Ons praat deesdae so maklik van ’n kerk en wat dit is. Ons lees in tydskrifte en ons hoor oor die media van mense wat sommer aan die Bybel verander en nuwe kerke stig. Is dit so maklik?
Daarom vergelyk die Here in die gedeelte die verhouding tussen die man en sy vrou met Jesus en die kerk.
Aan die hand van die genoemde Skrifgedeeltes kan ons al klaar sien dat die kerk ’n instelling is wat deur God gemaak is, en dat God die getalle van die kerk ook beheer. Hy voeg elke dag die wat gered is by die kerk.
Hulle sou nie so baie kerk gehou het, en alles saamgedoen het, as hulle dit nie so verstaan het dat die Here wil hê dat hulle dit moet doen nie. Daarom laat die Here dit opteken!
Die geskiedenis het geleer dat die kerk in die verlede al dikwels ’n pad ingeslaan het wat verkeerd is, en dat daar dan eers ’n reformasie moes kom om die kerk weer op die regte pad te bring.
Dit bring ons vanself by die merktekens van die ware kerk. Wat moet ’n kerk doen wat wil bly by dit wat hom werklik die liggaam van die Here maak, en wat moet bewys lewer daarvan dat sy lede uitverkorenes is wat deur God geroep en by die kerk gevoeg is?
’n Kerk met ’n valse leer kan nie daarop aanspraak maak dat hy die liggaam van die Enigste ware God is, en dat hy in die hiernamaals by hierdie God sal wees nie.
Die oomblik wanneer hierdie eienskap van die kerk losgelaat word, val die ander twee ook inmekaar, want as ’n dwaalleraar nie uit ’n gemeente uitgeban word nie, beïnvloed hy baie gou die gemeente. Dit is nie lank nie dan vestig hy ’n dissipelkorps – en dan gaan dit met daardie gemeente afdraand.
Ons weet wat is die kerk, maar waar staan ons? Is ons die liggaam van die Here? Kan ons bo alle redelike twyfel aan enigiemand wys dat ons die liggaam is wat deur ons Hoof – die Here Jesus – bedryf word?
Antwoord: Dat die Seun van God (a) uit die hele menslike geslag (b) vir Hom ’n gemeente wat tot die ewige lewe uitverkies is (c), deur sy Gees en Woord (d) in die eenheid van die ware geloof (e) van die begin van die wêreld af tot die einde toe (f) vergader, beskerm en onderhou (g) en dat ek daarvan ’n lewende lid is (h) en ewig sal bly (i).