'N Nader kyk na vroue in die sielkunde
Sielkunde het lank geplaas op die bydraes van manlike sielkundiges soos Sigmund Freud, BF Skinner, John B. Watson en ander denkers. Ongelukkig word die belangrike bydraes van vroulike sielkundiges dikwels oor die hoof gesien in sielkunde handboeke. Daar was egter baie vroue in die sielkunde wat kritieke bydraes gemaak het en die ontwikkeling van die veld van sielkunde gehelp het.
Terwyl jy die vroeë geskiedenis van sielkunde bestudeer, sal jy dalk wonder of al die vroeë sielkundiges mans was. Die dominansie van manlike denkers op lyste van belangrike pioniers in die vroeë sielkunde maak dit beslis so, maar die realiteit is dat vroue sedert sy vroegste dae tot die sielkunde bygedra het. Skattings dui daarop dat in die vroeë 1900's 1 uit elke 10 sielkundiges in die Verenigde State 'n vrou was.
Baie van hierdie baanbrekende vroue in die sielkunde het egter aansienlike diskriminasie, struikelblokke en probleme ondervind. Baie is nie toegelaat om met mans te studeer nie, is geweier om grade wat hulle regverdig verdien het, of dit was moeilik om akademiese posisies te verseker wat hulle in staat sou stel om te ondersoek en te publiseer.
Vroue het baie belangrike en baanbrekende bydraes tot die veld van sielkunde gemaak, dikwels ten spyte van aansienlike diskriminasie as gevolg van hul geslag. Hierdie vroue verdien om erken te word vir hul baanbrekerswerk. Die volgende is net 'n paar van die vroue wat gehelp het om sielkunde te vorm.
Mary Whiton Calkins studeer aan Harvard, hoewel sy nooit toestemming gekry het vir formele toelating nie. Sy het met enkele van die mees vooraanstaande denkers van die tyd bestudeer, waaronder William James en Hugo Munsterberg en het al die vereistes vir 'n doktorsgraad voltooi. Desondanks het Harvard geweier om haar 'n graad te gee op grond daarvan dat sy 'n vrou was.
Ongeag, het Calkins die eerste vroulike president van die American Psychological Association geword. Gedurende haar loopbaan het sy meer as honderd professionele vraestelle oor sielkunde onderwerpe geskryf, die gepaardgaande assosiasie tegniek ontwikkel en bekend geword vir haar werk op die gebied van selfsielkunde.
Terwyl Harvard geweier het om haar die graad te gee wat sy regverdig verdien het, het Calkins nie 'n invloedryke sielkundige geword nie.
Wanneer die meeste mense die naam Freud hoor, is Sigmund waarskynlik die eerste naam wat in gedagte kom. Die bekende psigoanalis se dogter Anna was egter in sy eie reg 'n bekende en invloedryke sielkundige. Anna Freud het nie net oor haar pa se idees uitgebrei nie, sy het ook die veld van kinderpsigoanalise ontwikkel en ander denkers soos Erik Erikson beïnvloed .
Onder haar talle prestasies stel die meganismes van verdediging bekend en belangstelling op die gebied van kinderpsigologie.
Mary Ainsworth was 'n belangrike ontwikkelingsielkundige. Haar werk het die belangrikheid van gesonde kinderjare aanhangsels getoon en sy het die gebruik van 'n tegniek bekend as die "Strange Situation" -beoordeling voorgestel.
In haar navorsing oor moeder-kind aanhangsels en interaksies, sou Ainsworth 'n ma hê en 'n kind gaan sit in 'n onbekende kamer. Navorsers sal dan die reaksie van die kind op verskillende situasies waarneem, insluitend 'n vreemdeling wat die kamer binnekom, alleen met die vreemdeling, en die ma se terugkeer na die kamer.
Ainsworth se baanbrekende werk het 'n groot invloed op ons begrip van gehegtheidstyle gehad en hoe hierdie style later in die lewe bydra tot gedrag.
Leta Stetter Hollingworth was 'n vroeë pionier van sielkunde in die Verenigde State. Sy het saam met Edward Thorndike gestudeer en haarself aangewys vir haar navorsing oor intelligensie en begaafde kinders.
Nog 'n belangrike bydrae was haar navorsing oor die sielkunde van vroue. Die heersende mening was destyds dat vroue beide intellektueel minderwaardig was teenoor mans en in wese semi-ongeldig was toe hulle menstrueer. Hollingworth het hierdie aannames uitgedaag en haar navorsing het getoon dat vroue so intelligent en bekwaam was as mans, ongeag die tyd van die maand.
Haar baie prestasies is miskien selfs meer merkwaardig in die lig daarvan dat sy nie net aansienlike hindernisse ondervind as gevolg van geslagsdiskriminasie nie. Sy het ook op 53-jarige ouderdom gesterf. Ten spyte van 'n lewensverlaging, was haar invloed en bydraes tot die veld van die sielkunde indrukwekkend.
Karen Horney was 'n invloedryke neo-Freudiese sielkundige wat bekend was dat sy vroulike sielkunde opneem. Toe Sigmund Freud beroemd voorgestel het dat vroue "penis afguns" ervaar, het Horney daarop gewys dat mans ly aan "baarmoeder afguns" en dat al hul optrede gedryf word deur die behoefte om te vergoed vir die feit dat hulle nie kinders kan dra nie.
Haar uitgesproke weerlegging van Freud se idees het gehelp om meer aandag te skenk aan die sielkunde van vroue. Haar teorie van neurotiese behoeftes en haar oortuiging dat mense in staat was om 'n persoonlike rol in hul eie geestesgesondheid te neem, was onder haar baie ander bydraes tot die sielkunde.
Spelterapie is 'n algemeen gebruikte tegniek om kinders te help om hul gevoelens en ervarings op 'n natuurlike en nuttige manier uit te druk. Wyd vandag gebruik, het 'n psigoanalis genaamd Melanie Klein 'n sleutelrol gespeel in die ontwikkeling van hierdie tegniek. Deur haar werk met kinders het sy opgemerk dat kinders dikwels speel as een van hul primêre kommunikasiemiddele gebruik.
Aangesien jong kinders nie in staat is om van die meer algemeen gebruikte Freudiaanse tegnieke soos vrye assosiasie te gebruik nie, het Klein begin speelterapie gebruik as 'n manier om kinders se onbewuste gevoelens, angste en ervarings te ondersoek.
Klein se werk het tot 'n groot meningsverskil met Anna Freud gelei, wat geglo het dat kinders nie psigoanaliseer kon word nie. Klein het voorgestel dat die terapeut 'n kind se optrede tydens die spel moes ontleed om te verken hoe verskillende angste die ontwikkeling van die ego en die superego beïnvloed.
Vandag word Kleinian se psigoanalise beskou as een van die belangrikste denkskole op die gebied van psigoanalise.
As jy oor Mamie Phipps Clark in jou handboeke gelees het, is haar naam waarskynlik net in die verbygaan genoem. Dit is jammer omdat Clark baie belangrike bydraes tot die sielkunde gemaak het, insluitende die ontwikkeling van die Clark Doll Test, haar navorsing oor ras en haar rol in die bekende 1954 Brown vs. Board of Education- saak.
Clark het die eerste swart vrou geword om 'n graad van die Columbia-universiteit te verdien. Ten spyte van 'n aansienlike vooroordeel wat gebaseer is op sowel haar ras as haar seks, het Clark 'n invloedryke sielkundige geword. Haar navorsing oor rassidentiteit en selfbeeld help die weg vir toekomstige navorsing oor selfkonsep onder minderhede.
Christine Ladd-Franklin se rol as vroulike leier in sielkunde het vroeg in die lewe begin, want beide haar ma en tannie was sterk ondersteuners van vroue se regte. Hierdie vroeë invloed het haar nie alleen gehelp om in haar veld te slaag ten spyte van aansienlike opposisie nie, maar het ook haar latere werk geïnspireer vir vroue se regte in die akademie.
Ladd-Franklin het wisselende belange gehad, insluitende sielkunde, logika, wiskunde, fisika en sterrekunde. Sy het een van die voorste manlike sielkundiges van die dag, Edward Titchener, uitgedaag om vroue nie in sy groep vir eksperimenteel te laat nie en het 'n invloedryke teorie van kleurvisie ontwikkel.
Sy het aan John Hopkins gestudeer en 'n proefskrif met die titel "The Algebra of Logic" voltooi. Die skool het egter nie toegelaat dat vroue 'n Ph.D. op daardie tydstip. Sy het tyd in Duitsland bestee om saam met Hermann von Helmholtz en Artur Konig te studeer en het albei hul teorieë van kleurvisie verwerp om haar eie te ontwikkel. Ten slotte, in 1926, 42 jaar na die voltooiing van haar proefskrif, het John Hopkins haar die doktorsgraad toegeken wat sy regverdig verdien het.
Vandag word sy onthou vir beide haar werk in die sielkunde en haar invloed as 'n baanbreker in 'n veld wat eens deur mans oorheers word.
Margaret Floy Washburn was die eerste vrou wat 'n Ph.D.-graad ontvang het. in Sielkunde. Sy het haar gegradueerde studies met Edward B. Tichener gedoen en was sy eerste gegradueerde student. Soos baie vroue op hierdie lys, het haar werk in die sielkunde plaasgevind in 'n tyd toe vroue dikwels in die akademiese posisie van vroue gegrond is op hul geslag. Ten spyte daarvan het sy 'n gerespekteerde navorser, skrywer en dosent geword.
Haar primêre navorsingsbelange was op die gebied van dierekognisie en basiese fisiologiese prosesse. Sy het vergelykende sielkunde sterk beïnvloed en 'n motoriese teorie van kognisie ontwikkel wat daarop dui dat die bewegings van die liggaam 'n invloed op gedagtes gehad het.
Eleanor Maccoby se naam is waarskynlik bekend vir enigiemand wat ontwikkelingsielkunde bestudeer het. Haar pionierswerk in die psigologie van seksverskille het 'n belangrike rol gespeel in ons huidige begrip van dinge soos sosialisering, biologiese invloede op geslagsverskille en geslagsrolle.
Sy was die eerste vrou wat die afdeling sielkunde aan die Stanford Universiteit was, en volgens haar eie beskrywing het die eerste vrou ooit 'n lesing by Stanford in 'n broekpak aangebied. Sy bly 'n posisie as professor emeritus in Stanford en het talle toekennings ontvang vir haar baanbrekende werk, insluitend die Mccoby Book Award wat tot haar eer genoem word.
Soos u kan sien, het baie vroue belangrike bydraes gelewer tot die vroeë ontwikkeling van sielkunde as wetenskap. Terwyl vroue een keer 'n minderheid in die sielkunde gemaak het, het die getye dramaties gedraai. Vandag maak vroue sowat twee derdes van alle sielkunde gegradueerde studente, meer as die helfte van die lede van die Amerikaanse Sielkundige Vereniging, soveel as 75 persent van die sielkunde hoofvakke. Verwysings Coon, D. & Mitterer, JO (2010). Inleiding tot sielkunde: Gateways to mind en gedrag met konsepkaarte. Belmont, CA: Wadsworth.