Nee, ek gaan nie bieg nie. Ek gaan nie weer die allerverleenthede van die verlede uitgrou nie, laat Blommetjie maar vrot in die sloot.
Naby Hopetown is ek aan die stuur. Daar in die veld neffens die pad sien ek ‘n vrou in ‘n blou uniform sit. Sy hurk onbetaamlik, oopketel. Skud seker die dou van die lelie af, dink ek. Dan blink iets tussen haar bene. Sjoe, die nood was hoog, kon sy nie maar weg van die toeskouers gemik het nie? So met die verbygaan sien ek dis ‘n kamera wat sy so tussen haar bene troetel. Ag ja. Nog ‘n aandenking uit die haai Karoo.
En more is dit terug in die tuig, en die tuig gaan skawe, dit weet ek. Die klein kakkertjies wat ek agtergelaat het is nou seker groot kak, saam met die wat intussen aangewas het.