10 vrae aan Francois Smith oor Kamphoer | Netwerk24
10 vrae aan Francois Smith oor Kamphoer
Deur Willemien Brümmer 03 Oktober 2015 03:30
Die skrywer en akademikus Francois Smith se debuutroman, Kamphoer, is pas met die ATKV se prosaprys vereer. Willemien Brümmer vra hom uit oor pryse, Karel Schoeman en die skryfproses.
Francois Smith Foto: Mlungisi Louw
Hoeveel keer is Kamphoer al herdruk?
Sewe, dink ek. Saam met die e-boeke is reeds meer as 30 000 eksemplare verkoop. Sê ek met groot dankbaarheid. En ek loer oor my skouer.
Is jy al moeg daarvoor om oor dié roman te praat?
Ek dreig al om nóg 'n boek te skryf net om nie weer oor Kamphoer hoef te praat nie.
Durf 'n man in 'n vrou se kop klim soos wat jy gedoen het met jou vroulike hoofkarakter?
Hulle kan maar net probeer. Maar ek dink nie dis byvoorbeeld moeiliker as om jou te probeer voorstel hoe dit is om dood te wees nie, en skrywers doen dit taamlik gereeld.
Hoe was dit om Karel Schoeman te hê as mentor met die historiese navorsing?
Hy het gehelp met 'n paar historiese besonderhede, soos dat Afrikaanssprekendes aan die begin van die 20ste eeu 'n toilet 'n lavatory sou noem. Hy het ook die titel voorgestel, maar my heeltyd voor die kop gegooi dat ek nie weet wat ek doen nie.
Beteken pryse iets vir jou?
Ja. Dis 'n groot hupstoot vir 'n skrywersloopbaan. Die geld en die erkenning.
Is skryf vir jou pynlik?
Dis nie maklik nie. As uitgewersredakteur het ek geleer om die werk te wantrou van mense wat sê skryf is louter vreugde.
Hoe skryf 'n mens 'n boek soos hierdie in drie maande?
Jy gaan sit elke oggend negeuur voor die blinde oog van die rekenaar, elke oggend, en jy staan nie op voordat iets gebeur het nie.
Jy is by Kovsies en jou vrou en seun in die Kaap. Mis jy jou gesin wat so ver weg is?
Baie. Veral omdat my seun [Harbin] so jonk is. Hy is ses, gaan volgende jaar grootskool toe en ek is nie daar om elke dag saam met hom boek te lees of fiets te ry nie, of om hom te leer veters vasmaak nie.
Wat is die eerste boek wat jy as kind gelees het?
Ek kan nou net onthou dat ek Saranga, Dwerg van die Reënwoud drie keer reg ná mekaar gelees het. Dít het ek verloor: om met die oorgawe (en onskuld) van 'n kind te lees. Nou lees ek as 'n jaloerse skrywer.
Wat is die moeilikste manuskrip wat jy nog moes redigeer?
Die skrywers van drie debuutwerke waaraan ek gewerk het, is kort ná voltooiing van hul manuskripte dood.