Verwaarlosing: wat is dit en wat kan gedoen word om dit te rehabiliteer?
Verwaarlosing: die donker kant van die wêreld
Verwaarlosing is een van die minste bestudeerde gevolge van beroerte. Die impak daarvan op die daaglikse lewe kan nog steeds baie sterk wees. Verwaarlosing is, in werklikheid, die neiging om dit wat links of links van 'n voorwerp waarna gekyk word, te ignoreer.
U is hier: Tuis » Vir professionele persone » Artikels » neuropsigologie » Verwaarlosing: die donker kant van die wêreld
As daar van beroerte gepraat word, word die mees voor die hand liggende probleme genoem, soos die onvermoë om te praat en / of te verstaan ​​(afasie), die oënskynlike onbeweeglikheid van 'n deel van die liggaam (hemiplegie of hemiparesis) en die konstante vergeetagtigheid (amnesie). Daar is ook baie redes waarom hierdie afwykings so goed bekend is, veral as gevolg van hul gestremdheidspotensiaal in die alledaagse lewe.
Min mense weet egter wat in tegniese jargon genoem word verwaarlosing (ook genoem ruimtelike hemi-behoefte of eensydige ruimtelike verwaarlosing). Dit is 'n sindroom wat gewoonlik veroorsaak word deur halfrond besering regterbrein.
Waaruit bestaan ​​dit?
Sonder om te veel besonderhede in te stel, is mense met hierdie sindroom onbewustelik geneig om dit te doen ignoreer wat links of links is van 'n voorwerp waarna hulle kyk. Dit lyk asof hulle nie 'n persoon sien wat aan die linkerkant van die visuele veld is nie.
Byvoorbeeld, hulle sal miskien nie sien wie of wat van hulle oorbly nie, of selfs hoor wat hulle vertel word deur diegene in daardie deel van die ruimte (soms toegeskryf aan diegene aan hul regterkant, wat gesê is deur diegene wat geplaas is in plaas daarvan aan die linkerkant) en in sommige gevalle hul linker deel van die liggaam te ignoreer, hetsy deur nie hul bril te skeer of aan te trek nie, of om te verhoed dat u die linker ledemate beweeg nie.
Ondanks die voorkoms is dit nie 'n kwessie van sensoriese probleme nie (visueel, gehoorsaam, tasbaar, proprioseptief), maar van 'n tekort aan oriëntasie van dieaandag in 'n sekere gebied. In werklikheid is 'n eksperiment bekend waarin sommige pasiënte met hierdie patologie nie in staat was om selfs die linkerkant voor te stel van voorwerpe wat aan hulle bekend is nie.
U mag ook belangstel in: Effektiwiteit van nuwe tegnologieë in die behandeling van afwykings na beroerte
Van die mees algemene simptome is die afwyking van die oë na die kant van die breinbesering (gewoonlik regs), die neiging om nie die linker ledemaat te gebruik nie (die een teenoorgestelde waar die breinbesering gewoonlik geleë is) en die 'n gebrek aan aandag aan die linkerkant (in die meeste gevalle) van die liggaam en / of visuele veld.
Hierdie simptome kan baie wissel, beide in tipe en in erns, gebaseer op die ligging van die besering, die omvang daarvan, die ouderdom van die aangetaste persoon en sy gesondheidstoestande voor die besering.
Hoe word dit gediagnoseer?
Negetiese diagnose kom gewoonlik tydens een voor neuropsigologiese evaluering, waartydens die pasiënt waargeneem word in sy gedrag, word sy kliniese geskiedenis ondersoek en word hy aan verskillende toetse onderwerp, waaronder diegene wat spesifiek is om die teenwoordigheid van ruimtelike heminegligensie op te spoor.
Diagnose is belangrik omdat hierdie patologie baie hindernisse skep om die pasiënt weer in sy daaglikse konteks te integreer.
Alhoewel hierdie afwyking in die meeste gevalle 'n oënskynlike spontane remissie toon (soms "ontsnap", selfs deur die opsporing daarvan deur sommige toetse), is die teenwoordigheid daarvan beïnvloed steeds die lewe van die pasiënt; dit is nou bekend dat baie mense met hierdie sindroom mettertyd leer om hul eie vrywilligers te verhuis aandag teenoor die gesiggestremde gesigsveld.
Desondanks kan hierdie patologie onder sekere omstandighede sy teenwoordigheid bekend maak: 'n Tipiese voorbeeld van die omstandighede waarin dit voorkom aandagbronne van die onderwerp is reeds in een of ander taak gebruik (selfs net om te praat). By hierdie geleenthede is dit nie ongewoon om te sien hoe die persoon in voorwerpe stamp nie, want hulle kan nie meer hul teenwoordigheid opspoor nie.
U mag ook belangstel in: BVN 12-18. Battery van neuropsigologiese assessering vir ontwikkelingsouderdom: die hersiening
Hoe rehabiliteer u uself?
In die lig van wat hierbo beskryf is, is dit nodig om die mees geskikte maniere te bied om die probleem te bestuur en te vergoed. Daar is deesdae verskillende soorte behandeling vir hierdie tekort wat nou bewys is dat dit redelik effektief is. Die rehabiliteerder sal die mees geskikte strategieë om hierdie probleme te hanteer, van geval tot geval, evalueer.
Breinbeserings: wat hulle is en wat gedoen kan word
Neuropsigologiese rehabilitasie: hersiening
Verwaarlosing: die donker kant van die wêreld2015-07-192020-02-22http://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2017/08/nuovologo_87e9aa904327d53301f73f9191e17e49.pngKognitiewe opleidinghttps://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2015/07/11759538_10153570707295955_15921636_n.jpg200px200px
Geheue, IK en ander kognitiewe funksies: hoe om te verstaan ​​of dit verminder?Intelligensie, geheue, neuropsigologie