Oorsake en voorkoming van antidepressante onttrekking
Selektiewe serotonien heropname-inhibeerders (SSRI's) is 'n klas medisyne wat algemeen gebruik word om depressie te behandel. Die dwelmmiddels help om breinfunksie te normaliseer in persone met sekere gemoedsversteurings deur die hoeveelheid serotonien in die brein te verhoog. Serotonien is 'n soort chemiese, genaamd 'n neurotransmitter, wie se doel dit is om boodskappe na en van die breinselle te lewer. Deur dit te doen, kan die chemie in die brein gereël word op 'n manier wat die persoon se depressie of angs gewoonlik verbeter.
Wanneer SSRI-behandeling egter gestaak word, kan sommige mense 'n vorm van onttrekking genoem SSRI-sindroom ondervind. Dit word algemeen gesien wanneer behandeling skielik gestop word en kan manifesteer met simptome wat baie lyk soos depressie en angs. As gevolg hiervan, mense glo dikwels dat hulle 'n "terugval" het en versoek om terug te plaas op SSRI's.
Verstaan ​​waarom SSRI-sindroom voorkom
Die SSRI-middels wat gemoedsversteurings gebruik, het soortgelyke werkingsmeganismes, maar wisselende grade van geneesmiddelhalfleeftyd. Dwelmhalfleeftyd is 'n term om te beskryf hoe 'n lang 'n aktiewe geneesmiddelmolekule in die bloedstroom bly voordat dit uit die liggaam verdryf word.
As 'n geneesmiddel 'n kort halfleeftyd het, sal dit gereeld dosering benodig om die ideale konsentrasie in die bloed te handhaaf. As dit 'n lang halfleeftyd het, sal dit langer bly en minder geneig wees tot op en af.
SSRI medikasie wat gebruik word om depressie te behandel, sluit in:
Van hierdie het Prozac 'n baie lang halfleeftyd, en wanneer dit gestop word, sal dit geleidelik uit die bloedstroom ontslae raak. Die ander het egter 'n kort halfleeftyd, en wanneer hulle gestop word, sal hulle skielik val. Wanneer dit gebeur, kan die persoon ontstellende en selfs diepgaande simptome van onttrekking ervaar.
Hoe SSRI effekte verander in die brein
Maar dwelmhalfleeftyd is slegs deel van die rede vir hierdie simptome. Wanneer dit oor 'n tydperk gebruik word, kan SSRI's verander in die brein wat minder en minder serotonienreseptore tot gevolg het. Dit is deels te wyte aan die feit dat SSRI's 'n oplewing van serotonien in die brein veroorsaak.
Wanneer dit gebeur, sal die brein die aantal reseptore "afreguleer" in reaksie op die verhoogde volume serotonien. Dit is 'n fisiologiese balansering wat bedoel is om oorstimulasie van breinselle te voorkom.
Wanneer behandeling uiteindelik gestaak word, sal daar minder reseptore wees as voorheen en 'n korttermyn tekort aan serotonienaktiwiteit. Die liggaam sal tipies dit regstel, maar totdat dit wel kan, moet 'n persoon dalk deur 'n aanpassingsperiode gaan totdat die stelsel weer normaliseer.
Simptome van SSRI-beëindigingssindroom
Die mees algemene simptome van SSRI-sindroom word beskryf asof dit griepagtig is of voel soos 'n skielike terugkeer van angs of depressie. Dit sluit in:
Parestesie (brandende, stekelige of velkruipende sensasies)
Depersonalisering ('n losstaande, buite-liggaamlike ervaring)
Catatonia ('n toestand van onresponsiveness)
Wanneer die simptome ongemaklik kan wees, is hulle selde ernstig. Die meeste ervaar slegs ligte tot matige vorms van staking sindroom.
Voorkoming van SSRI-sindroom
Altesaam 20 persent van die mense op Paxil, Zoloft, Celexa, of Lexapro sal 'n mate van onttrekking ondervind nadat hulle beëindig is. Die meeste laaste een tot sewe weke. Vir diegene wat al jare lank op SSRI's gewees het, kan die simptome vir langer duur.
Om die risiko van SSRI-sindroom te voorkom, praat met jou dokter oor die spoed wat jy geleidelik af speen . Tipies gesproke, indien behandeling minder as agt weke geduur het, sal dit meer as een tot twee weke afneem. Dit sal redelik wees. Na ses tot agt maande behandeling moet jy ses tot agt weke oor die kursus afneem.
Maar neem ons raad: moenie probeer om dit op jou eie te maak nie. Werk saam met jou dokter, wat die beperkinge en potensiële gevare van enige dwelms wat jy neem beter sal verstaan.
> Fava, G .; Gatti, A .; Belaise, C .; et al. "Onttrekkingsimptome na selektiewe serotonien heropname inhibeerder staking: 'n sistematiese oorsig." Psigoterapie en psigosomatika . 2015; 84 (2): 72-81.
> Harvey, B. en Slabbert, F. "Nuwe Insigte oor die Antidepressante Staking Sindroom." Menslike Psigofarmakologie . 2014; 29 (6): 503-16.