En skielik is dit aand - Protea Boekhuis
In hierdie omvangryke nuwe bundel van Joan Hambidge kom ’n veelheid van temas aan die bod: ’n vervloë jeugwêreld, die verhouding tussen ouer en kind, reise, die skryfproses, die dood van ’n bekende sanger.
Maar bowenal is dit ’n bundel oor die liefde, weliswaar in ’n volgehoue mineurtoonaard. Die titel dui reeds op ’n einde, op aankruipende donkerte. Die meeste gedigte handel oor die skipbreuk van ’n liefdesverhouding en die verwerking van die pyn van verlies, onder meer deur daaroor te skryf. Die digter waarsku in “Die gedig as getuigskrif”:
Nie dat digters ooit oor die liefde skryf nie.
Dis eerder oor die afwesigheid,
oor verlies wat die maatstaf word van liefde.
Die digter beskou haarself as “historiograaf, optekenaar, verslaggewer van die liefde
se verloop” (“Afskeid en vertrek”) wat op talle wyses iets probeer bestendig van ’n verhouding wat, ten spyte van die oordaad aan kommunikasiemiddels, onafwendbaar op mislukking afstuur.
Joan Hambidge se poësie is volledig in die hedendaagse werklikheid veranker. Die talle verwysings na verbruikersgoedere, hotelle, rekenaars en selfone gee aan die gedigte in En skielik is dit aand ’n konkreetheid en maak dit terselfdertyd ook toeganklik vir die leser. En al het ons hier met ’n baie spesifieke geval te maak, slaag Hambidge daarin om telkens ’n wyer trefkrag aan die besondere te gee.
Joan Hambidge se digbundel Ruggespraak (2002) en die keuse uit haar vorige werk, Die buigsaamheid van verdriet (2004), het ook by Protea Boekhuis verskyn.
Hambidge is bekroon met die Eugﾊne Marais-, Litera- en Institute of Africa-pryse en Hartskrif en Lykdigte het twee drukke beleef. Haar gedigte is opgeneem in Groot verseboek, Die Afrikaanse poësie in ?n duisend en enkele gedigte en in Cambridge Review of Poetry.