Stel jou voor ‘n seuntjie wat altyd moeg is en oral aan die slaap raak!- Walter slaap as hy swem, teken, skoppelmaai ry, in die akwarium, in die verkeer, selfs by sy verjaarsdagpartytjie. Die raad by ‘n Koninklike Hospitaal vir Slaapsiektes faal, so ook die raad van ‘n wyse ou vrou wat in die oerwoud woon.
Hy “ontsnap” uit die watergat en beland nader aan ‘n moontlike prooi deur sy lyf om ‘n boomstam te rank. Maar die tak breek, en uiteindelik beland hy terug waar hy hoort,sonder dat hy enige “vriende”gemaak het.
Strauss se illustrasies dra ‘n sterk gevoel oor van hoe gevaarlik die krokodil regtig is , en ook hoe grillerig. Hoewel die toeskouers heel opgewonde lyk met die krokodil se mannewales, is daar tog afsku op gesigte te bespeur as die opsigters by die dieretuin hom weer gevange neem.
Persoonlik het ek die krokodil oneindig jammer gekry! Die verhaal begin waar ‘n heerlike stuk vleis na hom gegooi word, maar in die laaste illustrasie is sy bek nog toegebind terwyl hy tranerig aan die stuk vleis vasklou. Ek huil sommer saam met hom.
Sy voel gou beter toe hulle haar as die ashoop-koningin kroon, en nou word sy deur haar onderdane bedien, wat haar sommer baie gelukkig maak.