Kim het van my af gesit, haar woede en frustrasie het op haar gesig geëts. "Ek kan nie glo dit het met my gebeur nie. Ek oefen elke dag uit. Ek gee aandag aan elke stukkie wat in my mond gaan. Ek rook nie en het slegs 2-3 alkoholiese drankies per jaar. Al my vyf broers en susters is oorgewig, hulle rook en eet die ongehoorste kosse. As iemand kanker kry, moet dit een van hulle wees. Nie ek nie."
Toe sy gesukkel het, het ek haar saggies gevra om my te vertel van haar motivering om so goed vir haarself te sorg. Frustrasie het die hartseer in haar stem vervang omdat sy haar ouers se lewenstyl beskryf het. Hulle was albei vetsugtig en het gereeld gewerk aan kos, sigarette en alkohol voordat hulle in die sestigerjare aan hartsiektes gewy het. Sy het haar teleurstelling uitgespreek dat haar broers en susters blindelings die "dodelike" pad wat deur hul ouers gepla is, gevolg het.
Ek het haar gevra of sy gevoel het dat haar broers en susters se keuses hulle meer kanker verdien. Sy het weer begin huil. "Ek kan nie glo dat ek dit vir hulle wil hê nie, maar ek voel dat hulle dit meer verdien as wat ek doen," het sy stil gesê. Ek het haar vir haar eerlikheid geprys. Min van ons sal ooit erken dat sulke gedagtes bestaan! Ek het haar gevra: "Wie oordeel wat elkeen van ons verdien?"
Sy bly stil vir 'n paar lang oomblikke voordat sy erken dat sy nie geweet het nie. "As ek alles reg doen, moet dit nie beteken dat ek siektevry moet bly nie?" Het sy gevra. "Wel, jy sit hier met die diagnose. Wat is die realiteit van die situasie, of dit nou al dan nie Indien het gebeur? "het ek gevra.
Sy het 'n rukkie daaroor gedink en gesê: "Die realiteit is dat ek nou hier is."
"Dis dit. Wat moet of moet nie gebeur nie, wat moet of moet gebeur het, is net spekulasies. Wat as jy nooit die vermoë gehad het om te dink wat Indien wees? "het ek gevra. Sy sit 'n lang tyd stil. "Dan sit ek nog hier, maar sonder al hierdie pyn," sê sy met 'n glimlag.
Kim het die oorsaak van lyding, wat altyd van mekaar skei siekte. Nadat ek haar ondersoek het, het ek haar gevra om haar voornemens vir lewenstylveranderinge te ondersoek, en of dit uit 'n plek van liefde vir haar of van vrees vir siekte gekom het.
Die Bliss Rx
Op 'n vroeë ouderdom word ons geleer deur goeie versorgers dat ons fundamenteel onvolledig en beperk is, en dat ons moet soek deur 'iets' van onsself te maak en 'êrens' in ons lewens te kry. Ons lewens word gekenmerk deur eindelose strewes om die oorweldigende gevoel van gebrek te oorkom wat ontstaan ​​deur onsself te beperk en gebrekkig te wees. Ons soek geluk van buite - in die vorm van rykdom, roem, prestasie, sukses, liefde, sekuriteit en verhoudings.
Lyding is die gevolg van onsself om die liggaamshouding te wees. Solank as wat hierdie identiteit bly, sal ons ly omdat ons altyd van eksterne voorwerpe sal soek. Maak nie saak hoeveel ons soek nie en hoe lank duur die blydskap ons weg. Ons sal nooit hê nie net vreugde, sukses, gesondheid en die ander dinge wat wenslik is. Ons kom om te sien dat die lewe 'n zero-sum spel is - ons kry wat ons van die tyd wil hê, en wat ons nie wil hê op ander tye nie. Ons lewe word gemerk deur te jaag wat ons wil en vermy wat ons nie wil hê nie. Aangesien die uitkoms van enigiets wat ons doen, nooit in ons hande is nie, leef ons met 'n onderliggende gevoel van onsekerheid, ontevredenheid en begeerte, en beleef nooit blywende tevredenheid nie.
In teenstelling met die standaardmodel, die Bliss Die model is gebaseer op die beginsel dat wie ons is, veel meer is as die liggaamshouding. Ons ware natuur is suiwer blissbewustheid. Ons is ongebore en onsterflike en die liggaamlike verstand is 'n blote weerspieëling van ons ewige natuur. Wanneer ons dit besef, ontwikkel ons 'n diep eerbied en dankbaarheid vir die gawe van beliggaming, en lyding val weg. Daar is niks wat ons buite onsself kan soek nie, want ons sien dat ons alreeds heeltemal is.
Wanneer geluk deurdring ons sintuie, verstand, liggame, gedagtes en emosies, ons verhouding met onsself, siekte, ander en die wêreld verander na een van absolute skoonheid en vreugde. Om net te glo dat ons geluk is, is nie genoeg nie - ons moet Weet Dit is ervarend. Eers dan kan sy transformerende krag ons genees. Want dit weet om te gebeur, die verskillende lae van wanopvattings oor wie ons dink ons moet weggespoel word - dit is die doel van die Bliss Rx.
Die oorsprong van die Bliss Rx
Die beginsels en praktyke wat in hierdie boek beskryf word, verteenwoordig 'n fundamentele verskuiwing in ons begrip van wie ons is - dit gaan oor genesing en nie noodwendig 'n kuur. Met 'n verskuiwing in die model waardeur ons werk, kan ons heeltemal genees sonder om genees te word. Hierdie benadering is ver verwyder van die beginsels van moderne medisyne, waar ons vasgemaak word om siek te word ten alle koste.
Ek word dikwels gevra hoe dit alles gebeur het. Hoe is dit dat 'n kardioloog wat in die Westerse medisyne opgelei word, geroep word om bliss voor te skryf?
Baie dele van hierdie storie kan vir jou bekend wees. Ek het al jare lank joga bestudeer toe ek aangetrokke was tot 'n loopbaan in medisyne. Die besige kursuswerk van die mediese skool het my ingetrek en joga het na die agterbrander geskuif. Mededingend en ambisieus, ek het gevorder deur mediese skool, inwoning van inwonende medisyne en kardiologie-gemeenskap, trou en 'n gesin te midde van die intensiewe opleiding.
Midway through residency, het ek bewus geword van 'n ontstellende gevoel van ontevredenheid wat sy kop baie keer gestamp het - daar was altyd iets meer om te bereik. Ek het gewonder waarom geen prestasie of sukses 'n blywende vrede gebring het nie. Hierdie ennui was egter normaal. Almal wat ek geweet het, was ook op soek na iets meer.
Hierdie innerlike konflik het 'n koorspoed bereik by die begin van my opleiding in kardiologie. Ek het pas my tweede kind gebaar en kon nie gelukkiger wees nie. Tog het selfs die skoonheid en suiwerheid van moederskap nie die gevoel van innerlike ontevredenheid permanent uitgevee nie. Nou is ek bekommerd oor die balansering van my werk met familie, of hoe om in my loopbaan te vorder sonder om kontak met my kinders te hê. By elke stadium van die lewe het 'n nuwe ambisie die ou een vervang en die soeke voortgesit.
Een Saterdagoggend het ek die skottelgoedwasser gelos toe my oë kort op die blok kombuismesse rus. Ek het terloops gewonder of die dood hierdie innerlike konflik kon beëindig. Die gedagte het ontstaan ​​uit nuuskierigheid; Ek was nie depressief of selfmoord nie. Skielik het die gedagte plek gemaak vir 'n helder visie. Ek het myself as 'n diep onvervulde ou vrou uitgeput van die eindelose kaskade van soek - die permanente tevredenheid wat ek gesoek het, het my ondanks 'n suksesvolle loopbaan en gesinslewe ontwyk. Die gevoel was nie een van die gierigheid van meer wil hê nie, maar dié van wanhoop dat ek die belangrikste les in die lewe gemis het.
Namate die visie verdwyn het en my bewustheid teruggekeer het na die kombuis, het ek opgemerk dat 'n paar minute geslaag het. Ek het gaan sit en skud. Ten slotte het ek geweet! Wat ek regtig soek, was die einde van die soeke. En geen bedrag van die insameling, verkryging of verkryging van enigiets van die buitewêreld sal hierdie legkaart oplos nie. Die soeke na die sleutel tot hierdie legkaart het my op die innerlike reis geneem wat tot 'n paradigmaskuif sou lei.
Toe ek my kardiologie-opleiding voltooi het, het ek my kliniese praktyk begin, wakker geword voor dagbreek en spandeer ure in meditasie en selfondersoek voordat my kinders opgestaan ​​het en die dag begin het. Terwyl ek snags in die nag geslaap het, lees ek woedend en mediteer weer. Gelei deur baie onderwysers onderweg, het ek geleer om alles wat ek geneem het, te bevraagteken om waar te wees - my oortuigings, gedagtes, emosies, optrede en die lewe self.
My lewe het geleidelik begin verander, en hierdie transformasie het uitgestraal in 'n groter sirkel om familie, vriende en pasiënte in te sluit. Hierdie reis het die deure oopgemaak vir groot moontlikhede en koninkryke wat ek nooit voorgestel het nie. Die model waardeur ek bestuur het, het begin skuif.
Pasiënte was nie meer liggaamsbeelde wat "vasmaak" nodig het nie, maar lewendige uitdrukkings van geluk, onafskeidbaar van my. Hoe kan ek aanhou praat oor hul siekte asof hulle hul siekte was? Hoe kan ek medisyne, prosedures of operasies voorskryf en hulle op pad stuur sonder dat hulle probeer om hul eie inherente perfeksie te sien? Hoe kan ek hulle dalk glo dat die vasstelling van hul siekte die manier was om hul lyding te beëindig of dat ongeneeslike siekte eindelose lyding beteken?
Ek was gery met konflik tussen my eie selfontdekking en die manier waarop ek medisyne beoefen. Dit het onvoltooid en onheil gevoel om nie die elemente wat bygedra het tot siekte en genesing aan te spreek nie - die geestelike, psigologiese, sosiale, emosionele en ekonomiese kwessies wat ons identiteite en stories uitmaak.
Dit was nie genoeg om mense te vra om reg te eet nie, begin oefen en ophou rook sonder om hulle te vra om die spanning en spanning te ondersoek om op vaste en gekondisioneerde maniere te reageer en op die lewe te reageer. En tog het ek geen verwysing gehad hoe om hierdie kwessies aan te spreek uit my opleiding in moderne medisyne nie. Ek het omgedraai na Ayurveda, joga en Vedanta vir antwoorde.
Wortels van die Bliss Rx
Namate my self-ontdekking vorder het, het ek begin om sekere pasiënte te onderrig tydens hul kliniese besoeke. Aanvanklik was hulle hoofsaaklik pasiënte met swaar simptome baie hartkloppings, borspyn, kortasem en ander klagtes. Onder die pasiënte wat die oefening aangehou het, was die uitslae verstommend. Hulle sal terugkeer met aansienlik verminderde simptome. Sommige pasiënte was nie meer geïnteresseerd in meditasie om simptome te verminder nie, maar vir die ander voordele wat dit verskaf het, soos vrede, 'n gevoel van kalmte tussen aktiwiteit, beter slaap en bui en 'n veranderende lewensuitkyk. Hulle het begin om klasse aan te vra wat hulle kon bywoon en aanbeveel aan hul geliefdes, wat tot die Heal Your Heart Free Your Soul-program gelei het.
Vir ses maande vanaf Oktober tot Maart het ons by die departement se ouditorium ontmoet waar ek verskeie praktyke geleer het, begin met meditasie en vorder tot bykomende praktyke soos asemhalingstegnieke en selfondersoek. Die program het geëindig met 'n naweek-terugtrekking van intense praktyke. Aan die einde van die eerste 6-maand sessie was daar 'n waglys van mense wat van die program gehoor het.
Alhoewel die program aanvanklik mense met hartsiektes ingesluit het, het dit begin om dié met ander chroniese kwale soos kanker te lok. Binnekort het mense met geen siekte of probleme begin om in die program in te skryf om 'n holistiese manier om gelukkig, gesond en vervul te word, ontdek nie.
Ons bedoeling vir verandering vorm die basis vir ons optrede en wat van ons aksies kom. Die uitkoms van ons optrede weerspieël altyd ons bedoeling, wat dikwels onduidelik of verborge kan wees. Om vordering te maak in enige veld, moet ons weet wat ons wil hê voordat ons gaan optree.
Neem tyd om te dink oor wat jy regtig wil hê. Skryf jou antwoord op 'n stuk papier neer, hou dit beperk tot een sin.
Sodra jy tevrede is met jou antwoord, vou die papier en hou dit in jou beursie.
Dit kan so eenvoudig wees soos: "Ek wil blywende vreugde en vrede wat as gesondheid en welstand kan manifesteer, besef," of "Ek wil hê dat my gesamentlike verhouding met my siekte tot 'n einde kom" of "Ek wil verstaan hoekom is ek nie altyd gelukkig nie en vind maniere om blywende blydskap te vind. "
Noudat jy weet wat jy wil, stel 'n voorneme om jou begeerte te besef. Hou dit nougeset in jou hart en dink daaroor soos jy gaan oor jou dag. Neem die nota uit en lees dit, veral as jy ongemotiveerd voel om deur te gaan.
Onthou altyd dat die pad na geluk jou eersgeboortereg is. Daar is niemand wat min of meer verdien is nie, want dit is die ware aard van alles wat bestaan. Meestal, geniet die proses!