Dis tyd dat SEB sy tas pakPaul Maritz, is die hoof van Solidariteit Jeug. (Foto: Verskaf.) Deur Paul Maritz Die skrif is werklik aan die muur ten opsigte van werkgeleenthede en indiensneming vir Suid-Afrikaners. Geen groep voel hierdie druk en lees hierdie skrif duideliker as die jeug van Suid-Afrika nie. ŉ Onlangse studie toon aan dat 8,2 miljoen Suid-Afrikaners tussen die ouderdom van 15 en 34 nie in opleiding is nie, en ook nie aangestel is nie. Hierdie syfer staan as ŉ aanklag teen die owerhede van ons land – nie omdat hulle meer moet doen om werkgeleenthede te skep nie, maar juis omdat hulle uit die pad van besighede wat baie hard probeer om werkgeleenthede te skep moet kom. Ekonomies het dit bitter lanklaas so moeilik gegaan as tans. Elke dag lees ons van nóg ŉ kleuterskooltjie, salon of onafhanklike restaurant wat nie ná die inperking hul deure sal kan open nie en wat natuurlik nie net die eienaar nie, maar ook die jongmense wat pas met hul loopbane begin het, onseker en rigtingloos, maar bowenal werkloos en inkomsteloos laat. Daar is slegs twee maniere om aan jongmense ŉ werk te besorg: Ten eerste is daar die gedagte dat die regering elke liewe jongmens in diens sal kan neem deur die openbare lonerekening só op te blaas dat dit breekpunt bereik. Hierdie model het nog nooit gewerk nie en gaan ook nie binnekort begin werk nie, gewoon omdat ŉ regering nie die behoefte het om miljoene jongmense aan te stel wat nie werklik veel waarde kan toevoeg nie. Tweedens is daar besighede – hetsy hul eie of ŉ goeie pos by ŉ vooraanstaande besigheid – met ander woorde die private sektor van die ekonomie. Hierdie sektor het al in die verlede in baie lande groot armoede verlig, en kan dit in Suid-Afrika ook doen. As ons dan die regverdige aanname kan maak dat geen regering sy jongmense bloot weens hul armoede sal aanstel nie, en dat besighede dus die enigste antwoord is, dan is die remedie duidelik: Die regering moet uit die pad van besighede kom! Regulasies wat die besigheidsektor demp en vertraag, moet weggesny word soos gras wat ŉ pad onbegaanbaar maak. Die grootste, en mees bose regulasie van al hierdie regulasies, is die swart ekonomiese bemagtiging (SEB). Dit is ŉ stuk wetgewing wat verag moet word in die sterkste denkbare Afrikaans. Hierdie stuk wetgewing is met die uitsluitlike doel geskep om gelykheid te kweek, en tog, ná 17 jaar daarvan is Suid-Afrika baie meer ongelyk as in 2003 toe dit geskryf is. Hierdie stuk wetgewing waarmee maatskappye spog dat hulle nie een wit vennoot het nie, skry op advertensieborde langs die straat. Bowenal veroorsaak hierdie wetgewing dat openbare kontrakte uitgegee word om ŉ hele klomp redes, waarvan nie een meriete is nie. Wat kan dan anders gebeur as dat prestasie nie na wense is nie? Dit is hoog tyd vir SEB om geskrap te word. Hierdie nuuskommentaar word deur Pretoria FM verskaf. Luister daagliks na Klankkoerant op Pretoria FM vir die jongste nuuskommentaar.