Met een persoon kan ons oordadig wees met ons liefde en ons aandag, en met ander is ons ellendig. Op een dag of een oomblik kan ons uitbundig wees, terwyl die volgende ons die grootste wanhoop kan voel. Ons voel groot liefde vir iemand, terwyl ons terselfdertyd groot seer en wrok teenoor ander (of soms selfs dieselfde persoon) dra. Wat ons in die wêreld sien "daarbuite", as ons nou kyk, kan ons in ons eie self vind.
Tog is dit soms makliker om die vinger na iemand anders se of die wêreld se mislukkings as op ons eie te wys. Dit is makliker om ander te blameer en te oordeel vir hul "verkeerde doeleindes" en karakterfoute, en op een of ander manier ons eie oordink. Ag, ja, die wêreld sou 'n beter plek wees as "________" (vul die spasies in) was ________________. Ons kyk na ander se probleme, met die probleme van nasies of rasse, en dit is maklik vir ons om die oplossings vir hul uitdagings te sien.
Maar dit is nie altyd so maklik as ons onsself in die onrus betrap word nie. Ons word vasgevang in ons ego's, ons emosies, ons behoeftes en begeertes, ons drange, ons vrese, ons oortuigings, ons projeksies, ons verstand. Soos die spreekwoord sê, Dis moeilik om die bos vir die bome te sien - en soms is dit moeilik om die bome vir die bos te sien. Wanneer ons vasgevang word om die rekeninge te betaal, om eindig te ontmoet, hardloop na die werk, uit te stryk om die werk betyds te doen, die behoeftes van ons kinders, familie en vriende te ontmoet, kan ons soms nie die hele prentjie sien nie.
Ons is deel van die groot prentjie
Wat ook al gebeur in ons huise, in ons werkplek, in ons woonbuurte, stede, lande en in die wêreld, is deel van die groot prentjie, en ons is ook deel hiervan. Ek onthou dat wanneer 'n boom oral in die wêreld beseer word, alle bome die pyn ervaar. Op dieselfde manier, wanneer iemand seergekry of pyn oral op die planeet is, raak hulle pyn - nie bewustelik nie, maar die energie wat in die heelal vrygestel word deur hul huil, reverberate en bereik die hart van elkeen van ons. Ons harte is almal verbind as deel van die Eenheid wat die heelal is. Ons is almal selle in die liggaam van die lewe en wanneer een deel van ons liggaam seer maak, word al die ander dele aangetas.
U kan bekend wees met die akroniem, WWJD? "Wat sal Jesus doen?" Ek het dit op T-hemde en op bumperstickers gesien. Miskien moet ons daardie vraag begin vra, maar deur sy meer algemene betekenis te gebruik: Wat sou Liefde doen? Wat sal my liefdevolle hart hê ek moet doen? As ek verkies het om uit liefde te handel, wat sou ek doen? Dit is 'n vraag wat ons onsself moet vra, nie net elke dag nie, maar elke oomblik. Hierdie vraag moet kom ons "mantra", ons daaglikse meditasie, ons daaglikse oefening, ons daaglikse fokus. Wat sal my liefdeshart doen? Wat kan ek doen?
Wanneer ons onsself met 'n keuse bevind (wat elke oomblik is), moet ons die vraag ten minste vra. Ons het altyd die keuse om die pad van liefde, vriendelikheid en deernis te volg of nie, maar ten minste moet ons begin vra: Wat sou my liefdevolle self voorstel dat ek dit doen?
Wanneer jy by die kruidenierswinkel is en 'n kind hoor huil, wat sal jou hart doen? Miskien stuur die kind stilweg 'n gerusstellende gedagte: "Dis ok, jy is veilig. Alles is reg." Miskien glimlag by die kind terwyl jy verbygaan, en stuur haar liefde. Of wanneer jy die uitklaar toonbank bereik en die klerk moeg en baie ongeduldig lyk: Wat sal Liefde doen? Miskien is daar weer, 'n soort gedagte, 'n glimlag, 'n sagte wêreld, 'n strelende houding.
Alles in ons wêreld "behoort" aan ons. Baie van die wêreld se godsdienste leer dat "man" "heerskappy" oor die wêreld gegee is. Nou, sonder om in te gaan of dit waar is of nie, kom ons kyk net soos wat dit kan beteken. Die woordeboek definieer heerskappy as "'n invloedsfeer". Dan in daardie sin, ja, ons het heerskappy. Ons het invloed op die wêreld rondom ons. Soms kan 'n vriendelike woord en 'n glimlag iemand se houding verander en hul dag verhelder, en in uiterste gevalle kan dit selfs iemand van selfmoord pleeg.
Ons het invloed. Nie net op die mense raak ons ​​direk nie, maar ons kan ook wêreldwyd 'n groter invloed hê deur die aksies wat ons neem en die aksies waarmee ons ander in ons naam neem.
Baie van ons het baie tyd spandeer oor die "stelsel", oor die omgewing, aardverwarming, besoedeling, kindermishandeling, armoede, regeringsbeleid, uitbuiting, oorloë, ens. Tog kla ons en tree dit op asof dit alles is uit ons heerskappy, buite ons beheer. Tog is niks verder uit die waarheid nie. Ons kan 'n verskil maak - met ons aksies, ons woorde en ons doelwitte. Baie van ons het lankal gelede aan ons regering en ons politici gesê. Ons het gestop om te stem, of as ons dit gedoen het, het ons dit gedoen met 'n gesindheid van hopeloosheid. Na alles wat verskil kan een persoon maak?
Elke keer as ek dink aan een persoon wat 'n verskil maak, onthou ek die verhaal van die honderdste aap. Toe 100-ape op een eiland hul aartappels begin was, het ape op die naburige eilande, sonder enige kontak tussen eilande, hul aartappels gewas. Met ander woorde, wanneer een van ons, dan 'n ander, dan 'n ander, begin met aksies met die doel om 'n verskil te maak, kan dit na 'n rukkie 'n "epidemiese" beweging word.
Iemand wat as 'n veldtogbestuurder vir 'n politikus gewerk het, het opgemerk dat selfs wanneer hulle so min as 10 of vyftien letters ontvang het of 'n probleem oproep, het hulle dit ernstig geneem. Hoekom? Omdat hulle geweet het dat as 10 of vyftien mense die tyd geneem het om te skryf of te bel, was daar baie ander wat dieselfde gevoel het, maar het nie die tyd geneem om hulle te kontak nie. Dink net of ons almal verantwoordelikheid aanvaar het vir wat ons in die wêreld wil sien, en ons stadsrade, ons regeringsamptenare, ons kongres en president, die Verenigde Nasies, wêreldleiers, het met oproepe en briewe gesê: "dit is ons wil hê "," dit is wat ons beskou as die hoogste goed vir almal ".
Politici is menslik, en meer as dit, hulle is afhanklik van mense wat hul beleid ondersteun as hulle herverkies word. Ons moet stop om te bitching en begin iets doen. Ons is nie magteloos nie, tensy ons weier om ons krag van spraak en aksie in te neem.
Nou, as jy heeltemal gelukkig is met die manier waarop dinge in die wêreld gaan, moet jy niks doen nie. Maar ek is seker daar is ten minste een ding (net een?) Wat jy wil verbeter, of dit nou die status van onderwys is, of die situasie van die haweloses of mishandelde kinders en vroue of die ontheiliging van ons nasionale woude, of die besoedeling op ons pragtige planeet, of die vermorsing van menslike en natuurlike hulpbronne, of die sinnelose doodmaak van mense om ego's en menslike gierigheid te bevredig, of, of, of ...
Dit is ons planeet, dit is ons aarde, dit is ons lewe. Ons is nie "niks" nie. Ons is nie magteloos nie. Ons moet ons stemme laat hoor. Ons moet almal laat weet wat ons wil hê die toekoms (en die hede) moet wees. Om ons TV's te sit en te kla, of om nie eens te kla omdat ons opgegee het nie, is eintlik bygedra tot die probleem. As ons weet daar is iets verkeerds en niks doen nie, is ons so verantwoordelik as diegene wat die verkragting en plundering van die heiligheid van die lewe doen.
Ons is dit. Niemand gaan op 'n wit perd kom en ons red nie. As jy wag vir Jesus om af te kom (of vreemdelinge, of enigeen) en jou te red, dan het jy opgee. Selfs Jesus het gesê (en ek parafraseer) "hierdie dinge wat ek doen, kan jy ook doen". Hy het nie gesê nie, hoi, moenie bekommerd wees nie, as dit regtig sleg word, sal ek dit versorg en regmaak vir jou. Nee, hy het gesê, hierdie dinge wat ek doen, kan jy ook doen. En hy het ook gesê dat as ons die geloof van 'n mosterdsaad gehad het, ons berge kon beweeg.
Baie van ons het ons geloof verloor - in onsself en in die mensdom. Ons hang ons kop in wanhoop en skud ons koppe op hoe sleg dit geword het en het nog 'n bier (of 'n ander dieetskos) of oorskakel na 'n ander TV-kanaal. Ons kyk na die wêreld by onsself af wat dit alles kom?
Wel, dit het gekom tot wat ons (en ek sluit myself ook hierin in) het dit laat gebeur. Die hebsug, die haat, die wanhoop het toegeneem omdat ons niks gedoen het om dit te stop nie. Dit is 'n harde besef dat ons almal moet kom. Maar ons moet bereid wees om dit te aanvaar, aangesien ons net so verantwoordelik is vir die toestand van die wêreld as die misdadigers (of ekologiese, politieke, godsdienstige, ens.). Ons het dit laat gebeur omdat ons nie opgestaan ​​het en gesê het "ons wil dit anders doen nie".
Maar dit gaan nie oor die plasing van die skuld en sê "mea culpa" (dit is my skuld). Dit is bloot om te erken dat ons op dieselfde manier ons bydrae tot die probleem bygedra het, ons kan bydra tot die oplossings deur ons aksies.
Marianne Williamson het geskryf (dit word wyd toegeskryf aan Nelson Mandela):
"Ons diepste vrees is nie dat ons onvoldoende is nie. Ons diepste vrees is dat ons kragtig buite maat is. Dit is ons lig, nie ons duisternis wat ons die meeste skrik nie. Ons vra ons af: Wie is ek briljant, wonderlik, talentvol, fabelagtig? Eintlik, wie is jy nie? Jy is 'n kind van God. Jou kleintjies speel nie die wêreld nie. Daar is niks verlig oor krimping sodat ander mense nie onseker oor jou sal voel nie. Ons is almal bedoel om Skoon soos kinders doen. Ons is gebore om die heerlikheid van God wat in ons is, te manifesteer. Dit is nie net in sommige van ons nie, dit is in almal. En as ons ons eie lig laat skyn, gee ons onbewustelik ander mense toestemming om dieselfde te doen. As ons bevry word van ons eie vrees, bevry ons teenwoordigheid ander mense outomaties. " - 'N Terugkeer na Liefde: Refleksie oor die beginsels van 'n kursus in wonderwerke (vanaf Hoofstuk 7, Afdeling 3)
Liefde is kragtig buite maat
Dit is tyd om te erken dat ons kragtig is, dat ons 'n verskil kan maak. Ons moet ophou om ons verbeelde kragteloosheid te neem as 'n verskoning om terug te sit en niks te doen nie. As ons wil hê dat die wêreld moet verander, vir onsself en vir ons kinders, moet ons opstaan ​​en getel word. Ons moet deelneem aan hierdie eksperiment genaamd Lewe op Aarde, in alles wat ons die beste kan deelneem.
"Dit is tyd om sinies oor sinisme te wees. Kom ons stel hierdie evolusionêre uitdaging aan ons kreatiwiteit voor, en begin om vars voor te stel, en dan te bou, 'n samelewing wat werk. Ons het miljoene jare aan hierdie punt van menslike evolusie spandeer, en Dit is een van die mees opwindende en belangrike tye om op die planeet te leef. Kom ons erken die uitdaging. Kom ons erken hoe moeilik en depressief dit kan wees - en dan verder as daardie depressie en wanhoop in aksie. " - Duane Elgin, skrywer van "Vrywillige Eenvoud" en "Belofte Vooruit"
Geweld en Medelye: Dialoë op die lewe vandag
Deur Sy Heiligheid Die Dalai Lama & Jean-Claude Carrière.
Met die aanspreek van die probleme wat ons wêreld tans in die gesig staar, insluitende terrorisme, omgewingsgevare en oorbevolking, bied die Dalai Lama direkte leiding en sagte wysheid oor hoe om sulke groot probleme te oorkom.