Ons vir jou: de komst der Hugenoten in Z-A | Golfbrekers
Dit bericht werd geplaatst in Buitenland,Cultuur,immigratie,Natuur,politiek,Vlaanderen door De Redactie . Bookmark de permalink .
4 reacties op “Ons vir jou: de komst der Hugenoten in Z-A”
Victor Van Vosselaer op 30 april 2013 om 11:04 schreef:
Hartelijke dank, beste Peter Murray, voor dit artikel, dat “grosso-modo” bij ons wél be/ge-kend is, doch… zovéél bijzonderheden van die geschiedenis (zoals U beschreef)… dààrvan hadden wij practisch géén benul.
U, beste Peter, heeft ons een stukje “rijker-aan-kennis” gemaakt, vandaar onze oprechte dank. (^_-)
Peter Murray op 1 mei 2013 om 14:23 schreef:
Die spreekwoord lui:”Kennis is mag!” En:”Soveel tale ek kan, soveel keer is ek ‘n man!”
Om brugge te bou; om vriende van kennis te voorsien; om onsekerhede uit die weg te ruim; en om onenigheid – as gevolg van swak kommunikasie – te stop, dit is my passie.
Ek is nie altyd bewus van my vriende in Vlaandere en Nederland se behoeftes oor Suid-Afrika nie, daarom nodig ek u (die lesers) uit om aan my onderwerpe te stuur waaroor ek kan skryf.
Ropie op 30 april 2013 om 20:28 schreef:
Peter, dankie vir jou insiggewende bydrae oor die Franse Hugenote.
Soos ek steeds vermoed het was daar by die ‘Franse’ ook Suid-Vlaminge wie se huistaal waarskynlik wel geen Frans sal gewees het.
Terloops, ‘n van soos du Plessis vind ‘n mens ook nou nog in Noord-Frankryk. Hierdie Hugenote het hulle verbasend gou geassimileer maar dit is ook verbasend dat daar van die Franse taal (of die Franse dialekte), wat die Hugenote gepraat het, geen of amper geen spore is terug te vind in Afrikaans nie…
Peter Murray op 1 mei 2013 om 14:10 schreef:
Ek spreek onder korreksie, maar ek dink die rede waarom die Franse taal in Suid-Afrika uitgesterf het, is omdat die Nederlandse owerhede in Kaapstad ‘n verbod op vreemde tale geplaas het. Heel aan die begin is Frans wel gepraat. Dit was veral die “aristokrate”, die hoë amptenare, geleerdes en …… kom ons sê maar die “snobs”, wat Frans gepraat het. Volgens die geskiedenisboeke wat ons op skool gebruik het, is Frans verbied, so ook Duits en ander Europese tale. Aan die een kan was dit seker ‘n wyse besluit gewees om eenheid en onderhorigheid onder die burgers te kweek, maar andersyds sou dit wonderlik gewees het indien Afrikaners van vroeg af geleer het om veeltalig te wees. Die meeste Afrikaners van vandag praat slegs Afrikaans, en ‘n swak Engels.