Die ontwikkeling van vroue se entrepreneursvaardighede binne die heersende ekonomiese en politieke konteks was dus sentraal in die oorspronklike vrouekomitees se bemagtigingsaksies - 'n aspek wat steeds 'n dryfveer in die werk van die ACVV is.
Hierdie organisasies was die eerstes wat aan die vroue dwarsdeur die land die geleentheid geskep het om uiting te gee aan hulle aangebore talent tot leierskap en was 'n belangrike opvoedingskool vir die Afrikaanse vrou tot volksdiens.
Die Eerste Wêreldoorlog het verder tot werkloosheid en armoede in Suid-Afrika bygedra, wat deur verstedeliking en industrialisering vererger is. Aanbevelings van die Carnegie-Kommissie van Ondersoek na die armblankeprobleem tydens 'n Volkskongres in 1934, waartydens die ACVV 'n prominente rol gespeel het, het tot twee mylpale gelei, naamlik die stigting van 'n Staatsdepartement van Welsyn en die begin van formele opleiding van maatskaplike werkers (Winckler 1969). In 'n referaat deur H.F. Verwoerd by die betrokke Volkskongres, ten opsigte van die welsynsdienste wat onder andere deur die ACVV gelewer is, maak hy die volgende opmerkings:
Hierdie verwysings na die integrering van "maatskaplike opheffingswerk" en "ekonomiese maatreëls" as grondslag vir armoedeverligting is 'n eksplisiete bewys dat elemente van latere idees van byvoorbeeld outeurs soos Midgley (1995) oor maatskaplike ontwikkeling, wat ook in die Witskrif vir Maatskaplike Welsyn (Ministry for Welfare and Population Development 1997) vervat is, reeds in die pioniersjare van die ACVV as armoedeverligtingsfilosofie aanvaar is en dat dit die grondslag van die organisasie se werk sedertdien was. Hierdie bydrae tot maatskaplike werk in Suid-Afrika word nie sonder meer algemeen erken nie, waarskynlik vanweë die organisasie se aanvanklike eksklusiewe dienste aan armblankes, wat die oorspronklike armoedeverligtingsfilosofie oorskadu. Tog behoort hierdie filosofie 'n aanduiding te gee dat maatskaplike ontwikkeling, soos dit vandag gekonseptualiseer word, reeds vóór die stigting van die eerste Staatsdepartement van Welsyn en die opleiding van maatskaplike werkers in Suid-Afrika 'n positiewe bydrae tot armoedeverligting gelewer het.
Lambrechts en Theron (1959:42) wys op 'n ander unieke situasie wat binne die organisasiefunksionering van die ACVV ontstaan het:
Die werkgewers was vrywillige lede en die werknemers was besoldig en professioneel opgelei. Vir die gewone lede van die vereniging wat al die jare die werk uit die liefde tot die naaste gedoen het sonder enige besoldiging, was dit bykans 'n rewolusionêre gedagte om nou 'n persoon 'n salaris te betaal om dit te doen.
Dat die maatskaplikewerk-professie in Suid-Afrika inderdaad besig was om teen die begin van die 1980s te transformeer, word deur McKendrick (1987) onderskryf met identifisering van aspekte soos die beweging weg van 'n residuele fokus na gemeenskapsgebaseerde voorkomende welsynsdienste. In 1983 het 'n nuwe grondwet in Suid-Afrika voorsiening gemaak vir 'n driekamerparlement, waarvan die swart bevolking uitgesluit was. Gedurende daardie tyd is 'n multidissiplinêre strategie vir gemeenskapsontwikkeling en later 'n Nasionale Bevolkingsontwikkelingsprogram deur die regering bekendgestel, wat daarop gerig was om gemeenskappe op plaaslike vlak te stimuleer en om 'n balans tussen bevolkingsgroei en beskikbare bronne te verseker. Patel (1992) bevind dat die program nie suksesvol was nie, omdat dit nie daarin kon slaag om gemeenskappe te mobiliseer nie en dat vertroue en geloofwaardigheid ingeboet is as gevolg van die feit dat dit as 'n apartheidsregeringsprogram beskou is wat nie die ondersteuning van die meerderheid van die bevolking gehad het nie. Gedurende hierdie tyd het die verskil tussen welsynsprogramme wat deur die regering voorgeskryf is en behoeftegerigte maatskaplike programme deur NROs duidelik na vore getree. Die maatskaplike programme van die ACVV, in teenstelling met die regering se nasionale programme, is byvoorbeeld sedert die organisasie se stigting in samewerking met vrywilligers en dus deur middel van gemeenskapsinspraak geïmplementeer, en het van meet af 'n voorkomende inslag gehad, afgestem op die behoeftes van kwesbare gemeenskappe.