Algemene versteurings van die vrugwater - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgAlgemene versteurings van die vrugwater
Van al die moderne wonderwerke van die wetenskap weet ons nog steeds nie waar die amniotiese vloeistof regtig ontstaan ​​nie. Ons weet dat die vloeistof na 'n sekere punt fetale urine bevat, maar hoe kan ons dit verduidelik voordat die baba urine kan maak? ">
Sakke groter as 1 cm in deursnee (normaal)
Voldoende vloeistof, oral tussen die fetus en baarmoederwand gesien (normaal)
Hierdie meting word gereeld geneem deur 'n ultraklank te gebruik om die amniotiese vloeistofindeks (AFI) te bepaal. Volgens die mees onlangse studies is die AFI nie 'n goeie voorspeller van die volume amniotiese vloeistof (werklike hoeveelheid vloeistof) nie. In werklikheid het 'n ander studie hierdie bevinding bevestig, hetsy vir die uiterste vloeistofvolume.
As daar gesê word dat 'n vrou te min vrugwater het, het sy oligohydramnios. Dit word gedefinieer as minder as 200 ml amniotiese vloeistof op die termyn of 'n AFI van minder as 5 cm. Dit beteken dat die grootste vloeistof wat gevind is tydens 'n ultraklank nie 1 cm of groter op die grootste deursnee gemeet het nie. Dit is klinies moeilik om te bewys voor die aflewering. Na die geboorte is die ondersoek na die plasenta na die teenwoordigheid van amnion nodosum op die plasenta baie gekorreleer met oligohydramnios.
Afhangend van wanneer die vrou met oligohydramnios gediagnoseer word, is daar verskillende komplikasies om na te kyk, hoewel die meerderheid vroue wat gediagnoseer is, nie probleme sal hê nie.
In die vroeë swangerskap is daar kommer oor die amniotiese hechtings wat misvorming of versmoring van die naelstring veroorsaak. Daar is ook kommer oor die misvormings van druk, soos klubvoete, omdat daar nie genoeg vrye ruimte in die baarmoeder is nie.
Selfs met oligohydramnios is ultraklankoplossing en sifting vir afwykings baie voldoende. Dus is ultraklank nog steeds 'n doeltreffende manier om te let op misvormings wat verband hou met die oligohydramnios, sowel as wat nie verband hou nie.
Later in swangerskap is oligohydramnios een van die tekens van fetale nood. Hierdie voorkoms kan kompressie van die koord veroorsaak, wat kan lei tot fetale hipoksie, wat beteken dat die baba nie genoeg suurstof kry nie.
Induksie is nie altyd die beste opsie as oligohydramnios teenwoordig is nie. Daar is baie faktore wat in ag geneem moet word.
Meconium, as dit geslaag is, kan nie verdun word in die geval van ware oligohydramnios nie, het een studie bevind dat daar minder voorvalle van meconium-kleuring was toe 'n lae hoeveelheid amniotiese vloeistowwe aangemeld is. Daar was egter 'n toename in die aantal babas met fetale nood wat 'n keisersnee benodig.
Ander probleme met oligohydramnios:
Langdurige skeuring van die membrane
Fetale misvormings (niergenese, polisistiese niere, uretra obstruksie, ens.)
Diabetes word algemeen beskou as 'n rede vir oligohydramnios, dit hoef nie 'n probleem met die swangerskap met die regte behandeling te veroorsaak nie.
Oorspronklik het ons gevoel dat die vervanging van die vloeistof deur amnioinfusie 'n goeie idee was. Dit het egter nie voordelig gelyk nie. Ons weet wel dat onderdompeling goed werk om die tekens van oligohydramnios te keer.
In die afwesigheid van IUGR- en fetale afwykings, kan vroue wat met oligohydramnios gediagnoseer word, 'n baba met 'n toepaslike grootte hê sonder gesondheidsprobleme.
Polyhydramnios is die teenoorgestelde punt van die skaal, en word gedefinieer as 2000 ml vloeistof op die termyn of groter. Dit kom voor by minder as 1% van die swangerskappe.
Sommige mense meen dat polihidramnios 'n oorsaak is van premature kraam weens baarmoederverspreiding, maar polihidramnios is op sigself nie 'n voorspeller vir premature kraam nie, maar die oorsaak van die toename in vloeistof is 'n voorspelling of die swangerskap tot 'n einde sal gaan.
Polihidramnios kom meer voor as:
Daar is verskeie gebare.
Daar is moederlike diabetes.
Daar is verskillende grade van polihidramnios. Die erns van polihidramnios beïnvloed nie die gewig van u baba nie, soos vroeëre studies voorspel het.
Behandeling wissel tussen polihidramnios, insluitend medikamentele behandelings, selektiewe gebruik van amniosentese om die vloeistofvolume te verminder.
As u nie behandel word nie, kan daar by die geboorte verdere risiko's inhou, maar klein, maar dit moet aangespreek word. Dit sou 'n groter voorkoms van prolaps van die koord, wanvoorstelling van die fetus, plasenta abruptie en postpartum bloeding insluit.
As ons in ag neem dat die huidige toetsing nie voordelig is in alle aspekte van voorspelling nie, moet ons aandag gee aan die manier waarop u 'n manier vind wat nie indringend is vir die behandeling van vrektes van die vruimwater nie. Die vraag word dus hoe gereeld ons toets, wie toets ons en wat doen ons met die resultate? Op die oomblik is die antwoorde nie duidelik nie en moet hulle van geval tot geval geneem word.
Die meerderheid vroue wat met een van hierdie probleme gediagnoseer is, sal nie 'n baba met 'n probleem baar nie, maar die sorg is wel daar en moet gepas deur haar sorgverskaffer aangespreek word.
Copyright aanneming en pleegsorg: Algemene versteurings van die vrugwater - aanneming en pleegsorgLees Meer