Voorkoming: 6 vrae oor onversoenbaarheid met swanger rhesus - Swangerskap
As u Rh-negatief is, sal u tydens u swangerskap gemonitor word. Die verduidelikings van dr. Olivia Anselem, 'n ginekoloog in die kraamhospitaal Port-Royal in Parys.
Om negatief Rhesus te wees, wat beteken dit?
Daar word gesê dat iemand Rh-negatief is as sy rooibloedselle nie rhesus-antigeen op hul oppervlak dra nie. In hierdie geval word die brief met sy bloedgroep (A, B of O) gevolg deur die minusteken (-).
Aan die ander kant is iemand positief as sy rooibloedselle hierdie rhesusmerker dra. Die brief van sy groep word dan gevolg deur die plusteken (+).
Hierdie rhesus-eienskap word deur die gene van die ouers oorgedra.
Wanneer kan dit 'n probleem word?
Slegs 'n Rh-negatiewe moeder wat 'n Rh-positiewe baba dra (die vader wat die Rhesus-merker aan die baba oorgedra het), is moontlik bekommerd oor hierdie onversoenbaarheidsprobleem.
As fetale rooibloedselle in die moedersirkulasie oorgaan, sal die moeder se immuunstelsel rhesusmerkers as 'vreemdelinge' herken en anti-rhesus-teenliggaampies maak (ook bekend as onreëlmatige agglutiniene). Laasgenoemde, sodra hulle voldoende genoeg is, sal die plasentale versperring kan deurloop en die rooibloedselle van die fetus kan aanval, wat hom 'n potensieel gevaarlike bloedarmoede kan veroorsaak.
Wanneer kan rooibloedselle van die fetus in die moederbloedstroom beland?
In beginsel gebeur dit nie omdat die plasenta 'n rol van hindernis speel nie. Sommige gebeure kan egter die verspreiding van fetale rooibloedselle in die moederlike bloedstroom bevorder. Byvoorbeeld, 'n amniosentese, 'n buikskop, 'n ektopiese swangerskap, 'n miskraam, 'n aborsie (vrywillig of medies), waarvan die oorsaak onbekend is. En veral die bevalling: tydens bevalling kom mikroles in die plasenta voor weens sterk kontraksies, wat die oorgang van fetale bloed in die moedersirkulasie bevoordeel.
Onmiddellik na hierdie verskillende gebeure, moet die moeder 'n inspuiting van gamma-globulien anti D ontvang - teenliggaampies wat die fetale rooibloedselle wat in die moeder se sirkulasie kan deurgaan, vernietig, nog voordat dit deur die immuunstelsel erken word. van die moeder. Die moeder sal dus nie tyd hê om teen-rhesus-teenliggaampies (of onreëlmatige agglutiniene) te maak nie.
Watter ondersteuning vir 'n Rh-negatiewe moeder tydens 'n eerste swangerskap?
As die pa Rh-positief is, bepaal of die baba Rh-positief of negatief is. Hiervoor ondergaan die swanger vrou 'n bloedtoets, vanaf 11 weke amenoree.
As 'n mens fragmente van DNA van die rhesus-geen in sy bloed vind, kom hulle noodwendig van die fetus, aangesien die moeder nie die geen het nie. Dit beteken dat u baba Rh-positief is en dat spesiale sorg nodig is.
As rhesus-DNA-fragmente nie in die bloed gevind word nie, word die toets twee weke later (en ten minste na 15 weke amenoree) herhaal.
As ons steeds nie rhesus-DNA-fragmente vind nie, kom ons tot die gevolgtrekking dat die baba nie rhesus-positief is nie en dat dit dus nie nuttig is om 'n voorkoming te bewerkstellig nie.
As dit aangetref word, word die fetus Rh-positief verklaar. In werklikheid bestaan ​​daar feitlik geen risiko dat die fetus bloedarmoede sal wees tydens 'n eerste swangerskap nie: die immuunstelsel van die moeder sal inderdaad anti-rhesus-teenliggaampies (of onreëlmatige agglutiniene) begin produseer wat ' dit word verskeie kere aangevra, dit wil sê as daar verskeie voorvalle veroorsaak wat die fetale rooibloedselle in die moederbloed veroorsaak. Dus is die bestuur tydens 'n eerste swangerskap beperk tot die stelselmatige inspuiting van anti-D gamma globulien na elke voorval indien daar is, en veral na bevalling.
Watter ondersteuning is die volgende swangerskappe?
Eerste stap: die rhesus van die fetus word bepaal. As dit positief is, verseker dit die afwesigheid van anti-rhesus-teenliggaampies (onreëlmatige agglutiniene) in die bloed van die moeder. In beginsel, as die voorkoming tydens die eerste swangerskap goed gedoen is, het die moeder se immuunstelsel nie tyd gehad om dit te maak nie. In hierdie geval sal sy op dieselfde manier gevolg word as tydens haar eerste swangerskap en sal sy tydens elke voorval en na bevalling anti-gamma globulien ingespuit word.
Soms word sommige anti-Rhesus-teenliggaampies (onreëlmatige agglutiniene) egter by sommige vroue aangetref: hulle het waarskynlik deur die krake van die voorkomingsnet gegaan en het nie hul inspuiting van gamma globuline anti D ontvang nie vorige gebeurtenis (bv. na miskraam of abdominale skok nie ondersteun nie). Vir vroue wat Rhesus-negatief is, swanger is met 'n rhesus-positiewe baba en wat anti-rhesus-teenliggaampies dra (onreëlmatige agglutiniene), vind die fetus noukeurig plaas.
Wat kyk ons ​​in die fetus?
Ons probeer om 'n beginarmoede op te spoor. Dit kan op Doppler-ultraklank gediagnoseer word deur die spoed van bloedvloei in die fetale serebrale are te ontleed. As hierdie stroom versnel word, dui dit op 'n fetale anemie: daar is nie genoeg rooibloedselle om suurstof oral te dra nie, die liggaam probeer om "te vergoed" deur die bloedvloei te versnel.
In die geval van ernstige bloedarmoede word die fetus oorgedra, volgens 'n tegniek soortgelyk aan amniosentese, deur die naald in die naelstring te plaas. Die ingespuit bloed is baie spesifiek, uiters gesuiwer, gekonsentreerd, leukosiet uitgeput (gefiltreerde witbloedselle) en rhesus negatief.
Indien nodig, word die oortapping elke twee tot drie weke herhaal tot bevalling. En so kan die baba gebore word in perfekte gesondheid!
Isabelle Gravillon met die samewerking van dr. Olivia Anselem, ginekoloog in die kraamhospitaal Port-Royal in Parys en medeskrywer van "Dit was 9 maande ... Die noodsaaklike gids tot u swangerskap", red. Albin Michel.