Voodoo - Inligting - 2022
Voodoo in vertaling uit die taal van die von people (wat in die Afrika-koninkryk Dahomey gewoon het, wat van 1620 tot 1900 aan die kus van Wes-Afrika bestaan ​​het), beteken "gees", "godheid". Boonop is die vorming van die Voodoo-godsdiens grootliks beïnvloed deur die geloof van die inwoners van Sentraal-Afrika (Guinee, Angola, Kongo, Senegal, ens.)
Op die eiland, wat sedert 1492 Hispaniola ('klein Spanje') genoem is, later - Santo Domingo ('Heilige Sondag') en eers in 1804 die naam Haiti (van 'aichi', wat 'bergagtige eiland' beteken) "), En van daar af - na Amerika en Mexiko - is die Voodoo-godsdiens deur swart slawe ingestel. Vanaf 1503 word hulle deur die Spaanse kolonialiste na Haïti gebring, wat die plaaslike bevolking (Indiërs van die Tainos-stam) bykans heeltemal uitgeroei het en goedkoop arbeid benodig het.
Volgens die navorsers was die meeste slawe oorlogsgevangenes en mense wat van sosiale wangedrag beskuldig word, veral vir heksery (lees-majeste). Dit was te danke aan laasgenoemde (onder wie daar baie priesters was) dat die Voodoo-godsdiens dwarsdeur Haïti versprei het, en aan die begin van die vorige eeu na die Verenigde State binnegedring het. Deesdae is daar net in New York ongeveer 100 winkels, waar kliënte kultusvoorrade en selfs diere vir voodoo-seremonies aangebied word.
Die terme Voodoo, Voodoo, Hoodoo is sinonieme. Dit is nie heeltemal waar nie. Hierdie terme word gebruik om verskillende geestelike stelsels te noem. Die godsdienstige beweging in Haïti word voudou genoem, en die predikante van hierdie kultus verwys na hulself as 'dienaars van loa' ('geeste'), 'en nie' vodouisant "nie (hierdie term word dikwels deur buitelanders gebruik). In sommige gevalle word die genoemde naam geskryf as "vodoun" (vodun, voudun). En aangesien nie almal die reëls van die Franse spelling ken nie (waarvolgens die finale 'n 'in hierdie geval nie uitgespreek word nie), word die Haïtiese godsdienstige neiging soms verkeerdelik Voudan genoem.
Vodou (vodou) - die naam van die hele geloofstelsel van verskillende volke van Benin ('n staat in Wes-Afrika, voorheen Dahomey genoem). Die aanhangers van Dahomey (Benin) Vodou noem hulself ook 'dienaars van loa'
Voodoo is 'n godsdienstige tradisie van Afro-Amerikaners. Dit verskil van bogenoemde deurdat die oorspronklike stelsel van oortuigings en kennis verlore gegaan het, die klem verskuif is na rituele vir heksery.
Hoodoo (hoodoo) - in sommige streke word hierdie term gebruik om te verwys na heksery-rituele.
Daar is nie soveel voodoo-volgelinge in die wêreld nie. Heeltemal verkeerde opinie. Volgens die grofste ramings is daar vandag meer as 50 miljoen aanhangers van hierdie godsdienstige beweging in die wêreld.
Voodoo is 'n godsdienstige tradisie in kontras met ander oortuigings wat aktief deur die kolonialiste gepropageer word. Beide Voodoo- en soortgelyke sjamanistiese tradisies is dikwels in ander godsdienste geassimileer, omdat die openlike aanbidding van 'heidense gode en simbole' erg vervolg is. Daarom is Santeria (santeria - "pad van heiligheid", van die Spaanse. Santo - "heilige"), wat wydverspreid in Brasilië, Kuba en die Karibiese See is, 'n sintese van Spaanse Katolisisme en Afrika-sjamanisme. Onder die dekmantel van vereringe Christelike heiliges word geeste (orisha) in die tempels van hierdie godsdiens aanbid, en elkeen stem ooreen met 'n sekere dans, embleem, kleur, getal, offer (in die vorm van voedsel of 'n offerdier), ens. Die hekwagter Legba word byvoorbeeld vereer onder die naam St. Peter, Damballah herdoop na St. Patrick (hierdie persoonlikhede het gemeen dat hulle slange kan hanteer), en as hulle die Maagd Maria aanbid, prys die aanhangers van Santeria die godin van vrugbaarheid en liefde vir Erzuli. Hierdie samesmelting van oortuigings het gepaard gegaan met die feit dat onder die simbole van Voodoo, Santeria, ens. daar is 'n kruis (dit is byvoorbeeld uit meel gelê op die rug van 'n dier wat aan 'n loa geoffer is), wat egter niks met die Christendom te doen het nie. In hierdie geval is die kruis 'n ou sjamanistiese simbool wat die 4 kardinale rigtings voorstel.
In Brasilië is vorme van geloof ook gewild onder die term "Macumba". Dit sluit Candomble in, wat verskil van Santeria deurdat die heiliges wat deur die aanhangers van hierdie godsdiens 'toegewyd' aanbid word, Portugese name het, en Umbanda is die resultaat van 'n samesmelting van sjamanisme, Boeddhisme en Hindoeïsme. In sommige gevalle word Brueria wat in Mexiko beoefen word, as 'n verskeidenheid Voodoo beskou, maar daar moet in gedagte gehou word dat hierdie tradisie die resultaat is van die eenwording van die Christendom en die godsdienstige oortuigings van die Azteke.
Daar moet egter onthou word dat bogenoemde assimilasie slegs ekstern plaasgevind het, en dat die Christendom en die verskillende soorte sjamanistiese godsdienstige tradisies in werklikheid anders is. Byvoorbeeld, die volgelinge van Voodoo aanvaar nie die konsep van die Laaste Oordeel nie, hulle glo dat 'n persoon 2 siele het (een is 'n onverganklike individualiteit, en word gros bon ange genoem - 'groot goeie engel'; die tweede, ti bon ange - 'klein goeie engel') - iets soos 'n beskermengel of gewete), ens.
In die heiligdomme van Voodoo dans mans sowel as vrouens naak. In die Voodoo-godsdiens word beide dade (danse, gesange, offers, ens.) En klere streng gereguleer. Daar word van vroue verwag om in wit gewaad by godsdienstige seremonies te verskyn, en mans in pakke.
Voodoo-godsdienstige seremonies word dikwels 'n orgie met 'n uitgesproke seksuele oriëntasie. Alhoewel vroue wat deur Erzulie (Erzulie, 'n gees wat liefdespassie verpersoonlik) in sommige gevalle tydens die seremonie, seksueel belangstel, tog 'n seksuele belangstelling kan toon, maar eerstens, sal hierdie impuls slegs gefokus word op die gekose van 'n pragtige dame (bruidegom of man), en tweedens , sal nie orgaïsties wees nie, maar 'n rituele karakter.
'N Persoon wat tydens voodoo-rituele deur een van die geeste besete raak, tree baie aggressief op of val in die neus. Nie nodig nie. Baie hang af van watter soort loa in 'n persoon ingestel word. Byvoorbeeld, Obatala (Obatala, in Santeria - die gees van suiwerheid wat die kwaad teenstaan) gee die man wat hy besit, kalmte en vertroue in gedrag en spraak, sjarme, towerkunsvaardighede en liefde vir wit klere. Die inspirasie van die gees van profesie orunla in 'n persoon kom tot uiting in die feit dat die besetene advies of voorspellings uitoefen (in hierdie geval sal die stem altyd manlik, sonore en diep wees, ongeag wie presies die genoemde gees besit). Maar diegene wat regeer word deur Legba (Legba, die voog van die kruispad, die gees wat die poorte na die onderwêreld bewaak en 'n persoon die geleentheid gee om met die loa en die siele van hul voorouers te kommunikeer), verloor hul vermoë om te beweeg en lê meestal asof dit verlam is.
Slegs Afrika-loa bewoon die aanhangers van die Voodoo-godsdiens. Dikwels is dit waar. Daar is egter uitsonderings. Mademoiselle Charlotte is byvoorbeeld 'n gees wat homself as 'n wit vrou voordoen en meestal in blanke aanhangers van die Voodoo-kultus besmet. Geobsedeer oor hierdie loa verwerf hulle sjarme, sekulêre maniere, etiket en 'n perfekte kennis van Frans (selfs al het hulle dit nog nie voorheen gepraat nie).
Die obsessie wat tydens die Voodoo-ritueel verkry is, kan slegs 'n persoon in die alledaagse lewe belemmer. Nie altyd nie. Mense wat deur Ochosi (die gees van genesing en jag) besit word, kry byvoorbeeld energie en spoed van beweging, die vermoë om vyande en prooi op te spoor, waardeur hulle kan slaag in die rol van spioene of jagters. En diegene wat onder die mag van Shango (die gees van storm, weerlig en donder) geval het, verloor sensitiwiteit vir die gevolge van vuur en elektriese stroom, toon opvallende fisieke krag en vaardighede in die gebruik van vuurwapens. En hoewel mense onder die invloed van hierdie geeste baie moet inspan om hulself van vernietigende optrede te weerhou, is hierdie soort obsessie in sommige gevalle baie nuttig (byvoorbeeld tydens militêre operasies of opstande).
In sommige gevalle pleeg mense wat deur loa besit word, aksies wat gevaarlik is vir hul lewe en gesondheid. Ja, dit gebeur as 'n persoon byvoorbeeld deur Dumballah besit word (Dumballah, die gees wat slange beskerm en die voog van die huweliksband is). Aangesien hierdie godheid lief is vir water, kan die besetenes na die naaste watermassa kom en eenvoudig verdrink. Om so 'n hartseer uitkoms te voorkom, word groot houers met water direk in die heiligdom geplaas en gedompel waarin die besetenes die gees sal laat voel en lewend sal bly. Mense wat deur Gede (Ghede, die god van die dode se koninkryk, die beskermheilige van begraafplase en seksuele aantrekkingskrag) regeer word, word onderskei deur 'n groot liefde vir rum, gekruid met verskeie peule warm peper, en tydens die ritueel maak hulle maklik 'n hele bottel van die genoemde drank met een asem leeg (wat nie so bruikbaar is nie) vir die maag van die besetenes).
Die belangrikste ding in die godsdienstige Voodoo-seremonie is die val van die gemeentelede in 'n heilige beswyming. In sommige gebiede van Voodoo (byvoorbeeld in Santeria) word obsessie op die agtergrond verplaas, en die belangrikste rol word gegee aan die profesieë wat deur 'n professionele priester genaamd 'die vader van die misterie' (babalawo), opgelei is in die kuns om met die geeste van voorvaders en beskermheer gode te praat. 10 jaar.
Voodoo-liefdesspreuk is 'n baie effektiewe en terselfdertyd nie 'n besondere moeilike ritueel nie (hoewel dit geassosieer word met begraafplase en bloedige offers), wat onafhanklik uitgevoer kan word. Ja, in towerkuns word Voodoo-liefdesspreuke as die kragtigste en langdurigste beskou. In die eerste plek word hierdie soort toorkuns nie met begraafplase of die dooies geassosieer nie. En die opofferings wat gebring is om die geeste-helpers in liefdesverhoudings te paai (byvoorbeeld die godin van die liefde Erzuli), bestaan ​​meestal in die aanbied van lekkers, koeke en ander lekkers. Tweedens is die opoffering geensins 'n waarborg dat die geeste die begeerte van die persoon wat na hulle wend, sal vervul nie, omdat dit word onderskei deur afwyking, onduidelikheid, en soms kan hulle die versoek op hul eie manier interpreteer. Daarom is dit bykans onmoontlik om die gevolge van sulke behandeling te voorspel. En uiteindelik, mense wat geen ervaring het om met geeste te kommunikeer nie, in die geval van 'n fout in die ritueel, waag die risiko om nie net te kry wat hulle wil nie, maar ook die huidige stand van sake vererger of deur die ontbinde gees beset word (wat soms baie hartseer gevolge kan hê). Per slot van rekening leer Voodoo-priesters meer as een jaar om met geeste te kommunikeer, deur verskillende inisiasiefases - en eers daarna begin hulle aktiwiteite. Daarom, as iemand Voodoo-magie gebruik om sy probleme op te los, is die beste keuse om 'n professionele persoon te kontak.
Alle Voodoo-priesters beoefen swart magie. Wanopvatting. Afhangend van die vlak van inisiasie, spesialisasie, ens., Kan priesters in verskillende kategorieë verdeel word: manlike priesters ontvang die titel Hungan, Hungan Si pwen of Hungan Asogwe, vroue - Mambo, Mambo Si pven of Mambo Asogwe. Hul aktiwiteite bestaan ​​hoofsaaklik in die voorbereiding en uitvoering van rituele, sowel as in die oordrag van profesieë en voorspellings van die geeste wat die deelnemers aan godsdienstige seremonies of die priesters self infiltreer. Help die priesters met hul werk Unsi. Mense wat professioneel met swart magies besig is, word Bokors genoem, terwyl daar op gelet moet word dat die Hongaars en Mambo nie net hul aktiwiteite afkeur nie, maar dat Bokors hulle dikwels nie as die Voodoo-godsdiens beskou nie.
Voodoo-towenaars is in staat om mense te zombifiseer en die dooies op te wek en dit in hul slawe te maak. Voodoo-adepte is nie betrokke by die dood van die dood nie. En die eng verhale van die zombiedood het om verskillende redes ontstaan. Eerstens gebruik sommige towenaars die sogenaamde "zombiepoeier" om afvalliges te bestraf wat geheime samelewings verlaat het, of om wraak te neem, of om bloot gratis arbeid tot hul beskikking te kry. Die samestelling van die genoemde geneesmiddel sluit onder meer tetradotoksien in - 'n kragtige gif van dierlike oorsprong (dit kom byvoorbeeld voor in pofvis), wat in klein dosisse 'n ligte verdowingseffek veroorsaak, en in geval van 'n oordosis - verlamming soos die dood. Nadat hy die "zombiepoeier" geproe het, raak die persoon verlam en gaan hy deur die begrafnisritueel. Onder bedekking van die nag maak die towenaar sy weg na sy slagoffer, "herleef" dit met die hulp van 'n plant genaamd 'zombiekomkommer' - terwyl die 'herleefde dooie' kan beweeg, maar nie geheue en die vermoë om te praat nie, verkry. Beide spraak en geheue kan egter na die "zombie" terugkeer as hy sout eet (dit is natriumchloried, volgens die navorsers, wat die gevolge van tetradotoksien kan neutraliseer en die oordrag van senuwee-impulse kan ontblokkeer).
Tweedens word geestesongestelde mense dikwels as 'zombies' deurgemaak (sommige lande het eenvoudig nie genoeg fondse om hulle in gespesialiseerde klinieke te onderhou nie). Dit gee die gesin wat 'n 'opgestane familielid' beskut het, 'n paar voordele: beide vrye arbeid en respek vir bure (volgens Haïtiërs gee die gode 'n oorledene terug aan diegene aan wie hulle guns wil bewys). Die DNS-toetse wat egter elke keer uitgevoer is, bewys dat daar geen verband gevind word tussen die "opgestane dood" en die familie wat hulle bevat nie.
Uiteindelik is gerugte van 'zombification' versprei deur diktators wat hul teenstanders meedoënloos behandel het, en al die skuld vir die 'geheimsinnige verdwyning' van mense is na Voodoo-aanhangers verskuif. Soms word gerugte van hierdie aard gebruik om onderwerpe te intimideer en 'n spesiale reputasie as heerser te kry. Die diktator Francois Duvalier, wat in 1957 aan bewind gekom het in Haïti, het homself byvoorbeeld die verpersoonliking van Gede of Baron Samedi (beskermheilige van begraafplase en die koninkryk van die dode) verklaar, en ook 'n geheime polisie gestig wie se werknemers 'tonton macoute' ('Tonton macoute') genoem word - 'n bose entiteit , volgens aanhangers van die Voodoo-godsdiens, en die kenmerke van 'n weerwolf en 'n vampier kombineer). Gerugte word versprei dat hierdie mense towenaars is, en dat hulle enige persoon wat die regering wou waag om teen die regering op te staan, opwarm.
Tydens Voodoo-seremonies word magiese rituele gereeld uitgevoer - daarom is daar altyd 'n pop op die altaar, met spelde vasgesteek en simboliseer 'n persoon wat negatief beïnvloed word, wat ontwerp is om die gesondheid van die individu te vererger, of selfs die lewe te neem. Op die altare in Voodoo-tempels kan u inderdaad gereeld poppe sien, maar hierdie prente hou nie verband met magiese effekte op mense nie. Hulle kan die geeste-loa (orishas) simboliseer en dien as voorwerp van aanbidding. In die genesingspraktyk van Voodoo word 'boheo' gebruik - figure van mense wat uit hout gekerf is en op sekere plekke van die liggaam en ledemate van klein gaatjies voorsien is. Klein takkies word tydens die genesingsessie in hierdie gate geplaas - hierdie ritueel is ontwerp om die vloei van helende energie in die menslike liggaam te normaliseer en sodoende die gesondheid te verbeter, lewenskrag te herstel, ens.
Magiese rituele uitgevoer word, gepaard met die vervaardiging van 'n pop wat simboliseer vir die persoon wat beïnvloed sal word (dikwels om die impak te verhoog, is dit veronderstel om 'n hare, 'n kledingstuk of 'n ding wat aan 'n spesifieke persoon behoort aan die pop) te plaas, gevolg deur naalde daarin vas te sit met die doel om skade te berokken, word uitgevoer deur towenaars ( Bokory). Boonop is hierdie soort invloed glad nie die voorreg van Voodoo nie.Sulke poppe, gemaak van was, klei, graan, vrugte en materie, is kolossoi genoem en was die voorwerp van heksery in antieke Griekeland. Later is die ritme om 'n persoon te beïnvloed deur sy beeld te benadeel, genaamd poppet (uit Latynse pupa - 'pop'), in swart lande in die wêreld aktief beoefen.
Soms word diere aan geeste geoffer, en soms word kinders geoffer, en word die moord met spesiale wreedheid en bloeddorstigheid uitgevoer. Eerstens was kinders nog nooit die slagoffer van Voodoo se godsdienstige seremonies nie. Die mite van menslike offer het aan die begin van die 19de eeu ontstaan, blykbaar om die rede dat die ritueel in sommige gevalle verwys na die geeste van die voorvaders (genaamd ara orun - 'mense van die hemel') met 'n nabootsing van hul dood. In werklikheid is die belangrikste beginsel van hierdie godsdiens "doen geen kwaad nie (vir jouself en vir diegene rondom jou). Daarom word dit nie voorgeskryf om jouself of ander mense op te offer nie, selfs om die gode te vereenselwig. Tweedens word diere (meestal - hoenders, en slegs tydens spesiale seremonies waarin slegs priesters deelneem - skape, bulle of bokke) vinnig doodgemaak, of hulle koppe gedraai of afgekap. Die verhale oor die bloeddorstigheid van die Voodoo-priesters, wat na bewering die koppe van die offerdiere gebyt het, verskyn omdat in Haïti, sommige mense (wat die plaaslike bevolking geeks noem) eintlik in Haïti die genoemde aksies doen, maar dit het niks met Voodoo te doen nie.
By Voodoo-heiligdomme kan menslike skedels gesien word wat vir verskillende doeleindes gebruik word. Skedels tydens die optrede van hierdie godsdiens kan wel gebruik word, maar ons kan net oor skilpaaie van offerdiere praat. Dele van menslike geraamtes word nie by Voodoo-seremonies gebruik nie.