Beskrywing van die skildery Honore Daumier "Legislative Womb" - Skilderye - 2022
In die vroeë kinderjare het Honore Daumier saam met sy ouers na Parys verhuis, en sedertdien het die seuntjie baie interessante aktiwiteite gedoen - om lekkers in die kruidenierswinkel te dra, gesels met straatbakkies, ure lank na iemand van die poort af gekyk. Die vader het tevergeefs probeer om sy seun sy kunswerk as 'n glansster te leer - 'n moeilike, geduldige taak is heeltemal nie aan die rustelose tiener gegee nie, en die saak help om hom as boodskapper by die regskantoor te heg.
Die mees fassinerende aktiwiteit vir jong Honore was karikatuurtekeninge, en sy eerste modelle - die ouer seuns in die naburige strate - het dikwels wraak geneem op die jong tekenprenttekenaar, sy vinnige tekeninge was so akkuraat en snaaks. Die regstreekse en vrolike, onbeholpe karakter van Honore bring hom naby beroemde mense en vooraanstaande skilders soos Delacroix, Granville, Corot. Balzac het sy talent entoesiasties met die spiere van Michelangelo vergelyk.
In 1832 word Daumier ses maande gevangenisstraf opgelê vir 'n karikatuur van koning Louis Philippe, uitgebeeld as 'n lelike peer, wat in Frans konsonant is met die woord dwaas. Die vele werke wat daar geskep is en sy roem as 'n briljante tekenprentkunstenaar verhoog egter net die kunstenaar se gewildheid, en hy gaan vry met baie aanbiedinge om in satiriese publikasies te werk.
Van die einde van die 18de eeu was die Franse regering in 'n diepe politieke en ekonomiese krisis, wat bloedige rewolusiebewegings by verskeie geleenthede uitgelok het, en Daumier se satiriese kuns het die verontwaardigde massas geïnspireer om in opstand te kom teen die huidige koninklike en parlementêre elite. As medewerker van die koerant kon die kunstenaar ure in die Wetgewende Kamer van die Bourbon-paleis deurbring, waar hy die gedrag van politici, hul gesprekke en die hele stelsel van parlementêre mag in Frankryk bestudeer het.
Honore Daumier het in 1834 die Wetgewende baarmoeder van sy beste litografie geskep. LP's sit daarop in die amfiteater, in aanskoulike en akkurate miniatuurkopieë waarvan iemand 'n beroemde politikus of gierige korrupte amptenaar sou kon herken. Sommiges staar leeg na die plafon, ander vergiftig mekaar met vermaaklike fietse, terwyl ander openlik om hul neus steek. Vetterige, lelike en afstootlike gesigte, swaar figure, die voorsitter het duidelik vergeet waar hy is en wat hy moet sê - soos in 'n groot maag absorbeer hulle alles wat die mense verdien het, en gooi hul onverteerde riool daarop.
Die Parysenaars het gretig op die werk van die vreeslose meester gewag, hulle verheug oor skerp en goedgerigte kritiek, en openlik saam met hom gelag. Die meester het aan elkeen van sy werk gewerk, soos aan 'n kunswerk. Soos die beroemde prentjie van Don Quixote wat hy geskep het, die ridder, sonder vrees en smaad, Honore Daumier het sy hele lewe lank met die korrupte elite van die samelewing en met die konings gestry, was hy altyd in solidariteit met die strewe van gewone mense en het hy voortdurend sy eie woorde oor die behoefte aan sy tyd bevestig.