Soms verwoord 'n kind hierdie emosionele impak op sy/haar slaap roetine as " 'n vrees vir die donker", bloot omdat hul nie ander woorde daarvoor het nie. Dit is juis daarom baie belangrik dat jy in gesprek met jou kind tree om te probeer verstaan wat rondom die "donker" vrees veroorsaak.
Ek dink nie daar word net op huisvroue neergesien nie. Ek dink ons beweeg in ‘n tyd, waar die teenoorgestelde ook baie waar is. Sommige huisvroue sien maar net so neer op beroepsvroue.
Teen die tyd dat jy almal; uiteindelik; in die kar het en vasgegordel het... vir die tweede keer - want een van hulle het 'n kosblik of 'n boek in die huis vergeet - het jy letterlik 10 minute om die oudste by die skool te kry. Jy jaag by die hek uit en besef - jy het nooit eens jou man behoorlik gegroet nie, so jy waai maar 'n soentjie so in die verbyry. Ek hoef niemand te oortuig daarvan dat ons 'n gejaagde en 'n uiters oorlaaide lewe lei nie. Die middae is nie veel beter nie. As jy geseënd genoeg is om in die middae by jou kinders te wees, is dit taxi speel na al die buitemuurse aktiwiteite toe, dis huiswerk nagaan en kosblikke pak, dis aandete voorberei, kinders gebad kry, en tussendeur nog al die huistakies en aankope en werksgoete wat gedoen moet word.