boek Uittreksel: Don't Envy the Bench — TRIP LEE - AMPTELIKE SITE
Die enigste keer dat ek dit eintlik gemaak op die vloer was heel aan die einde van die wedstryd-jy weet, wanneer hulle sit in die ouens hulle voel sleg vir. Ek hou van myself vertel hulle het my gered vir diegene finale sekondes sodat ek die oorwinning kon beveilig. Soos ons het hande geskud met die opponerende span ná die finale sirene, Ek het gevoel asof die spelers is snickering binnekant toe hulle kyk na my en sê, "Goeie spel."
Toe ek na vore gekom uit die kleedkamer ná my stort, niemand wou 'n foto saam met my. Nie een van die middel van die skool kinders kyk op na my. Niemand op óf span beny my. Hoekom? Want ek was meer Spike Lee as Michael Jordan. Ek was 'n fan geklee in 'n trui. Ek was die ou wat dit nooit in die spel gemaak, en niemand beny die benchwarmer.
KRY in die spel
Ek kan nooit iemand skiet n voorgee lug jumper en roep die naam van 'n onbekende rolspeler onthou. Daai ouens is nog steeds professionele, maar as jy wil kan jy plekke met 'n basketbal speler handel, dit is gewoonlik die aansitter, die man wat daar buite uit wenk tot finale sirene. Jy sal nooit vergeet toe Jordan hande aangeskakel in die lug of wanneer Ray Allen getref dat drie van die sirene. Dit is die ouens wat jy wil wees. Hulle is in die aksie op die sleutel oomblikke, nie net toeskouers. Maar vir een of ander rede het ons die teenoorgestelde wanneer dit kom by die lewe. Almal wil 'n benchwarmer wees.
Wat bedoel ek met daardie? As jy het opgedaag op 'n tipiese kollege kampus en 'n onderhoud studente oor hul doelwitte vir die semester, jy sal nie veel hoor oor die lewe vir die Koning. Jy sal meer oor onbesonne pret hoor as 'n rol speel in die Grand storie. Miskien het jy wil selfs hoor sommige 7:00 voormiddag. logika. Ek is bereid om te aanvaar jy soortgelyke antwoorde sal ontvang by 'n hoërskool of 'n kantoorgebou. Almal van ons het doelwitte en begeertes, maar God is nie altyd in hulle.
Ek hoop dat jy nie neem wat ek sê as veroordelend veroordeling. Ek is nie 'n fliek kritikus prullenbak plekke die waarnemende; Ek is 'n ondersteunende akteur probeer om my lyne reg te kry. Ek sal lieg as ek sê Jesus te volg lyk altyd aantreklik. Reg nie altyd reg voel.
Ek onthou 'n tyd, kort nadat ek by die personeel by my kerk, wanneer al my vriende gaan om uit te voer op 'n ongelooflike musiekfees. Ek wou daar so erg wees, maar ek kon dit nie maak nie, want dit gedurende die eerste week van my nuwe werk het. Ek moes die afguns veg in my hart. Veral toe ek sien hulle stuur van foto's aanlyn van hul ongelooflike ervarings.
Soms voel ons dat die pad met die lewe. Dit is maklik om ander beny, veral wanneer hulle iets groots soos my vriende doen doen. Maar selfs wanneer ons weet mense is verkeerd lewe, vind ons onsself soms verlange om hulle aan te sluit. En dit maak Jesus te volg lus om geneem uit die spel, nie om subbed in. Maar hoekom doen ons afguns ander en aanvaar ons mis te loop op iets?
WAAROM ons dink ons ​​is uit MIS?
Een van ons probleme is dat ons net kan sien wat reg is in die voorkant van ons. Ons mis die groot prentjie. Dit is soos 'n kamera wanneer die dinge in die voorkant is in fokus en alles agter is vaag. Ons moet ons lense pas sodat die hele prentjie duidelik sal word.
Daar is nie 'n persoon op hierdie aarde wat nie sukkel om duidelik te sien. Dit is een van die gevolge van ons sondige harte. Maar wanneer jy gooi jeugdigheid in die vergelyking, Dit dra by tot 'n ramp. Een-jariges sukkel om goed te loop, en twintig- Iets sukkel om goed te sien.
Dit is nie verbasend. Dit is deel van wat dit beteken om jong in 'n gevalle wêreld te wees. Ons lewens het kort en ons het net soveel gesien. Dit is moeilik om die hele legkaart te dink wanneer jy net gesien het drie stukke. Dit beteken nie dat ons onsself moet slaan in skaamte; maar dit beteken ons moet bewus wees, omdat sondige kortsigtigheid kan lei tot 'n ramp.
Het jy al ooit probeer ry in 'n storm? Die Kersfees na my eerste kind gebore, 'n verskriklike storm getref as ek en my vrou gery terug na DC van Pittsburgh. Die sneeu oorval die hoofligte op ons SUV en het so vinnig dat die ruitveërs nie kon hou met dit. My kneukels wit geword soos ek senuweeagtig die wiel greep; Ek het besef die lewens van my vrou en seun was in my hande.
Ek was gespanne. Ek kon net 'n paar duim sien in die voorkant van my gesig, so ek letterlik het nie geweet waar ek gaan. Ek het nie geweet wat was voor, en ek moes net hoop dit sal al uitwerk. Dis nie 'n goeie gevoel. Ek kon nie sien of daar 'n motor gestop voor of 'n persoon vee uit sy vensters in die stop-en-go verkeer.
Ek het nog nie eens genoem nog die gladde paaie. Slaan jou remme bedoel jou motor gegly soos 'n kind dra sokkies op 'n teël vloer. Jy kan verstaan ​​waarom dit was my minste gunsteling rit ooit. Ek was kortsigtig en in 'n gladde plek.
Het jy al ooit gedink oor hoe rampspoedig kortsigtigheid kan wees in ons lewens? As ons besluite neem net op grond van wat reg is in die voorkant van ons, ons gebind te loop in gevaar. Te veel van ons probeer om ons lewens te leef met geen agting vir wat later gebeur.
Dronk by 'n partytjie mag lyk soos 'n goeie idee in die oomblik, maar dit oneer God en lei tot dom besluite. Slaap met jou vriend of vriendin mag lyk soos 'n oorwinning in die oomblik, maar daardie soort intimiteit was nooit bedoel uitmekaar te geniet van die unieke unie van 'n huwelik.
Ons sal duik in om hierdie tipe besluite meer as ons deur die boek, maar die punt is, Ons moet groter prentjie dink. Elke besluit wat ons neem 'n klein stukkie van 'n groter legkaart. En sonder om te kyk na die groter prentjie vir verwysing, ons sal die stukke te plaas verkeerdelik elke keer. Dit is tragies om 'n oomblik 'n skat in die tyd meer as 'n hele leeftyd.
*This is an excerpt from the third chapter of Trip's new book, Staan. Moenie vergeet, wanneer jy 'n pre-order styg met Januarie 26, jy sal 'n klomp van geskenke vir gratis te kry, insluitend 'n bonus track wat het dit nie op die album. Hier is al die besonderhede om jou gawes te los: http://risebook.tv/preorder
Emanuel • Januarie 15, 2015 by 12:16 pm • antwoord
Matt • Januarie 15, 2015 by 1:54 pm • antwoord
You have an amazing way with words man. Hou so aan!
NkondelinaChileshe • Januarie 16, 2015 by 5:45 is • antwoord
The last sentence got me. Its tragic to treasure a moment in time more than an entire lifetime. The former is almost always a product of envying where otheres are in life. Let's thank God for where we are. There's a reason why we are there. Maar, we need to acknowledge him through it all.
Kiggundu brian • Januarie 16, 2015 by 2:19 pm • antwoord
Sjoe!!.Can't wait to get this book but how do we get them down here in #uganda Africa
Kiggundu brian • Januarie 16, 2015 by 2:24 pm • antwoord
Sjoe…!!! love this as your music always inspires me and just can't wait gettin to this but how down here in Uganda Africa!.May the lord bless you
Shantiki • Januarie 16, 2015 by 9:13 pm • antwoord
Carlton • Januarie 17, 2015 by 1:19 pm • antwoord
Gao • Januarie 18, 2015 by 1:50 is • antwoord
O!God if I can only have this book…this piece is awesome and now I'm imagining the big picture(boek)..#moreblessingsToU