Geskryf deur Werner Antweiler en Sumeet Gulati
Ontario se nuwe premier, Doug Ford, skraap die provinsie uit cap-en-handel program, wat ontwerp is om besighede te beloon wat hul kweekhuisgasvrystellings verminder, as deel van sy belofte om petrol meer bekostigbaar te maak.
Waarvandaan gaan die koolstofbeleid in Kanada se mees bevolkte provinsie vandaan?
Klimaatverandering gaan nie weg nie deur dit te ignoreer en niks te doen nie. Terwyl Ford, Saskatchewan Premier Scott Moe en die federale konserwatiewe leier, Andrew Scheer, alle opponerende koolstofpryse bied, bied hulle nie 'n samehangende alternatiewe beleid vir die versagtende klimaatsverandering aan nie.
Onder die huidige federale mandaat, met geen provinsiale beleid in plek nie, sal die federale regering 'n backstop koolstofheffing op onweerstaanbare provinsies. Hierdie heffing, gehef op alle brandstowwe wat kweekhuisgasse uitstoot, is te danke aan $ 50 per ton op 2022, 'n koolstofprys wat amper twee keer die voorspelde prys van koolstofpermitte in 2022 onder Ontario se pet-en-handel-stelsel is, gekoppel aan Kalifornië en Quebec.
Die federale regering het Ontario se pet-en-handel-stelsel aanvaar omdat die voorspelde koolstofvermindering daardeur minstens so groot was as dié onder 'n eensydige koolstofstop.
Die teorie is dat Kalifornië, met sy ouer energie-infrastruktuur en 'n groter nywerheidsbasis, 'n groot aantal goedkoop permitte sal voorsien, sodat Ontario en Quebec die globale uitstoot teen laer koste kan verminder as as hulle 'n provinsiale koolstofbelasting ingestel het.
Maar daar is onsekerheid of die nasionale koolstofbeleid teen populistiese politici soos Doug Ford sal slaag, wat koolstofpryse verlig het as "Die grootste ryp wat ek nog ooit gesien het."
Jason Kenney beloof om Alberta van sy breë koolstofbelasting te ontslae te raak as die premier van Alberta verkies word. As dit gebeur, sal daar baie min provinsiale steun vir die federale plan wees.
Hierdie politieke uitdaging is waarskynlik groter as die wettige uitdaging wat Saskatchewan teen die federale koolstofprys ingestel het. Die federale regering het breë magte om landwye belasting onder die Grondwet in te stel.
Implementeer 'n koolstofbelasting anders
As die Justin Trudeau-regering sy groen geloofsbriewe wil herhaal, sal hy sy rugsteunbeleid moet implementeer, selfs in die gesig van opposisie teen Ontario en Saskatchewan. Maar om breë steun vir die plan te hou, moet dit dalk ook verander soos dit dit implementeer.
British Columbia se koolstofbelasting het politieke veranderinge oorleef omdat dit as inkomste-neutraal beskou is: Belastinginkomste word teruggekeer deur middel van lae-inkomsteklimaat-aksiebelastingkrediete en ander vermindering van persoonlike en korporatiewe inkomstebelasting.
Soos tans in die wetgewing geskryf, moet alle inkomste wat voortspruit uit die backstop in die provinsie bly. In plaas daarvan om dit aan die provinsiale regering terug te gee, moet die federale regering dit direk aan belastingbetalers terugbesorg (Trudeau het ook na sy eerste ontmoeting met Ford daarop aangedui).
Elke persoon, jonk of oud, kan jaarliks ​​'n koolstofdividend-tjek ontvang. Dit sou onmoontlik wees om so 'n beleid te ontken as "nog 'n belastinggryp."
'N Kooldividend verlig ook die belangrikste ekonomiese beswaar: Dat 'n koolstofheffing swakker huishoudings buitensporig belas. Om die inkomste op 'n per capita basis te herwin, sal hierdie ongewenste verspreidingseffek regstel. Dit is ook 'n familievriendelike beleid, as kinders dieselfde bedrag as hul ouers ontvang.
Familie van vier kan groot dividend kry
In 2016 het Ontario 160 miljoen ton koolstofdioksied vrygestel. As 'n koolstofprys van $ 20 per ton toegepas word op die uitstoot, kan die inkomste van $ 3.2 miljard gelykop verdeel word onder Ontario se 14.2 miljoen inwoners. 'N Ontario-gesin van vier sal 'n jaarlikse $ 900-tjek kry wat tot meer as $ 2,000 in 2022 kan klim wanneer die heffing $ 50 'n ton bereik - 'n benadering omdat die belastingbasis mettertyd sal krimp wanneer die belasting styg.
Kanada het deur die ooreenkoms van Parys verbind om koolstofvrystellings te verminder om die toename van die globale gemiddelde temperatuur te beperk tot 1.5 ° C bo pre-industriële vlakke. Dit is 'n hoogs ambisieuse doelwit, en om te voldoen aan Kanada se belofte, moet alle provinsies hul billike aandeel doen om koolstofdioksiedemissies te verminder.
Koolstofpryse werk, soos ons eie navorsing toon. Die brandstofverbruik per capita verminder as gevolg van permanente verhogings in brandstof en koolstofbelasting. Baie van die trekkings kom uit die aankoop van meer brandstofdoeltreffende voertuie, en sommige van minder ry of oorskakel na ander vervoermiddele. Nywerheid en huishoudings pas ook aan.
Maar die ekonomiese logika van koolstofpryse is op kiesers verlore as hulle net sien wat hulle sal betaal en nie wat hulle sal kry nie. 'N "koolstofdividend" is die beste hoop van Kanada om 'n broodnodige beleid vir klimaatsverandering teen weerstand van antagonistiese provinsiale regerings te verdedig.
Werner Antweiler, Medeprofessor, Universiteit van British Columbia en Sumeet Gulati, professor, Universiteit van British Columbia
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Belastingbetalers sal 'n koolstofbelasting terugbetaal as hulle 'n tjek in die pos kry