Ford bereik piek met nuwe EverestVergeet wat jy dink jy van Ford se Everest weet, want die nuwe Everest is nie dit nie. Die derde generasie Ford Everest is geheel en al ŉ nuwe ervaring. Dit is ŉ pragtige sportnutsvoertuig met rateltaai 4×4-vernuf, sewe sitplekke (wat plat in die vloer vou agter), en ŉ vlak van verfyning wat ek nog nie in dié segment ervaar het nie. Die ontwerp is werklik mooi. Die vooraansig met die C-klamp ligte is pure Ford, maar die sterk skouerlyn gee vir die Everest ŉ nuwe vastigheid op die pad. Die nuwe ontwerp agter is vir my werklik mooi. Dit is egter in die kajuit waar ŉ mens uitgeboul word. Daar is vir nou twee modelle in die reeks. Die intreemodel is die Sport, gevolg deur die reeksleidende Platinum. Die Sport is reeds luuks, maar die Platinum is in ŉ ander liga wat luuksheid betref. Die paneelbord is lekker sag, en met leer oorgetrek. Die instrumente is mooi digitale skerms met ŉ goeie resolusie. Die groot tablet‑tipe skerm in die middel beheer allerhande funksionaliteit en stellings. Die inligtingstelsel bied Apple CarPlay en Android Auto, met of sonder ŉ koord. Daar is ŉ koordlose laaimatjie vir jou selfoon en in die Platinum-model is daar ŉ asemrowende Bang & Olufsen-klankstelsel van fantastiese gehalte. Die elektries verstelbare sitplekke is lieflik gemaklik, en die voorste sitplekke is verhit óf verkoel. In die Platinum is die tweede ry ook verhit. Aitsa. Dis wat onder die dop is wat my egter betower. Ek het al baie geskryf oor Ford se ratkaste waarvan ek nie hou nie. Die 10-spoed is nou reg gekalibreer. Daai lui wringkragomsitter in eerste en tweede rat is weg. Die ratkas is ook geprogrammeer om vroeër ratte te wissel – mooi in die middel van die wringkragkurwe, eerder as heel bó in die toerestrek. En hy wissel seepglad. In die Sport, aan daai 10-spoed, is Ford se 2.0 BiTurbo‑viersilinder‑dieselenjin. Hy bied 154 kW en 500 Nm. Dit is die kombinasie wat ek sou kies. Hy is ligter op brandstof as die V6, en nie baie swakker nie. Voor in die Platinum sit ŉ nuwe 3.0 V6‑turbodieselenjin onder die kap. Hy bied 184 kW en 600 Nm. Hy gebruik dieselfde 10‑spoed‑outo, en is geprogrammeer vir egalige kraglewering. Die noot wat die enjin maak, is pragtig, en ek is oortuig dat die V6 soos ŉ droom gaan sleep. Ford het ŉ fris haas uit die hoed gepluk met die ritgehalte in die Sport-model. Hy loop op ŉ 20”‑wiel, maar is glad nie hard geveer nie. Die soepel rit en stil kajuit is opvallend. Die soepel rit beteken egter nie dat padhouvermoë daaronder ly nie. Die Everest klou soos ŉ neet aan die pragtige paaie in die Hazyview-omgewing. Albei die Sport- en die Platinum-weergawes het vol 4×4-dryfstelsels met ŉ laestrekratkas. Daar is ŉ ewenaarslot agter wat elektronies in- en uitskop met die druk van ŉ knoppie op die inligtingstelsel. Daar is verskeie rymodusse wat gekies kan word, dan word die ewenaarslotte, versnellerreaksie en dies meer vir elke moontlike hindernis aangepas. ’n Mens kan ook kies tussen ŉ 18”‑, 20”‑ of 21”‑wiel as jy jou eie Everest bestel. Die Everest spog met 3 500 kg se sleepkapasiteit. Deur die Ford Pass‑app kan jy die karavaan haak, agter gaan staan en dan loop die stelsel self deur die ligte om te toets, en dan kan jy mooi kyk sonder om vir vroulief te skreeu: “Links? Regs? Brieke?” Slim. Ons sal weer tyd met die Everest deurbring. Dit is ŉ pragtige voertuig, en elke kwessie wat ek met Ford se enjins of ratkaste gehad het, is uitgesorteer. Ons sleep in April volgende jaar Natalse kus toe; ek dink ons sal ŉ Everest daarvoor moet inspan. Ford wil met die nuwe Everest teen Toyota se Prado meeding, maar ek stem nie saam nie. Ek dink die Everest sit nou tussen die Prado en die Cruiser 300. Welkom in die groot liga, manne. Die Everest reeks lyk nou só: Die reeks word gedek deur ŉ 4 jaar/120 000 km‑waarborg en ŉ 6 jaar/90 000 km‑diensplan kan vir net meer as R18 000 bygekoop word.