Botha, Paul Stephanus – Gemeentegeskiedenisargief
BA; Dipl. Teol. (UP)
Paul Botha het die stryd teen kanker verloor, maar in sy lyding en swakheid het hy as Christen oorwin en gelowig enduit volgehou. Aan die begin van 2000 is prostaatkanker by hom gediagnoseer. Op 4 Januarie 2003 is hy in die Robinsonhospitaal in Randfontein opgeneem en hy is kort daarna oorlede.
Paul is op 10 November 1932 op Waterval Boven gebore. Sy pa was Jan Hendrik Botha en sy ma Anna Margaretha Joubert. Hy het sy hele skoolloopbaan in die Oos-Transvaalse Laeveld deurloop. Hy het die laerskole te Swartkoppies naby Machadodorp (1940-1941); Schoemanskloof (1942); Nelspruit (1943) en weer Swartkoppies (1944-1947) bygewoon. In 1951 het hy matriek aan die Hoërskool Lydenburg voltooi.
Ds. Botha het die graad BA en die Diploma in Teologie aan die Universiteit van Pretoria behaal (1952 tot 1958); Sy proponents-verhandeling het “Die huwelik in die Ou Testament” as tema gehad.
Kort na sy legitimasie in November 1958, het hy in die huwelik getree met Susara Engela Jacoba Muller. Dit was ‘n geseënde huwelik en vyf kinders is daaruit gebore: Jan Hendrik (1960); Susara Engela Jacoba (1963); Jacobus Johannes (1965); Paul Stephanus (1970) en Anna Margaretha (1972); Daar is reeds ses kleinkinders.
Ds. Botha het ses gemeentes in sy 38-jarige dienstydperk bedien, onder meer Ohrigstad, waar hy georden en bevestig is op 7 Maart 1959. Daarna is hy beroep na Benoni-Oos (Putfontein, 1961); Chrissiesmeer (1965) en Pietpotgietersrus (1969); Vier jaar later het hy ‘n beroep aanvaar na die nuutgestigte Culembeeck-gemeente by Witpoortjie aan die Wes-Rand. Hier het hy die gemeente gehelp om ‘n kerkgebou op te rig. Sy laaste gemeente was Amsterdam in die Oos-Transvaal, waar hy, van 1982 af, vir veertien jaar die gemeente bearbei het. In die tyd is die kerkgebou deur ‘n brand in puin gelê, en moes ds. die Kuratorium en Eksamenkommissie van die Teologiese Fakulteit van die Vrystaat. Hy het in verskeie skoolbeheerrade gedien. As kapelaan van die Wits Kommandement het hy drie keer grensdiens gedoen. Sy vrou het ook haar plek volgestaan en was onder meer voorsitter van die Komitee van Suid-Transvaal se Sendingdiens met opdrag Kleuterskole in die NGKA.
Op kerklike terrein was ds. Botha ‘n waardevolle en aktiewe lid van die Sinodale Jeugkommissies van Noord- en Suid-Transvaal, en het hy onder meer in die Sinodale Kommissie vir Diens van Barmhartigheid en Beplanningskommissie van Oos-Transvaal gedien.
Op 1 April 1996 het hy emeritaat aanvaar en het hy en sy vrou in Doornpoort, Pretoria, afgetree. In Doornpoort-gemeente het hy nog gehelp met huisbesoek, gepreek en ‘n Bybelstudiegroep vir seniors gelei totdat sy gesondheid hom dit nie meer toegelaat het nie.
Kenmerkend van ds. Botha was sy eindelose geduld, sy vermoë om met enige persoon te kommunikeer en by mense aanklank te vind, sy koersvaste Christenskap, sy sin vir humor en sy besondere saggeaardheid. Hy was ‘n mooi mens wat ‘ n mooi lewe tot eer van die Here gelei het. Sy huisgesin, sy vriende en sy gemeentes mis hom, maar gun hom die vrede in Christus.
(Ds. Dirk Viljoen, aan die hand van sy biografiese vorm wat hy in 2000 ingevul het en ‘n lewenskets deur ds. PB Brand.) (Jaarboek 2004/345).