Watter gevorderde opvoedingsgeleenthede was in die vroeë 1890's vir inheemse Afrikaners beskikbaar? - Inligting - 2022
Watter gevorderde opvoedingsgeleenthede was in die vroeë 1890's vir inheemse Afrikaners beskikbaar?
Ek onthou dat ek eenkeer gelees het dat daar universiteite in Indië is wat deur die Britte bestuur of bestuur word, en dat hierdie skole inheemse Afrikaners toegelaat het om dit by te woon. Dit was egter lank gelede en ek kan nie die bron vind nie. (Dit is natuurlik ook moontlik dat ek my dit alles voorgestel het!) Kan iemand my help om enige universiteitsvlakskole te identifiseer wat inheemse Afrika -studente gedurende die vroeë 1890's sou aanvaar het? Dit maak nie vir my saak waar hulle hulle moontlik gevind het nie, maar ek sal veral belangstel in die hele Afrika -streek of moontlike Engeland.
Ek het probeer om na die biografieë van bekende inheemse Afrikaners te kyk. 'N Duidelike beginpunt is Nelson Mandela; hy het na die Universiteit van Fort Hare gegaan. Naby maar geen sigaar nie: die universiteit is gestig in 1916. Sy biografie noem egter ook die Universiteit van Suid -Afrika (gestig as die Universiteit van die Kaap die Goeie Hoop in 1876) en die Universiteit van die Witwatersrand (gestig as die South African School of Mines in 1896 ). Mandela studeer daar 'n halfeeu na die tydperk waaroor u hier vra, maar as u Wikipedia hieroor wil glo, was daar geen aanvaardingsbeperkings vir swart studente voor laat 40's van die 20ste eeu nie. So ten minste teoreties inheemse Afrikaners is toegelaat om daar te studeer. Om te bewys dat dit ook prakties gebeur het, moet u eintlik iemand vind wat daar gestudeer het gedurende die betrokke tydperk (bv. Sol Plaatje moes privaat lesse gebruik, nie goed nie).
As ek na persoonlikhede uit Ghana kyk, lyk dit eers slegter daar. Ek kon baie mense vind wat in Europa gestudeer het: Duitsland, Frankryk, Engeland. Byvoorbeeld J. Benibengor Blay wat in die 30's van die 20ste eeu aan die Regent Street Polytechnic studeer het. Of Jacobus Capitein wat in die 18de eeu aan die Universiteit van Leiden studeer het. Toe vind ek J.E. Casely-Hayford, dit lyk asof hy iewers rondom 1890 Fourah Bay College in Freetown (Sierra Leone) bygewoon het. Africanus Horton en Samuel Ajayi Crowther het vroeër dieselfde universiteit bygewoon. Een van die bronne vir die Wikipedia -artikel sê selfs:
Van 1827 tot 1950 en van 1969 tot hede was die meerderheid van die fakulteite Afrikaans.
Ek het nog 'n bietjie gesoek, maar kon nie 'n ander universiteit in Wes -Afrika kry nie, miskien was Fourah Bay College destyds die enigste.
Die eise vir beter openbare onderwys was baie. Werkgewers wou 'n beter opgeleide arbeidsmag hê, ten minste vir die tegniese werk. Klassieke liberale het geglo dat openbare onderwys die hoeksteen van enige demokrasie is. Ons regeringstelsel kan in die gedrang kom as 'n groot aantal onopgevoede massas onverstandig stem.
Onderrig aan America's Youth
Kerkleiers en moderne liberale was besorg oor die welstand van kinders. Hulle het geglo dat 'n sterk opvoeding nie net gepas is nie, maar 'n onvervreembare reg aan almal verskuldig is. Verder wou kritici van kinderarbeidspraktyke langer verpligte skooljare hê. As 'n kind op skool was, sou hy of sy nie in die fabriek gewees het nie.
In 1870 het ongeveer die helfte van die kinders van die land geen formele opleiding ontvang nie. Alhoewel baie state gratis kinders onderrig tussen die ouderdomme van 5 en 21 jaar, het ekonomiese kinders baie kinders in myne, fabrieke of op die plaas laat werk. Slegs ses state het op hierdie stadium verpligte onderwyswette gehad, en die meeste was slegs 'n paar weke per jaar.
Massachusetts was die leier in die verskerping van wette. Teen 1890 moes alle kinders in Massachusetts tussen die ouderdomme van 6 en 10 jaar minstens twintig weke per jaar skoolgaan. Hierdie wette was baie eenvoudiger om uit te voer as om toe te pas. Opregte beamptes sal nodig wees om oortreders te verjaag. Privaat en godsdienstige skole sal gemonitor moet word om kwaliteitstandaarde soortgelyk aan openbare skole te verseker. Ondanks weerstand het aanvaarding van verpligte laerskoolonderrig begin versprei. Teen die begin van die eeu was sulke wette universeel in die noorde en weste, met die suide wat agtergebly het.
Ingevolge die wette van Jim Crow is die openbare skole wat in die Suide werksaam was, heeltemal geskei in 1900. Mississippi het in 1918 die laaste staat geword wat basiese onderwys benodig het.
Ander hervormings het die land begin oorval. Onder invloed van Duitse immigrante het kleuterskole in stedelike gebiede ontstaan, wat begin het met St. Louis in 1873. Die eis vir beter opgeleide onderwysers het gelei tot 'n toename in 'normale' skole, kolleges wat gespesialiseer was in die voorbereiding om onderrig te gee. Teen 1900 het een uit elke vyf openbare onderwysers 'n graad behaal.
Meer en meer hoërskole is in die laaste drie dekades van die 19de eeu gebou. Gedurende daardie tydperk het die aantal openbare hoërskole toegeneem van 160 na 6,000, en die ongeletterdheidsyfer van die land is byna in die helfte verlaag. Slegs 4% van die Amerikaanse kinders tussen die ouderdomme van 14 en 17 was eintlik ingeskryf.
Hoër onderwys vir almal
Hoër onderwys het ook verander. Oor die algemeen het die aantal kolleges toegeneem as gevolg van die oprigting van openbare kolleges vir grondtoelae deur die state en private universiteite wat deur filantrope geborg word, soos Stanford en Vanderbilt.
Geleenthede vir vroue om by die kollege te kom, het ook toegeneem. Mount Holyoke, Smith, Vassar, Wellesley en Bryn Mawr Colleges het 'n liberale kunsopleiding gelewer wat gelykstaande is aan hul eweknieë. Teen 1910 was 40% van die land se universiteitstudente vroulik, ondanks die feit dat baie beroepe steeds vir vroue gesluit was.
Alhoewel byna 47% van die land se kolleges vroue aanvaar het, was Afro -Amerikaanse bywoning by blanke skole feitlik nie bestaan ​​nie. Swart kolleges soos Howard, Fisk en die Universiteit van Atlanta het aan hierdie behoefte voldoen.
President Garfield vermoor. President Garfield is op 2 Julie doodgeskiet. Hy sterf op 19 September. Ondervoorsitter Chester A. Arthur (Republikein) volg Garfield op as president.
Tuskegee Institute gestig. Booker T. Washington het op 4 Julie die eerste skoolhoof van die Tuskegee Institute in Tuskegee, Alabama, geword. Tuskegee het die toonaangewende beroepsopleidingsinstelling vir Afro-Amerikaners geword.
Skeiding van openbare vervoer. Spoorwegwaens in Tennessee geskei, gevolg deur Florida (1887), Mississippi (1888), Texas (1889), Louisiana (1890), Alabama, Kentucky, Arkansas en Georgia (1891), South Carolina (1898), North Carolina (1899) , Virginia (1900), Maryland (1904) en Oklahoma (1907).
Burgerregte -wet omvergewerp. Op 15 Oktober het die Hooggeregshof die Wet op Burgerregte van 1875 ongrondwetlik verklaar. Die hof verklaar dat die veertiende wysiging state, maar nie burgers nie, verbied om te diskrimineer.
Sojourner Truth sterf. Sojourner Truth, 'n moedige en vurige afskaffer en 'n briljante spreker, is op 26 November dood.
'N Politieke staatsgreep en 'n rasse -oproer. Op 3 November het blanke konserwatiewes in Danville, Virginia, die ras van die plaaslike regering oorgeneem, ras-geïntegreerd en volksverkies, en vier Afro-Amerikaners is in die proses dood.
Lynchings. Dit is bekend dat drie-en-vyftig swart Amerikaners in 1883 met 'n lynch geslaan is.
Cleveland tot president verkies. Grover Cleveland (Demokraat) is op 4 November tot president verkies.
Lynchings. Dit is bekend dat een-en-vyftig swart Amerikaners in 1884 met die lynch geslaan is.
'N Swart biskoplike biskop. Op 25 Junie is die Afro-Amerikaner Samuel David Ferguson tot biskop van die Episkopale kerk georden.
Lynchings. Dit is bekend dat vier en sewentig swart Amerikaners in 1885 met lynch geslaan is.
Die Carrollton -bloedbad. Op 17 Maart is 20 swart Amerikaners in Carrollton, Mississippi, vermoor.
Arbeid organiseer. Die Amerikaanse Federasie van Arbeid is op 8 Desember georganiseer, wat dui op die opkoms van die arbeidersbeweging. Alle groot vakbonde van die dag het swart Amerikaners uitgesluit.
Lynchings. Dit is bekend dat vier en sewentig swart Amerikaners in 1886 met die lynch geslaan is.
Twee van die eerste Afro-Amerikaanse banke. Twee van Amerika se eerste banke in swart besit-die Savings Bank of the Grand Fountain United Order of the Reformers, in Richmond Virginia, en Capital Savings Bank van Washington, DC, het hul deure oopgemaak.
Harrison tot president verkies. Benjamin Harrison (Republikein) is op 6 November tot president verkies.
Lynchings. Dit is bekend dat nege en sestig swart Amerikaners in 1888 met 'n lynch geslaan is.
Sensus van 1890.
Amerikaanse bevolking: 62,947,714
Swart bevolking: 7 488 676 (11,9%)
Die Afro-Amerikaanse liga. Op 25 Januarie, onder leiding van Timothy Thomas Fortune, is die militante National Afro-American League in Chicago gestig.
Afro-Amerikaners is uitgesluit. Die Mississippi -plan, wat op 1 November goedgekeur is, het geletterdheids- en 'verstaan' -toetse gebruik om swart Amerikaanse burgers uit te skakel. Soortgelyke statute is aangeneem deur South Carolina (1895), Louisiana (1898), North Carolina (1900), Alabama (1901), Virginia (1901), Georgia (1908) en Oklahoma (1910).
'N Wit supremas word verkies. Populistiese "Pitchfork Ben" Tillman is verkies tot goewerneur van Suid -Carolina. Hy noem sy verkiesing "'n triomf van. Wit oppergesag."
Lynchings. Dit is bekend dat vyf-en-tagtig swart Amerikaners in 1890 met lynch geslaan is.
Grover Cleveland tot president verkies. Grover Cleveland (Demokraat) is op 8 November tot president verkies.
Lynchings. Dit is bekend dat honderd-en-sestig swart Amerikaners in 1892 met 'n lynch geslaan is.
Die Pullman -staking. Die staking van die Pullman Company het 'n nasionale vervoerkrisis veroorsaak. Op 11 Mei is Afro-Amerikaners deur die maatskappy as stakingsbrekers aangestel.
Lynchings. Dit is bekend dat honderd vier en dertig swart Amerikaners in 1894 met 'n lynch gelyn is.
Douglass sterf. Afro-Amerikaanse leier en staatsman Frederick Douglass is op 20 Februarie dood.
'N Rasse -oproer. Blankes het op 11-12 Maart swart werkers in New Orleans aangeval. Ses swartes is dood.
Die Atlanta -kompromie. Booker T. Washington het op 18 September sy beroemde 'Atlanta Compromise' toespraak gelewer by die Atlanta Cotton States Exposition. Hy het gesê dat die 'negerprobleem' opgelos sal word deur 'n beleid van geleidelikheid en akkommodasie.
Die National Baptist Convention. Verskeie Baptiste -organisasies wat saamgevoeg is om die National Baptist Convention of the U.S.A. te vorm, is die Baptist Church die grootste swart godsdienstige denominasie in die Verenigde State.
Lynchings. Dit is bekend dat honderd -en -dertien swart Amerikaners in 1895 met lynch geslaan is.
Plessy v. Ferguson. Die hooggeregshof het op 18 Mei besluit Plessy v. Ferguson dat 'aparte maar gelyke' fasiliteite aan die veertiende wysigingswaarborge voldoen, en sodoende wetlike sanksie verleen aan die skeidingwette van Jim Crow.
Swart vroue organiseer. Die National Association of Colored Women is op 21 Julie gestig Mary Church Terrell is tot president gekies.
McKinley tot president verkies. Op 3 November is William McKinley (Republikein) tot president verkies.
George Washington Carver. George Washington Carver is aangestel as direkteur van landbounavorsing by die Tuskegee Institute. Sy werk het boerdery-, patats- en sojaboonboerdery gevorder.
Lynchings. Dit is bekend dat agt-en-sewentig swart Amerikaners in 1896 met lynch geslaan is.
Amerikaanse negerakademie. Die American Negro Academy is op 5 Maart gestig om Afro-Amerikaanse deelname aan kuns, letterkunde en filosofie aan te moedig.
Lynchings. Dit is bekend dat honderd drie en twintig swart Amerikaners in 1897 met 'n lynch geslaan is.
Die Spaans-Amerikaanse Oorlog. Die Spaans-Amerikaanse oorlog het op 21 April begin. Sestien regimente van swart vrywilligers is vir vier saagslae gewerf. Vyf swart Amerikaners het kongresmedaljes van eer gewen.
Die Nasionale Afro-Amerikaanse Raad. Die National Afro-American Council, wat op 15 September gestig is, het biskop Alexander Walters tot sy eerste president verkies.
'N Rasse -oproer. Op 10 November, in Wilmington, Noord -Carolina, is agt swart Amerikaners dood tydens wit oproer.
Versekeringsmaatskappye in swart besit. Die North Carolina Mutual and Provident Insurance Company en die National Benefit Life Insurance Company van Washington, DC is gestig. Beide maatskappye was in swart besit.
Lynchings. Dit is bekend dat honderd en een swart Amerikaners in 1898 met lynch geslaan is.
'N Lynch -protes. Die Afro-Amerikaanse Raad het 4 Junie aangewys as 'n nasionale vasdag om lynchings en slagtings te protesteer.
Lynchings. Dit is bekend dat vyf-en-tagtig swart Amerikaners in 1899 met lynch geslaan is.
Sensus van 1900.
Amerikaanse bevolking: 75,994,575
Swart bevolking: 8 833 994 (11,6%)
Lynchings. Dit is bekend dat honderd en ses swart Amerikaners in 1900 met 'n lynch geslaan is.
'N Wêreldtentoonstelling. Die Parys -uitstalling is gehou, en die paviljoen van die Verenigde State het 'n uitstalling oor swart Amerikaners aangebied. Die "Exposition des Negres d'Amerique" het verskeie toekennings vir uitnemendheid gewen. Daniel A. P. Murray se versameling werke van en oor swart Amerikaners is vir hierdie uitstalling ontwikkel.
Die volgende werke was waardevolle bronne in die samestelling van hierdie tydlyn: Lerone Bennett's Voor die Mayflower (Chicago: Johnson Publishing Co., 1982), W. Augustus Low en Virgil A. Clift's Ensiklopedie van Swart Amerika (New York: Da Capo Press, 1984), en Harry A. Ploski en Warren Marr's Die negeralmanak (New York: Bellwether Co., 1976).
Onderwys in koloniale Amerika
Een van die belangrikste besware wat mense het om die regering uit die onderwysbedryf te haal en dit na die vrye mark oor te gee, is dat 'dit eenvoudig nie die werk sou kry nie'. Hierdie tipe denke is in groot mate te danke aan wat een historikus '' 'n parochialisme in tyd ''  genoem het, dit wil sê 'n beperkte siening van 'n kwessie weens 'n gebrek aan historiese perspektief. Nadat die twaalf jaar vonnis in skole wat deur die regering beheer is, uitgedien is, beskou die meeste Amerikaners ons huidige openbare skoolstelsel as die maatstaf van alles in die onderwys. Tog was daar vir tweehonderd jaar in die Amerikaanse geskiedenis, vanaf die middel van die 1600's tot die middel van die 1800's, openbare skole soos ons dit vandag ken, feitlik nie bestaan ​​nie, en die opvoedkundige behoeftes van Amerika is deur die vrye mark bevredig. In hierdie twee eeue het Amerika verskeie generasies hoogs bekwame en geletterde mans en vroue voortgebring wat die grondslag gelê het vir 'n nasie wat toegewy is aan die beginsels van vryheid en selfbestuur.
Die privaat onderwysstelsel waarin ons voorvaders opgevoed is, sluit huis, skool, kerk, vrywillige verenigings soos biblioteekondernemings en filosofiese verenigings, biblioteke in omloop, vakleerlingskole en privaatstudie in. Dit was 'n stelsel wat hoofsaaklik ondersteun word deur diegene wat die onderwysdienste gekoop het, en deur privaat weldoeners. Alles is sonder dwang gedoen. Alhoewel daar 'n fineer van regeringsbetrokkenheid by sommige kolonie was, soos in Puriteinse Massachusetts, was vroeë Amerikaanse onderwys in wese gebaseer op die beginsel van vrywilligheid. 
Dr Lawrence A. Cremin, vooraanstaande geleerde op die gebied van onderwys, het gesê dat die Bybel gedurende die koloniale tydperk "die belangrikste kulturele invloed in die lewens van Anglo-Amerikaners was". 
Die hoeksteen van vroeë Amerikaanse opvoeding was dus die oortuiging dat 'kinders 'n erfenis van die Here is'.  Ouers het geglo dat dit hul verantwoordelikheid was om hulle nie net te leer hoe om 'n bestaan ​​te maak nie, maar ook hoe om te lewe. Terwyl ons voorvaders hulle Bybels deursoek het, het hulle gevind dat die regering se funksie was om lewe en eiendom te beskerm.  Onderwys was nie 'n verantwoordelikheid van die burgerlike regering nie.
Onderwys het in die huis en op die veld begin
Onderwys in die vroeë Amerika het in die huis by die moeder se knie begin, en het dikwels geëindig in die mielieland of skuur langs die vader se kant. Die taak om les te leer val gewoonlik op die moeder, en aangesien daar nie genoeg papier was nie, het sy die letters van die alfabet in die as en stof by die kaggel opgespoor.  Die kind het die alfabet geleer en dan hoe om woorde te klink. Toe is 'n boek in die kind se hande gelê, gewoonlik die Bybel. Aangesien baie gedeeltes vir hom bekend was, het hy die leesvaardigheid spoedig onder die knie gekry nadat hy dit in die kerk of by familie -toewydings gehoor het. Die Bybel is aangevul met ander goeie boeke soos Pilgrim's Progress deur John Bunyan, The New England Primer en Isaac Watt se Divine Songs. Uit volumes soos hierdie het ons stigters en hul geslag die waardes geleer wat die grondslag gelê het vir vrye onderneming. In "Teen ledigheid en onheil" het hulle byvoorbeeld individuele verantwoordelikheid voor God op die gebied van werk en leer geleer. 
Hoe vaardig bou sy haar sel,
Hoe netjies smeer sy die was
En dit is moeilik om dit goed te bêre
Met die soet kos wat sy maak.
In arbeid of vaardigheid,
Ek sou ook besig wees
Want Satan vind nog steeds 'n onheil
Vir ledige hande om te doen.
In boeke, of werk, of gesonde spel
Laat my eerste jare verbygaan
Dat ek vir elke dag kan gee
Uiteindelik 'n goeie rekening.
Gewapen met liefde, gesonde verstand en 'n nabygeleë houtskuur, het koloniale moeders dikwels meer bereik as ons moderne laerskole met hul federale befondsde programme en onderwysspesialiste. Hierdie koloniale moeders het eenvoudige, beproefde onderrigmetodes gebruik, gemeng met gewone, outydse harde werk. Kinders is nie verwoes deur opvoedkundige eksperimente wat in die ivoor torings van die akademe ontwikkel is nie. Die inleiding tot 'n leesprimer uit die vroeë 19de eeu getuig van die belangrikheid van tuisonderrig.  Dit sê: "Die skrywer kan nie anders as om te hoop dat hierdie boek menige moeder of tante, of ouer broer of suster, of miskien 'n geliefde ouma, by die familievuur, op 'n aangename en seker manier sal deurmaak nie die kuns om die kind voor te berei vir sy eerste skooldae. "
Tuisonderrig was so algemeen in Amerika dat die meeste kinders weet hoe om te lees voordat hulle skool toe gaan. Soos Ralph Walker uitgewys het: 'Kinders is gereeld geleer om tuis te lees voordat hulle aan die strengheid van die skool blootgestel is. In gesinne uit die middelklas, waar van die ma verwag word om geletterd te wees, word dit as deel van haar pligte beskou. 
Sonder om ooit 'n sent belastinggeld te spandeer, of sonder om 'n rits burokrate, sielkundiges en spesialiste te raadpleeg, het kinders in die vroeë Amerika die basiese akademiese vaardighede geleer om te lees, skryf en te kodeer wat nodig is om in die samelewing oor die weg te kom. Selfs in Boston, die hoofstad van die kolonie waarin die regering die grootste hand gehad het, is kinders geleer om tuis te lees. Samuel Eliot Morison, in sy uitstekende studie oor onderwys in koloniale New England, sê: 
Boston bied 'n vreemde probleem. Die grammatikaskool (Boston Latin) was die enigste openbare skool tot 1684 toe 'n skryfskool gestig is en dit is waarskynlik dat slegs kinders wat reeds gelees het, toegelaat is. . . . hulle moes op een of ander manier geleer het om te lees, want daar is geen bewyse van ongewone ongeletterdheid in die stad nie. En 'n voorraad van 'n Boston-boekhandelaar in 1700 bevat nie minder nie as elf dosyn spellers en een en sestig dosyn primers.
Die antwoord op hierdie veronderstelde probleem is eenvoudig. Die boeke is deur ouers gekoop, en ongeletterdheid was afwesig omdat ouers hul kinders geleer het om buite die formele skoolopset te lees. Tesame met die beroepsvaardighede wat kinders by hul ouers geleer het, het tuisonderrig aan die eise van die vrye mark voldoen. Vir baie was formele skoolopleiding eenvoudig onnodig. Die goeie opvoeding wat hulle tuis en op die plaas ontvang het, het hulle die res van hul lewe goed gehou en is aangevul met Bybellees en almanakke soos Franklin's Poor Richard's.
Sommige van ons voorvaders het meer opleiding verlang as wat hulle tuis kon ontvang. Grammatika en hoërskole het dus langs die Atlantiese kus grootgeword, veral naby die bevolkingsentrums, soos Boston en Philadelphia. In New England is baie van hierdie skole deur koloniale regerings begin, maar is ondersteun en beheer deur die plaaslike inwoners.
In die Middelkolonies was daar nog minder staatsinmenging. In Pennsylvania is 'n verpligte onderwyswet in 1683 aangeneem, maar dit is nooit streng toegepas nie.  Tog is baie skole opgerig bloot as 'n antwoord op die vraag van verbruikers. Philadelphia, wat teen 1776 net die tweede plek in Londen geword het as die hoofstad van die Britse Ryk, het 'n skool vir elke behoefte en belangstelling. Kwakers, die eerste inwoners van Philadelphia, het die grondslag gelê vir 'n onderwysstelsel wat steeds in Amerika floreer. Vanweë hul klem op leer, was 'n ongeletterde Quaker -kind 'n teenstrydigheid in terme. Ander godsdienstige groepe het skole in die middelkolonies gestig. Die Skotse Presbiteriane, die Morawiërs, die Lutherane en Anglikane het almal hul eie skole gehad. Benewens hierdie kerkverwante skole, het privaat skoolmeesters, entrepreneurs in eie reg, honderde skole gestig.
Historiese rekords, wat geensins volledig is nie, toon aan dat meer as honderd vyf-en-twintig privaat skoolmeesters hul dienste in die koerante in Philadelphia tussen 1740 en 1776 geadverteer het. wetenskap, Engels en kontemporêre vreemde tale.  Onbevoegde en ondoeltreffende onderwysers is spoedig uit die weg geruim, omdat hulle nie deur die staat gesubsidieer is of deur 'n gilde of vakbond beskerm is nie. Onderwysers wat hul kliënte tevrede gestel het deur goeie dienste te lewer, het floreer. Een skoolmeester, Andrew Porter, 'n wiskunde -onderwyser, het in 1776 meer as honderd studente ingeskryf. 
In die Philadelphia -omgewing
Philadelphia het ook baie goeie aandskole gehad. In 1767 was daar ten minste sestien aandskole wat hoofsaaklik voorsien in die behoeftes van die hardwerkende Duitse bevolking van Philadelphia. Die kurrikulum van hierdie skole was meestal beperk tot die onderrig van Engels en beroepe.  Daar was ook skole vir vroue, swartes en armes. Anthony Benezet, 'n leier in koloniale opvoedkundige denke, was pionier in die onderwys vir vroue en negers. Die voorsiening van opvoeding vir die armes was 'n gunsteling Quaker -filantropie. Soos 'n historikus opgemerk het, "kon die armes, sowel as nie-kwaker, bywoon sonder om fooie te betaal." 
Op die platteland rondom Philadelphia het Duitse immigrante baie van hul eie skole onderhou. Teen 1776 het ten minste sestien skole deur die Mennoniete in Oos -Pennsilvanië gelei. Christopher Dock, wat verskeie noemenswaardige bydraes tot die wetenskap van pedagogiek gelewer het, het jare lank in een van hierdie skole klas gegee. Oos -Pennsilvaniërs, sowel as New Jerseyans en Marylanders, het hul kinders soms na Philadelphia gestuur om hul opleiding te bevorder, waar daar verskeie koshuise was, beide vir meisies en seuns.
In die suidelike kolonies het die regering, vir alle praktiese doeleindes, glad nie 'n hand aan die onderwys nie. In Virginia is onderwys beskou as 'n saak van die staat. Die opvoedingsbehoeftes van die jongmense in die Suide is in "ou veld" -skole versorg. "Ou veld" -skole was geboue wat in verlate velde opgerig is wat te vol klippe was of te veel verbou was vir plaasgebruik. Dit was in so 'n skool dat George Washington sy vroeë opvoeding ontvang het. Die onderwysbehoeftes van die suidelike kolonies is ook versorg deur privaat tutors te gebruik, of deur hul seuns noord of oor die Atlantiese Oseaan na die moederland te stuur.
'N Kollege -opleiding is iets wat baie min van ons voorvaders wou of nodig gehad het. In werklikheid was die meeste van hulle onder die indruk van grade of 'n universiteitsaksent. Hulle het mans beoordeel volgens hul karakter en hul ervaring. Boonop het baie van ons stigtervaders, soos George Washington, Patrick Henry en Ben Franklin, baie goed gevaar sonder 'n universiteitsopleiding. Maar vir diegene wat dit begeer het, gewoonlik jong mans wat die bediening wou betree, was universiteitsopleiding beskikbaar. Anders as Engeland, waar die regering Cambridge en Oxford 'n monopolie op die toekenning van grade gegee het,  was daar nege kolleges om van te kies.
Alhoewel sommige van die koloniale kolleges deur koloniale regerings begin is, sou dit misleidend wees om dit in die moderne sin as statistiese instellings te beskou.  Sodra dit gehuur is, is die kolleges nie deur die staat gefinansier of ondersteun nie. Harvard is gestig met 'n toelae van die Massachusetts General Court, maar tog het vrywillige bydraes oorgeneem om die instelling lewendig te hou. John Harvard het 'n erfenis van 800 pond en die biblioteek van 400 boeke aan die kollege verlaat. 'College corn', wat deur die mense van die Baaikolonie geskenk is, het die jong geleerdes jare lank onderhou.  Daar is ook voorsiening gemaak vir arm studente, aangesien Harvard een van die eerste werkstudieprogramme ontwikkel het.  En toe Harvard in 1674 'n nuwe gebou wou bou, is donasies van die mense van Massachusetts aangevra. Ondanks die vertragings wat veroorsaak is deur King Philip's War, is die saal in 1677 voltooi, byna sonder koste vir die belastingbetaler. 
New Jersey was die enigste kolonie met twee kolleges, die College of New Jersey (Princeton) en Queens (Rutgers). Die Log College, die voorganger van Princeton, is gestig toe Nathaniel Irwin 'n duisend dollar aan William Tennant oorgelaat het om 'n kweekskool te stig.  Queens het ontstaan ​​uit 'n klein klas wat deur die Nederlandse herlewingsman, John Frelinghuyson, gehou is.  Ondanks af en toe moeilike tye, buig geen kollege hom voor die burgerlike regering vir finansiële hulp nie. Soos Frederick Rudolph opgemerk het, "het die kollege in Princeton nóg sy latere mededinger in New Brunswick ooit finansiële steun van die staat ontvang".  Inderdaad, John Witherspoon, Princeton se sesde president, was blykbaar trots op die feit dat sy instelling onafhanklik van die regering was. In 'n advertensie wat aan die Britse setlaars in die Wes -Indiese Eilande gerig is, skryf Witherspoon:  "The College of New Jersey is heeltemal onafhanklik. Dit het geen guns van die regering gekry nie, behalwe die handves, deur die besondere vriendskap van 'n persoon wat nou oorlede is.
Op grond van die vryheidsbeginsel het Princeton onder Witherspoon 'n paar van Amerika se mees "geanimeerde Sons of Liberty" vervaardig. Baie van die gegradueerdes van Princeton, wat vasstaan ​​in die Whig -tradisie van beperkte regering, het gehelp om die wettige en grondwetlike grondslag vir ons Republiek te lê. James Madison, die Vader van die Grondwet, was 'n gegradueerde in Princeton.
Benewens die formele skoolopleiding in laerskole en hoërskole, kolleges en universiteite, het vroeë Amerika baie ander instellings gehad wat dit vir mense moontlik gemaak het om óf 'n opleiding te kry óf hul vorige opleiding aan te vul. 'N Persoon wat nooit skoolgegaan het nie, kan 'n uitstekende opvoeding ontvang deur biblioteke te gebruik, sy eie biblioteek te bou en te raadpleeg, en deur by 'n gemeenskap aan te sluit vir wedersydse verbetering. In koloniale Amerika was dit alles moontlik.
Die verbruikersvraag het 'n groot aantal biblioteke tot stand gebring. Anders as enigiets in die ou land, waar biblioteke slegs vir geleerdes, kerklui of regeringsamptenare oop was, word hierdie biblioteke selde deur staatsgeld ondersteun. In Europa word kerkbiblioteke ook ondersteun deur belastinggeld, want dit was deel van 'n gevestigde kerk. In Amerika is kerkbiblioteke, net soos die kerke self, hoofsaaklik deur vrywilligheid ondersteun.
Die eerste nie-private, nie-kerklike biblioteke in Amerika is onderhou deur ledegeld, subskripsies of aandele genoem, en deur geskenke van boeke en geld van privaat weldoeners wat in die onderwys belangstel. Die bekendste van hierdie biblioteke was Franklin en Logan's Library Company in Philadelphia, wat die patroon gegee het en baie inspirasie vir biblioteke in die kolonies gelewer het.  Die ledegeld vir hierdie intekenbiblioteke het gewissel van twintig of dertig pond tot so min as vyftien sjielings per jaar. Die Verenigingsbiblioteek, 'n biblioteek wat deur 'n groep Quaker -vakmanne gevorm is, het twintig sjielings gekos om aan te sluit. 
Binnekort het biblioteke die voorwerpe geword van privaat filantropie, en dit was selfs vir die armste burgers moontlik om boeke te leen. Soms is die ledegeld vir 'n individu heeltemal kwytgeskeld as hy intellektuele belofte en karakter toon. 
Ondernemers, wat 'n kans sien om wins te maak uit die koloniale Amerikaners se begeerte na selfverbetering, bied nuwe dienste en innoverende maniere om drukwerk te verkoop of te huur. Een nuwe onderneming wat ontwikkel het, was die van die biblioteek wat in omloop was. In 1767 stig Lewis Nicola een van die eerste sulke ondernemings in die City of Brotherly Love. Die biblioteek was daagliks oop, en deur die betaling van vyf pond en die betaling van drie dollar per jaar, kon kliënte een boek op 'n slag onttrek. Dit lyk asof Nicola voorspoedig was, want twee jaar later verhuis hy sy onderneming na Society Hill, vergroot sy biblioteek en verlaag sy pryse om met ander biblioteke in omloop te kompeteer.  Te oordeel na die titels in hierdie biblioteke,  kon koloniale Amerikaners uitstekende opleiding ontvang, heeltemal buite die skoolkamer. Vir koloniale Amerikaners wat geglo het in individuele verantwoordelikheid, selfbestuur en selfverbetering, was dit nie 'n ongewone studie nie. Die meeste prokureurs was byvoorbeeld selfopgevoed.
Preke as opvoedkundige hulpmiddels
Die preek was ook 'n uitstekende opvoedkundige ervaring vir ons koloniale voorvaders. Sondagoggend was 'n tyd om die nuutste nuus te hoor en ou vriende en bure te sien. Maar dit was ook 'n geleentheid vir baie om te sit onder 'n man van God wat baie ure lank voorberei het op 'n preek van twee, drie of selfs vier uur. Baie koloniale predikante, soos Jonathan Edwards, het daagliks agt tot twaalf uur deurgebring om sy preek te bestudeer, oor te bid en te ondersoek. Anders as preke op die grens in die middel van die 19de eeu, was koloniale preke gevul met die vrugte van jare lange studie. Hulle was nie net gerig op die emosies en wil nie, maar ook op die intellek.
Soos Daniel Boorstin aangedui het, was die preek een van die belangrikste literêre vorme in koloniale Amerika.  Deur dit te besef, het luisteraars die preke noukeurig gevolg, geestelike aantekeninge geneem en gewoonlik die preek Sondagmiddag met die gesin bespreek. Die besprekings van Anne Hutchinson, wat later die Antinomian Controversy tot gevolg gehad het, was bloot tipies van duisende besprekings wat in die huise van koloniale Amerika plaasgevind het. Die meeste besprekings was egter nie so omstrede as dié wat in die Hutchinson -huis plaasgevind het nie.
Dus, sonder om ooit 'n kollege of kweekskool by te woon, kon 'n kerkganger in koloniale Amerika 'n intieme kennis opdoen van Bybelleerstellings, kerkgeskiedenis en klassieke literatuur. Vrae wat die preek stel, kan deur die predikant of deur die boeke in die kerkbiblioteke wat oral in Amerika opduik, beantwoord word. Dikwels is 'n preek later gepubliseer en luisteraars kon hersien wat hulle Sondagoggend gehoor het.
Die eerste Sondagskole het ook in hierdie tydperk ontwikkel. Anders as hul hedendaagse eweknieë, het koloniale Sondagskole nie net Bybel geleer nie, maar ook die beginsels van lees en skryf. Hierdie Sondagskole het dikwels voorsiening gemaak vir die armste lede van die samelewing.
Moderne historici het die belangrikheid van die koloniale kerk as 'n opvoedkundige instelling verdiskonteer, met verwysing na die lae persentasie koloniale Amerikaners op oorblywende lidmate. Wat hierdie historici egter nie besef nie, is dat koloniale kerke lidmaatskap ernstig opgeneem het in teenstelling met die meeste kerke vandag. Die vereistes om 'n lidmaat van die kerk te word, was in daardie dae baie hoër, en baie mense het die kerk bygewoon sonder om amptelik aan te sluit. Ander bronne dui aan dat kerkbywoning in die koloniale tydperk hoog was. Baie van ons voorvaders het dus nie net deelgeneem aan die geestelike seën van hul plaaslike kerke nie, maar ook aan die opvoedkundige seëninge.
'N Ander opvoedkundige instelling wat in koloniale Amerika ontwikkel het, was die filosofiese samelewing. Een van die bekendste hiervan was Franklin's Junto, waar mans bymekaargekom het om artikels wat hulle oor allerhande onderwerpe en kwessies geskryf het, te lees en te bespreek.  'n Ander genootskap heet The Literary Republic. Hierdie genootskap het in 1764 in Philadelphia die boekbindery van George Rineholt geopen. Hier het vakmanne, handelaars en gewone arbeiders vergader om logika, regsleer, godsdiens, wetenskap en morele filosofie (ekonomie) te bespreek. 
Reisende dosente, anders as die Griekse filosowe van die Hellenistiese tydperk, het sale gehuur en hul lesings in plaaslike koerante geadverteer. Een so 'n dosent, Joseph Cunningham, het 'n reeks lesings oor die 'History and Laws of England' vir 'n bietjie meer as 'n pond aangebied. 
Teen 1776, toe Amerika uiteindelik sy onafhanklikheid verklaar het, was 'n tradisie gevestig en was vrywilligheid in die onderwys die reël. Ons stigters, wat in hierdie tradisie opgelei is, het nie gedink in terme van onderrig wat deur die regering beheer word nie. Toe die afgevaardigdes in Philadelphia bymekaarkom om 'n grondwet vir die nuwe nasie te skryf, word onderwys beskou as buite die jurisdiksie van die burgerlike regering, veral die nasionale regering. Madison, in sy aantekeninge oor die konvensie, het aangeteken dat daar sprake was van die gee van die federale wetgewer die mag om 'n nasionale universiteit in die toekomstige hoofstad te stig. Maar die voorstel is maklik verslaan, want soos Boorstin het aangedui, "het die stigters die plaaslike instellings ondersteun wat oral in die land ontstaan ​​het."  In Amerika was 'n beginsel vasgestel wat eers in die middel van die negentiende eeu van die stelsel afgewyk moes word. Selfs so laat as 1860 was daar slegs 300 openbare skole, in vergelyking met 6000 privaat akademies. 
'N Hoogs geletterde bevolking
Die resultate van die koloniale Amerika se vryemarkstelsel vir onderwys was inderdaad indrukwekkend. Byna geen belastinggeld is aan onderwys bestee nie, maar onderwys was beskikbaar vir byna almal wat dit wou hê, insluitend die armes. Geen staatsubsidies is gegee nie, en ondoeltreffende instellings het óf verbeter óf bederf. Mededinging het gewaarborg dat skaars opvoedkundige hulpbronne behoorlik toegewys sou word. Die opvoedkundige instellings wat voorspoedig was, het 'n generasie artikulêre Amerikaners opgelewer wat met die komplekse probleme van selfbestuur kon worstel. Die federalistiese referate, wat vandag, selfs in ons universiteite, selde gelees of verstaan ​​word, is deur die gewone man geskryf en voorgelees. Geletterdheidsyfers was so hoog of hoër as vandag.  'n Studie wat in 1800 deur DuPont de Nemours gedoen is, het aan die lig gebring dat slegs vier uit 'n duisend Amerikaners nie leesbaar en leesbaar was nie.  Verskeie verslae uit koloniale Amerika ondersteun hierdie statistieke. In 1772 skryf Jacob Duche, die kapelaan van die kongres, later Tory, en skryf: 
Die armste arbeider aan die oewer van Delaware dink homself geregtig om sy gevoelens oor godsdiens of politiek met soveel vryheid te lewer as die heer of geleerde. . . . Dit is die heersende smaak vir boeke van elke soort, dat byna elke mens 'n leser is en deur sin, reg of verkeerd, uitspreek oor die verskillende publikasies wat in sy pad kom, homself op 'n vlak stel, met kennis, met sy verskeie skrywers.
Ook Franklin getuig van die doeltreffendheid van die koloniale onderwysstelsel. Volgens Franklin het die Noord -Amerikaanse biblioteke alleen "die algemene gesprek tussen Amerikaners verbeter, die gewone handelaars en boere net so intelligent gemaak as die meeste here uit ander lande, en miskien tot 'n mate bygedra tot die stand wat so algemeen in die kolonies in verdediging van hul voorregte. " 
Die ervaring van koloniale Amerika ondersteun duidelik die idee dat die mark, indien dit toegelaat word om vrylik te funksioneer, aan die opvoedkundige behoeftes van die hedendaagse Amerika kan voldoen. In die negentiende eeu het die hertog van Wellington opgemerk dat "die Slag van Waterloo op die speelvelde van Eton en Cambridge gewen is". Vandag word die stryd tussen vryheid en statistiek in die Amerikaanse skole gevoer. Diegene van ons wat in die konstitusionele regering glo, sal goed doen om die beginsel van mededinging, pluralisme en nie-ingryping van die regering in die onderwys te bevorder. Jare gelede het Abraham Lincoln gesê: 'Die filosofie van die klaskamer is die filosofie van die regering in die volgende generasie.'
1. Bertrand Russell, aangehaal in: Tim Dowley, red., The History of Christianity (Grand Rapids: Wm. B. Eerdman's Pub. Co., 1977), p. 2.
2. Clarence B. Carson het hierdie punt beklemtoon in sy The American Tradition (Irvington-on-Hudson: The Foundation for Economic Education, Inc., 1964).
3. Lawrence A. Cremin, Amerikaanse onderwys: The Colonial Experience, 1607-1789. (New York: Evanston en London: Harper en Row, 1970), p. 40.
6. Elizabeth McEachern Wells, Divine Songs deur Isaac Watts (Fairfax, Va .: Thoburn Press, 1975), p. ii.
9. Ralph Walker, "Old Readers", in Early American Life, Oktober 1980, p. 54.
15.Carl en Jessica Bridenbaugh, Rebels and Gentlemen (New York: Oxford University Press, 1982), p. 36.
21. Archibald Alexander, The Log College (Londen: Banner of Truth Trust, 1968, Eerste publikasie, 1851), pp. 14-22.
24. John Witherspoon, 'Adres aan die inwoners van Jamaika en ander Wes-Indiese eilande, namens die College of New Jersey,' Essays on Important Subjects, Vol. III (Edinburg, 1805), pp. 312-318,328-330.
25. Max Farrand, red., The Autobiography of Benjamin Franklin (Berkeley, Kalifornië, 1949), p. 86.
31. Dit het later natuurlik die American Philosophical Society geword.
Klik op hierdie kaart om museums of historiese/kulturele sentrums in elke geografiese streek te vind wat geleenthede bied wat verband hou met die skool. Kontak ons ​​asseblief by [email protected] as u 'n skoolreis of geleentheid het om by ons lys te voeg.
Burke Museum - King County Field Trip/Seattle: Die Burke Museum verwelkom groepsbesoeke deur kinders en volwassenes van alle ouderdomme. Daar is verskillende opsies vir groepsbesoeke: praktiese ontdekkingstoere, begeleide toere en selfgeleide toere. Museumdokumente bied die binneverhaal oor die versamelings, die fassinerende geskiedenis van die museum en die vele skatte wat te sien is. Studente het die kans om werklike artefakte uit ander kulture of wetenskaplike eksemplare uit die museum se onderrigversamelings te hanteer. Besprekings word vereis.
Cedar River Watershed Education Center - King County Field Trip/North Bend: Die Cedar River Watershed Education Center bied gratis opvoedkundige programme aan skole en groepe. Deelnemers ondersoek die bron van hul drinkwater en ontdek die belangrikheid daarvan om hierdie beperkte watertoevoer vir vis en mense te beskerm en te bewaar deur middel van praktiese aktiwiteite. Onderwerpe sluit in waterkwaliteit, erosie, kulturele geskiedenis en wild. Plek is beperk, so besprekings is nodig en inskrywings is op die eerste maal, eerste-bedien-basis. Bus subsidies is beskikbaar vir Seattle Public Schools.
Sentrum vir Houtboots-King County Field Trip/Seattle: The Center for Wooden Boats bied praktiese opvoedkundige geleenthede vir 'n verskeidenheid ouderdomsgroepe en kurrikulêre behoeftes. Hierdie programme gebruik die maritieme omgewing by die CWB en klassieke houtbote om studente te betrek by die unieke kultuur, geskiedenis en die natuurwêreld van die Stille Oseaan. Doendinge sluit in uitstappies in die tradisionele vel-op-raam Umiaq, speelgoedbootbou, kano-kerfwerk en meer.
Eastside Heritage Centre - King County Field Trip/Bellevue: Die Eastside Heritage Centre het 'n reeks begeleide toere ontwikkel wat 'n geleentheid bied om in die verlede en hede van Eastside gedompel te word. Besoek die volgende historiese bestemmings met 'n opgeleide opvoedkundige verteenwoordiger van die EHC is beskikbaar: Larsen Lake Cabin (Lake Hills Greenbelt), Winters House (Mercer Slough Nature Park), Cougar Mountain Regional Park en verskeie historiese Eastside -skole. Besprekings word minstens drie weke vooruit vereis. Groepe verskaf hul eie vervoer.
Ervaar musiekprojek /Science Fiction Museum en Hall of Fame - King County Field Trip: Onderwys is 'n belangrike fokus vir EMP | SFM, 'n kulturele instelling wat ontwerp is om die kreatiewe proses te ondersoek en kritiese denke te bevorder. Uitstappies sal studente K-12 en onderwysers help om hul leerervaring bo en behalwe die klaskamermure uit te brei. 'N Skoolbesoek aan EMP | SFM gee studente die kans om interaktiewe uitstallings te beleef wat die land se musikale kultuur en geskiedenis en die rol van verbeelding in fiktiewe literatuur en films beklemtoon. Praktiese, studentgerigte ondersoekwerkswinkels is ontwerp om selfgeleide toere aan te vul en sluit museumtoelating in. Alle werkswinkels bevat 'n opvolggaleryverbinding en voorgestelde aktiwiteite vir die klaskamer om die museumervaring te verbeter.
Issaquah History Museum - Uitstappie King County/Issaquah: Die Issaquah History Museum bied skooluitstappies na die Gilman Town Hall Museum en die Issaquah Depot Museum op vooraf geskeduleerde afspraak. Toere word aangepas om aan die behoeftes van die klaskamer te voldoen en duur van 45 minute tot 'n uur. Onderwerpe wat algemeen in die Gilman -stadsaal behandel word, sluit in die pionierslewe, die aard van die gemeenskap en die algemene geskiedenis van ons stad. Onderwerpe wat in die Issaquah Depot behandel word, sluit in die industriële revolusie, reis en kommunikasie en die vroeë ekonomiese ontwikkeling van Issaquah. Toere is GRATIS vir Issaquah School District -groepe (ander groepe betaal $ 1 per kind).
Klondike Gold Rush Museum -King County Field Trip/Seattle: Die Klondike Gold Rush Museum, geleë op die historiese Pioneer Square in die sentrum van Seattle, bied óf 'n informele program óf 'n georganiseerde kurrikulumgebaseerde program vir skoolstudente. Die informele program word van Maandag tot Vrydag aangebied en bevat video's van die Gold Rush en die verbinding met Seattle en die Stille Oseaan Noordwes. Hierdie toer bevat ook 'n demonstrasie van goudpanne. Die kurrikulumgebaseerde program word gedurende die skooljaar vir graad 3-5 aangebied. Hierdie uitstappie duur ongeveer 2 uur en besprekings word vereis. Onderrigwerkswinkel en aktiwiteite voor en na die toer word aangebied.
Houthuismuseum - King County Field Trip/Seattle: Die Log House Museum School Tour -aanbiedings is naby die historiese Alki -strand in Wes -Seattle geleë en is 'n gewilde toevoeging tot die kurrikulum vir baie klasse en tuisskoolprogramme. Toere duur gewoonlik een uur. 'N Geskiedenis- en vertelsessie van 30 minute deur 'n opgeleide opvoeder beklemtoon die vroeë geskiedenis van West Seattle. Vervolgens loop toere een blok na Alki Beach om nuwe kennis van die geskiedenis van die gebied in konteks met die werklike wêreld te plaas.
Mary Olson Farm - King County Field Trip/Auburn: Die historiese Mary Olson Farm van die White River Valley is 'n unieke opvoedkundige ervaring vir studente van alle ouderdomme. Deur ruim steun van die Auburn Rotary Club en Auburn Soroptomists word die koste van toelating en vervoer na die plaas vir ELKE Auburn School District eerste en sesde graadstudent vir skooljaar 2009-10 gedek. Interaktiewe kurrikulum wat spesiaal ontwerp is vir graad K-2 en graad 6, is ontwikkel om leerlinge kennis te maak met die lewe op die plaas en met die wonderwerk van salm wat uitbroei. Besprekings word vereis.
Museum van vlug - King County Field Trip/Seattle: The Museum of Flight bied verskeie opsies vir uitstappies vir studente. Vlieg deur die tyd is ontwerp vir studente van laerskool en verken lugvaartgeskiedenis en tegnologie met 'n toer deur die Great Gallery. Spesiaal ontwerpte boekies lei studente om hul denke oor die ontwikkeling van lugvaart te ontdek, te bevraagteken en uit te brei. Die Droom van vlug toer hoërskoolleerlinge deur die mylpale in die ontwikkeling van vlug met uitstallings in die Red Barn en die Great Gallery. Besprekings is nodig en beurse is beskikbaar. Toegang gratis vir studente jonger as 17 jaar.
Museum vir geskiedenis en nywerheid -King County Field Trip/Seattle:-Uitstappies word ter plaatse by die museum aangebied vir K-12-studente. Hierdie uitstappies is ontwerp rondom die Noodsaaklik Seattle uitstalling, wat wys hoe die lewe in die Puget Sound -gebied deur die tyd verander het. Drie bykomende unieke uitstappies is ook beskikbaar waarmee studente die primêre bronne van die museum (artefakte, dokumente, foto's en uitstallings) kan ontleed om die geskiedenis van hierdie streek te verken.
Neely Mansion - King County Field Trip/Auburn: - Die Neely -familie was een van die vroegste setlaars in die Kent -omgewing en het 'n groot rol gespeel in die ontwikkeling daarvan in die 1850's. Hulle plaas bestaan ​​uit 200 hektaar met 'n melkery en 'n boord. Die huis is in sy eertydse glorie herstel en is een van die min voorbeelde van die vele plaashuise in Victoriaanse styl wat eens in die hele streek algemeen was. Die Neely Mansion is gelys op die National Register for Historic Places, die Washington State Register en is 'n aangewese landmerk van King County. Reëlings kan getref word vir toere na skole en burgerlike groepe.
Nordiese Erfenissentrum -King County Field Trip/Seattle: Die Nordic Heritage Museum bied begeleide of selfgeleide skooltoere aan. Begeleide toere vind plaas in die Dream of America -uitstalling en bevat 'n kurrikulumgids en 'n aasdierjag na studente. Studente reis terug na die negentiende-eeuse Skandinawië om die reis na Amerika te begin deur die lewensagtige omgewings van die uitstalling en artefakte uit die tydperk. Die reis gaan voort terwyl studente aan boord gaan van 'n skip om die Atlantiese Oseaan oor te steek, by Ellis -eiland aan boord te gaan en hulle in die Stille Oseaan Noordwes en Ballard, Seattle, te vestig. Die Nordiese immigrant-ervaring word lewendig met hierdie dinamiese toer met rolspel en illustratiewe rekwisiete. Besprekings is nodig, maar toere is gratis vir Seattle Public School -groepe.
Noordwes -Afro -Amerikaanse museum - Uitstappie King County/Seattle: - NAAM bied plaaslike skoolgroepe doktorale toere deur die galerye aan. Hierdie interaktiewe en op navraag gebaseerde toere word dwarsdeur die jaar aangebied en bied 'n diepgaande blik op die geskiedenis, kuns en kultuur van Afro-Amerikaners in die Stille Oseaan. Studente verken die Journey Gallery met kundige dosente oor 'n fassinerende avontuur deur ruimte en tyd, en gee 'n blik op die lewendige en opwindende ervarings van die Afro -Amerikaanse gemeenskap in die noordweste van 1790 tot hede. Besprekings benodig.
Noordwes Spoorwegmuseum - King County Field Trip/ North Bend: Die Northwest Railway Museum bied 'n prettige en opvoedkundige uitstappie na die verlede deur middel van die School Train -program. Hierdie program is ontwerp vir 4de klas en is gerig op die vereistes van die 4de graad Washington State History and Social Studies, maar is aanpasbaar vir studente in ander ouderdomsgroepe. .
Noordwestelike hawe - King County Field Trip/Seattle: Die historiese vaartuie van Northwest Seaport is geleë in die Lake Union Park van Seattle, net noord van die middestad. Die sleepboot Arthur Foss, Lightship #83, en trollie Skemering word saam met ander vaartuie op die Historic Ships Wharf vasgemeer. Northwest Seaport bied verskeie geleenthede om sy historiese vaartuie te ervaar. Groeptoere na die sleepboot Arthur Foss is op afspraak beskikbaar.
Kuslyn Historiese Museum - King County Field Trip/Seattle: in die historiese Ronald Elementary School, bewaar, teken en vertolk die Shoreline Historical Museum die geskiedenis van die Shoreline -gebied en die verhouding met die noordweste. Die argief van 6000 foto's en die versameling van 5000 artefakte vertel die verhaal van die ontwikkeling van die plaaslike omgewing. Skooltoere word op afspraak beplan.
Historiese museum in Snoqualmie -vallei - King County Field Trip/North Bend: Die historiese museum van Snoqualmie Valley bedien al byna 50 jaar Fall City, Preston, Snoqualmie, North Bend, Cedar Falls en Snoqualmie Pass. Ada Snyder Hill het in 1910 in die vallei gekom om skool te gee en het vroeg begin om die historiese items te versamel. Hulle was die kern vir die huidige versameling wat gekoesterde artefakte en staaltjies uit alle uithoeke van hierdie streek bevat. 'N Begeleide toer kan studente 'n unieke vooruitsig gee op die ontwikkelende geskiedenis van die Snoqualmie -vallei.
Ondergrondse toer - King County Field Trip/Seattle: Bill Speidel's Underground Tour is 'n begeleide staptoer onder sypaadjies en strate van Seattle. Toere dwaal deur die ondergrondse gange wat vroeër die hoofpaaie en winkelsentrums op die eerste verdieping van die ou sentrum van Seattle was, terwyl toergidse verhale deel, waarvan sommige ons pioniers nie wou hê dat u moes hoor nie. Dit is geskiedenis met 'n draai! Die toer begin in Doc Maynard's Public House, 'n gerestoureerde salon uit die 1890's en beweeg dan deur die historiese Pioneer Square na drie verskillende dele van Seattle se ondergrondse.
White River Valley Museum - King County Field Trip/Auburn: - Die opgeleide museumopvoeders van White River Valley Museum voer gedurende die hele skooljaar innemende skoolprogramme. Hierdie programme is interaktief en op navraag gebaseer, en is almal in lyn met die noodsaaklike akademiese leervereistes en die graadvlakverwagtinge vir die staat Washington. Laerskoolstudente in graad 3-6 kan relevante plaaslike historiese temas ondersoek deur middel van praktiese aktiwiteite, gebruik van primêre bronne en groepbesprekings. Museumopvoeders sal saam met sekondêre studente 'n program ontwerp wat aan spesifieke behoeftes of belangstellings voldoen.
Wing Luke Asian Museum - King County Field Trip/Seattle: Skooltoere besoek die permanente uitstalling van die museum, "Honoring Our Journey", asook veranderende spesiale uitstallings. Studente leer meer oor die 200-jarige verhaal van die immigrasie en vestiging van Asiërs en Stille Oseaan-eilandbewoners na die Stille Oseaan. Dokters betrek studente met eerstehandse verhale, artefakte en foto's, lewendige bespreking en multimedia en kreatiewe aktiwiteite.
Laat geen steen onaangeroer nie: Geskiedenislesse vir Rocky Beach Field Trip - King County kurrikulum
Afro -Amerikaanse onderwys in die 19de eeu
Tot die begin van die negentiende eeu was die opvoeding van Afro -Amerikaners nie 'n prioriteit van die blanke meerderheid in die Verenigde State nie. 'N Groot deel van die land, veral die Suide, het vaste wette teen die opvoeding van Afro -Amerikaners om die instelling van slawerny te beskerm (Stowell). Die aanbreek van die Industriële Revolusie in die vroeë deel van die eeu het die behoefte aan 'n goedkoop, opgeleide arbeidsmag meegebring (Stowell 1922).
Volgens Frank Gilyard het vroeë Afro -Amerikaanse onderwys in Berks County in kerke plaasgevind. Die oorspronklike vergaderingnotules van die Reading Bethel African Methodist Episcopal (A.M.E.) Kerk vanaf 7 November 1836 beskryf planne vir die bou van die kerk self, wat 'n skoolkamer insluit. In Hopewell Furnace beweer William "Black Bill" Jacobs, die Afro -Amerikaner wat die langste werk by die Furnace gehad het (sestig jaar), dat "in sy kinderjare skoolgegaan het in 'Lloyd's Baptist Church'" in Bethesda, Maryland (Walker 1974, 314).
Alhoewel sommige Afro -Amerikaners reeds opgelei na Hopewell gekom het, het diegene wat nie die geleentheid gehad het om saam met die kinders van hul blanke bure in die Hopewell Village opgevoed te word nie. Wilkinson Hill, 'n Afro -Amerikaanse arbeider wat in die 1840's by Hopewell Furnace gewerk het, het moontlik al die lees- en skryfkuns aangekom, en rekords toon dat ten minste twee van sy kinders die 'intekeningskool' bygewoon het, 'n skoolmens wat betaal het bywoon. 'N Ander Afro-Amerikaanse werknemer by Hopewell Furnace, Benjamin Hill, 'n gasheer (stalseun), is betaal om die Hopewell Village School van 1830 tot 1834 by te woon (Walker 1974, 315-17).
Teen 1834 het Afro -Amerikaanse kerke in Reading byna elf jaar lank Sondagskool aangebied. Baie Sondagskole het lees ingesluit as deel van die kurrikulum, omdat die lees van die Bybel noodsaaklik was vir 'n goeie Christen. In 1823 het dominee John F. Grier Reading se eerste Afro-Amerikaanse kerk, die First African Presbyterian Church, geopen en daar toesig gehou oor die Sondagskool totdat hy in 1829 gesterf het. In 1834 word die sestienjarige Augustus T. Boas, wat wit was, die eerste superintendent van die African Colored Sunday school by First African Presbyterian Church (McClellan 1957-58, 18).
Alhoewel Pennsylvania se Free School Act in 1834 uitgevaardig is en Reading die volgende jaar sy eerste openbare skool vir wit kinders geopen het, het Reading sy eerste openbare skool vir Afro -Amerikaanse kinders eers op 8 Mei 1854 geopen. Die skool was in die kelder van die Tweede Presbiteriaanse Kerk totdat dit verhuis het na 'n eenverdiepinggebou in North 10th Street tussen Walnut en Elm. Die skool, wat deel uitmaak van 'n African Methodist Church wat bekend staan ​​as 'The Ark', is geleer deur 'n Afro -Amerikaanse leraar en het toerusting en materiaal ondergeskik aan dié van wit skole. (McClellan 1957-58, 19).
Toe die skoolhoofde van Reading in 1873 'n meer moderne gebou vir die Afro -Amerikaanse skool vra, is die A.H. Phillippi -skool gebou. Dit het een-en-veertig studente op twee verdiepings gehuisves, op die boonste verdieping was laerskoolstudente gehuisves deur 'n Miss Ware ('n Afro-Amerikaner), terwyl die ouer studente deur die hoof en onderwyser Samuel G. Hubert ('n Afro-Amerikaner) op die onderste verdieping onderrig was ( Haupt 2002, 6).
Hubert verloor sy werk nadat die Reading School District verhuis het om die skole te integreer. Op 23 Desember 1876 het die skoolraad 'n resolusie aangeneem wat 'die openbare skole van die stad oopmaak vir bruin en wit kinders' (McClellan 1957-58, 20). Die resolusie het ook gevra dat die A.H. Phillippi -skool moet sluit en dat sy studente by aangewese geïntegreerde skole moet aanmeld. Een-en-veertig studente het aangemeld vir die eksamens wat hulle in die toepaslike graad by die nuwe skool sou plaas. Hiervan is ses-en-dertig in die primêre grade geplaas, vyf in die hoërskool, en nie een het 'n plek op die "Intermediêre grammatika" of hoërskoolvlak behaal nie (McClellan 1957-58, 20-21).Die feit dat niemand vir die hoërskool kwalifiseer nie, was waarskynlik te wyte aan die 'aparte, maar nie gelyke' vlak van die kurrikulum en die tekort aan voorraad in die Afro -Amerikaanse skool. In die middel van die eeu kon Afro-Amerikaners vanweë diskriminasie nie werk in hul vakke kry nie, en studente is dus ontmoedig om in te skryf vir voorbereidende, kommersiële of voor-verpleegkursusse. Alhoewel slegs 'n paar Afro -Amerikaners tussen 1890 en 1920 skoolgegaan het, het baie suksesvolle professionele persone geword.
Die 1800's was 'n belangrike tyd vir Afro -Amerikaanse onderwys in die land, met Pennsylvania 'n leier. Aan die begin van die eeu was Afro -Amerikaners min of geen skoolopleiding beskikbaar nie; dit het geëindig met die integrasie van openbare skole. Onderwys vir Afro -Amerikaners was nog nie eens op dieselfde vlak as wat vir blankes voorsien is nie, maar vir diegene wat geglo het dat onderwys noodsaaklik is vir vooruitgang, was gratis openbare onderwys niks minder as 'n groot oorwinning nie.
5b. Bediende bediendes
Die groei van tabak, rys en indigo en die plantasie -ekonomie het 'n geweldige behoefte aan arbeid in Suid -Engelse Amerika veroorsaak. Sonder die hulp van moderne masjinerie was menslike sweet en bloed nodig vir die aanplant, verbouing en oes van hierdie kontantgewasse. Terwyl slawe gedurende die 1600's in die Engelse kolonies bestaan ​​het, was serwituut die keuse van baie planters voor die 1680's. Hierdie stelsel het sowel die meester as die bediende aansporing gegee om die werkende bevolking van die Chesapeake -kolonies te vergroot.
Virginia en Maryland werk onder die sogenaamde 'reguit stelsel'. Die leiers van elke kolonie het geweet dat arbeid noodsaaklik is vir ekonomiese oorlewing, en daarom het hulle planters aangemoedig om werkers in te voer. Vir elke arbeider wat oor die Atlantiese Oseaan gebring is, is die meester beloon met 50 hektaar grond. Hierdie stelsel is deur welgestelde plantaristokrate gebruik om hul grondbesit dramaties te vergroot. Boonop ontvang hulle natuurlik die diens van die werkers vir die duur van die indenture.
Hierdie stelsel was blykbaar ook tot voordeel van die bediende. Elke bediende sou sy reis oor die Atlantiese Oseaan ten volle deur sy meester laat betaal. 'N Kontrak is opgestel wat die diensduur en tipies vyf jaar bepaal. Die bediende kry ruimte en kos terwyl hy op die meestersvelde werk. Na voltooiing van die kontrak sou die bediende 'vryheidsgeld' ontvang, 'n voorafbepaalde beëindigingsbonus. Dit kan grond, geld, 'n geweer, klere of kos insluit. Op die oog af het dit vir die ongelukkige Engelse armes 'n uitstekende manier gelyk om voorspoed in 'n nuwe land te bereik. Onder die oppervlak was dit nie gereeld die geval nie.
Slegs ongeveer 40 persent van die bediende het die voorwaardes van hul kontrakte voltooi. Vroulike bediendes was dikwels teister deur hul meesters. 'N Vrou wat swanger geraak het terwyl 'n bediende gereeld jare aan die einde van haar dienstyd gehad het. Vroeg in die eeu kon sommige diensknegte hul eie grond as vrymanne verkry. Maar teen 1660 het die groot grondeienaars baie van die beste grond geëis. Die voormalige bediendes is weswaarts gestoot, waar die bergland minder bewerkbaar was en die bedreiging van Indiërs konstant was. 'N Klas kwaai, verarmde pionierboere het begin ontstaan ​​toe die 1600's oud geword het. Na Bacon's Rebellion in 1676 het planters permanente Afrika -slawerny verkies bo die reguit stelsel wat hulle voorheen in staat gestel het om voorspoedig te wees.
Die meeste vroeë Ohio -setlaars was betrokke by die landbou. Namate die bevolking van Ohio in die negentiende eeu toegeneem het, het baie inwoners hul ekonomiese belange begin diversifiseer. Sommige Ohioane het industrialisasie gewaag, maar dit is belangrik om daarop te let dat die meeste vroeë fabrieke en nywerhede uit Ohio se landbouwortels ontstaan ​​het. Byvoorbeeld, teen die 1810's het Dayton 'n tabakverwerkingsaanleg gehad. Cincinnati het gedurende die 1800's bekend geword as "Porkopolis", toe die stad eers die hoofstad van die varkvleisverwerking van die Verenigde State geword het. Bezaleel Wells het in 1815 'n wolmeul in Steubenville gestig met meer as honderd werkers. Baie vervaardigers vervaardig boerderymasjiene, waaronder Cyrus McCormick en Obed Hussey. McCormick het die maaier uitgevind, terwyl Hussey 'n vroeë weergawe van die maaier ontwikkel het. Albei hierdie mans het gedurende die 1830's in Cincinnati gewoon. Terwyl sommige mense nuwe ondernemings ontwikkel het, het die landbou steeds die ekonomie van Ohio oorheers.
Nywerhede het steeds gegroei namate Ohio swaarder bevolk word en die beskikbare grond skaars geword het. Produksie floreer in alle soorte fabrieke en op landerye namate 'n vervoerinfrastruktuur ontstaan ​​het. Die eerste komponent van hierdie stelsel was geplaveide paaie en draaipunte. Die National Road, die eerste geplaveide (gruis) pad wat die Appalachianberge oorgesteek het, het Ohio teen die laat 1810's met die ooskus verbind. Hierdie verharde paaie het gehelp om vervoer oor die Appalachiese berge te vergemaklik, maar die meeste boere in Ohio wat 'n oorskot geproduseer het, het steeds hul produkte plaaslik verkoop of na die Ohio- en Mississippirivier na New Orleans gestuur. Rivierverkeer word nog makliker met die uitvinding van stoombote. Kanale het gedurende die 1820's en 1830's ontstaan ​​en het 'n deel van die verkeer van die Ohio -rivier af gelei, veral in die noorde van Ohio, waar boere hul produkte oor die Erie -meer na die Erie -kanaal gestuur het. Die Erie -kanaal eindig by die Hudsonrivier in die ooste van New York en bied 'n vinnige roete na die ooskusstede. Die Ohio- en Erie -kanaal het ook aan Ohioans 'n bevaarbare waterroete gebied wat die Ohio -rivier en die Erie -meer verbind. Teen die 1840's en 1850's verbind spoorweë Ohio met 'n groot deel van die res van die Verenigde State. Terwyl spoorweë meer kos om mense en goedere te stuur, kon hulle mense en items baie vinniger aflewer as die kanale. Spoorweë is ook nie beperk deur 'n waterbron soos kanale nie. As gevolg van hierdie voordele het spoorweë die kanale vinnig verdring.
Benewens die landboubedrywe, het 'n aantal ander nywerhede in die negentiende eeu in Ohio begin ontstaan. In die 1810's en 1820's het steenkoolmynbou in Ohio begin. Die meeste van die steenkoolmyne in Ohio het in die oostelike en suidelike dele van die staat bestaan. Namate stoombote meer gewild geword het, het die vraag na steenkool toegeneem. Voor 1828 het die meeste van hierdie skepe stoom uit brandhout geproduseer. Steenkool was 'n doeltreffender bron van krag. Die belangrikheid van steenkool het gedurende die 1830's tot in die Burgeroorlog toegeneem, veral omdat meer stoombote op die Ohio -rivier en die Erie -meer verskyn het. Die mark vir steenkool het ook toegeneem met die aankoms van die spoorweë en met meer en meer mense wat van landbou- na industriële werk wegbeweeg. Steenkool het industrialisasie na die burgeroorlog gedryf. In 1872 produseer myne in Ohio meer as vyf miljoen ton steenkool. Die produksie het teen 1886 tot tien miljoen ton toegeneem. Teen die laat negentiende en vroeë twintigste eeu het die vraag na steenkool begin afneem. Olie en aardgas het meer gewilde brandstofbronne geword, wat minder besoedeling veroorsaak en die doeltreffendheid van masjinerie verhoog het.
Ohio vervaardig ook yster in die negentiende eeu. Ysterproduksie gedurende die vroeë negentiende eeu het gewoonlik plaasgevind op "aanplantings." Dit was relatief geïsoleerde gemeenskappe wat op grond van 'n ysteronderneming gevestig is. Gewoonlik was al die items wat nodig was vir die vervaardiging van yster, kalksteen, hout en ystererts geredelik beskikbaar. Sodra die werkers hul voorraad van hierdie materiaal opgebruik het, sou die oond toemaak en na 'n nuwe grond beweeg met 'n ruim voorraad hulpbronne. Die meeste van hierdie oonde het varkyster vervaardig, wat dan in masjinerie, bouvoorrade en kombuistoestelle gebou sou word.
Een van die eerste ystervervaardigingsinstellings in Ohio was Hopewell Furnace. Hopewell Furnace, wat in 1804 gestig is, was naby Youngstown geleë. Die noordoostelike deel van Ohio sou gedurende die tweede helfte van die negentiende eeu die primêre gebied wees vir yster- en staalproduksie in die staat, hoewel die suide van Ohio ook 'n redelike deel van ysterondernemings gehad het, veral in die provinsies Gallia, Scioto en Jackson.
Die eienaars van fabrieke en myne was geneig om hul werkers swak te behandel. Industriële lone was geneig om baie laag te wees, wat beteken dat slegs arm mense daar gewerk het. Sommige werkers was Duitse of Ierse migrante. Weens etniese diskriminasie is baie van hierdie mense geweier om beter betaalde werk te kry. Hulle het lang ure gewerk teen 'n klein salaris op die vloere van die vleisverpakkingsaanlegte en ander fabrieke. Nywerheidswerkers het geen werklike geleentheid gehad om te vorder nie. Baie van hierdie werkers het buitensporige huur betaal vir woonstelle in die mees benadeelde woonbuurte van stede. As hulle beseer word, het hul werkgewers hulle gereeld afgedank. Die werkers het nie gesondheidsversekering, werkersvergoeding of aftrede ontvang nie. As hulle nie kon werk volgens die pas wat deur die werkgewers bepaal is nie, het die base eenvoudig die stadige werkers vervang met jonger, meer produktiewe werkers. Omdat die lone so laag was, het hele gesinne dikwels in fabrieke gewerk. Met meer as een loonverdiener kan 'n gesin in sy basiese behoeftes voorsien. Nie alle mense kon grond bekostig om boere te word nie, en industriële geleenthede het hierdie mense die geleentheid gebied om hulself te onderhou.
Mettertyd het sommige nywerheidswerkers hulself begin organiseer om hul omstandighede die hoof te bied en om hul omstandighede te verbeter. Meganiese verenigings was georganiseerde arbeidsorganisasies wat in die 1810's en 1820's in individuele gemeenskappe in Ohio gestig is. 'N Werktuigkundige was 'n masjinis, iemand wat in die 1800's in 'n fabriek gewerk het. Een vereniging wat in 1813 in Dayton gestig is, was moontlik die eerste arbeidsorganisasie in die staat, maar ander het ook in stedelike gebiede ontstaan. Terwyl die Ohio Mechanics Institute op onderwys fokus, het meganiese verenigings probeer om fabriekswerkers te organiseer om beter salaris- en arbeidsvoorwaardes op die werkplek te bekom. In die eerste helfte van die negentiende eeu slaag hierdie organisasies gewoonlik nie daarin om hul doelwitte te bereik nie, maar het wel 'n deel van die agtergrond vir latere vakbonde gelewer. Meganiese verenigings het geneig om baie immigrantegroepe of Afro -Amerikaners nie toe te laat nie en het dus 'n beperkte lidmaatskap. Elke vereniging was geneig om sy lede uit 'n spesifieke beroep te werf.
Teen die middel tot laat negentiende eeu het 'n aantal stede in Ohio ontstaan ​​as industriële sentrums, waaronder Dayton, Springfield, Columbus, Akron, Toledo, Cleveland en Cincinnati. As gevolg hiervan het die bevolking van hierdie stede geweldig gegroei. Ohio het een van die rykste state in die Verenigde State geword. Bedrywe het baie mense aangemoedig om na Ohio te migreer, beide uit ander state en uit die buiteland. Hierdie industriële groei was egter nie sonder koste nie. Aangesien stedelike gebiede vinnig gegroei het, kon stadsdienste dikwels nie tred hou met die toename in die bevolking nie. Daar was ook 'n aansienlike hoeveelheid politieke korrupsie in die stede in Ohio, wat gelei het tot hervorming gedurende die progressiewe era. Namate nywerhede belangriker geword het vir die staat se ekonomie, het hulle Ohio -inwoners ook meer vatbaar gemaak vir afswaai in die nasionale ekonomie, soos paniek en depressies. Die Paniek van 1819 het 'n vroeë waarskuwing gegee oor hierdie gevolg, maar later het ekonomiese probleme in die 1870's en 1890's, sowel as bykomende probleme in die twintigste eeu, hierdie les versterk.
Afro -Amerikaanse beroepe in die 1900's
Soos die vorige eeu in 1900 begin het, was Reading die 50ste stad met die grootste bevolking in die Verenigde State. Die stad se 78 961 inwoners het 'n klein minderheid van 534 Afro -Amerikaners ingesluit. Ongeveer 302 van hulle werk op die gebied van huishoudelike en persoonlike dienste. Ander werk in handel, vervoer, vervaardiging en professionele beroepe. Nog ander was kappers, posvervoerders, kelners, kokke, gieters, arbeiders, spoedmanne, gasheer en voormanne (Hemig 1979, 109).
Volgens die Amerikaanse sensus van 1900, het die meerderheid van die Afro -Amerikaners in Berks County beroepe gehad soos daglooners, hoeddraers, bediendes, hotelbedieners, kappers, oondwerkers, huishoudings, stalle, hotelkokke/sjefs, bootblacks, boere/ plaaswerkers, portiers, haarkappers, wasseresse, gashere, kleremakers, slagters, messelaars, pleisters, spoorwegmeesters, boodskappers, koetsiers, klipmesselaars, brandweermanne en sigaarmakers. Verskeie mense het vandag professionele beroepe gehad, waaronder 'n prediker (W. B. Brandon), tandarts (Loma Blevens), musiekonderwyser (Mildred Templeton), masseerdokter (dr. T. Robinson) en onderwyser (F. Lincoln Nelson). As u beroepe in die vroeë twintigste eeu bekyk, is dit belangrik om dit te sien soos dit destyds verstaan ​​is. In 1900 word butlers, kappers, kappers, koetsiers, hotelchefs, kelners, bediendes (in 'beter' huise) en kleremakers as 'professionele persone' beskou.
Die 1900 -sensus bevat ook 'n skrywer, George Hannibal Temple. Temple was 'n digter, voorsitter en musiekonderwyser (Amerikaanse Buro vir die Sensus 1900). Sy digbundel, The Epic of Columbus 'Bell and Other Poems, is in 1900 deur die Reading Eagle Press gepubliseer.
Die lys van die Pennsylvania Negro Business Directory uit Pennsylvania uit 1910 dui aan dat Afro -Amerikaners nie eenvormig werk verrig het nie. Die gids bevat 'n polisieman, twee briefdraers en een brandweerman, asook ander vorme van algemene indiensneming, insluitend huishoudelike dienste, hotelwerkers, arbeiders, yster- en staalwerkers, karweiers en chauffeurs. Die American Iron and Steel Company het sestig Afro -Amerikaanse mans aangestel in die hoedanigheid van verwarmers en grofstowwe, werk beskou as geskoolde arbeid. Jong seuns is aangestel om moere bo -op te sit en dit te ryg. Die Willson Spectacle Company, kantfabrieke, suikerfabrieke en kousmeule het Afro -Amerikaanse meisies gehuur. Afro -Amerikaanse ondernemings wat in die gids verskyn, sluit in een chiropodist, tien kapperswinkels, een vervaardiger van haarkleurmiddels, een manicure, twee bootblack -salonne, twee restaurante en vier dray- en express -mans (PA Negro Business Directory 1910).
Burton Cuyler het skoenlansers in Pennstraat 532 en 616, elk met vyf bootblack -staanplekke. Arthur Rothwell was 'n banketbakker in diens van Riggs Confection and Ice Cream. Abel E. West, besturende direkteur, het in 1908 die mediese rade in Virginia en Pennsylvania geslaag en in 1909 kantore in Washingtonstraat 323 geopen.
John Stokes, 'n inwoner van Reading, bedryf 'n kapperswinkel met vyf stoele in die herehuis. Al die mans in die Terry -familie was kappers: Charles en L. Randolph Terry bedryf 'n winkel op Penn Square Lee B. Terry en sy seun, William Terry, het 'n winkel in Pennstraat 857 en Moses J. Terry, Jr., 'n winkel in Reed en Courtstraat bedryf. Moses Terry se seun, L.R. Terry het sy onderneming oorgeneem en saam met sy broer Charles H. Terry 'n kapperswinkel met ses stoele geopen. Charles H. Terry bedryf ook die Terry Hotel. Lee B. Terry was 'n kapper wat later lid van die stadspolisiemag geword het. Hy het ook 'n onderneming gehad wat strooi en Panama -hoede skoonmaak in Washingtonstraat 323, genaamd James H.W. Harris & Sons.
Die 1900 -sensus toon 27 Afro -Amerikaanse kappers in Berks County. Volgens die historikus Frank Gilyard van Reading, sou min kappers in die stad egter Afro -Amerikaanse beskermhere aanvaar omdat blanke kliënte nie kappers wat Afro -Amerikaners huisves, sou beskerm nie (Gilyard 2005). Die aantal kappers in die Berks County bly vandag steeds hoog: die Amerikaanse sensus van 2000 bevat 54 werkers met persoonlike voorkoms, 'n kategorie wat kappers, haarkappers en versorgers insluit.
Lester Breininger, historikus van Robesonia en lid van die Friends of the Robesonia Furnace, het onthul dat daar baie Afro -Amerikaanse werkers by die Robesonia Iron Furnace was wat goed in die plaaslike gemeenskap opgeneem is. Daar is geen geskrewe rekords nie, want toe Bethlehem Steel die oond verkry in wat Breininger '' vyandige oorname 'noem, is die rekords vernietig (Breininger 2005). Floyd Umbles, 'n voormalige werker by die Robesonia -oond, het in 1917 op twaalfjarige ouderdom begin werk.
Volgens historikus Frank Gilyard, is Afro -Amerikaners tydens die depressie aangestel as W.P.A. werkers om bouwerk te doen (Gilyard 2005). 1 Afro -Amerikaanse werkers het gehelp om die Pagoda en Lindbergh Viaduct te bou. Die staalmeulens het Afro -Amerikaanse werkers in diens gehad, en die Reading -hospitaal het 'n Afro -Amerikaanse deurwagter/begroeter sowel as verskeie huishoudsters.
Selfstandige Afro-Amerikaners het ten minste 'n bietjie werk gehad tydens die depressiewe jare. Verskeie het hul eie ondernemings gehad as vragmotors van vullis, hout en steenkool. Baie vroue het wasgoed ingeneem. Beide vroue en mans het as bediendes, butlers en chauffeurs in privaat huise gewerk. Gilyard onthou dat daar gedurende hierdie tyd meganika en 'n smid in Reading was. Hy onthou ook Horace en Eloise Lloyd, wat 'n restaurant in Tulpehockenstraat gehad het en ook spyseniering gedoen het (Gilyard 2005).
Lee Terry was 'n dokter wie se naam die eerste keer verskyn in Boyd's Reading City Directory in 1929, geleë in North Second Street 26. James F. Goodwin, ook 'n dokter, verskyn die eerste keer in 1938 in die gids met 'n kantoor in Schuykilllaan 508. Peter Smith, 'n tandarts, word in 1950 gelys met 'n kantoor in Pennstraat 359 (Boyd's Reading City Directory 1929 1938 1950).
Die Amerikaanse Buro vir die Sensus 1920-1930 het Afro-Amerikaanse musiekonderwysers en musikante opgeneem. Gilyard onthou dat behalwe Mildred Templeton, Pearl James en Frances Thomas ook musiekonderwysers was in die eerste helfte van die eeu. James regisseer ook dramas en musiekblyspele vir die publiek (Gilyard 2005).
As gevolg van die vraag na staal, het Reading in die vroeë 1900's die derde grootste vervaardigingsstad van Pennsylvania geword ("Berks County"). Gilyard verklaar dat die grootste migrasie van Afro -Amerikaners tydens en na die Eerste Wêreldoorlog was weens die groot vraag na staal in die land. In Berks County is Afro -Amerikaners deur die Carpenter Steel Company in Reading gewerf om die oorlogspoging te help. Die vraag na Afro -Amerikaanse werkers in Berks County het gedurende die Tweede Wêreldoorlog steeds toegeneem (Gilyard 2005).
Volgens die Amerikaanse Buro vir die Sensus 1920-1930, in die 1920's en 1930's, was die meerderheid van die Afro-Amerikaanse bevolking steeds werksaam in huishoudelike en persoonlike dienste, die yster-, staal-, tekstiel-, spoorweg- en metaalbedryf en as algemene arbeiders. Die sensus bevat ook 'n versekeringsagent en makelaar, sowel as stenograwe en tiksters. W. Justin Carter, jr., Beoefen regte in Reading, omstreeks 1925. Hy was ook aktief in die NAACP (Jackson, jr. 2005).
In 1930 studeer H. Alfred Farrell aan die Reading High School en daarna aan die Lincoln University in Chester County. Daarna het hy by die fakulteit aan die Lincoln Universiteit aangesluit.Farrell het 'n vooraanstaande loopbaan in die onderwys gehad, onderrig aan Edward Waters College in Jacksonville, FL Ohio State University Lincoln University in Jefferson City, MO en Lincoln University in PA (Downey 2005).
Die Tweede Wêreldoorlog het werk verskaf in die vele fabrieke wat die oorlogspoging ondersteun het. Portiers en redcaps is gedurende hierdie era by die Reading en Pennsylvania Railroads aangestel, maar oor die algemeen was diegene wat nie selfstandig was nie, tot in die veertigerjare beperk tot lae werk (Gilyard 2005).
Die 1940's en 1950's toon meer Afro -Amerikaners werksaam as praktiese verpleegsters, hysbakoperateurs, bedryfsvoormanne, vulstasies en parkeerterreine, verkoopspersone, maatskaplike werkers, taxibestuurders en vragmotorbestuurders. Kapper was ook nog steeds 'n prominente beroep. In 1952 is Frank Gilyard aangestel as die eerste Afro -Amerikaanse mediese tegnikus in die St. Joseph's Hospital (Gilyard 2005).
Na die vyftigerjare begin die sensus Afro -Amerikaners toon wat werk in die vervaardiging, en as klerke, boekhouers, taxi- en busbestuurders, werktuigkundiges, polisiemanne, bestuurders, voormanne, verkoopsmanne, rekenmeesters, ouditeure en verpleegsters. Daar was steeds Afro -Amerikaners in diensberoepe, maar die getalle het afgeneem namate meer en meer Afro -Amerikaners werk kon kry op plekke wat hulle vroeër geweier is. Terwyl hy in die 1950's in diens was van die American Chain and Cable, was Joseph "Bud" Haines die eerste Afro -Amerikaner wat in die sewentigerjare as 'n kommissielid ('n vakbondspos) verkies is, maar werk vir Brush Wellman en word hy as voorman aangestel oor wit werknemers (Haines 2005 ).
Afro -Amerikaanse vroue het ook geleidelik na verskillende gebiede in die 1950's beweeg. Op die gebied van gesondheidsorg is Afro-Amerikaanse vroue vir verpleegsteropleiding aanvaar, maar het as verpleeghulp gedien met baie laer salarisse. 58). Die eerste Afro -Amerikaanse onderwyser, Velma King Bannerman, is in 1957 deur die Reading -skooldistrik gehuur.
Jeanette Johnson, in 'n artikel vir die Historical Review of Berks County, merk op dat die meeste nie-werkgeleenthede in die 1950's nie beskikbaar was vir Afro-Amerikaanse vroue in Reading nie, ten spyte van hul opleiding, finansies of kwalifikasies: 'Gekwalifiseerde negermeisies kon vind geen hospitaal om hulle vir verpleegsteropleiding te neem nie. Ondanks die aansienlike negerbevolking van Reading en die beskikbaarheid van hoogs gekwalifiseerde afgestudeerde negers, het geen neger in die Reading School System geleer nie "(J. Johnson 1957, 87).
Soos Johnson se statistieke (1957: 87, 91, 99, 100) suggereer, het die Afro -Amerikaanse gemeenskap egter geleidelik begin vorder in verskillende beroepe:
1948 - Die hof in Berks County huur 'n Afro -Amerikaanse aansoeker en later 'n sekretaris.
1948 - The Heather Shop het drie Afro -Amerikaanse vroue.
1948 — By die lees van die stadsaal werk 'n byna gelyke aantal Afro -Amerikaners en blankes. Afro -Amerikaners word gehuur in alle klassifikasies, insluitend speurder, onderhoud/arbeid, masjinis en vragmotorbestuurder.
1949 - Community General Hospital huur sy eerste Afro -Amerikaanse intern.
1956 - Berkshire Knitting Mills maak sy deure oop vir almal wat gekwalifiseer is. Twee-en-veertig Afro-Amerikaners word aangestel, hoofsaaklik in produksie.
1956 - Die afdelingswinkel Pomeroys voeg ses Afro -Amerikaanse vakansieklerke by vir Kersfees en behou een permanent in huismeubels.
1956 - Reading Hospital het sy eerste Afro -Amerikaanse stagiair en talle verpleegsters gehelp.
1957 - Die St. Joseph -hospitaal het 'n geregistreerde Afro -Amerikaanse verpleegster.
1957 - Community General Hospital het vier Afro -Amerikaanse stagiaires, twee personeeldokters, een dieetkundige, een praktiese verpleegster, twee boekhouers en tien tot twaalf helpers.
1957 - Wernersville -hospitaal het twee Afro -Amerikaanse dokters, 'n dieetkundige en ses vroulike assistente. Berks Heim het geen Afro -Amerikaanse dokters of geregistreerde verpleegkundiges nie, maar het Afro -Amerikaanse praktiese verpleegsters, verpleegsters, hulpverleners en huishoudsters.
Ella Bannister Ford, van Robesonia (westelike Berks County), was 'n administrateur van die Federal Bureau of Strategic Service in Washington, DC. Ander Robesonians sluit in Mabel Gordon Valentine, 'n hoërskoolhoof in West Chester, PA, en Brian Gibson, 'n bekende bariton, wat deur die VSA en internasionaal getoer het, en wat tans klasgee aan die Wyomissing Institute (R. Johnson 1995).
Die eerste twee Afro-Amerikaanse administrateurs in die Reading School District was Grace A. Jones, wat in 1968 skoolhoof van Lauer's Park Elementary School geword het, en Mabel J. Davis, wat in 1973 onderhoof van Reading High School geword het (Reading School District Directory 1968-69 1973-74). Vandag het die Reading School District vier en vyftig Afro-Amerikaners in diens op alle vlakke van onderrig en administrasie, insluitend die skoolhoof Wynton Butler, 'n inwoner van Reading (Law 2005) en die studentedekaan Anthony Calloway.
Die Amerikaanse sensus van 2000 toon dat Afro -Amerikaners in baie beroepe in Berks County verteenwoordig is: finansiële bestuurders, rekenmeesters, beraders en maatskaplike werkers, besigheidspesialiste, bestuursberoepe, gesondheidstegnici, verpleegkunde, voedsel- en drankvoorbereiding, persoonlike voorkoms, kleinhandelverkope, kliëntediens, sekretarisse, administratiewe assistente en metaal- en plastiekwerkers.
Ondanks hierdie groot winste, bly Afro -Amerikaners in sommige beroepe onderverteenwoordig, om redes wat buite die omvang van hierdie artikel val. Daar was nog nooit meer as 'n handjievol Afro -Amerikaanse prokureurs wat terselfdertyd praktiseer nie, waarvan Berks County in 2005 die belangrikste werk was; daar was slegs vier Afro -Amerikaanse prokureurs wat Berks as hul primêre werksplek beskou het (Butler 2005).
In 1993 was slegs vier uit tweehonderd polisiebeamptes Afro -Amerikaners in 2005, vyf. Luitenant Lionel B. Carter berig dat slegs negentien Afro -Amerikaners as polisielede by die Reading -polisiedepartement in diens was. Carl E. Britt, 'n polisie -defensiewe taktiek- en gevegskuns -instrukteur en 'n vierde graad swart gordel, is sedert 1981 'n polisiebeampte in Cumru Township. Beampte Britt is een van slegs 'n handjievol, indien nie die enigste nie, Afro -Amerikaanse polisiebeampte in Berks County buite die stad Reading (Carter 2005).
Volgens die hoof van Reading Fire, William Rehr, het verskeie Afro -Amerikaners as vrywillige brandbestryders in die stad Reading gedien, waaronder Elton Butler, Sr., en Elton Butler, Jr., by die Marion Fire Co. Randall Key, by die Reading Hose Co .. Nathan Donaldson, saam met die Junior Co. Kerry Starks en Nelson Stubbs, met Schuylkill Co. Barry Lusane, met Keystone Co en Courtney Horne, saam met Liberty Co. Lester "Butch" Spencer was etlike jare 'n vrywilliger by die Washington Fire Company. (ook bekend as 'n lid van 'The Sticky Buns', 'n plaaslike dansorkes). Ralph Mickey was die enigste betaalde Afro -Amerikaanse brandweerman in Reading. Ds Frank McCracken was die eerste Afro -Amerikaanse departementshoof van die brandweer (tot 1996 was raadslede die hoofde van verskillende stadsdepartemente) (Rehr 2005).
In 'n artikel uit 2003 in The DRUM word die 'glasplafon' in die kunsvlyt genoem, soos timmerwerk, loodgieterswerk en baksteenmesselwerk. Onder die Berks wat Afro -Amerikaners in die artikel geïdentifiseer het, was een loodgieter, LeRoy Cunningham, en vier elektrisiëns, Hampton Allen, Mark Burford, John Green en Eric Towles (Amprey, Jr. 2003).
Terselfdertyd stel verskeie Afro -Amerikaanse sakelui wat in 2000 met die verslaggewer Tony Lucia van Reading Eagle gepraat het, voor dat Berks County slegs Afro -Amerikaners laat vorder het. Hulle wil meer Afro -Amerikaners in die boonste geledere van Berks County -maatskappye en in die direksies sien. Hulle glo dat Afro -Amerikaners in Berks nie verteenwoordig word in besighede in die mate dat hulle landwyd is nie (Lucia 2000). Alhoewel daar baie Afro -Amerikaners in Berks County is wat suksesvolle ondernemings besit, meen sommige van hierdie entrepreneurs dat "daar baie ruimte is om te verbeter." Baie dui op langdurige stereotipes as 'n groot struikelblok, maar is dit ook eens dat hierdie stereotipes oorkom kan word. Lillie Foster, mede-eienaar saam met haar man, John. E. Foster, van Foster en Foster, 'n konsultasiefirma in Douglassville, sê: "jy moet hulle [die stereotipes] verkeerd bewys." Hilda Letman, voormalige eienaar van The Goddard School in Wyomissing, sê slegs met 'n grap: 'In my veld [kindersorg] weet hulle ten minste dat swartes weet hoe om vir kinders te sorg' (Lucia 2000, 35).
Charlie G. Haynes besit al meer as vyftig jaar 'n kapperswinkel, wat hy ook as 'n kapperskool gebruik. Haynes, 'n toonaangewende voorstander van Afro -Amerikaanse entrepreneurskap, sê in 'n artikel geskryf deur John F. Forester Jr., "As mense van my skool studeer, dink hulle meer daaraan om werkgewers te wees as om werknemers te wees" (Forester, Jr. 1996) . Charles L. "Chick" Lee, jr., Sake -eienaar en president van die Berks Minority Development Council (MINDCO), beklemtoon die behoefte aan organisasies soos MINDCO. Philip White, eienaar van White Housecleaning Service, stem saam en sê dat MINDCO hom gehelp het om aan die gang te kom en steeds hulp verleen (Forester, Jr. 1996). In 2003 is die Afro -Amerikaanse sakekamer van Berks County ontwikkel om Afro -Amerikaanse ondernemings te help.
Ander Afro -Amerikaanse entrepreneurs sluit in Nelson R. Stubbs, wat, nadat hy as marinier gedien het, sy eie woon- en kommersiële bediening in 1973 geopen het. William E. "Gus" Giddens besit Gus's Place, 'n restaurant in Reading. Grace Davies, eienaar van Grace's Golden Comb-skoonheidsalon en medestigter van die Goddard-skool, het haar man verlaat en op een-en-twintigjarige ouderdom met drie jong kinders en slegs ses dollar op haar naam gekom (Lucia 1999). Trussie Baker, huidige president van die Reading -hoofstuk van die NAACP, is direkteur/eienaar van T.R. Baker Funeral Home. Tonya A. Butler, prokureur, het haar eie praktyk in Reading. Butler het 'n prokureursfirma in die voorstede verlaat om die Afro -Amerikaanse gemeenskap in Reading (Butler) beter te bedien. Zefflin Morrison, 'n gegradueerde in Reading, besit Gentlemen's Quarters Barber Shop, 'n luukse salon, en John King is eienaar/eienaar van Sharp Dressed Man se manmode.
Hierdie artikel bied slegs 'n algemene oorsig van die neigings in indiensneming vir Afro -Amerikaners in die Berks County gedurende die twintigste eeu. Alhoewel daar baie vordering gemaak is, is daar steeds 'n aansienlike ruimte vir Afro-Amerikaanse verteenwoordiging op verskillende terreine om gedurende die een en twintigste eeu toe te neem.
Oor die skrywer: Mary Ann Watts is 'n boorling van Harrisburg, Pa., Wat sedert 1969 in Berks County gewoon het. Sy is 'n afgetrede onderwyseres in die laerskool wat in Harrisburg, Baltimore, MD en Reading, PA geleer het. Sy het onlangs ingeskryf vir die Professional Writing Course aan die Penn State University en was betrokke by die Writing History Program, wat inligting oor die Afro -Amerikaanse teenwoordigheid in Berks County ondersoek het. Watts was nog altyd geïnteresseerd in skryf en het 'n tweede plek ontvang vir 'n opstel wat sy op hoërskool vir die American Tuberculosis Society geskryf het. Meer onlangs het sy toekennings ontvang vir kortverhale wat geskryf is vir wedstryde wat deur die Federasie van Vroue se klubs geborg word.
'N Hout was 'n houtkas met 'n paal daaronder, wat gebruik word om bakstene en mortel te dra. 'N Hod -draer was die persoon wat die hod na die messelaars op 'n werksplek vervoer het.
'N Bootblack was 'n persoon wat skoene en stewels skoongemaak en gepoleer het.
'N Gasheer was iemand wat in 'n stal in diens was om die perd te versorg.
'N Verwarmer het klinknaels in 'n houtskooloond verhit totdat dit wit was, en gooi dit dan in die lug om af te koel. Die vanger vang dit in 'n metaalkegel met 'n handvatsel, verwyder dit dan met 'n tang, plaas dit in voorgeboorde gate in yster- of staalplaat en die klinknael sit dit vas.
'N Ruwer het die kleur van verhitte yster of staal waargeneem, die roltemperatuur bepaal en die growwer walsmeul gebruik om die metaal tot die gespesifiseerde afmetings te verminder.
'N Dray is 'n swaar wa sonder sye, wat gebruik word om te sleep.
Hierdie artikel verskyn oorspronklik in die lente 2007 -uitgawe van The Historical Review of Berks County
Museum & Biblioteekure
Vrydag: 9:00 - 15:00
Saterdag: 9:00 -15:00
Adres & Parkering
Navorsingsbiblioteek en parkeerterrein
Telefoon: (610) 375-4375
Die Historical Society of Berks County is geregistreer as 'n 501 (c) (3) liefdadigheidsorganisasie by die Internal Revenue Service.
Watter gevorderde opvoedingsgeleenthede was in die vroeë 1890's vir inheemse Afrikaners beskikbaar? - Geskiedenis
Die Chicago -streek het gedien as tuiste en handelsentrum vir verskillende inheemse lande, waaronder die Potawatomi, Miami en Illinois, eens magtige nasies wat dramatiese agteruitgang beleef het in die lig van die Europese uitbreiding in hul gebiede. Oorlogvoering en siektes het teen die vroeë 1800's hul getalle sowel as hul ekonomiese en militêre mag aansienlik verminder, en deur 'n reeks verdrae is hulle genoodsaak om hul grond aan die Amerikaanse regering af te staan, wat die land dan tot beskikking gebring het. Op hierdie manier is die inheemse teenwoordigheid aansienlik verminder in die streek, maar nooit heeltemal uitgeskakel nie. Inheemse gesinne en individue het gedurende die oorblywende jare van die 1800's tussen die nuwe, nie-inheemse nedersettings gewoon.
Gedurende die 1900's het baie inheemse Amerikaners van reservate en ander plattelandse gemeenskappe na Chicago verhuis om werk en ander geleenthede te soek. Hierdie beweging is gedeeltelik aangevuur deur die federale regering en het omstrede 'hervestigingsprogram', wat gehelp het om duisende mense na die groot stedelike gebiede, insluitend Chicago, tydens die 1950's en 1960's te vervoer.
Inheemse mense, in 'n vreemde kultuur en 'n nuwe lewenswyse, in Chicago, het dikwels die geselskap en sosiale ondersteuning van ander inheemse Amerikaners gesoek. Sosiale klubs het begin vorm, en in 1953 is die American Indian Center gestig om die kulturele en sosiale behoeftes van hierdie groeiende, alhoewel nog relatief klein bevolking, te vergeleke met ander etniese groepe in die stad.
Die inheemse Amerikaanse bevolking in die Chicago -omgewing was aan die einde van die twintigste eeu byna 40 000, wat byna honderd verskillende stamme van regoor die Verenigde State en Kanada verteenwoordig. Inheemse mense woon in die Chicago -gebied met die hoogste konsentrasies in Edgewater, Uptown, Rogers Park en Ravenswood in die stad en by North North. Hulle het 'n uitgebreide netwerk van organisasies en programme gevorm wat 'n wye verskeidenheid gemeenskapsbehoeftes en -belange aanspreek, van gesondheid en opvoeding tot werk en kuns. Baie van die organisasies is gestig gedurende die 1960's en 1970's toe burgerregte en sosiale kwessies aan die voorpunt van die openbare bewussyn gestaan ​​het, en federale hulpbronne beskikbaar gestel is om burgerlike betrokkenheid aan te moedig. Die multitribale aard daarvan maak dat die inheemse Amerikaanse gemeenskap van Chicago 'n ryk verskeidenheid is wat verskillende kulturele tradisies en tale oorsteek. Hierdie diversiteit maak die gemeenskap 'n unieke plek om mense bymekaar te bring om te leer oor en aandag te skenk aan kwessies wat inheemse mense raak.
Alhoewel baie gesinne nou in hul derde en vierde geslag van die stedelike lewe is, bly hulle bande met stamgemeenskappe, waar hulle 'n uitgebreide familie en 'n formele stamlidmaatskap het wat sekere regte en voorregte in die stam bied. Verskeie stamgemeenskappe (Oneida, Menominee, Ho-Chunk, Ojibwa) is binne 'n halfdag in Wisconsin geleë en 'n entjie se ry van Chicago af, waardeur veral lede van die stamme betrokkenheid kan behou.
Kyk die video: Дељење бадњака СНС. (Januarie 2022).
Copyright 2022 \ Watter gevorderde opvoedingsgeleenthede was in die vroeë 1890's vir inheemse Afrikaners beskikbaar?...