Nog ‘n dimensie wat hy oorskry bloot met die skaal, die fisieke grootte. Jare gelede toe ek vir nege dae deur die Kuiseb Canyon in die Namib woestyn gestap het met net kos en slaapsak op my rug, het ek besef hoe jy jou eie lyf as maatstaf gebruik om die afstand of grootte van iets te bepaal in die grenslose wildernis om jou. N.S. het die visuele voorstellings gekonseptualiseer en deelgeneem aan die breër konseptualisering en analise van die navorsingsmateriaal. Om die Christelike register wat die bloemlesing in sy allegaartjie nou wel uitstraal ten beste te kan beskryf, sou ek dalk die gedig ‘XLI’ van die digter M.M. Walters, uit die bundel met die mooi maar ontwykende titel, Sprekende van God, gebruik (helaas ook nie in die bundel opgeneem nie; ek haal net ‘n fragment aan): En oompie Adderjan Kromstaan en ouma Magrie as die seisoen daarna is … O! ditsem!”