HOE OM 'N 4.0 GPA EN BETER GRADE TE BEHAAL, DEUR 'N HARVARD ALUM - SAT / ACT PREP AANLYNGIDSE EN WENKE
Hoe om 'n 4.0 GPA en beter grade te behaal, deur 'n Harvard Alum
Op die 4.0-skaal beteken 'n ongeweegde 4.0 GPA perfeksie. U moet reguit wees Soos in elke klas - nie eens een A nie - is toegelaat. In universiteitsaansoeke dra dit baie gewig. U sê in wese vir die kollege: 'Hoërskoolklasse is 'n klompie. Ek het 'n harde kursuslading gevolg, en ek is meer as voorbereid op wat die kollege na my moet gooi. '
Op hoërskool het ek 'n 4.0 GPA gekry met 'n kursusvrag met 10 AP-kursusse. Ek het reguit As en 12 A +'s gekry. Hierdie sterk kursuslas, tesame met 'n sterk toepassing, het my in Harvard en elke kollege gekry waar ek aansoek gedoen het.
Alhoewel dit vleiend is om te sê: 'Wel, Allen is net 'n slim ou', in werklikheid Ek het baie meer vertrou op hoëvlakstrategie en effektiewe akademiese gewoontes. Dit was dieselfde strategieë wat ek vir my voorgraadse werk aan Harvard toegepas het en wat my daartoe gelei het om te studeer met die hoogste lof met 'n 3,95 GPA. Dit is die gids wat ek wens ek het my eerstejaar op hoërskool gehad.
Weet jy hoe om effektief te leer? Beplan u u kursusvolgorde korrek? Weet jy hoe om jou tyd te struktureer sodat jy 'n A op die doeltreffendste manier kry? Verstaan ​​u hoe u onderwyser dink en hoe u u onderwyser kan gee wat sy wil hê?
Het u goeie studiegewoontes sodat u nie honderde ure studietyd mors nie? Het u selfdissipline en motivering om al die werk wat u nodig het om 'n uitdagende kursuslading te hanteer, te doen? Weet jy hoe om jou onvermydelike mislukkings te gebruik om vinnig koers aan te pas en jouself te verbeter om jou graad te verhoog?
Die onderwerp van hierdie gids is diepgaande ondersoek. Ek glo dat hierdie hoëvlakvaardighede die kritieke grondslag vir akademiese sukses is - sonder goeie strategie, kan u u kop teen 'n muur slaan en duisende ure mors om nêrens te kom nie.
Tragies genoeg word hierdie strategieë selde op skool geleer. Onderwysers sal gesamentlik duisende ure spandeer om u vanuit hul leerplanne te leer, maar selde sal hulle u wys hoe u u kursusse kan strategiseer en beter punte kan behaal.
Hierdie gids bevat al die advies wat ek wens dat ek geweet het, maar self op die harde manier moes uitvind. As u die meeste konsepte hier ernstig toepas, is ek seker dat u 'n baie groter kans op akademiese sukses sal hê.
Wat is 'n 4.0 GPA?
In hierdie gids is die 4.0 waarvan ek praat, 'n 4.0 ongewigte GPA. A 4.0 beteken 'n A of A + in elke klas, sonder uitsonderings. 'N A- is 'n 3,7 op hierdie skaal, en 'n enkele sal jou van 'n perfekte GPA aftakel. Gewoonlik tel 'n A + nie as 4.3 nie, dus kan u nie bo 4,0 styg nie.
Hier is my amptelike transkripsie van hoërskool vanaf 2005:
Hier is 'n paar dinge om uit my transkripsie op te tel:
Ek het 'n baie gevorderde kursuslading gevolg, maar dit was nie die mees ekstreme kursuslading nie. Ek het op die hoërskool 10 AP-klasse gevolg (ek tel nie my tweede AP Comp Science-kursus nie, aangesien dit vir die pret gedoen is en ek al die materiaal geken het).
Dit is 'n hoë getal, maar dit is ook nie die beste wat ek kon neem nie, en ek weet dat sommige studente 12+ AP-kursusse volg. Ek dink nie dit is nodig nie, aangesien u baie beter sal vaar in toelatings as u die ekstra tyd spandeer om u belangstellings te ondersoek en diep buitemuurse programme te ontwikkel.
A's en A +'s word in GPA-berekeninge dieselfde behandel. Ek het in die eerstejaar- en tweedejaar hoërskool begin met baie meer A +'s en eindig met geen junior en senior jaar nie. Ek dink nie daar is veel om hierin te lees nie, behalwe die feit dat junior / senior onderwysers nie A +'s gegee het nie. (Ek het 'n storie oor die A + in AP Biology hieronder.)
Uiteindelik was hier my AP-tellings aan die einde van die hoërskool, geneem uit my Harvard-studentrekord:
In totaal het ek 14 AP-toetse afgelê en 5 behalwe twee gekry (Comparative Govt en Comp Sci AB, wat nie meer bestaan ​​nie). Hierdie twee was toevallig ook seniorjaarsklasse, wat beteken dat ek waarskynlik deur senioritis getref is.
Ek weet dat 'n perfekte 4.0-rekord soos hierdie dalk intimiderend is as u voel dat u dit nie wil herhaal nie. Dit behoort nie te wees nie. Weereens is 'n 4.0 nie nodig vir selfs topkolleges soos Harvard en Stanford nie. U kan die helfte van die aantal AP-kursusse neem en steeds in 'n Ivy League-skool gaan. Ek weet dit vanweë my wye ervaring met studente en omdat ek baie CV's van Ivy League-aansoekers gesien het by die huur van my onderneming.
Maar ek wou 'n 4.0 hê, daarom het ek daarvoor gewerk en dit gekry.
Hierdie ambisie het gelei tot 'n paar stresvolle situasies waarin ek dood bang was om 'n A- te kry, veral as die gradering van die onderwyser onverstaanbaar was. Ek weet dit kan obsessief klink, en soos ek hieronder sal noem, beveel ek die meeste studente aan om dit nie obsessief te voel nie. Maar ek is net eerlik en vertel my eie ervaring tot u voordeel.
Hierdie gids bevat elke belangrike strategie wat ek gebruik het om 'n perfekte 4.0 GPA met 'n harde koerslading te handhaaf. Ek stel sterk voor dat u hierdie hele gids deurlees. As u reeds 'n stewige basis het, sal u 'n paar wenke kry om u kursuswerk te verbeter.
Maar ek hoop dat ek dramaties sal verander hoe u u leer beskou, hoe u u tyd elke dag spandeer en hoe u die hele opnamespel speel.
As u 'n 4.0 wil hê, moet u transkripsie so lyk.
Voordat ons begin, moet ek 'n paar dinge uit die weg ruim. Hou my in gedagte, want ek gaan verwag dat u algemene besware wat u mag hê, kan beïnvloed hoe u my advies interpreteer.
As u op soek is na kortpaaie of die akademiese ekwivalent van 'n 'word vinnig vinnig'-skema, sal u dit nie hier vind nie. Ek sal dit nie suikerlaag nie - om 'n gevorderde kursus te neem en goeie punte te behaal, sal baie harde werk verg. Ek ken geen wettige geheime wat u dieselfde resultate sal lewer nie, terwyl u werklas met 90% verminder, en ek sal agterdogtig wees oor enigiemand wat sulke geheime beloof het.
Maar dit is Dit is belangrik dat u die volgende doen:
Ontwikkel die ingesteldheid en motivering om hard te werk
Spandeer u beperkte tyd so effektief moontlik om die beste resultate te behaal
Dit is waaroor hierdie gids gaan.
Ek is 'n baie reguit mens, en ek dink my. Dit beteken dat sommige advies u verkeerd kan vryf. As dit die geval is, probeer om op die groter prentjie te konsentreer en op die advies waarvan u hou. Ek wil nie hê jy moet die baba saam met die badwater uitgooi net omdat jy dink ek is 'n ruk nie. My fokus is om u te help om beter te doen, en een van die beste maniere is om my ervarings eerlik te deel, vratte en al.
Ek het inderdaad baie spanning op hoërskool deurgemaak en baie moeite gedoen. Ek dink ek was obsessief oor prestasies en het 'n hoë vermoë om geestelike pyn te hê, en ek werk graag graag hard. Ek dink nie dat dit vir die meeste studente optimaal is om te doen wat ek gedoen het en voel wat ek voel nie, en ek sal dit eksplisiet op plekke wys. Net omdat ek my ervaring beskryf, beteken dit nie dat ek dit altyd vir almal goedkeur nie.
As u mik vir 'n 4.0 GPA, raai ek aan dat u ook by topskole in die land wil inskakel, dus sal ek hierdie gids op beide doelwitte rig. Dit gesê, ek wil dit beklemtoon 'n 4.0 is nie vereis word om in topskole soos Harvard en Princeton te kom. U het nie perfekte punte en toetspunte nodig om in die Ivy League te kom nie. Om die waarheid te sê, die gemiddelde ongeweegde selfberigte GPA van inkomende studente aan Harvard is 3.95 . Dus is 'n 4.0 regtig nie so anders as 'n 3.9 van die kollege nie.
Moenie skrik nie as u hoë kollegedoelstellings het en nog nie 'n perfekte GPA het nie. Dit is nêrens naby die einde van die wêreld nie. Ek verduidelik meer waarom ek in my gids oor Harvard besoek.
Die 4.0-nommer is nie al waarna u moet mik nie - die noukeurigheid van u kursuswerk maak 'n groot verskil (dit is waar die konsep van die geweegde GPA inkom). Die ideaal is dat u moeilike kursusse volg en daarin presteer. Maar as u 'n afweging moet maak, sal ek na die moeiliker kursusse leun; 'n lettergraad van 'n B in 'n AP-klas is beter as 'n A in 'n gewone klas.
Ten spyte van die titel van hierdie gids, die konsepte is wyd van toepassing op GPA's in alle reekse. Selfs as u nie streng streef na 'n 4.0 nie, sal u die advies hier nader aan 'n 3.8 GPA of 'n 3.0 GPA of waar u ook al mik, toepas. U kan al die strategieë hier gebruik om u grade te verbeter en u GPA te verhoog. Dit is gerig op hoërskoolleerlinge, maar vir lesers wat tans op universiteit is, is die konsepte net so van toepassing op u en dikwels nog meer omdat u nie soveel ouerstruktuur het as u werk nie.
Hierdie gids is gerig op studente wat baie presteer wat akademiese sukses wil beywer en hulself wil beywer om beter te wees. Hoe vreemd dit ook al klink, dit is nie die standpunt wat almal moet inneem nie. Ja, ek weet hoe gestres studente tans is om universiteit toe te gaan. Nee, ek dink nie almal moet voel dat hulle Stanford moet binnekom nie. Almal het verskillende akademiese doelstellings, en hierdie gids is nie vir almal nie.
Ek dink nie almal moet streef na die moeilikste baanlading en perfekte punte nie. Nie genoeg studente en gesinne neem besluite vir persoonlike geluk nie en verkeer voortdurend in spanning, veral as hulle altyd voel asof hulle nie genoeg doen nie. Dit kan slegte gevolge op lang termyn hê. (Om die onderstaande advies toe te pas, behoort u akademiese lewe te verbeter makliker omdat u u tyd meer effektief bestee.)
Dit gesê, Ek glo dat akademiese sukses baie voordele inhou. Dit lei nie net tot voor die hand liggende voordele soos beter kolleges en meer lonende beroepe nie, maar oefen ook fundamentele vaardighede uit wat van toepassing is op die verbetering van die res van u lewe.
Toe ek op hoërskool was, het ek geweet dat ek in 'n topskool soos Harvard wou gaan, en ek het geweet dat ek bereid was om die opofferings en pyn te verduur om daarheen te kom. Ek het my diep aan my akademiese sukses gegee en ek het myself voortdurend gedruk om beter te word. As dit na u klink en u om goeie redes eerlikwaar 'n 4.0 wil kry, sal u sterk met my raad stem.
Ja, ek weet dat daar ander dinge in die lewe is wat belangriker is as om in die beste universiteit te kom. Maar ek weet ook dat dit vir baie van u 'n waardevolle doel is, en daarom rig ek hierdie gids daarop. As u my hoor sê: 'Doen dit om u universiteitsaansoek te verbeter', moet u dit lees: 'Doen dit as toelatings vir u 'n belangrike doelwit is.'
Laastens, Ek was mede-stigter van 'n maatskappy genaamd PrepScholar . Ons skep aanlyn SAT / ACT-voorbereidingsprogramme wat aanpas by u en u sterk- en swakpunte. Terwyl jy dit doen nie 'n volledige voorbereidingsprogram moet koop om 'n goeie telling te behaal, ek glo PrepScholar is die beste SAT-program wat tans beskikbaar is, veral as u dit moeilik vind om u voorbereiding te organiseer en nie weet wat om te studeer nie. Die feit dat ek 'n toetsvoorbereidingsonderneming bestuur, beïnvloed in elk geval nie my advies hieronder nie.
Ek hoop dat u nog steeds by my is en dat bogenoemde probleme wat u in hierdie artikel gehad het, uit die weg geruim het. Laat ons nou begin.
Watter rolle speel kursuswerk en GPA tydens toelating tot die universiteit?
Om te verstaan ​​hoe kolleges dink, is dit belangrik om jouself in hul skoene te sit. Ek verduidelik dit in meer besonderhede in my gids oor die toegang tot Harvard en die Ivy League. Kortom, kolleges wil studente toelaat wat die wêreld gaan verander.
Maar hoe voorspel u wie die wêreld gaan verander as aansoekers net 17-18 jaar oud is? Deur hul prestasies in die verlede te gebruik as 'n voorspeller van toekomstige prestasies.
Toelatingskantore by kolleges doen baie navorsing oor watter soorte studente hulle toelaat en hoe om te voorspel watter studente die suksesvolste gaan wees. Dikwels in hierdie studies, hoërskoolkursusse het een van die sterkste korrelasies met kollegas.
Die Dekaan van toelatings aan Harvard het die volgende oor die toelatingsproses gesê:
'Ons het gevind dat die beste voorspellers by Harvard Gevorderde Plasingstoetse en Internasionale Baccalaureaat-eksamens is, gevolg deur die vaktoetse van die College Board. Die hoërskoolgraderings is die voorspellende krag, gevolg deur die SAT en ACT. '
Die Dekaan van toelatings aan die Lawrence Universiteit het ook kommentaar gelewer oor die belangrikheid van GPA vir toelating tot die universiteit:
'In die meerderheid van die studies het hoërskoolgraderings die sterkste verband met kollegas. Die SAT en ACT het die volgende sterkste korrelasie, maar dit is ook nie verbasend nie omdat hulle 'n sterk korrelasie met hoërskoolgraderings het. '
Dit is nie baie verbasend nie. Dit verg baie vaardigheid en moeite om uit te blink met 'n veeleisende hoërskoolkursuslading. Die eienskappe wat sukses op hoërskool bring - nuuskierigheid, motivering, harde werk, goeie beplanning, tydsbestuur, beheer oor u eie sielkunde - sal waarskynlik tot sukses in die universiteit en in u loopbaan lei. Dit is alles eienskappe wat ek in hierdie gids gaan bespreek.
Soos jy kan sien, u hoërskoolkursus is een van die belangrikste aspekte van u kollege-aansoek. Wat tydsbesteding betref, is dit verreweg die plek waar u die meeste tyd sal spandeer: meer as 2 000 uur per jaar op 180 skooldae * (7 uur per dag op skool + 4 uur huiswerk). Dit is gelykstaande aan 'n voltydse werk!
Leer is u werk. Maar in plaas daarvan om 'n huis te bou, bou u u toekoms.
Ten slotte, net om 'n dooie perd te verslaan, is hier 'n uittreksel van toelatingskantore by topkolleges oor die belangrikheid van kursuswerk in universiteitsaansoeke:
'Die transkripsie van die hoërskool is byna altyd die belangrikste dokument in die aansoek van 'n student. Maar dit is moeilik om te dink aan 'n situasie waarin die voorkoms (of afwesigheid) van 'n spesifieke klas op 'n transkripsie die uitslag van die aansoeker sou bepaal ... As die toelatingskomitee na u transkripsie kyk, sal dit nie daarop fokus of u enige spesifieke kursus gevolg. Dit sal baie meer belangstel om te sien dat u uself met moeilike kursusse uitgedaag het en goed gevaar het. '
'Daar is geen enkele akademiese rigting wat ons van alle studente verwag nie, maar die sterkste aansoekers volg die strengste kurrikulums vir sekondêre skole. ... Alhoewel skole verskillende geleenthede bied, moet studente die veeleisendste program vir die voorbereiding van die kollege volg wat strook met die bereidwilligheid van elke student vir bepaalde studierigtings. '
'Ons gee u akademiese transkripsie die grootste gewig. Die noukeurigheid van die kursusse wat u gevolg het, die kwaliteit van u grade en die konsekwentheid waarmee u gedurende vier jaar gewerk het, gee ons die duidelikste aanduiding van hoe goed u by Amherst sal vaar. '
'Alhoewel daar geen minimum GPA-vereiste is nie, volg mededingende kandidate vir toelating die veeleisendste kursuswerk moontlik en kry hulle goeie punte. Ons beveel sterk aan om gebruik te maak van honneurs- en gevorderde plasingskursusse, indien beskikbaar. Baie mededingende aansoekers gaan dikwels verder as die minimum aanbevole program. '
Moenie weer die verkeerde idee kry nie. 'Die strengste leerplanne vir sekondêre skole' doen nie bedoel 'neem elke AP-klas onder die son, ten koste van slaap en jou gesonde verstand.'
Sê Stanford oor hierdie onderwerp,
'Die studente wat in Stanford gedy, is diegene wat opreg opgewonde is oor leer, nie noodwendig diegene wat elke AP-, IB-, Honours- of Accelerated-klas neem net omdat dit die benaming het nie.'
In wese, kolleges wil geensins ongesonde obsessie oor die opbou van AP-kursusse bevorder nie, veral as u nie belangstel in die materiaal nie.
As u egter die mees gevorderde kursusvrag tot u beskikking kan kry en bou 'n sterk toepassing, jy is op die vlak wat die beste kolleges soek.
Waaroor gaan hierdie 4.0 GPA-gids
Soos ek aan die begin genoem het, is dit nie 'n gids waarin ek u werklike wiskunde- of skryfinhoud leer nie. Dit is 'n strategie en beplanningsgids op hoë vlak wat bedoel is om u die regte ingesteldheid en praktyke te gee om akademiese sukses te behaal.
Ek sien dit as die grondslag waarop u u hoërskoolloopbaan kan bou. Net soos in die konstruksie, as u 'n swak basis het, sal u gebou verbrokkel, ongeag hoeveel u daaraan doen. Bou op 'n sterk grondslag, en dit sal u baie makliker en effektiewer vind om te studeer.
Ek het met baie studente saamgewerk wat akademiese sukses bloot as 'n probleem met inhoud-bemeestering en brute krag beskou - probeer hard genoeg om die inhoud te bemeester en genoeg ure in te sit, en u sal beter vaar. Ongelukkig, as hulle verkeerd leer of tyd spandeer aan dinge wat nie effektief is nie, sal hulle vinnig sien dat hul harde werk vermors word.
Hier is wat ons in breë trekke sal bespreek. Elke laag bou voort op die volgende en ons gaan van hoog na laag:
Afdeling 1: ingesteldheid en sielkunde
Afdeling 2: Algehele beplanning en gewoontes
Afdeling 3: Individuele klasstrategieë
Afdeling 4: Strategieë per vak
Bonusafdeling: 4 stukke advies
Kom ons begin op die hoogste vlak.
Die belangrikste ding wat u moet beheer, is u eie sielkunde. U moet glo dat u kan verbeter, en u moet gemotiveerd wees om hard te werk. As u nie hierdie twee insigte het nie, sal u nie die moeite kan doen om u doelwitte te bereik nie, en u sal lam word deur klein terugslae.
Kom ons kyk presies wat u moet doen om u regte ingesteldheid te gee.
# 1: Hou 'n groei-ingesteldheid - u doel is om voortdurend te verbeter
Pop vasvra. Vertel my as u met enige van hierdie stellings saamstem:
U het 'n sekere mate van intelligensie, en u kan nie regtig veel doen om dit te verander nie.
U is van nature goed in sommige dinge en nie in ander nie, en dit waarmee u nie goed is nie, kan nie veel verbeter nie.
Jy is bang dat ander van jou mislukkings weet as gevolg van wat jou mislukkings oor jou sê.
U wil u foute verberg sodat u nie as mislukking beoordeel word nie. Jy is bang om stom te lyk.
U word dikwels kwaad as u negatiewe terugvoering oor u prestasie kry.
As u selfs met een van hierdie stellings saamstem, het u 'n kritieke probleem met u sielkunde. U sal dit moeilik vind om van u huidige situasie te verbeter, want diep van binne glo u dat u nie kan verbeter waarmee u gebore is nie. Elke terugslag sal u onderdruk, en u sal moeilik vorder.
Jy is nie alleen nie. Baie mense, sowel studente as volwassenes, glo dat intelligensie vas is: 'Mense word net slimmer gebore as ander, en hoe slim jy nou ook al is, is hoe slim jy van hier af sal wees.'
Dit is aanloklik om te glo, want dit lyk asof u waarnemings van die wêreld pas by hierdie idee. Dit lyk asof die slim kind by jou skool altyd alles aas sonder om te sweet, en sy was nog altyd so. In teenstelling hiermee, het u miskien regtig hard probeer in 'n klas, maar u het uiteindelik 'n B. Of u was miskien nooit goed in wiskunde nie, en daarom lyk dit onmoontlik om u wiskundesyfer te verbeter.
Die geloof in vaste intelligensie het probleme, of jy nou slim is of nie. As u nie glo dat u intelligent is nie, het u aanvaar dat u nooit intelligent sal wees nie. As u sleg skryf, sal u altyd sleg skryf. Mense is 'regsbrein' of 'linksbrein', so hulle sal natuurlik slegter vaar in klasse waarvoor hulle nie goed is nie!
Alhoewel mense beslis verskillende talente kan hê, te dikwels word hierdie soort denke gebruik om swak prestasies te regverdig sonder om genoeg te dink oor hoe om werklik te verbeter.
Hier is die lokval - laat ons sê dat u sleg vaar aan iets, soos 'n wiskundetoets. As u glo dat u talent vas is, sal u verskoning wees dat u sleg is en dat u altyd sleg sal wees. U sal dit nie ernstig oorweeg nie kan eintlik verbeter. U sal nie goed nadink oor hoe u misluk het en wat u moet verander om te stop nie.
(Ek gebruik hier dikwels 'fail' en dit klink miskien vir u intens. As ek daaroor dink, as u 'n A wil hê, dan is 'n B 'n mislukking. U kan dit nie in gevaar stel nie, omdat u die risiko loop om na selfvoldaanheid te skuif) en om u doelwitte te verlaag. Ek sal dus voortgaan om 'misluk' deur die hele gids te gebruik, alhoewel dit gewoonlik iets minder ernstig beteken as om letterlik 'n klas te slaag.)
Dit is maklik om in hierdie strik te val, want dit is makliker om iets buite u beheer te blameer ('n idee waarmee u gebore is, talent al dan nie) as om te erken dat u net nie hard of effektief genoeg gewerk het om u doel te bereik nie.
Dit is nie net relevant vir swak presterende studente nie; dit is ook 'n probleem vir presteerders. Studente met 'n hoë prestasie trap dikwels in 'n lokval waarin hulle mislukkings te hard neem as 'n persoonlike knou vir hul ego's. Hulle word van kleins af as slim beskou, en akademici kom vanself vir hulle. Wanneer hulle mislukking vir die eerste keer ervaar, weet hulle nie hoe om te reageer nie.
wat is 'n 3,5 gpa gelykstaande aan
As u van mening is dat klaswerk oor intelligensie gaan, en u glo dat u intelligensie hoog, maar vas is, dan sal 'n mislukking in die klaswerk onoplosbaar lyk. Elke fout en mislukte toets is 'n verpletterende slag vir u ego, en u sal voortdurend in u uself twyfel en wonder of u dinge reg doen. Ek dink dit is deels die rede waarom studente wat op hoërskool uitblink, uiteindelik in die kollege ploeter waar klasse baie veeleisender is en hulle nie die struktuur van hoërskool en ouerskap het nie.
Die oplossing vir 'n vaste ingesteldheid
Die teenmiddel vir albei probleme is om 'n groei-ingesteldheid aan te neem. Hierdie idee is ontwikkel deur Carol Dweck, 'n professor in sielkunde aan Stanford, na dekades van studerende leerders. Hier is wat sy sê :
'In 'n vaste ingesteldheid glo studente dat hul basiese vermoëns, hul intelligensie, hul talente net vaste eienskappe is. Hulle het 'n sekere hoeveelheid en dit is dit, en dan word hul doel om heeltyd slim te lyk en nooit stom te lyk nie. In 'n groei-ingesteldheid verstaan ​​studente dat hul talente en vermoëns ontwikkel kan word deur inspanning, goeie onderrig en volharding. Hulle dink nie noodwendig dat almal dieselfde is nie, of dat iemand Einstein kan wees, maar hulle glo almal kan slimmer word as hulle daaraan werk. '
Kortom, intelligensie kan ontwikkel en opgelei word. Jy kan word beter en slimmer.
Dit maak nie saak hoe goed jy nou dink nie, jou taak is om beter te word en voortdurend te verbeter. U taak is om u ervarings en mislukkings die volgende keer beter te gebruik - om nie u mislukkings te aanvaar vir wat dit is nie.
Hierdie idee kom uit navorsing. In 'n 2007-studie , Dweck het gevolg dat studente van laerskool na junior hoërskool oorgaan, wanneer die materiaal moeiliker word en die gradering strenger word. Hulle wou sien hoe die studente se denkwyse (vas of groei) hul wiskundegrade beïnvloed.
Aan die begin van die projek is studente ondervra om hul perspektiewe op leer en ingesteldheid te bepaal. Een vraag is gevra of hulle saamstem of nie saamstem met die idee dat u intelligensie iets baie basies aan u is wat u nie regtig kan verander nie (net soos ek u aan die begin van hierdie gedeelte gevra het).
Studente met 'n groei-ingesteldheid het gevoel dat harde werk tot verbetering gelei het. In reaksie op 'n slegte punt, wou studente met groei-ingesteldheid harder werk of verskillende strategieë probeer.
Daarenteen het studente met 'n vaste ingesteldheid geglo dat slim mense nie hard hoef te werk om goed te doen nie. Studente met 'n vaste denkpatroon het gesê dat hulle in die toekoms minder sal studeer en dit toe te skryf aan hul eie gebrek aan vaardighede.
Aan die begin van die junior hoërskool het studente in albei groepe vergelykbare wiskundetoetstellings getoon. Maar namate die wiskunde al hoe moeiliker geword het, het daar 'n gaping verskyn - studente met 'n groei-ingesteldheid het groei getoon in die toetspunte, terwyl diegene met 'n vaste ingesteldheid gedaal het.
Hier is 'n model van hoe studente met 'n sterk groei-denkwyse vergelyk met diegene met 'n sterk vaste denke oor 'n periode van twee jaar:
Stel u voor hoe hierdie verskil oor 20 jaar van u lewe skaal, van laerskool tot universiteit en uiteindelik u loopbaan. Die verskil in die finale uitslag kan verstommend wees.
Daarom is daar onlangs 'n beweging vir ouers en onderwysers hou op om kinders slim te noem . Volwassenes dink hulle moedig kinders aan met lof, maar hulle bevorder regtig 'n vaste ingesteldheid. As u glo dat u sukses te wyte is aan intelligensie en nie harde werk nie, dan sal u u intelligensie blameer en nie u gebrek aan harde werk nie.
'N Groei-ingesteldheid is belangrik omdat u onvermydelik uitdagings in u klaswerk sal ervaar. U sal op 'n biologietoets baie slegter vaar as wat u verwag het. U kry 'n opstel met baie rooi merke wat sê dat u dit net nie gekry het nie.
Dit sal verskriklik voel. Ek sou weet - ten spyte van my perfekte punte, was ek nie naastenby elke opdrag en toets nie.
Maar nadat u uself tyd gegee het om te treur, u moet presies ontleed wat u gedoen het en vasstel wat verkeerd geloop het. U optrede het gelei tot hierdie subresultaat, en u moet u optrede verander om u resultaat te verbeter.
Dit begin alles met die oortuiging dat u beter kan word. As u dit nie aanvaar nie, gooi u u hande op en berus by u lot, wat basies is soos om elke klas soos 'n lotto te behandel. (Hieronder sal ek meer praat oor hoe om terugvoer te gebruik om oor u studiestrategie na te dink en te verbeter.)
Die idee van 'n groei-ingesteldheid is regtig belangrik in die hele lewe. Of u nou gaan leer ski of sterker vriendskappe probeer opbou, die oortuiging dat u kan verbeter, gee u die dryfkrag om u tekortkominge objektief te ontleed en dit te probeer verbeter.
Die alternatief is om te aanvaar dat u nou so goed is as wat u ooit sal wees, en dat op watter vlak u ook al is, u die res van u lewe sal bly. Dit klink vir my nogal lam.
Wat kan u doen om 'n groei-ingesteldheid aan te neem?
As u ja gesê het vir enige punte in die pop-vasvra hierbo, is u meer geneig om in 'n vaste ingesteldheid te werk. Dit is onwaarskynlik dat u dit onmiddellik sal verander, aangesien u jare lank in 'n vaste ingesteldheid geglo het.
In plaas daarvan sal u voordeel trek uit 'n ingesteldheidsverandering en om klein treetjies in die regte rigting te neem.
Herhaal eers ná my:
Hoe goed jy nou ook al is, jy kan word beter as jy hard werk en jou tyd effektief gebruik.
Mislukkings gee u waardevolle terugvoer oor hoe u kan verbeter. Mislukkings is net tydelike terugslae, en u sal in die toekoms beter vaar.
U kan leer om goed te wees in enigiets, want u vermoëns hang byna geheel en al aan u.
Let daarop dat dit nie sê dat almal 'n Albert Einstein of 'n Kobe Bryant kan wees nie. Maar jy kan kom baie nader as wat jy dink.
Nadat u 'n ingesteldheidsverandering aanneem, is die belangrike stappe om die konsepte op u werk toe te pas en daarin te bly glo. Ons sal hieronder baie meer tyd spandeer om te verduidelik hoe u terugvoer kan gebruik om u studie te verbeter.
As u meer oor die groei-ingesteldheid wil lees, gaan kyk gerus hierdie artikel deur Dweck of haar boek Mindset: The New Psychology of Success .
Vir 'n paar prettige voorbeelde is hier 'n video van iemand wat meer as 'n jaar leer dans met gefokusde oefening:
As 'n jaar baie tyd lyk, is hier 'n video van 'n kerel wat binne vyf uur leer kickflip:
Dieselfde geld vir kursuswerk.
As jy nie dink jy is van nature goed in wiskunde nie, jy kan word beter.
As u nog nooit 'n natuurlike skrywer was nie kan leer om effektief te skryf.
Ek hou stil by hierdie punt, want dit is so belangrik om u vry te stel van beperkings wat u nou aan uself plaas. U kan verbeter van waar u is, en u kan 'n leeftyd van groei hê.
# 2: Wees voorbereid om hard te werk
Ons het reeds bespreek hoe topkolleges kursuswerk as een van die belangrikste stukke van kollegatoepassings beskou. Hierdie skole verwag dat u 'n uitdagende kursus gaan neem met van die moeilikste kursusse wat u skool aanbied (dikwels AP- of IB-klasse). U sal dit ook moet doen terwyl u buitewaarde balanseer, voorbereiding op die toets, 'n sosiale lewe en u eie gesonde verstand.
Dit beteken dat u kursusbelasting uitdagend gaan wees en dat u skedule veeleisend sal wees. Dit sal baie werk verg om in elke klas te presteer, en soms sal dit voel asof u net so vinnig as moontlik nuwe vure blus.
Ek het waarskynlik minstens vier uur per dag aan huiswerk (insluitend naweke) aan projekte en studie bestee. Dit sal dramaties toeneem as finale en AP-eksamen plaasvind.
Daar is geen manier om dit te omseil nie. Dit lyk asof die slimste kind van u skool net deur die lewe bries en reguit word sonder om te sweet. (As sy van hierdie reputasie hou, kan sy dit selfs aktief bevorder.)
Die werklikheid is egter waarskynlik dat hierdie 'perfekte student' elke dag haar gat stamp. Sy kan dit net goed wegsteek of behandel dit nie regtig soos werk nie, en dit lyk asof dit nie sweet nie. As u regtig daarvan hou om te leer, sal dit moeilik wees om hard te werk aan skoolwerk.
As u gewoond is aan 'n gemaklike lewe en skedule met baie ure vrye tyd elke dag, sal u waarskynlik in ander dele van u lewe moet begin afreken. As u omgee vir hoogs mededingende toelatings in die universiteit, sal u behoefte om u lewe daarop te oriënteer.
Dit beteken gewoonlik minder persoonlike ontspanning of sosiale tyd en die uitsny van 'n buitemuurse studie wat nie by u aansoek bydra nie. (Weereens sê ek jou nie het om dit te doen. Nie elke student moet streef na topkolleges en die strengste kursuslading moontlik nie. Maar dit is 'n betekenisvolle doelwit wat vir baie van u belangrik is, en ek is dus net werklik wat dit verg.)
hoeveel koppies in 'n liter?
Die hoërskool is natuurlik vier jaar, en dit gaan dus 'n marathon wees.
Dit verg effektiewe strategieë om te verstaan ​​waar u u beperkte tyd moet spandeer om die maksimum resultaat te behaal.
Dit sal dissipline verg om jouself gefokus te hou as daar oral afleiding is.
Dit sal motivering tot krag neem deur teleurstellings en terugslae.
Maar die beloning is die moeite werd, en as u hierdie vaardighede aanleer, sal u in die res van u lewe sterker wees. Ons gaan hieronder oor elk van hierdie aspekte praat.
# 3: Vind iets diep om jou te dryf
Vir bykans alle ambisieuse studente sal hoërskoolkursusse 'n knou wees. Ek sê nie dat leer nie lekker is nie, maar onvermydelik sal u take moet doen waarvoor u nie omgee nie, in die klas moet sit en luister na diep, dowwe onderwysers en moet u voorberei op eksamens wat nie lekker is nie. Dit alles gaan tyd en geestelike energie verg om deur die seerste dele te ry.
As u motivering het, maak dit 'n groot verskil in hoe hard u werk en hoe sterk u deur probleme bly.
Dit blyk dat daar eintlik twee soorte motivering is: ekstrinsieke motivering (kom van buite) en intrinsieke motivering (kom van binne). Een daarvan is baie duursamer as die ander.
'N Algemene bron van ekstrinsieke motivering is druk van ouers. As u 'n toets druip, is u gegrond. As u nie u kamer opruim nie, word u foon weggeneem. Meer positief, as u 'n A kry, koop u ouers miskien die paar skoene wat u altyd wou gehad het.
Dit kan beslis werk— maar net op kort termyn en nie betroubaar nie. Alhoewel u dalk u huiswerk doen en vir 'n nag ophou sms'e, lei dit uiteindelik tot frustrasie en wrewel en sal dit vir lang tydperke nie betroubaar wees nie.
Onthou net wanneer u laas met u ouers gestry het oor iets wat hulle wou hê u moes doen, soos take of huiswerk. Vrees vir straf kan 'n effektiewe motiveerder wees, maar dit raak verswak, veral as u ouer en meer onafhanklik word.
'Goed! Grond my, ek gee nie om nie! ' Klink dit bekend? As u op u ouers vertrou om u gemotiveerd te hou en u ouers nie daar is nie, sal u nie werk nie.
In kontras, intrinsieke motivering kom van binne. Dit is iets wat u vir uself wil hê - skroef wat ander mense dink.
U het miskien 'n droomkollege wat u wil besoek.
U wil dalk u haters en twyfelaars verkeerd bewys.
Miskien wil u met u nemesis meeding en bo uitkom.
Miskien hou jy daarvan om dinge te leer net omdat.
In die donkerste tyd sal hierdie motivering u vorentoe dryf. As u moeg is en eerder YouTube wil kyk, sal die idee om 'n B te kry u uit die bed kry en u gefokus hou. As u 'n C op u opstel kry, sal die idee van mislukking onaanvaarbaar wees en sal u geen ander keuse hê as om te bevraagteken waar u tekort geskiet het en hoe u in die toekoms kan verbeter nie.
Navorsing toon dat ekstrinsieke motivering, soos belonings, is swak versterkers op kort termyn en negatiewe versterkers op lang termyn .
Delf diep, vind iets intern waarvoor u omgee, en hou aan met brandstof in die vuur.
Ek wil hier waarsku dat u moet probeer om weg te kom van ongesonde beweegredes, indien moontlik. Ek was baie mededingend op hoërskool tot op die punt van afstootlik, en my hoërskoolatmosfeer was in die algemeen redelik giftig. Dit is beter as u iets positiefs kan vind om u aan te moedig wat u nie ruk nie.
Daar's meer oor intrinsieke vs ekstrinsieke motivering hier , geskryf vir onderwysers.
Tot op hierdie stadium het ons regtig ingesteldheid en sielkunde op hoë vlak behandel. Ek weet dat dele hiervan klink soos motiverende spraak, maar vertrou my: meer studente ly aan hierdie probleme as wat ek sou wou hê.
Alhoewel skole selde hierdie onderwerpe behandel, dink ek dit is die belangrikste van almal. As u nie glo dat u die vermoë het om te verbeter nie, sal elke mislukking u geestelik verlam. As u niks het om u aan te dryf nie, sal u werk elke dag pynlik wees. U het 'n super soliede basis nodig om u werklike leer- en studiegewoontes te bou.
Met dit in gedagte, sal ons praat oor die volgende vlak: goeie akademiese praktyke en gewoontes.
Om 'n 4.0 GPA te kry, benodig u meer as net die regte ingesteldheid— jy moet effektiewe studiegewoontes aankweek. In hierdie afdeling word u bespreek hoe u u studieprogram kan beplan sodat u 'n 4.0 kan kry.
# 1: Beplan u spesifieke kursusvolgorde vroegtydig
Kom ons begin met die basiese beginsels. U moet vroeg weet watter klasse u vier jaar op hoërskool gaan neem. Dit sal u help om geestelik voor te berei op die toekoms. Sodra u seker maak dat u aan al die vereistes voldoen, kan u inligting begin insamel oor klasse wat kom, en u kan ook die verhaal wat jy vir jou universiteitsaansoeke bou.
U kan u kursusvolgorde op twee maniere benader:
Die eerste manier is van bo af. Hoeveel AP-klasse wil u neem teen die tyd wat u aansoek doen vir die kollege? Watter een? Met dit in gedagte, kan u die klasse agtertoe invul op grond van die vereistes vir elkeen.
Die ander manier is van onder na bo. Watter klasse het u al gevolg? Wat is die logiese, ambisieuse vordering vanaf hierdie punt? Dit sal u van nou af in die senior jaar neem.
Pas u verwagte kursusvolgorde in op u belangstellings. U hoef nie elke harde klas beskikbaar te neem nie. Onthou wat Harvard se opnamekantoor sê: '[S] tudente moet die veeleisendste program vir die voorbereiding van die universiteite beskikbaar volg, in ooreenstemming met elke student se gereedheid vir bepaalde studierigtings ' (vet klem myne).
Grofweg gesproke, is jy geneig om in een van die volgende kategorieë te pas:
Dit is handig vir kolleges om te verstaan ​​waarna u leun. Ek was 'n wetenskaplike en het gesorg dat ek al die belangrikste AP-wetenskappe sowel as Calc BC en Stats neem. Ek het nog steeds AP Engels, Geskiedenis en Spaans gevolg, maar ek het nie AP-kursusse gevolg vir ekonomie, sielkunde en ander nie.
As u nie weet waarin u belangstel nie, kan u dit doen 'n algemene verspreiding van die gewone kursusse. Soos ek in my gids vir Harvard voorstel, beveel ek aan om na te dink oor wat u wil hê u aansoekverhaal moet wees om spesifieke belange diep te ondersoek eerder as om te goed afgerond te probeer wees. (Jammer om aan te hou skakel na my Harvard-gids, maar dit bevat my beste toelatingsadvies en vind sterk aanklank by hierdie gids!)
Dit beteken ook dat u nie dieselfde speletjie as almal hoef te speel nie. Jy doen nie moet presies soveel AP-kursusse volg as wat die topstudent in u skool doen.
Is u 'n skrywer wat hierdie talent regtig wil ten toon stel in u universiteitsaansoek? U hoef nie AP Biology te neem nie. Dit kan regtig moeilik en ongenotvol vir u wees, en dit sal honderde ure neem wat elders beter bestee word om u aansoek te versterk.
Vir my besigheid onderhou ek 'n onderhoud met en neem baie Ivy League-gegradueerdes in diens. As ek oor AP-tellings vra, is dit eintlik selde dat iemand die volle spektrum van AP-kursusse gevolg het, of selfs naby die 14 AP-toetse wat ek afgelê het. Dit gaan meestal om hul kernbelange.
Moenie onder druk voel om te doen wat u vriende doen of wat algemeen as reg aanvaar word nie.
Laastens, maak seker dat u al die voorvereistes vir elk van die gevorderde kursusse verstaan, en beplan vooruit. U moet dalk kursusse in die somerskool volg - moet u verstaan ​​hoe dit werk en enige probleme verwag.
'N Persoonlike voorbeeld: ek wou AP Biology my eerstejaar neem, wat beteken dat ek na die 8ste graad biologie as somerkursus moes volg. Dit was ongewoon en ek was net een van die twee eerstejaars wat dit gedoen het.
Die volgende jaar wou ek AP Chemistry as tweedejaar neem, wat vereis het dat ek in die somer chemie moes neem. My hoërskool het net twee beskikbare klasse vir chemie gehad, en hulle het ouer studente voorkeur gegee. Ek het nie die plasing gekry nie, wat beteken dat ek 'n halfuur verder by 'n hoërskool moes registreer en elke dag heen en weer moes ry (dankie, pa).
# 2: Begin vroegtydig inligting oor toekomstige kursusse
Nog 'n voordeel van vroeë beplanning is dat u kan begin inligting insamel oor kursusse wat u in die komende jare gaan volg. Dit sal u geestelik voorberei op die toekoms en u kan u lewe dienooreenkomstig struktureer, soos om die regte hoeveelheid buiteskole te hê sodat u kop bo water kan hou.
Verskillende skole het verskillende reputasies vir hoe kursusse aangebied word. Op my skool is AP Biology gesien as 'n ontluikende bootkamp, ​​wat harde besonderhede van klein besonderhede vereis. Daarteenoor was AP Physics regtig ontspanne, alhoewel ek konseptueel dink dit is baie moeiliker.
Dit is miskien die teenoorgestelde by ander skole. As u dit kan voorspel, kan u u lewe vooraf voorberei en seker maak dat u weet waarmee u besig is.
Verskillende onderwysers het ook verskillende reputasies. Een AP Biologie-onderwyser by my skool was bekend daarvoor dat hy uitstekend was - hy het konsepte duidelik uiteengesit, was entoesiasties en het studente die groter prentjie gewys. Die ander onderwyser is eenparig beskou as een van die slegste onderwysers by ons skool. Ek het laasgenoemde gehad (lekker verhaal hieroor later).
Alhoewel u miskien nie beheer het oor watter onderwyser u kry nie, sal u in staat wees om te bepaal hoeveel variasie daar in u toekoms sal wees.
Hoe begin u dit doen?
Leer hoofklasse leer ken en praat met hulle oor hul ervarings met klasse. Almal hou van die aangrypende skool. As u ouer broers en susters het, vra hulle en hul vriende of sluit aan by 'n klub waardeur u hoofklasse kan ontmoet.
Praat vooraf met onderwysers. Stel eerlike vrae oor hoe om vir hul klasse voor te berei, hoe die weeklikse werklas daaruit sal sien en hoe intens studente voel dat die klas is. Die meeste onderwysers sal dit regtig waardeer, solank u nie neuroties daaroor hou nie.
As u u verwagtinge vir die toekoms reg stel, sal u bereid wees om die storm te deurstaan.
# 3: Wees genadeloos doeltreffend met u tyd
Dit is waarskynlik my belangrikste raad in hierdie afdeling.
Daar is een beperking in elke mens se lewe, van Bill Gates en Mark Zuckerberg tot u en myne. Dit is die tyd wat u per dag het. Almal het net 24 uur per dag, en dit moet jy om die beste uit elke dag te haal.
As u op soek is na 'n topkollege, sal die bou van 'n sterk toepassing waarskynlik al u vrye tyd in beslag neem. Grofweg gesproke het u buite die 24 uur op 'n weekdag agt uur vir skool en vervoer (wat verpligtend is), agt uur vir die lewe buite die skool en agt uur vir slaap. (En ek doen beveel aan dat u slaap - later meer daaroor.)
Van die agt uur wat u buite die skool het, het u elke dag vier uur nodig om u huiswerk deur te werk en nog twee vir u buitemuurse studie. Dit gee u net twee uur vrye tyd. Naweke verwyder die agt uur van skoolonderrig, maar vervang dit waarskynlik deur meer studie-, toetsvoorbereiding- en buitemuurse programme.
As u so 'n kaart maak, is dit duidelik dat jy het elke dag 'n streng beperkte tyd om deur te kom wat jy moet deurmaak.
Daarom, elke uur wat u kan bestee of meer doeltreffend kan gebruik, is 'n groot wins.
Verder, as u elke dag 'n uur kan bespaar, kan u 365 uur per jaar ekstra kry. Dit is baie tyd wat u kan gebruik om u punte te verbeter of om 'n buitemuurse vordering te maak.
Die mees gedrewe aansoekers waarmee u meeding, is gefokus en produktief van 80% of hoër almal die tyd. Hulle sal sterk gemotiveer wees om goed te doen en dikwels passievol oor wat hulle doen. (Onthou wat ons oor intrinsieke motivering bespreek het.)
As u net die helfte hiervan produktief is - of 40% van die tyd - verloor u 3 500 uur produktiwiteit gedurende drie jaar hoërskool. Dit is 'n verbysterende bedrag.
Ons sal hieronder meer oor tydsbestuur praat, maar daar is twee punte op hoë vlak wat ek nou wil aanvoer.
Die tyd wat aan enige aktiwiteit bestee word, het gewoonlik 'afnemende marginale opbrengste'
Dit beteken dat die ekstra waarde wat u genereer vinnig krimp vir elke tydseenheid wat u insit.
Dit is 'n ekonomie-konsep wat van toepassing is op baie alledaagse lewens.
Let op hoe 'n bietjie moeite aan die begin 'n groot invloed op die resultate het. Na 'n rukkie beweeg elke bykomende eenheid die naald skaars op die uitset. Dus 'dalende marginale opbrengste'.
'N Algemene tydsverloop is sosiale tyd of kuier. As u u vriende nie die hele dag gesien het nie, sal die eerste tien minute dat u hulle sien, baie opwindend wees. U vertel die jongste nuus en skinder en vind meer uit oor mekaar se lewens.
Aan die einde van die eerste uur het u dinge egter min op om oor te praat. Dit is hier waar ongemaklike stiltes kan begin vestig en mense op hul telefone begin fokus.
Aan die einde van die derde uur is u waarskynlik in 'n zombie-agtige toestand waarin u uithang, maar nie regtig iets spesifieks doen nie. U sou dinge twee en 'n half uur gelede kon inpak en die res van daardie tyd aan iets meer effektiefs spandeer.
Dieselfde geld vir sms-boodskappe, Snapchat, Netflix en op die internet, wat u geluk betref. Die eerste bietjie gaan baie, maar die res van die tyd voeg nie soveel by nie.
Die strik hier is dat al hierdie aktiwiteite redelik aangenaam en pynvry is in vergelyking met 'n marathon of studeer. Soos 'n warm kombers in die winter, is dit maklik om te verdwaal en moeilik om uit te ontsnap. Dit verg werklike dissipline en wilskrag om uit daardie strik te breek en harde dinge te doen soos om vir 'n toets te studeer.
Verbasend dat dalende opbrengste net so van toepassing is op klaswerk. Daar is regtig 'n punt waarin u meer studeer, nie u telling sal verhoog nie, en dat u sonder enige ware rede obsessief is. Daar is 'n punt dat u meer tyd daaraan bestee om aan 'n opstel te poleer, nie 'n hoër punt daaraan kry nie.
As u 'n perfeksionis is soos ek, kan u 'n obsessie hê oor elke detail. U moet besef wanneer goed genoeg goed genoeg is, en ekstra tydseenhede dra nie eintlik by tot die kwaliteit van u werk nie.
Verbasend genoeg, is 'n 4.0 nie perfeksie in elke aspek van die kursus nie. Dit is regtig stresvol en moeilik. Dit gaan daaroor om oral goed genoeg werk te doen en die beste vir die minste te benut.
Vind geleenthede vir tydverspilling en bestee dit aan nuttiger dinge
Met die konsep van dalende opbrengste hierbo in gedagte, moet u ondersoek waar u u tyd spandeer en die waarde wat u kry uit elke ekstra halfuur wat u daaraan bestee, bevraagteken. Dit strek regtig tot alle aspekte van u lewe.
In 'n groot mate sal u lewe skool, huiswerk, buitevakke, toetsvoorbereiding, sosiale tyd en familietyd insluit. Sommige hiervan is baie belangrik vir u universiteitsaansoek, terwyl ander dit nie sal doen nie.
As 'n hoofdoel van u hoërskoollewe is om die beste kollege te kry, moet u u lewe so struktureer dat u die kans op sukses maksimeer.
Daar is 'n paar algemene tydsakke wat uiteindelik nie soveel bydra tot u kollege-aansoek as wat u dink nie.
Tydsink # 1: tydrowende, ondoeltreffende buitemuurse studieprogramme. Buitengewone programme duur gewoonlik die meeste tyd buite die kursuswerk. Sekere aktiwiteite neem baie tyd in beslag, maar is nie baie indrukwekkend vir die topkolleges as u nie op elite-vlak optree nie. Ek wil enkele algemene voorstelle uitsonder:
Speel 'n instrument en in 'n orkes / optog: 'N Ernstige musikant oefen miskien een tot twee uur per dag. Om in 'n groep te wees, kan gemiddeld 'n uur per dag byvoeg. Oor drie jaar sal dit duisende ure oplewer. As u nie 'n afdelingsleier van 'n bekende groep of kunstenaar op nasionale vlak is nie, dra hierdie ervaring u aansoek nie noemenswaardig by nie. Jammer om stomp te wees. Stel u voor die duisende orkeste en optoggroepe in die land, almal met konsertmeesters, trommelmeesters en eerste leerstoele. As u 'n rangorde is, sal u nie uitstaan ​​nie, maar u sal baie tyd daaraan spandeer nie staan ​​uit.
Vrywilligerswerk: Sommige studente dink dat 1000 uur vrywilligerswerk baie indrukwekkender is as 200 uur. Dit is nie - veral nie as u iets reguit doen soos om hospitaalmonsters af te lewer of 'n frontlinie by 'n sopkombuis te bedien nie. U kan slegs 'n uur per week 'krediet' kry vir vrywilligerswerk. Weereens, honderdduisende studente doen vrywillig regoor die land - dit is net nie so spesiaal as jy nie maak dit spesiaal .
Atletiek: Sportoefeninge en -speletjies is uitmergelend en kan gemiddeld tot twee uur per dag duur. As u aan die einde van die dag by die huis kom, is u miskien te moeg om u wilskrag te behou en u skoolwerk doeltreffend te doen. As u nie goed genoeg is om vir u sport te werf of betekenisvolle onderskeidings op die vlak van die staat verdien nie, dit is regtig nie so indrukwekkend nie. Stel u weer eens voor hoeveel honderdduisende atlete van universiteite regoor die land is, en stel u voor hoe u in hierdie skare pas.
Soos u kan sien, is die patroon dit dit is maklik om tyd te spandeer aan aktiwiteite wat baie algemeen, baie tydrowend en baie ononderskeibaar is van wat almal doen.
Tydsink # 2: Harde klasse wat u nie hoef te neem nie. Soos ek hierbo genoem het, hoef u AP Biology regtig nie te neem as dit vir u moeilik is nie. Dit is maklik om vasgevang te wees in wat almal doen, maar u hoef nie dieselfde speletjie te speel nie. As u AP Biology laat vaar, kan u twee AP-kursusse volg in ander vakke waarvan u meer hou.
As u aan een van hierdie aktiwiteite deelneem, As jy dit laat val, kan dit honderde ure per jaar vrystel. Dit is baie tyd.
Dit is wat u met hierdie grootste deel van die vrye tyd kan doen:
Kry u grade hoër: As u histories kort tyd kry om huiswerk te doen en die voorbereiding van die hoogste gehalte te toets, kan u meer tyd spandeer om 'n beter werk op skool te doen.
Doen 'n diep belangstelling en maak opvallende prestasies: Dit is indrukwekkender vir toelatingskomitees vir universiteite as tipiese aktiwiteite, en dit sal u persoonlik bevoordeel wanneer u passies ondersoek.
Spandeer die tyd om dinge te doen wat jou gelukkiger maak: As u die hele tyd regtig gestres is, is die kans groot dat u tyd spandeer aan iets wat u nie gelukkig maak nie of baie by u universiteitsaansoek voeg. As jy dit laat val, sal dit 'n vars vars lug wees.
'N Duidelike uitsondering op die reël hierbo is as u regtig van u aktiwiteit hou. As u regtig van vlugbal hou, maar net op junior universiteitsvlak speel, hou aan om dit te doen. Geluk is belangrik, en dit is gewoonlik beter om gelukkig en onoptimaliseerd te wees as ellendig en geoptimaliseerd.
In alle ander gevalle is dit net dom om een ​​van hierdie aktiwiteite op middelmatige vlak te doen ten koste van skoolwerk of ander nuttige dinge.
Ek weet dat hierdie analise redelik intens klink, maar dit is baie belangrik, en nie genoeg studente neem eintlik 'n stap terug en evalueer waarom hulle doen wat hulle doen nie.
Dit is ook 'n baie goeie lewensvaardigheid - u sal nooit meer tyd in die dag hê nie, en as u 'n universiteit en 'n loopbaan betree, sal u die meeste mense die beste uit elke uur haal.
Sodat u nie bekommerd is om 'n robot te word nie, Ek gee toe dat ek die hele dag nie naastenby 100% doeltreffend is nie. Op hoërskool het ek elke dag tyd met vriende gesels en rekenaarspeletjies gespeel. Dit was my maniere om af te skakel.
Maar, Ek het hierdie 'verspilde' tyd selde ooit langer as 'n uur per dag laat uitbrei, dikwels omdat ek dit vir myself as beloning gegee het nadat ek al my huiswerk voltooi het. (Onthou dat die marginale opbrengste afgeneem het.) My ouers was ook redelik effektiewe moderators hiervan, en het soms ons internet snags ontkoppel, sodat ek nie tot 02:00 sou bly om oor dom dinge te gesels nie.
Weereens, die belangrikste raad wat ek in hierdie afdeling het, is om alles wat u doen te ontleed en te besluit of dit die moeite werd is. As u u tyd reg spandeer, soos ek in my gids voorstel om in Harvard te kom, sal u die meeste van u klasmaats ver voorspring.
# 4: Weet wanneer elke opdrag betaalbaar is en beplan, beplan, beplan
Vir 'n gesonde lewe moet u presies weet wanneer die belangrikste toetse en vraestelle moet plaasvind en wanneer elke huiswerkopdrag moet geskied.
U moet dan beplan vooruit en begroot genoeg tyd vir elke opdrag. U moet let op wanneer u voor of agter in u skedule vir elk van u klasse is, en u tyd moet aanpas sodat u kan inhaal.
Dit is eintlik net soos om vyf parallelle pypleidings tegelykertyd aan te gaan:
AAN Gantt-kaart , 'n algemene projekbestuurstegniek. Meer hardcore as wat u nodig het, maar word hier ter illustrasie gebruik.
As u weet dat u 'n volle week nodig het om 'n goeie opstel te skryf, beplan hiervoor. Begin 'n volle week voor die tyd, en nie later nie.
As u weet dat u 15 uur nodig het om aan 'n AP Biologietoets te studeer, moet u elke dag die tyd daarvoor begroot.
Ek stel voor dat u gebruik Google Kalender of die iCloud-kalender hiervoor. U kan kategoriekategorieë van werk inkleur, soos huiswerk, projekte en toetse. U kan ook waarskuwings instel vir dinge wat u geneig is om te vergeet.
U wil 'n masjien wees en streef na volledige voorbereiding vir alles waarvoor u verantwoordelik is.
U moet enige verrassings of werk op die laaste oomblik as 'n mislukking van die beplanning beskou. Dit verhoog u spanning en verlaag die kwaliteit van u werk. Geen lastige huiswerkproses van vasvra-studie moet plaasvind nie.
Ek weet dat all-nighters in seldsame gevalle nodig is, maar dit moet nie 'n algemene voorkoms wees nie. Alhoewel dit lekker kan wees om met vriende te werk om 'n koerant vir 'n koerant te trek, neem 'n stap terug en besef wat dit sê: 'Ek het nie genoeg beplan om genoeg tyd vir hierdie opdrag te begroot nie, alhoewel ek reeds 20 van hulle gedoen. Dit was fisies en geestelik pynlik, en het waarskynlik die kwaliteit van my werk verlaag. '
Die beter ding om te doen is om die vraestel gereed te hê 'n hele dag voordat dit verskuldig is en het dit so rotsvas dat jy seker is dat dit vir jou 'n A.
Hier is 'n paar effektiewe skeduleringswenke:
Doen 'n gereelde weeklikse en maandelikse hersiening van u skedule om vooruit te beplan: Raak u ouers betrokke, want hulle kan help om u beplande skedule en sperdatums af te dwing.
Prioritiseer u werk korrek: Opdragte wat 'n groter deel van die klas se graad uitmaak, is belangriker. Klasse waarin u slegter vaar, het meer kritiese aandag nodig. U moet dinamies wees en aanpas by die omstandighede. Doen nie vestig u aandag net op opdragte waarvan u meer hou of wat makliker vir u is.
Weet wanneer om u verliese vir nou te verminder en gaan voort: Dit is maklik om in 'n groef vas te loop en jou wiele te draai sonder om vordering te maak. Gaan nou eers oor na iets anders en kom later weer terug na die opdrag. As u terugkom, sal u waarskynlik 'n nuwe perspektief hê en u kan vassit.
Weereens, aangesien u gaan spandeer minstens 100 uur per maand aan huiswerk, jy kan net sowel 'n uur per maand bestee om te bepaal waar die tyd bestee sal word.
# 5: Moenie ander dinge oor slaap prioritiseer nie
Slaap nou. Dit lyk asof daar 'n epidemie is dat hoërskoolleerlinge gereeld baie laat in die nag slaap - byvoorbeeld na middernag - en om 7 uur of vroeër moet wakker word. Hulle moet dan elke paar uur driedubbele espresso's kry om dit deur die dag te maak.
Dit klink vir my mal.
Dit word algemeen aanvaar tieners moet elke aand agt tot tien uur slaap . Toe ek op hoërskool was, het ek sonder twyfel gereeld van 23:00 tot 07:00 geslaap.
Ek onthou dit duidelik, want ek moes in die senior jaar tot 02:00 wakker bly aan 'n Engelse groepsprojek waaraan ons almal uitgestel het. Dit het my opgeval omdat ek selde ooit so laat gebly het.
En tog, met agt uur slaap elke dag, kon ek steeds alles inpak. (Onthou wat ek hierbo gesê het oor die genadelose gebruik van u tyd.)
Slaap het 'n groot invloed op u prestasie en geluk.
Erger nog, dit raak op 'n verraderlike manier — jy sal stadiger en minder kreatief dink. In wese gebeur 'n bose kringloop: jy raak later aan die slaap, maak jou minder doeltreffend en laat jou huiswerk langer neem om te doen.
As u nie genoeg slaap nie, moet u ondersoek waar u u tyd spandeer en seker wees dat elke uur wat u aan iets spandeer die moeite werd is. Ek sal iets wed doen bestaan ​​wat u kan uitsny.
Daar is waarskynlik 'n kombinasie van 'n intense kursusrooster, 'n veeleisende skool en intense buitemuurse studieprogramme wat dit ekstra moeilik maak om meer tyd uit te werk. Maar ek is seker dat daar ten minste een van die twee dinge gebeur:
Daar word baie tyd bestee aan 'n aktiwiteit wat eintlik nie die moeite werd is vir toelating tot die universiteit nie of
Daar word genoeg tyd êrens anders vermors (ons het albei hierbo gedek)
Ek kan ook raai dat daar iets stom aan die gebeur is: laat slaap word nou as 'n eerbewys beskou, veral by hoërskole wat kompeterend is. As u in die omgewing van hardwerkende studente is, spog mense waarskynlik dat hulle net vier uur slaap kry. Sigbare kloppende Red Bulls is iets om op trots te wees. Hulle kan selfs in die versoeking kom om dit op Instagram te deel, perfek om 3 uur.
Dit is dom omdat dit die teenoorgestelde aanspoor wat u wil hê - dit beloon u omdat u ondoeltreffend is, nie doeltreffend nie. Trouens, mense wat dit doen, mors waarskynlik gedurende die middag tyd omdat hulle wil hê om laat te slaap. Klink mal, is dit nie?
U moet op die teendeel mik - doen regtig goed en laat dit maklik lyk. (As mense dit nie regtig doen nie, vra ek om verskoning omdat ek nou 'n ou man is en nie meer kontak met u tieners het nie.)
Hier is wenke om meer te slaap:
Handhaaf elke dag 'n slaaptydperk , soos 23:00, sodat u om 07:00 kan opstaan ​​om u gereed te maak vir skool. Dwing jouself om in die bed te lê, nie jou foon te gryp en onder die deksels te grawe nie. As u hierdie sperdatum moet verbreek, moet u seker maak dat u 'n goeie rede het om dit te doen.
Sny kafeïen ses uur voor u slaaptyd. Na dit stadium kan kafeïen drink ernstige uitwerking op die kwaliteit van u slaap . Ek sien mense om 21:00 in Starbucks en het geen idee hoe hulle snags slaap nie. As u kafeïen benodig om wakker te bly van 17:00 tot 23:00, jy slaap waarskynlik nie genoeg snags nie!
Sny die gebruik van elektroniese skerms op telefone, tablette en monitors voor slaap. Blou lig vanaf skerms versteur u sirkadiese ritme deur jou liggaam te mislei om te dink dat dit daglig is as dit nie is nie. U kan ook sagteware installeer wat die kleur van u skerm na 'n warmer kleur verander. Vloei is ideaal vir desktops en skootrekenaars, en Skemer vir Android. iPhones bied 'n gratis Night Shift-modus aan waarmee u toegang het via die Instellings-app.
As u 'n gewoonte het om te veel tyd te mors voordat u gaan slaap (soos ek), dan pas u sperdatum weer streng toe.
Tot nou toe het ons dit bespreek hoëvlakstrategie. Dit klink na algemene lewensadvies, wat gepas is aangesien skool 'n groot deel van u lewe is aangesien u 'n student is.
As u 'n 4.0 GPA wil kry, moet u dit doen bemeester u lewensgewoontes en sielkunde.
Ek kan nie genoeg herhaal dat u 'n soliede basis benodig om u studie- en klaswerk te bou nie. As u dit nie het nie, sal u soos die ongelukkige studente wees wat jare lank swaar kursusvragte aanpak en plunder, vyf uur slaap per nag, ellendig voel en dit nie in hul teikenskole maak nie.
Dit is 'n resep vir akademiese ontevredenheid en ontnugtering. Dit is soos om 'n huis op dryfsand te probeer bou.
In plaas daarvan wil u 'n vesting op die rots bou. Nadat u hierdie gids gelees het, neem u die tyd om al die belangrike aantekeninge te hersien en na te dink of u voel dat u dit goed uitvoer. U kan dit selfs elke semester doen om seker te maak dat u op pad is na u 4.0.
Afdeling 3: Algemene klasstrategie
Met die hoëvlak-goed bedek, sal ons nou die punt daarvan raak: hoe om reguit te word Soos in u werklike klasse. Hierdie afdeling behandel algemene klasstrategieë wat van toepassing is op elke klas wat u neem, ongeag die onderwerp. Afdeling 4 behandel dan strategieë vir individuele vakke soos wiskunde en Engels.
# 1: Verstaan ​​hoe die klas gegradeer word
Aan die begin van die jaar maak elke onderwyser duidelik hoe die klas gegradeer sal word. Dit wissel geweldig van vak tot vak en onderwyser tot onderwyser, en dit is belangrik om te verstaan ​​waar u u tyd moet spandeer om die beste resultate te behaal.
Daar is twee belangrike stukke hieraan:
Hoe word verskillende komponente van u werk in u finale graad geweeg?
Gewoonlik beteken dit 'n verspreiding oor huiswerk en projekte, toetspunte en deelname. Verskillende onderwysers het verskillende gewigte. Dikwels fokus wetenskap- en wiskundeklasse op toetse, terwyl Engelse klasse op opstelle en projekte fokus.
U moet 'n strategie vir elke kursus voorberei om goed te doen met alles wat gemaksimeer word. 'N Eenvoudige reël is dat u moet 'n proporsionele hoeveelheid tyd spandeer, afhangende van hoeveel dit tot u graad bydra.
As 'n klas 50% toetse, 40% huiswerk en 10% deelname het, moet u u tyd vir die klas dienooreenkomstig verdeel. In hierdie geval kan u wegkom met minimale deelname aan die klas so lank as jy doen die toetse en huiswerk.
Soms kan dit misleidend wees - sommige onderwysers gee byvoorbeeld min gewig aan huiswerk en meer aan toetse (dit is amper altyd die geval in kollegekursusse).
Maar dit is dikwels moeilik om goed te doen op toetse sonder die gereelde verbintenis tot huiswerk, dus moet u die tyd aan huiswerk bestee, selfs al dra dit nie by tot u graad nie.
Wat is die graderingskaal — is dit geboë? Of is dit gebaseer op 'n absolute skaal op toetswaardes?
Geboë skale is skaars in hoërskole, waarskynlik omdat dit tot ongewenste mededinging lei. Maar as u klas geboë is, moet u let op waar u in die klas geposisioneer is, en moet u ekstra wikkelruimte gee as die kurwe op 'n toets besonder moeilik is.
As die klas eerder op 'n absolute skaal gegradeer word, is 93% + 'n A en die toetse is nie geboë, kan u meer op u eie opvoering fokus. Dit maak beplanning ook meer voorspelbaar - as u 87% behaal en u moet verhoog tot 93%, kan u uitvind wat u oorblywende huiswerk en toetspunte moet wees om 'n A te kry.
# 2: Leer hoe om te leer
Leer is 'n geheimsinnige proses. U kan waarskynlik nie onthou hoe u geleer het om te loop of te praat nie. As u iets onthou, kan u dit 'n rukkie later onthou, alhoewel u nie regtig weet wat in u brein gebeur nie.
Selfs aan die grens van die navorsing is die die aard van hoe ons leer, is nog steeds redelik raaiselagtig.
Ongeag, daar is nog steeds 'n paar beginsels van leer wat bewysbaar effektief was.
Stel u voor u kennis as 'n boom
Om 'n boom te bou, het u eers sterk wortels en 'n stam nodig - dit is die grondbegrippe van die onderwerp. Dan bou jy die takke en die blare — dit is die kleiner besonderhede waarop jy gereeld getoets word.
As u nie 'n stam het nie, sal u niks hê waarop u takke kan groei nie. As u dus iets leer, moet u regtig konsentreer op die fundamentele kern van wat u leer - die kern wat ten grondslag lê almal die klein besonderhede. (Ek het dit analogie van Elon Musk , die bekende entrepreneur agter SpaceX en Tesla Motors.)
Laat ons byvoorbeeld die begrip afgeleides gebruik. By 'n toets kry u dikwels 'n funksie en word u gevra om die afgeleide daarvan te vind. Verskillende funksies tree op verskillende maniere op; die afgeleide van 2 x 2is 4 x , maar die afgeleide van sonde ( x ) is cos ( x ). Dit benodig dikwels memorisering, en die besonderhede is die blare van die boom.
Die stam van die boom is die fundamentele idee agter wat 'n afgeleide is: wanneer u 'n afgeleide van 'n funksie neem, definieer wat u doen die tempo van verandering langs die funksie. Op enige spesifieke punt is die tempo van verandering gelyk aan die helling van die lyn wat aan die funksie op daardie punt raak.
Afgeleides, een van die belangrikste konsepte van calculus. As u nêrens naby berekening neem nie, moet u u nog nie bekommer oor die besonderhede nie.
As u hierdie stam verstaan, maak elke afgeleide formule daarna intuïtief sin. U kan dit absorbeer nuwe formules —Nuwe takke en blare — baie makliker, aangesien u dit net by die stam voeg.
Maar as u hierdie koffer nie verstaan ​​nie, sal u sukkel om die besonderhede stuk-stuk te memoriseer, asof u 'n slordige dekbed maak.
Dit geld ook in die geesteswetenskappe. As u leer hoe om 'n opstel in Engels of geskiedenis te skryf, moet u verder gaan as om die standaardopstelmodel van u onderwyser te volg. Dit is wat u moet verstaan:
Die tesis-getuienis-gevolgtrekking struktuur is 'n effektiewe manier om 'n argument te voer omdat u die leser voorberei op wat u gaan sê, bewys dit met bewyse en dan die belangrike wegneemetes saamvat.
Wanneer u teksgetuienis uit 'n boek aanhaal, moet u dit weer in verband bring met u tesis om duidelik te maak hoe die getuienis u standpunt ondersteun of bewys.
Oorgange tussen paragrawe en binne paragrawe help die leser voeg al u uiteenlopende punte saam in 'n samehangende geheel.
Nadat u hierdie kofferbak gebou het, sal die inligting oor hoe u dit met werklike woorde en frases kan doen, vanself kom. As u nie u kofferbak bou nie, sal u gefrustreerd raak deur die instruksies van iemand anders te volg sonder om te weet waarom.
Probeer u uself regtig afvra wat die wortel is van wat u leer, as u iets leer. Sodra u dit identifiseer, sal die besonderhede vir u meer natuurlik wees. Baie onderwysers onderrig nie so nie, en dit is dus aan u om dit self te doen.
Verbind nuwe dinge wat u leer konstant met dinge wat u al ken
As ek visualiseer hoe kennis werk, stel ek my 'n netwerk knope voor wat aan mekaar verbind is. Elke knoop is 'n eenheid van inligting - 'n wiskundige formule, 'n konsep of 'n historiese feit.
As twee nodusse verbind is, sien ek dit as verwant aan mekaar. Twee gekoppelde knope kan byvoorbeeld die oppervlakte van 'n sirkel en die omtrek van 'n sirkel wees.
Hoe ek my kennis visualiseer: elke sirkel is 'n konsep of feit, en lyne verbind verwante konsepte.
Sommige knope is sterk verbind met mekaar. Sommige knope hang net aan 'n draadjie vas.
Knope wat swak gekoppel is en nie toeganklik is nie, word dikwels vinniger vergeet. Intuïtief is dit sinvol: as 'n spesifieke konsep verband hou met ander konsepte, sal u elke keer as u een van die verwante konsepte herinner, 'n groter kans hê om die verwante konsepte te aktiveer. Dit sementeer dan al die konsepte rondom.
Ek weet dit is baie abstrak, so kom ons gebruik 'n voorbeeld. In die Amerikaanse geskiedenis leer u meer oor drie kerngebeurtenisse: die rewolusionêre oorlog, die afskaffing van die burgeroorlog en slawerny en die stemreg vir vroue.
Die brute krag om van hierdie gebeure te leer, is om die feite en besonderhede vir elke gebeurtenis te memoriseer, asof elkeen in sy eie onafhanklike vakuum is. U word immers eenheid vir eenheid geleer en getoets, dus dit is die natuurlike manier om te leer.
Maar in werklikheid is daar sleuteltemas wat hierdie gebeure saambind:
Met verloop van tyd is die onderdane geneig om hul vryheid te verdien: In die rewolusie-oorlog was Amerikaanse koloniste onder die heerskappy van die Britse regering totdat hulle hul onafhanklikheid verkry het. In die burgeroorlog was slawerny 'n omstrede saak wat uiteindelik gelei het tot die afskaffing daarvan en die vryheid van slawe. Wat die stemreg vir vroue betref, het vroue die reg verdien om gelyk te stem as mans. Hierdie tendens geld vandag steeds met regte vir gay huwelike.
Vir elke geleentheid het sleutelleiers vir die massa gepraat en hul testament verteenwoordig: Enkele voorbeelde hiervan is die stigters van die rewolusie-oorlog, Abraham Lincoln en Frederick Douglass vir die burgeroorlog, en Susan B. Anthony vir vrouestemreg.
Vir elke geleentheid was daar opposisie wat probeer het om die status quo te handhaaf: Dit sou onderskeidelik die Britte, die Suide en die samelewing in die algemeen wees. (Beide mans en vroue stem teen vroue se stemreg.)
Ek is nie 'n geskiedenisliefhebber nie, daarom vra ek verskoning vir hierdie volledige vereenvoudiging.
Hierdie verenigende temas help u om te sien die patrone onder hierdie belangrike gebeurtenisse. As u meer van Abraham Lincoln te wete kom, kan u sy prestasies in verband bring met die prestasies van George Washington, wat u begrip van albei versterk.
Nou, hierdie gebeure verskil duidelik geweldig van mekaar, maar om kontraste te definieer, is net so nuttig. Gedurende die rewolusie-oorlog en die stryd vir die stemreg vir vroue was die belangrikste aanstigters diegene wat onderwerp is - die koloniste en vroue. Daarteenoor is die optrede in die burgeroorlog sterker gelei deur wit mans in die Unie en minder deur die slawe self.
Die definisie van hierdie kontraste ontwikkel steeds 'n verband tussen die gebeure, wat weer lei tot 'n beter begrip van albei. Dit help u ook om interessante vrae oor te vra hoekom hierdie gebeure het van mekaar verskil.
U kan sien hoe u aan die onderling gekoppelde netwerk van gebeure bou. Wanneer u wêreldgeskiedenis leer, sal u die Franse rewolusie, die Russiese rewolusie, die einde van kolonisasie en ander gebeure in hierdie raamwerk kan pas.
Hierdie ryk, multidimensionele netwerkbou is 'n skrille kontras met die gebruiklike manier waarop die geskiedenis geleer word - as 'n eendimensionele tydlyn. Die eendimensionele manier was hoe ek geskiedenis geleer het, en dit het geskiedenis 'n taamlike saai versameling historiese feite gemaak, wat jammer is omdat leer soveel interessanter en effektiewer kan wees.
As u kan konsentreer op die bou van 'n sterk hoeveelheid kennis en die koppeling van wat u leer met wat u reeds weet, sal u baie effektiewer kan leer.
# 3: Verstaan ​​hoe onderwysers dink en gee hulle wat hulle wil hê
As leer u werk is, is u onderwyser u baas. U verantwoordelikheid is om die onderwyser se riglyne te volg en die onderwyser te gee wat sy wil hê. U prestasie sal dan bepaal of u 'n promosie ('n A) of 'n ontslag kry ('n F).
Dit kan intimiderend wees, maar dit hoef nie te wees nie. Al lyk onderwysers soos voorlopers van kennis, is dit mense, met ambisies en gebreke soos almal.
Deur te verstaan ​​hoe 'n onderwyser dink, sal u u benadering tot die klas kan aanpas om u kanse om daarin goed te presteer, te verhoog. Dit is veral belangrik in subjektiewe stukke soos opstelgraderings, groepsprojekte en klasdeelname.
Daar is 'n groot variasie in die tipe onderwysers wat u sal hê. Sommige onderwysers is veterane — hulle het dit alles gesien en sal nie hul gekerm verduur nie. Ander is nuut - hulle probeer dit nog steeds uitvind, wil regtig 'n goeie werk doen en hulle wil studente se goedkeuring hê.
Sommige onderwysers is passievol, wil kontak maak met studente en wil daagliks karpe-diemomente bereik. Ander is perfek en wil net hê dat kinders moet stilbly en minder probleme in hul lewens veroorsaak, sodat hulle huis toe kan gaan kyk Die wandelende dooies .
Sommige onderwysers wil lewendige klasbesprekings hê en wil sien dat studente mekaar inspireer. Ander loop klas soos 'n gevangenis - geen uitbarstings nie, of jy word alleen.
Hoe meer u verstaan ​​hoe 'n onderwyser dink, hoe meer kan u die onderwyser gee wat sy wil hê. Dit klink miskien sosiopaties en berekenend, maar in werklikheid is dit 'n sosiale vaardigheid wat u al gebruik sonder om veel daaraan te dink. Dit is ook 'n vaardigheid wat u deur u hele lewe sal gebruik, van universiteitsaansoeke tot werkaansoeke en werk.
Hier is 'n paar algemene beginsels wat vir die meeste onderwysers waar is.
Die meeste onderwysers gee in hul kern baie om vir hul werk
Hulle het onderwys om 'n rede gekies as onderwys, gewoonlik omdat hulle van die idee hou om studente te inspireer en tot hul groei by te dra.
Hulle gee ook om oor die onderwerp - as hulle wiskunde gee, vind hulle wiskunde interessant. As hulle geskiedenis onderrig, vind hulle geskiedenis interessant. Grizzled veteraanonderwysers kan hierdeur ontnugter wees omdat hul kinders miskien histories gesuig het, maar hulle is nog steeds oop om verras en geïnspireer te word deur die jongmense wat hulle onderrig.
Wat stel dit voor?
Die meeste onderwysers haat studente wie se uitsluitlike bekommernis is om 'n goeie punt te kry en wat hierdie begeerte duidelik maak uit hul vrae en gedrag.
Die meeste onderwysers hou van studente wat opreg omgee vir die klasmateriaal en nuuskierigheid toon. Hulle hou daarvan om hul vakkennis aan studente deur te gee, en vul die pot van die student se gedagtes.
Een plek wat dit duidelik is, is in die leerplanne wat onderwysers vir klasse skryf. U weet miskien nie dat AP-kursusse by elke hoërskool deur die College Board geoudit word vir die deeglike leerplan nie, en dat onderwysers hul leerplanne moet indien vir goedkeuring. Hier is 'n ware voorbeeld van 'n onderwyser vir AP Engelse taal:
Hierdie lesplan is 'n X-straal in die denke van die onderwyser; dit beskryf die betekenisvolle vaardighede daar word van studente verwag om te leer, en die entoesiasme van die onderwyser is tasbaar. Dit is waarskynlik 'n voorbeeld van 'n bogemiddelde onderwyser, maar dit illustreer hoe onderwysers regtig omgee doen verstaan ​​wat hulle onderrig en wat hulle wil hê studente moet daaruit haal.
As u aan die onderwyser kan bewys dat u leer wat sy wil hê u moet leer, sal u in 'n wonderlike vorm wees.
Die meeste onderwysers beskou die studente wat hulle onderrig as die toekomstige generasie van die samelewing
Jy is die toekoms, dus wil onderwysers bewonderenswaardige eienskappe by hul studente sien. U sal van hou as u eerlik is, verantwoordelikheid aanvaar vir u foute, positief bydra tot die klas en hard werk. U sal nie van hou as u skelm of oneerlik is, die klaskamer ontwrig, arrogant optree of ander die skuld gee vir u foute nie.
Wees die soort persoon aan wie onderwysers die toekoms wil toevertrou.
Die meeste onderwysers het al baie werk om te doen
Onderrig verg baie tyd. Na afloop van die skool moet onderwysers snags huiswerk gradeer en vir die volgende skooldag beplan. Sommige hou toesig oor buitemuurse programme. Dit kan 'n effektiewe werksdag van 7 tot 18 uur beteken.
As u meer probleme ondervind en die onderwyser se las verhoog, sal dit irriterend wees.
As u maniere kan bied om die las van die onderwyser te verlig en sy probleme op te los, sal hy van u hou.
Waarom maak al hierdie dinge eintlik saak?
Om te verstaan ​​hoe die onderwyser van kritieke belang is om goeie punte vir opdragte, toetse en deelname te kry. Gee die onderwyser hom tydens 'n geskiedenistoets meer aan die geheelbeeld of om historiese feite op te sê? Gee die onderwyser dit in 'n Engelse opstel om 'n standaard sjabloon goed uit te voer, of om 'n nuwe standpunt te hê? Watter vaardighede en konsepte wil die onderwyser regtig in hierdie opstel sien?
As u u klasse vanuit die onderwyser se perspektief benader, kan u u werk aanpas volgens wat die onderwyser verwag. Ons sal later meer hieroor praat.
'N Ander belangrike manier om u klasprestasie te verbeter, is om: betroubaarder met die onderwyser te kommunikeer. Gegewe dieselfde probleem, kan u dit aanbied op 'n manier wat die onderwyser u sal laat haat, of op 'n ander manier wat die onderwyser u volwassenheid en vasberadenheid sal bewonder.
Gestel jy het nie goed gevaar tydens 'n toets nie. 'N Irriterende student sal so iets sê:
'Me. Robinson, ek het 'n B op hierdie toets gekry. Ek het regtig hard gestudeer en van die vrae was onregverdig. U het nie vir ons gesê dat hulle op die toets gaan wees nie. Ek was ook baie besig met orkes en vrywilligerswerk - ander studente het nie hierdie verantwoordelikhede nie. Is daar enige manier waarop ek my toets kan laat registreer? Kan ek ekstra krediet kry? '
Gag. Dit is spykers op 'n bord vir 'n onderwyser. Jy kry anti-brownie punte. Poep punte. Ek het dit gereeld tydens hoërskool en selfs op universiteit gehoor.
Hier is 'n beter manier om u onderwyser te nader:
'Ek het 'n B op hierdie toets gekry, alhoewel ek baie tyd bestee het aan studie, en ek wou sien of u kan help. Ek is nie hier om meer punte te vra nie; Ek wil net verbeter vir die toekoms.
Ek voel dat ek 'n probleem het met die manier waarop ek studeer. Ek het byvoorbeeld voor die toets regtig selfversekerd gevoel met hierdie soort vrae, maar tydens die toets het ek hierdie fout gemaak en ek weet nie waarom nie. Ek het ook probeer om deeglik te studeer, maar ek mis die gedeeltes wat in hierdie vrae getoets is.
Het u voorstelle? '
Kom ons kontrasteer die twee opsies. In die eerste een blameer u die onderwyser en u rooster, nie uself nie. U fokus eerder op die graad as op die leer. Uiteindelik probeer u 'n onregverdige voordeel bo ander studente kry sonder om self iets by te dra. Hierdie tipe reaksie is redelik tipies omdat, om eerlik te wees, u doelwitte vir u baie belangrik is en dit aanloklik is om maklike punte te probeer kry waar u kan. (U is ook jonk en dink meer waarskynlik dat die wêreld om u draai.)
Die tweede opsie is 'n 180 op die eerste. U lê die klem op die verbetering van uself, nie op die graad nie. U gee aan u foute eerder as om ander mense die skuld te gee. Voor die vergadering het u u huiswerk gedoen deur na te dink oor waar u dalk te kort sou skiet, eerder as om van die onderwyser te verwag om al u probleme op te los terwyl u agteroor leun. U maak dit ook 'n oop gesprek waarin die onderwyser haar kundigheid kan gebruik om vrae te stel en dieper te delf.
Hierdie soort interaksies maak 'n wêreldwye verskil in hoe onderwysers jou ervaar. Dit is onwaarskynlik dat onderwysers u 'n onregverdige voordeel in die gradering sal gee, maar dit sal u lewe makliker maak. U sal met meer respek en begrip behandel word. Onderwysers sal harder werk om u te help. In gevalle waar u meer buigsaamheid benodig, kan die onderwyser u waarskynlik meer akkommodeer. Dit sal uiteindelik ook lei tot sterk aanbevelingsbriewe vir u universiteitsaansoeke.
Nou praat ek nie van sikofantiese bruinneus nie. U moet opreg wees en nie net die rol speel nie. Onderwysers het baie gesien, en dit is makliker as wat u dink om opregtheid op te spoor. Een algemene manier om vals te snuif, is om meer vrae te stel en 'n bietjie dieper te grawe. As u u toets nie regtig ontleed het nie, as die onderwyser u vra hoe u studeer het en wat u dink u foute was, kom u kort. Dit sal dan duidelik wees dat u net woorde uitspreek, en die onderwyser sal vertroue in u verloor.
Neem 'n bietjie tyd om deur klasse te dink waarin u sukkel of onderwysers waarmee u nie klaarkom nie. Verstaan ​​u wat die onderwyser se verwagtinge is? Waarom ontmoet u hulle nie, en wat kan u doen om dit te verbeter?
# 4: ontwikkel sterk studie- en huiswerkgewoontes
In die loop van die hoërskool sal u waarskynlik spandeer meer as 3000 uur aan skoolwerk en studeer.
Dit is baie tyd. As u 'n verbetering van 10% hierop kan maak deur 20 uur te bestee aan die leer van 'n goeie studiestrategie, is dit u moeite werd. (Dit is wat bekend staan ​​as 'hoë hefboomfinansiering' - jy sit 'n bietjie in om baie te kry.)
Hier is 'n paar riglyne wat ek dink elke student moet volg.
Bestudeer gewoonte 1: fokus op effektiwiteit en doeltreffendheid
As u in die middel van die hoërskool kom, begin u baie dinge as vanselfsprekend aanvaar. Elke werkopdrag vir wiskunde neem ongeveer 'n uur in beslag. Om vir 'n geskiedenistoets te studeer, kan agt uur duur. 'N Opstel wat alles ingesluit is, kan 15 uur duur.
In plaas daarvan om dinge as vanselfsprekend te aanvaar, u moet deurlopend evalueer of u die regte hoeveelheid tyd aan u werk spandeer. Hoe lank neem huiswerk? Hoekom?
Wat is u tydverdeling oor al die aktiwiteite wat huiswerk doen? Is daar iets minder effektief as wat u gedink het? Kan u eksperimenteer met die herstrukturering van u tyd sodat u beter resultate vir minder tyd kry? (Dit sluit aan by die punt 'genadeloos wees met u tyd spandeer' hierbo).
As 'n uiterste vraag, kan u u totale tyd met 50% verminder, terwyl u dieselfde gehalte behou? Hoekom of hoekom nie? Ek vra dit altyd aan my werknemers, en hoewel dit gewoonlik nie streng moontlik is nie, help dit u om te belig watter dinge u kan sny, met min effek op die uitslag.
Deur hierdie ontleding deur te gaan, kan u u bestee tyd in effektiewe en oneffektiewe komponente verdeel. As u die oneffektiewe dele kan bysit, u sal baie tyd bespaar sonder om die kwaliteit van u werk te beïnvloed.
Aan die einde van hierdie refleksie kan u sien dat daar regtig niks beter is wat u kan doen nie, en u moet net aanhou tou. Dit kan waar wees, maar jy moet eerlik wees met jouself en genoeg tyd gee om hierdie ernstige oorweging te gee. U moet ook eksperimenteer met alternatiewe of verbeterings en besin of u verbeter of geweier het.
Onthou, daar is altyd 'n tyd-kwaliteit-afwegingskurwe. Kry die beste vir die minste. Vermy perfeksionisme. Verstaan ​​hoeveel u moet doen om 'n goeie telling te behaal, en spandeer die tyd elders wanneer elke tydseenheid nie meer vir u resultate lewer nie.
Studiegewoonte 2: verwyder u foon, skakel u rekenaar uit, skakel afleiding uit
Daar is huiswerktyd en ontspanningstyd. Maak albei duidelik. Doen nie meng die twee.
As u huiswerk doen, doen dit 100%.
Jy is nie naastenby so goed in multitasking as wat jy dink jy is nie . Konsentreer op een ding, en fokus dan op die ander.
Onlangs het ek na 'n koffiewinkel gegaan en gesien hoe 'n student aan die tafel langs my chemie probeer studeer terwyl ek haar telefoon gebruik. Dit was pynlik om na te kyk: sy het twee minute lank 'n bladsy gelees, 'n teks gekry, daarop gereageer en daarna vyf minute lank op Facebook geblaai. Oor die algemeen het dit haar 'n uur geneem om deur drie bladsye te kom.
Sy was waarskynlik nie super gemotiveerd om te begin nie (daarom het ek hierdie gids met die hoëvlak-beginsel begin), maar die slegte studiegewoontes verseker dat sy haar tyd mors. Nie net het sy nêrens gekom met haar studeer nie, maar sy het ook waarskynlik nie soveel daarvan gehou om te sms en op Facebook te blaai nie. 'N verloor-verloor.
As u regtig hiermee 'n probleem het, stel ek voor dat u uself tydsberekening gee om te sien hoeveel tyd u mors. Kry 'n skaakhorlosie en dwing jouself om jouself te bepaal wanneer jy studeer en wanneer jy jou foon gebruik.
As u die rekenaar moet gebruik terwyl u werk, is daar blaaierhulpmiddels soos RescueTime wat opspoor watter webwerwe u besoek het en hoe lank. U kan sien hoeveel tyd u aan navorsing bestee en hoeveel tyd u net aan YouTube bestee.
Jy kan ook afleidende webwerwe te blokkeer vir 'n sekere tydperk. Op hierdie manier kan u verseker dat die werkstyd van Engels tot 18 uur in Engels bly - nie 20% Engelse opstel / 80% YouTube-tyd nie.
Bestudeer gewoonte 3: Doen huiswerk op skool indien moontlik
Baie onderwysers het vrye tyd of stilstand. Gewoonlik gesels studente net met mekaar totdat die klok lui. Gebruik die tyd om u huiswerk te doen wat u anders snags sou doen.
Ek onthou dat AP Rekenaarwetenskap 'n maklike klas was. Ek sal die opdragte binne tien minute voltooi en dan die res van die uur aan huiswerk werk. In 'n ander geskiedenisklas was die lesers van die onderwyser nutteloos en sou ek beter die hoofstuk alleen tuis gelees het. Ek het die tyd geneem om aan ander huiswerk te werk. (Let daarop dat sommige onderwysers regtig geïrriteerd raak as u dit doen, wees dus versigtig.)
Daar is ook etenstyd, wat 'n bietjie minder as 'n uur is. Baie studente sit aan die etenstafels en gesels totdat die klok lui. Ek het saam met 'n klomp ander nerdvriende in die biblioteek saamgespan en net huiswerk gedoen. Sosiale lewe + huiswerk = twee voëls in een klip doodmaak.
Dit het my elke dag meer as twee uur se tyd bespaar. Toe ek by die huis kom, sal ek net 'n paar uur huiswerk en studie oor hê, wat ruimte bied vir buiteskole en 'n paar speletjies Starcraft. (Dit is ook deels waarom ek elke aand voor 23:00 kon gaan slaap, selfs met my buitemuurse studie.)
Dit is nie die coolste ding om te doen nie, en u is dalk bang om soos 'n nerd te lyk. Maar as jy dink dit is 'n goeie idee, jy moet oor die algemeen nie jou lewe lei op grond van wat ander mense in elk geval oor jou dink nie.
Bestudeer gewoonte 4: leer om uitstel te hanteer
Uitstel raak bykans almal in verskillende aspekte van die lewe. Almal ken die gevoel van hoeveel makliker dit is om die studie vir 'n toets uit te stel, sodat u 'n halfuur ekstra kan kry om Netflix te kyk. Voordat u dit weet, is dit tyd om te slaap en u het niks gedoen nie.
Ons het 'n uitstekende gids oor waarom uitstel plaasvind en hoe om dit te oorkom in die konteks van toetsvoorbereiding. Ek beveel dit aan om dit te lees.
As samevatting vind uitstel plaas wanneer (1) jy voel dat jy verkeerd is om 'n taak af te handel, en (2) jy neem aan dat jou bui in die nabye toekoms sal verander. Dit kan lei tot 'n bose kringloop waarin u skuldig voel omdat u uitstel, wat dit nog moeiliker maak om die energie op te roep om weer produktief te wees.
# 5: Leer om toetse te aas deur te verstaan ​​wat getoets word en hoe
Toetse maak gewoonlik die meeste uit van hoe u in 'n klas gegradeer word. Onderwysers het 'n manier nodig om u kennis op 'n gestandaardiseerde manier te beoordeel wat moeilik is om te bedrieg, en toetse is die beste manier (of die minste slegte manier) om dit te doen. Dit is belangrik om te leer hoe om vir toetse voor te berei en om betroubare tellings te behaal, as dit belangrik is.
Die belangrikste stuk hiervoor is begrip wat is word getoets (die 'inhoud') en hoe dit sal getoets word (die 'formaat' - byvoorbeeld meervoudige keuse, opstel, oop vrae, ens.). Dit sal direk bepaal wat u bestudeer en hoe u vir die toets voorberei.
U weet dit waarskynlik al intuïtief - hoe u vir 'n wiskundetoets studeer, verskil heeltemal van die manier waarop u vir 'n Spaanse toets studeer. Vir wiskunde loop jy baie oefenprobleme deur. Vir Spaans onthou jy die woordeskat en oefen jy grammatikareëls.
Sodra u weet waarop u getoets word en hoe, kan u u toetsstudiestrategie opbou:
Stap 1: Verstaan ​​die toetsinhoud en -formaat
Stap 2: Definieer u toetsvoorbereidingsstrategie deur lees, praktykvrae en hersiening te integreer
Stap 3: Voer u studiestrategie uit
Stap 4: Toets jouself
Stap 5: Verbeter u metode en gaan terug na stap 3
Die kritieke stuk hier is Stap 1: om te verstaan ​​wat eintlik is aan die toets.
Selfs binne dieselfde vak het verskillende onderwysers verskillende style. U en u vriend volg miskien dieselfde kursus - byvoorbeeld, AP US History - met verskillende onderwysers, maar het heeltemal verskillende toetse. U onderwyser kan die memorisering van feite beklemtoon en hoofsaaklik meerkeusevrae deur middel van scantrons hê, terwyl die onderwyser van u vriend die grootbeeldkonsepte kan benadruk en toetse gebruik wat hoofsaaklik bestaan ​​uit opstelle en gratis antwoorde. Die manier waarop u vir elke toets voorberei, verskil dus baie.
Hoe vind u die beste manier uit vir jy om te studeer? Hier is vier nuttige strategieë:
texas a & m opstel voorbeelde
Strategie 1: Vra u onderwyser vir 'n voorbeeldeksamen van verlede jaar
Onderwysers is gewoonlik konsekwent in die toets van jaar tot jaar, so die kans is dat hierdie jaar se toetse baie soos verlede jaar se toets sal lyk. Op universiteit is dit algemeen dat professore as oefentoetse toegang tot vorige jare se eksamens gee. Goeie hoërskoolonderwysers sal dit doen omdat hulle nie toetse herwin nie en studente blootstelling wil gee aan hoe die toets sal wees.
Aan die ander kant sal slegte onderwysers die toetse van vorige jare verberg omdat hulle lui is, die toetse wil herwin en nie vindingryke studente 'n onregverdige voordeel wil gee nie.
Strategie 2: Kry eksamens van verlede jaar se studente
As u vriende het of hoofklasse het wat saam met die onderwyser die klas geneem het, vra of hulle hul toetse gestoor het. U kan 'n uitruil tussen u vriende opstel waarin u materiaal deel van klasse wat ander in die toekoms sal neem. Lui onderwysers haat dit regtig omdat dit hulle dwing om elke jaar nuwe eksamen af ​​te lê, maar dit is deel van hul werk.
Let daarop dat u natuurlik versigtig moet wees en bewerings van bedrog moet vermy. As u hieroor bekommerd is, vra gerus u onderwyser hoe hy daaroor voel voordat u die vorige jaar se toetse probeer aflê. En doen natuurlik niks dom soos om iemand se opstel te plagieer nie.
Strategie 3: Vra u onderwyser wat gaan toets en hoe dit getoets gaan word
Moenie irriterend wees hieroor nie. Onthou wat ek gesê het om onderwysers te gee wat hulle wil hê. Onderwysers haat dikwels die vraag: 'Gaan dit op die proef stel?' want hulle kan nie wen nie. As hulle nee sê, hou studente op om daaraan aandag te gee. As hulle ja sê, sal studente nie die groter betekenis van wat hulle leer, waardeer nie. Die meeste onderwysers gee regtig om oor hoe hul leerlinge leer en raak opgewonde as hulle studente met 'n opregte liefde vir leer sien.
'N Meer smaaklike manier om dit te doen is om proaktief te wees. Berei 'n oorsig op hoë vlak voor van die inhoud wat volgens u op die toets is, en die formaat waarin dit getoets gaan word. Gaan na die onderwyser en vra haar om vinnig te kyk. Maak dit duidelik dat u vra omdat u belangstel om goed te doen tydens die toets en u die verwagtinge van die onderwyser wil verstaan.
U kan selfs aanbied om die onderwyser tyd te bespaar deur dit aan u klasmaats te versprei sodat sy nie met 20 verskillende studente hoef te praat oor wat op die toets is nie. (Onthou, as u die onderwyser se lewe makliker kan maak, sal sy daarvan hou.)
As u dit ernstig doen en nie op 'n ooglopende manier nie, sal die onderwyser gewoonlik meer as graag help, want dit is duidelik dat u omgee vir u opleiding.
Strategie 4: Gebruik elke vorige toets om af te lei hoe toekomstige toetse sal lyk
Selfs as u geen inligting oor die eerste toets het nie en u blind gaan, sal die tweede toets waarskynlik baie soos die eerste toets lyk. Halfpad deur die kursus sal u gemaklik voel met hoe die onderwyser dink en die toetse met 'n hoë akkuraatheid kan voorspel.
Storietyd: My minste gunsteling hoërskoolklas
Die slegste klas wat ek nog ooit gehad het, was AP Biology, my eerstejaarskool. Die onderwyser was 'n middeljarige man wat diep oninspirerend was.
Elke dag sou hy die ligte afskakel, voor die klas gaan sit met 'n oorhoofse projektor en reël vir ry deur die onderwyseraantekeninge in die boek gaan ( Campbell se biologie ). Hy het letterlik net elke kolpunt gelees, voeg 'n sin of twee by, en gaan aan. Hy het 'n eentonige stem gehad, en die helfte van die studente het hierdie klas as 'n middagslapie behandel (alhoewel, soos ek hierbo voorstel, die slimste ding sou gewees het om gedurende hierdie tyd aan ander huiswerk te werk). Om tot vandag toe te dink aan sy ondoeltreffendheid as onderwyser.
Die slegste deel van die klas was hoe die toetse geskep is. Hulle was heeltemal meervoudige keuse en het trivia gereeld uit die boek getoets. Daar was nie regtig 'n hoëvlak-denke betrokke nie - die enigste manier om dit goed te doen, was om elke hoofstuk voor die toets te memoriseer.
Ek onthou die ergste vraag was 'n onbenullige feit uit die onderskrif van 'n beeld - Ek dink dit was die spesienaam van 'n voël - wat totaal irrelevant was vir wat ons moes weet vir 'n opregte begrip. Hy het net besluit dit is 'n goeie manier om te toets of iemand die hoofstuk gememoriseer het.
Dit het ons almal se vrees getref. Nadat ek die eerste toets gebombardeer het, moes ek my benadering verander. Ek het elke hoofstuk ses keer gelees om al die besonderhede te memoriseer. Ek sal besonderhede soos 'n mal man uitlig om seker te maak dat ek niks mis wat getoets kan word nie. Ek sou my eie vasvrae opstel voordat ek die hoofstuk gelees het, sodat ek kon beoordeel hoe goed ek die besonderhede onthou.
Die belangrikste punt is dat ek die manier waarop ek voorberei het op die inhoud en die formaat van die toets aangepas het. My benadering sou heeltemal onvanpas gewees het vir 'n ander AP Biologie-klas, maar dit was die regte manier vir hierdie klas.
Aan die einde van die skooljaar het ek 'n A gehad en was ek veilig. Dit het baie werk gekos, maar ek het dit gedoen. Ongelukkig het die onderwyser besef dat die gemiddelde graad in sy klas 'n C sou wees, en dat hy waarskynlik baie haat sou kry van ouers en die administrasie vanweë die gekke werk wat hy met die onderwys gedoen het. Hy het aan die einde van die jaar besluit om 'n monster-AP-toets af te lê wat heeltemal ekstra krediet was.
Ek was vererg omdat Ek het uiteindelik 130% in die klas gehad, daarom sien u 'n A + in my transkripsie vir eerstejaar AP Biologie, wat beteken dat ek onnodig hard gestudeer het.
Die voordeel hiervan was dat die werklike AP-toets super maklik was, want ek het die hele handboek letterlik gememoriseer.
# 6: Beskou u werk as voortdurende verbetering en bou terugvoersiklusse vir uself
OPMERKING: dit is een van die belangrikste punte in hierdie volledige gids. Ek werk saam met soveel studente wat dit nie verstaan ​​nie, en dit vergroot hul potensiaal om te verbeter.
As iets wat u probeer, u nie ná baie proewe die resultate gee nie, is dit duidelik dat u u strategie moet heroorweeg. As u broccoli sny vir aandete en elke aand 'n stuk van u vinger afkap, is dit baie duidelik dat u die manier waarop u die mes gebruik, moet verander (tensy u graag yster by die gesin se dieet wil voeg).
Vir een of ander rede, dit is nie so voor die hand liggend in die konteks van kursuswerk nie. As u 'n C op 'n toets kry, kan u in die versoeking kom om te glo dat as u dieselfde studiemetodes gebruik, maar net twee keer so hard gaan studeer, u u graad tot 'n A sal verhoog.
As die oorsaak van u swak prestasie werklik 'n gebrek aan tyd was, kan dit werk. U kan my advies hierbo gebruik om meer tyd vir studie te bekom.
Maar in baie gevalle is dit wensdenkery. Dit is asof u deur 'n baksteenmuur moet tonnel, en u wil deurkom deur u kop daarteen te slaan. U slaag nie daarin om 'n duik te maak nie, maar u glo dat as u drie keer so hard klop, u dit sal kan deurkom. Daar is iets verkeerd met hierdie strategie, en u moet dit verstaan hoekom jy het misluk en hoe jy kan verbeter.
Ek dink die rede waarom dit so moeilik is in die konteks van kursuswerk, is dat studente nie die oorsaak van die rede waarom hulle gedruip het, verstaan ​​nie. As u 'n B opstel vir 'n opstel, lyk dit aanloklik om te dink dat u net meer tyd moet bestee aan die ondersoek en skryf van u opstel, maar u swak punt kan wees dat u die onderwyser se standaarde nie verstaan ​​nie en 'n totaal ander ding speel. Bal spel.
Daarom beklemtoon ek die belangrikheid van die hoëvlakbegrippe hierbo. As u verstaan ​​dat akademiese sukses 'n kombinasie is van verskeie faktore - motivering, tydsbestuur, effektiewe leer, begrip van klasklasse, onderwyserverwagtinge en die werklike inhoud - sal u u swakhede meer effektief kan uitwys.
As u nie verstaan ​​dat dit belangrik is nie, het u geen idee waar u moet begin nie.
U moet elke evaluering as 'n geleentheid tot besinning en verbetering beskou. Onthou die groei-ingesteldheid wat ons hierbo bespreek het. Elke teleurstellende huiswerkopdrag en -toets gee u die kans om na te dink oor hoe u misluk het en hoe u hierdie foute in die toekoms sal vermy.
Ons kan dit die iterasiesiklus:
Eerstens kry u 'n meting. Dit is dikwels 'n graad vir 'n huiswerkopdrag of -toets. As dit laer is as u standaarde, moet iets verander.
Vervolgens besin jy oor wat gebeur het. Hier is 'n kontrolelys met vrae wat u uself kan afvra:
Hoe is die opdrag of toets gegradeer? Wat het die onderwyser verwag?
Wat het u geproduseer? Wat was u metode om dit te vervaardig? Probeer om die belangrikste dele van wat u gedoen het, af te breek.
Wat is die verskil tussen die verwagting en wat u opgelewer het?
Waarom het hierdie teenstrydigheid plaasgevind? Watter fout in u metode het die sterkste bydrae tot hierdie mislukking gehad?
Wat gaan u aan u metode verander om te voorkom dat dit weer gebeur?
Wanneer kan u die volgende keer beoordeel of dit 'n verbetering is?
Dit is omvattend en klink miskien vervelig, maar dit is van kritieke belang vir verbetering. In my ervaring met toetsvoorbereiding is dit dikwels die tweede grootste hindernis wat studente verhinder om hul toetspunte te verbeter (die eerste is nie genoeg tyd in beslag neem nie, periode).
Soms kan hierdie analise vinnig wees - u het vergeet om u opstel te proeflees en u grammatikafoute het punte laat haal. Dit is duidelik dat u die volgende keer tyd aan spellingkontrole moet wy.
Aan die ander kant: na baie nabetragting weet u dalk nie eers waar om te begin nie. Dan kan u die onderwyser om hulp vra. (Onthou wat ek hierbo gesê het - as u met duidelike introspeksie en vrae na die onderwyser gaan, sal dit wys dat u regtig omgee vir u opleiding.)
Neem notas oor hierdie refleksie, veral oor u plan vir die volgende keer. Skryf dit neer as 'n verbintenis tot jouself. Lees die aantekeninge en implementeer u plan die volgende keer as u kans kry vir evaluering, soos 'n toets of opdrag.
In die laaste fase van die siklus kry u die volgende meting. As u aansienlik verbeter het en u doelwit bereik het, wonderlike werk — van nou af moet u net aanhou doen wat u gedoen het. As u nie verbeter of teruggetrek het nie, behandel u volgende iterasiesiklus nog erger, aangesien u situasie erger geword het en u moet iets nuuts probeer om u uit die gat te grawe.
Doen dit vir elke klas in elke semester gedurende die hoërskool. Nadat u dit 'n paar keer gedoen het, sal dit 'n tweede natuur wees, en u sal dit doen sonder om eers te dink.
As analogie is dit hoe u u motor op die pad hou as u met u motor ry. U kry voortdurend visuele terugvoer oor waar u op pad is. As u na links draai, dink u hieroor na en draai die stuurwiel na regs. U doen dit voortdurend om op die pad te bly.
As u bestuur, loop u konstante herhalingsiklusse om op die pad te bly.
Wanneer mense eers begin leer om te ry rondom die ouderdom van 14-15, is hulle nie baie gewoond aan hierdie terugvoerlus nie. Hulle gaan amper van die pad af voordat hulle die stuurwiel in die ander rigting terug ruk. Dan besef hulle dat hulle te ver gegaan het en ruk dit te ver terug.
Bestuurde bestuurders maak die hele tyd aansienlik kleiner aanpassings. Hou hulle dop die volgende keer as u ouers ry. U sal sien dat hulle voortdurend klein en regs aanpassings maak om presies te bly waar hulle op die pad wil. Ervare bestuurders doen dit outomaties volgens gewoonte.
In u akademiese lewe wil u nie 60 km / h van die pad af ry nie. Gebruik terugvoer om uit te vind waar u is en watter aanpassings u moet aanbring as u nie op die regte pad is nie.
As 'n kanttekening, hier is 'n video van tieners wat afgelei word deur hul telefone en van die pad af skiet:
Volledige versuim om te meet -> reflekteer -> verbeter.
Ek kan dit nie genoeg herhaal nie: hierdie konsep van iterasiesiklusse is lewensbelangrik tot u akademiese sukses.
Baie studente gaan nie deur hierdie proses nie omdat hulle nie besef dat dit nodig is of nie belangrik genoeg is in vergelyking met die werklike studie nie.
Daarteenoor sou ek sê dit is die belangrikste ding wat u na 'n toets moet doen. Tussen elke toets bestee u waarskynlik 20 uur op skool en 20 uur aan huiswerk. Dink u nie dat dit een uur werd is om u metode te ondersoek en daaroor na te dink as dit met u nie goed gaan nie?
Moenie 60 km / h van die pad af ry nie.
Ons het tot dusver baie dinge op hoë vlak behandel. Ons het gepraat oor die fondamente van motivering en vasberadenheid. Ons het bespreek hoe onderwysers dink en hoe om te verstaan ​​hoe u getoets sal word. Ons het ook goeie studiegewoontes behandel en hoe om terugvoer aan te dui om u resultate te verbeter.
Kom ons praat nou daaroor spesifieke vakke, want die manier waarop u die calculus sal behandel, verskil baie van die manier waarop u die geskiedenis sal hanteer.
Wiskunde- en Wetenskapklasse
Wiskunde- en wetenskapklasse is gewoonlik die reguit klasse omdat die materiaal baie gestandaardiseer is. As u AP Chemie neem, sal die toetse waarskynlik na standaard chemievrae lyk en die laboratoriums soos standaardlaboratoriums. Dit is dieselfde met calculus en fisika - u het baie oefenprobleme om deur te werk in u handboek, aanlyn en in aanvullende boeke. In teenstelling met die gradering van Engelse opstelle, kan onderwysers hier nie regtig te kreatief of subjektief raak nie.
Die goeie nuus is dat u gewoonlik met groot akkuraatheid kan voorspel hoe dit goed gaan met u voor 'n toets. Dit is maklik om u eie oefentoetse voor te berei, u foute te hersien en te verstaan ​​waar u swakhede is en hoe u moet verbeter.
Die moeilike deel van wiskunde en wetenskap is dat die konsepte dwarsdeur die jaar op mekaar voortbou. Kortom, iets wat u vroeër geleer het, sal u vermoë om toekomstige konsepte te begryp, direk beïnvloed.
As u byvoorbeeld nie in fisika verstaan ​​hoe kragdiagramme werk nie, sukkel u deur die meganika. As u nie stoïgiometrie verstaan ​​nie en hoe u eenhede na mekaar kan omskakel, sal chemiese probleme vir u moeilik wees.
Dit geld nie so sterk in ander vakke soos geskiedenis nie, wat meestal meer uit modulêre eenhede bestaan. Alhoewel ek hierbo genoem het dat u verskillende begrippe kan koppel om 'n sterk netwerk van kennis op te bou, bou hulle uiteindelik nie soveel op mekaar nie. U het miskien die gedeelte oor die Amerikaanse rewolusie afgespeel, maar dit beïnvloed nie sterk hoe goed u in die burgeroorlog-afdeling sal vaar nie.
In wese is wat u het eksponensiële groei van kennis versus lineêre groei:
Volgens my ervaring beklemtoon wiskunde- en wetenskaponderwysers dit nie genoeg nie. Hulle behandel leer lineêr, maar in wiskunde en wetenskap is dit regtig eksponensieel. As u dit aan die begin nie regkry nie en dit nie regstel nie, is u vir die jaar geskroef omdat die onderwyser reeds aanbeweeg het.
So as u 'n wiskunde- of wetenskapklas sleg begin, moet u die gate onmiddellik verdubbel en herstel. As u dit nie doen nie, sal dit net erger word. Oorweeg dit om na 'n laer vlak te sak as u 'n klas begin.
Nog 'n probleem met wiskunde en wetenskap is dat die materiaal geneig is om te wees droog aangesien dit baie abstrakte onderwerpe behels wat u alledaagse lewe nie regtig beïnvloed nie. Goeie onderwysers sal u wys hoe die konsepte van toepassing is op die alledaagse lewe. As u byvoorbeeld leer oor EM-golwe in fisika, leer u ook hoe u FM-radio werk. As u meer oor eksponensiële funksies leer, kan 'n onderwyser u deur 'n simulasie van saamgestelde rente neem om aan te toon hoeveel geld u kan spaar.
Ek het een keer 'n verhaal gehoor oor 'n fisika-onderwyser wat klasgegee het en 'n bal na 'n student gegooi het. Die student het dit instinktief gevang - hoef nie eers daaraan te dink nie. Die onderwyser het gesê: 'Wat u brein nou net gedoen het, is 'n kinematiese berekening. U het presies geweet waar die bal begin het, hoe dit gereis het en waar dit sou beland. Dit is presies die punt van wat ons leer - om wiskundig te voorspel hoe reisende voorwerpe sal optree. ' Ek wed dat die onderwyser wonderlik is, want dit klink baie interessanter as om net 'n formule op 'n witbord te skryf.
As u nie wiskunde en wetenskap het nie, probeer dan om dit wat u leer, in verband te bring met die regte wêreld en wat jy omgee vir. As u 'n nuusverslaafde is, sal dit u help om artikels en ontledings dieper te verstaan. As u 'n atleet is, dink aan hoe fisika in u sportsoort werk. Dit sal nie altyd werk nie en kan 'n bietjie klinkend klink, maar soms sal u aangenaam verras wees.
Engels- en skryfklasse
In my ervaring die moeilikste deel van Engelsklasse is die opstelgradering. Jaar vir jaar verander die standaarde wat u geklassifiseer het en die onderwyser se verwagtinge. Sommige onderwysers wil hê dat u dieselfde formuleopstel na opstel moet volg. Ander wil hê dat jy 'n 'stem' moet hê en met styl moet skryf.
Ek het 'n frustrerende ervaring in Honours English gehad toe ons opstelle moes skryf oor temas van boeke wat ons gelees het. Die meeste mense skryf iets soos 'die tema is verlatenheid'. My onderwyser sou 'n groot rooi sirkel hierom trek en skryf: 'SO WAT?' Maar sy het nooit uitdruklik verduidelik wat sy hiermee bedoel nie, selfs nie toe ons haar gevra het nie.
Uiteindelik het ons agtergekom dat die temastelling veronderstel was om 'n konsep te wees wat 'n sin moes verduidelik, nie net 'n enkele woord nie. Dit vereis dat u dieper gaan delf, iets soos 'verlating is verlammend vir die psige en rimpelings van 'n kind gedurende die volwassenheid'. Maar sy het dit nooit goed verklaar nie, en dit het soms gevoel asof ek hulpeloos aan die hand van 'n genadelose tiran was.
In Engelsklasse moet u die verwagtinge van u onderwyser verstaan ​​en hoe hy opstelle gaan gradeer. Soos ek hierbo gesê het, gebruik elke kans wat u het vir refleksie en iterasie. As die onderwyser u voor die finale opstel konsepte vir hersiening kan indien, moet u dit ernstig opneem. Gee die konsep die beste werk, en as u verward is oor die kommentaar van die onderwyser, kan u dit buite die klas vra.
As u nie goed vaar met 'n opstel nie, dink daaroor na, maak aantekeninge en gaan na die onderwyser en vra opreg waar u tekortkominge is en hoe u kan verbeter. (Meet -> Reflekteer -> Verbeter)
Daar is ook soliede fondamente vir effektiewe skryfwerk, soos die skryf van 'n duidelike proefskrif, die gebruik van oorgange tussen afdelings, die gebruik van tekstuele bewyse om u punte te ondersteun en die toepaslike en effektiewe woordeskat te gebruik. Hoe u dit goed kan doen, val buite die bestek van hierdie artikel, maar dit is konsepte wat u in 'n groot deel van Engels geleer het en wat u daagliks skriftelik kan sien in publikasies soos Die New York Times , Die New Yorker , en Die Atlantiese Oseaan .
Memorisering-swaar klasse, soos geskiedenis en vreemde tale
Sommige klasse vertrou swaarder op feitelike herroeping as wat ander dit doen. Ek dink veral aan geskiedenisklasse waarvoor u historiese gebeure en figure moet memoriseer, en klasse vir vreemde tale, waarvoor u 'n wye woordeskat moet opbou.
Baie studente gebruik flitskaarte vir memorisering, maar hulle gebruik dit ondoeltreffend. Hulle gaan deur die hele stapel van begin tot einde en herhaal.
Dit is oneffektief omdat u uiteindelik die ewe veel tyd om woorde wat u al ken, te hersien terwyl u die woorde doen waarmee u probleme ondervind. Wat u moet doen, is om u tyd voor te stel in die rigting van die kaarte waarmee u eintlik sukkel.
Die manier waarop ek dit doen, is wat ek noem waterval metode van memorisering. Ek beskryf dit hier in die konteks van die memorisering van die woordeskat vir die SAT. U blaai deur die kaarte wat u nie veel meer ken nie as die kaarte wat u al ken.
Vir langtermynbehoud is daar ook 'n begrip wat bekend staan ​​as spasie-herhaling leer dat u leer optimaal kan spasieer om u herroeping van inligting te verhoog. Die idee is dat u dit onmiddellik nadat u iets geleer het vinnig moet hersien om die geheue te beveilig. Die volgende keer as u dit hersien, kan dit verder gespasieer word en die volgende nog verder. As u dit gereeld doen, kan u kennis op lang termyn vaslê.
Dit is in teenstelling met die gewone metode van memorisering, naamlik om voor 'n toets in te prop en dit dan te vergeet totdat u dit vir die finaal benodig.
Anki is 'n goeie hulpmiddel wat dit outomaties vir u doen. Quizlet is nog 'n gewilde aanlyn flitskaartinstrument waar u u eie flitskaarte kan oplaai of ander flitskaarte kan gebruik.
Soos ek hierbo genoem het, probeer om verbande te vind tussen dinge wat u leer, en soek patrone. Koppel historiese gebeure aan mekaar. Sien die vreemde taalgrammatika-reëls as 'n gepaste patroon, en let op wanneer die reëls van die patroon afwyk. Dit sal leer interessanter maak en u help om konsepte beter te verstaan.
Dit is nie 'n spesifieke klas nie, maar dit is 'n algemene probleem dat dit die moeite werd is om te bespreek. U het onvermydelik groepsprojekte, wat beteken dat u lot nie meer 100% in u hande is nie.
As u 'n keuse van vennote het, probeer om mense vir u te kies weet goeie werk sal doen. Dit is mense wat hard werk en omgee vir hul grade. Vriende is miskien nie die beste opsie as hulle doodgewig is nie en as hulle uiteindelik moet dra. Maak dit vir die vriend duidelik dat dit nie persoonlik is nie - u voel net nie dat u goed saamwerk nie. As die vriend uiteindelik u vriendskap ontbind, omdat sy van u verwag om haar op te hef, en dit is nie omdat u 'n dwaas is nie, dan was die vriendskap waarskynlik nie so sterk om mee te begin nie.
As u nie 'n keuse van vennote het nie, en die onderwyser net 'n groep aan u toewys, moet u klaarkom met wat u het. Onderwysers is selde simpatiek met klagtes oor u span, en dit is onwaarskynlik dat u u maat sal kan verander. Wees gevlei as u met swakker leerlinge saamkom - die onderwyser kan glo dat u 'n positiewe invloed op hulle sal hê.
Sodra u groep ingestel is, fokus daarop om goeie werk te verrig. Behandel dit met dieselfde sorg en beplanning as wat u met u eie werk sou doen, en wees nie bang om die leiding te neem as daar geen optrede was nie. Hier is 'n paar wenke vir die hantering van groepsprojekte:
Skryf die take wat gedoen moet word en verdeel die werk onder groeplede. Die ideaal is dat u die take wil koppel aan die natuurlike vaardighede en belangstellings van mense, aangesien dit die algehele kwaliteit van u projek sal maksimeer.
Stel 'n tydlyn op vir mylpale wat u groep moet bereik. Maak seker dat die groep saamstem met die plan en die besonderhede verstaan.
Wees voorbereid op die verbreking van tydlyne en dink aan wat u in daardie gevalle sal doen.
Moenie bang wees om beheer te neem nie as daar geen aksie was nie.
Moenie aan ongelykheid hang nie. Soms is daar een man wat 'n volledige vlokkie is en nooit sy werk verrig nie, en jy moet uiteindelik sy gat bedek. Moet dit nie sweet nie. Fokus op die geheelbeeld: u graad.
Herverdeel sy werk aan die res van die span en hersien die plan, en maak weer eens seker dat die span instem met die algehele plan. Ja, die slapper kan dalk met 'n goeie punt op u rug ry, maar hy is waarskynlik ook geskroef vir sy individuele opdragte en vir ander klasse. Karma werk op sy manier.
As daar iets regtig frustrerend aan die groepsprojek was, kan u dit vir die onderwyser vertel. Soos ek herhaaldelik hierbo gesê het, is die boodskap aan die onderwyser baie belangrik. Die onderwyser doen nie wil hoor hoe jy tjank oor die feit dat jy nie 'n beter punt kry as gevolg van jou span nie. Die onderwyser doen nie verskonings wil hoor.
Die onderwyser doen wil weet van moontlike probleme en maniere waarop sy die klaskamerervaring kan verbeter.
top kunsskole in die usa
Hier is 'n voorbeeld van 'n slegte manier om met u onderwyser te praat oor 'n probleem met u groepsprojek:
'Dit is onregverdig dat ons 'n B gekry het weens Taylor. Sy was veronderstel om haar deel van die projek te doen, maar het halfpad uitgeval en ons het almal daarvoor betaal. Sy moet 'n C kry en ons moet 'n A. Ek wil haar nie eers in ons span hê nie, maar ons het nie 'n keuse gehad nie. Kan ek 'n beter punt kry? '
En hier is 'n beter manier om u onderwyser te nader:
'Ek wou u laat weet hoe ons groepsprojek verloop het, aangesien dit nuttig kan wees vir ons toekomstige projekte. Eerstens wil ek sê dat ek nie vir 'n beter graad argumenteer nie - as 'n groep deel ons almal verantwoordelikheid vir hoe ons dit gedoen het, en ons verdien ons graad.
So hier is die verhaal: toe ons met ons projek begin het, het ons die werk duidelik verdeel en almal was dit eens op 'n tydlyn. Halfpad tydens ons groepbyeenkoms het Taylor egter gesê dat sy besig is met tennis en belowe om meer werk te kry. Ons was almal klaar met ons onderdele en het haar vertrou, wat 'n fout was. Uiteindelik het ons twee dae voor die projek moes uitvind dat sy nog steeds niks gedoen het nie. Ons het geskarrel en probeer inklim, maar ons was almal besig sodat ons nie ons beste werk opgelewer het nie.
Ek het gedink dat ek hierdie storie met u sal deel vir toekomstige projekte vir ingeval dit nuttig is. As u belangstel, moet u na haar kant van die verhaal vra. '
Dit neem 'n totaal ander benadering. Eerstens maak u dit duidelik jy pleit nie vir 'n beter graad vooraf nie —Dit maak die onderwyser minder agterdogtig oor u motiewe en moedig haar aan om meer aandagtig na u verhaal te luister.
Dan stel u die feite voor, sonder emosionele vooroordeel, en aanvaar verantwoordelikheid vir u optrede. U vertel die onderwyser waarom dit nuttig kan wees, en u straal genoeg volwassenheid uit om aan te dui dat u self bevooroordeeld is, sodat sy ook vanuit Taylor se perspektief kan hoor.
In die ergste geval ignoreer die onderwyser jou. In die beste geval kan die onderwyser dit weer oorweeg om die span 'n slegte punt te gee as sy agterkom hoe nalatig of manipulerend die teleurstellende student was.
Moenie die maklike klasse ignoreer nie
Op die middelbare skool, toe ek 'n mollige kind was, het ek 'n B in PE gekry.
Jip. Ek het toe ook nie geweet dat dit moontlik was nie.
Dit blyk dat die PE-onderwyser vir almal 'n aantal fisieke eksamens gegee het - push-ups, sit-ups, stretches en myl-run-tyd - om u punte bymekaar te maak en u dan 'n punt te gee. Ek het redelik sleg gevaar met almal en het 'n B.
U kan sien hoeveel van my bogenoemde reëls ek misluk het:
Ek het nie die motivering gehad om goed te vaar nie, aangesien ek nie gedink het ek sou 'n A kry nie.
Ek het nie vroeg verstaan ​​hoe die klas eintlik gegradeer sou word nie.
Gegewe die kanse op iterasie-siklusse, het ek nie genoeg nadink oor my tekortkominge nie en het ek dus nie my metode van voorbereiding vir die eksamen verander nie.
Ek het uitgejaag en gesorg dat ek weet hoe PE op hoërskool gegradeer sou word. Ek hardloop my klein mollige boudjie weg. Op hoërskool het hulle hoofsaaklik deelname en bywoning gegradeer, so ek het uiteindelik goed gevaar.
Moenie 'n maklike A laat mis nie. Verstaan ​​hoe al u klasse gegradeer is, selfs die klasse waarin almal dink hulle sal 'n A kry. As u sleg gaan met u orkesonderwyser, sal u miskien verbaas wees met u finale punt.
Weereens, moet u nie hieroor steur deur na die onderwyser te marsjeer en uit te roep: 'Ek wil weet hoe ek 'n A in hierdie klas kan kry nie.' Maak dit duidelik dat u net aan die onderwyser se verwagtinge wil voldoen en wil verstaan ​​wat dit presies is.
Ons het al baie bespreek. Hier is 'n paar advies op die laaste oomblik, en dan word 'n paar opsommingspunte en 'n kontrolelys vir u akademiese gesondheid afgesluit.
Wenk 1: Kry objektiewe hulp
As u net so by iets betrokke raak as kursuswerk, kan dit moeilik wees om 'n stap terug te neem en u tekortkominge werklik te verstaan. 'N Kunstenaar is miskien nie die beste kritikus van haar eie werk nie.
As u ouers het wat omgee vir u sukses en bereid is om te help, stuur hierdie gids aan hulle en bespreek dit met hulle sodra hulle dit gelees het. Gesels oor watter dele u saamstem en met watter vaardighede u wil verbeter. Gee hulle u doelwitte en aksieplan vir u hoërskoolloopbaan, elke akademiese jaar en elke kursus. Lig hulle in oor u iterasiesiklusse sodat hulle nuwe idees kan bydra oor waar u verkeerd gegaan het en hoe u kan verbeter.
Meer belangrik, moenie vir hulle ontsteld wees nie en beskuldig hulle daarvan dat hulle geknou het as hulle probeer uithelp volgens die manier waarop u ooreengekom het. Dit maak almal maar ongelukkig.
As u ouers nie wil help nie, vind 'n vriend wat net soveel vir u omgee vir onderwys en kollege, en hou mekaar aan die taak. Selfs as u kompeterend voel met hierdie vriend in die universiteit, sal u mekaar waarskynlik tot hoër hoogtes lig as waar u afsonderlik sou wees.
Wenk 2: ken die probleemtekens en handel
Hoërskool kan stresvol wees, veral as u doelwitte hoog is. U berei nie net 'n sterk universiteitsaansoek voor nie, maar u navigeer ook op die sosiale toneel op hoërskool, bepaal wat u in u lewe wil doen en navigeer in u verhouding met u ouers. Soms kom alle dinge op die punt, en dit kan oorweldigend wees.
Herken fouttekens, besin of dit ernstige probleme is, en tree vinnig op as dit is. Hier is 'n paar belangrike vrae om jouself af en toe te vra:
Is jy diep ongelukkig? Voel u elke dag 'n slag, en weet u nie waarom u iets doen nie? Dink aan die oorsaak van hierdie gevoel. Miskien stoot u ouers u na 'n doel waarmee u nie identifiseer nie. Miskien is daar botsende aspekte in u lewe - om beter op skool te wees, kan beteken dat u sosiaal uitgewis word, sodat u in die middel vasgevang is. Probeer hieroor nadink, identifiseer moontlike oorsake en neem stappe om dit aan te spreek. (Makliker gesê as gedaan, ek weet, maar jy moet êrens begin.)
Kry u sewe tot agt uur slaap per nag? As dit nie die geval is nie, moet u u lewe herstruktureer sodat u in minder tyd meer lewer. Teken waar u tyd elke dag en elke week heen gaan, en kyk waar daar moontlikhede vir groot verbeterings is. Dit kan beteken dat u die huidige aktiwiteite sny en die tyd herfokus op iets nuttigs vir u aansoek.
Sleep een klas die ander? Spandeer u baie tyd om in een klas kop bo water te hou, ten koste van u ander grade? Oorweeg dit om die kursus te laat vaar. Hoe vroeër u hierdie probleem kan opspoor, hoe makliker kan u vermy om 'n permanente 'Onttrek'-punt op u transkripsie te kry. Maar selfs al is dit te laat om dit te vermy, is dit steeds verkieslik om dit te laat val bo die mis.
Laastens, moenie te trots wees om hulp te vra nie. Meer mense is bereid om u te help as wat u dink — u het nog net nie gevra nie. As u ouers of vriende nie ondersteun nie, soek hulp van u onderwysers en beraders. Dit kan 'n rukkie neem en verskeie pogings om iemand te vind wat vir u sal pleit, maar een bestaan ​​waarskynlik in u wêreld.
As u selfs 'n bietjie vermoed dat u probleme met geestesgesondheid het, soek onmiddellik hulp. Weereens, meer mense is bereid om te help as wat u dink.
Wenk 3: Berei voor vir Crunch Periodes — eindstryde en AP's
Die einde van elke semester en akademiese jaar is gewoonlik redelik stresvol. In plaas van 'n verskuilde tydlyn, kry u in die meeste klasse tegelyk eindeksamens. Nog erger, u moet dalk ook afsonderlik voorberei op AP-eksamens en die SAT / ACT.
Die goeie nuus is dat as u gedurende die res van die jaar 'n sterk grondslag opgebou het, jy is al 80% daar voordat jy vir finale eindstryd studeer. U het miskien besonderhede vergeet, maar die basiese boomstamme is nog steeds daar. Die voorbereiding vir die finaal is nou net om die inligting in u korttermyngeheue te laai vir herroeping.
As u baie nuwe materiaal vir 'n finale leer, is u te laat. Probeer die beste wat u kan, maar volgende keer fokus op volgehoue ​​inspanning gedurende die hele skooljaar.
Wat AP-kursusse betref, sal dit gewoonlik maklik wees om 'n A in die klas te kry, tensy u klas regtig maklik is en A die mees algemene graad is. Voorbereiding vir gestandaardiseerde toetse gebruik dieselfde vaardighede en beginsels, maak nie saak of dit 'n AP-toets of die SAT is nie. Ek bespreek hierdie beginsels in meer besonderhede in my gids oor hoe om 'n perfekte SAT-telling te behaal.
Wenk 4: Spoel en herhaal
Die hoërskool is vier jaar lank (duh). Die behoud van hoë prestasies gedurende die eerstejaar- tot die junior jaar vereis volgehoue ​​toewyding, motivering en hoë gehalte.
As u regtig goed vaar met 'n semester, wonderlike werk — neem tyd om dit te vier, maar stel u klaar om dit die volgende semester weer te doen.
Die goeie ding is dat hoe vroeër jy goeie gewoontes begin opbou, hoe makliker word dit. As u dit met die eerstejaar begin, sal die senior jaar 'n briesie wees en u sal goed voorbereid wees op die universiteit.
Die samevatting: Hoe om 'n 4.0 GPA op hoërskool te kry
Let op hoe die meeste van hierdie gids gegaan het ingesteldheid, u persoonlike sielkunde en gesonde gewoontes. Dit vorm 'n effektiewe raamwerk wat u kan toepas op elke klas en semester van die skool. Elke belangrike konsep wat gekry het Ek hier word 'n 4.0 GPA geskryf.
Die harde werk is eintlik om hierdie praktyke toe te pas en dit deur u hele loopbaan op hoërskool toe te pas.