Die groep vriende was saam op pad terug na hul tuisstad Pretoria ná ’n vakansie saam in Uvongo aan die Suidkus. Jordan (Jorrie) Marais (16), Christa se ander seun, het die ongeluk oorleef. Hy is intussen suksesvol vir bloeding op die brein, asook ’n gebreekte been en kakebeen geopereer.
Delport was ook saam met vakansie, maar is vroeër terug na Pretoria. Die emosionele jong man het tydens die gedenkdiens Dinsdag wat aanlyn gehou is, roerend voorgelees uit briewe wat hy vir sy familielede geskryf het: “My familie het vir my meer beteken as ek vir myself. Mamma, jy was die beste in die wêreld. Ma het altyd plek en liefde vir almal gehad. Ian, ek is so lief vir jou en dankbaar dat jy ’n pa vir my broers was. Jy het ons ma op die hande gedra. Ek weet sy was baie, baie gelukkig. Jy was regtig ’n tweede pa vir my.
“My boeta Jacques. Dit moes nie met iemand soos jy gebeur het nie, dit voel so verkeerd dat jy so vroeg moes gaan. Jy het soveel mense aangeraak. As ek al die sterre kon tel, sou dit steeds nie genoeg wees om my liefde vir jou te wys nie. Die hemel het ’n sterretjie bygekry wat saam met die engele skyn. I love you meer as die vlamme van ’n duisend sonne. Moenie bekommerd wees oor jou spinnekoppe nie, ouboet kyk na hulle.”
Twee weke en twee dae gelede is die wêreld onder my uitgeruk. My hart en gees is gebreek. Dis onregverdig, dit voel soos ’n droom.
“Ons lewe in ’n onregverdige, selfsugtige wêreld waar die mens nie meer sy skeppingsopdrag om alle fasette van die lewe te bewaar en bewerk, nakom nie. Slegte dinge gebeur dan, maar God het ’n versoeningsplan bedink met Christus se koms. Dit maak nie saak hoe jy sterf, en of die dood net inbars en jou wegruk nie. Dit maak saak hoe jy leef; ons moet so leef dat daar ’n plek vir ons in die hemel is. Die dood is net ’n oorgang, want wie in God glo, sal lewe al het hy gesterf.”
Burger het ’n brief voorgelees wat Suzette Schoeman, Christa se ma, aan haar oorlede familielede geskryf het: “My liefste kinders, ek weet nie of ons ooit weer oukei sal wees nie. Christa, my sonskynkind, Mamma mis jou vreeslik, ons daaglikse gesels en teedrink saam. Jou lag, lewenslus en liefde vir almal. Jy was so gullible, ek het dit geniet om daai blonde oomblikke uit te buit. Ian ons skapie . . . die woord stief het nie vir jou bestaan nie. Jou sagmoedigheid was wyd bekend, jy kon nooit nee sê nie. Jacques, my boesman. Ek onthou jou Christelikheid, hulp in die tuin en hoe jy alles met oorgawe aangepak het. Ons was so trots op jou prestasies. Jy was te goed vir hierdie wêreld.”