5 Verskillende tipes dissipline van kinders - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spel5 Verskillende tipes dissipline van kinders
Alhoewel nuwe ouerskapboeke en strategieë vir kinderdissipline altyd na vore kom, is baie 'nuwe' ouerskapidees eintlik subtipes van die basiese vyf tipes dissipline. Kundiges stem nie altyd saam oor watter soort dissipline die beste is nie, maar dit is duidelik dat daar voordele verbonde is aan elkeen.
Die bepaling van die tipe dissipline wat geskik is vir u gesin, moet 'n persoonlike keuse wees op grond van u temperament, u kind se temperament en die gesin se dissiplinefilosofieë. Daar is nie 'n enkele tipe dissipline wat vir alle kinders of gesinne en in elke situasie sal werk nie. Dit is waarskynlik dat u 'n eklektiese benadering gebruik, waar u 'n paar verskillende tegnieke uit elke tipe dissipline gebruik.
Positiewe dissipline is gebaseer op lof en aanmoediging. In plaas daarvan om op straf te fokus, hou ouers dissipline oor onderrig.
Ouers leer probleemoplossingsvaardighede en werk saam met hul kind om oplossings te ontwikkel. Positiewe dissipline gebruik gesinsvergaderings en 'n gesaghebbende benadering om gedragsprobleme aan te spreek.
Voorbeeld: 'n 6-jarige weier om huiswerk te doen.
'N Ouer wat positiewe dissipline gebruik, kan miskien saam met die kind gaan sit en sê:' Ek weet dat jou onderwyser vanaand jou wiskundevraestel wil doen en dat jy dit nie wil doen nie. Wat kan ons doen om daardie vraestel klaar te maak, sodat jy vir mev. Smith kan wys dat jy al jou huiswerk betyds gedoen het "> 2
Sagte dissipline fokus op die voorkoming van probleme. Herleiding word dikwels gebruik om kinders weg te hou van slegte gedrag.
Kinders kry gevolge, maar sagte dissipline gaan nie oor skande nie. In plaas daarvan gebruik ouers dikwels humor en afleiding. Die fokus van sagte dissipline is dat ouers hul eie emosies bestuur terwyl hulle die kind se wangedrag hanteer.
'N Ouer wat saggeaarde dissipline gebruik, reageer dalk met humor deur te sê: "Wil u eerder 'n vraestel van twee bladsye aan u onderwyser skryf, waarin u verduidelik waarom u nie vanaand u wiskunde wil doen nie?" Sodra die situasie versprei is, sal 'n sagte dissiplinêr waarskynlik bied aan om saam met die kind na die wiskundevraestel te kyk om dit te doen.
Grensgebaseerde dissipline fokus op die stel van grense en die reëls duidelik maak. Kinders word dan keuses gemaak en daar is duidelike gevolge vir wangedrag, soos logiese gevolge of natuurlike gevolge.
'N Ouer wat grensgebaseerde dissipline gebruik, sal 'n limiet stel en die gevolge daarvan duidelik maak deur te sê: "U sal nie vanaand u elektronika kan gebruik voordat u werk gedoen het nie."
Gedragsmodifikasie fokus op positiewe en negatiewe gevolge. Goeie gedrag word versterk met lof of voordele. Wangedrag word ontmoedig deur ignorering en negatiewe gevolge, soos die verlies van voorregte.
'N Ouer wat gedragsmodifikasie gebruik, sal die kind moontlik herinner aan die voorafbepaalde belonings wat reeds bestaan, deur te sê: "Onthou, as u eers die huiswerk gedoen het, moet u die rekenaar vir 30 minute gebruik." Lof sal aangebied word as die kind kies om daaraan te voldoen. . Die ouer sal enige betogings ignoreer.
Emosie-afrigting is 'n vyfstap-dissiplineproses wat fokus op die onderrig van kinders oor gevoelens. As kinders hul gevoelens verstaan, kan hulle dit verbaliseer eerder as om op te tree. Kinders word geleer dat hul gevoelens in orde is, en ouers help hulle om gepaste maniere te leer om hul emosies te hanteer.
'N Ouer wat emosie-afrigting gebruik, sal waarskynlik probeer om die kind te help om gevoelens te identifiseer deur te sê:' Ek weet dit maak jou hartseer dat jy nie die hele nag kan speel nie omdat jy jou huiswerk moet doen. Soms kan wiskunde ook regtig moeilik wees, en dit maak jou gefrustreerd as jy nie die antwoorde ken nie, of as dit baie lank duur. Laat ons 'n paar minute neem om 'n prentjie te teken van hoe u voel wanneer dit tyd is om u wiskunde-huiswerk te doen. '