Karis se storie oor tienerseks Hoofstuk 3 Deel 1 – Finesse Meisie
“ons verwelkom vanoggend mevrou Gerda Meyer, die nuwe wiskunde-onderwyseres, en haar drie kinders hartlik by ons skool. Mag sy en haar kinders gou deel wees van ons gemeenskappie hier by Goeie Hoop Hoërskool,” kondig die skoolhoof, meneer Hannes de Kock, in die saal aan die oggend toe die skool begin.
“Ek kan nie glo jy ken hulle al ’n week en ek vind dit eers gisteraand by die kerk uit nie!” fluister Inge dringend by Karis se oor.
“Dis mos nie so ’n big deal nie! Jy is buitendien so verknog aan Ruan, dis nie asof jy sou belangstel nie!” antwoord Karis.
“Ag, Karis, jy weet hoe dit is. Sulke nuus is altyd great. Dink jy ons gaan wiskunde by mevrou Meyer hê?” vra sy saggies.
“Ek hoop wraggies nie so nie! Sy is ’n pyn in hoofletters, jy moet haar beleef!” fluister Karis en kreun.
“Amelia, kry ’n bietjie daardie graad elf dogters stil, asseblief!” sê meneer De Kock vir die hoofprefek. Met ’n skok besef Karis dit is van haar en Inge wat hy praat. Sy trek haar oë groot vir Inge, wat skielik ’n vreeslike drang het om te giggel. Amelia buk oor na hulle toe en sê vir Inge: “Jy wil seker nie voor almal deur Meneer uitgestuur word nie? Hou op praat en giggel!” Vir Karis gee sy net ’n kyk en gaan staan dan weer teen die muur reg teenoor hulle ry.
Karis dink Amelia lyk nes ’n bobbejaanwyfie op brandwag en sy glimlag by haarself. Inge sit dadelik so stil soos ’n muis wat gif vir ontbyt gehad het.
Karis kyk oor die saal en wonder waar Conrad en Karl is. Dan sien sy Conrad twee rye agter haar aan die ander kant van die saal. Hy sit by JD en Adolf, twee baie gawe ouens. Sy dink hulle kan nogal met Conrad vriende maak, hulle sal van mekaar hou. Karl sit langs Andrew en Jandri. Sy hoop nie hulle word vriende nie, want veral Jandri en sy sit glad nie langs dieselfde vuur nie.
“Die groot atletiekbyeenkoms is oor twee weke, julle sal hard moet oefen,” bulder meneer De Kock voort.
Na nog ’n klomp afkondigings sing hulle die skoollied en dan is die saaltyd verby. Buite word al die verskillende grade volgens vakkeuses in klasgroepe verdeel. Karis is baie bly om te sien Conrad word in haar klas ingedeel. Hy kom staan by haar.
“Hallo, Buurvrou. Lyk my ons sal saam kan swot. Ek hoop net nie ons het by my ma wiskunde nie, ek is nie daarvoor lus nie!” sug hy.
Ek ook nie, dink Karis, maar kan dit nie hardop sê nie.
’n Paar van die meisies in hulle klas kom staan nuuskierig by hulle, baie verbaas dat Karis vir Conrad ken.
“Hulle bly langs ons,” verduidelik Karis in haar skik en almal kyk haar afgunstig aan.
“Ek en Karis het sommer al lekker gebond vandat ons daar ingetrek het,” vertel Conrad.
Karis-hulle gaan vir eers na hulle registerklas. Daar kry hulle die rooster en kan nou sien watter onderwysers vir hulle gaan klas gee.
Daar wag ’n paar verrassings op hulle. Die ergste gee Karis amper ’n angsaanval. Liewe aarde, hier staan dit swart op wit: Wiskunde, mevrou Meyer. O nee, nee, nee! kerm Karis innerlik. Dit gaan ’n lang jaar wees, dink sy moedeloos. Hulle bly omtrent ’n uur in die registerklas en volg daarna die dag se rooster al is die periodes aan die kort kant. Pouse kry Karis vir Mia en Anri buite.
“Ons het wiskunde by Karl se ma,” sê Mia dadelik.
“Ons ook,” sê Karis. “Wat ’n ramp!”
“As sy eers sien hoe vrot is my wiskunde, sal sy nooit dink ek is goed genoeg vir Karl nie!” kla Mia.
“Wie gebruik my naam so ydellik?” vra Karl agter haar.
“Haai. Ek sê nou net vir Karis ons het wiskunde by jou ma. Sy sê hulle ook,” sê Mia vinnig en wys na Karis.
“My innige simpatie!” sê Karl met sy hand op sy hart.
“Ek dink sy is nogal goed met die oordra van die vak, maar sy kan lekker ongeskik wees met haar leerlinge!” gaan Karl verder.
“Haai, moenie so lelik van jou ma praat nie!” raas Anri geskok.
“My ma of nie, ek ken haar tekortkominge!” antwoord Karl.
Karis dink dadelik Anri het nog nie vir Gerda Meyer ontmoet nie, want dan sy sou nie so driftig met Karl baklei het nie.
Ruan en Inge sluit by hulle aan en almal gaan sit onder die groot bome voor die Engelse klas. Ruan is in Karl se klas en hy en Inge gaan al ’n jaar lank met mekaar uit. Karl en Ruan raak aan die gesels oor branderry en Karis weet die vriendskap is gesluit. Branderry is ’n kragtige bindmiddel. By dorpe en stede aan die kus kan jy die skool verdeel in die surfers en nie-surfers, dit is amper soos die bodorp en onderdorp.
Op ’n keer wonder Karis waar Conrad is, maar net daarna sien sy hom na die snoepie se kant toe loop saam met Adolf en JD, die twee ouens langs wie hy in die saal gesit het. Hulle is ook surfers, onthou sy en lag by haarself.
Voor die pouse verby is, is daar ’n groot branderry-uitstappie vir die volgende Saterdag gereël.
“Dan kan julle sommer Mia en Karis se vordering op die surfboard meemaak,” sê Karl en vryf met sy duim oor Mia se boarm, ’n besitlike gebaartjie wat al die oningeligtes in die geselskap op datum bring oor hoe dinge tussen hom en Mia staan.
Inge kyk dadelik verwytend na Karis. Haar oë sê: “Jy het my dit ook nie gesê nie!”
Toe hulle na pouse klas toe stap, baklei Inge sommer met haar. “Juffroutjie, wat weet ek nog nie? Het jy en Conrad dalk ook ’n ding aan?” peper sy Karis met die vrae.
“Ag, Inge, jy kan so ’n pyn wees. Nee, ek het niks aan met Conrad nie, ons is net goeie vriende! Ek het niks van Mia en Karl gesê nie, want die hele storie frustreer my! Jy weet hoe is Mia, môre is sy moeg vir Karl dan foeter dit ’n goeie vriendskap tussen ons almal op. Sy spring te gou in vurige verhoudings in,” sê Karis met ’n sug.
“Toemaar, Karis, dalk is Karl haar groot liefde, dan hou dit lank of sommer vir altyd!” troos Inge.
“Ons praat nou van Mia, onthou!” sê Karis geïrriteerd.
Na middagete dra die tweeling hulle boeke en oortrekpapier na die tafel op die stoep. Toe die wolke halfvier saampak en dit begin reën, gaan maak Karis vir hulle elkeen ’n beker warm sjokolade. Dit word ’n lekker middag vol geselsies en skindersessies, met die reën wat om hulle val.
Karis-hulle het die volgende dag sommer die eerste periode wiskunde. Karis stap die klas met ’n swaar gemoed binne. Met ’n uiterste poging kry sy ’n glimlag op haar gesig. “Goeiemôre, mevrou Meyer,” groet sy.
“Môre,” sê Gerda Meyer. Toe sy Karis herken, roep sy haar nader. “Ek wil jou net waarsku en ek sal dit vir jou suster ook sê: Moenie enige gunsies van my verwag omdat julle langs my bly of vriende met my kinders is nie. Ek sê dit sommer op dag een, sodat julle kan weet.”
Karis kan haar ore nie glo nie. Kan ’n mens so simpel wees? wonder sy. Sy sou kon verstaan as die geleentheid hom voorgedoen het en hulle ’n kans wou vat, dat die vrou dan so sou reageer en sê: “Jammer, julle word dieselfde as al die ander behandel,” maar om met die intrapslag so naar op te tree is ongelooflik! Karis draai om en gaan sit tjoepstil drie plekke van agter af. Conrad kom in en gaan sit langs haar.
“Conrad, verander vir my van sitplek, asseblief. Julle gaan nie oplet as julle twee langs mekaar sit nie,” sê mevrou Meyer en die hele klas lag. Natuurlik weet hulle nie almal dat Conrad en Karis al met mekaar bevriend is nie. Conrad lyk verleë en skuif tot agter in die klas. Dit is duidelik dat hy hom vir sy ma vererg het.
Karis wens die vrou kry ’n pyn in die nek, een wat in die rekordboeke aangeteken kan word. Sy voel skoon moorddadig. Toe mevrou Meyer egter later die wiskunde begin verduidelik, besef Karis dat sy ’n gawe het om die vak aan haar leerders oor te dra. Sy verstaan baie gou wat die leerkrag by hulle probeer tuisbring.
Slaan stres vir ’n ses
Die A-Z van Seks