Wat is dierestereotipes? - teenwoordig Lees Meer
Hoof teenwoordig Wat is dierestereotipes?
Wat is dierestereotipes?
Stereotipes is herhalende gedrag met geen oogmerk nie. Hulle dui gewoonlik aan dat daar iets fout is in die emosionele veld van die dier.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Elsa M. van Arribas op 31 Mei 2020.
Laaste opdatering: 31 Mei 2020
Dierestereotipes kom meer gereeld voor as wat ons dink, aangesien hierdie gedrag duidelike aanduidings is van 'n gebrek aan welstand by lewende wesens, veral diegene wat in aanhouding is. Hier wys ons jou wat stereotipes is en hoe om dit te identifiseer.
Hulle word gedefinieer as 'n dieregedrag met herhalende en gewoontepatrone wat nie duidelike funksies het nie.
'N Ander definisie dui aan dat dit herhalende gedrag is wat veroorsaak word deur die pogings van die lewende wese om by die omgewing aan te pas. Daar is ook aangedui dat dit die gevolg kan wees van 'n disfunksie van die sentrale senuweestelsel.
Hierdie gedrag is by baie verskillende groepe diere aangeteken. Dit word egter hoofsaaklik waargeneem in gevangenskap, by voëlspesies, knaagdiere of hoefdiere. Diere -stereotipes kom ook gereeld voor by karnivore en primate.
Dierestereotipes kom dikwels op 'n reeks gesamentlike demonstrasies:
Lokomotiewe gedrag van die hele liggaam: loop, kronkel, bons of wieg sonder skynbare sin.
Selfgerigte gedrag: trek hare of vere, suig vingers of steek oë.
Mondelinge manifestasies: byt van voorwerpe, sowel as byt van bene of voete, krap, herhalende bewegings met die tong, ens.
Vokalisasies: blaf, miaau, brul, tjank, ens.
Hallusinasies: in sommige gevalle staar diere verbaas op 'n sekere punt.
Wat is die oorsake?
Tans lyk die oorsake van stereotipes kompleks en is dit nie volledig gedefinieer nie. Hierdie atipiese gedrag is waarskynlik hou verband met stres.
Wat meer is, Hierdie gedrag wissel na gelang van die diere waarin hulle waargeneem word. Byvoorbeeld, hoefdiere en karnivore vertoon nie dieselfde gedrag nie:
Wilde hoefdiere in gevangenskap vertoon kenmerkende gedrag. Dit blyk dat hul stereotipes die gevolg is van die onvermoë om voedsel te ondersoek en te soek.
Aan die ander kant toon karnivore stereotipes van verplasing, wat deur verskeie faktore veroorsaak word. Dit is moontlik dat dit voorkom as gevolg van die onmoontlikheid om normale gedrag of 'n verminderde ruimte te toon.
Daar is ook getoon dat daar 'n belangrike invloed van omgewingsfaktore is. 'N Onvanpaste of stresvolle omgewing in die vroeë ontwikkelingsfases kan permanente skade aan die sentrale senuweestelsel veroorsaak. Dit lei weer tot 'n groter neiging om stereotipes gedurende die res van die dier se lewe te ontwikkel.
Dierestereotipes in dieretuine
Die rede vir hierdie gedrag hou blykbaar verband met gevangenskap. Daar is egter steeds 'n verskil tussen kenners. Dit lyk asof herhalende dieregedrag 'n doel het: normaalweg is die doel om aan te pas by die ongeskikte omgewing waarin hulle hulself bevind.
Hieronder wys ons u verskillende dierestereotipes in dieretuine, wat verskil in die verskillende dieregroepe.
In hierdie tipe gedrag val 'n spesifieke gedrag op, genaamd 'pacing '. Hierdie stereotipe bestaan ​​uit die herhaling van dieselfde roete oor en oor. 'N Duidelike voorbeeld is dié van leeus of tiere wat van die een kant na die ander in die omheining rondloop. Dit is 'n gedrag wat baie waargeneem word in dieretuine, spesifiek by vleisetende diere.
Gebrek aan stimuli soos prooiopsporing, agtervolging of groepjag kan die ontwikkeling van stereotipes by gevangenesvreters bevorder.
Statiese herhalende stereotipes
Op dieselfde manier bevat hierdie tipe gedrag herhalende bewegings wat met die liggaam gemaak word sonder verplasing. In dieretuine is dit by primate waargeneem. 'N Algemene voorbeeld is die waarneming van die dier wat heen en weer wieg. Hierdie bewegings voer egter slegs by sommige geleenthede uit.
Ander gedrag by ander diere
Op dieselfde manier is stereotipes by vee of mak diere waargeneem. Daar word aangedui dat hierdie gedrag meer algemeen is as wat ons kan glo.
Hierdie herhalende gedrag spruit voort uit die voergedrag van hoefdiere. Dit word ook versterk deur die gebrek aan welsyn van die dier, soos beperkte beweging as gevolg van verminderde ruimte.
Natuurlike diëte verminder stereotipes, beide by beeste en wilde hoefdiere. Hierdie diëte bevat 'n groter hoeveelheid voedsel en vesel, wat die vertering van die dier vergemaklik.
Daar kan tot die gevolgtrekking gekom word dat stereotipes herhalende gedrag is sonder 'n duidelike funksie, maar dat dit die poging van die dier weerspieël om aan te pas by die nuwe omgewing of afkomstig is van 'n disfunksie, emosioneel of fisies.
Hierdie kommerwekkende gedrag kom veral voor by diere wat in dierkundige sentrums voorkom, met 'n duidelike gebrek aan omgewingsverryking in hul fasiliteite. Tog is dit ook moontlik om hulle by troeteldiere waar te neem, en daarom is dit altyd nodig om aandag te skenk aan die emosionele welstand van die dier.