V: Wit van ‘n hoendereier het bloed in
Wat veroorsaak dat die wit van ‘n hoendereier bloed in het?
Deur: .27 Augustus 2019 255 keer gelees
Bloed word partykeer in die wit van hoendereiers gevind en word nie vir verkoop aangebied nie. Hierdie bloed is nie ‘n aanduiding dat die eier bevrug is nie.
Die bloeding word veroorsaak deur ‘n skeur van ‘n bloedvaatjie tydens vorming van die eier in die eierleier. Dit gebeur veral in jong henne. ‘n Ander moontlikheid is dat so ‘n hen toegang tot rottegif verkry het wat tot bloeding kan lei.
Geskryf deur: Dr. Mick Versfeld, Pluimveekonsultant (mickversfeld@gmail.com) Natasha Ibanez - CRH plc Career Video - CareersPortal.ie
Mechanical Engineering & Manufacturing Career Videos Dié bospad roep jou! | Netwerk24
Dié bospad roep jou!
Die Nuwelandwoud laat jou vinnig die druk stadsverkeer agter jou vergeet en het verskeie paadjies om te verken. Jannie van Rensburg vertel meer.
Stap deur die inheemse woud van Nuweland. Foto: Jannie van Rensburg
Netwerk24Foto: Jannie van Rensburg
Skuins ná sesuur in die oggend draai ek en my stapmaats uit Philip Kgosana-rylaan (voorheen De Waal-rylaan) by die Nuwelandwoud in.
Ons stap hiervandaan met die Kontoerpad langs na Kirstenbosch en terug.
Dis nog skemerdonker, maar alreeds begin die oggendverkeer opbou.
In stille dankbaarheid dat ons die dolle gejaag vryspring, haal ek my rugsak uit en maak seker ek het niks vergeet nie: water, padkos, koffie, kamera.
Die parkeerterrein is onder bome langs ’n kantoor van Sanparke en ’n brandweerbasis met bemanning 24 uur op bystand vir moontlike brande teen die berg. Helikopters staan immer gereed.
’n Entjie verby ’n valhek tussen die kantoor en helikopters, draai ons links op wat bekend staan as Skelmkoppad.
Die pad vat jou verby ’n ablusieblok indien jy vir oulaas ’n draai wil loop.
’n Entjie verder kom jy weer by ’n valhek uit, voor ’n bruggie waaronder ’n bergstroom vloei. Hier het ons regs gedraai en al langs die stroom dieper en steiler die woud inbeweeg.
’n Mosbegroeide waterval om die draai van Skeleton Gorge. Foto: Jannie van Rensburg
Heel gou is die druk stadsverkeer agter jou vergete, met voëls wat in geelhout-, hardepeer-, gewone bokdrol- en ander inheemse bome kwetter.
Daar is verskeie paadjies in die woud en ’n mens verdwaal maklik van jou voorgenome roete as jy nie vertroud is met die omgewing nie. Onthou net – opdraande gaan jou uiteindelik op die Kontoerpad besorg, terwyl afdraande jou weer by Philip Kgosana, oftewel die M3, sal bring. In ’n stadium het die paadjie wat ons gevolg het ons oor die bergstroom geneem.
’n Ent verder het ons by die Kontoerpad beland. Regs lei jou in die rigting van die Rhodes-gedenktuin, links (waarheen ons gemik het) na Kirstenbosch.
Ofskoon jy nou op die Kontoerpad is, is daar steeds heelwat trappies en steiltes voor jy naby die Smuts-roete, meer bekend as Skeleton Gorge, skerp afdraande na die botaniese tuin begin stap.
Ná ’n verkwikkende koppie koffie en kaaskoek by die tuin se teekamer, het ons ’n ander roete terug ingeslaan. Tussen die teekamer en die boonste ingang na Kirstenbosch lei ’n grondpad jou terug na die Nuweland-woud.
Dit is nie naastenby so hoog en steil soos die Kontoerpad waarmee ons gekom het nie, en lei jou in ’n stadium verby bouvalle met ’n interessante geskiedenis. Genaamd Paradys, was dit in die vroeë 1700’s ’n buitepos vir ’n garnisoen van die Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC). Dit het onder andere die meester-houtkapper gehuisves, wat in daardie jare verantwoordelik was vir die beskerming van die houtreserwes teen Tafelberg. Afgesien van die houtkapper, sy vrou en ’n slaaf, het ’n garnisoen van die VOC in ’n gebou langsaan tuisgegaan.
Die bouval van die meester-houtkapper wat in die vroeë 1700’s saam met sy vrou en ’n slaaf hier tuisgegaan het. Lady Anne Barnard het heelwat later vir ’n kort tyd hier tuisgegaan, en dit het toe – verkeerdelik – bekend geword as Lady Anne Barnard se Kothuis. Foto: Jannie van Rensburg
Dit was ’n ongenaakbare lewe vir troepe van die Paradys-garnisoen: besoldiging was min, kos was skraps en dissipline was streng en wreed. Die alternatief vir diegene wat hulle in Amsterdam by die garnisoen aangesluit het, was hongersnood in die ekonomies geteisterde Europa van daardie tyd.
Nog ’n interessante brokkie oor die houtkapper se huis is dat Lady Anne Barnard en haar man, Andrew, teen die einde van die agtiende eeu vir ’n kort tydjie daar tuisgegaan het. Dit het in latere jare verkeerdelik bekend geword as Lady Anne Barnard se Kothuis.
Ons staproete vir die dag, insluitend ’n paar draaie in Kirstenbosch self, was net oor die 13 km en het ongeveer sewe uur geduur.
Meer oor: Nuwelandwoud | Buite | Bospad
Hier is die finaliste!
Van alikreukel tot kanoroei deel van nuwe staproete