Sy boek handel oor mindfulness vir besige mense, soos die subtitel lui, en bestaan uit stories van mense wat deel hoe hulle ’n vars blik op die lewe gekry het. Dit is die derde boek uit sy pen en De Villiers, wat al sedert 2000 by die beoefening van meditasie en bewustheid betrokke is, deel ook praktiese wenke hoe om asem te skep te midde van ’n gejaagde lewe.
NB-uitgewers het De Villiers in 2016 gekontak en voorgestel dat hy ’n boek oor hierdie onderwerp skryf. Op daardie stadium het hy as joernalis by Huisgenoot gewerk. Dié oud-joernalis en yoga-instrukteur doseer nou aan die departement Joernalistiek.
Hy het onderhoude met mense gevoer wie se kalm teenwoordigheid ’n indruk op hom gemaak het. Hy wou uitvind wat hul filosofieë is en hoe hulle deurlopend so ontspanne bly.
Hy vertel onder andere die verhaal van die aktrise, Antoinette Louw, wat vir ’n week in ’n grot in die Sederberge gaan sit het met die doel om haar kop skoon te kry.
Hy skryf ook oor ’n vrou wie se hart gaan staan het en ervaar het hoe sy haar laaste asem uitblaas voor sy weer bygebring is.
“Toe sy wakker raak, het sy besluit dat sy nou na elke asem en elke ervaring gaan kyk soos sy na daai laaste asem gekyk het,” vertel hy “Dit klink nou cheesy, maar daar is sóveel in die lewe. Dit is wat mindfulness en hierdie mense se stories is.”
“Tot jy op ’n punt kom waar jy besef dat jy nie eintlik jou lewe bereik nie. Jou lewe is hierdie ding wat jy omwens.”
De Villiers sê dit kan baie maklik wees om kalmte te vind. Hy meen egter dat studente nou onder baie meer druk verkeer as wat jare gelede die geval was en hy deel vyf praktiese wenke, spesifiek vir besige studente:
1. Gee baie drukkies om sodoende die hormoon oksitosien in die liggaam vry te stel. De Villiers beveel dit aan om ’n hond te kry of om af en toe die DBV te besoek.
De Villiers het die wêreld al plat gereis: hy het al in ’n klooster in ’n oerwoud in Myanmar gewoon, onder leermeesters in Amerika studeer, vir ’n jaar in Engeland gewoon en stories in Israel, Estland en Malasië gedek.
“Ek kan die tegnieke van die joernalistiek gebruik om die storie te vertel waaroor ek nou opgewonde is,” sê hy.
Hy beplan om net tot die einde van die jaar klas te gee, waarna hy hom voltyds wil toewy aan die wetenskap van hoe om gelukkiger en kalmer te wees. Vir sy volgende boek wil hy graag ’n gruwelroman skryf.
Sy vorige twee boeke handel onderskeidelik oor spookstories en die maniere waarop die wêreld moontlik kan eindig.
“Ek het hierdie boek geskryf om almal tot bedaring te bring, maar die res van die tyd hou ek daarvan om mense se hare orent op hul koppe te laat staan.”