Ons sê ’n ding heeltemal anders as ’n Chinees, maar ook glad nie presies dieselfde as ’n Engelssprekende of selfs ’n Nederlander nie. In die forse seggingskrag van ons woordeskat en ons eiendomlike grammatika lê die hele wordingsgeskiedenis van ons geliefde Afrikaans ingebed... en die unieke landelike verlede van ons voorgeslagte wat deur swaarkry veredel is...
Dit bly maar ’n feit dat ’n mens in verskillende tale nagenoeg dieselfde dinge op verskillende maniere sê en dat selfs die beste vertalings baiemaal nie die gees van die oorspronklike honderd persent kan verwoord nie.
Daardie eiesoortigheid en eiendomlikheid, ’n mens kan byna sê die inherente hebbelikhede, van ’n taal word die taaleie genoem. In die taaleie lê nie net die wordingsgeskiedenis en ontwikkeling van die betrokke taal ingebed nie, maar ook die unieke verlede van die sprekers en van hul voorgeslagte. Soos ons is, so doen ons. Soos ons doen, so praat ons.
Tiermelk drink is byvoorbeeld ’n idiomatiese uitdrukking vir sterk drank gebruik. As ons dit in enige ander taal vertaal, gaan die betekenis verlore net soos hierbo met die "ingeslote" ou koeie gebeur het.
Idiomatiese uitdrukkings is ook baiemaal totaal onlogies. Of dikwels beteken hulle iets wat glad nie af te lei is van die woorde waaruit hulle saamgestel is nie. Dink maar aan: die kloutjie by die oor kry; die kat in die donker knyp; of aan daardie einste een oor die raaiselagtige Dawid wat die wortels gegrawe het.