Vredige Frannie | Tannie Frannie
In die middel van die giggelgroen bus op pad dieper in die Karoo in sit Frannie en terugdink aan die Graaff-Reinet-avontuur wat Lekkervurig vir hulle bedink het. In haar gemoed heers 'n diepe vrede. Sy draai 'n spekboomtakkie tussen duim en voorvinger, dan diékant toe, dan daaikant toe, terwyl sy dink oor die wonderlikheid dat so 'n plantjie nou as haar verteenwoordiger doer naby die mooie ou dorp in die Kamdeboo gaan groei (Kamdeboo – 'n Khoikhoi-woord wat beteken groen hoogtes of groen holte). Watter sjarmante gebaar van Lekkervurig – om vir elke Towerin 'n spekboompie in die reuse-vlagprojek te borg! 'n Gebaar wat deur Toortsie beaam is, sodat daar nou twee boompies vir elke Towerin gaan groei.
Frannie is so bly dat sy die Vallei van Verlatenheid kon beleef, nadat sy 'n leeftyd gelede steeds met man en kinders deur Graaff-Reinet moes jaag op pad see toe – nooit was daar kans om eers bietjie dié plek met die sprekende naam te gaan verken nie… O, die heerlikheid van daardie ballonvlug!
Sy dink aan al die pragtige Karoo-huise en -huisies, die beleënheid van 'n dorp wat reeds 232 jaar lank bestaan en soveel beroemdes opgelewer het. Vir haar sal Anna Neethling Pohl altyd die heel eerste naam wees om met Graaff-Reinet te assosieer. Sy het gaan soek in die Grande Dame van die Afrikaanse teater se outobiografie (Dankbaar die uwe, uitgegee deur Human & Rousseau in 1974) na haar beskrywing van haar tuisdorp:
Ek dink aan daardie land van melk en heuning wat Graaff-Reinet was, daardie lewendige samelewing, omarm deur die (hoofsaaklik droë) Sondagsrivier, met sy geurigheid van sipres en vyelaning en kweperlaning en druiwe en perskes…dit was 'n land Kanaän in die groot, uitgestrekte Karoo.
Vir Frannie was die rit in die antieke motor van ReCollection Rides 'n nostalgiese hoogtepunt, want die motor waarin sy kon ry, was soortgelyk aan die een waarmee haar jeugliefde Tom soms op universiteit kon rondry. Sy onthou nou nog hoe hulpeloos hy was van die lag toe sy die eerste keer kon saamry in dié oulike ou kar – toe nog agterin; die ereplek langs die bestuurder is eers later aan haar toegeken. Destyds het die manne nog 'n deur vir die dames oopgehou, dus kon Tom die petalje van naderby ervaar. Frannie draai toe mooi dwars om met grasie op die sitplek in te skuif – en val kaboems in die ruime spasie tussen die bestuurder se rugleuning en die agterste sitplekke op die motorvloer. Maar selfs die herinnering aan hierdie verleentheid versteur nie haar vredigheid nie, laat haar net sagweg sug en glimlag.
Sy leun vooroor en vroetel met die doekie oor die broodmandjie, trek dit effens opsy om seker te maak dat die antieke koekstaander nog veilig is – die staander wat Frannie vasgelê het nadat Broodina onder die bed in die Uilhuis uitgesleep is, waar die gek vrou die klipharde troukoek lê en kou het dat die krummels so spat. Mens weet nooit – dalk kan mens die staander nog op die Parade gaan verkwansel vir ekstra geldjies sodat die Towerinne Kaapstad behoorlik op horings kan neem. Dis mos nie sy wat die staander gesteel het nie – dit was Broodina! Daar's in elk geval soveel om te sien in die Uilhuis dat die staander daar heeltemal verlore sou wees.
So salf Frannie haar gewete terwyl sy nadenkend 'n spekboomblaartjie kou.
20 thoughts on "Vredige Frannie"
November 21, 2018 om 6:07 nm
Interessant hoe 'n ou spekboomblaartjie mens se gedagtes kaat rondloop né? O jy beland toe op die vloer?! 😂😳 Ekskuus dat ek so lag!
November 21, 2018 om 6:33 nm
Oeeeeeè tannie dit klink of daar 'n opvolg skrywe aan die broei is. Man, ek het hiervan gehou
November 21, 2018 om 6:41 nm
So mooi geskryf Tannie Frannie, klink soos 'n heerlike stroll deur memory lane daai,🌻
November 21, 2018 om 7:34 nm
Ek het geen geskiedenis met Graaff-Reinet en die area nie, tannie Frannie, so ek is so bly jy het hierdie heerlike onthou kom neerpen. Ek bly ongelooflik beïndruk met Lekkervurig en Toorts en ons spekboompies! Dis die wonderlike eer wat ons te beurtgeval het!
November 21, 2018 om 7:49 nm
Frannie 😁😁😁😁 nou sit jy nog met die koekstaander wat Broodina ….let wel Broodina gesteel het, ook in die mandjie. Ek lief hierdie skrywe van jou met so 'n ietsie van nou tot toet!!! Moet nou net noe al jou spekboomblaartjies opkou nie….onthou dit help melkproduksie aan.
November 22, 2018 om 4:20 vm
November 21, 2018 om 8:45 nm
Ha ha nou lag ek vir Kameel en oor die kouende Frannie wat moontlike melkproduksie kan aanwakker! Ja, ek stem saam dat sekere dinge n mens werklik aangryp as mens daaraan dink. Daardie ou moter kan ek voor my sien met jou wat heel elegant toe agteroor land tussen voorste sitplekke. Daar was nog genoeg spasie vir n hele weermag in daardie motors.
November 22, 2018 om 12:55 nm
Borste vol melk en geen baba om te voed nie is seer Scrapy!!! Kan mens nie melkkoors so kry nie? Netnou moet Lorenzo nog inderhaas stop vir 'n borspomp ook!!! Ons bus is klaar laat…dis Donderdag en ons is nog iewers tussen Graaff-Reinet en Calitzdorp.
November 22, 2018 om 8:47 nm
Ek weet van daardie seer en melkkoors! Hy moet tog maar probeer om n pomp te koop in eerste dorp waar ons stop.
November 23, 2018 om 3:15 nm
Jy en Kameel is lekker stuitig…
November 24, 2018 om 4:01 vm
Nooit nie! Wat dink jy van ons?
November 22, 2018 om 9:10 vm
Ja, wat is dit met al die Towerinne wat so hard werk aan hulle melkproduksie, hè Kameel. Frannie, daardie dae se motors was nog motors – deesdae ry ons mos met karretjies of fô-baai-fôs. Ek verlang ook na so 'n ou motor wat so oor pad kan wieg, soos 'n skip op die grote oseaan.
November 22, 2018 om 12:04 nm
Frannie het 'n donker stout kant…kyk nou net hoe regverdig sy die besit van daardie koekstaander. Dit herinner ook aan sekere ontvangs van vlieënde brode en kroonjuwele! Sy klou steeds aan daardie mandjie.
November 23, 2018 om 3:16 nm
Giggel-giggel – jy ken my te goed, 'Bytjie!
Desember 1, 2018 om 8:08 nm
miskien… as mens nou matig kou aan die spekskietboompies, kry mens nie te veel melk nie, maar wel darem groter buuste en dus meer bewonderaars….
Desember 13, 2018 om 8:06 vm
Lekker kou aan die spekboomblaartjie… jou herhinneringe herhinner my aan die goeie ou Oos Kaap!
Gellukig kry ek ook so nou en dan kans om aan 'n spekboomblaartjie te kou… een van ons seuns kweek hulle hier… om bonsaaie te maak! 😉
Desember 13, 2018 om 3:35 nm
Dis nou baie interessant, AJ! Ek vertrek oormore na Ierland, maar my kinders bly in Letterkenny. My seun sê teoreties sou ons dalk kon reël om mekaar in Dublin te ontmoet die dag as ons weer vertrek, op 5 Januarie. Hoe sou jy en jou Good Lady daaroor voel?