Versindaba » Blog Archive Desmond Painter. Oor Marthinus Versfeld gepraat : Versindaba
4 Kommentare op "Desmond Painter. Oor Marthinus Versfeld gepraat"
March 16th, 2011 at 13:51
Baie dankie vir die tydige herinnering aan die lewe en denke van Oom Martin, oftewel Oom Tao. Ek is veral bly, en dit volkome eens met jou, dat sy werk nie net in die oënskynlike afsondering van die 'filosofie' gesien moet word nie, want hy was 'n skrywer in al die sinne van die woord. Hy was oor 'n lang tydperk intiem bevriend met Van Wyk Louw. Ek weet nie of dit algemeen bekend is nie. En hy het vir Dirk Ligter geken. En bravo vir die heruitgeewerk aangepak deur Protea!
March 16th, 2011 at 14:34
Hallo Breyten — ja, dit bly darem 'n voorreg om Versfeld te lees: sy essays is soos bruistablette vir die brein! Ek het sy werk kort voor sy dood in 1994 ontdek, en het hom dus nooit self kon ontmoet nie. Ek dink JC Steyn skryf in sy Van Wyk Louw-biografie oor Versfeld se vriendskap met Louw, maar ek is nie mooi seker nie.
Van biografiee gepraat: dit is jammer iemand het nog nie 'n ordentlike biografie oor Marthinus Versfeld geskryf nie. Dis ongelooflik, die goed en die mense wat ons bereid is om van te vergeet! Wie gaan Kannemeyer opvolg as liter^ere biograaf? Internasionaal is die biografie tog 'n lewendige, dinamiese genre. Die letterkunde- en geskiedenisdepartemente aan ons universiteite kan mos saamspan en kursusse in biografiese navorsing aanbied?
March 16th, 2011 at 18:45
Desember 1968. Dis die jaar toe ek Klip & Klei aangekoop het & dit was 'n boek soos kos vir die hongerte en nuuskierigheid van my jeugjare. Het die boekie so pas uit die rak gehaal hier, met 'n dowwe donkerblou omslag. Prys: R1.95.
Soms het ek iets destyds afgemerk in hierdie boek, soos: "Hy wat kan dig, of verf, of skryf, of 'n akker mooi omspit raak van homself los. Hy stel hom daar in die ding wat hy gemaak het, en hy skep sy dwange in vrye handeling om. Om iets te doen, is om van jouself af te doen." (bls 46)
March 22nd, 2011 at 15:01
Desmond en Marlise: Ek kom nou net terug uit Abu Dhabi. Daar het ek o.a. geluister na die betoog van 'n jongerige Franse filosoof (sy naam ontgaan my nou) verbonde aan die Sorbonne filiaal wat nou na daardie stadstaat 'oorgeplant' is. (Die Louvre, Guggenheim-museum, en NYU bou eweneens replikas van hulself in die woestyn). Sy besinning was oor die span-, spannings- en ontspanningsgrense tussen die filosofie en fiksie. Hy het veral gepraat oor Rousseau. En ek moes toe dink: hier in die plaaslike pampoenland het ons mensdenkerdromers soos Versfeld gehad wat geen duim hoef terug te staan vir die groot geeste wat dien as verwysings nie.
En natuurlik het ons 'n Versfeld biografie nodig! Maar verkieslik geskryf deur 'n mede-verkenner of 'n opvolger, amper soos Plato vir ons Sokrates bewaar het. Wil jy dit nie doen nie, Desmond?
En dankie vir die wonderlike aanhaling, Marlise. Daar het ons nou die samevatting van 'n praktiese Zen benadering: die verruiming van 'skeppings'aktiwiteite help om die pitsweer van egoverkniesing te laat krimp.