Hier teen die middel van die jare tagtig het die roeping om predikant word in my binneste begin roer. Uiteindelik het ek ingeskryf en aangemeld vir die studies wat my sou oplei om ‘n predikant in die NG Kerk te word. Daar was egter verskeie faktore wat ‘n rol gespeel het om só ‘n roeping en loopbaankeuse ingewikkeld te maak.
Verskeie stemme, óók vanuit NG Kerk sélf, was baie krities oor die politieke bedeling van daardie tyd asook die NG Kerk se rol om dit op ‘n manier Bybels te regverdig: Vandaar die nou reeds bekende klag dat die NG Kerk die Nasionale Party in gebed was.
Maar, sê die kritici: Juis omdat die NP nie meer bestaan nie; en al die Afrikaner Instellings so te sê almal tot niet gegaan het, het die NG Kerk die laaste bastion van die drome en ideale van die ou Suid-Afrika geword;
Let op dat die gemeente vanuit die ou erediens ontwikkel tot die nuwer, voortrefliker erediens. Dis nie ‘n verwerping van die oue nie. Dis ook nie ‘n opgaan in die oue nie. Dit is ook nie ‘n poging om die ou erediens ten alle koste te bewaar nie. Dit is ontwikkeling en groei deur terug te gaan na en te bly by die essensie: Christus, die Hoëpriester:
Die Hoëpriester wat sy eie lewe gee vir die mense; uitgiet vir die mense sodat dit OOP KAN GAAN tussen hulle en God. Sodat hulle deur gebed met God gemeenskap kan hê. Sodat hulle versamel kan word as ‘n heilige priesterdom. ‘n Gebedshuis.