Coyote: wie is die coyote en hoe leef dit? - Inligting
Coyote: wie is die coyote en hoe leef dit?
Liggamslengte: 75-100 cm met die stert 30-40 cm lank
Hoogte by die skof(1): 35-50 cm
Gewig: 7-20 kg
Lewensduur: tot 10 jaar in die natuur en tot 18 jaar in gevangenskap
Seksuele volwassenheid: 1-2 jaar
HABITAT EN AARDRYKSKUNDIGE DISTRIBUSIE
Die coyote, waarvan die wetenskaplike naam is Canis latrans van die dei familie Canidae dit is 'n baie wydverspreide soogdier wat ons in die grootste deel van Noord- en Sentraal-Amerika vind in 'n groot gebied wat in die noorde deur Alaska en in die suide deur Panama begrens word.
Dit is moeilik om die tipiese habitat vir die coyote te beskryf, aangesien dit die eienaardigheid is dat dit een van die aangepasste diere is, aangesien dit in staat is om sy dieet, gewoontes en al sy lewenstyl te verander, indien nodig. Dit beteken dus dat sy habitat baie uiteenlopend is: grasvelde, bergwoude, woestyne en selfs die voorstede van stede soos landbougebiede, het plekke geword waar dit gevind kan word. Een uitsondering is die gebiede waar daar wolwe is waarvan die coyote geneig is om weg te hou.
Coyotes behoort nie net tot dieselfde familie nie, maar ook tot dieselfde soort as wolwe (Canis lupus) waarop hulle lyk, is net kleiner in grootte.
Dit is 'n baie rats dier (dit kan tot 4 m spring), vinnig (dit kan 65 km / h bereik) en intelligent (dit pas sy lewe aan volgens die beskikbaarheid van voedsel). Dit word gekenmerk deur 'n jas waarvan die kleur wissel van grys, tot geel, tot bruin, tot bruin met 'n witterige keel en buik.
Hulle het reguit ore en 'n hangende stert wat gebruik word as 'n teken van bedreiging. In werklikheid as die coyote aggressief wil wees, plaas dit die stert horisontaal ten opsigte van die grond en maak die hare reguit.
'N Ander eienaardigheid is sy sintuie, veral ontwikkeld: hy het 'n baie sensitiewe gehoor en die ore, sowel as om te hoor, dien ook om 'n mens se rang en bui aan te dui; die reuksintuig is hoogs ontwikkel en word gebruik om prooi en aas op te spoor; die sig is baie skerp.
Dit het sterk bene en is 'n digitigrade, wat beteken dat hy net met sy vingers op die grond loop. Dit het vyf tone in die voorpote en vier in die agterpote.
KARAKTER, GEDRAG EN SOSIALE LEWE
Die uiterste aanpasbaarheid daarvan by verskillende situasies lei tot 'n uiters wisselende lewenstyl. In werklikheid, byvoorbeeld, as die coyote alleen of saam met sy maat in die omgewing waar die voedsel bestaan ​​uit klein diertjies bestaan; waar die prooi daarenteen groter is (en dus nie deur 'n enkele individu of deur enkeles gejag kan word nie), leef dit in troppe. Kuddes word dus volgens omstandighede geskep en is nie permanent nie.
As 'n kudde gevorm word, bestaan ​​dit uit 3 tot 8 individue waar daar 'n dominante paartjie in reproduktiewe ouderdom is, waarvan die kleintjies en die nageslag die vorige jaar gebore is.
Coyotes is hoofsaaklik nagdiere, selfs al is dit nie ongewoon om hulle selfs gedurende die dag te sien jag nie. Gedurende die dag bly hulle gewoonlik in die hol, wat 'n gat in die grond kan wees wat dikwels verkry word deur die bestaande gate van ander diere te vergroot. Hierdie gate word gewoonlik 'n jaar lank gebruik en dan verander en word gekenmerk deur verskillende ingange.
Die kenmerkende gehuil word gevorm deur 'n reeks hoë klanke, gevolg deur 'n lang gekerm, en die coyote gee dit uit deur sy kop op te lig, sy mond wyd oop te hou en sy honde te wys. Dit wil voorkom asof dit uitgereik word om sy posisie aan te dui of, wanneer dit deur die kudde uitgereik word, om sy grondgebied af te baken.
Of dit nou in 'n pak woon of alleen in coyotes, dit merk sy gebied altyd met urine.
Coyotes is baie kommunikatiewe diere en kommunikeer hoofsaaklik deur vokale seine (dit is een van die soogdiere wat hierdie funksie die meeste gebruik), wat van verskillende soorte kan wees om verskillende situasies aan te dui: om hulp van die ander lede van die groep te vra; om die teenwoordigheid van ander coyotes aan te dui; om gevaarlike situasies aan te meld, ens.
Hulle het die gebruik om die gebied met urine te merk.
Coyotes is basies vleiseters en hul tipiese dieet is gebaseer op klein soogdiere soos konyne, eekhorings, muise. Hulle kan ook slange, klein voëltjies, visse en ongewerwelde diere eet. Oor die algemeen verkies hulle vars vleis, maar verag hulle nie aas, troeteldiere, stedelike afval nie. 'N Eienaardigheid in vergelyking met baie ander vleisetende diere, is dat hulle ook vrugte en groente voed, veral in die herfs en winter as ander voedselbronne skaars is.
Die manier om te jag is besonder: hy laat die agtervolg in die gras buig nadat hy baie versigtig benader het; skielik, as hy dink dat die regte oomblik aangebreek het, spring hy op die prooi met al vier bene styf en val daarop met sy voorpote wat dit blokkeer en vermoor dit dan met 'n byt.
In die geval van groot diere soos 'n takbok is 'n streng spanwerk van krag: hulle kan dit op hul beurt jaag totdat dit uitgeput is, of ander jaag dit na ander in die groep wat wag om weg te kruip.
Coyotes jag nooit te ver van hul lêplek af nie, maar bly binne 'n radius van 4 km.
REPRODUKSIE EN GROEI VAN DIE KLEIN
Die voortplantingstydperk duur van Januarie tot Maart met die geboorte van die kleintjies in die lente, 'n tydperk van die grootste hoeveelheid kos vir die hondjies. Wyfies het 'n baie kort tydperk om te paar, want estrus duur van 2 tot 5 dae en in hierdie tydperk word verskeie mans by haar gehou en die mannetjie wat sy kies, sal haar maat lank wees, hoewel dit nie noodwendig lewenslank is nie.
Die hondjies word na ongeveer 60-63 dae in 'n veranderlike getal van 1 tot 19 gebore (die gemiddelde is gewoonlik 6 hondjies) en hulle weeg ongeveer 250 gr. By die geboorte is hulle blind en word hulle moeder gesog, en eers na 10-14 dae maak hulle hul oë oop en begin hulle 'n vaste vorm eet wat deur albei ouers weer opgekom word, en die ore begin die volwasse konformasie aanneem.
Na ongeveer 28 dae vanaf geboorte begin die kleintjies uit die kuil kom en na 35 dae word hulle heeltemal gespeen. Manlike coyotes verlaat gewoonlik hul ouers se lêplek vir altyd na 6-9 maande, terwyl vroue geneig is om te bly en die basis van die pak te vorm.
Die kleintjies word eers na 9-12 maande as volwassenes beskou.
Die belangrikste roofdier van die coyote is sekerlik die mens, want dit nader dikwels die buitewyke van stedelike sentrums op soek na kos. Die kleintjies (maar ook volwassenes) kan deur wolwe en bergleeus gejag word.
STAAT VAN DIE BEVOLKING
Coyotes is nie in gevaar van uitwissing nie, danksy hul uiterste aanpasbaarheid, soveel so dat hulle in Noord-Amerika die dominante aardse vleiseters is.
SOSIALE, EKONOMIESE EN EKOSISTIESE BELANG
Die coyote is 'n noodsaaklike dier binne die ekosisteem, aangesien dit die populasies van konyne, muise en ander klein diertjies onder beheer hou: sonder die teenwoordigheid daarvan sal die verspreiding daarvan gevaarlik vir die omgewing wees.
Die gehuil van die coyotes het die simbool geword van Amerikaanse westerse films.
verwelk: gebied van die viervoetiges tussen die boonste rand van die nek en die rug en bokant die skouers, in die praktyk die hoogste deel van die liggaam (uitgesluit die kop);