Deur die geloof het Abraham, toe hy geroep is, gehoorsaam weggetrek na die plek wat hy as 'n erfenis sou ontvang; en hy het weggetrek sonder om te weet waar hy sou kom. Deur die geloof het hy as vreemdeling gaan woon in die land van belofte soos in 'n vreemde land en in tente gewoon met Isak en Jakob, die mede-erfgename van dieselfde belofte. Want hy het die stad verwag wat fondamente het, waarvan God die boumeester en oprigter is.
Hebr 11: 8-10
Abraham bly deur al die eeue heen die ligtende voorbeeld vir almal wat glo. Wat was die groot geheim van hierdie stralende geloofslewe? Abraham se onvoorwaardelike geloof in God! Daardeur kon Abraham hom geheel en al oorgee aan God se leiding, ook al het hy nie altyd die Here se doel verstaan nie. Daardeur kon hy alles prysgee wat hy so liefgehad het: sy geboortegrond, sy bloedverwante. God het immers gebied - en dus gaan hy die onbekende toekoms tegemoet. Was hy 'n avonturier? Nee - 'n gelowige. Iemand wat so op God vertrou het dat hy sonder om te aarsel die weg gegaan het wat God hom aangewys het. 'n Weg van smarte? In vele opsigte, ja! Maar Gods weg. En dus die enigste regte weg.
Om soos Abraham uit te trek, sonder om te weet waar jy sal uitkom, maak ons almal kriewelrig, bang en benoud. Ons hou daarvan om self ons lewenspad so 'n bietjie te verken. Dit lyk vir ons veiliger so. 'n Mens moet darem min of meer weet wat vir jou voorlê. Ons voel baie veiliger by onsself as by God. Ons bly maar graag op ons bekende werf. En dan verontskuldig ons onsself so maklik en sê: "Ons hou nie van avonture nie." Maar om op Gods bevel te gaan is geen avontuur nie. Dit is geloof! Gehoorsame geloof. "Is geloof dan nie baie gewaag nie? As dit jou alles mag kos, as jy daarvoor alles in die steek moet laat... en dan nog die onsekerheid dat jy nie presies weet waarheen nie?"
Maar God weet tog waarheen Hy wil, ook met jou lewe. Dink jy dan nog dis gewaag om gehoorsaam op God se weg te gaan? Dan vertrou jy meer op jouself as op God! Daar is mense wat in 'n motor altyd saam sit en bestuur. Dit help nie - hulle bly tog nog van die bestuurder afhanklik. Is dit nie die verstandigste om die bestuur van jou lewe aan God toe te vertrou nie? En die minste gewaagd nie? Gaan maar rustig op God se weg, in gehoorsame geloof. Soos Abraham.