Nuuskommentaar: Wees positief – makliker gesê as gedaan, maar dit moetArgieffoto Kort voor die Wêreldbeker‑sokkereindtoernooi in Suid-Afrika het talle invloedryke mense hul bes gedoen om die land met optimisme te vul. “Die land het ’n slag goeie nuus nodig,” het ’n bekende aktualiteitsaanbieder van die SAUK by geleentheid geskryf aan ’n analis wat bekommerd was dat die Suid-Afrikaanse werklikheid aan die wêreld se nuusfokus vir die land enorme skade sou kon berokken. Die enorme euforie wat aangeblaas is, het inderdaad ook tot ’n redelike erge aanval van post-euforiese trauma gelei toe die negatiewe weer die prominensie-podium bestyg het. Met nuus soos staatskaping en verwante aangeleenthede wat daarna in prominensie toegeneem het, het die donker wolk gegroei en die silwer randjie al dunner geword. Die “optimiste” se respons van die kop in die dop terugtrek, ontkenning en fopnuus het ook geleidelik die druk in die drukkoker laat opbou. Die negatiewe sake en gepaardgaande woordeskat soos in opskrifte uitgebasuin, het so toegeneem dat dit al tegnies moontlik is om ’n “gedig” te skryf wat omtrent nét uit hierdie negatiewe woorde bestaan: Die lied van die nuwe Suid-Afrika Rommelstatus, brandstigting, beurtkrag en Zuma Misbruik, plaasaanvalle en plaasmoorde bring trauma, staatskaping kleptokrasie en nog kinders vermoor en die einde van intimidasie en fopnuus is nog nie gehoor. Die droogte, misdaad, bedrog en beroerde ekonomie Die wêreld se verkragtinghoofsetel, ŉ ware kakistokrasie Malema, die BLF, gewelddadige betogings, oproer Arbeidsonrus, Vandalisme, e-tol, haat die boer… Rassehaat, vergrype, trauma, stakings, slaggate, rioolriviere en besoedeling is in dié land ŉ bate geen dienslewering, brandende buitebande. rubberkoeëls, traangas, versperring, lemmetjiesdraad knuppels, Casspirs, grondgryp is die nuwe daeraad Haatspraak, leuens, kluitjies en pap in die sand maak ons vreemdelinge in eie land. Suid-Afrikaners is hoofsaaklik Christene, maar hoe reageer Christene op hierdie werklikhede? Die rubriekskrywer, Chris Burgess se jongste opskrif lui: “Ken jy ’n suksesvolle pessimis?” Nog ’n rubriekskrywer, Tim du Plessis, het pas geskryf dat Suid-Afrikaners moet begin besin oor die post-ANC-tyd. Hy verwys na die vroeëre uitdrukking oor Suid-Afrikaners wat gereeld versugtend verwys het na postapartheid Suid-Afrika. Die bekende Habakuk 17 stel die ideale voorbeeld soos volg wanneer dinge werklik nie positiwiteit uitstraal nie: “Al sou die vyeboom nie bot nie en daar geen druiwe aan die wingerde wees nie, al sou die olyfoes misluk en die lande geen oes lewer nie, al sou daar geen kleinvee in die kampe meer wees nie en die beeskrale sonder beeste wees, nogtans sal ek in die Here jubel, sal ek juig in God, my Redder. Die Here my God gee vir my krag. Hy maak my voete soos dié van ’n ribbok, op hoë plekke laat Hy my veilig loop.” Dit is ook as gesang in die liedboek opgeneem, en heel gepas het dit een van die mooiste melodieë. Dis egter nie so maklik om vir iemand wat steier onder die gevolge van ’n werklikheid wat verdien om negatief opgeneem te word, bloot te sê hy moet positief wees nie. Daar is op 28 Februarie ’n lesersbrief op Maroela Media geplaas, geskryf deur die Hervormde Kerk Bloemfontein-Wes se leraar en berader, dr. Johan Nel, wat deur die NG Kerk aangestel is om na die trauma om te sien van boere in die Bultfontein-omgewing wat besonder erg deur die droogte en ander omstandighede getref is. Ja, daar is ook positiewe lesse te neem, maar dit kom nie sonder inspanning nie. Om terug te keer na Tim du Plessis se skrywe. Die uwe het destyds self ex officio ’n konferensie in Port Elizabeth bygewoon waar spreker op spreker na die nuwe Suid-Afrika (toe nog ietwat meer van ’n droom as ’n werklikheid) verwys het, en elke verwysing daarna gevolg is deur die woorde “waarna ons almal so uitsien”. Twee van die sprekers by dié geleentheid, prof. Johan Heyns en ’n lid van die bekende Oos-Kaapse Jack-familie wat goed in radikale kringe bekend was, is kort hierna onder vreemde omstandighede vermoor. Seker een van die mees destruktiewe “metodes” om ’n krisis op die rotse te laat beland is wanneer ’n sielkundige / terapeut lomp vir ’n pasiënt in nood vra: “En wat gaan jy daaraan doen?” wanneer daardie pasiënt eintlik geen ander “uitweg” sien as om tot selfmoord (of in ekstreme gevalle tot moord, of gesinsmoorde wat die pleger self insluit) oor te gaan nie. Tog maak hierdie vraag een van die hoekstene van talle terapie-benaderings uit. Dit verg egter baie voorbereidende terapie en kundigheid voor die vraag gevra kan word. Die ideaal is om die omstandighede te verander sodat die kneusende elemente nie meer teenwoordig is nie, maar as verskillende groepe verskillende persepsie oor die werklikheid het – soos oor die geskiedenis van grondbesit, is dit baie moeilik. Oor presies ’n maand ruk Suid-Afrikaners op na die stembus en kry hulle kans om die werklikheid te verander. Volgens sommige beramings het baie, sowat 10 miljoen, stemgeregtigdes nie eens as kiesers geregistreer nie, blykbaar veral jong mense. Baie het skynbaar moed opgegee. ’n Grondwetlike demokrasie bestaan egter uit veel meer as net stemreg. ’n Vrye pers, burgerlike organisasies, grondwetlik verskanste regte, ’n kundige en werklik onafhanklike regspraak en ’n regering wat in algemene belang regeer, maak alles deel hiervan uit. Sluit aan, of ondersteun minstens burgerlike organisasies soos AfriForum of Freedom Under Law, Outa of ’n verskeidenheid ander. Verdedig mediavryheid, sodat sake reggeruk kan word soos nou blyk uit die mediadekking wat die ANC se sekretaris-generaal, Ace Magashule, trek. Bou brûe eerder as om ’n sloper te wees. Span Godgegewe talente in. Lees gerus die nuuskommentaar hieroor hier op Maroela Media. Moenie bloot sit en bekommer nie – steek die hande uit die mou, want wie kan nou een el by sy lengte voeg deur hom te bekommer?