Skielik lyk dit nou of kinders nog nooit in ons kerke en op ons kerkpleine raakgesien is nie. Vroe�r was hulle dosyne by dosyne in die eredienste. Het hulle op kinderlike wyse gedeel aan alles; aan die sang, die gebed, die hoor van die Woord, die sien van die sakramente. Op die kerkpleine het hulle gespeel en geweet hulle moet skoon en netjies bly met hulle kerkkleertjies aan.
As daar dan geen onderskeid tussen belydende lidmate en dooplidmate gemaak word nie, sal kinders seker in die toekoms op gemeentevergaderings moet stem of die pastoriegesin 'n nuwe pastorie of 'n nuwe motor moet kry!
Paranimf het �rens gelees dat 'n susterskerk van ons op sy sinode geswaai het ten gunste van kindernagmaal, toe 'n gesiene lid opstaan en s� dat die nagmaal nie op geloof gebaseer is nie, maar geloof op die nagmaal - of iets in dier voege.
Die reformatore het in die bybelse sin die kerk teruggebring na die bedoeling van die sakramente - dat dit sekond�r is. Die nagmaal volg op die geloof; dit versterk die geloof. Die geloof gaan voorop - daarom eers belydenis van die geloof. Omdat die nagmaal 'n bykomstigheid by die Woord is, vereis dit bykomstig 'n bepaalde kennis van die Woord by die lidmaat. Daar moet dus by die lidmaat 'n bykomstigheid by die lidmaatskap wees, naamlik Woordkennis wat selfondersoek insluit, voordat die lidmaat 'n nagmaalsgebruiker kan wees.
Om die paasmaaltyd, waaraan kinders ook sou deelgeneem het, as argument tot kindernagmaal te gebruik, is 'n onaanvaarbare sprong. Die nagmaal is nie dieselfde as die paasmaaltyd nie - dan sou die Here nie die nagmaal ingestel het nie.