Haasbekkies - Dingemaleries 1
Die dinge met die Dingemalêries
Werner Weideman het 'n maat wat niemand anders nog ooit gesien het nie.
Sy naam is Dingemalêrie.
Dingemalêrie woon in die ou parkie met die hoë bome oorkant die straat en hy is altyd bly om Werner te sien. Werner is net so bly om vir Dingemalêrie te sien, want hy mag nie maats in sy kamer kry nie. Sy ma sê hulle sal sy kamer deurmekaar maak. En mevrou Saar, wat elke dat die huis kom skoonmaak, sê hulle sal sommer die hele huis deurmekaar maak. Sy pa sê hulle maak dalk die tuin en die motorhuis ook deurmekaar.
Smiddae ná skool kan Werner nie wag om by Dingemalêrie te gaan speel nie. Hy eet sommer gou-gou sy middagete en doen so gou soos nou sy huiswerk en dan sluip hy in die gang af en uit by die voordeur, en...
"Werner Weideman, waar dink jy gaan jy heen?"
Ag, toggie! Mevrou Saar het hom gesien.
"Jou kamer lyk soos 'n varkhok," raas mevrou Saar. "Ek bel sommer die Burgemeester dat hy die koerant kan vra om 'n foto te kom neem. Dan kan die hele dorp sien hoe deurmekaar jou kamer is."
Werner gaan pak sy kamer reg so vinnig as wat hy kan. Hy maak sy lego's bymekaar en gooi hulle in 'n boks. Hy tel sy slaapklere van die vloer af op en druk sy boeke in die rak.
En toe hardloop hy gou-gou parkie toe.
Dingemalêrie wag vir Werner op 'n swaai. "Wiebl, wiebl," sê hy toe hy vir Werner sien.
Werner tel hom op en gaan sit op die swaai. Hy en Dingemaêrie swaai hoog en ver. En toe gaan draai hulle op die rondomtalie.
"Wieblllllll," lag Dingemalêrie van die lekkerte. Skrrie-e-ek! skree die rondomtalie.
Toe dit begin laat word, sit Werner Dingemalêrie op die grond neer
"Gaan klim in jou boom, Dingemalêrie," sê hy. "Ek moet nou huis toe gaan."
"Waar was jy die hele middag, Werner?" vra sy ma toe hulle daardie aand aan tafel sit.
"Ek het met Dingemalêrie in die parkie gaan speel," sê Werner.
"Jy met jou stories oor Ding... Dingemal-dinges," frons sy pa.
"Hoekom speel jy nie liewer met jou nuwe rekenaarspeletjie nie?" wil sy ma weet.
"Maar dis lekkerder om met Dingemalêrie te speel," sê Werner. "In my kamer is daar niemand wat saam met my speel nie."
"Mevrou Saar kla dat jou kamer soos 'n varkhok lyk," sê sy pa streng. "Vir die volgende week bly jy smiddae in die huis. Jy mag nie parkie toe gaan nie. Miskien sal dit jou help om te onthou om jou kamer reg te pak."
"Maar..." begin Werner.
"Niks ge-maar nie," sê sy ma. "Jy's gehok en dis klaar. Jou kamer lyk naar. Daar sal nog eendag vreemde goed onder jou bed uitbroei, as jy nie oppas nie."
"Ja," sê sy pa. "'n Vreemde spesie, vir al wat ons weet."
Die storie is geskryf deur tannie Marie Britz
* Die illustrasie is deur Yvette de Beer.
Vir navrae oor illustrasies kontak haar by exart@vodamail.co.za