Lomerigheid kan een van die mees gedugte en volgehoue ​​struikelblokke wees om vooruitgang te maak vir begin meditators.
Gelukkig is dit egter redelik maklik om deur slaperigheid te werk:
Gaan jou postuur na. Maak seker dat jou rug reguit is. Die effense maar konstante spierpoging wat dit nodig het om jou rug reguit te hou, is 'n goeie manier om te verdedig teen lomerigheid.
Probeer om die hoek van jou blik 'n bietjie te verander as jou rug reguit is, maar slaperigheid bly steeds. Wys jou oë op ongeveer 'n vyf-en-veertig grade hoek. Die konstante spierspanning wat nodig is om so 'n blik te behou, sal baie doen om slaperigheid te verminder.
Verander die tyd van die dag waarop jy oefen. Kies 'n tyd van die dag wanneer jy veral wakker en wakker voel. As slapeloosheid voortduur, verkort u oefensessies na 'n minuut of twee. Gedurende hierdie kort sessie, probeer om perfekte en intense konsentrasie te handhaaf. Verskeie baie kort sessies van hierdie soort deur die dag sal jou gedagtes oplei om konsentrasiepraktyk met 'n hoogs energieke bewustheid te assosieer, eerder as 'n konstante, grofige stryd om die toevallige napping te voorkom.
Hersien jou motivering. Wil jy regtig nou mediteer? Is dit iets waaraan jy werklik verbind is? Miskien vat 'n paar weke af en probeer weer.
Is jy regtig gereed om te mediteer?
As u regtig mediteer, kan u gerus wees dat u geen enkele hindernis sal ontmoet wat u nie kan oorkom nie. As u egter nie regtig wil mediteer nie, maak nie saak hoeveel moeite u doen nie, u resultate sal waarskynlik ontmoedigend wees. Soos elke ander geestelike oefening, is meditasie nie vir elke individu in elke stadium van sy of haar ontwikkeling nie.
Miskien is daar nou iets dringender wat u aandag in u daaglikse lewe verg. Moenie jouself misbruik as jy nie bereid is om te mediteer nie. Paradoksaal genoeg, kan u heel goed ontdek dat u teen die tyd dat u gereed is om te mediteer formele praktyke van geen aard meer nodig is nie
Soos al die ander langs die pad, selfs jou oënskynlike mislukkings kan groot suksesse wees. Of jy aanhoudende slaperigheid of enige ander struikelblok vir meditasie ervaar, as jy nie reg is om net te mediteer nie, vra jouself af, waarom nie? Is daar iets wat jy in jou daaglikse lewe vermy, is 'n verhouding onopgelos? Ironies genoeg, as jy in hierdie vraag kyk, oefen jy nog steeds 'n vorm van meditasie.
Die meditasie van selfondersoek
Een van die mees direkte vorms van meditasie, wat Ramana Maharshi selfondersoek genoem het, is om jouself die eenvoudige vraag te herhaal: Nou, wie is dit, wie is dit regtig, dit het al hierdie probleme met meditasie?
Die punt hier is nie om die "regte" antwoord te vind nie, 'n statiese etiket wat u dan op uself toepas. Die doel is eerder om te kyk hoe jou begeerte om te mediteer dans langs en binne jou oënskynlik botsende begeertes om nie te mediteer nie.
Namate u ondersoek dieper en dieper word, begin u besef dat nie een van hierdie begeertes hoër is as die ander nie. Nie een van hierdie begeertes is op sigself die ware jy nie. In werklikheid is u juis hierdie proses van stryd, 'n dinamiese voortdurende gebeurtenis van begeerte wat teen begeerte speel. As u dit begin sien, is u daar. Dit is meditasie - om eenvoudig terug te sit en te kyk hoe jouself geleidelik ontvou van oomblik tot oomblik, eenvoudig om jouself te wees van oomblik tot oomblik.
Angs en die aapgees
Angs kan ontstaan ​​as jy eers gaan sit om te mediteer en verras word deur die verskynsel van 'aapgees'. Hoe meer u probeer om u gedagtes tot 'n enkele punt te hou, hoe meer jaag dit rond soos 'n woedende aap wat in 'n hok vasgevang is. Hoe kleiner jy die hok maak, natuurlik, hoe wilder word die aap.
Miskien het jy in die verlede aan jouself gedink as 'n baie kalm persoon. Nou begin jy sien dat jou gedagtes altyd jaag, selfs in jou kalmste oomblikke. Hierdie soort identiteitskrisis is niks anders as 'n groeipyn nie. Dit is nie dat u gedagtes in 'n nuwe waansin rondjaag nie, onthou dit. Dit doen dit die hele tyd - jy het nog nooit lank genoeg gaan sit om dit raak te sien nie.
Met enige grensstrek gaan daar pyn en pyn wees. Dit gesê, as u aan die begin nie ongemaklik ervaar nie, moet u waarskynlik nog die fundamentele vraag vra: "Wie is ek, regtig?"
Tog is dit belangrik om jou angs te stabiliseer sodat jy daarmee kan werk. As jy uit 'n sessie uitkom wat baie ongemaklik en aangemoedig voel, sal jy waarskynlik 'n onbewustelike verband tussen geestelike praktyk en ellende bou.
Probeer jou houding 'n bietjie ontspanne tydens oefening.
Laat jou oë na die vloer kyk.
Probeer jou konsentrasie net 'n bietjie ontspan. Fokus lus op jou voorwerp, maar laat jou gedagtes 'n bietjie dwaal as dit wil.
Herken konsentrasie as ontspanningspraktyk. As jy soveel ontspan dat jy 'n bietjie knik, dan is dit so. Die baie erkenning van, "Wow, ek het soveel ontspan dat ek aan die slaap geraak het!" is nog steeds meditasie.
Sodra jy 'n meer positiewe assosiasie met meditasie sessies opgebou het, sodra jou verstand 'n bietjie begin kalmeer het, kan jy teruggaan en 'n meer intense konsentrasie probeer.
'N Fyn lyn tussen dissipline en selfmisbruik
Vir sekere persoonlikheidstipes is daar geneig om 'n baie goeie lyn tussen vaardige dissipline en selfmishandeling te wees. Tussen sessies, begin om jouself te vra, Nou, waarom doen ek dit weer? Doen ek dit meestal uit skuld of uit 'n outentieke begeerte om my kapasiteit vir liefde, genot en begrip in my daaglikse lewe te verhoog?
As jy jouself meer en meer gespanne raak as jy jou daaglikse meditasie voortduur, kan die beste meditasie net wees om formeel op te hou, maar gaan voort om jouself te vra, Waaroor is al hierdie angs? Wat is so scary om vyf minute lank stil te sit en op my asem te konsentreer?
Kyk na jou daaglikse lewe en miskien sal jy sien dat jy jouself omring in geluid en afleiding. Miskien kom jy huis toe van die werk en draai die radio en TV aan, tel op die telefoon en eet gelyktydig - een stimulus na die ander, een afleiding na die ander, maar wat presies vermy jy? Wat is jy so bang dat jy soveel tyd en energie spandeer om dit nie te sien nie?
As u voortdurend angs ondervind in formele of informele praktyk, kan die beste praktyk op die oomblik wees om een ​​nag per week te neem om alleen in 'n swak restaurant te gaan eet. Neem 'n glasie wyn saam met u ete en ontspan net. Kyk hoe jou gedagtes jou probeer oproer, betrokke raak by die een of ander dilemma. Kyk hoe dit alles gebeur en bring jouself dan weer saggies terug na jou kos, jou wyn, die musiek in die agtergrond.
As jy afgelei word, soveel te beter. Dit gee u net die geleentheid om te oorweeg en te heroorweeg, Nou, waarvoor word ek afgelei? Laat dit jou meditasie wees totdat jy leer om nie jouself soveel te veg nie, leer dat daar niks is om jou te ontspan in jou eie stil, persoonlike ruimte nie. Ek kan jou belowe: Maak nie saak hoeveel jy ontspan of hoeveel jy veg nie, jy gaan niemand anders as jouself in jou eie gedagtes vind nie.
Verbind u met verveling?
Doen alles lank genoeg - werk, mediteer, vakansie, slaap - en jy sal daaraan verveeld wees. David Lee Roth sing, "Hou dinge aan die beweeg," totdat my persoonlikheid begin verbeter. " So is die presiese meganisme van verveling. Ons voel - weens 'n ervaring van diep gebrek, 'n vae gat of gaping in die verhaal van wie ek is - ons moet voortdurend dinge beweeg sodat dit nie so 'n "iets misloop nie. "
In meditasie is verveling geneig om die vorm van 'n fundamentele bevraagtekening van die praktyk self te neem. "Werk dit regtig?" jy mag vra. "Miskien moet ek later oor hierdie meditasiebesigheid gaan," kan jy jouself sê, "sodra my persoonlikheid begin verbeter." As jy regtig kyk, is verveling niks anders as angs in vermomming nie. Dit is jou ego se manier om te sê, "Beter stop nou. Jy bly baie langer daaraan, jy sal waarskynlik iets onaangenaams oor jouself leer."
As jy net 'n bietjie langer by jou gewere kan vashou, is hierdie ongemaklike, fidgety gevoel van verveling geneig om wyd oop te breek in iets heel anders. Dit kan dalk 'n bietjie diep hartseer of 'n baie hoë mistieke ervaring wees - iets anders as verveeldheid. Jy kan dalk aan jou gevoel van verveling dink as 'n gevoel van ontevredenheid. "Hierdie meditasie dinge is goed," kan jy dink tydens jou sessie, "maar daar is nog iets wat mis." Weereens, jy het reg. Daar is waarskynlik iets baie belangrik ontbreek, ten minste op een vlak.
Afgesien van formele meditasie-oefening, kan u waarskynlik dieselfde patroon sien van iets wat in die res van u lewe ontbreek. U gaan eet, u kom huis toe, u het roomys, u kyk TV ... Dit is die een ding na die ander net om hierdie gevoel van verveling te vermy. U weet dat aandete nie perfek was nie en dat TV nie perfek was nie, maar is dit nie net die manier waarop dinge werk nie? Wel, ja en nee.
Hoe meer u reguit en diep na u ervaring van verveling kan kyk, hoe meer tevredenheid begin u geniet in die eenvoudigste take. Die aandete is ewe skielik nie perfek nie, maar dit kom daar. Soos elke aspek van u daaglikse lewe, elke eenvoudige, alledaagse ervaring, word dit bloot meer en meer perfek in sy onvolmaaktheid. Namate u visie verbeter, u vermoë tot direkte persepsie al hoe verfynder word, begin u hierdie onvolmaakthede te konseptualiseer as kleurryke verryking, net soos antieke artikels waardevol beskou, nie ondanks die skynbare onvolmaakthede daarvan nie.
Soos jy begin om meer aandag aan jou gedagtes te gee, begin jy om te ontdek daar is 'n hele simfonie van ervaring binne elke oomblik van wat jy verveling genoem het. Miskien is dit steeds nie baie aangenaam nie, maar daar is ten minste altyd 'n fliek. Verveeldheid was net die naam, want dit blyk dat jy gewoond was aan hierdie spesifieke kenmerk. Aangenaam of andersins, dit is nog steeds 'n film wat die moeite werd is om te kyk. Dit is jou eie fliek, so moet daar 'n dwingende rede wees wat jy aanhou wys, reg?
Maar as verveling tot 'n sekere punt voortduur, is dit waarskynlik 'n teken dat u gereed is om voort te gaan, miskien na 'n volgende vlak van oefening, miskien na iets anders. Probeer 'n oefening 'n rukkie meer "opwindend". Dink u meditasiesessies daaraan om u mees taboe-fantasieë te visualiseer. U weet wat dit is. Indien nie, gaan sit en wag. Hulle sal kom.
Dit is nou 'n opwindende praktyk, maak nie saak hoe jy daarna kyk nie. Hou daarvan, haat dit - hoe dit ook al sy, jy gaan nie verveeld wees nie. Maar kyk hoe jou gedagtes jou probeer mislei. Jy begin vir jouself sê: "Dit is tog nie regtig meditasie nie. Dit is net dagdroom. Miskien moet ek terugkeer na die regte ding, die ding waarmee ek in die eerste plek begin het." So daar gaan jy, beweeg en beweeg, wag op jou persoonlikheid om iets interessants te doen.
Die beste ding wat ek u van verveling kan vertel, is: daar bestaan ​​nie so iets nie. Dit is 'n lokvink, 'n rooi haring wat sê: 'Hy het daardie kant toe gegaan!' Druk net 'n bietjie harder, bly net 'n bietjie langer, en u sal deur u verveling begin sien. Wees gerus, alles wat aan die ander kant is, is nooit so eng of saai as wat u gedink het nie.
Die afleiding van pyn
Neem jou keuse - rugpyn, nekpyn, beenkramp, oë wat brand - dit sal nie lank wees voordat jy in een of ander vorm van fisiese pyn loop nie. Pyn is niks anders as 'n ander afleiding nie, nog 'n voëlverskrikker wat die velde van dieper bewustheid bewaak. Dis weer daardie mal aap wat sy kneukels op die tralies slaan, sy eie stert kou - alles om te vermy om stil te sit binne daardie verdomde hok. Hou u fokuspunt met voldoende intensiteit en hierdie fisiese afleiding sal verdwyn. As dit nie die geval is nie, skakel u fokuspunt na u pyn.
Duik diep, diep daarin. Gaan weg agter die seer aan en wat vind u? As daar seer gaan wees, moet daar iemand wees wat seer het, nie waar nie? Versterk jou fokus, word die seer self, los op in die pyn self. As u dit met voldoende intensiteit doen, ontdek u 'n taamlike bisarre, fyn bewaakte geheim: die pyn is niks anders as uself nie. Dit wil nie sê dat jy hierdie slegte ding is nie, hierdie negatiewe ding wat die wêreld seer en seer wil hê. Inteendeel is waar.
Laat ons maak asof u u geheue vinnig verloor, dus probeer u elke dag aantekeninge oral in die huis agterlaat wat u herinner aan wie u is en wat u die dag moet doen. Teen die tyd dat u hierdie aantekeninge vind, het u al te dikwels vergeet dat u dit was wat dit geskryf het, sodat u dit eenvoudig weggooi en die hele dag deurmekaar gaan. Iets ontbreek, besef jy vaagweg, maar wat?
Wel, dit is wat pyn is: 'n soort herinnering dat u hoër self vir u agtergelaat het. In hierdie konteks is fisiese pyn 'n manier om te sê: "Hey! Onthou my!" Kyk verby hierdie voëlverskrikker genaamd fisiese pyn, sodat u kan onthou wie u hierdie briefie in die eerste plek agtergelaat het. Jy het. Die Self het.
Maar jy mag dalk voel oor die verskillende ervarings wat jy in die konsentrasiepraktyk mag ervaar, jy is die een wat al hierdie dinge laat gebeur - jy kan net nie noodwendig onthou hoekom jy hierdie dinge net nou ervaar nie. Behoorlik verstaan, is fisiese pyn niks meer as 'n wyser nie, 'n flikkerende rooi lig wat bedoel is om 'n ander soort geestelike of emosionele ongemak aan te dui. Hoe meer jy kan ontspan in die pyn, aanvaar die pyn eerder as om dit te beskerm, hoe minder pyn daar is, hoe minder afgelei jy is.
Dit is ironies genoeg dat dit beide geestelik en fisies in 'n poging om pyn te vermy of te verminder, die oorsaak van pyn self is. Wanneer ons regstreeks sien, terwyl ons kalm kyk van buite die gewone verstandelike boks, is ons almal geneig om verlore te raak. U sien dat fisiese pyn tot die mate verdeel dat dit die geheel verdeel, in twee dele verdeel: die pyn en die seer. Gevolglik, as jy hierdie twee saamsmelt, los die skynbaar afsonderlike ervaar van die pyn op in die ervaring van pyn self, die pyn stop.
Onthou dat dit alles 'n balansering vereis. Baie van ons is baie bloeddors as ons onsself wil verbeter, of ons aan ons hele organiese natuur wil herinner. Ons kan in die versoeking kom om soveel fisiese pyn vir onsself te bring dat dit nie meer 'n nuttige hulpmiddel is nie, maar 'n ander manier om skuld en ellende toe te pas.
As u nie seker is watter verskeidenheid pyn u ervaar nie - die aanpasbare soort of die patologiese soort (nie dat daar regtig 'n verskil is nie) - kyk daarna en kyk. As u probeer en u probeer, maar u kan nie die pyn deursien nie, versuim u om daarmee saam te smelt, gee net op. Probeer net 'n rukkie lank nie seermaak nie - 'n uiters nuttige meditasie op sy eie. Neem 'n bietjie aspirien. Gaan kry 'n massering. Neem 'n dag van die werk af. Doen dit alles, maar let op. Ek kan u belowe, wat ook al die fisiese pyn in die eerste plek veroorsaak het, sal nog steeds daar wees - dit het pas van vorm verander.
Een van die lesse wat meditasie leer, is dat die liggaam en die gees een is - Daar kan geen fisiese pyn wees sonder geestelike pyn en andersom nie. As jy egter meer gemaklik voel om jouself te herken in niefysiese ongemak, stres oor hoe om jou rekeninge te betaal, byvoorbeeld - as jy 'n fisiese ongemak het, soos 'n hoofpyn of rugpyn wat in konsentrasiepraktyk voorkom, gaan dan voort, maak hierdie vermyding van fisiese pyn, jou doel van fokus.
Herken jouself - onthou die een self
Die belangrikste ding, wat jou individu ook al beteken, is om jouself te erken, om die Een Self wat in jou geestelike sentrum woon, te onthou. Vind jouself daar buite genoeg tyd, herken refleksie van jouself oor en oor in die verskillende probleme wat jou daaglikse lewe huis toe bring, en jy kan dit dalk 'n verligting vind om net te gaan sit en jou asem te sien. Dit is jy ook. U is u eie, eenvoudige, daaglikse asemhalingsproses, maar u weet ten minste wat in hierdie scenario doen.
Versteurings sal ontstaan, beide fisies en geestelik, net nou is daar geen base om te blameer nie, geen gades, geen bure nie. Vir beter of slegter, is dit alles wat jy daar inhou, om jouself te waak om jouself te bekyk, keer op keer in dieselfde ou patrone van spanning en vermyding te val, wat herhaaldelik vasgevang word in diep ingewikkelde patrone van selfmishandeling. Onaangenaam soos sulke ervarings mag wees, kan dit baie nuttige gereedskap wees - baie effektiewe herinneringnotas - net hierdie keer onthou jy wie 'n aantekening aan wie skryf.
Tekens van vooruitgang
Begin meditators wil dalk 'n paar weke oefen voordat hulle die volgende lys van tekens van vordering lees. Andersins, sal jy waarskynlik afgelei word in jou praktyk, te veel energie spandeer op die verkryging van hierdie spesifieke resultate, in teenstelling met om bloot aan jou fokuspunt te voldoen.
Onthou: die volgende tekens is nie die doel op sigself nie. Dit is bloot herinneringe daaraan dat u op die regte pad is, vrugte van u arbeid. Die diepste teken van positiewe resultate is altyd 'n verbetering in die algemene kwaliteit van u daaglikse lewe.
Voel u meer kalm en op u gemak? Het u lewe meer sin? Kan u ontspan en meer geniet? Verbind u dieper met ander om u? Dit is die werklike doelstellings van enige geestelike oefening. Skiet altyd vir hierdie en die ander tekens sal vanself verskyn as dit tyd is dat u na 'n ander oefening gaan.
As u gereeld van die onderstaande tekens begin sien, is u waarskynlik gereed om na die volgende fase oor te gaan.
U kan konsekwent in intense konsentrasie sit vir 20 minute of meer.
Jou asem word baie gering, 'n blote druppel.
Jou liggaam voel baie ontspanne en deurdrenk deur 'n soort warm, elektriese knippie.
Jy begin skud, amper asof jy met 'n effense elektriese stroom vibreer. Dit is die gevolg van verhoogde kundalini, of lewenergie, wat begin om jou ruggraat op te staan.
Jy voel amper verlam aan die einde van jou sessie, met die moeite om jou konsentrasie te breek uit jou fokuspunt.
Jy begin snags in jou drome wakker word ('n proses wat bekend staan ​​as helder droom), of drome waarin jy mediteer.
Jy voel 'n ligte in jou kop. Jy mag dalk 'n soort duiselig lig of mistigheid tussen en effens bo jou oë of op die kop van jou kop voel.
Jou blik "sluit in" na jou voorwerp sodat jy nie meer moet knip of sluk nie.
Jy het skielike uitbarstings van intense emosie. Jy kan voel soos om te huil, geskree of met vreugde te dans.
Jy wil meer en meer oefen.
Jy val per ongeluk op verskillende tye deur die dag in meditasie
Jy kan byna outomaties 'n konsentrasietoestand aanskakel.
Verskeie meditasiesisteme het talle objektiewe standaarde waarmee die student en die onderwyser die vordering van die student kan meet. Daar is eenvoudig geen dwaas middele om geestelike vooruitgang te evalueer aan die hand van objektiewe maatstawwe nie.
Die enigste werklik betroubare aanduiding van vordering is u groeiende gevoel van vertroue. Gaan voort na die volgende fase wanneer u gereed is om aan te gaan. Dit is waarskynlik baie eenvoudiger as wat u dink.
Bou 'n beter Boeddha: Die gids om jouself te herstel presies soos jy is
JAMES ROBBINS - saam met sy vrou, kliniese sielkundige Dr. Heather Robbins - was mede-stigter van Dallas Mindfulness Practice, 'n organisasie wat onderrig bied binne verskeie tradisionele meditatiewe paaie en Oosterse wysheidstradisies.
Lesers kan James kontak of meer inligting oor 'n verskeidenheid geestelike onderwerpe op sy webwerf leer www.dallasmindfulness.com en https://dallaswholelife.com/