Die mees basiese rede vir die Kerk se bestaan PB3.1 Home - Slider
Die mees basiese rede vir die Kerk se bestaan PB3.1
Posted by thePLAN diePLAN on May 31, 2017 at 3:00 PM
Prof J J (Dons) Kritzinger
3.1 Die kerk verstaan en aanvaar dat om God deur die verkondiging en uitleef van sy herstelplan te eer, die mees basiese rede (sin) is vir haar bestaan.
Deel 3.6 Die Kerk – bl. 19-29
Deel 5.20 Missionale Karakter – bl. 107-125
Week 1 – Dag 4 Nie Sommer-so nie – bl. 10-12
Week 1 – Dag 5 Eienaar? Vennoot? – bl. 10-12
Week 2 – Dag 6-10 God gebruik sy mense om sy seën na die nasies uit te dra – ook vandag
– bl. 17-32
Genesis 1:26-27; Handelinge 1: 6-8; Johannes 16:7
In die eerste skeppingsverhaal word aangedui dat God se plan met die mens was om orals – oor die hele aarde – God te verteenwoordig as 'n soort van saakgelastigde. 'n Belangrike rol word aan die mens toegeken om (namens God, en soos God) te "heers" oor die lewe. Natuurlik word hier in menslike terme gepraat as 'n soort formele regspersoon. Maar dit dui op 'n omvattende verwagting van die kant van God dat die mens só sal optree dat God se liefde en sorg (sy "beeld") vertoon sal word.
Dieselfde kan daarvan gesê word as Jesus sy dissipels aanwys as sy "getuies". 'n Getuie staan (in die hof) in die plek van 'n beskuldigde, en moet ware verklarings doen aan die kant van die beskuldigde. In hierdie geval verseker Jesus sy volgelinge dat hulle die krag hiertoe sal ontvang deur die optrede van die Heilige Gees. Die term wat Johannes vir die Heilige Gees gebruik in sy belofte aan die dissipels (Joh. 16:7) is ook 'n regsterm: parakletos, 'n advokaat, die Voorspraak, iemand wat ingeroep word om jou by te staan.
Wat hier oor 'n individu gesê word, is oordragtelik ook waar van die groep. In Genesis gaan dit oor die mensdom, in Handelinge meer spesifiek oor Jesus se volgelinge, die kerk. Die kerk se bestaansreg is om God te verteenwoordig, oftewel vir God te getuig.
In die middel van die vorige eeu het hierdie besef sterk in die teologie begin indring. Die sg. Apostolaatsteologie (Van Ruler, Hoekendijk, en ander) het radikaal begin sê dat (soos iemand dit later uitgedruk het) "die kerk nie 'n sending het nie, maar die sending het 'n kerk"! Dit is nie dat die Ekklesiologie (teologiese studie oor die kerk) 'n hoofstuk oor die Sending het nie, maar die Missiologie (teologiese studie oor die gestuurdheid van die kerk) het 'n hoofstuk oor die Kerk. Hoekendijk het gesê dat die Ekklesiologie 'n voetnoot in die Sendingwetenskap is!
'n Verdere belangrike ontwikkeling was die klem wat op die missio Dei geplaas is (sedert Karl Barth vroeg in die 20ste eeu). Ten slotte is die mens (maar net) 'n verteenwoordiger van God, en (maar net) 'n getuie van God. God het 'n plan vir die wêreld, en die mens het 'n plek daarin. Die klem moet val op wat God wil, dan kry die mens/die kerk sy regte plek!
Dit is in die lig hiervan dat die NG Kerk (byvoorbeeld) ook in die sestigerjare in sy Sendingreglement geformuleer het dat "Sending die handeling is van die Drieënige God" wat vir Homself uit die ganse menslike geslag "'n gemeente vergader" deur wie Hy "sy Woord laat verkondig", "die gemeenskap van heiliges tot stand bring", "en diens laat lewer"... Hierop het die NG Kerk dan vervolg: "Daarom aanvaar die kerk dit as die sin en bestemming van sy bestaan om deur God gebruik te word in sy handelinge met die mens en met die wêreld". (Vgl. Die Reglement van die Gestuurdheid van die N G Kerk, 2017.)
Ek wil die "status" wat die gelowige mens van God ontvang het bietjie na vore bring via die twee begrippe "verteenwoordiger" in Genesis en "getuie" in Handelinge.
Die vraag sal wees hoe ons vandag vir God kan verteenwoordig, en vir Hom getuig, op die verskillende terreine van die lewe. Is ons teenwoordigheid altyd 'n goeie refleksie op God se handelinge? Watter beeld vertoon ons van God?
TEMA: Die kerk verstaan en aanvaar dat om God deur die verkondiging en uitleef van sy herstelplan te eer, die mees basiese rede (sin) is vir haar bestaan.
TEKS: Genesis 1:26-27; Handelinge 1: 6-8; Johannes 16:7
Een van die dieper vrae wat ons almal een of ander tyd vra is na die sin van die lewe. Waarom is ek? As ek 'n gelowige is: wat is God se doel met my lewe?
Ook die kerk moet hierdie vraag vra: wat is die doel van my bestaan? Is ek besig om te wees en te doen wat ek veronderstel is?
Ek dink ons gelese gedeeltes help ons hiermee.
1	Wie is ons?
God is die Outeur van alle dinge. Ons is sy bestuurders/voormanne, sy saakgelastigdes ("verteenwoordigers"). So staan dit in Genesis 1. Hy het die mens baie outoriteit en mag gegee, maar om dit uit te voer volgens sy Eie aard en wil. Daardie "heers" van Genesis word bepaal deur hoe 'n Heerser God is... vol liefde en genade. Die mens is veronderstel om sy beeld te vertoon, te wys hoe God is.
Toe hierdie saakgelastigdes van God besluit het om eerder te heers vir hulle eie roem en eer, het alles verkeerd geloop. Die hele Ou Testament vertel ons hoe God spesifieke mense (profete, leiers, konings) gestuur het om die mense terug te roep na sy bedoeling. Uiteindelik moes God maar self ingryp, mens word, self kom wys en vertel wat Hy bedoel het. Maar die mense wou nie hoor nie... hulle het Hom verwerp en doodgemaak.
Nou het God (Jesus) weer vir die klompie wat Hom wel gevolg het, herhaal: wees nou my gesante ("getuies"). Hulle – en ons wat deur hulle tot geloof gekom het – is God se verteenwoordigers. Ons staan vir Hom, ons sit sy werk voort, ons vertoon sy beeld.
Dit is wie ons is. Dit is wie die kerk is: sy liggaam (volgens Paulus).
2	God se projek
God se projek is dat die ganse skepping Hom – die Skepper – sal erken en eer.
Daarom verwag Hy van die mens om die "aarde te vul" (Gen. 1). God moet orals verteenwoordig word. Orals moet sy goedheid en sy versorging bekend word. Die mense het spoedig besluit om dit nie te doen nie, maar liewer saam te trek en hulle heerskappy uit te oefen: "Eendrag maak Mag". God moes ingryp om hulle wel te versprei (by Babel).
In die Nuwe Testament word hierdie weer herhaal: "gaan die hele wêreld in en maak die mense my dissipels". God wil orals bekend wees, en gevolg word (dissipels). Almal moet weet van die goeie Skepper wat ook Verlosser is. Hy gebruik nie engele of ander middele nie... Hy roep vir Hom 'n gemeente uit alle nasies (die kerk), en gebruik húlle monde, húlle hande, húlle voete, húlle gesigte om sy doel te bereik.
Dit is Gód wat dit doen, maar Hy gebruik mense... deur die krag van sy Heilige Gees. Want Hy weet die taak is bo-menslik groot, daarom doen Hy dit deur Gees-vervulde mense.
En Hy sal die taak volvoer, want Openbaring gee vir ons 'n visioen van hierdie "almal" wat Hom erken. En Paulus sing (in Filippense 2) ook daarvan: "elke knie sal buig, en elke tong erken dat Jesus die Here is".
3	Waar pas ons in?
Ons het dit reeds gesê: ons is 'n belangrike skakel in God se plan. 'n Ketting is mos net so sterk soos die swakste skakel. Is dit nie hier waar God se plan faal nie? As ons in eie krag probeer om te wees en te doen wat God bedoel, is alles tevergeefs. Maar God laat dit nie (net) aan ons oor nie. Hyself bly betrokke om ons deur sy inwoning die krag, wysheid en leiding te gee sodat sy bedoeling bereik word.
Die feit is dat sy doel nog nie bereik is nie, dus is ons werk ook nog nie klaar nie. Die vraag is, is ons aktief besig om daaraan mee te werk?
Mag God deur die verkondiging van sy Woord, en die inspraak van sy Heilige Gees, ons laat verstaan wie ons is en waar ons in sy raadsplan inpas. En mag ons dit ernstig neem, en ons daarop toelê om te wees wat ons in sy bedoeling reeds is.
Boer, H.R. 1961. Pentecost and Missions. Lutterworth Press.
N.G.Kerk Algemene Sinode, 2017. Reglement vir die Gestuurdheid van die N G Kerk. Kerkorde, Pretoria.