Hotel Berlaymont Brussels EU: voorzieningen en recensies | Expedia.nl
Kaart Boulevard Charlemagne 11-19 Brussels 1000 België K-toets vir mans | Xplorio Gansbaai
K-toets vir mans 24 June 2016
Vuur die mans in jou lewe aan deur hulle aan te moedig om hul liggame teen kanker te beskerm.
In Gansbaai kan mans direk en sonder ΄n afspraak na PathCare in Hoofstraat vir ‘n PSA toets gaan. Vir verdere inligting is u welkom om die Kanker-vereniging op Onrusrivier by 028-316-3678 te skakel. Free Horoscopes - Astrodienst Guest user u1359751669
24-Jul-2017, 00:12 UT/GMT MemoryStream Compression - CodeProject 11,335,262 members (34,188 online)
Andla Last Visit: 31-Dec-99 19:00 Last Update: 29-Mar-15 10:20Refresh1 Jy blaai in die argief vir tukkies.
Oktober 23, 2016 in Uncategorized
Merkers:blou bulle, hennie van deventer, loftus, lojaliteit, melkbos, tukkies
Niemand wat ek ken, sal so vootvarend wees om ‘n mens oor jou keuse van huweliksmaat en jou getrouheid aan hom/haar aan te vat nie. Ek en Tokkie is fluks op pad na ons goue bruilof. Niemand het dit nog gewaag om iets daarvan te bevraagteken nie.
Oor ander “liefdes” word ek egter gereeld geroskam. Soos oor my bloed wat blou is.
Kom nou, sal my Kaapse vriende my aanspreek, jy’s darem al 20 jaar hier; regtig nou tyd om vir jou “eie span” te skree. Eie span! Vrystaatse vriende is op hul beurt verontwaardig dat ek na twee gelukkige skofte van 12 jaar elk in Bloemfontein nie die Cheetahs uit en uit steun nie.
Ek gebruik die woorde “uit en uit”, want meesal steun ek die Vrystaat wel. Eintlik amper altyd – veral teen raai wie. Dis net as die Cheetahs en die Bulle mekaar pak dat dinge lol.
Ná Saterdag se wedtryd het ek op FB die volgende inskrywing gemaak: “Lekker as jou twee gunstelingspanne mekaar in die Curriebeker-eindstryd pak. Ek is bly die Cheetahs het gewen. Ek is jammer die Bulle het verloor. As die telling andersom was, sou my bly en jammer ook andersom gewees het.”
Klink dalk ietwat draad-sitterig. Laat ek dus hier eerliker wees: Ek is inderdaad bly oor die Cheetahs. Maar ek is VREK jammer dat die Bulle verloor het (boonop so sleg verloor het).
Die band met die blou span kom nie van gister af nie. Is al in die jare 1958 tot 1962 op Loftus gesmee. Amper 60 jaar gelede. Ons kringetjie vriende, almal Kollegemanne, was maar gewoonlik Saterdae daar as ons nie self elders gespeel het nie. Altyd probeer om te gaan kyk as Tukkies speel. Veral teen die Bobbies. Epiese stryde.
Waneer Noord-Transvaal op die veld draf, was dit groot sake. Ons kele is hees geskree.
Legendes soos die snorman Louis Schmidt, Frik du Preez, Mof Myburgh en Piet Uys was die helde in blou wat Loftus daardie jare gaande gehad het soos Hannes Brewis en Tom van Vollenhoven voor hulle. Vir ‘n rugbymens is dit name wat jy ná al die jare steeds met die grootste respekte bejeën.
Eie studentemaats soos die Kollegemanne Nic Bojé, Proppie Goosen en Andries Pretorius het die Noord-Transvaalse trui met die Barbertonse madeliefie op die bors oor die kop getrek. Nog ‘n stewige band tussen jou en die span.
Nou wel nooit op Loftus nie, maar op L.C. de Villiers, Oostelikes se veld, die Bobbies se veld, Danville en so het die uwe boonop sy eie rugbytande in Pretoria geslyp. Vleuel vir Kollege gespeel in die derde liga. Was ‘n skraal, liggewig-mannetjie en skrikkerig om te tekkel. Maar nogal vinnig gewees as ek afsit hoekvlag toe!
Die Jakarandastad was as’t ware my rugby-universiteit soos Tukkies my akademiese universiteit was. Ewe lief vir Loftus. L.C. de Villiers en die ander velde gewees as vir die indrukwekkende kampus. Is nou nog aan Tukkies rotsvas lojaal, Engels en al. Verstom my werklik dat iemand kan verwag ek moet aan Bulle-rugby minder lojaal wees.
Ja, lojaal bly – dis nou maar eenmaal my storie. Ek is lojaal aan my vrou en my vriende: lojaal aan my skool, Volkies op Potchefstroom: aan Kollege-tehuis en Tukkies: aan die NG Kerk: aan Die Volksblad en Beeld, my twee koerante waar ek in die redaksie was: aan Absa, my bank (wat uit Volkskas gebore is). Ek was ook lojaal aan die Nasionale Party totdat hy opgehou het om te bestaan. Ek het lojaal geword aan Melkbos en aan Sabiepark. Ek is selfs lojaal aan die A.A. – darem die ander een as Alkoholiste-Anoniem!
Deur dik en dun skop ek vas waar my ankers is. Hoekom, vra ek met trane in my ligblou oë, sal ek dan nie deur dik en dun lojaal bly aan die Ligbloues nie – die span wat ek in my vormingsjare so hart en siel as my eie aangegryp het? Sal mos verraad wees om nou mantel te swaai, of hoe?
Junie 2, 2016 in Uncategorized
Merkers:fiat 500-stasiewa, gardiniera, hennie van deventer, kollegetehuis, melkbos, studentekarre, tukkies
Die Taljanertjie het in 1957 in stram ekonomiese tye sy buiging gemaak en was vinnig ‘n treffer danksy sy kompakte afmetings en ougat voorkoms, herinner Motors aan – die rede vir verkope van 3,5 miljoen.
Mei 20, 2016 in Uncategorized
Merkers:hennie van deventer, ienks, kollege-tehuis, melkbos, tukkies
Met die terugdink aan Kollege en Asterhof se dinge in die vorige blog bokspring my gedagtes wild. Dit gee ‘n sprong amper 60 jaar terug. Na die jaar 1958 toe ek, ‘n manhaftige 17-jarige, my as eerstejaar-student aan die deurlugtige Universiteit van Pretoria aan die poorte van die geliefde ou Kollege-tehuis op die kampus aanmeld.
Maar ek loop my storie vooruit. Later vertel ek meer van die latere vreugdejare in Kollege waar ek tot in 1962 welgeluksalig sou vertoef.
KO LAT ONS SING …
Merkers:hennie van deventer, kollegetehuis, melkbos, piet henning, studenteliedjies, tukkies
Die liedjies wt ons gesing het toe ons nog jonk was. Van die heel bekendste is liedjies soos You are my sunshine, She’ll be coming round the mountain when se comes, She stepped into the water and so got her ankles wet en so aan. Meesal met vindingryk aangepaste woorde.
Herinneringe oor die sentimentele onderwerp is die afgelope paar dae op Facebook opgediep. Steve Botha het die bal aan die rol gesit. Ek en andere het daar saamgesels. Wil graag hier uitvoeriger doen. Ek het op FB geskryf: Dink ek aan liedjies, dink ek dadelik aan my vriend Piet Henning van Louis Trichardt (voorheen Makhado) wat in 1958 met ‘n besonderse liedjieskat van St. John’s College in Johannesburg af in Kollegetehuis. Tuks, opgedaag het. Ons was saam ienks of eerstejaars.
Liedjieboer Piet se “songs” was in die algemeen slimmer, ouliker, oorspronkliker, verfynder en … gewaagder … as Die maan skyn so helder op my p…. en so aan voort wat ons Wes-Transvalers gesing het as ons van Potjiesdorp na plekke soos Klerksdorp, Lichtenburg en, ja, Ventersdorp reis om op die sportveld kragte te meet. (Ons het ook gesing Valencia, wie de hel het jou vertel die Jood se neus (sic) het nie ‘n vel… en Tekkies laat jou voete stink, Brasso laat jou stêre blink op die maat van Pale Toe – taamlik “voorstedelik en banaal”, in Paula se woorde. )
Daarteenoor het Piet se repertorium gesofistikeerde liedjies soos hierdie ene van St. John’s se buurskool, die meisiekool Rodean, ingesluit: “We are the girls from Rodeon High, we take pride in our virginity; we take precautions by having abortions, we are the girls from Rodean High.” Van Piet se liedjies weerklink soms nog by Tarlehoet as ’n klompie Kollegemanne soos vanouds saamkuier. Net, nousedae gaan dit darem heelwat stigteliker! Omdat baie van die woorde in die vergetelheid geraak het, klink dit meermale soos ’n minder harmonieuse neuriekoor.
Een Piet-lied wat voorleef, The Ball at Kerriemuir, lui so: Four and twenty virgins came down from Inverness, and when the ball was over, there were four and twenty less. . . . Oor daardie deel struikel die “kampvuursangers” soms. My ervaring is dat hulle die akrobatiese doen en late van ene Mrs McGinty in dieselfde lied egter uitstekend onthou: Mrs McGinty, she was there; she kept us all in fits, by jumping off the mantlepiece and bouncing off her t**s. Ons sing ook graag nog Way down in Arizona where the doggies shovel coal, a doggie shovels shovels up another doggie’s hole.
’n Tweede strofe kan selfs (baie) verlangs op ’n “bostema” aanspraak maak: Way down in Arizona where the birdies pick up grass, a birdie picks a feather from another birdie’s a**e.
Voëls maak ook hul buiging in die “koor” van die ietwat weemoedige Quarter Master Stores: My eyes are dim, I cannot see, I haven’t brought my specs with me . . . Later word uitgewei berei met watter moeite elke sort voël haar eiers lê And now ladies and gentlemen, we come to the kee-kee bird . . . the ostrich . . . the ooh ah bird. . . . Laasgenoemde uiter na die verskriklike inspanning van die eierproduksie net ‘n verligte oe –aaa.
Gaudeamus igitur ….
Blaai terug Kies maand November 2018 Oktober 2018 September 2018 Augustus 2018 Julie 2018 Junie 2018 Mei 2018 April 2018 Maart 2018 Februarie 2018 Januarie 2018 Desember 2017 November 2017 Oktober 2017 September 2017 Augustus 2017 Julie 2017 Junie 2017 Mei 2017 April 2017 Maart 2017 Februarie 2017 Januarie 2017 Desember 2016 November 2016 Oktober 2016 September 2016 Augustus 2016 Julie 2016 Junie 2016 Mei 2016 April 2016 Maart 2016 Februarie 2016 Januarie 2016 Desember 2015 November 2015 Oktober 2015 September 2015 Augustus 2015 Julie 2015 Junie 2015 Mei 2015 April 2015 Maart 2015 Februarie 2015 Januarie 2015 Desember 2014 November 2014 Oktober 2014 September 2014 Augustus 2014 Julie 2014 Junie 2014 Mei 2014 April 2014 Maart 2014 Februarie 2014 Januarie 2014 Desember 2013 November 2013 Oktober 2013 September 2013 Augustus 2013 Julie 2013 Junie 2013 Mei 2013 April 2013 Maart 2013 Februarie 2013 Januarie 2013 Desember 2012 November 2012 Oktober 2012 September 2012 Augustus 2012 Julie 2012 Junie 2012 Mei 2012 April 2012 Maart 2012 Februarie 2012 Januarie 2012 Desember 2011 November 2011 Oktober 2011 September 2011 Augustus 2011 Julie 2011 Junie 2011 Mei 2011 April 2011 Maart 2011 Februarie 2011 Januarie 2011 Desember 2010 November 2010 Oktober 2010 September 2010 Augustus 2010 Julie 2010 Junie 2010 Mei 2010 April 2010 Maart 2010 Februarie 2010 Januarie 2010 Desember 2009 November 2009 Oktober 2009 September 2009 Augustus 2009 Julie 2009 Junie 2009 Mei 2009 April 2009 Maart 2009 Februarie 2009 Januarie 2009 Desember 2008 November 2008 Oktober 2008
HAND IN EMMER WATER