Gebaarnaam - Nuttige wenke - 2021
Wenk 1: Hoe om dowes te leer praat
Daar is twee hoofmetodes om 'n gebaarnaam te skep: beskrywend en willekeurig. 'N arbitrêre metode bestaan ​​uit die kombinasie van die eerste letter van die paspoortnaam (soms en / of van) en een of meer bewegings in die gesig of liggaam: 'n vrou op Bettys landgoed kan 'n swaaiende gebaar genoem word met haar vingers om die vingeralfabet "b" gevou. : vier vingers word in 'n ry verleng en die duim word na die middel van die palm gedruk. Die beskrywende metode bestaan ​​uit die keuse van 'n gebaar wat kenmerkend is van 'n gegewe persoon, byvoorbeeld 'krullerige hare' vir 'n krullerige een, en die gebaar kan óf algemeen aanvaar, gewysig of herontdek word: 'n gebaar kan 'n kenmerkende beweging wees waardeur iemand sy hare of bril reguit maak. 'N Ander manier om 'n naam te skep is om 'n "rymende" gebaar te kies: Robert (gebore Robert) kan die naam "konyn" (gebore konyn) kry.
Tekens wat deur geslag gedifferensieer is, word gevind, die bestaan ​​van kenmerkende plekke vir die uitvoering van gebare vir name van vroue en mans is in Amslena aangetoon: vroulike tekenname word gewoonlik 'uitgespreek' in die onderste deel van die gesig, en manlike in die boonste deel. Terselfdertyd, byvoorbeeld, in die Britse gebaretaal, is so 'n verdeling buitengewoon skaars.
Soos u weet, begin taalaanleer altyd met teorie. Daarom moet u tutoriale in die eerste fases van die aanleer van dowes leer. Met hul hulp kan u die nodige teoretiese grondslae leer wat nodig is vir taalvaardigheid op 'n basiese, dit wil sê, 'n elementêre vlak. In die taal van dowes-stom is die basiese begrippe die alfabet en die werklike woorde.
Hoe om onafhanklik te leer om die taal van dowes-stom te praat?
As u wil leer hoe om gebaretaal te praat, moet u 'n minimum woordeskat hê. In die taal van dowes-stom is byna enige woord met 'n konkrete gebaar. Leer die mees algemene woorde wat mense in die alledaagse lewe gebruik, en leer hoe om eenvoudige frases uit te spreek.
Spesiale aanlynwoordeboeke is ideaal vir hierdie doel: die omroeper wys 'n gebaar wat ooreenstem met die woord en die regte artikulasie. Soortgelyke woordeboeke kan gevind word op webwerwe wat gewy is aan die aanleer van gebaretaal. Maar u kan die woordeboeke van die boekformaat gebruik. Dit is waar, jy sien slegs gebare op foto's, en dit is nie so 'n duidelike manier om woorde aan te leer nie.
Om die taal van dowes-stom te praat, moet u ook die daktiel-alfabet leer. Dit bestaan ​​uit 33 gebare, elk ooreenstem met 'n sekere letter van die alfabet. In 'n gesprek gebruik hulle nie die vingerafdruk-alfabet nie, maar u moet dit steeds weet: lettergebare word gebruik wanneer u nuwe woorde uitspreek waarvoor daar geen spesiale gebare is nie, maar ook vir eiename (name, vanne, name van nedersettings, ens.).
Sodra u die teoretiese gedeelte bemeester, dit wil sê dat u die dowe alfabet leer en 'n basiese woordeskat het, moet u 'n manier vind om te kommunikeer met moedertaalsprekers, waarmee u u praatvaardighede kan oplei.
Waar kan ek gebaretaal oefen?
Dit is belangrik om te verstaan ​​dat leer om die taal van dowes-stom te praat sonder oefening 'n onmoontlike taak is. Slegs in die proses van werklike kommunikasie kan u gespreksvaardighede op so 'n vlak bemeester dat u die gebaretaal goed verstaan ​​en kan verduidelik.
Waar kan 'n mens dus praat met moedertaalsprekers van dowes-stom? In die eerste plek is dit allerhande aanlynbronne: sosiale netwerke, tematiese forums en gespesialiseerde webwerwe, waarvan die gehoor gehoorgestremdes of dowes is. Met moderne kommunikasiemiddele kan u ten volle met moedertaalsprekers kommunikeer sonder om u huis te verlaat.
U kan op 'n meer ingewikkelde, maar terselfdertyd meer doeltreffende manier gaan. Ontdek of daar spesiale skole vir dowes in u stad of in enige ander gemeenskap van hardhorende en dowes is. Natuurlik sal 'n horende persoon nie daarin slaag om 'n volle lid van so 'n organisasie te word nie. Maar dit is moontlik as u die taal van dowes-stamme nie net vir plesier leer nie, maar om met iemand na aan u te kommunikeer. Daarbenewens kan u inteken as vrywilliger in 'n kosskool vir dowe kinders. Daar sal jy jouself heeltemal in die taalomgewing dompel, aangesien jy regtig nou kan kommunikeer met moedertaalsprekers van gebaretaal. Maar terselfdertyd goeie dade doen - as 'n reël is vrywilligers in sulke instellings altyd nodig.
Dowe-stomme kommunikasie met mekaar
Dowes gebruik twee soorte tekensisteme - vingerafdruk en gebaretaal.
Die vingerafdruk-alfabet is 'n stelsel van handtekens wat met letters ooreenstem. 'N Hand wat in die vuis vasgeklem is, dui die letter' a 'aan, 'n palm met reguit, vasgeklemde vingers en 'n groot opsy gesit -' c ', ens. Sulke ABC's verskil van taal tot taal. In sommige lande (byvoorbeeld in die Verenigde Koninkryk) word hulle met twee hande gedaktileer.
Die Russiese daktiel-alfabet aanvaar daktylering met een hand (die regte een word meer gereeld gebruik, maar dit maak nie saak nie). Die arm is gebuig by die elmboog, die hand voor die bors.
In gebaretaal dui gebare nie individuele letters of klanke aan nie, maar hele woorde en konsepte. Daar is gebaretale wat spesifiek gevorm word in die kommunikasie van dowe mense, wat struktuur verskil van verbale tale, en vals gebaretaal wat die struktuur van mondeling weergee. Dit is 'n soort "brug" tussen die taal van dowes en die taal van gehoor.
Dowes-stomme mense gebruik meestal gebaretaal as primêr, en daktiel as sekondêr, met name, spesiale terme, in 'n woord, en dit alles waarvoor daar geen konseptuele gebare bestaan ​​nie.
Dowes en gehoor
'N Dowe en stomme persoon leef nie in isolasie van die "wêreld van gehoor" nie, en sulke kinders is bereid om in hierdie "wêreld" geïntegreer te word voordat hulle in die kleuter gaan.
Doofheid is uiters skaars. In die meeste gevalle het 'n persoon 'n gehoorverhoor wat op sekere frekwensies werk en teen 'n baie hoë volume is. Sulke mense gebruik swaar gehoorapparate. In hierdie geval is dit onmoontlik om volledig te hoor, maar 'n persoon ontvang steeds 'n sekere hoeveelheid ouditiewe inligting. Tydens die klasse sit die kind met 'n kragtige klankversterking oorfone aan.
Dowe onderwysers (onderwysers en opvoeders wat met dowe kinders werk) gebruik alle beskikbare 'inligtingskanale' om na die kind se brein te 'reik'. Kinders word geleer om vroeg te lees. In gespesialiseerde kleuterskole gaan alle aksies gepaard met 'n demonstrasie van plate met woorde en frases. Nadat hy by die kleuterskool aangekom het, moet die kind die "Hallo" -teken neem en verlaat - "Bye", nadat hy geëet het - "dankie", ens. Demonstrasie van plate word gekombineer met gebare, vingerafdrukke. Deur 'n kind die daktiel-alfabet te leer, leer die onderwyser hom om sy lippe volgens die letters te vou, sy hand op sy wange, keel of neus te plaas, sodat die kind die vibrasie kan voel.
Danksy sulke pogings slaag die meeste kinders in om tot 'n sekere mate selfs goeie spraak te ontwikkel. Hulle sê sulke mense is traag, hul spraak verskil in timbre, maar jy kan hulle verstaan ​​as jy wil. Sulke mense kan lippe lees, waardeur hulle die gehoor kan verstaan. As u met 'n dowe of hardhorende persoon kommunikeer, moet u nie wegdraai of u mond met u hand bedek nie.
Maar tog is kommunikasie tussen dowe en stomme mense met gehoor steeds moeilik. In die alledaagse lewe gebruik sulke mense gewoonlik notas. In sommige gevalle word dowe-stom mense gehelp deur gebaretaal-tolke. Die behoefte aan hul dienste ontstaan ​​as dowes dokter toe gaan, getuienis lewer aan die polisie of die hof en amptenare hanteer. Tans is daar selfs Ortodokse kerke waar dienste gehou word met die deelname van 'n gebaretaal-tolk. Ongelukkig is die aantal gebaretaal-tolke in die Russiese Federasie klein: daar is slegs drie gebaretaal-tolke per 1000 dowes. Die oplossing vir hierdie probleem is 'n saak vir die toekoms.