Is Obsessiewe Kompulsiewe Disorder Geneties?
Genes is slegs 'n stuk van die OCD-legkaart
Met die menslike genoom wat uiteindelik uitgekort is, is die soektog op diegene wat veroorsaak dat ons siektes ontwikkel, insluitend obsessiewe-kompulsiewe versteuring (OCD). Alhoewel dit duidelik is dat OCD 'n genetiese basis het, is dit nog nie duidelik watter gene kan belangrik wees en onder watter omstandighede nie.
Genes en Siekte: 'n Kort Primer
Voordat ons bespreek of daar 'n genetiese basis vir OCD is, laat ons eers 'n paar basiese genetiese konsepte hersien en hoe dit verband hou met siekte.
Genes tree op as die liggaam se bloudruk vir die maak van verskillende proteïene. Hierdie proteïene word gebruik om 'n groot aantal weefsels en biochemikalieë te vervaardig. Interessant genoeg kan verskillende mense verskillende weergawes van 'n gegewe geen hê. Hierdie verskillende weergawes word soms allele genoem.
Alhoewel sommige siektes soos sistiese fibrose vermoedelik deur een spesifieke geen veroorsaak word, word die meeste siektes, insluitend geestesiektes soos OCD, vermoedelik veroorsaak deur 'n kombinasie van baie verskillende gene. In hierdie gevalle hang jou kwesbaarheid van 'n gegewe siekte af van die verskillende weergawes of allele van die gene wat jy van jou ouers geërf het en in watter kombinasie.
Omgewing speel 'n groot rol in siektes
Dit is egter belangrik om te besef dat die omgewing 'n baie sterk invloed het op die vraag of 'n spesifieke genetiese kwesbaarheid hom in die vorm van 'n siekte kan uitdruk. Byvoorbeeld, 'n persoon wat geneties kwesbaar vir longkanker is, kan die siekte slegs ontwikkel as hy sigarette rook of blootgestel word aan swaar omgewingsbesoedeling.
In 'n ander geval kan 'n persoon wat kwesbaar vir depressie is , nooit depressief word as sy nooit 'n ernstige genoeg stressor ervaar nie.
Alhoewel ons dikwels hoor oor die "natuur versus" debat, erken die meeste kenners nou dat dit die interaksie tussen ons gene en die omgewing is wat bepaal of ons 'n siekte ontwikkel.
Inderdaad, dit word dikwels gesê dat terwyl ons gene "die geweer laai," is dit die omgewing wat "die sneller trek."
Die genetika van OCD
Navorsing met identiese tweeling en die familie van mense met OCD dui daarop dat die grootste faktor in 'n persoon se risiko vir die ontwikkeling van OCD geneties is, met die oorblywende risiko wat deur die omgewing bepaal word. Gevolglik het navorsers gesoek na die spesifieke gene wat 'n risiko skep vir die ontwikkeling van OCD. Terwyl daar nie 'n spesifieke "OCD-geen" voorkom nie, is daar bewyse dat sekere weergawes of allele van sekere gene groter kwesbaarheid kan aandui.
Byvoorbeeld, daar is 'n paar voorlopige bewyse dat daar spesifieke weergawes of allele gene is wat die vervaardiging van serotonien beheer ('n neurochemiese wat belangrik mag wees vir OCD), breinverwante neurotrofe faktor ('n chemiese wat 'n groot rol speel in die beheer van die ontwikkeling van die brein) en glutamaat ('n ander neurochemiese in die brein wat belangrik kan wees vir OCD) kan 'n soort kwesbaarheid weerspieël vir die ontwikkeling van OCD. Dit gesê, dit is ver van duidelik hoe hierdie gene die ontwikkeling van OCD beïnvloed, en daar is baie navorsing wat nog gedoen moet word.
Genetiese Kwesbaarheid beteken min sonder omgewing
Daarbenewens is dit belangrik om in gedagte te hou dat hierdie (en ander, nog nie ontdekte) genetiese kwesbaarhede slegs onder die regte omgewingstoestande relevant mag wees.
OCD word byvoorbeeld geassosieer met voorgeboortelike risikofaktore, soos om te veel gewig te kry terwyl swanger en moeilike arbeid, sowel as lewensstresors, soos beduidende emosionele of fisiese mishandeling. As sodanig kan iemand nie OCD ontwikkel nie, tensy hulle die regte genetiese kwesbaarheid onder die regte (of verkeerde, miskien) omstandighede besit.
OCD is 'n baie komplekse siekte. Dit is baie onwaarskynlik dat 'n enkele geen uit die ongeveer 30,000 wat ons besit, ooit verantwoordelik kan wees vir die genereer van die komplekse obsessies en dwangstrepe wat kenmerkend van OCD is. Dit is baie meer waarskynlik dat OCD die gevolg is van baie verskillende gene wat interaksie het om 'n verhoogde kwesbaarheid te skep.
Studies van die genetika van OCD fokus tans op genetiese verskille wat die verskillende OCD simptome subtipes wat bestaan, kan verduidelik. Sodanige navorsing kan nuttig wees in die ontwikkeling van behandelings wat spesifieke simptome met groter doeltreffendheid kan hanteer as wat tans moontlik is.
Samuels, JF "Onlangse Bevorderings in die Genetika van OCD" Huidige Psigiatrie Verslae 2009 11: 277-82.