Hoërskool Robertson 2019 Prysuitdeling: Krieket - Western Cape Paarl Schools that Rock
9 Oct 2019 | Cricket, Hoërskool Robertson, Schools, Sports | 0 |
Die volgende toekenning is aan Robbies se Dux leerder gemaak:
Die Dux- toekenning is gemaak aan Jacobus Uys
PreviousHoërskool Robertson 2019 Prysuitdeling: Atletiek
NextHoërskool Robertson 2019 Prysuitdeling: Tweekamp
Worcester Gimnasium kies Mnr en Mej Worcester Gimnasium 2019
Laerskool Noord-Eind Interskole
Worcester Gimnasium Hoofleiers: Koshuise vir 2020
Leerders wen prys vir balletduet (1911-06-24)24 Junie 1911
17 Julie 1995 (op 84)
245 (277 9⁄14)
1950 Britse Grand Prix
1957 Duitse Grand Prix
1958 Franse Grand Prix
Juan Manuel Fangio (24 Junie 1911 – 17 Julie 1995) was 'n bekende Argentynse motorrenjaer en vyfmalige wenner van die Formule Eenkampioenskap waarvan vier agtereenvolgend was tussen 1954–57.
Juan Manuel Fangio in 1986
Hy is in Balcarce, Argentinië gebore. Hy het sy renloopbaan in 1934 in Suid-Amerika begin, hoofsaaklik in langafstandwedrenne en is in 1940 en 1941 as die nasionale kampioen gekroon. Die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het sy opgang vertraag en hy kon eers in 1947 in Europa begin deelneem.
Hy was aanvanklik nie baie suksesvol nie, maar dit het alles verander toe hy vir Alfa Romeo begin jaag het in 1950. Hy het die tweede plek in die kampioenskap van 1950 beklee en sy eerste titel in 1951 verower. Hy het goed gedoen in die 1952-seisoen in 'n Maserati totdat sy seisoen kortgeknip is deur 'n nekbesering wat hy in 'n ernstige ongeluk te Monza in Italië opgedoen het. In 1954 het hy weer teruggekeer en in 'n Maserati begin jaag en oorgeskakel na Mercedes toe hulle in die middel van die seisoen ingeskryf het. Hy het in daardie jaar agt van die twaalf wedrenne gewen (ses van die agt wat deel gevorm het van die amptelike kampioenskapskalender) en weer vir Mercedes in 1955 gejaag. Teen die einde van die tweede suksesvolle seisoen (wat oorskadu is deur die tragiese ramp te Le Mans waarin 81 toeskouers gesterf het), het Mercedes al die 1955-titels gewen en toe onttrek uit Formule Eenwedrenne.
In 1956 het Fangio na Ferrari verskuif waar hy vir Alberto Ascari vervang het wat in 'n ongeluk gesterf het en toe sy vierde titel verower, deur eerste in drie wedrenne te eindig en tweede in al die oorblywende kampioenskapswedrenne. In 1957 het hy weer sy terugkeer na Maserati gemaak waar hy sy vyfde titel gewen het met 'n uitsonderlike poging om sy finale oorwinning by die Nürburgring in Duitsland te verseker. Na sy reeks agtereenvolgende kampioenskappe het hy in 1958 afgetree ná die Franse Grand Prix na hy 24 Grands Prix gewen het uit 'n totaal van 51 waaraan hy deelgeneem het.
Hy is op 23 Februarie 1958 deur Kubaanse rebelle ontvoer maar is later weer vrygelaat. Hy was daarna tot en met sy dood 'n verteenwoordiger vir Mercedes-Benz, waar hy dikwels in sy voormalige renmotors in vertoonrondtes deelgeneem het. In 1990 is hy ingelyf by die Internasionale Motorsport se Ererol. Hy is na sy dood in die Ciudad de Balcarce begraafplaas in Argentinië begrawe.
Grand Prix History – Hall of Fame, Juan-Manuel Fangio
WorldCat Identities: lccn-n86078072
Ontsluit van "http://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Juan_Manuel_Fangio&oldid=2082524"
Die bladsy is laas op 2 Desember 2019 om 12:13 bygewerk.