Gedagte vir die dag: Op moedverloor se vlakte Foto: pixabay.com Om hierdie rede word ons nie moedeloos nie. Al is ons uiterlik besig om te vergaan, innerlik word ons van dag tot dag vernuwe. (2 Korintiërs 4:16) Wanneer ons die boek Handelinge of selfs Paulus se briewe in die Nuwe Testament lees, kom ons vinnig agter dat hy vele beproewinge moes deurmaak. In 2 Korintiërs 11 skryf hy onder andere van die mishandeling, lyding, honger, dors en slapelose nagte wat hy verduur het ter wille van die evangelie. In hierdie wêreld word ons telkens met swaarkry gekonfronteer, en as vroue dra ons dikwels méér as net ons eie laste: Ons neem ons kinders, lewensmaat, vriendinne en familie se laste ook op ons. Dit is somtyds te midde van sulke swaarkry dat ons op moedverloor se vlakte staan. Dit is juis in sulke omstandighede dat Paulus die woorde van ons kernvers skryf. Paulus bied nie ’n kitsoplossing vir ons probleme aan nie, en hy moedig ons nie aan om van swaarkry af weg te skram nie. Nee, Paulus herinner ons dat hierdie wêreld en die fisiese en geestelike lyding wat ons hier beleef, nie die einde van ons verhaal is nie. Dat ons nie moed hoef te verloor nie, want God werk in ons deur sy Gees – selfs te midde van ’n skynbaar hopelose situasie. Paulus bevestig opnuut dat ons lewe oor meer gaan en verder strek as net dit wat ons in die hede beleef. God se Gees is reeds besig om ons, ten spyte en te midde van elke terugslag, te vorm en te vernuwe tot die mens wat ons geskep is om te wees. Hou goeie moed! God is by jou deur sy Gees en Hy beloof om jou nooit te verlaat of in die steek te laat nie. Here, dankie dat ek op U kan staatmaak en verseker kan wees dat ek nie my laste alleen dra nie. Dankie dat lyding en swaarkry nie die laaste sê oor my lewe het nie. Heilige Gees, vernuwe en vorm my tot u eer. Amen.