Johanna het drie jaar in haar ma en stiefvader se huis gewoon voor sy in 1691 met Andrè Gouws getroud is. Dit moes 'n taamlik avontuurlike tydjie in haar jong lewe gewees het en baie anders as die stedelike Europese omgewing waaraan sy gewoond was: die Du Toit broers het geboer oorkant die Bergrivier waar baie San- en Koikoikrale was.
Die Sanmense het Du Toit vreeslik gepla en bitterheid veroorsaak deur voortdurend sy vee te steel. Dikwels het hy en sy bure die rowers agternagesit. Die manne was gewoonlik in twee klompe verdeel en het dan die klowe ingesteek. Wie eerste by die groot bos kom, moes 'n trompet blaas. Die plek het later bekend geword as Trompettersbos. Omdat die Du Toits die eerste was wat Du Toitskloof deurgegaan het, het dit later dié naam gekry.
Hy was 'n sterk opponent van die korrupte goewerneur W. A. van der Stel. Hy en Francois het 'n lewendige rol gespeel in die opstootjie wat daar geskied het tussen die Goewerneur en die Koloniste oor die klagbrief van Adam Tas. Die broers is 'n boete opgelê en vir 5 jaar na Mauritius verban, maar hulle het saam met sewe ander burgers na die Vier-en-twintig Riviere gevlug.
Daar was 'n suspisie dat Bekker vir Gouws vermoor het. Daar mag waarheid in steek, want die twee is so gou na André Gouws se dood getroud dat daar wel 'n vorige verhouding kon gewees het. Dis nie verbasend dat Bekker verdink was nie, want hy was blykbaar 'n gewelddadige man. In 1701 word hy verban na Mauritius omdat hy Jan Stevensz Botma aangerand het. Voordat hy weggestuur kon word, vlug hy die binneland in. Hy moes redelik naby aan sy huis geskuil het want sy vrou het gereeld kinders van hom.
Hierdie keer word hy verban vir 4 jaar en na Europa gestuur, maar hy sluit aan as 'n soldaat in die VOC en was weer terug in die Kaap in 1717. Binne 'n jaar was hy egter in hegtenis geneem en na Robbeneiland gestuur.