Ope brief aan Dirk Hermann oor ‘Te wit vir my land?’Bennie Mouers het ŉ ope brief aan Dirk Hermann, bestuurshoof van Solidariteit, geskryf na aanleiding van Hermann se meningstuk “Te wit vir my land?” Ons publiseer ook Hermann se antwoord hierop. Bennie Mouers van Langebaan skryf: Bennie Mouers. Dirk, ek lees jou brief Vrydag met gemengde gevoelens en voel genoop om jou te antwoord. Ek skat jy is ook deel van die sestiger-generasie soos ek. Beide van ons het dus ‘n proesel van die pre-94 en post-94-regimes. Jy draai geen doekies om wanneer jy jou ontevredenheid, woede en kwaadheid verwoord nie. Jy sê onder meer jy is nou keelvol. Jy gaan die regime aankla. Jou stem klink helder en duidelik wanneer jy jou en jou rasgenote as tweedeklas Suid-Afrikaners beskryf. Dirk, dit is alles goed en wel. Ek sou egter graag wou weet waar was hierdie stem voor 1994 toe jou donker pigment mede-Suid-Afrikaners in hierdie land verontmens was. Jy het soos baie wit Suid-Afrikaners verkies om te swyg want dit het julle gepas. Karma is maar ‘n blikskottel! Kom ons plaas jou brief in die Suid-Afrikaanse konteks. Jy kla onder meer oor wit besighede wat oor die hoof gesien word met subsidie van die staat. Besef jy dat miljoene swart en bruin Suid-Afrikaners ver onder die broodlyn lewe? Hulle moet in sinkhokke woon, hulle het nie eers basiese geriewe soos ablusiegeriewe of skoon drinkwater nie en moet die elemente trotseer om jou huis en tuin skoon te hou. Jy raak verder ŉ hoogs bestrede kwessie, naamlik raswette aan. Jy tier voort oor die feit dat die post-1994-wette wittes van studiehulp ontneem, jy kritiseer vir Faf en ander sportsterre wat die BLM-beweging ondersteun. Niemand kan jou woede mislees nie. Jou geheue is egter baie kort wat die pre-1994-raswette betref. Onthou jy die Ontugwet, Groepsgebiedewet, Paswette? Swart mense kon byvoorbeeld nie sonder ‘n permit ‘n onderneming in wit gebiede bedryf nie. Sowat 80% van die onderwysbegroting is vir ŉ wit minderheid geoormerk, wyl 20% van die onderwysbegroting na die swart mense moes gaan. Dirk, laasgenoemde het jou nie gepla nie, want wit mense was nie aan die ontvangkant nie. Maar vandag pla dit jou. As ‘n bruin Suid-Afrikaner moes ek die beswaardheid van Genis gehuldig het, want sien Dirk, ek en my mense trek steeds aan die kortste end. Voor en ná 1994 ken ons net verdrukking en onderdrukking. Maar ons kla nie. Ons maak maar net die beste van die krummels wat na ons kant toe kom. Dirk, jou holklinkende brief is onsensitief, ongevraagd, ongeloofwaardig en geveinsd en getuig van swak smaak. Ek wil saam met Freek Robinson stem dat geloofwaardigheid die grootste bate is vir diegene wat in ‘n onsekere omgewing wil oorleef. Dirk Hermann antwoord: Dirk Hermann. (Foto: Rozier van Tonder/Okay Deer.) Beste Bennie Dankie vir jou skrywe. In ons Afrikaanse wêreld praat ons te min met mekaar. Briewe soos joune maak die Afrikaanse gesprek oop. Ek het geskryf vanuit my wêreld en jy vanuit jou wêreld. Afrikaans het verskillende stories, verskillende identiteite, verskillende vreugdes en verskillende hartseer. Ek en jy kom uit verskillende Afrikaanse stories. Ons moet meer eerlik oor ons stories praat. Regte mensstories. Die verskillende Afrikaanse stories word egter saamgebind in een gemeenskaplike taal. Dit gee ons ŉ woordeskat om mekaar beter te verstaan. Daarom kan ek en jy vandag in Afrikaans met mekaar praat oor dit wat ons op die oog af verdeel. My skrywe het my frustrasie oor die rasmalheid in Suid-Afrika uitgeskreeu. Ras, ras, ras. Ras as ons opstaan, ras as ons gaan slaap, ras by sport, ras as jy gaan werk en ras as jy wil studeer. Ek het die lig laat val op wit Afrikaansprekendes se frustrasie oor ras. Dit het oorgekook toe hulp in ŉ pandemie op grond van ras toegeken is. Jou skrywe skreeu ironies ook jou frustrasie oor ras uit. Jy brei uit oor die ras van die verlede. Jy is kwaad oor wette wat jou tereg verneder het. Jou frustrasies oor die gebrek aan erkenning daarvan is duidelik en werklik. Jy skryf as bruin Suid-Afrikaner en dat jou mense steeds aan die kortste end trek en krummels ontvang. Jy is ook kwaad oor vandag se ras. Ek het bietjie meer van jou wêreld geleer toe Solidariteit opgetree het namens ŉ groep bruin Suid-Afrikaners, werknemers van die departement van korrektiewe dienste, om hulle te verdedig teen die rasmalheid van die regering. Die regering het die nasionale rasdemografie op die Wes-Kaap toegepas. Bruines kon nie bevorder word nie want hulle is te veel waar hulle bly. Al hierdie kandidate het een ding in gemeen gehad. Hulle was nie bevorder nie en die rede was dat hulle bruin is. Die hele land moet oral dieselfde lyk. Alles moet dieselfde geras word. Jimmy Manyi, destydse direkteur-generaal van arbeid, het gesê as daar ŉ ooraanbod van bruin mense in die Wes-Kaap is, moet hulle maar trek. Dis rasmalheid. Die regering het hierdie rasobsessie verdedig tot in die konstitusionele hof. Hulle het in die hof geargumenteer dat bruin mense minder benadeel is in die verlede en dat die huidige diskriminasie teen hulle geregverdig is. Ek het ure met die groep bruin Suid-Afrikaners spandeer. Hulle het hulle stories vir my vertel. Hulle stryd teen ŉ vorige rasbestel. Van hulle was opgesluit en ek het van hulle stories in ŉ boek, Regstellende Trane, opgeskryf. Hulle het ook vertel van hulle nuwe stryd teen ŉ nuwe rasbestel. Ek het empatie en begrip vir elkeen van hulle ontwikkel en hulle is wonderlike mense met wie ek tot vandag ŉ mooi band het. ŉ Verteenwoordiger van die groep was selfs deel van ŉ afvaardiging van Solidariteit wat die regering by die Verenigde Nasies aangekla het. Solidariteit het die saak gewen, maar die hoogste hof in die land het rasseklassifikasie bevestig tot groot nadeel van alle minderhede, bruin, wit en Indiër. Ons is in raskassies geplaas tot voordeel van die rasmeerderheid. Dis hierdie rasmalheid van die regering wat moet stop. Dis hierdie rasmalheid wat daartoe lei dat jy sê jou mense trek aan die kortste end. Dis dieselfde rasmalheid wat my woedend maak oor die effek op my mense. Die rasmalheid benadeel dus ons mense. Jy is kwaad en ek is kwaad. Ons mag maar kwaad wees vir ŉ regering wat daarin slaag om ras te gebruik om hul mag te konsolideer te gunste van ŉ meerderheid en ten koste van minderhede. Ons moet kwaad wees vir ŉ regering wat ras gebruik om kaders te ontplooi van hier in die Noorde tot daar in die Wes-Kaap onder die dekmantel van mooi woorde soos nie-rassigheid en tot nadeel van openbare dienste. Ons moet egter nie vir mekaar kwaad wees nie, maar saam kwaad wees. Ek en jy moet saam sê: stop die rasmalheid.