Presies hier verander die trant van dié geliefde psalm: Die geloofsbelydenis word nou ’n gebed. Die eerste drie verse verduidelik hoe die Herder se troue sorg lyk, die laaste drie word ’n gesprek met Hom.
So bring Hy die bedreigdes tot by ’n tafel, maak hulle sit. Die herder sit die stok en die staf neer, dit is nie meer nodig nie. Hy bind ’n voorskoot om, Hy word ’n gasheer, ’n gul onthaler, die skinker van ’n tot boordens toe vol beker.
Dit, dan, is die geliefde storie van die geseëndes en hul oppasser. Die blye boodskap van die Een wat nooit sy eiendom prysgee nie.