Machiavelli, Italiaanse politieke filosoof van die Renaissance - Verskeie
Machiavelli, Italiaanse politieke filosoof van die Renaissance
Machiavelliword vandag geassosieer met die pejoratiewe byvoeglike naamwoord van sy naam, "Machiavellian", en sy werk is verminder tot 'n handleiding van manipulasie en politieke sinisme wat steeds deur ons heersers gebruik word. Tog is die beroemde Florentyn allereers 'n man van sy tyd, die van die oorloë in Italië en Florence wat deur die Medici en hul vyande geskud is. En sy bekendste werk, Die prins, wat vinnig 'n klassieke geword het, 'n uitstekende bron vir die begrip van die Renaissance-Italië. 'N Biografie oor Machiavelli moet dus in die politieke geskiedenis van sy tyd ingeskryf word.
'N Geboorte in 'n vreedsame Italiaanse konteks?
Nicolas Machiavelli is op 3 Mei 1469 in Florence gebore; sy vader, Bernardo, is 'n notaris van klein status. Weinig is bekend oor Machiavelli se jeug, en selfs nie van sy inspirasie nie, hoewel dit blyk dat dit sy moeder was wat hom die smaak vir poësie gegee het en sy vader vir studies en boeke. Hierdie jaar 1469, in Desember, sterf die seun van Cosimo die Ouere, Petrus van Medici, in Florence. Hy is opgevolg deur sy seuns Laurent (toekomstige "The Magnificent") en Julien. In die Pouslike State was dit die dood van Paulus II in 1471 wat Sixtus IV (Francesco della Rovere), mededinger van die Borgia-dinastie, aan bewind gebring het. Die della Rovere-gesin is openlik vyandiggesind teenoor die Medici en die Florence van die jong Machiavelli, wat die "Donatello" in 1476 begin bestudeer het.
Die Italië van Machiavelli se jeug is die van die vrede van Lodi (1454), wat 'n skyn van wapenstilstand tussen die verskillende Italiaanse state sien vestig het: die konteks kan dus relatief vreedsaam lyk. Maar die druk van die magtige bure, Frankryk en Spanje (toe self te midde van die voltooiing van hul politieke eenheid), sowel as die steeds begrawe wedywering tussen Italiaanse stede, ondermyn hierdie vreedsame naasbestaan. In 1478 het 'n eerste politieke gebeurtenis die jong Machiavelli in Florence self gekenmerk: die sameswering van die Pazzi, waartydens Julien de Medici vermoor is. Sy sal hom inspireer vir Toespraak oor die eerste dekade van Livy of veral vir Florence geskiedenis. In die daaropvolgende jare het die Frankryk van Lodewyk XI en daarna Karel VIII en die Spanje van die Katolieke konings hul politieke eenheid voltooi, wat ook sy belang gehad het in die toekomstige werk van die Florentynse.
Machiavelli en die Florence van Savonarola
Die jaar 1492 was nie net die deurslaggewende in Spanje nie, waar die verowering van Granada die Spaanse eenheid bevestig het. Op 8 April is Laurent the Magnificent oorlede, wie se krag in Florence baie swaar was (om nie te sê tiranniek nie). Sy opvolger Peter II was nie 'n wedstryd vir die ander Medici nie en twee jaar later is hy omvergewerp deur broer Savonarola, 'n Dominikaanse monnik. Maar in 1492 kom ook aan die hoof van die Kerk van Alexander VI Borgia, wat sy baie ambisieuse seun César baie vinnig kardinaal noem.
In 1494 val hierdie keer 'n uiterlike gevaar op Italië: in die herfs het die koning van Frankryk, Karel VIII, die Alpe oorgesteek om die koninkryk van Napels te verower. Dit is die begin van wat ons sal noem die oorloë in Italië. Die Franse dra by tot die val van die Medici in Florence en verlos Pisa van Florentynse toesig, wat Machiavelli nie versuim om te behou nie. Net soos die redes vir die vinnige mislukking van Charles VIII die volgende jaar, wat Regno (Napels) aan Aragonese beheer moes afstaan.
Die Florence van Savonarola is uiteindelik nog 'n diktatuur, maar hierdie keer godsdienstig. Die monnik twis met pous Alexander, en eis steeds meer soberheid en suiwerheid van die Florentyne. In 1497 is hy deur Alexander VI geëkskommunikeer, en minder as 'n jaar later is hy in hegtenis geneem, tereggestel en sy liggaam in die openbaar in Florence verbrand. Besonderhede is onbekend, maar dit blyk dat die val van Savonarola die begin van Machiavelli se politieke aktiwiteit was, terwyl laasgenoemde die monnik teëgestaan ​​het. In Februarie 1498 word hy aangestel as tweede sekretaris van die Lordship, toe Savonarola tereggestel, hy word sekretaris van die Tweede Kanselarij en bowenal ontvang hy 'n paar weke later die beslissende klag van sekretaris van die Tien verbonde aan buitelandse sake.
Dit is die geleentheid vir Machiavelli om deur die land te reis en baie vorste te ontmoet, terwyl die politieke situasie versnel ... Inderdaad, nog steeds in 1498 sterf Karel VIII en volg Louis XII op; laasgenoemde is ewe vasbeslote om op die skiereiland wat hy dink aan hom verskuldig is, naamlik Napoli en die Milanese te kry. Op soek na bondgenote in Italië, het Lodewyk XII in Augustus die seun van die pous, César Borgia, hertog van Valentinois gemaak. In ruil stem Alexander VI in om die huwelik van die koning van Frankryk met Joan te ontbind, sodat hy met Anne van Bretagne kan trou.
Nicolas Machiavelli aan die hof van Lodewyk XII
Machiavelli het sy diplomatieke missies in 1499 begin: hy het die eerste keer die taak gehad om 'n condottiere te werf, die Florentynse Republiek was van plan om Pisa te herower; Hiervoor het hy die beroemde Catherine Sforza ontmoet, van wie hy steeds oor politiek geleer het. Die ewekansige steun van Ludovic le More en die verraad van die kondottore Paolo Vitelli (tereggestel vanaf 1499) lei egter tot 'n reeks bitter mislukkings in Pisa tot 1509, wat indirek op die reputasie van Machiavelli val, wat nogtans vertrek na ander missies.
Intussen het Lodewyk XII met sy oorlog in Italië begin en Milaan vir die eerste keer verower, daarna 'n tweede in 1500, wat hierdie keer Ludovic le More (ballingskap in Frankryk, waar hy in 1508 oorlede is) definitief verslaan het. Die Lordship se buitelandse beleid is nog onseker ten opsigte van die Franse en Valentynsgevaar, tot die ergernis van Machiavelli, wat dit steeds dien. Hy is dus in die tweede helfte van die jaar 1500 na Frankryk gestuur, na die einste hof van Lodewyk XII; hy het daar baie geleer vir sy missie, maar nog meer vir sy werk (en in die besonder) Die prins), terwyl hy die Franse arrogansie verduur. Daar antwoord hy die aartsbiskop van Rouen en beweer dat die Italianers niks van 'oorlogsake' weet nie, en dat die Franse niks van 'dinge van die staat' weet nie.
In Italië het César Borgia sy verowerings voortgesit: aan die einde van 1499 het hy Imola en Forli in beslag geneem (tot nadeel van Catherine Sforza). In Oktober 1500 het die Valentinois Pesaro en Rimini met die hulp van Franse troepe gevange geneem. In 1501 het sy aptyt vir verowering hom na Faenza gelei en sy vader het hom hertog van Romagna gemaak. Terwyl Lodewyk XII hom verbied om Bologna te neem, probeer César Borgia 'n toenadering met Florence hê, wat weier om hom as kondottier te neem wanneer hy Peter II de Medici wil herstel. Terwyl Borgia die Franse in die koninkryk van Napels vergesel, vra die Lordship Machiavelli om die maneuvers van die Valentinois in Siena te stuit. Dieselfde jaar is Machiavelli met Marietta Corsini getroud.
Saam met César Borgia
Die jaar 1502 is 'n belangrike nuwe datum vir Italië en vir die skrywer van Prins. Terwyl die Franse en die Spanjaarde oor Napels twis, staak César Borgia nie sy verowerings nie: hy neem Urbino dus in. Dit is uiteraard bekommerd oor Florence, wat boonop die Arezzo-rebellie moet trotseer; die Lordship stuur biskop Francesco Soderini daarom op 22 Junie, vergesel van Machiavelli, om die hertog van Romagna in Urbino te ontmoet. Machiavelli het net 'n paar dae gebly, genoeg om die vyandige voornemens van die Valentino te raai; maar die karakter inspireer hom net soveel vir sy toekoms Prins. In die daaropvolgende maande het Florence daarin geslaag om die Arezzo-opstand met Franse hulp te verminder, en Machiavelli het die taak gehad om die rebelle-stede terug te eis.
Dit verhinder nie dat die Republiek die amp van gonfalonier vir die lewe hervorm en skep nie, onderskryf deur Pierre Soderini op 22 September 1502. Wat Borgia betref, begin hy probleme ondervind in sy betrekkinge met Frankryk en veral met sy condottieres: hy vra die hulp van Florence, wat vir hom 'n sendeling stuur ... Machiavelli! Die Florentyn het 'n voorste sitplek om die gevolge van die Diet of Magione te aanskou, wat die bondgenootskap van die condottieres teen Borgia verseël en lei tot die opstand van die hertogdom Urbino. Die Valentinois moet om hulp van Frankryk vra, en teen die einde van die jaar het hy daarin geslaag om van die samesweerders ontslae te raak en sy gebiede terug te eis.
Machiavelli het die hertog aan die begin van 1503 verlaat, toe hy sy verowerings hervat (Perugia, Siena, ...). Hy het sy diplomatieke aktiwiteite vir Florence voortgesit in 'n Italië wat steeds opgewonde was oor Franse en Spaanse maneuvers en wedywering tussen stede. Machiavelli skryf, en gaan dan aan die einde van die jaar na Rome, waar hy Caesar Borgia vir die laaste keer ontmoet.
Florence se verdediging het gedreig
Die einde van 1503 was 'n baie belangrike politieke verandering: Alexander VI, vader van die Valentinois, sterf en volg hom op Julius II, onmiddellik baie vyandig teenoor die hertog. Hy dwing hom om baie van sy verowerings aan die Kerk af te staan. Daarbenewens het die Slag van Garigliano op 28 Desember gelei tot die verlating van Napels deur die Franse en die dood van Petrus II van Medici. Machiavelli weet 'n bietjie meer geluk met die geboorte van sy seun.
Die Florentynse Republiek is bekommerd oor die vertrek van die Franse en stuur Machiavelli na die koninkryk van Lodewyk XII in 1504. Die politieke en militêre situasie verslap tussen Frankryk en Spanje, en Machiavelli kan reeds in Maart terugkeer huis toe. Hy skryf en sien hoe sy tweede seun gebore word. Die stilte was van korte duur: Florence is bedreig deur die ambisies van kondolier Bartolomeo d´Alviano, en sy het steun gesoek. Gedurende die jaar 1505 was Machiavelli die taak om hulp te vind, maar hy het baie weierings gely; besluit hy dan om troepe in Florentynse gebied self in te samel. Die volgende jaar, nadat hy toesig gehad het oor die werwing van die Florentynse infanterie, is hy na pous Julius II gestuur, wat hy gevolg het in sy herowering van Romagna tot nadeel van plaaslike vorste en Venesië (wat die probleme van Borgia benut het. ), na Bologna. Tydens hierdie ekspedisie het hy baie geleer uit die konfrontasie tussen die pous en die Condottiere Baglioni.
Dit was vir Florence dat Machiavelli aan die einde van 1506 bekommerd was; die Republiek word intern bedreig deur verdeeldheid tussen die patrisiërs en die gonfalonier Soderini. Machiavelli skryf die dekreet van die skepping van die nege van die ordonnansie en die milities, en hy word vinnig gesien as 'n man van die Gonfalonier. Hiervoor word hy vasgevang in 'n kabaal wat die geheue van sy gesin so sleg maak as hy as kanselier van die nege van die Milisie aangestel word. Hierdie verdeeldheid is in 1507 beklemtoon toe Soderini besluit het om Machiavelli na die hof van keiser Maximilian (wat die Republiek om geld te druk) te stuur; die mededingers van die gonfalonier dwing Francesco Vettori op om die kanselier te vervang, maar Machiavelli slaag uiteindelik daarin om hom 'n bietjie later aan te sluit. 'N Nuwe geleentheid vir hom om van ander prinse te leer en te skryf.
In 1508 hervat Machiavelli sy werwingsveldtog vir die Florentynse leër, toe die Liga van Cambrai (Frankryk, Spanje, Pouslike State, keiser en Italiaanse stede teen Venesië) gevorm is. Die beleg van Pisa is 'n mislukking, maar Florence verkry van Lodewyk XII en Ferdinand die reg om die stad te verower, wat die Florentynse hoop laat herleef! Machiavelli, hierdie keer met die steun van die groot moondhede, het op 2 Junie 1509 met sy infanterie na Pisa teruggekeer; dan vertrek hy na Mantua. Terselfdertyd het Venesië in die Slag van Agnala teen die Liga verloor.
Machiavelli het in beroering weggevee
Die volgende twee jaar het Machiavelli voortgegaan om te werf (hierdie keer ruitery), maar ook om te reis. Hy is weer na Frankryk, daarna na Monaco en na verskillende stede in Italië. Maar die internasionale konteks is nog steeds nie vreedsaam nie, inteendeel: nadat hy vrede met Venesië gesluit het, staan ​​Julius II openlik teen die koning van Frankryk, wat te gulsig beskou word. Die stad Florence is in die middel en, soos wat dit dikwels uitstel in sy besluite en in die keuse van 'n alliansie, maar bly getrou aan die Franse; Machiavelli staan ​​in die middelpunt van besprekings oor die raad wat die geestelikes van Frankryk teen die pous wil betree, en Florence stel voor dat dit in Pisa plaasvind. Julius II reageer deur 'n raad by die Lateraan te roep en dreig Florence met 'n verbod! Machiavelli probeer dan die konsilie van Pisa uitstel, maar dit is te laat: die pous bond met die Spanjaarde in 'n Heilige Bond teen Frankryk (en implisiet teen sy Florentynse bondgenoot), en die skismatiese Raad is 'n mislukking. Aan die einde van 1511 was die ure so donker dat Machiavelli sy testament geskryf het, ondanks die geboorte van sy derde seun ...
Die volgende jaar het dit nie tot optimisme gelei nie: die Franse is ondanks die oorwinning in Ravenna van die skiereiland verdryf. Machiavelli, wat die verdediging van Pisa voorberei het, word teruggeroep na die bedreigde Florence. Dit is weer te laat: die Spanjaarde plunder die Prato op 28 Augustus, en drie dae later stem Soderini in om die stad te verlaat. Dit is die volgorde: ondanks die verkiesing van 'n nuwe gonfalonier, herbelê die Medici die stad met aan hul hoof kardinaal Jean, die legaat van die pous (en toekomstige Leo X), en Julien de Medici. Machiavelli se burgermag word ontbind en die kanselier verbreek en uitgesluit van al sy aanklagte.
Machiavelli begin die jaar 1513 in tronke waar hy waarskynlik gemartel word. Hy is egter bevry twee dae na die verkiesing van John de Medici as pous (in die plek van Julius II, wat op 21 Februarie oorlede is). Begin ballingskap. Machiavelli vertrek na sy gesinswoning op die Toskaanse platteland, waar hy 'n briefwisseling met Vettori, ambassadeur by die pous, begin. Dit is ook gedurende hierdie tydperk dat hy die Toespraak oor die eerste dekade van Livy, wat hy skielik onderbreek om te skryf Die prins. Hy praat daaroor aan Vettori en dink daaraan om sy werk aan Julien de Medici voor te lê, wat weer in die Florentynse regering ingestel moet word. Die ballingskap duur nog 'n goeie jaar, waartydens Machiavelli homself troos met die geboorte van sy vierde seun, terwyl hy in kontak met Vettori en indirek met die Medici bly.
Hoop op 'n terugkeer
Die jaar 1515 was, soos ons weet, deurslaggewend vir Italië. Dit lyk asof Machiavelli nader kom aan politieke optrede toe Julien de Medici die pous vra om hom te raadpleeg oor die organisasie van die burgermag; maar die soewereine pous weier. Gedurende hierdie tyd het François Ier Lodewyk XII opgevolg en Italië binnegekom: hy verslaan die Switser in Marignan en neem Milaan in besit.
In 1516 het 'n reeks gebeure gesuggereer dat Machiavelli kon terugkeer na die politiek: op internasionale vlak het Karel V Ferdinand van Aragon opgevolg, maar bowenal het Julien de Medici gesterf en sy neef Laurent aan die bewind gekom. Terwyl hy op Urbino beslag lê, besluit Machiavelli om hom aan hom toe te wy Die prins. Hy is gemagtig om na Florence terug te keer, maar sonder om 'n aanklag te kry; hy gaan voort om sy werke wat hy in die openbaar lees en op te dra, te skryf en bekend te maak. In 1518 kon hy weer reis danksy 'n sending wat deur Florentynse handelaars toevertrou is; hy gaan dus na Genua.
Dit lyk asof gebeure in 1519 weer versnel: keiser Maximilian sterf, toe Laurent de Medici, opgevolg deur kardinaal Jules. Wat Charles Quint betref, word hy as keiser gekroon. Machiavelli begin Die kuns van die oorlog. In die daaropvolgende jare het die skrywer van Prins gaan voort om te skryf en te reis vir die handelaarsonderneming. Kardinaal Jules het ook 'n a Florence geskiedenis wat dit vyf jaar neem om te skryf. In 1521 het Machiavelli nog 'n belangrike vergadering, Guichardin, gehou, maar hy het buite die konflik gebly wat die skiereiland, en in besonder die Milanese, bly skud het. In 1522 is 'n komplot teen Jules de Medici vernietig; twee van die skuldiges was tydens die voorlesings van Machiavelli aanwesig en laasgenoemde het syne gewy Toespraak aan een van hulle wat gelukkig daarin slaag om te ontsnap ... Kardinaal Jules de Medici word op sy beurt uiteindelik op 18 November 1523 op sy beurt onder die naam Clemens VII.
Machiavelli se mislukking
Eers in 1525 en die Slag van Pavia word die Franse weer van Italië uitgesluit, aangesien Frans I selfs 'n gevangene van Karel V was. Hierdie een is reeds teen Pous Clemens VII. Machiavelli is dieselfde jaar na Rome en ontmoet die Medici om hom aan te bied soos hy belowe het Florence geskiedenis ; die pous betuig hom sy bekommernisse voor die bedreiging van die Ryk, en stel hom voor om 'n leër op te stel. Hy stuur hom dan na Romagna om sy steun van Guichardin te kry, sonder enige voordeel. Machiavelli keer terug na Florence en voer dan 'n laaste sending vir die handelaars uit, hierdie keer in Venesië.
Die Florentyn het egter nie besluit om tou op te gooi in die lig van die keiserlike bedreiging nie; in 1526 het hy Guichardin hervat om hom te vra om die pous te oortuig om die jong kaptein Jean-des-Bandes-Noires aan te stel, maar Clemens VII het geweier. Aan die ander kant stem die pous in om Machiavelli aan te stel as kanselier van 'n kommissie vir vestings vir Florence. Op 17 Mei sluit die stad Florence aan by Frans I, Venesië en die soewereine pous in die alliansie wat in die Verdrag van Cognac verseël is. Gedurende die maande Junie en Julie is Machiavelli by Guichardin en sy leërs in Lombardy. Clement VII se maneuvers het egter misluk en Karel V was ten volle van plan om hom te laat betaal: hy huur die konstabel van Bourbon wat die Romeinse Republiek op 6 Mei 1527 geplunder het.
Machiavelli het tevergeefs met Guichardin probeer om die tragedie te voorkom, maar hul leërs kon nie met dié van die Ryk meeding nie, wat Florence in elk geval vermy het. Laasgenoemde word nietemin op hul beurt gestraf, en die Medici word uit hul mag gedryf. Machiavelli keer terug na sy stad in die hoop om 'n paar funksies in die chaos wat dit tref, te bekom; maar sy reputasie is lankal aangetas, en hy het 'n mate van verantwoordelikheid vir die mislukking van die stad se verdediging. Hy sterf verslete op 21 Junie 1527. Sy bekendste werk, Die prins, is vir die eerste keer in Rome gepubliseer, met pouslike voorreg, in 1532. Dit was 'n onmiddellike sukses en vinnig buite die grense van Italië. Dit is vandag nog 'n maatstaf vir moderne politieke wetenskap en 'n bron van inspirasie vir baie politici.