Dun swam-sampioen: foto en beskrywing, dunpootvarkantigeen * Ander
Dunbeenvark (Paxillus involutus) is 'n wydverspreide sampioen wat onder verskillende bome voorkom. Hy lyk soos 'n swart bors. Sy hoed in die melkstadium lyk soos 'n varkie van 'n vark, vandaar die naam: vark. Ongeveer twintig jaar gelede is dit as voorwaardelik giftig beskou, maar dit word nou as 'n heeltemal giftige sampioen geklassifiseer. Lees meer oor die manier waarop 'n vark lyk en hoe behandel moet word as u dit per ongeluk eet. Lees die artikel.
Die sampioen is die eerste keer in 1785 beskryf deur die Franse mikoloog Jean Baptiste Francois (Pierre) Bouillard. Hy noem dit Agaricus contiguus. 'N Kenmerkende kenmerk van die vark is dun beige plate aan die onderkant van die hoed. As dit beskadig word, word hulle bruin. Dit is maklik om met u vinger te skei as u net bokant die bopunt van die been druk.
Het jy geweet? Tot 60–70% van die ambulanse vra vergiftiging vir jong kinders onder die ouderdom van 5 jaar.
Die vark het ander sinonieme name: varkoor, skuur, dunk en ander. Daar is ook 'n hele paar sampioenvariëteite. Hierdie vark is vet, rooierig, lente, ammoniak, oorvormig, spoordraend, els.
Die hoed. Deursnee 4–15 cm. Vleesagtig. In die middel is daar 'n tregtervormige depressie. Die vorm is konvek, met 'n sterk randvilt. Dit word plat-konveks soos dit ontwikkel. Die oppervlak van die dop kan glad of droog wees. Sy het 'n olywe van 'n jong vark. By 'n volwasse swam - van bruin tot geelbruin, olywe of duin.
Rekords. Maklik verwyderbaar as geheel. Styf na mekaar geleë. Kleur: geel tot ligbruin of ligte olywe. As u die plaat druk of beskadig, verskyn kolle bruin of rooibruin.
Been. Lengte 2–8 cm. Dikte tot 2 cm. Dikwels aan die basis. Droë, gladde, effense kroonvormige. Altyd dieselfde skaduwee as die hoed.
Pulp. Dik en dik. Geel. Die volwasse monster is los. Word geraak deur wurms tydens 'n droogte.
Ruik en proe. Die smaak is suur of neutraal. Die reuk is onopvallend en ook redelik neutraal.
Spoorpoeier. Dit kan persbruin of bruin wees.
Belangrik! Plantgifstowwe het dikwels nie 'n teenmiddel nie. Dieselfde geld vir die vark, dus wees versigtig as jy sampioene pluk.
In Rusland groei die sampioen oral, met die uitsondering van die Verre Noorde. Vark is 'n mikkorrizale swam. Dit kom algemeen voor in bladwisselende en naaldwoude, waar dit alleen in kleiner lande of in klein groepies kan groei. Mag ook op stamme groei. Begin vrugte dra in die middel van Junie. Jong varke word tot Oktober gevorm.
Meer onlangs is die vark as voorwaardelik eetbaar geklassifiseer. Aangesien die toksisiteit daarvan bewys is, is dit giftig.
Inname van 'n giftige sampioen word in 2 spesiale groepe verdeel met hul simptome en behandeling:
primêre inname van gifstowwe;
As die liggaam nog nooit 'n swam teëgekom het nie, kan antigeen in die liggaam binnekom, braking, naarheid, kan 'n allergiese reaksie ontstaan.. En selfs as die liggaam normaalweg vergiftiging opgedoen het, sal dit met 'n tweede reaksie meer gewelddadig wees en kan gepaard gaan met ernstige gastro-enteritis, dehidrasie, hemolise en nierversaking.
Om vergiftiging te voorkom:
pluk nie onbekende sampioene nie;
eet slegs die wat jy ken;
onthou dat die giftige sampioen nie-giftig is deur skoonmaak, kook of droog te maak nie;
As u kinders en troeteldiere na die woud neem, moet u dit fyn dophou, sodat hulle nie per ongeluk giftige sampioen, plant of bessie eet nie.
Het jy geweet? Kinders en ouer mense is die meeste sensitief en vatbaar vir gifstowwe.
Sodra hy in die liggaam is, stel die vark gifstowwe vry wat die een of ander orgaan beïnvloed. Om die erns van die reaksie te verminder, word antihistamiene aan die pasiënt voorgeskryf. Die eerste simptome van vergiftiging verskyn 6 uur nadat u sampioene geëet het.
Vergiftiging gaan gepaard met irritasie van die spysverteringskanaal, terwyl:
As die gifstof nie geneutraliseer word nie, dan:
geelheid van die vel ontwikkel;
daar is pyn in die regte hipochondrium;
die hoeveelheid urine wat uitgeskei word verminder;
begin hemoglobien daarin verhoog.
As die toestand vererger, sal die pasiënt binne 17 dae nierversaking ontwikkel, en kan hy sterf.
As u vermoed dat u 'n giftige sampioen geëet het, moet u nie wag totdat die simptome verskyn nie. Kry hulp deur 'n ambulans te skakel. As iemand wat 'n sampioen geëet het, geval het en anafilaktiese skok begin, skakel onmiddellik 'n ambulans, aangesien u waarskynlik nie self sal kan help nie.
Voordat die dokter opdaag, moet u:
maagspoeling doen (drink 'n drankie van 1-1,5 l van 'n swak ligte pienk oplossing van kaliumpermanganaat);
gee sorbente (geaktiveerde koolstof met 'n dosis van 1 g per 1 kg liggaamsgewig);
plaas warmte op die maag en bene;
gee die pasiënt sterk tee;
gee 'n lakseermiddel ("Sorbitol" teen 'n dosis van 1 g per 1 kg pasiëntgewig).
Aankomende ambulansspan sal die pasiënt na 'n mediese inrigting stuur, waar verdere geleenthede gehou sal word. Die pasiënt sal voorgeskrewe behandeling en dieet kry wat hy binne die volgende 30 dae sal nakom.
Belangrik! Giftige sampioen kan hallusinasies veroorsaak. Die toestand gaan gepaard met verwarring, spierswakheid, opwinding, hartkloppings en hoofpyn.
Gevolge van vergiftiging
As die pasiënt laat bygestaan ​​word, kan vergiftiging met gifstowwe tot inwendige organe lei. Siektes in die lewer, niere, spysverteringskanaal kan ontwikkel, dus moet u 'n dokter skakel en noodhulp benodig voordat hy kom.
Maagderm simptome wat verband hou met die gebruik van sampioene tydens die behandeling sal oor 2-4 dae verdwynen lewerskade kan 'n leeftyd duur. Die mate van skade sal afhang van die intensiteit van vergiftiging en tydige behandeling. Ondersteunende sorg sluit die uitskakeling van residuele gevolge na vergiftiging in.
Dit is gevaarlik om giftige sampioene te eet. Maar dit is belangrik om te weet hoe om hulle in die bos te onderskei en om noodhulp aan die slagoffers te kan gee. Bestudeer die beskrywing van die belangrikste verskille van die sampioene wat u wil versamel voordat u met die sampioen jag.