Op hoër grond
“Rig julle gedagtes op die dinge wat daarbo is, nie op die dinge wat op die aarde is nie” - Kolossense 3:2.
“Wat jy sien en wat jy hoor hang in 'n groot mate af van waar jy staan.” - CS Lewis.
Die vorige keer is daar gepraat van die onsigbare invloede van die wêreld op die Christen. Ons kyk vandag 'n bietjie verder daarna.
Hoeveel keer dwaal ons gedagtes nie na dinge waaraan ons liewer nie behoort te dink nie: die lelike, vulgêre en afskuwelike dinge, en ook die dinge wat 'n bedreiging vir ons bestaan of welvaart inhou. Maw alles wat negatief op ons geestelike welsyn kan inwerk. Dit is 'n negatiewe wêreld waarin ons leef: die nuus is negatief, die films is negatief en die kommentare oor die godsdiens is negatief. En dit word borde vol aan ons gevoed deur die elektroniese media, waaraan ons maar te lekker voortsluk. Hoe meer dit voorop staan in 'n mens se gedagtes, hoe dieper sak dit in die gees in. Die gees word dan net so besoedel soos die water van ons riviere en damme wat met riool-afval bevuil word, totdat dit op die punt kom waar dit geen lewe meer kan onderhou nie. Tog smag die mens daarna want dit is 'n emosionele dwelm!
Wat word bereik deur die gees van die mens te besoedel en af te breek? Is dit net 'n uitbuiting van die verdorwenheid van die mens vir die geldelike gewin van ander? Dan kom ons weer terug op wat die vorige keer gesê is: “ons worstelstryd is nie teen vlees en bloed nie.” Ons bevind ons werklik in 'n geestelike moeras.
Dit is waarom die Bybel vir ons sê: “Rig julle gedagtes op die dinge wat daarbo is”. Deur jou aandag dáárop te vestig, voer dit jou na hoër hoogtes, sodat jy dinge kan sien en kan hoor wat ander nie kan sien of kan hoor nie. Dit voed jou gees sodat jy insig en wysheid ontvang wat nie vir die gewone wêreldling bestem is nie. Jy ontgin 'n bron van lewe diep binne jouself, sodat strome van lewende water uit jou binneste vloei (Joh 7:38). En is dit nie juis dit wat ons Skepper van ons verwag nie?
Laat ons gees een wees wat die lewe koester, in plaas van 'n bron van pes en die dood. 'n Lieflike geur van die lewe tot die lewe in plaas van 'n reuk van die dood tot die dood (vgl 2 Kor 2:15-16).
Die wêreld probeer baie hard om jou aandag juis weg te neem van wat daarbo is, en jou af te trek na die moeras van ongeluk en dood. Die wêreld het 'n sagte plek in die mens gekry, die Achilleshiel van die mens: sy luste. En dit is hierdie luste waarop hy fokus. Dit besoedel die gees en takel dit af. “Trek daarom die volle wapenrusting aan wat God julle gee, sodat julle weerstand kan bied in die dag van onheil en, nadat julle die stryd tot die einde toe gevoer het, nog op julle pos kan bly staan.” (Ef 6:13). Anders gestel: Rig julle gedagtes op wat daarbo is, sodat jy nie jou posisie op die hoë grond verloor en in die moeras-slyk verstik nie.