Deuteronomium 1 (Afrikaanse Vertaling 1953)České uživatelské rozhraní
1 Dit is die woordewoorde waarmee MosesMoses die hele IsraelIsrael toegespreek het oos van die Jordaan in die woestynwoestyn, in die VlakteVlakte teenoor Suf, tussen ParanParan en Tofel en LabanLaban en Háserot en Di-Sahab.
2 Elf daedae is die padpad van Horeb af na die gebergte SeïrSeïr tot by Kades-Barnéa.
3 En in die veertigsteveertigste jaar, in die elfde maandmaand, op die eerste van die maandmaand, het MosesMoses met die kinderskinders van IsraelIsrael gespreek net soos die HEREHERE ten opsigte van hulle aan hom bevelbevel gegee het;
4 nadat hy Sihon, die koningkoning van die Amoriete, wat in HesbonHesbon gewoon het, en Og, die koningkoning van Basan, wat in Astarot gewoon het, in Edréï verslaanverslaan het.
5 Oos van die Jordaan in die landland MoabMoab het MosesMoses onderneem om hierdie wet te verklaar deur te sêsê:
6 Die HEREHERE onse GodGod het met onsons by Horeb gespreek en gesêgesê: Julle het lanklank genoeggenoeg by hierdie bergberg gebly.
7 Trek weg en breek op en gaangaan na die gebergte van die Amoriete en na al sy naburige plekke: die VlakteVlakte, die Gebergte en die Laeveld en die Suidland en by die seekus--die landland van die Kanaäniete en die LíbanonLíbanon, tot by die grootgroot rivierrivier, die Eufraatrivier.
8 KykKyk, Ek geegee die landland aan julle oor; gaangaan in en neem die landland in besit wat die HEREHERE aan julle vadersvaders AbrahamAbraham, IsakIsak en Jakob met 'n eed beloofn eed beloof het om dit aan hulle te geegee en aan hulle nageslag ná hulle.
9 En ek het met julle in dié tydtyd gespreek en gesêgesê: Ek kan julle alleen nie dra nie.
10 Die HEREHERE julle GodGod het julle vermenigvuldig; en kyk, julle is vandagvandag soos die sterresterre van die hemelhemel in menigte.
11 Mag die HEREHERE, die GodGod van julle vadersvaders, by julle byvoeg duisendduisend maal soveel as wat julle is, en julle seënseën soos Hy julle beloof het!
12 Hoe sou ek die moeilikheid en die laslas en die regsake van julle alleen kan dra?
13 Bring tog wyse en verstandige en ervare manne aan volgens julle stammestamme, dat ek hulle as julle hoofde kan aanstel.
14 Hierop het julle my geantwoord en gesêgesê: Die woordwoord wat u gespreek het, is goed om uit te voer.
15 Toe het ek die hoofde van julle stammestamme, wyse en ervare manne, geneem en hulle as hoofde oor julle aangestel, owerstes oor duisendduisend en owerstes oor honderdhonderd en owerstes oor vyftigvyftig en owerstes oor tientien en opsigters volgens julle stammestamme.
16 En ek het in dié tydtyd aan julle regtersregters bevelbevel gegee en gesê: Neem julle broersbroers in verhoor en oordeeloordeel regverdigregverdig tussen 'n manman en sy broerbroer en die vreemdelingvreemdeling wat by hom is.
17 Julle mag in die gereg nie partydig wees nie; julle moet klein sowel as grootgroot aanhoor; julle mag niemand ontsien nie, want die gereg is die saak van GodGod. Maar die saak wat vir julle te moeilik is, moet julle na my toe bring, en ek sal dit in verhoor neem.
18 So het ek julle dan in dié tydtyd al die dinge beveelbeveel wat julle moet doen.
19 Toe het onsons van Horeb af opgebreek, en onsons het daardie hele grootgroot en vreeslike woestynwoestyn deurgetrek wat julle op padpad na die gebergte van die Amoriete gesiengesien het, soos die HEREHERE onse GodGod onsons beveelbeveel het; en onsons het tot by Kades-Barnéa gekom.
20 Toe het ek vir julle gesêgesê: Julle het tot by die gebergte van die Amoriete gekom wat die HEREHERE onse GodGod aan onsons sal geegee.
21 KykKyk, die HEREHERE jou GodGod het die landland aan jou oorgegee; trek op, neem dit in besit soos die HEREHERE, die GodGod van jou vadersvaders, jou gesêgesê het; wees nie bevrees en wees nie verskrik nie.
22 Toe het julle almal na my toe aangekom en gesêgesê: LaatLaat onsons manne voorvoor onsons uit stuurstuur, dat hulle vir onsons die landland kan verken en onsons berig kan bringbring aangaande die padpad waarlangs onsons moet optrek, en die stedestede waarby onsons sal komkom.
23 En die saak was goed in my oëoë, sodat ek twaalf manman uit julle, uit elke stam eeneen manman, geneem het.
24 En hulle het weggedraai en na die gebergte opgetrek en tot by die dal Eskol gekom en dit verkenverken.
25 Hulle het toe van die vrugtevrugte van die landland met hulle saamgeneem en dit na onsons afgebring en aan onsons verslag gegeegegee en gesêgesê: Die landland wat die HEREHERE onse GodGod aan onsons sal geegee, is goed.
26 Maar julle wou nie optrek nie, maar was wederstrewig teen die bevel van die HEREHERE julle GodGod.
27 En julle het in jul tentetente gemurmureer en gesêgesê: Omdat die HEREHERE onsons haat, het Hy onsons uit Egipteland uitgelei om onsons in die handhand van die Amoriete oor te geegee, dat hulle onsons verdelg.
28 Waarheen moet ons optrek? Ons broersbroers het ons hart laat versmelt deur te sê: Dit is 'n volk grotergroter en hoër van gestalte as ons; die stedestede is grootgroot en tot aan die hemelhemel versterk; en ons het daar ook die kinderskinders van die Enakiete gesiengesien.
29 Toe het ek aan julle gesêgesê: Word nie verskrik en wees nie bevrees vir hulle nie.
30 Die HEREHERE julle GodGod wat voorvoor jul uit trek, Hy sal vir julle stry net soos Hy voorvoor julle oëoë met julle in EgipteEgipte gedoen het
31 en in die woestynwoestyn, waar jy gesiengesien het hoe die HEREHERE jou GodGod jou gedra het soos 'n manman sy seunseun dra, op die hele padpad wat julle getrek het, totdat julle tot by hierdie plekplek gekom hetgekom het.
32 Maar ondanks hierdie woordwoord het julle nie geglo in die HEREHERE julle GodGod nie,
33 wat voorvoor julle uit getrek het op die padpad om vir julle 'n plekplek uit te soeksoek om julle laer op te slaan, snags in die vuurvuur om julle te laat sienlaat sien op die padpad waar julle langs moes trek, en bedags in die wolkwolk.
34 En toe die HEREHERE die stemstem van julle woordewoorde hoorhoor, het Hy toornig geword en gesweergesweer en gesêgesê:
35 Waarlik, geeneen van hierdie manne, hierdie verkeerde geslag, sal die goeiegoeie landland siensien wat Ek met 'n eed beloofn eed beloof het om aan julle vadersvaders te geegee nie--
36 behalwe KalebKaleb, die seunseun van Jefúnne; hy sal dit siensien, en aan hom en sy kinderskinders sal Ek die landland geegee waarop hy geloop het, omdat hy volhard het om die HEREHERE te volgvolg.
37 Ook was die HEREHERE toornig op my om julle ontwil, sodat Hy gesêgesê het: Jy sal daar ook nie inkom nie.
38 JosuaJosua, die seunseun van Nun, wat voorvoor jou staanstaan--hy sal daar inkom; versterkversterk hom, want hy sal IsraelIsrael dit laatlaat beërwe.
39 En julle kindertjies van wie julle gesêgesê het: Hulle sal 'n buit word! en julle kinderskinders wat vandagvandag van geen goed of kwaadkwaad weetweet nie--húlle sal daar inkom en aan hulle sal Ek dit geegee, en húlle sal dit in besit neem.
40 Maar julle, draaidraai om en trek weg na die woestynwoestyn op padpad na die Skelfsee.
41 Toe het julle geantwoord en vir my gesêgesê: OnsOns het teen die HEREHERE gesondig; OnsOns self sal optrek en veg net soos die HEREHERE onse GodGod OnsOns beveelbeveel het. En toe julle elkeen sy oorlogswapens aangord en daar nog maklik oor dink om in die gebergte op te trek,
42 het die HEREHERE vir my gesêgesê: SêSê vir hulle: Julle mag nie optrek en veg nie--want Ek is nie in julle midde nie--dat julle nie voorvoor julle vyandevyande verslaanverslaan word nie.
43 Maar toe ek met julle gespreek het, het julle nie geluister nie, maar julle was wederstrewig teen die bevel van die HEREHERE en het vermetel in die gebergte opgetrek.
44 Toe het die Amoriete wat in dié gebergte gewoon het, uitgetrek julle tegemoet en julle agtervolgagtervolg soos die byebye maak; en hulle het julle verstrooi in SeïrSeïr tot by Horma.
45 En julle het teruggekom en voorvoor die aangesig van die HEREHERE geween, maar die HEREHERE het na julle stemstem nie geluister en julle geen gehoorgehoor gegee nie.