JSF XML + Java UI
Java J2EE by Sandeep Rawat 767 views
JSF XML + Java UI Web Components for Java Developers
XML + Java
Multi page rendering
Glue Ajax on top Special edition: Education Law in a Democracy]]>
The role of the courts in ensuring the right to a basic education in a democratic South Africa: a critical evaluation of recent education case law]]>
Recognising situatedness and resolving conflict: Analysing US and South African education law cases]]>
The effectiveness of legal remedies in education: A school governing body perspective]]>
Are fixed-term school governing body employment contracts for educators the best model for schools?]]>
Legislation and policies: Progress towards the right to inclusive education]]>
Learners' religious-cultural rights: A delicate balancing act]]>
Suid-Afrikaanse openbáre skole konfronteer die uitdaging om duidelike riglyne te ontwikkel wat die grondwetlik-beskermende regte van alle godsdienste en kulture respekteer en eer. Die Suid-Afrikaanse Skolewet 84 van 1996 verwag van skoolbeheerliggame om 'n Gedragskode vir Leerders daar te stel wat streng onderworpe is aan die Grondwet van die Republiek van Suid-Afrika, 1996.¹ Die reg van groepe om hul godsdiens te beoefen en hul kultuur te geniet moet in lyn wees met die bepalings van die Handves van Menseregte, en dit impliseer dat daar nie onbillik inbreuk gemaak mag op die reg op vryheid van godsdiens en kultuur nie.² In die Verenigde State van Amerika verskaf die federale Grondwet op 'n beperkte wyse beskerming vir leerders se vryheid van godsdiens en kultuur op skool. Die beskerming geld solank die uitoefen van sulke regte nie inmeng met die bestuur van die skool en die regte van ander leerders nie.³ Met die Grondwetlike Hof van Suid-Afrika wat diverse godsdiens- en kultuurregte op openbare skole erken, ontstaan daar spanning tussen die menings wat betref die menseregte van leerders wat uit verskillende godsdienstige en kulturele agtergronde afkomstig is en skoolamptenare se verantwoordelikheid om veilige en gehalte skole te bedryf. In hierdie artikel ondersoek die outeurs hierdie spanning en die implikasie daarvan op skoolbeleid vir Suid-Afrikaanse openbare skole.
Search and seizure of learners in schools in a constitutional democracy: A comparative analysis between South Africa and the United States]]>
In hierdie artikel word die regsraamwerk wat die effektiewe bestuur van deursoeking en beslagleggingsaksies rig, gebruik om die reg van leerders op privaatheid in gevalle van onredelike deursoeking en beslaglegging van leerders se besittings in Suid-Afrika te vergelyk met die Verenigde State. In Suid-Afrika mag 'n skoolhoof of die persoon aan wie hierdie gesag gedelegeer is, 'n groep leerders of die besittings van 'n groep leerders lukraak deursoek vir enige gevaarlike voorwerp of onwettige dwelmmiddel, mits daar 'n billike en redelike vermoede bestaan. In die Suid-Afrikaanse reg word die begrippe deursoeking en beslaglegging nie duidelik gedefinieer nie. Hoewel daar riglyne gepubliseer is wat die bestuur en voorkoming van dwelmmisbruik in skole rig, word deursoeking van leerders tans oorgelaat aan eie oordeel wat van een geval tot die volgende gebruik word. Deursoeking noodsaak 'n mate van skending van die reg op privaatheid van leerders of hulle besittings. Daar is 'n belangrike verskil tussen Suid-Afrika en die Verenigde State wat betref die vryheid om 'n individu te mag deursoek. In die Verenigde State mag 'n skoolhoof nie 'n groep leerders deursoek as daar 'n redelike vermoede bestaan dat een van hulle 'n moontlike oortreding begaan het nie. Indien daar 'n redelike vermoede bestaan dat 'n individuele leerder 'n moontlike oortreding begaan het, mag slegs daardie leerder deursoek word. In die artikel word onderwysers gemaan dat elke situasie waartydens deursoeking of beslaglegging betrokke is van mekaar verskil en dat 'n presedent moeilik gevolg kan word. Nuwe hofuitspake en verskillende omstandighede noodsaak verskillende optredes. Die doel met deursoeking en inbeslaglegging van leerders se besittings moet verband hou met die handhawing van goeie orde en dissipline by 'n skool en nie met die toepassing van strafreg nie.
Students, websites, and freedom of expression in the United States and South Africa]]>
Leerders het geredelik toegang tot die internet en dit skep die geleentheid om deur e-pos en ander vorme van elektroniese kommunikasie met persone by die skool te kommunikeer sonder dat hulle fisies teenwoordig hoef te wees. Terwyl baie van hierdie kommunikasie steurend kan wees wanneer leerders gedurende die skooldag hulle daarmee besig hou, is die mees kommerwekkende aspek van elektroniese boodskappe dié wat kru, beledigend, neerhalend of selfs dreigend is. In die Verenigde State van Amerika (VSA) het skoolbeamptes gevind dat die beheer van sodanige kuberspraak wat hulle oorsprong buite die skool het, wemel van konstitusionele probleme. Hierdie artikel het drie doelstellings. Die eerste is om die regspraak oor leerder kuberspaak in die VSA te ondersoek waar die volgende vyf feitelike variante die gesag van die skool om leerders te bestraf beïnvloed: die plek van oorsprong van die kuberspraak (binne of buite die skoolterrein), die plek van toegang tot die kuberspraak (binne of buite die skoolterrein), die persone wat die toegang tot die spraak bewerkstellig het (personeel of ander leerders), die inhoud van die elektroniese uitdrukking, en die impak van die uitdrukking op die skool. Die tweede doelstelling is om die gesag wat die skool het om leerders te bestraf vir buite-skoolse kuberkommunikasie te bespreek in verhouding tot die ouers se reg om die rigting en inhoud van hulle kinders se opvoeding te bepaal. 'n Bespreking van die regte van leerders tot uitdrukking in die kuberruimte vereis 'n veelsydige benadering wat oorweging skenk aan beide die regsbank se beoordeling van leerders se regte en die gesag wat skole het om leerders te dissiplineer. Hierdie artikel sal 'n ewewig bewerkstellig deur die hofuitsprake van Amerika sowel as Suid-Afrika te oorweeg. Die finale oogmerk is om beginsels vanuit die Amerikaanse regspraak, waar veelvuldige aspekte deur-dink is, te ekstrapoleer tot riglyne vir Suid-Afrika.
A critical analysis of legislation on the financial management of public schools: A South African perspective]]>
Educational law in democracy - Who guards the guardians? Freedom of expression and whistle-blowers - A personal narrative]]>
Children's right to participate: Implications for school discipline]]>
The constitutionality of section 16A of the South African Schools Act 84 of 1996]]>
Die Wysigingswet op Onderwyswette 31 van 2007 het artikel 16A tot die Suid-Afrikaanse Skolewet 84 van 1996 toegevoeg. Hierdie artikel sal onder meer kyk na die implikasies van artikel 16A van die Skolewet op die rol van die skoolhoof as 'n lid van die beheerliggaam en as 'n werknemer van die Departement van Onderwys en die potensiële botsing van belange voortspruitend uit artikel 16A. Die grondwetlikheid van die betrokke artikel gaan deeglik ondersoek en bespreek word. Artikel 16(2) van die Skolewet bepaal dat 'n beheerliggaam in 'n vertrouensposisie teenoor die skool staan. Hierdie bepaling geld ook vir die skoolhoof, as 'n lid van die beheerliggaam. Die gevolg van Artikel 16A is dat die skoolhoof 'n opdrag van die Departement kan ontvang om die Departement se belange in die beheerliggaam te verteenwoordig, maar dat hierdie belange dikwles in stryd is met die belange van beheerliggaam. Artikel 23(1) van die Grondwet bepaal dat elkeen die reg tot billike arbeidspraktyke het. Billike arbeidspraktyke word nie in die Grondwet self omskryf nie. Daar kan geargumenteer word dat die Departement die skoolhoof in 'n ongemaklike werksituasie plaas omdat daar ingevolge wetgewing, van die skoolhoof verwag word om twee teenstrydige opdragte uit te voer. Artikel 16A verwag van die skoolhoof om die Departement van Onderwys se belange eerste te stel terwyl artikel 16(2) die skoolhoof verplig om die skool se belange eerste te stel. Dit gee gevolg tot 'n onbillike arbeidspraktyk omdat die skoolhoof uit vrees vir 'n tugverhoor, sou hy nie sy opdrag van sy werkgewer navolg nie, 'n mandaat uitvoer wat strydig is met sy vertouensposisie teenoor die skool ingevolge artikel 16(2); of sou hy ingevolge artikel 16(2) optree en die belange van die skool bo die belange van die Departement kies en dan sy plig as werknemer teenoor die Departement ingevolge artikel 16A nie nakom nie. In beide hierdie situasies sal dit die verhouding tussen die skoolhoof en Departement nadelig bëinvloed en op 'n onbillike arbeidspraktyk neerkom wat teenstrydig is met artikel 23 van die Grondwet.
Statistical adjustment of matric marks: The right of access to information]]>
Hierdie artikel neem die historiese rol van Umalusi, 'n liggaam wat wetlik daargestel is om as kwaliteitversekeraar en kurator van die Nasionale Senior-Sertifikaat (Graad 12) te funksioneer, onder die loep. Die doel is om vas te stel in welke mate die Bevordering van Toegang tot Inligting Wet 2 van 2000 gebruik kan word om toegang tot sensitiewe inligting aangaande die statistiese verstelling of "standaardisering" van matriekpunte te verkry. Die artikel verskaf in-diepte agtergrond aangaande twee aspekte, naamlik: die legitieme mandaat van Umalusi om punteverstellings te mag doen en hulle aanvanklike weiering in 2011 om die uitkomste van sulke verstellings aan die media en breë publiek bekend te stel, gegewe die historiese konteks; tweedens ontleed die artikel die doel en bepalings van die Wet ten einde uitvoering te gee aan artikel 32(2) van die Grondwet van die Republiek van Suid-Afrika, 1996. Die uitgang van hierdie studie is die betoog van die media en publiek in 2011 dat hulle die grondwetlike reg het om ingelig te word aangaande die proses en uitkoms van die statistiese verstelling van matriekpunte (Graad 12). Volgens regsvertolking is Umalusi deur parlementêre wetgewing daargestel as 'n staatsliggaam wat in die openbare belang binne 'n bepaalde politieke en juridiese raamwerk funksioneer en sy aksies moet as sodanig gemoniteer kan word.
The human rights paradox of lesbian, gay, bisexual and transgender students in South African education]]>
The potential remedial function of the law in the deteriorating public education system of South Africa]]>
Hierdie artikel maak daarop aanspraak dat die Suid-Afrikaanse regstelsel sowel die vermoë as die verpligting het om die nodige remediërende funksie te vervul, sodat verdere agteruitgang van die openbare onderwysstelsel gestuit word. Daadwerklike optrede vanuit die regstelsel word in die vooruitsig gestel om openbare amptenare, onderwysvakbondlede en politici wat die reg verontagsaam, te dwing om die heerskappy van die reg en oppergesag van die Grondwet te erken en te respekteer. Die artikel wys daarop dat daar dringende optrede nodig is teen vakbonde soos SADOU, wat volgens alle getuienis die reeds kwesbare onderwysstelsel verder ondermyn. Sowel die aanstigting van gewelddadige optrede tydens langdurige stakingsaksies as die beskerming van lede wat hulle deurlopend skuldig maak aan substandaard-onderrig, moet teengewerk word. Sodanige onprofessionele, onetiese optrede tas die reg van leerders op onderwys ernstig aan. Die Staat se aandeel aan mislukte onderhandelinge en die gevolglike nywerheidsaksies in die openbare sektor, insluitend die onderwys, moet egter nie misgekyk word nie. Die eerste aanbeveling is dat belanghebbendes by die onderwys moet saamwerk om die nodige respek vir die heerskappy van die reg te vestig en af te dwing. In gevalle waar versuim onder amptenare, vakbondlede of politici om die reg te respekteer opgemerk word, moet die belanghebbendes nie skroom om hofsake teen die oortreders aanhangig te maak nie. Die tweede aanbeveling hou verband met die potensieel kragdadige optrede van die howe, soos in Coetzee v National Commissioner of Police 2011 2 SA 227 (GNP) gedemonstreer is. Daar word aanbeveel dat, waar openbare amptenare hulle aan mala fide-optrede skuldig maak, hulle in hul persoonlike hoedanigheid aanspreeklik gehou sal word vir die volle regskoste, eerder as om dit vanuit Staatsfondse te laat vereffen. Dit sal as 'n gepaste straf dien, en ook as 'n afskrikmiddel om ander amptenare te keer om hulle aan soortgelyke wangedrag skuldig te maak.
Language and culture restrictions in K-12 non-public schools in the United States: Exploring the reach of federal non-discrimination law and implications for South Africa]]>
Compatibility of democracy and learner discipline in South African schools]]>
Keeping children safe whilst playing sport: What can South Africa learn from the United Kingdom experience?]]>
OPSOMMING Sportbeheerliggame het ernstige problem in die gesig gestaar met kinderbeskerming en was dikwels nie toegerus om die problem te hanteer nie. 'n Sleutelvraag was of daar van sportbeheerliggame verwag is om die problem alleen die hoof te bied en of kinder beskerming in sport deel moes uitmaak van 'n breër holistiese stelsel van kinderwelsyn wat ook ander organisaies moes insluit. Die Verenigde Koninkryk het daarna gestreef om 'n beskermende raamwerk van kinderwelsyn dwarsoor alle sport te bewerkstellig wat deur sportbeheerliggame afgedwing word, en fokus op onderrig en opleiding van vrywilligers wat by sport betrokke is. 'n Sleutelpunt was die skepping van die Child Protection in Sport Unit binne die National Society for the Prevention of Cruelty to Children. Die Safeguarding Vulnerable Groups Act 2006 het 'n sentrale ligaam, die Independent Barring Board, later verander na die Independent Safeguarding Authority ingestel wat verantwoordelik is vir die bedryf van 'n keuring- en uitsluitingskema. Sport klubs val binne die omskrywing van "Regulated Activity Provider" en moet die status van enige persoon wat gereeld by bedrywighede betrokke is en kontak met kinders het, nagaan. Aanvanklik is die vlak van bedrywighede wat as gereelde kontak beskou is, taamlik laag gestel sodat 'n groot aantal aktiwiteite en persone binne die omskrywing sou val. Latere hersienings het voorgestel dat die vlak van bedrywighede beter omskryf en op 'n hoer vlak gestel word ten einde die proses meer vaartbelein te maak. In Suid-Afrika, bevorder Sport en Ontspanning Suid-Afrika gestruktureerde deelname aan sport- en ontspanningsbedrywighede in skole en die opheffing van sport in skole en sportklubs. Die Suid-Afrikaanse sportsektor moet ook die problem van seksuele teistering en misbruik is sport aanspreek en kan in hierdie verband gerus uit die ondervinding in die Verenigde Koninkryk leer.