Die Saaier – EGK Maranata
Home » Uncategorized » Die Saaier
Vrug is die einddoel van die saaier, en die toets is onderhewig aan die wyse hoe die saad ontvang is.
As daar geen vrug is, dan is dit in hoofsaak dat die Woord van die Here nie werklik verstaan was of ook dat dit direk weg gestoot was.
Wanneer ons na hierdie gelykenis van die saaier kyk is dit vir ons belangrik om te sien en ek wil sê, sonder twyfel was dit die Here Jesus se intensie om Homself voor te stel as die saaier van die saad.
Hier en sowel in die volgende gelykenis is Jesus die een wie die goeie saad saai. Die Seun van God stel Homself nêrens weer so voor nie.
Mar 4:3 Luister! 'n Saaier het uitgegaan om te saai.
Hy Jesus Christus het mens geword, in hierdie wêreld gekom, vanwaar Hy die Koninkryk van God van uitgegaan het om te saai, die Woord van die Koninkryk van God.
Het u al gedink? Terwyl Hy die eerste was wat die Woord van God kom verkondig het en dit nog hierdie selfde evangelie wat Hy aan die mens gebring het wat die Apostels en al ons geestelike voorgangers tot vandag toe nog verkondig en saai.
Ja, hierdie Woord wat Hy van die begin af gebring het, was die saad en die harte van die mense die grond.
Daarom dan ongelukkig terwyl die woord van God wat altyd goeie saad is, is dit wel, dat hierdie saad nie altyd in goeie grond val nie.
In teendeel wil ek nie hê dat ons inlegkunde in die woord van die Here moet toepas nie, maar net binne hierdie gelykenis was daar maar net ¼ van die saad wat werklik geval het, ontkiem het, opgegroei en vrug gedra het soos God dit werklik in gedagte gehad het.
Hierdie grond dan wat die hart van die mens voorstel – kom die Woord van die Here hier en stel vir ons verskillende tipes grond voor.
En kom ek maak vir u dadelik die teenkant vas – en dit is ongeag die grond vanmore, dat die Saaier – God self – verlang van elke saad wat gesaai word, vrug: – vrug van heiligheid! En ek wil vir u sê, dat God sal en wil verseker nie tevrede wees met enigiets minder nie.
Die goeie Heer wat die goeie saad saai het die volste reg om net die beste vrug terug te verlang.
Na aanleiding van hierdie Skrif gedeelte, is daar vier verskillende hoorders of harte.
Punt 1: Die geslote hart
Ek sien hier die beeld van n hard getrapte voetpaadjie – u sien dit in u geestesoog. Daardie paadjie wat deur 'n oop veld loop of teen die kant daarvan en almal stap daarlangs en u het selfs moontlik al op u fiets gery, daarlangs skool toe.
'n Paadjie wat baie deur die publiek gebruik word en daarop het van hierdie saad geval en daar was vir hierdie saad geen tyd om te penetreer in die grond in nie, want die grond is hard en die voëls van die hemel leer die Woord het dit kom oppik.
Ja, 'n hard wat al so hard geword het as gevolg van misleiding van die sonde in hierdie wêreld.
Mat 13:19 As iemand die woord van die koninkryk hoor en nie verstaan nie, kom die Bose en roof wat in sy hart gesaai is…
Dit is hy by wie langs die pad gesaai is.
En hier is dit vir ons belangrik om die toestand van hierdie mens se hart te moet sien – die Woord van God is absoluut onaktief in hierdie hart – want hy verstaan nie die woord van God nie.
Hierdie mens is op 'n plek waar hy homself nie kan identifiseer met God of in 'n verhouding met God of selfs die Woord van God wat hy hoor nie. Ek wil selfs sê, nie eens in die koninkryk van God se genade nie.
En hierdie is vir my so 'n hartseer plek, want hierdie hart is so hard en koud teenoor die Woord van God en waar die woord spreek oor sonde, en vergifnis, en heiligheid. Daar is geen opneem en aanvaar daarvan nie.
En ja, hierdie is n plek wat hierdie hart self bereik het, omdat hy sy hart oopgestel het en toegelaat het dat hy deur die verkeerde beinvloed kon word.
Dan sê wyse Salomo vir ons Spr 29:1 'n Man wat baie bestraf is, en sy nek verhard, sal onvoorsiens verbreek word sonder dat daar genesing is.
Punt 2: Emotionele hart
Hierdie is die mens wie die Woord hoor en dit is besig om die hart te roer, maar wat nog nie werklik op die plek kan kom om die volle berekening te doen nie.
Hierdie is nie noodwendig die hart wat hardkoppig is en net opstaan en sê ek stel nie belang nie en hierin en daarin fout vind en teen als stry nie, nee, maar dit is hy wie werklik net nie op die plek kan, en ek dink dikwels, dat hulle net daar wil kom nie, om net absoluut eerlik teenoor hulself en God te wees.
Dieselfde hart waarna Jesus verlang daar in Matt 14:25-33, waar Hy die dissipels aanspreek oor hoe hul harte moet wees as hulle Hom volg en 'n koste berekening doen. Hierdie hoorder waar die saad op die rotsagtige plekke val, is so.
Ja, baie van die beloftes en die goeie het sy aandag gegryp… die saam sing van gelowiges, die atmosfeer van byeenkomste en dit als het hierdie hoorder moontlik so aangegryp, maar die diepste nood in die hart na God self kon nog nie aangeraak word nie omrede hierdie mens nog nie die Woord wat deur die Saaier gesaai is aangryp nie.
Ons mag harte raak en opwek , maar as God deur die Gees van God nie waarlik toegang binne daardie hart vind nie, sterf die saad.
Punt 3: Die hart wat dwaal
Die verklaar hier dat sommige saad het tussen die dorings geval en dit was letterlik daardeur verdring en dood gemaak, dat dit geen vrug opgelewer het nie.
Lukas verwys in hoofstuk 8 dat hulle geen ryp vrug dra nie..
Die gevaar hier is verseker dat die dorings met die saad saam opgekom het, dit praat van die hart waar die dorings nooit in totaliteit verwyder was en daar behoorlik skoon gemaak was nie.
Die dorings het saam met hierdie saad daar opgekom, en die dorings het ongelukkig oorheers..
Hier word verwys na die vleeslike of die ontevrede hart – en selfs kind van God.
Jakobus sê – Jak 1:8 so 'n dubbelhartige man, onbestendig in al sy weë.
En vir hierdie mens word die evangelie en waarheid so oorgegee – Jak 4:8 Nader tot God, en Hy sal tot julle nader. Reinig die hande, julle sondaars, en suiwer die harte, julle dubbelhartiges!
En ek wil vir u daarop wys en dit is belangrik dat ons hierdie waarheid mag sien.
Hier is twee dinge waarin ons voortdurend God moet en waak om nie in hierdie toestand te mag kom nie.
Matt 13 sê dat hierdie mens kom op 'n plek dat hy onvrugbaar word – daar word niks vrug opgelewer, en in Lukas 8:14 verwys hy dat hierdie mens geen ryp vrug dra nie.
Die gevaar is dan moontlik, dat iemand wat vroeër vrug gedra het, die vrug nie meer na volle geur mag wees nie. Iewers het daar iets gebeur of fout gegaan en die vrug wat so geweldig was het flou geraak.
Van hoeveel kinders van die Here kan dit dalk vandag gesê word.
Mat 13:22 …, maar die sorg van hierdie wêreld en die verleiding van die rykdom verstik die woord, en hy word onvrugbaar.
Die Hebrieèr skrywer kom waarsku Heb 3:12 Sorg daarvoor, broeders, dat daar nie miskien in een van julle 'n bose en ongelowige hart is deurdat hy van die lewende God afvallig word nie.
Punt 4: Die vaste hart
Hierdie is die hart waar die oortuiging diep getref het en die saad diep wortel geskiet het.
En wat voortbring, belydenis teenoor die Here en geloof in Christus Jesus alleen.
'n Goddelike berou oor sonde en soveel so dat dit nie iets is wat van gepraat word en wel herken word alleen nie, maar dit word waaragtig so geleef dat dit n ware Goddelike karakter vestig en dit vorm binne die hart en lewe van hierdie mens en kind van God.
Goeie grond is skoon grond, vry van al hierdie hindernisse wat diep geestelikke groei gaan hinder.
Hierdie spreek van n eerlike goeie hart, waarin al die wortels van hierdie vleeslike vernietig is. Een wat deur die vuur van die Gees van God self gereinig en geheilig is.
Goeie grond is los grond wat goed los gekap en geskoffel is, wat vry en oop is vir enige invloede van die natuur… wind en reën en sonskyn.
'n Oop hart is die hart wat totaal oop gemaak het vir al die invloed van die genade en die Gees van God self, sonde is vernietig en daar is geen ding nagelaat om die geestelike groei te verhinder nie.
Efe 3:17 – 19 sodat Christus deur die geloof in julle harte kan woon, julle wat in die liefde gewortel en gegrond is,
Kom ons meet ons lewens aan die Woord sodat ons nooit mislei sal word nie.
Die Here Jesus was hierdie eerste vrug tot heiligheid en Hy roep ons daartoe.
Die waarheid is, daar is geen heilige lewe sonder saad, wortel en vrug nie.
Mat 13:23 En by wie op die goeie grond gesaai is—dit is hy wat die woord hoor en verstaan, wat dan ook vrug dra en oplewer: die een honderd,die ander sestig—, die ander dertigvoudig.