Geskryf deur Tomasz Mickiewicz, et al.
Britse premier Boris Johnson het onlangs voorgestel dat koronavirusinfeksies hoër in die Verenigde Koninkryk is as Duitsland of Italië omdat Britte meer van vryheid hou en dit moeiliker vind om beheermaatreëls na te kom.
Dit is nie verbasend nie dat hierdie siening baie kritiek ontlok het. Sommige het aangevoer dat Duitsland en Italië van vryheid hou net soveel as die Verenigde Koninkryk . Ander stel voor dat die verskil te wyte is aan die gehalte van hierdie lande toets en opspoor stelsels.
My vraag wat Johnson vra #Germany & #Italy veel laer het # covid_19 tariewe as wat ons blykbaar 'n senuwee getref het # covid19uk pic.twitter.com/Z351pkG4SK- Ben Bradshaw (@BenPBradshaw) September 22, 2020
Daar is geen harde bewyse om Boris Johnson verkeerd te bewys nie, maar oor die Atlantiese Oseaan het ekonoom Paul Krugman iets soortgelyks voorgestel. Die VS se swak pandemiese reaksie, sê hy, is die gevolg van politici en beleid wat mense nie verantwoordelik laat optree nie. Liefdevolle vryheid is in sy oë die verskoning vir 'Amerika se kultus van selfsug'.
Alhoewel ons nie die redes agter die hoë saakgetalle in Brittanje en Amerika 100% kan bepaal nie, is dit interessant om te sien dat die Britse premier en 'n Nobelpryswenner soortgelyke argumente voer. Hoe aanneemlik is hulle eise nie?
Die krag van individualisme
'Liefdevolle vryheid' is moeilik om te meet, maar dit hou verband met die konsep van individualisme. Hierdie kulturele eienskap beklemtoon persoonlike vryheid en uitstaan, en vier individuele sukses. Die teenoorgestelde daarvan is kollektivisme, wat die ingebedheid van individue in 'n groep beklemtoon en die noodsaaklikheid van ondersteuning en leer van die sosiale omgewing beklemtoon.
Die fundamentele werk oor individualisme is gedoen deur die Nederlandse sosiale sielkundige Geert Hofstede. Hy ontwikkel 'n raamwerk om verskillende kulture te vergelyk langs ses dimensies. Dit is: hoe 'n samelewing 'n individualistiese of 'n kollektivis het, hoe toegeeflik dit is, wat sy houding teenoor mag en verandering is, hoe dit met onsekerheid omgaan en hoe manlik of vroulik die waardes daarvan is.
Binne hierdie raamwerk blyk individualisme teenoor kollektivisme die sterkste en aanhoudendste kontras tussen verskillende kulture te wees. Op Hofstede se skaal is die huidige Duitsland en Italië egter albei individualistiese samelewings, al is dit die Verenigde Koninkryk en die VS staan ​​boaan die skaal. Johnson se siening van Italië en Duitsland blyk vas te sit in die dertigerjare.
Die wortels van hierdie kulturele waardes kan gekoppel word aan historiese patrone van siekteintensiteit in alle samelewings. In gebiede waar die bedreiging van aansteeklike siektes hoër was, soos in die trope, het samelewings meer kollektief ontwikkel om die bedreigings teen te werk. Die lae vlakke van interaksie met vreemdelinge, wat kollektiwistiese samelewings kenmerk, was 'n belangrike verdediging teen infeksie. Daarteenoor het individualistiese samelewings meer uiteenlopende sosiale netwerke en minder afhanklikheid van stabiele patrone van sosiale interaksie, wat besmetting meer waarskynlik maak.
Dit is belangrik dat hierdie kulturele eienskappe vandag nog die werklike impak het. Dit vorm nie net sosiale norme nie, maar dryf byvoorbeeld ook ekonomiese gedrag. navorsing toon om 'n meer individualistiese kultuur te hê, lei tot meer innovasie en groei, omdat sulke samelewings 'n hoër sosiale status aan innoveerders heg.
Maar daar is ook nadele. Terwyl individualistiese samelewings 'n voorsprong kan hê in die bevordering van radikale innovasie, voer Hofstede aan dat hulle op 'n nadeel as dit kom by vinnige kollektiewe optrede en koördinasie. Dit is omdat mense daar aangemoedig word om verskillende sienings te hê, hul mening te spreek en besluite te bevraagteken en te debatteer. Dit kan langer duur om die konsensus te bou wat nodig is om beleid te laat werk.
Het sosiale kultuur COVID beïnvloed?
COVID-19 het byna elke land in die wêreld bereik, en tog het dit baie verskillende resultate tot gevolg gehad. Tot dusver het epidemioloë aangebied talle verduidelikings vir hierdie verskil, insluitend verskille in demografie, verstedeliking, kwaliteit van gesondheidstelsels, die natuurlike omgewing en die vinnige reaksie van die regering.
Ons redeneer egter dat kultuur ook saak maak. Omdat konsensus makliker in kollektiewe samelewings bereik kan word, is hul toestande beter om vinnige en doeltreffende optrede in te stel om siektes te bevat. Hierdie lande het ook sterk sosiale meganismes skaamte en nie 'gesig wil verloor' nie, wat die nakoming van beheermaatreëls kan bevorder, wat die regering se optrede doeltreffender kan maak.
Mense in individualistiese lande het moontlik breër sosiale netwerke. Rawpixel.com/Shutterstock
Sosiale netwerke in kollektivistiese samelewings is ook geneig om meer gelokaliseerd te wees en gerig te wees op mense se hegte kontakte (gewoonlik hul uitgebreide familie). Dit skep natuurlike sosiale borrels, verlaag sosiale vermenging en diversiteit, en vertraag dus die verspreiding van die virus.
En op individuele vlak kan kulturele waardes persoonlike besluite oor basiese dinge beïnvloed, soos om 'n gesigmasker te dra of sosiale afstand te hou. Daar's werk al wat toon dat mense in die VSA, in gebiede met 'n geskiedenis van grensnedersettings en 'n meer individualistiese kultuur, minder geneig is om gesigmaskers en sosiale afstand te dra.
Aangesien landdata oor individualisme publiek beskikbaar is, is dit nie moeilik om te begin evalueer hoe dit verband hou met COVID-19 nie. Kyk ons ​​na die gegewens van vroeg in die pandemie - wanneer die verskille tussen individualistiese en kollektivistiese lande waarskynlik die meeste sou blyk, gegewe die potensiële verskillende snelhede van hul antwoorde - is daar 'n rou verband tussen COVID-verwante sterftes per capita en die lande se individualistiese tellings. Hierdie korrelasie bly wanneer ons individualistiese tellings vergelyk met die sterftes van lande per aantal gevalle, om te kontroleer vir verskillende hoeveelhede toetse.
Die individualistiese tellings van lande word getref teen COVID-19 sterftes per aantal gevalle. Data vanaf Mei 2020. skrywer met dien verstande
In hierdie grafiek kan die individualistiese Verenigde Koninkryk (regs bo, genaamd GB) vergelyk word met die kollektiewe Japan (middel, onder). Albei lande is demokraties en het 'n sterk ontwikkelde ekonomie, maar Japan het 'n ouer bevolking as die Verenigde Koninkryk. Daarom sou ons verwag dat die COVID-19-uitkomste erger sou wees. Tog behaal dit baie beter.
Hierdie grafiek is slegs 'n eenvoudige korrelasie. Waarlik, wat nodig is, is iets wat geld vir ander faktore (demografie, verstedeliking, ensovoorts) en wat oortollige sterftes as gevolg van COVID-19 in ag neem. Maar vir nou wys dit dat die hipotese van die individualisme die moeite werd is om verder te ondersoek. Dit is iets wat ons nou doen.
Tomasz Mickiewicz, 50-jarige professor in ekonomie, Aston Universiteit; Jun Du, professor in ekonomie, sentrumdirekteur van Lloyds Banking Group Centre for Business Prosperity (LBGCBP), Aston Universiteit, en Oleksandr Shepotylo, dosent in ekonomie, Aston Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > Kultuurverskille > Hoe Dostojevski voorspel Tromp's Amerika