5 antwoorde tot Lewe saam met ’n depressielyer
Soos reeds gesê – dis ‘n wye tema, ek weet – elkeen ervaar dit maar seker anders en ek verstaan ook dat dit soos ‘n dief in die nag kom – jy weet nie jy het dit voor jy dit het nie 😕
Antwoord	klippie sê:	Mei 13, 2011 om 4:24 nm	Meeste mense meen, sover ek weet, dat vrouens meer geneig is tot depressie as mans. In my eie kringe weet ek van 4 vrouens en net een man, nl my man, wat aan depressie ly of gely het. Miskien juis omdat vrouens sal erken dat hulle aan depressie ly en mans dalk dink dit openbaar ‘n swakheid by hulle? Maar ek dink daar steek baie waarheid daarin dat mens moet praat oor dinge wat dalk kan verkeerd gaan. In ons geval, egter, het ek dit beleef dat my man naderhand glad nie eens wou praat nie, wat nog te se oor sy probleme of vrese praat. Hy het medikasie gekry maar omdat dit vir ons ‘n vreemde toestand was, het ons nie daaraan gedink om ‘n tweede of selfs ‘n derde dokter te gaan spreek nie. Eers nou, jare later, word ek vertel dat daar verskillende chemiese tekorte kan wees wat met ander tipes antidepressante behandel word. Ons het hom so liefdevol moontlik behandel en hom probeer betrek by alles wat ons gedoen het, maar alles was tevergeefs.
Antwoord	seegogga sê:	Mei 14, 2011 om 5:24 nm	Ai, hartseer. Ek sal iets hieroor skryf op my eie blog. Maar ek weet nie hoe om die pingbacks te doen nie.
Antwoord	net n ander iets sê:	Mei 14, 2011 om 10:14 nm	Hoe maklik is dit tog nie om dit n naam te gee neie, Depressie.
Al wat ek dan kan se sterkte aan almal wat in die bootjie ry waar depressie n mede reisgenoot is, en vir die wat wil help daarmee ek hoop julle het meer as net hare op die tande. Antwoord	klippie sê:	Mei 15, 2011 om 7:42 vm	Dit kan ‘n probleem wees waar veral die man nie as swak gesien wil word nie om vir hulp te vra. Iemand anders het ook gese dat mens die probleem moet bespreek met diegene wat vir jou omgee, maar dit kan ook gesien word as om ‘n las op ander te plaas.