Koningstheateracademie Brigitte van Bakel |
Momenteel is Brigitte deel van het nieuwe cabaretduo ‘Vlamousse’, samen met Maya van As!
Check haar website: www.brigittevanbakel.nl Words | Ample & Divine - Musings Ample & Divine – Musings Just another WordPress.com site
September 5, 2011 by mukhtarm1	Words	Sharp words, like knives of stainless steel, cold, sterile, and impersonal, can cut through layers of skin, bone, and emotions, cleanly. Likewise, a blunt blade also cuts, oftentimes causing even more damage than a sharply honed blade.
2 thoughts on “Words”	lidiatheron says:	September 5, 2011 at 8:58 pm	Yes, my friend. We all wear masks, but I have succeeded in throwing off a few already. I will keep on trying.
Weet jy waar kom dit vandaan? Alles wat jy hierbo sê, is so waar (hoe goed onthou ek nie my ma se woorde nie: Vir wat huil jy? Daar is niks om oor te huil nie.) Ek het probeer om dit vir myself uit te figure. Al is ek omtrent ‘n halwe geslag voor jou, wil ek met jou deel dit waarby ek uitgekom het.
Ons ouers het in die depressiejare grootgeword. Hulle was gewoond aan bitter harde werk en groot armoede. Fisiese hande arbeid, seuns en dogters. Hulle is glad nie geleer om enige emosies te wys nie. Toe kom WW11. Baie jongmense (ons ouers)het uit ‘n desperaatheid getrou voordat die geliefde oorlog toe moes gaan. Sommiges moes trou, ander nie, maar almal het kinders gekry. Toe die oorlog verby is, het baie mans teruggekom na ‘n vrou wat lankal nie meer getrou was nie. Vele huwelike het tot niet gegaan.
Daardie mense wat die oorlog oorleef het, moes weer aan die emosionele bouvalle begin bou. Daar was nie tyd vir emosies nie. Ek is in 1943, in die hartjie van die oorlog gebore, jy sekerlik heelwat daarna. Ouers wou weer vooruitgaan en welvarend raak. Dan nog die aakligheid van apartheid wat jou mense moes probeer oorkom.
Omdat ons ook nie liefde geken het nie, het ons probeer om on kinders liefdevol groot te maak. Hoe suksesvol ons was, weet ek nie. Ons self was ook nie baie suksesvol in die huwelik nie, ons was nooit geleer hoe nie. Party van ons is sterk en kon survive, ander kon nie die mas opkom nie. Ek het self ook al ‘n keer ‘n handvol pille gesluk – dit was nie suksesvol nie. Vir baie lank daarna het ek nie geweet of ek daaroor dankbaar moes wees nie. Niks in my lewe het verander nie, waarvoor moes ek voortgaan.
Tog uiteindelik kon ek ook weer die lewe vierkant is die oë kyk. Nou leef ek voluit en dop die skille (maskers) een na die ander af. Jy voel hartseer omdat jy niks vir jou ‘vriend’ Trey kon doen nie. Onthou net altyd: We are in each other’s lives for a reason, a season or a lifetime. Omdat ons nooit almal se gunste kan terugbetaal nie, glo ek in die idee van ‘pay it forward’. Dis wat ek probeer uitleef. Solank ons aanhou om ons medemens lief te hê, sal ons altyd iemand vind aan wie ons liefde en ondersteuning kan bewys. Of ander van wie ons dit kan ontvang. Sonder om iets terug te verwag moet ons gee. You just pay it foward.
Eintlik is hierdie jou blog, nie myne nie!
Julia Mukuddem says:	September 18, 2011 at 3:18 pm	Absolutely beautifully written … sums it all up so well. Thank you to those in front of which we can drop the masks … And at Lidia – thanks for sharing … We embrace a new season without masks … having learnt a lot …
Recent Posts	of Gratitude and Equal opportunity
Follow “Ample & Divine - Musings ”