The Disseminating Moon - Astrodienst Guest user u1360252263
25-Jul-2016, 17:06 UT/GMT Ons sien depressie word vergesel deur verskeie subkwaliteite soos woede, seer, hulpeloosheid, vrees, hartseer of hartseer, maar die wortel van die depressie is dieselfde. Ons sien subkwaliteite wat ontstaan ​​as ons manier van verband hou met depressie of die oënskynlike onderwerp van depressie.
Dit blyk dat depressie plaasvind wanneer ons getrek word op ons kern vrees dat ons nie in staat is om van die lewe en sy komplikasies. Dit kom uit die gevoel van 'n beperkte verstand self. Ek vermoed dat alle depressie 'n funksie is van hoe ons identiteit of gevoel van 'n aparte emosionele verstand verband hou met die lewe wanneer ons kragteloos voel om dit te beïnvloed soos ons begeer, en sodoende 'n gevoel van waardeloos maak.
Depressie blyk slegs uit die sin van ons eksklusiewe innerlike eienskappe te ontstaan, wat beteken dat ons uitsluitlik kennis dra van ons interne werk - wat ons is, en wat net deur ons bekend is. Die gevoel van aparte en eksklusiewe is die bron van die depressie. Dit ontstaan ​​as die reaksie wat ons identiteit het wanneer dit nie as kragtig beskou word in die uitwerking daarvan op die wêreld nie. Die "wêreld" word gesien as ander of dinge, of 'n kombinasie van situasies en gebeurtenisse.
Sommige toestande kan aandui dat hierdie verstand self nie in staat is nie, nie kragtig in verhouding tot hulle nie, maar steeds nie depressie kan veroorsaak nie. Wat veroorsaak depressie is die gebeure waarin ons onbevoeg voel wat vir ons betekenis of betekenis het. Hulle identifiseer ons as nie die moeite werd nie. Dit is natuurlik 'n subjektiewe interpretasie wat bepaal word deur wat ons dink ons ​​moet waardig wees.
Die einste gevoel van eksklusiewe verstand maak dit moontlik om gevul te word met aannames wat grotendeels onbetwis word as gevolg van die geïsoleerde gehalte wat voortspruit uit die eis van eksklusiwiteit. Ons veronderstelling is dat ons aannames (gedagtes en gevoelens oor hoe dit is) korrek is.
Ons sien dat depressie lig as ons genoeg van ons verstandelike veronderstellings, of die onderwerp van depressie aflei, of wanneer ons deur die toestand van die dinge magteloos voel. Anders as dit wag ons tot ons vergeet.
Kom ons kyk na 'n moontlike verduideliking vir een van die felste en mees algemene onderwerpe van depressie, die verlies van 'n passievolle liefdesverhouding. Laat ons eers ons aannames oor passievolle liefde ondersoek.
Ek wil graag 'n harde, maar eerder akkurate analogie van ons verhouding tot passievolle liefde gebruik. Ons dink dit is goed; Nie net goed nie, maar een van die grootste dinge in die wêreld. Ons aanvaar ook dat die vervulling daarvan met 'n bepaalde voorwerp, 'n ander mens, te make het. Ons bepaal sy "goedheid" as gevolg van die feit dat dit ons goed laat voel. Dit lewer baie aangename sensasies in ons liggaamshouding. Dan doen weer heroïen.
Passievolle liefde en 'n heroïenoplossing het baie gemeen. Die sogenaamde genot wat verband hou met hul bereiking, is die gevolg van 'n verskuiwing in sensasies wat die liggaamshouding in staat stel om self met hom te voel wanneer dit deur die doel van hierdie oplossing geraak word.
Hierdie sensasies word geassosieer met verskillende vorme van gevoelens en persepsies. In die liefdesverhouding word die aangename sensasies dikwels geassosieer met dinge soos 'n huis, 'n lied, 'n aanraking, 'n gewoonte, 'n gevoel, 'n geluid, 'n gedeelde kommunikasie, 'n konsep van die manier waarop die wêreld is. Die konsep van die "werklikheid" wat gestimuleer word deur of skep die lewendige aroma van liefde is een waarin jy as waardig beskou word as "wees" - dit hou 'n doel vir jou bestaan. Natuurlik, wat dit vereis dat jy waardig voel om te wees, kan baie kompleks en abstruse wees, afhangende van die verskillende idees en betekenisse, en dinge het betrekking op jou. Ongeag hoe jy daarheen kom, is die bottom line dat jy hierdie goeie sensasies kry sodra jy jou "treffer" op hierdie ding kry, of dit nou 'n ander persoon of heroïen is.
Hierdie sensasies word uiteindelik beskou as bloot die "neutrale staat" en word hoofsaaklik op hul verlies of afwesigheid opgemerk. So word die lewe negatief met die doel om die ding te verkry of te handhaaf wat dit uit die negatief tot 'n neutraal bring, met die tydelike toegevoegde aantrekkingskrag van 'n gevoel van sensasie wat toegang tot die staat vergesel. Nog 'n kwaliteit wat van beide van toepassing is, is 'n groeiende sin dat die mens se oorlewing of veiligheid deur hul verlies bedreig word. Dit is 'n uiters sterk motiverende faktor vir die instandhouding van die verhouding, wat negatiwiteit en vrees as agtergrond tot die verhouding veroorsaak.
As ons die begeerte vir die ervaring van passievolle liefde eerlik ondersoek, moet ons erken dat die motivering daarvan grootliks in die liggaamlike verstandsversteurings lê wat ons in verband met die voorwerp van ons passie en liefde verkry. Ons kan met groot lug sê dat dit die "liefde" van daardie persoon is, wat natuurlik onseker is in ons aanname en opleiding. Ons sê ons is bereid om te sterf of dood te maak vir daardie "liefde" en dit is goed, reg en edel. Horseshit. Ons is bereid om te sterf vir 'n heroïenoplossing en is nie so pretensieus daaroor nie!
As ons genadeloos eerlik is, sien ons dat dit nie regtig die "persoon" is wat ons soek nie - dit is die gevoel dat daardie persoon ontlok wanneer ons in hul onderneming is, hetsy as 'n teenwoordigheid of 'n konsep, 'n herinnering. Hierdie ervaring is wat ons na doen. As dit deur iemand anders gegenereer word, sal ons vinnig na die ander verskuif. Dit maak nie saak wie of wat die voorwerp is nie. Dit moet net voldoen aan die vereiste van daardie ervaring. So noem ons hierdie passievolle liefde en noem ons dit goed.
Rariteit in ons ervaring van voorwerpe wat sulke sensasies veroorsaak - of dat ons sulke sensasies kan produseer, of as verskoning gebruik om dit te produseer - is die grootste ondersteuner van die illusie dat hulle eintlik die persoon van ons ervaring betref.
Stel jou voor of almal en al hierdie sensasies geproduseer het. Dan sal ons konstante toestand dit altyd wees, en ons sal nie die liefde van die ander as die oorsaak identifiseer nie. Solank ons ​​nie daardie ervaring in onsself kan produseer nie, sonder dat 'n voorwerp as die oorsaak verskyn, solank ons ​​die behoefte aan die voorwerp ervaar om hierdie diep sensasies te bereik, kan ons nie werklik die "wese" van die voorwerp liefhê nie. Elke "geliefde" word vir ons 'n "sak heroïen", en daardie behoefte sal altyd die vrye relasionele kommunikasie tussen wesens wolk.
Liefde, wat voortspruit uit "wese", sal slegs waar wees wanneer daar geen samesmelting of samesmelting met enige soort behoefte of afhanklikheid hoegenaamd bestaan ​​nie. So dit is met passie. Ons moet net weet wat dit is. Passievolle betrokkenheid by allerhande dinge op die vlak van entoesiasme, liefde, lustigheid, opwinding, volheid in uitdrukking en gevoel, blyk 'n baie funksionele deel van lewend te wees. Ons kan egter nie hierdie passie doen of liefhê as ons nie onderskei wat is wat - en so verduidelik die saak.
Om dinge toe te laat om bloot dinge te wees, sonder om allerhande komplikasies en betekenisse aan hulle oor ons persoonlike waarde of vermoë te gee, maak ons ​​van hulle vry. Ons vermy depressie sedert die sensasies wat kom en gaan beteken min oor ons perfeksie. Ons moet nie weggevee word deur die afwesigheid (of teenwoordigheid) van hierdie sensasies nie. Aangesien sensasies opgemerk word in teenstelling met hul afwesigheid, moet ons dit verstaan ​​en toelaat dat hulle nie wees nie. In dieselfde oomblik is dit altyd waar, of 'n sensasie voel as wat ontstaan ​​of nie ontstaan ​​nie.
Wanneer liefde is waar, dan sal die vormsverandering dit glad nie verander nie. Dit word nie net gevoel in verband met of as die teenwoordigheid of voorkoms van 'n voorwerp wat die wese van so 'n gevoel van liefde manifesteer nie. Aangesien hierdie liefde in ondervinding gekruis word, eerder as geproduseer word in effek in kognisie, kom dit ook nie met enige vorm nie.
Hersien met toestemming van die uitgewer, Noord-Atlantiese Boeke, Berkeley, CA, VSA. © 1991. http://northatlanticbooks.com.
Info / Bestel hierdie boek.(uit druk)
'N Meer onlangse titel deur hierdie skrywer:
Zen Liggaam-Being: 'N Verligte benadering tot fisiese vaardigheid, genade en krag
deur Peter Ralston en Laura Ralston
Peter Ralston is 'n toonaangewende beoefenaar van vechtkunsten, ondersoek en onderrig aanwendings van psigologiese en geestelike groei. Hy lei opleidingsprogramme en werkswinkels by Cheng Hsin, Die Sentrum vir Ontologiese Navorsing en Interne Martial Arts in Oakland, Kalifornië. Die skrywer voer ook werkswinkels vir die opleiding van personeel vir Lifespring, die Instituut vir Self Aktualisering, Robbins Research Institute (NLP) en ander menslike potensiële organisasies. Besoek sy webwerf by www.chenghsin.com.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en voorwaardes > Depressie of Liefde en 'n Heroïen-oplossing