Hennie Aucamp (1934-2014). - Free Online Library
Hennie Aucamp (1934-2014).
MLA style: "Hennie Aucamp (1934-2014).." The Free Library. 2015 Tydskrif vir Letterkunde 19 Sep. 2021 https://www.thefreelibrary.com/Hennie+Aucamp+(1934-2014).-a0411752746
Chicago style: The Free Library. S.v. Hennie Aucamp (1934-2014).." Retrieved Sep 19 2021 from https://www.thefreelibrary.com/Hennie+Aucamp+(1934-2014).-a0411752746
APA style: Hennie Aucamp (1934-2014).. (n.d.) >The Free Library. (2014). Retrieved Sep 19 2021 from https://www.thefreelibrary.com/Hennie+Aucamp+(1934-2014).-a0411752746
In die laaste jare van sy lewe het Hennie Aucamp met 'n soort gedrewenheid die een publikasie na die ander die lig laat sien asof hy duidelik daarvan bewus was dat sy dae min geword het vir die afhandeling van sy laaste paar skryfprojekte. Die digbundel Skulp, voorlopig laaste boek uit sy pen, word juis elders in hierdie uitgawe van Tydskrif vir letterkunde geresenseer, maar dit is goed moontlik dat daar in sy nalatenskap nog talle manuskripte is wat mettertyd die lig kan sien. Hoewel Aucamp enkele van sy dagboeke waaronder Gekaapte tyd (1996) vir publikasie beskikbaar gestel het, is dit bekend dat hy sedert sy jeug getrou dagboek gehou het. Aucamp het sy dokumente noukeurig laat bewaar in die J. S. Gerickebiblioteek van die Universiteit van Stellenbosch en daar is ongetwyfeld nog baie stof wat wag op die ondernemende redakteur en navorser.
Dit is veral as kortverhaalskrywer dat Aucamp onthou sal word--saam met Abraham H. de Vries het Aucamp die Afrikaanse kortverhaal tot nuwe hoogtes gevoer. In sy verhale was dit vir hom kennelik belangrik om die volle spektrum van die menslike kondisie te verken. In sy debuut Een somermiddag (1963) is dit sy Stormbergse jeug wat die basis van sy literere inspirasie vorm en in sy later werk sou sy herinneringe aan sy plattelandse jeug steeds deel bly van 'n groeiende kosmopolitiese blik op die bestaan. Die Stormbergse jeugjare sou nooit in botsing staan met sy literere verkenning van lande soos Brittanje, Duitsland, die VSA, China en Tibet nie. In sy werk sou die Stormberge, Suid-Afrika en Afrika die toetssteen bly vir elke nuwe indruk oor menslike vergrype en vernuf. In sy werk het Aucamp sy Oos-Kaapse herkoms naatloos ingeweef by sy dekadentistiese poetika--byna honderd jaar na die hoogbloei van die dekadentisme word Aucamp (net soos Eugene N. Marais dekades vantevore) 'n laat beoefenaar van die dekadentistiese literatuur. Sy kortverhaalbundel Volmink (1981), sekerlik 'n hoogtepunt in sy oeuvre, is dan ook 'n manjifieke voorbeeld van 'n boek wat lokale waarnemings saambring met 'n wyer blik op die wereld. Sy verhaal "Vir vier stemme" uit Volmink geld vandag steeds as een van die indrukwekkendste kortverhale in Afrikaans.
In die laaste twee dekades van sy lang loopbaan as skrywer het Aucamp toenemend begin om hom op die skryf van (outo)biografiese tekste (oftewel egoliteratuur) en poesie toe te spits. Benewens sy gepubliseerde dagboeke is Aucamp se briewebundel Mits dese wil ek vir jou se (2013) en Bly te kenne (2001), sy besonder mooi bundel biografiese portrette van vriende, mentors en familielede wat 'n belangrike rol in sy lewe gespeel het, verteenwoordig hoogtepunte in sy werksaamheid op die gebied van die egoliteratuur.
Die gedigte van Hennie Aucamp wat in Groot verseboek (2008) opgeneem is, laat waarskynlik nie reg geskied aan Aucamp se werksaamheid op digterlike gebied nie. Sy bundel "wulpse sonnette", Hittegolf (2002), is maar een voorbeeld van sy veelsydigheid as digter wat nou verbonde is aan sy belangstelling in die kabaretlied. Aucamp se produktiewe loopbaan as beoefenaar van nagenoeg elke literere genre, met die uitsondering van die roman, is by nabetragting 'n verstommende prestasie wat moeilik na waarde geskat kan word.
As dosent in die opvoedkunde aan die Universiteit van Stellenbosch maar ook as mentor vir skrywers soos M. C. Botha, Louis Kruger en Koos Prinsloo het Hennie Aucamp geslagte jonger mense gelei om 'n skeppende of intellektuele lewensinstelling aan te kweek. Iets skort deesdae aan die stadsbeeld van Kaapstad: sedert die dood van Hennie Aucamp wag 'n mens tevergeefs op 'n toevallige ontmoeting met die skrywer op een van sy gereelde wandeltogte deur die strate van Kaapstad. Dit is voortaan net met die oopslaan van sy talle kortverhaalbundels, kabarettekste, digbundels, bloemlesings en essaybundels dat sy stem steeds sal opklink.
DOI: http://dx.doi.org/ 10.4314/tvl.v52i1.19
Andries Visagie is 'n professor in Afrikaanse letterkunde aan die Universiteit van Pretoria; hy is ook die resensieredakteur van
Tydskrif vir letterkunde. E-pos: andries.visagie@up.ac.za
Art and healing--ethical imperatives in Julien Kilanga Musinde's Jardin secret./L'art et la guerison--Des imperatifs ethiques dans Jardin secret de...