Om saam met 'n ouer te kyk, die feite te kontroleer, en blootstellingsterapie kan almal help om 'n kind 'n skrikwekkende film te verwerk. Shutter
Baie van ons het 'n herinnering aan kinders van a film wat ons nagmerries gegee het en het ons na 'n nuwe vlak van vrees geneem. Miskien het dit per ongeluk gebeur. Of dalk het dit gebeur omdat 'n volwasse voog nie die regte rolprent vir jou ouderdom gekies het nie.
Vir my was dit The Exorcist. Dit was ook die fliek wat my ma bang gemaak het toe sy 'n jongeling was. Sy het my gewaarsku om dit nie te sien nie. Maar ek het dit gedoen. Ek het al maande lank buite my ouers se kamer geslaap uit vrees vir demoniese besit.
Ouers vra dikwels oor die regte ouderdom vir "scary" films. 'N nuttige hulpbron is Die Australiese Raad van Kinders en die Media, wat kleurgekodeerde leeftydgidse verskaf vir flieks wat deur kinderontwikkelingspersoneel gegradeer word.
Kom ons veronderstel egter dat jy die besluit geneem het om 'n skrikwekkende film met jou kind te sien. Wat is 'n paar goeie reëlreëls in die bestuur van hierdie mylpaal in jou kind se lewe?
Die Exorcist, 1973, is dalk nie die beste eerste scary film vir 'n kind nie. IMDB
Kyk met 'n ouer of 'n vriend
Navorsing oor indirekte ervarings kan ons help om te verstaan ​​wat gebeur wanneer 'n kind 'n skrikwekkende film kyk. Indirekte vreeservarings kan betrek kyk hoe iemand anders bang lyk of seer in 'n situasie or verbale dreigemente (soos "die boeyman met skerp tande sal middernag vir kinders kom en hulle eet").
Kinders is baie afhanklik van indirekte ervarings vir inligting oor die gevaar in die wêreld. Scary films is die perfekte voorbeeld van hierdie ervarings. Gelukkig toon navorsing ook dat indirekte verworwe vrese verminder kan word deur twee baie kragtige bronne van inligting: ouers en eweknieë.
In een van ons onlangse studies het ons gewys dat wanneer ons gepaarde gelukkige volwasse gesigte met 'n scary situasie, kinders het groter vreesvermindering getoon as wanneer hulle die situasie op hul eie ervaar het. Dit suggereer dat deur die modellering van kalm en onversadigde gedrag, of moontlik selfs genot gee om tydens 'n fliek bang te wees (let op hoe mense in die lag bars nadat 'n sprong bang is by die teaters?), Kan ouers kinders help om minder bang te wees.
Daar is ook 'n paar bewyse dat gesprekke met vriende kan help om vrees te verminder. Dit gesê, dit is belangrik om te onthou dat kinders geneig is om te word meer soortgelyk aan mekaar in bedreigingsevaluering nadat hulle 'n vreeslike of dubbelsinnige gebeurtenis met 'n goeie vriend bespreek het. Dit kan dus help om 'n scary film te bespreek met 'n goeie vriend wat sulke flieks geniet en kan die kind help om hul bekommernisse op 'n positiewe manier te bespreek.
Kry die feite
Hoe 'n ouer die film met hul kind bespreek, is ook belangrik. Kinders het nie genoeg ondervinding om die statistiese waarskynlikheid van gevaarlike gebeure wat in die wêreld op die skerm voorkom, te verstaan ​​nie. Byvoorbeeld, na die kyk van Jaws, kan 'n kind aanneem dat haai aanvalle gereeld voorkom en op elke strand voorkom.
Kinders het hulp nodig om die dinge wat hulle in flieks sien, te kontekstualiseer. Een manier om haai vrese te bespreek nadat jy Jaws gekyk het, kan wees om jou kind te help ondersoek statistieke rondom haai aanvalle (die risiko om aangeval te word, is om 1 in 3.7 miljoen) en om feite oor haaigedrag te verkry (soos wat hulle oor die algemeen nie mense jag nie).
Hierdie tegnieke is die basis van kognitiewe herstrukturering, wat aanmoedig om feite te vind eerder as katastrofiese gedagtes om ons vrese in te lig. Dit is ook 'n bewysgebaseerde tegniek vir die bestuur van oormatige angs by kinders en volwassenes.
As jou kind deur 'n fliek ontstel word, is dit 'n natuurlike reaksie om te verhoed dat hulle weer kyk. Ek het hierdie ongelukkige ervaring gehad toe my sewejarige dogter per ongeluk gekyk het Mej. Peregrine's Home for Peculiar Children, wat 'n monster met messe vir ledemate bevat wat kinders se oogballe vir ontspanning geken het.
My eerste instink was om te keer dat my dogter weer die fliek kyk. Een van die doeltreffendste maniere om oormatige en onrealistiese vrees te verminder, is egter om dit weer en weer te konfronteer totdat daardie vrees in verveling verminder. Dit word genoem blootstelling terapie.
Om hierdie rede het ons herhaaldelik haar en onsself aan dieselfde film onderwerp terwyl sy kalm en 'n mate van genoegdoening was - totdat sy verveeld was. Ons het die geluid gedemp en dwaas stem-oor-en-klank geluide vir die monster. Ons het foto's van hom met 'n snor en in 'n paar onderbroeke geteken. Gelukkig identifiseer sy hierdie film nie meer as een wat haar getraumatiseer het nie.
Hierdie strategie is moeilik om uit te voer omdat dit jou kind se nood moet verdra. In werklikheid, Dit is 'n tegniek wat die minste gebruik word deur geestesgesondheidswerkers as gevolg hiervan.
Wanneer u egter goed en met voldoende ondersteuning gedoen word (u mag dalk 'n ervare sielkundige benodig indien u nie selfversekerd is nie), is dit een van die mees effektiewe tegnieke om vrees te verminder na 'n skrikwekkende gebeurtenis soos 'n toevallige horror film.
Vrees is normaal
Het ek ooit my vrees vir die Exorcist oorwin? Dit het my ma gekontrolleer met my bed, met my oor die fliek gelag en weer bevestig dat dit bang is, en dit is normaal vir my om dit te doen (goed gedaan mamma!)
Vrees is 'n normale en aanpasbare menslike reaksie. Sommige mense, insluitend kinders, is lief vir bangheid. Daar is bewyse dat Vrywilligheid om bang te wees, kan lei tot 'n verhoogde gevoel van vervulling vir sommige van ons, want dit gee ons 'n kognitiewe breek uit ons daaglikse stres en bekommernisse.
Hopelik kan jy help om te verseker dat jou kind se eerste, skrikwekkende film-ervaring 'n onvergeetlike, aangename een is.
Carol Newall, Senior Lektor in die Kleinkind, Macquarie Universiteit