“etereum-mynkaarte beste” – Forex trading
Hierdie uiterste skommeling is meer kenmerkend van ‘n kommoditeit as ‘n geldeenheid. In plaas daarvan het die IRS gefokus op openbare onderwys deur riglyne uit te reik wat aandui dat virtuele geldeenheid vir nou as eiendomsbelasting vir belastingdoeleindes behandel word en binne die raamwerk is alle ooreenstemmende belastingwette van toepassing. Transaksies word aangeteken op ‘n gedesentraliseerde openbare grootboek wat beskikbaar is vir netwerkgebruikers om geldige transaksies te verifieer. Bitcointransaksies vind direk aanlyn tussen die koper en verkoper plaas. Elkeen het ‘n unieke enkripsie. Ernstige prysvlugtigheid: Die waarde van ‘n bitcoin bepaal deur vraag en aanbod en kan gevolglik vinnig skommel. Richardsbaai 21-Spesies | Dion se gedagtes
« Op Noord!
Die Geheimsinnige Buurman »
Julie 14, 2010 deur Dion
Wat ‘n gebeurtenisvolle naweek het ons nou nie agter die rug nie! Laas Woensdag-aand het ons nog inderhaas probeer om van die laaste dinge te onthou en te probeer om darem nog so bietjie slaap ook in te kry. Donderdag-oggend 3-uur was ons wakker en ons moes mooi korrel om als in te pak en nog die kattebak toe te kry agterna. Uiteindelik, so net voor 5-uur, was ons oppad.
Die eerste entjie pad deur die Transkei was nie so sleg as wat ek verwag het nie. Daar was wel die alomteenwoordige padwerke en die selfmoord-taxibestuurders en trokke, maar ons is selfs sonder enige noemenswaardige oponthoude deur Mthatha (voorheen Umtata) en vandaar deur na Kokstad. Dit was amper met ‘n sug van verligting dat ons ewe skielik die goedversorgde paaie van KZN, soos ‘n ritssluiter deur wuiwende suikerriet-lande, onder ons Oos-Kaapse wiele kon voel.
Dit was asof ons ewe skielik vanuit dorre savanna onsself op weg deur die trope bevind het – groen suikerriet se eenvoud plek-plek gebreek deur oes en brand, avocado bome beleefd-buigend in die see-bries met ons verbygang en piesangs se geel spikkels tussen die lower. Die wêreld daar het skoner, varser voorgekom as ons stof en Transkei-blomme – versnipperde inkopiesakke aan dorings gehaak. Plaaslike gehuggies was netjies – daar was trots sigbaar in versorgde heinings, beeste agter krale en geverfde klippe wat “eiendomme” se bestek gemerk het. Ons was deur Port Shepstone en het op Scottburgh gestop vir stomende Natalse Wimpy-koffie.
Vandaar was dit net tred hou met verkeer en op die N2 bly regdeur tot in Richardsbaai – ‘n plek waar Oos London se kenmerkende vrede en veiligheid ook aangevoel kan word. Die mense was vriendelik en hulle harte was uit op die soutwater. Ons het sommer met aankoms reggemaak en ons was die eerste nag uit. Baie elf gekry, maar niks groter. Dit was nogmaals ‘n belewenis – die rustige klotsing van die boot, wiegend in fosfor-deinings onder die wakende oog van die kleurrykste Melkweg nog gesien. Ons was daardie eerste nag in komas van uitputting.
Die twee dae se kompetisie-vang was somtyds rof, so tussen gatbankies deurgesit op harde sitplek, verseggende son, vroegoggend se seesproei en wit perde wat veroorsaak het dat ons nie so goed gedoen het as wat ons gewens of verwag het nie. Daar het wel goeie vangste van ander bote afgekom – 19kg Prodigal Son, 48kg kabeljou of Dagga Salmon soos die ‘baaiers hulle noem, 18kg Cuda en pragtige “crackers”, Musselcrackers, “blacks” of Swart Steenbras in Oos Kaapse taal. Die Slingers – pienk diepsee vis – was redelik volop en ons het ook so paar goeie Yellowbelly-, Catface en Capt. Fine Rockcods in die luik laat beland. Dit was altyd heerlik om na die marina terug te keer – Richardsbaai het ‘n pragtige “small craft harbour” deurtrek met miljoene Rande se motor-jagte, seiljagte, kommersiële- en privaat vissersbote en die klubs se gronde is ontwikkel, modern en skoon.
Ek het verskriklik na die Engele verlang, en na die Irishman terwyl ek op die water was. Daar het ook onvoorsiende omstandighede voorgeval met die sien van die “eerste liefde”, wat seker netsowel was – ek het eers agterna besef hoe my noem daarvan en die feit dat ons die persoon sou sien, die Irishman kon seermaak. Dit het my ook laat besef dat daar ‘n onderskeiding behoort te wees tussen “eerste verlief” en “eerste liefde” – die Irishman is my eerste, enigste en grootste liefde, en ek het dit ook netso vir haar gesê nadat ek om verskoning gevra het vir my ongevoeligheid.
Voor ons kon sê “Slaan my met ‘n nat vis!” was ons tydjie om en ons het Maandag-oggend vroeg in die pad geval. Dinge het goed gegaan totdat ons so 50km voor Kokstad gestop was deur “spietkops” wat allerhande dinge foutgevind het met die Mazdatjie en die ou dingetjie sommer wou wegsleep insluitend ‘n R2000 boete, kan jy dit glo! Dit kos ons toe R200 se omkoopgeld en daar gaan ons weer, almal gelukkig. Ek kon op daardie stadium niks foutvind met die konsep van “bribery and corruption” nie… By Kokstad gekom was dit sommer skielik snerpend koud – die tipe wat ons by Hogsback ervaar het. Ons het op daardie stadium nog nie gewis dat dit weer op die berge gesneeu het nie. Net-net deur Mt. Frere was ons seker twee ure opgehou deur ‘n trok wat omgeslaan het en ‘n taxi wat flenters daarteen gery was, sommer so terwyl dit eers begin ysreën en later liggies begin sneeu het. Gelukkig was dit die laaste van die Transkei se drama en ons het sonder voorval deuurgery huistoe. Engel 2 was in trane en Engel 1 het soos ‘n bobbejaantjie aan die Irishman geklou – vyf dae uitmekaar was lank vir ons gehegte ou gesinnetjie. Die hele affêre was baie lekker, maar dis darem maar lekker om by die huis te wees! Hierdie Saterdag word daar Rockcod gebraai – kan julle dit maak?
op Julie 15, 2010 at 9:31 vm | Antwoord meermin
Julle moet maar lekker braai by Rockcod, 🙂 hierdie koulik mens gaan hierdie Saterdag ‘n pot sop maak, en onder komberse bly!!