En dit is hom (die ander dier, die valse profeet) gegee om 'n gees aan die dier se beeld te gee, sodat die dier se beeld ook sal praat en maak dat almal gedood word wat die dier se beeld nie aanbid nie (Op. 13:1-15). In 2003 is ’n huldigingsbundel aan hom opgedra: Literature, Art, History: Studies on Classical Antiquity and Tradition in Honour of W.J. Henderson, reds. Dit is tawwe digkuns dié, wat miskien die beste gekarakteriseer kan word in die aanhaling van Julia Kristeva se motto by die eerste afdeling: “… unnameable, improbable, hybrid, anterior to naming …” Dit is poësie hierdie wat, soos Van Wyk Louw in sy indertydse credogedig gesê het, die “nooit-gehoorde / dinge sê, waarvoor die mense / huiwer, en wat om die grense / flikker van my duister woorde”. Hierdie raak formulering van die hartslag van suiwer poësie, meer as tagtig jaar terug geskryf, is ook ŉ goeie kensketsing van Crous se bundel.