Winkel in die boom… | Thulana
Winkel in die boom…
Verona is die trotse eienaar van die 'Tree Boutique' op die straat, vyftig-meter vanwaar ek woon. Ses dae 'n week is sy op die sypaadjie onder 'n reuse koelteboom, besig om haar ware aan die takke van die boom op te hang. Wat 'n skouspel van kleur en patroon! Haar seuntjie van twee, speel heeldag, al om haar rond.
Dis koel – die windjie draai en swaai die bont goete vrolik in sirkels. Soos 'n by na 'n blom, kan mens nie help om te gaan loer wat sy dié week op haar tafeltjie uitstal nie.
Sy verkoop handgemaakte juweliersware, geweefde frokke, gekerfde olifantjies, bont krale en ander fieterjasies. Daar is helder grasmandjies om van te kies en te keur.
Niemand gaps ietsie van haar tafel af, wanneer sy wegstap en vir haar kind gaan kosgee nie. Sy pak nie eens op as dit so effe motreēn nie. Die boom is defnitief dig genoeg om te keer dat haar ware deurnat word. As die swaar reën dryg is dit 'n ander storie – almal hol nader en help Verona om gou als vanaf die hoë takke te haak en vinnig weg te pak.
Almal ken mekaar op ons straat, mense knik vir mekaar 'n groet, of roep jou naam uit en vra hoe gaan dit met die kinders.
Oorkant haar winkeltjie is 'n konstruksie span aan die gang. Afrika-musiek speel kliphard op hulle lorrie se radio. Hulle is druk besig om ondergrondse kabels te lê.
Daar is 'n geel-gifappel-help wat verbygestap kom…Simeon is sy naam. Hy dra 'n klein hout kissie in sy hand, en met die ander kap hy ritmies so in die stap met 'n plankie – so in die stap. Klap-klap-klap…
Simeon was te skaam dat ek 'n foto van sy houtkissie se inhoud neem, maar ingestem tot 'n foto van hom as "he is working", bedoelende so in die stap wanneer hy sy kliënte laat weet hy stap straat-af…
Almal wat 'n stukkie leerwerk wat uittorring of stomp messe of skêre het, kan hom nader roep. Hy stap heeldag rond opsoek na kliënte wat sy dienste kan benodig.
Vir 'n kleinerige bedraggie sal hy sy houtkissie oopbêk trek en stradig en ritmies messe slyp.
Diep daar-in die kissie is staal naalde met geboē plat punte en nylongare waarmee hy speletjies maak van handgemaakte leergoedere se nate wat los torring.
Baie mense hierlangs besit handgemaakte leer aktetasse, en dra handgemaakte skoene of leersandale.
Waar wonder ek, kan mens nog skoenmakers, leer bewerkers, bakkers, beeldhouers so op straat raakloop?
This entry was posted in Expat Living, Ghana, Living in Africa, Strange things and tagged Accra, Afrikaans, Ghana, Straat on November 14, 2016 by Daniël Bezuidenhout.
← Die Duiwel met 'n troffel in die hand … Skoenmaker, waar's jou skoene? →
10 thoughts on "Winkel in die boom…"
monicahaddad01 November 14, 2016 at 8:39 am
Alweer 'n lekker storie ! Nou wonder ek natuurlik weer hoe vervoer Verona al haar goedjies. Sy het 'n gesonde voorraad daar…..
Daniël Bezuidenhout Post author November 14, 2016 at 9:01 am
Ek stap netnou uit op straat en vra haar sommer 🤗
monicahaddad01 November 14, 2016 at 4:51 pm
Gaaf laat my weet……
Daniël Bezuidenhout Post author November 14, 2016 at 8:05 pm
Sy vertel dat sy dit in daardie groot Afrika-nylon sakke inpak, en al drie van hulle elke aand huis toe dra. Sy woon nie te vêr vanwaar haar winkeltjie is nie.
monicahaddad01 November 14, 2016 at 8:57 pm
Kan jy dit glo, ek het soveel respekte vir haar. Waar 'n wil is is 'n weg. Dankie!
ekmyselff November 14, 2016 at 9:24 am
travel460 November 14, 2016 at 9:31 am
Die prentjie wat jy hier skets, Thulana, is ook die een wat ons in Suidoos-Asië raaksien. Dit doen my so goed om te weet dat Afrika nog so kan wees. Gemaklik met mekaar, met geen wantroue, en meededeelsaam. Geniet elke oomblik van hierdie wêreld waar jy nou leef. Dit bly ñ voorreg.
Daniël Bezuidenhout Post author November 14, 2016 at 8:07 pm
Dankie – ek moet ruiterlik erken dat ek die mense vreeslik geniet. Wat 'n voorreg om iets anders te beleef, en op 'n ander plek so iets van ander en myself in die proses te leer.
Anonymous November 14, 2016 at 10:19 am
Jou stories bly wenners. Ek looove markies en koop graag by die locals
Daniël Bezuidenhout Post author November 14, 2016 at 8:08 pm
Hie-hie my man sê ek koop 'kakkies' maar ek deel als uit as ek huistoe gaan. So 'ietsietjie' van diep Afrika, en deel uit!