🥇 ▷ Inligting oor die stryd teen voedsel. Jy speel nie met kos nie ... maar ... ✅
Inligting oor die stryd teen voedsel. Jy speel nie met kos nie … maar …
Wie het as kind nie sy verjaarsdag gevier toe die voedseloorlog aan die einde van die oorlog begin het waarin hulle gevlieg het van skyfies na stukkies koek nie? As volwassenes word dit meestal nie gedoen nie (wat 'n mors van kos), maar meer as wat 'n mens onthou met hierdie soort onskuldige stryd.
Atari deur eksamen Algemene Rekenaarkorporasie, beskryf die konsep goed in 'n videospeletjie Veg vir kos, maar dit verdraai 'n bietjie om spelers aan te moedig om in ontspanningslokale te swerm. Dit was 1983, so ons reis …
Wie kan ys teenstaan?
aanname Veg vir kos Dit was die mees direkte: jy moes eet ys voordat dit smelt om na die volgende vlak te kan gaan. Natuurlik het dit krummels gehad, want om dit te kan doen, moes ons 'n klein deel dryf en probeer om vier kokke met slegte kwyl te vermy (Óscar, Angelo, Jacques en Zorba) wat ons doodgemaak het bloot deur ons aan te raak.
Ons het 'n jong man beheer Charley se greep, 'n kind wat daarvan gehou het om kos te gebruik om dit na ander te gooi. Dit was hoe ons 'n oomblik van die teenwoordigheid van hierdie kokke ontslae moes raak. Probleem? Dat hulle ook kan neem kos op die skerm gestrooi gooi hom na ons en maak hom dood.
Op hierdie manier het ons te staan ​​gekom vir 'n soort Pac-man waarin die sjefs die rol van "spoke" gespeel het en die kos op dieselfde manier opgetree het as die "groot kokosneute" van hierdie ikoon Namco. Ten minste inderdaad omdat Veg vir kos hy het heeltemal anders gespeel, hoewel hy geen voordeel bo die geskiedenis gehad het nie Robotron: 2084 Eugene Jarvis sonder om twee hefbome te gebruik. By GCC het ons met die knoppie geskiet en net in die rigting waarin ons beweeg, wat die taak bemoeilik.
Food Fight, sout en peper van die arkade af
Veg vir kos Hy het verskillende maniere voorgestel om die spel teë te gaan: ons kan direk na ys gaan, die sjefs omseil of al die kos gebruik om dit weer en weer te gooi (totdat die voorraad opraak) om algehele punte te verhoog. En dit is te danke aan die eenvoudige verkryging van ys dat die res van die kos punt geword het.
Op grafiese vlak is dit tans te minimalisties vir hierdie heeltemal donker agtergrond, waar net die lewendige kleure van kos en die ongesnyde kokke (met hoede van verskillende vorms en groottes) uitstaan, almal op die verhoog met geslote kante. Dit was nog een van sy belangrikste verskille van die klassieke Namco hierbo.
Daar was 'n baie opvallende besonderhede en dit word geassosieer met hierdie herhalings toe daar oomblikke van risiko's was, soos om 'n paar sentimeter van die vyand te vermy. As jy roomys kry die spel het die hele wedstryd herhaal Met 'n mooi snaakse dogtertjie. In werklikheid was die klankbaan baie eenvoudig, maar aangenaam vir die oor en perfek gepas vir die gees van die spel.
Nog 'n paar nuuskierighede om te voltooi: waatlemoen verskyn op vlakke wat in 5 of 0 voltooi is, en hierdie vrug was oneindig (het nooit geëindig nie, kom op); om ons naam in die inskripsies te plaas, het ons rosco letters gehad wat geskiet moes word (dit was 'n bietjie morsig omdat dit nie 100% akkuraat was nie); en Atari het General Computer Corporation gedwing om Food Fight te ontwikkel vir skending van sy intellektuele eiendom (Vuurpylbevel) met stel wat die 1980's klassiek aangepas het as hy nie die boete van die miljoenêr wou betaal nie.
Het u die tyd goed verduur?
Ja, ondanks beperkte beheer sonder om albei te gebruik stokke. Veg vir kos Dit is 'n eenvoudige speletjie, maar dit het steeds 'n goeie komponent arcade wat ons aanspoor om die hoogste resultaat te bereik. 'N Ander onderwerp is om Ken Okumura met 103 miljard te herhaal.