AFRIKAANSE OPSOMMING: In hierdie studie word aspekte van die openbare beleidproses in Suid-Afrika ondersoek met spesiale verwysing na waterbeleid tussen 1994 en 1999. Waterbeleid is vir die doeleindes van hierdie studie omskryf soos in die regering se HOP, GEAR, witskrifte, wetsontwerpe en wetgewing. Waterbeleid is 'n breë onderwerp wat in hierdie studie vanuit 'n sosiaal wetenskaplike hoek benader is, naamlik dat daar aan basiese menslike behoeftes voldoen moet word. Die waterbeleid wat voor 1994 gegeld het, was gebaseer op die Waterwet van 1956, asook wetgewing wat oor tagtig wette versprei was en deur 'n aantal instellings gefragmenteer is. Die klem het geval op waterregte, gekoppel aan eiendomsregte waarvan die grootste deel van die Suid-Afrikaanse bevolking uitgesluit was. Klem is ook gelê op ingenieursprestasies in die uitvoering van beleid. Die besef dat waterbronne wêreldwyd en in Suid-Afrika beperk is met toenemende aansprake wat daarop gemaak word, het opnuut die aandag op verantwoordelike waterbeleid gevestig. Sedert Suid-Afrika se oorgang na 'n inklusiewe politieke demokrasie in 1994 is verskeie verreikende veranderings ten opsigte van politieke besluitneming en die openbare beleidproses ingestel. Nie alleen het die beleidmakingsproses verander nie, maar beleidsdoelwitte, -akteurs, -strukture en -organisasies het ook verander. Kortom, die beleidagenda verskil van die periode voor 1994. In hierdie studie is die konteks van beleidvernuwing in Suid-Afrika na 1994 geskets, en die beleidproses waardeur nuwe waterwetgewing gegaan het, is beskryf. Die rol van beleidakteurs en -gemeenskappe - in lyn met die beginsels van die Grondwet van 1996 wat openbare deelneming aan die demokratiese bestel aanmoedig - is ondersoek. Die implementering van die nuwe waterbeleid kon egter nie geëvalueer word nie, aangesien dit skaars 'n jaar gelede gepromulgeer is. Hierdie studie dien as 'n inleiding tot 'n navorsingsveld wat steeds braak lê met moontlikhede vir verdere navorsing.