23Het Ek dan miskien ‘n behae in die dood van die goddelose? spreek die Here HERE. Een van die teoretiese insigte van Jurij Lotman wat nog net so relevant is as toe dit in Die Struktur literarischer Texte opgeteken is, gaan oor die belangrikheid van die “raam” van die teks, die begin en die einde wat die teks onderskei van dit wat nie teks is nie (Lotman, 1972:300 e.v.). Dié spreekbuis het hy gedurende sy ballingskap in Kalifornië tot stand gebring; in hoofsaak in reaksie op die hele kwessie van “belydenispoësie” wat op daardie tydstip populêr was: “Mr. Cogito was primarily a creature of mind,” skryf James Marcus, “He read the paper, he studied his face in the mirror, he smoked a cigarette, but as his name suggests, his main business was cogitation. Die programvers kondig dit goed aan: “elektroniese harte, meganiese parte” en die leser staan stil by gedigte met afdrukke en sketse. ‘n Mens kan nie help om die kinderfilm Toy story op te roep nie en ‘n kollega in die filosofie wat oor hierdie film ‘n analise gemaak het via Descartes se “cogito ergo sum”.