'N Pasifistiese ex-voto - Verskeie
Titel: Ex-voto: Wens gemaak deur R.O. - 1870-1871.
Skrywer: ROMEO Jules (1832 - 1909)
Afmetings: Hoogte 22.8 - Breedte 28.1
Prentverwysing: 99CE18722 / 68.91.1
Ex-voto: Wens gemaak deur R.O. - 1870-1871.
Die skildery van Julius Romeo is, in herinnering deur die samestelling van die voorstellings van wonderbaarlike verskynings van die Maagd, 'n baie klassieke ex-voto soos 'n mens in baie kerke in Frankryk in die tweede helfte van die 19de eeu vind.e eeu. Soms is die ondersteuning van 'n versoek aan 'n heilige voorganger of aan die Maagd, meestal 'n teken van dank vir 'n verlangde wens, die ex-votos is voorwerpe (krukke, hout- of wasmodelle wat liggaamsdele voorstel. menslik), of geverfde prente, of eenvoudige marmerblaaie.
Die samestelling bevat drie registers. Op die voorgrond bid 'n sersant van die Franse leër. Dit gaan oor die persoon wat bid, die maker van die wens. Agter hom word 'n ongeïdentifiseerde slagveld as agtergrond gestel; dit is nie streng gesproke 'n gevegstoneel nie, maar die blote oproep van die voorwerp van die gelofte. Geskei van die twee menslike tonele deur 'n stralekrans omring deur 'n wolk, verteenwoordig die Maagd en Kind die voorwerp van aanbidding, die sfeer van die wonderbaarlike. Hierdie erkenning van 'n man wat 'n oorlog oorleef het, word versterk deur die verteenwoordiging van dieselfde man in 'n situasie van smeking. Die formele onderskeid tussen die drie registers is baie skaars in die gewilde aanbiedinge, waarvan die meeste slegs verskyn op die geleentheid wat aanleiding gegee het tot die gelofte en die verteenwoordiging van die heilige voorbidder of die Maagd. Geïllustreer in klassieke skilderkuns deur groot meesters soos Titian, Philippe de Champaigne of Raphaël, kan die ex-voto ook die werk wees van die persoon wat self bid, maar dit is meer algemeen om die besef te sien wat aan hom toevertrou is 'n plaaslike spesialis. Gebore in 1832, was Jules Roméo 'n aktiewe skilder en versierder in Marseille vanaf 1852 tot aan die einde van die 19de eeu. Hy kom uit 'n agtergrond van vakmanne, wat in 'n baie aktiewe straat op kommersiële vlak woon, en spesialiseer in vals houtversierings, marmerwerk, beglazing, vergulding ... en verf van ex-voto . Aan die einde van sy lewe sal hy 'n meer artistieke omgewing van skilders en fotograwe besoek.
Daar is baie geleenthede wat aanleiding gee tot die maak van 'n ex-voto, want dit behels die bekendmaking van 'n wens wat tydens 'n ramp gemaak is. Drie kategorieë is duidelik herkenbaar: ongeluk, siekte en rampspoed. Laasgenoemde, kollektief of individueel, kan natuurlike kragte (vuur, storm, weerlig) of menslik gebruik (poging tot moord of, soos hier, oorlog). Gewilde ex-votos met betrekking tot rampe is baie skaarser as dié, baie stereotipies, wat 'n bedlêende pasiënt of 'n karongeluk voorstel. Om die oorlog as 'n ramp te beskou, verwys hier na 'n spontane pasifisme wat kontrasteer met amptelike patriotisme.
Bernard COUSIN Die wonder en die alledaagse. Provençaalse stemoffers, beelde van 'n samelewing Aix-en-Provence, 1983.
René CREUX Die ex-votos vertel Parys, Fontainemore-Flammarion, 1979.
Jean CUISENIER Volkskuns in Frankryk Fribourg, Office du Livre, 1976.
Françoise LOUX "Ex-voto and popular religious life" in Ex-voto , uitstallingskatalogus van die Pontoise museum, 1976.
Arnaud RAMIÈRE DE FORTANIER (reg.) "Les Roméo", uitstallingskatalogus uit die munisipale argiewe Ex-voto uit die Marseille-streek , Marseille, 1978 Michel VOVELLE en Didier LANCIEN (reg.) Ikonografie en geskiedenis van mentaliteite , Proceedings of the Aix-en-Provence colloquium (Junie 1976), Centre meridional d'Histoire sociale, des mentalités et des cultures Editions du CNRS, 1979.