Seborrhea by honde: simptome, oorsake en behandelings - Gesondheid Lees Meer
Hoof Gesondheid Seborrhea by honde: simptome, oorsake en behandelings
Seborrhea by honde: simptome, oorsake en behandelings
Seborrhea by honde kan primêr of sekondêr wees, afhangende van die onderliggende etiologie en tyd van aanvang. Leer dit saam met ons ken.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Samuel Sanchez 03 Julie 2021.
Laaste opdatering: 03 Julie 2021
Seborrhea by honde is 'n relatief algemene dermatologiese toestand. Saam met pyoderma, dermatitis, epidermale kanker, outo -immuun siektes en ander patologieë, is dit een van die 10 algemeenste velsiektes in die hondewêreld. Seborrhea affekteer nie net honde nie, aangesien dit ook by katte en mense, onder andere soogdiere, gediagnoseer kan word.
Seborrhea kan primêr of sekondêr wees, dit wil sê, teenwoordig wees vanaf die geboorte van die hond of kan voorkom as gevolg van 'n onderliggende toestand. Lees verder as u alles wil weet oor hierdie velsiekte.
Wat is seborrhea by honde??
Seborrhea, ook bekend as seborrheiese dermatitis, is 'n veltoestand. In elk geval moet op gelet word dat hierdie woord verskillende kliniese prentjies bevat, van oormatige olieproduksie tot hyperkeratose, deur alopecia en sekere ernstige etiologieë.
In hierdie kliniese prentjie, die epidermale talgkliere van die blikkie produseer te veel olies —Sebum of talg— of 'n oormatige aantal epiteelselle word gesintetiseer, wat 'n skubberige, jeukende en verharde epidermis tot gevolg het. Die gebiede wat die meeste geraak word, is gewoonlik die gesig, flanke en gebiede wat velvoue bevat.
Selvervanging en talg beskerm die hond se vel op 'n normale manier. As beide egter in oormaat geproduseer word, word negatiewe epidermale toestande aangemoedig.
Tipes seborrhea by honde
Soos ons gesê het, Seborrhea is nie net 'n siekte nie, Dit bevat gewoonlik 'n stel kliniese foto's met soortgelyke aanbiedings en affekte. In die eerste plek is dit nodig om te beklemtoon dat die toestande volgens hul tyd van aanbieding soos volg geklassifiseer word:
Primêre seborrhea: is 'n oorerflike variant. Dit begin van 18 tot 24 maande van die hondjie se lewe manifesteer en ontwikkel steeds gedurende sy hele lewe.
Sekondêre seborrhea: in hierdie geval is daar 'n onderliggende siekte wat die toestand veroorsaak. Dit gaan gewoonlik gepaard met die produksie van etter, haarverlies en bakteriële infeksies.
Benewens hierdie klassifikasie, is daar ook twee verskillende soorte seborrhea, afhangende van die aard van die patologie. Ons bied hulle kortliks hieronder aan.
Soos studies aandui, die volledige epidermale omset by honde vind plaas in ongeveer 22 dae. Enige faktor wat mitosie, differensiasie of afskilfering van velselle bevorder, kan veroorsaak dat skubbe op die oppervlak van die hond, dit wil sê dooie selliggame, ophoop.
Epidermale verspreiding word onder meer bevorder deur plaaslike inflammasie, irritasie of die afskeiding van prostaglandiene en oestrogenen. By droë seborree gaan die vorming van epidermale skubbe nie gepaard met 'n oormaat vrystelling van talg nie, vandaar die naam - sicca of droog -.
Die talgkliere van soogdiere is naby elke haarfollikel geleë. In 'n normale situasie skei hulle talg af wat die vel gesmeer hou, beskerm en voorkom dat dit uitdroog. Ongelukkig produseer hierdie kliere in olierige seborrhea 'n oormatige hoeveelheid talg. In hierdie gevalle, epidermale skubbe gaan gepaard met 'n slegte reuk en 'n olierige vel.
Soos ons gesê het, kan seborrhea by honde primêr of sekondêr wees. Die primêre variant word as aangebore beskou, aangesien dit teenwoordig is vanaf die geboorte van die hond, hoewel dit nie eers in die eerste of tweede lewensjaar manifesteer nie. Soos aangedui deur die HHS Public Access wetenskaplike portaal, is hierdie toestand te wyte aan een of meer probleme by die sintetisering van die stratum corneum van die vel.
Oor die algemeen vind primêre seborree die oorsaak van genetiese mutasies wat die korrekte sintese van proteïene wat nodig is vir die vorming van korneosiete, die dooie velselle wat hernu word, voorkom. Sommige rasse is geneig tot hierdie toestand, aangesien hierdie gebrekkige gene sekerlik daarin 'vasgestel' is deur oormatige kruisings tussen familielede.
Cocker spaniel, basset hounds, worshonde, labradors en golden retrievers is 'n paar van die rasse wat geneig is tot primêre seborrhea.
Simptome van seborrhea by honde
Die simptome van seborrhea word duidelik, veral in ore, gesig, maag en velvoue. Sommige van die mees algemene kliniese tekens is die volgende:
Droë, skilferige vel, meer duidelik by seborrhea sicca.
Oormatige talgproduksie, in die olierige variant. Die hond se pels is blink en die hare kan "vas" sit. In hierdie toestand is slegte reuk ook baie algemeen.
Konstante jeuk in die gebiede wat die meeste geraak word. As die hond baie krap, kan dit ook wonde ontwikkel en gereeld bloei.
Ontsteking en purulente afskeiding. Seborrhea veroorsaak nie hierdie simptome nie, maar bevorder wel die vestiging van swam- en bakteriekolonies in die kwesbaarste gebiede. 'N Aansteeklike toestand kan veroorsaak dat wonde besmet raak of dat die vel nog meer ontsteek word as wat verwag is.
As u een van hierdie kliniese tekens by u hond opmerk, moet u vinnig na die veearts gaan. Tot 80% van die seborrhea is sekondêr, daarom is dit baie waarskynlik dat die hond 'n toestand het wat buite die vel behandel moet word. Die mees algemene oorsake is hormonale afwykings en allergieë, veral as die simptome in die volwasse ouderdom van die dier verskyn.
Soos aangedui deur die MSD Veterinary Manuals portaal, is die eerste stap in die diagnose van seborrhea by honde 'n gedetailleerde fisiese ondersoek. U moet nie net aandag gee aan die toestand van die vel nie, maar ook na die werking van al die vitale stelsels van die hond. Soos ons gesê het, ontstaan ​​baie seborrhea as gevolg van 'n probleem elders in die liggaam.
Die dermatologiese ondersoek moet die volgende parameters op die hond se vel aanteken: tipe en verspreiding van letsels, moontlike kolle van alopecia, teenwoordigheid of afwesigheid van slegte reuk, hoeveelheid dooie epidermale selle, konsentrasie van epidermale talg en algemene konsekwentheid bont. Ook Dit is baie belangrik om vas te stel of die toestand jeuk veroorsaak of nie.
As die jeuk in die aangetaste gebied nietig is, word moontlike allergieë, eksterne parasiete en ander toestande uitgesluit. In hierdie gevalle begin 'n mens 'n seborrhea van hormonale of primêre oorsprong vermoed. In elk geval, om die laaste van die variante te diagnoseer, moet die volgende stappe gevolg word:
Verkry van velmonsters. Dit word onder 'n mikroskoop waargeneem om die teenwoordigheid van parasiete uit te sluit.
Oppervlakkige velsitologie, om swam- of bakteriële infeksies wat seborrhea kan veroorsaak, uit te sluit.
Bloedtoets, om sistemiese mislukkings of hormonale wanbalanse uit te sluit.
As die hond se gesondheid voldoende is en dit alle toetse slaag, word vermoed dat 'n aangebore primêre seborrhea voorkom.
Behandeling van seborrhea by honde
Die behandeling moet op twee verskillende fronte fokus: die sneller beëindig en die simptome van die siek hond verlig. Alhoewel dit aanvullende benaderings is, kan dit heeltemal verskillende prosedures vereis, aangesien 'n velwond en 'n hormonale probleem op etiologiese vlak min te doen het.
Behandeling van seborrhea by honde kan veelvoudig wees, hang af of die toestand primêr of sekondêr is. Onder hulle vind ons die volgende:
Antibiotika: In die geval dat seborrhea infeksies bevoordeel, word die gebruik van effektiewe antibiotika teen die patogeen Staphylococcus pseudintermedius aanbeveel. Onder hulle val clindamycin en cephalexin op, teen 'n dosis van 10 tot 30 milligram vir elke kilo hond twee keer per dag. Die dosis kan slegs deur 'n veearts bepaal word.
Keratolitiese produkte: onder hulle val salisielsuur- en omega-3-vetsuuraanvullings op. Die funksie daarvan is om die oormaat dooie epidermale selle los te maak en die aangetaste gebiede bietjie vir bietjie te genees.
Keratoplastiese en versagtende produkte: verminder die produksie van korneosiete en waterverlies uit die vel, onderskeidelik.
Antifungale middels: dieselfde uitgangspunt as met antibiotika. As die toestand 'n mikose veroorsaak het, kan ketokonasool en mikonasool salf baie nuttig wees.
Soos ons gesê het, die meeste seborrhea simptome by honde is sekondêr. Daarom is dit noodsaaklik om na die onderliggende oorsaak van die toestand te kyk terwyl u die relevante epidermale produkte toepas. Slegs 'n veearts sal u effektief in hierdie hele proses help, dus moenie huiwer om na die kliniek te gaan as u hond een van die bogenoemde simptome het nie.