minderheidsverslag - Part 17
Die oorspronklike Ou Testament
Ons vertalings van die Bybel (Ou en Nuwe vertaling) gebruik die Masoretiese Teks as bron vir die Ou Testament. Ander Prostestantse vertalings doen dieselfde. Die Masoretiese Teks is die werk van Joodse geleerdes tussen die 7de en 10de eeue, d.w.s. 600 tot 900 jaar na Christus.
Die Oorspronkllike Ou Testament is gebruik deur Yeshua (Jesus) en sy apostels. Hulle het hieruit aangehaal en die Skrif verklaar. Die Septuagint is 'n Griekse vertaling van die Oorspronklike Ou Testament wat in die 3de eeu voor Christus gedoen is. Die aanhalings deur Yeshua en die apostels stem grootliks ooreen met die Septuagint.
Die vraag is hoeverre die Oorspronklike Ou Testament en die Masoretiese Teks ooreenstem. Indien daar verskille is, hoe ernstig is daardie verskille?
In Lukas 4: 18-19 haal Yeshua aan uit Jesaja 61:1-2. (Ek gebruik die AOV hier).
Lukas (4:18) Die Gees van die Here is op My, omdat Hy my gesalf het om die evangelie aan die armes te bring. Hy het My gestuur om die wat verbryseld van hart is, te genees; (4:19) om aan gevangenes vrylating te verkondig en aan blindes herstel van gesig; om die wat gebroke is, in vryheid weg te stuur; om die aangename jaar van die Here aan te kondig.
In vers 21 sê Yeshua: Vandag is hierdie Skrif in julle ore vervul. Kort hierna wou almal in die sinagoge Hom van 'n krans afgooi.
Kom ons kyk nou na Jesaja 61:1-2.
Jesaja (1) Die Gees van die Here HERE is op my, omdat die Here My gesalf het om 'n blye boodskap te bring aan die ootmoediges; Hy het My gestuur om te verbind die gebrokenes van hart, om vir die gevangenes 'n vrylating uit te roep en vir die geboeides opening van die gevangenis; (2) om uit te roep 'n jaar van die welbehae van die Here …
Daar is verskille tussen die Ou en Nuwe Testamente weergawes, maar die verskille is nie te groot nie. Die verkondiging van sig aan blindes is uitgelaat in die Masoretiese Teks.
Kom ons kyk na 'n tweede voorbeeld. In Romeine 9:33 haal Paulus Jesaja 28:16 aan.
Romeine (9:33) Soos geskrywe is: Kyk, Ek lê in Sion 'n steen van aanstoot en 'n rots van struikeling; en elkeen wat in Hom glo, sal nie beskaam word nie.
Jesaja (28:16) daarom, so sê die Here HERE: Kyk ek lê in Sion 'n grondsteen, 'n beproefde steen, 'n kosbare hoeksteen wat vas gegrondves is; hy wat glo, sal nie haastig wees nie.
Hier is 'n groot verskille. Die Masoretiese Teks maak die steen van struikeling 'n hoeksteen. Die steen is ook nie 'n persoon nie.
Dit is duidelik dat die Masoretiese Teks nie onfeilbaar is nie en gekontroleer moet word teen ander tekste soos die Septuagint. Nou is die vraag: Hoekom verskil die Masoretiese Teks van die Oorspronklike Ou Testament? Van die redes wat aangevoer word, is dat die tekste wat tot hierdie geleerdes se beskikking was, reeds korrup was. Hulle was ook mense wat nie geglo het dat Yeshua die Gesalfde is nie, en kon tekste gekies het wat met hulle sienings ooreenstem. Hulle kon ook doelbewus tekste, wat in Yeshua bewaarheid is, verander het.
'n Groot probleem is dat daar heelwat christelike geleerdes is wat die Masoretiese Teks nie bevraagteken nie, maar eerder aanprys.
Wat kan ons, wat die Bybel lees in ons eie taal, hieromtrent doen? Seker nie veel nie. Ons kan die PWL-vertaling (die Pad van Waarheid na Lewe, 'n letterlike vertaling uit die oorspronklike tale) gebruik. Ons kan ook op die Internet tekste (in Engels) met mekaar vergelyk. Ons moet bewus wees dat daar verskille kan wees en ons moet probeer om die mees korrekte tekste te soek en gebruik.
Skrywer Wilco LabuschagneGepubliseer op 18 September 2016 26 Oktober 2016 Kategorieë Die BybelSleutelwoord Bybel, Massoretiese Teks, Ou Testament, Peshitta2 Kommentare op Die oorspronklike Ou Testament
Watter Afrikaans praat jy?
Taalkundiges sê vir ons daar is drie soorte Afrikaans: Kaapse-Afrikaans, Oranjerivier-Afrikaans en Boere-Afrikaans. Al drie het apart uit Nederlands ontstaan en daar is nie net een Afrikaanse taal nie.
Kaapse-Afrikaans het by slawe, wat deur die VOC ingevoer is, ontstaan. Hierdie slawe het van verskillende plekke gekom en verskillende moedertale gehad. Maleis-Portugees was 'n lingua franca. Die VOC het dit belangrik geag dat die slawe Nederlands moes leer en het in 1658 'n skool gestig vir slawekinders. Verder was dit 'n vereiste dat slawe Nederlands moes praat indien hulle hul vryheid wou terugkoop. Uit hierdie mengelmoes het 'n kreoliseringsproses plaasgevind wat tot 'n nuwe taal, Kaaps-Nederlands of Kaaps-Afrikaans gelei het.
Oranjerivier-Afrikaans het ontstaan uit die kontak van die Khoi-Khoi en Hollandssprekende veeboere in die noordelike binneland. Hierdie kontak was deur handeldryf en seisoenswerk. Die blankes het dit moeilik gevind om die Khoi-Khoi se taal aan te leer, met die gevolg dat die Khoi-Khoi hulle taal moes leer.
Boere-Afrikaans (wat Standaard-Afrikaans geword het), was 'n voortsetting van die Nederlands wat die Vryburgers gepraat het. Dit was in wese Suid-Hollands wat vereenvoudig is. Dit is die taal wat aan die Oosgrens gepraat is en wat na die Groot Trek in die Boererepublieke gepraat is. Tot omtrent 1925 was sprekers van Boere-Afrikaans oortuig dat hulle Hollands praat.
Na die Anglo-Boere Oorlog is daar begin om Boere-Afrikaans te ontwikkel tot 'n standaardtaal wat met Engels kon meeding. Daarmee is groot sukses behaal. Mettertyd is die naam van die taal verander van Afrikaans-Nederlands na net Afrikaans toe. Die indruk bestaan nou dat die twee tale, Kaapse-Afrikaans en Oranjerivier-Afrikaans, dialekte van Standaard-Afrikaans is.
Boere-Afrikaans is die moedertaal van die meerderheid van ons volk. Daar is wel ook lede van ons volk wat nie Boere-Afrikaans as huistaal gebruik nie. Terselfdertyd is daar baie mense wat Boere-Afrikaans as huistaal het, maar wat nie deel van ons volk is nie.
Boere-Afrikaans (of Standaard-Afrikaans) kan dus etnies gekoppel word, maar kan nie as 'n etniese verpligting gesien word nie. Daar is baie meer aan etnisiteit as net taal.
Skrywer Wilco LabuschagneGepubliseer op 17 September 2016 24 Oktober 2016 Kategorieë AfrikaansSleutelwoord Afrikaans, Boere, Taal1 Kommentaar op Watter Afrikaans praat jy?
Wat besiel iemand om familiegeskiedenis na te vors? Is hulle van lotjie getik? Ja, nogal. Dit is 'n gogga wat jou byt, 'n ongeneeslike siekte, 'n verslawing.
Die meeste mense kry nie hierdie siekte nie, hulle stel nie belang in geslagsregisters nie, hulle vind dit vervelig. Dit is vir hulle net 'n lys name en datums wat niksseggend is. Hulle sal wel vaagweg belangstel indien daar 'n interessante storie is om te vertel.
Daar is slegs enkele persone wat genealogiese navorsing doen as 'n beroep. Die oorweldigende meerderheid is amateurs, hulle doen dit op eie koste en in hulle vryetyd vir die liefde vir die saak. Hulle het geen vooraf opleiding gehad nie, hulle leer soos hulle aangaan. Die amateur moet nuwe vaardighede aanleer, hy moet geskiedenis en aardrykskunde leer, hy moet leer hoe om geslagsregisters te skryf. Hy moet weet hoe en waar om navorsing te doen, hy moet konferensies bywoon, begraafplase besoek, hy moet foto's kan neem. Hy moet sy familie besoek en ondervra en weet hoe en wat om te vra.
Die genealogie navorser se werk is om dokumente en ander bewysstukke te soek en op grond daarvan die familiegeskiedenis op te teken. Onbevestigte inligting en hoorsê is nie aanvaarbaar nie. Navorsing het reëls en metodes.
Daar is 'n verskeidenheid redes waarom familiegeskiedenis nagevors word. Die hoofrede is om te weet wie jy is en waar jy vandaan kom. Nog 'n rede is dat jy dit vir jou kinders en kleinkinders se onthalwe doen. Dit is ook 'n manier om geskiedenis te bestudeer. (Die geskiedenis wat jy op skool leer is nie die geskiedenis van gewone mense nie.) Nog 'n rede is dat jy daarvan hou om legkaarte te bou, geheime te ontrafel en speurder te speel.
Een van die instansies wat oor enorme databasisse beskik, is die Mormoonse Kerk (LDS – Latter Day Saints). Hulle glo in die doop van die afgestorwenes en sien dit as hulle plig om hierdie navorsing te doen.
Dan is daar etniese-genealogie. Dit is waar geslagsregisters en familiegeskiedenis ten nouste saamhang met etnisiteit. Dit is van toepassing op ons volk. Die mense wat hulle na 1652 aan die Kaap van Goeie Hoop kom vestig het, was individue en gesinne. Hierdie mense het met mekaar ondertrou en so het families ontstaan. In ons volk het families (uitgeken deur familiename of vanne) die funksie van etniese stamme.
Indien jy jou familiegeskiedenis wil navors, is daar 'n menigte hulpmiddels en bronne tot jou beskikking. Die beste raad is om by 'n genealogie-vereniging in jou omgewing aan te sluit. Dit verskaf groot plesier om die legkaart te voltooi.
Skrywer Wilco LabuschagneGepubliseer op 16 September 2016 23 Oktober 2016 Kategorieë GenealogieSleutelwoord Familiegeskiedenis, Genealogie, Geslagsregisters5 Kommentare op Stamboek mense
Volgens die woordeboek, beteken die woord naam twee dinge: (1) dit dui 'n saak of persoon aan en (2) dit dui bekendheid of reputasie aan. Ons kan ook sê dit identifiseer en onderskei.
Eeue gelede het kinders name gekry wat iets beteken het. Die ouers het met die naamgewing 'n wens uitgespreek dat die kind mag wees soos sy naam is. So beteken Hendrik "heerser oor die tuisland". In die Bybel het name ook betekenis. Jonatan beteken "Jahweh het gegee". Die naam minderheidsverslag beteken ook iets. Ons volk is 'n minderheid, ons taal word deur 'n minderheid gepraat en die Bybel word deur 'n minderheid gelees. Dan volg ekself nie die hoofstroom nie en is ek 'n minderheid van 'n minderheid!
Sommige mense voel sterk daaroor dat ons volk se naam Afrikaners is. Ander voel sterk dat ons Boere genoem moet word. Ek het groot geword met die begrip dat Afrikaner en Boer sinonieme is – albei name verwys na dieselfde groep mense. Hierdie meningsverskille het my laat besluit om vas te stel watter naam volkskundig korrek is. Met ander woorde, watter naam beskryf ons as behorende tot 'n spesifieke kultuurgroep.
My woordeboeke beskryf Afrikaner as iemand wat deur geboorte of afstamming Afrikaans is – bedoelende afstam van Nederlanders, Duitsers en Hugenote. Daar is ook Afrikaner-Nasionalisme, 'n ideologie wat eiesoortig aan Afrikaners is.
Boer word beskryf as 'n lid van die Afrikanervolk of as Suid-Afrikaner van Hollandse afkoms. Boer word ook gekoppel aan ander name soos Boerboel, boerebeskuit, boerebedrieër, Boerehater, boeremusiek, boerematriek, boereraat, boerewysheid, Boeretaal, Boerevrou. Hierdie woorde verwys na 'n sekere kultuurgroep.
Daar word gesê dat boer na landbou verwys. Byvoorbeeld, boerewors is tuisgemaakte plaaswors en word onderskei van slagterswors. Dit mag lank gelede so gewees het, nou is dit nie meer so nie. Boerewors word onderskei aan sy resep en bestanddele. Die produk se ontstaan is eie aan ons volk en word na ons vernoem. 'n Boerehater is iemand wat Suid-Afrikaners van Hollandse afkoms haat. Boererate en Boerewysheid is kennis wat van een geslag na die volgende oorgedra word. Dit is ook onderdele van ons volkskunde.
Uit 'n volkskundige oogpunt is Boer en Boerevolk die korrekte naam vir ons. Afrikaner is eerder 'n politieke en taalkundige benaming.
Skrywer Wilco LabuschagneGepubliseer op 15 September 2016 21 Oktober 2016 Kategorieë VolkskundeSleutelwoord Afrikaner, Boerevolk, Etnologie7 Kommentare op Wat is in 'n naam?