In Nobody’s Died Laughing probeer ‘n filmspan tred hou met een van Suid-Afrika se besigste kunstenaars op ’n reis deur Kaapstad, Johannesburg, Grahamstad, Stellenbosch, Londen, Berlyn en sy huis in Darling. Die film fokus op die man agter die wêreldbekende karakters, sy humanitêre werksaamhede en die internasionale impak van sy werk.
“Nobody’s Died Laughing ondersoek een man se lewenslange toewyding tot sy land en die gebruik van satire om ’n daadwerlike verskil te maak,” verduidelik filmmaker Willem Oelofsen. “Ek het in 2014 begin met navorsing oor Pieter-Dirk Uys waarna ek tyd saam met hom in sy persoonlike argiewe in Darling deurgebring het. Dit was vir my fassinered dat hy stééds teen dieselfde tempo en met dieselfde oortuiging werk as waarmee hy 50 jaar gelede begin het. In 2015 het ons kameraspan hom begin volg: van optredes in Berlyn tot die Kaapse Vlakte, en om te kyk hoe hy ’n vertrek vol tieners leer oor veilige seks. Ek glo gehore sal net so geïnteresserd wees om meer te leer oor die man wat weier om gesensor te word, en die kunste as sy wapen teen diskriminasie en onverdraagsaamheid gebruik.”
Dit is presies wat Niël Barnard in die laat 1980’s as hoof van die Nasionale Intelligensiediens (NI) gedoen het. In opdrag van PW Botha het hy in die geheim gesprekke met Nelson Mandela begin voer oor die moontlikheid van ’n demokratiese verkiesing en ’n meerderheidsregering. Nie eens die kabinet was bewus van hierdie gesprekke nie.
Geheime Revolusie onthul besonderhede oor hierdie ontmoetings – die eerste stap in die rigting van ’n demokratiese Suid-Afrika – asook oor die spesiale persoonlike band wat tussen die twee mans ontwikkel het. Sowel Mandela as Barnard was sterk persoonlikhede wat by tye hardkoppig en selfs kwasterig kon wees, maar al twee het die gewig besef van dit waarmee hulle besig was.
Die boek bied ook ’n fassinerende blik op die alledaagse lewe van spioene en die suksesse van NI in die 1980’s. As spioenbaas het Barnard daarin geslaag om bande te vestig met vriende en vyande van die Suid-Afrikaanse staat. Hy het nie net talle Afrika-leiers besoek in ’n tyd toe Suid-Afrika die muishond van die wêreld was nie, maar selfs intelligensiebande met kommunistiese Rusland gebou.
Dr Boezak het al vir ’n hele aantal jare nie meer geskilder nie, maar is aangemoedig om sy kwas vir die uitstalling by die Kunstekaap. Die meeste van Dr. Boezak se skilderye is in privaat versamelings.
Na aanleiding van die groot reaksie op sy program het hy en sy spesialisgaste ’n bruikbare bundel saamgestel wat praktiese regsadvies bied. Dit bevat ’n keur uit regsake van algemene belang asook hofsake wat die wêreld laat regop sit het.
Dit is min dat ’n mens so ’n bundel teëkom waarin kenners saamspan om die Reg vir jou verstaanbaar te maak, maar sonder om tegniese kundigheid in te boet.
Gesprekke met myself wil deur sy private argief die Nelson Mandela agter die persona vir lesers toeganklik maak.
Hierdie argief verteenwoordig die private geskrifte en gesprekke van Mandela, gerig aan óf homself, óf sy naaste vertrouelinge. Dis nie eerstens gemik op die behoeftes en verwagtinge van ’n gehoor nie. Hier is Mandela tydens vergaderings aan die notas maak, of sommer net aan die krabbel. Hier hou hy dagboek, teken hy sy herinneringe op, hou hy boek van sy gewig en bloeddruk, maak hy om-te-doen lysies. Hier dink hy na oor sy ervarings, delf hy in sy geheue, gesels hy met ’n vriend. Hier is hy nie die ikoon of heilige, ver buite die bereik van gewone sterflinge, nie.
Sy is diep geraak deur sy nederigheid en liefde vir mense, en sy sin vir humor. Sy het hierdie boek saamgestel as ’n spesiale huldeblyk aan die vader van ons nasie, met die klem op sy medemenslikheid en goedhartigheid. Dit bestaan uit die persoonlike staaltjies van mense wat Madiba ontmoet het.
5 – Nelson Mandela – Die Suid-Afrikaanse staatsman en wêreld ikoon sterf in die ouderdom van 95 jaar.