Dieselfde lot tref ALMAL! (Deel 8) | "Is en Wat Was en Wat Kom" – die onbekende karakter van Jesus Christus en Sy Woord
← Wat beteken: "…elkeen wat lewe en in My glo, sal nooit sterwe tot in ewigheid nie…"
Dieselfde lot tref ALMAL! (Deel 9) →
Posted on Februarie 8, 2016	by 4windkoinonia
Salomo het die volgende woorde uitgespreek en is tot vandag 'n raaisel vir 'n wêreld waar mense graag hulself beter sien as ander:
Want dit alles het ek [Salomo] ter harte geneem en dit alles het ek probeer deurgrond, dat die regverdiges en die wyse manne en hulle dade in die hand van God is, liefde sowel as haat; die mens weet niks van wat hom voorlê nie. Alles is gelyk vir almal: een en dieselfde lot is daar vir die regverdige en die goddelose, vir die goeie en die reine en die onreine, en vir hom wat offer en vir hom wat nie offer nie, die goeie ewe goed as die sondaar, vir hom wat sweer ewe goed as vir hom wat bang is vir 'n eed. (Pred 9:1-3).
"Alles is gelyk vir almal" is een van 'n diep raaisel vir baie, want God praat deur diep spreuke en raaisels wat insigte en "verstandige gedagtes" bring aan die "wyse":
Ek wil my mond open met 'n spreuk, raaisels uit die voortyd laat stroom (Psa 78:2).
Laat die wyse luister, dan sal hy insig vermeerder, en die verstandige sal verstandige gedagtes verkry, om 'n spreuk en beeldspraak te verstaan, die woorde van die wyse manne en hulle raaisels (Spr 1:5-6).
Hierdie "lot" sluit baie dinge in wat ons in hierdie reeks kortliks aanraak. In deel 8 gaan ons voort om een van die belangrikste aspekte van hierdie "lot" te bespreek, naamlik God se oordeel. God se oordeel kom op die "dag van die Here" en dit is die "dag" wanneer die vlees in angs en benoudheid verkeer. Maar dit is die "dag" waar dinge reggestel word sodat ons God se perspektiewe kan sien. Vir die geestelike mens is dieselfde "dag van die Here" egter die dag van oorwinning oor die vlees:
Want 'n dag is daar vir die HERE van die leërskare oor al wat trots en hoog is, en oor al wat verhewe is, sodat dit verneder kan word (Jes 2:12).
Huil julle, want die dag van die HERE is naby; hy kom as 'n verwoesting van die Almagtige (Jes 13:6).
Kyk, die dag van die HERE kom, verskriklik, met grimmigheid en toorngloed, om die aarde 'n woesteny te maak en sy sondaars daaruit te verdelg (Jes 13:9).
Blaas die basuin op Sion, en blaas alarm op my heilige berg! Laat al die inwoners van die land bewe, want die dag van die HERE kom, want hy is naby— 'n dag van duisternis en donkerheid, 'n dag van wolke en wolkenag; soos die môreskemering, uitgesprei oor die berge, kom 'n talryke en magtige volk, wat van oudsher sy gelyke nie gehad het nie en dit hierna ook nie sal hê tot in die jare van die verste geslagte nie (Joe 2:1-2).
Hierdie woorde het uit God se mond gegaan en elkeen sal volgens hierdie woorde ook leef. Die "dag van die Here" is ons verlossingsdag want dit bevry ons van ons sondige vleeslikheid en selfgeregtigheid. Dieselfde "dag" of oordeel word dus op twee maniere gesien – vanuit die oogpunt van die ou mens en vanuit die oogpunt van die nuwe mens. Dit is ook wat die apostel Paulus (en Silvánus en Timótheüs) aan die gemeente in Thessalonika wou oordra:
Paulus en Silvánus en Timótheüs aan die gemeente van die Thessalonicense wat in God die Vader en die Here Jesus Christus is: Genade vir julle en vrede van God onse Vader en die Here Jesus Christus! Ons dank God altyd oor julle almal as ons aan julle dink in ons gebede en onophoudelik in gedagte hou die werk van julle geloof en die arbeid van julle liefde en die lydsaamheid van julle hoop op onse Here Jesus Christus, voor onse God en Vader (1Th 1:1-3).
en sy Seun uit die hemele te verwag, wat Hy uit die dode opgewek het, Jesus wat ons van die toekomstige toorn verlos (1Th 1:10).
Ons wat NOU geoordeel word ontsnap nie die huidige oordeel of toorn van God nie, maar ontsnap wel van die "toekomstige toorn" of toekomstige oordeel oor die res van die mensdom:
Deur die geestelike werk van die toorn of oordeel van God word die "lydsaamheid" in ons bewerkstellig wat ons geestelik beproefd maak om te bly hoop op die verlossing uit die vlees:
En nie alleen dit nie, maar ons roem ook in die verdrukkinge, omdat ons weet dat die verdrukking lydsaamheid werk, en die lydsaamheid beproefdheid en die beproefdheid hoop (Rom 5:3-4).
Ons almal wandel eers onder die "loop van hierdie wêreld" en was "van nature kinders van die toorn":
En julle het Hy lewend gemaak, wat dood was deur die misdade en die sondes waarin julle tevore gewandel het volgens die loop van hierdie wêreld, volgens die owerste van die mag van die lug, van die gees wat nou in die kinders van die ongehoorsaamheid werk, onder wie ons almal ook vroeër gewandel het in die begeerlikhede van ons vlees toe ons die wil van die vlees en van die sinne gedoen het; en ons was van nature kinders van die toorn net soos ook die ander (Efes 2:1-3).
As ons hieruit kan sien wat ons in ons vlees is, dan weet ons ook dat ons nie sal ontkom van die Here se toorn oor ons verkeerde fisiese denke en dade nie:
Lam 2:22 U het soos op 'n feesdag my verskrikkinge geroep van rondom, en niemand het op die dag van die HERE se toorn vrygeraak of ontkom nie; die wat ek op die hande gedra en grootgemaak het—my vyand het hulle omgebring.
Almal gaan deur God se toorn op die tyd soos Hy bepaal. Die toorn van God is die manifestasie van Sy wonderlike "reddende genade" wanner Hy ons heerskappy gee oor sonde in ons lewens deur die afbreking van die heerskappy van die ou mens in ons:
Want die reddende genade van God het aan alle mense verskyn en leer [tugtig] ons om die goddeloosheid en wêreldse begeerlikhede te verloën, ingetoë en regverdig en vroom in die teenwoordige wêreld te lewe (Tit 2:11-12).
So beskryf die profeet Sefánja die "dag van die Here":
Vir baie wat met vleeslike oë na die woorde kyk, bring dit die grootste vrees. Maar as ons weet dat die vlees nooit veronderstel was om altyd te bestaan nie, dan kom daar 'n groot troos. Die verwoesting van die vlees is die grondlegging van die nuwe mens!!! Vlees en bloed was nog nooit in God se geestelike koninkryk en sal ook nooit daar kan ingaan nie!
…geen vlees voor Hom…roem nie (1Kor 1:29).
Die profeet Sefánja spreek eerstens Juda aan – God se volk – as 'n teëbeeld van die oordeel wat eerste kom oor God se geestelike huis – Sy Kerk. Sefánja identifiseer 'n paar dinge vir Juda (en ons) om van kennis te neem. Met simboliese taal word ons eie lewens aan ons oopgemaak en ons word weereens herinner dat God elke seun (en dogter) wat Hy aanneem, tugtig deur Sy vurige oordeel:
En julle het die vermaning heeltemal vergeet wat tot julle as seuns spreek: My seun, ag die tugtiging van die Here nie gering nie en beswyk nie as jy deur Hom bestraf word nie; want die Here tugtig hom wat Hy liefhet, en Hy kasty elke seun wat Hy aanneem (Heb 12:5-6).
So moeilik dit is vir ons ou vleeslike verstaan van liefde, so duidelik word dit vir die nuwe geestelike mens in ons wat God se liefde behels. Hy tugtig elkeen wat Hy liefhet! Ons moet nie God se tugtiging en Sy liefde gering ag nie. Ons moet eers sien waarmee ons besig is in die vlees, en ook die tragiese toestand van ons eie fisiese harte:
en die wat op die dakke die leër van die hemel aanbid; en die aanbidders wat by die HERE sweer en sweer by Milkom (Sef 1:5).
Wat beteken die woorde: "die wat op die dakke die leër van die hemel aanbid"?
Die konsep van dakke praat van hoogte en in geestelike terme is die hoogtes ons eie trots en hoogmoed – die "leër van die hemel" (ons eie denke, welluste en trots). Soos Salomo ook gedoen het tydens sy tyd as koning, meng ons met die wêreld deur selfs ons gedagtes en leefwyse te bou volgens die waardes van die wêreld rondom ons. Ons kyk net na onsself en hoe belangrik ons opinies is en ons luister baie moeilik na ander. Soos Salomo bou ons eers aan ons eie koningshuis voordat ons bou aan God se huis:
En Salomo het hom verswaer met Farao, die koning van Egipte; hy het naamlik die dogter van Farao geneem en haar in die stad van Dawid ingebring totdat hy met die bou van sy huis en die huis van die HERE en die muur van Jerusalem rondom klaar sou wees. 2 Alleenlik het die volk gedurig op die hoogtes geoffer, omdat tot op daardie dae daar geen huis vir die Naam van die HERE gebou was nie (1Kon 3:1-2).
Soos Salomo, aanbid ons God, maar saam in ons aanbidding van God meng ons ook die gode van die wêreld. Ons verswaer met die Faroa's van die wêreld. Ons dink en is oortuig op die tyd van kompromie in ons lewens dat een fontein kan regtig twee tipes water voortbring:
Uit dieselfde mond kom seën en vervloeking. Dit, my broeders, behoort nie so te wees nie. 11 'n Fontein laat tog nie uit dieselfde oog vars en bitter water opborrel nie? (Jak 3:10-11).
Dit is ook wat Sefánja aandui:
Die afgod "Milkom" was 'n god van die wêreld van die Ammoniete. Die fisiese Ammoniete was afstammelinge van Ammon, een van die twee seuns wat Lot by sy twee dogters verwek het toe hulle met hom seksuele omgang gehad het tydens sy dronkenskap. Die ander seun wat nog 'n dogter van Lot van hom na vore gebring het, was Moab en van hom was die Moabiete afkomstig. Die afgod Milkom was ook gekoppel aan die afgod "Kamos" wat as sulks bekend gestaan het onder die Moabiete:
Toe het Salomo 'n hoogte gebou op die berg wat oostelik van Jerusalem lê, vir Kamos, die verfoeisel van die Moabiete, en vir Molog, die verfoeisel van die kinders van Ammon (1Kon 11:7).
Milkom of Kamos (ook bekend as "Molog") verwys geestelik na een en dieselfde afgod wat ook verwant is aan die algemene aanbidding van die afgod Baal in die Ou Testament. Maar al hierdie name is ook simbolies betekenisvol in ons eie lewens. As ons dit nie kan sien en persoonlik toepas nie, dan mis ons heeltemal waarom die dinge gebeur het en waarom dit vir ons neergeskryf is:
Maar al hierdie dinge het hulle [Juda en Israel] oorgekom as voorbeelde [Grieks: "tupos" = tipes van ons] en is opgeskrywe as 'n waarskuwing aan ons op wie die eindes van die eeue gekom het (1Kor 10:11).
Hierdie afgode was maar almal tipes van ons eie afgod, "die mens van sonde", wat ons eie lewens oorheers vir 'n godgegewe tydperk:
Laat niemand julle op enige manier mislei nie, want eers moet die afval kom en die mens van sonde geopenbaar word, die seun van die verderf, die teëstander wat hom verhef bo al wat God genoem word of voorwerp van aanbidding is, sodat hy in die tempel van God as God sal sit en voorgee dat hy God is (2Th 2:3-4).
Milkom en al die ander afgode is maar niemand anders as ons eie "mens van sonde" wat op God se troon in God se tempel sit:
Weet julle nie dat julle 'n tempel van God is en die Gees van God in julle woon nie? As iemand die tempel van God skend, sal God hom skend; want die tempel van God is heilig, en dit is julle (1Kor 3:16-17).
Ja, die tempel is ons en ons eie "seun van die verderf" met sy trotse vleeslike denke en vleeslike werke wat ons bedwelm en tot selfaanbidding lei. Met die gevolg dat ons baie groot waarde heg aan self en ons eie siening van dinge. Dit is ook "dieselfde lot" vir almal.