Hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is ▷ ➡️ Ontdek aanlyn ▷ ➡️
27 Lees Min
Hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is. As ons van die bybel praat, praat ons van een van die belangrikste boeke in die geskiedenis van die mensdom. Dit was die gevolg daarvan dat die meeste wette wat ons beheer, sowel as ons gedrag en leefstyl, belangrike herinneringe behou aan alles wat dit bydra.
Sedert die sewentiende eeu, na die evolusie van die wetenskap en die geboorte van relativisme, wonder baie mense egter oor die die waarheid van die verhale wat betrekking het.
Mense vra vrae soos: Waarom kan ons die Bybelse verslag vertrou? Was die Bybel vervals om mense te mislei? Is die Bybelse verslae die gevolg van 'n mite?
Om hierdie vraag te beantwoord, gaan ons 'n reeks van argumente gebaseer op die huidige historiese metode, aangesien die historiese geloofwaardigheid van die Skrif bewys moet word met dieselfde kriteria wat gebruik word om enige ou dokument te bewys.
Voordat ons met die proefskrif begin, moet ons egter by die begin begin en verduidelik wat die Bybel is en wat die oorsprong daarvan is.
Ons beveel aan dat u gaan sit, want die artikel is redelik lank ... Sal ons begin?
1 Hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is: Wat is die Bybel?
2 Hoe kan ons weet dat die Bybel betroubaar is?
2.1 Bibliografiese bewys van die Bybel
2.2 Toets die interne bewyse van die Bybel om te sien of dit betroubaar is
2.3 Bewys van eksterne bewyse uit die Bybel
2.3.1 Papias van Hierapolis
2.3.2 Irenaeus van Lyon
2.3.3 Clemens van Rome
2.3.4 Ignatius van Antiochië
2.3.6 Ander skrywers van die Patristic
2.4 Hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is deur middel van argeologie
2.4.1 Ou getuienis: hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is
2.4.2 Ebla tablette
2.4.3 Ketef Hinnom Amulette
2.4.4 Die Swart Obelisk van Shalmanasar III: Hoe om te weet dat die bybel betroubaar is
2.4.5 Bileam se tekste
2.4.7 Die Hetiete
2.4.8 Sodom en Gomorra: hoe om die Bybel te ken, is betroubaar
2.4.9 Nuzi tablette
2.4.10 Die Ipuwer Papyrus: hoe om die Bybel te ken, is betroubaar
2.4.11 Erastus, administrateur van Korinte
2.4.12 Betesda se put: hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is
2.4.13 Die graf van die apostel Filippus
2.4.14 Johannes die Doper, profeet
2.4.15 Simon van Cirene
2.4.16 Graffiti deur Alexamen
2.4.17 Christelike kerk in Megiddo, c. 220 nC
Hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is: Wat is die Bybel?
Alhoewel baie mense die Biblia soos 'n boek, is dit regtig 'n boekversameling wat deur verskillende skrywers vir meer as geskryf is 1500 jaar. In totaal het hulle deelgeneem 40 outeurs uit verskillende streke, kulture en gildes. Van konings of regeringsamptenare tot boere of herders. Dit is in geskryf 3 verskillende tale (Hebreeus, Aramees en Hellenisties Grieks).
Uit al hierdie diversiteit van outeurs en kulture is 'n algemene idee gebore: die verlossing van die mens deur God.
Die Bybel kan 'n onervare leser verwar deur nie te verstaan ​​dat dit in die algemeen volg nie 'n chronologiese volgorde nie. Die Ou Testament was gegroepeer volgens die volgende temas:
Ander historiese boeke.
Op sy beurt word dit versprei in subgroepe met 'n chronologiese volgorde binne hierdie kategorieë.
El Nuwe Testament begin met die volgende volgorde:
Die drie sinoptiese evangelies (soortgelyk).
Juan se boek.
Die Handelinge van die Apostels word beskou as 'n voortsetting van die boek Lukas.
Paulus se briewe kom vervolgens in die Nuwe Testament.
Die briewe van die ander apostels.
La Latyn Vulgaat dit was die eerste boek wat gedruk is. Boonop is die Bybel die mees gedrukte boek tot nog toe en met die grootste oplaag ter wêreld. die wêreld.
Alhoewel dit oorspronklik op papirus geskryf is, wat honderde jare lank gekopieer en herkopieer moes word, het dit nie die styl, akkuraatheid of bestaan ​​daarvan beïnvloed nie. In vergelyking met ander antieke geskrifte, het die Bybel meer bewyse in terme van manuskripte as die meeste tekste in die klassieke literatuur.
La groot invloed van die Heilige Skrif in feitlik elke faset van die Westerse beskawing was dit duidelik. Van politiek tot wetenskap, akademie en tegnologie, van kuns tot musiek, die Bybel het die sleutel geword wat die gemoed van die Weste oopgemaak het. Die invloed van Bybelse leerstellings en bowenal die verhaal van Jesus, dit het die fondamente gelê van die Westerse beskawing.
Ons het reeds breedvoerig bespreek wat die Bybel werklik is. Nou is dit tyd om bloot te lê wat die argumente is wat die betroubaarheid daarvan bewys.
Hoe kan ons weet dat die Bybel betroubaar is?
Om die historiese betroubaarheid van 'n dokument te evalueer, moet ons die metodes gebruik wat 'n gesogte historikus gebruik om die waarheid van 'n dokument te bewys:
Bibliografiese toets: die manier waarop die historisiteit van 'n dokument geverifieer word deur die manier waarop dit gekopieer en oorgedra is.
Interne bewyse: bepaal of die verskillende outeurs 'n logiese plotlyn volg of dat daar ernstige plotfoute is.
Eksterne bewyse toets: bepaal of daar meer toetse is as die wat deur die Bybelse skrywers genoem word.
argeologie: wetenskap wat die veranderings bestudeer wat in die samelewing plaasvind as gevolg van stoflike oorskot.
Bibliografiese bewys van die Bybel
Sedert nof ons het die oorspronklike dokumenteWat is die geloofwaardigheid van die kopieë wat ons het met betrekking tot die aantal manuskripte en die tydsinterval tussen die oorspronklike en die bestaande kopie?
Evalueer die kwaliteit van kopieë dit word 'n fundamentele aspek om die kwaliteit van die dokument na te gaan, en hoe meer afskrifte beskikbaar is, hoe beter, aangesien foute en moontlike veranderings maklik opgespoor kan word deur die kopieë met mekaar te vergelyk. Om hierdie rede, hoe korter die interval tussen hulle, hoe minder tyd om die tekste te verander, en hoe nader aan die historiese feit die afskrifte is, hoe beter.
Tans kan ons sê dat meer as 24.000 XNUMX eksemplare van die Nuwe Testament gevind is, wat soos volg verdeel is:
5.300 Griekse manuskripte van die Nuwe Testament.
Oor 10,000 XNUMX manuskripte van die Latynse Vulgaat en ten minste
9,300 XNUMX ander ouer weergawes.
Geen ander dokument in die antieke geskiedenis kom naby hierdie getalle nie. In vergelyking, die Homerus se Ilias beklee die tweede plek, met slegs 643 XNUMX manuskripte tot op hede gevind. Die eerste volledige en bewaarde teks van Homeros dateer uit die dertiende eeu. Geen ander antieke dokument het so 'n klein gaping tussen kopieë en oorspronklikes nie.
El oudste teks van die nuwe testament, genoem p52, bevat gedeeltes van die Johannes -evangelie en dateer uit eerste derde van die tweede eeu AD, minder as 90 jaar nadat die Johannes -evangelie in die XNUMX's van die XNUMXste eeu geskryf is. Boonop dateer meer as XNUMX boekrolle uit die tydperk tussen die laat XNUMXde en vroeë XNUMXde eeu. Sommige van hierdie papirusse bevat groot fragmente van hele boeke van die Nuwe Testament.
Aan die ander kant toon onlangse studies 'n fassinerende ontdekking; die Dr Gary Habermas, verklaar dat a onlangse manuskrip gevind in Egipte wat bevat 'n deel van die Markusevangelie is ontleed deur 'n oudheidskenner wat die fragment gedateer het as geskryf tussen 80-110 nC. As hierdie datum gehou word, sal dit toon dat die Markusevangelie in die eerste eeu versprei het, wat die tyd tussenin verkort het dood van Jesus en die geskrewe getuienis. In kort sou dit 'n historiese bewyse wat ooggetuies sou lewer antieke geskiedenis van die lewe, dood en opstanding van Jesus.
Ons moet in gedagte hou dat die hoofwerke uit die oudheid met die Nuwe Testament die laasgenoemde vergelyk voldoen meer streng aan die historiese evalueringskriteria as enige ander antieke werk.
Toets die interne bewyse van die Bybel om te sien of dit betroubaar is
La interne bewyse gee ons genoeg waarheidsgetroue inligting oor die betroubaarheid van die Bybelse verslag. Hierdie maatstaf bepaal ook of daar is bedrog, foute of leuens beraadslaag van die kant van die skrywers oor bekende feite. Hou in gedagte dat probleme en onopgeloste probleme nie noodwendig foute beteken nie. 'N Fout is 'n verskil wat sonder twyfel bestaan.
'N Baie belangrike faktor is die ooggetuieverslae. In enige strafregtelike ondersoek is ooggetuie -getuienis van die misdaad van kardinale belang om die feit te ondersoek, en ons ondersoek verskil nie. Enige historiese gebeure met ooggetuies word baie meer histories betroubaar, aangesien dit onafhanklike rekeninge genereer wat gekonfronteer kan word.
Die Nuwe -Testamentiese skrywers het geskryf as ooggetuies of uit eerstehandse inligting, hieronder sien ons 'n voorbeeld:
Aangesien daar baie was wat 'n gekoördineerde weergawe gemaak het van die gebeure tussen ons, soos wat ooggetuies en bedienaars van die woord dit van die begin af aan ons oorgedra het, was dit vir my ewe goed, na 'n noukeurige ondersoek van alles uit die oorsprong, gee ek u skriftelik, U Edele Theophilus, 'n ordelike voorstelling.
Omdat ons u nie die krag en koms van ons Here Jesus Christus bekend gemaak het nie, na vernuftig uitgevinde fabels, maar ons was self ooggetuies van sy majesteit.
2 Petrus 1: 16
... Wat ons gesien en gehoor het, verklaar ons ook aan u, sodat u ook gemeenskap met ons kan hê. Nou is ons gemeenskap met die Vader en met sy Seun Jesus Christus.
Israeliete, luister na hierdie woorde: Jesus die Nasarener, 'n man wat deur God voor julle goedgekeur is, met wonderwerke, wonders en tekens wat God self onder julle deur hom verrig het, soos julle self weet ...
Hy wat dit gesien het, getuig, sy getuienis is waar; en hy weet dat hy die waarheid praat, sodat jy ook kan glo.
'In die vyftiende jaar van die regering van Tiberius Caesar, met Pontius Pilatus as goewerneur van Judea, Herodes, die tetrarch van Galilea, sy broer Filippus, die tetrarch van die streek Ithurea en Traconites, en Lysanias, die tetrarch van Abilene ...
Aan die ander kant, van die 12 apostels, uitgesluit Judas, 10 Hulle is doodgemaak vir die boodskap wat hulle verkondig het, en Juan is wreed gemartel en daarvoor opgesluit. Is dit moontlik om te glo dat 11 mense bereid was om hul eie lewens op te offer om hul eie leuen te ondersteun?
'N Ander historiese bewys wat ons help om uit te vind of die bybel betroubaar is, is die sogenaamde onbewuste getuienisondersteuning. Onafhanklike verslae in die Nuwe Testament wat mekaar onbedoeld voltooi. In Matteus 8:16 lees ons byvoorbeeld die volgende gedeelte:En toe die nag aanbreek, is baie mense in besit van demone na hom gebring, en met sy woord het hy die geeste van hulle verdryf en al die siekes genees ";
Die vraag ontstaan, hoekom wag tot die aand om diegene wat genesing nodig het, te bring?
Die antwoord word gevind in Markus 1:21; Lukas 4:31. » Want dit was Saterdag.
In Matteus 26: 67-68 sien ons hoe die Jode vir Jesus slaan die hofsaak en sê : "As u die Christus is, profeteer dan wie u geslaan het."
Dit mag vreemd lyk, aangesien Jesus voor hulle gestaan ​​het en maklik kon sien wie Hy was. Maar in Lukas 22: 63-65 sien ons dat Jesus geblinddoek was toe hulle hom daarheen gebring het.
Hierdie tipe harmonisering kom algemeen voor in die getuienisse van verskillende ooggetuies, elkeen vertel sy standpunt oor dieselfde feit, maar gee meer aandag aan detail A of B. Dit getuig van die betroubaarheid van getuienisDit maak dit meer eerlik, soos stukke van 'n raaisel, dat wanneer dit saamgestel word, die hele verhaal uitmaak.
Dit is presies die dieselfde kriteria as wat 'n speurder sou verwag om by 'n groep ooggetuies van 'n misdaad te vind. Want as hulle presies op dieselfde manier vertel word, sou dit duidelik wees dat hulle met mekaar sou saamgestem het, en as die verhale te verkeerd was, sou hulle jok.
Die skrywers van die Nuwe Testament het ook ingesluit verleentheid oor hulself. Die neiging van die meeste skrywers in hierdie soort historiese vertelling is om alles wat hul voorkoms ondermyn en hul sedes aantas, opsy te sit. Dit word die 'kriterium van skaamte' genoem.
Verder gee hulle nie net verleentheid oor hulself nie, maar ook ook oor Jesus. Hulle word regdeur die Nuwe Testament aangetref. Jesus word deur sy familie as 'uit sy gedagtes' beskou, hy word beskou as 'n vervalser en 'n ketter, hy is deur sy volgelinge verlaat en by tye byna gestenig, hy is 'dronk' en 'gedemoniseer', sowel as "gek." Uiteindelik is hy saam met twee bandiete as 'n misdadiger gekruisig. As die Nuwe -Testamentiese skrywers vir almal wou wys dat Jesus God was, die koning van Israel, die gesalfde Messias, waarom het hulle nie sulke situasies uitgeskakel waarteen hulle blykbaar stry nie?
Met al hierdie data kan ons 'n idee kry dat dit bestaan voldoende interne bewyse om die Bybelse verslag te definieer as histories en waar.
Bewys van eksterne bewyse uit die Bybel
Hierdie toets het ten doel om vas te stel of daar bronne is buite die Bybelse dokumente om te bevestig of die bybel betroubaar is. Met ander woorde, watter ander bronne bestaan, behalwe die literatuur wat ondersoek word, wat die waarheid, geloofwaardigheid en egtheid daarvan bevestig?
Vervolgens gaan ons die belangrikste eksterne bewyse:
Eusebius van Caesarea, wat beskou kan word as die vader van die kerkgeskiedenis, in sy Kerkgeskiedenis, geskryf rondom 325 nC, bewaar die geskrifte van Papias, biskop van Hierapolis (130 nC), dat Papias ontvang van die apostel ouderling Johannes. Onder hierdie geskrifte kan ons die volgende stellings vind:
'Die ou man het ook altyd gesê:' Markus, nadat hy die tolk van Petrus was, het getrou alles geskryf wat hy (Petrus) genoem het, of dit nou die woorde of die werke van Christus is; hy het dit egter nie in chronologiese volgorde gedoen nie. Omdat hy nie persoonlik na die Here geluister het nie, en ook nie saam met hom nie; maar dan, soos ek reeds gesê het, vergesel hy Petrus, wat sy leringe soos nodig aangepas het, nie asof hy 'n samestelling van die Here se woorde voorberei nie. Marcos was dus nie verkeerd nie; hy het dus 'n paar dinge geskryf soos hy (Petrus) dit genoem het; omdat hy hieraan al sy aandag gegee het, sodat hy niks weglaat wat hy gehoor het nie, of dat hy valse stellings insluit in wat hy opgeteken het. "
Irenaeus, biskop van Lyons (180 nC), was student van Polycarp, biskop van Smirna, wat in 156 nC gemartel is. Boonop was hy 86 jaar lank 'n Christen dissipel van die apostel Johannes. Irenaeus het geskryf:
» Die basis waarop hierdie Evangelies berus, is so vas dat die ketters self getuig ten gunste van hierdie boeke en dat elkeen van hulle daarna streef om sy eie spesifieke leer te vestig ".
Irenaeus, in dieselfde werk, het die idee van 'ander verlore evangelies' sedertdien weerlê en gesê soos ons vandag weet dat daar slegs 4 aanvaarde evangelies is. "Want net soos daar die vier hoeke van die wêreld is waar ons woon, en die vier universele winde, en net soos die Kerk oor die hele aarde verstrooi is, en die Evangelie die pilaar en fondament van die Kerk en die lewensasem is, net so, so Daarom is dit natuurlik dat die evangelie vier pilare het [...] [God] het ons die evangelie in 'n viervoudige vorm gegee, 'n vorm wat deur 'n Gees aan mekaar gehou word ".
Clemens van Rome, ongeveer 95 nC., skryf een brief aan die Korintiese kerk om die konstante kontroversie wat die kerk in daardie gebied veroorsaak het, op te los. Almal wat bekend is met Paulus se briewe aan die Korintiërs weet dat die kerk daar nog altyd as 'lastig' beskou is. Daar word vermoed dat dieselfde Klemens in die Brief aan Filippense 4 genoem word: 3. In hierdie brief verwys Klemens baie na verskillende Bybelse gedeeltes uit die Ou en die Nuwe Testament, wat die onlangse leringe van Jesus bevestig.
Ignatius (70-110 nC) was biskop van Antiochië, nadat hy gemartel is weens sy geloof in Christus. Hy het al die apostels ontmoet en was 'n dissipel van Polycarpus, wat 'n direkte dissipel van die apostel Johannes was. Ignatius, op pad na die martelaarskap, het sewe briewe aan die kerke in sy streek geskryf, in hierdie briewe maak hy talle aanhalings uit verskillende boeke van die Nuwe Testament.
Polycarp (70-156 nC), gemartel op die ouderdom van 86, was Biskop van Smirna en dissipel van die apostel Johannes, en hy het ook talle Bybelse aanhalings in sy geskrifte gemaak.
Ander skrywers van die Patristic
Daar is verskeie outeurs van die tydperk bekend as Patristics, wat ook die Nuwe Testament aangehaal het, waaronder die
Die brief van Barnabas (ongeveer 70 nC).
Die Herder, van Hermas (ongeveer 95 nC).
Diatasseran, deur Taciano (ongeveer 170 nC).
Clement van Alexandrië (150-212 nC).
Tertullianus (160-220 nC) wat 'n ouderling van die kerk in Kartago was, wat die Nuwe Testament meer as 7.000 3.800 keer aangehaal het, waarvan XNUMX aanhalings uit die Evangelies is.
Hippolytus (170-235 nC) wat meer as 1300 verwysings na die Nuwe Testament gemaak het.
Justinus martelaar (133 nC) wat die ketter Marcion beveg het deur die Nuwe Testament aan te haal. Origenes (185-254 nC), wat 'n groot skrywer en teoloog was, het meer as 6.000 werke saamgestel. Dit bevat meer as 18.000 XNUMX aanhalings uit die Nuwe Testament.
By almal kan u steeds die name van:
Augustinus van Seekoei.
Ambrose van Milaan.
Cyril van Alexandrië.
Efraim, die Siriër.
Gregorius van Nisa.
Benewens al hierdie verwysings, is daar 'n dokument bekend as die Didache, tussen die jare geskryf 60 en 70 nC, in die gebied van Sirië of Egipte, toon aan dat verskeie Christelike leerstellings gebaseer op die Nuwe Testament reeds sedert die eerste eeu deur Christelike gemeenskappe beoefen is.
Op hierdie manier word aangetoon dat 'n paar jaar na die dood van Jesus, die leerstellings vervat in die evangelies en briewe reeds van Pablo in die gemeenskappe versprei het, en die eerste Christene onderrig in die regte praktyke aangaande wat Jesus geleer het.
Die bewyse toon dit kategories aan inligting in die Nuwe Testament Dit is eeue en eeue lank op dieselfde manier bewaar, aangesien dit oor die hele wêreld aangehaal, gekopieer en versprei is. As die Kerk die Bybel verander het soos hulle sê, sou dit ook honderde duisende van hierdie aanhalings moes verander.
Aangesien feitlik die hele Nuwe Testament deur die kerkvaders in die eerste eeue van die Christelike geskiedenis aangehaal word, deur middel van boeke en briewe, dit alles voor die Raad van Nicea (325 nC), eindig dit ook die dwaling waarmee die Bybel geskep is hierdie keer, of dat die godheid van Jesus baie later uitgevind is.
Geen antieke literêre werk kom naby die historiese getalle van die Nuwe Testament nie, 'n noukeurige ontleding van die bewyse dui presies op die betroubaarheid van die Bybelse teks.
Hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is deur middel van argeologie
La argeologie is 'n tak van die wetenskap wat soek herstel die historiese omgewing en kultuur van antieke mense, deur opgrawings en die bestudering van die dokumente wat oorgebly het. Hierdie wetenskap het gehelp om plekke te identifiseer en datums vas te stel, om die bestaan ​​van historiese karakters te identifiseer wat voorheen slegs deur die Bybel bekend was; dit het bygedra tot 'n beter kennis van antieke gebruike en tale, kulturele en sosiale aspekte van antieke mense, en dit het lig gewerp op die betekenis van talle Bybelse woorde, ons begrip van sekere leerstellings in die Nuwe Testament verhoog en geleidelik die kritici stilgemaak wat altyd die geloofwaardigheid van Bybelse verslae bevraagteken het.
Kom ons kyk na 'n paar argeologiese vondste wat dit bevestig hoe betroubaar is die bybel van baie maniere. Bewys dat daar geen tekort aan bewyse ten gunste van die Bybel is nie.
Ou getuienis: hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is
'N Artikel deur professor Lawrence Mykytiuk is in 2017 deur die Society for Biblical Archaeology gepubliseer, waarin ten minste 53 Bybelse karakters uit die Ou Testament getuig is wat deur argeologiese ontdekkings bevestig is. Onder hulle was verskeie ou konings van Israel soos Dawid, Ussia en Hiskia, die hoëpriesters Asarja en Hilkia, tussen die Egiptiese farao's, Persiese konings, Assiriërs en Babiloniërs.
Die ontdekkings was gedateer en bevestig destyds is die Bybelse gebeure vertel. Die studie bevat al die bevindings en die Bybelse verwysings daarvan. Daarom is dit 'n verdere bewys van hoe betroubaar die bybel is.
'N Interessante argeologiese vonds wat toon hoe betroubaar die bybel is. Die ontdekking is in Noord -Sirië deur twee professore van die Universiteit van Rome, die Dr Paolo Matthiae, argeoloog, en dr Giovanni Petinato, spesialis in epigrafie. Sedert 1974 is dit opgegrawe en gevind 17.000 XNUMX tablette uit die tydperk van Ebla se bewind. Dit sal 'n geruime tyd neem voordat betekenisvolle navorsing gedoen word om die verhouding tussen Ebla en die Bybelse wêreld vas te stel. 'N Paar waardevolle bydraes is egter reeds tot Bybelse kritiek gelewer.
Nog 'n voorbeeld van die bydrae van die ontdekking van Ebla Genesis 14, 'n teks wat jare lank as histories onbetroubaar beskou is. Abraham se oorwinning oor Chedor-laomer en die konings van Mesopotamië is beskryf as fiktief en die vyf stede van die vlakte (Sodom, Gomorra, Adma, Zeboim en Zoar) as legendaries. Nietemin, die Ebla -argief verwys na die vyf stede van die vlakteen 'n tablet gee 'n lys van die stede in dieselfde volgorde as Genesis 14.
Die omgewing op die tablette weerspieël die kultuur van die patriargale tydperk en dit beskryf dit voor die katastrofe wat in Genesis opgeteken is. 14, was die gebied 'n bloeiende gebied wat voorspoed en vooruitgang beleef, wat ook in Genesis aangeteken word. Die Ebla -tabelle bevestig ook die aanbidding van heidense gode soos Baäl, Dagon en Asjera,
Ketef Hinnom Amulette
Ketef Hinnom bestaan ​​uit 'n reeks begraafkamers, suidwes van die Ou Stad van Jerusalem geleë, op pad na Bethlehem. In 1979 het argeoloë 'n belangrike ontdekking gemaak: twee silwer plate opgerol met tekste in antieke Hebreeus. Daar word vermoed dat hierdie items gebruik is as amulette en dateer uit die XNUMXde eeu vC. C. en word oorweeg een van die oudste Bybelse tekste. Op een van die amulette was die tetragramme (YHVH), die heilige naam van God in die Hebreeuse Bybel. En ook die priesterlike seën in die Bybel in Numeri 6 : "Die Here seën jou en bewaar jou; Mag die Here sy aangesig oor u laat skyn en U genadig wees; Mag die Here sy aangesig op u lig en vir u vrede gee ".
Hierdie ontdekking is belangrik om 'n paar beskuldigings te beëindig dat die Ou Testament later geskryf is, dit is 'n konkrete bewys daarvan verwysing na 'n uiters ou Bybelse teks.
Die Swart Obelisk van Shalmanasar III: Hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is
Is 'n artefak wat die argeoloog Henry Layard gevind in die antieke stad Nineve. Dit verwys na 'n Bybelse karakter: die Hebreeuse koning jehu (2 Konings 9 en 10). Dit dateer uit 841 a. C. en is tans in die British Museum in Londen. Hierdie artefak toon 'n tekening van koning Jehu wat voor Shalmanasar III neerbuig en hulde bring, en is 'n verslag wat ooreenstem met die Bybelse gedeeltes van 2 Konings 10.
Bileam se tekste
Fragmente van Aramese skrif is gevind in Vertel deir allah (waarskynlik die Bybelse stad Sukkot). Saam bring hulle 'n episode uit die lewe van "Bileam seun van Beor", waarskynlik dieselfde Bileam wat die Bybel in Numeri 22 vertel. Die tekste beskryf nog steeds een van sy visioene, wat daarop dui dat die Die Kanaäniete het hierdie profeet onthou. As u wonder hoe u kan weet of die Bybel betroubaar is, is dit nog 'n argument in sy guns.
Gedenkruil, gedateer omstreeks 1207 a. C., wat die Farao Merneptah se militêre verowerings. Israel word genoem as een van Egipte se vyande in die Bybelse tydperk van die beoordelaars, wat toon dat Israel het in hierdie tyd reeds as 'n nasie bestaan, wat tot dan toe deur die meeste geleerdes ontken is. Dit is die eerste vermelding van die naam "Israel" buite die Bybel.
Die Hetiete hulle het gespeel a prominente rol in die Ou -Testamentiese geskiedenis. Hulle het interaksie gehad met Bybelse karakters van Abraham tot Salomo. Hulle word genoem in Genesis 15:20 soos 'n volk wat die land Kanaän bewoon het. 1 Konings 10:29 vertel dat hulle strydwaens en perde van koning Salomo gekoop het. Die Hetiete was 'n aansienlike krag in die Midde -Ooste vanaf 1750 a. Tot 1200 a. Tot aan die einde van die XNUMXde eeu was niks bekend oor die Hetiete buite die Bybel nie, en baie kritici beweer dat dit 'n uitvinding van die Bybelse outeurs was.
In 1876 het 'n dramatiese ontdekking hierdie opvatting egter verander. 'N Britse geleerde met die naam AH Sayce Encontro inskripsies in rotse in Turkye gekerf. Hy het vermoed dat dit 'n toets vir die Hetitiese nasie is. Tien jaar later is meer kleitablette in Turkye gevind, op 'n plek genaamd Boghaz-koy.
Die Duitse kenner van spykerskrif, Hugo Winckler, het die tablette ondersoek en hy het sy eie ekspedisie na die plek in 1906 begin. Winckler se opgrawings het vyf tempels, 'n versterkte vesting en verskeie massiewe beeldhouwerke onthul. In 'n spens het hy meer as tienduisend kliptafels gevind. Een van die dokumente was 'n rekord van 'n ooreenkoms tussen Ramses II en die Hetitiese koning. Ander tablette het getoon dat Boghaz-koy die hoofstad van die Hetitiese koninkryk was. Die oorspronklike naam was Hattusha en die stad beslaan 'n oppervlakte van 300 hektaar.
Die Hetitiese Ryk het verdrae gesluit met die beskawings wat dit verower het. Twee dosyn van hierdie verhandelinge is reeds vertaal en bied 'n beter begrip van Ou -Testamentiese verhandelinge. Die ontdekking van die Hetitiese Ryk in Boghaz-koy het ons aansienlik verbeter begrip van die patriargale tydperk.
Sodoma en Gomorra: Hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is
Die verhaal van Sodom en Gomorra word as 'n legende beskou. Kritici neem aan dat dit geskep is om morele beginsels oor te dra. Regdeur die Bybel word hierdie verhaal egter as 'n historiese gebeurtenis behandel. Die Ou -Testamentiese profete verwys na die vernietiging van Sodom herhaaldelik (Deut 29:23; Jes 13:19; Jer 49:18), en hierdie stede speel 'n sleutelrol in die leringe van Jesus en die apostels (Matteus 10:15; 2 Pet 2: 6 en Judas 7). Wat het argeologie ontdek om die bestaan ​​van hierdie stede vas te stel?
Die argeoloë het al jare lank die Dooie See -gebied deursoek op soek na Sodom en Gomorra. Genesis 14: 3 gee sy ligging in die Siddimvallei, bekend as die Soutsee, 'n ander naam vir die Dooie See. In 1924 het die beroemde argeoloog dr. William Albright hierdie webwerf opgegrawe op soek na Sodom en Gomorra. Hy het ontdek dat dit 'n swaar gebarnisse stad was. Alhoewel hy hierdie stad verband hou met die Bybelse "Cities of the Plains", kan nie afdoende bewyse vind om hierdie aanname te regverdig nie.
Meer opgrawings is gedoen in 1965, 1967 en 1973. Argeoloë het 'n 23 duim dik muur rondom die stad, saam met talle huise en 'n groot tempel. Buite die stad was daar groot grafte waar duisende geraamtes opgegrawe is. Dit het aan die lig gebring dat die stad gedurende die Bronstydperk dig was, omstreeks die tyd wat Abraham sou gelewe het. Interessanter was die bewyse dat a groot brand het die stad verwoes. Dit lê begrawe onder 'n laag as wat 'n paar meter dik was. 'N Kilometer lange begraafplaas aan die buitewyke van die stad bevat verkoolde oorblyfsels van teëls, pilare en stene wat deur vuur verbrand word.
En Genesis 14 Vyf stede word in die vlakte genoem: Sodom, Gomorra, Adma, Zoar en Zeboim. Spore van hierdie vier ander stede word ook langs die Dooie See aangetref. Na 'n pad suidwaarts van Bab edh-Drha, is daar 'n stad genaamd Numeria. Die suide word die stad genoem es-Safi. Verder suid is die ou stede Feifa en Khanazir. Studies in hierdie stede het aan die lig gebring hulle is terselfdertyd verlaat, omstreeks 2450-2350 vC. C. Baie argeoloë glo dat as Bab edh-Drha is Sodom, Numeria is Gomorrah en es-Safi is Zoar.
Wat argeoloë gefassineer het, is dat hierdie stede dit was bedek met dieselfde as as Bab edh-Drha. Numeria, vermoedelik Gomorra, het op sommige plekke twee meter as. In elk van die vernietigde stede het die asafsettings die grond in sponsagtige steenkool verander, wat heropbou onmoontlik gemaak het. Volgens die Bybel, vier van die vyf stede is vernietig, wat Lot toegelaat het om na Zoar te vlug. Zoar is nie deur 'n brand vernietig nie, maar is gedurende hierdie tydperk verlaat.
Genesis 16 vertel ons dit Sarai, Abraham se vrou, kon nie kinders hê nie. Sy het ingestem dat Abraham 'n tweede vrou kan hê om 'n kind te hê: sy Egiptiese dienskneg agar. Hierdie praktyk word getuig van baie tekste wat deur argeoloë gevind is. Die Alalakh -tekste en selfs die Code of Hammurabi hulle is dit eens dat die verkryging van 'n kind op hierdie manier 'n aanvaarde gebruik was. Die nuzi tablette is 'n groep tekste wat veral relevant is vir hierdie episode. Hulle dateer uit die tweede helfte van die eeu XV vC, is herstel van 'n ou terrein in die huidige Irak. Hierdie tekste noem dit 'n onvrugbare vrou kan haar man 'n slaaf gee om 'n kind te hê. 'N Feit wat die Bybelse verhaal perfek bevestig.
Die Ipuwer Papyrus: Hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is
El Ipuwer papirus Dit is 'n ou Egiptiese papirus. Dit vind tans plaas in die Rijksmuseum van Oudheden in Leyden, Nederland. Die manuskrip dateer uit ongeveer 1300 v.C. C. as 'n waarskynlike transkripsie van 'n vroeëre teks uit die XNUMXde en XNUMXde eeu vC. C. Verteenwoordig gewelddadige onluste in Egipte, hongersnood, droogte, slawevlug met die rykdom van die Egiptenare en die dood in hulle hele land. Uit die beskrywing word dit uit die Egiptiese oogpunt vertel van diegene wat plae soos dié van die uittog gesien het.
Erastus, administrateur van Korinte
Erastus word drie keer in die Bybel genoem, Handelinge 16:21, Timoteus 4.20 en Romeine 16:23. In die Romeinse gedeelte hou dit verband Erastus, prokureur van die stad. Paulus was in die stad Korinte toe hy briewe aan die Romeine geskryf het. In 1929, onder die opgegrawe ruïnes van antieke Korinte, a opskrif op 'n marmerblok wat gebruik is om 'n plein te plavei, wat 'n Latynse inskripsie bevat wat dit verklaar Erastus was in beheer van openbare werke.
Dus, dankie aan talle argeologiese ontdekkings, is die meeste van die ou stede wat in die boek Handelinge genoem word, geïdentifiseer. As gevolg van hierdie ontdekkings, is dit nou moontlik om die pad wat Paulo op sy reise geneem het, akkuraat te identifiseer.
Bethesda's Well: Hoe om te weet dat die Bybel betroubaar is
'N Ander plek sonder rekord behalwe in die Nuwe Testament kan nou met sekerheid in die noordoostelike deel van die ou stad geleë wees. Johannes 5: 1-15 beskryf a wel in Jerusalem, naby die Puerta de las Ovejas, gebel Bethesda, omring deur vyf bedekte kolonnades.
Tot in die XNUMXde eeu was daar geen bewyse buite die Evangelie van Johannes vir die bestaan ​​daarvan nie, en Johannes se ongewone beskrywing het Bybelgeleerdes laat twyfel aan die betroubaarheid van die verslag, maar die put is behoorlik ontdek in die dertigerjare, met vier kolonnades om die rande en een in die middel.
Die graf van die apostel Filippus
In 'n persverklaring het die Argeologiese Bybelgenootskap van 29 Julie 2011 aangekondig dat tydens die opgrawing van 'n kerk van die Bisantynse era in die ou tyd Griekse stad Hierapolis (in die suidwestelike moderne Turkye), professor Francesco D'Andria en sy argeologiese span hulle het die graf van San Felipe ontdek, een van die twaalf apostels.
Johannes die Doper, profeet
Aangehaal deur die Nuwe Testament as die profeet wat die koms van Jesus sou aankondigJohannes die Doper word ook deur die Joodse historikus Flavius ​​Josephus uit die eerste eeu genoem as 'n regverdige man, wat oorkant die Jordaan gedoop het en wat in opdrag van Herodes vermoor is, soos in die Bybel beskryf word.
In 2010, die argeoloog Kazimir Popkonstantinov, beweer het vind die ossuarium van Johannes die Doper, met inskripsies in antieke Grieks wat sy naam genoem het.
El Dr Lachezar SavovMet behulp van moderne skandeerders het hy die ossuarium bestudeer en beweer dat die bene van 'n man tussen 30 en 40 jaar oud was en met vegetariese eetgewoontes. Geleerdes is dit eens dat die opgehoopte bewyse toon aan dat dit hoogs waarskynlik is dat die ossuary behoort aan Johannes die Doper. Kan ons dan sê dat die Bybel betroubaar is?
Toe Jesus op pad was om gekruisig te word, dwing die Romeinse soldate 'n man met die naam Simon van Cirene dra jou kruis (Matteus 27:32; Lukas 23:26). Simon het seuns genoem Alexander en Rufus (Markus 15:21; Romeine 16:13).
In 1941, die Israeliese argeoloog Eleazar Sukenik ontdek 'n graf wes van Jerusalem met aardewerk uit die eerste eeu met verskillende name. Sommige name was veral algemeen in Sirenaïka. Die inskripsies op een van hierdie ossuariums lui: «Alexander (seun van) Simon«. Op die deksel van die ossuarium is 'n inskripsie met die naam van Alexander in Grieks en dan QRNYT in Hebreeus. Die betekenis hiervan is nie duidelik nie, maar een moontlikheid is dat die betekenis 'Cirenian' is.
Graffiti deur Alexamen
Is 'n satiriese tekening van die vroeë Christendom, gevind naby die Sirkus Maximus in Rome, dateer rondom 200 nC Die tekening stel voor Alexamenos, 'n Romein, waarskynlik 'n soldaat, wat 'n gekruisigde man aanbid met die kop van 'n dier as 'n god. Op die graffiti staan: "ALE XAMENOS SEBETE THEON", wat beteken "Alexamenos aanbid haar God".
Volgens historici kom die dier se kop uit die Romeinse kritiek op die Jode, en sedert die vroeë Christendom is dit gesien as 'n tak van Judaïsme, vandaar die assosiasie. Graffiti, hoewel godslasterlik, is een van die ouer visuele toespelings op Jesus gekruisig. Dit wys op die onvermoë van die Romeine om die aanbidding te verstaan ​​van 'n man wat beskou word as God wat op die manier vermoor is.
Hierdie graffiti is interessant omdat dit sommige dinge versterk, Jesus gekruisig is, hy as God aanbid is en daar reeds 'n sterk Christelike teenwoordigheid in Rome van kleins af. Nog 'n bewys dat die Bybel betroubaar is. Daar is 'n hele paar, reg?
Christelike kerk in Megiddo, c. 220 nC
Hierdie strategiese handelsstad bevat die oorblyfsels van 'n Christelike gebedskamer uit die XNUMXde eeu. Dit bevat drie mosaïekopskrifte wat dui op die Christelike gebruik daarvan. 'N Griekse inskripsie, wat verwys na die tafel in die middel van die kamer, wat waarskynlik vir die nagmaal gebruik is, lui: "Akeptous, wat God liefhet, het die tafel aan die God Jesus Christus aangebied." Die vis wat die middelpunt van een van die vier mosaïek in die kamer versier, is 'n Christelike simbool: die woord ichthys (vis in Grieks): dit is 'n anagram van die woorde Iesous Christos Theou Yios Soter: Jesus Christus, Seun van God, Verlosser .
Danksy argeologie is verskeie Nuwe -Testamentiese karakters geïdentifiseer, van die beroemde Romeinse keisers soos Octavian Augustus, Tiberius, Claudius en Nero, tot verskillende lede van die familie van die koning herodesnet soos sy vrou en kinders, selfs provinsiale goewerneurs hou daarvan Pontius Pilatus en Festus, selfs onafhanklike politieke figure soos Aretas en Judas Galileo.
Daar is nog baie argeologiese ontdekkings wat aangehaal kan word wat die bestaan ​​van verskillende kulturele aspekte, stede, karakters, tradisies, ens. Maar ons kan dit reeds 'n goeie idee kry beide die ou en die nuwe testament is 'n historiese verhaal wat op 'n groot bewyslaag in sy guns berus.
La argeologie is 'n wonderlike bondgenoot waarmee ons kan weet of die Bybel betroubaar is, eeue lank is die Bybel nog altyd beproef en gediskrediteer, maar elke keer as 'n nuwe ontdekking na vore gekom het, het dit bewys gelewer dat dit die waarheid is en dat daar geen rede hiervoor is nie. oordrewe skeptisisme.
Ons hoop dat hierdie artikel u sal help om die vraag te beantwoord hoe om te weet dat die bybel betroubaar is. As jy nou wil weet of God met jou is, blaai deur Discover.online.