Hierdie vrugte behoort almal tot die plantegenus Prunus. Hulle is voorbeelde van steenvrugte. Dit beteken hulle is vlesige vrugte met ’n enkele groot saad binne-in ’n harde dop, pleks van met ’n aantal pitjies, soos byvoorbeeld appels.
Steenvrugte het in die reël ’n dun skil. Van almal is perskes en nektariene die bekendste en wydste versprei.
Perskebome is van middelmatige grootte, word nie maklik ouer as sowat dertig jaar nie, maar ’n boom is eintlik minder as ’n dekade lank ’n wafferse vrugtedraer. Daarna is dit nie juis van kommersiële belang vir die vrugteboer nie, en sulke bome word dus dikwels uitgekap en vervang.
Die siekte wat appelkoosmaag genoem word, word deur ’n kiem veroorsaak en het niks te doen met die eet van groen appelkose nie, hoewel daar in die ou dae gedink is dat die arme appelkoos die skuld daarvoor moet kry. Dit was glo omdat die siekte juis geneig was om toe te slaan in die tyd wanneer die appelkose nog hard en groen was toe hulle deur baie kinders van die bome afgepuk en geëet is. Die diarree en maagkrampe is egter heel moontlik deur salmonella-bakterieë veroorsaak.
PRUIME is gewilde vrugte, met talle soorte waarvan die kleure van swart, blou, rooi en pers tot groen en geel wissel. Volgens die jongste beskikbare syfers is China die wêreld se grootste pruimprodusent (45 persent ), gevolg deur Amerika (7 persent). Die vrug word egter in baie ander lande met ’n gematigde klimaat gekweek.
Kersies (spp. Prunus) kan soet of suur wees. Die soete variëteite word net so geëet, terwyl die sures geblik of vir konfyt en drankies gebruik word.