Lelies van die vallei: beskrywing en foto - Tuin blomme, plante en struike - 2020
Een van die mooiste bosplante - Mag lelies van die vallei. Die beskrywing van hierdie delikate wit blom kom dikwels in digters en romans, dit word deur kunstenaars op die doeke geverf. Dit het baie gewilde name: bunny ore, wolf violet, silwersmid. Die blom groei in bladwisselende en dennewoude, wat gedurende die Mei-bloeitydperk groot, witgroen weivelde skep.
Lelies van die vallei. Beskrywing van die spesie
Boslelie is 'n meerjarige kruie. Die gebied van sy groei is feitlik die hele gebied van Europa, Siberië, die Verre Ooste, sowel as die Japannese eilande. True, sommige kenners rangeer Japannese en Verre Oosterse blomme as 'n ander subtipe.
Volgens die botaniese klassifikasie behoort die Mei-lelie van die vallei tot die klas eensaadlobbige plante, en die leliefamilie (Convallaria het vroeër daaraan behoort) is onlangs vervang deur die familie van aspersies. Die hoofrede is die verskil tussen die vrug van hierdie blom en die kenmerkende spesie vir die familie. 'N Ware lelievrugte het 'n boks, en 'n lelie het 'n bessie.
Reproduksie in die natuur
Reproduksie vind plaas met behulp van die wortelstelsel. Die wortels is baie dun en baie lank. Met 'n groot vermoë om tydens groei te tak, kan die wortelsone van 'n konvaliya vinnig 'n enkele glans uit een beplantte bos vorm. Terselfdertyd, waar lelie van die vallei groei, is ander kruieagtige plante feitlik afwesig, aangesien dit heeltemal verplaas word. Lewensverwagting is meer as veertig jaar.
Van die wortel begin 'n ontsnapping uit twee blare groei, ingesluit in 'n roset. Die blare is verleng en wys na die punte, sappige, heldergroen. In die wortelarea word daar met klein skubbe geraam. In die eerste jaar na die verskyning van blare van blom nie gebeur nie. 'N Blom verskyn net in die tweede of selfs derde jaar.
Lelies van die vallei het sagte wit, geurige blomme. Verskaf afhangende van die plek van groei in Mei of Junie. Eerstens begin 'n dun groen pyl, 'n peduncle, uit 'n lakenroketjie. Op dit verskyn geleidelik klein groen knoppies wat eenkantige los blomme borsel vorm. Die blomme self het die vorm van 'n ses-tand klok wit. Die plant bloei vir 'n lang tyd - 2-3 weke. Na blom word vrugte in die vorm van 'n oranje-rooi bessie vasgemaak. Hulle bereik vroeg in September volle volwassenheid. Lelie van die vallei bessies is giftig.
Convalia is 'n redelik gewilde tuinblom. Dit is sedert die 16de eeu verbou en daar is nogal baie variëteite ontwikkel. Hulle word onderskei deur 'n ryk kleur van die blom. Byvoorbeeld, die verskeidenheid Rosea het 'n delikate pienk klokkie, sowel as die aantal blomme op die voetstuk, byvoorbeeld in die verskeidenheid Flore Plena is daar 'n baie groot getal. Daarbenewens is daar lelies van die vallei, wat pragtig bly, selfs na die einde van die blom. Byvoorbeeld, Convallária Albostriata het groot groen blare met wit are. Hulle word wyd gebruik om blombeddings te versier, wat in die skaduwee geleë is.
Hoe om dit te groei in jou eie tuin?
In die natuur groei lelies van die vallei in die bos, in die wei en bosrand. Hoe om lelie van die vallei te groei in jou tuin? Die plant van hierdie blom word in die herfs gemaak, maar dit kan in die lente geplant word. Vir die plant is gekies skaduwee gebied van die tuin. Aangesien die blom deur die wortelstelsel gepropageer word, is hierdie metode meer voorkeur. Dit is egter toelaatbaar om 'n blom met behulp van sade te plant.
Waar groei lelie? Dit kan op feitlik enige grond groei, maar word swak in vleilande aanvaar. By plant word ook die inbedding diepte van die wortelproses in ag geneem: dit moet nie drie sentimeter oorskry nie. Dit word ook nie aanbeveel om die plant te verdik nie. Dit kan lei tot die verswakking van saailinge met grys vorm.
Plantversorging is eenvoudig. Lelies van die vallei, waarvan die beskrywing hulle as skadu-verdraagsaam en rypbestande plante, soos oorvloedige water en periodieke bemesting met minerale kunsmis, kenmerk. Dit moet onthou word dat konvaliya vinnig kan vermenigvuldig. Daarom moet die plantasie, waar die lelie van die vallei groei, ten minste 1 keer in 2 of 3 jaar skoongemaak en verdun word. Anders kan blom stop.
Lily of the valley is 'n medisinale plant. In al sy dele bevat 'n groot aantal hartglikosiede, wat gekenmerk word deur hoë kardiologiese en biochemiese aktiwiteit. Dit is hoofsaaklik convallotoxien en convallozide. Benewens goeie terapeutiese eienskappe, is hulle onstabiel, dus versamel hulle nie in menslike organe en weefsels nie. Daarom word die uittreksels verkry in die verwerking van plantmateriaal gebruik in medisyne vir die behandeling van hartsiektes. Daarbenewens het konvaliya 'n goeie kalmerende werking, daarom word dit dikwels in kruieversamelings voorgeskryf in kombinasie met valeriaan, maagwortel, hawthorn en hul analoge.
Hoe om hierdie medisinale plant in te samel en te droog?
Lelies van die vallei, 'n beskrywing van die farmaseutiese eienskappe wat bevestig dat dit 'n waardevolle medisinale plant is, word in amper alle streke geoes. Hiervan word amper al sy gronddeel gebruik. Die uitsondering is die lelie van die valleibessies. Hulle is giftig en word nie in tradisionele medisyne gebruik nie.
Die belangrikste voorbereidingstydperk val op die tydperk van aktiewe blom. Dit is beter om dit te doen in droë weer nadat die dou neergedaal het. Aangesien die blom onder die beskerming van die staat is, is daar streng reëls vir die versameling daarvan. Dit is verbode om die plant te pluk sodat die wortelsisteem nie beskadig word nie. Dit kan slegs met 'n mes gesny word. Terselfdertyd moet die hoogte van die linkerstamel nie minder as 5 cm wees nie. As blomme voorberei word, word nie die hele borsel afgesny nie. Van die onderste blom moet jy minstens 3 cm omring. As lelies van die vallei in die bos gaan, is dit verbode om al die plante in die wei af te sny. Toelaatbare sny teen die tempo van een plant per vierkante meter.
Die beskrywing van die droog metode is baie eenvoudig. Die gras is op die dag van byeenkoms uitdroog, wat verhoed dat dit verwelk word, aangesien al die bruikbare stowwe verlore gaan. Dit is beter om dit in gespesialiseerde elektriese droogers te doen. In hul afwesigheid, gedroog in goed geventileerde gebiede tot gereed. Na gestoor in doek sakke in 'n droë donker plek.
Klassifikasie van lelie van die vallei
Die eerste beskrywing van die lelie van die vallei behoort tot Linnaeus. In die XVIII eeu is die plant toegeskryf aan die lelies en het die naam Lilium convalium, wat in Latyn beteken "Lily of the valley". Dan het wetenskaplikes herhaaldelik die affiliasie van 'n kultuur verander na 'n bepaalde deel van die algemeen aanvaarde klassifikasie.
Op die oomblik behoort lelies van die vallei, soos ander plante wat bekend is vir tuiniers, byvoorbeeld kupena, pluimvee lam en poliëtante, aan die uitgebreide Asparagaceae-familie (Asparagaceae). Die moderne naam van die blom het ook verander.
Lily of the valley word vandag bekend as Convallaria of Convallaria. In die mense is die lelie van die vallei ook bekend onder ander name, byvoorbeeld bosklok, maya of boslelie, gladde, jong, weide weide, honde tong of haas ore.
Alhoewel amptelik slegs botanici die Europese verskeidenheid Lily of the Valley erken, word die bevolking wat in die noorde en ooste van Asië, sowel as in die Noord-Amerikaanse vasteland groei, steeds meer as onafhanklik erken.
Terselfdertyd is verskille in die voorkoms van plante minimaal, maar die aansienlike afstand van habitatte en die gebrek aan kommunikasie tussen hulle is 'n goeie rede om te praat oor die teenwoordigheid van drie en soms selfs vier soorte lelies van die vallei:
Mag lelie van die vallei (C. majalis), wat byna oral op die Europese vasteland woon,
Lelie van die vallei Keizke (C. keiskei), groeiende in die Verre Ooste, in China en Mongolië, en ook in die weste van Hindustan.
berglelie van die vallei (C. montana), besig beboste gebiede in die ooste van die Verenigde State,
Transkaukasiese lelie van die vallei (C. Trans-Kaukasus), groei in die Kaukasus, Trans-Kaukasië, insluitende die gebied van Turkye.
Waar groei lelie van die vallei
Lelie van die vallei is onpretensieus, ons het uitstekende aanpasbaarheid en het dus daarin geslaag om in 'n verskeidenheid klimaatstreke en natuurlike toestande saam te vat. Terselfdertyd oral die plant:
toon hoë skadu verdraagsaamheid,
verkies nutriënte ryk gronde
swak geduldige droogte.
In die natuur kan die lelie van die vallei in loof en gemeng word, minder dikwels in dennewoude. Die vinnige ontwikkeling van die lugonderdele en blom vind plaas in 'n tyd wanneer die grond steeds met smeltwater gevul is, die blare op die bome en struike is nog nie heeltemal oop nie en die gras het nie opgestaan ​​nie. In sulke omstandighede bied winterwortelstokke meerjariges met alles wat nodig is vir groei. En in 'n paar jaar verskyn 'n digte gordyn op die webwerf van net 'n paar afsetpunte van gladde, langwerpige elliptiese blare.
Gegewe die vermoë om nuwe gebiede te gryp, in die tuine waar die lelie van die vallei groei, moet die gebied streng beperk word. Andersins kan die plant vir verskeie seisoene ander nuttige gewasse vervang.
Ten spyte van uithouvermoë en aanpasbaarheid word alle wilde spesies van die lelie van die vallei bedreig met uitwissing. Die rede lê nie net in die skoonheid van blomme en sterk aroma nie, maar ook in die voordelige eienskappe van die plant. Daarom, in Rusland, en in 'n aantal Europese lande en in die Amerikaanse staat Kentucky, word die spesies onder amptelike beskerming geneem.
Hoe lyk die lelie van die vallei? Beskrywing
Bloeiende lelies van die vallei is vir baie bekend. 'N Meerjarige kruidagtige oes is egter nie net elegante blomme, klokke en leeragtige gladde blare nie.
Die meeste van die plant, naamlik die vertakte kragtige wortelsisteem, word skuins onder die grond verborge. As gevolg van die horisontale ligbruin wortelstokke en talle klein wortels wat van hulle uitstrek, is lelies van die vallei:
dit winters goed en selfs wanneer die grond vries, word dit vinnig herstel,
een van die eerste wat wakker word met die aanvang van die lente hitte,
suksesvol gepropageer vegetatief.
Die boonste gedeelte van die plant bestaan ​​uit verkorte lote en rosette van blare. Daarbenewens is die onderste, onontwikkelde blaarplate dikwels onder 'n laag grond geleë. Soos hulle groei, lyk die regte blare. Eers word hulle in 'n digte buis opgerol, wat geleidelik oor die grond opgaan en oopmaak. Breë gladde blaarborde word in versadigde groen kleur geverf, langslangs en puntige punte.
Wanneer twee of drie blare volledig gevorm word, begin die ontwikkeling van die knop, wat in 'n dun blomblare ontstaan, wat dadelik van 6 tot 20 ronde knoppies dra. Planthoogte hang af van die tipe en verskeidenheid. Wilde plante is as 'n reël minder beskeie as tuinmonsters, en Europese lelies van die vallei, nie meer as 15-20 cm, is laer as hul Asiatiese en Transkaukasiese eweknieë, wat tot 30-50 cm hoog word.
Aangesien blom plaasvind op die knoppe wat in die vorige seisoen gelê is, hang die opulensie daarvan af van die gehalte van die sorg en die groeitoestande wat vir die lelie van die vallei geskep word.
In wilde en baie gekweekte variëteite het perianth-blomme 'n eenvoudige, wat lyk soos 'n miniatuur klokvormige vorm. Binne die ronde kelk, van 4 tot 9 mm hoog, is daar ses meeldrade en 'n kort pistil.
Die eerste lelies van die vallei open onderaan die stam, dan kom die beurt van die middel en boonste knoppe.
Afhangende van die klimaat en weerstoestande, kan dit gebeur vanaf die tweede dekade van Mei tot Junie. Bloei duur gemiddeld tussen twee en drie weke.
Hoe broei die lelie van die vallei
As die weer nie te warm is nie, bedek wit geurige klokkies die hele borsel en vervaag dit nie vir 'n lang tyd nie. Dit maak dit moontlik om baie eierstokke te vorm. Wanneer lelies van die vallei blom, is die lug gevul met 'n ongelooflike sterk geur. Dit is die reuk wat baie bye en ander bestuiwers tot blomme lok.
Die sukses van insekte lei tot die afkoms van geronde bessies, aangesien hulle ryp word, grootte toeneem en kleur van groen na bruin verander, en dan in die middel van die somer tot helder oranje of rooi. Binne-in die vrugte is verdeel in drie kamers, wat 1-2 groot sade bevat.
Bessies haas nie om af te val nie en word dikwels kos vir voëls en knaagdiere. As gevolg van hierdie lelies van die vallei verskyn suksesvol waarheen hierdie plant nog nie aangetref is nie. Hierdie metode van voortplanting is egter skaars geskik vir diegene wat die blomme van die lelie van die vallei nie in die foto wil sien nie, maar in hul eie tuin.
As lelie van die vallei van saad gekweek word, sal die plant eers na 6-7 jaar blom. Daarom, blomme produsente verkies om vegetatiewe voortplanting van die kultuur gebruik wortel steggies.
Na die oordrag na 'n nuwe plek, sal 'n sterk Delenka met blaarknoppies vinnig gewortel gewortel word en met 1-2 jaar na behoorlike versorging jou geurige blomme, bloublare verruil.
Tipes en rasse van lelies van die vallei met foto's van blomme
Grysaardige geurige blomme het lank die aandag van die mens aangetrek. Lang voor Linnaeus was die lelie van die vallei bekend vir die mense wat die moderne lande van Europa, Rusland en Asië bewoon het. Dit blyk uit die vermelding van plante in die legendes van die antieke Romeine en Duitsers, Slawiese stamme, asook die gebruik van kultuur vir medisinale doeleindes.
Van die XVI - XVII eeue, toe die mode vir ruikers en die versiering van kostuums en haarstyle met blomme in Frankryk en ander lande ontstaan ​​het, was lelies van die vallei baie nuttig. Nie alleen het hulle hulself perfek gesny nie, maar hulle het ook gedien as 'n natuurlike geur, 'n soort parfuum wat onaangename reuke mask.
Die vraag na blomme was so groot dat die plante van die bos na die tuine en blombeddings beweeg het. Danksy 'n noukeurige seleksie het grootbloemvariëteite van Convallaria grandiflora alreeds verskyn. Hierdie plante word onderskei deur slanke voetstukke wat bo die groen blare verhef en tot 20 groot wit knoppies dra.
Nog 'n prestasie van telers is die voorkoms van lelies van die vallei, waarvan die blomme nie tradisioneel wit is nie, maar in ligte pienk of lila-skakerings. Die foto gee 'n visuele voorstelling van wat Lily of the Valley lyk. Convallaria Rosea.
Onwillig om die resultaat te behou, het entoesiaste van hierdie wonderlike lente-oes 'n groep spesies Convallaria Prolificans geskep met Terry Corolla. Die borsels van hierdie plante lyk veral pragtig, terwyl hulle beide fermheid en 'n wonderlike aroma behou.
Nie minder in aanvraag onder liefhebbers van tuinblomme is lelies van die vallei met oorspronklike blare nie. Hierdie is gevlekte vorms, waarvan die blaarborde, afhangend van die verskeidenheid, versier word met streke, strepe of strepe van kontrasterende kleure.
Tuinlelie van die vallei-variëteite Hardwick Hall staan ​​uit met blare met 'n breë, nie-eenvormige grens van geel kleur.
Lelie van die valleiplante Albostriata is dubbel dekoratief tydens blom, en daarna bly dit ongelooflik aantreklik, danksy blink blaarplate wat met lang strepe van geel skaduwee bedek is.
Meer goud hoogtepunte op die blare van die Aurea-verskeidenheid. Op sommige blaarplaatgroen bly kleur net in die vorm van dun stroke, die res is geverf in melkgeel tinten. Lig, soos in die foto van die lelie van die vallei blomme, kan lote wees wat blomme dra.
Gebruik lelie van die vallei in Mei
In die tuin word lelies van die vallei aktief gebruik vir landschapsgebiede onder bome en lang struike. Met blom kan jy die gebied laat herleef, terwyl groot plante nog nie in volle krag ingeskryf het nie.
'N Meerjarige gronddek kultuur vereis nie spesiale sorg nie, dit oorweldig maklik in die Europese deel van Rusland. Dit word perfek gekombineer met sulke gewilde spesies soos aquilegia, irisse, wat vroeër as scilla blom. Terselfdertyd val die dekoratiewe lelies van die vallei teen die middel van die somer. Om die varsheid van die blare te handhaaf, word die plant natgemaak, en kenners beveel aan dat die oorblywende blomstingels met die gevolglike bessies gesny word om die volgende jaar nie te verswak nie.
Lelies van die vallei kan in binnenshuise toestande gegroei word, asook om die vroeë voorkoms van blomme te bereik deur gesonde risome wat in die pot in die pot gestoor word, te plant.
As lelies van die vallei vir 'n ruiker afgehaal word, is dit beter om voorkeur te gee aan borsels wat nie ten volle oopgemaak is nie. Sny word uitgevoer in die oggend of aand wanneer daar geen direkte sonlig is nie. As gevolg van die sterk reuk van blomme, moet lelie van die vallei nie in die sitkamer gelaat word nie, veral in kinders en slaapkamers.
Kenmerke lelie van die vallei
Hierdie blomme is 'n meerjarige kruie.. Hierdie oënskynlik brose plant op 'n dun stam is baie bestand teen veranderings in weerstoestande en temperatuurveranderinge. Die blom is versprei oor die gebied van lande met 'n gematigde klimaat, verkies vogtige skaduwee terrein.
By die beskrywing verskyn 'n donkergroen stingel met wit klein klokkies en 'n groot, plat, gladde blaar onmiddellik. Die hoogte van die blom oorskry nie dertig sentimeter nie, en 'n dun horisontale risoom laat dit toe om in die grond vas te hou. 'N Paar basale blare en 'n blompyl verskyn bo die grond. Die blare het 'n langwerpige ellipsvorm, geverf in heldergroen. Blom pyl eindig met 'n kwas van klein klokkies. Op een stamme blomme van ses tot twintig blomme. Существует несколько подвидов ландышей, которые отличаются размерами и окраской цветов. Окрас колеблется от молочно-белого до светло-сиреневого. После периода цветения на стебле появляются круглые красно-оранжевые плоды.
Начинает цвести растение в начале мая, период цветения длится двадцать-двадцать пять дней. Оно устойчиво к влаге – может долго не увядать, находясь в воде. Поэтому букетами цветов часто украшают жилые комнаты. Аромат растения нежный, но хорошо ощущаемый. Dit is nodig om vase met sy ruikers in geventileerde kamers te hê, aangesien hulle reuk migraine in sensitiewe mense kan veroorsaak.
Waar groei lelies van die vallei? Die blomme verspreidingsgebied dek alle lande van Europa, die Kaukasus, deel van Asië en Noord-Amerika. Hierdie skaduryke plant verkies om te groei in naald-, bladwisselende of gemengde woude. Jy kan die weivelde en rande sien, vol wit klokkies. 'N Vrugbare, goed bevochtigde grond is nodig vir goeie blomontwikkeling.
Op onaangeraak deur menslike habitats groei lelie van die vallei vinnig en intensief. Die plant is lank reeds tuis, tuiniers het geleer om dit baie jare gelede te kweek. Daar is nuwe rasse gekry, gekenmerk deur groter of dubbele blomme, asook hul kleur.
'N Plant wat naby menslike nedersettings woon, word amper voortdurend vernietig. Dit is as gevolg van sy gereelde versameling as medisinale rou materiaal en as gevolg van vertrap tydens gereelde besoeke aan woude deur mense. Daarom is die blom in die Rooi Boek gelys.
Beskrywing van rasse van lelie van die vallei
Wetenskaplikes deel 'n blom in verskeie subspesies.. Onder die gewildste is drie spesies:
Mag lelie van die vallei - Dit is 'n meerjarige plant met drie tot ses blare en wit, klein blomme. Op 'n dun stingel is daar vyftien sneeuwit klokke met 'n aangename sterk aroma. Dit is die bekendste soort lelie van die vallei, wat algemeen sowel in die wild as in beboste tuine voorkom. Dit word gebruik vir medisinale doeleindes en parfumerieë.
Blomme kan gesien word in goed verligte woude. lelie van die vallei. Hierdie plant word wyd versprei in Asië en die Verre Ooste. Die blom groei hoofsaaklik naby die mos of felling. Hoe lyk die akkedis van die vallei? In teenstelling met die Mei-variëteit, het Keizke groter melk-wit blomme en byna dieselfde lengte van 'n pedikel. Die bloeiperiode van die plant begin 'n bietjie later - laat Mei of vroeg in Junie.
Bergblom verskeidenheid kom meestal voor in die lande van Amerika. Kenmerke van die beskrywing van hierdie subspesies - baie groot donkergroen blare en ongewone vorm van die skutblare. Op dieselfde lengte van die pedikels verskyn wit, langwerpige blomknoppe wat in 'n wye klok oopgaan. In die Kaukasus, kan jy die berg van Transkaukasiese lelie vind. Dit is 'n bietjie skaars plantsoort, met baie groot en wye blomme. Die Transkaukasiese verskeidenheid verkies om te groei in die skaduwee van bosse en in oop glades. Bloei verswak in helder lig. Hierdie subspesies skiet maklik in tuintuine.
Hoe om 'n boslelie van die vallei te laat groei in 'n tuinblombed
Vir die eerste keer kweek 'n wilde blom begin vyf eeue gelede. Eerstens begin die plant tuiniers in Duitsland, en later het dit op die agterplaas van ander Europese lande verskyn. Die aroma van lelies wat in die tuin groei, lok baie bye, wat die opbrengs van tuinstruike en bome aansienlik verbeter. Dit groei by die huis wat die plant red van uitwissing in die natuur.
Voordat jy in die tuin plant, moet jy seker maak dat die plant niemand nadelig maak nie. Katte en klein kinders kan aan gif ly, wat in alle dele van die blom voorkom. Toksiene beskadig die spysverteringstelsel, bloedsomloop en senuweestelsels. Eerstens moet jy die grond vir die plant voorberei. 'N Gekleurde gebied word gekies, met 'n dekoratiewe versperring. Die blom groei vinnig en kan binne 'n kort tydjie 'n redelik groot area neem, sodat jy 'n blombeddings met tuinstene of stene moet afskuur.
Plant lelie van die vallei behels voorbewerking. Dit moet gedreineer en behandel word met organiese bemestingstowwe. Koel klam, effens suur grond, voorberei 'n jaar voor die plant van 'n lelie van die vallei, sal die ideale habitat en ontwikkeling van die blom wees. Geplantte steggies benodig minstens twintig sentimeter van mekaar. Spruite met 'n afgeronde boonste blom in die eerste jaar.
Onmiddellik na plant, moet die plant oorvloedig natgemaak word. Die grond moet altyd nat wees, aangesien die blom feitlik nie droogte verdra nie. Aan die einde van die somer word die plant gevoed met vloeibare minerale of organiese bemestingstowwe, en in die res van die jaar word rottende kompos gebruik. Die grond waarop die blom sal groei, moet van onkruide skoongemaak word en voortdurend in 'n los staat gehou word.
Lelie van die vallei bestand teen lae temperature, vir die winter hoef dit nie opgewarm te word nie. In die lente is dit nodig om die plant skoon te maak van verwelkte en droë blare. Op een plek sal die plant vir ten minste tien jaar blom, maar indien nodig kan dit elke twee tot drie jaar oorgeplant word. Dit hang af van hoeveel die wortelstelsel ontwikkel. Die plant propageer deur segmente van die wortel wat in die herfs of lente in die grond geplant word.
Die plant is onderhewig aan sekere siektes. Swamsiekte in die vorm van groentesrot kan die blare en blomme van die plant tref, teen 'n ongelooflike tempo versprei. Stryd teen hierdie siekte is nodig met behulp van swamdoders. Die rooi grens en die wonde op die blare van die lelie van die vallei is 'n teken van gluosporia, en die geel kolle veroorsaak 'n dendronem. Hierdie siektes verdwyn wanneer swamdoders gebruik word.
Die blare moet met insekdoders behandel word om ontslae te raak van saagvlokkies - parasiete wat nael laat. Dit is onmoontlik om 'n plant te genees van aalwurms - mikroörganismes wat die wortelstelsel besmet. Dit is moontlik om siektes te voorkom deur die grond te behandel voordat die lelie van die vallei met aalwurms geplant word of deur verskeie bosse blomme te plant. Die blom met die aangetaste risoom moet onmiddellik verwyder word, anders sal dit ander plante in die blombedding besmet.
Gebruik lelie van die vallei
Blomme, blare en wortelstokke van lelie van die vallei word op verskeie terreine van menslike aktiwiteit gebruik:
in parfumerie en kosmetologie,
Die blom word gebruik as 'n mediese instrument om tinkture en mengsels te maak.. Probleme met die bloedsomloopstelsel, vaskulêre siektes, aritmie word behandel deur tinkture uit die plant te neem. Salf en medisinale olie, gemaak van lelie van die vallei, word ekstern gebruik in die behandeling van geringe brandwonde en vlak wonde. Koors en krampe word genees deur die gebruik van tee uit die blomme van die lelie van die vallei. Dit het ook 'n kalmerende werking. Dit is nodig om dwelms wat op grond van die lelie van die vallei voorberei is, versigtig te gebruik, aangesien 'n oordosis vergiftiging kan veroorsaak.
Die aroma van lelie begeer deur baie parfumers, maar het dit uitsluitlik deur sintetiese middels onttrek. Die distillasie metode word ingewikkeld deur die feit dat die plant te min essensiële olie bevat. Professionals in die parfuumbesigheid verseker hul kliënte dat die reuk van die lelie van die vallei vertroue verleen, die verstand laat neersit, kreatief kan dink en meer assertief kan word. Bloemwater gebaseer op lelie van die vallei word in skoonheidsmiddels gebruik.
Tuiniers het lank verskillende soorte lelies van die vallei afgeleiwat gewild is by kliënte van bloemistiese ateljees en amateurblomkwekers. Wat is die nuwe rasse van lelies van die vallei?
'N Boeket lente blomme, aangebied as 'n geskenk, is in staat om sagte gevoelens op te wek en 'n ligte bui te gee. Die pragtige geur van die lelie van die vallei sal die kamer vul, wat die vreugdevolle aantekeninge van lente en wedergeboorte tot lewe bring.
Die oorsprong van die woord lelie van die vallei
Daar is inligting dat die wetenskaplike Karl Linney, sedert die plant as Monocotyledons, die koninkryk van Lily geklassifiseer het, Lilium Convallium genoem het. Vertaal, dit beteken "die lelie wat in die vallei groei."
Daar is geen konsensus oor die oorsprong van die naam van die blom nie. Sommige wetenskaplikes beweer dat dit uit Pools gekom het, waarin die naam soos "lanuszka" klink as gevolg van die ooreenkomste van die puntige blare met takbokke. Ander vergelyk dit met die kombinasie van die woorde "wierook" en "asemhaal" as gevolg van die reuk van blomme. Daarom word een soort lelie van die vallei geurig genoem. Nog 'n groep wetenskaplikes glo dat die naam vandaan kom omdat die kroonblare van die plant heeltemal glad is, dus is dit "glad" genoem. Mag lelie van die vallei in die 15de eeu geteel word. Hierdie blom het baie variëteite.
Blomme lelies van die vallei - meerjarige. Hul struktuur is kompleks. Blomme het 'n ontwikkelde wortelstelsel, bestaande uit dun wortels. Blare met klein skubbe, geleë in die risoom, gee aanleiding tot nuwe wortels, wat uit die okselknoppe van hierdie blare groei.
3-5 vertikale, skubberige blare groei gewoonlik van 'n vertikale wortel. Hulle is geverf in groen, bruin of pers. Van die bokant van hierdie risoom groei verskeie basiese ovaalvormige velle. Die blare van die blom is groot, gladde, heldergroen van kleur, by die tops is hulle skerp.
Tussen die blare wat bo-aan die plant is, groei 'n enkelknop. Uit dit vorm 'n stam wat 15-30 cm in hoogte bereik. Die wortelstokke van die blom vorm jaarliks ​​die blare en blom lelies van die vallei elke 2-3 jaar. Vir die eerste keer blom hulle 7 jaar oud. Die plant kan 12-13 jaar bereik en kan nie 'n blomstam vorm nie. Met verloop van tyd verrot die risoom eenvoudig.
Begin Mei word 'n kwas gevorm in die middel van die stam, waarop tot 20 blomme kantel, in een rigting gekantel word en die stam in 'n spiraal gedraai word. Periant wit of ligpienk. Dit lyk soos 'n klein klokkie met 6 kort meeldrade, waarop helmknoppies geleë is. Ook vind hierdie plante selfbestuiwing plaas. Die klassifikasie van lelies van die vallei is wyd genoeg. Elke tipe het sy eie eienskap.
Periode van blom en reuk
Lelies van die vallei bloei nie lank nie. Hierdie tydperk duur hoogstens 20 dae. Oor hoe dit lyk lelie van die vallei kan jy reeds praat in hierdie tyd. Eerste onderste blomme blom, gevolg deur boonies. Bloei tyd hang af van natuurlike toestande. Bloei begin in die lente in die middel van Mei en eindig in die middel van Junie. Teen hierdie tyd blom verduister. In die bloeiwyses begin die eierstok, waaruit dan 'n groot donkerrooi bessie ontwikkel. Dit word die vrug genoem. Die grootte van hierdie bessie is 6-8 mm in deursnee. In elk van sy drie kamers is daar 1 of 2 saad. Rypwordende bessies eindig in die middel van Julie. Hulle is kos vir sommige voëls en diere, hoewel hulle baie giftig vir die mens kan wees.
Die reuk van blomme is vars en tert. Die beste aroma van hierdie plant word dikwels in die parfuumbedryf gebruik om die mooiste geure te skep.
Die medisinale eienskappe van lelie van die vallei as 'n medisinale plant is lank reeds bekend. In die medisyne gebruik die stamme, blomme en blare wat tydens die blomperiode versamel word.
Dwelms gebaseer op lelie van die vallei het 'n choleretiese effek en word gebruik om ontsteking in die galweg en lewer te verlig. Lelie van die vallei word gebruik in die behandeling van swak bloedsirkulasie en sommige hartsiektes. Die mees algemene siektes wat behandel word met dwelms gebaseer op lelie van die vallei, is:
swelling van verskillende oorsprong,
'n paar tipes allergieë.
Ten spyte van al die voordele van lelie van die vallei, is daar sekere kontraindikasies vir die gebruik daarvan, wanneer fondse wat daarop gebaseer is, baie versigtig geneem moet word. Hierdie kontraindikasies sluit in: siektes van die kardiovaskulêre stelsel, probleme in die spysverteringskanaal, chroniese lewer- en niersiektes. Hierdie middels moet ook met omsigtigheid by kinders en swanger vroue gebruik word. In elk geval, is dit beter om 'n dokter te raadpleeg voordat u medikasie neem.
Wetenskaplikes glo dat die genus Liliaceans monotipies is, dit wil sê, dit bestaan ​​slegs uit een spesie - die Mei-lelie van die vallei. Sommige spesies verskil van dit. Hierdie eienskappe word direk veroorsaak deur die plek van plantegroei.
Dit is die hoof tipes lelie van die vallei, afhangende van die geografie van hul groei:
Mag lelie van die vallei. Veral algemeen in Spanje, Portugal, Duitsland, Italië, Griekeland, Pole, Oekraïne, Wit-Rusland. Dit word ook in Rusland en die Suid-Kaukasus aangetref. In die natuur, gevind in alle soorte bosse. Radikale velle in die lengte, wys aan die punte. Die stam bereik 'n maksimum hoogte van 30 cm. Die bloeiwyse bestaan ​​uit klein blomme wat lyk soos klokke in voorkoms. Die aantal blomme op die stam bereik 20 stukke, hulle is wit of pienk in kleur.
Lily of the Valley Keizke of Verre Ooste. Dit woon in woude, waar die grond bedek is met mos, in verlate opruimings of wei. Die plant kan gevind word op die gebied van Transbaikalia, in die Verre Ooste en Primorye, Sakhalin en Kuriles, in Noord-China en Japan. Dit word beskou as 'n soort Mei-lelie van die vallei. Basis blare skubberig, bruin of pers. Die hoogte van hul stam is slegs 18 cm. Die aantal blomme in die bloeiwyse is nie meer as 10 nie, aangesien dit in deursnee 1 cm bereik.
Berglelie Versprei in Noord-Amerika. Hierdie plant het 'n uitstekende ontwikkelde wortelstelsel en 'n lae stam. Wortelblare is groot: 20 cm lank en 5 cm breed. In die bloeiwyse van hierdie spesie van 5 tot 15 blomme. Teen die einde van die somer ryp groot rooi bessies op die plant. Dit is drie-kamer vrugte met 'n deursnit tot 9 mm waarin daar sade is.
Onder natuurlike omstandighede groei lelies van die vallei in Europa, Asië, China, Japan en Noord-Amerika. Sagte-, naald-, gemengde woude en weivelde naby die riviere sal die beste geskik wees vir hul bestaan. As gevolg van stropery is lelie van die vallei in die Rooi Boek ingeskryf.
Vanaf die 15de eeu het tuiniers lelie 'n gekweekte plant gemaak en baie van sy variëteite ontwikkel. Die mees algemene van hulle is:
Albostriata - danksy die blink strepe op die blaaroppervlak, hou hierdie spesie die oog net na blom.
Aurea is 'n verskeidenheid gekenmerk deur geel kleurvelle.
Aureovariegata - blare van hierdie verskeidenheid is bedek met lengterigte strepe geel kleur.
Flore Plena - hy het kroonoidvormige blomme en lyk soos terry. Die bloeiwyse bestaan ​​uit 10-12 sulke blomme, die planthoogte kan 15-25 cm bereik.
Grandiflora - lelie van die vallei met wit pêrelblomme en groot blare. Dit het 'n baie aangename reuk.
Hofheim - die blare van hierdie variëteit is beige rand.
Prolificans - blom lank en ruik goed. Verdeel in 'n lae steel.
Rosea - die kleur van die blomme van hierdie variëteit is bleek pienk. Op een kwas groei tot 10 blomme.
Waar beter lelies van die vallei plant
Lily of the valley - 'n kruidagtige plant wat nie te afhanklik is van natuurlike en weerstoestande nie, maar baie bang vir konsepte. Dit groei goed in die skaduwee, maar as die verdikking te sterk is, mag die lelie van die vallei nie bloei nie.
Lelies van die vallei hou van vogtige neutrale grond wat ryk is aan organiese materiaal. Plek vir die plant van hierdie blomme moet vooraf voorberei. Die grond moet ongeveer 30 cm diep verwerk word. In die lente moet die vereiste area opgegrawe word. Terselfdertyd is dit moontlik om sulke algemeen gebruikte kunsmisstowwe by die grond te voeg:
200 gram kalk,
nie minder nie as 10 kg humus,
40 gram kaliumsulfaat,
100 gram superfosfaat.
'N Voorvereiste vir aanplanting is dat dit na die voorbereiding van die grond voortdurend moet verseker dat die grond nie oor die somer oorgroei word nie.
Hoe laat plant die lelies van die vallei
Die beste tyd om te plant is die begin van die herfs. Voordat u steggies plant, word die grond noodwendig losgemaak. Lelies van die vallei word met 'n afstand van minstens 10 cm geplant, terwyl 'n paar sentimeter spruit met die grond gespruit. Onmiddellik na plant, moet die hele area goed natgemaak word. Gedurende die eerste rypperiode, is dit wenslik om die gebied te bedek met deklaag, wat sal help om saailinge te red.
As die plante in die lente geplant word, sal hulle siek wees en waarskynlik sal hulle nie in die eerste jaar blom nie. Grond vir lelies van die vallei moet voorberei word in die herfs. Dit moet geproklameerde beddens met saailinge wees om hulle te beskerm teen verskeie negatiewe invloede van die eksterne omgewing. Hulle is bedek met 'n dun lagie gewone humus, en bedek met 'n film in die nag om hulle van ryp te beskerm.
Lelie van die vallei reproduksie
In tuinmaak is daar baie soorte lelies van die vallei, wat by tuisaad gekweek kan word, byvoorbeeld: aspersielelie van die vallei. Die enigste nadeel van kunsmatige rasse is lae rypweerstand. Teelspesies kan ook van saad verdun word, maar meer dikwels gebruik hulle die metode van teling van risome. Saad word aan die begin van die herfs gesaai, dan sal dit in die lente reeds spruit.
Die skeiding van die wortelstelsel kan beoefen word in die herfs en lente. Vir hierdie broeiende lelies word risoomstukke gebruik, waar daar knoppe en wortels is. Die deursnee van die lote en die teenwoordigheid van knoppe hang af van die ouderdom van die plant. As die hoogte van die ruggraat 6 mm oorskry, kan blom in die eerste jaar na plant verwag word.
Lelies van die vallei onpretensieuse blomme, hulle het nie spesiale sorg nodig nie. Is dit in die somer nodig om seker te maak dat die aarde nie onder hulle uitdroog nie, anders sal die plante sleg bloei. Na water moet jy die grond losmaak en die onkruid verwyder. Lelies van die vallei het die vermoë om vinnig te groei. Om hierdie proses te behou, moet die tuinheining beskerm word. Op een plek kan blomme tot 10 jaar groei. As hulle saam met ander kleure groei, kan dit hulle negatief beïnvloed.
Die eerste bekendstelling van organiese stowwe in die grond onder die lelies van die vallei kan binne 30 dae na planting gemaak word. Gedurende hierdie tydperk kan minerale bemestingstowwe nie toegedien word nie. На 2-3 год ландыши удобряют органическими веществами, содержащими азот. Нужно это для улучшения декоративности цветка. Такую процедуру лучше проводить в середине весны. Именно в этот период начинается закладка почек цветов. В итоге цветки получаются крупнее.
Beskrywing van die lelie van die vallei
Mag lelie van die vallei (Convallaria majalis) - meerjarige kruie met 'n kruipende vertakte risoom en dun wortels in die nodusse. Die ondergrondse risoom is nie dikker as 'n gansvere nie, dit staan ​​naby die bokant verskeie bleek, klein onderste blare wat half in die grond verborge is.
Van die tops en laterale takke van die risome vertrek lote, bestaande uit 3-6 vaginale blare. Die blare van die lelie van die vallei is basaal, langbloedig met 'n langwerpige elliptiese puntige blaarplaat, dun, integraal, heldergroen, grysgrys van die boonste kant, en blink van onderkant.
Die blompyl van die lelie is glad, triedraal in die boonste deel, 15-20 cm hoog. Die periant is sneeuwit met ses buikbene effens gebuig. Binne die blom word die pistil omring deur ses meeldrade op kort drade wat aan die basis van die perianth aangebring is.
Die plant het 'n sterk, maar aangename geur en bloei vanaf laat Mei tot Junie.
Vrugte - sappige trehgnezdya sferiese oranje-rooi bessie, ryp in Augustus en September.
Waarskuwing! Die hele plant van die lelie van die vallei is giftig, dit bevat konvallotoksien - gif van plantaardige oorsprong. Lelie van die vallei bessies het die hoogste konsentrasie.
Toepassing van die lelie van die vallei
Lily of the valley voorbereidings is al lank in tradisionele medisyne gebruik vir die behandeling van verskeie hartsiektes. Lelie van die vallei-infusie, gemeng met moederwort of valeriaan, help in die behandeling van aterosklerose en siektes van die tiroïedklier. Lelie van die vallei word gebruik as 'n manier om die bloed skoon te maak en om urinering te bevorder. Buite-gebruik infusie van lelie van die vallei met oogsiektes in die vorm van melk.
Lelie van die vallei word gebruik in akute en chroniese hartversaking. As jy die dwelms van die vallei van die vallei met ander hartmedikasie vergelyk, tree die eerste mense vinniger op, maar hul aksie gaan ook vinnig oor.
Tinktuur van lelie van die vallei. Neem 'n glasbot met 'n smal nek en vul dit tot die vlak van driekwart met lelie van die valleiblomme. Giet dan die 90ste alkohol tot bo. Die bank moet gesluit word met 'n deksel en vir 14 dae oorbly. Daarna filter ons die samestelling, druk die blomme en gooi dit uit. Neem hierdie tinktuur van 10, en jy kan en 15 druppels drie keer per dag in die teenwoordigheid van hartseer, aanvalle of simptome van koors.
Versameling met lelie van die vallei met miokarditis. Om dit voor te berei, moet jy 5 gram lelie van die vallei blomme, 10 gram vinkelvrugte, 15 gram kruisementblare en 20 gram valeriaan neem. Neem nou 2 eetlepels van die mengsel en gooi 500 ml kokende water. Smeer die sous en neem 50-70 ml drie keer per dag.
Infusie met gloukoom. Ons neem 1 teelepel lelie van die vallei blomme en meng met 'n halwe glas varsnetelblare, voeg 20 gram water by hierdie versameling en laat 10 uur lank inmeng. Na infusie voeg nog 5 gram water by. Hierdie massa moet op die geaffekteerde oë toegedien word.
Kontraindikasies vir die gebruik van lelie van die vallei
Jy kan nie die blomme en vrugte van die lelie van die vallei eet nie, aangesien dit sal lei tot vergiftiging, wat beteken dat naarheid, tinnitus, braking, hartkloppings, ens. Meer gereeld sal wees.
Lelie van die vallei dwelms moet slegs op voorskrif en onder sy toesig geneem word.
Wanneer bloei lelies van die vallei?
Bloeiperiode Lelie van die vallei is redelik kort en duur net 15-20 dae. Die onderste blomme bloei voor die boonste. Die begin van die blom hang af van die omgewingstemperatuur. Lelies van die vallei begin gewoonlik vroeg in die lente vroeg in die middel van Mei en eindig in die middel van Junie. Teen hierdie tyd begin die bloeiwyses met 'n lengte van 4 tot 9 millimeter en 'n wydte van 3 tot 7 millimeter. Binnekort verskyn elke blom ovarium, waaruit die oranje-rooi bessie ontwikkel. Die vrugteLelie met 'n deursnee van 6 tot 8 millimeter het 'n byna ronde vorm en 'n drie-kamer struktuur. Elke sel bevat 1 tot 2 bolvormige sade. Die vorming van die bessies eindig aan die begin van Julie. Ryp vrugte kan vir 'n baie lang tyd op die plant bly. Hulle word ingesluit in die dieet van skyfies en voëls, alhoewel vir menslike en baie diere alle dele van die lelie van die vallei baie giftig is.
Tuinvorme en variëteite van lelie van die vallei
In ornamentele tuinmaak is die lelie van die vallei sedert die 15de eeu verbou ter wille van pragtige geurige blomme. Verskeie tuinvorme (kultivars) is afgelei:
'Alba Pleno', of 'Alba Plena' ('Flore Pleno', of 'Flore Plena') - het tot 12 groot wit terryblomme
'Albostriata' - noemenswaardige blare met romerige wit lengtes
'Aureovariegata' of 'Lineata', of 'Striata' of 'Variegata' - met geel lengte strepe
'Berolinensis' - grootbloem, gebruik om te dwing
'Latifolia' - met wye blare en pienk dubbele blomme
'Grandiflora' - met groot blomme
'Picta' - met pers kolle aan die basis van die meeldrade
'Prolificans' - noemenswaardig omdat die pedikels takkleurige bloeiwyses vorm
'Rosea' - met ligte pienk blomme
Gekweek met 22-24 blomme in die bloeiwyse ('Fortin's Giant'), met geelgroen grens op die blare ('Hardwick Hall'), met wit of goue strepe op die blare ('Vic Pawlow's Gold'), tot 50 cm ('Victor Ivanovich') en ander.
Kenmerke van groeiende lelies van die vallei
plek: pretensieloos. Dit voel goed onder die bosse, in die glans met 'n mate van skaduwee, met sterk - dit bloei swak.
grond: benodig 'n goed ontwikkelde, organiese ryk grond. Droogtebestande, maar op droë gronde word vlak. Op een plek groei dit tot 10 jaar.
sorg: Dit word aanbeveel om lelies van die vallei met gekapte mis of kompos te lê, en ook in Augustus met vloeibare organiese en minerale bemestingstowwe. Gedurende die somer in droë weer is dit nodig om water te produseer. Die gebied wat deur lelies van die vallei beset word, is in 'n los en onkruid vrye toestand. Lelie van die vallei - 'n rypbestande plant en benodig nie skuiling nie.
temperatuur: Lelie van die vallei, bestand teen koue.
water: Maak gereeld gereeld water om die grond deeglik te hou. Lelie van die vallei is baie vogtelief en duld nie droog nie.
oorplanting: Omplant in 'n nuwe plek in die lente nie meer as een keer elke 2-3 jaar, afhangende van die mate van ontwikkeling van die risoom van die plant.
Voorkoms behou: Dit is genoeg om beskadigde dele van plante te verwyder.
Die oorsprong van die woord "Lily of the Valley"
Hierdie plant is afgelei van die Latynse taal, hierdie plant is verkry deur die werke van die bekende botanis en dierkundige Carl Linnaeus. Sedertdien is hierdie blom toegeskryf aan die Liliana familie, die wetenskaplike het hom die Latynse naam "Lilium convallium" toegeken, wat as "lelie groei in die vallei" toegeskryf word.
Ten spyte van die feit dat die woord "lelie van die vallei" in die Russiese woordeboek in die 17de eeu ingesluit is, is daar nog steeds geen konsensus oor sy etimologie nie. Sommige wetenskaplikes glo dat dit uit die Poolse taal gekom het, waarin die blom "lanuszka" genoem word as gevolg van die ooreenkomste van sy langwerpige blare met 'n puntige vershinka met die ore van 'n skelm takbok. Ander verbind die oorsprong van die naam, wat bestaan ​​uit twee woorde "wierook" en "asemhaal", met die pragtige reuk van sy geurige blomme. Die laaste groep navorsers is van mening dat die hele ding in heeltemal gladde blare van die plant is, en sy definisie is 'n aangepaste woord "glad".
Lily of the valley: beskrywing, voorkoms, eienskappe en foto's
Lelies van die vallei is meerjarige kruidagtige plante wat horisontaal, goed ontwikkel en vertak. wortelstelsel met talle, vlak, dun wortels. Die wortelstelsel van die lelie van die vallei is veselagtig, met verlengde internodes. Skaalvormige blare is geleë in die nodusse van die risoom, van die okselknoppe waarvan nuwe wortels ontwikkel.
Uit die vertikale wortelstokke van die lelie van die vallei groei 3-5 laer skaalagtige blare klein in grootte met geslote buisvormige skedes. Hulle is gewoonlik bruin, donker pers of liggroen. Oor die algemeen is die onderste blare in die grond weggesteek. Ook vanaf die bokant van die risoom groei 2 (soms 3) basale blare wat 'n ovaal-lansetvormige of langwerpige elliptiese vorm het. Die blare van die lelie van die vallei is groot, glad, sappig-groen, effens bo-op die top, en het 'n geboë venasie.
Tussen die blare in die punt van die risoom spring een groot nier weg, waaruit 'n enkele knop groei stam Lelie van die vallei hoogte van 15 tot 30 sentimeter (hoewel tuinlelies van die vallei 'n hoogte van 50 cm kan hê). Peduncle het geen blare nie, alhoewel daar 'n paar eksemplare is wat filamentiese pamflette onder die bloeiwyses het.
Vertikale rhizome van lelievorm verlaat elke jaar, en lelies van die vallei blom elke 2-3 jaar. Die eerste keer val die lelies van die vallei in 7 jaar. In 10-12 jaar verloor die plante die vermoë om 'n peduncle te vorm. Oor die jare het die horisontale risome verrot, en hul stelsel word in afsonderlike individue verdeel.
Bo die middel van die grasagtige stingel van die vallei begin vroeg in Mei begin 'n aromatiese kwas, wat van 6 tot 20 verwelkte blomme insluit. Lelie van die vallei het lang geboë pedikels van membraanskutblare. Die stingel self is spiraal gedraai sodat die blomme in een rigting lyk, selfs al is die pedikels uit verskillende kante van die triedrale blompyl.
Shestizubchaty periant Die lelie van die vallei, wat wit of ligte pienk geverf is, lyk soos 'n miniatuurklokkie met 6 kort dik meeldrade, aan die einde waarvan lang, geel helmknoppe geleë is. Kolom kort, met 'n klein tripartiete stigma. Die boomstamme van die segmente van die periant styf aan mekaar gedruk, in die blomblom buig hulle effens, wanneer hulle blom, buig hulle baie.
blomme Lelies van die vallei het nie nektaries nie en lok insekte (bye, wespe, hommels) met sterk aroma en stuifmeel. In die afwesigheid van insekte kan selfbestuiwing plaasvind.
Foto deur Thomas Bresson
Soorte lelie van die vallei, foto's en name
Baie navorsers glo dat die genus Convallaria 'n monotipe is, dit wil sê, bestaan ​​uit een spesie (Mei lelie). In sommige klassifikasies word spesies egter onderskei, en dit verskil van die belangrikste van morfologiese eienskappe, wat veroorsaak word deur die geografiese isolasie van plante. Hieronder is 'n beskrywing van rasse van lelies van die vallei.
Mag lelie van die vallei (lat. Convall'nria maJAlis)
Dit groei in Spanje en Portugal, Italië en Griekeland, Duitsland, Pole, Oekraïne, Belarus en ander Europese lande. In die gebied van sy verspreiding sluit 'n groot deel van die grondgebied van Rusland, sowel as die lande van die Trans-Kaukasus in. In die natuur word lelies van die vallei aangetref in bladwisselende, naald- en gemengde woude, sowel as op boskante.
Die wortelstelsel van 'n meerjarige plant is vertak en bestaan ​​uit 'n groot aantal klein en dun wortels wat versprei uit die grond onder die grondoppervlak. Twee of drie basale blare is gevorm soos 'n langwerpige ellips met 'n puntige punt. Stalk lelie van die vallei bereik in Mei 'n maksimum van 30 sentimeter in hoogte. Die bloeiwyse bestaan ​​uit mediumgrootte blomme wat op 'n lang pedikel hang, wat op 'n sferiese klokkie in die vorm lyk, waarvan die onderste gesny word deur ses naeltjies wat na buite gebuig word. Die aantal klein wit of ligte pienk geurige blomme in die bloeiwyse kan 20 stukke bereik.
Foto deur: Ainali
Lelie van die vallei (Lelie van die vallei Keiskraal, ver lelie van die vallei) (Lat. Convallaria keiskei)
Dit groei beide in ligte blare en naaldbosse met 'n oorvloedige mosrus, op grond van verlate houtsny, asook op weilande in die vloedvlakte van riviere. Die plant is gevind in Rusland op die gebied van Transbaikalia, sowel as in die gebied van die grenslose taiga-uitbreidings van die Verre Ooste en Primorye, op die Kuril-eilande en Sakhalin, in Noord-China en Japan. Sommige wetenskaplikes beskou die lelie van die vallei na die Keyzke as 'n subspesie van die Mei-lelie van die vallei.
Die plant het 'n lang vertakte risoom. Die onderste blare van die lelie van die vallei Keizke is skubbelend en bruin of pers. Die hoogte van die stam kan 18 sentimeter bereik, en die lengte van basale blare - nie meer as 14 cm nie. Die blomme kan een sentimeter in deursnee bereik, hul getal in die bloeiwyse wissel van 3 tot 10. Die onderkant van die blare is ovaal-driehoekig.
Skrywer foto: Galina Chulanova
Berglelie (Lat. Convallaria montana)
Dit word versprei in Noord-Amerika, waar dit slegs in die middelste berggordel van verskeie state gevind word: Georgië, Tennessee, Noord-en Suid-Carolina, Kentucky, sowel as in Virginia en Wes-Virginia. Baie wetenskaplikes glo dat die berglelie van die vallei 'n subspesie van die Mei is.
Dit is 'n plant met 'n goed ontwikkelde wortelstelsel en 'n lae stam. Basale blare van die lansetvorm het 'n lengte van tot 35 sentimeter en 'n breedte van nie meer as 5 sentimeter nie. Die lelie van die vallei berg bloeiwyse bevat 5-15 wibbelvormige blomme waarvan die lengte nie 8 millimeter oorskry nie. Nader aan die val op die plant ryp rooibruin bessies met 'n deursnee van nie meer as 9 millimeter, wat drie-kompartement vrugte, wat verskeie ronde sade sluit.
Foto deur: Kevin Massey
Lelie van die vallei rasse, foto's en titels
Vanaf die 15de eeu het tuiniers, geïnspireer deur die geur van lelies van die vallei, hierdie plant gekweek en het 'n groot aantal tuinsoorte gebring. Onder hulle is die interessantste:
Die verskeidenheid lelies van die vallei, wat selfs na die einde van die blomperiode die blomkwekers behaag, danksy die dekoratiewe stroke romerige wit kleur wat die oppervlak van die blaarplaat bedek.
Skrywer foto: Natalia Ermolenko
'N Verskeidenheid lelie van die vallei met geel blare.
Lelie van die vallei met blare wat bedek is met langgele strepe.
Geneem uit die webwerf: www.vanberkumnurseryry.com
Lelie van die vallei met ongewone wit bloeiwyses, wat uit 10-12 redelik groot dubbele blomme bestaan. Planthoogte 15-25 cm.
Lelie van die vallei met groot wit blomme en groot groen blare. Dit het 'n baie aangename geur.
'N Verskeidenheid lelie van die vallei met gevlekte blare van geelgroen kleur.
'N Verskeidenheid lelie van die vallei, waarvan die blare 'n beige rand het. Die blomme is wit.
Laag groeiende verskeidenheid lelies van die vallei met dubbele blomme in wit. Dit bloei vir 'n lang tyd en versprei 'n wonderlike geur.
Verskeidenheid lelies van die vallei, bekend vir sy blomme, in ligte pienk kleure geverf. Op een kwas groei tot 14 klein blomme.
Baie lang lelie van die vallei. Die hoogte bereik 50 cm. Die bloeiwyse is van 9 tot 19 groot wit blomme. Dit blom vir ongeveer 20 dae, en dan is die tuiniers gelukkig met helderrooi vrugte.
Eienskappe van lelie van die vallei, die voordele en toepassing in medisyne
Lily of the valley - 'n medisinale plant, waarvan die bruikbare eienskappe sedert antieke tye bekend is. As 'n medisinale rou materiaal word alle bogrondse dele van die plant (stamme, blare, blomme) gebruik, wat in die periode van oorvloedige blom versamel word.
Voorbereidings gemaak van die lelie van die vallei word gebruik as cholagogue agente, asook vir die behandeling van cholecystitis en die verwydering van inflammatoriese prosesse wat voorkom in die galbuise van die lewer. Lelie van die vallei word gebruik vir die behandeling van hartversaking en swak bloedsirkulasie. Met die hulp van dwelms gebaseer op lelie van die vallei, behandel of fasiliteer hulle die verloop van baie siektes:
neurose en slapeloosheid,
hoë bloeddruk (hipertensie),
'n paar oogsiektes
rumatiektetoestande en aterosklerose,
sekere soorte allergieë.
Kontraindikasies medikasie gebaseer op lelie van die vallei
Ten spyte van die voordelige eienskappe, is dit nodig om produkte wat uit dele van die lelie van die vallei gemaak is, baie versigtig te gebruik. Lelie van die vallei voorbereidings het kontraindikasies:
akute of chroniese lewer- / niersiekte,
kardiosklerose, endokarditis, miokarditis,
uitgespreek organiese veranderinge in die kardiovaskulêre stelsel,
kinders se ouderdom (gebruik versigtig).
In elk geval, voordat u medikasie uit die lelie van die vallei neem, moet u met u dokter raadpleeg.
Harm van lelie van die vallei, vergiftiging en simptome
Lelie van die vallei blomme het 'n baie sterk aroma wat kan lei tot 'n hoofpyn. Daarom is dit wenslik om gereeld die kamer waarin daar blomme is, te ventilasieer.
Dit moet ook onthou word dat die lelie van die vallei 'n giftige plant is. Lelie van die valleibessies (vrugte) is veral giftig. Daarom moet medikasie en tinkture slegs deur 'n dokter voorgeskryf word, terwyl die dosis streng gevolg word. Simptome van lelie van die valleivergiftiging:
duiseligheid en hoofpyn
ernstige naarheid, wat binnekort plek gee aan voortdurende braking,
slaperigheid en algemene swakheid,
afname in hartklop (bradikardie), tot hartstilstand,
flikkerende voor oë
By die waarneming van sulke simptome moet onmiddellike resussitasie geneem word. Anders kan die dood plaasvind.
Om die lewe te red van 'n persoon wat vergiftig is met voorbereidings wat uit die lelie van die vallei gemaak is, is dit noodsaaklik om onmiddellik 'n noodambulans te skakel. Terwyl die mediese span op pad is, moet jy:
met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat (kaliumpermanganaat) of gewone gekookte water, was die aangetaste maag, wat 'n gagrefleks veroorsaak,
help die slagoffer om enige sorbende dwelm te gebruik, wat geskik is as geaktiveerde koolstof, enterosgel, polysorb of sorbeks,
Om 'n skoonmaak-enema te sit, wat 'n terugkeeruitgang van helder water behaal het.
Wilde lelies van die vallei verdra nie eksperimente nie, en spesies (veral grootbloem) word spesies spesies gebruik.
Посадочный материал для этого готовят в середине и конце осени. От верхней части выкопанного корня ландыша отрезают кусочки, у которых хорошо просматриваются крупные верхушечные почки округлой формы. Не стоит нарезать черенки длиной более 5 см. Jy kan dit stoor in 'n nie-vries kelder of kelder, in bokse, in regop posisie, besprinkel met sand en bedek met 'n raam. By die bevordering van ryp maak ekstra skuiling van strooi. Die optimale bergingstemperatuur moet ten minste + 1 ° C wees.
Voordat die vroeë (Desember) uitdwing, word die spruite van die lelies van die vallei onderworpe aan hittebehandeling. Om dit te doen, word hulle in natmos en film toegedraai, dan 21 dae in 'n verkoue met 'n temperatuur van -2 ° C gestuur. Na "vries", laat hulle effens beweeg, "warm" vir 12 uur in 'n badkamer, waarvan die watertemperatuur ongeveer 30 ° C moet wees.
Lelies van die dalspruite word in houers geplant met vooraf voorbereide, los en organiese verrykte grond, gelê met 'n laag van 3 tot 5 cm. Spruite moet versigtig op die bodem gelê word, met die res van die grond bespot en effens daal. Nierboontjies moet ongeveer 0,5 cm uit die grond lyk. Afhangende van die grootte, kan 6 tot 12 lelies van die vallei in die houer geplant word. Saailinge gooi goed met warm water en dan die nodige vog, bedek met mos of 'n laag turf. Die houers word vir 10-12 dae in 'n donker kamer gestuur, waar die lugtemperatuur by 26-28 ° C gehou word en die grondtemperatuur ongeveer 21 ° C is. 'N Paar keer per dag (2-3 keer) is dit nodig om die lelie van die vallei-sappings met warm water (ongeveer 30 ° C) te spuit en vir minstens 'n halfuur te ventilasieer.
Vanaf die oomblik dat die lelies van die vallei ontkiem, word die houers na die blink kamer teruggekeer en die bedekkingsmateriaal verwyder. Die grond word vochtig gehou, die temperatuur word binne 30 ° C gehou, maar aanplantings word minder gereeld en lug meer gereeld. Sodra die laagste klok van die bloeiwyse gekleur is, stop die lelies van die vallei, en die temperatuur word verlaag tot 16-18 ° C. In die geval van vroeë dwing word blomplante reeds op die 22-24 dag verkry vanaf die oomblik van spruitwerk.
Vir die laat dwinging in die tweede helfte van Januarie, word warm spruite nie meer gemaak nie. Andersins gaan al die kragte van die plant in die ontwikkeling van die blare, en blom sal swak wees. Lelies van die vallei, soos in die eerste geval, word in houers geplant met gereedgemaakte grond of in kweekhuise waar die lugtemperatuur ten minste 25 ° C is. In Februarie kan dit met nog 3-5 grade verminder word. Om te verseker dat die blomstingels nie baie sterk strek nie, word die tyd vir verdonkering verminder, en in fyn dae is die sappings skadu. Alle ander stappe wat gebruik word vir laat dwing, is soortgelyk aan dié wat in Desember gebruik word.
Dit moet onthou word dat die plant wat verkry word deur die dwing nie 'n nuwe wortelstelsel vorm nie, dus word dit nie na planting gebruik nie.
Lily of the valley (Convallaria) is 'n meerjarige plant van gras tipe. Behoort tot die familie van aspersies, subfamilie nolinovyh. Sommige plantkundiges skryf die blom aan monokotiele toe, terwyl ander tweesaadlobbig is.
Botanici argumenteer vir 'n lang tyd oor die subtipe van hierdie blom en onderskei lelie van die vallei en Keizke. Verskille tussen spesies is minimaal, dus dit sal nie 'n fout wees om dit te oorweeg nie, aangesien dit die hoofbeskouing is.
As jy die lelie van die vallei beskryf, moet jy nie vergeet van sy wortelsisteem nie, dit is baie goed ontwikkel en het ook baie dun wortels. Die nodusse wat in die risoom geleë is, het blare soortgelyk aan die skubbe, knoppe, danksy watter nuwe wortels verskyn. As jy na die vertikale risoom van 'n blom kyk, kan jy sien dat dit groei van klein blare wat 'n donker lila of olyfkleur op dieselfde, skubberige blare het.
Die blare groei amper van die grond af, en 'n paar blare kom van die top van die wortel af. Die blare self is baie mooi, groen en met skerp wenke. Een van die blare het 'n knop bo-op, bedoel vir die stam, 25 cm lank, en diegene wat tuiniers groei, die stam bereik 'n halwe meter. Die plant bloei elke paar jaar. Blomme self verskyn slegs in die sewende jaar, vir 10 jaar vorm die peduncle nie. Daarna gaan 2 tot 3 jaar verby en die stelsel val uitmekaar, waarna individuele plante gevorm word.
Min weet dat byvoorbeeld die lelie van die vallei die nasionale blom van Finland is en selfs op een van die munte uitgebeeld word. En hy het die karakters geword in 1967.
Die antieke Egiptenare lank voor die geboorte van Christus het lelies van die vallei gekweek, maar hulle het dit die hele jaar deur gedoen. Dit is argeologiese bewyse.
Tydens die chemiese aanvalle van die Eerste Wêreldoorlog is lelies van die vallei gebruik as 'n placebo vir diegene wat gas is.
Hulle is self baie giftig, want hulle is beter om nie lank te snuif nie, maar om te eet word glad nie aanbeveel nie - ten minste kan jy vergiftig word.
In Frankryk was daar 'n gewoonte waar in 'n openbare geleentheid in die dorp. As 'n man 'n meisie uitgenooi het wat hy graag wou dans, moes hy vir haar 'n boeket lelie van die vallei gee. As sy hom aanvaar het, het dit net een ding beteken - sy stem saam met verhoudings, loop onder die maan en in die algemeen hou die man van haar. En as sy nie net geweier het nie, maar onder haar voete geslinger het, het dit beteken dat die vrou haar cavalier tot die onmoontlike verag.
Interessante feite oor hierdie plant kan gevind word op die bladsye van baie ou boeke. Byvoorbeeld, in Frankryk, reeds in die 16de eeu, is daar 'n baie pragtige gebruik - op die eerste Sondag van die lente, wat die inwoners 'Lily of the Valley Day' noem, was dit gebruike om lelies van die vallei of kunsmatig gemaakte boekette aan hul geliefde te gee.
Onder die nasies van die wêreld kan daar baie interessante verhale, oortuigings en legendes oor lelie van die vallei gevind word. Inwoners van buurlande, soos Nederland, argumenteer dat as hulle in die tuin van die pasgetroudes lelies sal plant, dan sal hulle mekaar vir ewig liefhê. Die plant simboliseer die helderste gevoelens, simpatie.
Vir baie droomboeke, sien hierdie blom in 'n droom dat 'n naaste persoon eerlik is met jou en niks verberg nie. As jy 'n droë blom in 'n droom sien, beteken dit dat jy baie hoë eise aan die lewe en op mense rondom jou, irritasie en ontevredenheid het. Om lelies van die vallei in 'n droom te sien beteken hartseer en spyt vir die verlede se liefde. As hierdie blomme van 'n meisie droom, beteken dit dat sy binnekort 'n man sal ontmoet wat haar sal interesseer. En as dit 'n man se droom was, beloof dit hom sukses in sake van die hart.
Waar het die lelie van die vallei vandaan gekom, is legendes. In Rusland was daar 'n legende oor die prinses van die waters van die see Magus, wat verlief geraak het op 'n eenvoudige man met die naam Sadko, en liefde blyk nie-wederkerig te wees, omdat hy die ander liefgehad het. En die prinses het uitgeroep en trane het oor die rooi en op die grond neergesol. En hierdie trane het in ongewone blomme verander. Danksy hierdie legende simboliseer lelies van die vallei liefde, onbeantwoorde en hartseer.
In antieke Rome was daar 'n legende oor die voorkoms van lelies van die vallei. Dit is dieselfde in verband met onbeantwoorde liefde, maar hierdie keer het die lelies van die vallei uit die sweetdruppels van die godin Diana verskyn, wat van Faun weggejaag het, onverantwoordelik verlief op haar.
In Engeland, die voorkoms van die lelie van die vallei legende wat verband hou met die ridder Leonard. Slegs nou het hierdie legende sonder liefde gedoen: lelies van die vallei het begin groei waar Leonard die draak doodgemaak het.
Daar is nog 'n baie pragtige storie. Die bosklokkies het die ketting van Sneeuwit uit die krale gespruit, wat een keer gebars het. Nou, Snow White se getroue vriende, die dwerge vind hul pad huis toe, wat hulle lig.
Hierdie blom is veral lief vir die Franse. Hulle prys die lelie van die vallei soveel dat hulle selfs nasionale vakansiedae in sy eer organiseer.
Nie sonder lelie van die vallei en in liefde tradisies nie. Byvoorbeeld, dit word geglo dat as hierdie blom as 'n geskenk van 'n man ontvang is, 'n meisie dit aan die hare of bymekaar steek, dan is dit 'n teken van toestemming om die vrou van hierdie man te word. 'N Droë lelie van die vallei wys 'n meisie se weiering.
Daar is nog 'n pragtige legende van 'n groot skarlakenbessie. Dit verskyn in die plek van die gedroogde blomblare na die blom van die Mei-lelie. Daar woon in die wêreld een jong man met die pragtige naam Lily of the Valley. En die lente het hom 'n wonderlike geskenk gegee - die onuitputlike vermoë om die lewe lief te hê. Hy was baie dankbaar vir haar vir so 'n geskenk. Hy het haar baie vriendelike woorde gepraat en die lente kon hom nie weerstaan ​​en liefgehad het nie. Maar, soos u weet, is die lente meisie nie konstant nie. Om haar liefde aan almal te gee, kon sy nie lank saam met hom aanhoor nie. Na haar vertrek was Lily of the Valley onopvallend. Sy trane het in pragtige blomme verander, en die bloed van sy liefdevolle hart het die bessies 'n rooi kleur gegee.
Lily of the valley het verskeie wonderlike eienskappe. Byvoorbeeld, diegene wat vroeg in die oggend op New Moon versamel word, sal 'n teken wees van passie en vurige liefde. As jy wil hê dat 'n man meer liefdevol en sagter moet wees, sit dan langs sy bed blomme van die Mei-lelie wat op die groeiende maan versamel word. So 'n boeket op die vrou sal die teenoorgestelde effek veroorsaak - dit sal meer emosioneel word.
Wel, as jou taak is om 'n vonk vir 'n verhouding te voeg, bied dan die meisie aan met 'n klomp lelies van die vallei op die vooraand van 'n nuwe maan - dit sal haar meer verdorwe en wispelturig maak.
Laat die lelie van die vallei en is 'n pragtige blom, maar hy het steeds baie nuttige eienskappe. Dit word gebruik in die vervaardiging van kruie medisyne. Hy is ook omring deur allerhande legende, soos ander medisinale plante. Onder hulle is die oortuiging dat die infusie op hierdie blomme is 'n wondermiddel en help van alle siektes, wat dit 'n baie duur plant gemaak het.
Hoe lyk die lelie van die vallei?
Hierdie blom herinner elkeen van die lente aan, want sy aroma is styf verbind met hierdie tyd van die jaar. Buitendien lyk dit soos 'n brose plant, maar hierdie indruk is misleidend: sy stingel kan 'n sterk klip of asfalt deurboor. Een stam dra verskeie klokke (van 6 tot 20). Dit vermeerder baie vinnig, en die klimaat daarvoor speel nie 'n sleutelrol nie - met die vermoë om wortel te wortel, is dit nie moeilik nie.
Hoeveel blare het lelie?
In die vroeë lente het styfte versamelde blare van die lelie van die vallei opgestaan. Nuuskierige liefhebbers van die flora wonder: "Hoeveel blare het lelie van die vallei?". Die plant produseer meestal twee blare, maar in seldsame gevalle kan die lelie van die vallei drie blare vrylaat. Die boonste lote van die bosklok het 'n eenvoudige struktuur: die onderste blare aan die basis van die skiet, twee of drie groot blare van die lelie van die langwerpige vorm is naby die wortels geleë, en tussen hulle, aan die wortel is 'n groot knop waaruit die pedunkel groei.
Die romantiese plant veroorsaak genot, legendes is altyd daaraan gewy, daar is doeke geskryf, gedigte gevorm. Die beroemdste gedig is geskryf deur die digter Afanasy Fet "The First Lily of the Valley" en dwing die leser om die skoonheid en verfyning van die bosklok te sien.
Mag lelie van die vallei
Die bekendste en algemeenste soort lelie van die vallei. Meestal groei op die kante van alle soorte woude. Het 'n horisontale rangskikking van die wortelstelsel, dun wortels word oorheers in groot hoeveelhede. Hulle is amper sonder verdieping in die grond.
Tydens die winter bly net die risome self in die grond. 'N Paar blare, wat van die wortel afkomstig is, eindig met 'n skerp einde. Die hoogte van so 'n plant bereik 30 cm. Die knoppies self is op 'n soort "voetbord" geleë, met tande langs die bokant en onderkant. Die kleur van die knoppies is fyn wit, het 'n eienaardige, aantreklike geur. Die bessies is nogal rooi-rooi kleur, grootte 5-9 mm. Blom in Mei en dra vrugte in die herfs.
Ten spyte van sy pragtige voorkoms en wonderlike reuk, is dit 'n giftige plant: dit bevat die plantgift Convallotoxin. Selfs in die vorm van medisyne, veroorsaak oordosis vergiftiging. Dié plante wat nie in die natuur gegroei het nie, het baie variëteite.
Albostriata. Hierdie verskeidenheid is verskillende kleure. Dit word uitgedruk in beige strepe op die blare,
Aurea. Die blare het 'n helder geel kleur,
Aureovariegata. Langs die blare van hierdie verskeidenheid is stroke geel of sandkleur,
Flore Plena. Die hoogte van hierdie verskeidenheid lewer ongeveer 25 - 30 cm, en die knoppies self is baie groter - 12 stukke gemiddeld, in vergelyking met die gewone - hulle is baie groter
Grandiflora. Verdeel baie groter knoppe en groter blare.
Groen tapyt. Verskil in baie helder blare van geel - liggroen kleur,
Hofheim. Die grens van die blare van hierdie variëteit het 'n ligte bruin kleur,
Prolificans. Butonov veel meer as wilde lelie van die vallei. Bloei is ongeveer twee maande, die grootte van die plant is klein,
Rosea. Dit is 'n pienk lelie van die vallei. Butonov is ook groter, ongeveer 12-14 stukke.
Hierdie tipe lelie groei hoofsaaklik in die bergagtige streke van Noord-Amerika. Dit het 'n ontwikkelde wortelkomponent, en die stam self is baie korter. Die blare kom uit die wortel en bereik 'n lengte van 40 cm en die breedte is ongeveer 4 cm. Die aantal knoppe is anders, die variasie is 5 tot 16 stukke, 'n lengte van nie meer as 9 mm nie. Ook, in die herfs, groei rooi bessies, sowat 8 mm in grootte.
Hierdie lelie groei in woude waar mos baie voorkom. Ook is dit dikwels moontlik om te ontmoet op die plekke van afkap van woude, op die veld naby die riviere. Die hoofhalo is Siberië en die Verre Ooste. Dit kan gevind word op Sakhalin, naby die Amurrivier (beide van Rusland en van China). Die risoom is baie langer as die ander. Nader aan die wortel van die plant het 'n bruin of groen kleur. Die stam bereik 20 cm lank, en die blare (van die wortel) bereik 15 cm. Die knopies is baie groter as die res van die lelie van die vallei, sowat 1 cm, en hulle getal is ongeveer 10 stukke.
Lily of the valley is 'n pretensieuse plant wat nie spesiale sorg en konstante monitering benodig nie.
Die enigste ding wat jy moet uitkyk, is dat wanneer die weer warm en droog is, jy die plant voortdurend moet water, maar as jy dit nie doen nie, kan die blom vertraag word of die hele plant verdor.
Ook na kunsmis of water moet jy rondom die lelie van die vallei wiet. Vochtigheid moet altyd verhoog word. Die grond moet ryk wees aan organiese bemestingstowwe, suurheid moet minimaal wees. Voordat hierdie gewas geplant word, moet die gebied waar die gewas gesaai word, tot 40 cm diep gekweek word. Voordat dit geplant moet word, moet die grond met spesiale kunsmis bevrug word.
Na ongeveer 'n maand moet jy die grond weer organiseer met organiese materiaal, maar nie met minerale bemestingstowwe nie. 'N Jaar later word die aarde weer in die lente met organiese materiaal (met stikstof) bevrug. In die eerste maand van die somer bevrug word weer met organiese materiaal. Slegs in die derde jaar sal die lelies van die vallei begin bloei. Hierdie spoed is ongelukkig onmoontlik.
Lelies van die vallei groei baie vinnig en beslaan die grootste blomgebied. Om dit te vermy, is dit nodig om 'n heining in die grond te grawe, byvoorbeeld van staal. Diepte moet minstens 'n meter wees. In so 'n omheinde gebied sal lelies van die vallei vir sowat 10 jaar groei. By die sny moet onthou word dat hierdie plant voedingstowwe van ander blomme uit die water sal neem, wat sal lei tot vinnige verwelking.
Waarom bloei nie lelies van die vallei nie?
Een van die hoofoorsake van hierdie probleem is die gebrek aan normale sonlig en sy oormaat. Hierdie blomme moet in relatiewe skaduwee groei, dus wanneer hulle geplant word, is dit belangrik om in ag te neem hoeveel hulle in die lig en in die skaduwee sal spandeer.
'N Vogtige omgewing is ook nodig vir normale groei, dus moet hulle gereeld natgemaak word. Op droë grond, veral op bergagtige of klip, sal die plant swak wortel en selfs in die algemeen verdwyn. Vir oorplantings is hierdie kultuur goed, maar dit moet nie misbruik word nie.
Aangesien die lelie van die vallei elke stuk grond vang, sal die plantegroei met verloop van tyd toeneem en jy sal 'n baie pragtige blombed kry.
Die hoofsiekte van die lelie van die vallei word beskou as 'n parasiet, bekend onder die naam "Gray Rot." Dit dek beide die blare en die blomme self. As die plante naby mekaar geleë is, in swak geventileerde kamers of kweekhuise, dan kan 'n swam ook opgetel word. Om dit te vermy, moet jy die blomme versigtig plant, en vermy diegene wat reeds deur die siekte geraak word.
Wanneer grysvrot voorkom, is dit beter om nie die geaffekteerde area af te sny nie, maar om die hele plant te verwyder. Natuurlik, nou vir beter beskerming gebruik spesiale gereedskap - reagense.
Gleosporia is 'n plantsiekte. Dit lyk soos beige kolle met bruin rand op die blare. Die hoof manier om skade aan ander plante te vermy, is om die probleemblad af te sny. As 'n opsie om te voorkom - spuit swamdoders.
Insekte is plae soos kewers (die blare eet), saagvlokkies. Ook, as die kewer die larwes gelê het, kan hulle die stam self kniel en vernietig, wat sal lei tot die verlies van die plant. Wanneer 'n letsel aangetref word, as dit nie krities is nie, kan jy ook nie aandag gee of die plant heeltemal verwyder nie. Sulke probleme moet voorkom word tydens die voorbereidingsfase: gereelde toediening van chemikalieë wat insekte doodmaak. Dit geld ook vir die feit dat die kewers larwes lê: spesiale middele maak die parasiete dood.
Tydige en hoëgehalte sorg vir enige blomme, insluitend lelies van die vallei, is baie belangrik. Onder die versorging word verwys na beide die plante en hulle kunsmis wat natmaak, die grond uit die onkruide skoonmaak en die afstand na die naaste plante behou. As al hierdie dinge toegelaat word om te dryf, sal die risiko om sere op die plant te kry, veel hoër wees. Gebrek aan voeding word maklik opgemerk deur die kenmerkende geel kleur van die stam en blare.
Lelie van die vallei is 'n baie pretensieuse blom, dus sal dit nie nodig wees om enige spesiale kennis of vaardighede te plant nie. Die plek waarvolgens hulle geplant moet word, moet gebalanseer word in terme van skaduwee en sonlig. Размножение происходит как при помощи плодов (ягод), так и при помощи подземных корневищ. Размножение довольно быстрое.
Почву предварительно вспахивают, добавляя удобрения и создавая перегной. Для посадки необходимы корневища с почками, но подойдут и листики в пучках (зачатки). Делать это нужно таким образом, что бы не допустить перегибов. Если есть ростки, то они должны выступать, а засыпано должно быть не более 2 см. Hulle plant hierdie kultuur in rye en hou 'n afstand van 9 - 12 cm. Maar in die lente mag dit saai.
Gebruik in medisyne
Die genesende eienskappe van hierdie plante is lank reeds bekend. Hulle bied meer as 30 hartglikosiede, konvallotoksien, konvallotoksol en ander. Dit is as gevolg van die teenwoordigheid van glikosiede dwarsdeur die blom. Die blom bevat ander elemente (kalsium, magnesium, yster, sink, kobalt, ensovoorts), wat baie nodig is. Aangesien dit essensiële olie-, aspirien- en huishoudelike sure bevat.
Die belangrikste toepassing in farmakologie op die lelie van die vallei is dat dit 'n positiewe effek het op siektes van die bloedvate, maag en ander. Die bloedsomloop word baie beter, die werk van die hart word genormaliseer, dit verlig pyn en spasmas. Dra ook by tot die normalisering van die lewer.
Die dwelms wat hierdie plante in die samestelling het, het 'n positiewe effek, wat die kwaliteit van die hart verbeter, maar die aantal klopye verminder. Handelinge amper soos 'n pynstillende, verligende krampe en pyn. Dit word gebruik teen siektes soos die skending van die tiroïed, sentrale senuweestelsel en koors.
Eksterne gebruik van hierdie plant, meestal, om pyn in die rug en onderrug te verminder. Versamel hierdie materiaal op droë dae, maar nadat die dou verdwyn het. Volgende kom die voorbereiding van die gronddeel, maar die bessies behoort nie tot die spasies nie. Die snit moet op 'n afstand van 4 cm van die oppervlak van die aarde wees.
Droging moet in 'n geventileerde plek gedoen word, met 'n temperatuur van ongeveer 45%. Ook moet droging op dieselfde dag gedoen word, anders sal die plant geleidelik sterf. Die vrugte self, beide risome en sade, is giftig. Daarom, tuis, sonder om die verhoudings te weet, is dit beter om 'n bietjie meer te kook.
Die skoonheidspraktyke doen nie aktief alle dele van die lelie van die vallei nie, maar eerder die lelie van die vallei-olie wat indruk maak op 'n vars, koel, delikate geur, onvergelykbaar aan enige ander. Lelie van die vallei noodsaaklike olie word bygevoeg aan skoonheidsmiddels wat in staat is om vel- en haartoon te herstel, mikrosirkulasie te verbeter, kapillêre mure te versterk, kongestie te verwyder.
Olie versadig met room, balsem, tonika en ander kosmetiese produkte. Die resultaat van die toepassing van skoonheidsmiddels is sigbaar: met olie word die vel sagter en goed versorg, mooi, glad, skoon.
Die resep vir 'n masker vir droë hare: meng een eierdier, 50 ml heuning, 5 ml essensiële olie van Mei-lelie van die vallei en plaas dan die mengsel op die hare, van wortel tot punt, bedek die kop met poliëtileen vir 15 minute. Was die masker af met warm water en sjampoe.
Hare na hierdie prosedure kry elastisiteit en skyn. Resep vir droë vel tonikum: Voeg 30 ml varsgemaakte groen tee by 100 ml lepel aalwynsap, 2 druppels lelie van die valleiolie by. Hierdie tonikum word toegepas voordat jy elke dag op die gesig gaan slaap.
Reuk van lelie van die vallei in parfumerie
Lily of the valley is 'n baie gewilde geur in die parfuummark. Dit het 'n baie delikate en elegante aroma, met aantekeninge van varsheid en die reuk van die wild. Met hierdie geur is dit baie gerieflik om verskillende parfumerie palette en komposisies te maak.
Ongelukkig is die natuurlike reuk van die lelie van die vallei nog nie ontvang nie, want al hierdie geure is 'n sintetiese kopie van die oorspronklike, wat terloops nie minderwaardig is nie. En die onvermoë om 'n natuurlike aroma te verkry, word geassosieer met 'n uiters lae afgeleide van noodsaaklike olie uit die lelie van die vallei, wat dit onmoontlik maak om eter daaruit te onttrek.
Moderne parfumers het geleer om die gesintetiseerde lelie van die vallei so veel te hanteer dat parfums met hierdie fondament in aanvraag is in die elite-sirkels van ons samelewing!
Lelie van die vallei is so gegraveer in die kultuur van die Europese samelewing, insluitend in Rusland, dat geen park of vierkant sonder hierdie plant kan doen nie. Na alles, het hy amper nie sorg nodig nie, en hy lyk baie voordelig. Hulle is versier met allerhande blombeddings, inmeng met ander kleure, maak ingewikkelde patrone en ander voorwerpe van dekoratiewe estetiese skoonheid.
Natuurlik is hierdie lelie van die vallei nie wild nie en is dit spesiaal gekweek en gekruis, ongewone kleure en kombinasies. Byvoorbeeld, bleek-violette blomme wat nie net die openbare vakansiedag van burgers kan versier nie, maar ook die vrye voorwerp self, byvoorbeeld 'n park. Maar dit lyk asof dit net 'n maand en alles bloei - en nie nodig nie. Maar dit was nie daar nie, vir amper die hele jaar sal dit pragtige, lae en digte bosse wees, wat in die reël naby sypaadjies en paaie gevoer word en die gevoel skep dat alles heeltemal groen is!
Die plant van wilde lelies van die vallei is baie ondoeltreffend as gevolg van die feit dat hulle van sekere kleure, lengte en natuur is. Hulle bloei in Mei, maar die tuin, kunsmatig gegroei, kan bloei, sê, in Augustus. Die belangrikste ding wat warm sou wees. Ja, en tuin is baie makliker om te kombineer met ander plante wat in 'n blombed groei.
Perfek gekombineer met varings, wanneer dit buite seisoen is, verberg hulle saam met hom, met pioene, wat die visuele omvang van die blombeddings onvergeetlik maak. Maar dit is belangrik om te onthou dat daar nie baie blomme in die blombeddings langs die lelies van die vallei sal wees nie. Trouens, hierdie pragtige woudklokkies groei redelik vinnig, neem nuwe gebiede vas en druk selfs ander blomme uit. Daarom, selfs in parke en blokkies langs die lelies van die vallei, is daar 'n ondergrondse skeidingswand, lank van 'n halwe meter.
En as jy lelies van die vallei naby bome plant, byvoorbeeld, lariks of linde, sal jy 'n pragtige hoek van lewende, selfs wildlewe kry. Maar as jy jou geliefde 'n ruiker vars vars lelies van die vallei gegee het, is dit beter om seker te maak dat daar geen ander blomme in die vaas is nie, anders sal lelies van die vallei hulle ontneem om al die water te drink en hulle bure met onaangename reuke te vergiftig. Uit hierdie reuk kan 'n persoon hoofpyn hê, of hy kan ongemaklik en ongemaklik voel.
Maar die beste oplossing sou wees om 'n bed lelies van die vallei by jou dacha te maak - want daarmee sal jy 'n pragtige hoek kry van amper wilde natuur, waarvan die kroon blomme uit die Rooi Boek geword het!
Copyright 2020 \ Online tydskrif oor plante \ Delikate lentebloem - lelie van die vallei