Aapliefde en toegeeflikheid - Hoofafdeling - 2022
Jen Ranschburg, 'n kindersielkundige, het die algemeenste twyfel aan moeders blootgestel wat ontstaan ​​nadat 'n baba gebore is.
'N Onderhoud met Ranschburg Jenõ is in Augustus 2008 in Maternity Magazine gepubliseer.
- Laat ons in die middel kom. Baie moeders is onvoorbereid op die geboorte van hul eerste kind. Geluk moet wakker word, maar in plaas daarvan oorweldig die twyfel my! Omdat die baba nie werk soos ons dit verwag het nie, is hy nie so besig nie, hy slaap nie soveel nie, hy huil baie meer.
- Die baba is nie 'n voorstander van vreugde nie. Die rol van ouer is in die suiwerste sin van die woord. Die eerste ses tot agt maande van die dag handel daaroor om u baba se behoeftes onvoorwaardelik te bevredig. Dit is nie om te geniet nie, dit is nie aapliefde nie! As u dit ontvang in hierdie belangrike ontwikkelingsfase waarvoor u vra, twee of drie jaar oud, sal u 'n babaseuntjie word! Stabiliteit, 'n gevoel van veiligheid, is dit wat hom, as hy aanvaar word, die manier waarop hy daarvan hou, gee. Dit is ook 'n feit dat 'n baba wat met 'n hand gedra word, drie keer minder geneig is om 'n hand te sien as 'n persoon wat nie in die kinderjare hierdie behoefte gehad het nie.
- Dink u dat u, sonder Spartaanse beginsels van onderwys of 'gewoonte', u die besige maande, die vele tye van die nag-ontwaking, kan verduur?
- Ja, hulle dink ons ​​moet dit doen. Maar in die meeste gevalle, nie so vinnig as wat die ouers se krag of geduld daal nie. Ek vind dit baie belangrik om daarop te let dat dit regtig vreeslik stresvolle periodes in die lewe van ouers is, en dat dit dikwels lang ure slaap per dag benodig. Maar volgens my ervaring help dit dikwels as ek vir die moeë ouers sê dat dit normaal is dat 'n kind optree op 'n manier wat nie beteken dat hulle ouerskap gemis het nie. Inteendeel, hulle is baie goed daaraan om te voldoen aan wat hulle versoek en beskikbaar het. Die doel van die opvoeder is die toekoms, nie die hede nie! Elkeen wat op die hede fokus, is sy broek, die houtlepel is 'n hulpmiddel om op te voed of beter te vorm. U moet verder as dit kyk.
- Iemand wat twee-en-twintig uur lank aanbid is, voel dat hulle hul kinderjare moes afstaan ​​of moes moes doen. Een van ons lesers het hierdie slawerny genoem. Kan slegs een ma 'n goeie moeder wees?
Talentvolle kinders - aangebied deur dr. Ranschburg Jen
afspeel - My antwoord: ja en nee. Daar is geen resep vir die hantering van 'n kind nie, want hulle is baie verskillend en is regte mense. Daarom sou dit 'n fout wees om almal gelyk te behandel. Ons kan ongeveer drie soorte onderskei: die eerste is die poppe wat maklik is om te hanteer, die tweede die moeilik om te hanteer. Hulle is die gelukkiges wat bedags slaap, maar hulle drink baie snags, selfs al is hulle mae vol. Die moeder verloor maklik vertroue as haar baba nie ophou verpleeg nie, selfs nie as dit aan haar verpleegster oorhandig word nie. Dit was 'n baie moeiliker taak as die moeder van die baba wat maklik hanteerbaar was. Sommige inligting van so 'n pasgebore kind kan baie help: 'n borsvoedende baba kan byvoorbeeld vinniger, meer gereeld as 'n baba, swanger raak, so dit is moontlik dat u weer honger is. As u nie wil eet nie, is dit 'n goeie oplossing om 'n baba wat dig pas en wieg te dra. Ek beveel soms sogenaamde wit geraas aan om u baba te kalmeer. Hierdie naam vir eentonige agtergrondgeluide is verbasend, maar die generiese tik van die metronoom of die ou alarms kan die stilte van die nag, die donkerte van die baba wat te veel van 'n stimulus is, kalmeer. Terselfdertyd, met betrekking tot probleme in die nag, moet daar gewaak word om nie langdurige, ontstellende gewoontes te ontwikkel nie. Gee die baba die basiese behoefte: diëte, liggaamsafstand, reageer altyd op u leidrade, laat dit nie alleen nie, maar laat ons nie daarmee pret hê nie. As ons terugkeer na tipes, word die derde een 'voorgebruik' genoem. Х die een na wie jy nie kyk nie. Die gevaar bestaan ​​dus dat dit te veel hanteer word, dat dit nie self kan spel nie, dat die ouers moet uitvind wat om te doen en hoe om dit te "uitlok", omdat dit nooit vanself voorkom nie. Dit is nie moeilik om te besef dat dit baie anders is om 'n moeder van alle soorte te wees nie. En dit is net die een kant van die graf. Die ander is dat goeie moederskap uit die hart moet kom. As iemand die daaglikse reëling wil tref omdat hulle êrens gelees het dat dit net moontlik is om 'n goeie moeder te wees, is dit normaal dat hulle hierdie rol vroeër of later verlaat omdat hulle dit nie besit nie.
- Almal wil 'n goeie ma wees! Dit is makliker om 'n ligter punt te vind! En hoe kan jy 'n ma wees? Is dit nie net die een wat altyd toegang tot sy kinders het nie?
- Dit hang alles af van die waardering van die vrou. 'N Persoon met 'n positiewe beeld twyfel nie aan sy of haar moederskap nie. Die onsekeres sal dit egter waag om doeltreffend op te tree. Die waarskynlikheid hiervan is dat 'n baba wat moeilik is om te hanteer gebore word. Na die bevalling is die hormonale periode riskant. Om oneffektiwiteit te ervaar, kan jou depressief maak. Daarom glo ek dat elke geleentheid gebruik moet word om die moeder (en natuurlik die abt) te versterk in haar rol as ouer.
- Maar dikwels lyk dit asof gesondheidswerkers wat met ouers in aanraking kom, die teenoorgestelde doen: dit versterk nie, maar wek eerder vertroue in die persoon wat dit sê.
- Dit is goed dat daar 'n netwerk vir gesondheidsorg is wat op kinder- en ouergesinne fokus. Die praktisyn word egter goed aangeraai om aan te dui dat die ouer-kind-verhouding eerste kom en dat alles verder volg. Ek het een keer deur navorsing bewys dat moeders kinders baie goed ken. Tandjies bedek hulle elke draai. Dit moet nie gedoen word nie. Intussen word dit al hoe meer gereeld dat ouers verskillende pousies by hul kind sien - hulle kan nie luister nie, hulle hardloop nie te selfversekerd nie, hulle stotter en so aan. Elke pous het sy eie spesialis. Intussen ontwikkel die kind 'n gevoel van siekte. Dit is wat regtig gevaarlik is! Ouers moenie vergeet dat die kind in die eerste plek op soek is na pous nie, en professionele persone word aangeraai om nie na vore te kom nie. U hoef nie saam met u kind na duisend plekke te gaan nie! Ek probeer ouers verseker dat hulle die probleme self kan oplos.
Genie, of is u kind bekwaam?
lejбtszбs - Almal ken jou kindersielkundige. Wat het die feit dat hy saam met hom drie was tot die professionaliteit bygedra?
'Ek glo nie aan enige sielkundige wat nie 'n kind het nie.' Ek het soveel van my kinders ontvang en probeer om 'n nie-kundige in die lewe te wees. Voorstelle vir nagsiekte kom uit die mond van die een wat dit self gemaak het. Ons is vyf en veertig jaar met my vrou getroud en was nog nooit sonder kinders nie, behalwe vir die eerste maand. My oudste kleinkind en my seun het amper geen ouderdom nie, maar ek noem nog steeds my klein seun en klein seuntjie my kinders. My babadogtertjie, 'n ma van vier, is presies waaroor ons gepraat het: sy was altyd daar vir haar kinders toe sy in nood was, maar ek kan vir jou sê daar is geen teken van verligting nie!
Die "geheime" van Suttogу
'Ek is bang vir die irriterende Tracy Hoggon, omdat ek erken dat sy werklike, bestaande eise met haar boek gestel het. Maar ek wil nie hê dat u die publisiteit wat u kind ongevoelig het, moet versprei nie.'
Volgens Jen Ranschburg is die geheime van die Suttogou vir ouers wat wil voortgaan met die geboorte na die bevalling net soos vroeër. Die aanbevole metodes is ontwerp om die kind se steuring te verminder. Dit is teenstrydig met die aangebore, basiese behoeftes van die kind, omdat dit gesond is vir u om uself te waarneem en in staat te wees om in u behoeftes te voorsien. Die ouer is goed as u hom NIE wil opvoed nie!
Ongelukkig kan Jen Ranschburg persoonlik geen vrae stel nie, maar u kan sy vorige antwoorde op die webwerf www.egyszervolt.hu lees, deur op die momentopname te klik en op die skakel in die Családdi-sirkel te klik.