Kommoditeitspryse en pryse
Die vervoerbedryf bied 'n ingewikkelde prysstruktuur aan wanneer dit van een plek na 'n ander beweeg. Daar is geen standaard prys om een ​​pond materiaal van punt A tot B te skuif nie. Elke draer het 'n prys om 'n klas van kommoditeit na een spesifieke punt na 'n ander spesifieke punt te skuif. In die VSA is daar tienduisende punte wat 'n versendings- of ontvangspunt kan wees.
Hierdie punte word deur verskaffers gebruik om die koers te bepaal wat u sal betaal. Nog 'n groot invloed op die prys van verskeping items is die klas van die kommoditeit wat jy stuur. Hierdie veranderlikes kan die besluite vir 'n vervoerbestuurder baie moeilik maak om die beste koers vir 'n maatskappy se verskeepingsbehoeftes te vind.
Elke item wat van een plek na 'n ander vervoer word, is 'n kommoditeit. Daar is duisende kommoditeite, en dit sal onmoontlik wees vir 'n draer om pryse te kry vir elke kommoditeit wat hulle stuur. 'N Klassifikasiestelsel is ingestel wat die prysbepaling vir vervoerders vereenvoudig het, gebaseer op die samestelling van kommoditeite van soortgelyke aard, soos dit met hulle vervoer verband hou. Daar is vier primêre klassifikasies; die kommoditeit se digtheid, laaibaarheid en hanteringseienskappe, die waarde van die kommoditeit en die vatbaarheid vir skade. Met die vier klassifikasies word kommoditeite dan toegeken aan een van agt moontlike klasse op grond van die klassifikasies.
Die klasse word geïdentifiseer van 'n lae klas van 50 tot die hoogste klas van 500. 'n Reël is dat hoe hoër die klas, hoe duurder dit is om te stuur. Die klasse word jaarliks ​​gepubliseer as die Nasionale Motorvragklassifikasie (NMFC) deur die Amerikaanse Vragmotorvereniging (ATA) en die Nasionale Motorvragverkeervereniging (NMFTA).
Die laer klasse van vrag , dws klas 50, is oor die algemeen goedkoper as hoër klasse, aangesien dit waarskynlik maklik om te hanteer, relatief dig en onwaarskynlik is om te beskadig. 'N Voorbeeld van 'n klas 50-kommoditeit, wat soms as "skoon vrag" verwys word, sou yster, staal, boute, skroewe, ens. Wees, wat op 'n standaardgroottepalet vervat kan word, wat krimpvou met geen vrag oorhang , en weeg in die omgewing van 1500 pond of meer per palet.
Wanneer 'n verskaffer 'n kommoditeit van punt A tot B wil skuif, moet hulle die kommoditeit aan die versender identifiseer deur 'n gedetailleerde beskrywing te gebruik. Die versender sal nie aan die draer vertel wat die klas is nie. Dit is omdat die klas nie net op die kommoditeit hang nie, maar ook ander faktore, soos of dit 'n volle vragmotorlading (TL) is, minder as vragmotorlading (LTL) en of meer as die minimumgewig verskeep word.
Nog 'n faktor wat die klas raak, is die gewigsonderbreking. Aangesien die grootte of volume toeneem, word verskillende tariewe toegepas. In die meeste gevalle geld 'n minimum koste en die tariewe word verskaf teen 1.000, 2.000, 5.000 en 10.000 pond. Dit beteken dat as die prys om 'n kommoditeit te skuif, gebaseer is op 'n pond van 2,000 pond en die volgende gewigstrokie op 5 000 pond is, sal dit goedkoper wees om die kwotasie te bereken asof dit 5 000 pond was, eerder as 2 000 .
Die punt waar die verskeping goedkoper word om op die volgende tariefvlak te vervoer, word die breekpunt genoem. Wanneer hierdie punt plaasvind, word die volgende gewigsonderbreking gebruik en die minimum gewig vir die breek word toegepas.
Sommige vervoerders bied uitsonderingsgraderings wanneer die eienskappe van 'n kommoditeit verskil van die eienskappe van dieselfde kommoditeit in 'n ander streek. Dit laat uitvoerders toe om afslag aan afleerders te bied wat groot hoeveelhede verskepings bedryf, of as daar groter mededinging is.
Verskaffers kan al die kommoditeitskoerse voorskryf vir verskepings tussen twee spesifieke punte met 'n minimum gewig. Die vervoerder sal 'n alle-kommoditeitskoers vir hierdie spesifieke roete bied ten spyte van die klas van die kommoditeit wat gedra word. Byvoorbeeld, as 'n diensverskaffer 'n totale kommoditeitstarief tussen New York en Baltimore met 'n minimumgewig van 5000 pond benodig, sou die klas van die kommoditeit nie vir die draer saak maak nie.
Vir verskaffers van hoër pryse, en dus hoër klas kommoditeite, kan draers 'n waarde bied. Omdat draers aanspreeklik is vir die waarde van die kommoditeit wat hulle dra, is die tariewe hoër, maar as 'n draer 'n vaste aanspreeklikheid het wat minder is as die kommoditeit wat dit dra, dan kan die draer die verskaffer 'n waarde gee wat sal wees 'n laer persentasie van die normale kommoditeitskoers.
Dit is 'n ander koers wat die verskaffers help om die koste van die vervoer van items te verminder. Die uitgestelde koers is goedkoper as die normale koers vir die klas van kommoditeit aangesien die versender die vervoerder toelaat om die lewering van die kommoditeit aan die koper uit te stel. Die afslag kan verhoog hoe langer die aflewering uitgestel word.
Vervoerders kan bemarkers aanmoedig deur aansporings of oorskot tariewe aan te bied. Die draer se aansporingsyfers is gewoonlik waar 'n draer 'n versender aanmoedig om meer goedere met hulle op gewig te vervoer. Die diensverskaffer bied 'n tarief tot 'n minimum gewigsbeperking en 'n afslagtarief vir enige kommoditeit wat groter is as die minimum gewig.