Volgens Sophocles het Oedipus sy vader vermoor en seks met sy ma gehad. Dit was eers jare later dat Oedipus uitgevind het dat hy gepatrikureer en onskuldig gepleeg het - aanvanklik nie geweet het dat sy pa sy pa was nie en dat sy ma sy ma was. Nadat Oedipus uitgevind het wat hy gedoen het, het hy sy eie oë geslaan. Oedipus se rede vir selfverblindende betrokke skuld en was allegories: Hy was aanvanklik blind vir die gruwelike dade wat hy gepleeg het.
Die antieke Grieke kon waarskynlik nie bevind dat iemand homself sonder enige tragiese rede blinde op die skaal van Oedipus se misdade nie. In die moderne samelewing vertoon 'n paar mense egter "eienaarskap" -kwessies met spesifieke liggaamsdele en obsessief wens vir gestremdheid. Hierdie mense het 'n toestand genaamd liggaamlike integriteit identiteitsversteuring (BIID) en dikwels na jare se lyding versoek om 'n operasie te hê wat amputasie, blindheid, doofheid of paraplegie tot gevolg het.
Soos u sekerlik kan voorstel, is daar min chirurge geneig om met organe of ledemate te meng sonder siektes. BIID is egter 'n komplekse probleem, en sommige kenners pleit vir radikale operasie as effektiewe behandeling.
In die laat 1700's is 'n Franse chirurg gedwing om 'n man se gesonde ledemaat te amputeer. Na die operasie het die man die chirurg betaal en 'n dankbetuiging gesê dat die operasie hom beter laat voel het.
In 2000 het die publiek uitgevind dat 'n Skotse chirurg genaamd Robert Smith legembutasies op twee pasiënte met skynbare normale ledemate uitgevoer het. Toe die hoof uitvoerende beampte van Smith se hospitaal uitgepluis het wat Smith gedoen het, was Smith verbied om nog meer amputasies uit te voer. In die nasleep van hierdie amputasies het die debat oor gesonde amputasie en ander skynbaar "onnodige" en afwykende chirurgie egter stoom ingesamel.
In 2015 het 'n 30-jarige vrou, genaamd Jewel Shuping, beweer sy het haar sielkundige in haar oë laat dreineer, sodat sy haar lewenslange begeerte om blind te wees, kon besef. Om eerlik te wees, word die waarheid van Shuping se eise betwis; Desalniettemin beklemtoon rekeninge van hierdie bygestaan ​​blinding weer BIID.
Mense met BIID kla om te "oorvol" te voel en van 'n liggaamsdeel vervreem of dit 'n oog, ledemaat of so meer is. Meer spesifiek, hierdie gevoelens is lewenslange obsessies wat lei tot aansienlike psigiese lyding en trauma.
Dit is onduidelik wat BIID veroorsaak. In sommige mense kan probleme met liggaamsidentiteit of eienaarskap teruggevoer word na definitiewe patologie soos 'n brein tumor. In die meeste mense met BIID bly egter die etiologie of oorsaak van die siekte duidelik.
Navorsers wat BIID studeer, het breinveranderinge in individue met die siekte waargeneem. In die besonder lyk die pariëtale korteks, premotoriese korteks en insula betrokke. Dit is egter onduidelik of hierdie breinstreke tot BIID lei of as gevolg van BIID voorkom.
Behandeling van BIID
Sonder 'n duidelike begrip van wat BIID veroorsaak, is dit moeilik om die siekte te behandel. Antidepressante en psigoterapie doen min vir die siekte.
Verder is swaarder psigotropiese medisyne soos antipsigotika nie in hierdie pasiëntpopulasie getoets nie.
Interessant genoeg, voel mense met BIID wat been amputasie begeer, beter na die prosedure en rapporteer verbeterde lewensgehalte. Die twee mense op wie Robert Smith, die Skotse chirurg, het chirurgie uitgevoer, het merkwaardig beter na die operasie gevoel en het gelukkig met protheses gelewe.
Baie mense met 'n BIID-praktyk wat met 'n gestremdheid leef. Hierdie mense is genaamd "voorskrywers." Deur voor te gee dat hulle met 'n gestremdheid leef, ervaar hierdie mense 'n korttermynverligting wat soortgelyk is aan die tydelike verligting wat mense met obsessiewe-kompulsiewe versteuring ervaar nadat hulle 'n dwang uitgevoer het.
Die meeste chirurge wat BIID ondervind, het 'n ontsteld reaksie op die vooruitsig om radikale operasie te gebruik om die siekte te behandel. Hierdie chirurge beweer dat enigiemand wat 'n "gesonde" ledemaat wil ampuleer, geestesongesteldheid en beperkte insig het wat haar vermoë om ingeligte toestemming te gee, kompromitteer.
Die meeste mense met BIID is egter nie psigoties nie en het geen wanorde nie. Daarbenewens is die depressie wat sommige van hierdie mense met BIID-ervaring ontwikkel nadat hulle 'n geruime tyd met BIID geleef het en waarskynlik 'n gevolg is, nie die oorsaak van die toestand nie.
In 'n artikel getiteld "Body Integrity Identity Disorder Beyond Ampututation: Vergunning en Liberty" beweer skrywer Amy White dat die besluit dat 'n persoon met BIID elektiewe chirurgie moet ondergaan om 'n liggaamsdeel te verwyder, nie noodwendig gedwing word nie, onbevoeg of oningelig is; dus na 'n omvattende siftingsproses, kan pasiënte met BIID kandidate wees vir 'n radikale operasie.
White vergelyk ook BIID met geslagsverskynsels en radikale chirurgie by diegene met BIID aan seksuele hersiening. Spesifiek, beide mense met geslagsdisfisiologie en BIID voel vasgevang in 'n liggaam wat op een of ander manier verkeerd is en begeer dat die operasie die probleem regstel.
Omgekeerd, in 'n artikel met die titel "Liggaamsintegriteitstoornis - Is die Amputasie van Gesonde Limbs Geregverdig?", Sê skrywer Sabina Müller dat die koste van radikale operasie vir BIID te hoog is en mense wat dit ontvang, nie meer kan werk nie en sal lewenslange sorg en rehabilitasie benodig.
Müller vra ook of mense met 'n BIID wat 'n radikale operasie versoek, insig in hulle siekte het en alternatiewe terapie voorstel:
BIID is waarskynlik 'n neuropsigologiese versteuring wat insluit insig in die siekte en 'n spesifieke gebrek aan outonomie. In plaas daarvan om die simptoom te genees vir die prys van 'n onomkeerbare liggaamlike skade, moet 'n oorsaaklike terapie ontwikkel word om die uitheemse ledemaat in die liggaamsbeeld te integreer.
Ons is waarskynlik ver van om ooit uit te vind hoe om mense wat BIID ervaar, presies te help. Eerstens is navorsing oor BIID lae krag omdat baie min mense die toestand het. Baie van wat ons van BIID weet, is gebaseer op anekdotiese rekeninge. Tweedens behels BIID waarskynlik komplekse neurologiese prosesse wat ons nog moet uitlig; Die brein is immers onverbiddelik ingewikkeld. Derde, radikale operasie vir BIID word in etiese oorwegings gemik, wat ons begrip en waardering vir behandeling verder verlig.
Artikel getiteld "Neurale Basis van Limb Eienaarskap in Individue met Liggaam Integrity Identity Disorder" deur MT van Dijk gepubliseer in PLOS ONE in 2013.
Artikel gekantelleer "Body Integrity Identity Disorder (BIID) - Is die amputasie van gesonde ledemate eties geregverdig ?," deur Sabina Müller gepubliseer in The American Journal of Bioethics in 2009.
Artikel getiteld "Body Integrity Identity Disorder Beyond Amputasie: Vergunning en Liberty" deur Amy White in die HEC Forum in 2014.