Die vallei van die wolwe, eerste aflewering van die Kronieke van die toring tetralogie | Huidige literatuur
Die Vallei van die Wolwe
John Ortiz | | Fantasie, Books, Novela
Die Vallei van die Wolwe (1999) was die tweede gepubliseerde boek deur die Spaanse skrywer Laura Gallego García. Die titel word die eerste aflewering van die tetralogie Toringkronieke. Die ander boeke in die reeks is Die meester se vloek, Die dooies se oproep y Fenris die elf. Laasgenoemde vertel gebeure voor die begin van die hele sage (prequel).
Gallego se eerste redaksionele vrystelling, einde van die wêreld, beteken 'n dromerige literêre debuut (Barco de Vapor-toekenning van Editorial SM). Meer, Die Vallei van die Wolwe Dit verteenwoordig 'n stylinskrywing binne die genre van fantasie. Trouens, die Valenciaanse skrywer word vandag beskou as 'n maatstaf vir kinderlees en fantasie jeugliteratuur in Spaans. Voordat u verder gaan lees, word opgemerk dat dit daar sal wees spoilers.
1 Die skrywer, Laura Gallego García
1.1 Genres en styl
1.3 'N Paar van die uitmuntendste lof en erkennings in sy loopbaan
2 Analise van Vallei van die wolwe
2.1 Struktuur en konteks
4.1 Die denkbeeldige vriend
4.3 Die Eenhoorn
4.4 Die Meester se bedoelings
4.5 Die ooreenkoms
4.6 Die finale kragmeting
Die skrywer, Laura Gallego García
Gebore in Cuart de Poblet, Valencia, op 11 Oktober 1977. Sy ontdek haar literêre beroep as 'n tiener en stuur sedertdien suksesvol meer as 'n dosyn boeke aan verskillende uitgewers. Nietemin, sy volharding het vrugte afgewerp in 1998, toe die SM-uitgewersgroep gepubliseer het einde van die wêreld. Intussen het hy 'n doktorsgraad in Spaanse Filologie aan die Universiteit van Valencia verwerf.
Genres en styl
Gedurende twee dekades van literêre loopbaan, Gallego het in verskillende genres gewoeker. Dit het begin met 'n historiese-fantasieroman (einde van die wêreld). Toe eksperimenteer hy met wetenskapfiksie (Tara se dogters, 2002) en epiese fantasie (met die trilogie Idhun se herinneringe, 2004-2006). Ook opvallend is sy talle titels van kinderliteratuur.
Die Spaanse skrywer het ook 'n paar realistiese literatuurtekste saam met die reeks vervaardig Sara en die puntemakers (ses aflewerings is in 2009 en 2010 van stapel gestuur). Dit is 'n sage wat baie geprys word vir sy benadering tot kwessies soos geslagsgelykheid, vooroordeel en sportmanskap. Tot op hede het Laura Gallego altesaam 41 boeke gepubliseer.
In al die genoemde genres gee die Valenciaanse skrywer gewoonlik 'n belang vir die Amor. Gevolglik word die narratiewe draad en die motiverings van die karakters oorheers deur gevoelens, intriges en wrokke. Die subjektiewe regverdiging (van die protagoniste) geniet in die algemeen voorkeur bo ideale soos eer, geregtigheid of plig.
'N Paar van die uitmuntendste lof en erkennings in sy loopbaan
El Barco de Vapor Children's Literature Award 2002, vir Die legende van die swerwende koning.
Cervantes Chico-toekenning (2011).
Nasionale prys vir kinder- en jongmense-literatuur van 2012. Dit vir sy boek Waar die bome sing.
Imaginamalgama-toekenning 2013, vir Die portaalboek.
Kelvin 505-toekenning 2016.
Ontleding van El Valle de die Wolwe
Die Vallei van die Wolwe.
U kan die boek hier koop: Die Vallei van die Wolwe
Struktuur en konteks
Die roman bestaan ​​uit 14 hoofstukke en 'n epiloog. Die verhaal is ook geleë in 'n tyd voor die hede, aangesien perde die vernaamste vervoermiddel is. Net soos die daaglikse take in die landelike omgewing sonder masjiene uitgevoer word. Die verteller (alwetend) beskryf 'n denkbeeldige wêreld, gebaseer op legendes, waar towery, betowerings en fantastiese wesens werklik is.
Die derdepersoonsverteller gebruik 'n gekultiveerde taal, noukeurig en terselfdertyd eenvoudig. Dit is belangrik om 'n omgewing vol besonderhede te bereik sonder om die leser af te lei of te oorlaai met onnodige inligting. Op dieselfde manier, Dialoë wat van nature vermeng is met spanningsvolle situasies is volop in die teks wat lei tot opwindende en vloeiende leeswerk.
Die verteller beskryf die gebeure op 'n baie objektiewe manier, hoewel dit subjektiewe emosies is. Dit is nie 'n minderjarige aspek nie, want in die roman ontstaan ​​verskillende konflikte wat die aard en gevoelens van die protagonis beter verstaan, Dana. Sy raak hopeloos verlief op Kai, wat op sy beurt 'n gees is.
Maar wanneer Kai na die onderwêreld moet terugkeer, besluit sy om tot haar eie dood te wag om hom weer te ontmoet. Nog 'n ooglopende probleem vir die protagonis is haar wantroue in byna alles wat haar omring en in magiese aangeleenthede. Dana ontsyfer egter haar onbekendes deur gesprekke met die ander karakters in die verhaal.
Hy is die hoofkarakter. Sy is 'n klein dogtertjie met swart hare met blou oë met 'n baie diep voorkoms, dapper karakter en hou baie van studeer. Net so is sy 'n voorstander daarvan om die reëls van elke plek te volg ... tensy dit die wense van haar hart weerspreek.
Dit is die medester-karakter. Hy verskyn eers as Dana se "denkbeeldige vriend", maar in werklikheid is hy 'n gees waarvan die figuur 'n blonde seun met ligte oë is, baie aantreklik. Avontuurlustig in gedrag, altyd bereid om onvoorwaardelik saam te werk met diegene wat hy waardeer.
Fenris is 'n redelik aantreklike 200-jarige elf ('n jongeling vir sy spesie-tydlyn). Die grootste eienaardigheid daarvan is die transformasie in 'n wolf tydens maanlig nagte. Aan die ander kant is Maritta die dwergkok van die toring, knorrig en agterdogtig oor towery. Dit help Dana wanneer sy dit nodig het.
Hy is die lang donker man; die toringmeester, 'n baie hoë gebou vol onbewoonde kamers en 'n groot biblioteek. Die onderwyser is ook 'n baie kragtige, selfsugtige en opportunistiese karakter. Eintlik is een van die belangrikste aspekte van die verhaal dat die Meester sy eie goewerneur, Aonia (die voormalige heerser van die toring), vermoor het.
Die denkbeeldige vriend
Die vroedvrou het iets vreemds aan Dana opgemerk sodra sy gebore is, maar sy het niemand dit vertel nie. Haar ouers en broers en susters het haar op 'n normale manier behandel, maar almal het opgemerk dat sy anders, baie stil en versigtig was. Toe sy ses jaar oud was, ontmoet sy Kai, wat haar begin help het met haar daaglikse take. op die plaas vir meer speeltyd.
Frase deur Laura Gallego.
Na twee jaar van dieselfde "roetine" het sy etenstyd op 'n dag gemis, en daarom is sy sterk onderdruk deur haar ouers. Sy het aangevoer dat sy met Kai gespeel het, maar haar broers het haar vertel dat Kai nie bestaan ​​nie. 'N Paar dae later het ander kinders in die dorp haar genooi om te speel net om haar te verneder, want sy het met haarself gepraat en haar' heks 'genoem.
Kai het baie benoud gevoel omdat hy die oorsaak was van die situasies wat Dana gely het. Daarom het hy gehuiwer om by sy vriend te bly, maar sy het hom gevra om vir ewig te bly. Maar, daar was 'n grys gewade wat Kai kon sien, hierdie karakter - die Meester - het Dana se familie om toestemming gevra om haar na 'n ander plek (die toring) te neem. Tot Dana se verbasing is die versoek aanvaar.
Die toring is eintlik 'n towerkool wat in die vallei van die wolwe geleë is (so genoem vanweë die onsterflike diere wat snags daar ronddwaal). In die toring ontmoet Dana Fenris, die elf, en Maritta, die dwergkok. Later verstaan ​​Dana dat sy 'n 'Kin-shannay' is, 'n tipe persoon wat in staat is om met die dooies te kommunikeer.
Dana begin leer oor towery. Op daardie stadium begin 'n geheimsinnige goue gewaad met die naam Aonia (die voormalige minnares van die toring) gereeld aan hom verskyn. Die raaiselagtige teenwoordigheid vertel hom die legende van 'n eenhoorn (slegs sigbaar tydens volmaan-nagte) en vra hom om hom in die vallei van die wolwe te ontmoet.
Dan slaag Dana en Kai op 'n volmaan-nag daarin om die eenhoorn te sien, maar die wolwe van die vallei (immuun teen enige betowering) keer dat hulle hom volg. Wat meer is, die honde het Dana byna doodgemaak, deur Fenris in extremis gered. Na 'n jaar onthou Dana Fenris se omskakeling in 'n wolf, waardeur sy diere kon beheer.
Die Meester se bedoelings
In 'n tweede poging, vergesel deur Fenris, slaag Dana daarin om die eenhoorn te volg na 'n kamer waar daar 'n put met 'n skat is. Dit verdubbel die magiese krag van wie dit ook al besit. Skielik, Die Meester (wat hulle gevolg het) verskyn en gooi Dana, Fenris, Maritta en Kai in 'n swart gat ewigdurende, terwyl hy betower om die magie van die eenhoorn aan te gryp.
Van binne die oneindige gat stuur Dana Aonia terug na die onderwêreld (met behulp van Maritta se liggaam). Die towenares probeer vergeefs die Meester vang, maar hy ontvoer Fenris en sluip na die toring. Wanneer Dana, Kai en Aonia die Meester probeer volg, gooi die meester 'n betowering wat Kai in 'n bottel vaskeer.
Die Meester bied aan om Kai te bevry in ruil vir Dana se getrouheid en ewige diensbaarheid. Die meisie aanvaar en slaag die suurtoets (nou is sy 'n towenaar, sy is nie meer 'n vakleerling nie). Net voordat die ooreenkoms met die Meester afgesluit word, word Dana deur Aonia vermoor.
Die finale kragmeting
Dana slaag daarin om as Kin-shannay na die wêreld van die lewendes terug te keer. Toe hy weer by die toring was, herenig hy hom met Fenris om die Meester weer te konfronteer. Op die ou end is die een wat daarin slaag om die meester van die toring af te handel, Maritta, wat hom in die rug steek. Van daardie dag af word Dana die nuwe heerser van die toring.
Alhoewel nie alles vir Dana rooskleurig is nie, moet sy skei van Kai (wat permanent na die wêreld van die dooies moet terugkeer). In die epiloog reis die heerser van die toring saam met Fenris na haar gesin se plaas om na die bene van 'n blou draak te soek. Sekerlik, die beenstukke is van dieselfde dier wat Kai vyfhonderd jaar gelede doodgemaak het.