Die Erfenis van en bydrae van die Hugenote in Suid-Afrika Hugenote erfenis in Suid-Afrika
Deur H.C. Viljoen
Die Hugenote wat teen die einde van die 17de eeu na die Kaap van Goeie Hoop verhuis het, het slegs 'n breukdeel verteenwoordig van die groot Protestantse uittog uit Frankryk na die Herroeping van die Edik van Nantes in 1685. Tog was hulle getalle groot genoeg om 'n sterk invloed op die jong Kaapse nedersetting uit te oefen. Reeds in 1671 arriveer die eerste Franse Hugenotevlugteling, Francois Villion (later Viljoen), aan die Kaap. In 1686 kom die broers Guillaume en Francois du Toit aan. Nadat die hoofstroom Hugenote in 1688 – 1689 hier aangekom het, het hulle ongeveer een-sesde van die vryburgerbevolking uitgemaak, waarna hulle getalle steeds drupsgewyse tot die beëindiging van staatsondersteunde emigrasie in 1707 toegeneem het.
Die voornemende setlaars is slegs streng noodsaaklike bagasie toegelaat. Aan die Kaap was van hulle verwag on 'n bestaan uit veral die landbou, maar ook die handel of enige ander bedryf te maak; indien deur eersgenoemde, sou hulle vry plase ontvang, en gereedskap, saad en vee sou aan hulle gegee word, waarvan die koste mettertyd aan die Kompanjie in koring of enigiets anders terugbetaal moes word.
Die VOC het Hugenote aangemoedig om na die Kaap te emigreer omdat hulle dieselfde geloofsoortuiginge gehad het en op grond van die feit dat baie van hulle oor goeie landboukennis beskik het. Aanvanklik was daar nie van hulle verwag om spesifiek tot die wynbedryf toe te tree nie, maar veral om koring te saai en met skape te boer. Laasgenoemde sou in elk geval gouer 'n inkomste lewer as wat met wingerdbou die geval sou wees. Hulle, maar veral hul nasate, het bewys gelewer van hulle hardwerkendheid wat gelei het tot 'n groot toename in voedselproduksie, maar later ook die verbetering van Kaapse wyne se gehalte. Verskeie landgoedere dra vandag Franse name wat herinner aan die besondere bydrae wat die Hugenote op die gebied van wynbou gelewer het.