Marion Holm is by die KKNK met haar nuwe eenvrouvertoning, Operasie Holm. Sy en Chris Vorster het nog ’n jaar oorleef en deel dankbaar en heel plesierig die lesse, lawwighede en lollerye wat die jaar meegebring het. Vorster is die regisseur vir hul negende vertoning saam.
Sy skryf vooraf dat sy steeds nie kan bekostig om twee of meer akteurs te gebruik nie, so sy speel weer eens al die rolle self. En in die verbygaan verwys sy ook na ander rolle . . . Armoede, padwoede, honde, Afrikaans en die gesukkel om daagliks te oorleef, is van die prettighede waaroor sy bespiegel.
“As jy graag iets ontstellend ernstig wil sien, is hierdie nie die vertoning vir jou nie. As jy egter wil glimlag en net ’n klein bietjie dink – kom kyk gerus!”
Maar sy is al meer as drie dekades op ons verhoë en televisieskerms. Sy het selfs ’n ATKV Mediaveertjie vir beste aktrise in ’n TV-reeks vir haar rol as Dot in Vlug na Egipte en Terug na Egipte gewen en ’n Fiesta-benoeming vir dieselfde rol verwerf.
Ek neem deur die loop van die jaar goed waar, maak notas, skryf neer of probeer bloot onthou en dan vleg ek dit saam rondom ’n tema. Ek gaan dink oor wat ek wil sê en dan help Chris my om deur middel van die stories daarby uit te kom. Die idee vir hierdie jaar se konsert het ek gekry na aanleiding van my persoonlike ervarings van dag tot dag – hoe onbeskof mense geraak het. So, dit was wat ek die graagste wou kommunikeer en Chris het báie hard gewerk om dit moontlik te maak, op ’n prettige manier.
Daar is ’n korporaal in hierdie jaar se konsert. Siestog, nie die hoofrol gemaak nie nadat ons snitte moes aanbring om die vertoning in sy tydgleuf te laat inpas. Maar steeds ’n heerlike karakter. Hy is die een wat bevele skree en my graag wil help. Ek moet hom egter gereeld wegstuur, want mens moet sommige dinge in die lewe sélf doen. Maar hy is ook die karakter wat ek gebruik om te wys dat ’n mens kan verander as jy wíl.
Ek is van die geloof dat ek feeste toe gaan om te werk en nie te partytjie nie, so ek gaan venue toe en terug na my verblyf.
Maar aan die einde van die fees geniet ek ’n ete by my gunsteling-restaurant en om by my vriend Jako Voges se gastehuis op Calitzdorp ’n aand te bly – hy is ’n bederwer van formaat!!
Ek doen my standaard stem-en lyfopwarming wat ek so oor die jare vir myself ’n roetine gemaak het. Meeste van die roetine vind egter by die verblyf plaas, want daar is nie noodwendig genoeg tyd ná die vorige produksie klaargemaak het om lank genoeg op te warm nie.
Ek bly al ’n paar jaar by dieselfde verblyf. Dis skóón daar! Ek probeer om elke jaar by Jemima’s ’n draai te maak. Reg aan die einde, as ek klaar gewerk het, voel ek ek mag myself bederf met ’n goeie bord kos en wyn.
8. Waar bly jy gewoonlik oor as jy by die KKNK is – koshuis, gastehuis of hotel, en wat geniet jy daaraan?
Ek bly altyd in ’n gehuurde huisie. Ek het ’n wasmasjien nodig om my kostuums te was, want oor ek so uitbundig konsert hou, sweet ek ook net so uitbundig! So ’n hotel of gastehuis sal nie werk nie.
Wel, Marietjie Rossouw het vir jare saam met my gewerk, maar nou is sy terug in haar eertydse beroep en kan dus nie meer saam reis na al die feeste nie. Dit was ’n bitter groot aanpassing vir my. Maar my vriendin Henki de Villiers kom nog steeds saam KKNK toe en sy is ’n geweldige belangrike pilaar van ondersteuning vir my. My ander feesmater is Jako Voges, want hy bly op Calitzdorp. Ons is ook al jare lank vriende.
13. Waar kom al die idees vir jou vertonings vandaan – het jy ’n boekie en potlood op jou bedkassie om in die middel van die nag idees neer te skryf?
14. Wat geniet jy daarvan om met Chris Vorster saam te werk? Hy het in die begin jou stukke geskryf, maar nou skryf jy self; hy is net ’n objektiewe klankbord en dan regisseur?
Ek en Chris skryf saam my stukke. Ek skryf die stories en dan vat hy dit en vleg dit op ’n manier aaneen om ’n vertoning te maak. Hy stuur my ook terug rekenaar toe om stories aan te pas of oor te skryf of weg te laat en ander in te voeg.
He gets me! En daar is min van hulle. Bitter min. Ek het ook respek vir hom oor hy ’n flukse, harde werker is.
Ek het dit verskriklik geniet om Dot te speel in Vlug na Egipte en Terug na Egipte. Ek was mal oor haar. Die regisseur was ook ’n mens wat dankie en asseblief sê en dit maak my onbeskryflik gelukkig!
20. Jy kry ’n pap wiel langs die pad. Ruil jy self die band om of wag jy vir ’n ridder op ’n wit perd?
My pa het my geleer om ’n band om te ruil, maar ek vermoed ek gaan nie meer die boute loskry met die fibromialgie nie! Gelukkig bestaan daar nou so ’n tipe van ’n skuim in ’n blikkie wat mens in jou wiel spuit en dan kan jy ry tot by die naaste garage. Ek sal op ’n manier wel self ’n plan maak.
Dis hoekom ek hoegenaamd ’n loopbaan het, ek vertel van al my eie verleenthede in elke vertoning! Ek lag nou hardop, want dis die heilige waarheid – elke dag bring sy eie verleenthede. Ek moet nou eers dink oor wat die grootste was . . .