Artemisia plant - Offisinale plante - Artemisia - Ook - 2021
Beskrywing van die artemisia plant
Die artemisia-plant word gewoonlik in die tuin gekweek, eerder as in 'n pot, omdat dit, soos in die geval van artemisia arborescens, tot 2 meter hoog kan word. Dit is maklik herkenbaar aan die intense geur, soortgelyk aan sederhout, aan die houtagtige struik, en deur die intense groen kleur van die blare. Laasgenoemde is lang en tapse, met 'n merkbaar gekartelde rande. Die Artemisia-plant produseer wit blomme wat in groot uitsparings versamel word om klein trosse te vorm. Die blom vind gewoonlik plaas in die somer tot die eerste dae van die herfs, en veral in bergagtige gebiede waar die droë klimaat die groei bevoordeel. Die vrugte wat deur hierdie blomme geproduseer word, is nie groter as 'n millimeter nie, en word meestal as saad vir latere verbouing gebruik. Die bekendste spesies is: artemisia vulgaris, wat gebruik word vir die bereiding van natuurlike middels teen maagpyn, en artemisia absinthium, wat gebruik is vir die vervaardiging van absint.
Gebruike van die artemisia-plant
Artemisia is in die negentiende eeu wyd gebruik in die voorbereiding van die likeur genoem absint, baie gewild destyds tussen kunstenaars en skrywers. In werklikheid het Artemisia geen hallusinogene krag nie. Dit was die gebruik van laudanum, wat bygevoeg is tot die bestanddele van die likeur self, wat dit die moeite werd gemaak het om dit te verbied. In die kombuis word die artemisia-plant nie wyd gebruik nie, behalwe as 'n aromatiese plant vir die bereiding van wildgeregte. In werklikheid laat die bitter smaak en die intense aroma soortgelyk aan vermouth nie veel ruimte vir verbruik nie. Op die mediese en kosmetiese gebied blyk dit dat die artemisia baie nuttig is. Die blomme word gebruik as afkooksels om koors te verlaag of om dermspasmas te kalmeer. Verder het die plant die mag om die eetlus te stimuleer, sodat die afkooksels ook by onaangename pasiënte gebruik word. In plaas daarvan word artemisia-essensiële olie gekoop deur diegene wat probleme met aknee het, of om oppervlakkige wonde te genees. Kruie-skoonheidsmiddels berei ook kunsmis-gebaseerde ys om die voorkoms van die vel te verbeter en dit gladder te maak.
Historiese aantekeninge oor die artemisia-plant
Die artemisia-plant is inheems aan die Chinese steppe, en die aktiewe beginsel daarvan is reeds in die derde eeu vC gebruik om koorsagtige state te genees. In Hippokratiese Griekeland is dit na die geboorte gebruik om vroue te help om die plasenta te verdryf en om die simptome van epilepsie te kalmeer. Die spesifieke eienskappe daarvan kon ook menstruasie veroorsaak of bevalling veroorsaak. Dit was eers in die negentiende eeu dat hierdie plant in Europa bekend geword het vanweë die gebruik daarvan as 'n bestanddeel in die bereiding van absint. Hierdie likeur het in werklikheid hallusinogene magte gehad en is wyd verteer deur digters wat deel was van die 'vervloekte' stroom wat hul eienskappe in hul geskrifte verhef het. Tans is die vermenging en stimulerende eienskappe daarvan bekend, wat spruit uit die droog van die blare en die blomdele. Moderne ontwikkeling in farmakologiese en kosmetiese velde het gelei tot die verspreiding van ys, afkooksels en eteriese olies.
Artemisia-plant: Kontraïndikasies en nuuskierigheid
Die massiewe verbruik van artemisia is giftig, ongeag die spesie wat ingeneem word. Dit word absoluut nie aanbeveel vir swanger vroue nie, veral omdat dit borsmelk bitter maak, aangesien dit die vermoë om kraampyn op te wek, aanbeveel. Oordosis behels dikwels braking en diarree. 'N Nuuskierigheid wat nie almal weet nie, is dat magiese eienskappe aan hierdie plant toegeskryf word. Die belangrikste bestanddeel in die bereiding van absint, 'n likeur wat hallusinasie veroorsaak as dit in aansienlike dosisse geneem word, is geglo dat dit die groen fee daarin kon skep, 'n inspirasiebron vir die groot kunstenaars van die negentiende eeu. Die skildery "Absinthe" van Degas, bewaar in die D'Orsay-museum, het bekendheid verwerf vir die uitbeelding van die gesigte van 'n man en 'n vrou wat verdwyn het deur die verbruik van alsem. Die drank is dus verbied omdat dit as gevaarlik beskou is, maar nie weens die artemisia nie, maar die laudanum, 'n giftige plant wat selfs die dood kan veroorsaak. Die naam absint kom van die Grieks en beteken sonder soetheid. Dit word in werklikheid saam met suiker opgelos in die glas net om die bitter smaak van die drank te verlig.