IN die vroeë oggendlig sien Lotte haar man poedelnakend op die grasperk – soos ’n granietbeeld staan hy daar, linkerarm uitgestrek, die gespierde regterbeen gebuig.
Lotte maak die voordeur van haar huis oop. ’n Ou staldeur in twee verdeel, soos dit by die rustige styl van Onse Rus, hul gastehuis, pas. Sy sit slegs die onderste deur op knip. Vlieë is hierdie tyd van die dag nog nie lastig nie...