“Hulle het toe ook agtergekom dat die hoofare van die hart omgeruil is en nie in die regte hartkamers is nie. Hulle moes die are rek en in die regte hartkamers sit. Die gaatjie in sy hartklep het toe eindelik sy lewe gered omdat dit die bloed daardeur kon pomp,” het Sammy gesê.
“Die dokters sê hulle is nog nie bekommerd oor die gewas op sy brein nie omdat dit nie kwaadaardig is nie. Ons wil egter nou vir hom kogleêre inplantings gee, omdat ons glo dit sy lewe drasties gaan verander. Die dokters glo ook hy loop nog glad nie as gevolg van die doofheid. Dit het baie te doen met balans,” het sy bygevoeg.
Ek wonder soms (let wel: ek WONDER soms) of dit regverdig is om kinders en mense wat sulke erge breinskade en ander mediese problem soos dié outjie het, te “red” en aan die lewe te hou – kunsmatig deur ‘n spul operasies en handevol medisynes ens. Kom ons sê dit was 120 jaar gelede; sou die outjie dit gemaak het nadat sy naelstringetjie om sy nekkie gedraai het en hy letterlik verwurg het in die baarmoeder? Nee, die arme ma sou ‘n miskraam of stilgeboorte gehad het. Ek weet dat ek nie aan die lewe gehou wil word met masjiene die dag as ek nie meer “by” is nie – dit is genoeg dat ek nou handevol pille moet afsluk vir allerhande kwale. Ek kry die ou seuntjie baie jammer en wens ek was die Towerfee wat net ‘n staffie kon swaai en alles sou reg wees. Die arme ouers het al seker deur dubbele hel gegaan elke keer as hy ‘n operasie moet kry of hospitaal toe moet gaan. Ai, mens sal ook nooit die lewe verstaan nie ………..