Onderhoud met Dolores Redondo, wenner van die 2016 Planeta-toekenning | Huidige literatuur
Onderhoud met Dolores Redondo, wenner van die 2016 Planeta-toekenning
Alberto-bene | | Onderhoude, Letterkunde
Dolores Redondo, wenner van die 2016 Planeta-toekenning. © La Portada Mex.
Nadat hy meer as 700 duisend eksemplare van hom verkoop het Baztán-trilogie, Dolores Redondo (San Sebastián, 1969) vervang matriargieë vir patriargieë, Navarra vir Galicië en 'n meer bekende towerkuns vir 'n ander vol taboes uit Galisiese lande. Die 2016 Planeta-pryswinnende roman heet All this I will give you en dit is 'n toneelstuk oor 'straffeloosheid en hebsug', in die woorde van Redondo self.
Dolores Redondo: 'In Galicië is daar heiligdomme waar mense van die duiwel ontslae raak'
Dolores Redondo loop gelukkig moeg deur die perskamer van die Fairmont Juan Carlos I-hotel in Barcelona, ​​met 'n glasie Coca Cola waarmee sy die gebrek aan slaap en die flitse van die borrel waarin sy veertien uur lank gedompel is, probeer verlig .
Volgens sy woorde tydens die perskonferensie, Dit alles wat ek jou sal gee, is die werk wat onder die skuilnaam Sol de Tebas gekamoefleer is en die wenner van die 2016 Planeta-prys, 'n misdaadroman oor straffeloosheid en hebsug wat afspeel in die geheimsinnige lande van die Galisiese Ribeira. Sacra. 'N Verhaal wat begin met die identifikasie in Lugo van Álvaro se lyk deur haar man, Manuel, wat die dubbele lewe van sy maat begin ontdek, danksy die hulp van 'n priester en 'n afgetrede burgerwag.
Literatuurnuus: Hoe jy voel?
Dolores Redondo: (lag) Ek weet nie, vreemd, ek is gelukkig. Ek het nog steeds die gevoel dat ek nie geland het nie, dat ek 'n oomblik van privaatheid en alleenheid nodig het om alles wat met my gebeur het, te ontleed.
NA DIE: En rus. . .
DR: Ja, maar meer as om te sê "dit het gebeur." Omdat dit nog steeds gebeur.
NA DIE: Miskien sal dit nie duidelik wees as die tyd verbygaan en u hierdie dag onthou nie.
DR: (Lag) Heeltemal!
NA DIE: Vertel my van al hierdie dinge wat ek u sal gee: hoe verskil dit van alles wat u voorheen geskryf het?
DR: In die eerste plek is ek nie meer die persoon wat die ander romans geskryf het nie. Almal is bedink vanuit 'n ander perspektief, dié van iemand wat nie professioneel toegewyd was aan skryf nie, ten minste met Die onsigbare voog. Dit is duidelik dat hierdie werke 'n merk moes agterlaat wat die leser opmerk. Dan is daar ook 'n bewuste bedoeling om verskillende dinge te doen. Die eerste benadering, die mees voor die hand liggend, is geleë in die feit dat die Baztán-trilogie vroue en 'n matriargale samelewing het die oorhand gekry, maar hierdie keer het ek na die ander uiterste gegaan, na die ander kant van die land, na 'n ander landskap met totaal ander gebruike en lewenswyse; 'n totale patriargie wat sterk beïnvloed word deur die Katolisisme.
NA DIE: In werklikheid is die protagoniste van hierdie roman mans.
DR: Ja, hulle is drie verskillende mans wat heeltemal gekonfronteer word, verenig deur 'n algemene soeke na die waarheid. 'N Klein vriendskap wat bietjie vir bietjie ontstaan ​​totdat dit hulle reeds dwing tot 'n toewyding wat hulle aanmoedig om voort te gaan in die soeke na die waarheid.
NA DIE: U het opgemerk dat die omgewing, in hierdie geval die Galisiese Ribeira Sacra, 'n besondere belang gehad het, omdat dit nog een karakter was. Wat was die mees inspirerende plek vir u in daardie geografie?
DR: Ek hou regtig van 'n plek genaamd Belesar, 'n rivierhawe aan die Sil-rivier. Ek reis graag die rivier per boot en oorweeg al die wingerde wat die oewer bereik. Dit is skouspelagtig, inspirerend. Weet wat daar is, dat daar sewe onderdompelde dorpe onder die water is en dat mense hoër moes beweeg.
NA DIE: Soos in die Baztán-trilogie is daar nog towerkuns, maar in hierdie geval is dit anders.
DR: Ja. Soos met Baztán in Navarra, het ek dit interessant gevind om oor meer magiese aspekte te praat, want ek was van mening dat dit verlore gaan en slegs vanuit 'n antropologiese oogpunt vertel is. Die alledaagse gebruik van hierdie legendes het verlore gegaan.
In Galicië is die effek egter die teenoorgestelde, want Galicië is altyd nou gekoppel aan die meigas, aan die genesers, aan al die onderwerpe wat ek gevlug het en wat ek besluit het om nie in te sluit nie. Die Ribeira Sacra het die grootste konsentrasie van kerke, kloosters en Romaanse kuns in die hele Europa. Katolisisme en die manier waarop mense in die omgewing woon, het 'n ander verhouding tussen die Katolieke Kerk en die mense, en daar is sekere praktyke wat nie elders in die land voorkom nie en wat nog steeds bewaar word. Anders as die towerkuns van Baztán, is hierdie een baie skokkend en opvallend. Dit is oortuigings wat deel uitmaak van die alledaagse geloof en geloof. Op verskeie plekke in Galicië is daar verskillende heiligdomme en een van die priesters in die roman is in een daarvan. Mense kom na hom toe om van die duiwel ontslae te raak. Ek was al daar, dit bestaan ​​en word daagliks gedoen. Mense gaan as hulle vermoed dat hulle 'n geestelike aanval gehad het en daar is 'n priester wat, sonder enige fout, instem om hulle te genees. Ek weet nie wat die priester van my kerk sou sê as ek hom sou vra om die duiwel van my te verwyder nie (lag). Maar daar bestaan ​​dit, dit is algemeen, en dit is deel van die alledaagse lewe. Dit kan nie towery genoem word nie, dit sal oneerbiedig wees, dit is 'n baie opvallende manier om die geloof uit te leef wat baie donker marges laat, sodat dinge kan gebeur wat miskien geen logiese verklaring het nie.
NA DIE: Dit is 'n taboe.
NA DIE: En jy weet nie wat om te verduidelik nie.
DR: Presies, wat verduidelik u daar? U moet met respek aanvaar dat daar mense is wat gaan en dat hierdie dinge met normale normaliteit gebeur.
Río Sil, die plek wat dit alles vir my geïnspireer het, deur Dolores Redondo.
NA DIE: Watter advies sou u gee vir almal wat vir die Planeta-toekenning wil aansoek doen?
DR: Ek sou u aanraai om nie die eerste keer soos ek te doen nie en te wag totdat u 'n beter roman het. U moet altyd met 'n beter roman gaan. Veral as jy die eerste keer skryf, glo my, kan jy iets beter skryf. Slegs deur dit te herskryf, sou u die verskil sien, omdat u 'n roman geskryf het. Dink daaraan dat, ondanks die feit dat ons later baie herhalende dinge vind, in die uitgewerswêreld groot sukses moet wees om na die nuwe te soek, is hulle altyd op soek na die verskillende. As u besluit om 'n copycat te wees of clichés te herhaal, gaan u nie baie ver kom nie en is daar gewoonlik net een kans om 'n eerste indruk te maak. As u erken dat u beter kan doen as u die roman het, moet u dit nog nie aanbied nie.
NA DIE: Wat gaan jy met die prys doen?
DR: Half vir Montoro, natuurlik (lag). En dan, soos baie mense in hierdie land, het ek twee ouer ouers wat op 'n beperkte pensioen woon en twee werklose broers. . . Ek is die ouer suster, dus help dit gereeld vir my (lag).
Dit alles sal ek gee, deur Dolores Redondo, was die wenwerk van die Planeta-prys 2016 en ons hoop om dit gedurende die volgende paar weke in Actualidad Literatura te kan lees.
Het u Redondo se werk gelees?
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoud met Dolores Redondo, wenner van die 2016 Planeta-toekenning