Fanie os oppie jas: Oor ruff boyz, riots en ‘n splinternuwe jaar
Alle goeie dinge kom tot ‘n einde, insluitende ‘n oÃ«nskynlik nimmereindigende ses-week somervakansie. Ses weke? Ja, ses weke, want ek is ‘n onderwyser, ‘n bowyser, ‘n onderstebowyser. En ek is dit werd. Nes Patricia Lewis haar L’OrÃ©al werd is. Soos enige leerkrag jou sal kan meedeel, is skoolhou beide uitdagend en bevredigend. ‘n Aantal faktore […]
Alle goeie dinge kom tot ‘n einde, insluitende ‘n oÃ«nskynlik nimmereindigende ses-week somervakansie. Ses weke? Ja, ses weke, want ek is ‘n onderwyser, ‘n bowyser, ‘n onderstebowyser. En ek is dit werd. Nes Patricia Lewis haar L’OrÃ©al werd is.
Soos enige leerkrag jou sal kan meedeel, is skoolhou beide uitdagend en bevredigend. ‘n Aantal faktore dra egter daartoe by dat my dag tot dag bedrywighede grootliks resorteer onder die ‘uitdagend’-hofie. Dis ‘n hoÃ«rskool, vir een, en ‘n seunskool op die koop toe, maar die belangrikste faktor is dat Brixton en Peckham ons voerareas is. Dus: I is in wiff da ruff boyz, innit.
Ek het vermoed dat ons getalle aansienlik uitgedun sou wees na die onlangse alternatiewe Londonsummer sales (die riots), maar die hoop het beskaam. Hulle was almal daar op die eerste dag, uitgevat in hulle nuwe trainers en JD-hoodies, wat natuurlik met hulle hoogsbesoldigde ouers se swaarverdiende salarisse aangekoop is. Nudge-nudge, wink-wink.
Nou kyk, om ‘n spul uitgevrete adolessente sover te kry om jou instruksies sonder teÃ«stribbeling uit te voer, sit nie in enige mlungu se broek nie. DÃ­t kan ek jou verseker. Maar met die tyd saam het ek ‘n paar kunsies bemeester wat my daaglikse wroeging so effentjies meer draaglik maak. So, byvoorbeeld, is dit ‘n bak plan om ‘n les te begin met ‘n frase uit die kletsrymkas van Snoop Dog, Jay-Z of 50 Cent. Wanneer Fiddy se varkbakkies op die Smartboard verskyn, begin elke afro in die klas ritmies knik op die maat van ‘n verbeeldinggebaseerde weergawe van In Da Club. Hey presto! Hulle aandag is myne!
Soos baie onderwysers besit ek ‘n gunsteling-onderrighulpmiddel waarmee ek wondere verrig. Ek verseg botweg om my stem te verhef, maar soms is dit tog nodig om die kwajongens voor my met ‘n tsunami van volume te oorreed om te bedaar en hulle werk te doen. En vir diÃ© doel werk niks beter as my getroue ou megafoon nie. Die wonder van die tegnologie darem maar.
Die skool se Senior Leadership Team het ook hÃºlle gewig agter die tegnologiese revolusie ingegooi en tydens die vakansie spandabelrig tekere gegaan deur ‘n uitgebreide netwerk kringtelevisiekameras in al die gange te installeer. In hoÃ« definisie nogal. Die enigste jammerte is dat die dae van ontruimings aan die hand van ‘n brandalarm wat valslik geaktiveer is, heel moontlik nou vir altyd verby is.
Maar die glas is halfvol, want om in ‘n skool soos myne jou nering te beoefen, het darem ook sy voordele. Waar anders sou ek kon leer dat ‘wagwan bruv, yr moist n butterz bah u shud cum 2 da big-up round ma endz 2nite’ in sommige jongmense se koppe gelykstaande is aan die Queen se Engels? Queen Latifa, weliswaar, maar ‘n queen nietemin, d’ya know wha I mean, yeah?
Die edele beroep? Baie beslis! Ek leer hulle immers daagliks om in hulle vroomste stemmetjies te sÃª: ‘onskuldig, u edele’.
So dink vandag aan my waar jy knus by jou werkplek sit en jou verknies omdat die boeke nie wil klop nie. ‘n Wankelrige balansstaat versus ‘n besimpelde tiener? Jy sien, daar’s Ã¡ltyd iets om voor dankbaar te wees.