Karen Cloete: 2008
Die week was wonderlik, en met tye het dit behoorlik gevoel asof ek sweef en my voete nie grond raak nie. Met tye besef 'n mens mos net opnuut hoe baie jy het om voor dankbaar te wees en om voor te leef.
Gert en ek was op 23 Oktober 4 jaar getroud. Shoe, die tyd vlieg. Maar wat 'n wonderlike 4 jaar was dit nie. Dit is dalk net 'n datum en 'n getal, maar in my hart is daar ook 'n stuk opgewondenheid oor dit wat nog voorlê. Met alle eerlikheid kan ek sê dat ek uitsien na dit wat voorlê, en dat ek glo dit gaan nog beter wees as dit verby is. Om sovêr te gevorder het gaan verseker gepaard met 'n klomp genade - genade vir mekaar en ook genade van ons Vader.
4 Jaar later is ek nogsteeds verlief op my man, en kan ek my nogsteeds verkyk aan hom. As vrou is ek so "gebless" want hy behandel my regtig soos 'n prinses. In dit alles kan ek regtig getuig dat die Here goed is vir ons!
Soos die tyd aanstap ontdek 'n mens regtig meer van God se meesterplan rakende die huwelik. Daar is soveel daarin opgesluit. Vreugde, geluk, blydskap, vervulling, liefde, vergifnis, genade - om net 'n paar te noem.
Saam met al die opgewondenheid bederf my man my toe behoorlik, en is ons Donderdagaand Moyo (by Spier) toe vir ons huweliksherdenking. En wat 'n spesiale aand! Ons het soveel pret gehad, en dit regtig baie geniet. Kyk, die liefde bly darem maar mooi en lekker! Ons het die interessantheid van die plek geniet, die musiekies en natuurlik die heerlike kos. Die volgende oggend was ons so moeg gewees - kompleet soos twee gevoel wat op die tafels gedans het. Maar dit was glad nie die geval nie. Dalk die ouderdom?
My kop is nogsteeds in die wolke. Maar eintlik kan dit mos maar altyd so wees. Die lewe gooi genoeg uitdagings ons kant toe, so dit wat goed is kan ons netsowel met oorgawe geniet!
Die liefde is mooi. Die liefde is lekker. God se liefde vir ons is volmaak.
Posted by Karen Cloete at 10/25/2008 10:44:00 PM No comments:
Posted by Karen Cloete at 10/20/2008 01:29:00 PM No comments:
Die liefde bly darem maar mooi
Ek sit nou die dag in die bakkie voor 'n winkelsentrum en wag vir my sussie wat in die bank is toe die volgende voor my afspeel. Iets wat my hart met altwee hande vasgegryp het.
Aangestap kom 'n ouerige oom en tannie, en op hulle gesigte kan jy die paaie sien wat hulle al gestap het. Die oom lyk na die sterker een, en stoot die trollie met die twee sakkies inkopies in. Die tannie klou met amper al haar krag aan sy arm vas. Na elke vyf tree stop sy en haal eers 'n bietjie asem. Jy kan sien sy loop baie moeilik, maar sy byt vas. Geduldig gaan staan die oom langs haar, wag tot sy kans sien vir die volgende vyf tree, en dan stap hulle verder. So vorder hulle tot by hulle karretjie wat langs ons geparkeer staan. Terwyl die oom gaan oopsluit en die sakkies gaan inlaai, gaan staan die tannie teen 'n paal en rus en wag totdat die oom haar by die kar kan inhelp.
As ek deur die dag ry, spring Ben ons Labrador gewoonlik agterop die bakkie, en pak die rit saam aan. Hy geniet die vars lug baie, en gaan staan graag reg vir die wat verbykom om sy kop te vryf. Hy is 'n regte ou liefdesvraat. Terwyl ons so sit en wag maak ek en die tannie oogkontak, en ek kan sien sy beduie iets van die hond. So beduie ek terug dat hy nie sal nie byt nie. Ek dink toe sy is bang om in die kar te klim aangesien Ben met sy kop oor die bak loer. Die oom beduie toe ook vir haar iets van die hond agter op die bakkie, en ek beduie weer hy is vriendelik. So kop hulle aangestap verby hulle karretjie en gaan staan langs die bakkie en die tannie Ben se kop met altwee hande te vryf. En toe kom die trane. Sy is toe eintlik mal oor honde, en die oom weet dit. Spesiaal bring hy haar toe om die hond te vryf, en jy kon sit hoe die liggies daarbinne aangaan.
Sy loop so moeilik, maar die oom het geweet dat dit vir haar iets sal beteken en doen toe die moeite. Saam-saam is hulle weer daar weg, en mooi help hy haar in hulle karretjie. En na al die jare kan jy nog sien hoe hulle liefdesvuur hoog brand. Hoe hulle ten spyte van 'n leeftyd saam nogsteeds mal is oor mekaar. Duidelik doen die oom die inkopies, maak die kos en sien om na dit wat in die huis gedoen moet word. Maar hy doen dit uit liefde vir sy vroutjie. Hy het nie uitgeklim toe dit moeilik raak nie. Jy kan sien hoe hy na haar kyk - met soveel liefde en deernis in sy oë.
En toe besef ek net hoe mooi die liefde eintlik is. Ons koppel dit so maklik aan ouderdom en 'n figuur en alles wat daarmee saamgaan. Maar dit is eintlik so vêr verwyderd van wat liefde eintlik is.
Lank na hulle weg is het die gedagtes deur my kop bly maal. In vandag se lewe word liefde so goedkoop gemaak, en goedkoop is dit glad nie. Veral as jy op 80 nog kan handjies vashou en na mekaar kyk met liefde in jou oë. Veral as jy nog verlief is...selfs al het die uiterlike dalk verander.
Maar shoe, die liefde bly darem maar mooi.
Posted by Karen Cloete at 7/09/2008 10:04:00 PM No comments:
Posted by Karen Cloete at 6/24/2008 11:43:00 AM 1 comment:
Ons naweek was heerlik - en die lekkerste is dat hy nog nie amptelik verby is nie.
My skoonouers het vir ons kom kuier, en shoe, ons is alweer so bederf. Ons is veronderstel om hulle 'n bietjie te bederf, maar dan kom hulle hier aan met arms vol geskenkies, eetgoed en liefde. Maar ons kla nie - ons is dankbaar. Hulle het harte van goud!
Soos 'n mens ouer raak en ook kinders kry, waardeer 'n mens jou ouers net soveel meer. Dit is ook asof 'n mens dit wat hulle al die jare vir ons opgeoffer het opnuut raaksien en waardeer.
Natuurlik is Alberto ook 'n groot trekpleister, maar dit is te verstane. Hulle het darem baie jare geduldig gewag vir die kleinkinders om hulle opwagting te maak. En ek kan nogals dink dat dit na al die jare baie lekker moet wees om weer so 'n klein lyfie styf teen jou vas te druk. Daar waar jou en hulle klein hartjies mekaar ontmoet.
Vandag is dit ook Vadersdag - Gert se eerste een. Uit 'n wêreldse oogpunt maar net nog 'n dag waar jy 'n klomp geld spandeer op kaartjies en geskenke wat potensieel nooit gebruik gaan word nie. Maar in my hart is dit 'n voorreg, en 'n baie groot een, om die dag saam met my man te spandeer. En hom ook so 'n bietjie ekstra te bederf. Hy is nou al vir 10 weke lank 'n pa - en as ek sien hoe hy in sy nuwe rol groei sit die trane soms vlak. Hy offer elke dag so baie op om vir ons die beste te gee wat hy kan...en sy liefde is so onvoorwaardelik. Dit is so lekker om te sien hoe hy en Alberto in die bed motorfiets ry, kompleet met die nodige byklanke. Of soms net 'n vinnige perdrit - waarheen sal net hulle tweetjies weet. Maar pa-wees kom vir hom so natuurlik, en dit laat my hart sommer ekstra warm klop.
Op hierdie Vadersdag waardeer ek hom sommer ekstra baie. En ek is seker Alberto ook. Vanaand as ek styf teen hom lê terwyl ons lekker lê en gesels oor 'n 1001 dinge, dan sê ek vir ons Vader dankie vir hierdie wonderlike man en pa!
Die week gaan GREAT wees!
Posted by Karen Cloete at 6/15/2008 02:43:00 PM 2 comments:
Ek het die gedeelte vanmiddag gelees, en dit het my net opnuut laat besef dat ons ander (selfs die waaroor ons nie altyd so voel nie!) moet liefhê soos Christus ons liefhet.
Clothe yourselves with compassion, kindness, humility, gentleness and patience. Bear with each other and forgive whatever grievances you may have against one another. Forgive as the Lord forgave you. And over all these virtues put on love, which binds them all together in perfect unity. Colossians 3:12-14.
Mag die liefde van Jesus ons almal nader aan mekaar bring!
Lekker langnaweek vir almal.
Posted by Karen Cloete at 6/13/2008 01:27:00 PM No comments:
I am absolutely amazed at what God can do.
Over these past few months, we had the privilege of seeing many families getting bigger - some of them being very close friends. And ours also with the birth of our lovely son, Alberto. This is truly exciting!
First there is the pregnancy - the anticipation. Such a special time. Then the birth process that leaves you speechless. A new life. A clean slate. And the responsibility of bringing this child up in the ways that God has prepared for him already.
In witnessing all of this and the miracle of life - how can one not believe that there is a Creator? And that he is Jesus Christ - Saviour of the world.