Een uit elke 18- tot 25-jariges het die afgelope week drie of meer keer eensaam gevoel. Todd Diemer
Meer as een uit elke drie jong volwassenes tussen die ouderdomme 18 en 25 het problematiese vlakke van eensaamheid aangemeld, volgens 'n nuwe verslag van Swinburne Universiteit en VicHealth.
Ons het die 1,520 Victorians (Victoria, Australis) tussen die ouderdomme 12 en 25 onder die loep geneem en hul ervaring van eensaamheid ondersoek. Ons het ook gevra oor hul simptome van depressie en sosiale angs.
In die algemeen het een uit elke vier jongmense (tussen die ouderdomme 12 en 25) die afgelope week drie of meer dae eensaam gevoel.
Onder die kinders van 18 tot 25 het een uit elke drie (35%) drie of meer keer per week eensaam gevoel. Ons het ook gevind dat hoër vlakke van eensaamheid 'n jong volwassene se risiko vir depressie verhoog met 12% en sosiale angs deur 10%.
Adolessente tussen die ouderdomme 12 en 17 het beter uitkomste gerapporteer, met een uit elke sewe (13%) wat drie of meer keer per week eensaam voel. Deelnemers aan hierdie ouderdomsgroep was ook minder geneig om simptome van depressie en sosiale angs te rapporteer as die 18- tot 25-jariges.
Jong volwassenheid kan 'n eensame tyd wees
Enigiemand kan eensaamheid ervaar en op enige punt in die lewe maar dit word dikwels veroorsaak deur belangrike lewensgebeurtenisse - beide positief (soos nuwe ouerskap of 'n nuwe werk) en negatief (rou, skeiding of gesondheidsprobleme).
Jong volwassenes is besig om nuwe uitdagings te hanteer, soos om van die huis af weg te gaan en universiteit, TAFE of werk te begin. Byna die helfte (48%) van die jong volwassenes in ons opname het van familie en versorgers gewoon. Byna 77% was ook besig met een of ander soort werk.
Jong mense op hoërskool kan dalk van eensaamheid gebuffer word omdat hulle omring word deur maats, waarvan hulle al jare ken. Maar sodra hulle die veiligheid van hierdie bekende omgewings verlaat, sal hulle waarskynlik ekstra moeite moet doen om nuwe bande te smee. Hulle voel dalk ook meer verbonde aan die bestaande vriende wat hulle het.
Tydens hierdie oorgang na onafhanklikheid, kan jong volwassenes hulself met ontwikkelende sosiale netwerke bevind, insluitend interaksie met kollegas en maats van verskillende ouderdomme. Om hierdie verskillende verhoudings te leer navigeer, is aanpassing en 'n redelike mate van beproewing en foute nodig.
Is die gebruik van sosiale media die skuld?
Sosiale media het sy positiewe en negatiewe. freestocks.org
Daar word gereeld gedink aan die afhanklikheid van sosiale media om te kommunikeer veroorsaak eensaamheid.
Geen studies waarvan ek bewus is, het die oorsaak-effek tussen eensaamheid en gebruik van sosiale media ondersoek nie.
Daar is 'n paar getuienis dat diegene wat eensaam is, meer geneig is om die internet vir sosiale interaksies te gebruik en minder tyd aan werklike interaksies deurbring. Maar dit is onduidelik of sosiale media dit gebruik oorsake meer eensaamheid.
Alhoewel sosiale media gebruik kan word om vanlynverhoudings met aanlynverhoudinge te vervang, kan dit ook gebruik word om bestaande verhoudings te verbeter en nuwe sosiale geleenthede te bied.
Verder, 'n onlangse bestudeer het bevind dat die verhouding tussen sosiale media en sielkundige nood swak was.
Is eensaamheid 'n oorsaak of gevolg van geestesongesteldheid?
Eenzaamheid is sleg vir ons liggaamlike en geestesgesondheid. Oor 'n tydperk van ses maande is mense wat eensaam is meer geneig om hoër pryse van depressie, sosiale angs en paranoia te ervaar. Om sosiaal angstig te wees, kan ook lei tot meer eensaamheid op 'n later tydstip.
Die oplossing is nie so eenvoudig soos om by 'n groep aan te sluit of harder te probeer om vriende te maak nie, veral as 'n mens ook al angstig voel oor die mense.
Terwyl eensame mense gemotiveer is om verbind met ander dit is ook meer geneig om sosiale interaksies as stresvol te ervaar. Breinbeeldstudie toon eensame mense word minder beloon deur sosiale interaksies en is meer ingestel op ander se nood as minder eensame eweknieë.
Om vriende te maak kan 'n stresvolle ervaring wees. Andrew Neel
As eensame mense sosiaal verkeer, is hulle so meer geneig om selfvernietigende aksies, soos minder samewerkend, en negatiewe emosies en liggaamstaal te toon. Dit word gedoen in 'n (dikwels onbewuste) poging om hulself te ontkoppel en teen verwerping te beskerm.
Eensame mense vind waarskynlik ook redes waarom mense nie vertrou kan word nie, of dat hulle nie aan sosiale verwagtinge voldoen nie, en dat ander glo dat dit meer negatief is as wat hulle doen.
Een manier om hierdie onsigbare kragte aan te spreek, is om jongmense te help om op meer nuttige maniere oor vriendskap te dink, en om te verstaan ​​hoe hulle ander deur hul emosies en gedrag kan beïnvloed.
Ouers, opvoeders en voorligters kan 'n rol speel in die opvoeding van kinders en jongmense oor die dinamika van ontwikkelende vriendskappe. Dit kan insluit dat die jong persoon help om hul eie gedrag en denkpatrone te evalueer, te verstaan ​​hoe hulle 'n aktiewe rol speel in die opbou van verhoudings, en om hulle te ondersteun om anders met mekaar te verkeer.
Meer spesifieke strategieë kan insluit:
uitdagende onhulpvaardige denke of negatiewe sienings oor ander
jong mense te help om hul eie mense te identifiseer sterkpunte en leer hoe dit belangrik is om sterk, betekenisvolle verhoudings te bewerk. As die jong persoon byvoorbeeld humor as 'n krag identifiseer, kan dit gepraat word oor hoe hulle hul humor kan gebruik om verhouding met ander te bewerkstellig.
Opvoedkundige programme kan meer doen om jong mense se sosiale gesondheid aan te spreek, en hierdie besprekings kan in die klasse vir gesondheidsopvoeding geïntegreer word.
Aangesien jong mense reeds gereeld en bekwame gebruikers van tegnologie is, kan digitale instrumente wat noukeurig vervaardig is, ontwikkel word om eensaamheid te teiken.
Hierdie instrumente kan jong mense help om vaardighede aan te leer om betekenisvolle verhoudings te ontwikkel en te handhaaf. En omdat eensame mense is meer geneig om ander te vermy, digitale instrumente kan ook gebruik word as een manier om jong mense te help om sosiale vertroue op te bou en nuwe vaardighede binne 'n veilige ruimte te beoefen.
'N Hoeksteen van enige oplossing is egter om gevoelens van eensaamheid te normaliseer, en daarom word eensaam gevoel nie gesien as 'n swakheid nie, maar eerder as 'n aangebore menslike behoefte om met mekaar in verbinding te tree. Eensaamheid sal waarskynlik 'n negatiewe uitwerking op die gesondheid hê geïgnoreer, of nie behoorlik aangespreek nie, wat die nood laat voortduur.
Die identifisering en normalisering van gevoelens van eensaamheid kan eensame mense help om verskillende maniere vir aksie te oorweeg.
Ons weet nog nie wat die lewenslange impak van eensaamheid op die jongmense van vandag is nie, daarom is dit belangrik dat ons nou optree deur bewustheid te verhoog en jongmense die instrumente te gee om sinvolle sosiale verhoudings te ontwikkel en te handhaaf.
Michelle Lim, die skrywer van hierdie stuk, is op Dinsdag, 1, die eerste Oktober van 3pm-4pm AEST beskikbaar vir 'n Q + A om vrae oor hierdie onderwerp te stel. Plaas u vrae in die kommentaar hieronder.
Michelle H Lim, Senior Lektor en Kliniese Sielkundige, Swinburne Universiteit van Tegnologie
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Vriendskap > 1 by 3 Jong volwassenes is eensaam - en dit beïnvloed hul geestesgesondheid