Die verhaal van Jesus se geboorte begin met ’n inleiding wat verskeie kere in die Koran vertel word. Dit beskryf eers die geboorte van Maria en haar diens in die Jerusalem-tempel onder die profeet en priester Sagaria, wat later die pa van Johannes die Doper was. Verskeie Islamitiese historici het deur die eeue besonderhede by die verhaal gevoeg.
Ibn Isjak (oorl. 761 of 767), ’n Arabiese historikus en skrywer van heiligelewens, het ’n weergawe met die naam In die Begin geskryf. Daarin vertel hy kortliks dat Sagaria Maria se voog was. Nadat hy haar nie langer kon onderhou nie, het hy haar aan die timmerman George toevertrou. Terwyl sy in ’n kerk afgesonder was, het ’n jong man met die naam Josef by haar aangesluit en hulle het mekaar met take gehelp. Maria word later as ’n weduwee beskryf, sonder om te noem wie haar man was. Die vertelling van Jesus se geboorte volg die weergawe in die Koran, en voeg by die geboorte was in Betlehem, langs ’n palmboom met ’n krip.
Ali ibn al-Athir (oorl. 1233), ’n Arabiese of Koerdiese historikus en biograaf, skryf in Die Volledige Geskiedenis, ’n werk wat ’n standaard vir latere Moslems geword het, die timmerman Josef het ’n belangriker rol gespeel, maar hy word nie ’n familielid of man van Maria genoem nie. Al-Athir skryf hoe Jesus as jong seun gehelp het om ’n dief vas te trek, en hoe hy ’n ander seun weer lewend gemaak het nadat Jesus van die seun se moord beskuldig is. Al-Athir het geglo Maria was net ’n uur lank swanger en baseer dit op die vers in die Koran wat lui: "En sy het hom ontvang en met hom na ’n afgeleë plek vertrek" (Koran 19:22).
Die aartsengel Gabriël het die nuus oor die geboorte van Jesus aan die maagd Maria oorgedra. Sy is uit alle vroue van alle nasies uitgesonder en hy het aan haar die blye boodskap van ’n heilige seun gebring.
Die engel kondig aan dat die seun Jesus, die Messias, genoem moet word, en sê hy sal ’n groot profeet genoem word omdat hy die Gees van God en die Woord van God is wat die Evangelie sal ontvang. Die engel vertel Maria dat die seun as baba sal praat en wanneer hy groot is, ’n metgesel van die mees regverdiges sal wees. Maria, wat vra hoe sy ’n seun kan baar terwyl geen man haar aangeraak het en sy ook nie ontugtig was nie, word vertel:
Tydens hul verblyf in Egipte word van verskeie wonderwerke vertel: Jesus verduidelik op nege maande Moslemse geloofsbeginsels aan ’n skoolmeester; Jesus onthul diewe aan ’n ryk man; vul leë bottels met iets om te drink; verskaf kos en wyn aan ’n tirannieke koning; bewys aan dieselfde koning sy mag om ’n man uit die dode op te wek; en wek ’n kind op wat per ongeluk doodgemaak is.
Volgens die meeste Moslem-tradisies voldoen Jesus en sy leringe aan die profetiese model: ’n mens wat nes ander profete op ’n sekere tyd deur God na ’n sekere volk gestuur is om hulle te veroordeel oor die aanbidding van afgode en hulle uit te daag om een ware God te aanbid. Volgens tradisie is Jesus gestuur na die mense van Israel, en sy status as profeet word deur talle wonderwerke bevestig.
Islamitiese geskrifte ontken die kruisiging en dood van Jesus soos in die Nuwe Testament beskryf. Volgens die Koran wou die mense (die Jode en Romeine) Jesus doodmaak, maar hulle het dit nie gedoen nie, hoewel "dit vir hulle gelyk het asof dit so is". Moslems glo Jesus het nie gesterf nie, maar is deur Allah opgehef tot Homself.
Die ontkenning stem ooreen met die logika van die Koran. Die Bybelse verhale wat daarin verskyn (byvoorbeeld Job, Moses, Josef, ens.) en die episodes wat verband hou met die geskiedenis van die begin van Islam, demonstreer dit is "God se praktyk" om geloof te laat seëvier oor die magte van die bose. As Jesus aan die kruis gesterf het, sou dit beteken het sy teregstellers het geseëvier; maar die Koran voer aan hulle het sonder twyfel misluk: "God sal vir seker dié verdedig wat glo."