Tydlose Verona | SkalkSkryf
« Mars verkenning
Junie 30, 2014 deur Louwie
Vroegoggend van Peschiera op pad na Verona, populasie 265,368 soos getel in 2009. Ons ry deur wingerde wat strek so ver as die oog kan sien. Selfs lappies grond tussen huise en fabrieke is met wingerd beplant. Hier en daar loop ons sowaar lappies mielies raak, maar geen hoender, bok of skaap, bees of vark is in sig nie. En ook geen spaghetti lande nie! Mens kan tog nie van wyn alleen lewe nie?
Dan, verruklike Verona wat reeds in 550 VC onder beheer van die Romeine was, voor ons. Van ver af sien mens die mure van die ou stadspoorte, of dan dit wat daarvan oorgrbly het, of dan dit wat herbou is van dit wat oorgebly het na dit platgeskiet is gedurende WO2. Aan die binnekant van die mure die groot plein, die Piazza Bra met ´n pragtige tuin met magtige beeldhouwerke regs en restaurante aan die linkerkant, en natuurlik duisende toeriste.
Ons eet en drink bier om ons self te oriënteer en om krag te kry vir die lang dag wat voorlê. Dis warm. Die kwik staan vroegdag al oor die 32 grade C.
Ons eerste stop is die Arena, een moerse groot amfiteater wat iewers in 30 NC gebou is en wat 25,000 toeskouers kan huisves. Dis gebou hoofsaaklik vir godsdienstige feesvierings, maar ook om die volk en sekerlik die Ceasar te vermaak, soms met Ludi (Ludus) wat perdewedrenne met strydwaens behels het, maar ook op meer bloedige wyse met Gladiator gevegte. Dit moes vrek klein perdjies en baie klein strydwaens gewees het want die arena is niks groter as ´n rugbyveld nie. Dit word beweer dat diere nooit hier in die gevegte gebruik is nie, dit was meer beskaafd, dit was mens teen mens … tot die dood toe. Elsa sê die energie van die plek is die van vreemde, draaiende, tollende verskynsels. Sy het nog nooit so iets beleef nie. Dit maak haar benoud en angstig. As jy met jou rug teen die mure van die tonnels onder die sitplekke staan en jou oë toemaak kan jy jou verbeel jy hoor die magtige dreuning van toeskouers wat bloeddorstig die Gladiators aanmoedig om mekaar dood te maak. Dit moes opwindende tye gewees het, soos op Loftus, net meer bloedig.
Dit is die derde grootste en glo een van die besbewaarde arenas in Italië. Dit kon ook gewees het, as hulle nie die plek bevoeter het met moderne tegnologie en plastiek stoele nie. Deesdae word hier hoge kuns beoefen, genadiglik sonder om bloed te vergiet. Operas word opgevoer en musiekuitvoerings op gereelde grondslag gehou. Dit is glo ´n belewenis om so iets by te woon. Ek wonder wat dink die Gladiators van die verfynde betreding van hulle domein van bloed, stof en derms.
Gegee die ouderdom van die gebou, is die argitektuur en bouvernuf van die antieke mense verstommend. Om hierdie struktuur te kon bou en te laat bly staan vir al hierdie jare sonder een ou sakkie PPC sement spreek van vakmanskap uit die boonste rakke.
Dit is 2,000 jaar later en ten spyte van al ons tegnologie en sementfabrieke kry ons nie ´n RDP huisie gebou wat langer as ´n jaar ongeskonde kan bly staan nie.
Verona. Ons loop skouer aan skouer met duisende toeriste deur die nou straatjies omsoom met klein winkeltjies, sommige vol van Shinese gemors, ander met die fynste glasbeelde, selfs Louis Vuitton en ander modehuislokale staan trots hulle man tussen winkels oorlaai met goedkoop toeriste aandenkings. En die mense koop koorsagtig, want hulle wil hê, moet hê, om te wys hulle was daar. Been there, done that, got the virus to prove it.
Fantastiese dorpie die Verona. Daar is pleine en Piazzas en Campi en beelde by die honderde. Daar is die Piazza delle Erbe met sy Romeise fontein iewers uit die 13de eeu, en die Piazza dei Signori met die beroemde beelde op die geboue se dakke.
Die Piazzo del Geverno wat dateer uit die 14de eeu, is een magtige groot plein omring deur die paleis van die Scaligeri (skandalige?) familie wat oor Verona regeer het deur broedermoord en doodslag. Die Volk het dit gelate aanvaar tot Antonio sy broer Bartlomeo vermoor het, waarna hulle mooi gatvol was vir die spul en hulle met behulp van ´n buurdorp se soldate verjaag het. Reg langs die paleis van skandes staan die kerk en klooster wat die familie laat bou het en gereeld besoek het.
Weereens is die bouwerk ongelooflik mooi en die vakmanskap hoef nie ´n tree agteruit te staan vir die ouens wat die Unigebou aanmekaar gesit het nie. Hoe Nkandla daarmee vergelyk sal ek nie kan sê nie want die Volk is mos nie welkom om daarna te gaan kyk nie. Ons sal maar kyk of die strooihuisies nog oor 700 jaar staan. Wat ek wel kan aanbeveel is dat van ons agtergeblewe beeldhouers kan gaan kyk na die beelde wat die Romeine meer as ´n duisend jaar gelede in Verona staangemaak het. Ek vermoed daar is ´n ernstige gebrek aan beeldhouwerke by ons Prez se paleis. ´n Paar goedgeplaaste beelde van die man en sy stortkop of spies kan die plek se statuur net verhoog.
Terug by Verona. In een van die systraatjies is die veronderstelde huisie met die beroemde balkon waar William Shakespear sy Juliet laat staan het terwyl Romeo van onder uit die tuintjie/binnehof haar die hof gemaak het. Die huis dateer uit die 13de eeu. Die duisende toeriste wat die plek besoek maak ´n varspul daarvan met bespeekselde kougom wat teen een muur geplak word met kinderlik romantiese inskripsies daarop. Teen ´n ander muur is duisende slotte aanmekaar gesluit as teken van onvolwasse, ewige liefde. Selfs die bronsbeeld van Juliet se borste is blink betas deur mans en vroue. Nugter weet waarom jy aan die vrou se borste moet gaan staan en klou. Miskien help dit vir erektiele disfunksie?
Vir die lekkerbekkiges is daar die Osteria al Duca eetplek waar jy perdevleis en donkievleis kan gaan eet. Jammer, hondevleis is nie op die spyskaart beskikbaar nie. Maar vir die wat belangstel in die banale: Ek het anderdag gelees dat Duitsland (ek dink dit was in Munich) die eerste plek in die wêreld is waar persele bedryf word waar ‘bestiality’ wettig beoefen mag word. Hier is honde wel op die spyskaart. En ons dog die Germane is beskaafde mense!
Verona, bastion van die Scaliger familie. Dit is hier waar die monumentale sorkofae van 3 of 4 van die Scaligeri konings opgerig is. Dit is massiewe konstruksies van klipkiste en beeldhouwerke van die gestorwenes wat bo op die kiste lê, en beelde van engele en wat nog om en op elke sarkofaag. Die een konstruksie groter as die ander soos die een die ander wou oortref in grootsheid. Oor hierdie lot, asook die ander heersers van die dorpie en streek sal die “Rooi Keps” later dalk veel te sê hê. Hulle was bliksems.
Dit is ´n fassinerende plek, dié Verona, al weet niemand waar die naam vandaan kom of wat dit beteken nie. Die plek het ´n lewe en energie van sy eie. Dit trek mense aan, want mense was en is sy lewe. Jy voel die energie van die ou Romeine nog in die strate al lê meeste van hulle geboue, plaveisel en gebeentes nou ´n paar meter onder die huidige geboue en strate. As jy jou verbeelding gebruik kan jy die mense op die mark en die perde en soldate nog hoor woel. Dis ´n ruwe energie wat jou hare plek-plek laat regop staan. Hierdie ouens met hulle swaarde en skilde gaan die dorp nooit verlaat nie. En Verona gaan die toeriste nie toelaat om haar te versaak nie. Viva Verona!
Een dag is hopeloos te min om al die besienswaardighede te besoek. Aan die een kant van die dorp is daar nog ´n ou oorspronklike brug wat deur die Romeine gebou is, sowel as nog ´n groot amfiteater wat steeds in gebruik is. Daar is ook ´n museum met Romeinse wapentuig en ander artikels, beeldhouwerke en ander kunswerke waarby ons nie kon uitkom nie. En daar is baie restaurante met kos en wyn en bier om by te vertoef. Mens behoort ook meer op die pleine te sit, net te sit en te kyk en te voel en deel te word van die plek en sy emosies, sy vibrasies en sy geskiedenis.
Aan die geboue en kunswerke kan mens jou indink hoe die mense van destyds geleef het. Die prag en praal van die heersers en die rykmense van die tyd. Hulle swierige onthale van drink en eet in oordaad, en hulle gekultiveerde musiekaande waar die een die ander moes oortref in hoogmoed, glans en verfyndheid. Geen wonder Shakespear se Romeo kon uitroep: “There is no world for me outside the walls of Verona, except purgatory, torture, and hell itself. So to be banished from Verona is like being banished from the world, and being banished from the world is death.”
Ek glo Verona voel net so oor haar mense. Om deur die mense verwerp te word sal “purgatory, torture, and hell itself” vir haar wees. Mag sy nog lank met ons wees. Viva Verona, Viva!
Posted in Louwie | Tagged Beeldhouwerk, geskiedenis, Gladiators, Italië, Romeine, Scaligeri, Verona | Lewer Kommentaar