Kleur (Antieke Egiptiese naam " Iwen" ) is beskou as 'n integrale deel van 'n item of persoon se aard in Antieke Egipte, en die term kan verwisselbaar beteken kleur, voorkoms, karakter, wese of natuur. Items met soortgelyke kleure is geglo om soortgelyke eienskappe te hê.
Kleure is dikwels gepaar. Silwer en goud word as komplementêre kleure beskou (dws hulle het 'n dualiteit van teenoorgestelde gevorm, net soos die son en die maan). Rooi aangevul wit (dink aan die dubbelkroon Ou Egipte), en groen en swart verteenwoordig verskillende aspekte van die proses van wedergeboorte. Waar 'n optog van figure uitgebeeld word, wissel die veltone tussen lig en donker oker.
Suiwerheid van kleur was belangrik vir antieke Egiptenare en die kunstenaar sou gewoonlik alles in een kleur voltooi voordat hulle verder gaan. Skilderye sal afgewerk word met fyn kwaswerk om die werk te omskryf en beperkte binne-detail by te voeg.
Die mate waarin antieke Egiptiese kunstenaars en ambagsmanne gemengde kleure wissel volgens die dinastie . Maar selfs op sy mees kreatiewe manier is kleurmengsel nie wyd versprei nie. Anders as vandag se pigmente wat konsekwente resultate gee, kan verskeie antieke Egiptiese kunstenaars chemies met mekaar reageer; Byvoorbeeld, lei wit wanneer gemeng met orpiment (geel) eintlik swart produseer.
Swart-en-wit-kleure in Antieke Egipte
Swart (Antieke Egiptiese naam " kem" ) was die kleur van die lewende silt wat deur die Nyl-oorval oorgebly het, wat aanleiding gegee het tot die Antieke Egiptiese naam vir die land: " kemet" - die swart land. Swart gesimboliseer vrugbaarheid, nuwe lewe en opstanding soos gesien deur die jaarlikse landbou siklus. Dit was ook die kleur van Osiris ('die swart een'), die opgestane god van die dooies, en is beskou as die kleur van die onderwêreld waar die son elke aand gereken word. Swart is dikwels op beelde en kiste gebruik om die proses van wedergeboorte aan die god Osiris toe te roep. Swart is ook gebruik as 'n standaard kleur vir hare en om die velkleur van mense uit die suid-Nubiërs en Kushiete voor te stel.
Wit (Antieke Egiptiese naam " Hedj" ) was die kleur van suiwerheid, heiligheid, netheid en eenvoud. Bykomstighede, heilige voorwerpe en selfs priester se sandale was vir hierdie rede wit. Heilige diere is ook as wit uitgebeeld. Klere, wat dikwels net onuitgesoekte linne was, is gewoonlik as wit uitgebeeld.
Silwer (ook bekend as die naam "hedj", maar geskryf met die bepalende waarde vir edelmetaal) het die sonskildering teen sonop, en die maan en sterre voorgestel. Silwer was 'n seldsame metaal as goud in Antieke Egipte en het 'n groter waarde.
Blou Kleure in Antieke Egipte
Blou (Antieke Egiptiese naam " irtyu" ) was die kleur van die hemele, die heerskappy van die gode, sowel as die kleur van water, die jaarlikse oorvloed en die oervloed. Alhoewel Ou Egiptenare semi-edelgesteentes begunstig het, soos azuriet (Antieke Egiptiese naam " Tefer " en Lapis Lazuli (Antieke Egiptiese naam " Khesbedj", wat ingevoer is teen groot koste oor die Sinai-woestyn) vir juweliersware en inleg, is tegnologie gevorderd genoeg om te produseer Die wêreld se eerste sintetiese pigment, bekend sedert die Middeleeue as Egiptiese blou. Afhangende van die mate waarin die Egiptiese blou pigment gemaal is, kan die kleur wissel van 'n ryk, donkerblou (growwe) tot 'n bleek, eteriese blou (baie fyn) .
Blou is gebruik vir die hare van gode (spesifiek lapis lazuli, of die donkerste van Egiptiese blues) en vir die gesig van die god Amun - 'n praktyk wat uitgebrei is na die farao's wat met hom geassosieer word.
Groen Kleure in Antieke Egipte
Groen (Antieke Egiptiese naam " wahdj" ) was die kleur van vars groei, plantegroei, nuwe lewe en opstanding (laasgenoemde saam met die kleur swart). Die hiëroglief vir groen is 'n papyrusstam en frond.
Groen was die kleur van die "Eye of Horus" of " Wedjat", wat genesende en beskermende kragte gehad het, en dus het die kleur ook welstand verteenwoordig. Om "groen dinge" te doen, was om op 'n positiewe, lewensbevredigende wyse op te tree.
Wanneer dit met die bepalende vir minerale (drie korrels sand) geskryf word, word " wahdj" die woord vir malachiet, 'n kleur wat vreugde verteenwoordig het.
Soos met blou, kan die Antieke Egiptenare ook 'n groen pigment vervaardig - Verdigris (Antieke Egiptiese naam " Hes-Byah" - wat eintlik koper of bronsdors (roes) beteken. Ongelukkig reageer Verdigris met sulfiede, soos die geel pigment orpiment, en word swart. (Middeleeuse kunstenaars gebruik 'n spesiale glans oor die top van verdigris om dit te beskerm.)
Turkoois (Ancient Egyptian name " mefkhat" ), 'n besonder gewaardeerde groenblou klip van die Sinai, het ook vreugde, sowel as die kleur van die sonstrale teen dagbreek, verteenwoordig. Deur die godheid Hathor, die Lady of Turquoise, wat die lot van pasgebore babas beheer het, kan dit beskou word as 'n kleur van belofte en voorspelling.
Geel kleure in antieke Egipte
Geel (Antieke Egiptiese naam " Khenet" ) was die kleur van die vrou se vel, sowel as die vel van mense wat naby die Middellandse See gewoon het - Libiërs, Bedouin, Siriërs en Hetiete. Geel was ook die kleur van die son en kon saam met goud perfeksie verteenwoordig. Soos met blou en groen, het die Antieke Egiptenare 'n sintetiese geelkleurige antimoniet vervaardig - die Ou Egiptiese naam is egter onbekend.
As ons na die antieke Egiptiese kuns kyk, kan dit moeilik wees om te onderskei tussen lood antimoniet (wat 'n liggeel is), loodwit (wat baie effens geel is, maar met verloop van tyd kan verduister) en orpiment ('n relatief sterk geel wat direk vervaag sonlig). Dit het daartoe gelei dat sommige kunshistorici glo dat wit en geel verwisselbaar was.
Realgar, wat ons vandag as 'n oranje kleur beskou, sou as geel geklassifiseer wees. (Die term oranje het nie in gebruik geneem totdat die vrugte in Europa in die Middeleeue in China aangekom het nie - selfs in die 15de eeu skryf Cennini se skryfwerk as 'n geel!)
Goud (Antieke Egiptiese naam "Newb" ) verteenwoordig die vlees van die gode en was gebruik vir enigiets wat as ewig of onvernietigbaar beskou word. (Goud is byvoorbeeld op 'n sarkofag gebruik, omdat die farao 'n god geword het.) Terwyl goudblaar op beeldhoukuns gebruik kon word, is geel of rooierige geel gebruik in skilderye vir die vel van gode. (Let daarop dat sommige gode ook met blou, groen of swart vel geverf is.)
Rooi Kleure in Antieke Egipte
Rooi (Antieke Egiptiese naam " Deshr" ) was hoofsaaklik die kleur van chaos en wanorde - die kleur van die woestyn (Antieke Egiptiese naam " Deshret," die Rooi Land) wat as die teenoorgestelde van die vrugbare swart land (" kemet" beskou is ) . Een van die belangrikste rooi pigmente, rooi oker, is van die woestyn verkry. (Die hiëroglief vir rooi is die kluisenaar ibis, 'n voël wat, in teenstelling met die ander ibis van Egipte, in droë gebiede woon en insekte en klein wesens eet.)
Rooi was ook die kleur van vernietigende vuur en woede en was gebruik om gevaarlik voor te stel.
Deur die verhouding met die woestyn het rooi die kleur van die god Seth, die tradisionele god van chaos, geword en met die dood geassosieer. Die woestyn was 'n plek waar mense in die myne verban of na werk gestuur is. Die woestyn is ook beskou as die ingang na die onderwêreld waar die son elke nag verdwyn het.
As chaos is rooi as die teenoorgestelde van die kleur wit beskou. Wat die dood betref, was dit die teenoorgestelde van groen en swart.
Terwyl rooi die beste van alle kleure in Antieke Egipte was, was dit ook 'n kleur van lewe en beskerming - afgelei van die kleur van bloed en die lewensonderhoudende krag van vuur. Dit is dus algemeen gebruik vir beskermende amulette.