Goddelike Middeleeue (Alessandro Barbero) - Inligting - 2022
Goddelike Middeleeue (Alessandro Barbero)
Die Middeleeue is in die mode. Die inspirasie vir baie historiese romans, selfs middeleeuse fantastiese werke, hou nooit op om fantasieë, vrese en ongelukkige verkeerde interpretasies te wek nie. Alessandro Barbero, professor in Middeleeuse geskiedenis aan die Universiteit van Piëmont-Oosters in Vercelli en skrywer van vele suksesvolle werke wat in Frans vertaal is1, skets 'n prentjie van 'n era in sy nuwe boek Divin Moyen Age, uitgegee deur Flammarion-uitgawes, met behulp van die bronne en deur meer op die akteurs te fokus. Die Italiaanse titel van die werk Donne, Madonne, Mercanti, e Cavalieri ("Ladies, Merchants and Knights") weerspieël die skrywer se bedoelings baie beter. Die skrywer bied ons deur ses persoonlikhede 'n blik op wat dit beteken het om in die Middeleeue te leef.
Ses persoonlikhede is gekies. Pariteit word gerespekteer: die historikus stel voor dat ons in die voetspore volg van drie mans en drie vroue tussen die 13de en 15de eeu wat baie verskillende paaie gehad het. Hierdie verhale is nie eenvoudige biografieë nie, maar 'n manier vir die skrywer om hierdie of die ander aspekte van die Middeleeue te benader. Die individualiteit van hierdie individue in die samelewing wat hulle sien ontstaan ​​het, word herstel. Die skrywer kritiseer ook die idee dat die individu nie in die Middeleeue bestaan ​​het nie. Die 'ses karakters sou die spot dryf met so 'n idee'. Die keuse van die outeur is gekoppel aan die beskikbare bronne. Die ses geselekteerde persoonlikhede het almal (direk of indirek vir een van hulle) 'n beduidende aantal geskrifte geproduseer wat dit toelaat om 'in die gedagtes van mans en vrouens van die verlede' te kom. Byna geen voetnote nie, die skrywer het 'n duidelike styl wat deur die meeste verstaanbaar is. Alessandro Barbero probeer 'n algemene openbare werk van die sosiale geskiedenis skryf ver van die van die Annales-skool. Die akteur en die agentskap (agentskap) is die kern van die boek. Hierdie persoonlikhede is, hoewel hulle uitsonderlik is, tydgenote en vir die skrywer is dit genoeg vir die Middeleeuse samelewing om 'lewe voor ons oë' te neem danksy hul getuienisse.
Die eerste portret opgedra aan Salimbene deur Adam, beter bekend onder die naam Salimbene de Parma (1221-1288), stel ons in staat om die etos van die edele klas te benader. Alhoewel hy die kloosterweg in die Fransiskaanse orde gekies het, sal Salimbene altyd sekere vooroordele en gedrag behou wat verband hou met sy vorige toestand. Die keuse van die kloosterlewe is baie sleg deur sy vader gesien, omdat dit die volhoubaarheid van die geslag in twyfel getrek het. Aan die begin van die verhaal bespreek die skrywer ook die tafelkuns, geheue in die Middeleeue, die stryd tussen die Dominikane en die Franciskane of selfs eerder laks kerklike sedes. Die tweede portret word gewy aan die handelaar Dino Compagni (ongeveer 1255-1324) wat 'n aktiewe rol in die Florentynse politieke lewe gehad het. Deur middel van hierdie biografie probeer die outeur vir ons die raamwerk van die politieke lewe van Middeleeuse Italiaanse munisipaliteite (republieke wat deur die boonste lae van die samelewing oorheers word) oorskryf. Die politieke stryd tussen die popolo ("die bourgeoisie") en die adel, Guelphs en Ghibellines of wit en swart en hul deel van geweld word goed uitgelig. Die skrywer ontwikkel veral die opponerende waardes van die aristokrasie en die "bourgeoisie" wat die politiek van die stad beïnvloed: die adel is geneig om oorlog te beywer omdat dit sy bestaansrede is terwyl die handelaars , tot die dieper burokratiese en administratiewe vaardighede van handelaars wat goed weet dat gewapende konflik sleg is vir die finansies van die staat en vir hulle. Geregtigheid en korrupsie word nie deur Dino Compagni oor die hoof gesien nie en lyk endemies in hierdie 'demokratiese' stad: Florence is vir hom 'n stad 'waar alles verkoop word, selfs veilings en verhore'.
Met die portret van Jean de Joinville (1225-1317) bring Alessandro Barbero ons op die terrein van gewone geloof en die gevolge daarvan in die alledaagse lewe. Sy godsdienstigheid word vergelyk met die "heiligheid" van Saint Louis wat hy nie sal kan bereik nie. Dit is ook die geleentheid vir die skrywer om ander aspekte van die edele kultuur en die kruistogte op te roep. Die tweede helfte van die werk is gewy aan drie uitsonderlike vroue: Catherine van Siena (1347-1380), Christine de Pizan (1364-1430) en Joan of Arc (1412-1431). Die skrywer is egter minder suksesvol om die Middeleeuse wêreld vir ons weer oor te skryf met hierdie portrette, met die uitsondering van die van Christine de Pizan wat ons in staat stel om die wêreld van die hof, skrywers en amptenare te ontdek. Aan die ander kant word die vraag na die vroulike geslag in die Middeleeue baie ontwikkel deur die skrywer omdat die drie gekose persoonlikhede dit min of meer verwerp: Catherine de Siena het 'n probleem met haar liggaam, Christine de Pizan kritiseer die samelewing van haar tyd saam met haar geskrifte wat haar een van die eerste feministe van haar tyd maak en Joan of Arc met haar vermomming wat 'n sekere aantal probleme oplewer, soos om die soldate in die veld te volg. Hierdie vroue met 'n buitengewone bestemming het meer as die geselekteerde manlike persoonlikhede aksies uitgevoer wat hulle in die geskiedenis laat ingaan het. Die outeur slaag hier dus in 'n poging om die geskiedenis van vroue (of "gender studies") te populariseer.
Alessandro Barbero se nuwe werk is dus 'n interessante inleiding tot die Middeleeuse wêreld wat toeganklik is vir almal. Hy beweer nie dat dit volledig is nie, maar probeer goed gedokumenteerde persoonlikhede wat 'n groot hoeveelheid geskrifte (direk of indirek) verlaat het om die sosiale en kulturele wêreld waarin hulle ontwikkel het, te transkribeer. Die besonderhede wat die skrywer noem, vorm die groot rykdom van die boek. Hierdie oor die bladsye dra by tot die samestelling van 'n sosiale prentjie: die van die laat Middeleeue.
Goddelike Middeleeue: Geskiedenis van Salimbene de Parma en ander opbouende lotgevalle, deur Alessandro Barbero. Deur die geskiedenis heen, Flammarion 2014.
Video: La crisi dellimpero romano e la diffusione del cristianesimo tratto da Ti spiego la storia (Januarie 2022).