Die verbonde van die Bybel Deel 5 • FaithEquip
As God nasionale beloftes aan Abraham en sy nageslag belowe het, en indien die Teokratiese koninkryk by die berg Sinai begin het, kan 'n nasie 'n koninkryk hê as dit nie 'n land het nie? Toe Israel se swerwingstyd in die woestyn byna verby was, en Moses 'n finale toespraak aan Israel maak net voordat hulle die beloofde land sou ingaan, maak God 'n verbond met Israel.
Alhoewel dit voortbou op beloftes wat God voorheen aan Abraham gemaak het (Genesis 12:7; 15:18-21; 17:8), is die Landverbond 'n aparte, onvoorwaardelike verbond tussen God en Israel. Deuteronómium 29:1 wys duidelik dat daar 'n onderskeid tussen die Landverbond en die Mosaïese verbond is. Fruchtenbaum (2005:21) identifiseer agt bepalings die Landverbond in Deuteronómium 30:1-10:
Moses het profeties oor Israel se toekomstige ongehoorsaamheid aan die Wet van Moses en haar gevolglike verstrooiing oor die hele wêreld gepraat (Deuteronómium 29:2-30:1). Al die oorblywende bepalings van die Landverbond handel oor verskillende fasette van Israel se uiteindelike herstel.
Israel sal hulle bekeer (Deuteronómium 30:2).
Die Messias sal terugkeer (Deuteronómium 30:3a).
Israel sal weer versamel word (Deuteronómium 30:3b-4).
Israel sal die Beloofde Land in besit neem (Deuteronómium 30:5).
Israel sal vernuwe word (Deuteronómium 30:6).
Israel se vyande sal geoordeel word (Deuteronómium 30:7).
Israel sal oorvloedig geseën word, spesifiek die seëninge van die Messiaanse koninkryk (Deuteronómium 30:8-20).
Die Landverbond bevestig dat God vir Israel die titelakte van die land gegee het. Alhoewel Israel ontrou en ongehoorsaam aan God sou wees, sal die reg op die land nooit van Israel weggevat word nie. Die land behoort aan God se aardse Joodse volk ten spyte van laasgenoemde se ongeloof en ongehoorsaamheid in die geskiedenis. Die genietinge en seëninge van die land hang af van Israel se gehoorsaamheid.
Die Landverbond is eeue later in Eségiël 16:1-63 bevestig in 'n tyd toe Israel reeds uit die land in ballingskap verwyder is. Fruchtenbaum (2005:21) bespreek Eségiël 16 en lig die volgende uit:
God vertel van sy liefde vir Israel in haar beginjare (verse 1-7).
God het Israel gekies; Israel het met God getrou en sodoende die Here se vrou geword (verse 8-14).
Israel het egter gehoereer en haarself deur afgodediens skuldig gemaak aan geestelike owerspel (verse 15-34), daarom was dit nodig om haar deur middel van die verstrooiing te straf (verse 35-52).
Hierdie verstrooiing is egter nie finaal nie; danksy die Landverbond sal Israel in die toekoms weer herstel word (verse 53-63).
Israel was skuldig aan die verbreking van die verbond van Moses (verse 53-59), maar God sal dink aan die verbond wat Hy met Israel gesluit het in die dae van haar jeug (vers 60a) en 'n ewige verbond oprig, die Nuwe verbond (vers 60b), wat sal lei tot Israel se redding (verse 61-63).
Die terugkeer van Israel na hulle eie land in 1948, ná byna 1 900 jaar se verstrooiing, is profeties belangrik en dui onteenseglik aan dat ons in die eindtye van hierdie bedeling leef. Die meeste Jode keer in ongeloof na hulle land terug, maar teen die einde van die verdrukkingstydperk sal elke Jood wat dan nog fisies lewe in Jesus Christus glo. Dit is hierdie gelowige oorblyfsel van Israel wat sal uitroep: 'Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here!' (Matteus 23:39). Jode wat dan nog buite die land is, sal na Israel gebring word (Mattteus 24:31).
God sal die koninkryk vir Israel herstel (Handelinge 1:6-7) maar vir dit om te gebeur moet genoegsaam Jode reeds terug in hulle land wees. Hierdie voorvereiste is besig om voor ons oë waar te word. Wat nog moet gebeur is dat die Koning moet terugkeer. Wanneer Jesus Christus, Seun van Dawid en Seun van Abraham (Matteus 1:1) terugkeer aarde toe, sal Hy begin regeer op grond van 'n spesifieke, onvoorwaardelike verbond. Hierdie verbond is die onderwerp van Deel 6.