Die liefdestema ontbreek meestal in die pikareske roman. Dit gaan eerder om sosiale protes, want die pikaro leef in 'n gemeenskap wat hom stief behandel.
Die pikaro toon sekere ooreenkomste met die deugniet, avonturier, parasiet en stom kneg van vroeëre ROMANS. 'n Mens tref dus voorlopers van die pikaro in vroeëre werke aan soos die Griekse seerowerverhale, die Middeleeuse EPOS soos Van den Vos Reinaerde (vgl. ook DIERE-EPOS) of die Roman de Renart, die FABLIAU en in Tyl Uilspieël. Laasgenoemde is 'n deugniet by uitnemendheid.
Na gelang die samestelling van die maatskappy verander het, het daar ook 'n verandering in die inhoudelike van die pikareske roman gekom. Daar het bv. 'n verandering ingetree in die verhouding tussen werkgewer en werknemer (die pikaro). Aanvanklik is die karakter van die pikaro as staties uitgebeeld; later vind 'n verdieping daarvan plaas. Dit kom veral voor wanneer die ek-verteller op die agtergrond tree en die pikaro direk beskryf word.