Mugus is nie vatbaar vir siektes en plae nie. Wanneer 'n dik rommel gevorm word, sal humus ophoop en vog beter bewaar sal word.
Dit is maklik om 'n kroon te vorm, sodat jaarlikse lote gesny en verminder word om 'n dikker en dikker kroon te kry en die groei stadig te laat groei.
Die naalde van 'n jong denne "Mugus" mag aan sonbrand gely word as gevolg van sagte naalde. Vir beskerming, is dit beter om 'n lapnik te gebruik, wat teen middel April verwyder word.
Reproduksie kan op twee maniere gedoen word: steggies en sade. Saad kan 2 jaar na bestuiwing geplant word.
Beskrywing: bergpynmossus - struik of lae boom met een of meer koffers met 'n hoogte van nie meer as 3 meter nie. Krone sferiese of kruipende, met 'n deursnee van 2 meter. Pine Mugus groei baie stadig, die jaarlikse groei is 10 cm in hoogte en 15 cm in breedte.
Blaf skubberige, eksfoliede, grysbruin kleur. Die bas van jong lote is liggroen, met die tyd word dit kaal, donkerbruin. Die takke is sterk, buig of breek nie onder die gewig van sneeu nie. Die naalde word in bondels van 4-5 stukke versamel.
Die knoppe is verleng, ovaal, 5-6 mm lank, harsagtige bruin kleur. Die naalde is digte, gedraaide, soms golwende, donkergroen kleurskema, 3-4 cm lank en 1,5-2 mm breed.
Kegels verskyn in plante tussen die ouderdomme van 6-8 jaar, groei enkel of 2-3 stukkies, sit op kort blare, kegeldiameter 5 cm, lengte 8 cm, ryp in die derde jaar in die lente. Kegels bevat klein en donker sade, in 1 kg is daar tot 180 duisend stukke. Die sade is eetbaar, ryk aan dik en olierige olie wat vinnig in die lug droog.
Pine is bestand teen lae temperature, winde, droogte, verdra die stilte van industriële besoedeling en besoedelde stedelike lug.
In die landskapontwerp word mugo-dennehout gebruik om rotsagtige Japannese tuine te skep, vir die landskap van hange en hange, asook vir beskermende aanplantings.
Bergpyn het 'n sterk en veerkragtige hout wat geskik is vir die vervaardiging van skrynwerk, dit is harsagtig, met 'n bruinrooi kern.
Pine Mugus eis nie op gronde nie, dit groei goed op klipperige grond, op nat en suurige leem, en selfs op sand, maar hou nie van soutmoer nie. Die plant is lief vir lig, daarom moet jy dit op 'n helder plek plant.
Plant en instandhouding is nie besonder moeilik nie. Op die terrein kies hulle 'n plek en maak hulle vooraf 'n gat voor as die grond swaar en leem is. Onderaan reël hulle 'n dreineringslaag van gebreekte baksteen of gebreekte klip wat met sand bedek is.
Die diepte van die put moet sodanig wees dat die wortels nie die dreinasie raak nie, tussen hulle moet 15-20 cm grond wees. In die algemeen moet die put 1,5 keer die klont van die aarde en 'n diepte van 1 meter wees. Op sanderige en sanderige grond is dreinering nie nodig nie, die diepte van die put mag nie meer as 80 cm wees nie.
1 emmer water word in die voorbereide put gegooi, 'n bietjie grondmengsel word ingegooi, 'n plant is ingestel, die wortels word versprei en die grond bly uitgestort totdat die put vol is.
Die wortelnek wanneer dit geplant word, word nie begrawe nie, anders sal die bas op dit afsterf, die plant sal ophou om voedingstowwe te ontvang en sal uitdroog.
As die wortels in die bult is, word dit nie verwyder nie, en geplant saam met die bultjie - dit sal mettertyd ontbind en sal nie die ontwikkeling van die wortelstelsel voorkom nie. As die saailing in 'n houer gekoop word, moet die houer verwyder word. Onder die afdanking en onder die kluit van die sye moet daar geen holtes wees nie, die grond moet gekompakteer word.
Pristvolny sirkel moet saagsels, spaanders of sand dek.
By plant word die saailing aan die kant van die kant wat voorheen na die ligbron in die kwekery op die straat of in die kweekhuis gedraai het.
Grondmengsel vir die plant van denne kan in verskillende soorte voorberei word: van gelyke dele van swart grond en sand, van twee dele swart grond, een deel van dennehout en een deel sand uit gelyke dele sandgrond en swart grond.
Na plant, bestaan ​​plant sorg uit die water en bevrugting van die grond. Die eerste jaar nadat die denne geplant word, word 2 keer per week in die somer nat, in die lente en in die herfs - een keer per week. Die volume water hang af van die hoogte van die plant. Op 1 meter se hoogte word 10 liter water uitgegooi vir een besproeiing, op 'n hoogte van tot 1,5 meter - 15-20 liter, van 1,5 tot 2,5 meter - 20-30 liter, meer as 2, 5 meter - 35 liter.
Plante ouer as 2-3 jaar word slegs met 'n klomp van die grond oorgeplant om die wortelstelsel en mycorrhiza-swamme, wat noodsaaklik is vir konifere, te bewaar.
Vir die eerste week word 'n denneboom gevoer met 'n wortelvormingstimulant, goeie blaarvoeding gee goeie resultate. Spuit die takke en naalde met Appin of Zircon-oplossing wat volgens die instruksies voorberei is. Dit is nodig om baie te spuit sodat die oplossing die naalde vloei. Benewens voeding, beskerm Appin die naalde van ultravioletstrale in die lente en somer.
In Februarie word 'n jong denneboom bedek met 'n sonskerm of 'n klein netwerke. Dit is nodig om die plant te beskerm teen sonbrand, wat veral belangrik is in die lente, wanneer die grond rondom die wortels nog nie ontdooi is nie, en hulle nie die naalde met vog in die vereiste volumes kan versadig nie. Wanneer die aarde heeltemal ontdooi, sal die naalde vog ontvang en dit onder die sonstrale verdamp, nie uitdroog en nie brand nie, die rooster kan verwyder word.
Om die proses van grondsmelting onder die denne te bespoedig, kan dit vanaf die middel van Maart met warm water natgemaak word nadat die sneeu om die koffer verwyder is.
Terselfdertyd kan jy plante begin voed, maar in elk geval nie om humus, ureum en mis te gebruik nie - vanweë hulle sal die denne doodgaan. Hulle word nie net in die lente bevrug nie, maar ook na snoei, want dit is beter om gereedgemaakte komplekse vir naaldplante te koop.
Pynappies, soos ander konifere, benodig nie kunsmis soveel as bladwisselende plante nie. Daar is geen vrugte op hulle nie, die blare verander nie so dikwels nie, daarom benodig hulle minder voedingstowwe, maar bykomende voeding sal die jaarlikse groei van lote verhoog, die naalde selfs gesonder en blink laat vermeerder, die weerstand van denne na aggressiewe eksterne invloede verhoog. En siektes is nie skadelik vir plae van die denne nie.
Pragtige kroon van 'n berg pine - vrugbare materiaal vir die sny en skepping van die meeste verskillende figure en vorms. Сосна не только украсит участок, но и будет очищать и освежать воздух, вырабатывать фитонциды, уничтожающие болезнетворные бактерии, благотворно воздействовать на нервную и дыхательную системы. Сама сосна – долгожитель, в благоприятных условиях она может прожить более 500 лет.
Горная сосна Мугус — кустарниковая культура, хотя в природных условиях чаще всего выглядит как дерево. Die struik word onderskei deur sy hoogheid - dit kan 4-5 m in hoogte bereik, en die bome, inteendeel, is nie baie hoog nie, die toppe strek na die lug op 'n hoogte van 7-8 m.
Mini Pug. Verlaagde weergawe van die vorige graad. Die hoogte van die struik is sowat 0,5-0,6 m. Maar die kroon word gekenmerk deur ongelooflike pomp en groot grootte - dit bereik ongeveer 1 m in deursnee. Dit is geskik vir verbouing in enkel- en groepaanplantings. Hou van 'n bietjie skaduwee.
Wintergoud. Variëteit dwerg met 'n bolvormige kroon. Die naalde kan hul skaduwee verander na gelang van die seisoen: in die somer het dit 'n ligte groen kleur, en in die herfs is dit goue. Die hoogte oorskry selde 0.5 m.
Pine Mugus (Pinus mugo var. Mughus) is 'n naaldstruik van die dennefamilie, maar in die natuur lyk dit gewoonlik soos 'n boom.
Die bos is redelik hoog, sy hoogte bereik 5 m. Die boom is opvallend vir sy hoogte, sy punt styg bokant die grond tot 'n hoogte van sowat 8 m.
Kort takke van die bos kruip, maar groei altyd op. Die wortelstelsel van die plant is vertak. Dit is geleë naby die oppervlak van die aarde. Die lengte van die donkergroene naalde van naalde kan van 3 tot 4 cm bereik. Die naalde leef ongeveer 6-8 jaar. Op dieselfde ouderdom verskyn daar klein keëltjies in die vorm van 'n keël op die struik waarvan die lengte nie 5 cm oorskry nie. Hierdie keëls gee die pyn addisionele dekoratiewe effek.
Inheemse bosse beskou bergagtige gebiede in Sentraal- en Suid-Europa. Die plant het geleidelik gewild geword as 'n wonderlike tuinkultuur.
Sulke gewildheid pyn Mugus bied nie net 'n skouspelagtige voorkoms nie, maar ook 'n paar kenmerke van verbouing:
die bos is rypbestand,
'n Sterk wortelstelsel laat die plant nie bang wees vir die wind nie,
denne het goeie droogtetoleransie,
die bos is uiters selde siek
die plant kan suksesvol ontwikkel in amper enige grond,
merkwaardig duld die snoeiprosedure, wat belangrik is vir 'n tuinbos,
denne kan duisend jaar lank leef.
Bergpyn Mugus het verskeie variëteite. In landskapontwerp is die gewildste die volgende tipes:
Pug. Hierdie plant is 'n dwergstruik, aangesien dit nie 1,5 m hoog is nie. Die digte bolvormige kroon het 'n donkergroen kleur. Dikwels word die denne van hierdie variëteit afsonderlik van ander plante geplant om sy skouspelagtigheid en skoonheid te beklemtoon.
Mini Pug. Hierdie verskeidenheid is nog 'n verteenwoordiger van dwergpyne. Die hoogte bereik slegs 0,5 m, maar die deursnee van die kroon kan 1 m bereik. Die plant is skadu verdraagsaam. Groei dit in enkelplantings, en in komposisies.
Wintergoud. Laagplant met 'n luukse bolvormige kroon. Verskeidenheid verander die skaduwee van sy naalde, afhangende van die seisoensverandering. So, in die herfs verander die kroon die somer groen kleur tot geel.
Kolumnaris. Die donkergroen kroon van hierdie bos het die vorm van 'n keël. Dit styg tot 'n hoogte van ongeveer 2,5 m.
Gnome. Planthoogte bereik 2 m. Crohn herinner bal. Die verskeidenheid word in oop grond en onder die dak gekweek. Daarbenewens is dit geskik vir die groei in 'n houer.
Ofir. Hierdie verskeidenheid is 'n ware dwerg tussen die bergpyne. Nietemin verskil dit nie net in die miniatuurgrootte nie, maar slegs 0,5 m, maar ook in die ongewone vorm van die kroon. Sy is baie soos 'n pen.
Hierdie metode word beskou as die mees effektiewe, aangesien dit jou toelaat om 'n pragtige en gesonde plant te kry.
Saad van pyn moet noodwendig die stratifikasieproses ondergaan. Om dit te doen, word hulle behandel met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat en in ligte grond gesaai, met 'n afstand van 5 cm tussen hulle. Dan word die kapasiteit met die sade op die onderste rak van die yskas geplaas en daar vir 'n maand gelaat. Na stratifikasie word die sade oorgedra na 'n warm kamer, bedek met 'n dun laag turf. Dan is die gewasse bedek met poliëtileen, waarin gate gemaak word. Na 'n maand kan jy die voorkoms van die eerste blare verwag, maar eers na twee jaar sal dit moontlik wees om in oop grond te plant.
Die ongetwyfeld voordeel van hierdie metode is dat dit tuis in die winterperiode gebruik kan word. Aan die einde van die winter begin alle naaldplante 'n tydperk van aktiewe sapvloei, en daarom is dit die beste tyd om die wortelprosedure vir steggies uit te voer.
Om mee te begin is dit nodig om die steggies uit die lote van die bergpyn af te sny, waarvan die lengte tussen 7 en 15 cm moet wees. Afskote die lote word vir twaalf uur in die groeibiostimulator geplaas. Sphagnummos moet effens vogtig wees en versprei op gaas. Dan word elke einde van die sny behandel met 'n droë wortelvormingstimulator, waarna hulle op die mos uitgelê word, met bedekking oor die bokant.
Gaas met steggies liggies in 'n rol gerol en in 'n plastieksak geplaas. Die gevolgde bundel kan op die vensterraam gehang word. Teen die begin van die lente sal die steggies in die gaas wortel skiet, waarna hulle in 'n houer met vrugbare grond oorgeplant kan word. In die oop grond kan jong saailinge in twee maande geplant word.
Voordat jy 'n bergpyn plant, moet jy die beste plek daarvoor kies. Dit vereis om in ag te neem dat hierdie plant baie lief is vir die son. Dit sal 'n oop ruimte pas wat nie deur geboue of ander plante verberg word nie. Die kwaliteit van die grond maak nie saak nie, aangesien hierdie denne totaal onpretensieus is. Dit kan suksesvol groei op 'n verskeidenheid grondsoorte. Die beste opsie is sanderige grond met 'n lae vlak van suur.
Om 'n plant te plant is die beste in die lente. Dit sal die saailing toelaat om 'n sterk wortelstelsel te ontwikkel.
Deur 'n geskikte plek te kies, kan jy begin landing. Om dit te doen, grawe 'n plantkuil, waarvan die diepte ongeveer 1 m moet wees, en die breedte moet effens die diameter van die plant se wortelstelsel oorskry. Aan die onderkant van die put is 'n laag dreinering van gebreekte baksteen, leisteen of klein klippies met 'n dikte van ongeveer 20 cm geplaas. Dreinering word bedek met 'n mengsel van grond en sand. Daarna word 'n sapling in 'n put geplaas en sy wortels is bedek met grond oorblyfsels.
Die plant moet volop natgemaak word, en dan sy boom boomstamme dek.
As jy van plan is om verskeie dennene te plant, moet jy tussen hulle 1,5 m lank behou. Dit is optimaal vir groepplanting.
Hierdie plant benodig nie gereelde water vir normale groei en ontwikkeling nie. Byna al die rasse van bergpyn Mugus voel goed sonder water. Behalwe die vog van die wortels van die bos hou die tussenposes.
Slegs jong dennebome wat in die lente geplant is, moet natmaak. Gieter moet in die herfs wees, nadat die blaar val. Herfswater gee beskerming aan die naalde nadat die lentebos wakker word. Daarbenewens vries die nat grond nie so hard soos droog nie, wat beteken dat die wortels nie gedurende die winter ryp sal ly nie.
Voedingshout net benodig gedurende die eerste twee jaar van die lewe. Dit is die beste geskik vir haar kunsmis, waarin stikstof oorheers. Alle daaropvolgende groeitydse pyne sal nie addisionele voeding benodig nie, aangesien die gevalle naalde dit sal voorsien van alles wat nodig is.
Die kroon van verteenwoordigers van die Pine-familie van nature het 'n pragtige voorkoms, en daarom hoef dit nie snoei te word nie. Maar as die tuinier die plant steeds groter estetika wil gee, kan die lote tot ongeveer een derde van die lengte gesny word. Dit moet in gedagte gehou word dat as gevolg van snoei die dennekroon groei, sal sy takke stadiger groei.
In die lente moet jy alle gedroogde en siek lote verwyder.
Wat die omgewing betref, is denne net 'n wonderlike plant. Dit het absoluut geen effek op die kulture wat langsaan groei nie. Dit laat gras, siergras, blombosse, gestampte esdoornbome en heide in die omgewing van die struik toe. Die lys van moontlike bure van die denne is slegs beperk deur plante wat in dieselfde grond kan groei waarin naaldbome geplant word.
Dikwels word dwerghout op die oewers van verskeie reservoirs geplant., aangesien dit perfek is vir die weiering van lerki, wat baie interessante komposisies skep. Daarbenewens kan graanplante, pragtige grasse en selfs mosse so 'n komposisie aanvul. Behoorlike keuse van gewasse sal jou toelaat om 'n ware wildtuin op die terrein te skep.
Baie pragtige denne Mugus lyk langs 'n roos. Deur so 'n buurt te kompliseer, kan slegs die onverdraagsaamheid van die roos na die suurgrond beweeg, terwyl enige grond rondom die denne suur word as gevolg van die naalde. Maar tuiniers het 'n manier gevind om hierdie onverenigbaarheid van plante te oorkom. Naby die berg is die skoonheid van rose wat in houers groei. Dit laat jou toe om vir 'n pragtige blomme gemaklike toestande te bespaar.
Onversoenbare denne Mugus met berkies, goue reën, sparren, esdoorn en forsythia.
Beste as bure van die struik is dieselfde liefhebbers van suur grond, soos hy, byvoorbeeld:
Naaldstruik word beskou as 'n plant wat baie bestand is teen verskeie siektes, maar kan steeds aan infeksies ly. Patogene mikroörganismes kan op die denne kom met plantmateriaal, reënwater en wind, of deur insekte en voëls, sowel as mense. Veral in gevaar is verswakte bosse.
Aan die einde van die winterperiode kan naalde van rooibruin kleur met swart kolle op die kroon van jong plante verskyn. Dit is 'n swamsiekte genoem skutte. Soms kan 'n siekneël geïdentifiseer word deur te bly, wat op 'n web lyk en takke opdroog.
Dikwels word die plant siek weens die feit dat dit in ongunstige toestande groei. Dit sluit in droogte en gebrek aan voedingstowwe. En ook die kans op infeksie styg as die somer warm en vogtig is.
Sulke faktore soos die laat aanplant van plante of te naby die plasing van plante kan bydra tot die ontwikkeling van skutte. Dit spreek weer van die belangrikheid om die afstand te respekteer wanneer saailinge geplant word.
In geval van 'n siekte val die naalde van 'n plant af, wat noodwendig lei tot 'n volledige verlies aan sierstruik. Daarbenewens word die verswakte shyutte denne baie kwesbaar vir ander patogeniese swamme.
Om die verspreiding van die siekte te voorkom, word die beseerde struik behandel met dwelms wat koper bevat. Alle siek lote, sowel as naalde wat afgeval het, word verbrand. Dit sal die verspreiding van die siekte voorkom. As die oorsaak van die siekte 'n warm en humiede somerseisoen is, moet die struik verskeie kere met kolloïdale swael, sineb, bordeauxvloeistof of rotor gespuit word.
Tuinlede van die familie van konifere ly dikwels aan sklerose of 'n sambreel-siekte. Wanneer dit sterf, sterf die apikale knoppe van die plant, waarna die besmetting van die naalde begin, en uiteindelik sterf die skiet heeltemal af. Om te stop die siekte sal toelaat dat sanitêre snoei denne.
Pine Mugo Mugus is 'n groot verteenwoordiger van die flora. Besit merkwaardige dekoratiewe effek, hierdie plant is heeltemal pretentieloos, wat dit baie gewild onder tuiniers maak. Pine is 'n uitstekende keuse vir iemand wat 'n wildtuin op sy plot wil skep.
Tans is verskeie variëteite van bergpyn bekend.
Мини Мопс. Разновидность вышеописанного сорта, ещё меньших размеров. Высота этого экземпляра не превышает 0,5 м, а вот в ширину крона доходит до одного метра.Opgewek beide alleen en in komposisies. Goed verdrade skaduwee.
Wintergoud. Lae-groeiende verskeidenheid met 'n kroon in die vorm van 'n bal. Die voordele van hierdie plant kan toegeskryf word aan die kleurverandering van die kroon, afhangende van die tyd van die jaar. In die somer het die naalde 'n delikate groen kleur, en in die herfs word dit geel.
Kolumnaris. Hierdie plant het 'n kegelvormige kroon van donkergroen kleur. Dit bereik 'n hoogte van 2,5 m.
Plant berg denne
Voordat jy begin met die aanplant van mugo dennene, moet jy versigtig 'n plek in die tuinplot kies. Daar moet aanvaar word dat die bergpyn Mugus 'n baie ligte plant is. Dit beteken dat die plek oop moet wees en nie deur geboue of ander plante verberg word nie. Die kwaliteit van die grond by die plantterrein maak nie saak nie. Pine is 'n pretensieuse plant en groei op feitlik enige soort grond. Die mees aanvaarbare opsie sou egter wees om 'n struik op 'n sandgrond met lae suurstof te plant.
Aanplanting word die beste gedoen in die lente, sodat die denne tyd het om die wortelstelsel te versterk. Nadat ons op die plek besluit het, grawe ons 'n gat daar met 'n diepte van ongeveer een meter en 'n bietjie wyer as die wortelstelsel van die saailing. Onderaan die gat maak ons ​​'n dreineringslaag van klein klippe. Die dikte van die laag is ongeveer 20 cm. Giet dan 'n mengsel van grond en sand. Plaas dan die saailing en raak aan die slaap met die res van die grond. Moenie vergeet om baie water te gooi en aan die slaap te raak nie. Gedurende kollektiewe plant, handhaaf ons 1,5 m tussen sappings.
Metodes van teling Mugus
Daar is drie metodes van voortplanting - dit is sade, steggies en enting. Gebruik gewoonlik die eerste twee metodes.
Groeiende denne uit saad. Dit word beskou as die mees effektiewe manier om 'n pragtige en gesonde struik te groei. Voor die plant moet die saad verhard word. Dit word gewoonlik vir 'n maand op die onderste rak van die yskas gedoen. Vooraf moet kapasiteit voorberei vir die landing. Grond kan dieselfde gebruik word as vir saailinge. Boonop kan jy 'n bietjie turf byvoeg. Saad voor plantproses 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat. Wanneer alles gereed is, word die sade op 'n vlak diepte geplaas in die kapasiteit vir saailinge. Ons hou 'n afstand van 5 cm tussen die sade. Dan dek ons ​​ons gewasse met 'n film met gate. Oor 'n maand verskyn die eerste pamflette, en ons sal oor twee jaar in die grond land.
Reproduksie deur steggies. Hierdie metode is goed omdat dit tuis in die winter uitgevoer kan word. In Februarie begin die naaldbome aktiewe beweging van die sap, dus hierdie tyd is net geskik vir wortels. Sny eers die steggies van 7 tot 15 cm lank. Plaas dit dan vir 12 uur in Appin-oplossing. Terwyl hulle geweek word, is dit effens besprinkel. Sphagnum word op gaas gelê. Ons verwerk elke kant van die sny met 'n droë "Kornovin" en versprei dit op 'n sphagnum, en sluit dit met gaas bo-op. Nadat ons ons gaas saam met die steggies in 'n rol gegooi het, plaas ons dit in 'n plastieksak en kan dit op die vensterraam gehang word. Tot die lente wortel die steggies wortel en word dit in vraghouers met vrugbare grond oorgeplant. Na twee maande kan ons saailinge in oop grond geplant word.
Reproduksie deur inenting. Hierdie metode is die mees tydrowende en lank, dus nie baie gewild by tuiniers nie. Die enigste voordeel van inenting is dat die plant dus al die eienskappe van die moederbos aanvaar.
Vir die goeie ontwikkeling van die pyn is daar genoeg reënvog gedurende die seisoen. Daarom moet water eers aandag gee na die aanplant van jong saailinge. Dit word ook aanbeveel om in die herfs nat te maak om die plant te beskerm teen erge rype, aangesien die nat grond minder as droog sal vries. Maar dit moet onthou word dat Mugus nie stagnante water duld nie, daarom word daar aanbeveel om dreineringskanale uit die bos te doen.
Voeding moet uitgevoer word gedurende die eerste twee jaar na plant, maar baie versigtig. Oordryf die dosis kunsmis, daar is 'n gevaar om die pijnboom te stimuleer tot gigantisme. Voer die reeds volwasse saailinge met 'n goeie wortelstelsel. En moenie die denne vir die winter bevrug nie. Dit sal lei tot die vorming van nuwe lote wat nie tyd het om sterker te word en in die winter dood te gaan nie.
Aangesien dit 'n sierplant is, lyk die kroon van haar so aantreklik, sodat snoei nie uitgevoer kan word nie. Die enigste ding in die lente word verwyder takkies.
Tydens 'n baie reënerige somer kan 'n denne 'n swam tref. Met hierdie siekte word die kleur van die naalde bruin. In hierdie geval word die beskadigde takke van die bos verwyder, en die plant word behandel met 'n voorbereiding wat koper bevat. Nog 'n siekte wat 'n plant kan tref, is skleroderriose of sambreelsiekte. Simptome van hierdie siekte - aan die punte van die takke het die naalde bruin geword en gesak. Vir behandeling, is dit nodig om die aangetaste gebiede te sny en te verbrand. Dan word die plant behandel met 'n oplossing van "Fundazol."
Van die plae wat die denneboom kan beïnvloed, word sommige plantluise en vlinders aangetref. Om dit te voorkom word die bosse behandel met die geneesmiddel "Lepidocide".
Snoei plante, plaagbeheer
Die kroon van dennebome volgens sy natuur het 'n aantreklike voorkoms, so dit hoef nie snoei as sodanig te wees nie. As jy wil, kan jy meer estetika by die plant voeg, effens sy lote met ongeveer 1/3 sny. In hierdie geval sal die kroon meer weelderig word, en die lote sal stadiger groei. In die lente word alle gedroogde en bevrore takkies noodwendig verwyder.
Pynappies, soos enige ander naaldboom, is selde siek, maar die plantmateriaal mag dalk siek wees. Die oorsaak van die siekte word meestal die persoon self, of eerder die maatreëls wat hy neem om die plant, klimaatstoestande, voëls, ens. Te versorg.
Soms na 'n reën somer of 'n harde winter, kan 'n verswakte plant deur schütte (swam) geraak word. Die naalde verander kleur na bruin, en die takke verdroog baie. In sommige gevalle val naaldbome af. Om die verspreiding van infeksie te voorkom, moet jy die plant onmiddellik behandel met 'n kopervoorbereiding, en verwyder die beskadigde dele van die struik en vernietig dit.
Scleroleriose is 'n ander siekte wat die apikale takke vernietig. Dit gebeur meestal as gevolg van onbehoorlike snoei of gebrek daaraan. Die betrokke takke word dadelik verwyder en sanitêre snoei word dadelik uitgevoer.
Copyright 2020 \ Online tydskrif oor plante \ Bergpyn - Mugus: beskrywing, plant en sorg, foto's in landskapontwerp