Frankryk tot diens van Italiaanse eenheid - Nuut
Titel: Dankbare Italië.
Skrywer: VELA Vicenzo (1820 - 1891)
Afmetings: Hoogte 200 - Breedte 100
Tegniek en ander aanduidings: Carrara-marmergroep; houtbasis, okkerneut fineer; koper listel
Prentverwysing: 90EE6264 / C. 33- D.14; MV. 5974
Na die rewolusies van 1848 het Italië die regime van 1815 herwin: enersyds klein despotiese soewereiniteite sonder enige konfederale verband tussen hulle en bestaan ​​slegs onder die beskerming van die Oostenrykse leërs; aan die ander kant het die pouslike state in die noorde beset deur die Oostenrykers en in Rome deur die Franse.
Die enigste grondwetlike en nasionale heerser in Italië, die koning van Piëmont-Sardinië, Victor-Emmanuel, word bedien deur Cavour, wat die hoop van patriotte dwarsoor die skiereiland beliggaam. Die verdediging van die beginsel van nasionaliteite was inderdaad die sleutelidee van die buitelandse beleid van die Tweede Ryk, ondanks die opposisie daarteen, veral dié van die Katolieke met betrekking tot Italië.
Uitgelok deur Piëmont, neem Oostenryk die inisiatief in die oorlog. Maar die Frans-Piemontese leër het Magenta en Solferino (4 en 24 Junie 1859) se oorwinnings behaal en sodoende Lombardy bevry.
Hierdie groep van twee vroue, gebeeldhouwde in wit Carrara-marmer, stel Italië regs voor, half naak, albei hande op haar bors, kaal voete en draai links, en gee 'n vredesoen aan Frankryk wat is na haar gedraai. Geklee in 'n lang rok versier met arende en verskillende patrone wat sy met haar regterhand lig, het Frankryk haar kop gekroon. Met haar linkerarm omhels sy en trek Italië na haar toe. Op die grond is daar 'n gebreekte ketting en die handtekening van die beeldhouer: "Vicenzo Vela F. 1862". Die groep word op 'n hout voetstuk met gesnyde sye geplaas, bedek met 'n okkerneut fineer, waarvan die gevel versier is met 'n koperstrook wat die inskripsie omlê:
CHE RENDEVA LA PATRIA IN SE 'STESSA
DIE MILANESIESE GEGEWENS
TOT DIE RYKE EUGENIE
VAN DIE EERSTE OORWINNING
WAT DIE TUISLAND SELF GEE
DIE MILANESE DAMES.
Na die bevryding van Lombardy van die Oostenrykse juk in 1859, het die dames van Milaan, wat hul dank aan Frankryk wou betoon, 'n inskrywing geopen om 'n geskenk aan keiserin Eugenie te finansier, 'n geskenk van politieke en nasionale karakter. Onder die vele projekte wat aan hulle voorgelê is, het die dames uit Lombard die keuse gekies vir Vicenzo Vela, professor aan die Akademie vir Beeldende Kunste in Turyn.
Die werk is op 1 Januarie 1863 aan die keiserin aangebied en dieselfde jaar in die Salon uitgestal. Dit is toe in die voorportaal van die Grand Trianon geplaas. Dit is op 28 April 1937 by die Château de Compiègne gedeponeer.
Dit is 'n allegoriese groep. Die twee nasies word deur twee jong vroue gesimboliseer. Die bevryding van Italië word ontlok deur die gebreekte kettings wat op die grond agterbly, en die slawerny daarvan word deur hierdie semi-naaktheid deurgegee, 'n teken van kwesbaarheid en swakheid. Die houding van Frankryk dui op die stille sterkte van 'n mag wat weer prominent geword het in Europa sedert die Paryse Kongres van 1856. Dit neem 'n tere beskermende houding teenoor Italië aan wat hy bevry het.
Kollektief Die kunstenaar , 1863, p.6.
Maurice AUBERT Die Salon van 1863 Le Pays, 10 Junie 1863.
Louis AUVRAY Salon van 1863 Parys, 1863, p.81.
Julien GIRARD van RIALLE Deur die Salon van 1863 (p.132-133) Parys, Dentu, 1863.
Kollektief Die illustrasie , 3 Januarie 1863. Paul GUICHONET Italiaanse eenheid Parys, PUF, coll. "Wat weet ek? », 1996.