Brumby -perd: habitat en eienskappe - diere Lees Meer
Hoof diere Brumby -perd: habitat en eienskappe
Brumby -perd: habitat en eienskappe
In die prairies van Australië loop die wedloop van maroenblomme wat die bromponie genoem word, gratis, wat met die kolonisering van die 18de eeu na hierdie land gekom het. Kom meer te wete oor hom hier.
As jy dink aan groot troppe perde wat wild loop, reis die eerste geestelike beeld direk na die prairies van die Verenigde State en na die Mustang -perde, maar die waarheid is dat Australië met Noord -Amerika met die briesende perd voor is. Hierdie ras maroen leef vry in die weivelde van die noorde en suidooste van hierdie land.
In hierdie artikel kan u meer leer oor die oorsprong van hierdie ras (aangesien daar nog geen perde in Australië was voor die kolonisering nie) en die eienskappe wat dit moontlik gemaak het om aan te pas by die lewe in vryheid. Moet dit nie misloop nie.
Die ingang van perde in Australië kom uit die hand van die eerste Europese setlaars, in die 18de eeu, spesifiek in 1788. Daar het hulle tot in die latere eeu as saal en werksdiere gedien, want aan die einde van die goudstormloop is baie perde verlaat.
Die naam van hierdie ras kom van die woord baroomby, wat 'wild' in die taal van die inheemse bevolking van die suide van die huidige Queensland beteken.
Die menigte verlate rasse in die Australiese grasvlaktes het daartoe gelei dat die bromperd 'n reeks optimale eienskappe versamel het vir oorlewing in die natuur deur natuurlike kruising. Hulle aantal het oor die jare geleidelik toegeneem.
Later, tydens die Boereoorlog en die Eerste Wêreldoorlog, het hierdie perddiere hulle is weer getem om hulle in die kavallerie van die leërs op te neem, word later weer laat vaar. Tans beskou sommige groepe hulle as 'n plaag, sodat die Australiese regering hulle jag toegelaat het.
Brumby perd habitat
Die bromperd leef in die natuur in Australië. Die grootste bevolking woon in die gebied van die Australiese Alpe, in die suidooste. 'N Ander belangrike kern is in die noorde, naby Queensland. Net so kan dit ook gesien word in sommige nasionale parke met hul eie populasie van hierdie baie uitgebreide ras.
Die Brumby -perd het 'n hoogte van 1,40 tot 1,50 meter tot by die skof, so dit is nie 'n baie groot ras nie. Dit is te wyte aan die bloedmengsel wat met Britse ponies gedeel word, wat ook met die kolonisasie gekom het.
Hierdie perde het 'n kort nek en hul bene is dun en sterk, met harde hoewe. Die struktuur is robuust en kompak, soms 'n bietjie buite verhouding met die grootte daarvan. Wat die kleur van die jas betref, beweeg dit in verskillende skakerings van bruin en wit, maar daar is 'n groot verskeidenheid.
Aanpassing van die bromperd
Dit is 'n ras wat aangepas is vir die lewe in vryheid en oorleef in droë omgewings met min hulpbronne. Dit is nie 'n besonder vinnige perd nie (sy agterkwart is nie baie sterk nie) en sy vel is delikaat. Word nie goed geag om te ry nie.
Toe Australië begin koloniseer, was daar geen groot herbivore wat met die bruin perd kon meeding nie. Aan die ander kant het hulle ook nie roofdiere gehad nie, sodat hulle sonder probleme kon voed en voortplant.
In die eerste oomblik, die plantegroei was ryk en volop, maar met die vinnige vermeerdering van hierdie perd het die skaarste aan hulpbronne vir ander kleiner spesies gekom wat hulle in gevaar kon stel. As gevolg van hierdie probleem is bevolkingsbeheerstrategieë geïmplementeer.
Soos alle perde, is die bruin perd herbivore. Dit voed hoofsaaklik op die weidings wat dit gereeld besoek, en voeg hierby verskillende kruie en hooi by, asook groente wat dit kan vind en blare skrop.
Reproduksie van die bruin perd
Dit is 'n lewendige soogdier wat geslagsryp word op 14-15 maande vir wyfies en op 14-18 maande by mans. Reproduksie bestaan ​​uit die fases van hofmakery, paring, swangerskap en bevalling.
Die drumpel van die bromperd duur 11-12 maande en die merrie het gewoonlik net een kalf, soms 'n tweeling. Vogelaktasie duur tot 6 maande oud.
Daar is verskillende strategieë om perdepopulasies in Australië te beheer. Die omgewingsimpak van die vermeerdering daarvan in 'n ekosisteem wat reeds swaar gestraf is, is iets wat die Australiese bevolking teen mekaar stoot.
Sommige regeringsliggame verplaas hierdie perde na nasionale parke, maar ander maak jagte om hulle dood te maak. Sommige groepe is teen die moorde, ander beskou hulle as ongedierte en ander wil dit versprei om hul impak te verminder. Die openbare mening weeg swaar by die maatreëls wat getref word en verander na gelang van die streek.
Die tradisionele metode om kuddes te verhuis, is om die lasso te gebruik om hulle te vang en na 'n nuwe plek te lei.
Die ekonomiese koste van bevolkingsbeheer is hoog en op die oomblik bevry niemand die perde van lyding nie. Die behandeling wat tans as die menslikste beskou word, is vrugbaarheidsbeheer deur inspuitings. Alhoewel dit op sommige plekke geïmplementeer is, moet nog ontdek word of dit op lang termyn effektief is.
Baie diereregte -organisasies beweer dat metodes soos die doodmaak met geweerskote van 'n helikopter op barbaarsheid is, en dat die verantwoordelikheid om hul bevolking van etiek te beheer dieselfde is as dié wat die perde in die veld vrygelaat het toe hulle hulle nie meer bedien het nie: mense.Wat dink jy?