Vir die dissipels moes die aanhoor van hierdie uitspraak van Jesus uitermate skokkend gewees het (vgl. Mat. 10:38, en 16:24, 25; Mark. 8:34, 35; Luk. 9:23, 24). Veral wanneer ons oplet dat hierdie uitspraak van die Heiland verbind word met die verset van die dissipels teen die lydensweg wat Hy in die vooruitsig stel. Na hulle verset teen Sy lyde laat die Here Jesus hulle tot die besef kom dat hulle navolging van Jesus Christus ook navolging tot in die dood sou kon word. Die bereidheid van die dissipels om Hom te volg, moet so ŉ groot impak op hulle lewe hê dat dit ook ŉ bereidheid tot die dood word. Die Heiland koppel dit dan met ŉ uitspraak waarin Hy duidelik laat merk dat die dissipels, juis deur die prysgee van hulle lewe, die ware lewe sal vind. Daar kry die woord volg van die Heiland dus ŉ baie dieper betekenis. Hy het self daardie weg gevolg met die prysgee van Sy lewe om, vir hulle wat in Hom glo, die werklike lewe te verwerf. Maar Hy leer ook Sy volgelinge om bereid te wees om die lewe hier op aarde prys te gee en die ware lewe te vind in hulle verbintenis met Hom. In hierdie opsig sal daar by die egte volgelinge ook vandag steeds ŉ verbintenis wees tussen die lyde van Christus en hulle lewe. Die lydenstyd kan dan ook dien om ons weer opnuut daarop te wys en dit vir ons te beklemtoon. Die kruis as ŉ gruwelike teken laat ons besef dat navolging nooit sonder pyn kan wees vir ons eie lewe nie.