Geskryf deur Helen Kingstone
Ons hoor nou baie daarvan spanning tussen verskillende generasies: baby boomers teenoor Millennials, byvoorbeeld. maar dié wat 200 jaar gelede gebore is gekombineerde kenmerke van albei hierdie moderne generasies.
Die bekendste persoon wat in 1819 gebore is, is waarskynlik koningin Victoria - maar sy het baie belangrike tydgenote gehad. Een daarvan was George Eliot, 'n baanbrekende vroueskrywer wat hierdie week 200 sou word, en wie se lewe en werk ons ​​help om haar en ons wêreld te verstaan.
Die 1819-kohort was deel van 'n naoorlogse bababoom. Die vorige dekades is oorheers deur a wêreld oorlog, wat ná die Franse Revolusie uitgebreek het en langer as 20 jaar oor Europa en dele van Afrika, Asië en die Amerikas gewoed het.
Op sommige maniere was hulle baie minder bevoorreg as babahuwelaars in die 20ste eeu. Hul kinderjare het nie die grondslag van 'n na-oorlogse welsynstaat gesien nie. Inteendeel, die onderdrukkende regering het voortgegaan om betogings te verbied. In Augustus 1819 het werkende mense mekaar ontmoet by St Peter's Fields naby Manchester vir 'n politieke byeenkoms, maar die plaaslike ruiters het die skare opgeraap. Minstens tien mense is dood en honderde gewond.
Dit het bekend geword as die Peterloo-slagting, benadruk dat geweld en lyding nie by Waterloo geëindig het nie. 1819 was nie 'n gunstige tyd om gebore te word nie.
Die Peterloo-slagting op 16 Augustus 1819 in Manchester waarin ten minste tien mense dood is. Richard Carlile (1790–1843)
In die Victoriaanse era was daar 'n groot oplewing in die bevolking en massa-migrasie binne Brittanje. George Eliot was gebore Mary Ann Evans in die landelike Midlands, op 'n punt toe die meeste mense buite die stad gewoon het. Maar teen die 1850's was meer as die helfte van die mense in Brittanje vir die eerste keer stedelik. En Eliot het een van hulle geword - soos baie tydgenote sy vertrek na die groot stad, en nooit weer teruggegaan nie.
Die lewe wat sy vir haarself in Londen gemaak het, was egter baie ongewoon. Sy het die kans op 'n loopbaan aangegryp toe baie min Victoriaanse vroue so iets gehad het, en 'n nuwe identiteit as vertaler en joernalis aangeneem het. Toe raak sy en 'n getroude man verlief.
Hulle sit saam huis toe, en terwyl sy haar sien lewensvennootskap met GH Lewes as 'n huwelik sou sy altyd deur die beleefde samelewing gesien word as "in sonde leef".
Toe sy in die laat dertigerjare romans begin skryf het, het sy geskryf onder 'n manlike vermomming. Sy is eers te lank uitgevind, maar die naam George Eliot het vasgehou. Dit het haar in staat gestel om met die soort manlike outoriteit te skryf wat dikwels ontken word ander vroueskrywers van haar generasie.
Min duisendjariges het 'n 'werk vir die lewe' - en baie mense noodwendig portefeulje loopbane. Ons kan dit as 'n nuwe verskynsel beskou, maar albei elemente sou die generasie 200 jaar gelede gebore gewees het. Op daardie tydstip het min mense baie keuse gehad oor wat hulle vir 'n bestaan ​​gedoen het. Hulle het hul ouers of plaaslike owerhede gevolg en op plase gewerk, as bediendes of in die nuwe stoom aangedrewe meulens en fabrieke.
In al hierdie sektore was die veiligheid minimaal en baie het oorgeskuif om die werk te volg. Aan die ander kant, as u opgelei is en dit kon bekostig, was daar die vryheid om te verken.
Dit was nogal 'n kohort. Van die belangrikste persone wat vanjaar 200 jaar oud word, is verskeie ander wat 'n geweldige invloed op die wêreld rondom hulle gehad het. John Ruskin het sy naam as kunskritikus gemaak, maar was ook 'n ywerige sosiale kommentator wat oor alles geskryf het, van geologie tot ekonomie. Ernest Jones het rondom koninklike howe grootgeword en as advokaat opgelei, maar 'n digter geword. Hy het hom by die radikale Chartist-beweging aangesluit wat vir die werkersklas gestem het, daarvoor gevange geneem is en 'n politikus beland.
Intussen is die roman van Charles Kingsley Die Water Babas (1863) het daartoe bygedra dat jong seuns gedwing is om as skoorsteenvegters te werk.
Portret van Sir Joseph William Bazalgette (1819-1891) gepubliseer in die tydskrif Punch, Desember 1883. Welkom beelde
Joseph Bazalgette was 'n siviele ingenieur wat Londen gered van die Groot Stink deur 'n majestueuse rioolstelsel te bou, maar hy het ook kuns geniet en die Crossness Pumping Station ontwerp om soos 'n middeleeuse katedraal te lyk.
Hierdie mense se loopbane strek oor kuns en wetenskappe, uitvindsel en kreatiwiteit, teorie en aktivisme.
Vandag se millennials het die koms en die allesomvattende verspreiding van die internet gesien. Die 1819-generasie het ook nuwe kommunikasienetwerke gebruik: hul tienerjare was die jare van die eerste spoorweë. Hulle het die beste gebruik gemaak van hierdie nuwe tegnologie, en teen die einde van hul lewens het treinreise normaal geword - dit is wat Koningin Victoria in staat gestel het om gereelde reise na haar hooglandhuis op Balmoral.
Maar industrialisering en spoorwegbou het ook groot omwenteling veroorsaak. In haar meesterstukroman Middlemarch (1871–72) - in haar tienerjare in die Midlands geleë - Eliot beeld hierdie omwenteling uit. Sy stel die betogers teen spoorwegbewegings aanvanklik as enges voor, maar erken uiteindelik dat hierdie mans 'in besit is van 'n onmiskenbare waarheid' - die feit dat hulle nie die 'sosiale voordeel' van die spoorweg sou sien nie. Eliot het geweet dat tegnologiese 'vooruitgang' die landelike gemeenskappe wat dit agtergelaat het, sou benadeel.
Ons dink dikwels aan generasie-identiteite en skeidings as nuut, maar die generasie wat 200 jaar gelede gebore is bevind hom ook dikwels in 'n generasiegaping. Millennials en baby-boomers deel albei ervarings met die 1819-generasie - wat daarop dui dat hierdie twee lewende groepe in elk geval nie teenoorgesteldes is nie.
Helen Kingstone, Surrey-navorsingsgenoot, Universiteit van Surrey
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > George Eliot: 200 jaar aan, waardevolle lesse vir vandag se millennials en bababoomers