Die wit brood
Posted by elanabarker on May 17, 2020 June 19, 2020
Vir een of ander onverklaarbare rede het wit brood net altyd lekkerder geproe, dis minder gesond, maar van kleins af as my ma my in die winkel na die broodrakke toe stuur, neig my hand elke keer onwillekeurig na die wittes toe. Dis die cool brode wat neerkyk op die ander brode met hul nederige, heilsame voorkoms, wat nog te sê van die brode wat nie eens gesny is nie, wat jy self deur die masjientjie moet stoot en in die sakkie toeknoop.
Dan is daar ook die bekende konnotasie van juffrouens en hul witbroodjies, die witbroodjie kind het baie ooreenkomste met die regte wit brood. Albei lyk spoggerig, netjiese snye, netjiese vlegsels en albei maak jou hart bly as jy hulle sien aankom. Die res van die klas voel maar klein en nietig in die witbroodjie se teenwoordigheid, aangesien sy tweed in bevel is in die hiërargie van die klas.
En dan is daar nog 'n wit brood waarna verwys word wanneer iemand kla, eintlik bietjie meer spog, oor twakkies en onbenullighede wat hul lewe ondraaglik maak, dan kla jy met die spreekwoordelike wit brood onder die arm.
Om te kla is goed, maar dan moet jy eerlik kla en dit nie opdis met 'n ander spoggerige klagte sodat jy in jou klaaglied nog steeds oulik kan lyk nie. 'n Goeie kla-sessie kan wonders verrig en mens kilogramme ligter laat voel, dit kan selfs 'n daaglikse aktiwiteit wees. Die doel van kla is om jou laste neer te lê en raad te vra sodat die ander persoon wat na jou klagtes luister vir jou kan help om jou swaar te herrangskik en meeste van die kere 'n antwoord te gee waaroor jy nie baie mal is nie. Ek is lief vir kla, as ek dit klaar gedoen het voel ek ligter en terselfdertyd ook simpel, want sien my klankbord (alias Abrie) duld nie fieterjasies en verskonings nie. As 'n klagte afgemaak word as onbenullig, moet ek dit kan sluk en daaraan werk en besef dat ek met die wit brood onder die arm loop en kla.
Dis die wonderlike oefening en uitwerking van kla. Dit word in alle eerlikheid geuiter, aangehoor en herverpak in iets heelwat ligter en meer verteerbaar. As ek nie die ligter pakkie aanvaar nie, is dit my eie skuld, maar dan mag ek nie weer kom kla nie. Eerlikheid jaag nogal baie mense weg, want almal verkies eintlik 'n leuen om beter te voel oor 'n situasie, dis jammer en vreemd.
Dit is jammer dat dit my so lank moes neem om agter te kom dat bruin brode eintlik die goeie brode is, hulle jok nie vir jou oor wie hulle is nie, hulle gee nie sooibrand nie en laat jou ook nie wurg nie. Ek hou van die prentjie van Jesus wat by bruin brood mense gaan sit en kuier het, die mense wat 'n ding op sy naam noem en onbetaamlik hard kan lag. Wit brood mense weet hulle is oulik en is oorbewus van hul status en voorkoms en hoewel hulle so aanneemlik lyk, kies ons liewe Here steeds die geselskap van die bruin brode.
Om te kla met die wit brood onder arm, laat voel 'n mens maar simpel as jy dit besef, maar solank jy dit besef. Here raas tog asseblief met my as ek kla en probeer cool lyk soos 'n wit brood as ek kla en help my om van goeie waarde, soos 'n bruin brood, te wees vir almal.