Wat was die Oregon-roete? - Geskiedenis - Volke en nasies - 2021
Die Oregon-roete (ook bekend as die Oregon-Kalifornië-verhoor) was 'n 2200 myl-roete wat strek van Missouri na Oregon wat in die 1800's deur die vroeë wilde weste-pioniers gereis is. Die roete was die enigste manier vir setlaars om die Weskus via land te bereik, en meer as 500,000 het met 'n os- en muilewaens gery voordat die eerste transkontinentale spoorlyn voltooi is. Wagens wat met 'n snelheid van 15 myl per dag kon ry, het tussen vier en ses maande geneem om die reis via die Oregon-verhoor te voltooi, terwyl dit 'n volle roete geneem het.
Wat oorspronklik die Oregon-roete geword het, was vroeër 'n reeks onverbinde inheemse Amerikaanse roetes. Die roete is toe uitgebrei deur Fur Traders wat dit gebruik het om hul pelte na vergaderplekke en handelsposte te vervoer. Sendelinge het ook die taamlik flou roete in die 1830's gebruik om kerke in die Noordweste op te rig. Dit was eers teen die 1840's toe die roete egter op groter skaal deur die eerste setlaars begin gebruik word nadat Joel Walker saam met 'n gesin die reis onderneem het. In 1843 het waentrein van 120 waens, 800 mense en 5000 beeste die roete gebruik en in 1848 het goudgrawers ook via Kalifornië na Kalifornië gestroom. Dorpe, handelsposte, militêre poste en kleiner paaie het die volgende 30 jaar uit die Oregon-verhoor gekom.
Met die voltooiing van die Sentraal-Stille Oseaan en die Portland, Oregon, Union Pacific spoorlyne tussen 1869 en 1884 het die gebruik van die Oregon-roete vinnig begin afneem. Die reis per trein het eenvoudig 'n korter, veiliger en gemakliker opsie geword.
Hierdie artikel is deel van ons groter bron van die Amerikaanse Westerse kultuur, samelewing, ekonomie en oorlogvoering. Klik hier vir ons uitgebreide artikel oor die Amerikaanse Weste.