Hoe algemeen is seksuele teistering tussen vroue en vroue?
Streshantering Werkspanning Werkplek afknouery
Dieselfde seksuele seksuele teistering in die werkplek
Toe die voormalige Thinx-hoof uitvoerende beampte, Miki Agrawal, die konsep van "period proof proof underwear" opgedoen het, was die maatskappy toegejuig vir sy verbintenis om vroue te bemagtig en die menstruasie te stigmatiseer. Toe Agrawal, 'n selfbeskrewe feminis wat beweer sy het 'n oop en veilige werksomgewing geskep, beskuldig word van die seksuele laster van haar hoofsaaklik vroulike personeel, was mense geskok.
Hier is 'n maatskappy aangewys as 'n roerende feministiese organisasie met 'n voormalige uitvoerende hoof wat beskuldig word van seksuele teistering tussen vroue en vroue. Hoe kan dit wees?
Wat is seksuele teistering van dieselfde seks?
Wanneer die meeste mense dink aan seksuele teistering in die werkplek, sien hulle 'n man wat 'n vrou aandoen. Maar daar is gevalle waar vroue vroue teister, mans sukkel mans, en vroue sukkel mans. Trouens, die wet verbied seksuele teistering deur mans of vroue teen mense van dieselfde en teenoorgestelde geslag.
Seksuele teistering val onder Titel VII, wat 'n wet is teen seksuele diskriminasie in die werkplek. Dit gebeur wanneer iemand betrokke raak by onwelkome seksuele optrede in die werkplek wat jou, jou werk, die werksomgewing, sowel as ander in die werkplek raak.
Onder die wet is daar twee tipes seksuele teisteringseise:
Quid pro quo eise
Vyandige omgewing eise
Met 'n ewekansige eis vereis 'n toesighouer of iemand met gesag oor 'n werknemer 'n onwelkome seksuele aanvraag in ruil vir iets op die werk, soos om 'n bevordering of nie ontslaan te word nie.
Intussen vind 'n vyandige omgewing plaas wanneer die omgewing by die werk intimiderend of aanstootlik word as gevolg van seksuele optrede en kommentaar. Voorbeelde hiervan kan seksuele grappies en opmerkings insluit, seksuele afknouery, onheilspellende opmerkings, afneem van foto's en ongewenste seksies.
In die Thinx-saak het Agrawal na bewering 'n obsessie met 'n werknemer se borste gehad, hulle sonder toestemming aangeraak en haar gevra om hulle te ontbloot.
Sy is ook daarvan beskuldig dat sy roetine-videokonferensievergaderings gehou het terwyl sy naak in die bed was en gereeld klere voor werknemers uitruil.
Daarbenewens is daar berigte dat sy ten minste een FaceTime-byeenkoms uitgevoer het terwyl sy op 'n toilet sit en haar seksuele uitbuiting, insluitende poliamorie , gereeld bespreek. Ander verslae dui daarop dat sy belangstelling het om 'n seksuele verhouding met minstens een van haar vroulike werknemers te hê.
Waarom meld mense nie dieselfde seksuele teistering nie?
Die meeste navorsers stel voor dat die werklike aantal mense wat seksuele teistering van dieselfde geslag ervaar het, waarskynlik hoër is as wat tans gerapporteer word. Trouens, dit is uiters moeilik om te meet hoe gereeld dit in die werkplek voorkom omdat mense dikwels nooit 'n klag indien nie.
Afgesien van die feit dat dit moeilik is om te rapporteer en te bewys, word die slagoffers van seksuele teistering dikwels bekommerd dat hulle een of ander manier die skuld vir die onwelkome seksuele vooruitgang kan blameer. Daarbenewens is hulle bekommerd oor wat ander van hulle sal dink as hulle 'n verslag indien, veral as die teisteraar dieselfde geslag is. Hulle word dikwels verleë van verleentheid en skaamte oor wat met hulle gebeur.
Nog 'n rede vir die versuim om seksuele teistering aan te meld, sluit vrees vir vergelding in.
Navorsing het bevind dat seksuele teistering dikwels deur bestuur binne organisasies geïgnoreer of trivialiseer word. Verder, wanneer die slagoffers iets sê oor die behandeling of vra dat dit stop, word hulle dikwels met vyandigheid en beskuldigings ontmoet.
Tog verwag kenners om 'n toename in die aantal seksuele teisteringsklagte van dieselfde seks te sien, aangesien werknemers meer bemagtig word. Oor die algemeen is mense meer bereid om ander op te staan ​​en daarop te wys dat hul burgerregte geskend is.
Waarom raak mense ander mense seksueel?
Te dikwels, wanneer iemand seksueel geteister word by die werk, begin mense die rol wat die slagoffer in die misbruik gespeel het, begin bevraagteken.
Maar sielkundiges versigtig teen hierdie slagoffer-blameer standpunt. Die meeste sal argumenteer dat, ongeag die dader se geslag en seksuele oriëntasie, seksuele teistering soveel as woedend en onveilig aangedryf word.
Trouens, die meeste mense wat seksueel lastig val, ongeag of hulle mans of vroue is, wil ander beheer en oorheers. Die teisteraar voel meer in beheer as sy mag oor iemand anders het. Daarbenewens soek sommige teisteraars hul teikens in die verleentheid en verneder, eerder as om seksueel te stimuleer of met hulle te floreer.
Seksuele teistering gaan meer oor die gebruik van 'n magsposisie om iemand anders te beheer en seer te maak. Intussen sê ander dat in die werkplek seksuele teistering 'n vorm van manipulasie is. Dit is 'n manier om per ongeluk iemand se werk te devalueer deur in plaas daarvan aandag te skenk aan hul seksualiteit.
Hoe dikwels kom seksuele teistering voor?
Volgens 'n opname in 2015, ondervind een uit drie vroue tussen die ouderdomme van 18 en 34 seksuele teistering by die werk. Van hierdie vroue het 81 persent van hulle mondelinge teistering ervaar, 44 persent het seksuele vooruitgang en ongewenste aanraking gekry, en 25 persent het gehandel met tekste of e-posse. Intussen is 75 persent van vroue geteister deur manlike kollegas en 10 persent deur vroulike kollegas.
Tog, baie min vroue rapporteer die misbruik. Trouens, 71 persent van vroue sê dat hulle nooit die seksuele teistering wat hulle by die werk verduur het, gerapporteer het nie. En van die 29 persent wat die teistering aangemeld het, het slegs 15% gevoel dat dit behoorlik hanteer is.
Vir diegene wat werk om ander op te voed oor seksuele teistering voorkoming, is hierdie syfers besonder teleurstellend, veral aangesien die Buro vir Arbeidsstatistieke berig dat 70 persent van werkgewers seksuele teisteringsopleiding bied en 98 persent van die maatskappye het seksuele teisteringsbeleid.
As jy 'n slagoffer van seksuele teistering by die werk was, laat iemand in bestuur of menslike hulpbronne weet wat jy ervaar. En as hulle jou nie ernstig opneem nie, kontak die EEOC of 'n prokureur vir voorstelle oor wat om volgende te doen.