Onder die dekmantel van ongenaakbare versoeningFoto verskaf aan Maroela Media Ds Petrus Kriel, NG Gemeente Levubu Op 16 Junie 2016 vind die veertigste herdenking van die 1976-Soweto-opstande plaas. Onder leiding van Die Suid-Afrikaanse Raad van Kerke beplan Afrikaanse lidkerke ŉ versoeningsreis, wat strek vanaf 16 Junie tot 16 Desember. Sommige Afrikaanse kerkleiers meen ons het “baie min gedoen het om die reënboog” van die nuwe Suid-Afrika in ʼn “werklikheid vir alle mense te omskep.” Daarom beskou kerkleiers 16 Junie 2016 as ʼn geskenk van die Here en ŉ geleentheid vir ŉ nuwe versoeningsreis met die tema Sing ŉ nuwe (Suid-Afrika) lied! na aanleiding van Psalm 98. Die oortuiging het by die deelnemende kerke gegroei dat die “Afrikaanse” kerke (bedoelende die kerke met ʼn substansiële Afrikaanse lidmaattal, uit wie se geledere die grootste deel van dienspligtiges gekom het en wat die vorige bedeling op die een of ander wyse gelegitimeer het) ʼn besondere leiersrol in wat vir 16 Junie 2016 en verder voorsien word.” Op Saterdag 11 Junie vind ŉ “saamtrek van wit en swart” in die Orlando-stadion in Soweto plaas, waar gefokus word op belydenis, vergifnis, versoening en heling. Op 16 Junie vind ŉ versoeningsdiens in die Rooms-Katolieke Regina Mundi-kerk in Soweto plaas. Afrikaanse kerkleiers sal deelneem aan ŉ liturgiese seremonie by die Hector Petersen-monument. In kerklike kringe word die vraag gevra of soortgelyke byeenkomste nie ook by Robbeneiland en Bloedrivier moet plaasvind nie? Gemeentes sal binnekort ŉ spyskaart ontvang vir versoeningsprojekte tussen 16 Junie en 16 Desember. Natuurlik wil die meeste Suid-Afrikaners in vrede veilig en voorspoedig lewe. Dit is noodsaaklik dat Suid-Afrikaners met mekaar begin praat oor sake wat die samelewing polariseer en anargie bevorder. Daar is indringende vrae oor wysheid van die kerklike versoeningsaksie in die huidige verkiesingsklimaat. Nasionale vakansiedae soos Jeugdag en Versoeningsdag is nie as Christelike feesdae soos Paasfees en Kersfees bedoel nie. Die inisiatief herinner te veel aan die UDM in se pogings om wit en swart onder die sambreel van die Suid-Afrikaanse Raad van Kerke te verenig as ŉ geestelike versetbeweging teen die destydse NP-regering. Die Afrikaanse gemeenskap het tot dusver met wysheid en diplomasie elke poging probeer systap om in die huidige verkiesingstryd deur politieke partye geteiken te word wat deur rassehaat en kulturele vandalisme kiesers probeer werf. Die huidige anargie is nie ŉ rasseprobleem nie. Nog minder is die oplossing ŉ kerklike seremoniële vertoon van mense as “wittes” en “swartes”. Is dit wys vir kerke om Suid-Afrikaners, veral wit Suid-Afrikaners, in die gevaarlike klimaat onder die dekmantel van versoening in te lok in ŉ nuwe kerklike verset teen die staat? Boonop is die staat se vakansiedae soos Jeugdag nie as Christelike feesdae soos Paasfees en Kersfees bedoel nie. Dit is onwaar dat ons nie genoeg gedoen het vir versoening en die sukses van die land nie. Die meeste Afrikaners het ten spyte van die aanvaarding van werksverlies, eiendomsverlies, die verlies van kontrakte, die meeleef met die plundering van die owerheid se kleptokrasie, onbillike rassekwotas en kriminaliteit nie die land verlaat nie. Hulle betaal belastings, is betrokke in hul gemeenskappe en werk hard aan ŉ beter toekoms vir hul kinders. Dit is ook waar van die meerderheid swart, bruin en Indiër Suid-Afrikaners. Het die burgerlike samelewing werklik nou ŉ nuwe kerklike beskuldiging van kollektiewe nalatigheid nodig? Die kerke meen 16 Junie het “enorme simboliese waarde” en die simboliese waarde moet gebruik word” om versoening te bewerkstellig. Wat beteken versoening in die konteks presies? Word die versoening ter sprake onderlê deur die Bybel of eerder deur die nasiebou doktrine en transformasie-ideologie waar die verloëning van kulturele identiteit ŉ voorvereiste is? Gaan die versoeningsaksie vir die Suid-Afrikaanse Raad van Kerke bloot oor die rasse-identiteit van witmense en swart mense? Indien wel, versinnebeeld die Suid-Afrikaanse Raad van Kerke bloot die papperige liberaliteit van ons tyd. Of kan versoening beteken gemeenskappe streef onderling goeie verhoudinge na wat gekenmerk word deur naasteliefde en wedersydse respek? Indien dit die vertrek punt is, is dit moeilik om te sien hoe die kerklike kaping van gemeenskappe se historiese en kultuursimbole goeie verhoudinge gaan bewerkstellig. Die kerk het immers ŉ baie kragtiger versoeningsimbool as 16 Junie of 16 Desember, naamlik die kruis van ons Verlosser. Die kruis is vir die meeste Suid-Afrikaners genoeg.