Ek maak in dié bespreking van een van die bekendste narratiewe gedigte wat ooit geskryf is, naamlik Goethe se Erlkönig, gebruik van ‘n stel narratologiese beginsels. ‘n Boek wat baie nuttig gebruik kan word om sulke ontledings te doen en wat veral vir resensente ‘n aanduiding behoort te gee van wat (onder andere) in ‘n resensie bespreek kan word, is Heilna du Plooy se Verhaalteorie in die twintigste eeu (1986). Die digter praat hier woordspelerig met sy geboortestreek, die Riemland in die Vrystaat. “Onverbiddelik” en “biddery” is paronieme (stamverwante woorde) en tussen “verbitter” en “verbete” bestaan ‘n klankooreenkoms én ‘n semantiese ooreenkoms. Djainisme het in die 7de tot 5de eeu v.C. ontwikkel tot 'n kulturele stelsel wat belangrike bydraes tot Indiese filosofie, kuns, argitektuur en wetenskap gemaak het. wat 'n soet lot hierdie meisie het! sy het gekry wat verlore gaan in 'n wêreld vol van lekkergoed en jy sal haar in ooreenstemming met die heerlike atmosfeer van die heelal, kompleet met alle soorte lekkers om aan te trek.