Dit wil voorkom asof die woordjie sonde besig is om uit ons woorde­skat te verdwyn. Dié tendens kan waarskynlik toegeskryf word aan die feit dat die konsep van sonde in ons samelewing as oudmodies en irrelevant beskou word. Terwyl die grense tussen reg & verkeerd, eties & oneties en moreel & immoreel besig is om vinnig te vervaag, bevind 'n groeiende aantal mense hulleself in 'n grys moeras van onsekerheid.
Die woordeskat van die moderne mens ten opsigte van etiese en morele kwessies het die laaste tyd dramaties verander. Ons sien deesdae hoe dinge wat vroeër as sonde beskou is, nou in 'verbruikersvriendelike terme' verpak word:
alkoholisme is eerder 'n chemiese afhanklikheid;'
trots is 'n meerderwaardigheidskompleks' of 'n 'opgeblase ego;'
ontug staan bekend as 'vrye liefde;'
sodomie is nie meer 'n gruwel nie, maar net die logiese uitvloeisel van mense se alternatiewe seksuele oriëntasies;
pornografie word bemark as 'volwasse vermaak;' in die dampkring van liberale godsdiensvryheid word daar selfs akkommoderend na sataniste verwys as die Luciferian Society;
aborsie is nie meer moord nie, maar wel die geaffekteerde individu se keuse en reg in terme van die grondwet;
wellus word effektief aangewend as 'n bemarkingstrategie by die verkoop van bykans enige produk; ongetroude paartjies 'leef saam' en leef nie meer 'in sonde' nie.
Van die lewensveranderendste gebeure in die mens se lewe vind plaas tydens we­dergeboorte. Eerstens vind daar 'n inplan­ting van die Goddelike natuur plaas. Dit blyk duidelik uit skrifgedeeltes soos 2 Pet 1:4: " ... sodat julle daardeur deelgenote kan word van die goddelike natuur ..."