As gevolg van die groot variasie in klimaatstoestande in Suid-Afrika, is die voorkoms van periodieke en langtermyndroogtes eerder die reël as die uitsondering en gebeur dit baie min dat daar op 'n sekere tydstip nie êrens in ons land 'n droogtegeteisterde gebied is nie (Myburgh, 1961). Ten einde hierdie probleem te help verlig, sal daar in die toekoms nog meer staatgemaak moet word op die verbouing en gebruik van droogtevoergewasse.
Groep C het 'n soutboskamp waar alle opslag, gras, ensovoorts, verwyder is, bewei. Slegs 'n klein gebied is met geëlektrifiseerde heinings afgekamp en sodra dit voldoende bewei is (80 % ontblaar), is die diere na 'n volgende kampie verskuif.
Gedurende die proef het al die diere reënwater ontvang om die moontlike effek van braksoute in die water op die inname van oumansoutbos uit te skakel. Die behandelings is vir 'n periode van 13 weke toegepas.
Die chemiese samestelling van droë, gemaalde en vars gekerfde soutbos word in Tabel1 aangetoon. Die hoër ruproteïeninhoud van die vars soutbos kan verkIaar word deur die feit dat dieetseleksie kon plaasvind en die skape dus meer blare en dun takkies met 'n hoër voedingswaarde ingeneem het. Ontledings van die vars, gekerfde soutbos wat in die voerbakke agtergebly het, toon aan dat hierdie reste 'n laer ruproteïen‑ (10,79 %) en hoër ruveseI inhoud (30,94 %) het as die dele wat deur die skaap geselekteer is.