Transjordaan-stamme breek weg ~ Jaco se Bybelkoerant
Transjordaan-stamme breek weg
by Jaco Thom | 14 Jul 2020 | Koerantberigte | 0 comments
Burgeroorlog lyk onafwendbaar
SILO. – Burgeroorlog lyk onafwendbaar sedert dit bekend geword het dat die stamme Ruben en Gad en die halwe Manassestam, wat versoek het om grond in die Transjordaan-gebied te kry, hulle van die res van Israel afgeskei het. Berigte wat uit Gelitot aan die Jordaan ontvang is, dui daarop dat hulle 'n eie altaar daar opgerig het om as alternatiewe aanbiddingsplek te dien.
Hoëpriester Eleasar het die optrede van die wegbreekstamme as "godsdienstige verraad" en "'n ramp vir die voortbestaan van Israel" bestempel. Hy het gesê dit is so 'n ernstige saak dat 'n militêre veldtog teen die weerbarstige stamme in hierdie stadium vir hom na die enigste oplossing lyk.
Hoëpriester Eleasar het boodskappers deur die hele Kanaän gestuur met 'n dringende oproep op al die Israelitiese leiers om oormôre in Silo te vergader om die krisis te bespreek. Die eerste afgevaardigdes word reeds môremiddag hier verwag.
In 'n onderhoud met Bybelkoerant het hoëpriester Eleasar gesê dit is onaanvaarbaar dat stamme op hulle eie inisiatief alternatiewe aanbiddingsplekke oprig. "Die twaalf stamme van Israel is eintlik 'n baie brose eenheid. Behalwe ons herkoms is die enigste faktor wat ons saambind, ons gemeenskaplike geloof in die lewende God. Daarom is die sentrale aanbiddingsplek hier in Silo so 'n belangrike instelling in ons volkslewe." Eleasar het ook gesê 'n aanbiddingsplek weg van die toesig van die priesters in Silo kan maklik tot allerlei heidense praktyke aanleiding gee, soos die hartseer gebeure destyds by Sittim maar alte duidelik gewys het.
Dit sal tragies wees as 'n oorlog tussen die stamme van Israel nóú uitbreek, pas nadat hulle daarin geslaag het om die hele land aan hulle te onderwerp. Kenners is dit eens dat slegs buitengewone diplomasie 'n burgeroorlog sal kan vermy.
Lees van die volksvergadering in Silo, en wat daarna gebeur het, in Jos. 22. Kyk ook na Num. 25.
EFRAIMIET BOU EIE TEMPEL
SILO. – 'n Efraimiet met die naam Miga het vandeesweek in die Efraimsberge hier naby sy eie nuwe tempel feestelik in gebruik geneem. Die tempel staan in sy agterplaas.
Die inwyding is deur familie en vriende uit die omgewing bygewoon. Hoewel die geestelikes in Silo ook na die inwyding genooi is en Miga gehoop het dat een van hulle die inwyding sal kan behartig, het nie een van hulle opgedaag nie. Die inwyding is toe deur Miga se een seun behartig. Tot tyd en wyl Miga 'n Leviet as priester in diens kan neem, sal die seun as priester optree.
Buiten die altaar, bevat die tempel ook 'n efodbeeld en afgodsbeeldjies. Miga se trots is egter 'n godsbeeld van soliede silwer wat hy laat maak het uit silwer wat sy ma vir sy tempel opsy gesit het.
Lees die verhaal van Miga en sy tempel in Rig. 17.
Aansoeke vir bogenoemde pos word ingewag
Vereiste: Levitiese afkoms
Om aansoek te doen, skakel: Miga, Efraimsberge
Die Israeliete was verniet so ontsteld oor die altaar by Gelitot. Die stamme Ruben en Gad het nie die altaar gebou om 'n eie godsdiens te begin nie. Dieselfde kan ongelukkig nie van Miga gesê word nie. Sy oogmerk was 'n eie tempel met 'n eie priester, sodat hy self in beheer van sy godsdiens kan wees. Vir dié voorreg het hy geen moeite en onkoste ontsien nie. En as hy dit alles gedoen het, sit hy selfvoldaan terug, klop homself op die skouer en sê: "Nou weet ek die Here sal vir my goed wees …" (17:13). Wat Miga egter nie verstaan het nie, is dat godsdienstigheid jou nie noodwendig by God uitbring nie.
In ons ywer om God te dien, kan dit so maklik gebeur dat óns besluit wat goed en reg is, en self besluit wat Hy van ons verwag. Maar só kan jy God nie behaag nie. Want alte dikwels verwag God nié die dinge wat óns dink Hy wil hê nie, soos die Israeliete by monde van Jesaja moes verneem (Jes. 1:11- 16; vgl. Amos 5:21-24).
Godsdiens is immers nie 'n versameling van moets, moenies en seremonies nie. Dit is 'n lewenswyse vir dié mens wat God liefhet, en wie se enigste begeerte is om Hom beter te leer ken (vgl. Fil. 3:1-11).