Iris en Zephyros
Harmonia, Anteros, Himeros, Phobos, Adrestia, Deimos
In sommige mites was hy die seun van Afrodite en Ares, maar volgens Plato se Symposium is hy verwek deur Poros (Rykdom) en Penia (Armoede) op Afrodite se geboortedag. Nes met Dionusos word soms na hom verwys as Eleutherios, "Die Bevryder".
Die twee kante van Eros[wysig | wysig bron]
Daar blyk twee kante aan Eros se bestaan te wees. In die eerste is hy ’n oergod wat nie net erotiese liefde verpersoonlik nie, maar ook die kreatiewe drif van die natuur, die eersgebore Lig vir die skepping en ordening van alle dinge in die kosmos. In Hesiodus se Theogonie het Eros uit Chaos, die leemte waaruit die hele wêreld ontstaan het, gekom saam met Gaia, die Aarde, en Tartaros, die onderwêreld; volgens Aristophanes se toneelstuk Die Voëls (omstreeks 414 v.C.) kom hy voort uit ’n eier wat deur Erebos (Duisternis) bevrug en deur Nyx (Nag) gelê is.
Alternatiewelik is Eros die seun van Afrodite en óf Ares (meestal) óf Hermes óf Hephaistos; of van Poros en Penia.
Eros en Psyche[wysig | wysig bron]
Beskermheer van manlike liefde[wysig | wysig bron]
Volgens tradisie wat deur Eratosthenes geskep is, is Eros hoofsaaklik die beskermheer van liefde tussen mans, terwyl die liefde tussen mans en vroue Afrodite se gebied is. Meleager noem dié rol in ’n gedig: " ’n vrou werp die vuur wat mans waansinnig maak vir vroue; maar Eros self heers oor die passie vir mans." (Mousa Paidiké, 86)
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Eros_(mitologie)&oldid=1510314"
Die bladsy is laas op 16 November 2016 om 21:35 bygewerk.