Wanderer I - Inligting
Wanderer I - Geskiedenis
(Sch .: dp. 300; 1. 106 '; b. 25'6 "; dr. 9'6"; s. 20 k .;
a. 1 20-par. P.r., 2 24-par. D. hoe.)
Die eerste Wanderer-'n seiljag wat op skoenerige tuig gebou is, gebou in 1857 in die skeepswerf van Joseph Rowland in Setauket, Long Island, N.Y., deur Thomas B. Hawkins-was oorspronklik die eienaar van kolonel John Johnson van New York en Louisiana. Na 'n vaart langs die Atlantiese kus en na die Golf van Mexiko waarin sy Charleston, SC besoek het; Brunswick, GA; Key West, Fla .; en New Orleans, keer Wanderer terug na New York waar sy spoedig verkoop word aan William C. Corrie van Charleston, SC. ​​Haar nuwe eienaar het verskeie veranderinge aan die skip aangebring, waarvan sommige - veral die installering van tenks wat 15.000 liter vars kon hou. water— dui daarop dat Wanderer as slaweskip ingerig is. Terwyl sy probeer om die hawe van New York te verlaat, is sy op 9 Junie 1858 deur die stoominkomster Harriet Lane as vermoedelike slaaf aangegryp en teruggesleep na Manhattan Island en naby die battery geanker. Die volgende oggend het federale amptenare die skoener ondersoek en gevind dat - alhoewel haar baie vinnige lyne en haar toerusting en toerusting waardevolle bates sou wees as sy die "swart goud" -handel sou betree - was daar geen afdoende bewys van 'n bose opset van haar eienaar, haar meester of bemanning nie.
Die seiljag was dus vry om die hawe skoon te maak, en sy vaar na Charleston waar sy op 25 Junie aankom. Daar is haar uitrusting as slaweskip voltooi voordat sy op 3 Julie na Port of Spain, Trinidad, begin het. Na 'n aangename besoek verlaat sy die hawe op die 27ste, steek die Atlantiese Oseaan oor en kom op 16 September die Kongorivier binne. Sy het 'n epidemie van geelkoors, wat toe in die Kongo woed, trotseer, en ongeveer 500 swartes aan boord geneem en op 18 Oktober na Noord -Amerika gevaar. Sy is kortstondig deur die USS Vincennes agtervolg toe sy die mond van die rivier verlaat, maar haar Amerikaanse agtervolgers vinnig oortref. Aan die einde van 'n reis van ses weke waarin baie van die gevangenes gesterf het, het Wanderer op 28 November by Jekyll Island aangekom en haar menslike vrag afgelewer.
Die aankondiging van Wanderer se aankoms het vinnig versprei, en daar het baie geskille ontstaan ​​- beide siviel en strafregtelik - maar het geen skuldigbevindings tot gevolg gehad nie. Gedurende die volgende twee jaar het die eienaarskap van die vaartuig verskeie kere verander, en by een geleentheid is die skip gesteel en op 'n seerower en seevaart na die see geneem. Naby die kus van Afrika het die eerste stuurman 'n muitery gelei en die kaptein van die seerower in 'n klein bootjie op see gelaat voordat hy die skip op Kersaand 1859 na Boston teruggebring en haar aan die owerhede oorgegee het.
'N Week voor die uitbreek van die burgeroorlog, arriveer Wanderer op 5 April 1861 uit Key West, Fla., Uit Havana Kuba, onder die Suid -Afrikaanse register. Sy is in die hawe vasgevang tydens die bombardement van Ft. Sumter op 12 April 1861 en in Mei 1861 gekonfiskeer om te verhoed dat sy deur die Konfederasie as 'n privaat persoon gebruik word. Sy het vanaf 27 Junie uit Key West vervoer en hout, steenkool, water en pos na die vaartuie van die Gulf Blockading Squadron vervoer. Op 30 November het sy die Britse skoener Telegraph voor Key Vaccas, Florida, gestop. By die ondersoek van die vaartuie se papiere het Wanderer die Britse skoener vrygelaat, maar die voorval het nietemin op 8 Maart 1862 'n diplomatieke protesoptrede van die Britte veroorsaak.
Toe die vlootmagte van die Unie op 20 Januarie 1862 verdeel is, is Wanderer toegewys aan die nuutgestigte Oos -Golf -blokkade -eskader. Sy het voortgegaan met die voorsiening en versending van pligte tussen Tortugas, Fla., En Havana en Kaap San Antonio, Kuba. Vroeg in Julie 1862 het Wanderer langs Indian River en Jupiter Inlet, Fla., Gepatrolleer op soek na moontlike blokkade -hardloopaktiwiteite, maar niks gevind nie. In Oktober 1862 word sy aangestel by die blokkade van St. Andrew Bay, Fla. Sy het teen 1 Januarie 1863 teruggekeer na Key West vir herwinning en het vroeg in Maart tussen Saint Marks en Cedar Keys, Fla. Saam met Ezilda het sy op 25 Maart die sloep Ranger van Cedar Keys gevang. Wanderer vang ook die skoener Annie B. en haar vrag katoen op 17 April 1863 van Egmont Key, Florida af. Op 30 April gaan Wanderer na Key West vir uitgebreide herstelwerk aan haar romp en spartjies.
Intussen het stadig stappe in die noorde teen die skip plaasgevind; en die skoener is in Mei 1863 deur die pryshof van Philadelphia veroordeel en is terselfdertyd deur die Unie -vloot aangekoop.
Wanderer het Key West vroeg in Mei verlaat vir patrolliediens wes van Tortugas. Sy het in Junie in Tampa Bay, Florida, gestop en het teen 15 Julie teruggekeer na Key West om as hospitaalskip herstel te word. Sy het in die herfs en winter gewoon gebly en veranderings ondergaan om haar voor te berei op hierdie nuwe rol, en sy was gereed in die lente. Warm en vogtige weer het egter 'n epidemie van geelkoors na Key West gebring gedurende Junie en Julie 1864. Alle bemanningslede aan boord van Wanderer het siek geword, en een is dood. Die vaartuig het die oorblywende maande van 1864 as 'n wagskip by Key West deurgebring.
Wanderer het vinnig agteruitgegaan tydens haar relatiewe onaktiwiteit. Op 1 Junie 1865, kort na die beëindiging van vyandelikhede, het admiraal Cornelius K. Stribling, bevelvoerder van die East Gulf Blockading Squadron, meegedeel dat Wanderer weens haar onwaardige toestand nie noordwaarts gestuur word nie. Sy is op 28 Junie 1865 op 'n openbare veiling te Key West verkoop deur A. Patterson aan Packer & Watson. Sy het daarna die piesanghandel begin en in handelsdiens diens gedoen totdat sy op 21 Januarie 1871 van Kaap Maisi, Kuba, verlore gegaan het.
Die swerwer is 'n Ou -Engelse gedig wat slegs bewaar is in 'n bloemlesing bekend as die Exeter Book, 'n manuskrip wat uit die laat 10de eeu dateer. Dit tel 115 reëls alliteratiewe vers. Soos dikwels die geval is in die Angelsaksiese vers, is die komponis en samesteller anoniem, en binne die manuskrip is die gedig sonder titel.
Die meter van die gedig bestaan ​​uit vier-spanning reëls, verdeel tussen die tweede en derde spanning deur 'n caesura. Elke caesura word in die manuskrip aangedui deur 'n subtiele toename in karakterafstand en met punte, maar moderne gedrukte uitgawes gee dit meer duidelik. Soos die meeste ou Engelse poësie, is dit in alliteratiewe meter geskryf.
Die swerwer dra die meditasies van 'n eensame ballingskap oor sy vorige geluk as 'n lid van sy bende, sy huidige ontberings en die waardes van verdraagsaamheid en geloof in die hemelse Heer oor. Die vegter word geïdentifiseer as eardstapa (reël 6a), gewoonlik vertaal as "wanderer " (van oord betekenis 'aarde ' of 'land ', en steppan, wat beteken ' om te stap '), wat in die koue see dwaal en loop " paaie van ballingskap " (wræclastas). Hy onthou die dae toe hy as jongman sy heer gedien het, saam met kamerade feesgevier het en kosbare geskenke van die heer ontvang het. Tog het die noodlot (wyrd) teen hom gedraai toe hy sy heer, familielede en kamerade in die geveg verloor het - hulle verdedig hul vaderland teen 'n aanval - en hy is in ballingskap gedryf. Sommige voorlesings van die gedig sien dat die swerwer eers deur drie fases vorder as die anhoga (eensame man) wat stilstaan ​​by die dood van ander krygers en die begrafnis van sy heer, dan as die modcearig man (man wat bedroef is) wat mediteer oor ontberinge in die verlede en oor die feit dat massamoorde in die geskiedenis ontelbaar was, en uiteindelik as die snottor -modus (verstandig in gedagte) wat besef het dat die lewe vol ontberinge en verganklikheid en lyding is en dat alles deur God beheer word. Ander lesings aanvaar die algemene stelling dat die ballingskap die menslike geskiedenis, sy eie ingesluit, in filosofiese terme verstaan, maar dit wys daarop dat die gedig elemente gemeen het met die slag van Maldon, en 'n ander gedig oor 'n Angelsaksiese nederlaag.
Die spreker besin egter oor die lewe terwyl hy jare in ballingskap was, en het tot 'n mate sy persoonlike hartseer oortref. In hierdie opsig is die gedig 'n wysheidsgedig. Die degenerasie van 'aardse heerlikheid' word in die gedig as onvermydelik voorgestel, in kontras met die tema van redding deur geloof in God.
Datums in die geskiedenis van Wanderer
As u vrae het oor Audi of ons produkte, maar nie 'n joernalis is nie, kontak ons ​​kliëntediensafdeling by:
Audi x Design Shanghai 2021: nuwelinge in regeneratiewe ontwerp
Vier vordering | Regé-Jean Page en die Audi Q4 e-tron
'N Verhaal van vooruitgang: Stella McCartney
Op 26 Februarie begin die oprigting van "Chemnitzer-Velociped-Depot Winklhofer & Jaenicke"
Op 4 Januarie is die WANDERER -naam vir die fietse van die onderneming aangeneem
Verandering van maatskappy se naam na WANDERER Fahrradwerke AG, voorheen Winklhofer & amp Jaenicke, Schönau/Chemnitz, op 5 Mei
Begin van die vervaardiging van masjiengereedskap
Begin van motorfietsproduksie
Begin van tikmasjienproduksie (merk "Continental")
Eerste eksperimente in motorontwerp
Vanaf 15 Januarie: WANDERER Werke, voorheen kapitaal van Winklhofer & Jaenicke AG: 1,6 miljoen Marks, het in 1915 toegeneem tot 5,25 miljoen Marks
Begin van WANDERER motorproduksie
Teen hierdie jaar is meer as 10 000 motorfietse en meer as 2 000 motors gebou.
Die prys van die 1,5 pk motorfiets was ongeveer 750 punte, en die WANDERER Puppchen -motor het 4 000 punte gekos
Die Wanderer W 10 met 'n viersilinderenjin van 30 pk verskyn op die mark. Hierdie model was tot 1932 in verskillende weergawes beskikbaar
Wanderer se motorproduksiebedrywighede is verskuif van die hoofaanleg in Chemnitz-Schönau na 'n nuut opgerigte aanleg in die Chemnitz-voorstad Siegmar
Die nuwe Wanderer-ses-silinder tipe W 11 het die modelreeks na bo uitgebrei
Wanderer -motorfietsproduksie het afgeneem. Die produksiefasiliteite is aan NSU en die Tsjeggiese maatskappy Janacek verkoop. Oprigting van die JAWA -onderneming (Janacek/Wanderer) in Praag
Ferdinand Porsche het 'n moderne generasie ses-silinder enjins vir Wanderer Werke AG ontwikkel
Wanderer Werke AG verkoop sy motorafdeling aan Auto Union AG. Die masjiengereedskap, kantoormasjinerie en afdelings vir fietsproduksie het binne Wanderer Werke AG gebly
Teken in om persverklarings te ontvang
Oor die Audi MediaCenter
Die aangeduide verbruiks- en emissiewaardes is bepaal volgens die wettig gespesifiseerde meetmetodes. Sedert 1 September 2017 is tipe goedkeuring vir sekere nuwe voertuie uitgevoer in ooreenstemming met die Worldwide Harmonized Light Vehicles Test Procedure (WLTP), 'n meer realistiese toetsprosedure vir die meting van brandstofverbruik en CO2 emissies. Sedert 1 September 2018 het die WLTP die New European Driving Cycle (NEDC) geleidelik vervang. As gevolg van die meer realistiese toetsomstandighede, is die verbruik en CO2 die gemete emissiewaardes is in baie gevalle hoër as die waardes wat volgens die NEDC gemeet word. Bykomende inligting oor die verskille tussen WLTP en NEDC is beskikbaar by www.audi.de/wltp.
Op die oomblik is dit steeds verpligtend om die NEDC -waardes oor te dra. In die geval van nuwe voertuie waarvoor goedkeuring deur WLTP uitgevoer is, word die NEDC -waardes afgelei van die WLTP -waardes. WLTP -waardes kan vrywillig verskaf word totdat dit verpligtend is. As NEDC -waardes as 'n reeks aangedui word, verwys dit nie na 'n spesifieke voertuig nie en is dit nie 'n integrale deel van die aanbod nie. Dit word slegs verskaf vir die vergelyking tussen die verskillende voertuigtipes. Bykomende toerusting en bykomstighede (onderdele vir aanhegting, bandgrootte, ens.) Kan die relevante voertuigparameters verander, soos gewig, rolweerstand en aerodinamika en, soos weer- en verkeerstoestande sowel as individuele bestuurstyl, 'n voertuig se elektriese kragverbruik, CO2 emissies en prestasie syfers.
Hierdie seiljag het verslaafde Afrikane verhandel lank nadat die slawehandel afgeskaf is
Die 19de-eeuse skip die Swerwerwas 'n weelderige plesierjag met 'n sinistere onderkant: 'n versteekte dek waar honderde slawe van Afrikaners gevange gehou en onwettig in die Verenigde State van Amerika verhandel is. Nou, byna 165 jaar na die SwerwerDie laaste reis van die Finding Our Roots African American Museum in Houma, Louisiana, vertel die verhale van die mense wat die transatlantiese kruising oorleef het en in die Amerikaanse suide gaan woon het.
Soos Margie Scoby, president en kurator van die museum, aan die Courier 's Kezia Setyawan, die skep van die museum se nuutste uitstalling — getiteld " Bloed, sweet en trane " — was 'n vervullende en diep persoonlike ervaring.
Glo dit of nie, ek is opgewonde omdat ek uitgevind het dat dit een van my gesinne was wat aan boord was, en sy sê. Dit kan oorweldigend word, maar my voorouers dryf my. "
Finding Our Roots onthul die uitstalling tydens 'n groot heropening wat verlede maand gehou is. Soos baie instellings regoor die land, is die museum die afgelope jaar gesluit weens Covid-19-beperkings.
Hierdie museum beeld soveel uit en onthul die skoonheid wat ons het, ongeag die uitdagings waarmee ons te staan ​​gekom het, en Constance Johnson, stadsraadslid van Thibodaux, wat die heropening van 24 April bygewoon het, vertel Setyawan vir 'n aparte Koerier artikel. Vandag is 'n dag van liefde. "
Volgens die Associated Press (AP), " Bloed, sweet en trane " bevat grondversamelings van plantasies in die omgewing, foto's van die laaste jare van wettige slawerny en dokumente wat besoekers kan help om hul eie familieverbintenisse met die mense wat slawe is, te ondersoek plaaslike plantasies.
Dit bring ons die sterkstes en die beste wat hulself in kultuur en erfenis inspan en ons 'n nalatenskap nalaat wat elkeen van ons sal bind, " Betsy Barnes, perssekretaris van Louisiana, luitenant -goewerneur Billy Nungesser, vertel Koerier.
Alhoewel die Kongres die handel in slawe van buite die land in 1808 verbied het, het die ondergrondse slawehandel voortgeduur tot naby die aanvang van die burgeroorlog. Die Swerwer was een van die laaste bekende onwettige slaweskepe wat die VSA binnegekom het, waarvoor Christopher Klein geskryf het History.com in 2016 het William Corrie en Charles Lamar — twee prominente " vuurvreters, " of advokate vir die heropening van die internasionale slawehandel — die seiljag in 1858 gekoop en dit weer aangebring om gevange te hou, 'n versteekte dek en 15.000 te installeer -gallon varswatertenk.
In Julie 1858 het die skip die hawe verlaat terwyl hy die wimpel van die New York Yacht Club gevlieg het, waar Corrie lid was. Die bemanning vaar na die weskus van Afrika, waar hulle byna 500 slawe gekoop het, die meeste van hulle tienerseuns. Baie van die verslaafdes het gesterf tydens die reis van ses weke, maar ongeveer 400 het na Jekyll Island, Georgia, gekom. Hulle is daarna in slawemarkte regoor die suide verkoop.
Gegewe die onmoontlikheid om die toeloop van gevangenes uit Afrika na die slawemarkte stil te hou, is Corrie, Lamar en ander betrokkenes by die skema spoedig in hegtenis geneem en verhoor in die federale hof in Savannah. Maar die jurie van wit suidelike mans het geweier om hulle skuldig te bevind. (Volgens die Massachusetts Historical Society was een van die regters in die saak eintlik die skoonvader van Lamar.) In Mei 1861 het die federale regering beslag gelê op die Swerwer as 'n vyandelike vaartuig en gebruik dit in blokkades van die Konfederale hawens. Die skip het uiteindelik in 1871 aan die Kubaanse kus gesink.
Die swerwer was 'n weelderige seiljag met 'n gruwelike geheim. (U.S. Naval Historical Center / Dictionary of American Naval Fighting Ships via Wikimedia Commons onder openbare domein)
Skryf vir die Tydskrif van Jekyll Island in 2018 het Rosalind Bentley berig oor die lewe van 'n oorlewende van die Swerwer: Ciluc ängy, later bekend as Ward Lee. Slegs vyf jaar na sy aankoms in die VSA is Lee bevry, maar hy het in 'n vreemde land gestrand gebly. Jare later skryf hy 'n openbare brief waarin hy hulp soek om na Afrika terug te keer.
Die ontvanklike lees: " Ek is op pad na my ou huis as God met my is. "
Maar Lee kon nooit terugkeer huis toe nie. Sy agterkleinseun, Michael Higgins, vertel Jekyll -eiland dat Lee eerder 'n vaardige vakman geword het. Higgins onthou hoe sy ouma verhale oor haar oupa vertel terwyl hy 'n kierie wat hy uitgekap het, vasgehou het.
Sy het gesê dat hy altyd gepraat het oor hoe ons die gesin bymekaar moet hou, " verduidelik Higgins.
Die laaste bekende slaweskip wat in die VSA aangekom het, die Clotilda, was ook die middelpunt van onlangse pogings om gesinne weer met hul geskiedenis te verbind. In 2019 het navorsers die oorskot van die skip langs die Mobile River ontdek, soos Allison Keyes berig het Smithsoniantydskrif destyds. Die Alabama -gemeenskap van Africatown, gestig deur sommige van die afstammelinge van mense wat handel dryf op die Clotilda, het saam met historici en navorsers aan die projek gewerk.
Een van die dinge wat so kragtig hieroor is, is deur aan te toon dat die slawehandel later verloop het as wat die meeste mense dink, dit praat oor hoe sentraal slawerny was vir die ekonomiese groei van Amerika en ook vir die identiteit van Amerika, en# 8221 Smithsonian -sekretaris Lonnie Bunch, destyds die direkteur van die National Museum of African American History and Culture, vertel Smithsonian. Vir my is dit positief, want dit plaas 'n menslike gesig op een van die belangrikste aspekte van die Afro -Amerikaanse en Amerikaanse geskiedenis. Die feit dat u daardie afstammelinge in die stad het wat stories kan vertel en herinneringe kan deel, en skielik is dit werklik. "
Redakteursnota, 12 Mei 2021: Hierdie verhaal het voorheen gesê dat Michael Higgins die kleinseun van Lee was. Trouens, Higgins is die agterkleinseun van Lee.
Oor Livia Gershon
Livia Gershon is 'n vryskutjoernalis in New Hampshire. Sy het onder meer vir JSTOR Daily, die Daily Beast, die Boston Globe, HuffPost en Vice geskryf.
Verander die loop van die geskiedenis met Wanderer - 'n PS VR -avontuur oor tydreise
Reis terug deur die geskiedenis om die ineenstorting van die beskawing te voorkom.
Die lot van die mensdom lê in u hande. Geen groot probleem nie? Ons hoop dat u tyd gereed het om skoene te berei, want ons is baie opgewonde om uiteindelik ons ​​teaser -sleepwa vir Wanderer te deel! Kyk hieronder na hierdie epiese en unieke VR-avontuur-gebring na PS VR deur ons Indie-spelstudio's Oddboy en M Theory in Nieu-Seeland.
Wanderer neem jou deur die eeue terug om die lot van die mensdom te hervorm. As Asher Neumann speel jy 'n onverwagte reis om die geskiedenis te verander.
U bevind u in 'n alternatiewe, apokaliptiese tydlyn, waar die soektog begin na u verlore woonstel van u grootvader en die geheimsinnige artefakte wat daarin is. Met die ontdekking van 'n ongewone polshorlosie, smee u 'n vriendskap en ontsluit u die krag om tyd en ruimte te deurkruis.
Wanderer kombineer 'n unieke mengsel van raaisels in die ontsnapkamerstyl en praktiese aksiesekwensies waarmee u voorwerpe en gebeurtenisse uit verskillende tydperke op soms onwaarskynlike en vindingryke maniere bymekaar kan bring. Neem 'n stap terug in die geskiedenis, met volledige bewegingsbeheer op twee PS-bewegingsbeheerders, om pragtig gedetailleerde wêrelde te beleef wat realisties word met realistiese en innoverende fisika-gebaseerde interaksies.
Ontdek verraaiers in die dood van 'n wapenwedloop terwyl u kodes tydens WO2 onderbreek. Berei ingewikkelde masjinerie voor saam met die waansinnige uitvinder Nikola Tesla terwyl u help om sy wêreldkragmasjien voor te berei. Neem die verhoog in 1969 en gee die optrede van u lewe om 'n generasie te verenig. Verdedig 'n koning en die beskawing teen 'n onvermydelike ondergang in die 1500's. Wanderer, vergesel van 'n filmopname, vang die klanke van hierdie omgewings vas en verweef dit met die verhaal terwyl dit ontvou
Het u alles wat nodig is om deur die geheime van die verlede te navigeer en die ineenstorting van die beskawing te voorkom? Volg u wat u weet waar is, of speel daar kragte buite u beheer?
Nou, as ons maar altyd na Q3 2021 kon reis wanneer Wanderer vrygestel word. Ons kan nie wag vir u om in te spring nie! Laat ons intussen weet waaroor u die meeste opgewonde is in die kommentaar hieronder.
Die geskiedenis van The Wanderer
Onder die redaksie van Joseph Matt (die oupagrootjie van die huidige uitgewer), was Der Wanderer 'n belangrike rol in die bevordering van die beginsels van die kerk se sosiale leer soos uiteengesit in pous Leo XIII se groot ensikliek, Rerum Novarum. Die koerant was ondersteunend van vakbonde wat georganiseer het met 'n gevoel van solidariteit onder hul lede, wat gewoonlik tot 'n spesifieke ambag of beroep behoort. Aan die ander kant was dit skepties oor die groot industriële vakbonde wat dikwels hul doelwitte bevorder met 'n beroep op klaskonflik en ideologie - 'n benadering wat in die sosiale ensiklieke verwerp word.
In 1931 het Der Wanderer saam met The Wanderer in Engels verskyn, en die twee tydskrifte het gelyktydig gepubliseer tot 1957 toe die Duitse taal Der Wanderer opgehou het om te publiseer. Gedurende die 1930's en 1940's was Wanderer -redakteurs baie betrokke by die groeiende liturgiese beweging in die Verenigde State onder leiding van Dom Virgil Michel, O.S.B., van St. John's Abbey in Collegeville, Minnesota. Terwyl die wêreld met vrees en fassinasie na Adolf Hitler se bewind aan bewind in Duitsland gekyk het, was The Wanderer een van die eerstes wat Nazisme as totalitêr en teenoor Christelike beginsels verwerp het. In September 1933 word die koerant uit Duitsland belet waar dit ongeveer 1200 lesers bereik het. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het sy redakteur, Joseph Matt, elke week die verloop van die oorlog dopgehou en 'n reeks briljante en deurdringende ontledings gepubliseer van die langtermyn geopolitieke gevolge van wat hy as 'n onheilige alliansie tussen die Westerse moondhede en Kommunistiese Rusland beskou het. . Hy voorspel tereg die stap van Josef Stalin om die Sowjet -hegemonie uit te brei namate die Nazi -mag verpletter word en die Weste huiwer om die Sowjets uit te daag. Nie verrassend nie, toe die oorlog in 1945 tot 'n einde gekom het, eis die amptelike Sowjet -koerant, Pravda, dat die Amerikaanse regering The Wanderer onderdruk "omdat hulle die Geallieerdes aangespoor het om oorlog te voer teen die Sowjetunie of haar uit die Verenigde Nasies te verdryf."
As ons nadink oor die 125 jaar van The Wanderer se geskiedenis in 1992, het Al Matt Jr. (huidige uitgewer se vader), terwyl hy nadink oor die toekoms van hierdie tydskrif, besef dat die uitdagings wat voorlê fundamenteel nie anders is as dié wat nie net The Wanderer se verlede, maar ook die tweeduisend jaar geskiedenis van die Kerk.
Meer as sestig jaar gelede, in 'n kommentaar in die eerste uitgawe in Engels van The Wanderer, (die oupagrootjie van die huidige skrywer), beoordeel redakteur Joseph Matt die gemoedstoestand van die samelewing terwyl oorlogswolke versamel en die wêreld in die Groot Depressie insink.
'Die huidige krisis', het hy verklaar, 'is nie 'n gevolg van 'n tydelike wanorde nie, maar die logiese gevolg van toestande wat veroorsaak word deur verkeerde idees wat te lank geheers het en dringend 'n deeglike heropbou van ons sosiale orde vereis op grond van solidariteit, onder die sterre van geregtigheid en liefdadigheid. "
En wat was die verkeerde idees? Die woorde van Joseph Matt is net so beskrywend van die wanordelike wêreld van vandag as van die wêreld in 1931:
'Ons ouderdom neig tot oppervlakkigheid. Dit gee nie om om met beginsels gepla te word nie. Dit glo nie in onveranderlike wette en beginsels nie. Dit verkies om saam met Rousseau te glo in die sosiale kontrak, in die reg van elke ouderdom en elke generasie om sy eie standaarde op te stel. Dit is tevrede met tydelike verskuiwings, en laat dit aan die nageslag oor om die gevolge van die dwaasheid en onnoselheid van die voorafgaande geslagte te belas.
'Dit is 'n kenmerk van elke eeu sedert die liberalisme aan bewind gekom het. Dit is al baie jare 'n kenmerk van ons eie land, ongeag watter party die meerderheid gehad het. "
Pous Johannes Paulus ll groet redakteur emeritus Al Matt Jr. by 'n weeklikse gehoor in Rome in die 1980's
Vatikaan II en daarna
Die lang geskiedenis en 'institusionele geheue' van die Wanderer het dit goed gedien met die opening van die belangrike Tweede Vatikaanraad en die generasie wat daarna gevolg het. Deur die Kerk uit te breek uit wat sommige waarnemers 'beleggingsmentaliteit' noem in 'n nuwe benadering tot evangelisasie en dialoog met die wêreld, het die raad positiewe sowel as vernietigende energie ontketen. Die Wanderer self het gely onder die verdeeldheid en omwentelinge na die raad. In 1967 verlaat die redakteur Walter Matt die koerant oor 'n geskil oor die betekenis van Vatikaan II. Hy beskou dit nie soseer as 'n hervorming en 'n vernuwing van die Kerk nie, maar as 'n revolusie wat dreig om die Kerk self te ondermyn. Sy broer, Alphonse J. Matt, oudste (die huidige skrywer se oupa), het die leisels by The Wanderer oorgeneem en die lesers daaraan herinner dat die eintlike bedoeling van die raad 'n hernieude evangelisering van die wêreld vir Christus en 'n persoonlike vernuwing van elke individuele Katoliek.
Vir The Wanderer was die raad nie 'n verwerping of afstanddoening van tradisie nie, maar 'n ontwikkeling van die tradisie, wat vir 2000 jaar deur die Heilige Gees beskerm is, om die Kerk beter in staat te stel om die Evangelie aan alle mense te bring. Die jare sedert die raad was onstuimig vir die kerk sowel as vir die swerwer. 'N Gees van onenigheid, eksperimentering en vernuwing het baie lede van die geestelikes, godsdienstige en teoloë deurdring. Die uitwerking op kategese, liturgie en tradisionele Katolieke praktyke was beduidend. Selfs biskoppe was verdeeld oor hul siening van die raad. Die mees verdelende kwessie in die post -versoenbare kerk was die kontrasepsie (met skerp fokus tydens die ontwikkeling van die "pil" in die vroeë 1960's), en dit het hernude en omstrede debatte oor seksualiteit veroorsaak. Pous Paul VI het hierdie uitdaging die hoof gebied en hoop om die probleem op te los met die ensikliese Humanae Vitae. The Wanderer was onwankelbaar in die verdediging van die ensikliek en het gehelp om ondersteuning vir Humanae Vitae te mobiliseer deur saam met 'n paar ander Katolieke leiers saam te werk met die organisering van Catholics United for the Faith.
Die Wanderer was meer en meer in stryd met die teoloë, geestelikes, godsdienstige en biskoppe wat die raad as voorwendsel gebruik het vir die bevordering van nuwe en nie -tradisionele programme. Die koerant was 'n sterk teenstander van die oproep tot aksieprogram in 1976, wat gedreig het om die bande van die Kerk in die Verenigde State met die Vatikaan los te maak en met 'n linkerkant gebuig te fokus op sosiale verandering. Sommige nuwe kategismes, liturgieë en skriftuurlike teorieë was gereelde teikens van die skrywers en redaksionele van The Wanderer.
Al Matt Jr. se lang ampstermyn by The Wanderer het saamgeval met die era van onenigheid na die einde van die Tweede Vatikaanse Raad.
Die hersiening van die ritueel van die Misoffer wat deur pous Paulus VI gelas is nadat Vatikaan II verdeeldheid onder Katolieke geskep het. Terwyl The Wanderer wel 'n paar voorbehoude uitgespreek het oor die omvang en karakter van die hervormings, het die redaksie die gesag van Paulus VI oor die liturgie verdedig. Hierdie standpunt het daartoe gelei dat duisende lesers hul intekeninge beëindig het - nie die laaste keer dat The Wanderer intekeninge verloor oor 'n omstrede redaksionele posisie nie!
Baie van die verlore intekenare het gewys op wydverspreide misbruik in die liturgie as die rede vir hul verwerping van die Tweede Vatikaanraad en die Novus Ordo. The Wanderer het breedvoerig verslag gedoen oor episodes van die misbruik en 'n beroep op die biskoppe gedoen om liturgiese eksperimentering en ongehoorsaamheid te beëindig. Dit was 'n gereelde onderwerp in Al Matt se hoofartikels.
In die Wanderer van 17 Mei 2001 skryf hy byvoorbeeld 'n hoofartikel met die titel "The Bishops Can End Our Liturgical Nightmare", waarin hy Liturgiam Authenticam verwelkom, die vyfde instruksie van die Vatikaan "For the Right Implementation of the Constitution on the Sacred Liturgy van die Tweede Vatikaanse Raad. "
Hy het geskryf: "Terwyl The Wanderer Pous Paulus VI se bekendmaking van die Novus Ordo -mis behoorlik aanvaar het, aanvaar hierdie tydskrif ook die beginsels van vertaling in die volksmond waarop pous Paulus VI en die raadsvaders aangedring het. Dat hierdie beginsels nie nagekom is nie - selfs die mees fundamentele beginsel dat die onderliggende teologie van die Latynse tekste in die vertaling duidelik moet wees - het die afgelope 30 jaar honderde bladsye van The Wanderer gevul. "
'Nou, The Wanderer is 'n leier in die bevordering van die hervormings van Summorum Pontificum, pous Benedictus XVI se motu proprio uit 2007, wat die tradisionele liturgie in groter mate kan gebruik. Die vele rubriekskrywers en bydraers seën die koms van die nuwe, gekorrigeerde vertaling in die Verenigde State. "
Die koerant het ook die pous se apostoliese konstitusie Anglicanorum Coetibus uit 2009 beklemtoon, wat persoonlike ordinariate verskaf het om Anglikane in staat te stel om die Katolieke Kerk te betree, en sy ensikliese Caritas van 2009 in Veritate, wat verduidelik hoe liefdadigheid in waarheid die kern van die kerk se sosiale leer is.
Onder leiding van Al Matt Jr., het The Wanderer die Katolieke onderrig en dissipline oor die huwelik en die heiligheid van die lewe voortdurend en kragtig verdedig teen die aanval van kritici, hetsy binne of sonder die kerk. Gedurende die pontifikate van pous Johannes Paulus II en pous Benedictus XVI, het The Wanderer die wonderlike leerstellings van die pouse oor hierdie belangrike kwessies ondersteun.
The Wanderer sit vandag sy belangrike rol in die Katolieke pers voort onder die huidige redakteurskap van Peggy Moen, wat meer as 30 jaar as ons mede -redakteur deurgebring het.
God se wil, The Wanderer -koerant en sy getroue familie van skrywers en lesers sal nog jare lank verder gaan as die pelgrimstog van 150 jaar, die koers volg en ons missie voortsit. uiteindelike fokus: "om alle dinge in Christus te herstel."
Die verhaal van die swerwer: 'n onwettige slaweskip en sy afstammelinge
HOUMA, La—Juneteenth is 'n goeie voorbeeld van hoe 'n instelling soos slawerny nie maklik beëindig word sonder: bloedvergieting, 'n nasionale proklamasie en handhawing van die nuwe wet deur uniesoldate. Regdeur die Amerikaanse geskiedenis sou ons sien dat soortgelyke optrede van die regering nuwe wette moet beskerm. In 1960 sou Marshalls van die Verenigde State nodig wees om integrasie te handhaaf en Afro -Amerikaanse kinders te beskerm wat skoolgaan in New Orleans.
In 1808 het die Amerikaanse regering, onder leiding van Thomas Jefferson, dit onwettig gemaak vir die vervoer van pas verslaafde mense uit Wes -Afrika. Die onwettige ondergrondse slawehandel sou egter tot op die punt van die burgeroorlog bestaan.
Margie Scoby is die stigter en kurator van die Finding Our Roots African American Museum in Houma, Louisiana. Sy sê dat om Amerikaanse vryheid te vier, Amerikaanse burgers moet terugkyk na al die gebeure wat Amerikaners onafhanklikheid gegee het.
Op 1 Januarie 1863 is die Emancipation Proclamation onderteken, wat meer as 20 duisend slawe van swartes bevry het. Dit was egter 'n lang pad na vryheid.
The Wanderer was 'n skip wat New York in 1858 in die rigting van Wes -Afrika verlaat het. Dit was vermom as 'n seiljag, maar dit het as 'n onwettige slawevervoerskip gedien. Toe dit aan die kus van Afrika kom, het dit 500 mense onder die dek weggesteek.
Margie Scoby is nie net 'n museum stigter nie, sy is ook die president van die Terrebonne Parish Genealogy Group. She decided one day, to explore her own family tree deeper than before. In doing so, she found out that two of her ancestors were brought over on the wanderer.
"Discredit the American Constitution by calling it inadequate, old-fashioned, out of step with modern needs. . . . Discredit the American founding fathers. . . . Support any socialist movement to give centralized control over any part of the culture — education, social agencies, welfare programs, mental health clinics. . . . Transfer some of the powers of arrest from the police to social agencies. Treat all behavioral problems as psychiatric disorders which no one but psychiatrists can understand or treat. . . . Discredit the family as an institution. Encourage promiscuity and easy divorce. . . . "