Dag 23 van dagstukkie-reeks Lig
Ons kan na onsself verwys as "tussen-in mense". Beide die vertrekpunt en eindbestemming is vas: ons leef tussen die eerste koms van Jesus en sy laaste koms. Ons is adventmense. Op reis, in afwagting, geduldig.
Geduld is nie juis die woord wat ek verbind met 'n lang reis nie. Veral nie as 'n kind nie! Veral nie as die bestemming 'n vakansie by die see is nie! "Hoe lank nog, Pappa?" "Net oor die bult." En kom ons oor die bult, dan lê Colesberg voor ons. "Is ons al naby?" "Net oor die bult."
Een reis wat werklik 'n leeftyd-lank geduur het was die reis tussen Egipte en die Beloofde Land. Dis vreemd, want as jy die vanselfsprekende karavaanroete sou neem – kuslangs - sou die bestemming binne twee weke voltooi kon wees. Tog, aldus Eks 13:17-18, besluit God om die Israeliete met 'n ompad te neem. 'n Woestynpad! En dit ter wille van hul eie beswil! Nogal! (Ek vind myself in die voorste linies van die murmureer-span!) 'n Klaende volk op reis, saam met God. Die Navigeerder wat die Israeliete moet leer vertrou.
"Die Here het bedags met 'n wolkkolom voor hulle uit gegaan om vir hulle die pad te wys en snags met 'n vuurkolom om vir hulle lig te verskaf, sodat hulle dag en nag kon trek. Die wolkkolom bedags en die vuurkolom snags het altyd voor die volk gebly" (Eks 13:21-22). God, die Ligtoring, altyd voor oog!
Oor twee dae is nóg 'n adventstyd verby! Ek en jy sit ons lewensreis Voort. Welwetend, die eindpunt is verseker. "Is ons al naby?" "Net oor die bult." Ons het steeds die Ligtoring in ons midde: Immanuel.
GEBED: Here, soveel keer het ek al gevra, "Waarom hierdie pad, Vader?" Soveel keer antwoord U, "My genade is vir jou genoeg!" Leer my om U te vertrou.
Op Dag 23 van #Lig kyk ons na 'n nuwe musiekvideo van die bekende Jannie du Toit se "Somerkersfees".