Opsomming en oorsig: 1984 deur George Orwell
Literatuur Skrywers en tekste
1984 deur George Orwell
'N Kort opsomming en oorsig
In die land van Oceanië kyk Big Brother altyd na. Selfs die kleinste spoeg in jou gesig of 'n blik van erkenning van een persoon na 'n ander, is genoeg om iemand te veroordeel as 'n verraaier, 'n spioen of 'n gedagte-misdadiger. Winston Smith is 'n gedagtekrimineel. Hy is in diens van die partytjie om gedrukte geskiedenis te vernietig en te herskep om die party se behoeftes te pas. Hy weet wat hy doen, is verkeerd. Op een dag koop hy 'n klein dagboek, wat hy in sy huis weggesteek hou.
In hierdie dagboek skryf hy sy gedagtes oor Big Brother, The Party, en die daaglikse stryd wat hy moet deurwerk om net "normaal" te verskyn.
Ongelukkig neem hy 'n stap te ver en vertrou die verkeerde persoon. Hy word binnekort in hegtenis geneem, gemartel en weer geïnoktrineer. Hy word eers vrygestel nadat hy die diepste verraaiing begaan het, sy siel en gees heeltemal gebreek. Hoe kan daar hoop wees in 'n wêreld waar selfs sy kinders sal spioeneer teen sy ouer? Waar liefhebbers mekaar sal verraai om hulself te red? Daar is geen hoop nie - daar is net Big Brother .
Winston Smith se ontwikkeling in die loop van die roman is briljant. Die ingesteldheid, George Orwell, moes in - die staal wat hy in sy bene nodig gehad het - skryf oor hierdie eenmansaak se stryd vir individualiteit en onafhanklikheid, soos 'n nagemaak wat teen 'n oseaan geteister het, ongelooflik is. Winston se stadige ontwikkelende vertroue, sy klein besluite wat hom nader en nader aan groot besluite bring, die metodiese manier waarop Orwell Winston kan maak om besluite te neem en keuses te maak, is almal baie natuurlik en dus baie opwindend om te getuig.
Die minderjarige karakters, soos Winston se ma, wat net in herinneringe verskyn; of O'Brien, een wat in besit is van die "boek" van rebellie, is van essensieel belang om Winston te verstaan ​​en die dinamika tussen wat goed en kwaad is, wat 'n persoon 'n persoon of 'n dier maak.
Ook Winston en Julia se verhouding, en Julia self, is noodsaaklik vir die finale besluit.
Julia se jeug en ontsettende houding van Big Brother en The Party, in teenstelling met Winston se verset daarvan, wys twee interessante standpunte - twee haat van die kragstruktuur, maar haat wat vir baie verskillende redes ontwikkel het (Julia het nog nooit iets anders geken nie, so haat dit sonder enige hoop of begrip van dinge anders, Winston weet nog 'n keer, so haat met die hoop dat Big Brother verslaan kan word). Julia se gebruik van seks as 'n vorm van rebellie is ook boeiend, veral in verband met Winston se gebruik van skryfwerk / joernale.
George Orwell was nie net 'n goeie skrywer nie, maar 'n meesterlike. Sy skryfwerk is slim, kreatief en bedagsaam. Sy prosa is amper filmies - die woorde vloei so dat daar flitse van beelde in jou gedagtes ontstaan. Hy verbind sy leser aan die storie deur die taal.
Wanneer oomblikke gespanne is, weerspieël die taal en prosa dit. Wanneer mense geheimsinnig, bedrieglik of gemaklik is, weerspieël die styl dit. Die taal wat hy vir hierdie heelal, Newspeak , skep, word natuurlik in die storie opgeneem op 'n manier wat dit verstaanbaar maak, maar toepaslik anders, en die aanhangsel wat "The Principals of Newspeak" verduidelik - sy ontwikkeling, mutasies, doel, ens.
George Orwell se 1984 is 'n klassieke en 'n "moet-lees" op bykans elke literêre lys denkbaar en vir goeie rede. Here Acton het eenkeer gesê: "Krag is geneig om korrup te word, en absolute krag word absoluut beskadig." 1984 is die soeke na krag, in druk. Big Brother is die simbool van absolute, naby-almagtige krag. Dit is die figuurkop of simbool vir "The Party", 'n groep mense wat heeltemal geobsedeer word deur onbeperkte krag te dra deur die onderdrukking van alle ander mense. Om beheer te kry, gebruik die Party mense om die geskiedenis te verander, sodat Big Brother onfeilbaar voorkom en mense in 'n toestand van vrees hou, waar hulle altyd moet verdubbel eerder as om net te dink.
Orwell het duidelik bedenkings oor die koms van elektroniese media gehad en die potensiaal om dit misbruik of te verander om die partytjie aan te pas by mag se behoeftes.
Die uitgangspunt is soortgelyk aan Ray Bradbury se Fahrenheit 451 deurdat die primêre temas vernietiging van die self, blinde lojaliteit teenoor die regering en die wet is, en die uitskakeling van kreatiewe of onafhanklike gedagtes in druk.
Orwell verbind ten volle aan sy anti-utopiese visie; Die party se beheer en metodes, wat oor dekades vervaardig is, blyk beslis te wees. Interessant genoeg is die opvolging en gebrek aan gelukkige einde, alhoewel dit moeilik is om te dra, wat 1984 so 'n uitstaande roman maak: kragtig, gedagtesend en skrikwekkend. Dit het ander gewilde werke in dieselfde aar geïnspireer, soos Lois Lowry se The Giver en Margaret Atwood 's The Handmaid's Tale .