Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: September 2004. (oggend)
Skriflesing: Daniël 6.
Daniël 6 : 6
Ons sal teen hierdie Daniël geen enkele grond vir ‘n aanklag vind nie, tensy ons dit teen hom vind in sy godsdiens.
Daniël 6 : 17c
Mag jou God wat jy gedurigdeur vereer, jou verlos!
Daniël 6 : 21b
Daniël, kneg van die lewende God, was jou God wat jy gedurigdeur vereer, in staat om jou van die leeus te verlos?
Die Here gebruik ons lewensvoorbeeld om die eer van God – en ook vrees vir God – by die ongelowiges te bewerk. Hierdie metode wat die Here gebruik, bewerk soms lewensgevaar vir ons, maar die Here verwag van ons om Hom te vereer met ‘n lewe van waarheid en Hy sal ons beskerm om daarin die krag van sy genade oor ons te bevestig.
‘n Alledaagse stukkie geskiedenis speel hom af.
‘n Klompie hoogaangeskrewe regeringspersoneel raak nagaandig op ‘n buitelander wat in bekwaamheid hulle meerdere is, en wat hulle verbygesteek het in die lewe.
Nou doen hulle maar dieselfde ding wat vandag nog gedoen word: hulle gebruik metodes wat afstuur op die eliminering van die man.
Dit is hoe die sake lyk as ons nou net menslik en uit ‘n politieke oog na hierdie stukkie geskiedenis kyk. Maar hierdie saak het ook ‘n ander kant. God regeer die geskiedenis.
Hy wil eerstens sy almag aan hierdie heidene bekend maak, sodat hulle moet kennis dra van Hom, en hulle ook tot Hom moet bekeer.
Dink hier aan die geval van Nebukadnèsar wat nie wou erken dat God die koningskap aan hom gegee het nie. Hy is toe ook gedwing om God te aanbid en te erken as die Gewer van letterlik alles.
Tweedens wil God ook hier sy straf openbaar oor diè wat onregverdig lewe.
Die maghebbers sterf omdat hulle hulle teen die heiligheid van God verset het – al was hulle nie eens bewus daarvan nie!
Ons kan ook nog sê dat God sommiges van daardie land se regeerders wou vervang met ander – want God is ook God van die geskiedenis – en Hy bestuur die gang en verloop van elke volk se geskiedenis, ook diè van die heidenvolke.
Al hierdie verskillende sake, wat met die eerste oogopslag niks met mekaar te doen het nie, is dus ten diepste dieselfde saak.
Eerste kyk ons na die verloop van die saak by die heidense regeringspersoneel.
Hulle is nagaandig en hulle is slim. Hulle besef dat die koning baie waarde heg aan Daniël se woord.
Die koning moet dus tot wetgewing beweeg word, voordat hy kans het om die saak met Daniël te gaan bespreek.
Daarom word daar ‘n spoedvergadering gehou. Hulle storm letterlik op die koning af met die saak. Hulle het klaar die besluit geformuleer.
Die eenstemmigheid en die voltalligheid van die mense moes ‘n verdere indruk op die koning maak.
Die saak lyk dus menslik reg, want almal kan tog nie eenparig ‘n fout maak nie!
Die plan was inderdaad fyn uitgewerk.
Hulle vra wetgewing vir keiserverering wat net dertig dae van krag moet bly!
Die dertig dae waarborg dat hulle Daniël gaan uitvang, want hulle het al geweet dat geloof so ‘n saak van erns by hom is, dat hy nie dertig dae sal bly sonder om God te aanbid nie.
Maar hulle moes hulleself en hulle onderdane ook beskerm, en hulle en hulle mense was nie almal aanbidders van dieselfde gode nie.
As hulle dus nou ‘n nuwe godsdiens permanent op hulle mense gaan afdwing, sou hulle met groot teëspoed sit.
Maar as dit net vir een maand was, sou hulle die saak kon hanteer, want die heidene het dikwels ander afgode ook aanbid by geleentheid, net om seker te maak dat hulle hulle guns ook het. Die maghebbers se plan is dus deurdrenk met boosheid.
Hulle betrap Daniël, want hy het dadelik oor hierdie saak gaan bid, en hulle vang hom net daar op sy knieë.
By die koning is daar ‘n meer gematigde gesindheid.
Aanvanklik is hy ‘n onbekeerde heiden, wat dit nogal geniet dat sy onderdane wil hê dat hy verheerlik moet word en dat die hele volk ‘n maand lank al hulle aanbidding op hom moet rig. Dis nie vreemd nie, want mense het in daardie dae konings en keisers as goddelike wesens beskou. Dis ook waar die groet vandaan kom: mag die koning vir ewig lewe! Hulle het maar ‘n monarg so gegroet.
Maar toe die mense met Daniël daar aankom, en hy die venyn in hulle gesindheid opmerk, dan sien hy deur die set, maar dan beleef hy ook die ongenade van die duiwel. Die satan het nie eers tyd vir sy eie volgelinge nie.
Darius kon hierdie geproklameerde wet nie verander nie, en as hy dit nie sou uitvoer nie, moes hy doodgemaak word. Die regeringspersoneel oefen ook teen die aand druk op hom uit.
Nou kom ons vir die eerste keer agter dat hy geweet het dat Daniël baie vir die Here bid, want toe hy die aand die leeukuil verseël, groet hy Daniël met die woorde:
Mag jou God, wat jy gedurigdeur vereer, jou verlos!
Iets uit Daniël se godsdienstige lewe het Darius aangespreek. In sy magteloosheid het hy besef dat Daniël se onversteurbare geloof en aanbidding deur ‘n Baie Sterk Mag gedra moet word, en daarom het hy hom daarop beroep.
Iets het in die man se sielelewe ook gebeur.
Hy het besef dat sy personeel uit ampsnyd hierdie saak aangepak het, en al het hulle dit ingekleur met godsdienstige oortuigings, dat dit steeds vals was.
Hy het ook die leegheid van sy geloofsoortuiginge besef: sy volk aanbid hom, en hy staan magteloos om ‘n lewe te red.
Hy is so magteloos dat hy in sy kortsigtigheid hierdie teregstelling veroorsaak het, wat hy nie kan verhoed nie.
Sy worstelinge word afgerond met ‘n nag vol slegte rus, en van soveel wroeging dat hy hom van alle paleislewe moes onttrek.
Nou kyk ons weer na hierdie selfde saak, maar hierdie keer benader ons dit van Daniël se kant af.
Hy is ‘n balling: dus ’n inwoner in ‘n vreemde land.
Hy is ‘n ware oortuigde gelowige: hy doen onder geen omstandighede van sy godsdiens en gemeenskap met die Here afstand nie.
Dit veroorsaak vir hom baie probleme, want die heidene rondom hom het geen waardering vir sy geloofsoortuiginge nie, en hulle glo in elk geval nie in sy God nie.
Verder is hy ‘n uiters begaafde man.
Die Bybel vertel dat hy uiters bekwaam was, en dat hy ‘n baie hoë geestesaanleg gehad het.
Hy kon dus met buitengewone verstandsvermoëns en geestesvermoëns op so ‘n vlak beweeg dat die ander regeerders nie kon bybly nie.
Dit het haat en wrywing veroorsaak, want ons weet dat Daniël se besondere vermoëns seëninge van God af was, en dit moes noodwendig wrywing met die ongelowiges veroorsaak het.
Daniël moet dus sy hele lewe lank onder verswarende omstandighede bid en werk. Selfs lewensgevaar – dit word duidelik uit hierdie gedeelte.
Maar deur al hierdie geweldige stryd, word God verheerlik.
Kyk hoe gebeur dit in ‘n paar ure een vroeë oggend.
Jare beplan die satan hierdie oomblik van Daniël se uitwissing. Elke mens wat hy gebruik is op sy plek, en Daniël beland in die leeukuil.
Die môre vroeg roep die koning:
Daniël, was die God wat jy gedurigdeur vereer, in staat om jou te verlos?
Dis ‘n oomblik van krisis en spanning vir die magte van die hel. Die koning se twyfel en stryd bereik ‘n breekpunt: gaan Daniël lewe? Die vorste was waarskynlik ook daar. Wat gaan word as daardie leeukuil nou oopgemaak word en Daniël kom daar uit?
Dadelik kom Daniël se stem sterk en vreesloos uit die leeukuil:
God het hom bewaar, ja. Hy het geen skrapie of letsel aan hom nie!
Sy engel het die leeus verbied om iets aan Daniël te doen.
Die oordeel was God s’n. Hy het lewe gegee waar daar altyd anders die dood was.
God het selfs die satan in sy eie strik gevang, want volgens die heiden is die straf voltrek, maar die feit dat die man leef, bewys sy reg in die saak en die onreg van sy teenstanders.
Die Here se wil word oor die ongelowiges voltrek in hulle oordeel. Hulle sterf en vergaan in die haat wat hulle vir Daniël beplan het.
By Darius gebeur iets.
Die almag van God word vir hom verstaanbaar in die helder lig van hierdie wonderwerk.
En daarmee saam die erkenning van die bestaan van God.
Meteens sien hierdie heiden dat Daniël die God dien wat kan onderskei tussen reg en onreg, en wat reg kan handhaaf, selfs teen die sterkste wet in. Daniël se God het ook genade vir sy kinders:
Daniël word swaar beproef, maar toe hy moes stry teen die dood, het God hierdie stryd Self kom waarneem – sodat Daniël kragtens hierdie genade kon bly leef.
Dit is iets wat die heidene in hulle aanbidding nie ken nie.
Dit is ook die Christusprediking:
God stry Self vir ons die stryd teen die dood. Hy verskoon ons van direkte konfrontasie met die duiwel – daardie deel van die stryd behartig Jesus Christus.
Maar ons ontvang ook in die Here Jesus Christus die krag om staande te kan bly onder die duiwel se aanslae – soos Daniël.
Hy bekeer ook mense deur ons lewensvoorbeeld – soos Darius.
Hy vernietig ook mense wat sy wil teëstaan en sy kinders skade berokken.
Die toepassing is kortliks dit:
Ons kan nie altyd sien hoe die Here in ons bekommernis en kwelling verheerlik word nie – Daniël kon ook aanvanklik nie. Maar die gedeelte preek tog dat dit wat in die lewe gebeur, maar net die punt van die ysberg is: daar is ‘n geweldige geesteswêreld agter hierdie een, waarvan daar nie altyd baie aan ons geopenbaar word nie.
Daarom is die belang van die gedeelte dat dit ons aanspoor om te glo en te bid, selfs wanneer ons nie verstaan nie, want God se heerlikheid en raadsbeskikking word daarin geopenbaar.
God gebruik ons volharding om ander tot bekering te beweeg. Maar Hy gebruik ons ook om diè wat nie deur ons voorbeeldige geloofslewe beïnvloed word nie, tot ‘n val te bring.
Leef dan versterk en weet dat die God van die geskiedenis ook u lewe beheer, en laat dit u aanspoor om te alle tye vas te staan en geensins in u geloof en lewe te verslap nie. Want in volharding van die goeie word God deur ons verheerlik, en laat Hy sy wil deur ons geskied.
Datum: 5 September 2004. (oggend)