Mamma het haar sielmaat gevind
Mamma het haar sielmaat gevind en nou beskou sy haarself as die gelukkigste mens in die wêreld. Dit is baie hartseer om te voel dat die naaste persoon van jou vervreem is. Selfs by die skool kon jy nie klasmaats verstaan ​​wat oor despotiese voorouers gekla het nie en selfs na tuisgelaat verlaat het. En hulle het almal gesê: "Wel, natuurlik, jy is gelukkig! Sulke moeders soos joune ontmoet, waarskynlik een per duisend. " En nie vir niks wat jy beny nie. Jy en jou ma het 'n wonderlike verhouding gehad.
Oop, vertroue en vriendelik. Jy het nie vir jou jou probleme, gevoelens en vreugdes verberg nie. En sy het jou altyd probeer verstaan ​​en op sommige maniere was dit soos 'n ouer vriend. Onbekende mense het jou selfs vir susters geneem: my ma lyk jonk, aantrek stylvol ... Die enigste ding waaroor jy skaam was om met jou ma te praat, is hoeveel jy bekommerd is oor haar persoonlike lewe.
Pa is lankal nie saam met jou nie - hy het gesterf toe jy nog jonk was. Gedurende hierdie tyd het sy verskeie mans gehad, maar met hulle het iets nie uitgewerk nie. Sedertdien het jy begin droom dat sy uiteindelik 'n persoonlike lewe gehad het toe jy besef het dat ma nie so lief is nie. En eendag word jou wense waar geword. En my ma het haar sielmaat gevind, hy is jonger as haar en so 'n hele man is 'n ware groot man, kragtig en selfversekerd. Hy praat hard, asof hy bevele gee. En in alles, wat hy ook al raak, weet hy die beste hoe om dit reg te doen. Jy het dit aanvanklik goed gedoen: my ma het gedink so skelm, so broos - sy het net so 'n verdediger nodig en 'n sterk skouer waarop jy kan staatmaak. Maar nou voel jy al hoe meer dat met die koms van jou kêrel met jou ma 'n vriendskap iewers verdwyn het. Nee, jy doen op geen manier die meeste van Mamma se aandag, soos 'n dogtertjie nie. Nee! Maar ... Ma lyk omskep in 'n ander persoon. Jy sien dit in alles raak sy te veel soos haar sielmaat. Asof dit onbewustelik verval word. Byvoorbeeld, as hy 'n atleet is - in die winter kan hy nie wag vir sneeu op sneeuplank nie, en in die somer organiseer kanotoere. En my ma, wat nog altyd 'n tuisgemaakte en sissy geword het, probeer nou by hom bly.
Dit sal goed wees as daar geen geweld teen jouself was nie. Jy ken jou ma goed en jy sien dat sy nie regtig daarvan hou nie. Maar sy kla nie enigiets nie, maar sy beeld jou met 'n gelukkige lewe uit. Met persoonlike menings - dieselfde tendens. Kêrel is iets om te prys of te veroordeel - en my ma volg hom ... Dis jammer! Oor al jou sake, sê my ma nou heeltemal anders en met ander woorde. In onlangse maande was jy nog nooit alleen nie, "hart-tot-hart" kommunikeer nie. Almal sê natuurlik dat jy jou ma 'n kans moet gee om te lewe soos sy wil. U verstaan ​​self dat u nie altyd met haar een geheel kan bly nie. Dat sy nou haar eie lewe het, en sy het die reg om van haar te beskik soos sy dit behaag. En selfs jy om te oordeel vanuit die oogpunt van die een wat die naaste aan haar is ...
Die verstand verstaan ​​dit alles , maar dit maak seer en verlang na die ou lewe. Hoekom het sy so vinnig verander en so van jou behandel word?
Enige vrou, ongeag ouderdom, wanneer sy haar sielmaat vind, sal gewillig of onwillig begin verander onder die invloed van 'n maat. En as liefde wedersyds is, verander albei. Sleg of goed, dit hang af van hoe mense hulself voldoende beskou. Is dit so erg dat my ma 'n meer aktiewe leefstyl begin lei het? Het sy probeer om iets te doen wat sy nog nooit gedoen het nie? Dit blyk dat nee. Natuurlik, die feit dat die veranderinge die verhouding van my ma aan jou en jou omgewing aangeraak het en, volgens jou woorde, nie beter nie - dit is die moeite werd om aandag te skenk.
Jy moet tyd vind en bespreek met 'n geliefde wat jy nie tans van hou nie. Moet net nie ontslae raak van algemene frases soos: "Jy het erger geword vir my" of "Jy het anders geword nie" en spesifiseer spesifiek wat jy nie hou nie en maak jou bekommerd. En dit is selfs beter om meer tyd saam met ma en haar tweede helfte te spandeer. Miskien hou jy ook van somerstaptogte en winteraanvalle.