My vriende die KoerdeHügo saam met Soheila, Seyhan en Somayeh. Soheila en Somayeh is van Iran Koerdistan en Seyhan is van Turkse Koerdistan. Foto: Verskaf. Deur Hügo Krüger Die Afrikaners moet begin uitreik na die Koerde as hulle ernstig wil raak oor taalgemeenskappe. Hier in Europa raak dit al moeiliker om nié bewus te wees van die vlugtelingkrisis ná die opkoms van die Islamitiese Staat (Isis) in onder meer Irak en Sirië nie. Daar is wel een groep vlugtelinge wat uitstaan te midde van die onreg van die hedendaagse wêreld asook dié van die vorige eeu: die Koerde van Koerdistan. Dit is die ongeveer 40 miljoen mense wie se tuisland destyds tydens die Eerste Wêreldoorlog, ná die val van die Ottomaanse ryk, in vier lande, Irak, Iran, Sirië en Turkye, verdeel is deur Brittanje en Frankryk. Geografies is dit ŉ bergagtige streek en die moondhede Brittanje, Rusland, Frankryk en die VSA het die situasie misbruik om onstabiliteit in die lande te saai. Die meeste Koerde woon in Turkye, of Anatolië, soos hulle sê. Kultureel is hulle nader aan die Persiërs van Iran. Een aktivis van Iran vertel my: “Ons is steeds nie heeltemal Persies nie, ek is ŉ Koerd”. Daar word ook beweer dat hulle afstammelinge kan wees van die Meders waarna die Bybel verwys, maar dit is nog nie heeltemal bevestig deur DNS-toetsing nie. Die Turkse regering het ná die val van die Ottomaanse ryk ŉ wrede uitwissing van die Armeniërs gepleeg, maar min word gesê oor die wreedhede wat teen die Koerde gepleeg is. Aktiviste is as terroriste gedoop en sit nou nog in die tronk, families is geteister of vermoor. In Irak het Saddam Hoesein tydens die oorlog met Iran en later tydens sy 12-jarige tirannie chemiese wapens teen die Koerdiese minderhede gepleeg ten spyte daarvan dat die meeste ook Soeeni-Islam nagevolg het. Derduisende het gesterf aan mosterdgas – ŉ oorlogsmisdaad volgens die Geneefse konvensie. Van die twee miljoen Iranse soldate wat gesterf het, was ŉ groot gedeelte Koerde gewees. Toe die VSA destyds die oorlog teen Irak begin het, het miljoene Koerde die Amerikaanse soldate as bevryders verwelkom, maar baie van hulle se huise is plat geskiet en families verplaas – vandag bedel van hulle op die strate van Berlyn, Parys of Brussel. Ná die onttrekking van die VSA het hulle eerste met die wreedhede van Isis te doen gekry. Terselfdertyd het die Siriese regering van die Koerdiese vryheidsvegters gebombardeer en aktiviste toegesluit. Die Yazidi’s, ŉ Koerdiese minderheid, word deur Isis as seksslawe aangehou. Die vlag van Koerdistan. Foto: Youtube.com In Iran gaan dit effens beter met die Koerde, daar is ŉ semi-outonome regering, maar soos ŉ Koerdiese vrou my vertel het: “Ons word maar net verdra”. Die Koerde het ook hulle eie taalgemeenskap, maar die taal is in skole verbied in al vier lande. Nietemin is daar nog Koerdie organisasies wat kinders die taal leer. Die Koerdiese Turk Ali vertel aan my: “As ek in Turks, Arabies of Farsies begin dink, dan verloor ek wie ek is.” Die tyd het dalk gekom vir die Afrikaanse gemeenskappe in Suid-Afrika om bande te begin bou met hierdie mense. Ons uitdagings is anders, maar in beginsel voel ek dit is ŉ morele saak om die onafhanklikheid van Koerdistan te ondersteun. Afrikaners sal nooit vergeet hoe Ierse, Russiese, Poolse, Duitse en Italiaanse soldate ons ondersteun het teen Brittanje nie. Dit is tyd dat ons begin brûe bou, met dié wat ook in nood is. Ek vra die Koerde toe, wat wil julle eintlik hê van al die lande? Hulle antwoord was duidelik: “Ons wil net hê dat hierdie lande ons begin respekteer en vir ons ook erkenning begin gee.”