Burnout Sindroom - Voorkoming, Behandeling, Oorsake - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Burnout-sindroom is 'n toestand van uitputting van 'n persoon op verskillende vlakke: verstandelik, psigoterapeuties, fisies. Burnout sindroom kan ontwikkel as gevolg van chroniese stres, wat hoofsaaklik in die werkplek voorkom.
'N Man word wakker geword in die oggend gebreek, en dwing om homself te gaan werk. Gedurende die werksdag verminder die prestasie en prestasie daarvan. Daarbenewens, toe die werksdag tot die uiterste gelaai is en dit blyk dat jy nie tyd het nie. As gevolg daarvan word daar 'n mate van hooploosheid gevoel, wrok en onwilligheid om te werk, belangstelling in alles wat rondom is, is verlore. Daar is aansprake op die las, onvoldoende vergoeding vir die werk wat gedoen is.
Die sindroom van emosionele uitbranding affekteer mense wat verband hou met die funksionele verantwoordelikhede om mense te dien en gereelde kontak met hulle. Dit is sulke beroepe soos onderwysers, dokters, opvoeders van kinderinrigtings, maatskaplike werkers, bestuurders en ander.
Daar is verskeie oorsake van uitbranding. Die hoof een is hoofsaaklik verwant aan werk, waar 'n persoon oorlaai is en nie 'n voldoende assessering van sy werk voel nie, in die volle sin van "brandwonde" in die werkplek, en vergeet van persoonlike behoeftes.
Die sindroom van emosionele uitbranding is dikwels vatbaar vir mediese spesialiste: dokters en verpleegsters. Deurlopend met pasiënte te kommunikeer, aanvaar die dokter klagtes, prikkelbaarheid, en soms die aggressiwiteit van pasiënte. Baie van die mediese werkers probeer om 'n sielkundige versperring tussen hulself en die besoeker op te bou om hulself te ontwrig van negatiewe emosies, om die uitbrandingsindroom te vermy.
Baie hang af van die aard van die persoon, sy houding teenoor funksionele verantwoordelikhede, insluitende sy toewyding of gebrek daaraan. Soms stel ons onsself 'n buitensporige verskeidenheid pligte op, wat nie voorsien word deur die posbeskrywing, wantroue van die omliggende werknemers nie, die begeerte om alles onder ons beheer te hou. Vertraagde vakansie of gebrek aan 'n naweek veroorsaak ook onherstelbare skade aan die psigososiale toestand van 'n persoon.
Die uitbrandingsindroom en sy oorsake is gebrek aan slaap, gebrek aan ondersteuning van geliefdes, onvermoë om te rus, ontspan. Dikwels kan die oorsaak van hierdie toestand beserings wees, beide fisies en sielkundig.
Die simptomatologie van die siekte verskyn nie dadelik nie, maar geleidelik. Dit is nodig om dadelik aandag te skenk aan die waarskuwingstekens wat ooreenstem met die sindroom van emosionele uitbranding. Dit is nodig om so gou as moontlik 'n mens se psigo-emosionele gedrag te heroorweeg, om dit betyds te korrigeer sodat jy nie tot 'n senuweestoornis kan lei nie.
Die eerste simptome van uitbrandingsindroom kan gereelde hoofpyn, algemene moegheid, fisiese uitputting, slapeloosheid wees. Aandag en geheue is benadeel. Daar is probleme met die kardiovaskulêre stelsel (tagikardie, arteriële hipertensie). Self-twyfel, ontevredenheid met ander, histerie geopenbaar in 'n tydperk van depressie, onverskilligheid teenoor familie en vriende, die lewe is vol met 'n deurlopende negatiewe.
Die uitbrandingsindroom maak die menslike liggaam kwesbaar vir baie siektes, veral chroniese siektes, soos brongiale asma, psoriase en ander.
Om probleme te hanteer, oënskynlik om hul emosionele toestand te verlig, begin sommige alkohol misbruik, gewoond raak aan dwelms, verhoog die aantal sigarette wat daagliks gerook word.
Emosionele simptome is belangrik. Soms is dit 'n gebrek of oormatige selfbeheersing van emosies, onttrekking in jouself, pessimisme, 'n gevoel van verlating en eensaamheid. Of integendeel, geïrriteerdheid en aggressiwiteit, histeries, traanagtige trane, onvermoë om te konsentreer. Daar is 'n gevoel dat die werk onprakties, nutteloos is. 'N Werknemer mag sonder geldige redes nie vir 'n werk verskyn nie, met verloop van tyd stem nie ooreen met sy posisie nie.
Daar is sosiale simptome van uitbrandingsindroom. Daar is nie genoeg tyd en begeerte om interessante werk na werk te doen nie. Beperking van kontakte, 'n gevoel van misverstand deur ander, 'n gevoel van gebrek aan aandag van geliefdes.
Stadiums van uitbrandingsindroom
Aandag moet gegee word aan die teorie van J. Greenberg oor uitbranding, waarvan die ontwikkeling in vyf fases verdeel word:
Die eerste is werknemerstevredenheid met sy werksaktiwiteit, maar met herhalende werk stres wat fisiese energie verminder.
Die tweede is dat slaapstoornisse, moegheid en belangstelling in werk verminder word.
Die derde - werk sonder verlof en vakansiedae, ondervinding, vatbaarheid vir siektes.
Die vierde is die bevordering van ontevredenheid met jouself en werk, die ontwikkeling van chroniese siektes.
Vyfde, psigo-emosionele en fisiese probleme lei tot die ontwikkeling van siektes wat 'n persoon se lewe kan bedreig.
Opvoeders, sowel as dokters, loop die risiko van uitbranding in die eerste rye. Daarom is dit baie belangrik om die simptome van uitbrandingsindroom in die vroeë stadiums van ontwikkeling te identifiseer. Onderwysers, as gevolg van daaglikse kommunikasie met studente en hul ouers, het 'n gevoel van konstante moegheid selfs in die oggend, fisiese, emosionele uitputting, veroorsaak deur harde werk. Arbeidsaktiwiteite, beperk deur les, opvoedkundige werkslading, as gevolg van die skedule, sowel as verantwoordelikheid teenoor die bestuur, is provokateurs van die voorkoms van senuweestres. Gereelde hoofpyne, slapeloosheid, 'n skerp toename of afname in gewig, stoornisse in die spysverteringskanaal, slaperigheid gedurende die dag - dit is 'n klein lys van ongerief wat verband hou met die onderwyser se emosionele uitbranding.
Die volgende komponent van die sindroom van emosionele uitbranding is depersonalisering, dit wil sê, onsensitiewe houding teenoor studente, soms aan aggressiwiteit, onverskilligheid, formaliteit, onwilligheid om die probleme van kinders deur te dring. As gevolg daarvan verskyn daar eers 'n verborge irritasie, dan 'n voor die hand liggend, konfliksituasie. Soms is daar 'n onttrekking in jouself wat kontak met vriende en kollegas beperk.
Met die ontwikkeling van uitbrandingsindroom speel onderwysers 'n groot rol in beide eksterne en interne faktore. Eksterne faktore is 'n hoë verantwoordelikheid vir die opvoedkundige proses en die effektiwiteit van die werk wat gedoen word, toerusting gebrek, sielkundige atmosfeer, veral as daar kinders in die klas is met 'n moeilike humeur of verstandelike gestremdheid. Interne faktore - emosionele impak, persoonlikheidsveroriëntasie.
Onderwysers het ook aggressiwiteit, vyandigheid teenoor naaste mense, kollegas, toegeneem. Waarneming van voorbeelde van fisieke aggressie teenoor 'n bepaalde persoon. Met indirekte aggressie (kwaadwillige praat, skinder) kan daar ontploffings van woede wees, skree en slaan die tafel, wat nie spesifiek op enigiemand gemik is nie.
Met 'n uitgesproke verbrandingsindroom kan negatiewe gedragspatrone opgespoor word, hoofsaaklik tot die leierskap van die skool. Verdagte en wantroue van ander, woede en wrok vir die hele wêreld.
By die bepaling van die stadium van ontwikkeling van emosionele uitbrandingsindroom word die volgende faktore in ag geneem: die teenwoordigheid van uitbrandingsimptome, somatiese klagtes; chroniese siektes, geestesversteurings, slaapstoornisse, kalmeringsmiddels en alkoholgebruik. Aanwysers van ontevredenheid met jouself, een se pligte en posisie is ook belangrik. Die emosionele toestand van die impasse word uitgespreek, asof die persoon in 'n hoek gedryf is. Sy energie is meer gerig op homself, met angs, ontnugtering met homself en sy gekose beroep. 'N Persoon word aanraak, onbeskof, wispelturig. As by die werk moet hy homself weerhou, dan by die huis van woede, woede, onvoldoende gedrag oorval na familielede.
Behandeling van uitbrandingsindroom
Die probleme wat ontstaan ​​in die proses van emosionele uitbranding, belemmer die gesondheid van 'n persoon, sy verhouding met ander, werk. En dit is nodig om dit te genees, die balans van mag te herstel, die ondersteuning van geliefdes te vind en natuurlik aandag te skenk aan jouself, aan jou psigo-emosionele toestand.
Eerstens, stop, kalm en heroorweeg jou lewe, jou emosies, gedrag. Miskien, om die roetine werk wat nie tevredenheid, vreugde, doeltreffendheid bring, te laat vaar nie. Of verander die woonplek sodat nuwe take 'n persoon van vorige ervarings aflei.
As dit nie moontlik is nie, moet u dringende probleme aktief oplos. Toon aktiwiteit en deursettingsvermoë in die werkplek, verkieslik om stresvolle situasies uit te skakel. Stel u behoeftes dapperder. Weier die meerderheid die vervulling van die werk wat nie in die posbeskrywing is nie, en wat dit toeskryf, geweet dat 'n persoon nie kan weier om swakheid te weier nie.
As dit nie help nie, moet jy 'n breek uit die werk neem. Gaan op vakansie of neem onbetaalde dae. Ontsnapping van die werk heeltemal, sonder om die oproepe van kollegas te beantwoord.
Dit is nodig om fisiese oefeninge te doen, ten minste kortliks, om die swembad te besoek, masseerkamer, versterkingsoefeninge uit te voer, bring jou gedagtes in orde.
Om uitbranding te vermy, moet jy 'n paar reëls volg: gaan slaap in die tyd, kry genoeg slaap, stel jouself take, hou vriendelike verhoudings met kollegas in stand, luister net na positiewe besprekings. Verpligte rus na 'n harde dag, verkieslik in die natuur, met 'n gunsteling aktiwiteit of stokperdjie. Vars lug en goeie bui beïnvloed altyd die emosionele toestand van enige persoon.
Net so belangrik vir die voorkoming van uitbranding en outo-opleiding, selfhypnose, die bui net vir positief. In die oggend kan jy jou gunsteling musiek aanskakel, iets lees, ophef. Eet gesonde en gunsteling kosse met hoë energie.
Nie nodig om met iemand oor die onderwerp te gaan nie, en probeer om te leer om nee te sê in moeilike situasies, om nie jouself te oorstraf nie. Jy moet ook leer om vir jouself 'n pouse te doen deur die telefoon, rekenaar, TV af te skakel.