Een van die mooiste blomme in die blombedding is gladiolus (vinkel) - 'n trotse aantreklike man wat die oog behaag met 'n edele voorkoms en 'n verskeidenheid kleure. In sommige gevalle kan tuiniers 'n verandering in die kleur van die gladiolus waarneem, waarin al die blomme dieselfde skaduwee het. Wat is die rede vir hierdie verskynsel, en hoe om die plant teen bestuiwing te beskerm - vind uit die artikel.
Kan gladioli bestuif en van kleur verander
Dikwels word tuiniers gekonfronteer met die probleem om die oorspronklike kleur van die gladiolus te verander - in die proses van ontwikkeling word blomme van die verkeerde kleur of skaduwee verwag. Soos bekend, die gloeilamp van die plant kan waardevolle variëteit eienskappe vir 4-6 jaar handhaaf. Dan begin dit geleidelik die individuele eienskappe van die variëteit verloor, om die kleur van die blom na naby aan die "wilde" variëteite te verander. Bioloë het daarin geslaag om 'n aantal hoofoorsake van hierdie verskynsel te identifiseer, veral bakteriese en swamsiektes, onbehoorlike versorging en opberging van bolle.
Hoe om te bestuif
Onervare tuiniers skryf dikwels die "degenerasie" van gladioli en die verandering in hul helder kleur na bestuiwing af. In werklikheid kan 'n plant nie bestuif word nie, mits bolle of kinders in die plantproses gebruik word. Met die groeimetode om die kultuur te kweek, behou en herhaal die kinders die belangrikste variëteiteienskappe van die moedermateriaal volledig. In hierdie geval word die veroudering van die gloeilamp as die hoofoorsaak van die "degenerasie" van die heining en kleurverlies in hierdie geval beskou.
Belangrik! Bestuiwing is moontlik met die saadmetode van voortplanting, maar dit is uiters tydrowend en word slegs deur professionele telers gebruik om nuwe variëteite te teel.
Oor 'n periode van 4-6 jaar kan een knol aktief groei, knoppe produseer, hulle geniet met versadigde en welige blom. Verder begin dit vinnig oud word, wat lei tot die vervaag van blomme, 'n verandering in hul kleur. As die gloeilamp na die aangeduide tyd nie deur 'n jong een vervang word nie, sal die blomme op die gladiolus min wees, klein word, verdof.
Hoe en waarom bestuif gladioli
Op sigself kan die spies nie bestuif word nie, aangesien hul stuifmeel 'n bietjie later ryp word as die stamper. Bestuiwing kan deur middel van bye of windvlae geskied, maar in hierdie geval is dit moeilik om te raai watter blomme onder die kruising val.. Daarom moet tuiniers wat besluit het om 'n gewas met sade te plant, moet leer om die plant met hul eie hande te bestuif.
'N Soortgelyke proses bestaan ​​uit die volgende stappe:
Anthers is apart van manlike bloeiende blomme.
Gesnyde stukke word op 'n vel skoon papier gevoer en laat dit ryp word.
As stuifmeel uit die stofdeeltjies begin strooi (wat dui op volwassenheid), word dit versamel.
Anthers word van vroulike blomme geskei. Moedersblomme is bedek met 'n stuk asemhalingsmateriaal, byvoorbeeld 'n stuk gaas, en wag op die bekendmaking van die stamper.
Nadat die stamper met 'n kwas oopgemaak is, word stuifmeel verkry uit vaderlike vorms op die stigma toegedien, en dan word die blom weer met gaas bedek. Die weefsel word verwyder wanneer die bokse met saadmateriaal in die plant vorm.
Na die prosedure word 'n klein etiket aan die skeer gehang met inligting rakende die ouervorms. Natuurlik is die bestuiwingsproses redelik ingewikkeld en slaag die eerste keer nie.Kenners raai egter aan om nie wanhoop te doen nie en voer die prosedure periodiek uit totdat die gewenste resultaat verkry is.
Belangrik! Bestuiwing oor 2 word nie aanbeveel nie.–3 blomme op een voetstuk. Ekstra blomme moet heeltemal verwyder word.
Die korrels wat uit die saadbolle verkry word, is dun, klein borde met 'n lengte van hoogstens 0,2 cm, wat 'n kiem in die middel het. In die reël bevat een boks 180 tot 200 sade. Stoor materiaal in 'n droë, geventileerde, warm kamer. By te hoë of lae temperatuuraanwysers, sowel as hoë humiditeit, verloor sade vinnig hul ontkieming.
Bestuif gladiolusse van verskillende variëteite in die omgewing
Wanneer gladioli van verskillende variëteite naby mekaar geplant word, kan kruisbestuiwing plaasvind. Om die resultaat van sodanige bestuiwing daarna te sien, moet u egter:
versamel saadmateriaal van 'n blom;
om uit die versamelde saad 'n jong nuwe aas te groei;
wag vir die gloeiende gloeilamp en asseblief met ongewone blom, gekenmerk deur 'n oproer van blomme en skakerings.
Soos die praktyk toon, neem die somer inwoners nie die bogenoemde landboutegniese maatreëls toe nie weens die lengte en kompleksiteit van die proses. Die meeste blomkwekers verkies om spies te teel deur bolvormige kinders van die moedermateriaal te skei. Hierdie metode vermy kruisbestuiwing, selfs al is daar nabygeleë groeiende gladioli van verskillende variëteite.
Soos hierbo aangedui, is daar verskillende redes waarom gladioli tydens die ontwikkeling van kleur verander, met die veroudering van gloeilampe as die belangrikste. Ervare tuiniers werk plantmateriaal elke 2-3 jaar op. Daar moet op gelet word dat die mees versadigde en helder blom drie jaar knolle kan "gee".
Elke jaar verloor knolle hul oorspronklike eienskappe, dit verswak, erger teen siektes en plae, daar is minder blomme op die gladiolus, hulle verloor hul helder kleur, vervaag. Daarom moet die plant van tyd tot tyd verjong word deur kinders te teel.
Het jy geweet? In Engeland is gladiolus die gewildste en algemeenste plant wat deur byna elke inwoner van die staat verbou word. In hierdie land word die skaarsste kultuursoorte gekonsentreer, en hier woon die grootste aantal versamelaars.
Dit is nie ongewoon dat spiese met verskillende kleure op dieselfde bed na etlike jare dieselfde is nie. Hierdie verskynsel word verklaar deur die "degenerasie" van variëteite en hul terugkeer na die moederbasis. Om die graad op die webwerf te bepaal, sal dit 'n paar jaar van deurdagte werk neem. Daar is plante wat hulself goed bevorder tot voortplanting, wat baie bestand is teen siektes en 'n hele paar groot kinders vorm. Terselfdertyd kan blomme met 'n lae reproduksietempo en swak immuniteit op 'n blombedding groei. As u nie maatreëls tref om die "swak" variëteite te bewaar nie, sal hulle na 'n paar jaar vervang word deur sterker en stabieler soorte.
In die meeste gevalle verdwyn die variëteite wat 'n klein aantal klein kindertjies vorm,. Sulke plante moet, vir die veiligheid van moederlike eienskappe, apart van ander geplant word en elke 4-5 jaar om maatreëls uit te voer vir die ontaarding van plantmateriaal.
Een van die algemeenste oorsake van kleurverlies by gladioli word as bakteriese en swam kwale beskou:
Fusarium. Een van die gevaarlikste siektes wat die beskrywe kultuur beïnvloed. Dit word gekenmerk deur die voorkoms van bruin kolle op die gloeilamp. As u besmette materiaal plant, is dit waarskynlik dat gladioli nie sal uitspruit nie, en as dit gebeur, sal die blomme klein, bleek wees en vinnig uitdroog.
Sclerotinia. Swartvrot ('n ander naam vir die siekte) vorder met 'n hoë grondsuurheid en swaar reënval. Tekens van die infeksie van die plant is: blare boor, verrotting van die stam, die voorkoms van swart kolle in sekere kultuurgebiede - agglomerasies van die swam. As gevolg van die skadelike gevolge, verrot die wortelstelsel en die blom sterf. Hierdie siekte kan nie behandel word nie, daarom word besmette blomme en bolle vernietig.
Septoria. Die siekte is baie soortgelyk aan ander swamsiektes en manifesteer hom in die vorm van kenmerkende kolle op die blare en stam. Dit is onmoontlik om besmette spiese uit septoria te red, sodat hulle saam met besmette knolle vernietig word.
Scab. 'N Bakteriese siekte versprei op plantmateriaal, op die oppervlak waarvan erosie gevorm word. Die lugdeel van die plant ly feitlik nie. Die enigste teken is dat u op die blare aan die basis van die stam klein kolle van bruin kleur sien, wat dan toeneem en groei.
Mosaïek. U kan die siekte herken deur die voorkoms van wisselende kolle van ligte en donker kleur op die blare, wat, soos die siekte vorder, dwarsdeur die plant versprei. As gevolg van sulke blootstelling gee die gladiolus minder knoppe, word die blomme kleiner en verander hulle kleur.
Sekere voorkomende maatreëls maak dit moontlik om die voorkoms en verdere ontwikkeling van kwale van die skeer te voorkom, veral bekwame sorg, beheer van grondvog, sowel as voorkomende behandeling van plante met swamdodende middels.
Het jy geweet? Ongeveer 70.000 variëteite aan gladioli is amptelik geregistreer in verskillende lande van die wêreld. Net 'n derde van die plante word egter op groot skaal gekweek, die res kan slegs in privaatversamelings gevind word.
Die 'degenerasie' van gladioli is 'n ernstige probleem wat nie net beginners nie, maar ook ervare blommekwekers kan ondervind. By die verbouing van die beskrewe plant, moet daar onthou word dat die vorm van die aarwurm redelik vinnig plaasvind - 4-6 jaar na plant. Daarom moet die kultuur, om die verklaarde variëteiteienskappe te handhaaf, sorgvuldig sorg, variëteite noukeurig skei en plantmateriaal gereeld by kinders verjong.