Esther's Diary - Week 22 - Aanbevelings - 2022
Daar is vreemde gedagtes in Ester se kop. Byvoorbeeld, die selfopoffering. Hoe sal dit wees as die baba opdaag? Hoeveel sal dit met die kind smelt? Hoe sal die verhouding dan ontwikkel?
Ek sal nie ophou nie. Ek is vol energie en net my maag keer my om meer krag te hê as 'n powerpuff-meisie! Ek moet gaan, ek wil gaan en ek gaan.
Byvoorbeeld, in die saal in die oggend of liewe om 'n erf te koop. Natuurlik is daar geen vrae nie, die gieriges is ook daar. Koop Hongaarse goedere op die mark! En laat ons ongeveer honderd hier, 'n vyftig, 30 dae later senuweeagtig raak. Jy het dit nie in groot klere nie, maar die verkragting is ook nie Hongaars nie. Hoe dit ook al sy, jy kom goed saam, dan is dit 'n bietjie, en dan is my heupe seer, en jy hoef nie swanger te raak nie ... swanger raak. En ons vriende is daar! Daar is soveel, maar daar is so baie! Laat ons begin met die ontmoetings teen die tyd dat die lyn eindig. Die partytjies lok my altyd, hulle trek my aan omdat ek bang is, want ek is vol kilometers en kraft! Jy moet in die nag uitgaan en dans, Giza is bang, soms debatteer ons, en my ouers skree vir my om te kalmeer en neer te sit. Maar dit is so lekker! Die lug is so koel! Geurige! En ek wil dit voel!
Kyk jy na die lewe soos 'n film van Pippa Lee? Soms onthou ek dat ons soveel kon wees. Ons rustige teenwoordigheid in die gedagtes is besig om terug te keer, danksy ons leeu, wat eens in ons geheel was. Net die lewe het ons in ander rolle gedwing, of ons het net ander situasies gekies. Die punt is dat wat ons voorheen was, nie sou verdwyn nie. Dit lyk gevaarlik genoeg. Onderdruk ons ​​met onsself? Maar ons kan ook die veranderingswinde noem, sulke periodes wanneer ons 'n bietjie van onsself opoffer vir iets goeds, soos 'n baba. Die merrie is nie 'n gek nie. Dus, sê Pippa Leeb, het sy tussen die jare 'n gazelle geword; die leeu wat daarin wegkruip, is ná soveel jare deur die jong en los Keanu Reeves ontdek. Na soveel jare, na jare wat gebore is uit haar kêrel, haar kinders, was hulle almal kaal, en steeds nie veel nie. Volgens terapeute is dit 'n betreklik nuwe verskynsel dat sommige ouers en moeders soveel aan hul kinders wy dat hulle dit glad nie besef nie: hulle is te midde daarvan, of erger nog, in hul gelukkige verhouding. Veszйlyes. Volgens die praktisyn moet dit gesond wees, want die kind is gelukkig as ons so is. Dit maak sin. Maar logika en gevoelens is nie altyd regverdig nie. Ek glo ook nie in bemarking (?) Nie, veral opoffering, alhoewel ons vrouens goed daarmee is. Ek glo in goeie ouens, paartjies en selfkennis. Dan sien ons.
Ons baba, Barnabas / Brown / Brownie, is goed, die voete word sterker en my ma is. Miskien moes ek my so ver geskop het? :) Maar ek verwag steeds nie 'n baba nie, ek het dit nog steeds nie emosioneel nie, so baie weet ek, ek weet, ek sal dit so lank doen soos môre! Hierdie nege maande is vir my, soos ek wat stadig is om ryp te word, in 'n ritme soos hul fetus. Ek moet ook geboorte gee, of ten minste moet geboorte skenk. En wat iemand ook al sê, dit is duidelik nie 'n proses van twee dae nie. Giza is 'n maand later terug huis toe en is twee dae later na Londen geroep om 'n nuwe 007-toneel te skiet. Dit was 'n bietjie van 'n skok. Toe ek vergeet het dat iemand weer in my bed was, nie weer nie ... maar buite, wat sê ek nou? Oor die algemeen het ek altyd dieselfde houding teenoor hierdie skielike en onvoorspelbare werk, cool and go. Dit is natuurlik 'n algemene grap, selfs al is ek (die res van ons) nie op die spel nie. Maar ons ondersteun hulle, bied 'n veilige emosionele agtergrond, sien uit daarna om hulle lief te hê. Dit is vir my moeiliker om baie kere geduldig te wees as om geduldig te wees. Maar ek is trots daarop om gelukkig te wees (omdat dit so is), suksesvol te wees as ek in balans tuis kom, ek is op soek na 'n man wat vertrou kan word (en nou hoor ek die gelag van 'n ongelowige vrou) want dit is onstabiel. Dit is die vyfde week. Ons het baie meer probeer dat ek seks met 'n kind gaan hê ... ek kan dit nog nie vertel nie. Natuurlik het ek my twyfel, maar ek het waarskynlik geen keuses nie.