'N Illustrasie van die Brothers Grimm-sprokie "The Brave Little Tailor. Shutter
Die broers Grimm is meer as 150 jaar dood, maar hulle het onlangs 'n nuwe storie vrygestel met 'n bietjie hulp van kunsmatige intelligensie.
Die Prinses en die Fox is geskep nadat 'n groep skrywers, kunstenaars en ontwikkelaars 'n program gebruik het wat geïnspireer is deur voorspellende teks op fone om die versamelde stories van die Brothers Grimm te skandeer om woorde en soortgelyke frases voor te stel. Menslike skrywers het toe oorgeneem om die AI se algoritmiese voorstelle in die nuutste Grimm-sprokie te vorm.
Die nuwe verhaal vertel die verhaal van 'n praatvos wat 'n nederige meulenaar se seun help red 'n pragtige prinses van die lot om met 'n verskriklike prins te trou wat sy nie liefhet nie.
Maar hier is die ding, die Brothers Grimm het eintlik nie hul sprokies in die eerste plek geskryf nie. Hulle het hulle versamel - van vriende, dienaars, werkers en familielede. Sprokies is natuurlik altyd herverkoop. Hulle kom lewendig in die vertel - of dit 'n kind is wat na 'n klankboek in die motor luister, Snow White en die Huntsman op DVD kyk of na Shrek The Musical in die teater sing.
Die Grimms se sprokiesverhale is die eerste keer in 1812 gepubliseer en het nooit uit druk gegaan nie. Die Grimm-broers was betrokke by die stryd om die Duitse onafhanklikheid. As deel van die saak vir nasie, wou hulle bewys dat Duitsers, as 'n duidelike volk, hul eie folklore gehad het. Hulle was ook politieke veldtogte en onder die Göttingen Sewe wat geweier het om 'n eed van lojaliteit aan die nuwe koning van Hanover te gee toe hy 'n meer liberale grondwet verwerp het. Hulle het gevolglik hul werk verloor en Jakob Grimm - soos baie karakters in die sprokies - moes in ballingskap gaan.
Sedertdien is Grimms 'Fairy Tales in honderd tale vertaal en weer en weer herroep. Hulle het duisende ander werke geïnspireer, van Angela Carter se bloedige kamer om Die Simpsons 'Treehouse of Horror.
Jakob Grimm was nie net 'n versamelaar van volksverhale nie. Hy was ook 'n filoloog (iemand wat taal studeer) en leksikograaf wie se werk vandag nog invloedryke is. Behalwe dat hy 'n meesterverhaalder is, word die idees wat hy ontwikkel het steeds in universiteite ondersoek. Grimm se wet, vernoem na Jakob Grimm, kyk hoe klanke verander as hulle van een taal na 'n ander oorgaan. "P" is geneig om "F" te word, terwyl "G" word "W" ensovoorts.
Die Grimms se sprokiesverhale word steeds deur generasies oorgedra. En alhoewel die rolprent van prinsesse en varkehonde baie ver weg bly van die wêreld waarin die meeste van ons woon, is die verhale steeds 'n belangrike deel van ons kulturele erfenis. Die stories wat die broers in Noord-Duitsland aan die begin van die 19-eeu gevind het, behoort nou aan almal.
As 'n kind grootword in Oxford my pa - 'n vlugteling uit Duitsland en, soos Jakob, 'n filoloog - het my die Grimm se verhaal vertel Die Padda Prins Op ons Sondag loop op die terrein van Blenheim Palace.
In my pa se weergawe van die verhaal het die prinses die padda by die meer ontmoet - in werklikheid gebou deur Capability Brown vir die eerste hertog van Marlborough - toe sy haar gunsteling speeltuin, 'n goue bal, in die water laat val het. Toe hulle gelukkig nog ooit gelewe het, het die paartjie hul ontmoeting gedenk deur goue balle bo-op Blenheim-paleis te plaas. Nou as ek aan die storie dink, dink ek aan Blenheim-paleis, en ek hoor die plons van die padda in die meer, net soos ek gedink het ek het dit lankal as 'n kind gehoor.
Dit is presies wat stories kan doen, hulle vou al hul tellers en plekke saam - en daarin lê hul geheim en hul magie. Sodra 'n storie bestaan, verander dit hoe ons die wêreld ervaar. En dit sal die enigste toets wees van die "nuwe Grimm se verhaal", The Princess and the Fox - of dit herroep sal word en in die vertel sal kom.