Redding van beskadigde vrugtebome - Interessant
• Hoë grondwatervlak
• Bevriesing van die kroon en wortels
• Nederlae deur knaagdiere
• Oormatige las op die kroon
Appelbome sal steeds blom ...
As u mooi kyk na die stand van die tuine in die dacha en tuinpersele, is dit maklik om te sien dat vrugtebome selfs in dieselfde omgewing skerp verskil in hul welstand.
Dit is veral pynlik om na bome te kyk wat in die lente skielik nie blom nie. Hulle lyk soos eng voëlverskrikker. Dit is opmerklik dat nie die redes vir hierdie verskynsel of die maatreëls om dit uit te skakel prakties nie in die beskikbare literatuur behandel word nie.
Terselfdertyd weet ek uit my eie ervaring en die ervaring van baie van my bure dat sulke vrugtebome dikwels nog gered kan word. As ek 'n opsomming van al die gevalle wat ek ken, wil ek praat oor die hoofredes vir die dood van vrugtebome en hoe om dit te herhaal.
Soos die praktyk toon, is die hoofrede vir die dood van vrugtebome meestal die hoë grondvlak op die terrein. Boonop word hierdie vlak dikwels in lae tuine behou, selfs na hul gewone dreinering.
In hierdie geval is die volgende prentjie kenmerkend: solank die boom klein is en sy wortels nie by die water uitkom nie, ontwikkel dit normaal. Maar dan gaan hulle geleidelik dieper en nadat hulle die water bereik het, val hulle in anaërobiese toestande, as gevolg van 'n suurstoftekort, sterf die wortels gedeeltelik af en kan hulle nie die bogrondse apparaat van die boom in die lente voed nie.
Dikwels gloei die lewe van 'n vrugteboom in die eerste jaar skaars en die volgende jaar sterf dit gewoonlik. Beteken dit dat so 'n uitkoms onvermydelik is? Gelukkig, nee. Die boom hoef nie ontwortel te word nie, soos wat onervare tuiniers gewoonlik doen. As daar betyds opgetree word, gaan alles nie verlore nie. Praktyk toon dat selfs een van die volgende aktiwiteite in staat is om 'n vrugteboom nuwe lewe te gee.
Balanseer tussen die bogrondse en ondergrondse dele van die vrugteboom
Dit word bereik deur die feit dat in die vroeë lente alle takke met 'n dikte van meer as 1 cm daarvan afgesny word om voedingsgebreke te voorkom. Terselfdertyd word die hele kroon aansienlik verkort, insluitend die sentrale geleier . Op dieselfde tyd, as gevolg van die beter verhouding tussen die beskadigde wortelapparaat en die bogrondse gedeelte, word die vrugteboom (appel, peer, pruim, ens.) Gewoonlik lewendig en in die heel eerste jaar na so 'n snoei dit is redelik in staat om 'n beskeie oes te lewer. Die volgende jaar, ná dieselfde snoeiwerk, kan die oes weer herstel. Dit het in my tuin gebeur met een van die pruime wat ek van die dood gered het en die vrug daarvan teruggebring het.
Die verhoging van 'n vrugteboom tot die vlak van tuingrond
Verhoog die stam tot op die grondvlak
1 - stam;
2 - ondersteuning;
3 - hefboom, wag
Hierdie metode is geskik vir die redding van 'n sterwende boom op die ouderdom van 3-7 jaar. In hierdie geval word die hefboom (vagi) op ​​'n afstand van die romp van 'n soliede paal met 'n deursnee van ongeveer 8 cm en 'n lengte van 5-6 meter aangebring. Die een punt van so 'n vagi is veilig aan die stam van 'n boom vasgeheg, en 'n vrag word aan die ander kant gehang, of 'n persoon druk dit saggies op.
Voorheen word ongeveer 10-15 emmers water vooraf in die grond rondom die stam gegooi om die aarde te week. Terselfdertyd lig die hefboom die boom geleidelik op. En as die posisie van die hefboom van tyd tot tyd met 'n steun vas is, word die vereiste vlak van boomligging na 'n paar dae bereik, en selfs sonder om die wortels te beskadig. Op hierdie manier het een van my bure in die omgewing die peer gelig, dit het lewendig geword en sy vorige vrugte geleidelik herstel.
Vervang die boomstam deur wild en wortelsuiers
Plant sterk wilde diere aan die boom
4 - grootmaat grond;
5 - wilds;
6 - area vir inenting van wilde diere;
Hierdie tegniek werk goed vir ou vrugtebome waarin verval en verswakking van die stam begin het. Terselfdertyd word die bokant van hierdie plante onder die bas ingeënt - reeds gereed of naby vrugte.
Een van die bure op die werf het daarin geslaag om in plaas van een afgeleë appelboom drie op dieselfde plek en op die kortste moontlike tyd te kry. 'N Jaar later het hy 'n oes van hierdie boom gekry wat ongeveer twee keer die vorige was.
Bevriesing van die kroon en wortels
Miskien lei hierdie rede selfs vaker tot die dood van vrugtebome as die vorige. En appel- of peerbome ly nie soseer aan die ryp nie, maar aan die skerp temperatuurveranderings wat kenmerkend is van ons klimaat. In hierdie geval moet u eers die graad van vriespunt bepaal.
Hiervoor word langs- en dwars snye op die takke of wortels gemaak sodat die kleur van die hout bepaal kan word. As die kern en kambium donkerbruin is, word die takke of wortels beskadig en het hulle hulp nodig.
As die snye op die hout bruin is, dui dit op 'n swak vriespunt. In twyfelagtige gevalle sal so 'n tjek nie oorbodig wees nie, waarin die gesnyde takke in 'n warm kamer in water geplaas word, bedek met 'n film en na 'n week word hul toestand beoordeel. As die ogies nie geswel is nie en nie geblom het nie, word die takke van die boom duidelik beskadig. Die ervaring het getoon dat die volgende maatreëls die beste hier is:
maar) as die takke van die boom in die lente effens vries, selfs voordat die ogies oopgaan, moet die kroon geknip word, dit sal 'n betroubare herlewing van die boom verseker. Maar as die takke sterk gevries het, hoef u nie gou die kroon te snoei nie. In hierdie geval moet u wag op die oomblik dat die boom begin groei, en selfs dan snoei die bokante wat uit die slaapknoppies groei;
b) in plaas daarvan om die kroon te snoei, werk 'n tegniek wat ervare tuiniers onlangs beoefen, goed. Dit bestaan ​​daarin om helder bevrore bome voor sonop met koue water te bespuit. As hierdie tegniek betyds uitgevoer word, ontdooi die takke van die kroon lank, aangesien die water wat uit die selle vrygestel word in die vorm van klein yskristalle gevorm word onder toestande van stadige verhitting. In geen geval mag warm water gebruik word nie, aangesien die kroon van 'n boom met die vinnige ontdooiing gewoonlik tot die dood gedoem is;
in) wanneer die stam of wortels van 'n boom vries, word sy betroubare resussitasie bereik deur 4-5 sterk twee- of drie-jarige wilde voëls met 'n ontwikkelde veselagtige stelsel weer in die boom te plant. As hierdie wildvisse geplant word in putte gevul met vrugbare grond en goed natgemaak word, en die toppe op dieselfde manier onder die bas van 'n gedoemde boomstam ingeënt word as in Figuur B, dan kry dit effektiewe voeding, vog en word dit lewendig. Terselfdertyd is dit onmoontlik om minerale kunsmis by die water te voeg, wat die konsentrasie van die oplossing verhoog en die beweging daarvan deur die vate na die bogrondse deel verhinder. As knoppe in 'n herlewende boom vorm, moet dit afgesny word sodat dit teen die winter sterker word en voorberei op die koue.
Nederlae van bolle deur knaagdiere
Sulke letsels kom gewoonlik voor as die koffers vir die winter nie behoorlik bedek is nie, of op een of ander manier gedoen is. Om sulke bome te laat herleef, kan die volgende aktiwiteite uitgevoer word:
maar) as net die bas van die stam deur knaagdiere beskadig word en slegs gedeeltelik bas en hout, dan kan so 'n boom gered word deur 'n voorraad met puntige punte onder die bas bo die letsel te ent, d.w.s. ent met 'n "brug" aan drie of vier kante van die stam;
Ent die onderstam onder die bas rondom die letsel
7 - voorraad;
8 - inentingspersele
b) as die boom beskadig word deur knaagdiere tot die helfte van die deursnee van die stam, om dit te red, kan u óf wortel-ontkiemende plante, óf spesiaal gekweekte onderstokke met hul ent na die stam bo die skade gebruik, op dieselfde manier as in die figuur.
Soos die ervaring toon, bereik die wortelstelsels van die wortelstelsels binne 1-2 jaar met stelselmatige natmaak, kleed en skaduwee die tuingrond binne 1-2 jaar, en die ontwikkeling daarvan word sterker. Daar moet op gelet word dat in die gevalle soos in die figuur B, en in die figuur, moet die entplekke toegedraai word met plastiekfolie, wat in die tweede jaar vervang moet word sodat daar geen vernouing van die hout is nie. In hierdie geval is die bevestiging van die aas en onderstok deur die film met dun spykers met kartonwassers van geen geringe belang nie.
9, 13, 15 - breek die stam of takke af;
11 - foute;
12 - bout,
14 - krammetjies;
16 - skroef
Hierdie verskynsel kom dikwels voor as gevolg van die groot massa aanhegte en bevrore sneeu, oorvloedige oes, sterk wind en soms weens onverskillige hantering.
Die resultaat van dit alles is meestal die frakture van dubbele stamme wat onder 'n skerp hoek groei, breek van groot vrugtakke en breek van individuele takke. Terselfdertyd gebruik ervare somerbewoners die volgende maatreëls om sulke bome te red, waarvan daar in die spesiale literatuur nie verwysings is nie:
maar) wanneer dubbele boorgatfrakture dit is geregverdig om dit eers met draad of toue oor die breek saam te trek, en dan word 'n bout in die boorgat gesteek, met 'n moer vasgeskroef (fig. D);
b) wanneer dunner skagte gebreek word met 'n deursnee van 4-5 cm of as 'n groot vrugtakkie afgebreek word na 'n dekvloer soortgelyk aan die vorige, is dit effektief om boubeugels dwars vanaf die teenoorgestelde kante te gebruik (fig. D);
in) wanneer 'n klein tak van die bagasiebak afgebreek word 'n betroubare verbinding word verskaf deur die installasie op die plek waar die skroef afgebreek word, maar sodat die einde daarvan nie uitkom nie (fig. E).
Daar moet op gelet word dat die plek van die onderbreking voor die installering van die tydelike dekvloer moet ontsmet word met 'n oplossing van kaliumpermanganaat, en na die installering van die bout, beugel of skroef, moet alle foutlyne deeglik met tuinvernis besmeer word, wat die gewrigte beskerm. van vog en die voorkoms van verrotting.
Van foute gepraat, kan 'n mens nie die geleentheid noem om die stamme van ou bome te breek nie: appelbome, pere, ens. Sulke bome moet afgekap en ontwortel word, en dan moet 'n plek vir nuwe aanplantings voorberei word. As 'n jong boom (appel, peer, pruim) gebreek word, moet dit net onder die plek van die breek afgekap word, die sny skoonmaak en dit versigtig met pik bedek. In hierdie geval word sluimerende niere onder die snit by hom wakker. Van die lote wat verskyn het, moet u 'n kragtiger een verlaat en 'n nuwe stam en 'n nuwe kroon daaruit vorm.
Die bogenoemde voorbeelde uit die ervaring van tuiniers bewys dat in die oorgrote meerderheid gevalle bedreigde vrugtebome suksesvol gered kan word en weer in vrug en skoonheid herstel kan word.
• Hoe en wat om stamme en takke te behandel as u tuin aan knaagdiere en ryp ly
• Waarom barste barste voorkom en hoe om dit te hanteer
• Hoe om die holte te hanteer
• Redding van sterwende vrugtebome
• Redding van beskadigde vrugtebome
Wortelskote in vrugteboomvariëteite
Tuiniers let dikwels nie daarop dat sommige bome gedurende die somer wortellote het nie. In geënte bome word dit wild genoem, aangesien dit uit die wilde wortel groei. As hierdie groei nie betyds en korrek verwyder word nie, kan dit die boom self in groei inhaal en dit vernietig.
Daarom moet jong en nog nie vergroeide lote aan die basis uitgebreek word nie, en dikwels maak hulle 'n fout as hulle die lote uitsny. As gevolg hiervan word die groei van die lote geaktiveer en is die werk nutteloos.
As die boom baie verwaarloos is en omring word deur 'n hele bos wilde groei, grawe sy basis en sny die lote met 'n snoeischaar of selfs 'n tuinsaag naby die grond. Bedek groot dele met steek en bedek die wortels met aarde.
Redes vir die vorming van oorgroei in bome
Wortelskote op vrugtebome kom nie "van nuuts af" voor nie. Die voorkoms daarvan is 'n simptoom van 'n soort probleme in die boom, dus u hooftaak is om die oorsake te identifiseer en uit te skakel.
Die boom word te hoog geplant en die wortels naby die stam word blootgestel. Hierdie probleme kan maklik uit die weg geruim word deur die wortels met aarde te bedek.
Takke is baie sterk gesny of alle takke is tydens her-ent verwyder (dit is terloops 'n baie algemene fout). As gevolg van sulke verkeerde optrede word 'n wanbalans in plantvoeding geskep, en die wortels het nie genoeg assimilasieprodukte wat deur die blare geproduseer word nie. Daarom moet die natuurlike verhoudings tussen die bogrondse en wortelstelsels nie versteur word nie, en tydens inplanting of anti-veroudering moet 'n gedeelte van die takke heeltemal bewaar word.
Verskeie meganiese skade aan die boom: takke wat van die stam afbreek, krake tussen takke, groot basskuur en dies meer. Alle gevindde wonde moet skoongemaak word, met pik bedek en met foelie vasgemaak word.
Tuiniers vergeet om etikette en bande van oorplantings te verwyder, en namate hulle groei, word die takke dikker en word die bandjies hard in die bas gesny. Terselfdertyd ontvang die wortels geen voeding nie, en hulle help hulself met die vorming van wortellote.
Fisiologiese onverenigbaarheid van die onderstam met die aas, die uitruil van voedingstowwe word tussen hulle versteur. Onversoenbaarheid vind byna altyd plaas as 'n peer op 'n appelboom, irga, chokeberry, ensovoorts ingeënt word. Gewoonlik gaan hierdie verskynsel gepaard met die verdikking van die aas op die entplek, die versnelling van vrugte en swak groei, die voortydige kleur van die blare in die "herfskleur" of selfs die verdwyning daarvan, die verminderde winterhardheid en gewoonlik die voortydige dood van die boom. .
Winterskade aan bome wat dikwels ongesiens verbygaan. In beskadigde bome, soms eers in die tweede of derde jaar, begin die bas kraak en afskilfer, die stamme en takke word beskadig deur sitosporose en ander siektes. Bome droog geleidelik op, en gesonde wortels gee groei.
Hoe om ondergroei in vrugtebome te hanteer
Gedurende die somer kom jong lote gewoonlik aan die onderkant van sommige bome voor. As hulle groei uit die wortels van 'n nie-geënt, maar 'n wortel-eie variëteitboom, is dit 'n nageslag wat gebruik kan word vir voortplanting. Wel, as hulle van 'n wilde wortel of op 'n stam verskyn, maar onder die entplek, is dit 'n wilde groei. Dit moet sonder versuim verwyder word.
Jong lote breek maklik aan die basis af sodra dit weer begin groei. Gewoonlik word die verwydering van wilde groei na die lente oorgedra en word dit gelyktydig met die snoei van bome uitgevoer. Maar as gevolg van nie-smeltende sneeu of deurweekte grond, word wortellote dikwels nie op die grond uitgesny nie, maar hennep word oorgebly, wat dan oorgroei met 'n "kwas" van nuwe jong lote wat vinnig in hele bosse om die boom verander. . Terselfdertyd verdik hennep baie, en in sulke verwaarloosde gevalle is dit nodig om die groei met 'n saag te verwyder en die aarde op te grawe om vanaf die wortels na die groeiplek te kom. Dit kan in die herfs en lente gedoen word. Groot wonde moet met tuinvernis of olieverf bedek word en weer met aarde bedek word.
Dit is egter belangrik om nie net wilde groei behoorlik te verwyder nie. Hou in gedagte dat dit nie uit die niet ontstaan ​​nie, maar dat dit die gevolg is van een of ander probleme in die boom. Die belangrikste taak is om die oorsake van die voorkoms te identifiseer en uit te skakel. En hulle kan volgende wees.
Die wortels naby die stam word blootgestel aan te hoë aanplantings of erosie deur 'n sterk waterstroom tydens besproeiing. Dit kan maklik reggestel word deur die blootgestelde gebiede met aarde te bedek.
Die wortelstelsel is vlak (kom gewoonlik voor in bome op klonale onderstokke) en kan maklik beseer word tydens grondbewerking. Op beseringsplekke word wortelsuiers gevorm deur die toevallige ogies. Onder sulke bome moet die grawe van die grond vervang word deur dit met 'n hark los te maak, en dit is beter om dit onder 'n deklaag te hou.
Die bandjies en etikette wat nie betyds verwyder is nie, sny tydens die groeiproses in die takke wat verdik, wat die afwaartse vloei van stowwe van die blare na die wortels onderbreek. Die plant reageer met die vorming van lote om te vergoed vir die gebrek aan voeding in die wortels. Haal daarom die bandjies onmiddellik uit die film, moenie iets naby die stam of takke vasmaak nie, en plak die etikette aan die snare met 'n randjie, "vir groei".
Wanneer die wortels uitgehonger word as gevolg van die fisiologiese onverenigbaarheid van die onderstam met die aas, as die uitruil van voedingstowwe tussen hulle versteur word, word 'n soortgelyke reaksie waargeneem met die vorming van lote. Hierdie verskynsel gaan gewoonlik gepaard met 'n merkbare verdikking bo die entplek, te vroeë vrugte, swak of afwesige groei, voortydige herfskleuring en blaarval, 'n afname in potensiële winterhardheid, ens.
Na 'n sterk snoei van die kroon of her-enting van baie takke gelyktydig, word 'n wanbalans tussen die wortels geskep, "geprogrammeer" vir dieselfde volume blare in die kroon, en 'n sterk verminderde voorraad voeding daaruit. As gevolg hiervan kan selfs 'n heeltemal gesonde boom oorgroei. Daarom moet die natuurlike verhoudings tussen die grond- en wortelstelsels nie versteur word nie. Her-enting of totale snoeiwerk moet in verskeie stadiums uitgevoer word, en sommige takke word bewaar vir voldoende produktiwiteit van fotosintese.
Die ooglopende skade aan bome na ysige winters gaan byna altyd gepaard met wilde groei. Dit kan ook onder swak toestande wees as gevolg van skielike temperatuurveranderings. Winterskade gaan dikwels ongesiens verby. Gewoonlik word die bas en kambium beskadig, wat sigself eers na 2-3 jaar manifesteer, wanneer groot donkere duidelik blyk, die bas krak met afskilfering van die hout of versakking van die bas met droog aan die hout. Verswakte bome word beïnvloed deur sitosporose, swart kanker en ander gevaarlike siektes. Met ernstige skade sterf die grondgedeelte geleidelik af, maar gesonde wortels lank voordat dit reageer met die vorming van oorgroei. In sulke gevalle sal die sterwende boom afgekap moet word - die verwydering van oorgroei sal hier nie help nie. Verskeie van die kragtigste lote kan gebruik word om te ent, en later laat een daarvan toe - die suksesvolste.
Dikwels groei wilde groei nie van die wortel nie, maar word dit gevorm op die stam onder die entplek, wat op 'n hoogte van 20-30 cm of meer van die grond af kan wees. Gewoonlik verskil die takke van die wilde aanmerklik van die kultivar in blare, knoppe, baskleur en ander morfologiese karakters, waarvan daar baie kan wees. Selfs met duidelike verskille, bly hulle gewoonlik nie opgemerk nie, gevolglik groei die kultivar en die wilde op dieselfde wortels. Die takke van die wilde groei word geleidelik in die variëtskroon ingevoer (of vervang dit heeltemal). En dan veroorsaak vrugte natuurlike verwarring: waarom het die appels heeltemal anders geword, is die variëteit 'hergebore'?
Ongelukkig vind so 'n vermeende "hergeboorte" van die variëteit nie net plaas in amateurtuine nie, maar ook in die tuine van sommige private kwekerye wat nie oor spesiale kennis beskik nie. Van steggies wat uit sulke bome geneem word, groei 'n sterk wreed in plaas van 'n kultivar.
Daarom is die tydige verwydering van wilde groei belangrik nie net in 'n amateurtuin nie, maar ook waar steggies voorberei word vir enting of ontluiking.
Die gebruik van lote vir inentings
Steenvrugte kan ook gebruik word as onderstam om meer waardevolle bome te bekom en die verskeidenheid van die tuin te verbeter. Lote word immers gewoonlik verkry van plaaslike variëteite wat meer aangepas is vir bestaande toestande, ryp goed verdra, weerstand bied teen algemene siektes, ens.
Dit is beter om die lote op die plek te ent, sonder om van die moederplant te skei. Inenting is soms nodig as die vloere van bome onder die gewig van die oes, deur orkaanwinde, ens. Om 'n gesonde stam te skep, word enting nie soos gewoonlik op 'n hoogte van 5-20 cm bo die grondvlak gedoen nie, maar op 'n hoogte van 70-100 cm. Dit stel u in staat om binne 2-3 jaar 'n goeie kroon te vorm en bring die bome vinnig in vrugte.
Kersie- en kersievariëteite kan op kersgroei geënt word. Die pruimlote word geënt met verskillende tuispruime en netelige pruime, Chinese en Amerikaanse pruime, kersiepruimbasters, viltkersies en bessyas, appelkose, amandels en perskes.
Her-enting word so vroeg as moontlik in die lente met steggies gedoen, sonder vrees vir die terugkeer van ryp. In die somer kan ontkieming in twee termyne gedoen word: vroeë somer in Junie en gewoonlik - laat in Julie - vroeg in Augustus. Twee weke later word die bandjie van die ogies verwyder.
Amandel-peulgewasse (nuwe dwergonderstam vir kersies) en Virginiese voëlkersie reproduseer goed met die lote. Mooi bloeiende Japannese kersies - sakura, skerp getande kersies, Sakhalin, Kuril, Sorzhenta, Maaka-voëlkersie, ens., Slaag goed met die kersgroei.
Entmetodes vir vrugtebome
Gepubliseer: 8.04.2012 Opskrif: Somerhuisie, tuin- en groentetuin
Metode boom voortplanting deur enting baie lank bekend, en nou word dit wyd gebruik. Inentingsbeginsel bestaan ​​uit die feit dat 'n deel van een plant - 'n knop of 'n steel na 'n ander oorgedra word vir hul aanwas.
As die takke van 'n nabygeleë groeiende boom inmekaar vleg en teen mekaar vryf, groei hulle na 'n paar jaar op die kontakpunt saam. Die eerste is geleen uit die enting van natuurinenting. Aanvanklik is die aas, of die plant wat geënt word, nie van die moederboom geskei nie, maar dit is gedoen nadat dit saam met die vee gegroei het, die plant waarheen die plant geënt is. Die volgende stap van die tuiniers was die ingeënt van die akker wat vooraf van die moederplant geskei is. Dit het die belangrikste broeipad vir vrugtebome bepaal.
Onder die mees algemene maniere om bome te ent — ontluikende en kopulasie... Dit word gebruik in gevalle waar die onderstam en die uittreksel ongeveer dieselfde dikte het. Inentings "in die skeuring" en "onder die bas" word gedoen as die aftreksel dikker is as die aas.
Ontluikende knop. of "loergat" spandeer in die tweede helfte van die somer, wanneer die bome 'n tweede sapvloei het. Hiervoor word slegs volwasse, ontwikkelde knoppies van die middelste deel van die steggies gebruik.
1. 'n Knop met 'n skild van ongeveer 2,5 cm lank en 0,5 cm breed, word met 'n skerp mes van 'n rasse gesny 2. Die blare word verwyder en blaarblare is 1-1,5 cm lank. 3. Die skild word in die T-vormige insnyding van die onderstamskors geplaas. 4. Die inentingsplek word met 'n spesiale band vasgemaak.
Ontluikende "in die boud" stel u in staat om 'n beter kontak tussen die aas en die plant te skep as met 'n T-vormige insnyding. Die klep wat van die voorraad gesny word, word vervang met dieselfde grootte en vorm. Hierdie metode van inenting kan uitgevoer word as die temperatuur nie laer as +10 ° C is nie, sodat die samesmelting vinnig plaasvind.
Inenting "pyp" selde gebruik, vir rasse met dik bas, vir die vermeerdering van okkerneute, kastaiings, moerbeie, vye. Hulle doen dit in die somer, vroeë herfs en ook in die lente. Op die entplek word 'n basring in die wortelstok verwyder, waarin 'n basblaarpyp met 'n knop van dieselfde grootte ingebring word.
Met normale samestelling maak skuins snitte van dieselfde grootte op die aas en onderstok, ongeveer 3-4 cm, en dan word dit verbind. Met verbeterde kopulasie, "met 'n tong", word die snye gesplit - tonge. Snye op die handvatsel en die tak word op mekaar aangebring sodat die tong op die sny van die een van die ander in die spleet gaan. Die deursnee van die tak kan 1-1,5 mm groter wees as die sny, maar nie andersom nie. Die beste tyd vir kopulasie is Mei gedurende die periode van goeie sapvloei en gevolglik maklike skeiding van die bas.
Peste en siektes van vrugtebome: beskrywing van algemene probleme, behandelingsmetodes (foto en video) + resensies
Tuiniers wat vrugte- en bessiegewasse op hul perseel plant, verwag om 'n oes van hulle te ontvang. Soms word hulle egter aangeval deur plae en siektes aan vrugtebome. Wat kan lei tot 'n afname in opbrengs en in sommige gevalle tot die dood van die plant. Om onaangename gevolge te voorkom, moet u die tekens van siektes ken. Nadat u dit heel aan die begin gediagnoseer het, is dit moontlik om nie net die aangetaste monster te red nie, maar ook diegene wat in die omgewing groei.
Behandeling van beskadigde vrugtebome
Vrugtebome is groot skade word veroorsaak deur knaagdiere en veral muisebas eet onder los sneeu. Klein beskadiging van die bas gedurende die begin van die groeiseisoen moet bedek word met 'n klei-oplossing wat in 'n swak mangaanoplossing voorberei en met jute vasgemaak word. Hierdie oplossing behou vog en stimuleer die vorming van wondweefsel.
Wanneer ernstige en sirkelvormige (ring) skade moet met 'n brug ingeënt word met die winste van verlede jaar. Bo en onder, op een lyn van die stam, word die snye in die lengte van die bas van hout tot 2 cm lank gemaak in die inkrement aan die basis - 'n skuins snit met 'n lengte van minstens 1,5 cm, dan word dieselfde snit gemaak in die boonste gedeelte van die inkrement, nadat die totale lengte daarvan voorheen gemeet is, met inagneming van die verband van die punte onder die bas. Die ingevoegde punte van die brug word met dun klein studs agter die bas vasgemaak, of hierdie plek is vasgemaak met tou. Dan word die beskadigde area met die punte van die brug met klei bedek en met jute vasgemaak.
Vanaf die tweede helfte van die somer word die beskadigde deel bevry van die harnas en deels van klei totdat die brûe blootgestel word. Die aantal brûe, afhangend van die deursnee van die stam, is van 2 tot 5. Om wondgenesing te versnel, moet u altyd klei in 'n swak mangaanoplossing gebruik. As die wonde in een jaar nie genees het nie, word aan die begin van die volgende somer lang snye met 'n mes tot 2-3 mm diep gemaak en weer met klei bedek en met jute vasgemaak.
Dit gebeur dikwels dat die vrugte die boom breek uitmekaar... Dit is onvermydelik as die hoofvertakking onder 'n skerp hoek van minder as 45 ° vertrek. In hierdie geval is dit nodig om die tak op te lig, stutte te installeer en vas te maak met behulp van bande en ligte (gevuurde) draad. Bande moet styf wees (bord of ander materiaal) en sagte materiaal word onder die bande geplaas.
Vir die aanwas van 'n gedeeltelik afgebreekte tak, is dit nodig om na klei kontak by die afbreekpunte klei aan te trek en tot die helfte van die somer met jute vas te bind. Die volgende jaar word die toestroming van eelt (wondweefsel) by die afbreekpunte in die lengte met 'n tuinmes tot op 2-3 mm diepte gesny. bedek met klei en vasgebind om die klei te bewaar. Hierdie bewerking word herhaal totdat 'n sterk samesmelting weer gevorm word.
Wanneer oorvloedige vrugte alle hoofvertakkings wat vanaf die stam met 'n hoek van minder as 45 ° strek, moet ondersteun word. Met die verkeerde snytegniek, en veral wanneer daar op die stam beslag gelê word, genees wonde sleg en vorm hul gate dikwels, wat lei tot die voortydige dood van die boom. Die gevolglike holte kan genees word. Om dit te doen, moet dit deeglik skoongemaak word van ontbinde weefsel, ontsmet word met 'n 0,1% oplossing van kaliumpermanganaat, gevul met gebreekte klip sonder grond (baksteen, graniet gebreekte klip) en gevul word met sementmortel in die verhouding 1 deel sement en 3 dele sand
Versorging van appelkroon tydens vrugte
Na voltooiing van die vorming en beperking van die hoogte van die boom word die verdunning van 'n deel van die takke hoofsaaklik gebruik, veral binne die kroon, om 'n goeie ligreël te skep. Teen hierdie tyd word die takke onder die gewig van die oes, verander hul posisie in die kroon sterk. Baie takke is sterk. ⇒
Rypbeskerming vir tuinplante
In Sentraal-Rusland kan blomknoppe en eierstokke beskadig word deur lente-ryp. Die ogies word beskadig by 'n temperatuur van 2,2-3,9 ° C, die blomme is onder 1,5-2,5 en die ovarium is net 0,6-1,1 ° C onder nul. In knoppe en blomme word hulle meer dikwels beskadig. ⇒
Die vrugte van vrugtebome
Inenting is 'n noodsaaklike tegniek by die behandeling van vrugtebome wat deur lae temperature beïnvloed word, en knaagdiere, en een variëteit vervang deur 'n ander, meer waardevolle, vir verskillende soorte. In die kroon van die groeiende. ⇒
Belangrike nuanses van die lente snoei van vrugtebome
Baie ontluikende tuiniers wat vir die eerste keer 'n snoeier optel, begaan dieselfde foute en om nie sperdatums na te kom nie, is net een daarvan. Wat is belangrik om te onthou as u met die lente snoei in die tuin?
1. Voorbereiding van voorraad. Die gereedskap wat u gebruik om te snoei, moet verskerp en gesuiwer word. Anders kan u die boom nie net onnodig beseer nie, maar ook die plek van skade besmet.
Vir beter slyp, kan die gereedskap 'n halfuur vooraf in soutwater geweek word (1 eetlepel vir 1 glas water).
2. Snoei van jong bome. Oormatige snoei van nie-vrugbare bome moet vermy word. Die kern van die prosedure moet wees om siek, beskadigde, verdikking van die kroon te verwyder of met die takke van die lote te kompeteer, asook om die jaarlikse groei te verkort om die takke aan die sentrale geleier te onderwerp.
3. Snytegniek. Die lote wat u heeltemal wil verwyder, moet in 'n ring gesny word sonder dat daar stompe agterbly. Om die bas nie af te breek as u 'n dik tak sny nie, moet u die onderkant eers afsny en dan eers die tak van bo af sny.
4. Aandag aan die niere. Wees versigtig om nie per ongeluk die niere met die punt van die lem te slaan nie. As u die nier inkort, word die snoeier vanaf die kant van die aangrensende tak ingebring en dit onder 'n hoek van 45 grade in die rigting van die basis na die bokant van die loot geplaas. Die snylem moet 1-2 mm onder die basis van die nier wees, en die tweede lem moet 1-2 mm hoër wees.
Wenke vir die verwerking van vrugtebome in die herfs
Om die risiko van die ontwikkeling van siektes aan vrugtebome te verminder, is dit die moeite werd om die omvang van die probleem realisties te bepaal. Moenie vrugte of beskadigde takke agterlaat nie, wat die plant net sal verswak en die weerstand teen moontlike aggressors in die vorm van insekte of siektes ontneem.
Jong tuine, wat 'n lekker stukkie is vir voëls, knaagdiere of wilde diere, vra spesiale aandag aan hulself. Om hulle te beskerm, moet u 'n skema oorweeg wat omvattend en veilig vir mense moet wees. Op die grondgebied van die tuin kan u spesiale lokaas plaas om muise te veg, en dit is beter om bome te beskerm met spesiale heinings van digte materiaal, takke of houtskerms.
U moet die plante ook gereeld organiese of minerale kunsmis voer. Hulle kan in water verdun word vir wortelwater (teen 4-5 emmers per volwasse boom) of bloot op die grond gestrooi word in die gebied waar die boom groei. Elke gewas het sy eie gunsteling kunsmisstowwe, wat nie vergeet moet word nie.
Pere en appels hou van superfosfaat, terwyl kersies en pruime van superfosfaat met kaliumsulfaat hou. As die grond suur is, sal tuiniers ook hierdie probleem moet oplos. Dit is nodig om as, dolomietmeel of goed verrotte mis by organiese kunsmis te voeg. Hierdie bymiddels verbeter nie net die toestand van die grond nie, maar verhoog ook die weerstand van bome teen lae temperature.
U kan nie net vrugtebome verwerk nie, maar ook kunsmis in die herfs toedien, wat 'n uitwerking op siektes en plae sal hê. Na verwerking kan ander aktiwiteite 'n geruime tyd nie op die grondgebied van die tuin uitgevoer word nie. Bome moet tyd hê om te reageer op die fondse wat ontvang word sonder om aan nuwe spanning blootgestel te word.
Daarom moet u dit nie voor die reën verwerk voordat die aktiewe stof sy bestemming bereik het nie. Die meeste herfsbehandelings moet herhaal word met die aanvang van stabiele lente-hitte, wat die bome vinnig in staat stel om die fase van aktiewe groei en ontwikkeling te betree, om plaagaanvalle te vermy.
In die winter beveel kenners nie aan om met vrugtebome te werk nie. Die enigste uitsondering kan wees om te snoei, wat in gunstige weer uitgevoer kan word.