Kleur kom nooit alleen nie (Antjie Krog) en Die burg van hertog Bloubaard (H.J. Pieterse): ‘n poëtikale beskouing (Deel 1). Die Natte was Nasionale Party-ondersteuners – die Afrikanernasionaliste, J.B.M. Hertzog en later D.F. Malan se mense. So as ek Jung en Freud voorskryf, is dit as letterkundige teks – om metaforiek te begryp, o.a. of hoe hulle ‘n bepaalde tydsgees opgevang het. Die engel het vir Johannes gesê: “Ek sal jou die verborgenheid van die vrou vertel, en van die dier met die sewe koppe en die tien horings, wat haar dra” (Op. 17:7). Met N.P. van Wyk se ‘In simplicitate cordis’ beklemtoon hy dat die waarheid enkeld en oud is. Terwyl ek so in die woordeboeke krap, besef ek skielik dat daar nie soos in Afrikaans ’n enkele Engelse werkwoord vir “dig” is nie – dis “writing poetry”, “poem-making” (laasgenoemde weer OED se boekstawing). So miskien kan ek die dig/gedig-idee verder bepeins.