Oor Wilde Petunia - Inligting vir die kweek van Ruellia-blomme - Diverse
Wat is Ruellia Wild Petunia: leer oor die versorging van Ruellia-plante
Ruellia-plante is maklik om te versorg en ideaal om te bedek, en bied unieke skoonheid aan landskapsareas. Dus, wat is ruellia en kan hierdie Mexikaanse inheemse in ons eie tuintuinland gekweek word? Lees verder om meer te wete te kom oor die groei van ruellia.
Wat is Ruellia?
Ruellia-blomme is 5 sentimeter lang tregterblomme wat op 'n meerjarige struik groei. Oorspronklik inheems aan Mexiko, word dit nou in die suidweste van die Verenigde State aangetref, wat in baie gebiede genaturaliseer is. Ruellia blom vanaf die middel van die lente tot die eerste ryp in die herfs met pers of blou blomme (soms rooi of pienk) op pers stamme.
Die wyd aanpasbare Ruellia brittoniana, ook bekend as Mexikaanse petunia, Mexikaanse barrio, Mexikaanse blouklok en meestal wilde petunia, het 'n ewe verspreidende habitat van ongeveer 3 voet (91 cm.) met lae hangende takke en lineêre getande blare van 'n bont pers tint.
Versorging van Ruellia-plante
Ruellia is nie net immergroen nie, maar dit is 'n betreklik geharde variëteit, ondanks die voorliefde vir warmer temperature. Alhoewel die versorging van ruellia-plante dui op floreer in baie warm klimaat, kan hierdie wilde petunia-plante eintlik winters in die 20's en 30's (-66 en 1.1 C) oorleef. Ruellia-blomme sal gewoonlik terugsterf by die blare se wenke onder 32 grade F. (0. C) en tot in die 20's (-66 C) tot op die grond. Die ruellia wilde petunia sal egter met soveel krag weer terugspring as voorheen weer terug na seisoenale temperatuur.
As u nadink oor die versorging van ruellia-plante, moet u in gedagte hou dat die wilde petunia aggressief self saai, en dat die plante moet voorkom. As gevolg van hierdie selfsaaiery, is die plant 'n ideale houer of planter wat dien om die onstuimige verspreiding te voorkom wat waarskynlik direk in die tuinlandskap geplant word.
Vereistes vir die groei van Ruellia
'N Ideale plek om ruellia te verbou, is 'n perseel met volle sonblootstelling. Alhoewel ruellia-blomme baie aanpasbaar is en goed in die skaduwee kan vaar, moet u minder blomme verwag as gevolg van die gebrek aan sonlig. Groeiende ruellia-plante sal gereelde water waardeer, maar die verdraagsame plant kan weer droogtetoestande in voorbereide grond weerstaan.
Hierdie regop tot verspreidende meerjarige plante kan voortgeplant word deur saad, vegetatiewe steggies of wortelafdelings en moet gesny word om die selfsaaiende, ongebreidelde groei te tem. Verwyder ook rypbeskadigde blare om verdere skade of insipiente siekte te voorkom.
Die versorging van ruellia-plante is die beste in USDA-gehardheidsones 8b tot en met 11. Ruellia-blomme kan die hele jaar deur in alle sones geplant word en dit kan ook in houertuine gebruik word, as massaplantasies of as grondbedekkings waar dit baie aantreklik is vir skoenlappers.
Sommige soorte wilde petunia sluit in:
'Chi chi' - verskeidenheid met pienk blomme
'Ijspegels' - tipe wat wit blom
'Baby Katie' - dwergsoort slegs ongeveer een voet lank met pers blomme
Geliefd deur baie tuiniers vir sy hitteverdraagsaamheid en skaduwee-liefdevolle geaardheid, maar deur ander uitgeskel oor sy gretigheid om met oorgawe te versprei, R. simplex verdelend kan wees.
Danksy die soet pers blomme kom ons egter aan die pro-ruellia-kant van die debat.
Hierdie immergroen, kruidagtige meerjarige vorms is lank en kort - geskik vir produsente in USDA gehardheidsones 8-11 - verdien oorweging vir insluiting in suidelike tuine.
Die lang weergawe vorm polle van 18 sentimeter, terwyl die kort tipe polle van 12 duim vorm.
Dit is 'n regop, dikwels meervoudige plant met donkergroen, hangende, skraal en lang blare.
Dit is veral geliefd vir sy papieragtige, trompetvormige blomme wat elke skakering van die pers reënboog naboots, sowel as wit en pienk.
Ongelukkig duur elke pragtige blom net 'n dag. Maar moenie skrik nie - die plant produseer daagliks 'n opeenvolgende blomme van twee duim vanaf die lente tot die herfs.
Kom ons leer meer oor hierdie lieflike, maar verdelende plant, en waarom Floridians niks daarmee wil doen nie! Dit is wat ons in hierdie artikel sal aanpak:
Wilde Petunia sade
Saai: Direkte saai in die laat herfs en plant net onder die oppervlak van die grond. Meng die sade met klam sand vir die lente en hou dit 60 dae in die yskas voordat dit geplant word. Hou die grond liggies klam tot ontkieming, wat gewoonlik 4-6 weke duur. Die saad kan ook binnenshuis begin word 6-8 weke voordat dit in die lente geplant word. Hou saailinge liggies klam en plant dit uit sodra hulle verskeie blare ontwikkel het.
Groei: Water saailinge gereeld totdat hulle gevestig raak. Hierdie plant groei die beste in gemiddelde grond, hoewel dit droogte en redelik vogtige grond verdra. Hierdie plant lok kolibries en skoenlappers sowel as takbokke. Dit kan versprei deur selfsaai. Hierdie blom presteer goed as 'n houerplant of as 'n toevoeging tot 'n rotstuin.
Oes: Hierdie bloeisels presteer nie goed as snyblomme nie, en word die beste buite geniet.
Saadbesparing: Nadat die blomme verdof, sal klein saadpeule vorm. As dit ryp is, sal die saadpeule bruin word, verwyder dit en sprei dit uit om droog te word van direkte sonlig. Hou in gedagte dat die peule dikwels ontplof en hul saad verdryf terwyl dit droog word, en dat dit dalk 'n ligte bedekking nodig het om die saad te bevat. Skei die saad van die peule en bêre die saad op 'n koel, droë plek.
Algemene name: Fringeleaf, Harige Ruellia
Latynse naam: Ruellia humilis
Spesie oorsprong: Amerikaanse inheemse veldblom
Tipe: Inheemse veldblomme
USDA-sones: 4, 5, 6, 7, 8, 9
Amerikaanse streke: Vlaktes / Texas, Midwest, Noordoos, Suidoos
Sade per ons: 4,600
Stratifikasie: Koud / nat vir 8 weke
Ontkiemingsgemak: Stratifiseer 8 Weke
Sonlig: Volle Son
Hoogte: 18 duim
Kleur: Pienk, pers
Bloei seisoen: Bloei vroeë somer, blom laat somer
Gebruik: Lok bestuiwers, lok heuningbye, kolibries, dierebestand
Hierdie pragtige laventelbloeisels is 'n wilde inheemse soort petunia. Hierdie veldblom vorm harde saadpeule wat gehoor kan word as hulle hul ryp sade na 'n nuwe plek ontplof. Hierdie laaggroeiende meerjarige plant goed as 'n houerplant of as 'n toevoeging tot 'n rotstuin.
Hierdie inheemse prêrie is 'n taai monster wat homself dikwels op rotsagtige en droë plekke vestig. Die geslagsnaam "Ruella" vereer Jean Ruel, 'n bekende Franse geneesheer en plantkundige wat klas gegee het aan die Universiteit van Parys. Ruel het 'n groot deel van sy lewe gewy aan die ondersoek en skryf van 'n drieledige werk wat die inheemse plante van Frankryk uiteensit. Die spesienaam "humilis" beteken "laagliggende", wat verwys na die lae groei van hierdie plant.
Groei: Water saailinge gereeld totdat hulle gevestig raak. Hierdie plant groei die beste in gemiddelde grond, hoewel dit droogte en redelik vogtige grond verdra. Hierdie plant lok kolibries en skoenlappers, sowel as takbokke. Dit kan versprei deur selfsaai. Hierdie blom presteer goed as 'n houerplant of as 'n toevoeging tot 'n rotstuin.
Blommevrydag: Wilde petunia
Wilde petunia (Ruellia caroliniensis)
Klik op terme vir botaniese definisies.
Wilde petunia is 'n langlewende meerjarige veldblom wat in vogtige tot nat hangmatte, plat bosse en sandheuwels gevind word, langs paaie en op versteurde terreine. Dit blom gewoonlik in die laat lente tot die laat somer / vroeë herfs. Die laventelkorrels lok 'n verskeidenheid bye, waaronder hommels, blaarsnyers en heuningbye. Verskeie skoenlapperspesies, waaronder wit pou (Anartia jatrophae), Malagiet (Siproeta stelenes) en Mangrove buckeye (Junonia genoveva), versamel nektar van die blomme. Die plant is 'n gasheer vir die gewone buckeye (Junonia coenia).
Blomme is vyfblomagtig, tregtervormig en word ongeveer 2 sentimeter in deursnee. Hulle kan pers, laventel of ligpienk-wit wees en word in trosse gebore langs meervlakkige stingels. Die blare is groen, eenvoudig en ovaal tot ellipties, met die teenoorgestelde rangskikking. Die blare en stingels is bedek met fyn hare. Soos ander lede van die Acanthaceae-familie, sal Wild petunia se volwasse saadkapsules oopbars en sade ver van die ouerplant af stuur. Die plant het baie groeigewoontes, van plat tot regop met kort of lang internodes.
Alhoewel die algemene naam "petunia" is, is die blomme in die Ruellia geslagte is nie ware petunias nie, wat lede is van die familie Solanaceae (nastergal).
Ruellia humulis (Wilde Petunia)
1 tot 'n paar stingellose blomme in die boonste blaaroksels. Blomme is tregtervormig, ongeveer 1 sentimeter breed en 1½ tot 2½ sentimeter lank, laventel tot pienk of ligblou, met 5 wyd verspreide lobbe en donkerder strepe in die keel. Binne die buis is vier wit tot persagtige meeldrade en 'n wit tot pers styl met 'n verdeelde punt.
Die buis word 'n derde tot halfpad saamgetrek, en word baie skraal, liggroen en steelagtig. Die kelk wat die basis van die blom omring, het 5 liniêre lobbe wat ongeveer die helfte so lank is as die saamgeperste deel van die buis, en die lobbe met lang, verspreide hare rondom die rande.
Blare en stingels:
Die blare is 1 tot 3 sentimeter lank en tot 1 sentimeter breed, tandeloos, dig harig, lans tot byna diamantvormig, met 'n stomp punt aan die punt en stingeloos of amper so. Aanhegting is teenoorgesteld, met pare loodreg op die paar bo en onder. Rande is ietwat golwend. Stingels is regop, enkel of meervoudig van die basis af, min vertakte, swak vierkantig, groen tot pers, en verskillende bedek in lang, verspreide, wit hare.
Vrugte is 'n gladde, tweesnydende, koeëlvormige kapsule wat korter is as die kelkblare. Elke afdeling bevat 3 tot 8 plat ovaal sade wat uitgeskiet word as dit ryp is.
Saadjies is bedek met fyn, spiraalvormige hare wat afwikkel as dit nat is en die saad in die grond begrawe.
'N Bedreigde spesie in 1984, maar 'n lang gedagte verdwyn uit Minnesota, is 'n nuwe populasie Wild Petunia in 2005 in Afton State Park in Washington County ontdek. Volgens die DNR was die gebied waar dit gevind is vroeër weiding, dus is dit onbekend of dit bevolking kom natuurlik voor of word bekendgestel. Aangesien die Afton-bevolking nog die enigste bekende voorkoms in die staat is, is dit in 2013 as 'n Spesiale Bekommernisspesie aangewys dat die status kan verander as daar bykomende liggings gevind word. Dit word tans gelys as Bedreig in Wisconsin. Wild Petunia is toenemend beskikbaar in die inheemse plantehandel en vaar goed in verbouing.
Foto's met vergunning van Peter M. Dziuk geneem in sy tuin in die tuin in Ramsey County.
Ek het 'n paar hiervan in die bos agter my huis gewaar.
Sjoe Desmond jy leef 'n mal lewe.
Het 'n wit weergawe gesien by Pleasant Lake naby St. Cloud, wat uitgebrei word deur die parkeerterrein vir die boot. Ons het vanoggend daar gekano. Dit het beslis nie bedreig gelyk nie. Was 'n wingerdstok wat baie van die onkruid in die omgewing toegedraai het. Blare pas by die beskrywing. Blomme lyk meer soos 'n tipiese petunia, so miskien 'n variasie ?. Ek was nie daarvan bewus dat daar 'n wilde petunia was nie. Enige idees?
Karen, wilde petunia is nie 'n wingerdstok nie. Wat jy gesien het, was óf die inheemse oggendroem, Calystegia sepium (heining bindweed) of die onkruid Convolvulus arvensis (veld bindweed).
Ongeveer 10 jaar gelede het ek 'n wilde petunia-plant by 'n inheemse plantkwekery gekoop. Dit het baie vrugbaar in my tuin geword, en kan vinnig weer gesaai word. Kom op in die grasperk en langs die rand van blombeddings. Blomme selfs wanneer dit baie kort in die grasperk is. Ek geniet hierdie plant baie.
Ek is baie spyt dat ek dit geplant het. Ek het dit 8 jaar gelede by 'n inheemse kwekery gekoop. Dit verskyn oral en druk ander inheemse plante uit. Die wortels is taai en moet uitgegrawe word. Ek hoop dat ek dit oor verskeie jare kan uitskakel.
Ons het wilde petunia in ons tuine. Dit beweeg 'n bietjie, maar dit het baie kompetisie om dit in toom te hou, sodat dit nie 'n plaag geword het nie.
Het dit net my tuin gevind, Augustus 2019. Dit is op sigself tussen sedum grondbedekkings en 'Autumn Joy'. 'N Skaars vonds!
Ek het baie jare gelede my tuin geplant en dit meng in met die asclepius tuberosa, die liatris-spesies, lobelia en al die ander. Pragtige plant. Fyn tussen die blou vlag irisse wat terugsterf soos die hitte aankom.
Ek het 'n paar hiervan geplant in 2015. Ek het gedink dat die hase almal gevreet het, maar dit het teruggekom en floreer nou. In sommige gebiede sal ek dit moet trek, want dit lyk asof dit oorneem. Ek het hier gekyk en gewonder of dit deur risome versprei. Bly om anders te weet. want soos ek dit verstaan, is dit hoe plantpopulasies ander spesies verstik. (En risome is 'n fout om te verwyder.) Dit spruit ook op in my grasperk en ander tuine in die tuin. Die vrugte, soos hier getoon, lyk asof dit nie in die lug gaan nie, so ek dink die eekhorings en voëls versprei dit. (Ontspring in gebiede binne 'n haasbestande heining.) Dit is in elk geval interessant om te weet dat dit bedreig is. Miskien deel ek die vrugte met 'n paar bure om te help met die terugkeer. Hou van die webwerf. Dankie!
Bevat Mexikaanse petunias
Mexikaanse petunias kan vinnig 'n tuin of tuinbed oorneem. Daar is 'n paar maniere om Mexikaanse petunias te verhoed om ander gebiede in te haal.
Druk houtplanke ongeveer 6 sentimeter diep om die plant om die verspreiding van die plant te vertraag en te beheer.
Plant 'n groter Mexikaanse petunia in 'n pot en gooi dit in 'n gevestigde tuin. Die wortels sal binne-in die pot groei en die plant jare lank mooi laat blom voordat dit weer gevreet moet word.
Deur die plant in 'n ommuurde gebied weg van ander plante te plaas, sal dit dwing om as grondbedekking te groei sonder om ander dele van die tuin binne te val.
Saad kan beweeg, dus as u 'n Mexikaanse petunia-spruit vind in 'n gebied waar u nie wil hê dat die plant moet groei nie, pluk dit so gou as moontlik om te verhoed dat dit wortels maak en 'n probleem word.