Lankal terug | Slakkelak
Storietjies uit my kinderjare of sommer net outydse gewoontetjies
Introvert gebore, introvert sal ek sterf
Posted on 30 Julie 2012 by Slakkelak
Dis hierdie jaar dertig jaar gelede wat ek in matriek was en daar word 'n reünie gereël vir ons groepie. Skielik maak mens kontak met mense wat jy doerdie tyd laas gesien het, en al die ou skoolstories word opgediep.
Ek is eintlik vreeslik hartseer wanneer ek so na almal se foto's kyk en die stories hoor… nie omdat ek dit mis nie, maar omdat ek nooit deel was daarvan nie!
Eerstens het ons op 'n plot buite die dorp gebly en in daardie tyd was agt kilometer ver… veral as jou ma nie 'n lisensie gehad het nie, en jy aangewese was op iemand anders waar jy graag wou wees. Eers in my matriekjaar het sy haar lisensie gekry, en dit het nog steeds nie my sosiale probleem opgelos nie.
Eintlik is dit sommer net 'n gerieflike verskoning. Om werklik eerlik met myself te wees, moet ek erken dat ek 'n vreeslike introvert is en nie van ander mense se geselskap hou nie. Dis erg, maar dis waar. Ek is dood tevrede met my eie gedagtes… Dis een van die redes waarom ek my huidige situasie kan hanteer in ons swaar tyd waar Roelf in Pretoria werk en ek alleeen op die plaas in Barberton bly. Hy en my kinders is die enigste mense wat ek om my wil hê. En dan moet hulle ook nie heeltyd njarra njarra om my ore nie. Stilte. Ek soek stilte om my… met my eie gedagtes en met my spesiale mense net so amper in my gedagtekring. Ek wil net aan hulle raak, ek wil nie noodwendig met hulle praat nie.
Selfs my ander naby familie leer my werklik nou eers ken deur my blog te lees. Al hou ek van my eie gedagtes, beteken nie dat ek alles vir myself wil hou nie!
Ek wil vreeslik graag die reünie bywoon, maar gaan ek iets hê om te deel? Gaan daar werklik iemand wees wat mý graag wil sien? Dis vrae waarmee ek worstel en een of ander tyd moet ek besluit of ek gaan of nie. Dis ver om te ry, dit beteken ek gaan dan vir twee weke nie my man sien nie. Gaan ek, kan ek darem ook by my sussie kuier in Brits, maar gaan dan in die aand vanaf die funksie moet terugry na haar huis en dis 'n gevaarlike pad in die donker.
Eintlik het ek in my hart al klaar my besluit geneem, want ek is nou maar net nie 'n tropdier nie… 'n introvert gebore, en 'n introvert sal ek sterf.