Judy lyk ’n bietjie soos Dolly dalk sonder die uitrustings, die pruike en die operasies sou gelyk het.
‘‘Toe my man voor die kansel ja gesê het. Dis ’n grap. Die beste ding wat hy gesê het, is: ‘Sal jy met my trou?’ ’’
‘‘Ek is net bly hulle ken nie die volle waarheid nie. Ek is 41 jaar lank getroud, maar nie dood nie. Ek haal steeds asem, ek kan nog flankeer.’’
Sy kom op ’n vlot aangedryf in ’n pragtige rooi reënjas en met ’n donkerbril op en herinner ons daaraan hoeveel dit kos om so goedkoop te lyk.
Dis vroegaand, tyd vir die jaarlikse optog deur Pigeon Forge. Die dorp kom tot stilstand terwyl vlotte met militêre en godsdienstige temas, veteraan- en verspotte motors ’n ordelike stoet vorm.
Sy het altyd gesê wanneer sy eers baie geld gemaak het – sowat R812 miljoen volgens die jongste berekeninge – wil sy aan haar neefs en niggies werk verskaf.
Nou sing sy ’n paar van Porter se bekendste liedjies, speel kookwater-kitaar, bring hulde aan die ou orkesleier Don Warden saam met wie sy vir die eerste keer in 34 jaar optree, vertel stories van hoe sy gewoonlik in die middel van Porter se TV-program sanitêre doekies moes adverteer en roep die verlede teer in herinnering.
Die konsert sluit af met ’n spookagtige weergawe van I Will Always Love You wat sy fluister-sing en Dolly vertel hoe sy die liedjie vir haar sangmaat geskryf het om te verduidelik waarom sy van hom af weggaan.
Haar loopbaan het gefloreer, sy het pas ’n rolprentster geword, die trefferplate het bly kom, maar dinge het net nie reg gevoel nie. Sy het gewig aangesit en was ongelukkig.