Blomme | Tuinmaak | July 2020
Spirea - Spirea ulmaria
Spirea: Dit is 'n meerjarige kruidagtige plant wat tot die Rosaceae-familie behoort en wat in Europa en in Noord-Amerika groei. Die naam is afgelei van 'spira' wat verwys na die spiraalvormige vorm van sy klein witroom-geurige blomme. Die genus Filipendula bevat tien spesies rustieke meerjariges; die Filipendula ulmaria is die spesie waaruit salisielsuur in 1838 onttrek is, 'n stof wat dan as "aspirien" gesintetiseer is.
Lychnis: Fior Cuculo groei streng op die platteland en in vleie of vleierige gebiede. Die naam wat aan die blom uit die landelike tradisie toegeskryf word, word teruggevoer na die vorming op die stam van wit en sagte materiaal, soortgelyk aan katoen. Die betekenis van die Fior Cuculo in die taal van blomme word in plaas daarvan gekoppel aan die gekartelde vorm van die blomme van die plant, wat die ywerigheid en vindingrykheid herinner, sinoniem met noukeurige toepassing en gesofistikeerdheid; die vorm van die blomme is inderdaad baie spesiaal.
Fuchsia: Dit kom van Mexiko, waar dit groei soos 'n boom. In Europa het dit in die '700 aangekom, danksy die matrose van die Engelse skepe, wat van Suid-Amerika teruggekeer het, 'n paar eksemplare saamgebring het. Volgens die Britse tradisie het die plantkundige James Lee die fuchsia vir die eerste keer opgemerk op die vensterbank van 'n huis in die voorstede van Londen.
Agave: Piana succulente afkomstig van Sentraal-Suid-Amerika, baie goed aangepas vir Mediterreense klimate; dit is baie bekend veral vir die blomvorming, net voor die dood. In werklikheid produseer die volwasse plante 'n lang silindervormige stam, wat talle klokvormige blomme van medium grootte dra, waarna hulle opdroog.
As ons van Convolvulus praat, bewe alle tuiniers, een van die mees weerstandbiedende onkruide. Die bindweed is nie net 'n besmetting nie, dit is 'n wonderlike blom wat 'n oorvloed blom gee, daar is talle variëteite en die betekenis daarvan verteenwoordig die plant volledig. Die term Convolvulus, ook genoem Villucchio, is afkomstig van die Latynse Convolvulus, wat beteken om te wikkel, en die neiging van die plant om te draai.
Amaryllis: Amaryllis is groot bolvormige plante, inheems aan Afrika, en groot blomme blom op 'n lang, vlesige stam; hul betekenis in die taal van blomme is afgelei van die voorkoms van die blom, groot en majestueus, van helder kleure, dikwels gepaard met 'n delikate geur.
Die algemene naam van hierdie blom, Acetosella, is afkomstig van die 'suur' en 'n effense suur smaak van die blare van die plant, wat in antieke tye net as 'n kruidmiddel vir slaaie gebruik is. Die slanke houding en oënskynlik broos, sowel as die eienskap wat die Acetosella onderskei, dit wil sê die opvou van homself tydens die reën of die sterk wind om homself te beskerm, het die betekenis bepaal dat die taal van die blomme met die plant geassosieer word. : beskerming en moederlike liefde.
'N Blom wat uit Suid-Amerika kom, veral in Peru, en daarom word dit ook Peruaanse lelie genoem. Hierdie blom blom in trosse met lang vlesige stingels; maklik om te kultiveer ook in die tuin, waar klein bolle geplaas kan word, vind Alstroemeria meer en meer ruimte ook in ruikers en ruikers.
Genista lydia: Die besems was baie welkom vir die Grieke en Romeine wat hulle in oorvloed gekweek het om bye te lok en sodoende 'n uitstekende heuning te kry. In Spanje is hulle baie waardeer vir hul delikate geur en ook die vesel van die wortels is gebruik om toue vir skepe te produseer.
Acanthus is 'n meerjarige kruidagtige plant wat sedert die ou tyd geliefd is. Plinius die Ouderling in sy botaniese verhandelinge, in 50 D.C., het die elegante en uitstekende akantusplante voorgestel om die dapperheid van die Romeinse tuine te versier. Honderd jaar voordat Virgil verbeel het dat Elena di Troia gedrapeer was met 'n wit peplos met die rande versier met akantusblare en beuk; uiteindelik 'n Atheense argitek, Callimaco, in 500 A.
Chelidonium: Hierdie plant het sy naam te danke aan die feit dat die blom in die vroeë lente plaasvind en meer presies as die eerste sluk verskyn; die naam celandine is afkomstig van die Griekse woord "chelidon" wat sluk beteken. 'N Antieke volksgeloof vertel ook dat die swaeltjies meestal die takkies van klandine op die nog steeds geslote oë van hul kleintjies vryf.
Die Druïde het dit gebruik om bose geeste te jag; Plinius die Ouere, in die eerste eeu vC, het hy hom aangeraai om dit naby die voordeur te plant om dit teen die verraad van die goddelose te beskerm. In baie lande in die Noorde, in die Middeleeue, is daar gedink dat hierdie aanleg toegerus was met 'n krag groter as die van die aggressors en die vermoë om te beskerm teen die elemente in die lang donker nagte in die winter.
Anemoon: Die term anemoon is afkomstig van die Griekse anemos, wat wind beteken; om hierdie rede word die anemoon gewoonlik windblom genoem. Hierdie benaming verwys ongetwyfeld ook na die baie kort tydsduur wat die anemoonblomme het, en terselfdertyd na die groot gebrokenheid wat hulle kenmerk.
Hul besondere voorkoms en hul giftigheid het aanleiding gegee tot mites en legendes, wat die akoniet altyd as die blom van wraak en skuldige liefde aangedui het. Die Griekse mitologie vertel dat Cerberus, 'n hond met drie koppe van Hecate, koningin van Hades, akoniet-sade in die skuim gebring het.
Aquilegia: Daar is lank gedebatteer oor die oorsprong van die term aquilegia. Daar is geleerdes wat glo dat die naam van hierdie blom nou verwant is aan die etimologiese wortel van die term en dit is aquilegium, wat in Latyn waterversamelaar beteken en wat die konkawe vorm van die blare van die plant herinner.
Amaranto Lunga is die tradisie wat amarant as 'n heilige plant beskou. Die naam amarant kom van die Griekse amarantos en dit is "dit verdwyn nie". Vandaar die betekenis wat dit deur die Grieke toegeskryf word aan die plant van vriendskap, van wedersydse agting en meer in die algemeen van alle ware gevoelens wat nooit met die verloop van tyd moet verander nie, want dit is ewig en uniek.
Burdock: Burdock is sy naam verskuldig aan die geboë vorm van sy blom; die blom word boonop gekenmerk deur die feit dat dit effens klewerig is en terselfdertyd moeilik is om te verwyder sodra dit aangebring is. Juis as gevolg van hierdie eienaardigheid, tipies van Burdock-blomme, is die betekenis wat daaraan toegeskryf word, die privaatheid en onwilligheid, net om die natuurlike neiging van die plant tot afstand van sy kontak aan te dui.
Oranje: Dit is nog altyd beskou as 'n wenslike boom. Sy land van herkoms is China; dit blyk dat daar sedert die twaalfde eeu 'n vrag vrugte aan die begin van elke jaar vanaf Beijing begin het na een van die Foochow-tempels om offers aan die gode te vier. Die aanbieding van lemoene op die eerste dag van die jaar het 'n wens vir geluk, voorspoed en oorvloed beteken.
Sneeubroodjie: dit word 'môrester' genoem omdat dit een van die eerste blomme is wat ná die winter van die grond spring. Die Christelike tradisie assosieer die sneeuwklopjag met kandelare, op 2 Februarie, die dag van die suiwering van die Madonna. Verder vertel 'n legende dat Eva en Adam, wat eenmaal uit die aardse paradys verdryf is, na 'n koue, donker plek vervoer is waar dit altyd winter was.
Leeu se mond
Leeu se bek: Die naam 'leeu se bek' is afgelei van die voorkoms van die blom, wat herinner aan 'n mond aan die een kant, 'n dierlike neus aan die ander kant. Tradisie het dit altyd as 'n blom van kaprisis beskou; in die Middeleeue het die meisies in werklikheid hul hare met hierdie blomme versier om ongewenste suikers te weier.
Linaria: Linaria staan ​​algemeen bekend as paddas vanweë die vorm van sy blomme. 'N Ander assosiasie wat altyd na linaria verwys, is inherent aan linne (die term linaria dateer eintlik uit die Latynse linum); dit lyk asof die blare die tekstuur van die stof naspeur, veral voordat dit blom.
Colchico, Efemero, Saffraan-baster - Colchicum Autumnale
Copyright 2020 \ Tuinmaak \ Blomme