Wat beteken volhoubare bestuur? - OPSIE NUUS
Die verskil tussen korporatiewe volhoubaarheidsbeleid en volhoubare entrepreneurskap.
volhoubaar te werk
Veronika Janyrova 15. Julie 2020, 6: 34 7.5k views
"Dit gaan nie oor wat met die winste gedoen word nie, maar hoe die winste bereik word: omgewingsvriendelik, sosiaal verantwoordelik en terselfdertyd ekonomies suksesvol."
Dirk Lippold, Humbold Universiteit, oor volhoubare bestuur
Die belangrikheid van volhoubaarheidsrisiko's kan nie meer ontken word nie, ten minste sedert die Verenigde Nasies se raamwerkkonvensie oor klimaatsverandering in 1992, toe 154 state in New York hul daartoe verbind het om aardverwarming te vertraag en die gevolge daarvan te versag. Sedertdien het die bedreiging van klimaatsverandering niks van die plofbaarheid verloor nie. Daar is ook geen verdere ekologiese, sosiale en gesondheidskade wat ondernemerskap graag agterlaat nie. Selfs die wêreld se voorste maatskappye beskou omgewings- en maatskaplike risiko's as die grootste uitdagings van ons tyd.
Heilige Drie-eenheid van volhoubaarheid
Dit is dus nie verbasend dat ondernemings toenemend verantwoordelik gehou word vir die ongewenste newe-effekte van hul bedryfsaktiwiteite nie. Spesifiek beteken dit dat "hulle verantwoordelik is vir hul produkte of dienste, verbruikers inlig oor hul eiendomme en kies volhoubare produksiemetodes" - so word volhoubare ondernemings gedefinieër deur die Duitse strategie vir volhoubaarheid. Daniela Knieling, besturende direkteur van reaksie, 'n Oostenrykse korporatiewe platform vir verantwoordelike sake, beskou die rol van volhoubare ondernemings as nog meer ambisieus. Volgens haar dra 'volhoubare ondernemings by tot die oplossing van werklike ekologiese, sosiale en ekonomiese probleme. Dit sluit die beste moontlike vermindering van die ekologiese voetspoor in, sowel as die vermyding van negatiewe sosiale gevolge. "
Waar presies korporatiewe verantwoordelikheid begin en waar dit eindig, is dit al dekades lank die onderwerp van die openbare debat, en sal dit waarskynlik voortgaan. Omdat die begrip van volhoubaarheid altyd onderhewig is aan veranderende tye. Terwyl ondernemings in die negentigerjare verantwoordelik was vir hul water- en lugbesoedeling, fokus hulle vandag op kweekhuisgasvrystellings en energieverbruik, sowel as hul voorsieningskettings.
Volhoubaar sake doen: iets anders vir almal
Volhoubaarheid beteken vir elke onderneming iets anders. Terwyl 'n speelgoedvervaardiger nadink oor die vervaardigingstoestande van sy verskaffers en die verenigbaarheid van die gebruikte materiale, is die fokus van 'n voedselvervaardiger op die gebruik van plaagdoders en kunsmisstowwe of spesie-geskikte veeteelt. Industrie-spesifiek, dus.
Dit is egter noodsaaklik dat volhoubaarheid die kernbesigheid van die onderneming raak: 'Dit is nie 'n addisionele aktiwiteit nie, maar 'n soort denkwyse om die kernbesigheid te bedryf: dit gaan nie oor wat met die winste gedoen word nie, maar hoe die wins gemaak word. word: omgewingsvriendelik, sosiaal verantwoordelik en terselfdertyd ekonomies suksesvol, "sê professor Dirk Lippold van Humbold Universiteit. Die drie pilare van volhoubaarheid word al genoem: ekonomiese, sosiale en ekologiese verantwoordelikheid.
Florian Heiler, besturende direkteur van plenum, Society for Sustainable Development GmbH erken 'n volhoubare onderneming deurdat dit in werklikheid volhoubaar werk en nie bloot 'n volhoubaarheidstrategie nastreef nie. Hy sien ook volhoubaarheid as 'n ontwikkelingspad: "As volhoubaarheid 'n wesenlike kommer vir bestuurders is, skep die maatskappy eerlike deursigtigheid met betrekking tot die ekologiese en sosiale invloede en betrek dit die betrokke belanghebbendes, dan is dit op die regte pad," sê Heiler.
Alhoewel die volhoubare verbintenis van elke onderneming anders kan wees, is daar nou gevestigde standaarde oor die belangrikste bedryfsvelde. Hierdie sogenaamde GRI-standaarde is ook die leidende raamwerk vir volhoubaarheidsverslaggewing deur die Globale verslagdoeningsinisiatief (GRI).
Nie net 'n beeld nie
Volhoubare korporatiewe bestuur is egter geensins 'n suiwer filantropiese doelwit nie. Die bestuurskonsultante van Ernst & Young dit is ook van groot belang vir die ekonomiese sukses en prestasie van 'n onderneming, omdat volhoubaarheid "nie net 'n positiewe uitwerking op die reputasie van 'n onderneming het nie, dit is ook uiters belangrik vir verhoudings met kliënte, (potensiële) werknemers en beleggers". Volgens Stephan Scholtissek, besturende direkteur by Bestuurskonsultasiemaatskappy Accenture, hang uiteindelik van die toekomstige lewensvatbaarheid van elke onderneming af, want op die lange duur bly slegs diegene wat volhoubaarheid deel van hul kernbesigheid maak, mededingend.
Deel EN belanghebbendes
Vandag verwag verbruikers en beleggers dat ondernemings volhoubaar gaan werk. Dit kan byvoorbeeld baie goed gesien word in die voedselbedryf. Die belangstelling in organiese voedsel neem al jare in Oostenryk geleidelik toe. Dit verhoog die omset van die ondernemings sowel as die deel van organies verboude gebiede en besighede. Per slot van rekening word meer as 23 persent van die Oostenrykse landbougrond vir organiese boerdery gebruik. 'N Topfiguur regoor die EU.
Die invloed van beleggers moet ook nie onderskat word nie. Terwyl aandeelhouers dikwels gesien word as die grootste struikelblok vir volhoubare sake, is hulle vandag soms 'n dryfveer. Sedert die millenniumwisseling is honderde beleggingsfondse wat spesialiseer in volhoubare ondernemings gewaardeer, gerangskik en voorsien kapitaal in die VSA en Europa. Die beleggingsvolume in volhoubare ondernemings word bestuur deur die New Yorkse navorsings- en konsultasiefirma Impak Investing LLC verlede jaar op $ 76 miljard geraam - en die neiging neem toe. Europa is die gravitasiesentrum van hierdie ontwikkeling met 85 persent van die wêreldwye volhoubare beleggingsvolume. Maar beleggers verwag ook omvattende en stelselmatige verslaggewing.
Dit is duidelik dat mooi verslae nog nie tot volhoubare korporatiewe bestuur lei nie. Dit is egter nie effektief nie. Immers, aan die kant van die ondernemings het hulle 'n stelselmatige ondersoek gedoen na en toenemende deursigtigheid oor materiële siklusse, energieverbruik, omgewingsinvloede, menseregte en werknemersbelange.
Terselfdertyd is hierdie volhoubaarheidsverslae dikwels nie betekenisvol of vergelykbaar nie weens die ontelbare verslagdoeningsraamwerke, norme en standaarde. Die verslag oor volhoubaarheid het self gedreig om te ontaard in 'n waaragtige groenwasserybedryf, waarin agentskappe en PR-persone met behulp van pragtige verslae 'n groen laag verf gee.
Sodra die GRI-standaard as 'n wêreldstandaard uit die oerwoud van standaarde na vore gekom het, begin ondernemings hulle reeds tot 'n nuwe raamwerk wend: Doelwitte van die Verenigde Nasies vir Volhoubare Ontwikkeling (SDG).
Die VN-agenda 2030, in die raamwerk waarvan die SDG's in 2015 gepubliseer is, onderstreep die gedeelde verantwoordelikheid van politiek, besigheid, wetenskap en die burgerlike samelewing vir volhoubare ontwikkeling. Oostenrykse ondernemings toon groot belangstelling in hierdie globale raamwerk en bring hul aktiwiteite in lyn met die mees relevante SDG's. Volgens Michael Fembek, skrywer van die Oostenrykse CSR-Guides, doel # 17 ("Neem onmiddellik stappe om klimaatsverandering en die gevolge daarvan te beveg") is tans die gewildste. Volgens hom is "die mees interessante ding met die SDG's die meetbaarheidsbenadering, omdat elkeen van die subdoelwitte ook een of meer aanwysers het waarteen vordering in elke land gemeet kan word," sê Fembek in die Oostenrykse Gids vir MVO 2019 .
Volhoubaar sake doen: suksesse en mislukkings
Ondanks talle terugslae vir die omgewing en volhoubaarheidsbeweging en afskuwelike uitdagings, is daar ook talle suksesse. In Oostenryk, byvoorbeeld, is omgewingsbeskerming en volhoubaarheid sedert 2013 in die federale grondwet veranker. Die openbare drinkwatervoorraad het onlangs sy weg daarin gevind - en nie Oostenryk as 'n sakelokasie nie. In hierdie land is maatskappye onderworpe aan hoë omgewings- en maatskaplike standaarde, wat grotendeels rekening hou met korporatiewe verantwoordelikheid. In die Energy Transition Index 2019 van die World Economic Forum, is Oostenryk die 6de van die 115 lande wat ondersoek is. Deur samewerking tussen die sakewêreld en die politiek was dit (sedert 1990) moontlik om kweekhuisemissies van geboue (-37 persent), afval (-28 persent) of landbou (-14 persent) aansienlik te verminder. Energieverbruik het sedert 2005 byna konstant gebly, ondanks 'n totale ekonomiese groei van 50 persent, terwyl die aandeel biogeniese energie meer as verdubbel het. In die lig van hierdie gedeeltelike suksesse, is dit eenvoudig nie meer moontlik om te sê dat verandering nie moontlik is nie.