Stiefma gevonnis oor kleuter se doodLinda Hope (Foto: Facebook; verskaf aan Maroela Media) Linda Hope (25) is Donderdag in die Pretoriase hooggeregshof gevonnis in verband met die moord op die tweejarige Christabelle, haar man Wynand Hope se biologiese dogtertjie. Christabelle het op 31 Maart 2014 die naweek by haar pa en stiefma in Springs gebly en was die dag in Linda se sorg. Die hof het gehoor Christabelle het op die mat gesit en eet en haar kos in die mat gevryf toe Linda haar humeur verloor het. Sy het Christabelle geskud en toe sy nie wou ophou huil nie, het Linda haar geklap. Sy het agteroor geval, en haar bewussyn verloor. “Sy is op 4 April breindood verklaar en het 6 April gesterf. Dit was ŉ Sondag,” het Bianca Immelman, Christabelle se tannie, aan Maroela Media gesê. Christabelle sou op 12 Augustus haar derde verjaarsdag vier. Hope is tot tien jaar tronkstraf gevonnis waarvan twee jaar opgeskort is nadat sy ŉ pleitooreenkoms met die staat aangegaan het. Sy sal dus agt jaar tronkstraf uitdien. Sy het skuld beken op strafbare manslag, eerder as die ernstiger aanklag van poging tot moord. Christabelle (Foto: Facebook) Immelman het aan Maroela gesê haar sussie, Madelein Labuschagne, het met ‘n swaart hart die dokument onderteken dat sy tevrede is met die pleitooreenkoms. “Baie mense beskuldig haar nou dat sy dit ‘aanvaar’ het, maar dit was óf die agt jaar, óf Linda sou dalk glad nie tronkstraf uitgedien het nie. Mense het ŉ wanpersepsie van hoe dit werk. Dis nie asof sy die pleitooreenkoms goedgekeur het nie.” Sy sê mense beskuldig ook haar sussie omdat Christabelle by haar pa gaan kuier het. “Maar ŉ pa het net soveel reg om sy kind te sien.” Immelman sê die familie is nie gelukkig met die uitspraak nie. “Maar mens sou ook seker nie eers met 100 jaar tevrede wees nie.” Labuschagne het ŉ brief aan regter Mohamed Ismail voorgehou voordat hy uitspraak gelewer het. “My dogtertjie Christabelle was ŉ pragtige klein blondekop met groot, bruin oë vol liefde. Daar was nie ŉ skandvlek op haar siel nie. Geen haat nie en geen vrees nie… haar lag kon ŉ hart van klip laat smelt,” skryf sy. “Ek het ŉ pragtige babadogtertjie gehad wat by haar pa gaan kuier het, en nooit weer huis toe gekom het nie. Ek moes haar neerlê in ŉ klein pienk en wit kissie… “My siel soek na die liefde wat ek verloor het, en ek probeer om vrede te vind ongeag die koste. Ek sou enigiets gee om haar net nog een aand weer styf vas te hou en haar te soen en ons liedjie vir haar te sing, en vir haar te sê ek het haar lief en sy moet sterk wees.” Immelman het gesê die familie is baie hartseer, en sy twyfel of hulle Hope ooit sal kan vergewe. Labuschagne het in haar brief aan die regter aangedui dat Hope nooit enige poging aangewend het om verskoning te vra vir dit wat gebeur het, of ŉ verduideliking te gee nie. “Dit is my mening dat sy nie enige berou toon vir dit wat gebeur het nie – of dit nou uit nalatigheid of doelbewus was nie.” Labuschagne het twee seuntjies, onderskeidelik 14 en nege jaar oud, en ŉ dogtertjie van sewe.