdie daling onduidelik. Hy stel verskeie faktore voor wat 'n rol kan speel, waaronder 'n dekade van relatiewe ekonomiese welvaart wat vroeg in die negentigerjare begin het, sowel as 'n toename in pogings om wetstoepassing, opvoeding vir ouerskap, en pogings om boeliegedrag te bewerkstellig.
Finkelhor is van mening dat nuwe medisyne om depressie en probleme met kinders se gedrag te behandel ook 'n groot rol gespeel het: "Die ontwikkeling en verspreiding van nuwe behandelings vir geestesgesondheid en ander gesinsprobleme het groot veranderings in ons samelewing veroorsaak en ek is seker 'n invloed op hoe kinders behandel word, "sê hy.
Wat jy kan doen: Volgens Finkelhor beteken dit om die kind veilig te hou deur eenvoudig te doen wat natuurlik kom: bly so ingestel op u kind as moontlik. "Behou 'n noue en ondersteunende verhouding en hou die kommunikasiekanale oop, sodat u kind gemaklik in u vertrou as daar iets is," sê hy.
Dit is ook belangrik om te weet dat oortreders van fisieke mishandeling van kinders gewoonlik familielede is eerder as vreemdelinge. Die beste manier om kinders veiliger te maak, is om hulle te help om die gereedskap te ontwikkel wat hulle nodig het om hulself te beskerm.
Opvoed u kind op 'n ouderdomsgepaste manier oor haar liggaam en toepaslike en onvanpaste vorme van kontak, en moedig haar aan om hulp van u of ander volwassenes te soek as sy ooit 'n risiko voel. Lees meer oor die beskerming van u kind teen seksuele mishandeling.
3. Ongelukke en beserings
Die vrees: Ek is bevrees dat my kind beseer sal wees in 'n ongeluk, soos 'n motorongeluk.
Die realiteit: Dit is 'n vrees vir ouerskap wat nie verminder kan word nie. Volgens die Centers for Disease Control and Prevention (CDC) is beserings aan motorvoertuie die grootste oorsaak van dood vir kinders in die Verenigde State. In 2008 is 968 kinders van 14 jaar of jonger in motorongelukke dood, en ongeveer 168,000 beseer.
Die goeie nuus is dat dit 'n vrees is waaraan u iets kan doen. Dit blyk dat 40 persent van die kinders wat in 2008 in motorongelukke gesterf het, deur 'n motorstoel of veiligheidsgordel belemmer is, volgens die National Highway Traffic Safety Commission, en meer as twee-derdes van die kinders wat noodlottig beseer is in motorongelukke, ry saam met 'n drywer wat gedrink het.
Wat jy kan doen: Volgens kenners soos Alfred Sacchetti, hoof van nooddienste in die Our Lady of Lourdes-hospitaal in Camden, New Jersey, is baie. "Die groot getal ongelukke met trauma kan voorkom word," sê Sacchetti.
Motorsitplekke, veiligheidsgordels, fietshelms en gesonde voorsorgmaatreëls op die speelgrond: Sacchetti sê hierdie eenvoudige veiligheidsmaatreëls kan 'n geweldige verskil maak. 'Ek is verbaas oor hoeveel kinders ek ongehinderd in die motor sien rondry of sonder 'n valhelm fietsry,' sê hy.
Sacchetti benadruk dat beskerming teen kopbeserings veral belangrik is: "In die algemene skema van dinge kan medisyne vandag 'n kind help om die meeste dinge wat met hulle gebeur te oorleef - behalwe beserings aan die nek en hoër. Erge kopbeserings is uiters ingewikkeld om te behandel. "
Hy beveel ouers om van hul kinders af te vra dat hulle valhelms gebruik op fietse, bromponies of skaatsplanke van die vroegste ouderdom af, so dit is iets wat kinders outomaties moet doen.
Maak seker dat u kinders ingeprop is en dat u ook is. En natuurlik moet u nooit drink en ry nie. Lees meer oor die grootste veiligheidsfoute in motors en hoe om dit te vermy.
Die vrees: Ek is bevrees dat my kind nie sosiaal sal inpas nie, of dat hy sal optel.
Die realiteit: Dit is 'n ander vrees vir ouerskap wat onmoontlik is om te ontslaan, aangesien afknouery wydverspreid onder Amerikaanse skoolkinders voorkom. Ongeveer 1 uit 7 leerlinge in die kleuterskool deur middel van die hoërskool was óf 'n boelie óf die slagoffer van afknouery.
Afknouery moet altyd ernstig opgeneem word, meen kenners, want dit is gekoppel aan langtermyn-selfbeeld-kwessies, swak skoolprestasie, depressie en selfs selfmoord. Onlangse geskiedenis toon ook dat boelies wydverspreide resultate kan hê. Dit blyk dat boelies soos 'n virus werk: die ergste boelies is dikwels kinders wat hulself geboelie het. Uit studies blyk dit dat die meeste van die skietery wat die afgelope paar jaar regoor die land plaasgevind het, deur kinders wat geboelie is, gedoen is.
Gedeeltelik as gevolg van hierdie tragedies, blyk daar 'n groter bewustheid van die koste en gevolge van boelies te wees. Sommige skole-distrikte regoor die land het teen-afknou-programme ingestel. Hierdie programme stel skoolbeleid teen die afknouery teen bullebakke in die wêreld op, en leer kinders, onderwysers en ouers op oor hoe om boeliegedrag te herken en te voorkom.
Boelie-kenner Minne Fekkes se navorsing, gepubliseer in die Argiewe van pediatriese adolessente medisyne, het gevind dat programme teen bullebakkery boelies effektief kan verminder. Sy bevindings beklemtoon dat hierdie programme gereeld versterk moet word.
"Anti-boelie-programme werk die beste as dit aan die begin van elke skooljaar weer ingestel word," sê Fekkes. 'Die beleid moet verduidelik word, die reëls duidelik gemaak word en goeie toesig daargestel word.' Minstens 35 state het 'n soort wetgewing teen afknouery ingestel.
Wat jy kan doen: Kenners meen dat kinders wat tuis geweld ervaar, meer geneig is om ander te boelie, daarom is dit belangrik om nooit u kind gewelddadig te behandel of ander toe te laat om dit te doen nie.
Fekkes doen 'n beroep op ouers en onderwysers om proaktief te wees en kinders van kleins af te leer dat hulle nie moet terg of mense moet noem nie. "Dit is belangrik om onderwysers en administrateurs te laat weet of u kind boelies op skool ervaar of waarneem," sê Fekkes. As u kind 'n boelie is, neem hierdie gedrag ernstig. "Stoel u kind se skool en bied anti-boelieprogramme aan.
Begin gereelde besprekings met u kinders oor hoe hulle ander behandel en hoe om boelies te hanteer as hulle dit ervaar of waarneem. Daar is goeie boeke oor afknouery beskikbaar vir kinders van alle ouderdomme - die Anti-Laster-liga het 'n uitgebreide lys saamgestel.
U moet ook help om u kind die veerkragtigheid en vaardighede te ontwikkel om haarself te beskerm. "Praat met u kind oor maniere om op boelies te reageer," sê Fekkes, "en oefen selfs skrifte wat sy kan gebruik wanneer en as sy boelie ondervind."
5. Gewigtige sake
Die vrees: Ek is bevrees dat my kind gewigsprobleme soos vetsug of anoreksie het.
Die realiteit: Albei kante van die skaal - vetsug en ernstige gewigsverlies - hou ernstige risiko's vir groeiende kinders in. Oorgewig en vetsugskoerse vir kinders is albei aan die toeneem: Volgens die CDC het vetsug by kinders meer as verdriedubbel die afgelope 30 jaar.
Aan die ander kant van die spektrum ontwikkel al hoe meer kinders en tieners anorexia of bulimie. Boonop verskyn hierdie afwykings meer gereeld by jonger kinders as in die verlede.
Wat jy kan doen: Die goeie nuus is dat u kan help om u kind teen die gevare van vetsug te beskerm. Niemand - nie u kind se dokter nie, nie haar gimnasiumonderwyser nie, ook nie die direkteur van die skooltydprogram nie, ook nie u kind self nie - het soveel beheer oor wat sy eet en hoe sy haar tyd spandeer soos u.
Om u kind te help om oormatige gewigstoename te voorkom, help u om 'n gesonde dieet en aktiewe lewenstyl te handhaaf - en maak dit self seker.
U is die belangrikste rolmodel van u kind. Haal u gesin van die rusbank af, gaan buite en beweeg aan. Gebruik u kind se natuurlike energie - gaan stap, gooi 'n bal rond of speel jaag.
In die algemeen, probeer om u kinders te help om 'n gesonde verhouding met voedsel te ontwikkel. Maak gesinsmaaltye 'n daaglikse ritueel: geniet u voedsel en mekaar se geselskap en bedien redelike porsies voedsame kos. Beperk lekkers, insluitend sap, sowel as vetterige en verwerkte voedsel. Bied u kind baie vars vrugte en groente.
Die pediater in Kalifornië, Laurel Schultz, versoek ouers om die lekkers en gemorskos in die huis tot die minimum te beperk. 'U wil dit nie heeltemal verbied nie, maar u kinders kry genoeg van die goed in die buitewêreld,' sê sy. 'As u dit regkry, sal dit 'n bron van versoeking wees. U kan nie verwag dat u kind net een mieliepap sal eet nie!'
Gelukkig is daar ook baie wat u as ouer kan doen om u kind te help om 'n eetversteuring te ontwikkel. Schultz, wat gereeld kinders met eetversteurings in haar praktyk in San Francisco behandel, doen 'n beroep op ouers om met hul kinders te praat oor voeding, oefening en goeie gesondheid, eerder as om op kalorieë en gewig te konsentreer.
"Laat u kinders weet dat dit nie gaan om te vet of te maer te wees nie," sê sy. "Die belangrikste ding is om 'n gesonde liggaam te hê, wat beteken dat u goeie voedselkeuses moet maak en gereeld moet oefen."
U moet ook let op veranderinge in u kind se gedrag, sê Schultz. Kinders wat anorexia ontwikkel, raak al hoe meer geheimsinnig en eensaam en kan hul gewigsverlies onder sakkige klere probeer wegsteek.
Schultz en ander kundiges benadruk dat as u vermoed dat u kind 'n eetversteuring ontwikkel, u dadelik hulp moet kry, omdat vroeë ingryping 'n kuur baie waarskynliker maak. "As u vroeg anorexia kan opdoen, is dit meer waarskynlik dat u kind dit sal oorkom voordat hy dit aangryp," sê Schultz. Raadpleeg u kind se dokter, wat waarskynlik sal aanbeveel dat u kind ook 'n terapeut en 'n voedingkundige gaan sien.
Kry meer wenke oor die ontwikkeling van gesonde eetgewoontes en om u kind 'n gesonder, langer lewe te gee.