"Hy wat sy oortredinge bedek, sal nie voorspoedig nie, maar hy wat dit bely en laat staan, sal geen genade wees nie" (Spreuke 28,13).
Die omstandighede waaronder hulle vergifnis van God ontvang, is vrye, regverdige en redelike. Die Here vereis dat ons vergifnis van sondes ondergaan 'n lyding. Ons neem nie lank en vermoeiende reis, of voer pynlike boete, ons verseker u dat deur God se genade of versoening vir sy oortredinge.
Maar hy wat sy sonde bely en laat hom, is daar genade.
Die apostel skryf: "Daarom bely jou sondes teenoor mekaar en bid vir mekaar, sodat julle gesond kan word" (Jakobus 5:16). Bely jou sondes aan God, wat alleen kan vergewe sy foute en met mekaar. As jy jou vriend of buurman is beledig, moet jy erken dat sy fout en sy plig om te vergewe uit die hart. Dan vra jy God om vergifnis, omdat broer, wie jy gewond is die eiendom van God, en as dit seermaak, is dit sonde teen sy Skepper en Verlosser. Die saak is aan die een ware Middelaar, ons heerlike Hoëpriester, wat "gedra het al versoeking ondervind as ons, maar sonder sonde" en wat is "geen medelye met ons swakhede" (Hebreërs 4:15) en kan elke plek reinig van ongeregtigheid.
Diegene wat verneder jou hart voor God en het nie besef my skuld nie, maar vervul die eerste toestand van aanvaarding. As ons nie ware bekering ervaar, as ons reg in die hart nederig, berouvolle gees om hul sondes te bely en nie gehaat gemaak het by sy skuld, dan is ons werklik smeek vir vergifnis van sonde. En het nie vra of ons werklik, nie die vrede met God.
Die enigste rede waarom ons nie die vergifnis van sondes gepleeg is dat ons nie bereid is om te verneder jou hart en wil nie te voldoen aan die voorwaardes van die goddelike waarheid.
Hulle was aan die gedetailleerde instruksies. Belydenis van sonde, hetsy openbaar of privaat, om eerlik te wees, te wees vry gemaak het en nie afgedwing word deur die sondaar. Nie ook sommer en slordig gedoen moet word, en kan afgedwing word deur diegene wat nog nie 'n duidelike idee van die verskriklike aard van sonde.
Slegs geloof, gebaseer op die diepte van ons innerlike, vind sy weg na die ewige genade van God.
Die Psalmdigter sê: "Die Here is naby aan diegene wat berou in die hart, die stoor van mense, wat van 'n berouvolle gees" (Psalm 34,19).
Ware godsdiens is altyd 'n spesiale karakter: dit bevat belydenis van sondes. Sondes kan so wees dat dit net kan bring hulle by God, is sondes te bely aan diegene wat veroorsaak skade, en kan ook die sondes van 'n openbare aard, en hulle moet in die openbaar bely word. Elke godsdiens, moet dit duidelik en spesifiek en moet 'n lys van sondes wat ons is skuldig insluit.
Godsdiens sonder opregte berou en geen middel is nie aangenaam om God. In die lewe van die wesenlike verandering moet plaasvind, alles is baie na aan God, moet verwyder word.
Dit is die gevolg van ware bekering van sondes. Wat ons doen is dit duidelik gestel:.. "Was julle, sal rein wees, skakel my van hul bose dade van die oë, hou op om kwaad hier te doen om goed te doen Soek die reg, neem aksie teen geweld, die wet help om die weeskind, die weduwee ujímejte (Jesaja 1,16.17). "Wanneer die goddelose hom bekeer van sy sonde, dit sal vervang, wat weerspieël wat sal beheer word deur die regulasies wat lei tot die lewe en sal nie die ongeregtigheid doen, sal sekerlik lewe en sterwe" (Esegiël 33,15 ).
Die apostel Paulus skryf oor bekering: "Kyk, wat jy gelei het tot hierdie hartseer volgens God se wil: wat jy wakker word in opregtheid, om verskoning te vra 'n bereidwilligheid, wat kommer, vrees, as' n poging om die skuldige te straf Al hierdie jou. het getoon dat jy in die goed bewaar dinge dan, "(2 Kor 7.11).
Sonde vernietig die morele sin, dit nie erken die foute oortree die aard en nie besef dat die omvang van die bose gepleeg en nie toe te gee totdat die oortuigende krag van die Heilige Gees, van links na hulle sondes gedeeltelik blind. Sy oortuigings is opreg en eg. Vir elke skuldig pleit vereis 'n verskoning vir sy optrede en verklaar dat hy nie onder sekere omstandighede, nooit sou nooit gepleeg het hierdie of daardie, wat is Karan.
Ware bekering is geopenbaar deur 'n man dra sy eie skuld en bely aan haar sonder bedrog en skynheiligheid.
As die arme tollenaar, wat opgehef nie sy oë na die hemel, ontplof: "O God, ontferm U oor my, sondaar!" (Lukas 18,13).
Alle diegene wat hul skuld erken, is ons geregverdig, want Jesus sal pleit vir elke berouvolle in die bloed.
Voorbeelde van ware bekering en nederigheid, wat in die woord van God vervat is, die ware gees van godsdiens, wat is geen verskoning vir die sonde, of 'n begeerte om regverdiging te gee. Paul het nie probeer om verskoning te vra. Vertel sy sonde in die donkerste kleure, en nie probeer om sy skuld te verminder. Hy skryf: "Toe ek het dit van die owerpriesters het ek baie gelowiges gevange geneem, en toe hulle doodgemaak moes word, het ek dit goedgekeur Na al die sinagoges het ek het die vonnis en dring daarop aan om te laster soos 'n besetene.. Ek gaan hulle voort te sit, selfs in die buitelandse stede "(Handelinge 26,10.11). Hy skroom nie om te verklaar dat "Christus Jesus in die wêreld gekom om sondaars te red Ek behoort aan hulle in die eerste plek." (1 Timoteus 1:15).
Nederig en gebroke hart, gevul met opregte spyt, waardeer God se liefde en opoffering op Golgota. Die seun van 'n liefdevolle vader sy skuld te bely, die berouvolle bring al sy sondes voor God. Dit is geskryf: "As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes en reinig ons van alle ongeregtigheid" (1 Johannes 1:9).