Marto Pariente. Onderhoud met die wenner van Cartagena Negra | Huidige literatuur
Mariola Diaz-Cano Arevalo | | Wedstryde en toekennings, Onderhoude, skrywers, Swart roman
Marto Familielid het 'n paar dae gelede gewen IV Swart Romanprys in Cartagena Negra, 'n fees wat in hierdie noodlottige jaar persoonlik gehou kon word. Ek het per ongeluk die skrywer van Madrid, wat hom in Guadalajara gevestig het, op Twitter gevind en ons het 'n paar boodskappe gekruis. Die resultaat, dit onderhoud dat ek jou bedank baie van. Vir sy vriendelikheid om my by te staan ​​en sy vinnige reaksie.
Swart Cartagena 2020
Dit was een van die min feeste van die genre wat hierdie noodlottige jaar persoonlik gehou is. Sy finaliste vir die IV-romanprys was almal swaargewigte:
Die laaste skipdeur Domingo Villar
Die rook heredeur Claudio Cerdán
Die melodie van die donkerdeur Daniel Fopiani
Voordat diegene sterf wat nie liefhet niedeur Inés Plana
Die idioot se gesonde verstanddeur Marto Pariente
En die wenner was Marto Pariente met 'n verhaal in die hoofrol Tony Trinidad, daardie atipiese dorpspolisieman, wat dinge op sy manier doen en 'n min of meer rustige lewe lei in die vrede van die Guadalajara-platteland. Totdat hy, weens sy suster se skuld aan 'n dwelmhandelaar in die omgewing, homself tot in die nek in die moeilikheid bevind.
Onderhoud met Marto Pariente
MARTO PARIENTE: Baie dankie vir die onderhoud. Die eerste boek wat ek gelees het, weg van kinder- en jeugliteratuur, was Die raaisel van Salem's Lot, deur Stephen King, 'n klassieke verhaal van vampiere in 'n klein stadjie in Maine. En die eerste verhaal is genoem Verbeterde teiken, hy was op skool en hy het 'n toekenning gekry. Ek het van 'n vreemdeling-inval in Mejorada del Campo gegaan en natuurlik het die kinders van CP Europe die stad en die wêreld gered.
LP: Pad, deur Cormac McCarthy. Ek is getref deur die rouheid, die realisme en die eksistensiële twyfel oor goed en kwaad. "Pa, is ons die goeie ouens?"
'N Gunsteling skrywer of iemand wat u werk veral beïnvloed het? U kan meer as een en uit alle tydperke kies.
MP: Baie. Die verbeelding van elkeen bestaan ​​uit 'n menigte skrywers, boeke, films, reekse ... Hier is 'n paar: Ken bruen, James Sallis, James Ellroy, Donald Westlake, Jim Thompson, James Crumley, Tarantino, die broers cohen. Guy Richie, Jose Luis Alvite, Luis Gutierrez Maluenda.
MP: Die karakters in die romans wat ek normaalweg lees, word nie sterk aanbeveel as dit met vriende raak nie. Ek sou graag wou ontmoet Tom Z Stone en Mati, twee karakters uit die sage met dieselfde naam as Joe Álamo. Om te skep? Hier gaan ek fliek en na die reeks. Ek sou graag enige karakter in die heelal wou skep Fargo.
MP: Ek skryf net in die oggend, baie vroegVoor die kinders opstaan Lees, oral. Ek dra gewoonlik oral 'n roman saam.
MP: My skryfhoekie is 'n hoektafel in die sitkamer. Ek probeer dit 'n persoonlike ruimte maak, maar die waarheid is dat ek dit deel met boeke, skool- en instituuthuiswerk, 'n kaktus en Lego-figure en stukke.
Jou gunsteling genres behalwe misdaadromans?
LP: Gruwel en wetenskapfiksie.
MP: Ek is saam met Die hemelse banketdeur Donald Ray Pollock. Vuil, plato-realisme van die Verenigde State het in die vroeë jare van die XNUMXste eeu plaasgevind. Ek is nou die konsep van my derde roman hersien ('N noir skemer) wat aan die begin van die jaar die lig sal sien.
Hoe dink jy is die publikasietoneel vir soveel outeurs as wat daar is of wil publiseer? En enige raad wat u by hierdie nuwe outeurs wil voeg?
MP: Publiseer onder 'n uitgewery is ingewikkeld, maar dit is niks nuuts nie. Jy moet hard werk en om dinge reg te probeer doen en waarborg steeds nie die gewenste resultate nie. Ek gee nie raad nie, maar ek kan jou vertel dat ek selfpublikasie begin het en dat die deure bietjie vir bietjie oopgaan.
Is die oomblik van krisis wat ons beleef vir u moeilik, of sal u persoonlik en met toekomstige romans by iets positiefs kan bly?
LP: Die krisis sal 'n spoor van ongemak en bitterheid laat wat op die een of ander manier uiteindelik in alle lewensterreine en kultuur in die besonder sal insypel. Dit het nog altyd gebeur na die groot oorloë en finansiële krisisse. Persoonlik, dit was 'n pynlike stadium, van gesinsverliese. Professioneel, onverbeterlik.
Groete aan alle lesers en weereens baie dankie vir die onderhoud.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Marto Pariente. Onderhoud met die wenner van Cartagena Negra