Issue 2, 2015 Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe - Volume 12,
Die nuwe bekostigbaarheidsassesseringregulasies ingevolge die Nasionale Kredietwet 34 van 2005 van naderby beskou : regte
Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 12, pp 432 –454 (2015)
Die Nasionale Kredietwet 34 van 2005 (die Kredietwet) is die eerste verbruikerskredietwetgewing in Suid-Afrika wat vir &apos;n verpligte bekostigbaarheidsvasstelling voorsiening maak voordat nuwe krediet aan &apos;n verbruiker toegestaan word. Tot onlangs toe het die Kredietwet geen direkte voorskrifte bevat oor die wyse waarop hierdie artikel 81(2)-vasstelling gedoen moet word nie. Dit het kredietgewers gevolglik vrygestaan om hul eie evalueringsmeganismes of -modelle en prosedures te gebruik ten einde die vasstelling te doen, onderhewig daaraan dat die vasstelling redelik en objektief moet geskied. Met die inwerkingtreding van die Nasionale Kredietwet Wysigingswet 19 van 2014 op 13 Maart 2015 het die posisie verander. Dit staan kredietgewers steeds vry om hulle eie evalueringsmeganismes ensovoorts te gebruik mits dit nie in stryd is met die bekostigbaarheidsassessering-regulasies wat deur die minister uitgevaardig is nie. Op dieselfde datum het regulasie 23A en die definisies wat daarmee verband as deel van regulasiewysigings die lig gesien. Regulasie 23A, getiteld "Criteria to conduct affordability assessment", word in subafdelings verdeel. Die eerste deel sit die regulasie se toepassingsgebied uiteen. Die volgende drie onderafdelings het ten doel om die tweede been van die kredietgewer se assesseringsverpligting ingevolge artikel 81(2)(a), naamlik om vas te stel of die voornemende verbruiker die krediet waarvoor aansoek gedoen word, kan bekostig, meer breedvoerig te reguleer. Samevattend moet &apos;n kredietgewer &apos;n voornemende verbruiker se diskresionêre inkomste bepaal om te sien of die verbruiker die beoogde krediet kan bekostig. As deel hiervan word kredietgewers verplig om vasgestelde minimum bedrae as "noodsaaklike uitgawes" by die berekening van die diskresionêre inkomste in ag te neem. Regulasie 23A word met maatreëls in verband met die kredietgewer se verpligting om die verbruiker se skuldterugbetalingsgeskiedenis ingevolge kredietooreenkomste in ag te neem, asook bepalings ter regulering van diverse aangeleenthede afgesluit. Die doel van hierdie bespreking is om regulasie 23A en die definisies wat daarmee verband hou, onder die loep te neem en oor die moontlike gevolge daarvan te besin. Die bespreking word deur &apos;n bondige oorsig van die aanloop tot die invoeging van regulasie 23A voorafgegaan en deur &apos;n evaluasie opgevolg.
A closer look at the new affordability assessment regulations in terms of the National Credit Act 34 of 2005
The National Credit Act 34 of 2005 (the Credit Act) is the first credit enactment in South Africa that made an assessment of affordability compulsory before credit is extended to the consumer. Until recently the Credit Act did not contain direct prescriptions on how this section 81(2) assessment should be conducted. A credit provider was therefore allowed to determine its own evaluative mechanisms or models and procedures to be used in meeting its section 81 assessment obligations. The only requirement was that the credit provider conducts a fair and objective assessment. The position changed when the National Credit Amendment Act 19 of 2014 became effective on 13 March 2015. Credit providers are still free to use their own evaluative mechanisms etcetera, subject thereto that a fair and objective assessment is conducted. However, there is now the additional requirement that such mechanisms etcetera must not be inconsistent with the affordability assessment regulations made by the minister. On the same date regulation 23A and the definitions to give effect to regulation 23A became effective as part of amendments to the regulations promulgated in terms of the Credit Act.
The purpose of this discussion is to consider regulation 23A and the new definitions aimed at giving effect to the regulation and to reflect on its consequences. A brief discussion of the developments that preceded the insertion of regulation 23A in the National Credit Regulations is also provided.
Gedeeltelike beskrywing van bakterieë in die SVK van Haliotis midae, met die fokus op potensiële probiotika : natuurwetenskappe
Anneke Postma and
Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 12, pp 455 –475 (2015)
Perlemoenboerdery is een van Suid-Afrika se belangrikste akwakultuurbedrywe. Van die grootste probleme in hierdie bedryf is die stadige groeitempo van die perlemoen en ekonomiese verliese as gevolg van siektes. Daar word derhalwe swaar gesteun op die gebruik van antibiotika vir die beheer en behandeling van bakteriële infeksies in akwakultuurspesies. As gevolg van die ontwikkeling van antibiotikaweerstandigheid in bakterieë en die betreklik maklike verspreiding daarvan in akwatiese omgewings, word die gebruik van antibiotika bevraagteken. &apos;n Alternatief vir die gebruik van antibiotika is probiotika, &apos;n lewende mikrobiese aanvulling wat &apos;n positiewe effek op die gasheer het, en wat die mikrobiese gemeenskappe wat met die gasheer en die onmiddellike omgewing geassosieer word, verander. Die doel van hierdie studie was die isolering en identifisering van bakterieë in die spysverteringsverteringskanaal (SVK) van Suid-Afrikaanse perlemoen, Haliotis midae. Die isolate is oorweeg as &apos;n potensiële probiotikum gebaseer op bestaande literatuur.
Perlemoen is vanaf Abagold-perlemoenplaas (Hermanus, Suid-Afrika) verkry. Die SVK van elke perlemoen is asepties verwyder, fyn gemaal en op drie verskillende groeimedia uitgeplaat. Die plate is vir 3-7 dae by 20°C geïnkubeer. Verteenwoordigende suiwer isolate is op grond van hul morfologiese eienskappe, Gramkleuring, oksidase- en katalasetoetse vir DNS-isolasie gekies. Die 16S ribosomale RNS-gedeelte van die geselekteerde isolate is deur &apos;n polimerasiekettingreaksie (PKR) vermeerder en hierdie produkte is verder gesny deur van die ensiem RsaI gebruik te maak. Isolate is volgens die beperkingsensiemprofiele wat verkry is, gegroepeer, en verteenwoordigers van elke groep is met behulp van DNS-volgordebepaling vir identifikasie gekies. Spesies van vyf verskillende genera is geïdentifiseer. Hierdie genera sluit in Grampositiewe spesies van die niebeweeglike, staafvormige Corynebacteriumen kokkusvormige Staphylococcus. Gramnegatiewe isolate wat geïsoleer is, sluit spesies van die staafvormige Vibrio-genus in, wat algemeen in akwatiese omgewings gevind word, asook die naverwante Photobacterium. Paracoccus-spesies wat bekend is vir die produksie van die antioksidant astasantien is ook geïsoleer. Laasgenoemde isolaat toon potensiaal om gebruik te kan word as &apos;n moontlike probiotikum as gevolg van die astasantienproduksie.
Partial description of bacteria in the gastrointestinal track of Haliotis midae, with the focus on potential probiotics
The ocean&apos;s fish resources are declining mainly because of irresponsible exploitation. Fish is a vital source of protein for humans, and growing world populations are threatening the sustainability of commercial fisheries. This has led to the rapid growth of aquaculture worldwide. In South Africa, aquaculture of both fresh and marine species is expanding and is now practised in all nine provinces of the country.
One of the major problems in aquaculture is financial loss as a result of disease. Viruses, bacteria, fungi and parasites are known to infect fish, with bacteria causing the majority of diseases. One of the largest groups of disease-causing bacteria in aquaculture comes from the family Vibrionaceae. The genus Vibrio includes more than 30 species and many are pathogenic. Major abalone pathogens from this genus include V. splendidus and V. harveyi. Disease outbreaks usually occur during the summer abalone spawning period, when there is a sharp increase in water temperature. During this period the energy reserves of the abalone are limited and their immune systems are relatively suppressed. Other stress-related factors, such as handling or poor water quality, may also contribute to disease outbreaks.