Spelers: Caroline Ducey, Fran�ois Berleand, Rocco Siffredi, Sagamore St�venin
Moenie dat die titel jou mislei nie: behalwe as dit ironies bedoel is, is romantiese liefde ongeveer die laaste ding wat jy in hierdie donker Franse film sal aantref. Wat dit wel bied, is n uiters boeiende kyk na die oeroue liefdestryd tussen man en vrou, en veral hoe dit uiting vind in seks en seksuele verhoudings.
Die hoofkarakter, Marie (Ducey), koester n hopelose, verterende liefde vir Paul (St�venin), n manlike model. Maar hy het blykbaar alle belangstelling in haar verloor. Na die eerste drie maande van hulle verhouding, waarin hulle volgens hom elke oomblik bymekaar was, stel hy glad nie meer belang in seks of liefkosing nie. Hy voel vasgedruk en noem telkens aan haar die moontlikheid of hulle nie tydelik uitmekaar moet gaan nie (hy voer dit egter nooit verder nie).
Marie, daarenteen, word toenemend obsessief oor Paul en sy seksuele afsydigheid. Volgens haar eer n man n vrou as hy met haar seks het, en Paul se ontering van haar is vir haar uiters pynlik. Sy soek verligting in seks met vreemdelinge, van verbygaande aard en dus losgemaak van enige emosionele verbintenis, en neem so as t ware die posisie in wat tradisioneel aan mans toegeskryf word (seks losgemaak van die persoon en net ter wille van die daad self).
Een van hierdie toevallige verhoudings duur egter langer: di� met Robert, n onderwyser by dieselfde skool waar sy skoolhou, en, soos hy in n radioprogram oor homself beskryf word, n hedendaagse Casanova wat al meer as 10 000 vroue op sy kerfstok het (hy hou noukeurig boek van elke ontmoeting). Robert lyf Marie letterlik in die w�reld van sado-masochistiese seks in terwyl Paul dink dat sy steeds getrou is aan hom.
Dan word Marie swanger nadat sy een aand terugkom van Robert en Paul halfhartig seks het met haar. Hy vra haar of sy wil h� dat hy met haar moet trou en sy s� ja. Nou bestee hy weer aandag aan haar; hulle gaan elke aand saam uit na n klub of kroeg. Daar dans hy met ander vroue terwyl Marie toekyk, maar verseker haar telkens dat hy net met hulle dans, hy was nog nooit ontrou aan haar nie.
Die film bou op tot n verrassende, eintlik skokkende (maar ek moet erken, vir my baie bevredigende) einde, met Marie wat op n bisarre manier vir haarself n man in die plek van Paul skep om lief te h�.
Volgens die publisiteitsmateriaal het die tydskrif GQ Romance beskryf as controversial and extraordinary � modern love, sex, sex, and well, more sex en die film het blykbaar n hele debat aan die gang gesit oor die definisie van pornografie versus kuns -- dis in Australi� verbied nog voor dit daar uitgereik is. Die film bevat wel heelwat seks en eksplisiete naaktheid, maar dis nie net seks ter wille van seks (soos pornografie) nie. Dit het n sterk storielyn en n diep, filosofiese onderbou wat jou nog lank daaroor laat nadink. Dit word aanbeveel vir kykers wat bereid is om hulle grense te versit in wat visueel vir hulle toelaatbaar of skokkend is.