by Lauren Muhlheim, PsyD, CEDS; Reviewed by Steven Gans, MD
Van hospitalisasie na buitepasiënt
Behandeling vir eetversteurings is kompleks. Nie alleen behels behandeling veelvuldige verskaffers ('n mediese dokter, psigoterapeut, geregistreerde dieetkundige voedingkundige en psigiater onder moontlike ander nie), maar die Verenigde Statestelsel het 'n stelsel van sorgvlakke wat eiesoortige eetversteurings is.
Die vlakke van sorg wat van die meeste tot die minste intensiewe ingedeel word, is soos volg:
Mediese hospitalisasie is 24-uur-sorg in 'n mediese hospitaal. Dit is tipies vir pasiënte wat nie medies stabiel is nie en benodig mediese monitering dopgehou, wat intraveneuse vloeistowwe, buisvoere en konstante monitering van vitale tekens kan insluit.
Residensiële behandeling (RTC) bied 24-uur-sorg vir diegene wat medies stabiel is, maar benodig dopgehou van gedrag en etes.
Gedeeltelike hospitalisasie (PHP) laat die pasiënt toe om tuis te slaap en gedurende die dag 'n behandelingsentrum by te woon. Individue kan die program minstens vyf dae per week bywoon vir tye wat gewoonlik van ses tot 11 uur per dag wissel. 'N Meeste van die etes vind plaas by die behandelingsentrum, maar die pasiënt het tuisgemaakte etes.
Intensiewe buitepasiënt behandeling (IOP) sluit gewoonlik drie uur van programmering vir twee tot drie dae per week. Op hierdie vlak van sorg woon die kliënt by die huis en kan hy dikwels werk of skool bywoon. Gewoonlik is een maaltyd of snack per besoek deel van die behandeling.
Buitepasiënte behandeling bestaan ​​gewoonlik uit individuele byeenkomste een of twee keer per week met 'n terapeut en / of dieetkundige .
Die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging (APA) het riglyne vir die verskillende vlakke van sorg ontwikkel. Die APA riglyne stel:
By die bepaling van 'n pasiënt se aanvanklike vlak van sorg of 'n verandering na 'n ander vlak van sorg gepas is, is dit belangrik om die pasiënt se algehele fisiese toestand, sielkunde, gedrag en sosiale omstandighede te oorweeg eerder as om bloot op een of meer fisiese parameters te staatmaak, soos gewig.
Dit is 'n spesifieke poging om verbygewig te beweeg as die enigste determinant van vlak van sorg, wat dikwels die geval was.
Die APA bied 'n grafiek waarin die voorgestelde kriteria vir elke versorgde vlak van sorg voorgehou word. Hierdie kriteria sluit die volgende faktore in:
Gewig (as 'n persentasie van gesonde liggaamsgewig)
Motivering om te herstel, insluitend samewerkendheid, insig en vermoë om obsessiewe gedagtes te beheer
Gekombineerde versteurings, insluitend substansgebruik, depressie en angs
Struktuur benodig vir eet en gewig
Vermoë om kompulsiewe oefening te beheer
Baie oorwegings dra by tot die bepaling van die regte behandelingsvlak vir 'n individu. Behandeling moet ideaal begin met die vlak van sorg wat benodig word om simptome te bestuur en die mees effektiewe behandelingsomgewing te bied vir suksesvolle herstel. Dikwels, en miskien ideaal, pasiënte met ernstige simptome begin behandeling op hoër vlakke van sorg en gaan geleidelik af na laer vlakke.
Aan die ander kant, wanneer behandeling hulpbronne beperk word, baie navorsers en behandel professionele advokaat vir 'n "stepped care" benadering vir diegene wat medies stabiel. In 'n versorgde benadering word die laagste vlak van intervensie eers getoets en as pasiënte nie verbeter nie, word hulle na die volgende hoër vlak van sorg geneem.
In die stapsgewys benaderings kan die laagste vlak van intervensie selfhulp of begeleide selfhulp wees.
In gevalle waar 'n individu nie medies stabiel is nie, en in gevalle van anorexia nervosa, moet behandeling nie begin met selfhulp of begeleide selfhelp nie. Professionele hulp is nodig om die erns van die siekte te bestuur.
Tenslotte het baie verzekeringsmaatschappijen, wat grotendeels word gedryf deur kostebeperking, hul eie riglyne en mag die vlak van behandeling waarvoor 'n pasiënt toegang het, bepaal.
Alhoewel al die voorheen aangehaalde faktore, asook die beskikbaarheid van behandeling en versekering, oorweeg moet word, is daar algemene aanwysers vir die verskillende vlakke van sorg:
Pasiënte kan begin behandeling of oordrag na binnebehandeling indien enige van die volgende teenwoordig is:
onstabiele hartklop of bloeddruk
beduidende gewigsverlies en / of voedsel weiering
onvermoë om op te hou om te oefen
behoefte aan toesig om te eet (insluitende buisvoeding )
Behoefte aan toesig om nie te suiwer nie
gebrek aan behandeling opsies naby die huis
Teenwoordigheid van selfmoordgedagtes met hoë dodaliteit of voorneme
teenwoordigheid van ander psigiatriese versteurings wat hospitalisasie benodig
'N Persoon wat 'n residensiële vlak van sorg binnegaan, moet medies stabiel wees sodat intraveneuse vloeistowwe en buisvoere nie benodig word nie. Maar hulle benodig dalk 'n hoë vlak van struktuur en toesig oor etes en voorkoming van oefening en reiniging as gevolg van swak tot billike motivering, uiterste angs, ander psigiatriese probleme en / of onvermoë om selfbeheersing te gee.
Vir hierdie vlak van behandeling, moet pasiënte medies stabiel wees, maar hulle benodig gewoonlik 'n eksterne struktuur om te eet en / of gewig te kry en te voorkom dat hulle spoel of oefen. Hulle het 'n mate van vermoë om hulself vir kort tydperke en oornag te bestuur en / of hulle het ander in hul lewens wat ten minste 'n mate van ondersteuning en struktuur kan bied. Hulle moet naby 'n behandelingsentrum bly sodat hulle daagliks heen en weer kan reis.
Pasiënte in intensiewe buitepasiëntbehandeling behoort medies stabiel te wees en het 'n mate van motivering om te herstel. Hulle behoort tipies-ten minste 'n deel van die tyd te hê - onafhanklik te kan eet, te verhoed dat hulle kompulsief oefen, en om skoon te maak. Hulle het baat by ander om struktuur en emosionele ondersteuning te bied en naby aan te bly om gereeld 'n paar keer per week heen en weer te reis.
Pasiënte in buitepasiënt behandeling is medies stabiel en moet goeie motivering hê. Hulle kan hul eie etes sowel as kompulsiewe oefening bestuur en kan die spoelwater aansienlik verminder. Hulle het ander beskikbaar om emosionele ondersteuning en struktuur te verskaf en naby aan die lewe te bly.
Daar moet kennis geneem word dat Gesinsgebaseerde Behandeling vir Adolessente die voorsiening van ondersteuning en struktuur en etes van behandelingsverskaffers aan ouers verskuif, en sodoende toelaat dat adolessente wat andersins in residensiële, PHP- of IOP-vlakke van versorging veilig by die huis bestuur kan word deur ouers .
Herstel is 'n reis en baie pasiënte met eetversteurings word deur verskillende vlakke van sorg behandel. Terugvalle is normaal en deel van die proses, moenie mismoedig wees as jy 'n paar tree terug moet neem voordat jy weer vorentoe beweeg nie.
> Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. American Psychiatric Association Practice Riglyne vir die behandeling van psigiatriese versteurings: compendium 2006 . Amerikaanse Psigiatriese Pub, 2006.