Of die “vooruitgang” wat C.P. Hoogenhout meer as ’n honderd jaar gelede al geïroniseer het: “Engels! Toe wonder ek, die alewig wonderende mens: Maak dit vir ’n kwikstertjiemannetjie (of is dit nou ’n mannetjiekwikstertjie?) saak wanneer hy ’n vroutjie kies dat sy ’n gebreklike poot het? Baie mense verkies egter om dit nie te doen nie en voort te gaan om in hulle eie geestelike bates te roem, bv.: “Ek is gedoop en aangeneem, ek het gelowige ouers en ek probeer my bes om goed te lewe.” (LE): Charl-Pierre. wat jy hier uiteensit is iets van enorme belang, veral omdat jy my herinner aan ŉ uitspraak wat jy ’n klompie jare gelede gemaak het: “Wat die Afrikaanse digkuns nodig het, is nie soseer meer opwindende digters nie, maar eerder meer opwindende lesers, of iets in dier voege.” Hennie Nortjé sluit by hulle aan met In die skadu van soveel bome, sy dubbelbekroonde debuutbundel. ’n Hoogtepunt op die feesprogram!”