"My God, my God, waarom het U My verlaat?" - Matteus 27:46
Die kruisdood is 'n vloekdood, die dood van 'n vervloekte, dood in die ergste graad ("En as in iemand 'n sonde is wat die doodstraf verdien en hy gedood word en jy hom aan 'n paal ophang,
dan mag sy lyk nie aan die paal oornag nie, maar jy moet hom sekerlik dié dag nog begrawe; want een wat opgehang is, is deur God vervloek." - Deut 21:22-23). 'n Swaard was nie genoeg nie. Steniging was nie voldoende nie. Nee, dit moes 'n kruis wees!
Christus sterf immers in die plek van ... vervloektes. Dit is mense wat teen God in opstand gekom het. Die lot van die sondaar is vervloeking. Dis 'n bloedstollende waarheid.
En dat God ons vervloeking op Hom gaan laai? Dis totaal ondeurgrondelik!
By die kruis sien ons die haat van die mens teen God.
Daar roep die brutale mens (en dit is ons): O God gaan weg uit die wêreld! Ons is nie langer aan U verantwoordelik nie!
Christus is waaragtig God en word deur die mens uitgeban, weggestoot bo die aarde en vasgespyker.
Maar by die kruis sien ons ook die haat teen die sonde. Daar oefen die Heilige God gerig oor die dwase mens. Christus is waaragtig mens wat in die wegsuigende kolk van God se grimmigheid wegsink, en al die ligte van God se genade word bo Hom uitgedoof! Die donkerheid aan die kruis is 'n helse duisternis! Daar slaan die onweersligte van God se toorn grimmig uit.
Maar by die kruis word só voldoening gegee deur ons plaasbekledende Borg. By die kruis bars die fonteine van God se liefde vir ons sondaars juigend oop. Daar skyn die ondoofbare ligte van God se hemelsale, wat Hy oopstel vir die wat in Hom glo. Daar agter dié kruis lê die glansende hemelwoning.
In die kruis mag ons roem. Nee, moet ons roem! Hy is van God verlaat sodat ons nimmermeer, ja, nimmermeer, deur Hom verlaat sal word nie!