Peperboom - Groentetuin - Eienskappe van die peperboom - Vrugte en groente - 2021
Die peperboom is 'n meerjarige houtliana wat onder sekere omstandighede selfs op 5 meter hoogte kan bereik. Die blare meet tussen 5 en 10 sentimeter en is geneig tot 'n ovaalvormige vorm; die blomme is baie klein en blom op 'n hangende stam met 'n maksimum lengte van 10 sentimeter; die vrug is 'n drup wat 'n enkele klein saad bevat wat rooi word as dit volwassenheid bereik. 'N Enkele tak lewer gewoonlik tot 30 lote. Die natuurlike habitat van die plant word voorgestel deur 'n omgewing met nie droë of oorstroomde grond nie, maar klam en baie vrugbaar. As dit op droë grond gekweek word, moet die boom elke dag in die somer seisoen gebad word. Hierdie toestand is egter nie ideaal nie: soos genoem die boom peper verkies nat gronde. Eers vanaf die vyfde jaar begin die plant vrugte dra.
Peper is vandag nog die gewildste en mees gewilde speserye ter wêreld. Die waarde daarvan en die bruikbaarheid daarvan was nog altyd so groot dat dit die oorsaak geword het van groot ontdekkingsreise, sowel as een van die aanleiding tot die skepping van sommige kolonies deur Europese state. Selfs vandag word dit beskou as die koning van die speserye, omdat dit in sy verskillende soorte, gekruid of slegs aromaties, dit regkry om met enige geur te trou en die geregte op die regte manier te verbeter sonder om die fundamentele komponente te bedek.
Peper plant in Brasilië "breedte =" 745 "hoogte =" 559 "longdesc =" / groente en vrugte / groentetuin / boom-van-pepe.asp "> Pienk peper is sy naam verskuldig aan die kleur van sy vrugte. Dit staan ​​ook bekend as die vals peper en is inheems aan die Andes-streke van Suid-Amerika. In Latyns-Amerika is dit dikwels moontlik om beelde van die pienk peperboom langs standbeelde van die Suid-Amerikaanse inboorlinge te vind. Die pienk peperboom is 'n immergroen en baie lang plant: die stam is vertak, die blare is baie groot en die hangende liggaamshouding, soveel dat die takke soms die grond raak. As gevolg van hierdie kenmerk, herinner dit dikwels aan wilgerboom. Die blomme is wit en in die herfs word hulle vervang met vrugte, klein ovaalpienk bessies met 'n baie sterk aroma. Die pienk peperboom kan ook in die warm streke van Suid-Europa verbou word. In die suide van die Italiaanse streek word dit byvoorbeeld gebruik as 'n boom vir straatmeubels. Juis as gevolg van die oorsprong daarvan, verdra dit skaars temperature onder 0 grade: in die winter moet die jong plante met lakens beskerm word. Die plant groei weelderig in sonnige gebiede en benodig goed gedreineerde grond.Die gebruike van peper
In die Middeleeue is peper beskou as 'n soort luukse wat slegs die rykes kon bekostig. Om hierdie redes het sy versoek florerende ondernemings aangevuur. Alhoewel dit deur historici ongegrond is, is die oortuiging dat peper in die Middeleeue gebruik is om die smaak van slegte vleis te verbeter, algemeen. Pienk peper word hoofsaaklik as kruidjie gebruik: die aroma, soeter en fyner as dié van tradisionele peper, is ideaal vir die opmaak van visgeregte. Soos ander speserye, is dit egter ook in medisyne gebruik: pienk peper is gereeld voorgeskryf, byvoorbeeld in die geval van spysvertering, danksy die spysverteringseienskappe. Die gebruik daarvan is ook wydverspreid in die geval van versteurings soos tandpyn of rumatiek as gevolg van die bekende diuretiese eienskappe. Die bynaam "swartgoud", 'n etiket wat vandag aan olie gegee word, maar wat in die afgelope eeue die voorreg van hierdie speserye was, verklaar die belangrikheid wat dit al lank geniet het.
Groen, wit, swart en rooi peper is die vrugte van dieselfde plant. Die chromatiese en organoleptiese verskille hang af van die rypheidstoestand waaraan hulle geoes word en van die verwerking wat daarna plaasvind. Daar is selfs 'n pepergehalte wat "ultrawit" genoem word: dit word deur groot sjefs gebruik om souse te harmoniseer sonder om die kleur daarvan in die gedrang te bring. Dit is 'n ware nisproduksie, want daar is geskoolde werkers wat sorg dat hulle die bessies wat perfek wit is, een vir een kies.
Versameling en voorbereiding
Proe en gebruik
Dit word ongeveer 4 maande na bestuiwing geoes, wanneer die bessie nog onvolwasse is. Dit word gevriesdroog of as meer algemeen in pekelwater bewaar.
Dit het 'n baie vrugtige smaak en word beskou as die minste pittige
Dit word geoes sodra dit volle volwassenheid bereik het, dit is wanneer die skil oranje-geel word en die saad reeds goed binne gevorm het. Dit word dan oopgelê en in die son gelaat om droog te word. Na hierdie operasie word die pericarp gekreukel en swartbruin van kleur.
Dit is die peper wat die sterkste komponent van kruidigheid het en uitstaan ​​in plaas van die vrugtige aroma
Dit word ook versamel wanneer die vrugte die oranje kleur aanneem. Na 'n vinnige week en fermentasie verwyder die bessies die perikarp (die deel wat die sterkste geur bevat). Daarna word dit gelaat om effens droog te word.
Slegs die aromatiese en vrugtige smaak wat deur die sentrale saad gegee word, bly by die produk
Dit is die bessie wat die volle volwassenheid bereik het. Dit kan vars, in pekelwater of gedroog word. Dit is baie skaars op die mark, want op kommersiële vlak is dit baie handig om vrugte te versamel wat nog gedeeltelik onvolwasse is
Waar kom peper vandaan? Wat is die gebruike daarvan?
Die tipiese intense smaak van peper is veral gekonsentreer in die skil, geweek in harsen en veral in piperien. In die middel van die bessie is daar wesenlike delikate, aromatiese en vrugtige geure. Peper het nie net smerende deugde nie. Dit is ook 'n uitstekende tonikum, dit bevoordeel die spysvertering en is ryk aan minerale soute. By hoë dosisse kan dit egter opwindende en irriterende gevolge hê, benewens die toename in bloeddruk.
In gebiede waar dit endemies is, is dit 'n plant met baie eenvoudige bewerking, wat baie min onderhoud benodig.
Klimaat en blootstelling
Dit verg oor die algemeen 'n tropiese klimaat: daarom redelik hoë temperature (altyd hoër as 20 °, moontlik tussen 25 en 30 ° C), baie helder blootstelling (maar nie direkte son nie) en, bowenal, 'n sterk atmosferiese humiditeit.
Besproeiings moet altyd belangrik wees, want die plant duld absoluut nie die wortels in 'n droë substraat nie. In plekke van oorsprong is daar reënval, selfs daagliks, baie gereeld.
Vereis baie ryk gronde in organiese materiaal. Alluviale en vulkaniese substrate is dus optimaal. Die plant verdra nie stagnasie van water nie. Daarom moet sterk kompakte en kleierige gebiede vermy word, of dit is nodig om vooraf in te gryp deur 'n goeie hoeveelheid sand en / of grondversorger in te voeg.
In grootskaalse verbouing vind voortplanting plaas deur te sny. Met hoë temperature en sterk humiditeit is die wortels redelik vinnig. Gaan voort deur gedeeltes van die tak ongeveer 'n half meter lank te neem. Dit word dan in die water of in 'n baie dreinerende grond gelaat wat altyd klam gehou word.
Die wortels word binne 'n maand vrygestel. Die saailinge word dan in potte oorgedra en van 'n ondersteuning voorsien (die meeste gebruik lae van klappervesel of ander materiaal wat maklik die vogtigheid behou). Hul groei duur voort in die kweekhuis tot die ouderdom van ongeveer 3 jaar wanneer dit na die grond oorgedra word. Vanaf daardie oomblik begin hulle produktief wees en kan dit ongeveer 20 jaar lank bly.
DIE PEPI ONWAAR
Plant waaruit dit spruit
Vrugte van 'n groot boom verwant aan die pistache, afkomstig van Latyns-Amerika
Baie soet, amper suikerig, dan meer aromaties, pittig en warm
Dit is die vrug van 'n boom wat tipies is van die provinsie Sichuan, in die noordweste van China. Die bessies word aan die einde van die somer geoes en in die son gedroog totdat hulle rooibruin word.
Dit moet verhit word om die houtagtige, suur en sitrusgeur vry te stel, maar net effens gekruid.
Jamaika-peper (alle speserye)
Dit is die droëvrugte van 'n boom wat inheems is aan die Antille. Lees met volwassenheid en droog in die son totdat dit donkerbruin word.
Dit is 'n stel geure van kaneel, neutmuskaat en swartpeper.
Peper van die monnike
Dit is die droëvrugte van agnocasto, 'n struik wat tipies is van die Middellandse See.
Dit het 'n minder uitgesproke smaak as die ander soetrissies, effens bitter en nie baie geurig nie
Dit is die saad van 'n jaarlikse kruidagtige plant inheems aan Asië
Vrugtige en effens gekruide smaak. Jy kan roosterbrood.
Produksie en versameling
Die maksimum produktiwiteit is ongeveer die sewende lewensjaar en daal geleidelik na die tiende jaar. In sommige aanplantings word die plante heeltemal hernu vanaf die twaalfde jaar.
In 'n oesjaar kan u tot 8 gewasse hê, hoewel dit baie afhang van die klimaat en ouderdom van die plant. Die oes word vandag nog meestal met die hand gedoen.
Ander soorte peper
Al die speserye, kruie en aromas wat nie deur die lianas van die Piperaceae-familie geproduseer word nie, word as vals soetrissies beskou.