2 Augustus 1922 | Ds. J.P van der Walt oorlede – My Dopperdagboek
Augustus 2, 2018 Augustus 3, 2018 • morneweb
Kanker eis 43-jarige vader van ses se lewe
Ds. Johannes Petrus van der Walt het die Gereformeerde Kerk Waterberg net sowat 13 jaar lank bedien, want op hierdie dag, 27 dae voor sy 44ste verjaardag, is hy ná ’n bittere lyding in Johannesburg aan kanker oorlede nadat hy daarheen gegaan het vir ’n mediese ondersoek op die advies van sy geneesheer. Hy het, volgens ’n bron, die ewige rus met ’n vaste geloof ingegaan en is op 5 Augustus 1922 op Nylstroom begrawe.
Vyf jaar vantevore het Ons Kerk Album soos volg oor die Gereformeerde Kerk Waterberg berig (vry vertaal uit die Nederlands): “Hierdie gemeente beslaan dele van Zoutpansberg, in wie se groot distrik sy geleë is. Sy word bearbei deur die bekwame en wakkere leraar, ds. J.P. van der Walt. Hy moet sukkel met die nog primitiewe omstandighede waaronder die lede van die gemeente verkeer.
“Hoewel hy werksaam is in beide anneks-gemeentes, naamlik Waterberg, die grootste van die twee, en Pietersburg, die kleinste, woon hy op Nylstroom, waar ook die Verenigde Gemeente (NG) se predikant woon. Al drie of vier leraars van die Verenigde, Hervormde en Gereformeerde gemeentes werk hartlik saam tot die instandhouding van die Hollandse Kerke, en tot uitbreiding van Gods koninkryk.”
Johannes van der Walt is op 29 September 1878 in die distrik Ladybrand in die Oranje-Vrystaat gebore as die oudste seun van Tjaart van der Walt van die plaas Bluegumboom. Hy is gedoop op 2 Maart 1879 in die Gereformeerde Kerk Ladybrand.
Sy eerste skoolopleiding het hy op Ladybrand ontvang en op die jeugdige ouderdom van ses jaar het hy die ouerhuis verlaat. In 1897 het hy die matrikulasie-eksamen op Burgersdorp afgelê en hier sy studie voortgesit en in die teologie studeer.
Met die uitbreek van die Driejarige Oorlog in 1899 het hy by die ambulanskorps aangesluit, maar is ná ’n paar maande gevang en na Kaapstad gestuur. Gedurende die oorlog het hy ’n versoek tot die owerheid gerig om hom na Bloemfontein terug te stuur om sy moeder te versorg wat met ses kinders in die konsentrasiekamp was. Aan sy versoek is voldoen.
Ná die vrede het hy in Bloemfontein ’n betrekking in die staatsdiens aanvaar en besluit om nie verder in die teologie te studeer nie. In 1904 het hy sy besluit egter weens die nypende tekort aan predikante in die Gereformeerde Kerk heroorweeg.
In Julie daardie het hy vertrek na Burgersdorp, waar hy sy studie aan die Teologiese Skool voorgesit het. In Desember 1908, nadat hy begin 1905 saam met die Skool na Potchefstroom verhuis het, het hy die proponentseksamen afgelê.
In Januarie 1909 is hy beroep na Waterberg-Soutpansberg-kombinasie. Hier is gearbei onder uiters moeilike omstandighede aangesien die gemeente nog moes worstel ná die oorlog en groot armoede geheers het.
Aan die begin van sy bediening moes die dorp Nylstroom telkens onder kwarantyn geplaas word weens ooskuskoors. Destyds was ossewaens die enigste vervoermiddel en gevolglik moes Nagmaalsviering en belydenis op ander plekke in die distrik gehou word en is gebruik gemaak van tente om die lidmate te huisves.
Met sy inseëning op 3 April 1909 is die dorp net ’n paar dae voor die plegtigheid onder kwarantyn geplaas; dus kon die kerkraad nie ’n kworum vorm nie en moes die plegtigheid uitgestel word om nog ’n kerkraadslid sowat 50 myl (80 km) buite die dorp te gaan haal sodat die kerkraad voltallig kon wees.
Ook was daar destyds nog baie malaria. Soms het dit het gebeur dat die leraar ses weke van die huis afwesig was sonder dat enige tyding van hom ontvang is. Hyself het ook aan die begin van sy bediening ernstig siek geword, wat vir hom ’n swaar beproewing was, maar hy het die arbeid met ywer en moed voortgesit.
Op 28 Januarie 1910 is hy op Fauresmith in die Suid-Vrystaat met Maria Magdalena Henning getroud. Sy is op 8 Mei 1891 op Burgersdorp gebore, maar ten tyde van haar huwelik het sy by haar ouers op die plaas Lemoenkloof in die distrik Fauresmith gewoon.
Die bruidegom was reeds 31 jaar oud en die bruid 18. Sewe kinders is uit dié huwelik gebore, van wie ’n seuntjie, Andries, jonk oorlede is. Daar was nog twee seuns en vier dogters.
Vanaf 1920 het ds. Van der Walt net Waterberg bearbei aangesien Soutpansberg toe selfstandig was. Sy gesondheid het toe reeds baie verswak, maar nog het hy die lang afstande afgelê en moedig die gemeente bearbei.
Op sy laaste reis in die gemeente het hy ernstig siek geword en het sy kar weens die onrybare pad gebreek, met die gevolg dat vriende hom tuis moes bring. Sy begeerte was om nog een diens waar te neem. By dié geleentheid kon hy sy jongste kind doop.
Sy weduwee het 74 jaar oud geword en is op 18 Mei 1965, 10 dae ná haar verjaardag, op Potchefstroom oorlede. In die amper 43 jaar tussen haar man se dood en haar eie het sy nooit hertrou nie. Sy en haar man is albei op Nylstroom begrawe.
3 Augustus 1998 | Ds. Walter Meyer oorlede