Tigridia plant en versorg in die oop grond watervoorplanting - Tuin blomme, plante en struike - 2020
Die genusgetal is klein, en slegs 'n paar spesies word in die kultuur gekweek, waarvan die meeste voorkom Tigridia pou. Hierdie spesie kom van die sentrale en suidelike streke van Noord-Amerika.
Dit is 'n bolvormige meerjarige, groei tot 'n halwe meter of effens hoër. Foliar xiphoid, gevou. Van een gesonde knol, tot vyf blomstingels verskyn op elkeen wat tot vyf knoppe gevorm kan word.
Die blom is ses langsydig, groot, veelkleurig. Die buitenste gedeelte van die periant is gewoonlik pers met oranje of dieprooi, die binnekant is kleiner, oranje of, meer dikwels spottig. Blomme verskyn en ontvou op sy beurt en dus blom duur vir amper 'n maand, hoewel die lewe van een bloeiwyse slegs 9 uur is.
Die volgende rasse word van hierdie soort afgelei:
Alta - Bloeiwyses is wit met rooi,
aurea - geel karmynblare,
Kanariensis - die buitenste gedeelte van die blom is sagte kleure, en die binnekant is rooi,
Lilatsiya - blare van 'n lila-skakering met rooi en karmyn bevrugtings.
Tigridia buisvormige Die skiet van hierdie spesie is korter as dié van die Peacock, behalwe dat dit goed vertak. Blare is ook kleiner. Blomme delikate pienk skaduwee.
Tigridia Skaak die naam van die spesie spreek vir homself - op die blare van hierdie spesie word die spikkels in 'n tjekbordpatroon geplaas.
Tigridia plant en sorg in die oop veld
Omgee vir tigridia is nie besonder lastig nie, maar die blom is nogal eksoties en sy verbouing het sy eie nuanses. Grond vir aanplanting moet goed gekies word, nie geblaas deur konsepte nie.
Wanneer dit in warm streke gegroei word, waar dit vroeg moontlik geplant kan word, sal die lote van die plante sterker wees, en dit sal moontlik wees sonder steun, mits daar genoeg son is en geen wind waai nie.
Die gronde is verkieslik lig, los, voedsaam, met dreinering, die reaksie is neutraal, suur gronde is nie welkom nie. As die substraat te swaar is, byvoorbeeld, klei, dan is dit gemeng met sand, klippies. Die res van die versorging van die plant is soortgelyk aan die versorging van gladioli.
In die warmer dele van die vasteland, byvoorbeeld, in die Oekraïne, suidelike Rusland en Wit-Rusland, kan aanplantings in die laat lente in die grond uitgevoer word. Die bolle word ten volle verdiep in die grond, en minstens 15 cm word tussen die individue agtergelaat. Na 'n maand of so sal spruite begin uitbroei. Bosse groei groot, maar sal eers aan die einde van die somer begin bloei.
As jy belangstel in hoe gladioli gegroei word tydens plant en versorging in die oop veld, sowel as baie ander aanbevelings vir die inhoud van hierdie plant, lees hier hierdie artikel.
Dit is belangrik om daarop te let dat nuwe bolle nie direk van die grond af aan die einde van die lente ontwikkel word nie, maar selfs wanneer dit in warm gebiede woon, is dit raadsaam om vooraf in potte te plant.
In meer noordelike streke, geleë op die vlak van St Petersburg, is dit beter om vroeg in die lente te plant in potte en te groei voor die begin van die somer in kweekhuise.
As 'n reël word tigridia-bolle in potte geplaas in 'n mengsel van turf-, sand- en sootgrond, 3 stukke elk. Hulle is 'n bietjie water, en wanneer spruite spruit water toeneem. Voordat hulle na 'n blombeddings oorgeplant word, word hulle in normale kamertoestande gegroei. As jy nie so 'n verbouing uitvoer nie, kan die lote oorverhit word en hulle moet vasgemaak word.
Aan die begin van die somer word hulle in oop grond oorgeplant, dikwels met 'n pot. Dit is raadsaam om 30 cm perdmengsel voor die prosedure gemeng met blare in die putjies te plaas en dieselfde hoeveelheid grond te plaas en dan die pot met die plant te verlaag.
Gieter word uitgevoer as die grond droog, die hitte verhoog die hoeveelheid vloeistof. Water vir besproeiing moet warm wees en verkieslik diep water uitoefen.
Dit is om 'n stuk buis met gate langs die plant te grawe en water daarin te gooi. Sterk water is nodig tydens blom.
Kunsmis vir tigridia
Na plant, is dit raadsaam om 'n stikstofbevesting by die tempo van 35 g per 1 m 2 by te voeg. Een maand na plant, word 'n volle vloeibare minerale kunsmis toegedien, die dosis wat op die verpakking aangedui word.
Gedurende die ontploffing is dit nie sleg om 'n nitrophore te voeg nie - 50 g per 10 liter water vir besproeiing. Dieselfde oplossing kan op die blare gespuit word.
Tigridia in die winter
Met die blomme verdor, word die skiet afgesny. Dit is om te verseker dat die bolle beter voorberei word vir die daaropvolgende oorwintering. As die stamme te hoog of val, moenie vergeet om vir hulle te maak nie.
Na die eerste ligte ryp sal die groen gedeelte van die bosse sterf, waarna dit gesny word en die uie uitgegrawe word, liggies van die grond af peel, maar 'n deel word oorbly - dit sal later val.
Hul minimum van 30 dae word in die kamer gedroog. Na 10-15 dae nadat jy die materiaal begin droog het, skuur die oorblyfsels van die aarde af, sny die wortels af en sny die hennepstompels tot 2 cm.
Vir die berging in 'n droë kamer is die beste om die sand te neem. As die stoorplek te nat is, is dit beter om die materiaal net in nylonmaas te hang.
In die lente voor plant word die knolle verdeel. Doen dit 4 dae voor plant, want die plek waar die bolle teen een tot een gedruk word, moet uitdroog.
Tigridia saad grootmaak
In die suidelike breedtegrade, waar blom begin in die middel van die somer, kan jy tigridiumsaadjies versamel en die plant met hul hulp propageer.
Saai word uitgevoer in die middel van die winter, pre-stratification, dit is die verwerking van lae temperature, is nie nodig nie. Saai word uitgevoer in 'n mengsel van sand met turf in die verhouding 1 tot 1.
Die substraat mag nie uitdroog nie, dit word gereeld natgemaak. Lote begin 10-20 dae na saai spoeg.
Aan die einde van die lente kan saailinge in 'n blombed geplant word, en teen die herfs sal die bolle wat van jong plante verkry word, reeds geskik wees vir verdere voortplanting.
Dit is hierbo bespreek oor hoe om te versamel, die bolle op te slaan en hul aanplanting uit te voer, dit is oor die vegetatiewe metode van voortplanting.
Groeiende tigridia kan met verskeie probleme gekonfronteer word. Meestal moet tuiniers meedoen bolle verrot in die winter. Om plantmateriaal beter te hou, word dit met swamdodende middels behandel, byvoorbeeld met 'n swak oplossing van foundationol.
Soms gevind roesskade. Met hierdie rooi kolle verskyn op die blare. Om hierdie swam te bestry, word pynpunte afgesny en 'n 1% oplossing van Bordeaux vloeibare of soortgelyke swamdoders word gebruik.
Geen blom nie Dit gebeur dikwels wanneer kunsmis met 'n hoë stikstofinhoud op voedingsgrondsoorte toegedien word, en die blare begin sterk groei, en omgekeerd bloei dit nie.
Tigridia-bolle is lief vir eet molkrieke. Om die wortelstelsel van 'n plant te slaan, vernietig hulle dit. U kan hierdie plaag opspoor deur klein hopies grond op die grondoppervlak. Om hulle te veg, is die beste vasgevang met mis, heuning of bier. Ook kan 'n nes dit met seep en water vul. As die plae te veel is, dan toevlug tot chemikalieë.
blaaspootjies voed op plantensap. Hierdie plaag vermeerder baie vinnig in warm weer, en kan ook baie verskillende plante beïnvloed. Want hy verlaat geel droë kolle op die blarewat gou dood en droog word.
Omdat blaaspootjie bloei eindig vroeg. Sukkel met hierdie insek, plak plakpapier om plante en gebruik infusies van tabak, klandien, insekdoders.
Soms val hulle 'n tigridia aan slakke. Om hulle te bestry, is dit genoeg om limoen of gebreekte eierskappe rondom die plante te verstrooi. Ook hierdie plae kan met die hand versamel word.
Beskrywing van tigridia en sy variëteite
Die naam van die blom tigridia spreek van sy eksotiese oorsprong. In ons land is hierdie plant nie baie gewild nie, maar in Noord-Amerika, wat die geboorteplek van die tigridia is, word dit selfs geëet. As gevolg van die feit dat die knolle baie stysel bevat, was dit vir die inheemse mense 'n plaasvervanger vir aartappels.
Die blom het sy ongewone naam as gevolg van die pittige kleur binne die blare. Van Latynse Tigridia vertaal as "soos 'n tier." Die buitenste blare kan van verskillende kleure wees: van wit en sag pienk tot helderrooi en pers.
Die hoogte van tigridia bereik nie meer as 70 sentimeter nie, en die blomme is ongeveer 8-10 sentimeter in deursnee. In een bos kan tot vyf stingels wees, wat uit een tot drie knoppe voorkom. Dit is moontlik om slegs 8 uur blom te bewonder, waarna die blom dadelik vervaag.
In totaal is meer as 40 spesies eksotiese plante bekend, maar vir die groei in blombeddings en beddens gebruik die volgende tipes:
Auer. Groot blomme wat uitsteek met heldergeel blomblare en 'n middel van lila versadigde kleur.
Alba. Wit blomme met rooi gevlekte middel.
Lilatsiya. Die basis is in rooi spikkels, waarvan blare van lila kleur wegbeweeg.
Karminea. Die kroonblare is helder oranje met 'n geel basis, waarop baie rooi en pers kolle is.
Vir die groei in die tuin, kies meestal gemengde tigridia, 'n mengsel van verskillende spesies. Saam lyk hulle helder en ongewoon.
Waarskynlik weens die kort bloeiperiode, is die plant nie baie gewild nie. As jy ongewone blomme met eie oë wil sien, moet jy die mees gemaklike toestande vir hulle skep. Tigridia groei aktief en blom op ligte gronde wat nie deur sterk suurheid onderskei word nie. Sy voel goed op sanderige of leemagtige gronde, as hulle vooraf met die turf, kompos en kunsmis verryk word.
Jy kan groot pragtige knoppies sien, as jy tigridia met genoeg sonlig gee. Plant inheems aan die suidelike breedtegrade van Noord-AmerikaDit verklaar sy liefde vir die son. As gevolg van die dun en brose stingels vir die plant, kies 'n plek wat beskerm word teen windstowwe en konsepte.
Ervarende produsente raai aan om in groepe te plant: dan sal die blomme in beurte bloei, en dit sal die voorkoms van ononderbroke blom skep. Vir verbouing in oop grond kan jy:
Vir saadverbouing begin die werk in Februarie - Maart, saai hulle in 'n houer en druk hulle saggies 2-3 mm in die grond. As houers kan jy klein individuele potte vir saailinge gebruik met 'n mengsel van soodgrond, sand en turf. Die eerste lote moet oor drie weke verskyn.
In die laat lente of vroeë somer kan plante in oop grond oorgeplant word. Die belangrikste ding is om die gevaar van ryp te slaag. In die herfs met elke jong plant kan jy bolle kry wat in die toekoms gebruik word.
Dit is baie makliker om 'n blom te gebruik met sy bolle. Plant in oop grond word eers na die aanvang van hitte gemaak. Die gunstigste tyd hiervoor is die begin van Junie. Klein bolle word in die grond geplaas tot 'n diepte van 5 sentimeter. Vir meer knolle moet die diepte van 10 sentimeter wees. Ten einde blomme goed te ontwikkel, moet die afstand tussen hulle nie minder as 15 sentimeter wees nie.
U kan ook vooraf die ontkieming van die bolle versorg. Om dit te doen, word hulle vroeg in April in bokse met los grond geplant en aktief bevochtig, veral gedurende die eerste week. Ontkiemde uie in die laat lente op oop grond geplant. Met hierdie metode kan jy die voorkoms van kleure aansienlik versnel.
Ten spyte van sy eksotisme, is tigridia onverskillend om te sorg. Sy moet gereelde water, tydige bevrugting en winterkering verseker.
Die plant benodig oorvloedige water.veral op warm somerdae. By uiterste temperature word bespuiting van die stingels en pamflette aanbeveel. Water moet warm en verdedig word. Nadat die plant behaag met sy magiese blomme, begin dit voorbereid wees vir die winter. Hiervoor het die aantal besproeiings geleidelik verminder.
Met die koms van die eerste blare moet jy kunsmis maak. Vir aktiewe groei word aanbeveel om voorkeur aan minerale en organiese bemestingstowwe te gee. Die volgende keer sal tigridia bevrugting benodig wanneer die knoppe verskyn. Toepassing van top toediening gedurende hierdie tydperk sal pragtige blom verskaf.
Ervaar produsente gereeld deklaag en los die grond om vog te behou. Doen dit na water of reën. Vir mulching gebruik turf of blaar humus.
Nadat die blomme heeltemal verdroog het, word die lote gesny. Voor die eerste ryp moet die bolle in die grond wees en voedingsstowwe ophoop wat sal help om die oorwintering makliker oor te dra. Aangesien tigridia baie sensitief is vir koue, word die bolle uitgegrawe vir die winter en skoongemaak van die grond. Na droog word hulle in turf- of sandtenks geplaas wat op 'n loggia of in 'n ander koelkamer gestoor word. Die belangrikste ding is dat die omgewingstemperatuur nie bo 10 grade Celsius styg nie, maar ook nie onder nul val nie. Die grond word periodiek met warm water gespuit.
Kenmerke van tigridia
Die hoogte van die bos tigridia kan wissel van 0,3 tot 0,7 m. Hierdie meerjarige bolvormige bolplant kan vertakte of eenvoudige lote hê. Gelyke gevoude groenagtige blaarborde het 'n xiphoide vorm. Aan die bokant van die pyle is enkelblomme, en hulle kan ook in 2 of 3 stukke versamel word. Die blomme het 'n bizarre vorm, soortgelyk aan 'n eksotiese vlinder. Die vrugte is 'n klein boks, binne wat geknip word, hoekige sade.
Aangesien ui tigridia uiters negatief op rypse reageer, moet dit eers in oop grond geplant word nadat warm weer ingestel is. In die reël val hierdie keer op die laaste weke van die lente of die eerste somer. Vir plant moet 'n sonnige oop area kies. Dit is moontlik om hierdie kultuur in die penumbra te laat groei, maar in hierdie geval sal die blomstingels swak en dun word en daarom benodig hulle 'n kous vir die ondersteuning. Ook, die werf moet beskerm word teen konsepte en skielike windwinde, aangesien dit die dun en swak lote van hierdie blom kan beseer. Geskikte grond moet los wees, lig, matig klam, goed gedreineer en nie-suur. Dit is moontlik om oormatige digte grond reg te maak deur saagsels of sand in te voeg.
Onmiddellik voor plant, moet plantmateriaal vir 'n paar uur gedompel word in 'n oplossing van die geneesmiddel Maxim (2 milligram per 1 liter water). Die bolletjies wat op hierdie manier behandel word, sal beskerm word teen fusarium, wit en grysvrot en ander siektes. Hoe diep die gloeilampe afhang, is hul grootte. Byvoorbeeld, die kleinste ui moet geplant word tot 'n diepte van ongeveer 50 mm, en die grootste in die grond met 100 mm begrawe. Tussen die uie in 'n ry moet 'n afstand van nie minder nie as 15 sentimeter waargeneem word, terwyl die afstand tussen die rye ongeveer 20 sentimeter moet wees. Die eerste lote kan eers na 30-40 dae gesien word, die groeiende bosse sal in Augustus bloei, maar as gevolg hiervan het hulle nie tyd om te vries tot ryp nie, wat uiters sleg is vir die vervangende bolle. In hierdie verband adviseer ervare tuiniers om voor hulle kormusse in oop grond te plant om hulle in kamertoestande te laat groei. Om dit te doen, word hulle in die laaste dae van Maart op die dwang geplaas. Meer oor hierdie sal bespreek word in die afdeling oor die uitplant van hierdie plant.
Tiger sorg in die tuin
Die groei van 'n tigridia in jou tuin is redelik eenvoudig. Sy moet betyds natmaak, weeding, aantrek en losmaak van die grondoppervlak tussen die bosse verseker. Ervare tuiniers beveel aan dat die oppervlak van die perseel bedek is met 'n laag deklaag, dit sal nie net die grondstruktuur bewaar nie, maar ook die aantal besproeiings, onkruid en losmaak verminder. Ook sal dit nodig wees om die blomme wat betyds begin vervaag, te verwyder, en, indien nodig, om 'n borskantjie te maak vir penne of takkies.
Wanneer dit in die tuin gegroei word, vereis hierdie plant sistematiese water. Gedurende 'n lang droogte moet die bosse elke dag natgemaak word, en jy moet so 'n volume water gebruik dat die aarde nat kan word tot die diepte van die bul. Ook, in die geval van 'n lang droogte, moet die bogenoemde deel van die bosse in die aand met 'n warm waterspuier bevochtig word.
As al die nodige kunsmis by die voorbereiding vir plant geplant is, dan sal dit moontlik wees om te vergeet om tigridia te voed tot aan die einde van die seisoen. As die grond arm of uitgeput is, moet die bosse net 'n paar keer per seisoen gevoer word, en gebruik 'n oplossing van komplekse kunsmis (3 gram per liter water). Dit is noodsaaklik om 4 weke later na toediening van blare en tydens ontluiking te bring.
Om die plante vroeg te bloei, moet die bolle in die begin van die lenteperiode onder kamertoestande gegroei word. Hulle moet in die laaste dae van Maart geplant word in 'n pot met 'n ligte grondmengsel. In 1 pot word 3 of 4 knolle gelyktydig geplant, en hulle moet in die substraat minstens 30 mm begrawe word. In die eerste weke sal die bolle gematigde water moet verseker. После того как клубнелуковички начнут прорастать, обильность поливов надо увеличить, следует учесть, что субстрат должен промокнуть на ту глубину, на которой находятся корешки клубнелуковиц.Dit is die beste om potte met wye dreineringsgate te pluk vir die plant van knolle, en die staanplek moet redelik hoog wees sodat tigridia gereël kan word vir laer water. Met hierdie watering is die risiko om swamsiektes te ontwikkel relatief laer. Nadat die pyle verskyn het, moet die houers met knolle oorgedra word na 'n goed verligte, warm vensterbank. Onthou dat hierdie plante kontraindikeerde konsepte is. Aanplanting van hierdie knolle word in die oop grond in die eerste dae van Junie gemaak.
Die diepte van die plantkuil vir die getransplanteerde plant moet van 0,5 tot 0,6 m wees. Onderaan die put moet 'n dreineringslaag van perde mis of gebreekte baksteen gemaak word, terwyl die dikte van 0,2 tot 0,25 m moet wees. Dit moet gelê word van los grond van dieselfde dikte as die vorige een. Dan is dit nodig om 'n gekruide knol daarop te sit, waarna die gat met voedsame grond bedek is. Oorplantte benodig oorvloedige water.
As die bosse vanaf middel tot einde Julie begin bloei, dan kan die sade ryp word. Die versameling van sade geproduseer voor die begin van ryp. Hulle word in die winter gesaai, en saadvoorbereiding is nie nodig nie. Tenks skoon in 'n goed beligte, warm (20 tot 25 grade) plek. By die pluk van saailinge moet jy baie versigtig wees om beserings aan hul wortels te voorkom. Nadat 'n paar ware blaarborde in die saailinge ontwikkel het, moet hulle in individuele potte uitmekaar gesny word, terwyl hulle saam met 'n klomp van die aarde saamgeneem word. Vanaf die tyd van saai tot aan die begin van blom, duur dit ongeveer 6-7 maande.
Vegetatiewe metodes kan ook gebruik word om hierdie gewas te propageer. Gedurende die seisoen 1, groei een volwasse kormus ongeveer vyf vervangende kinders. Hulle moet van die ouerbol geskei word voordat hulle geplant word, terwyl die plekke van foute en afdelings met steenkoolpoeier bedek moet word, waarna die kinders in die grond geplant kan word.
Heel dikwels vermy tuiniers die tigridia-plantmateriaal tot die lente, omdat die meeste daarvan vrot. As 'n reël verskyn rot op die uie wat nie goed verouder is nie. Dit is hoekom dit noodsaaklik is om seker te maak dat hulle goed ryp word voordat jy die korms begin voorberei. Ook, vir die doel van profylaxis, moet jy die knolle vergiftig voordat dit in enige swamdoder oplossing opgeneem word, byvoorbeeld: Maxime, Benlate of Fundazole.
'N Plant wat in oop grond groei, kan geraak word deur skurfte of roes. Om dit te voorkom, word dit aanbeveel om die blare met plantinfusies of swamdoder oplossings te bespuit.
As die plant met 'n mosaïek getref word, is dit nie meer moontlik om dit te genees nie, aangesien virus siektes vandag as ongeneeslik beskou word. In hierdie verband is dit uiters belangrik om die plant met die regte sorg en geskikte groeitoestande te voorsien sodat dit sterk en minder seer is.
Medvedki, slakke, koolskote en blaaspootjies kan tigridia benadeel. Om druppels te vernietig, sowel as 'n skoen, saam met hulle ruspes, moet die blare van bosse bespuit word met 'n oplossing van enige insekdoder. Slakke word deur hande geoes, om hul werk te vergemaklik; stukke leisteen of bord word oor die gedeelte uitgelê, waaronder die meeste maagdruppels in die warmste tyd van die dag gly. Verwyder hulle van die aas en vernietig. En in die ontdekde bewegings van die beer is dit nodig om die seepoplossing uit te gooi. As die beer probeer ontsnap, uitkom, moet dit gevang en vernietig word.
Aangesien tigridia 'n termofiliese plant is, is dit moontlik om dit net in oop grond te verlaat in die warmste suidelike streke. Daarom verwyder die meeste tuiniers met die aanvang van die herfs tyd kormusse uit die grond en maak dit skoon tot op die lente, terwyl 'n koel genoeg plek gekies word, maar die temperatuur moet nie onder 0 grade val nie. Dit is egter nie so maklik om grawe van tigridia op te grawe nie. Om plantmateriaal goed te bewaar tot die lente, moet dit ten volle volwasse wees, en hiervoor is dit nodig om te weet wanneer presies die ui in die herfs uit die grond verwyder moet word. Hierdie prosedure word slegs uitgevoer nadat al die blaarplatte op die bos verdwyn het. As daar 'n bedreiging van ryp is, maar die blare nog groen is, word dit aanbeveel om die bosse saam te grawe met 'n klomp grond wat groot genoeg moet wees, dan word dit oorgedra na 'n koel en goed verligte kamer. Eers nadat die blaarborde geel en verdor word, kan dit begin om die plantmateriaal te stoor vir berging. Voorbereiding van knolle vir stoor sluit in die skoonmaak, was, en ook in die oplossing van die geneesmiddel Maxim en deeglike droog. Die skeiding van kinders uit ouerbolle moet in die lente voor plant geplant word, maar nie in die herfs nie.
Knolle moet in 'n houer gevul word met droë sand of turf. Om hulle skoon te hou in 'n koel (3-10 grade) kamer met normale humiditeit. Ook kan uie in papiersakkies gevou word, wat op die yskas se plank skoongemaak word, ontwerp vir groente, waar hulle tot die lente gestoor word. Gedurende die winter, moenie vergeet van die bolle nie. U moet 'n sistematiese tjek maak, waartydens dit nodig is om alle beskadigde en geroosterde uie te verwerp.
Tigridia - beskrywing en tipes
'N Bloeiende, grasagtige meerjarige tussen dertig en sewentig sentimeter in hoogte het digte kormusse met risome, vertakking of regop stingels, eweredig gevou, liggroen, xiphoidale blare en peduncles met een of meer knoppies wat reg van die grond groei. Blomme van agt tot tien diameters Centimeters bestaan ​​uit verskeie klein en drie groot kroonblare, sodat hulle 'n driehoekige vorm het. Die sentrale deel van die knop is geverf met kontrasterende vlekke, en die buitenste monofoniese blare kan pienk, wit, blou, geel, rooi, lila wees.
Elke tigridia blom bloei net vir 'n paar uur, maar 'n nuwe knop bloei om die volgende dag. Om sodoende lang bloei te kry, word plante in groepe in 'n blombeddings geplant.
Meer as vyftig spesies tigridia is bekend., waarvan slegs 'n paar in kultuur gegroei het:
Tigridia pou - plante met 'n hoogte van vyf en twintig tot sewentig sentimeter blomme in die tweede helfte van die somer vir twee tot drie weke. Hy het 'n korm met 'n breedte van vier en 'n lengte van ses sentimeter, waaraan verskeie kinders in een seisoen vorm. Die corm self verdroog teen die einde van die seisoen. Tigridia-poue word onderskei deur liggroen, swaardvormige, wye blare met lengtevoue en pers, wit, oranje, ligpienk of skarlakenblomme met 'n deursnee van tien tot vyftien sentimeter. Drie tot vyf lote met drie tot vyf blomme word op elke bos gevorm. Afhangende van die verskeidenheid, kan daar rooi, karmyn of geel kolle in die blom wees.
Tigridia multi-blom verskil van uitgeknipte maroenblomblare wat buite gebuig is, waarvan die basis donkerder is.
Tigridia skaak - 'n plant met blomme van ongewone kleur. Gekleurde kolle word op die groot blinkblare van die blom versteur.
Tigridia buisvormige het nou blare, 'n vertakkende kort stingel en geronde buitenste blare van ligte pienk kleur. Die deursnee van elke knop is van vyf tot sewe sentimeter.
Plant en verbouing in oop grond
Die plant is lief vir sonlig, so goed beligte gebiede word gekies vir plant. In die penumbra kan blomstingels dun en broos word.
Daardie windwinde breek nie sagte bosse nie, word aanbeveel om tigridia in windlose, konsepvrye gebiede te plant.
Voor plant vir plante jy moet die grond voorberei, want hulle hou nie van digte, swaar grond met stagnante vog nie. Die grond is soos volg voorberei:
suur grond word behandel met kalkmortel,
digte grond gemeng met saagsels,
sand en sommige kunsmis word by swaar gronde gevoeg.
Groeiende tigridia van saad
Om vroeër blom te kry, word tigridia tuis deur saailing gekweek. Vir die aanplant van sade, kan jy saailinge wat in die winkelgrond gekoop is, gebruik of 'n grondmengsel van die volgende komponente voorberei:
Tanks vir saailinge Vul met klam grond oor die oppervlak waarvan sade versprei en besprinkel met 'n klein laag grond. Saad moet vyf tot ses sentimeter van mekaar wees.
Gewasse van bo af word met water uit 'n spuitbottel gespuit en bedek met poliëtileen of glas. Sorg vir hulle bestaan ​​in daaglikse lug van landings en in die grond wat nodig is.
In 'n warm plek en met goeie sorg sal saailinge in ongeveer drie weke verskyn. Skuiling word van hulle verwyder, en tanktransplantasies word in 'n goed beligte plek geplaas waar daar geen direkte sonlig is nie.
Op die oop grond gegroei Saailinge word in Mei geplant. Tigridia sade wat in ses tot sewe maande van saad gekweek word, blom in die winter.
Wanneer die grond in die tuin goed opwarm en konstante positiewe temperature vasgestel word, kan die bolle in oop grond geplant word. Vir die aanplant van gloeilampe grawe gate gegrawe van agt tot twaalf sentimeter. Die afstand tussen hulle moet minstens vyftien sentimeter wees. Elke gat is bevochtig en daar word kroeë daarin geplant.
Om vroeë blomme te bekom, beveel ervare tuiniers aan om by die huis of in 'n kweekhuis te buig. In Maart word hulle in aparte potte geplant en spesiale sorg voorsien:
Die eerste twee weke tot die wortels tot lewe kom, word die knolle volop natgemaak.
Sodra lote verskyn, word die frekwensie van water verminder, en die plante word eers natgemaak nadat die bogrond verdroog het.
Sorg vir tigridia in die oop veld neem nie veel tyd nie. Eksotiese plante word gereeld natgemaak sodra die bogrond uitdroog. Meer volop en gereelde waterblomme benodig warm en droë weer. Na blom word water verminderen sodra die grond deel van die plante opdroog, word hulle heeltemal gestop van water.
Vir die groei en blom van tigridia is bemesting belangrik, waarvoor komplekse minerale bemestingstowwe gebruik word. As die bolle by die huis ontkiem is, is hulle eers twee weke gevoer nadat hulle in oop grond geplant is. Geplant onmiddellik op die blombedding plante word bevrug na die voorkoms van blare op hulle.
Dit word aanbeveel om blomknoppies dadelik op die bosse te verwyder sodat die plant die krag het om nuwe blomme te vorm.
Voorbereiding van tigridia vir die winter
Ten spyte van die feit dat tigridia meerjarige plante is, word die bolle in oop grond teen onder-nul-temperature bevries. Daarom, so gou as tydens ryp Die lugdeel van die plant sal verdor, kormusse sal uitgegrawe word en tot die lente by die huis gestoor word. Voordat jy die gloeilamp stoor, moet jy voorberei:
Sny die blare en stamme.
Droog vir twee weke by kamertemperatuur.
Skud die oorblyfsels van die aarde.
Verkort tot twee sentimeter stingel hennep.
Sny die wortels.
Droog vir ongeveer twee weke.
Klaar vir stoor gloeilampe aan die slaap raak droë sand. Nat grond en sand sal nie geskik wees vir hul stoor nie, aangesien dit onbeskerm is met skubbe van tigridia in nat toestande sal begin vrot word. Bêre die gloeilampe in 'n droë plek in die sand met 'n lugtemperatuur van +4 tot +10 grade.
Kan beplantingsmateriaal gestoor word Blom in die nylon maas by die huis, hang dit nader aan die plafon.
Twee of drie weke voor die planting van trigridia in die oop grond, word die knolle van die knolle oopgebreek en op die breekplek van die kinders gedroog.
Plant en sorg vir tigridia (kortliks)
plant: Groei gloeilampe tuis in potte met grond - vanaf die einde van Maart, plant koring in die grond - vanaf die tweede helfte van Mei.
grawe: in Oktober.
Gloeilampstoor: stoor gloeilampe geplaas slegs wanneer die grond deel is heeltemal verdor. As ryp kom en die blare nog groen is, word die bolle uitgegrawe met 'n groot aardse klomp en in 'n helder, koel plek gehou totdat die grondgedeelte geel en verdroog word. Daarna word die bolle gesorteer, ontsmet in Maxim se oplossing, gedroog en tot die lente gestoor by 'n temperatuur van 3-10 C, gedompel in sand of in droë turf.
grond: lig, los, goed gedreineer, matig nat, neutraal of effens alkalies.
water: gereeld, in droogte en hitte - daagliks. Die grond is geweek met water tot die diepte van die bolle. As die droogte verleng word, moet die tigridia in die aande met warm water gespuit word.
Top dressing: indien tydens die voorbereiding van die terrein in die grond kunsmis gemaak is, is bevrugting nie nodig nie. Wanneer dit in 'n onbevrugte, maer of uitgeputte grond gegroei word, word twee aanvullings met minerale oplossing vir die seisoen gemaak: een maand nadat die blare verskyn en gedurende die ontluikende tydperk.
kousband: Wanneer dit in die penumbra gegroei het, kan die stingels te dun wees, en die plant moet vasgemaak word aan 'n steun - 'n staaf of 'n pen.
voortplanting: sade, bolle en kinders.
peste: koolskoppe, bome, blaaspootjies en slakke.
siektes: vrot tydens berging.
Tigridia blom beskrywing
Die tigridia blom kan so lank soos 30 tot 70 cm lank wees. Dit is 'n bolvormige meerjarige met eenvoudige of vertakte stingels, swaardvormige liggroen, eweredig gevoude blare en enkel of 2-3 stukke wat bo-op die pyltjie ingesamel is, met fancy blomme soos 'n eksotiese vlinder. Die vrug van die plant is 'n boks met hoekige, saamgeperste sade.
Wanneer tigridia in die grond plant.
Aangesien tigridia-bolle op 'n koue snap reageer, word hulle eers in oop grond geplant nadat die dreigement van herhalende rype geslaag het, dit is nie vroeër as die tweede helfte van Mei nie. Tigridia moet geplant word in 'n oop, goed beligte area. Dit groei in die penumbra, maar dan sal die blomstingels van die plante dunner en swakker wees, en hulle moet vasgemaak word. Hou nie van tigridia-konsepte en skerp windstruite nie, en breek sy brose dun stingels.
Die grond vir tigridia moet lig en los wees, goed gedreineer, nie suur en matig nat nie. Te digte grond om dit los te maak, moet met sand of saagsels gegrawe word.
Hoe om 'n tigridia te plant.
Tigridia-bolle moet voor 2 uur in 'n oplossing van 4 ml Maxim in 2 liter water geëts word. Hierdie behandeling sal plante verder beskerm teen grys en witvrot, Fusarium en ander siektes.
Diepte van saad van die bolle hang af van hul grootte. Byvoorbeeld, groot monsters word gedompel tot 'n diepte van 10 cm en klein plantmateriaal is voldoende om 5 cm in te sluit. Die afstand tussen die bolle in die ry moet minstens 15 cm met 20 cm spasiëring wees. Lote sal eers na 4-5 weke verskyn. maar die plante sal nie tyd hê om te bloei voor vors nie, en dit kan die vervanging van knolle nadelig beïnvloed. Daarom beveel ons sterk aan dat u tigridia gloeilampe tuis groei voordat u dit in die oop grond plant, en laat hulle einde Maart vir destillasie plaas. Hoe om dit korrek te doen, sal ons jou vertel in die afdeling oor tigridia-oorplanting.
Hoe om te sorg vir tigridia.
Groeiende tigridia benodig geen spesiale prosedures nie. Dit sal genoeg wees om die plant te water, die grond daaroor los te maak, onkruid uit die blombedding te verwyder, dit te voed en as jy die oppervlak van die plot met humus of turf bewaar om die grondstruktuur te bewaar, moet jy minder dikwels water, los en onkruid maak. Daarbenewens sal dit nodig wees om verwelkte blomme te verwyder en, indien nodig, installeer stutte in die vorm van stokke of penne vir 'n tigridia.
Gieter en voed tigridia.
Tigridia in oop grond benodig gereelde water, en in 'n droë seisoen moet dit daagliks wees, en oppervlakvog sal niks doen nie, die grond moet geweek word tot die diepte van die bolle. Met 'n lang droogte moet jy die grond gedeelte van die tigridia saans met warm water spuit.
As kunsmis op die grond toegedien word voordat die gloeilampe geplant word, sal tigridia tydens die groeiseisoen nie addisionele voer benodig nie. Vir die bevrugting van 'n maer of uitgeputte grond, is twee aanvullings voldoende met 'n oplossing van 3 g komplekse kunsmis in 1 liter water per seisoen: een maand nadat die blare verskyn en tydens die vorming van knoppe.
Для того чтобы ускорить начало цветения тигридии в открытом грунте, ее луковицы с начала весны подращивают в домашних условиях: в конце марта высаживают по 3-4 луковицы на выгонку в легкий субстрат, заглубляя так, чтобы над луковицами находился слой грунта толщиной не менее 3 см. Первые недели субстрат в горшках поливают умеренно, но как только луковицы начнут прорастать, им потребуется интенсивное увлажнение: влага должна проникать на всю глубину субстрата, добираясь до корней луковиц. Ten einde die vereiste vlak van grondvog te bereik, maar terselfdertyd nie swamsiektes op te wek nie, word die gloeilampe in potte met wye dreineringsgate en hoë plate ondersteun, en die metode van onderste besproeiing word gebruik. Wanneer die pyle verskyn, word die potte met die dwinging herrangskik na die warm, blink vensterbank en beskerm teen trekstukke. In die oop grond word die voorbereide bolle vroeg in Junie oorplant.
'N Pit vir tigridia-ent is gegrawe 50-60 cm diep.' N Dreineringsmateriaal van gebreekte baksteen en 'n laag perderemstok van 20-25 cm dik word op die bodem gelê, dan is 'n laag los grond waarop die gekapte uie gelê word, van dieselfde dikte. Die res van die ruimte is gevul met vrugbare grond. Na die uitplant van die gebied natgemaak.
Berging van tigridia.
As gevolg van die hitte-liefdevolle natuur, is die wintertyd van tigridia in oop grond onmoontlik in die meeste klimaatstreke: in die herfs word plantbolletjies uitgebou en tot die lente teen 'n lae, maar bo-nul-temperatuur gestoor. En dit is met die onttrekking uit die grond en die stoor van knolle dat die probleme met die groei van tigridia geassosieer word. Die belangrikste voorwaarde vir die normale berging van plantmateriaal van hierdie kultuur is die volledige veroudering van die bolle. Dit is dus belangrik om te weet wanneer Tigridia in die herfs moet grawe. Die bolle kan slegs bewaar word nadat die grond deel van die plant verdwyn het, maar as die ryp nader, en die blare op die tigridia nog groen is, grawe die knolle met 'n groot aardse klomp, sit dit in 'n helder, koel kamer, wag vir die geel plant om geel te word. blare sal vervaag, en eers daarna sal dit moontlik wees om die voorbereiding van knolle vir berging te doen.
Voordat dit in die stoor geplant word, moet plantmateriaal skoongemaak, gespoel word, geëts word in 'n oplossing van die geneesmiddel Maxim, droog goed, maar kinders hoef nie geskei te word van die moederknolle nie - stel hierdie prosedure opsy tot die lente. Hoe om tigridia op te slaan voor die landing? Die bolle word gedompel in droë turf of sand en word binne-in gehou met normale humiditeit by 'n temperatuur van 3 tot 10 ºC. Jy kan die plantmateriaal in papiersakkies vou en dit in die groentekas van die yskas sit. Gedurende die winter is dit nodig om die toestand van die bolle gereeld te kontroleer ten einde skade of verval betyds op te spoor.
Tigridia plae en siektes
Die grootste probleem van tigridia - die dood van bolle van rot tydens die winterberging. Die rede vir die voorkoms van verrotting is onvoldoende veroudering van die plantmateriaal. Dit is hoekom dit so belangrik is om te wag vir die natuurlike deel van die tigridia om te verdroog voordat die ui in die stoor gehou word. Om te verhoed dat die bolle verrot word, moet hulle in 'n oplossing van die geneesmiddel Maxim of ander swamdoders in 'n oplossing van Fundazol of Benlat geëtikseer word.
In oop grond kan tigridia ook roes of skurfte kry. Dit kan vermy word deur die plant met blaar te behandel ter voorkoming van oplossings van swamdodende middels of kruie-infusies. Maar tigridia kan nie van mosaïek gered word nie: daar is geen kuur vir virussiektes nie, daarom is dit belangrik om plantgesondheid met goeie sorg te handhaaf.
Van die plae, koolskoppe, ijsbeer, blaaspootjies en slakke is die gevaarlikste vir tigridia. Scoop, hul ruspes en blaaspootjies word vernietig deur tigridia op blare te behandel met insekdodende preparate wat in enige tuinpaviljoen of spesialiteitswinkel verkoop word. Slakke moet met die hand gemonteer word, met die gebruik van leisteen of planke wat op die plot opgeteken word soos valletjies. Op 'n warm dag verberg die slakke hulle van die son af, en jy hoef hulle net uit die skuiling te kry en hulle te vernietig. En die bewegings van Medvedka moet met seepwater gevul word, en as die insek nie in die dieptes sterf nie, maar die oppervlak bereik, vernietig dit.
Tigridia-pou (Tigridia pavonia).
Slegs een spesie van die genus word in kultuur gegroei - pou tigridiawat afkomstig is uit Guatemala en Mexiko. Die plant kan van 25 tot 70 cm lank wees. Die onreëlmatige vormige gloeilamp is tot 6 cm lank en tot 4 cm oor is bedek met membraneagtige skubbe. Teen die einde van die groeiseisoen is die ou gloeilamp heeltemal uitgeput, maar in plaas daarvan vorm daar nuwe bolle wat neste vorm. Die aantal uie val feitlik saam met die aantal skubbe op die moederbol. Een ui kan van 3 tot 5 voetstukke vorm, op elkeen wat tot 5 knoppe gevorm word. Die blare van die pou tigridia is xiphoide, breed, liggroen, gevou in lengte. Blomme met 'n deursnee van 10-15 cm uit ses lobbe wissel afwisselend. Die buitenste perianth lobbe is helderrooi of violet-oranje, die binneste is baie kleiner as die buitenste, geel-oranje gevlekte kleure, soos die farinks. Bloei vind plaas in Julie en Augustus, elke blom woon slegs 8-10 uur, terwyl die blom gewoonlik 15-25 dae duur. Tigridia-pou het verskeie tuinvorme:
– alba - plant met wit blomme in rooi kolle:
– aurea - vorm met donkergeel blomme in karmynvlekke,
– Karminea - Tigridia met oranje blomme in geel kolle,
– tigridia lilatsea - 'n plant met lila-rooi blomme in karmynvlekke,
– tigridia rosalind - 'n vorm met blomme van 'n sagte pienk skaduwee,
– Kanariensis - Tigridia met liggeel blomme en helderrooi middel,
– Spetsioza - vorm met skarlakenrooi blomme in goue geel kolle.
Die verskeidenheid mengsel "Tigridia Ferraria Mixt" is ook in aanvraag. Plante tot 60 cm in hoogte met swaardvormige blare en blomme met 'n deursnee van tot 15 cm met enkelkleurige buitenste blare van rooi, mauve, oranje, wit of geel kleur en drie interne blare met elegante kolle.
Vir teelwerke word tubulêre tigridia spesies met ligte pienk blomme, Mexikaanse tigridia met geel blomme, celerian tigridia met blou-lila blomme en ander spesies wat nie self gekweek word nie, gebruik.
Tipes en variëteite van tigridia
Tuiniers verbou slegs 1 tipe van hierdie kultuur - pou tigridia (Tigridia pavonia). Oorspronklik van Mexiko en Guatemala. Die hoogte van die bos kan wissel van 0,25 tot 0,7 m. Op die oppervlak van knolle, wat 'n onreëlmatige vorm het, is membraanskale. Die lengte van die gloeilamp bereik 60 mm, en in deursnee - ongeveer 40 mm. Aan die einde van die groeiseisoen is daar 'n volledige uitputting van die ou kroon, maar haar kinders grootword en vorm neste. Die ouer corm aantal babas en skubbe op die oppervlak is amper dieselfde. 3-5 voetstukke groei uit een ui, met ongeveer 5 blomme wat op elkeen vorm. Gevou langs die lengte van die groengroen wye blaarplate het 'n xiphoide vorm. Blomme, wat 10-15 sentimeter in deursnee bereik, bestaan ​​uit 6 lobbe wat afwisselend oopmaak. In die periant is die buitenste lobbe oranje-violet of dieprooi gekleur, terwyl die binne lobbe nie so groot soos die buitenste is nie, hulle het 'n oranje-geel gevlekte kleur, soos die farinks. Tigridia blomme in Julie - Augustus, terwyl die lewensduur van elke blom 8-10 uur is. Oor die algemeen is die blomtyd ongeveer 2-3,5 weke. Tuinvorms:
alba. Die blomme is wit, en op hul oppervlak is daar rooi kolle.
aurea. Op die oppervlak van donker geel blomme is daar karmenspikkels.
Karminea. Die blomme is oranje, bedek met spikkels geel.
Lilatsea. Op die rooi-pers blomme is karmynspikkels.
Rosalind. Kleur blomme ligpienk.
Kanariensis. In geel blomme ryk rooi middel.
Spetsioza. Die kleur van die blomme is skarlakenrooi, en daar is geel-goue spikkels daarop.
Die verskeidenheid mengsel "Tigridia Ferraria Mixt" is baie gewild: die bos is ongeveer 0,6 m lank, die blaarplate het 'n xiphoide vorm, die blomme bereik 15 sentimeter in deursnee, hul buitenste blare het 'n eenvormige kleur (perspienk, wit, rooi, oranje of geel) , op die drie interne blomblare is daar skouspelagtige kolle. Spesialiste betrokke by seleksie, gebruik Meksikaanse tigridia met geel blomme, buisvormige tigridia met pienk blomme en celerian tigridia - lila blou blomme. En gebruik ook ander tipes wat nie selfstandig deur tuiniers gegroei word nie.
Volgens die botaniese eienskappe van Tigridia verwys na meerjarige blomplante. Sy wortels is in die vorm van bolle, en word onderskei deur hoë digtheid. Dit is opmerklik dat die knolle van die plant baie stysel en voedingstowwe bevat, so 'n paar eeue gelede, in die kultuurland, in Noord-Amerika, is hierdie knolle in plaas van aartappels geëet.
Figuur 1. Eksterne eienskappe van tigridia
Die hoogte van volwasse plante kan 70 cm bereik, en die blaar waaier begin direk bo die grondoppervlak blom. Die eerste knoppies verskyn in Junie, maar die blom tydperk self kan voortgaan tot die eerste herfs ryp (Figuur 1).
let wel: Na die bloei sal die knop jou net oor 8-10 uur vermaak, waarna dit sal verdor. Daarom, as jy 'n oorspronklike blomsamestelling op grond van Tigridia wil skep, moet jy verskeie plante gelyktydig plant.
Kultuurbolletjies is redelik produktief, en gedurende die groeiseisoen kan hulle gelyktydig ongeveer 6 knooppunte produseer. Elkeen bevat 2-3 knoppies, waarvan die kleur van die kroonblare afhang van die verskeidenheid.
Na die voltooiing van die blom in die plek van bedekte knoppe, word 'n boks met sade gevorm, wat versamel kan word vir verdere verbouing van jong plante.
Keuring van plantterrein en grondvoorbereiding
Die belangrikste vereiste in die verbouing van tigridia moet gegee word aan die keuse van 'n plek vir sy landing. Hierdie kultuur is baie lief vir sonlig, daarom is dit beter om dit in goed beligte gebiede te plant.
As daar op jou webwerf geen plek is wat die hele dag eweredig verlig nie, kan die blom in gedeeltelike skaduwee gereël word. Dit sal nie die grootte en kleur van blomme beïnvloed nie, maar die stingels en blomstingels sal dunner wees, so elke plant benodig ondersteuning.
Dit moet ook in gedagte gehou word dat die kultuur baie sensitief is vir konsepte. Daarom is dit beter om 'n blombed in afgesonderde hoeke van die tuin te hê, beskerm teen sterk winde wat die dun en brose stamme van die kultuur kan beskadig. As dit nie moontlik is nie, word elke bos vasgebind aan 'n klein pen.
Die grond op die blombedding moet lig en los wees, aangesien tigridia, soos ander bolkulture, nie digte, oorbevolkte grond duld nie. Ten einde die aarde meer broos te maak, word dit aanbeveel om sand of saagsels by die grond by te berei wanneer die bed voorberei word.
Soos hierbo genoem, kan tigridia geproduseer word deur sade of bolle. By die gebruik van saad, moet nie uitgevoer word nie, direk saai in die grond, en 'n saailing metode van verbouing.
As jy verkies om die gewas met bolle te vermeerder, moet jy in die herfs 'n volwasse plant uit die wortel grawe en verskeie babas van die moederbol afskei, wat gebruik sal word vir die verbouing van nuwe plante. In die toekoms plant genoeg materiaal om in 'n klam lap te draai en op die onderste rak van die yskas vas te sit. So kan jy dit red totdat die lente in die grond land.
Aangesien die saadmetode van voortplanting moeiliker beskou word as wanneer 'n blom van bolle groei, sal ons dit meer in detail bespreek. In gematigde klimaat is dit nie sinvol om saad direk in die grond te saai nie, aangesien hulle nie tyd het om te ontkiem en sterk te word nie. Die voordeel moet dus gegee word aan die saailing metode (Figuur 4).
Figuur 4. Reproduksie van saadkultuur
Hiervan word sade in houers met ligte en los grond gesaai en in 'n kweekhuis of huisomgewing gehou. Terselfdertyd moet die temperatuur redelik hoog wees, van die orde van +20 grade, aangesien die plantmateriaal van die kultuur baie sensitief is vir temperatuurvermindering en mag nie ontkiem nie.
let wel: Dit is raadsaam om die saailinghouers met ligte turf-sandgrond te vul. Nadat die saad geplant is, word die grond gereeld bevochtig.
Skote lyk vriendelik en relatief vroeg - net 2-3 weke na saai. As gewasse te dik is, is dit raadsaam om hulle in afsonderlike potte te duik, sodat die spruite tyd kan kry om sterker te word voordat hulle na die grond oorgedra word. Aanplanting van saailinge op die blombedding word einde Mei uitgevoer. Gedurende die warm seisoen sal hulle tyd hê om 'n sterk ui te vorm en sterk genoeg te kry om te winter.
'N Blombedding met tigridia moet gereeld van onkruid vrygemaak word, aangesien dit nie net die voorkoms van die blommerangskat bederf nie, maar ook die verspreiding van plae kan veroorsaak.
Daarbenewens, na elke water of reën, is dit nodig om die grond saggies rondom die blomme los te maak. Dit sal die stagnasie van vog en die potensiële rotting van die wortels voorkom, sowel as om die water vinniger in die bolle te laat dring. Dit is ook wenslik om die bed te bedek met 'n laag organiese deklaag (blare humus of turf) om die verdamping van vog te vertraag en die verspreiding van onkruide te voorkom.
Afsny tigridia sal benodig word na blom. Dit is die moeite werd om eers die prosedure te begin ná die volledige verwelking van al die knoppies. Dit sal help om die gesondheid en vitaliteit van die bolle te behou voor die komende oorwintering.
Ervare tuiniers beveel ook aan om klein ondersteuners naby elke bos te installeer. Die feit is dat die stingels en tigridia blomstingels redelik groot is, en gedurende die blomperiode kan 'n sterk windwind of die gewig van die bloeiwyse self hul skade veroorsaak.
Voorbereiding vir die winter: stoor die gloeilampe
Aangesien tigridia tot die hitte-liefdevolle meerjarige gewasse behoort, moet spesiale aandag aan die oorwintering gegee word. In gematigde en harde klimaat word plantbolle in die grond vir die winter nie aanbeveel nie, aangesien lae temperature in meeste gevalle tot die dood van plantmateriaal lei, selfs al word die bed beskerm deur skuiling (Figuur 5).
Om tigridia goed te verduur, moet jy sulke aktiwiteite verrig:
Om die volle versadiging van die bolle te verseker, moet die gewas betyds in oop grond geplant word. Daarbenewens moet jy gereelde knoppies gereeld verwyder sodat die bolle genoeg tyd het om genoeg voedingstowwe voor die winter op te samel.
As die eerste ryp begin het, en die blare van die plant nog steeds nie wil hê nie, moet jy die plant versigtig grawe en dit saam met die aardse klomp na 'n koel, maar goed verligte kamer. Wanneer die blare heeltemal verdroog word, word die gloeilamp liggies verwyder en van res van die grond skoongemaak.
Voor die berging word die bolle gedroog, sonder om hulle te skei.
Figuur 5. Voorbereiding van bolle vir winterberging
Vervolgens word die gloeilampe in houers met droë sand of turf uitgelê en in 'n koel kamer gestoor by 'n temperatuur van nie meer as +10 grade nie. Spuit die grond gereeld met water.
Tigridia in landskapontwerp
Tigridia kan 'n goeie versiering van die tuin wees, as jy weet hoe om hulle behoorlik te plaas (Figuur 6). In die eerste plek moet daarop gelet word dat die bloeiperiode van een knop net 'n paar uur is. Hierdie kultuur sal dus net skouspelagtig lyk in groepaanplantings.
Figuur 6. Tigridia in landskapontwerp
Daarbenewens ervare ervare produsente beveel aan om verskeie plantvariëteite gelyktydig te plant sodat die blombedding helder en oorspronklik is.
By die beplanning van 'n blombed is dit belangrik om in gedagte te hou dat dit nie wenslik is om ander blink blomme naby die tigridia te plant nie, wat die skoonheid van die plant sal verduister. Die beste bure is konifere, arabis of flox.