Wanneer was die laaste keer dat jy jouself in 'n situasie bevind het waar jy vurig 'n posisie verdedig, gewen en gevoel het, ellendig? Dit kon gewees het met 'n vriend, vennoot, familielid of persoon vir wie jy sorg verskaf. Ja, jy het "gewen" en geglo dat die stryd geregverdig is volgens sommige stel standaarde, reëls of begrippe van "geregtigheid." Maar nog steeds is daar die gevoel, as wat ek gedoen het, so reg was, hoekom voel ek so miserabel?
Die Tibetane se begrip van hierdie dilemma word uitgedruk in die antieke sê: "Jy kan warm kole by jou vyand gooi, maar jy sal jou hande verbrand." Hierdie spreekwoord spreek een van die grootste probleme met konfrontasie aan: die koste van die wen . Dink terug na jou laaste beduidende konflik waar jy "gewen het." Onthou jy net die soetheid van die oorwinning, of word jy gelaat met die negatiewe gevolge van die verplettering van jou teenstander?
Vir die meeste mense wat 'n aansienlike konflik beleef het waar hulle gewen het, is daar 'n bittersweet-gevoel, waar dikwels die koste van wen te hoog was, óf vir hulle óf die persoon wat hulle verslaan het.
Is Konfrontasie onvermydelik?
Situasies ontstaan ​​in versorging waar dit blyk dat konfrontasie onvermydelik is. 'N Versorger het 'n algemene idee van hoe omgee moet plaasvind, maar die persoon wat versorg word, het 'n ander weergawe . Moeilikheid ontstaan ​​wanneer die konflik as 'n nulsomspel beskou word: As een persoon wen, moet die ander verloor.
Ek het 'n kliënt gehad wie se sorg vir haar man met probleme was. Voor sy hartaanval was hy op sy beste, 'n onaangename vennoot. In die ergste geval, 'n emosionele mishandeling. Voor sy hartaanval, toe die konfrontasies tussen hulle ondraaglik geword het, kon sy altyd verlaat - iets wat gereeld plaasgevind het.
Dinge verander na sy hartaanval. Aangesien hy nou erg gestremd was, was dit nie moontlik om 'n ontwrigtende interaksie te volg nie, aangesien haar man konstante sorg nodig gehad het en daar was geen geld om professionele versorgers te huur nie.
Selfs toe sy na 'n argument regverdig was, was sy miserabel. En toe sy vasgevang was, het sy haar frustrasie vererger omdat sy nie in beheer was van haar lewe nie. In die komedie, die lewe van Brian , wil Kruisvaarders op denkbeeldige perde 'n moordenaarkonyn wees. Die leier skree: "Hardloop weg, hardloop weg." Diegene wat vinnig beweeg kan leef. Dié wat nie deur die haas geëet is nie.
Baie versorgers voel soos Monty Python se Crusaders wat nie vinnig genoeg kan hardloop nie. Konflik vir hulle is dikwels in die vorm van 'n nul-som-spel waar hul behoeftes of 'n geliefde se behoeftes tevrede is, maar nie albei nie . Selfs wanneer versorgers se behoeftes bevredig word, ontwikkel 'n gevoel van skuld wanneer hulle glo dat hul geliefde se behoeftes aan hulle onderwerp is.
Kies tussen oplossings
Ons vind ons dikwels in situasies waar daar nie ' n "beste" oplossing is nie , maar eerder is ons gedwing om tussen twee of meer pynlike mense te kies. Dit is die tipe situasie wat ontwikkel met chroniese of akute siektes. Dit is nie asof versorgers kies tussen 'n Big Mac en 'n ete by 'n drie-sterre Michelin-restaurant nie.
In plaas daarvan is keuses soortgelyk aan die besluit om koffie te hê by 'n 7-11 of 'n vinnige stop wanneer 'n gourmet-koffiewinkel nie beskikbaar is nie.
Dit was die situasie vir 'n versorger wat tussen twee maniere moes kies om 'n pynlike dwelm aan haar geliefde te gee. Albei sal pyn veroorsaak. Die versorger moes dus besluit watter een minder pynlik was, en nie die beste prosedure nie. Dit is nie 'n semantiese verskil nie, maar eerder 'n verskil in houding. As jy net vir die "beste" soek, kan jy net ignoreer wat moontlik is.
Besluite rakende konfrontasies word dikwels gemaak deur gebruik te maak van wat baie rasionele kriteria lyk, soos wat eerlik is, reg of reg.
Hierdie kriteria hou verband met die verwagtinge van hoe ons en ander "moet voel." Byvoorbeeld, ek moet goed voel hoe onverdedigend my vrou is, of ek moet regverdig voel wanneer 'n familielid my vertel hoe reg ek my emosioneel mishandeling sou verlaat man.
Soms, om reg, eerlik of geregverdig te wees, bring nie die bevrediging wat hulle gedink het teenwoordig sou wees deur 'n argument te "wen" nie. Daar is tye tydens versorging wanneer dit beter is om terug te maak eerder as om konfronterend te wees.
Riglyne vir die voorkoming van konflik
Dikwels dink ons ​​nie hoekom ons verkies om in 'n konflik betrokke te raak nie. En wanneer ons dit doen, is dit dikwels ook net voor die konfrontasie plaasvind of tydens dit. Hierdie lukraak benadering is minder as ideaal. In plaas daarvan om te staatmaak op spontaneïteit om te besluit oor wat jy sal doen of sê, is dit moontlik om vooraf te beplan. Hier is drie riglyne wat u kan gebruik.
1. Besluit op doelwitte
Dikwels in 'n interpersoonlike "stryd", vergeet ons om ons doelwitte te prioritiseer. Ons het dalk 'n vae idee van wat belangrik is of 'n lys van nie-hiërargiese doelwitte. Probeer om hulle tydens 'n konfrontasie uit te sorteer, is moeilik, indien nie onmoontlik nie, aangesien die "aksie" dikwels oordele oordeel .
Een doelwit wat 'n aansienlike hoeveelheid probleme veroorsaak, is die eerlikheid om eerlik te wees. Ek het berading gegee aan versorgers wat trots was op hul lewenslange eerlikheid met 'n geliefde wat nou sukkel met die gevolge van eerlikheid. In die abstrak, die idee dat "eerlikheid die beste beleid is" klink redelik en is die basis vir betroubare interaksies. Maar is dit die beste beleid vir alle situasies?
Wat om te doen: Terwyl jy die keuses weeg aan die begin van 'n konflik, moet jy prioritiseer wat belangrik is: wen, vreugde, deernis, ens. As jy dit as riglyn vir aksie gebruik, kan jou keuses duideliker word.
2. Wat is die Geestelike Koste van Konfrontasie?
Ons kan onsself uitdryf in 'n konfrontasie. Ons verwaarloos dikwels die emosionele prys wat ons kan betaal vir beide die aanwending van 'n konflik en wen. Dit was die geval met 'n vrou wie se man in die vroeë stadiums van Alzheimer's was. Sy het daarop aangedring dat haar man dieselfde gelykheidstandaarde waaraan hy voor die dementia begin het, onderhou. Haar aandrang op onvanpaste, voordiagnostiese standaarde het twee effekte gehad. Aan die einde van die dag was sy uitgeput nadat sy haar man se gedrag vir 16 uur nagegaan het. Die tweede effek was dat haar man verneder was deur te besef dat hy nie meer kon funksioneer soos hy gedoen het voordat die Alzheimer se begin het nie.
Daar was min feestelike voordele vir haar konfronterende gedrag, alhoewel hulle daartoe gelei het dat haar man "skoon" was. Albei het miserabel gebly totdat my kliënt van die doel van absolute netheid afgedank het. Deur haar minder veeleisend te wees, het haar man begin ontspan en kon hy sy verslegtende toestand aanvaar. Vir die vrou het hierdie nuwe, meer ontspanne standaarde haar minder gestres en dus 'n meer oplettende en beter versorger.
Wat om te doen: Bepaal die koste vir beide jou en jou geliefde as jy besluit of dit konfronterend is of nie. "Wins", selfs op 'n belangrike kwessie, mag nie sy emosionele koste regverdig nie.
3. Watter strategie sal die doeltreffendste wees?
U het u doelwitte prioritiseer en die koste van konfrontasie beoordeel. Nou is dit tyd om die mees effektiewe strategie te kies. Die man van 'n kliënt met progressiewe hartversaking was op een slag te veel vloeistof. Die gevolg was verhoogde edeem, 'n toestand waaraan sy dokter gewaarsku het. Toe sy vrou die dokter gevra het hoe om sy waterverbruik uit te brei, het die dokter gesê sy moet dit net doen. Nie die tipe nuttige raad vir die kies van 'n strategie nie.
Om die probleem op te los, het sy 'n waterbottel geneem en dit in aanvaarbare hoeveelhede gemerk, gegrond op die dokter se maksimum individuele inname. Sy het toe die dokter se totale daaglikse maksimum gebruik om die aantal bottels wat haar man elke dag kan verbruik, te bepaal. Sy het nou 'n effektiewe strategie gehad om sy inname te beperk eerder as om op konfrontasies oor sy drink te vertrou.
Wat om te doen: Die keuse van die mees effektiewe strategie is dikwels meer ingewikkeld as die bogenoemde voorbeeld. In die versorging moet ons dikwels deur minder as suksesvolle aksies ons weg vind. Wees nie bang om van jou plan af te wyk as dit nie werk nie.
Wins word dikwels beskou as die uiteindelike doel van konflik, of die konflik 'n vriendelike spel van pingpong of die keuse van 'n president behels. Sommige mense onderhou dit selfs sonder konflik, die lewe sal saai wees. Terwyl sommige mense hul lewens kan struktureer op grond van die belangrikheid van "bo-op", is dit 'n rampspoedige beginsel vir baie versorgers.
Daar was 'n tyd in die Amerikaanse politiek toe kompromie en beleefdheid as toepaslike doelwitte beskou word. Nou word albei deur baie beskou as 'n verwoesting van beginsels. Hierdie algemene oortuiging het baie aspekte van nie-politieke verhoudinge besmet, insluitende versorging.
Die nakoming van absolutistiese posisies in versorging sal meer geneig wees tot lyding eerder as wedersydse troos. Dus, die volgende keer dat jy 'n konflik wil betree, vra jouself: 1) Wat is die doel van my versorging? 2) Wat sal my optrede emosioneel kos vir my en die persoon vir wie ek omgee? 3) Wat is die beste strategie om te gebruik om my doel te bereik?
Suksesvolle versorging is meer gebaseer op die "lewensgryse" eerder as absolute "blankes" of "swartes". Deur hierdie drie stappe te gebruik voordat jy oor 'n konfrontasie besluit, sal jy vind dat baie van die onverskillige gedrag wat voortspruit uit konflikte kan wees versag.