Waarop stuur onmin tussen die VSA en Noord-Korea af?Argieffoto Hoe raak die woorde-oorlog tussen pres. Donald Trump en die Noord-Koreaanse diktator, Kim Jong-un die gewone Amerikaner, en kan dit die kanse op ’n oorlog verhoog? Hieroor krap ontleders lekker kop, en kom tot uiteenlopende menings. Soos gebruiklik, sommiges negatief bloot omdat Trump een van die rolspelers is. Die twyfelagtige hoogtepunt in die woordestryd was stellig toe Trump na Kim as “Rocket Man” verwys het, en Kim teruggekap het deur Trump ’n “deranged Dotard” te noem. Baie Amerikaners moes die woordeboek nadertrek vir dié ene, en dit kom daarop neer iemand is besig om sy varkies kwyt te raak. In Mei vanjaar het ’n peiling getoon dat slegs 31 persent van die Yanks Noord-Korea op ’n kaart sal kan vind. Natuurlik is die Amerikaners berug vir hul wêreldgeografie, en in 2014 het dit geblyk net 33 persent kan Skotland op ’n kaart vind. In ’n nuwe peiling is bevind dat altesaam 43 persent Amerikaners meen Noord-Korea wil in ’n oorlog met die VSA betrokke raak. Daar is egter ’n effense afname onder die Amerikaners wat wil oorlog maak. In Julie vanjaar was 75 persent van die Amerikaners oortuig dit is belangrik dat die VSA en sy bondgenote Noord-Korea ’n les leer, terwyl al meer Amerikaners gevoel het die VSA moet die werkie sommer self afhandel. Politiek het ondertussen die syfers deurmekaar kom krap met ’n weerstand onder die Demokrate, van wie 70 persent gesê het Trump is ’n groter bedreiging as Noord-Korea. Dit is baie seker dat Trump se raadgewers die president deurlopend sal adviseer oor hoe die publiek oor die saak voel. Dit klink op die oog af onlogies om ’n land by ’n oorlog te betrek waarvoor die bevolking nie lus het nie. Maar peilings is nie al wat ’n rol speel nie – ingesamelde intelligensie oor die werklike aard van die bedreiging sal ’n groter rol speel, asook faktore soos die verliese wat gely sal word. Met die vassuig eers in die Viëtnamese oorlog, en daarna in Afganistan en Irak, is dit ook seker dat die VSA sal huiwer alvorens in nog ’n vassuig-oorlog betrokke geraak word. Noord-Korea se militêre doktrine is egter feitlik uitsluitlik op ’n soort massa-aanslag afgestem, wat sal beteken die VSA en sy bondgenote sal hul werklike swaar wapentuig moet inspan, en waar moontlik, eerste inspan om die vyand se vermoë met ’n enorme blitzkrieg pap te slaan. Noord-Korea se kernwapens sal byvoorbeeld vernietig moet word. Dit is natuurlik ’n ope vraag of China, Noord-Korea se enigste maar teensinnige bondgenoot, ook tot die oorlog sal toetree, veral as die slag wesenlik reeds geslaan is. By ’n woorde-oorlog tussen die twee lande kan dit ook nie bly nie. Japan is nie meer gewillig om ’n toebroodjie tussen strydende magte te wees nie, en versterk beslis sy vermoë om self doeltreffend teen Nood-Korea op te tree. Suid-Korea is ook nie bereid om ’n lammetjie ter slagting te wees nie, en beskik oor vernietigende slaankrag – waar dit in getalle agter Noord-Korea is, wen dit in moderniteit en doeltreffendheid. ’n Oorlog lyk onafwendbaar om ’n kanker uit te sny voor dit wêreldwyd vernietigend kan optree.