Opstandingsfees is die belangrikste fees vir Christene (Feeste 2) | Reisiger
Tuiste > Bybelse vrae	> Opstandingsfees is die belangrikste fees vir Christene (Feeste 2)
24/03/2016 R	Lewer kommentaar Go to comments
In Christelike kringe word die vraag dikwels gevra of ons nog op Bybelse koers is omdat ons nie meer Joodse feeste soos die sabbatdag vier nie. In die vorige artikel het ek probeer aandui hoekom ons nie meer Joodse feeste hoef te vier nie. Hier probeer ek aantoon watter Bybelse fees ons behoort te vier!!!
Vir baie mense klink dit wat ek hier verduidelik na algemene kennis. Dit mag so wees. Die probleem is dat indien iemand dit wat ons elke dag beleef en doen iewers neerskryf en motiveer nie, klink ekstreme standpunte vir mense al hoe helderder. Ons moet maar voordurend vir mekaar herinner waarom ons dinge doen wat ons doen – dit help ons ook om voordurend selfondersoek te doen en te groei.
Die belangrikste fees wat die eerste Christene gevier het, was die opstanding. Die opstandingsfees was 'n nuwe fees wat die identiteit van 'n nuwe radikale geloofsgemeenskap bevestig het. Vandag noem ons dit Sondag.
Dit was die enigste fees wat die vroeë Christene gevier het. Dit het natuurlik baie verskil van die Joodse Sabbat. Die Joodse Sabbat was 'n fees op die 7de dag, maar die Christelike opstandingsdag was 'n nuwe fees met nuwe inhoud op die eerste dag van die week.
Die oudste beskrywing van die Christene se viering van die eerste dag van die week, kry ons in Hand 20:7 waar Paulus op die eerste dag van die week nagmaal bedien het en die gemeente toegespreek het. In 1 Kor. 16:2 word Christene opgeroep om op hulle byeenkoms die eerste dag van die week 'n bydrae te gee vir 'n arm gemeente in Jerusalem. By die eerste Christene het die opstandingsdag het bekend geword as die "dag van die Here". (vgl. Openb.1:10 ).
* Daar is geen wet of reël dat Christene nou die Sondag moes vier ipv die Sabbat nie, maar dit was duidelik dat die Christene uit die heidendom (dws. Christene van nie-Joodse afkoms) die 1ste dag van die week as dag van samekoms beskou het. Hulle het geen gevoel vir die Joodse Sabbat gehad nie. Hulle het dit ook nooit geken nie. Die Christene uit die Jode het natuurlik weer probeer vasklou aan die Sabbat, en tot in die 3de eeu N C was daar nog aanduidings dat hulle ook die Sabbat as rusdag (naas die Sondag) onderhou het. Vroeë Christene het dus twee dae in week gehou nl. die rusdag op die Sabbat en die samekoms van gelowiges op die Eerste dag.
Daar is baie bewyse uit die vroeë kerk dat die dag van samekoms van gelowiges op die eerste dag van die week was:
Dit was egter Justinus, die martelaar wat in 150NC die eerste een gewees wat die eerste dag 'n Sondag begin noem het.
Christene het eers 300 jaar NC vir die eerste keer 'n "Christelik gesinde owerheid " gekry. Konstantyn vaardig in 337 'n wet uit wat vir Sondag 'n vrye dag maak vir alle amptenare , sodat hulle tyd kan kry om bymekaar te kom. Eers later in die Middeleeue word Sondag 'n amptelike rusdag.
Uit Hand. 2: 46, 47 is dit duidelik dat die elemente van erediens wat ons vandag nog vier teenwoordig was. "Hulle het elke dag getrou by die tempel bymekaar gekom (leitourgia), van huis tot huis die gemeenskaplike maaltyd gehou, hulle kos met blydskap en in alle eenvoud geëet(koinonia) en elke dag mense wat gered word by die gemeente gevoeg (kerugma). Vers 42 : Hulle het hulle heelhartig toegelê op die leer van die apostels (didaché), en die onderlinge verbondenheid, die gemeenskaplike maaltyd (koinonia) en die gebede.
Volgens Gonzalez was die mees uitstaande kenmerk van die vroegste bymekaarkoms en gemeenskaplike maaltye, die feestelikheid daarvan. Dit was eerder gekenmerk deur die viering van genade en vreugde, as wat daar gedink was oor somberheid en bekering. Die nagmaal was ook deel van 'n volle maaltyd . Gelowiges het elkeen gebring wat hy kon om te eet en dat het hulle spesiale gebede gebid voor hulle wyn gedrink en brood geëet het. Hoewel die vreugde en feestelikheid van die geleenthede nooit getaan het nie, het dit in die 2de eeu NC meer simboliese "nagmaal" etes geword. Vanaf die tweede eeu het die "Nagmaalsdiens" uit twee dele bestaan: Eers is daar uit die Bybel gelees en gebid en gesing en dan is die "gemeenskaplike maal" geëet met nog gebede daarna . Ons moet onthou dat almal nie Bybels gehad het nie. Die Sondag byeenkomste was gebruik om die Bybel te verklaar en te leer ken.
Aanvanklik het hulle in huise bymekaar gekom, maar later het dit te klein geword en het sekere huise spesiale plekke van aanbidding geword. Hoewel Frank Viola in Pagan Christianity 'n saak uitmaak dat kerkgeboue eers vanaf Konstantyn se era begin het, was daar baie vroeër aanduidings dat Christene plekke van aanbidding gehad het in lyn met die Joodse agtergrond van tempels en sinagoges.
Nêrens lees ons in die Nuwe Testament van 'n wet dat hulle Sondae bymekaar moet kom nie. Hulle het dit spontaan gedoen omdat hulle die opstanding wou vier. Dit is net in Heb. 10:25 waar daar 'n opdrag is om die onderlinge byeenkomste by te woon. Sondae is nooit in die vroeë kerk met die 4de gebod verbind nie. Dit is eers deur die kerkvaders Chrusostomos (344- 407) en Ambrosius(339-397) gedoen. Miskien was dit juis die oorsaak waarom latere Christene die indruk gehad het dat die wette oor die Sabbat ook vir die Sondag gegeld het. Die vierde gebod het nie met die Sondag iets te doen nie. Daar is nooit sprake in die Nuwe Testament van rus op 'n Sondag nie. Die Sabbat is die sewende dag, 'n rusdag , maar die Sondag is die eerste dag, 'n feesdag, waar Christene deur die eeue die opstanding van Jesus vier! Johan Heyns verduidelik in sy boek "Die nuwe mens onderweg" dat die Sabbat nie die verlenging van die Ou Testamentiese Sabbat is nie, tog is die twee nie sonder enige verbindingslyne nie. Die Sabbat was die teken van God se verbond met Israel. Die Sondag is 'n teken van God se verbond met sy nuwe volk. Die Sabbat het sy motivering in die skepping en verlossing gevind- hierdie motiewe speel ook 'n rol by die Sondag. Die Sabbat was 'n feesdag , die Sondag ook. Christus verklaar self dat Hy nie die gebooie ophef nie, maar vervul. Heyns het verduidelik dat die kriterium vir die Sondag is: "Hoe om die beste fees te vier ter herinnering aan die verlossing deur Jesus Christus "
Die een uiterste wil ons weer onder die juk van die wet plaas. Selfs in Paulus se tyd het hy sulke mense geken (Gal 4:9,10). Hulle wil weer hê daar Sondae reëls moet wees wat mag jy en wat mag jy nie. Paulus was hieroor nie onduidelik nie: Kol. 2:16 en 17. "Daarom moet julle nie dat iemand vir julle voorskrywe wat julle moet eet en drink nie, of dat julle die jaarlikse feeste of die nuwemaansfees of die sabbatdag moet vier nie: die werklikheid is Christus".
•1. Dit is in eerste en belangrikste plek 'n feesdag – die opstandingsdag. Die dag wanneer Christene kerk toe moet gaan om fees te vier. (Die opdrag kry ons in Heb. 10:25 dat ons wel op die dag as gelowiges moet saamkom). Hy leef. Dit is vir my die een groot prioriteit om saam met medegelowiges Sondae te kan feesvier!
•2. Ek beskou dit ook as 'n belydenisdag. Dit is 'n belydenis dat die dag anders is as ander dae. Hy is nie heiliger nie maar anders, daarom probeer ek dit anders inrig – Ek wil van die dag 'n persoonlike en simboliese belydenis maak: Ek wil vir almal sê: "Hierdie dag is 'n dankbare dag wat ek weekliks wil vier. Nie omdat ek moet nie, maar omdat ek wil!" Dit is dus vir my 'n belydenisdag – 'n simboliese dag.
•3. Dit is vir my 'n rusdag van die normale sodat ek meer fees kan vier: Onthou Saterdag en Sondag is rusdae Ons het in die Westerse wêreld 'n 5 dag werksweek, danksy die Industriële revolusie.
•4de saak. Een saak wat ek van die Jode af oorgeneem het, is dat ek dit as 'n familiedag beskou. Ek probeer in die gejaagde lewe 'n punt maak om my gesin aandag te gee en bymekaar te kry. Ons probeer meeste saam kerk toe gaan en saam eet en saam kuier! Dit is vir my baie kosbaar.
Vir die eerste Christene was Sondag – opstandingsdag. Kom ons doen hulle dit na!
KategoriëBybelse vrae Sleutelwoordw:Eerste Christene, Opstandingsdag, Opstandingsfees, Sabbat, Sondag
Dankie tog- dit is my troos dat hierdie wêreld nie my bestemming is nie! Moedersdag: 'n Dag vir Vroueregte en Gesinsliefde