Kuberkuier in Browns Bay, Nieu-Seeland
JY LEES NOU Kuberkuier in Browns Bay, Nieu-Seeland
Vanjaar kry Madelyn Reimers en haar gesin soveel moontlik Suid-Afrikaners bymekaar om saam Kersfees in verre Nieu-Seeland te vier.
Waarom is julle soontoe?
Om vir ons kinders 'n toekoms te skep met geleenthede vir goeie geleerdheid en werk. Ek het drie jaar lank elke dag oor die saak gebid en die Here het ons 'n kans gegee waarvoor ons nie nee kon sê nie. Ek glo ons is gestuur met 'n doel.
Wat doen julle?
Ek doen administratiewe werk vir die Waitemata District Health Board en vir North Shore en Waitakere-hospitaal. My man, Heinrich, en oudste seun (ook Heinrich) werk by Watercare en die jongste, Jacques, is op skool.
Winter is lank en nat, hoewel ons baie son ook het. Dit reën meer as in die Vrystaat waar ek vandaan kom. Die humiditeit in die somer is vir my baie erg. Ons los maar snags deure en vensters oop, sodat ons kan asemhaal en lekker slaap.
Was dit maklik om in te skakel by die plaaslike gemeenskap?
Ja, veral omdat hier so baie Suid-Afrikaners is. Ons het 'n groot Afrikaanse kerk en die ondersteuning is onbeskryflik. Die Kiwi's, Maori's en eilandmense is baie aangenaam en verwelkom jou met ope arms. Ek het 'n kursus in Maori gedoen om meer van die kultuur en gewoontes te leer.
Moeilikste dinge daar?
Verkeersreëls, landswette en die groot verlange - die verlange bly die ergste. Dit word makliker hoe langer ons hier is, maar gaan nooit heeltemal weg nie. Ek kry dikwels 'n slegte dag en dan huil ek sommer net oor ek verlang en die alledaagse dinge mis wat families saam ervaar.
Hoe vier julle Kersfees?
Hier word twee keer per jaar Kersfees gevier. 'n "Mid-year"-Kersfees met partytjies by die werk. Sommige Kiwi's maak hul huis oop en hou 'n Kersete nes in Desember. As Christen-gesin voel ons die hele doel van Kersfees word gemis en ons neem nie hieraan deel nie.
Die meeste van ons het geen familie hier nie, en Kersfees is 'n moeilike tyd. Ons kry soveel mense as moontlik bymekaar, sodat niemand alleen is nie. Oukersaand hou ons 'n ete saam met vriende wat "naaste familie" vir ons is. Dis 'n groot gedoente met baie kos en tafels wat spesiaal gedek is. Onder die Kersboom is baie geskenkies gepak vir die kinders en Kersvader is hier om dit uit te deel.
In die weke voor Kersdag sien jy oral vuurwerk. Die mense doen moeite met huise opmaak en duisende dollars word bestee aan liggies. Hier is selfs kompetisies vir die huis wat die mooiste versier is. In Auckland (20 km suid van ons) is Franklin Street 'n groot attraksie saans en jy kan nie met jou motor daar ry nie. Almal loop en bewonder die huise met duisende liggies en versierings. Daar is ook huise met sneeumakers voor in die tuin, sodat die kinders 'n wit Kersfees kan beleef. Die winkels is tot 12-uur in die aand oop met baie spesiale aanbiedinge. Vanaf Oktober skiet hier ook winkels op wat net Kersgoed verkoop, ongelooflike versierings in enige tema en kleur waaraan jy kan dink.
Mis julle SA?
Baie. Kleintyd het ons altyd in die Bosveld vakansie gaan hou, sonder elektrisiteit, en 'n donkie moes laatmiddag aangesteek word vir warm water. Dit was nie vir my die cool-ste ding in die lewe nie. Nou, as ek saans draf en ek ruik die kaggelvure, verlang ek met 'n diep hartseer na die groot vuur in die middel van die bos, met die jakkalse wat huil en die maan en sterre as dak oor jou kop.
Sal julle terugkom?
Ek wil graag ja sê, maar nie in die nabye toekoms nie. My kinders sal sukkel om weer aan te pas in 'n plek sonder die veilige vryheid wat hulle hier het.