Die linkerhand weet nie wat die regterhand doen nie | Kan jy onthou
Die linkerhand weet nie wat die regterhand doen nie
September 14, 2014 – 2:31 nm
Tagged Afrikaans, dokter, linkerhand, operasie, pyn, regterhand, skouer, stort, strop
Die Bybel maan in Mattheus 6:3 dat wanneer jy iets vir die armes gee, jou linkerhand nie moet weet wat jou regterhand doen nie, bedoelende dat jy nie ‘n ophef daarvan moet maak nie, maar dit eerder in die stilligheid moet doen. Ek het egter hierdie week ‘n heel ander betekenis vir dié spreekwoord ontdek, ‘n baie meer praktiese betekenis.
Ek is soos 90% van die bevolking regshandig en het nog nooit enige waarde daaraan geheg of veel daaroor gedink nie. Todat ek verlede week op kort kennisgewing, moes aantree vir ‘n skouer operasie. Ja, aan my regterskouer. Die dokter het geduldig verduidelik dat ek vir ses weke niks met my arm mag doen nie, daarna vir ‘n verdere ses weke rehabilitasie behandeling moet ontvang om die spiere weer te versterk en dan nog ‘n verdere drie maande waartydens ek steeds nie enige gewig op die spiere mag plaas nie.
Ek het hom die woorde hoor sê, maar het in my binneste reeds besluit dat die raamwerk seker maar net ‘n voorstel is vir kleinserige, klaerige en pieperige mense. Ek sal die hindernis maar vat soos dit kom en sal gou weer op die been wees.
Ek was reg. Dis nou ‘n week later en ek is op die been. Minus ‘n arm. My regterskouer is SEER. Trane in die oë seer. Opkrul in die fetusposisie en verlang na jou ma seer. Enigste probleem is, ek kan nie in die fetusposisie lê nie. Van alle moontlike maniere om te lê, kan ek net een benut. Op my rug. Met ‘n sling. Die woordeboek vertaal sling met hangverband of strop. Strop klink beslis na die beter woord. Ek slaap nou soos ‘n baba. Nee, nie die spreekwoordelike baba nie. ‘n Regte baba, met ander woorde, ek slaap so twee ure, huil ‘n bietjie, slaap weer vir ‘n uur, word wakker ….
Ek moes ook nou leer om alles met my linkerhand te doen. Wat ‘n openbaring! My linkerhand het al die jare lyf weggesteek. Hy het geen idee wat die regterhand al vir meer as vyftig jaar doen nie. Ek kom nou eers agter hoe dom hy is. En hy het dit vir al die jare so goed vir my weggesteek. Ek moet nou eet, tande borsel, hare kam en selfs badkamer gewoontes met die linkerhand uitvoer en hy is totaal onbeholpe.
Reinigings rituele neem ‘n totaal ander dimensie aan. Ek het die eerste aand by die huis, na die operasie, die bad uitgetoets, aangesien die probleemskouer nog toegeplak en geseël was en ek duidelike instruksies ontvang het dat dit onder geen omstandighede mag nat word nie. Die inklim was geen probleem nie, maar om uit ‘n gesonke bad met een arm te klim, is ‘n ander storie. Wie se simpel idee was dit in elk geval om die bad te sink? Ek kon nie plat sit nie en ek kon nie op my knieë sit nie. Regs van my hang die nuttelose arm teen ‘n 90 grade hoek en is hy in die pad van alles en links van my is die arm wat so grof nalatig was om sy vaardigheids profiel te verbeter toe hy die geleentheid gehad het, dat hy eintlik iewers aangekla behoort te word. Van die tweede dag af, het ek eerder vir die stort gemik.
Soos Sophia in Golden Girls altyd gesê het: “Picture this: Sicily 1934 …”
Ek poog eers om die temperatuur van die twee krane gesinchroniseer te kry. Ons stortkrane het twee stellings: kookwater en suidpool. As dit min of meer leefbaar is, klim ek halfpad in die stort, met so ongemaklike skuins trajek, om die water oor my te kry, maar in dieselfde beweging die regterskouer uit die stortkop se straal te hou. Dan “was” ek my met die dom hand. Intussen word die seer arm teen ‘n 90 grade hoek teen my lyf vasgedruk, want die strop is vir skoonmaak doeleindes op die bed gelos. Wanneer ek, gemeet aan ‘n erg twyfelagtige standaard, min of meer skoon is, is dit tyd vir die hare was proses. Hiervoor word die reeds ongemaklike skuins gradiënt met nog 10 grade aangepas om al die gewraakte areas droog te hou. Baie soos ‘n kameelperd by ‘n watergat, net minder elegant. Ek het ook nou agtergekom my linkerhand kan nie oral afdroog soos die regterhand nie. Ek weet nie hoekom nie, maar dit is net so. Onverklaarbaar.
Teen die tyd dat ek klaar aangetrek het, is ek reg om weer te gaan stort. Hygend hert, wat ‘n missie. Die deodorant word links onderstebo aangewend en dan iewers in die algemene omgewing van die armholte aan die regterkant gespuit. Dis nou die kere wat ek nie die eerste spuit in my oë kry nie. As alles uiteindelik klaar is, bind ek weer die strop vas, tot die volgende keer.
Nodeloos om te sê ek mag nie kar bestuur of met enige tuinaktiwiteite besig wees, soos swembad skoonmaak of grassny nie. Ek het ‘n tuin outjie wat elke tweede week die beddings versorg en blare bymekaar hark. Maar ek sny nog altyd self die gras. Hierdie week moes ek egter die takie aan hom oordra…… en toe agterkom hy het geen idee hoe die randsnyer en grasmasjien werk nie.
Die rante lyk asof een of ander gogga sy intrek in die tuin geneem het. Maar die klassieke deel was toe hy die grassnyer beetgekry het of liewers toe die grasmasjien hom beetgekry het. Ek het een van daai grassnyers waarmee hulle rolbalbane en setperke sny, die rollem tipe. Die masjien is swaar en het gevolglik ‘n koppelaar waarmee hy homself vorentoe laat beweeg. Jy loop eintlik maar net agter die masjien aan en gee rigting. Die tuinman is maar ‘n kleinerige outjie, wat boonop nie kan kommunikeer in enige van ons elf amptelike tale nie. Enige opdrag aan hom, is altyd ‘n uitdaging, maar om die fynere nuanses van ‘n hoogs gevorderde, moderne, tegnologiese enjin met ‘n koppelaar aan hom te verduidelik, selfs met gebaretaal, was bo enige mens se vuurmaakplek. Boonop het hy al weggetrek nog voordat ek iets kon beduie.
Hy het reeds een strook windskeef gesny, of eintlik opgekerf, omdat hy self die masjien probeer stoot het, toe ek vir hom gefluit en probeer wys het hy moet eers stilhou. Ek het tussen die geraas van die enjin deur vir hom met die linkerhand probeer beduie van die koppelaar hefboom.
Hy het instemmend geknik, maar het terugskouend, geen begrip gehad van wat ek bedoel het nie. Hy het die hefboom gegryp en in plaas van om dit geleidelik te trek, het hy voluit gegaan. Die volgende oomblik gaan daai masjien op loop met hom en kies koers na die oorkantste bedding. Hy is heeltemal ontkant gevang en dit het gelyk of hy net so elke derde tree grondvat. Sy eerste besef van wat aan die gebeur is, was toe die grasmasjien reeds die eerste ry Agapanthusse in die bedding afgemaai het. Hy was vir die res van die dag nie dieselfde mens nie. Ek sal die takie volgende keer maar eerder aan Emile oorlaat.
Gelukkig is die dokter sover tevrede met my vordering en is ek op ‘n baie goeie voet (skouer?) met die fisio, wat nogal belangrik is, want sy is in ‘n posisie om my aan erge pyn bloot te stel.
Ek wou by die dokter weet of ek na die operasie sal kan waterski en klavier speel en hy het geen rede gesien waarom dit nie moontlik sou wees nie. Ek dink dis fantasties, want ek kon dit nooit voorheen doen nie.
Verder doen ek maar alles met die linkerhand. Ook die tik van dié storie.
Dis hoog tyd dat die linkerhand sy kant begin bring, want hy het tot nou toe geen idee gehad wat die regterhand doen nie.
« Die Buffel
Alweer ek en Telkom »
Posted September 18, 2014 at 5:34 nm
Soos altyd jou storie baie geniet 🙂 Sterkte met pad vorentoe…..
Posted September 18, 2014 at 5:43 nm