EF Schumacher se Profetiese Idees - Boeddhistiese Ekonomie
EF Schumacher se profetiese idees
Die ekonomiese modelle en teorieë wat deur die twintigste eeu heers, val vinnig uitmekaar. Ekonome scramble om verklarings en oplossings te bied. Baie van wat verkeerd gegaan het, is egter jare gelede deur EF Schumacher verwag, wat 'n teorie van "Boeddhistiese Ekonomie" voorgestel het.
Schumacher was van die eerste om te argumenteer dat ekonomiese produksie te vermorsend was vir die omgewing en nie-hernieubare hulpbronne.
Maar selfs meer as dit, het hy dekades gelede gesien dat toenemende produksie en verbruik - die grondslag van die moderne ekonomie - onvolhoubaar is. Hy kritiseer beleidmakers wat sukses meet deur die groei van BBP, ongeag hoe die groei ontstaan ​​of wie dit bevoordeel.
Ernst Friedrich "Fritz" Schumacher (1911-1977) studeer ekonomie aan die Oxford en Columbia Universiteit en vir 'n tyd was 'n protégé van John Maynard Keynes. Hy was jare lank die hoof ekonomiese adviseur van Brittanje se nasionale steenkoolraad. Hy was ook 'n redaksionaris en skrywer vir die Times of London .
In die vroeë 1950's het Schumacher belangstelling in Asiatiese filosofieë geword. Hy is beïnvloed deur Mohandas Gandhi en GI Gurdjieff, en ook deur sy vriend, die Boeddhistiese skrywer Edward Conze. In 1955 het Schumacher na Birma gegaan om as ekonomiese konsultant te werk. Terwyl hy daar was, het hy naweke in 'n Boeddhistiese klooster geleer om te mediteer.
Die meditasie, het hy gesê, het hom meer geestelike duidelikheid gegee as wat hy nog ooit gehad het.
Die Betekenis en Doel van die Lewe vs Ekonomie
Terwyl hy in Birma geskryf het, het hy 'n koerant genaamd "Ekonomie in 'n Boeddhistiese Land" geskryf waarin hy aangevoer het dat die ekonomie nie op sy eie voete staan ​​nie, maar eerder "afgelei word van die betekenis en doel van die lewe - of die ekonoom self weet dit of nie. " In hierdie vraestel het hy geskryf dat 'n Boeddhistiese benadering tot die ekonomie op twee beginsels gegrond sal wees:
Die ideaal is voldoende, nie navigeer nie. "Ekonomiese" vordering "is goed net tot die punt van genoegsaamheid, bo dit, dit is kwaad, vernietigend, onekonomies."
'N Boeddhistiese ekonomie onderskei tussen hernieubare en nie-hernieubare bronne. 'N beskawing gebou op hernubare hulpbronne is beter as een gebou op nie-hernieubare hulpbronne.
Die tweede beginsel lyk dalk nie oorspronklik nie, maar in 1955 was dit kettery. Ek vermoed dat die eerste beginsel steeds ekonomiese kettery is.
"Staan die waarheid op sy kop"
Na sy terugkeer na Brittanje, het Schumacher voortgegaan om te studeer, dink, skryf en lesing. In 1966 het hy 'n opstel geskryf waarin hy die beginsels van Boeddhistiese ekonomie in meer detail uiteengesit het.
Baie kortliks het Schumacher geskryf dat westerse ekonomiese maatreëls "lewenstandaard" deur "verbruik" en aanvaar dat 'n persoon wat meer verbruik, beter af is as een wat minder verbruik. Hy bespreek ook die feit dat werkgewers hul werkers beskou as "koste" om soveel as moontlik te verminder, en dat moderne vervaardiging gebruik maak van produksieprosesse wat min vaardigheid verg. En hy het aangedui op besprekings onder ekonomiese teorieë oor die vraag of volle indiensneming "betaal" of 'n mate van werkloosheid beter vir die ekonomie kan wees. "
"Uit 'n Boeddhistiese oogpunt," het Schumacher geskryf, "dit staan ​​die waarheid op sy kop deur goedere as belangriker as mense en verbruik te beskou as belangriker as kreatiewe aktiwiteit. Dit beteken om die klem van die werker na die produk van werk, dit is, van die mens tot die onmenslike, 'n oorgawe aan die magte van die bose. "
Kortom, Schumacher het aangevoer dat 'n ekonomie moet bestaan ​​om die behoeftes van mense te dien. Maar in 'n "materialistiese" ekonomie bestaan ​​mense om die ekonomie te dien.
Hy het ook geskryf dat arbeid oor meer as produksie moet wees. Werk het ook sielkundige en geestelike waarde (sien " Regverdige lewensbestaan "), en dit moet gerespekteer word.
Klein is pragtig
In 1973 is "Boeddhistiese Ekonomie" en ander opstelle saam gepubliseer in 'n boek genaamd Klein Is Mooi: Ekonomie Soos Mense Matteer.
Schumacher het die idee van "genoegheid" bevorder of voldoende voorsien. In plaas van toenemende verbruik, moet die klem daarop gemik wees om menslike behoeftes te voorsien, met geen verbruik meer as wat nodig is nie, het hy aangevoer.
Uit 'n Boeddhistiese perspektief, is daar heelwat meer wat gesê kan word oor 'n ekonomiese stelsel wat homself bewaar deur aanstoot te gee en die idee te versterk dat die verkryging van dinge ons gelukkiger sal maak. Ons eindig met geen einde aan vermaaklike verbruikersprodukte wat binnekort op stortingsterreine beland nie, maar ons voorsien nie in enkele basiese menslike behoeftes, soos gesondheidsorg vir almal nie.
Ekonome het geskree toe Small Is Beautiful gepubliseer is. Maar hoewel Schumacher foute en foute gemaak het, het sy idees oor die algemeen baie goed gestaan. Deesdae lyk hulle reguit profeties.