Nyktofobiya - wat is dit, simptome, hoe om daarvan ontslae te raak - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Nyktofobiya - 'n wanorde van die emosionele en geestelike sfeer, uitgedruk in onbeheerbare vrees wat deur 'n persoon in die duisternis van verskillende oorsprong ervaar word (natuurlike daaglikse verandering of geslote kamers sonder lig). Dikwels verskyn fobie in die kinderjare - omtrent negentig persent van kinders het 'n wisselende mate van vrees of angs in donker plekke. Soos hulle grootword, verloop so 'n kenmerk op sy eie as gevolg van die stabilisering van die psigo-emosionele sfeer, maar dit gebeur nie vir almal nie. Diegene volwassenes in wie die vrees van die duisternis inherent is aan niktofobie, kan ernstige lewensprobleme ervaar en toepaslike psigoterapeutiese behandeling benodig.
Die behandeling van nyktofobie is 'n noodsaaklike oomblik in 'n persoon se lewe, aangesien die periodieke ervaring van angs en paniek die lewensduur verkort en die verouderingsproses versnel. Konsentrasie en prestasie afname, emosionele onstabiliteit, ens. Verskyn, maar ander somatiese sfere word ook vernietig.
Die eerste manifestasies van nyktofobie begin wanneer die kind in die donker bly en word uitgedruk deur verhoogde angs. Die oorsaak is gewoonlik skrikwekkend in perinatale ontwikkeling (gewoonlik is dit die skrik van die moeder, en die kind is reeds in die donker) of psigotrauma in die vroeë tydperk. Die konsolidasie van die vrees vir duisternis word bevorder deur die teenwoordigheid van dieselfde simptome in een of albei ouers, 'n onstabiele emosionele situasie in die familie, 'n ontwrigting van die senuweestelsel (konflikte, skandale, gebrek aan liefde en sorg). Daarbenewens is dit waargeneem dat 'n enigste kind meer geneig is tot nyktofobie as dié wat broers of susters het.
Die tipe senuweestelsel, sensitiwiteit, verbeelding van die verbeelding en die omgewing is die faktore wat 'n stabiele of onstabiele tipe senuweestelsel vorm, en dus die waarskynlikheid om vrees vir die nag te ontwikkel. Hierdie fobie word altyd in die kinderjare gevorm, om hierdie funksie in volwassenheid te bekom, is 'n unieke traumatiese situasie nodig. Ongelukkig, min volwassenes, wat selfs sulke vrese herken, kan praat en hulp soek, aangesien dit iets kinderagtig of skaam is.
Soos hulle grootword, verander manifestasies van nyktofobie, en as 'n kind in die kinderjare bang is vir enige duisternis (van die natuurlike duisternis van die dag tot die duisternis in die kas), dan kan dit as 'n volwassene verander in 'n vrees vir donker strate of 'n kritieke vlak van ongemak van eensaamheid in die aande.
As mens die gevoelens van die mens self beskryf, dan is dit nie die duisternis self wat skrik nie, maar die moontlike gevare wat daarin lê. Sulke manifestasies word geregverdig deur biologiese faktore, want in die nag word die visuele skerpte verminder, gevaarlike roofdiere gaan jag, wat ook evolusionêr programmeer na 'n verhoogde vlak van aandag en gevolglik angs in die aand. 'N Persoon is meer bang vir sy eie verbeelding, wat in die onbekende duisternis alle bestaande vrese en vreeslike fantasieë ontplooi.
Die simptomatologie van enige siekte het verskeie punte waaraan 'n spesialis in die sielkundige of psigiatriese sfeer abnormaliteite kan diagnoseer. Nyktofobiya bevat tekens wat kenmerkend is van alle fobiese manifestasies en spesifieke reaksies wat slegs in hierdie tipe oortreding inherent is.
Die algemene fobiese manifestasies sluit in verhoogde hartklop en probleme met asemhaling (kortasem, gebrek aan suurstof, onvermoë om te inasem), wat hoofpyn, naarheid, braking veroorsaak. Moontlike verlies van beheer van verskillende grade van hul eie bewegings - van ligte bewing van ledemate tot die onvermoë om enige beweging of selfs elementêre aksie uit te voer. Vrees beïnvloed spraak, wat stotter, gevoelloosheid, diktheid kan veroorsaak.
Die kenmerke van niktofobii is die intensivering van bogenoemde simptome, 'n toename in paniek en angs wanneer die donker tyd van die dag nader of moontlike opsies vir donker kamers (nader aan die tonnel, die behoefte om deur 'n verlengde kamer te gaan, ens.).
'N hoë vlak van ervarings maak 'n mens voortdurend, manies-waaksaam monitor sy eie geestelike sekuriteit, die beskerming van sy lewe van moontlike donker periodes. Dit word gemanifesteer in die voortdurende verifikasie en verbetering van die sekuriteit van die huis teen moontlike hacks en aanvalle, deurlopende deeglike herkeuring van die bruikbaarheid van beligting en ander persoonlike manifestasies van voorkoming. Dit is kenmerkend dat 'n persoon wat sulke optrede verrig, nie sy gedrag met 'n voldoende mate van kritisiteit evalueer nie, is geneig tot rasionalisering en 'n konstante verduideliking van sy nie-logiese en redelike gedrag. Soms in volwassenheid kan dit lei tot skandale op grond van misverstand van die familie van pynlike simptome.
Afwykende manifestasies wat nie direk verband hou met die donker tyd van die dag nie, maar dit is 'n simptoom van 'n siekte wat baie dele van die lewe raak. Dit kan eetversteurings wees (verlies van eetlus weens vrees, ooreet om angs te probeer hanteer), alkohol en psigoaktiewe stowwe kan as maniere gebruik word om te ontspan. Gereelde flitse van prikkelbaarheid, slapeloosheid, huil, 'n neiging om te dwing om hul optrede en die omringende ruimte weer te gee, is tekens wat 'n langtermyn negatiewe impak van 'n fobie op 'n persoon se lewe aandui.
Hoe om van niktofobii ontslae te raak
Die opsies vir die hantering van nyktofobie is uiteenlopend, terwyl die medikasie effek eenvoudig uit die oogpunt van die lydende persoon is (hy het die pil geneem en vergeet), maar die nuutste en minste effektiewe manier. Dit is die moeite werd om met rasionele gedagtes te begin en jou toestand en die oorsake daarvan te assesseer. Dus, as die vrees vir duisternis verskyn wanneer jy na 'n nuwe disfunksionele area beweeg, en jy het laaghoutdeure, kan 'n kursus pille en psigoterapie maklik vervang word deur 'n betroubare beskerminginstallasie of -beweging. As vrees geassosieer word met die noodsaaklikheid om in vreemde plekke in die donker te beweeg, is dit die beste om in selfverdedigingskursusse in te skryf en meer te leer oor die besonderhede van hul aktiwiteite.
As hierdie vrees vir 'n lang tyd teenwoordig is, is dit nodig om die oorsaak daarvan te vind. Miskien was daar 'n traumatiese situasie (nagaanval of ramp), of dalk sien jy gereeld spytters en gruwels voor slaaptyd. In die eerste variant word aanbeveel om met eie vermoë te funksioneer om die situasie vir gevaar te analiseer. Dit is goed om deur verskeie sessies van psigoterapie van 'n traumatiese ervaring te gaan. As jy self jou vrese uitlok, dan sal die fobie heel waarskynlik begin daal sodra jy die literatuur- en teatergenre verander. Skep troos in die slaapkamer sonder onnodige irritasie. Verskriklike skaduwees buite die venster kan met behulp van blindings verwyder word, geluide kan uitgeskakel word deur dubbel glas te gebruik en al die anti-pudding toestelle in die huis te herstel.
Werk aan die stabilisering van die senuweestelsel en stemming voortdurend. Hier sal meditasiepraktyke, aroma-olies en asemhalingsoefeninge, stresverligting in die gimnasium help. Hoe meer jy die senuweestelsel versterk, hoe minder is dit onderhewig aan ongegronde vrese. In die aand kan jy sogende tee of kruietee drink of in die aand na die swembad gaan.
Behandeling van niktofobiya by volwassenes is psigoterapeutiese metodes, aangesien die middels net 'n tydelike onstabiele effek gee. Werk goed met verskeie vrese, liggaamsgeoriënteerde en kognitiewe gedragsterapie. Vir kinders is dit beter om die skep van gunstige toestande vir slaap te skep - die insluiting van 'n naglamp, aangename musiek, die lees van slaaptydverhale. Jy kan 'n speelding van monsters dra, dit onder die bed sit of met jou eie ritueel of totem wat die kind beskerm teen moontlike gevare in die donker. Die belangrikste ding is dat alles gebeur met inagneming van persoonlike vrese en speels wees.