Om heilig te wees beteken primêr om afgesonder te wees. Oor die afgelope paar jaar egter, het die Kerk in Suid-Afrika alles in haar vermoë gedoen om nié anders te wees as die wêreld nie, maar om die wêreld te akkomodeer. In Eksodus 29 doen God ‘n ernstige beroep op gelowiges om heilig te wees. “Wees heilig, want Ek is heilig.” (1 Petrus 1:16).
Heilige klere (v.4-9, 29-30)
Toe ek op hoërskool was, het ek in die kadetorkes gespeel. Op SA’s het ons lugmag uniform gedra. Voor inspeksie moes ons ons klere stryk, nie ons arms buig nie (sodat die gestrykte klere nie voue kry nie), ons skoensole poleer, rekke om ons kouse sit sodat dit nie afsak nie, opskeer, almal dieselfde spuitgoed gebruik, ons tande borsel, ons instrumente poleer, en almal ons hare dieselfde sny. As ons só moes reg kry vir die inspekteur, hoeveel te meer moes Aäron en sy seuns nie voorberei vir diens aan ‘n heilige God nie?
Moses moes vir Aäron en sy seuns na die tent se ingang toe bring (v.4, die tabernakel was nog nie gebou nie). Daar moes hy hulle met rein water was. Hulle moes skoon wees vir diens in God se tent (v.4). Later kon hulle net hulle hande en voete was (30:19). Nadat hulle gewas is, moes Moses hulle klere aantrek. Hy moes vir Aäron die wit onderkleed, blou bo-kleed, skouerkleed met die borstas, gordel vir die skouerkleed, tulband, en goue kroon aantrek (v.5-6). Daarna moes hy hom met olie op sy kop salf om hoëpriester te wees (v.7). Die olie was gemaak van 5.5 kg mirre, 2.5 kg soetkaneel, 2.5 kg kalmoes (‘n geurige riet), 5.5. kg kassie (van Cinnamomum cassia se bas), en 3.5 liter olyfolie (30:23-24). Die olie het teen Aäron se baard afgeloop tot op die kraag van sy skouerkleed (Psalm 133:2). So is sy priesterlike klere geheilig of afgesonder. Alles sou lekker geruik het. Die salwing het gewys dat God hom afsonder en met die Gees vul vir spesiale diens.
Moses het wit klere aangetrek vir Aäron se seuns (v.8). Hy het hulle gordels en hoofbedekings vasgebind (v.9). Hoekom het hulle nie self aangetrek nie? God wou wys dat hulle nie self die amp gekies het nie, maar dat Hý hulle afgesonder het as priesters (Hebreërs 5:4-5). Hulle sou vir ewig priesters wees (v.9). Moses het alles gedoen soos wat God gesê het (v.9). Ná Aäron se dood sou sy nageslag sý klere kry en vir sewe dae gesalf en ingewy word (v.29, 35). Hierdie klere was net vir sý nageslag wat in die Allerheiligste moes inkom (v.29).
Wat is die lesse uit hierdie verse? Wees rein en heilig vir Jesus. Hoe doen ‘n mens dit?
 Word gewas in die bad van weergeboorte (Titus 3:5), die Woord (Efesiërs 5:26), en die doop (Hebreërs 10:22). As jy gered is, hoef jy nie weer te bad nie want jy is reeds skoon. Tog maak sonde nog jou voete vuil. Was jouself deur gereeld jou sonde te bely (Johannes 13:8-10, 1 Johannes 1:9).
 Soos Aäron, is Jesus met die olie van die Gees gesalf en ruik Hy soet (Psalm 45:8-9, Matteus 3:16). Hy is die Messias of Christus – die Gesalfde. Wees naby Hom, sodat die geurige olie van die Gees op jou drup (1 Johannes 2:20). So kan ook jý ‘n heilige priester wees vir Jesus. In die Ou Testament was net party mense priesters. In die Nuwe Testament is elke gelowige ‘n priester (1 Petrus 2:9).
In die Middeleeue kon net priesters die nagmaalwyn drink, vir ander bid, en die Skrif uitlê. Ons glo nie dat die dominee of enige ander geestelike leier hoër is as die res nie. In Christus kan almal die nagmaal gebruik, die Skrif lees, hulle sonde bely, geestelike offers bring (1 Petrus 2:5, Hebreërs 13:15-16, Romeine 12:1), en bid.
 Ons moet die evangelie aan die volgende geslag oordra (v.28-29, Genesis 18:19, Deuteronomium 6:7, 1 Korintiërs 7:14, 1 Timoteus 2:15, Psalm 78:4-7, Efesiërs 6:4). Die skuld van Suid-Afrika se onheilige jongmense lê aan die voete van onbetrokke pa’s wat nie vir hulle kinders die evangelie leer nie; aan die voete van ouers wat self onheilig is en ‘n slegte voorbeeld stel. Ons moet verseker ‘n beter taak hierin doen. As ons en ons kinders onheilig is, sal ons nie die Here sien nie (Hebreërs 12:14).
Heilige offers (v.1-3, 10-28, 31-34, 38-42)
‘n Rabbi se seun het vir hom gevra hoe versoening gemaak word vir sondaars. Die Rabbi het gesê: ‘Deur bloed’ (Levitikus 17:11). Die seun het gesê: ‘Hoekom is daar geen bloed-offers in ons sinagoges nie?’ Die Rabbi het geantwoord: ‘Want geen offer kan buite Jerusalem se tempel gebring word nie, en daardie tempel is verwoes.’ Die seun het sê: ‘Dan het ons nie versoening nie.’ Sonder bloed kan daar nie versoening en vergifnis wees nie (Hebreërs 9:22). Daarom was daar offers nodig. Uiteindelik is die offers in Jesus se kruisdood vervul.
Om die priesters af te sonder (28:41) moes Moses ‘n bul en twee ramme sonder gebrek vat (v.1). Moses het spesifieke instruksies van ‘n spesifieke God af ontvang. Hy moes ongesuurde brode, koeke, en platbrode maak van fyn meel, en dit as ‘n graanoffer bring (v.2). Hy moes die koeke met olyfolie meng, en die platbrode met olie smeer (v.2). Die brode het seker soos ongesuurde vetkoek of braaibroodjies geproe. Hy moes die brode en koeke in ‘n mandjie sit, en dit nader bring saam met die lewende bul en twee ramme (v.3).
Nadat Moses die priesters gesalf en geklee het, moes hy die bul na die tent se ingang toe bring (v.10). Aäron en sy seuns het hulle hande op die bul se kop gesit (v.10). Daardeur het hulle gesimboliseer dat hulle sonde op die dier oorgedra word (Levitikus 16:21-22). Die dier het gesterf, sodat hulle nie sou nie. Moses het dan die bul voor die Here geslag by die tent se ingang (v.11). Die bul se bloed is op die horings van die altaar gesmeer, en die res is aan die voet van die altaar gegooi (v.12). Die horings het gewys dat God sterk is om te red en sonde te vergewe (vgl. 1 Konings 1:50).
Die vet wat oor die ingewande was, die lap aan die lewer, die niere en sy vet, is as ‘n geurige offer op die altaar gebrand (v.13). Die ingewande moes verbrand word, omdat die heidene dit soms gebruik het om die toekoms te voorspel (Esegiël 21:21). God wou nie hê sy volk moes soos die heidene wees nie. Die bul se vleis, vel, en pensmis moes as sonde offer buite die kamp verbrand word (v.14).
Volgende moes hulle hul hande op die eerste ram se kop lê (v.15, 10). Daarna het Moses die ram geslag, en sy bloed teen die kante van die altaar gegooi (v.16). Hy moes die ram in verskillende snitte slag (v.17). Hy het die bene en binnegoed gewas (v.17, seker soos wat ‘n mens afval skoon skrop). Saam met die kop het hy dit op die rooster as ‘n brandoffer verbrand (v.17-18). Hierdie was ‘n geurige voedseloffer vir die Here (v.18, Genesis 8:20-22).
Die priesters het ook hulle hande op die tweede ram se kop gesit (v.19). Die ram is geslag, en sy bloed is op die priesters se regter oorlobbe, duime, en groottone gesmeer (v.20). Die res is aan die kant van die altaar uitgegooi (v.20). Hoekom die regterkant? Regs is simbolies van sterkte (15:6). Hoekom die oor, duim, en groottoon? Die oor het gewys dat hulle gereed was om vir God te luister (21:6). Die duim het gewys hulle sou God se wil doen, en die groottoon het gewys hulle sou in God se weg wandel. Iemand sonder duime en groottone was magteloos (Rigters 1:6). Die priesters het dus gewys dat hulle God met hulle hele krag sou dien.
Moses het bloed en salfolie op die priester en sy klere gesprinkel. So het hy gewys dat die priester vergewe en afsonder is (v.21). Moses moes die tweede ram se vet, vet stert, vet oor die ingewande, lap oor die lewer, niere en die vet daarvan, regterboud, en brode vat (v.22-23). Hy het dit op die priesters se handpalms gesit (v.24). Hulle handpalms was seker oop om te wys hulle is arm en behoeftig (v.24). Hulle moes dit as ‘n beweegoffer voor die Here waai (v.24). Moses het dit dan bo-op die vorige offer gebrand. Weereens was daar die aangename geur van braaivleis en vars roosterkoeke (v.25).
Moses het die tweede ram se bors voor die Here gewaai, dit geheilig, en dit geëet (v.26-27). Die dy van enige vrede offer was vir die priesters (v.28). Hulle het die res van die tweede ram se vleis in ‘n heilige plek gekook en geëet (v.31). Hulle het die skaapvleis en brood voor die tent se ingang as ‘n verbondsete geëet (v.32). Geen buitestaander kon dit eet nie, en die oorskiet moes verbrand word (v.33-34).
Daar moes elke dag twee jaar-oue lammers op die altaar geoffer word: een in die môre en een in die aand (v.38-39). Saam met die lamsvleis moes hulle 730 ml fynmeel, 875 ml geparste olie, en 875 ml wyn offer (v.40-41). Lamsvleis met olyfolie en rooiwyn klink darem maar lekker, né? ‘n Bietjie meel sou dit soos ‘n schnitzel laat smaak het. Hierdie reël het vir al hulle geslagte gegeld.
Wat is die les uit hierdie verse? Kom na die kruis toe vir regverdigmaking en heiligmaking. Hoe doen ‘n mens dit? Party mense sê as jy net misties oor die kruis nadink sal jy heilig word. Dit is onbybels, want jy moet ‘n aktiewe rol speel in jou heiligmaking (Efesiërs 4:22-24). Dis nie wat ek bedoel met ‘kom na die kruis toe vir heiligmaking’ nie.
Ander leef asof God onbetrokke is in ons heiligmaking; asof jy deur jou eie pogings (soos Bybellees en bid) heilig word. Dit is ook verkeerd, want deur sy kruisdood het Jesus selfs die goeie werke wat jy doen, betaal (Efesiërs 2:10). Vir God om jou goeie werke te aanvaar, moet Jesus dit in sy bloed was (v.20). Voor God is selfs jou goeie werke walglik (Jesaja 64:4). Net Jesus se kruisoffer is vir God ‘n lieflike geur (v.18, Efesiërs 5:2, Filippense 3:7-9).
Moenie jou lewe bring as ‘n sondeoffer om God se guns te wen nie. Bring dit as ‘n dankoffer deur die lieflike offer van Jesus se kruisdood (Romeine 12:1). Dit is wat ek bedoel met ‘kom na die kruis toe vir heiligmaking’. Besef dat Jesus se een goeie werk (die kruis) al jou goeie werke – al is dit ook hoe onvolmaak en swak – aanneemlik maak by God.
Jy kan egter nie jou goeie werke in sy bloed was as jy nie eers deur sy kruis-offer geregverdig is nie. Anders is jy soos ‘n Katoliek wat dink genade beteken God stel jou instaat om goed te doen, sodat jy jouself kan red.
Om die sondaar te regverdig, plaas God sy sonde op Jesus, die Lam van God (v.10, 1 Petrus 2:24, 2 Korintiërs 5:21). Die sondaar moet buite God se teenwoordigheid in die kamp gestraf word (v.14, Openbaring 22:15). Jesus sterf egter namens ons buite die kamp (v.14, Hebreërs 13:12, Markus 15:20). Jesus het die môre en aand offer vervul (v.39), toe Hy om 09:00 gekruisig is, en om 15:00 sy laaste asem uitgeblaas het (Markus 15:25, 34, 37).
Vertrou op Jesus en sy kruisdood. Net Hy en sy offer kan God tevrede stel. Die hoëpriester kon nie sonder ‘n lam in die Allerheiligste inkom nie. En dink jy jy sal voor God kom sonder die Lam van God in die arms van geloof? Eet van Hom deur die geloof (v.28, Johannes 6:52-56, 35). Geniet ook gemeenskap met Hom deur die nagmaalbrood en wyn (v.28, 32, Openbaring 3:20); deur ‘n daaglikse toewyding in die Woord en gebed (v.39).
Heilige altaar (v.35-37)
Ek hou nie van bloed nie. Ek word nie flou nie, maar voel ‘n bietjie duislig as ek dit sien. Ek sal nooit ‘n dokter of paramedic kan wees nie. Hoe walglik moes dit wees om emmers vol bloed langs, teen, en op die altaar te sien? Dit moes erger gewees het om dit aan die kruis te sien: oral oor Jesus se rug, gesig, hande, voete, sy, kop, en liggaam. Dit is presies die idee wat God wil oordra, want dit is hoe walglik sonde is. En omdat sonde so erg is, moes selfs die altaar geheilig word.
Moses het v.1-34 volgens God se bevel gedoen (v.35). Die hele proses van inwyding en afsondering het oor sewe dae gestrek (v.35). Moses het elke dag ‘n bul vir versoening geoffer, en daardeur ook die altaar gereinig (v.36). Om dit te heilig het hy dit ook gesalf (v.36). Die altaar moes rein en heilig wees vir God om die offers te aanvaar (v.36). Enigiemand wat aan die altaar geraak het, het heilig geword (v.37, Matteus 23:19).
Leer hierdie les uit die altaar: Hoewel die offer op die altaar gebring is, was dit nie die altaar wat die sonde vergewe het nie. Net so is dit nie die kruis wat sonde vergewe nie, maar Jesus aan die kruis. Soek ‘n heilige lewe en vergifnis in Jesus – nie in ‘n prent van die kruis in ‘n kerk, of in ‘n goue kruis om jou nek nie. ‘We preach the cross – we don’t stick it up in our churches.’ (Stuart Olyott). Die krag vir ‘n heilige lewe lê in Jesus self, en nie in die simbool van ‘n kruis nie.
Heilige God (v.43-46)
Ons heiligheid is die sonstrale en stormwolke wat sy onstaan het in God – die Son en Oseaan van heiligheid. Die laaste verse van Eksodus 29 leer vir ons hierdie belangrike deel van heiligheid.
God sou sy volk by die tent se ingang ontmoet (v.43). God sou die tent deur sy heerlikheid heilig of afsonder (v.43, 40:34). Hy het ook die priesters, hulle klere, en die altaar geheilig (v.44). Eers nadat God alles geheilig het, kon Hy onder sy volk woon (v.45). Deur sy teenwoordigheid sou die volk geweet het Hý is die Here wat hulle uit Egipte gered het, juis vir hiérdie doel (v.46). Hy het sy volk liefgehad en wou by hulle wees (v.46).
Kom in God se heilige teenwoordigheid in. God het na óns toe gekom, sodat ons na Hóm toe kan kom. Hy reinig ons harte en woon in ons (v.45, 2 Korintiërs 6:16). Hy maak die gemeente sy tempel (1 Korintiërs 3:16) en wil hê jy moet deel wees van sy kerk. Hy red jou juis, omdat Hy bý jou wil wees, en nie omdat Hy mense nodig het om Hom te dien nie (v.45-46, Openbaring 21:3, Handelinge 17:25). Leef naby Hom deur die Wood en gebed.
Christene wat die meeste vir God bereik het in die geskiedenis was heilig. Om bruikbaar te wees moet jy Jesus vurig liefhê en ‘n diep haat hê vir sonde. Wyle Martin Holdt het eenkeer in ‘n onderdele winkel gestaan toe ‘n kliënt vir die kassier ‘n vuil grap vertel. Martin het na die man toe gedraai en hard uitgeroep: ‘Bly stil! Dis vieslik!’ Daardie Sondag was beide mans se vroue in die kerk. ‘n Ruk later het die mans saamgekom. Deur Martin se heilige voorbeeld het twee gesinne na die Here toe gekom. Mag die Here weer vir ons sulke tye gee.
 John Currid, Evangelical Press Study Commentary: Exodus, vol.2, p.239
Ek het op ‘n video gesien hoe ‘n predikant (Dr. Willem Nicol) gesê het dis tyd dat die Kerk almal aanvaar – of hulle nou Jesus se liggaamlike opstanding aanvaar of nie. Ek het op ‘n ander video gesien hoe Desmond Tutu Jesus se liggaamlike opstanding ontken. Paulus sou op sy rug geval het as hy dit moes hoor – veral omdat diegene wat dit sê bely dat hulle Christene is. Volgens 1 Korintiërs 15:12-34 is die liggaamlike opstanding ononderhandelbaar, en lê dit aan die hart van wat dit beteken om ‘n Christen te wees.
As Jesus nie opgestaan het nie (v.12-19, 29-34)
Die Korintiërs is gered deur Paulus se evangelie van Jesus se kruisdood en opstanding. Hoe kon party dan sê die dooies sal nie opstaan nie (v.12)? Die Grieke het so geglo en gesê die liggaam is boos, en die siel moet daaruit ontsnap. Vals leraars, soos moderne hiper-preteriste, het gesê dat die opstanding reeds plaasgevind het (2 Timoteus 2:18). Die Sadduseërs het die opstanding van die liggaam verwerp (Handelinge 23:8). As dooie mense nie opstaan nie, het Jesus ook nie opgestaan nie (v.13, 16). En as dít so is, dan…
 Is die evangelie nutteloos en kragteloos (v.14).
 Lieg al die apostels (v.15).
 Beteken ons geloof niks (v.17). Wat help vertroue in ‘n dooie Jesus?
 Is ons nog in ons sonde, want Jesus het nie die sonde en dood oorwin nie (v.17, vgl. Efesiërs 2:1, 5, Romeine 4:25).
 Is ontslape (afgestorwe) gelowiges vir ewig en altyd verlore, omdat die dood alles beïndig (v.18).
 Hoop ons verniet, hou ons vas aan ‘n illusie van ‘n hemel wat nie bestaan nie, glo ons ‘n leuen, flous ons onsself dat ons eendag weer ons geliefdes sal sien, en gee ons geld vir sendingwerk wat niemand help nie. Dit is dit hartseer as ons so gevang word (v.19).
Christene gebruik soms dié argument teen ateïste: ‘Hoekom vat jy nie ‘n kans en glo in Jesus nie? As ék reg is oor lewe na die dood, verloor jy alles. As jý reg is en daar is niks na die dood nie, verloor ek niks.’ Dit is ‘n slegte argument, want geloof in Jesus is nie ‘n risiko of ‘n blinde sprong in die donker nie, maar is gebasseer op die geskiedkundige feite van sy kruisdood vir sondaars, sy begrafnis, en sy liggaamlike opstanding. Verder: as Christene verkeerd is dan verloor ons nie niks nie, maar alles (v.19). Ons verloor alles waarvoor ons geleef het en lief was; alles waarvoor ons bereid was om op te offer; alles waarop ons gehoop het en waarvoor ons gely het. Ons verloor Jesus self.
 Is die doop wat ons opstanding saam met Jesus uitbeeld, leeg (v.29, Romeine 6:3-4).
 Was Paulus mal om homself te verloën, sy kruis op te neem, en met wilde diere te veg sodat die uitverkorenes gered kon word (v.30-32, 2 Timoteus 2:10, Lukas 9:23, 2 Korintiërs 11:23-29).
 Help dit nie jy ontsê jouself sekere plesiere nie. Geniet eerder jouself en maak die meeste van die hier en die nou (v.32, Jesaja 22:13). Hou partytjie asof daar geen môre, hemel, of hel is nie. ‘Die opstanding bring oneindige hoop, maar as daar geen opstanding is nie bring dit ‘n hopelose einde – en hopeloosheid lei tot ‘n lewe waar mense hulleself te buite gaan.’
Paulus waarsku die Korintiërs om nie toe te laat dat mense wat verkeerd glo hulle uitvang en aftrek nie (v.33). Hulle moet reg en nugter dink oor die opstanding, en ophou om te sondig deur dit te verwerp (v.34). Dit is skandelik as gelowiges God se krag om die dooies op te wek betwyfel (v.34, Matteus 22:29).
Druk jou ore toe vir mense wat sê dat geloof in die opstanding opsioneel is. Jy kan oor die doop of geestelike gawes verskil en nogsteeds ‘n Christen wees. Maar iemand wat die evangelie van Jesus se kruisdood en opstanding ontken, het die hart van die Christelike geloof ontken, en en is nie ‘n Christen nie (v.14, 17).
Kry ‘n hoë siening van God en die Skrif as jy aan hierdie waarheid wil vashou (Matteus 22:29). Pasop vir predikante, preke, boeke, teologiese kolleges, kerke, en mense wat die Skrif op enige punt verdraai of bevraagteken. As hulle dit op ‘n klein punt doen, kan hulle dit op ‘n groot punt ook doen. As hulle eers begin om te sê Adam het nie bestaan nie, of Jona is nie regtig deur ‘n vis ingesluk nie, is dit nie lank voor hulle die opstanding verwerp nie.
Moenie val vir die argument wat sê die opstanding kan nie wetenskaplik of logies gebeur nie. Hierdie argument ontken God se krag (Matteus 22:29). Moenie studente na sulke kolleges aanbeveel, of self sulke Bybelskole bywoon en dink dis skadeloos nie (v.33). Raai Christene aan om uit sulke kerke te bedank. Moenie hande vat met sulke mense, asof hulle Christene is nie (v.33).
Jy mislei jouself om te dink jy kan met sulke mense hande vat, en sal nie val nie (v.33). Dosente by teologiese kolleges dink omdat húlle onderskeid kan tref, 20-jarige studente ook onderskeid tref. Vermy eerder valsheid en beskerm ander (v.33).
As jy die opstanding verwerp affekteer dit jou hele lewe:
Jou gewete sal jou pla (v.17).
Jy sal jouself oorgee aan sonde (v.32, 34). Ek het eerste- en tweedehands gehoor dat liberale teologie studente so immoreel is soos ongelowiges.
Jy sal jou eie en ander se dood vrees (v.18).
Jy sal nie met oortuiging en krag kan preek nie (v.14).
Jy sal hopeloos wees (v.19).
Jy sal ophou om te glo (v.14, 17).
Jy sal nie bereid wees om op te offer, sodat ander Jesus kan ken nie (v.30-32).
Omdat Jesus opgestaan het (v.20-28)
As ‘n swanger ma doodgaan, sterf haar jong baba ook. Net so het Adam se dood ons dood beteken (v.22). Jesus het gekom om dit om te keer: deur sy opstanding leef ons geestelik en sal ons liggame opstaan. Dit is wat die Bybel bedoel met hoop. Bybelse hoop is nie ‘n onsekere term soos in modere spreektaal nie: ‘Ek hoop dit reën oor die naweek.’ In die Bybel is hoop ‘n sterk en vaste anker vir jou siel (Hebreërs 6:18-19). Dit is soos die woorde wat op ons kerk se bord gestaan het: ‘Hoop op Christus.’ ‘n Man het verby gery en is daardeur gehelp en bemoedig.
John Piper sê: ‘When the Word says, “Hope in God!” it does not mean, “Cross your fingers.” It means, to use the words of William Carey, “Expect great things from God.”’ Dít is die hoop wat Paulus in v.20-28 beskryf.
Jesus se opstanding is ‘n feit (v.20, vgl. voetnota 1). Jesus is die eerstevrug van die ontslapenes (v.20, 23). Hy vervul die Fees van die Eerstevrug in Levitikus 23:9-11. Ander – soos Lasarus – is wel voor Hom uit die dood opgewek, maar Jesus is die eerste mens wat opgestaan het om nie weer te sterf nie. In die Ou Testament het die eerstevrug die res van die oes gewaarborg (Spreuke 3:9-10). Net so waarborg Jesus se opstanding ons s’n. Soos wat jy gewasse plant en dit weer opkom, sal ons begrawe word en weer opstaan. Soos wat die dood deur ‘n mens gekom het (Romeine 5:12), kom die opstanding deur ‘n mens (v.21, Johannes 11:25). Almal wat een is met Adam, sterf (v.22). Almal wat een is met Jesus, sal geestelik en liggaamlik lewe (v,22, Johannes 10:10, 5:25-29).
Die goddelose sal ook opstaan, maar tot die ewige verderf en nie tot die ewige lewe nie (Johannes 5:29, Daniël 12:2). By sy eerste koms het Jesus opgestaan as die eerstevrug (v.23). By sy tweede koms sal ons opstaan tot die ewige lewe, en die goddelose tot die ewige verderf (v.23). Volgens die Bybel is daar een algemene opstanding, en nie twee afsonderlike opstandings vir Christene en ongelowiges nie (Johannes 5:29, Daniël 12:2, Handelinge 24:15, Openbaring 20:12-13, Matteus 25:31-32).
Die wederkoms is die einde, wanneer Jesus die bose magte sal vernietig en die Koninkryk aan sy Vader sal oorhanding (v.24). Jesus sal heers totdat elke vyand aan sy voete onderwerp is (v.25, Psalm 110:1, vgl. Josua 10:24). Hier sal Hy ook die laaste vyand – die dood – onderwerp wanneer Hy ons uit die dood opwek (v.26, Openbaring 20:14). By sy opstanding het Jesus die dood gevonnis (2 Timoteus 1:10). By ons opstanding sal Hy die dood teregstel (v.26). ‘In v.12 het sommige gesê daar sal geen opstanding wees nie. In v.26 sê Paulus daar sal geen dood wees nie.’
Die Vader het alles aan die Seun onderwerp (v.27, Psalm 8:6, Efesiërs 1:22, Matteus 28:18, 11:27). Met ‘alles’ bedoel Paulus natuurlik nie dat die Vader aan die Seun onderwerp is nie, want die Vader en die Seun is in elke opsig gelyk (v.27):
Die Seun is die presiese afdruksel van die Vader se wese en die afskynel van sy heerlikheid (Hebreërs 1:3).
Die Vader en die Seun is een (Johannes 10:30).
Die Seun kan alles doen wat die Vader kan (Johannes 5:19).
Die Seun kan lewe gee en dooies opwek net soos die Vader (Johannes 5:21).
Die Seun sal ons oordeel (Johannes 5:22, 27).
Die Seun sal geëer word met dieselfde lof en aanbidding waarmee die Vader geëer word (Johannes 5:23).
Die Seun, soos die Vader, is die Bron van lewe (Johannes 5:26).
Tog onderwerp die Seun Hom in nederigheid aan die Vader (v.28, 11:3). So sal die Drie-Enige God Homself vir ewig in almal en alles verheerlik (v.28). Dít was immers die groot en finale doel van die opstanding.
Leef in die hoop van die wederkoms en die opstanding. Wees eers seker dat jy gered is, want anders het jy ‘n vals hoop. Jy sien uit na die wederkoms, maar sal ‘n verrassing kry, want vir jou sal die Dag donker wees (Amos 5:18). Hoe kan jy seker wees dat jy deel sal hê in die hoop van Sy opstanding (v.23), en dat Hy jou nie sal vernietig nie (v.24)? Hier is hoe:
Glo in sy kruisdood vir sondaars, in sy opstanding uit die graf (Efesiërs 2:1, 5, 8-9, Romeine 10:9). Moenie net die feite van sy kruisdood en opstanding glo nie, maar vertrou, glo, en hoop op Hom en sy Persoon (Johannes 11:25, Galasiërs 2:20, 1 Timoteus 1:1, Kolossense 1:27, Hebreërs 11:1). Sterf vir sonde en self, sodat jy saam met Hom kan lewe (Romeine 6:5, 8). Beeld hierdie opstanding uit deur in geloof gedoop te word (Kolossense 2:12).
Dit help egter nie jy is gered, maar dink skaars aan die hoop van die wederkoms en opstanding nie. Jy is gered in hoop, en moet hierdie hoop vooroë hou (Romeine 8:23-25). As jy nie aan hierdie hoop vashou nie, wys dit dalk dat jy gemaklik is in die wêreld. Voorspoed het haar arms om jou skouer gesit, en sê dat jy vir die hier-en-nou moet lewe. Juis daarom skud God soms jou wankelrige hoop van gesondheid, voorspoed en geld (1 Timoteus 6:17). Siekte, min finansies, en lyding lyk vir jou soos ‘n vyand, maar is eintlik ‘n vriend wat in jou oor fluister: ‘Verlang dat Jesus weer sal kom.’ Jy kan inderdaad bly wees in jou lyding, want uiteindelik kweek dit hoop (Romeine 5:3-5).
Op hierdie manier antwoord God gebede soos Efesiërs 1:18 en Romeine 15:13. Paulus bid hier dat ons “kan weet wat die hoop van sy roeping” is, en dat “die God van die hoop julle vervul met alle blydskap en vrede deur die geloof, dat julle oorvloedig kan wees in die hoop deur die krag van die Heilige Gees!”
God gee hierdie hoop dikwels as jy in moeilike tye sy Woord lees, ‘n vers kry, ‘n preek hoor. Dit is mos deur die Bybel wat ons hoop kry (Romeine 15:4). Moet dan nie op ander plekke hulp soek, en die Bybel afskeep wanneer jy hopeloos is nie.
As jy hoop op die wederkoms en die opstanding – as jy daarna uitsien – sal jy:
Sonde meer haat en heiligheid najaag (Kolossense 3:1-5, 1 Johannes 3:2-3, 2 Petrus 3:11).
Te midde van trane vrede hê as gelowiges sterf (1 Tessalonisense 4:13).
Kanse kry om die evangelie te deel, omdat mense jou sal vra oor die hoop wat in jou is (1 Petrus 3:15).
Blydskap hê (Romeine 12:12).
Siekte en lyding makliker dra, omdat jy weet wat kom (2 Korintiërs 4:16-17).
Getrouer dien (3:13).
Nie so maklik van ons samekomste af wegbly nie (Hebreërs 10:25).
Vrede maak met ander en nie in onmin lewe nie (2 Petrus 3:14).
Nie afdwaal nie, maar naby die Here bly (1 Johannes 2:28).
My dosent in prediking (Joel James) het vertel hoe hulle saam met John MacArthur om ‘n tafel gesit het. Toe iemand iets oor prediking sê, het MacArthur opgestaan, beide sy vuiste op die tafel geslaan, en gesê: ‘Preaching is everything!’ Dit is presies hoe ek sou antwoord as iemand moes vra: ‘Hoe belangrik is Jesus se opstanding?’ Die opstanding van Jesus is alles!
 Paulus keur nie hier die doop vir die dooies goed nie. Hy sê ook nie dat die doop mense red nie (vgl. Efesiërs 2:8-9). Die meeste goeie kommentare sal die verskillende interpretasies van hierdie noukeurig uitlê (bv. Garland, Baker Exegetical Commentary on the New Testament: 1 Corinthians, pp.716-719, 723-724).
 Een van die vroeë kerkvaders, Ignatius, het gepraat van Romeinse soldate as ‘wilde diere’ (Leon Morris, Tyndale New Testament Commentaries: 1 Corinthians, p.216). Paulus self praat van sy vyande as leeus (2 Timoteus 4:16-17). As Paulus letterlike diere in gedagte gehad het, is dit vreemd dat hy dit nie by sy lys voeg in 2 Korintiërs 11 nie, en dat Lukas dit glad nie in Handelinge noem nie. ‘n Romeinse burger wat in die arena geveg het, het sy burgerskap verloor. Tog sien ons in Handelinge 23 dat Paulus nog ‘n Romeinse burger was.
 Garland, p.721
 Findlay in Leon Morris, p.212.
‘n Paar weke gelede het ek ‘n DVD van Christelike komediante gesien. Die titel was: ‘Thou shalt laugh.’ Dit het gelyk of dit ‘n poging was om vir die wêreld te wys dat Christene ook kan lag. Ek het die idee gekry hulle dink daar is nie genoeg vreugde in die Christelike lewe nie, en dat ons komedie nodig het om te lag. Ek dink ook hulle verwar lag met die dieper vreugde van Christenskap.
C.S. Lewis het gesê: ‘there is a kind of happiness and wonder that makes you serious. It is too good to waste on jokes.’ Ek probeer nie sê Christene kan nie lag nie. Ek sê eerder dat daar in Jesus ‘n dieper vreugde is as die oppervlakkige gelag van die wêreld.
Blaise Pascal het gesê dat elke mens gelukkig wil wees; selfs die mense wat selfmoord pleeg. So iemand doen dit omdat hy nie langer ongelukkig wil wees nie, en neem dan sy eie lewe in die hoop om van sy hartseer te ontsnap.
Mense soek geluk op baie plekke. En hul kry dit daar… vir ‘n rukkie. As die ding wat hulle gelukkig maak sonde is, dan weeg ‘n skuldige gewete swaarder, en bring dit uiteindelik hartseer. As dit nié sonde is nie, hou die vreugde op sodra die ervaring verby is. Hulle spring dan van een ding na die volgende, opsoek na vreugde, maar kry dit nie. Hulle mis die waarheid van C.S. Lewis se woorde: ‘If you find in yourself a desire that nothing in this world can satisfy, the most probable explanation is that you were made for another world.’ En dit is presies Jesus se punt in Matteus 5:1-12.
Kom na Jesus toe (v.1-2)
Prosperity predikers sê as jy na Jesus toe kom, sal jy altyd ryk, gesond, voorspoedig, en gelukkig wees. Dis nie waar nie, en dis glad nie wat ek met ‘n gelukkige lewe bedoel nie. Ek bedoel eerder wat John Paton ervaar het. Toe die kannibale hom wou doodmaak moes hy in ‘n boom skuil. Só onthou hy sy ervaring:
‘I heard the frequent discharging of muskets, and the yells of the Savages. Yet I sat there among the branches, as safe in the arms of Jesus. Never, in all my sorrows, did my Lord draw nearer to me, and speak more soothingly in my soul, than when the moonlight flickered among these chestnut leaves, and the night air played on my throbbing brow, as I told all my heart to Jesus. Alone, yet not alone!’
Ware dissipels is soos Paton: ten spyte van ons trane (v.4) en vervolging (v.10-12), gee Jesus vreugde en vrede vir almal wat na Hom toe kom.
‘n Groot skare uit die hele Israel het vir Jesus gevolg (v.1, 4:24-25). Hy het, soos Moses, op ‘n berg geklim om ‘n nuwe wet te gee (v.1, 4:23, Eksodus 19:20). Volgens die gebruik van Joodse Rabbi’s het Jesus gaan sit (v.1, vgl. Lukas 4:20). Sy dissipels het na Hom toe gekom; na Hóm toe (v.1). Hy het vir hulle die Woord geleer (v.2). Dit is immers hoekom hy gekom het (Markus 1:38). Jesus wou nie net hê hulle moes sy woorde hoor nie, maar dit doen ook (7:21, 24-27, Jakobus 1:22).
Kom deur die evangelie, geloof, bekering, gebed, en die Woord na Jesus toe (v.1-2, Jakobus 4:8, Hebreërs 4:16, 10:22). Sonder Jesus sal die hele wêreld jou nie gelukkig maak nie: “Want wat baat dit ‘n mens as hy die hele wêreld win, maar aan sy siel skade ly?” (Matteus 16:26). Verskeie van die wêreld se rykstes getuig hiervan:
‘The care of $200 million is enough to kill anyone. There is no pleasure in it.’ (W.H. Vanderbilt).
‘I am the most miserable man on earth.’ (John Jacob Astor).
‘I have made many millions, but they have brought me no happiness.’ (John D. Rockefeller).
‘Millionaires seldom smile.’ (Andrew Carnegie).
‘I was happier when doing a mechanic’s job.’ (Henry Ford).
Ware en ewige blydskap kan jy net in Jesus vind.
Besef jy is verlore (v.3)
William Carey het gevra dat hierdie woorde op sy grafsteen moet wees:
On Thy kind arms I fall.
Dit som die lewe op van iemand wat arm van gees was (v.3).
Die Ou Testament het met ‘n vloek geeïndig (Maleagi 4:6). Die Nuwe Testament begin met ‘n seën (v.3-12). Toe God die wet deur Moses gegee het was daar ‘n seën en ‘n vloek uitgespreek (Deuteronomium 28). Toe Jesus die nuwe wet in Matteus 5 gegee het, het Hy net ‘n seën uitgespreek (v.3-12). Jesus self het ons vloek op Hom geneem, sodat daar vir ons net seën oorbly (Galasiërs 3:13-14).
Die woord seën [Gk. makarios] beteken meer as om net gelukkig te voel. Dit het te doen met voorspoed, geluk, en seën wat van God af kom. Hy is die bron en fontein van alle seën (Efesiërs 1:3). So iemand kan dus tergelyketyd treur en geluk hê (v.3-4). Martyn Lloyd-Jones het gesê: ‘The happiness of the Christian is a serious happiness.’
Om arm van gees te wees (v.3) beteken nie jy is geestelik arm of het ‘n vlak verhouding met God nie. Dit verwys eerder na iemand wat besef hy is innerlik bankrot, en niks het om vir God te bied nie (Jesaja 57:15). Dit verwys na iemand wat nie dink nie hy is ryk of kan sy weg hemel toe verdien of koop nie (Lukas 18:9-14, Filippense 3:4-9).
So iemand is geseënd, want die Koninkryk van die hemel is syne deur Jesus (v.3, Hebreërs 1:2, 1 Korintiërs 3:21-23, Galasiërs 3:29). As die bruid van Jesus is ons ‘binne gemeenskap van goedere getroud’. As sy kinders is ons erfgename van die Koninkryk. Is dit nie ironies nie: die armes van gees besit die koninkryk? Hulle is arm maar ryk (Openbaring 2:9).
Wees arm van gees. Moenie net jou sonde los nie – los ook jou goeie selfbeeld, self-regverdigheid, en die kreed wat sê: ‘Glo in jouself’. Hou op om jouself te meet aan ander, sodat jy goed voel oor jouself. Meet jouself aan God en aan Jesus se lering in hfst.5. Besef dat jy niks is of het nie. Besef jy is verlore (Jesaja 6:5). Smeek God om genade en sien Jesus as jou enigste hoop.
Pasop dat jy nie dink jy is arm van gees, omdat jy jouself bejammer en vir almal sê jy is niks nie. Party mense doen dit, omdat hulle hoop ander sal sê hulle is nederig.
Hoekom moet jy arm van gees wees? Want dan is die Koninkryk joune. Dit is nie joune deur verdienste nie, maar word gegee as ‘n beloning en geskenk deur God se genade. Die persoon wat hooghartig van gees is, sal nie die hemel kry nie, maar sal vir ewig arm wees in die hel.
Treur oor jou sonde (v.4)
Fanie se Sondagskool juffrou sê hy moet sy hart vir Jesus gee. Ná die les sê sy hy moet agter haar aan bid. Hy nooi vir Jesus in sy hart in, en glo hy is nou ‘n Christen.
Dit is tipies van moderne bekerings. Vandag is daar min bekerings waar mense ‘n sondestryd het soos wat Charles Spurgeon en John Bunyan gehad het. Daar is min mense wat oor hulle sonde treur (v.4).
Iemand wat besef hy is arm en verlore in sy sonde (v.3), sal daaroor treur (v.4, Jakobus 4:9, Romeine 7:24). Hy sal treur oor sy eie sonde, oor sy geliefdes wat verlore is, en oor die samelewing se sonde (Jeremia 9:1, Psalm 119:136, Lukas 19:41, Romeine 9:2). Dit beteken nie hy lag nooit nie, maar hy lag nie oor sonde nie (1 Korintiërs 13:6). Hy lag nie oor dit waarvoor Jesus gesterf het nie.
God vertroos [Gk. parakaleo] en vergewe hom (v.4). Volgens Jesaja 61:2-3 het die Messias gekom “om uit te roep ‘n jaar van die welbehae van die HERE en ‘n dag van die wraak van onse God; om al die treurendes te troos; om vir die treurendes in Sion te beskik dat aan hulle gegee word sieraad vir as, vreugde-olie vir treurigheid, ‘n gewaad van lof vir ‘n verslae gees; sodat hulle genoem kan word terebinte van geregtigheid, ‘n planting van die HERE, tot sy verheerliking.”
In Jesaja 40:1-2 sê die Here: “Troos, troos my volk, sê julle God. Spreek na die hart van Jerusalem, en roep haar toe dat haar stryd verby is, dat haar skuld betaal is, dat sy uit die hand van die HERE dubbel ontvang het vir al haar sondes.” In die hemel sal ons vertroos word en sal die Here al ons trane afdroog (Lukas 16:25, Openbaring 21:4). ‘Thus tears, like raindrops, fall to the ground and come up in flowers.’
Toets of jou trane eg is. Voel jy tuis in die wêreld? Wens jy dat Jesus nié sal kom nie, omdat jy langer hier wil bly? Begeer jy ‘n plek waar daar niks sonde is nie? Haat jy jou sonde? Wens jy vir ‘n nuwe hart? Is jy jammer dat jou sonde die Here bedroef (2 Korintiërs 7:10-11)?
Of haat jy net die gevolge van jou sonde? Jy hou nie daarvan om uitgevang te word en skuldig te voel nie (2 Korintiërs 7:10)? Is jy die tipe persoon wat lag vir vuil grappe? Hou jy van skindernuus om die braaivleisvuur en in die Huisgenoot? Geniet jy dit om na lelike films te kyk?
‘n Ware dissipel treur selfs ná sy redding [die Grieks vir ‘treur’ staan in die voortdurende tyd]. Hy sug gereeld oor sy sonde en vra vergifnis. Hy treur egter nie soos iemand wat morbied is nie, want God vertroos hom (v.4, 2 Tessalonisense 2:16-17).
Hoekom moet jy toets of jou trane eg is? Want vals trane lei na die ewige trane van die hel (2 Korintiërs 7:10, Matteus 25:30).
Pasop om nie te dink dat jou trane God se vergifnis wen nie. ‘Nie my trane of geween, kan my red – Heer, U alleen!’ Jou trane wys egter of die genade in jou hart eg is of nie.
Wees sagmoedig (v.5)
Toe ek op hoërskool was, was daar twee tipes seuns. Die een soort kon ander beheer en slaan, maar kon hulleself nie beheer nie. Van die ander soort was daar maar min. Hulle was innerlik sterk en kon hulleself beheer.
Eendag toe slaan ‘n nr.1-tipe seun ‘n nr.2-tipe. Die nr.2-tipe het stilgestaan en niks terug gedoen nie. Sy sagmoedigheid was nie ‘n teken van swakheid nie, maar van krag onder beheer. Hy was so rustig en sterk soos ‘n olifant, nee, soos Jesus (11:29, 21:5).
Iemand wat sy sonde sien en daaroor treur sal ook sagmoedig wees (v.5). Sagmoedigheid praat nie van iemand wat van nature saggeaard is nie. D.A. Carson sê: ‘Some people are just naturally nice and easy-going; but then again, so are some dogs. Meekness goes much deeper.’
Die sagmoedige persoon sien hoe lelik sy eie hart is (v.3-4), en plaas ander bo homself (v.5). Die sagmoedige persoon is hard op homself, maar sag op ander. Die sagmoedige persoon is geseënd, want hy sal die aarde as erfdeel kry (v.5, Psalm 37:11). Die sagmoedige persoon sal oor die aarde regeer (ironies, né?).
Wees sagmoedig uit die regte motief. Moenie gaaf wees, omdat jy bang is vir konfrontasie, wil hê almal moet van jou hou, bekend wil staan as ‘n ‘nice’ mens, nie hard wil wees soos jou pa nie, of hoop God straf jou nie en jy kan die hemel verdien. Wees sagmoedig, omdat jy besef jy is ‘n sondaar soos ander, en omdat jy soos Jesus wil wees.
Begeer om heilig te wees (v.6)
Robert Murray McCheyne het gebid: ‘Make me as holy as a saved sinner can be.’ Hy het gedors na heiligheid meer as wat hy dors was vir water (v.6).
Iemand wat sy sonde sien en daaroor treur, soek dit nie net weg nie, maar begeer ook geregtigheid in die plek daarvan (v.6). Hy soek Jesus se geregtigheid maar ook ‘n opregte lewe (6:1, 33, Filippense 3:9). Hy honger en dors daarna, en as hy dit nie kan kry nie sal hy sterf (v.6, Psalm 42:2-3, Jesaja 55:1-2).
God versadig hom (v.6, Johannes 6:35, 4:14). Hy versadig hom, en gee nie maar net vir hom krummels en druppels nie. As die persoon dit eers gesmaak het, soek hy nog (hy honger en dors aanhoudend soos wat die Grieks ook aandui). Hy wil die hoogte, lengte, breedte, en diepte van Jesus se liefde ken; hy wil vervul wees met al die volheid van God (Efesiërs 3:16-19). Hy sal aanhou om honger en dors te wees, totdat hy vir Jesus self het in die hemel (Filippense 3:14).
Word versadig met Jesus. ‘n Vals gelowige honger en dors nie na Jesus, sy Woord, geregtigheid, of ‘n Christelike karakter nie. Hy soek net dít wat Jesus kan gee: ‘n Koninkryk, die aarde, en troos. So iemand soek versadiging in geld, drank, dwelms, seks, mense se guns, sport, ‘n mooi liggaam, films, musiek, ens. Gevolglik bly hy leeg, honger, en dors, want net Jesus kan versadig.
Wees barmhartig (v.7)
In my beradingklas het ons ‘n praktiese sessie gehad, waarin ons mekaar moes beraad. ‘n Man in my groep het raad gevra, omdat hy te hard was op sy vrou en kinders. Ons het agtergekom wat die probleem is. Hy was ‘n perfeksionis en ook wetties. Hy het geïrriteerd geraak met ander wat nie aan sý standaarde voldoen nie. Hy (soos ons) het te min op genade gefokus. En hoe kan jy genade bewys as jy dit nie verstaan nie?
Die ware gelowige ontvang barmhartigheid, en daarom kan hy dit ook bewys (v.7, vgl. 18:33, Lukas 6:36). Hy is barmhartig met die wat nie vergifnis verdien nie, asook met mense wat swaarkry (Spreuke 19:17). Hierdie is die geseënde en geredde mens wat barmhartigheid ontvang en uitdeel (v.6).
Verstaan en ervaar dan genade voordat jy dit kan bewys. Kom ek verduidelik barmhartigheid. Jy is diep in die skuld by God: jy is bitter, het bose planne, is wellustig, is ‘n people pleaser, kyk na lelike dinge, skinder, lieg, steel, kroek, trap op ander, is selfsugtig, vloek, slaap rond, word dronk, is rebels teen jou ouers, haat ander, is lui, het ‘n humeur, is hoogmoedig, is jaloers, maak of jy ‘nice’ is terwyl jy in die geheim sondig (jy is skynheilig). Jesus het gesterf om sulke sondes te vergewe. Hy is barmhartig. En is jy onbarmhartig? “Want die oordeel sal onbarmhartig wees oor die wat geen barmhartigheid bewys het nie” (Jakobus 2:13).
Wees innerlik rein (v.8)
Ek het ‘n foto van ‘n gay parade gesien waar ‘n lesbian ‘n banier vashou wat sê: ‘I’m sure hell will be awesome.’ ‘n Ander banier het gesê: ‘If Jesus returns, kill Him again.’ Mense wat nie rein in hulle harte is nie, het nie ‘n begeerte om God te sien nie. En tog is nie almal wat God wil sien, rein van hart nie. Wie is rein van hart?
Iemand wat rein van hart is, haat sy eie onrein hart wat vol van sonde is (15:19). Sy hart is nie gevul met skewe motiewe en vuil gedagtes nie (v.8, Filippense 4:8). Hy weet hy kan nie self sy hart reinig nie (Spreuke 20:9), en daarom vra hy dat God dit sal doen (1 Johannes 1:9, Hebreërs 9:14, Titus 2:14). Om ‘n rein hart te hê bekeer hy hom (Jakobus 1:27, 2 Timoteus 2:22), volg die Skrif (Psalm 119:9), en hou die beloning vooroë (v.8b, 1 Johannes 3:2-3). Wat sê jou dade en woorde van jou hart? Doen jy dinge om die sonde in jou hart weg te steek?
Iemand wat rein van hart is sal God sien; nou in die evangelie, en hierna in die hemel (v.8, Psalm 73:1, 24:3-4, 2 Korintiërs 4:6, Openbaring 22:4). ‘n Onheilige persoon kan nie voor God kom nie (Habakkuk 1:13, Hebreërs 12:14). Wat ‘n voorreg om God te sien. Dink maar aan Moses wat graag sy gesig wóú sien, maar nie kon nie (Eksodus 33:20, 23). Wie rein van hart is sal God sien.
Maak vrede (v.9)
Beide John Bunyan en Martin Luther het die dag voor hulle dood vrede bewerk tussen kwaai vriende. Hulle was vredemakers (v.9). ‘n Ware dissipel is nie soos die wêreld wat bloot vrede geniet en dit soek nie: hy máák vrede (v.9). Hy maak vrede waar hy teen ander gesondig het of hulle teen hom. Hy wag nie tot ander vrede maak nie, maar neem die eerste stap (Matteus 5:21-26). Hy maak vrede tussen ander wat verdeeld is (Filippense 4:2-3, Efesiërs 2:14). Hy deel die evangelie en maak so vrede tussen sondaars en God (2 Korintiërs 5:20). Hy is geseënd, want sy status is ‘kind van God’ (v.9, 1 Johannes 3:1).
Leef in vrede met almal. As jy nie vrede het met ander nie, maar rusie maak, twis, baklei, vuis slaan, ander haat, vloek, slegsê, en beskinder, is jy nie reg met God nie – al dink jy so (1 Johannes 4:20-21). Die oorlog rondom jou wys daar is oorlog binne jou (Jakobus 4:1-2). Maak dan vrede met God en ander (Kolossense 1:20, Jesaja 27:5, Romeine 12:18).
Ly vir Jesus (v.10-12)
Laas Sondag het ‘n sendeling van Frontline Fellowship vir ons ‘n foto gewys van ‘n Christen sonder voete in Sudan. Die Moslems het hom gewaarsku om op te hou preek. Toe hy nie luister nie, het hulle hom geslaan. Maar hy het aangehou om die evangelie te preek. Uiteindelik het hulle sy voete afgesny. Hy het vir hom ‘n donkie gekoop, en aangehou om die evangelie te preek. Hy het geglo dat sy beloning veel groter sal wees as sy lyding (v.10-12, 2 Korintiërs 4:17). As jy v.3-9 leef, sal jy aandag trek. Soms is dit negatiewe aandag, sodat jy vervolg word. Maar jy sal ook beloon word.
Die laaste saligspreking strek oor drie verse (v.10-12). Jesus wil wys dat dit baie belangrik en relevant is: sy dissipels gaan ly. Vervolging beteken nie hulle is vervloek of het ‘n klein geloof nie. Inteendeel, dit beteken hulle is geseënd (v.10-11). Vervolging wys jy is ‘n ware dissipel (v.10, 2 Timoteus 3:12). Jy moet egter vir jou heilige lewe vervolg word, en nie omdat jy sondig nie (v.10, 1 Petrus 4:15, 2:20).
So iemand is geseënd, omdat die Koninkryk van die hemel syne is (v.10, 3). Die wêreld verwerp jou, maar die hemel verwelkom jou. Jy het nie ‘n erfdeel op aarde nie, maar die hemel is jou erfdeel. Die Moslems glo dat hulle die hemel verdien as hulle in ‘n heilige oorlog (Jihad) sterf. ‘n Christen glo nie hy verdien die hemel omdat hy vervolg word nie. Hy glo egter dat ‘n vervolgde Christen beloon sal word (v.10-12).
Daarom is jy geseënd as ander jou slegsê, vervolg, en belieg omdat jy aan Jesus behoort (v.11, 1 Petrus 4:14). Wees dan, soos die apostels en die martelare deur die geskiedenis, bly as jy vir sy Naam moet ly (v.12, Handelinge 5:41, 2 Korintiërs 12:10, Kolossense 1:11, 24, Romeine 5:3, Hebreërs 10:34, Jakobus 1:2, 1 Petrus 4:13). ‘Rejoice, because of, rather than in spite of, pesecution.’
Moenie bly wees omdat jy kan brand, of omdat jou vervolgers moord kan pleeg nie. Wees eerder bly oor die beloning wat wag (v.12, 10b, Openbaring 2:10). En moenie dink jy ly alleen nie. Onthou hoe die profete en die grootste Profeet, Jesus, vervolg is – jy is in goeie geselskap (v.12).
Wees bereid om vir Jesus te ly. Moenie lyding soek, sodat jy skuldig is aan selfmoord nie. Moenie wil ly, sodat jy beroemd kan wees nie (1 Korintiërs 13:3). Moenie ly omdat jy die hele dag jou Bybel lees, sodat jou werk agter raak nie. Moenie ly omdat jy ongeskik, ‘in-your-face’, en ontaktvol is nie. Moenie ly omdat jy sê: ‘I call a spade a spade’ nie.
Ly omdat jy opstaan vir die waarheid. Ly omdat jy opstaan teen aborsie en nie gay huwelike voorstaan nie. Ly omdat jy eerlik werk, nie saam met die res drink of rondslaap nie. Ly omdat jy nie omkoopgeld vat nie, en nie vir vuil grappe lag nie. Ly omdat jy heilig is en die evangelie preek. Jy sal tronk toe gaan, nie bevorder word nie, nie leerlingraad wees nie, jou toekenning verbeur, nie na die braai toe genooi word nie, uitgeskuif word (Lukas 6:22), vuil kyke kry, gespot word, uitgelag word.
As die wêreld jou nie haat, slegsê, of vervolg nie, wys dit jy is deel van hulle (Johannes 15:18-20). As jy ongered is sal jy nie vervolg word nie. Maar jy sal vir ewig ly in die hel. ‘n Vals gelowige gaan saam met die stroom en soek almal se guns (Lukas 6:26). Hy sal nie vir Jesus ly nie, maar verloën Hom.
Voor sy bekering het Charles Spurgeon ‘n vreeslike stryd gehad met sonde oortuiging. Hy het gewens iemand kan vir hom sê hoe sy sondes vergewe kan word. Na ‘n lang gesoek het hy die antwoord by ‘n Metodiste Kapel gekry. Die prediker het nie opgedaag nie. ‘n Leek het opgestaan en die evangelie gepreek. Hy het na Spurgeon gekyk en gesê:
‘Young man, you look very miserable… and you always will be miserable – miserable in life, and miserable in death – if you don’t obey text; but if you obey now, this moment, you will be saved… Young man, look to Jesus Christ. Look! Look! Look! You have nothin’ to do but to look and live.’
Spurgeon het dadelik gesien hoe om vergewe te word. Hy het deur geloof na Jesus gekyk en is gered. Hy wou sing en dans van vreugde. Hy het verstaan hoekom John Bunyan na sý bekering vir die kraaie op land wou vertel.
Is jy miserabel soos wat Spurgeon was? Wil jy die vreugde hê wat hy gekry het? Vra dat die Heilige Gees jou nuut maak en Matteus 5:1-12 op jou siel stempel.
 The Chronicles of Narnia, p.759
 John G. Paton: Missionary to the New Hebrides, p.200
 Randy Alcorn, The Treasure Principle, pp.52-53
 S. Pearce Carey, William Carey, p.387
 In die Grieks staan seën in ‘n meervoud om te wys hoe oorvloedig dit is.
 The Sermon on the Mount: vol.1, p.62
 William Hendriksen, New Testament Commentary: Matthew, p.271
 The Sermon on the Mount, pp.22-23
 New Bible Commentary (3rd Edition), p.822
 Autobiography: vol.1, pp.88-89