KERSFEES BRING ONTHOU … EN DANKBAARHEID | BILTONG & POT- ROAST
December 22, 2018 by Biltong & Pot-roast
Ek is mal oor Kersfees. My hele wese is in sinchronisasie met hierdie tyd wat gereserveer is vir veronderstelde vrede, liefde en welwillendheid. Daar is egter iets wat my nekspiere hier van November af laat styf trek. Die rede vir hierdie styftrekkery kort egter bietjie agtergrond.
Dis nou al ŉ hele klompie winters gelede. Saambou en sy filiale het in duie gestort en honderde van ons sonder inkomste gelaat. Regstellende aksie het soos ŉ groot uitsmyter voor my kom staan – ten spyte van die nodige ervaring en kwalifikasies, het ek nie aan die vereistes voldoen vir die poste waarvoor ek aansoek gedoen het nie.
Min of meer dieselfde tyd kry Christine ŉ aanbod om in Engeland te gaan werk en op die ingewing van die oomblik besluit ons om dit ŉ familie-avontuur te maak. Net vir ŉ jaar … of so.
Reëlings word inderhaas getref en twee weke later vertrek Christine. Ek finaliseer die laaste rompslomp en stap haar majesteit se koninkryk enkele weke later binne. Die kinders – toe onderskeidelik 13, 10 en 6 jaar oud – sal volg sodra ek die kat uit die boom bekyk en die nodige reëlings getref het. Christine is die hoofbroodwinner en terwyl sy bedags werk, vind ek uit van skole en medies en verblyf en werksmoontlikhede en wat nog alles.
Die kinders daag uiteindelik op, dis somer en hulle geniet die uitgerekte skoolvakansie. Dis egter ŉ groot aanpassing en ons besef dit terdeë toe die skole aan die begin van herfs open. Die kinders leer lesse nou in Engels. Siende dat Christine heeldag werk is ek die aangewese persoon om na die kinders en huishouding om te sien. Ek leer kook, sny gras en maak huis skoon. Besorg die kinders by die skool en agtermiddae loop ek (ons het toe nie ŉ voertuig gehad nie) om hulle by die skool te gaan kry (laerskoolkinders mag nie alleen van die skool af loop nie). Dit begin kouer raak, maar ons geniet ons eerste koue Kersfees met Oupa en Ouma wat kom kuier. Min weet ek dat dit die laaste keer is dat ek my pa sou sien.
Na my pa se dood, begin my gemoed my opkeil. Dit was gevoelig genoeg nadat ek my werk verloor het, maar nou mis ek ook my land, my mense, my taal. En my pa. My gebondenheid aan die huis terwille van die kinders (is dit nie ŉ grillerige woord wat die Engelse hier het nie – house husband!) druk my ego en trots planke toe en die swart hond kom soek slaapplek. Om hom te verjaag, begin ek doen wat die hand vind om te doen. Ek werk onder andere nagskofte by die poskantoor se sorteerafdeling – sodat ek bedags daar vir die kinders kan wees. Ek voel beter toe ek my eie geld weer begin verdien – min, maar darem. Om ons tweede koue Kersfees – alleen, sonder familie – bietjie op te kikker, besluit ek dat ons iewers ‘n lekker Kersmaal sal gaan eet. Ek het mos nou ‘n geldjie. Ek weet toe nou nie hoe die Kersetes werk nie en vind tot my skok, Kersoggend, uit dat ek laaank voor die tyd moes bespreek het. Al die plekke is òf toe òf volbespreek. Geen winkels is oop op Kersdag nie. Daardie Kersfees eet ons ‘n pak winkel-paella wat ek in die vrieskas ontdek en kyk TV. Net ons vyf. Buite is dit ‘n grou, trietsige dag.
Die aanloop tot Kersfees by die poskantoor is besig. My skof is van 10-uur saans tot 6-uur soggens – net betyds om Christine en die kinders se ontbyt te begin, saam met Christine stasie toe te loop en die kinders later by die skool te besorg. Terwyl hulle by die skool is, slaap ek ‘n paar uur. Maar nie te lank nie, want daar is ander werk bedags om te doen. Om 3.30 word die kinders by die skool gekry en dan is dit voorbereiding vir aandete en hulp met die kinders se huiswerk. Christine strompel soms eers 8-uur saans, opgewerk, by die voordeur in. Snags werk ek soos ‘n zombie en drink energiedrankies en baie koffie om wakker te bly.
Deur die nag speel ‘n radiostasie Kersliedjies wat die hele yslike lokaal waar ons werk, vul. Ek is moeg verby. En geïrriteerd. En ek verlang. Ek verlang na my mense, my land, my pa. En ‘n warm Kersfees. In my verbeelding ruik ek die braaivleis en proe die koue skaapboud en Ma se koperpennieslaai.
Terwyl ek deur newels van moegheid en verlange toesien dat die pos in die regte rigting gestuur word, kerm Maria Carey oor wat sy vir Kersfees wil hê. Wham huil nog oor die vorige Kersfees en Band Aid wonder of die kindertjies ooit weet dis Kersfees. Ek wens ek kan die luidsprekers sien sodat ek hulle met iemand se pakkie kan stilmaak!
Baie waters het intussen see toe gevloei en vandag is ons ingeburger. Ons het vasgebyt tussen koue Kersfeeste en verlange deur. Ek sien selfs uit na Kersfees, nogal ŉ koue een, met die (nou volwasse) kinders en hul metgeselle wat kom kuier en goeie vriende. Ons eet warm skaapboud en gebakte aartappels met soetpatats en groenboontjies. Ja , en soms selfs Yorkshirepoeding met sous. Dan rond ons die Kersmaal af met eg Suid-Afrikaanse doekpoeding of souskluitjies. En ons dank Hom, wie se geboorte ons herdenk, vir Sy liefde en leiding.
Vanoggend, egter, toe Maria weer so oor die radio begin kerm, begin my nekspiere styf trek en drogbeelde van lank gelede se uitmergelende nagte met berge Kersfeespos doem voor my op. En ook daai alleen-Kersfees met ‘n pak gevriesde kos.
Gelukkig kon ek die radio afskakel en my keuse van Kersmusiek speel.
“Oh Holy Night …”
This entry was posted in Monochroom Reenboog and tagged Engeland, Kersfees, VERLANGE. Bookmark the permalink.
← ME AND OLD FAITHFUL IN LOURENҪO MARQUES
SENTIMENT IS ‘N MOEILIKE DING →
5 thoughts on “KERSFEES BRING ONTHOU … EN DANKBAARHEID”
annette le Grange says:	 December 22, 2018 at 12:39 pm
Ek salueer al vyf van julle vir die deursettingsvermoe, mag jul Kersfeeste vorentoe altyd gevul wees met Dankbaarheid, Vrede en Liefde. Dankie vir die deel van jou storie, opreg en baie eerlik. GESEENDE KERSFEES !!!
seegogga says:	 December 22, 2018 at 5:28 pm
Dirk van der Bank says:	 December 22, 2018 at 7:15 pm
Die lied is pragtig. Ek is bly julle is nou tuis daar. Jy sien seker op die nuus hoe gaan dit met ons ekonomie? Geseende Kersfees vir julle en voorspoed vir 2019!
coetzee2014 says:	 December 22, 2018 at 9:44 pm
Ja, dit bly ‘n hartseer tyd, so ver van familie en vriende, maar ons het vrede in ons harte. Geseënd vir julle.
rondomtaliedraai says:	 December 23, 2018 at 6:07 pm
Ai ek is bly julle het vasgebyt! Mooi Kersfees vir julle
Leave a Reply to Dirk van der Bank Cancel reply
LATE AUTUMN IN THE AMBER VALLEY