by Romanza aan July 18, 2017 0 Kommentaar
"Kan ek vir ons kaartjies kry vir Carmen môreaand? Dis 'n heropvoering van Francesca Zambello se oorspronklike stuk met Tanya McCallin se ryk en kleurvolle ontwerpe. Volgens die resensies is dit 'n uitstekende uitbeelding van Spaanse warmbloedigheid en sigeunerpassie," het hy dubbelsinnig laat hoor. "Ek dink jy sal dit geniet."
Tahlia moes keer dat haar mond oophang. Waarvan praat hierdie man? Hy rits gereeld name en inligting oor alles en nog wat af asof dit allemanskennis is. Nou word opera boonop by sy oënskynlik wye kennis gevoeg. Natuurlik het sy darem al van Carmen gehoor, maar sy het nog nooit haar voete by enige opera gesit nie. Dit behoort 'n wonderlike ervaring te wees. Ja, sy wil graag gaan.
Die verwysing na Spaanse warmbloedigheid en sigeunerpassie het wel 'n rooi lig iewers dofweg in haar kop laat flikker. Veral oor die stemtoon waarin hy dit kwytgeraak het. Maar dit was 'n liggie wat sy blitsig gedoof het.
Sy weet immers hoe om na haarself te kyk. Sy sal nie in enigiets beland wat sy voor haar siel weet geen kans staan om te oorleef nie. Dis nog steeds bloot vriendskap, behalwe vir dan en wan wat hy op 'n soort van terloopse manier aan haar hand of arm raak.
"Dit klink fantasties," het sy ingestem. "Ek gaan graag."
"Jy doen my 'n eer aan, querida."
Dit het haar weer eens laat wonder waar die prentjie in haar agterkop vandaan gekom het dat stiervegters ru en onafgeronde mansmense is. Is dit oor hulle kragte met bulle meet dat sy bloot aanvaar het hulle is self ook soos 'n bul in 'n glashuis? Nie dat sy ooit voorheen veel oor toreadors gedink het nie, besef sy. Dit was kwalik deel van haar verwysingsraamwerk. Hoe dit ook al sy, enige vorige menings wat sy oor stiervegters gehad het, het Alejandro lankal die nekslag toegedien.
"Hallo! Planeet Aarde na mejuffrou O-pe-ra. Ontvang jy my?" ruk Anna-Marie haar terug na die hede. "Ek vra wat gaan jy aantrek?"
"Ek het ook my blou rok in gedagte gehad," glimlag Tahlia ingenome met Anna-Marie se voorstel oor haar uitrusting vir die aand.
"Alejandro lyk vir my na die tipe wat waarskynlik 'n tuxedo na so 'n okkasie sal dra," lig Madeleine haar mening. "Dra die blou nommer, dan sal jy nie afsteek nie. My ouma het altyd gesê 'rather be overdressed than underdressed'."
"Goed, dan is dit 'n eenparige besluit," knik Tahlia tevrede.
"Maar voor jy nou gaan opdollie, sê ons tog net, soen hy so lekker as wat 'n mens van daardie yummy lippe sou verwag?" wil Anna-Marie weet.
"Ek . . . ons soen nie."
"Wát?" gil al twee gelyk.
"Nou wat doen julle? Ek glo jou nie," skud Madeleine haar kop in ongeloof.
"Nee, rêrig," bevestig Tahlia blosend, "ons is net vriende. Niks meer nie."
"Hoe absoluut vervelig," laat Anna-Marie met 'n suur gesig hoor. "Dis seker jy wat so 'n reël gemaak het. Alejandro lyk beslis nie vir my na die soort man wat platoniese vriendinne nodig het nie. Jy is eintlik so simpel, weet jy dit?"
"Los my uit," reageer Tahlia voor sy verdwyn om te gaan regmaak vir haar groot aand uit. Ja, erken sy teenoor haarself, sy is simpel. Die hele platoniese gedagte was 'n sotlike voorstel. Wat sou haar besiel het, wonder sy elke keer meer en meer wanneer sy en Alejandro saam is en haar hele wese na aanraking hunker. Sy is die meeste van die tyd in sy teenwoordigheid kompleet soos 'n kat op die spreekwoordelike warm sinkplaat wat dan diékant toe en dan daardie kant toe trap. Hoeveel keer het sy nie reeds haar stoel nader aan syne geskuif en dit dan weer wegbeweeg nie? Of haar hand kamstig terloops op syne gesit om iets te benadruk of aan hom uit te wys? En wat doen hy? Niks. Absoluut niks. Dis besig om haar gek te maak.
Daar is slegs 200 kopieë van Dans met 'n stiervegter oor! Kry nou jou kopie by LAPA Uitgewers: http://bit.ly/2uxCPnA