Image deur ogimenezs (agtergrond ingekleur deur InnerSelf)
Twee weke nadat ek van my eerste man geskei het, het ek 'n bustoer deur Italië bespreek, my eerste reis alleen. Slegs twee jaar vantevore het my angs-, obsessiewe dwang- en paniekaanvalstoornisse so intens en allesrowend geword dat hulle my agorafobies gemaak het. Maar toe kry ek voldoende hulp om myself (letterlik) van die vloer af op te tel en my simptome genoeg te bestuur en weg te steek om te funksioneer.
Ek het deels gevra om te skei omdat die verhouding nie ruimte vir my geestesgesondheidskwessies gehad het nie; hy het dit nie verstaan ​​nie en hulle van die hand gewys, wat dinge net vererger het. Ek het besef dat ek 'n gevangenis was in die poging om 'n beeldskone lewe te skep - man, huis, hond, loopbaan - om veilig te voel en my geheime te verberg.
Om my huwelik vry te spring, was net die eerste stap. Skielik alleen was hierdie reis 'n poging tot blootstellingsterapie. Dit was destyds nie so formeel nie; geen psigiater het dit so voorgeskryf of bestempel nie. Dit was my eie poging om die mure van my tronk te vind en hul grense te verskuif.
Ontmoeting met die gevangenes en David
In Rome het ek my toerdirekteur ontmoet en met 'n reserende hart en sweetpalms op die bus gespring. Wat het ek gedoen?
Die volgende vyf dae het ek paniekbevange, maar selfs groter epifanieë gehad. Soos toe ek Michelangelo's besoek het David in die Galleria dell'Accademia in Florence. Ek het verwag om deur hom verskrik te wees en was.
Wat ek nie verwag het nie, was die emosionele impak van die Michelangelo-beelde wat in die gang lei David. Die gevangenes lyk asof dit aan die gang is; dit is marmerblokke met menslike vorms wat daaruit ontsnap. Wat my ingetrek het, was nie hul onvoltooide toestand nie, maar wat hulle verteenwoordig het.
Michelangelo beskryf sy werk as beeldhouer as die bevryding van die vorms wat in die marmer opgesluit is. Hy is doelbewus daar weg Die gevangenes onvolledig om die menslike stryd om ons gees uit ons vlees te bevry, te simboliseer.
Ek het amper 30 jaar met my afwykings gesukkel, en hierdie beelde het my op 'n baie diep vlak getref. Hulle beliggaam die laste van die vlees - liggaam en gees - wat ek so lank gedra het. Ek was verslaaf deur indringende en angswekkende gedagtes wat ek nie kon beheer nie en liggaamlike gewaarwordinge wat my oorweldig het, asof die angs elke duim van my wese sou oorval.
Die gevangenes en ek was besig om te sukkel. Sukkel nie om nie vind ons vorm maar sukkel om te wees vry daarvan. Daardie figure het my ware self voorgestel, steeds begrawe in lae geestesongesteldheid.
As Michelangelo Dawid kon bevry, wat sou ek by hom kon leer om my te bevry?
1. Glo hard
Neem aksie vanuit 'n plek van geloof eerder as vrees, skuld en skaamte. Michelangelo beeldhou om die vorms wat in die marmer opgesluit is, te bevry. Hy het geglo dat die vorm reeds bestaan, selfs as hy dit nie kon sien nie.
Selfs al kan ander dit nie sien nie - miskien kan u dit nog nie eens sien nie - glo dat u ware self nog steeds diep binne, agter u diagnose bestaan. En miskien is die gebreekte stukke wat u sien, die oortollige marmer wat weggebreek word om dit te openbaar.
2. Moenie met u diagnose identifiseer nie
Adyashanti het gesê,
'Sodra u glo dat 'n etiket wat u self aangebring het, waar is, het u iets beperk wat letterlik onbeperk is, en u het beperk tot wie u is, maar net 'n gedagte.'
Tans gaan die behandeling van steeds gestigmatiseerde geestesgesondheidskwessies minder oor genesing en herstel en meer oor die hantering en hantering van simptome. Identifikasie laat 'n diagnose in u bene insypel, wat dit moeilik maak om los te kom van: Miskien is dit net wie ek is en altyd sal wees.
Let op u gedagtes en gevoelens met deernis en nuuskierigheid om hierdie vertelling te herformuleer en skeiding te kry. In plaas van 'Ek is angstig', sê: 'Soms het my gedagtes angstige gedagtes.' Onthou, u is nie u angs of depressie nie.
3. Doen die werk
Michelangelo swoeg met sy gereedskap omdat die David gaan homself nie kerf nie. Stel jouself voor in 'n blok marmer. Watter dele het jy die wêreld toegelaat om te sien en wat steek jy weg?
Identifiseer die albaster wat u diepste vrese verberg en u weerhou om u volle lewe te lei. Hierdie werk sal u wys op aandag, vergifnis en genesing. Stort af wat u nie dien nie, sodat u verder kan groei. Knip weg na die marmer totdat jy jou ware self bevry.
4. Vind u David om u rede te vind
Ek het eenkeer gedink David die ideale, perfekte vorm voorgestel. Maar gegewe die metafoor van Die gevangenes, Ek sien nou presies wat Michelangelo gesien het. Dit in sy naakte, kwesbare fisieke toestand, David verteenwoordig die gees wat homself bevry van die boeie van die vorm.
So as David verteenwoordig die hoogste uitdrukking van self, belas deur geestesgesondheidskwessies, skep u David. Mediteer oor u mees egte, ware self. Hoe lyk, voel en voel sy? Wat is sy beste eienskappe en sterk punte? Hoe dra sy haarself en daag op vir ander? Hoe daag hy homself op as daar uitdagings ontstaan ​​terwyl hy die werk doen? Tik in u David en hou dit naby. Hierdie 'waarom' sal u aangewakker word namate u groei.
Tuis het ek my eie werk voortgesit, een vir een, en ek het geglo dat dit my taak was om my gees, my ware ek, my David van die oortollige marmer wat my geestesongesteldheid was. Vreesbevange oor wat openbaar kan word, maar met die moed om aan te hou afskeur sonder om vas te hou aan wat ek op die beeldhouer se vloer agterlaat en die vertroue dat dit my nie meer dien nie.
The Box: 'n uitnodiging tot vryheid van angs
Rou en kragtig, kwesbaar en intiem, Die Box is 'n triomfantelike herinneringboek en 'n onweerstaanbare uitnodiging. Dit beeld 'n moedige reis uit om die bron van 'n aftakelende versteuring te vind om die krag te vind om dit te oorkom.
Wendy se ervaring herinner ons aan die verlossende krag van vergifnis en die genesende krag van liefde, nie net vir ander nie, maar ook vir onsself. Dit is 'n verhaal van moed wat lyers van geestesongesteldhede weergee as oorlewendes - 'n kragtige portret van 'n vrou wat geweier het om in 'n hok van haar vervaardiging hok te bly. Die uitnodiging is van u ... as u bereid is om dit te aanvaar.
Vir meer inligting en / of om hierdie boek te bestel, kliek hier. Ook beskikbaar as 'n klankboek en 'n Kindle-uitgawe.
Wendy Tamis Robbins, skrywer van The Box: 'n uitnodiging tot vryheid van angs, is bedags 'n advokaat, snags skrywer en 'n 'professionele paniekaanvaller'. Ten spyte van byna verlammende angs, het sy haar deur die Dartmouth College en die regte-skool gewerk voordat sy in haar dertigerjare van plan was om die angs en paniekaanvalle wat haar lewe toenemend beperk, te oorkom. Die afgelope twintig jaar het sy gewerk aan korporatiewe finansies, die skep en bewaring van bekostigbare behuising en uitleen aan gemeenskappe wat nie onder diens was nie.