Vivisectie - Inligting - 2022
Viviseksie (vanaf Lat. Vivus - lewend en sektio - disseksie) - viviseksie, uitvoering van operasies op 'n lewende dier om die funksies van die liggaam te bestudeer, die werking van geneesmiddels, middels, die ontwikkeling van chirurgiese metodes, ens. In viviseksie word die studie tydens die operasie self uitgevoer - in 'n akute ervaring, byvoorbeeld deur irritasie, oorplanting of verwydering van 'n orgaan.
In ander gevalle, met chroniese ervaring (die begin van hierdie metode is gelê deur Pavlov I.P.), dien die operasie slegs as voorbereiding vir verdere navorsing (byvoorbeeld wanneer 'n fistel van die speekselklier of maag geskep word). Viviseksie is van groot belang en word gebruik in mediese en fisiologiese navorsing.
Slegs knaagdiere word in diereeksperimente gebruik. Ongeveer 2 miljoen diere word in Kanada getoets, 7 miljoen in Frankryk, 17 miljoen in die Verenigde State en ongeveer 800 miljoen wêreldwyd. 90 persent van hierdie diere is rotte, muise, visse of voëls. 18 spesies van verskillende diere word gebruik vir navorsing (85,5%), vir die toets van produkte (9,5%) en in die onderwys (5%). 'N Groot aantal diere word slagoffers van die wetenskap: katte, honde, primate, paddas, insekte, voëls, hase, kalwers en hul moeders, varke, hamsters, ens.
Eksperimente op diere dien die voordeel van die mensdom. Laboratoriumdiere word gebruik om huishoudelike produkte (seep, ys, parfuum, sjampoe, ens.), Chemiese produkte (ink, verf, skoonmaakprodukte, smeermiddels, ens.), Plaagdoders en wapens (kernkrag en ander) te toets ... Sommige diere word verskeie dae, maande of selfs jare agter mekaar aan verskeie eksperimente onderwerp. Suurstof- en slaaptekort. Die skepping van angs, aggressiwiteit, waansin, hoë bloeddruk deur sielkundige druk of letsels aan die are. Oorplantings, kop- of orgaanoorplantings, elektriese skokke, gewasse wat veroorsaak word deur houe, kanker wat veroorsaak word deur die inname van chemikalieë, gewelddadige dwelm- of alkoholgebruik, moord, bloedoortappings aan die hart of ore ... Honde, ape en hase word vasgebind en gedwing om te rook, muise word naby sigarette gerook, perde word nikotien ingespuit. Dit is nie 'n volledige lys van wat met diere gebeur nie. Hoe kan dit tot voordeel van wetenskap en mensdom wees?
Mense is beter as diere en het dus die reg om diere op hul hoede te gebruik. So 'n stelling laat slawerny toe. Ons, so te sê, superioriteit (intellektueel of fisiek) laat ons nie toe om die swakkeres te pynig as dit by diere, kinders, mense, verstandelik vertraagde of selfs bedelaars kom nie. Hierdie arrogante, aanmatigende houding erken nie eens die mees basiese regte van diere nie. Moenie die vraag vra of diere kan redeneer of praat nie, dit is beter om te dink aan die feit dat hulle ook kan ly.
Miljoene diere wat as gevolg van ongeneeslike siektes in kwekerye geslaan word, kan dien vir eksperimente. Daar is 'n groot verskil tussen die slaap van 'n dier en die dwingende pynlike, vernederende en onmenslike marteling.
Die dier is 'n ideale model vir die studie van menslike siektes. Die aanname dat die rot 'n miniatuurmens is, is 'n misleiding en 'n wetenskaplike misleiding. Mense en diere het belangrike anatomiese en fisiologiese verskille. Hulle reageer verskillend op alle soorte produkte.
'N Aspirientablet kan 'n kat doodmaak en kwaadaardigheid by die muis veroorsaak. Penisillien maak Indiese varkies dood. Arseen beïnvloed nie ape of hoenders nie. Morfien kalmeer mense, maar het geen invloed op katte en perde nie. Insulien veroorsaak misvormings by hoenders, hase en muise.
Baie siektes wat mense doodmaak, beïnvloed nie diere (bv. Vigs) nie. Menslike kanker verskil van dié in diere: kankers by diere kan nie vir 20 jaar ontwikkel nie. Menslike tuberkulose is van 'n ander aard as wat kunsmatig by diere veroorsaak word.
Die metabolisme van mense en diere vind op verskillende maniere plaas. Mense is 60 keer meer sensitief vir thalidomide ('n kalmeermiddel wat aan swanger vroue voorgeskryf word) as muise, 100 keer meer sensitief as rotte, 200 keer meer sensitief as honde en 700 keer sensitief as hamsters.
As dit hulle pas, besef wetenskaplikes dat eksperimentering met diere nooit volledig geëkstrapoleer kan word vir mense nie. Eksperimente word deur die wet vervolg vir skadelike medisyne (soos thalidomide) of vir giftige produkte, en word onmiddellik herinner aan hierdie wesenlike verskil tussen mens en dier. So waarom voortgaan om te eksperimenteer as dit van die begin af nie meer geldig is nie?
Eksperimente op diere beskerm mense teen die skadelike newe-effekte van dwelmmiddels. Inteendeel, daar is 'n groot aantal medisyne wat by diere getoets word, wat dan toksies, karsinogeen blyk te wees en mutasies by mense veroorsaak.
In die 60's het 3.500 asmalyers regoor die wêreld aan die isoproterenol-inhaleerder gesterf. Hierdie produk veroorsaak hartskade by rotte, maar beïnvloed nie honde en varke nie. Katte kan ook 175 keer meer dosisse verdra as asma-lyers wat geëet word voordat hulle dood is.
Fenformin, 'n medisyne vir diabete, het 16.000 mense doodgemaak voordat die maatskappy opgehou het om dit te maak.
Oralex het rotte gehelp om te herstel van 'n vorm van artritis. By mense het dit egter ongeveer 3.500 duisend ernstige newe-effekte veroorsaak; 61 mense het gesterf weens die gebruik van hierdie middel.
Phanagetin, 'n pynstiller wat bestaan ​​uit 200 verskillende medisyne (soos Veganin) wat ontwerp is om griep, koors en pyn te beveg, lok eintlik nierbesoedeling en vernietiging uit, en veroorsaak ook nier gewasse.
As dit met hoë bloeddruk gebruik word, verhoog reserpine die risiko van borskanker met 3 keer en is dit 'n faktor in die ontwikkeling van kanker in die brein, pankreas, servikale en eierstokke.
Die hoofdoel van die farmaseutiese industrie is om menslike gesondheid te verseker. Dit is waarliker om te sê dat die farmaseutiese industrie die doel het om siektes aan die mensdom te bied. Die primêre doel is om wins te maak. Farmaseutiese maatskappye in Kanada het 'n jaarlikse omset van meer as $ 4 miljard. In Noord-Amerika bestee verskillende farmaseutiese ondernemings ongeveer $ 3,5 miljard aan hul produkte. Dit is uitstekende voorbeelde van die krag van geld. Verder beïnvloed dit die regering, universiteite, dokters en mediese publikasies.
Van die 177 nuwe medisyne wat tussen 1988 en 1990 op die Kanadese mark bekendgestel is, kan slegs 8 (4,5% van die totaal) toegeskryf word aan die verbetering van die pasiëntvoordeel. Die res van die medisyne was slegs variasies van dieselfde medisyne en is slegs vervaardig met die doel om bemarkingsplanne op te stel en die mark te verower.
Selfs al beweer farmaseutiese ondernemings dat voorlopige toetsing van medisyne by diere die sleutel is om die gesondheid van mense te beskerm, is daar ook medisyne wat na toetsing potensieel gevaarlik gevind is, maar desondanks is hulle steeds toegelaat om te verkoop. AZT, 'n anti-virale middel vir VIGS-pasiënte, is byvoorbeeld by rotte getoets en mutasies en kanker by hulle veroorsaak. Nietemin het die medisyne begin vervaardig.
Die medisyne Tamoxifen voorkom die herhaling van borskanker by vroue wat voorheen van die siekte genees is. In vitro het hierdie middel gonadale kanker by muise en lewerkanker by rotte veroorsaak.
Omeprazol, voorgeskryf vir maagsere, was karsinogeen by rotte.
Tretinoïne, wat gebruik word om aknee te beveg, verhoog velgewasse by muise.
Enige vordering in medisyne, of ons nou oor 'n medisyne of 'n nuwe metode om 'n operasie uit te voer, of 'n nuwe metode van behandeling, moet op 'n lewende wese getoets word. In geval van 'n mislukking met die dier, moet die toets op mense voortgesit word. Die keuse is tussen 'n hond en 'n mensekind! Toetsing van alle medisyne op die een of ander manier eindig by mense, ondanks eksperimente met diere. Daarbenewens is eksperimente nooit haastig om eksperimente op mense uit te voer nie. Dit is omdat viviseksie lei tot dehumanisering en 'n afname in die sensitiwiteit van menslike bewussyn, eksperimente op mense is 'n logiese en tragiese gevolg van eksperimente op diere. Hierdie situasie is soortgelyk aan wat gebeur het in lande met 'n totalitêre regime, wat katte eerste op diere opgelei het en daarna mense gemartel het.
'N Groot aantal mense, pasgeborenes, mense met 'n vertraagde geestelike ontwikkeling, weeskinders of bejaardes, gevangenes, wesens so hulpeloos en weerloos soos laboratoriumdiere, is met geweld aan die wetenskap geoffer sonder hul toestemming.
Eksperimente op diere hou verband met die vooruitgang in medisyne. In die meeste gevalle is dit waarskynlik vals as waar. U kan uself afvra of medisyne ontwikkel as meer en meer mense sterf aan kanker, aangebore siektes, verskillende skade aan die immuunstelsel (virusse, gifstowwe, plaagdoders, medisyne, antibiotika of entstowwe). Die gemiddelde lewensverwagting het toegeneem, maar die kwaliteit daarvan het nog net gely. Mense herstel nie, maar word kunsmatig lewend gehou.
'N Stetoskoop, termometer, elektrokardiogram, bloeddrukmeting, slagwerk, röntgenstraal, resussitasie-toerusting en ander diagnostiese of mediese hulpmiddels wat die medisyne die belangrikste noem, word nie vir diere gebruik nie.
In 1785 het die Engelse dokter en plantkundige William W. sy hartpasiënte met sukses gediagnoseer met 'n oplossing van gedroogde jakkalsblare. Navorsers ontdek dat hierdie plant ernstige bloeddrukverhogings by honde kan veroorsaak. Dit was nodig om ongeveer 150 jaar te wag totdat die jakkalshond as veilig vir mense erken word.
Aspirien, 'n uittreksel van wilgerbas, bestaan ​​al 100 jaar. Daar word wêreldwyd ongeveer 150 miljard medisyne verkoop sonder 'n lisensie. Al hierdie middels is gebaseer op aspirien. Hierdie stof, wat onder die mense bekend staan ​​as 'n effektiewe en gewilde middel, sou moontlik nooit kommersieel geword het as die feit van die giftige effek van aspirien op rotte, muise, honde, katte en ape in ag geneem is nie.
Jodium en penisillien is ander voorbeelde van medisyne wat nie op diere getoets is nie. Die fundamentele vordering van medisyne op baie van sy gebiede hou verband met die kliniese waarneming van pasiënte, met sanitêre maatreëls, onverwagte ontdekkings en epidemiologie.
Eksperimente op diere is nie nodig vir werklike vooruitgang in medisyne nie. Die Verenigde State, die grootste verbruiker van laboratoriumdiere ter wêreld, word nie as die gesondste nasie gereken nie. Wat die lewensverwagting betref, beklee Amerikaners slegs die 17de plek op die ranglys van alle lande.
Dit was deur diere-eksperimente dat insulien ontdek is en diabetes behandel kon word. Die afgelope eeu is ontelbare honde opgeoffer in pogings om diabetes te bestudeer. Sedert die ontdekking van insulien het sterftes weens diabetes nie afgeneem nie, maar selfs toegeneem. Die voorkoms van hierdie siekte verdubbel elke tien jaar.
Daar is 'n wanopvatting dat die Kanadese Best and Banting in 1921 oor die rol van insulien in die behandeling van diabetes getuig het. In 1788 het dr. Thomas Cowley reeds 'n skakel tussen diabetes en vernietigende prosesse in die pankreas opgerig. Dit is gedoen sonder om op diere te eksperimenteer, terwyl 'n dokter een van sy pasiënte wat aan diabetes gesterf het, ondersoek het. Reeds in 1766 ontdek 'n ander dokter, Matthew Dobson, 'n verhoogde suiker in die urine van een van sy pasiënte.
Die Engelse chirurg McDonagh twyfel oor die gebruik van insulien en dit is 50 jaar gelede. Hy het aangevoer dat diabetes 'n simptoom is, nie 'n siekte nie, en dat insulien hierdie simptoom net tydelik verlig. Die medikasie behandel nie die oorsaak van die siekte nie, daarom is daar geen rede om dit te gebruik nie.
Honde is gekies vir die studie van diabetes, ondanks die feit dat hulle diere-instinkte het en hul metabolisme radikaal verskil van dié van mense. As viviseksie in die verlede 'n staking was, sou ons miskien 'n bietjie meer oor die werklike meganisme van suikersiekte geleer het, eerder as om ons te trots op absurde eksperimente met honde of knaagdiere.
Danksy diereeksperimente het dit moontlik geword om kanker te behandel. Sedert 1970 het die voorkoms van kanker by mense met 1 persent per jaar in Kanada toegeneem. Een persoon uit drie ly aan hierdie siekte. In 2000 voorspel 'n nasionale navorsingspan 'n toename van 50% in die aantal mense met kanker gedurende die volgende tien jaar. Ons nader 'n kritieke mylpaal, en ondanks die afgelope paar dekades se beleggings, is daar geen manier waarop ons die wêreldwye voorkoms van kanker kan onderdruk nie.
Kanker is 'n siekte wat terselfdertyd geassosieer word met die emosionele toestand, die immuunstelsel, gewoontes, dieet en omgewingsfaktore. Die gewas self is nie 'n siekte nie, maar slegs die manifestasie daarvan (simptoom). Moderne medisyne is bekend daarvoor dat hulle slegs die simptome kan beveg, nie die siekte self nie.
'N Rat, kat, hond of aap is moontlik nie geskik om die oorsaak van 'n kankeruitbraak te vind nie. 'N Gewas wat doelbewus by 'n dier veroorsaak word, is heeltemal vergelykbaar met 'n gewas wat oor baie jare by mense ontwikkel het.
Dr Robert Sharp het tereg aangevoer dat die gebruik van diere wat nie-menslike kankers kan ontwikkel, die rede is waarom kankernavorsing tot dusver misluk het.
Dit is deur middel van diereeksperimente moontlik om VIGS te behandel. Om donasies en geld in te samel, gebruik laboratoriums dieselfde argumente oor VIGS as met kanker. Diere van verskillende spesies, maar veral ape en sjimpansees, word met geweld met die VIGS-virus besmet, ondanks die feit dat wetenskaplikes nie VIGS van mense na diere kan oordra nie. Boonop reageer diere anders op die menslike virus.
Eksperimentele wetenskaplikes probeer om die rol van onbekwame towenaars met giftige virusse te speel, per ongeluk 'n nuwe gevaarlike siekte soortgelyk aan vigs ...
Chirurgiese ontdekkings soos oorplanting sou nie moontlik gewees het sonder eksperimente met diere nie. die hulp van diere.
Die bestudering van behandelings oor anatomie, die verwydering van menslike lyke, die waarneming van pasiënte - dit is die ware chirurgiese skool. Die anatomie van 'n hond kan op geen manier inlig oor die struktuur van 'n persoon nie.
Om te glo dat orgaanoorplantings vordering is, is steeds 'n wanopvatting. Daar sal nooit genoeg organe wees om gebruik te word om alle pasiënte te behandel nie. Slegs baie ryk mense sal hierdie duur prosedure kan bekostig. En die armer sal net hul niere, oë, ens. Aan die mark lewer.
Selfs na die opoffering van ape of varke, deur hul organe na mense oor te plant, sal die voorkoms van siektes nie verminder totdat mense 'n meer verantwoordelike houding teenoor hul gesondheid begin inneem nie. Mense moet begin deur veranderinge aan te bring in hul dieet, hul emosionele toestand en hul omgewing.
Ons let ook daarop dat pasiënte wat orgaanoorplanting ondergaan het, die risiko loop om 100-140 keer meer kanker op te doen as gevolg van die gebruik van medisyne teen verwerping.
Die polio-entstof sou nie uitgevind word sonder die toets van diere nie, en daar is al hoe meer mense wat gekant is teen die gebruik van entstowwe weens hul skadelikheid. Die polio-entstof, wat in die 1950's 'wonderbaarlik' genoem word, het eintlik gevaarlik geblyk. Hierdie entstof is herhaaldelik besmet met 'n dierevirus, wat van ape se niere gemaak word. Die entstof verhoog die persoon se kwesbaarheid vir polio en die meeste pasiënte met hierdie siekte moet 'dankbaar' wees vir hierdie spesifieke entstof. Dit is duidelik dat 'n entstof wat 'n lewendige virus bevat nie gegee kan word sonder die risiko om verlamming te veroorsaak nie. Daar is geen wetenskaplike bewyse dat die entstof die siekte uitgeroei het nie. Polio het ook verdwyn in lande waar die entstof nog nooit gebruik is nie.
Nie alle eksperimente is wrede sadiste nie, hulle is net wetenskaplikes op soek na die waarheid. Dit lyk asof die doel vir baie eksperimente die middele regverdig en dat hul pad na die waarheid so martelend en opofferend is dat hulle gedwing word om diere en mense by marteling te betrek. Maar as u wonde toedien, brandwonde blaas of diere ernstig vergiftig word, ruik dit na wreedheid. As u dit nie opmerk nie, is om te glo dat wetenskaplikes verblind word deur die beginsels van wetenskaplike godsdiens. Viviseksie maak hulle onmenslike en onsedelike wesens. Wat is die geestelike fakulteite van 'n persoon sonder sensitiwiteit en ontvanklikheid?
As 'n vivisector verskillende brandwonde op honde of weefsel uitplant, het hy die reg om dit te doen in die naam van die wetenskap. As ons van 'n gewone persoon praat, sal hy (en dan ook tereg) vervolg word en sal hy beboet word vir wreedheid. Laboratoriumdiere wat aan die wetenskaplike altaar geskenk is, is al dae lank agter mekaar aan mikrogolwe blootgestel, wat hulle ernstig beseer het. Op dieselfde tyd - in die laat 1980's - is 'n jong inwoner van Ottawa gevangenisstraf gevonnis omdat hy 'n kat doodgemaak het (hy het 'n kat in die mikrogolf gekook). Die hof noem dit ongelooflike wreedheid.
Die universiteitsdepartement is vernoem na die inwoner van Hans Seli, Montreal. Hy het 'n groot toelaag ontvang om duisende diere (hase, honde, katte, muise en rotte) aan stresvolle situasies bloot te stel: brandwonde, vergiftiging, verdrinking, blootstelling aan uiterste koue en hitte, verwydering van kliere, pers van die stert en testikels, gebreekte pote, vergruisende liggame ens
Claude Bernard (1813 - 1878) het lewende honde in gespesialiseerde oonde gekook. Die een wat beskou word as die vader van lewendigheid word deur baie wetenskaplikes as 'n genie erken. Johan Oud se definisie sou by hom pas: "Vivisector is 'n sedelik onderontwikkelde individu met patologiese bedoelings."
Selfs as hy 'n wetenskaplike is, het die mens nie die eiendomsreg of die reg op absolute besit oor diere en oor diegene wat as eenvoudige wesens beskou kan word nie. Diere, soos alle lewende wesens, het regte op grond van hul vermoë om te ly. Lyding is lyding, maak nie saak watter kennis danksy dit verkry word nie.
Vegters teen viviseksionisme is sentimentele mense, terroriste, ekstremiste en radikale, hulle is teen die ontwikkeling van wetenskap. Vegters teen viviseksionisme is deel van 'n groter beweging van humaniste, dokters, wetenskaplikes en filosowe. Die afgelope eeue was daar baie teenstanders van viviseksionisme: Leonardo da Vinci, Voltaire, Victor Hugo, Albert Einstein, Georges Bernard Shaw, Gandhi, Ani Besant is maar net 'n paar daarvan. Koningin Victoria het geglo dat dieretoetse 'n skande vir die mensdom en die Christendom is. In Amerika en Europa was daar al meer as 100 jaar talle organisasies teen diere-eksperimente.
Oor die hele wêreld is daar meer en meer teenstanders van hierdie onsedelike aktiwiteit. In Kanada alleen veg meer as 25 organisasies om viviseksie te beëindig. In Genève is daar die International Association of Physicians for the Abolition of Vivisection. Hierdie organisasie bestaan ​​uit meer as 150 lede van die mediese gemeenskap uit 14 lande ter wêreld, en almal beskou viviseksie as 'n misdaad teen wetenskap, teen die lewe van mense en diere.
As diereeksperimente gekanselleer word, sal die gevolge vir menslike gesondheid rampspoedig wees. Menslike gesondheid het niks te doen met geenmutasies by varkies nie, muise met menslike selle, bobbejaan-hartoorplantings of aapkloning.
Mense moet hul immuunstelsel versterk, hulself beskerm, hul inname van dierlike proteïene verminder en hul inname van vrugte en groente verhoog. Ons moet ophou om chemikalieë te vervaardig en erken dat alle giftige produkte wat die omgewing besoedel veilig verklaar is op grond van dieretoetse. Om te verklaar dat 'n chemiese plaagdoder onskadelik is nadat dit op diere getoets is, is nie net onwetenskaplik nie, maar ook gevaarlik, aangesien sulke aansprake 'n valse gevoel van veiligheid by gebruikers van giftige produkte skep.
U moet u tot holistiese medisyne wend om meer oor gesondheid te leer. Die mens is nie net die liggaam nie, soos volledig bewys deur die placebo-effek. Norman Cousins ​​het tereg daarop gewys dat 'n placebo 'n medisyne is wat binne ons is.
Die placebo-effek, so te sê die effek wat geproduseer word deur 'n inerte stof wat deur medisyne vervang word om die pasiënt te troos, bestaan ​​eintlik in farmakologie. Vyf uit tien mense met diarree kan van 'n placebo herstel. In die groep pasiënte wat placebo ontvang in plaas van antihistamiene, het 77,4% van die mense slaperigheid ervaar, een van die kenmerkende effekte van antihistamiene. In 'n ander eksperiment is placebo aan 133 depressiewe pasiënte gegee wat voorheen geen medikasie vir die siekte geneem het nie. Vier van hulle het so 'n positiewe reaksie op placebo gehad dat hulle aan 'n daaropvolgende eksperiment met die regte medikasie onttrek moes word. Plasbo-soutinspuitings is aan morfienafhanklike pasiënte gegee en hulle het aan verslawing gebly totdat die inspuitings gestaak is.
Dit is absurd om diere as modelle te gebruik vir die bestudering van siektes soos migraine, depressie, vetsug, alkoholisme of Alzheimersiekte, waarin die persoon self nie 'n hoogs ontwikkelde psige kan verwesenlik nie.
'N Mens is nie net 'n liggaam nie, maar slegs 'n fisiese dop. 'N Persoon is gekoppel aan sy gevoelens, siel, wilskrag.
Daar is geen alternatief vir viviseksie nie. Bewussynsverandering en nie-gewelddadige medisyne is alternatiewe vir viviseksie. Daar is ook meer betroubare metodes om medisyne of verbruikersprodukte te toets. 'N Groot aantal wetenskaplikes vind sulke metodes meer oortuigend as diere-eksperimente.
In 1982 het professore Farnsworth en Pezuto aan die University of Illinois School of Pharmacy gesê dat daar voldoende metodes bestaan ​​om die toksisiteit van medisyne te bepaal. Ons praat van ensieme, bakteriedodende kulture, menslike selle en weefsels (verkry vanaf die plasenta na aflewering of biopsie), formulerings wat ontwikkel is deur sagteware, organisasie van skenkerbanke, ens. 'N Navorser aan die Universiteit van Quebec het byvoorbeeld 'n program geskep wat 'n padda naboots. Hierdie padda reageer op eksperimente op dieselfde manier as 'n lewende.
Kyk die video: UFC 248: Adesanya vs. Romero MAIN CARD Picks, Odds, u0026 Analysis - The MMA Vivisection (Julie 2022).