Terwyl dit eintlik ‘n gedagte is wat die Griekse filosowe oor die gode gekoester het en nie die manier is waarop die bybelskrywers oor God praat nie. ‘n Mens kan sê dat God onveranderlik is in ‘n Griekse sin, maar nie in ‘n bybelse sin nie. Dit tref my hoe baie moeite die Here met Agab doen om hom te bereik. In die vorige hoofstuk het die Here hom 2 keer in die oorlog gehelp, met telkens ’n duidelike boodskap daaroor aan hom. Hier bewys die Here ’n stukkie genade aan hom, self in die oordeel wat Agab oor homself bring, deurdat die oordeel eers na sy dood voltrek sou word. Vers 1 lui hierdie aktiewe betekenis van geloofsvertroue in wat in die res van die hoofstuk met die verdere geloofsverhale geïllustreer sal word: “Geloof is sekerheid van die dinge wat gehoop word; ’n bewys van dinge wat nie gesien word nie.” Let op hoe dié geloof vasgryp aan die toekomstige en onsigbare beloftes van God as ’n realiteit. Dit is sekerheid van die dinge wat gehoop word; dit is ’n bewys van die dinge wat nie gesien word nie.