Ek dink tog ‘n mens kan ‘n lewe hier by die Kaap maak. Ek mis ons huis in Frankryk met sy weelde en ek mis die mooi klere wat ‘n mens net in Parys kan koop. Regtig, as ek kyk na die klere wat die klomp Hollanders dra, dit het so min smaak! Tog, as ‘n mens rondom jou kyk, weet ek ons sal hier kan leef en gelukkig wees.
Die omstandighede in Frankryk is bitter moeilik. Die mense is omgekrap. Mense van dieselfde dorp maak mekaar dood, net omdat ons anders dink oor ons geloof! Ons moes behoorlik vlug uit Frankryk net omdat ons nie saamstem met wat die kerkvaders voorskryf nie, omdat ons glo wat Paulus in Romeine skryf dat God se genade vir ons genoeg is. Ek is so dankbaar ons kon veilig die land uitvlug en die bootjie haal, dat ons die seereis oorleef het en nou hier in vrede kan leef. Soveel van ons familie en vriende het nog daar agtergebly en ek is bekommerd oor hulle. Sal hulle veilig wees? Sal hulle die geleentheid hê om die land betyds te verlaat?
Toemaar, ek glo ook vir hierdie taalkwessie sal daar ‘n oplossing kom. Vir nou, vir eers, moet ons ons voete vind, moet ek my bes doen om my ouers te help om weer vir ons ‘n tuiste te skep. Sies tog, ek kry hulle jammer, dis nie maklik om ‘n ou boom te verplant nie.