So gebeur dit dat dit my taak is om deur elke inskrywing in die Woordelys te lees. Nou, dis ŉ bietjie soos om die Bybel deur te lees – jy weet jy moet seker een of ander tyd in jou lewe so iets doen, maar daar is darem dele (soos daardie klomp voorskrifte in Levitikus en die ellelange stamregisters in Matteus) wat jou na die Pauliniese briewe of ŉ Psalm van Dawid laat hunker. Maar ek het nie ŉ keuse nie, ek moet kommas en kolletjies en kursief nagaan, en ek moet fyn kyk.
En daar tref ek die -krasieë. Dis nou die stelsels. Regeringstelsels. Magstelsels. Stelsels van staatsbeheer, oor die bevolking, die land, die staat en die staatskoffers. Die “-krasie” is immers ŉ erfstuk uit Grieks, waar “kratos” beteken het “mag” of “heerskappy”. Al die -krasieë slaan daarop.