Definisie van onverskilligheid - wat dit is, betekenis en begrip - Ek wil alles weet - 2021
onverskilligheid , uit Latyn indifferentia, is die stemming waarin a persoon voel nie geneigdheid of verwerping teenoor 'n ander onderwerp, 'n voorwerp of 'n spesifieke onderwerp . Dit kan 'n gevoel of posisie wees teenoor iemand of iets wat gekenmerk word deur positief of negatief te wees.
Byvoorbeeld: "Ek haat nie sokker nie, dit maak my net onverskillig.", 'Sommige dinge maak my woedend, maar die waarheid bring my nie meer as onverskilligheid op nie.', 'Die onverskilligheid van 'n groot deel van die samelewing teenoor die pyn van ander is walglik.'.
Onverskilligheid is dus a tussenpunt tussen waardering en minagting . As iemand waardering ervaar, is dit gevoel dit sal aangenaam en aktief wees; Aan die ander kant, as hy minagting voel, sal hy verander in iets wat hy wil verwerp. Deur onverskillig te wees, raak die onderwerp apaties daaroor.
Wat sake betref, word onverskilligheid gesien as 'n sielkundige of sosiale probleem . Daar is gevalle waar die onverskillige persoon beskuldig kan word van kuis of koud, asof hy emosies of gevoelens verdoof het.
As a man loop in die straat af, kruis 'n beseerde kind en volg sy onverskillige paadjie in plaas daarvan om te stop, heel waarskynlik sal hy sosiaal veroordeel word. As deel van die mensegemeenskap word daar van mense verwag om empatie te hê en kan hulle solidariteit toon wanneer iemand hulp nodig het.
Dit is egter belangrik om te weet dat onverskilligheid by baie geleenthede nie sinoniem is met koudheid nie, maar bloot met spesiale sensitiwiteit. Dit kan 'n teenstrydigheid wees, maar dit is nie. En dat baie mense wat baie sensitief en broos is, gebruik maak van onverskilligheid as 'n skild om hulself te beskerm en om beseer te word.
Spesifiek bestudeer kundiges in die sielkunde van die mens hierdie kwessie in diepte en kom tot die volgende gevolgtrekkings:
• Onverskilligheid word gebruik deur individue met 'n sterk en duidelike selfverdedigings karakter wat vind dat dit perfek is om te voorkom dat hulle verkleineer, geïgnoreer, beseer of bevraagteken word.
• In sulke gevalle is dit dat die betrokke persoon homself van die res isoleer en sy sosiale verhoudings belemmer.
• Dit word ook gebruik deur mense wat baie bang is vir pyn en lyding, sowel as 'n behoefte aan toegeneentheid, maar dit wegsteek om nie teleurgestel te word nie en om te verhoed dat hulle, wanneer hulle hul harte oopmaak, seergemaak kan word deur verwerping, leuens of ontrouheid.
• Dit is veral interessant om te beklemtoon dat 'n groot persentasie tieners onder baie mense wat onverskilligheid as 'n skild gebruik, is. En hulle glo dat dit hulle help om sterker te word in hul verhoudings met ander en selfs met hul gesinne.
In hierdie sin is onverskilligheid vir sommige filosowe die ontkenning van die Wese, aangesien dit die afwesigheid van oortuigings en motiverings impliseer. Wie onverskillig is, voel of tree nie op nie, hy bly buite.
Hiertoe moet ons die bestaan ​​van 'n belangrike aantal publikasies voeg wat handel oor onverskilligheid. Dit sou byvoorbeeld die geval wees met "Die onverskilligheid van 'n oomblik" deur PP Zaga.