Foto krediet: USDA foto deur Scott Bauer. Wikimedia.
Om uit te voer, hetsy operasie of dans, moet ons oefen. Ons oefen om te doen wat ons nie kan doen nie. Deur onsself heeltemal te oefen, kan ons oefen en ons speel, met verstand, liggaam, hart en siel, oorgegee aan ons primêre impuls om onsself te bied - hoe ons is en wat ons doen - tot die welsyn van ander.
Van die vele pragtige dansoptredes wat ek gesien het, staan ​​'n mens uit na 'n ongeëwenaarde vlak deur 'n danser wat 'n les aangebied het wat ek 'n leeftyd leer geleer het.
Terwyl ek in New York City woon, het ek na 'n vertoning van die Mexikaanse Ballet Folklorico gegaan. Die saal was vol kapasiteit, en die baie kinders wat bygewoon het, het 'n lug van informaliteit, genot en gretige afwagting van die geleentheid geleen. Ek het deur my belangstelling in folkdans gekom en omdat die groep beweer het om 'n gevarieerde, kleurvolle en uitbundige vertoning te bied.
Ek het in my balkon sitplek gesit en geniet 'n reeks optredes, goed verrig en goed vergesel deur die helder, besige, bloedlopende Mexikaanse musiek.
Toe het die tyd vir die "Yaqui Indian Deer Dance" gekom. Die verhoog het leeg geword, die verligting het tot 'n eensame wye witvlek gedaal, en 'n enkele man het op die verhoog geloop. Medium hoogte, swart skouerlengte, kaalvoet, en net 'n loincloth. Hy het van binne lekker verlig.
Hy staan ​​vir 'n oomblik heeltemal stil, en in daardie stilte het die kinders rustig gestop en die saal het stil geword. Toe, met geen musikale begeleiding nie, het hy begin dans.
Terwyl hy gedans het, het ek myself in my sitplek leun, onweerstaanbaar na hom toe aangetrek deur die gesig en gevoel van wat aangaan.
Eerstens het die Yaqui die rol van 'n jagter aanvaar, so perfek gemyl en verhuis, het ek begin voel ek is na 'n Mexikaanse woud vervoer.
Toe het hy die deel van die takbok gejaag ..... en ek het 'n verstommende transformasie gesien: Ek het gesien hoe 'n man 'n takbok op die verhoog van 'n saal in New York City geword het!
Iets wat in my gedagtes gedraai is, het probeer om twee teenstrydige boodskappe te versoen: 1) Daar was 'n man op die verhoog. 2) Daar was 'n takbok op die verhoog. Wat was twee-been was nou vier-been. Wat soos 'n liewe jagter beweeg het, met die verstandige stalking beweeg, beweeg en blaas nou, en word steeds in die luisterlike houding van 'n takbok.
Die hert het nog een keer na die jagter teruggekeer, wat 'n pyl aan sy boog toegerus het en bereid was om die hert te skiet.
Weereens was die omskakeling voltooi.
Die hert het weer verskyn, deur die bos hardloop, probeer om die pyl te ontduik, maar in plaas daarvan was daar 'n groot, gelaaide stilte in die saal.
Toe het die hert opgelos en 'n Yaqui-Indiese danser geword, en die klap begin.
Vir die eerste van 'n paar skaars tye in my lewe was ek in die teenwoordigheid van 'n persoon wat beide oefening en verrigting oorgesteek het in die proses om te word wat hy besig was.
Dit was - dit is - 'n wonder, 'n wonder, 'n les, 'n geskenk, en soms, as die praktyk baie moeilik lyk, word ek verlig deur die danser wat 'n hert geword het, te onthou.
Dekades van wonderlike, ware verhale van God se teenwoordigheid in ons lewens lig hierdie bladsye op, en gooi seëninge van troos en hernieude geloof op almal wat hulle lees.
Info / Bestelboek:
Eric Leber is 'n kantoor gofer, agentskap besprekingsagent, assistent musiek terapeut, grondvervaardiger, onderwys direkteur, besprekings agent, wasgoed vragmotor bestuurder, laerskool musiek onderwyser, hoof uitvoerende beampte, masseur, rebirther, werkswinkel fasiliteerder, T'ai Chi Ch'uan-instrukteur, en toevlugbestuurder vir 'n geestelike gemeenskap. Tans bied hy klasse in T'ai Chi Ch'uan, leiding, winkels, kook, maak skoon, maak musiek, mediteer en skryf.