Christelike prioriteite – Baptistekerk Kemptonpark
Het jy ‘n Christelike held, iemand wie se lewe vir jou ‘n voorbeeld is? Pasop. Moet hulle nie verafgod asof hulle onfeilbaar is nie. Ek ken iemand wat die kinderdoop so verdedig. ‘Jonathan Edwards het dit geglo, en hy kan tog nie verkeerd wees nie,’ het die persoon gesê. Hy het gemaak asof Jonathan Edwards die Bybel is.
Dalk roem jy daarin dat jy geen helde het nie. In daardie geval mag dit wees dat jy jouself verafgod, so asof jy nie iets by ander kan leer nie. Ek ken mense wat dink dat hulle nie Christelike leraars of boeke nodig het nie: ‘Ek het nie menslike wysheid nodig nie, maar kry my lering direk uit die Bybel.’
Ek het nie ‘n probleem as die Heilige Gees hierdie mense in die waarheid van die Bybel lei nie. Waarmee ek ‘n probleem het is die volgende: ‘It seems odd, that certain men who talk much of what the Holy Spirit reveals to themselves, should think so little of what he has revealed to others’ (Charles Spurgeon).
As Christene moet ons ‘n balans handhaaf. Leer by ander gelowiges en volg hulle voorbeeld. Maar doen dit in soverre hulle die Here volg en by die Bybel bly.
“Wees my navolgers, soos ek dit ook van Christus is.” (1Kor. 11:1).
“Wees ook my navolgers, broeders, en let op die wat so wandel soos julle ons tot voorbeeld het.” (Fil. 3:17).
“En julle het navolgers van ons geword en van die Here” (1Tess. 1:6).
“Maar jy het my navolger geword in leer, lewenswandel, planne, geloof, lankmoedigheid, liefde, lydsaamheid, vervolginge, lyding” (2Tim. 3:10-11).
“[wees] navolgers van hulle wat deur geloof en lankmoedigheid erfgename van die belofte is.” (Heb. 6:12).
“Gedenk julle voorgangers wat die woord van God aan julle verkondig het; aanskou die uiteinde van hulle lewenswandel en volg hulle geloof na.” (Heb. 13:7).
Vandag wil ek jou uit Rom. 1:8-15 uit aanspoor om Paulus se prioriteite jóúne te maak. Wat was sy prioriteite?
Oor die afgelope 16 jaar het wyle dr. Martin Holdt se voorbeeld vir my geleer dat gebed ‘n baie belangrike deel van die Christelike lewe is. Ek het by verskeie van sy vriende gehoor dat hy soggens tussen 02:30 en 03:00 opgestaan het om te bid.
By ‘n manne byeenkoms het hy gesê dat ‘n predikant elke dag vir al sy lidmate en besoekers by naam moet bid. ‘Maar jý doen dit seker nie,’ het iemand gereageer. ‘Jy het meer as 500!’ ‘My gewoonte is om 7 uit 7 dae vir hulle te bid,’ het hy gesê. ‘Dit is hoekom ek so vroeg moet opstaan.’
Dit lyk of dit dieselfde vir Paulus was. As ons v.8-10 van nader bekyk sal ons sien hoe hy gebid het.
Paulus sê dat hy in die ‘eerste plek’ vir die Romeine gebid het (v.8). Dit was nie bloot die ‘eerste ding’ i.t.v. volgorde nie, maar i.t.v. prioriteit. Niks was m.a.w. vir hom belangriker nie (vgl. 1Tim. 2:1). Is dit enige wonder dat feitlik elkeen van sy briewe met gebed begin?
Hoe belangrik is gebed in jou lewe? Gee jy 3 minute uit jou dag vir die Here? Bid jy net as jy die Here nodig het? Of is gebed ‘n sentrale deel van jou Christelike lewe?
Hoe belangrik is dit in ons gemeente? Op ‘n Sondagoggend is daar 3 mense wat saam bid. Voor die aanddiens is ons omtrent 7 of 8 mense. Op Woensdae bid die vroue saam. Tydens die aanddiens verdeel ons in groepies om saam te bid.
Ek dink egter dat elke gemeente en individu beter kan doen. Gebruik die Onse Vader in Matt. 6:9-13 as riglyn. Moet dit nie slaafs opsê nie, maar gebruik dit as die patroon waarvolgens jy bid. Neem jou voor om ten minste een van die gemeente se bidure by te woon.
Paulus begin sy gebed met danksegging (v.8). Hy was dankbaar dat die Romeine se geloof in die wêreld verkondig is (v.8). Almal het gehoor dat dat die evangelie die hoofstad bereik het (16:19, 29, Kol. 1:6, 23).
Paulus begin die meeste van sy briewe met danksegging (1Kor. 1:4, Ef. 1:16, Fil. 1:3, Kol. 1:3, 1Tess. 1:2, 2Tess. 1:3, 2:13, 2Tim. 1:3, Filem. 4). Syne is ‘n goeie voorbeeld om te volg. Dank die Here vir soveel dinge as moontlik (Ef. 5:20, Kol. 3:17, 1Tess. 5:18). Dink aan wat Hy gister vir jou gedoen het, en moenie gewone dinge soos warm water en elektrisiteit vanselfsprekend neem nie.
Gebed was nie vir Paulus ‘n moeitevolle plig nie, maar ‘n verhouding. Daarom praat hy van ‘my God’ (v.8). As jy nie gered is nie sal gebed vir jou ‘n straf wees. Jy sal nie op jou eie of saam met ander mense wíl bid nie.
Maar as die Here jou gered het sal gebed ‘n belangrike deel van jou verhouding met Hom wees. Ja dit sal harde werk wees, maar jy sal ook tye van wonderlike gemeenskap geniet.
Niemand kan uit homself na die heilige God toe kom nie (Jer. 30:21b). Jy het ‘n Middelaar nodig. Om jou na God toe te bring moet die Middelaar God wees. En om God se verlossing op ‘grondvlak’ na jou toe te bring moet Hy mens wees.
Jesus is die enigste Een wat kwalifiseer (1Tim. 2:5): daarom het Paulus deur Hóm gebid (v.8). Daar is nie ‘n ander manier om na God toe te kom nie (Joh. 14:6). Dit is hoekom die Here nie ongelowiges se gebede verhoor nie: hulle dink dat Jesus se kruisdood nie nodig is nie, en dat hulle op hulle eie meriete na God toe kan kom.
Dit is ook hoekom Hy gelowiges se gebede verhoor: Jesus het die prys vir hulle sonde betaal en bid gedurig vir hulle. Die Vader sal nooit sy Seun se gebede en offer weier nie.
As jy in Jesus glo kan jy met groot vrymoedigheid bid en weet dat die Vader jou sal verhoor (Heb. 4:16, 10:22). Hy verhoor jou op grond van Jesus en nie op grond van hoe goed jy bid nie. Prakties beteken dit dat Paulus en die predikant nie ‘n beter kans as jy het om verhoor te word nie.
Paulus sê vir die gelowiges in Rome dat hy vir hulle dank (v.8). Dit is belangrik dat ons vir ander Christene moet bid (Ef. 6:18, 1Tim. 2:1). Moenie dwaas wees en dink dat jy alleen kan staan nie. Moet ook nie so hoogmoedig wees dat jy nalaat om vir hulp te vra nie.
Vra ander mense om vir jou te bid, en maak ook seker dat jy hulle in jou gebede onthou. ‘n Puritein genaamd Thomas Brooks het gesê: ‘let not others suffer by your neglect of private prayer!’ Kom in die gewoonte om elke dag ‘n bladsy of twee in die gemeenteboekie deur te bid.
Paulus het nie soos party mense gesê: ‘Ek bid vir julle,’ en dit nie gedoen nie. Hy roep die Here tot getuie dat hy regtig vir die Romeine bid (v.9). Deur die Heilige Gees wat in sý gees werk, het hy die Here gedien en homself daaraan gewy om die evangelie van Jesus Christus met mense te deel (v.9). Dit is waarvoor hy gelewe het.
Hoekom sou hy dan in so ‘n groot taak getrou wees, maar nie getrou vir die Romeine bid nie? “Hy wat getrou is in die minste, is ook in die grote getrou” (Luk. 16:10).
Is jy getrou in gebed? Nee? Bely jou biddeloosheid en sonder daagliks vir jouself ‘n tyd af waarin jy met die Here praat. Indien jy wel getrou is, wil ek jou uitdaag om meer tyd in gebed deur te bring. Dalk wil jy jou gebedstyd verleng óf ‘n ekstra geleentheid afsonder om met die Here te praat.
Al het Paulus nie die Romeine ontmoet nie (v.13), het hy hulle name gedurig in gebed voor die Here gebring (v.9-10). Hy het dit ook vir ander gelowiges gedoen (Ef. 1:16, Fil. 1:4, Kol. 1:9, 1Tess. 1:2, 2Tim. 1:3).
Dalk het jy moedeloos geword en staan jy op die punt om op te hou bid. Moenie (v.9-10, 12:12, Ef. 6:18, Kol. 4:2, 1Tess. 5:17). Jesus het gesê “dat ‘n mens gedurig moet bid en nie moedeloos word nie” (Luk. 18:1).
Paulus wou graag Rome toe gaan, maar dit sou slegs gebeur as dit die Here se wil was (v.10, Jak. 4:15). Sommige mense dink dat dit sonde is om so te bid. Benny Hinn sê bv.: ‘Never, ever, ever go to the Lord and say: “If it be thy will…” Don’t allow such faith-destroying words to be spoken from your mouth.’
Natuurlik hoef jy nie so te bid as jy God aan sy beloftes herinner nie (Jes. 62:6-7). Jy hoef bv. nie te bid om meer soos Jesus te wees as dit die Here se wil is nie. Dit ís sy wil (Rom. 8:29).
Maar as iets nie in die Bybel staan nie, is dit heeltemal reg om soos Jesus in Getsemane te bid: “nogtans nie soos Ek wil nie, maar soos U wil.” (Matt. 26:39).
As jy dit vergeet sal jy arrogant bid en dink dat jy vir die Here eise kan stel. Jy sal soos sommige politieke partye wees: ‘We demand…!’
Paulus wou graag die Romeine sien om hulle geestelik op te bou, die evangelie te preek en dissipels te maak (v.10-15). Sy gebede was dus nie op materiële dinge gefokus nie, maar op geestelike dinge.
Bid jy so, of fokus jy hoofsaaklik op jou werk, geld, gesondheid en jou kinders se skoolwerk? Dit is nie verkeerd om hiervoor te bid nie, maar leer by Paulus om vir dinge te bid wat ewigheidswaarde het. Ek wil voorstel dat jy elke dag een van Paulus se gebede bid. Jy sal dit aan die begin van sy briewe kry.
Ek het laasjaar ‘n preek van John MacArthur geluister waarin hy sê: ‘The church is my life, has been my life, will be my life forever, because we’re all going to be together in glory.’
Ek voel dieselfde. Ek is nie net deel van die kerk omdat ek die ds. is nie. Ek wíl hier wees en sal elke geleentheid gebruik om die Here saam met ander gelowiges te aanbid, sy Woord te hoor, te bid en Jesus se dood in die nagmaal te herdenk.
Dit is hoe dit vir Paulus was. Hy wou graag by die Romeine wees en het sy gawe gebruik om hulle siele te versterk (v.11-12). Hy wou ook hê dat hulle sý geloof moes opbou (v.12). Hy was nie ‘n hoogmoedige apostel wat gedink het hy het hulle nie nodig nie, maar het geweet dat hulle geloof en gawes hom kan opbou (v.12, 12:3-8).
Elke predikant en lidmaat moet hierna luister. Predikante moet erken dat hulle die gemeente se geestelike opbouing nodig het, terwyl lidmate nie onder die illusie moet verkeer dat die ds. ‘n super mens is wat nie ander mense se bediening nodig het nie.
Die plek waar hy hierdie opbouing moet kry is primêr in die gemeente en nie by predikante konferensies nie. Jou leraar het net soveel bediening nodig soos jy. Almal van ons het die gemeenskap van gelowiges nodig. Ons moet gereeld vergader en mekaar in die geloof opbou (Hand. 2:42, Heb. 10:24-25).
George Whitefield was een van die grootste evangeliste in die geskiedenis. Hy het sommige weke meer gepreek as wat hy geslaap het. Paulus was ‘n groter evangelis as hy. Deur die Gees se werk in hom het hy binne 30 jaar die Romeinse Ryk op sy kop gekeer.
Hy wou bitter graag die hoofstad besoek, maar is verhinder (v.13, 15:22-23). Wat het gebeur? Dalk is hy verhinder toe keiser Claudius die Jode uit Rome verban het (Hand. 18:2)? Hoe dit ook al sy, die Here het ‘n stok in die speke gesteek sodat hy Romeine kon skryf!
Hoekom wou Paulus so graag die Romeine besoek? Ek het reeds gesê dat Hy hulle geestelik wou versterk (v.11-12). Maar hy wou ook die evangelie in Rome preek en ‘n oes van bekeerlinge inbring (v.13, Matt. 9:37-38, Joh. 4:35-38).
Van daar af wou hy die evangelie op plekke verkondig waar die Naam van Jesus nog nie gehoor is nie (15:20-21). Hy het o.a. beplan om Spanje te besoek (15:24, 28).
Hy was die apostel na die heidene (v.5, 11:13), en is daarom deur Jesus verplig om die evangelie aan Grieke en barbare, wyse en ongeleerde mense te verkondig (v.14, Hand. 9:15, 22:21, 26:16-18).
Omdat Grieks die Ryk se amptelike taal was, het enige ander taal vir hulle so geklink: bar-bar-bar-bar-bar. Gevolglik het die Grieke enige nie-Griekse heiden ‘n barbaar genoem (bv. Hand. 28:2, 1Kor. 14:11). Hulle het nie bedoel dat alle nie-Grieke half-geklee en onbeskaafd is nie. Hulle het wel mense wat nie in die Griekse kultuur geskool is nie as onwys beskou (v.14).
Maar volgens Paulus was die evangelie nie tot ‘n sekere groep beperk nie. Dit was vir Grieke sowel as nie-Grieke, vir dié wat Griekse wysheid geleer het sowel as vir hulle wat dit nie geken het nie (v.14). Volgens v.16 was dit ook vir Jode. Kortom kan ons sê dat dit vir almal was.
Vandag is dit nóg so, en daarom moet jy die evangelie deel met die man wat in jou tuin werk, maar ook met die ingenieur wat saam met jou werk. Moenie bang wees vir iemand ryk of geleerd is nie (v.14): hulle het ook die Here nodig.
Deel die goeie nuus met Indiërs, Afrikaners en Zoeloes. Sê vir hulle dat God heilig is, dat hulle gesondig het en sy straf verdien. Sê vir hulle dat Jesus God is, en dat Hy mens geword het om die straf vir ons sonde te dra.
Sê vir hulle dat Hy begrawe is en dat Hy op die derde dag opgestaan het uit die dood. Sê vir hulle dat hulle hulle sonde moet los en op Jesus moet vertrou om hulle van God se oordeel te red. Sê vir hulle dat sy vergifnis en verlossing vry is.
Almal moet die evangelie hoor. Die soewereine Here van hemel en aarde beveel jou om dit te doen (Matt. 28:19-20). Soos Paulus het jy nie ‘n keuse in die saak nie: jy is onder verpligting (v.14, 1Kor. 9:16). Dalk roep die Here jou selfs om jou werk te los en ‘n sendeling of evangelis te word.
Dalk is dit nie jou gawe nie, maar jy is gereed om een tot een of in ‘n klein groepie met nuwe bekeerlinge – mans, vroue of kinders – te werk. Jy is gereed om die basiese waarhede van die Christelike geloof met hulle te deel.
Dit is wat Paulus in v.15 bedoel het: hy wou ongelowiges tot ‘n kennis van die waarheid bring (v.13-14), maar hy wou ook vir gelowiges sê om Jesus se bevele uit te voer (v.15, Matt. 28:19).
Mense sê gewoonlik dat hulle nie die tyd het om die bg. dinge te doen nie. Maar toe jy sonde wou doen het jy die tyd gehad. En as jy met vakansie wil gaan kan jy vroeg opstaan. As Paulus se prioriteite joune is sal jy die tyd maak om die dinge te doen waarvan ek hierbo gepraat het.
 Aangehaal in Michael Haykin, Rediscovering the Church Fathers, Crossway, Wheaton: Illinois, 2011, p. 14
 Thomas Brooks, The Secret Key to Heaven, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 2006 (1665), p. 186
 Aangehaal in Hank Hanegraaff, Christianity in Crisis: 21st Century, Thomas Nelson, Nashville: Tennessee, 2009, p. 275