Spaans - Inligting - 2022
Spaans is een van die gewildste tale ter wêreld. Daarom is dit nodig om 'n paar mites oor die Spaanse taal uit te roei.
Spaans is dieselfde as Castiliaans. Die Spaanse taal is gebore in die koninkryk van Kastilië. In hierdie historiese streek van die moderne Spanje is vandag die outonomieë van Kastilië en Leon, Madrid, Rioja en La Mancha. Daarom word die Spaanse taal meestal Castiliaans genoem, selfs die moedertaalsprekers gebruik self hierdie benaming. Maar filoloë stem nie saam met hierdie benadering nie. In hierdie situasie hou alle ander tale wat op die land se grondgebied bestaan, ophou Spaans. En dit is Baskies, Aragonies, Asturies, Katalaans en Galisies.
In Kuba praat hulle hul eie, Kubaanse taal, en in Mexiko praat hulle Mexikaans. In werklikheid bestaan ​​sulke tale glad nie. Dit is almal dialekte van die algemene Spaanse taal, wat een van die mees gesproke ter wêreld is. Dit word nie net in Spanje en Latyns-Amerika self gepraat nie (Brasilië en Haïti is hier die uitsondering). Selfs in sommige state van Amerika en in Puerto Rico is die taal dieselfde as Engels. Altesaam praat ongeveer 'n half miljard mense in die wêreld Spaans, en nie 'n soort "Mexikaanse" nie.
Alle Spaanse mense ken Engels goed. Baie in Latyns-Amerika en Spanje is inderdaad vlot in Engels, maar tog trots op hul moedertaal. Dit is waarom hy, as hy na 'n verbyganger met 'n Engelse toespraak gaan, die risiko loop om 'n misverstand in die gespreksgenoot se oë te sien, selfs as hy regtig verstaan ​​wat op die spel is. As u dus na lande met die Spaanse taal gaan, moet u 'n fraseboek saamneem, anders kan die besoek in stilte verbygaan en die Engelse taal nutteloos bly. Dit is pertinent om daarop te let dat die aantal moedertaalsprekers in die Spaanse taal Engels oorskry.
Spaans is moeilik om te leer. Niemand sê dat hierdie taal 'n eenvoudige grammatika het nie. Maar om Spaans te leer is nie so moeilik as jy wil nie. Daar is geen besondere probleme met uitspraak en lees nie, aangesien die meeste woorde op dieselfde manier geskryf word as wat hulle gehoor word. Klinkers word nie hier verminder nie. Spaans is deel van die wêreld se mees gesproke Indo-Europese taalfamilie. In struktuur is dit soortgelyk aan ander Romaanse tale soos Italiaans, Portugees en Frans. As u hulle ken, kan u die Spanjaard maklik verstaan. Dit is ook die moeite werd om te verstaan ​​dat daar in hierdie taal baie woorde uit Arabies, Engels en Latyn geleen word.
Dit was in Spaans wat omgekeerde vraag- en uitroeptekens verskyn het. Daar word geglo dat sulke karakters die uitdrukking van moedertaalsprekers in hierdie taal die beste dra. Dit is slegs gedeeltelik waar. Spanjaarde se toespraak is regtig vinnig en lewendig, terwyl Spanjaarde temperamenteel en warm is. Daarom help sulke leestekens hulle om op die regte manier te stem. Maar weereens glo filoloë dat hierdie leestekens nie 'n spesiale las dra nie, dit is net gerieflik. Vanweë die eienaardighede van Spaanse grammatika, is dit van die begin van 'n sin moeilik verstaanbaar met watter intonasie - ondervragend of uitroeptekenend - dit uitgespreek moet word. Omgekeerde leestekens het nie onmiddellik in die taal verskyn nie, maar eers vanaf die middel van die 18de eeu.
In Spaans het die ñ simbool nog altyd bestaan. Hierdie brief is 'n soort simbool vir die Spaanse taal. Enye klink soos 'n sagte n. Sy was egter nie altyd onafhanklik nie. Dit het eers van die einde van die 15de eeu af so geword. Die versagting van die klank "n" was tot op daardie oomblik toe te skryf aan die dubbele kombinasie van die letters "nn". Geleidelik is besluit om die een letter van hierdie paar te verklein en bo die ander te plaas. En om die grafiese styl heeltemal te vereenvoudig, het hulle 'n pragtige tilde, wat bo die "n" geleë is, bekendgestel, wat aanleiding gegee het tot 'n nuwe ongewone brief.
Op die wapenskild van Sevilla is die kombinasie NO8DO eintlik 'n Masonic-kode. Alhoewel hierdie stelling dalk grappend klink, is daar tog 'n mate van waarheid. Die afkorting op Sevilla staan ​​letterlik vir "No me ha dejado" ("U het my nie verlaat nie"). Dit was hierdie woorde wat koning Alfonso X die wyse in sy tyd uitgespreek het in dankbaarheid teenoor die inwoners van die stad, wat hom ondersteun het ten tyde van die opstand wat deur die seun van die monarg opgewek is. En in die middel van die kombinasie is nie 'n agtsteman of 'n simbool van oneindigheid nie, maar 'n afbeelding van 'n wolwol, in Spaans - "madeja". Die uitdrukking "No madeja do" klink baie soos wat die dankbare monarg gesê het.
Die gewilde sang "ole-ole" is gebore danksy sokker. U kan hierdie kort en energieke woord maklik van die lippe van sokkerfans hoor. Maar dit is nie die oorsprong van sokker nie, maar Spanje en die plaaslike taal. In hierdie land help sulke toesprake om gevoelens uit te druk en hul gunstelinge te ondersteun in stiergevegte of tydens flamenco-danse. En in die Spaanse taal kom hierdie frase ook van buite, van Arabies. Daar het die woord "Allah" verander.
Die dollarsimbool het niks met die Spaanse taal te doen nie. Vreemd genoeg, maar die simbool "$" is nie deur die Amerikaners uitgevind nie, maar deur die Spanjaarde. Daar word geglo dat dit ontstaan ​​het uit die vermindering van die woord "peso" na die letters p en s. Dit was immers die naam van die muntstuk wat in die Spaanse kolonies in Amerika gebruik is. Daar is 'n ander weergawe van die voorkoms van die simbool, dit hou verband met die antieke Griekse mite. Daar word gesê dat voordat die wêreld buite Gibraltar eenvoudig nie bestaan ​​het nie; die pilare van Gibraltar is geïnstalleer om reisigers te waarsku. En toe die koning van Spanje, Fernando van Aragon, die seestraat aangryp, het hy hierdie twee pilare op sy wapenskild uitgebeeld, en dit verweef met 'n lint in die vorm van die letter S. Met verloop van tyd is so 'n beeld oorgedra na die silwer ware wat in die Amerikaanse kolonies gebruik is. Dit was byna die eerste wêreldgeldeenheid. Met verloop van tyd het die beeld vereenvoudig, was daar slegs een vertikale lyn deur die letter S. Dit is hoe die dollarsimbool, wat vandag almal bekend is, verskyn het.
Alle dialekte is naby mekaar. Die navorsers merk op dat die taal meer en meer gefragmenteer word op dialekvlak. Met globalisering word taal eenvoudiger en word dit 'n instrument van elementêre kommunikasie, waardeur dit sy literêre diepte en artistieke diversiteit verloor. Die verskil tussen die Spaanse weergawe en die klassieke Castiliaanse weergawe in Argentinië is byvoorbeeld veral opvallend. Hier, soos in Uruguay, praat mense hoofsaaklik die dialek van Spaanse gevangenes, Lunfardo. Hier is in ballingskap in die 17e-18de eeu in die algemeen uit Europa verdryf. Argentinië is reeds in die vorige eeu deur 'n vlaag Italiaanse immigrante gevee. Dit is nie toevallig dat hul nasate reeds die helfte van die land se bevolking uitmaak nie. Die taal is dus verryk met baie leen uit Italiaans, morfologies ontwerp volgens die reëls van die Spaanse taal.