Waaraan hou jy vas? – Hebreërs 4:14-5:10 » Somerstrand Gemeente
Waaraan hou jy vas? – Hebreërs 4:14-5:10
Somerstrand Youtube Erediens
Tema: Waaraan hou jy vas?
1.Verwelkoming & afkondigings
Liewe Somerstrand gemeente en besoekers. Baie welkom by hierdie aanlyn erediens. Weens onvoorsiene omstandighede kan ek ongelukkig nie die erediens in die kerk behartig nie, maar dit is vir my heerlik om op hierdie manier saam met julle God te aanbid, te luister na Sy Woord en so onsself toe te ru som dit ook te gaan leef.
Net die volgende afkondigings vir julle aandag:
Die Dias Evangelie Trust het laat weet dat hulle na 'n baie geseënde bediening aftree. Ons wens hulle alle voorspoed toe vir die nuwe lewensfase wat hulle betree. Sy afskeid was hierdie naweek. Daar is 'n klomp mense van die gemeentes wat hulle ondersteun wat die geleentheid bygewoon het. Ook een van ons gemeente. Die vennootskap het 'n tydjie gelede besluit om vir hom die bakkie (wat deur die Dias Trust aangekoop is), as geskenk te gee. Hulle gaan nie dadelik weer iemand beroep nie, so ons maandelikse bydraes gaan vir so rukkie ophoop om 'n nuwe persoon aan die gang te kry.
Chris het na talle navrae besluit om weer hierdie bydraes per Whatsapp ook te stuur. Daar het reeds 95 mense ingeskryf en ek weet van een wat dit dan weer vir 300 ander mense op sy lys stuur. Jy is welkom om ook in te skryf. Stuur jou naam, van en selnommer na nul-agt-twee-574 9191. Sorg dat my selnommer op jou telefoon is. Ek sal sorg dat jy die bydrae ontvang.
Jy kan met die Snapscan QR-kode of per EFT (NGK Somerstrand, Absa Tjekrekening, 01008731388, Takkode 632005) jou dankoffer inbetaal.
2.Inleiding & Seëngroet
Kom ons raak nou stil voor die Here. Gee oomblik van stilte. Steek kers aan.
Die afgelope week hoor ek hoe 'n boer vertel hoe swaar dit is om sy diere elkemaal na 'n verkoping of slagpale te neem. Wanneer hulle gelaai word, dan vryf hy oor hulle koppe en sê vir hulle hy is lief vir hulle. Hy sê dan dat God ook elke dag voordat ons die wêreld ingaan oor ons koppe vryf en vir ons sê Hy is lief vir ons. Hy sê dit is waarom jy in die oggend opstaan met deurmekaar hare. Ek het eendag gehoor dat 'n kind gesê het jy staan op met durmekaar hare omdat Jesus deur die nag die hare op jou kop getel het.
Wel, het jy vanoggend opgestaan met deurmekaar hare? Die hand wat die skepping gemaak het, is ook die hand wat in jou hare was – wat Sy hand oor jou hou EN wat die hare op jou kop tel -Matteus 10:29-30. As jy grys hare het van ouderdom of eerder wysheid, as jy sagte hare het omdat jy nog jonk en onervare is, as jy min hare het van bekommernis, as jy krulhare het en eintlik wil reguit hare hê of reguit hare het en eintlik wil krulhare hê, as jy geen hare het nie om watter rede, dink daaraan: Daar is nie 'n haar wat van jou kop val sonder dat God daarvan weet nie. En Hy hou elke dag Sy hand van liefde, genade en vrede na jou toe uit as Vader, Seun en Heilige Gees en gee dit aan jou. Amen.
As God soveel belangstel in selfs jou hare, hoeveel te meer nie in jou hart nie?! Kom ons hou ons harte vandag uit na God en gee dit aan Hom. Kom ons maak ons harte oop vir Hom wat klop om in te kom. En kom ons wees ontvanklik vir wat Hy daarin wil kom doen. Jy is welkom om saam die volgende loflied tot eer van die Here te sing.
Dit is vandag die 5de Sondag in Lydenstyd. Die tyd van die kerkjaar waartydens ons terugdink aan die lewe en lyding van Jesus ter wille van ons. Ons lees vandag uit Hebreërs 4 & 5, wat vertel dat Jesus as Hoëpriester opgetree het. Dit het 'n konnotasie met die Ou Testamentiese tempeldiens, waar die rol van die hoëpriester was om vir die volk in te tree by God.
Die hoëpriester kon in die allerheiligste van die tempel (waar die ark van die verbond gestaan het en God se teenwoordigheid beliggaam het) ingaan en offers en gawes namens die volk aan God bring. Jesus het egter met Sy eie bloed en nie met dié van bokke en kalwers nie, net een maal die heiligdom binnegegaan en 'n ewige verlossing tot stand gebring." (Hebreërs 9:12) Dit het vandag ook vir my en jou groot waarde! Kom ons lees nou Hebr.4:14-5:10 saam.
14Terwyl ons dan nou 'n groot Hoëpriester het wat reeds deur die hemele gegaan het, Jesus, die Seun van God, laat ons vashou aan die geloof wat ons bely. 15Die Hoëpriester wat ons het, is nie Een wat geen medelye met ons swakhede kan hê nie; Hy was immers in elke opsig net soos ons aan versoeking onderwerp, maar Hy het nie gesondig nie. 16Kom ons gaan dan met vrymoedigheid na die genadetroon, sodat ons barmhartigheid en genade ontvang en so op die regte tyd gered kan word.
1Elke hoëpriester is 'n mens wat uit die mense geneem en aangestel word om vir hulle by God in te tree deur gawes en offers vir die sondes te bring. 2Hy kan meegevoel hê met die onwetendes en dwalendes, omdat hy self aan swakheid onderhewig is. 3Om hierdie rede moet hy ook vir homself, net soos vir die volk, offers bring vir die sondes.
4Niemand eien hom die eer van hoëpriester toe nie, hy word deur God daartoe geroep, net soos Aäron. 5So het Christus Hom ook nie die waardigheid van Hoëpriester toegeëien nie, God het dit vir Hom gegee toe Hy gesê het: "Jy is my Seun, van vandag af is Ek jou Vader."
6En op 'n ander plek sê Hy: "Jy is priester vir ewig volgens die priesterorde van Melgisedek." 7Gedurende sy aardse lewe het Hy aan God, wat Hom uit die dood kon red, gebede en smekinge geoffer met harde geroep en met trane. En sy gebede is verhoor vanweë sy eerbiedige onderworpenheid aan God. 8Hoewel Hy die Seun was, het Hy deur alles wat Hy gely het, geleer wat gehoorsaamheid is. 9En toe Hy volmaaktheid bereik het, het Hy vir almal wat aan Hom gehoorsaam is, die bron van ewige saligheid geword 10en is Hy deur God verklaar tot Hoëpriester volgens die priesterorde van Melgisedek.
'n Seun het eendag tydens 'n seevaart van 'n skip af in die see geval. Na 'n tevergeefse geroep om die bemanning op die skip se aandag te kry en 'n gespartel om kop bo water te hou, het hy in die verte 'n rots gesien en daarheen geswem. Hy het aan die rots vasgehou en uiteindelik het die bemanning agtergekom dat hy weg is en na hom kom soek. Hy het die nag in die see oorleef, waarna daar vir hom gevra is: Het jy nie gebewe toe die golwe rondom en oor jou slaan en jy dink aan al die moontlikhede wat met jou kan gebeur nie? Die seun het geantwoord: Ja, ek het gebewe, maar die rots waaraan ek vasgehou het, het nie gebewe nie.
Somtyds kan ons omstandighede ook beskryf word as 'n rustige vaart in stil waters met mooi uitsigte. Ander male beland ons in stormwaters en sukkel om kop bo water te hou. In ieder geval – waar is jou veilige hawe, jou anker, jou rots? Waaraan hou jy vas wanneer dit goed EN in die besonder, wanneer dit sleg gaan? En kan jy ook in storms getuig, ek het gebewe, maar dit waaraan ek vashou was het stewig gestaan?
Hier in hoofstuk 4:14 word die Hebreërs aangemoedig om vas te hou aan die geloof wat hulle bely. Dit is 'n tema wat herhaaldelik in die brief na vore kom en dit was vir die skrywer baie belangrik, omdat daar diegene was wat tot geloof in Jesus gekom het, maar as gevolg van omstandighede en tot 'n sekere mate ook gemaksones, geneig het om terug te keer na die Joodse godsdiens waarvan hulle vroeër deel was en waaraan die Ou Testamentiese tempeldiens-kultuur sentraal was.
Hulle het voorheen geglo dat jy sekere wette moes nakom om gered te word en in God se guns te wees, asook in die bring van offers en gawes as boetedoening vir jou sondes of danksegging aan God, wat dan via 'n priester plaasgevind het, aangesien direkte kontak met God nie moontlik was nie a.g.v. Sy heiligheid.
As hierdie situasie so geskets word, dan kan ons vandag selfs nog daarmee identifiseer en is dit dikwels ons denkwyse/uitgangspunt: ons leef in 'n wêreld waar ons mense se guns of vertroue moet wen, waar ons waardigheid, respek of selfs liefde, moet verdien. En ons dink dat dit ook geld by God. Dat dit wat ons doen Sy handeling voorafgaan en selfs bepaal. Dikwels is daar ook die persepsie dat indien die predikant, of ander geestelike leier, vir 'n persoon of situasie bid, God eerder sal luister as wat 'n persoon self bid, of dat God slegs dan gehoor gee en nie as enigeen tot Hom bid nie.
Die Hebreërs se geloof in Jesus (en dit wat ek en jy ook glo) was (en is) op die genadeleer geskoei – wat impliseer: Jesus het die laaste offer gebring tot vergifnis van al my sondes, daar is niks wat ek an doen om myself te red nie, dit is slegs omdat ek deur Jesus genadiglik gered is dat ek God se wet wil en kan nakom en ek doen dit gemotiveer deur 'n diepe bewustheid van my afhanklikheid van God en dankbaarheid teenoor Hom.
'n Aardse priester of geestelike leier is nie nodig om namens ons te bid nie Want Jesus tree vir ons in by die Vader en die Heilige Gees is aan ons gegee – God in en sodanig altyd by ons, om ons verder te verseker God hoor ons. Sonder om die waarde daarvan om vir mekaar te bid enigsins te onderskat of onderspeel, wil ek beklemtoon – Ek en jy, elkeen van ons, kan, soos hoofstuk 4:16 dit stel, met vrymoedigheid na God se genadetroon gaan, ongeag van ons ouderdom, sosiale status, werksituasie, ongeag daarvan dat ons nie waardig genoeg voel, skuldgevoelens, hartseer met ons saamdra of ongeag daarvan dat ons bloot nie meer weet wat om te bid nie.
Hierdie geloof wat geskoei is op genade is wat die skrywer van die brief wil dat vasgehou word, of soos die Griekse woord lui: krateo word –wat beteken om so styf as moontlik, met al jou krag, vas te hou, aan te hang, jou eie te maak. Die vraag is nou: hoe? Wat het ek nodig om te kan vashou aan God of wat behels sodanige volharding in geloof? Die teks van Hebreërs lei ons so mooi daarin:
1)God hou ons vas.
In die eerste plek vra volharding nie om harder te probeer om jou geloof te behou en so toenemend op dit wat jy doen te fokus nie, maar om meer vertroue in God, Wie Hy is en wat Hy doen, te plaas.
Om te verwys na die storie van die seun wat oorboord geval het:
Die rots was lank voor die seun in die see geval het al daar, gereed om vasgehou te word.
En, alhoewel die seun inderdaad aan die rots in die see vasgehou het, is sy getuienis dat dit egter die onwankelbare rots is wat hom, as dit ware, "vasgehou" het, veilig, bo die water, te midde van die golwe en gevare. Hy erken sy eie vrees, hoe hy gesukkel het om vas te hou – ek het gebewe. Maar die rots het stewig bly staan.
Dit is die motivering wat die Herbeërs skrywer gee vir waarom die gelowiges moet volhard in hulle geloof: Agv dit wat Jesus reeds gedoen het, Sy optrede wat die van ons voorafgaan. Hy is die Een is wat inisiatief neem,
wat ons in ons omstandighede vasgryp deur Sy teenwoordigheid, Hy het met ons meegevoel – dit roep dadelik die beeld op van Iemand wat 'n ander troos deur hulle vas te hou.
En dan is Hy ook die Een wat in ons omstandighede ingryp en ons red van die sonde en die ewige dood en die weg baan na 'n verhouding met Hom, deur Jesus, ons Hoëpriester, ons Middelaar, ons Redder… ons Rots.
Jesus se koms na die aarde, is die toppunt van God se betrokkenheid by mense se lewens en van die inisiatief wat Hy alreeds sedert die begin van die skepping neem – hoe Hy ons as mense vashou. Ek kan nie anders as om te dink aan hoe die predikant by wie ek belydenis van geloof afgelê het die verbond vir ons verduidelik het nie. God hou jou vas – hou met jou regterhand jou linkerarm vas. Selfs al los die linkerhand die regterarm, het die regterarm die linker styf vas.
Hy hou Sy verbond steeds in stand deur teenwoordig te wees in die stiltes EN storms van ons lewe, Hy is daar selfs in tye wanneer dit dalk voorkom as ons Hom nie nodig het nie, EN wanneer ons eie desperaat rondspartel op soek na 'n vashouplek, sekerheid, standvastigheid. Hy sal nie toelaat dat die golwe ons oorweldig nie.
2)God stel ons dan in staat om in reaksie aan Hom vas te hou.
En daarom kan en behoort ons in reaksie aan Hom vas te hou. Jesus stel vir ons die voorbeeld daarin. Hy hou aan Sy Vader vas deur gebed – gereeld Homself aft e sonder om by God stil te word en met Hom te praat, na Sy wil te vra. Jesus plaas so Sy vertroue in God Sy Vader. Ja, Jesus het ook gebewe– soms van woede(tempel), soms van swakheid (woestyn), en veral van vrees (voor sy inhegtenisname), maar Hy het gebid.
Jesus het ook aan God vasgehou deur aan Hom gehoorsaam te wees. Gehoorsaamheid getuig dat ons vertroue plaas in God se leiding en plan vir ons lewe. Dat ons glo dat Hy weet waarom Hy sekere dinge van ons vra of waarteen Hy ons waarsku, selfs al verstaan ons dit nie.
Mag ons vrede vind in die wete God hou ons vas en reageer deur te krateo, ook styf, met al ons krag, aan Hom vas te hou – te bid al bewe ons en veral wanneer ons bewe en gehoorsaam te wees vol vertroue in God.
Hou my styf vas Here, wanneer my voete gly.
Hou my vas Here, as ek op verkeerde paaie bly.
Troos my, Here, wanneer die trane vryelik vloei.
Genees my hart, Here, wanneer my hart bloei.
Hou my geselskap wanneer ek eensaam voel….
Gee sekerheid as ek dink die lewe is sonder 'n doel.
Wees U my Vriend as mense my verlaat.
Wees U my wysheid as ek soek na goeie raad.
Wees U my geneesheer as ek siek is & vol pyn.
Wees U my kragbron as my kragte begin kwyn.
Wees U my anker as die vloed my mee wil sleur.
Die Gare wat vaswerk as my lewe uitmekaar skeur.
Wees U my stut wanneer ek op moeilike paaie loop.
Wees U my Vertroue as ek voel daar is geen meer hoop.
Duisend maal dankie, Here, dat ek dit van U mag vra.
Duisend maal dankie, Here, dat U my deur alles dra.
JESAJA 41:10 (AFR83)
JESAJA 42:6 (AFR83)
Ek is die Here. Omdat Ek getrou is aan my verbond, het Ek jou geroep. Ek hou jou vas, Ek beskerm jou en Ek maak jou my verbond met my volk, my lig vir die nasies.