Maar vir Christine, soos al die ander mense op die 91ste verdieping van die World Trade Center, was daar geen hoop op oorlewing nie.
"Ons weet nie waar hy is nie," het die polisie-offisier haar eerlik geantwoord. Later sou sy sy doodstyding kry.
'n Vroulike polisiebeampte het kantoor toe gebel om te hoor of haar broer, ook ’n polisieman, nog leef.
'n Ander New Yorkse vrou kon 'n sug van verligting slaak toe haar man uitasem bel: “Liefling! Liefling! Ek was besig om die World Trade Center Plaza oor te steek. Ek moes vir my lewe hardloop, want die hele gebou het begin omval.
Maar Betty Ong, 'n lid van die kajuitpersoneel aan boord van die vliegtuig, slaag daarin om met behulp van 'n Airfone ('n aanboord-telefoon in 'n sitplek gemonteer waarmee passasiers destyds oproepe kon maak) 'n bloedstollende oproep aan die redery se besprekingskantoor in Cary, Noord-Carolina, te maak: "Die stuurkajuit reageer nie. Iemand in besigheidsklas is gesteek en ek dink daar is Mace en ons kan nie asemhaal nie. Ek weet nie, maar ek dink ons word gekaap."