Die goeie nuus is dat die verhoudings wat ons het met fiktiewe karakters uit boeke, TV-reekse, films en videospeletjies - parasosiale verhoudings genoem - baie van dieselfde funksies as ons vriendskappe met regte mense het, sonder die risiko van infeksie.
Tyd spandeer in fiktiewe wêrelde
Sommige van ons spandeer reeds lang tyd met ons koppe in fiktiewe wêrelde.
Sielkundige en romanskrywer Jennifer Lynn Barnes mense beraam dat mense 235,000 jaar regoor die wêreld gesamentlik met Harry Potter-boeke en -films gewerk het. En dit was 'n konserwatiewe beraming, gebaseer op 'n leesspoed van drie uur per boek en geen herlees van boeke of die heruitsending van films nie.
Hierdie menslike voorliefde om aan fiktiewe karakters geheg te word, is lewenslank, of ten minste vanaf die tyd dat kleuters begin om voorgee te speel. Ongeveer die helfte van alle kinders skep 'n denkbeeldige vriend (dink strokiesprent Calvyn se tierloper Hobbes).
Voorskoolse kinders vorm dikwels gehegtheid aan mediakarakters en glo dit parasosiale vriendskappe is wederkerig - beweer dat die karakter (selfs 'n geanimeerde) kan hoor wat hulle sê en weet wat hulle voel.
Jonger kinders vorm maklike verhoudings met fiktiewe helde. Foto deur Josh Applegate / Unsplash, CC BY
Ouer kinders en volwassenes weet natuurlik dat boek- en TV-karakters nie eintlik bestaan ​​nie. Maar ons kennis van die werklikheid keer ons nie om dit te voel nie verhoudings is eg, of dat hulle kan wederkerig wees.
As ons klaar is met 'n geliefde boek of televisiereeks en voortgaan om na te dink oor wat die karakters volgende gaan doen, of wat hulle anders kon gedoen het, het ons 'n parasosiale interaksie. Dikwels vermaak ons ​​hierdie gedagtes en gevoelens om die hartseer - selfs verdriet - wat ons aan die einde van 'n boek of reeks voel, aan te pak.
Die steeds lewendige Game of Thrones-besprekingsdrade of sosiale media reaksie op die dood van Patrick 'n Paar jaar terug op die nageslag wys baie mense dit.
Sommige mense onderhou hierdie verhoudings deur nuwe avonture in die vorm van fan fiksie vir hul gunsteling karakters nadat 'n gewilde reeks geëindig het. Nie verrassend is Harry Potter een van die gewildste fanfic-onderwerpe. En stomende blokraai Vyftig skakerings van Grey begin as fan-fiksie vir die Twilight-reeks.
So goed soos die regte ding?
Dus, denkbeeldige vriendskappe kom selfs by volwassenes voor. Maar is dit goed vir ons? Of is dit 'n teken dat ons ons greep op die werklikheid verloor?
Die bewyse tot dusver toon dat hierdie denkbeeldige vriendskappe 'n teken is van welstand, nie wanfunksionering nie, en dat dit op baie van dieselfde maniere vir ons goed kan wees as dat ware vriendskappe goed is vir ons. Jong kinders met denkbeeldige vriende wys meer kreatiwiteit in hul verhaalvertelling, en hoër vlakke van empatie in vergelyking met kinders sonder denkbeeldige vriende. Ouer kinders wat hele denkbeeldige wêrelde skep (genoem parakosmas) is meer kreatief in die hantering van sosiale situasies, en kan beter probleemoplossers wees as hulle met 'n stresvolle gebeurtenis te kampe het.
As volwassenes kan ons hom tot parasosiale verhoudings met fiktiewe karakters wend om minder te voel eensaam en verhoog ons bui as ons is voel laag.
As 'n bonus, lees fiksie, kyk na hoë gehalte televisieprogramme, en pro-sosiaal speel video speletjies Daar is al getoon dat hulle empatie verhoog, en dit kan verminder benadeel.
Gesamentlik het die mens meer as 'n geskatte 200,000 jaar in die wêreld van Harry Potter deurgebring. En dit tel nie weer of weer gekyk word nie. Chekyravaa / Shutter
Kom verby met 'n bietjie hulp
Ons het ons fiktiewe vriende meer as ooit nodig as ons weke in isolasie verduur. As ons buite waag om te stap of na die supermark te gaan en iemand ons vermy, voel dit so sosiale verwerping, alhoewel ons weet dat fisiese distansie aanbeveel word. Dit is een manier om met bekende TV- of boekkarakters te werk Rejuvenate ons gevoel van konneksie.
Parasosiale verhoudings is ook aangenaam en, soos die Amerikaanse literatuurprofessor Patricia Meyer Spacks opgemerk het Opnuut gelees, as ons na fiktiewe vriende kyk, sal ons ons miskien meer oor onsself vertel as die boek.
Koester dus op u bank in u gemaklikste klere en spandeer tyd aan u fiktiewe vriendskappe. Lees weer 'n ou gunsteling - selfs een van u kinderjare af. Die hersiening van 'n bekende fiktiewe wêreld skep 'n gevoel van nostalgie, wat 'n ander manier is om minder te voel eensaam en verveeld.
Neem die beurt om die Harry Potter-reeks hardop saam met u gesin of huisgenote te lees, of kyk saam na 'n TV-reeks en gesels oor watter karakters u die meeste hou. (Ek beveel aan Gilmore Girls vir alle moeders wat met tienerdogters aangetrek is.)
Om fiktiewe vriendskappe saam te kweek kan versterk word regte lewe verhoudings. Terwyl ons tuis bly en lewens red, kan ons gesinsverhoudings en parasosiale verhoudings wat ons - en ons kinders - vir die lewe sal vorm, versterk.
Elaine Reese, professor in sielkunde, Universiteit van Otago
Jy is hier: Tuis > Lewe > Reis en kreatiwiteit > Jou vriende mis? Lees weer Harry Potter kan die volgende beste ding wees