Die lede is volgens die Westminster-stelsel verkies, wat beteken dat in elke kiesafdeling die kandidaat met die meeste stemme verkies is, ongeag sy of haar aandeel aan die totale uitgebragte stemme. Ná die afskaffing van die Senaat van Suid-Afrika in 1981, is die lidmaatskap van die Volksraad vergroot, met agt bykomende indirek verkose lede. Hulle is deur die direk verkose lede verkies deur middel van eweredige verteenwoordiging, en vier is aangestel deur die staatspresident.
Die Suid-Afrikaanse wet het aangedui dat die stemreg in elke provinsie dieselfde sal bly as voor uniewording in 1910, dit wil sê, stemreg bly in elke provinsie soos wat dit was onder die Britse kolonie-bewind. Dit sou eers na uniewording deur die nuwe eenheidsparlement verander kon word. Die Suid-Afrikaanse wet het wel 'n verskanste klousule ingesluit ten opsigte van die swart en bruin kiesers in die Kaap van Goeie Hoop se insluiting op die gemeenskaplike kieserslys. Dit sou slegs gewysig kon word, met die steun van 'n twee-derde meerderheid van beide huise van die Parlement in 'n gesamentlike sessie.
In die Kaap was stemreg gegrond op eiendoms- en loonkwalifikasies, en was ras nie die enigste vereiste nie. Teen die tyd van die Nasionale Konvensie in 1908, waar die Suid-Afrikaanse wet opgestel is, was daar 22 784 swart en bruin mense uit 'n totaal van 152 221 kiesers, almal geregtig om in die Kaap te stem.