NK-kiesers trek hul kruisies | Netwerk24
NK-kiesers trek hul kruisies
Dr. Wynand Boshoff, leier van die VF Plus in die Noord-Kaap, het by die Laerskool Herlear in Kimberley gaan stem. Sy vrou, Esmé, het haar hare groen (een van dié party se kleure) gekleur.
Noord-Kaapse kiesers het Woensdag (08/05) in Kimberley harde reënbuie en later erge wind trotseer om hul kruisies op die nasionale en provinsiale stembrief te trek. Noordkaap het by verskeie stempunte oor Kimberley heen ingeloer. Posted on October 5, 2017 by charmai2
Die res van my kindertyd was ek buite in die tuin, besig om iets kreatief te skep uit die blare en blomme rondom my, wolke te kyk of besig om met hoenders, hasies of honde te speel. My hart was baie klein as dit by diere gekom het en ek het nogsteeds ‘n spesiale band met hulle. Al wat ‘n siek dier is, eindig altyd by my op! My tuin is nogsteeds vir my ‘n toevlug. Daar is min dinge wat nie ‘n bietjie beter gemaak kan word, deur tyd in die natuur deur te bring nie, selfs al is dit net jou eie agtertuin!
As ek nie besig was om my ouma se arme huis omver te werp nie, was ek en my broer besig om my ouma se hertzog tertjies en karringmelk beskuit saam met glase melk te verorber. Ek het nou nog ‘n liefde vir bak en kook, deesdae meestal darem heelwat gesonder!
Ons vriende was almal kerkmense en die res van die familie wat in die kerk saam ons was. Na kerk en met spesiale besoeke van hoër ampte in die kerk was daar gekoek en getee. Sondagskool uitstappies was een keer ‘n jaar, gewoonlik Omaramba of die Kloof. Ons is met kombi’s en een jaar selfs met ‘n trok aangery. Daar was gebraai, geswem, tennis gespeel, tou getrek, ogies gemaak tussen die seuntjies en dogtertjies, en baie van tannie Poppie se vetkoek en jam en glase koeldrank opgeslurp. Ek het onlangs besef dat daar ‘n groot leemte in my lewe is, daar is nie meer ‘n gemeenskap van mense wat my omring, waar ek veilig en gelukkig voel nie. My vriende is wyd en suid oor die aarde versprei, ons het meestal kontak verloor. Niemand is meer dieselfde nie. Party het die pad byster geraak, ander het mekaar net eenvoudig ontgroei. Ek het vergeet dat ek lief is vir mense. Soveel as wat ek my stil tye en spasie nodig het, het ek mense net so nodig, mense wat my verstaan en wie ek verstaan.
Naweke het ek menigmaal by my ouma Mieta en jongste tannie Lucia oorgeslaap. Dit was te lekker om agter ouma met haar hare in krullers en kopdoek, in haar kooi te kan inkruip. Haar 4711 parfuum is baie kere stilletjies uit die laat uit gehaal om aan te ruik en bietjie aan my polse te sit. In die middae as ouma moeg in die sitkamer gaan sit het, was ek mal daaroor om met haar hare te speel. Later jare toe my tannie en haar twee klein kinders terug gekom het huis toe, het ons die patroon herhaal met hulle wat met my hare gespeel het en my “grimeer” het. G’n wonder dat die eerste ding wat ek geswot het haarkappery was nie! Swaar tye, goeie tye, verstaan tye, misverstaan tye, liefde tye, haat tye, my familie sal altyd vir my belangrik wees!
Ons was altyd omring deur musiek. My ma se Minnaar kant was nog altyd lief vir musiek. My ouma en jonger tannie het so half-half orrel gespeel en mooi gesing, my oom het ‘n pragtige ligte tenoor/bas gehad, my oupa het die viool en saag gespeel. My ma was orrelis en later dirigent, het pragtig gesing en silwerfluit gespeel. My pa was eers diaken en koordirigent, toe later priester en gemeenteleier. Later jare het ek self in die gemeente koor en ook ‘n spesiale distrik’s-koor gesing. Die liefde vir musiek sal vir my altyd daar wees en het my al deur vele dinge gedra. Veral klassiek musiek. Ek onthou bykans nooit die name nie, maar sit ‘n gunsteling op en my hare op my kop staan regop van plesier. Dan het ek het nog ‘n geheime droom om eendag voordat ek tagtig is sigeuner wysies saam ‘n huilende viool in ‘n rokerige kroeg iewers te sing!
Kersfees het ons ‘n spesiale uitrusting gekry, wat ons kon gaan uitsoek in Zinniaville by een van die Indier winkels. Een van my mooiste rokke wat ek altyd sal onthou was ‘n sagte, deursigtige, geblomde pienk affere met ‘n pienk lint. Dit het my verewig ‘n liefde vir mooi materiale gegee. Ek het vir ‘n rukkie groot drome gehad van klere ontwerper word en in Pretoria by ‘n “eksklusiewe’ skool gaan swot, maar ‘n groot mislukking daarvan gemaak as gevolg van vele dinge. Die liefde vir mooi klere het gebly, alhoewel ek lankal nie meer dieselfde waarde aan die uiterlike heg as toe nie.
As ons rusteloos geraak het mammie Shadows of Clap Clap sounds opgesit , of begin FAK liedjies sing. Somtyds het ons ‘n kanon gesing, waar ons iewers in die middel moes inval en probeer koers hou tussen al die ander stemme. Dan, daardie inry in Durban in en die probeer om die see heel eerste raak te sien! Wat ‘n lekker warboel van kleure en klanke as ek aan ons see vakansies dink – Killarney hotel, riksjas, kabel karretjies, stamp karretjies, spookasem, emmertjies, grafies, sand in ons hare en die Golden Dragon restaurant met al sy vreemde disse. Later jare was die Mosambiekse see met sy stil warm water of die somtyds wilde koue Kaapse see vir my wonderlik. Die see is waar ek die meeste soos myself voel, waar ek kan ontspan en ek op my gelukkigste is.
Ek sal seker vir ure kan skryf oor my kinder en tiener jare. Hoe meer ek skryf hoe meer onthou ek. Die goeie sowel as die slegte. Ons almal kan.
Category: Afrikaans, Blog
← Wat kan ons leer uit die verhaal van La Loba, die wolf vrou?
Die liefde bedek alles, glo alles, hoop alles, verdra alles →
2 Comments on “Onthou jy nog jou liedjies?”