Ds. Myburg het reeds baie jare voor hy geëmeriteer het, gesondheidsprobleme ervaar, maar soos sy eggenote, Annatjie, jare later sou sê: "Ook (hier) kan ons getuig dat die genade van die Here vir hom genoeg was en kon hy steeds sy bediening getrou nakom." Sy lewensfilosofie is dan ook: "En wat jy ook al doen, doen dit van harte soos vir die Here en nie vir mense nie.” Hy het elke taak wat hy aangepak het, na die beste van sy vermoë gedoen. Hy kon nooit afskeepwerk verdra nie.
Myburg het sy laerskoolopleiding aan laerskole op Duiwelskloof, Tzaneen, Carolina en Pietersburg ontvang en is daarna die Hoërskool Pietersburg. Op skool as hy ’n prefek en het hy in die debatsbestuur gedien, in die afdelings voordrag en debat aan kunswedstryde deelgeneem, kadette gedoen en geswem.
Aan die destydse PU vir CHO en die Teologiese Skool Potchefstroom het Myburg die grade B.A. (Hons.), en Th.B. verwerf. Hy het in die Thalia-bestuur gedien en was lid van die toergeselskap wat die P.W. Buys-wisseltrofee in 1956 gewen het. In 1957 was hy ’n addisionele manslid van die Thalia-bestuur, lid van die toergeselskap en voorsitter van die Hellenika-bestuur. In 1958 het hy in die debatsvereniging se bestuur gedien en as spreker opgetree, terwyl hy in 1959 voorsitter van die debatsvereniging was en algemene bestuurder vir kuns en kultuur. Tussendeur het hy ook gestoei.
Myburg het ’n hele aantal jare in die redaksie van die studenteblad Die Wapad gedien. Hy het ’n besonderse skryftalent. Hy en sy aanstaande, Annatjie Davel, het in 1959 saam in Die Wapad se redaksie en administrasie gedien. Terwyl hy voorsitter van die debatsvereniging gedien het, was sy sekretaresse. Hulle het ook saam in die bestuur van die Algemene Bestuur vir Kuns en Kultuur (ABKK) gedien.
"Ons was baie betrokke by die JV (Jongliedevereniging van die kerk). Veral Annlin het ’n baie groot ledetal gehad. Ons het gereeld as kampouers saam op kampe en staptoere gegaan. Sodoende is die band met die jeug van die kerk baie verstewig."
Van die begin van hul agtjarige bediening in die Vrystaat in 1967 vertel Annatjie Myburg: "Toe ons in Parys kom, het lidmate gekla dat die 'kappiekerk' baie warm is aangesien die dak baie laag afkom. Aan weerskante van die kerk was glasvensters wat nie kon oopmaak nie. Bo was hortjievensters wat oopgemaak het, maar geen lugsirkulasie veroorsaak het nie. Andries en ’n paar handvaardige manne van die gemeente het weerskante van die kerk elke tweede of derde venster versigtig uitgehaal, kleiner gesny en met ’n raam ingesit wat kon oopmaak. Dit het heerlike verkoeling meegebring. So het hy en een van die lidmate die sonstoep van die pastorie met vensters toegemaak. Daar het rame buite gelê. Toe hy navraag doen oor die rame, is gesê daar is besluit om die rame aan te koop, maar niks verder nie. Terwyl Andries en ’n lidmaat met die werk besig was, kom die kassier daar aan en sê daar is nie begroot vir die ruite nie. ’n Ouderling wat kom kyk het na die werk, antwoord toe hy skenk die ruite!
"My skoonvader het vir Parys die planne vir ’n kerksaal met katkisasielokale opgestel en toe die bouwerk deur ’n boukontrakteur, Hennie Pelser - ’n lidmaat van die gemeente - klaar was, het Andries die houtwerk wat nodig was, voltooi. Die saal is ook deur hom onthul."
"Annlin was ’n baie groot gemeente met ’n groot kindertal en al die katkisasieklasse was in die kerk! Daar is eers in klaskamers van die laerskool katkisasie gehou totdat die kerkraad besluit het om ’n saal met katkisasielokale te bou. Koos Vierbergen het weer die planne opgestel en Andries het weereens ywerig gehelp.
Die grootste uitdaging vir die egpaar was egter toe ds. Myburg in 2000 ’n massiewe beroerteaanval kry. "Deur die genade van ons hemelse Vader sal dit vanjaar 18 jaar wees wat hy nog vir ons gespaar is," het sy vrou in 2018 vertel. "Hy kon egter nooit weer preek nie en dit het hom baie swaar getref."
Ds. Myburgh het ’n baie wye belangsteling in veskillende dinge gehad. Die natuur en die jeug was vir hom baie belangrik, ook kultuursake. Hy het in die bestuur van die Rapportryers gedien en was in ’n stadium voorsitter. Benewens in die beheerrade van die Hoërskool Overkruin en die Laerskool Wonderboom, het hy ook in die skoolraad gedien.
Hy was altyd baie lief vir veral houtwerk en het baie staanhorlosies asook baie verskillende meubels in sy vakansies gemaak. Hy het selfs ’n woonwa eiehandig gebou. Wanneer by die kerk of kerksaal werk gedoen moes word, het hy ywerig meegehelp. Hy kon ook raad gee oor wat of hoe gedoen moes word om die koste vir die kerk so laag moontlik te hou.
Chen is lid van die Demokratiese Progressiewe Party (DPP) en sedert Oktober 2007 ook sy voorsitter en 'n voorstander van die Republiek China se onafhanklikheid. Chen is die eerste Nasionaal-Chinese president wat nie 'n lid van die Kuomintang-party (KMT) is nie, het die republiek dekades lank geregeer en is net soos sy voorganger Lee Teng-hui (KMT) nie op die Chinese vasteland nie, maar op Taiwan gebore.