Die Virginia-veldtog van 1864 - Geskiedenis - Oorloë - 2021
Die Virginia-veldtog van 1864
Agtergrond van die Virginia-veldtog
Na Gettysburg het Lee nie meer die mans, die perde of die voorsiening gehad om 'n ander inval in die Noorde te probeer maak nie. Hy was nou verplig om op die verdediging te veg. Sy taak: stoot die indringer om elke draai. Sy teenstander, die beste generaal wat die Unie gehad het, was: Ulysses S. Grant.
Grant se plan was eenvoudig. Sherman se vurige "March to the Sea" sou Georgië verwoes en dan noord deur die Carolinas en Virginia sny; Phil Sheridan sou op 'n plaasverbrandende kruistog in die Shenandoahvallei gaan; en die Amerikaanse vloot sy greep op die geblokkeerde hawens van die Suide sou verskerp. Intussen sou Grant en Meade en die Army of the Potomac, ongeveer 120 000 sterk, meedoënloos na Richmond marsjeer om dit teen Robert E. Lee se leër van ongeveer 62.000 man te slaan totdat die Grey Fox geklop en voorgelê is.
Grant se eerste groot botsing met Lee was in die Slag van die Wildernis (5-6 Mei 1864). Die Confederates het die leër van die Unie getref toe dit deur die "Wildernis" wes van Fredericksburg marsjeer. Lee het gehoop om die Army of the Potomac in hierdie digte bos vas te vang, waar die numeriese meerderwaardigheid daarvan deur die onmoontlikheid van maneuvering ontken word.
Op die eerste gevegdag was die getal van die bondgenoot A. P. Hill-nommer bykans drie tot een gevang en het die Federale voor hom gehou. Dus was die Konfederale val vasgestel as die dun grys lyn kon hou. Lee se plan was om die vars korps van Longstreet, 'n dag se opmars, 'n verpletterende aanval op die Federale flank te lewer.
Longstreet was egter stadiger as wat die Federale was. Om 05:00 vm. Het 'n massiewe federale aanval in die geteisterde Konfederale lyne geskeur wat Lee gedwing het om vorentoe te ry en sy mans te betoog. Net op daardie oomblik, toe dit gelyk het asof die Konfederate sou breek, bars die korps van Longstreet op die toneel. Hy was miskien laat, maar hy het daarvoor opgedoen deur die stryd aggressief te druk, nie bloot die aanklag van die Unie af te weer nie, maar die Federale linkerflank te verkrummel.
Die Konfederale teen-aanklag was so effektief dat dit geblyk het dat die momentum heeltemal sou wees - dat die oomblik van absolute Konfederale gevaar 'n ongelooflike triomf sou wees. Maar Longstreet, wat voor sy lyne gery het, is erg gewond deur vriendelike vuur. Met Longstreet af, ry Lee na die voorkant om die aanval van die Konfederasie te rig, maar hy vind dat die voorwaartse oplewing van die Konfederale lyn reeds stil is. Die oomblik van herleiding is verby.
Grant was eenmalig vasbeslote om vas te hou ná Lee, ongeag die koste. Hy sou sy manne na die suide verskuif en aanval, na die suide verskuif en aanval, en Lee dwing om voort te gaan om saam met hom te beweeg om die Federale leër van die Potomac te keer om teen Richmond te vorder.
Blou en grys het weer bots, eers twee dae later in 'n tweeweeklikse stryd by Spotsylvania Court House, waar Lee sy manne opgestel het om te grawe wat sy biograaf Clifford Dowdey genoem het "die mees uitgebreide stelsel van veldwerke wat toe in die wêreldoorlog gesien is , 'Ontwerp' wat op mobiele forte neerkom. 'Lee moes twee keer tydens die hewige gevegte weerhou word om in die veld te beland. Toe dit verby was, was die resultate vir Grant net so sleg soos in die woestyn. In albei gevegte het hy bykans twee mans vir elk van die Lee's verloor, terwyl hy ook Lee met byna twee tot een oortref het (110,000 Federale tot 63,000 Confederates in Spotsylvania).
Grant het gesweer dat hy dit op hierdie punt sou beveg as dit die hele somer duur, 'wat dit sou doen - en meer. Twee dae na die laaste gevegte by Spotsylvania Court House het Lee Grant weer by Noord-Annarivier (23 tot 26 Mei 1864) nagegaan in 'n goed-uitgevoerde taktiese verdediging dat Lee gehoop het om in 'n ander lokval vir die leër van Grant te verander, maar Lee was te siek om sy teenoffensief te rig en het geen waardige luitenant gehad om dit uit te voer nie. En die leërs het hul spieëlbeelde na die suide herhaal en mekaar by Cold Harbor gekonfronteer.
Grant, gefrustreerd oor Lee se voortdurende afskaffing van sy voorskot, het besluit om op die groot gewig van sy twee-tot-een-meerderwaardigheid in getalle te vertrou om hierdie bloedige minuet te beëindig. Hy het sy mans op 'n eenvoudige manier teen Lee se nuut en vinnig opgerigte vestingstukke ingegooi.
Vir Grant, ten minste op menslike terme, was dit 'n vreeslike fout. Die Uniesoldate het met blusende musketrie en artillerievuur te kampe gekry, blou uniforms wat in groteske, bloedige klonte val. Grant het aanranding ná aanranding beveel en gedink hy het die Konfederate geskud. Hy het eintlik net sy eie mans gedemoraliseer. Die Slag van Cold Harbor (31 Mei tot 3 Junie 1864) was 'n ramp in die Unie. Federale ongevalle was 10.000 man teen die Konfederale verliese van 4.000 man. Terwyl Grant se bestendige stroom versterkings sy leër bo 100,000 troepe gehou het, was dit sy manne wat gewonder het hoe lank dit kon duur en sy offisiere wat politieke reaksie op die wankelende wetsontwerp in die ongevalle gevrees het. Oor 'n maand se veggeveg het Grant 50.000 man verloor. Byna 1 700 Federale soldate het hul lewens geoffer of elke dag gewond in die uitvloei-oorlog van Grant.
Alhoewel hy vir 'n verlore saak veg, het Lee se glans geskitter tydens die Virginia-veldtog van 1864. Elke groot veldslae was 'n geweldige taktiese oorwinning vir Lee. In die geveg om die woestyn het Grant byna twee mans vir elkeen van die Lee's verloor (die Unie-ongevalle was 18.000 tot nie heeltemal 11.000 vir die Konfederate nie). By Spotsylvania Court House was dit dieselfde verhaal, met die ongevalle van 18 000 tot hoogstens 10 000 konfederate. Weereens by Cold Harbour was dit altyd die troepe van Grant wat die slegste gevaar het. Maar in brutitêre terme was dit die ongevalle wat Grant kon bekostig, en Lee kon nie.
Kyk die video: Trump impeachment: Is the investigation about crime or politics? The Bottom Line (Mei 2021).
Copyright 2021 \ Die hele geskiedenis van die mensdom op een webwerf \ Die Virginia-veldtog van 1864