Die mensdom sou ook die effek van sonde besef in hulle menslike verhoudings, wat op sy beurt gelei het tot wreedheid, moord, onkuisheid en versteuring van die harmonie in die familie. (lust) Dit herinner die leser aan die grondtema, maar dit is ook ŉ brug na ŉ volgende deel (vgl. die gedigte uit die Odusseia, p. 'Die Gemeenskaplike Verklaring oor die Regverdigingsleer' van 31 Oktober 19997 (saamgestel deur die Lutherse Wêreldbond en die Pouslike Raad vir die Bevordering van Eenheid onder Christene)8 het nie ewe skielik uit die lug geval nie. 'n Proses van ekumeniese debatvoering van 32 jaar het hierdie verklaring voorafgegaan.9 In 1967 het die Rooms-Katolieke Kerk en die Lutherse Wêreldbond 'n studiekommissie aangestel om die moontlikhede te ondersoek om tot 'n konsensus te kom in sake die regverdigingsleer. (Die digter se poging tot vakmanskap blyk dan uit byvoorbeeld die rympaar “duister” en “luister”.) Die sikliese slot met die spreuk “Wel hem die op God vetrouwd” vestig die tema van volkome vertroue in ’n God met ’n soms onbegryplike raadsplan, wat gee en neem, maar weer troos bied aan diegene wat sonder vrees of klag op Hom wag.