Die waarde wat Willie le Roux en Faf de Klerk tot die Springbokke toevoeg, is die afgelope naweek opnuut geïllustreer, met die span se ses drieë in ’n sege van 34-21 oor Argentinië wat almal hul stempel gedra het.
De Klerk se Engelse klub, Sale, sê daar sal waarskynlik “kompromieë” deur al die partye aangegaan moet word om te besluit hoeveel wedstryde hy vir die Bokke gaan speel.
Ondanks Wêreldrugby se regulasies ten opsigte van die beskikbaarheid van spelers, het die Suid-Afrikaanse Rugbyunie (Saru) in praktyk nie oppergesag oor dié spelers nie.
’n Grys gebied ontstaan dan wanneer die dokters nie saamstem nie, wat die klub bemagtig om sy bate te beskerm.
Sekere spelers verkies dit ook so. Almal wil in ’n Wêreldbeker-toernooi speel, maar nie noodwendig die pad saam met die Bokke tot daar stap nie. ’n Bogstorie oor ’n “besering” bied ’n maklike uitkomklousule vir die klub en ’n speler wat sy brood aan albei kante gebotter wil hê.
Daar is ’n paar moontlike oplossings. Wêreldrugby kan sy regulasies verskerp om klubs se invloed in te perk, terwyl spelers ook aan hul agente kan sê om nie kontrakte te beding wat in die pad van hul deelname aan toetsrugby gaan staan nie.
Die beroepsera het ons dus nou in ’n situasie gelaat waar die stert die hond na willekeur kan swaai en spelers van wêreldgehalte ook hul wedstryde kan kies.