Steve Jobs - Inligting - 2022
Sakemanne is gewoonlik nie so beroemd soos syfers vir skoue nie. Na die dood van Steve Jobs in Oktober 2011, het die wêreld sy lewe en dade begin heroorweeg.
Hierdie man het 'n uiters moeilike karakter gehad, baie hou nie van hom nie. Maar dit is moeilik om sy bydrae tot die ontwikkeling van tegnologieë in die moderne wêreld te oorskat. En hoewel Steve Jobs sy persoonlike lewe 'n geheim gehou het, danksy sy biografie wat ná sy dood gepubliseer is, het ons baie oor hom geleer. Selfs nabye vriende kan egter nie sê dat hulle Jobs goed ken nie. Sy lewe was omring deur mites, legendes en skinder. Is dit nie tyd om van hulle ontslae te raak nie?
Steve Jobs het 'n salaris van een dollar ontvang. Daar word geglo dat toe Steve Jobs in 1997 weer met Apple bestuur, hy homself onmiddellik 'n een-salaris opgestel het. Hierdie salaris het gebly tot die oomblik toe die bestuurder die pos in 2011 verlaat het. Hierdie pragtige legende is gerepliseer deur joernaliste. Maar was Jobs regtig so klein dat die geld nie eers genoeg was om musiek op iTunes te koop nie? Die onderneming het trouens 'n ander roete verkies om sy topbestuurders te motiveer. Hulle was geregtig op aansporingsbetalings en blokke aandele. In groot sakeondernemings is dit gewoonlik 'n redelik algemene benadering. Die uitvoerende hoof van 'n ketting groothandel-supermarkte en die stigter daarvan, John McKee, sowel as die uitvoerende hoof van Google, Eric Schmidt, het in 2008 ook 'n salaris van een dollar gehad. In werklikheid verstaan ​​almal dat Steve Jobs se verdienste duidelik hoog was. Byvoorbeeld, vir rekords in rekenaarverkope in 2000 het Apple sy leier met 'n private jet toegeken. Maar die voering kos soveel as $ 88 miljoen. Teen April 2011 het Jobs 5,6 miljoen aandele van die maatskappy besit. Dit het die bestuurder in staat gestel om die 136ste plek in die lys van die rykste mense ter wêreld in te stel, wat in 2010 deur die tydskrif Forbes saamgestel is.
Steve Jobs se Mercedes-Benz SL55 AMG het geen kentekens gehad nie, wat dit onwettig gemaak het. Steve Jobs was 'n taamlik hardkoppige en buitensporige persoon. Hy het geglo dat syfers op sy motor nie nodig was nie. En daar is ten minste drie verduidelikings vir hierdie gedrag. Eerstens kon die welvaart van die onderneming hom toelaat om 'n aantal boetes te betaal. 'N Ander weergawe sê dat Jobs goeie vriende was met die owerhede in Kalifornië, wat 'n blinde oog vir so 'n oortreding van padreëls en die gebrek aan registrasie gekeer het. In werklikheid het die verhaal 'n eenvoudige verklaring. Jobs het 'n skuiwergat in die staatsreg ontdek. Dit blyk dat artikel 4456 bepaal dat die eienaar van die motor verplig is om die motor binne ses maande na aankoop te registreer. Steve Jobs het 'n kontrak met die verhuringsmaatskappy gesluit waarvolgens hy elke ses maande 'n nuwe silwer Mercedes SL55 AMG ontvang. Die maatskappy verkoop die vorige motor. Baie mense wou die motor koop wat Jobs self gebruik het. Maar sommige navorsers glo dat hierdie hele verhaal 'n mite is wat werk vir die beeld van Jobs, en daarom ook sy hele onderneming, selfs na die dood van die bestuurder self. Die feit is dat die beroemde Mercedes-Benz SL55 AMG in 2008 gestaak is, en die Mercedes-Benz SL63 AMG-model het dit vervang. Dit is logies dat Jobs ná 2009 die motor vir 'n ander een moes verander. In die somer van 2010 het foto's van die Mercedes-Benz SL55 AMG op die internet verskyn. Na bewering het hierdie motor ook aan Jobs behoort. Die kilometers was meer as 21 duisend kilometer.
Steve Jobs het 'n gewone toevallige uitrusting gehad: jeans en 'n swart coltrui. Steve Jobs het byna altyd in sulke klere verskyn. Maar hy het self nie die redes vir hierdie keuse genoem nie. Sulke klere het gemaklik gelyk. Miskien wil Jobs gemaklik by die werk wees? Volgens 'n ander weergawe het hy weens sy besigheid eenvoudig tyd bespaar deur klere te kies en te verander. Daar is voorstelle dat Jobs die gebruik van kreatiwiteit op ander gebiede toon. Miskien het die bestuurder sy liefde vir eenvoudige en effektiewe dinge getoon. Maar dit is 'n wanopvatting dat Jobs altyd net turtlenksjeans gedra het. Toe dit nodig was, het hy maklik van styl verander. Dus, in 2001 op die MacWorld-uitstalling in Tokio, verskyn Jobs in 'n pak pak, en tydens die prysuitdeling het hy 'n smokkelroos gedra. Soms is hy by die werk in 'n wit T-hemp en 'n swart onderbaadjie gesien. Hulle het gesê dat Jobs ook 'n wit skilpad gehad het.
Op 'n tyd het Steve Jobs belowe om nie na Japan terug te keer nie. Hierdie verhaal het nie nêrens verskyn nie. In 2010 het die leier van Apple in Japan, in Kyoto, vakansie gehou. Na afloop van sy vakansie het hy na die lughawe gery om met sy private jet te gaan en huis toe te gaan. Die veiligheidsdiens het Jobs egter deur die veiligheid deurgemaak om op sy eie vliegtuig te beland. Die feit is dat die miljardêr ninja-gooi-sterre verkry het terwyl hy op vakansie was. Jobs het besluit om hierdie wapen as aandenking saam te neem. Na aanleiding van die weiering van die veiligheidswagte om hom in te laat, word gesê dat die sakeman gesê het dat hy nooit weer na Japan sou kom nie. Maar hierdie verhaal was 'n mite. Gasheerverteenwoordigers het gesê dat daar nie so 'n verhaal is nie. Jobs hou van die reis self en het gehoop om die land binnekort weer te besoek.
Steve Jobs het sy werknemers voortdurend sonder enige rede geïntimideer. Daar word geglo dat Steve Jobs 'n regte perfeksionis was wat aandag gegee het aan selfs die kleinste besonderhede. Wat vir die gemiddelde ingenieur onbeduidend gelyk het, kon vir hom baie belangrik lyk. En meer as een keer as gevolg van kleinighede, soos werknemers geglo het, het Jobs alle werk gestaak. Hy het egter nie gehuiwer om sy mening uit te spreek nie. Jobs het diegene wat gewerk het, geprys. Terselfdertyd kan iemand wat hom die volgende dag onderskei het, gestraf word vir 'n fout. Werknemers wat saam met Jobs gewerk het, het gesê dat hulle hul beste skeppings aan hom voorgehou het, maar hy was nie tevrede met dit alles nie. Die uitvoerende hoof was onbeskof en het soms 'n aggressiewe benadering aangepak om die vaardighede van sy werknemers te toets. As mense hul standpunt kon verdedig, sou Jobs na hulle luister. As hulle stilbly sonder 'n geruis, het die baas hulle afgedank. Die harde kritiek is deur Jobs beskou as 'n uitstekende hulpmiddel om produktiwiteit te motiveer en te verhoog. En hoewel ander nie van hierdie benadering gehou het nie, het dit resultate opgelewer. Die bestuurder se optrede is in stryd met alles wat gewoonlik in die handleidings vir personeelbestuur geskryf word. Nietemin het Apple daarin geslaag om 'n florerende onderneming te word wat die beste toestelle verkoop. En hoewel Jobs 'n reputasie ontwikkel het as 'n veeleisende en taai bestuurder, het hy ook daarin geslaag om die toewyding en bewondering van sy werknemers te verdien. Hulle het net daaraan gewoond geraak en die reëls van die 'spel' aanvaar.
Steve Jobs het nie van sy werknemers gehou nie. Sommige publikasies skryf dat werknemers van die maatskappy bang was om met hul baas te vergader. Hy kon immers altyd verskeie vrae stel en 'n spesialis skiet as die antwoord nie bevredigend was nie. Maar vir die idee wat hy van hou, kan Jobs 'n werknemer 'beloon' met werk oor naweke of saam. In werklikheid het Apple 'n span gehad wat gereed was om letterlik dag en nag te werk. Baie het hul naweke of vakansies opgehou om met Jobs te werk. Nie almal hou van hierdie toedrag van sake nie. Maar hierdie mense het nie lank in die onderneming gebly nie. Die baas self het hierdie ondergeskiktes gevra wat hulle hier doen as hulle nie gereed was om hulself daaraan te wy om beter produkte te skep nie. Hier is dit nie die moeite werd om oor afkeer van mense te praat nie. Jobs wou net dieselfde entoesiaste langs hom sien, vir wie geld in die agtergrond verdwyn. Die sakeman was nie net baie openlik nie, maar ook baie veeleisend. Dit het gedurig gelyk of hierdie twee helftes in hom baklei.
Jobs het die muisidee van Xerox gesteel. Die rekenaarmuis is deur Xerox uitgevind. Op een dag in 1979 word Steve Jobs gewys op hierdie belaglike, duur toestel wat volgens ingenieurs geen toekoms gehad het nie. Maar hy hou van die idee self. Apple werk al etlike jare om 'n ware werkende toestel te skep. 'N Volwaardige muis het in 1984 'n instrument van die Macintosh-rekenaar geword. Destyds was die analoog van Xerox al etlike jare te koop. Hoe kan u 'n idee steel waarvan almal reeds weet?
Steve Jobs het Pixar in 1986 verkry. Die ateljee is in 1979 gestig deur George Lucas. Teen die middel van die tagtigerjare het hy egter besluit om van die onwrikbare bate ontslae te raak. Daar word geglo dat Steve Jobs Pixar vir $ 10 miljoen verkry het. Nie alles is egter so eenvoudig in hierdie verhaal nie. Die regte op die maatskappy en die bestuur daarvan het by Ed Catmull en Alvy Ray Smith gebly. Saam met Jobs vorm hulle die direksie. In werklikheid het hy as belegger opgetree en 70% van die aandele van die maatskappy gekoop. Die helfte van die bedrag wat spandeer is, is aan die ontwikkeling van die onderneming oorgedra. Oor die volgende paar jaar is die maatskappy periodiek sonder geld gelaat. Elke keer as Jobs sy geld belê het, ontvang hy in ruil aandele. As gevolg hiervan het hy teen 1991 $ 50 miljoen belê nadat hy 'n pakket van byna 100% gekry het. En eers in 1995 word Jobs uitvoerende hoof van die maatskappy, nadat hy al die aandele gekoop het. Dit is toe dat hy 'n volwaardige eienaar geword het.
Steve Jobs het Pixar medestig. Volgens die stigtingsdokumente van die onderneming was Ed Catmull en Elvy Smith, medestigters daarvan. Toe hulle LucasFilm verlaat, het hulle nog 38 werknemers saamgeneem. Maar in Silicon Valley is dit nie die praktyk om mede-stigters van beleggers te noem nie. Die onderneming is nie deur hom uitgevind nie.
Steve Jobs het digitale animasie uitgevind. Ed en Alvy het sedert die middel van die sewentigerjare kontak met Disney gehad om die aandag op nuwe tegnologie te vestig. Maar dinge het nie verder gegaan as die vrystelling van hoofletters aan tekenprente nie. Die animators het met die Japannese ooreengekom om 'n tekenprent oor 'n aap vry te stel, maar toe blyk dit dat die rekenaarkrag nie die projek kon voltooi nie. Teen 1986 was hierdie idees dus in die lug. Danksy die wet van Moore het dit gelyk of rekenaars 'n deurbraak kan maak. John Lasseter het voorgestel om met kortfilms te begin. En hierdie idee was suksesvol, en die animator het 'n Oscar gebring nog voordat Jobs in 1995 hoof van die onderneming geword het. Terwyl die ateljee twee jaar saam met Disney gewerk het om Toy Story te skep, was Jobs nie in beheer nie. Hy word die hoof van die onderneming en hy kry onmiddellik die goeie sukses van die tekenprent. En dan het Jobs die vaardigheid reeds van die hand gesit en Pixar vir $ 7 miljard verkoop.
Jobs het met die naam Pixar vorendag gekom. In werklikheid het Elvy Ray Smith dit gedoen. Die naam kom van 'n beeldrekenaar wat hy saam met Lauren Carpenter genoem het. Eerstens het die paartjie besluit om 'n woord te kies wat soos "laser" klink. Die eerste weergawe het soos 'pixer' geklink. Carpenter, met die groot woord "radar" in gedagte, het voorgestel dat "pixar" verander word na "pixar". Die naam is aan die rekenaar gegee toe die ateljee nog deel van LucasFilm was. Toe die nuwe onderneming gestig is, is daar besluit om 'n naam te kies wat reeds nou verband hou met die span. En Jobs het niks met hierdie besluit te doen gehad nie.
Steve Jobs het Pixar bestuur. Daar kan aanvaar word dat Jobs ná die ooreenkoms in 1986 beheer oorgeneem het. In werklikheid het Ed Catmull die maatskappy bestuur. Die maatskappy is sedert sy ontstaan ​​in sy hande. In 1985 word Catmull as president en hoof uitvoerende beampte beskou, Alvy Smith was vise-president en hoof-tegnologie-offisier. In Julie 1987 word Jobs aangewys as voorsitter van die direksie onder die president en uitvoerende hoof van Catmull. In 1988-1989 word die posisie van Jobs in die dokumente aangedui as direkteur en hoofaandeelhouer. Na die IPO het Steve en Ed effektief verantwoordelikhede as hoof van die ateljee gedeel, maar Steve was besig met die sinkende Apple, sodat Catmull voortgaan om die verantwoordelikhede oor te neem.
Jobs se belegging het Pixar gered. Jobs het nie gedagtes geld in 'n sterwende onderneming gegooi nie. Hy het by tye baie bespaar. Ondanks Jobs se belegging was Pixar die enigste wat misluk het. Dus was die maatskappy, selfs met die toediening van sy hoofaandeelhouer, in die moeilikheid. En sy is gered deur die Disney-onderneming, wat ingestem het om 'n groot film te maak. En Jobs het nie die idee nie. Hy was oor die algemeen geïnteresseerd in hardeware-vermoëns, hy het niks van animasie geweet nie. Pixar is dikwels sonder geld gelaat, en Jobs het oor en oor belê met die potensiaal van die filmbedryf. Maar hy sou hierdie bate verkoop as iemand bereid was om die 50 miljoen wat hy reeds spandeer het, te vergoed.
Jobs het nie liefdadigheidswerk gedoen nie. Na sy dood het dit bekend geword dat Jobs saam met sy gesin al 20 jaar anoniem skenk. Ja, hy was nie 'n groot filantroop soos Bill Gates nie, maar hierdie feit onderstreep die grootheid van die persoonlikheid.
Jobs het die persoonlike rekenaar uitgevind. Hierdie mite word voortdurend in dokumentêre films herhaal. In werklikheid het Gary Kildall die eintlike skrywer van die idee geword. Selfs Intel het nie gedink dat die verwerkers tuis gebruik kan word nie. Kildall het sy onderneming Digital Research benoem. In 1973 demonstreer hy die eerste toestel in sy soort wat met 'n teletikmasjien kan aansluit. Steve Jobs het nie die rekenaar uitgevind nie, hy het die idee net gewild gemaak deur die hele wêreld met sy Apple I-, II- en Macintosh-masjiene te verander.
Steve Jobs kom met 'n grafiese gebruikerskoppelvlak. Die idee vir die gebruiker om met grafiese elemente te werk, is in 1975 by Xerox uitgevind. Apple se variant het Lisa genoem en hierdie rekenaar het eers in 1983 verskyn. Maar Steve is van verdere ontwikkeling verwyder. Jobs het later in die Macintosh-projek geïnteresseerd begin lei. 'N Hele O & O-sentrum in Palo Alto het gewerk aan die implementering van die GUI, met voormalige werknemers van Xerox betrokke. Die maatskappy het die idee verfyn, die Macintosh het die eerste kommersiële rekenaar geword om al die funksies van die GUI ten toon te stel.
Steve Jobs was 'n wonderlike ontwerper. Apple-produkte is lief vir hul ongeëwenaarde ontwerp. Na die dood van Jobs het dit bekend geword dat dit nie hy wat verantwoordelik was vir die ontwerp van die produkte was nie, maar Johnny Ive. Dit is net dat hierdie man nog altyd in die skadu gebly het. Jobs het die opsies oorweeg en die beste van die beste gekies. Sy rol was nie om 'n wonderlike ontwerper te wees nie, maar om 'n groot leier te wees.
Jobs het uitgevind dat telefone apps kan hê. Die Apple iPhone het 'n baanbreker in mobiele toepassings geword. Dit is vandag onmoontlik om ons lewe nie voor te stel sonder slimfone en sonder programme daarvoor nie. In werklikheid, lank voordat die iPhone van stapel gestuur is, was daar 'n TreoSmartphone (Palm) wat talle toepassings gebruik. En selfs die gewilde speletjie 'Snake' op Nokia-fone was ook primitief, maar 'n toepassing.
Steve Jobs het oral vernuw. Jobs se talent word beskou as om voortdurend innoverende produkte te skep. In werklikheid was baie van sy Apple-skeppings nie oorspronklik nie. Jonathan Schwartz, die voormalige hoof van Sun Microsystems, het gesê Jobs is gekant teen open source stelsels. Die idee agter die Mac Os X is geleen by 'n ander bedryfstelsel, NeXTStep, wat deur NeXT geskep is. Safari se blaaier-enjin, WebKit, is van Konqueror geneem. Selfs die iPod het nie 'n unieke lettertipe nie, dit kom uit die openbare hulpbron FreeType. Jobs was die beste innoveerder van sy dag, maar hy was slim genoeg om inspirasie uit ander produkte te put.
Steve Jobs het tablette uitgevind. Danksy Steve Jobs het tabletrekenaars ons lewens uitgebars. Hy het hulle egter gewild gemaak, maar glad nie so 'n konsep geskep nie. Byna tien jaar voor die Apple iPad het Microsoft sy eie weergawe van die tabletrekenaar vrygestel, wat geblyk het dat dit 'n oorverdowende mislukking was.In 1968 het een van die teoretici van rekenaarsisteme die konsep Dynabook voorgestel, wat veronderstel was om 'n skootrekenaar, tablet en e-boek te kombineer vir opvoedkundige doeleindes. Ongelukkig het hierdie projek nooit die mark betree nie. In dieselfde jaar word die film "A Space Odyssey van 2001" van Stanley Kubrick vrygestel, waarin een van die ruimtevaarders werk met 'n toestel wat baie soos moderne tabletrekenaars lyk. En Steve Jobs het 'n baie gerieflike toestel geskep, die lewensvatbaarheid daarvan bewys en die hele wêreld geleer om 'n nuwe klas toestelle te gebruik.