Die lewe is goed! Selfs na 'n hartaanval
Algehele, die lewe is goed, ten spyte van die ooglopende uitdagings van die herstel van 'n hartaanval en aan te pas by die betekenis van my 'n nuwe normaal ". Dit is op die fisiese vlak wat ek die meeste voel die uitdaging as my energievlakke is steeds laag en dus enige fisiese aktiwiteit is erg beperk op die oomblik.
Gee 'n GROOT les in geduld! Oké, heelal, EK kry die boodskap! In die afgelope week het ek egter beslis opgemerk dat geluk in my dae kruip en my hart het sekerlik in die lewe geglimlag eerder as om daaraan te koester.
Herhaling: Die Seën van Hierdie Bizarre Sequence Of Events
Dit blyk eerder uit my huidige uitkykpunt dat die seëninge van hierdie bisarre reeks gebeure groter is as die nadele, ten spyte van hoe groot die nadele soms voorkom (gewoonlik in die middel van die nag wanneer ek nie kan slaap nie en die armes -Die hele gedagte vereis dit om deur die 'doomsday scenarios' te hardloop, om net my besig te hou!).
Skielik wakker gemaak word tot die teenwoordigheid van my fisiese hart het 'n proses van wat ek net herhaling kan noem, dit wil sê, die 'hart' keer terug na aspekte van myself, my lewe en my ervaring waar dit voorheen afwesig was of het onttrek deur gebrek aan voeding of koestering. Daar is nou 'n eggo wat deur my bewussyn loop, 'n hartklop, wat my herinner dat die hart steriel en bevrore word, sonder hart in al sy vorme en voordele.
Ek het geweet dat hierdie, natuurlik, net soos ons almal, maar ek woon nie? Was ek luister na my hart toe sy vir my gesê my siel voorste my af in die verkeerde rigting? No Wel ... Ja, maar dan Ek sal kom met die "ja maar" reaksie gevolg deur al die redes waarom ek kon nie moontlik doen wat ek geweet ek regtig nodig het om te doen. Of "ja ek sal dit doen, maar dit en dat moet eers verander.
Ek kan duidelik hoor nou: My hart het haar Voice
Deesdae, lyk dit vir my, het my hart haar stem gevind, of miskien Ek hoor net haar manier om meer duidelik nou. Ek draai na haar toe ek nodig het om 'n besluit te neem en ek luister na haar sagte PRODS in die regte rigting. Selfs (en veral) wanneer my gedagtes sê iets heel anders, wat gewoonlik klink verskriklik ooglopende en rasionele maar kom as 'n harde en aansluit stem uit 'n leë kamer, nie as die sagte kleure van my warm en klop hart as sy praat in my lewe met elke asem.
Tydens my eerste aand in die hospitaal lê ek in die bed probeer om my hart voel in my bors. Ek kon sien haar aktiwiteit uitgelê as in 'n vreemde script op die hartmonitor waaraan ek verbonde was, maar toe ek gestem in haar al wat ek kon voel was 'n diep hartseer, asof sy huil daar. Ek het besef dat in al my 47 jaar het ek betaal haar langs hoegenaamd geen aandag. Sy het geklop deur elke minuut, elke uur van elke dag en ek het haar net as vanselfsprekend aanvaar, in die veronderstelling sy wil voortgaan om haar onfeilbare ondersteuning maak nie saak hoeveel ek geïgnoreer haar stem of geharde haar dop te gaan met die uitdagings van die buite bied wêreld.
Ja, ek het nog altyd 'n goeie dieet gehad, 'n relatief gesonde lewe geleef, niks gedoen wat haar veral op die fisieke siektes sou stel nie, maar ek het dikwels afgeskeep om na haar te luister, regtig luister, selfs toe ek geweet het dat ek moet . Sy was altyd beroof van 'n sekondêre rol, 'n cameo in die drama van my lewe. Sy het die vreemde aanloopbaan gehad, en het selfs van tyd tot tyd 'n lyn gehad, maar meestal was dit my kop wat my vertel het wat om te doen en my hart wat net gedra het om te klop en my lewend te hou om 'n ander dag in die gesig te staar Ek sal haar weer pretty much ignoreer!
Dit het my ook al hoe meer voor die hand liggend geword, want ek het daar in die duisternis van 'n hospitaal wakker gelê en gewonder wat die volgende gaan gebeur, dat die hart wat ek met baie ander gedeel het wat ek self van myself gehou het. Ek wonder nog steeds oor die eienaardige soort martelaarskap wat sulke gedrag behels!
Meer Hart in My Lewe: Uitbreiding My Hart Emosioneel & Geestelik
In elk geval, as ek die betekenis van alles wat in die afgelope paar weke gebeur het te verwerk ek kan kom om net een gevolgtrekking gekom dat harte reg voel, en dit is dat my hart moet uit te brei (nie fisies, natuurlik, want dit is nooit 'n goeie toestand te wees in!), maar emosioneel en geestelik.
Ek het meer hart in my lewe nodig, genoeg om alles binne en buite te omhels. Genoeg hart om te weet dat dit nie saak is hoe rasioneel die verstand en ego kan wees nie, as dit verkeerd in my hart voel, is dit verkeerd, en wat ook al die uitkoms van die hartspad loop, ek kan dit omhels en bevat en verder beweeg. ongeskonde en heeltemal, ongeag wat dit in die proses moet laat gaan.
Ek kan soveel duideliker nou die verskillende kleure van die hart en die verstand hoor. Die nuansering van vrees en vooroordele wat die gedagte se kommentaar ondersteun en die gerusstellende krag wat die hart saam met haar wysheid bied.
Daar is niks om te beskerm nie: Ervaar die vrede van die hart
Ek is ook baie bewus daarvan dat enige idee van 'my hart beskerm' heeltemal verkeerd en uit die bronne met haar waarheid voel. Daar is niks om haar te beskerm nie. Niks wat haar kan beskadig of verminder nie. Enige vrees wat ek gehad het om haar oop te maak vir sekere aspekte van lewe en ondervinding, is heeltemal verkeerd geplaas en gebore uit ego wat in beheer moet wees en die beste hond moet wees, en watter beter manier om dit te doen as deur vrees?
Enige skade aan my hart is deur my gedoen, nie deur enigiets buite my nie. Dit sien ek nou baie duidelik en daarom moet ek hierdie woorde hardop in my tyd van duidelikheid sê, sodat as hierdie duidelikheid mettertyd verdwyn, ek deur hierdie woorde kan terugkeer na die versekering van veiligheid en waarheid.
Genesing deur liefde en die vind van antwoorde uit die hart
En op die manier het ek verskeie boodskappe ontvang van mense wat bekommerd is dat ek hierdie hartaanval mag ly as gevolg van die inmenging van buite-kragte met swak bedoeling. Ek wil graag my gerusstelling gee dat absoluut niks in wat ek ervaar het gevoel asof enigiets so met my inmeng het nie, behalwe ek self!
Inderdaad, soos ek met groter respek en liefde vir my hart luister, vertel sy my baie duidelik dat daar niks is om daar buite te vrees nie, want 'daar buite' is ook 'hier' en hoe meer kan ek leef en asemhaal daardie waarheid hoe minder die dualiteit van 'slagoffer' en 'aanvaller', of 'self' en 'ander', kan 'n greep in my bewussyn inneem. Sy praat baie duidelik hieroor: Ons is nie deel van die geheel, ons is die geheel. Om hierdie feit al hoe meer diep te omhels, kan ek die vrede van die hart begin ervaar, wat werklik geen vrees ken nie.
Om beheer te gee in sake van die hart
Nodeloos om te sê, soos ek seker is, is dit waar vir baie mense wat 'n skielike gesondheidskrisis ervaar, soos die vrae, "Hoekom my ?! Wat het dit gebeur ?! ' het my die afgelope weke herhaaldelik vermaak. Aangesien ek hul vraag na 'n bevredigende logika en orde in die heelal oorweeg, besef ek dat ware betekenis nie in die gebeure self gevind word nie, maar in die gevolge van hulle, in wat ek maak van wat in my lewe plaasgevind het. As sodanig sal hulle betekenis mettertyd manifesteer, aangesien die gevolge van hierdie gebeure hulself deur die wandtapijte van my lewe weef.
Dit is my te verleidelike om 'n handige 'pen' te vind waarop ek my huidige situasie kan hanteer, en verkieslik een wat my die gekontroleerde beheer wat ek oor my lewe gehad het, wat ek in die oog verloor verloor het. Maar om dit te doen sou bloot 'n vals en voortydige sluiting op 'n proses wat pas pas begin het, skep. Vir my is dit nou my pad om met my te leef, my pad, of dit nou weer met my sal gebeur, hoe vol ek sal herstel, wat dit alles vir my toekoms beteken, asook die groter vrae van hoe dit my begrip verander van en verhouding met die lewe self.
Ek is in die diep verborgenheid gedompel en vind toenemende vrede in die wete dat antwoorde nie nodig is vir die sake van die hart nie. Sy praat in 'n ander taal wat die verstand vir ewig nie kan verstaan ​​nie.
Nuwe begin en nuwe stemme wat my pad lei
So, ja, daar is baie seëninge op hierdie vreemde nuwe pad van my. Ek is dankbaar dat ek wakker geword het waar ek my eie groei verwaarloos het. Ek weet nie wat volgende gebeur nie. Ek was nog nooit tevrede met die voorspelling van gebeurtenisse nie en ek is nie van plan om nou te begin nie! Die lewe is 'n raaisel en word die beste op die manier bewaar en onthul homself vir ons soos dit nou nodig is, nie in klip in die vorm van gebeure wat nie vermy of beïnvloed kan word nie.
Ek het nog altyd astrologie gebruik om die toneel te stel, nie die skrif te skryf nie, en sodoende word die relevansie daarvan nog meer diepgaande vir my, aangesien ek uitsien na nuwe begin en verskillende stemme wat my pad lei. Wat die toekoms ook al in terme van gebeure mag hou, is sekerlik seker dat ek nooit my hart so lief gehad het as wat ek nou doen nie, en dit kan net altyd 'n goeie ding wees!