Pinkster - Wikipedia
Die Heilige Gees, fresko in die Karlskirche Wene, Oostenryk
Die Heilige Gees word oor die dissipels van Jesus van Nasaret uitgestort (Ingeborg-psalter, omstreeks 1200)
Stundenbuch des Herzogs von Berry, Les Très Riches Heures (15de eeu)
Die Cenacle in Jerusalem is volgens Christelike tradisie die plek van die laaste aandmaal en Pinkster
Pinkster (afgelei van die Griekse πεντηκοστὴ [ἡμέρα], pentēkostē [hēméra], letterlik: "vyftigste [dag]") is 'n Christelike fees ter herinnering aan 'n belofte wat Jesus van Nasaret vir sy volgelinge gemaak het. Volgens die Christelike Pinkster-teologie sou hy vyftig dae ná sy opstanding 'n helper, die Heilige Gees, stuur om sy aanhangers, wat in Jerusalem vergader het om die Joodse Wekefees te vier (Die handelinge van die apostels 2:1-41), met nuwe krag te beklee. Pinkster word sedert die 3de eeu as 'n Christelike fees gevier (die eerste historiese verwysing na die fees dateer selfs terug na die jaar 130 n.C.) en is gegrond op die Joodse tradisie van die Wekefees (Hebreeus: Sjawoe'ot), wat vyftig dae ná die Pasgafees (Hebreeus: Pesach) gevier is. In ooreenstemming hiermee val die Christelike Pinksterfees op die vyftigste dag ná Pase.
Volgens die Christelike leerstelling het die Heilige Gees gedurende die eerste Pinkster oor Jesus se dissipels neergedaal. Die Heilige Gees het die vorm aangeneem van tonge van vuur, en 'n druisende wind, wat die huis gevul het waar hulle gesit het. Die dissipels het vervul geraak met die Heilige Gees en hulle het begin om in vreemde tale te praat wat hulle self nie geken of verstaan het nie. Sommige besoekers aan Jerusalem vanaf ander dele in die Romeinse Ryk het die tale verstaan, maar sommiges het dit nie verstaan nie, en het gedink die dissipels was dronk of beset deur bose geeste.
Toe die mense die geluid hoor, het 'n groot skare saamgedrom. En omdat elkeen gehoor het hoe daar in sy eie taal gepraat word, het hulle nie geweet hoe hulle dit het nie. Verras en verbaas sê hulle toe: "Die mense wat daar praat, is tog almal Galileërs. Hoe hoor elkeen van ons dan sy eie moedertaal? Perse, Mediërs en Elamiete, sowel as die inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadosië, Pontus en die provinsie Asië, Frigië en Pamfilië, Egipte en die dele van Libië om Sirene, mense uit Rome, Jode sowel as heidene wat die Joodse geloof aangeneem het, Kretensers en Arabiere – ons hoor hulle in ons eie tale praat oor die groot dinge wat God gedoen het." Hulle was almal verbaas en uit die veld geslaan. Party het vir mekaar gevra: "Wat kan dit tog beteken?" Maar party het gespot en gesê: "Hulle is dronk." Handelinge 2:6-13
1 Datum en oorsprong
2 Pinkster en die Joodse Sjawoe'ot
Datum en oorsprong[wysig | wysig bron]
Pinkster en die Joodse Sjawoe'ot[wysig | wysig bron]
Die Christelike Pinkstergebeure het volgens die Nuwe Testament van die Bybel (Handelinge 2:1) tydens die Joodse fees Sjawoe'ot plaasgevind. Hierdie fees is ter herinnering aan die openbaring van die Tora aan die Joodse volk as een van die belangrikste feesdae van die Joodse godsdiens gevier. Sjawoe'ot beteken letterlik 'weke' en verwys na die sewe weke ná die Pesachfees, wat op die vyftigste dag voltooi is. Die Griekse benaming pentekostē, waaruit ook die Afrikaanse naam Pinkster ontstaan het, is reeds op hierdie tradisie gegrond. Sjawoe'ot was daarnaas ook 'n oesdankfees en het die einde van die koringoestyd gemerk, wat met Pesach begin het.
Pinksterdatums[wysig | wysig bron]
Die vroegste moontlike termyn volgens die Gregoriaanse kalender is 10 Mei en die laaste moontlike is 13 Junie. In die Juliaanse kalender, wat veral deur die Oosters-Ortodokse Kerke gebruik word, verskil dié datum effens.
11 Junie 18 Junie
19 Mei 23 Junie
8 Junie 15 Junie
15 Mei 19 Junie
4 Junie 11 Junie
11 Mei 15 Junie
31 Mei 7 Junie
27 Mei 3 Junie
9 Junie 16 Junie
23 Mei 20 Junie
5 Junie 12 Junie
28 Mei 4 Junie
16 Mei 20 Junie
Sjawoe'ot, Joodse eweknie
↑ (en) Maʻoz, Moshe; Nusseibeh, Sari (2000-01-01). Jerusalem: Points Beyond Friction, and Beyond. BRILL. ISBN 978-90-411-8843-4.