Elkeen van ons het oomblikke in die lewe wanneer ons ons gunsteling persoon baie mis. Ons wil voortdurend by hom wees, sy steun voel, sy stem hoor. Maar ongelukkig is alles nie so eenvoudig nie en ons wêreld is glad nie soos ons dit wil hê nie. Daarom is dit maklikste vir ons om die stem van 'n persoon te hoor, danksy een oproep gerig aan 'n gunsteling intekenaar. En ons dadelik aarsel nie 'n oomblik nie, kry die telefoon, ons tik die vingers van die uitgewis knoppies en o, wonder, ons hoor dit. In sulke oomblikke lyk die afstand tussen jou nie so belangrik nie. Maar dan is 'n onskuldige, maar pynlik dringende vraag, brouery: hoe korrek om met jou kêrel op die telefoon te praat?
Dit is nie vreemd nie, maar die kultuur van telefoonkommunikasie moet teenwoordig wees in enige oproep wat jy maak. Dit is 'n vader, 'n ma, 'n suster, 'n broer, 'n vriend, 'n vriend, 'n president (oor die president, jy weet, daar is verskillende name in die telefoonboek), en selfs jou gunsteling man. Oor die laasgenoemde, as jy verstaan ​​en sal praat. En so, jy wou dit hoor, het die telefoon gekies, die gesogte nommer gekies: piep - "hallo" - "hallo!". En hier is dit 'n lang verwagte gesprek. Wel, ek dink nie jy moet jouself voorstel nie, ek dink jy moet nie, anders sal jou kêrel jou toereikendheid betwyfel (ek is seker hy sal van jou gunsteling nommer hoor, van watter nommer jy nie sal bel nie). Terloops, as alles dieselfde nie leer nie en sal begin raai, en noem vroulike name, reflekteer (gebeur almal). Maar laat ons nie praat van hartseer dinge nie. Vra eers of hy besig is, horror, ouens hou nie daarvan wanneer hulle nie betyds geroep word nie. En onvanpas tyd vir 'n oproep kan wees: werk, 'n dringende besigheid, sy teenwoordigheid in die mansgeselskap (rus saam met vriende), ernstige gesprek met iemand, wag vir 'n belangrike oproep, 'n lang oggend se slaap na gister en selfs net sy slegte bui. Onthou dit as 'n "vrouebybel" en dan weet jy presies hoe om met jou kêrel op die foon te praat. Roep hom, moet jy hom nou vra oor sy werk. Ek het belang gestel en gehoor dat ek besig is, beter bel later of laat dit self doen. Moenie hom dwing om te kommunikeer nie, en berus op die feit dat: "Ek het gebel, dan moet jy met my praat." Glo my, daar sal nie 'n praatjie wees nie, gee hom tyd, laat dit afkoel. As die man natuurlik 'n groen lig gegee het aan jou kommunikasie, is dit bly dat jy die eerste keer gevra het hoe hy is, hoe hy besig is, die ouens is baie lief vir wanneer hulle versorg en belangstel in hul lewens, want hulle is gereed om oor ure vir hulleself te praat. Terloops, probeer om hom nie te onderbreek nie, laat hy sy gedagte tot die einde toe. Moenie met jou probleem vorentoe breek nie. Jy het die geliefde van 'n geliefde gehoor, en dit op sigself verwyder al die lewensprobleme wat op die oomblik met jou gebeur het.
Praat met hom, probeer nie om saam met 'n aantal sitvriende terselfdertyd te kommunikeer nie, want ons meisies met die telefoon naby die oor kan honderd dinge doen, onthou, die man verstaan ​​dit nie. Roep hom aan - wees vriendelik en praat net met hom. Stel al die dinge uit wat jou aandag tydens 'n gesprek aflei - kommunikeer so dat as hy jou weer vra, die laaste sin wat jy gesê het, vyf sekondes gelede kan vertel en nie senuweeagtig stilbly nie. Roep die saak aan - meld alles, trouens, moenie om die bos gaan nie, nie 'n sielkundige oproep nie, waar hy weet wat daar met jou gebeur het. Seuns verstaan ​​selde ons ingewikkelde wenke, hulle benodig die essensie. En tog, moenie bel as jy sing nie (ouens verstaan ​​dit dikwels nie), moenie selfoonhisteries oprol nie, moenie aan die telefoon skree nie. Probeer om jou negatiewe emosies by jouself te bevat. Ons dink met emosies, en dit is die logika en rasionaliteit van die oplossing. Moenie die hele tyd oor jouself praat nie, en gee hom die geleentheid om jou woord in te voeg. En tog, bel nie elkeen, om so te sê, "vyf minute", hou jouself in die hand en weg van die telefoon. Kerke is vryheidsbesoekende mense, en meeste van hulle hou nie daarvan om met niks verveeld te wees nie. Hy wil hoor - hy sal bel, onthou dit en moenie telefoniese kommunikasie met jouself oplê nie.
Vereis raad aan hom - moenie hierdie plesier ontken nie, adviseer. Wees trots op dit, want hy het vir raad gevra, nie aan sy ma nie, maar aan jou. Jy benodig raad, aanvaar en dank, nie afhangende van watter soort persoon hy jou nie gegee het nie, selfs al lyk hierdie raad dom vir jou.
Wat jou stem betref, moet dit tydens 'n telefoongesprek altyd soet en bondig wees, en die gerugte smeek en 'n geliefde lente in die siel oproep. So dikwels as moontlik grap, veral as jy hoor dat hy 'n slegte bui het of net hartseer is. Sê byvoorbeeld 'n anekdote of een of ander manier interessante storie wat met jou gebeur het (oor die kinderjare, byvoorbeeld) of jou geliefdes. Belangstelling vir hom, moenie tevergeefs wees nie, gegrond op die gedagte dat hy 'n ou is - hy moet vermaak. So dit is, maar nie altyd nie, dit is '' clown on duty ', wys dat jy ook 'n goeie sin vir humor het. Bespreek met hom sy en sy belange (meestal nie vervelig nie), onlangs, 'n leesboek, die laaste fliek wat jy gekyk het, jou reis êrens, jou studies. Jy kan selfs iets fassinerend vir hom lees. Of net in 'n ironiese interpretasie, vertel my hoe ek my dag deurgebring het en moenie vergeet om hom daaroor te vra nie. In elk geval praat nie net met hom oor vroue se probleme nie, verdun die gesprek en sy onderwerpe. As iets hom interesseer, sal hy jou homself vra. Terloops, vroue hou ook nie van vroue se skinder nie.
Jy bel net omdat jy verveeld is, moenie dit aan jouself hou nie, vertel hom daarvan. Kerke is bly wanneer hulle van hulle afhanklik is, in die goeie sin van die woord. Wees in hierdie geval nie bang vir jou emosies nie, wys hulle ten volle, want van hulle is op die oomblik 'n positiewe, wat jou sielmaat met geluk ione vir die hele dag kan oplaai. En nooit vergeet om drie magiese woorde te sê: "Ek is lief vir jou." Hierdie herinnering sal nooit oorbodig word nie, wie van julle het nie geroep nie. Terloops, praat oor liefde is die aangename gesprek wat julle sal help om mekaar oop te maak en baie nader te word. Wees dus nie skaam oor jou gevoelens en aangename telefoongesprekke nie. Dit is nie reg om met jou kêrel op die telefoon te praat nie - dit beteken nie om aan sekere reëls en kanonne te voldoen nie. Dit beteken net dat nadat jy die buise gesit het, bly 'n geluk in die hart van elkeen nadat jy met jou geliefde gesels het.