Wat beteken dit - "Hou van jou vyande"? | Understand Bible
Ons kan ons naaste, ons familie en vriende liefhê. Maar wat beteken dit om ons vyand lief te hê? Moet ons regtig?
( Matteus 5:44 )
Dit klink al teoreties nie so maklik om te doen nie, en lyk prakties onmoontlik. En is dit regtig nodig? ...
Kom ons kyk hoe Jesus dit verduidelik.
Maar Ek sê vir julle: Julle moet jul vyande liefhê; seën die wat vir julle vervloek, doen goed aan die wat vir julle haat, en bid vir die wat julle beledig en julle vervolg; sodat julle kinders kan word van julle Vader wat in die hemele is; want Hy laat sy son opgaan oor slegtes en goeies, en Hy laat reën op regverdiges en onregverdiges. Want as julle liefhet die wat vir julle liefhet, watter loon het julle? Doen die tollenaars nie ook dieselfde nie? En as julle net jul broeders groet, wat besonders doen julle dan? Doen die tollenaars nie ook so nie? Wees julle dan volmaak soos julle Vader in die hemele volmaak is.
( Matteus 5:44-48 )
Inderdaad, as ons rondkyk, sien ons dat almal sonskyn en reën kry, vars lug om in te asem. Ons en ons vyande is in hierdie wonderlike wêreld geplaas met asemrowende landskappe en majestueuse diere ...
As ons dieper kyk, sien ons dat ons vyande soos ons moeder en vader gehad het, of hulle hulle geken het of nie. En waarskynlik was hulle ouers net so lief vir hulle as vir ons ouers.
Hier is 'n aanhaling uit 'n boek van Sherlock Holmes deur Arthur Conan Doyle waar 'n suster getreur het oor haar vermoorde broer, wat toevallig een van die gevaarlikste misdadigers in die land was ...
"Vir die hele wêreld was hy die man van geweld, half dierlik en half demoon; maar vir haar het hy altyd die klein moedswillige seuntjie van haar eie dogtertjie gebly, die kind wat aan haar hand vasgehou het."
Kan ons vyand iemand wees vir wie ons eintlik lief is?
Stel jou voor hoe ons hemelse vader nuwe lewe geblaas het in wie ons nou ons vyand noem, na hom omgesien het toe hy in sy baarmoeder gedra is, en toe geboorte geskenk het, doek voorsien, kos te ete en water om te drink al die jare ... En nou is hy sien daarna uit om sy verlore kind terug te kry, om hom weer te laat glimlag en sy hemelse vader terug te roep: "Pa! ...". God is net so lief vir hom as vir ons.
Laat ons onthou hoe Dawid die lewe van sy vyand Saul gespaar het, wat aanhou jaag en probeer het om Dawid dood te maak.
Daarop het Saul drie duisend uitgesoekte manne uit die hele Israel geneem en heengegaan om Dawid en sy manne te soek teenoor die Steenbokrotse. Toe hy kom by die skaapkrale langs die pad waar 'n spelonk was, het Saul daar ingegaan om sy voete te bedek, terwyl Dawid en sy manne agter in die spelonk sit. En die manne van Dawid sê aan hom: Kyk, dit is die dag dat die HERE aan u sê: Nou gee Ek jou vyand in jou hand, en maak met hom soos goed is in jou oë. Toe staan Dawid op en sny stilletjies die slip van Saul se mantel af. Maar daarna het Dawid se gewete hom gepla, omdat hy die slip van Saul afgesny het,
Hier volg Dawid se woorde aan Saul:
En kyk, my vader, ja, kyk die slip van u mantel in my hand! Want toe ek die slip van u mantel afgesny het, het ek u nie gedood nie. Erken en sien dat daar by my geen kwaad of oortreding is en ek nie teen u gesondig het nie, alhoewel u op my lewe loer om dit weg te neem. Die HERE sal oordeel tussen my en u, en die HERE sal my aan u wreek; maar my hand sal teen u nie wees nie.
Nog 'n voorbeeld van hoe om ons vyande lief te hê, is Jesus self. Kom ons kyk wat Jesus gesê het oor diegene wat hom mishandel en gekruisig het.
En dit is Stephan se woorde toe hy sterf nadat hy gestenig is.
En toe hulle dit hoor, was hulle woedend in hul harte en het teen hom op die tande gekners. Maar hy was vol van die Heilige Gees en het die oë na die hemel gehou en die heerlikheid van God gesien en Jesus wat staan aan die regterhand van God. En hy het gesê: Kyk, ek sien die hemele geopend en die Seun van die mens aan die regterhand van God staan. Maar hulle het met 'n groot stem geskreeu en hulle ore toegestop en soos een man op hom aangestorm. En hulle het hom buitekant die stad uitgewerp en hom gestenig; en die getuies het hulle klere neergelê by die voete van 'n jongman met die naam van Saulus. En hulle het Stéfanus gestenig terwyl hy die Here aanroep en sê: Here Jesus, ontvang my gees! En hy het op sy knieë neergeval en met 'n groot stem uitgeroep: Here, reken hulle hierdie sonde nie toe nie! En met dié woorde het hy ontslaap.
( Handelinge 7:54-60 )
As ons 'n verhaal soos hierdie lees, sal ons ons nie met die Joodse leiers vereenselwig nie. Maar sê nou dit is eintlik ons ​​wat 'n onskuldige God se boodskapper doodmaak wat ons blootstel en beskuldig? ... Ons is nie sondeloos nie, en die stem wat teen ons verhef is, het nie sonder rede opgekom nie.
Wat het u teenoor Joodse leiers gevoel toe u gelees het asof hulle Stephen stenig? Het u woede, woede ervaar? ... Wat daarvan om genade teenoor hulle te voel, aangesien hulle probeer om reg te wees en by die wet te hou, en dit haat om blootgestel te word aan die dinge wat nie regkom nie. In baie opsigte is ons soos hulle, en hulle is soos ons. Laat ons hulle liefhê ondanks hul verkeerde dade. En probeer om ons vyande lief te hê, net soos God hulle liefhet.