Nuwe gedagtes en strewes
"Daarom, as iemand in Christus is, is hy 'n nuwe skepsel; die ou dinge het verbygegaan, kyk, dit het alles nuut geword" – 2 Korintiërs 5:17.
Die woordjie "nuut" of "nuwe" is baie aktueel. 'n Mens hoor en doen graag iets nuuts. 'n Mens probeer jouself daagliks verbeter deur 'n nuwe blaadjie om te slaan en koester dan nuwe drome en ideale.
Die vraag is: Hoe raak hierdie nuwe gedagtes en strewes ons geloof? Meesal is hierdie soeke na nuwe dinge niks meer nie as om maar die beste van 'n slegte saak te maak. Dikwels kom daar nie veel van die strewes nie en koel ons maar weer gou af en verval weer in die groewe van eentonigheid en sonde en selfs moedeloosheid.
Openbaring 21 laat 'n mens 'n bietjie verder kyk! Nie maar net na die volgende dag of einde van die jaar of die volgende jaar nie ... nee, vorentoe na die einde van die tyd!
Johannes sien die geskiedenis ten einde loop: "Die eerste hemel en die aarde het verbygegaan". Vir hom lyk dit asof die aarde en die hemel weggevlug en padgegee het voor die groot en deurlugtige verskyning van Hom wat Almagtig is (Open 20). Vir die verganklike, sondige skepping is daar nie meer plek nie. Dit vlug eenvoudig weg voor die hemelse Regter wat verskyn en maak plek vir 'n nuwe hemel en 'n nuwe aarde. In die plek van die oue bring God 'n nuwe. Die nuwe stad wat God vir sy volk voorberei het. Nuwe hemel en aarde.
Vernuwing van tyd en ewigheid is die werk van God. Self kan ons tog niks nuut maak nie. Daarvoor is onsself te outyds en te sondig. Daar is immers niks nuuts onder die son nie. God is egter bo die son - bo tyd - verhewe. In Christus is Hy besig om dit vir ons te doen.
Die visioen wat Johannes hier sien is nie beskrywe in terme van TYD nie. Ons dink mos gewoonlik net aan die "eendag" van die Jerusalem wat kom. Wat beteken dit vir die hier en nou?
Kyk weer mooi: Die hoofstuk gee 'n blik op die einde van die tyd. Maar dan beskryf Johannes dit as iets wat in hierdie tyd besig is om te gebeur. Die Nuwe Jerusalem is nie maar net 'n plekkie eendag in die hemel nie! Nee, dit is die kerk van God. Die ware gelowiges. Hulle wat die ou lewe met 'n nuwe vervang. Hulle wat deur Christus nuutgemaak is. Daarom roep die engel in verwondering uit: "Kyk, die woonplek van God is nou by die mense". Dit het reeds gebeur: met die eerste koms van Christus. God het sy Seun beskik om die gebroke sondaarmense te kom herstel. Hy word gebore onder ons, Hy woon onder ons. Hy word een met ons. Hy is Immanuel. In Christus kom God tot by die sondaar. So bewerk Hy weer vrede en versoen Hy ons met Hom.
Sy vernuwingswerk begin in die harte van mense. Deur sy Gees woon Hy in ons harte, maak Hy ons elke dag meer en meer nuut na die beeld van Christus! En waar Christus is, daar woon God! Letterlik: Hy kom "tabernakel" by ons! Hy slaan sy tent op in ons! Permanent!
God skenk u die lewe. Vandag nog 'n nuwe dag en miskien ook môre en verder... Sien u dit as 'n nuwe lewensgeleentheid? Gaan u lewe deel wees van die vernuwingswerk van Jesus Christus? Hier moet u dus ook 'n nuwe blaadjie omblaai. U moet al hoe meer die werk van Christus en sy Heilige Gees laat deurwerk in die daaglikse praktyk van u lewe: in jou gesindheid, in jou doen en late en in jou denke.
Onthou Christus maak alles nuut! Hy HER-SKEP alles. Hy begin in ons harte, die liggaam sal later volg! So werk Hy ook in u elkeen.
Wees dan nuut! Leef die nuwe lewe, elke dag! En laat so reeds iets sien van die ewige heerlikheid! Vertoon reeds dat jy self oppad is na die ewige, volmaakte stad van God, waar daar nooit meer droefheid of dood of leed of smart en pyn sal wees nie (vers 4).
Mag God u sy Gees gee om u in hierdie stryd by te staan totdat ons voete in Sion staan, dit is die Nuwe Jerusalem, die Ewige Lewe!