Onder die loopbaanpaaie in versekering verkoop versekeringsagente (ook versekeringsagentskappe) een of meer reëls versekeringsprodukte en -polisse. Daarbenewens kan sommige versekeringsagente as finansiële beplanners optree en mag gelisensieer word om 'n verskeidenheid beleggingsprodukte soortgelyk aan finansiële adviseurs te verkoop . Agente wat werknemers van 'n gegewe versekeringsmaatskappy is, word soms as "gevangene" genoem. Onafhanklike agente wat die produkte van verskeie versekeringsmaatskappye verkoop, word dikwels "versekeringsmakelaars" genoem.
Gebruik die werksoektog op Indeed.com om huidige werksopnames in die veld te vind.
'N Baccalaureusgraad word verwag. Gedoseer in finansies, rekeningkunde en / of ekonomie is nuttig, alhoewel dit nie nodig is nie. Sterk kwantitatiewe en analitiese vaardighede is noodsaaklik. 'N MBA kan jou 'n been in die verhurings proses, afhangende van die firma.
Lisensiëring is ingewikkeld. Elke staat het sy lisensiëringsvereistes, wat wissel volgens die tipe versekering wat die versekeringsverkoopsagent sal hanteer. Die bedryf het dringend aangedring op uniforme nasionale lisensiestandaarde om die sertifiseringsproses te vereenvoudig. Versekeringsagente wat ook sekuriteitsprodukte hanteer, sal FINRA- sertifisering benodig, óf die Serie 6- of Serie 7-eksamen. Diegene wat as finansiële beplanners optree, kan die benaming van die Certified Financial Planner (CFP) benodig.
Versekeringsagente stel kliënte in kennis om versekeringsprodukte te gebruik om teen risiko te beskerm.
Die werk het 'n groot hoeveelheid inherente finansiële beplanning, selfs as die agent nie eksplisiet betrokke is by 'n finansiële beplanningslynlyn nie. Alhoewel sukses baie afhanklik is van verkoopsvermoë, is sterk analitiese vaardighede ook noodsaaklik.
Die tydsbesteding is veranderlik, afhangende van die spesifieke versekeringsagent se posisie en die individu se begeerte om uit te blink.
40-60 uur per week is 'n tipiese reeks. Soos in ander verkoopsvelde, begin diegene wat begin met 'n groter tydsbesteding om hul praktyke te begin.
Versekeringsagente het dikwels 'n hoë mate van professionele outonomie. Diegene wat grootliks deur kommissie betaal word, geniet 'n noue verband tussen prestasie en beloning, met 'n beduidende verdienstepotensiaal. Die werk bied 'n kans om 'n duidelike, positiewe impak op jou kliënte se lewens te maak.
Versekeringsagente moet moontlike botsings van belange balanseer, aangesien vergoeding gebaseer is op verkope, sonder om te respekteer hoe toepaslik die produkte wat verkoop word, aan die kliënt se situasie is. Versekeringsmaatskappye word nie in die algemeen hoë agting gehou nie, so daar kan struikelblokke van wantroue wees om te oorkom, wat in dispute oor die betaling van eise kan kom.
Volgens die Buro vir Arbeidsstatistiek was mediane jaarlikse vergoeding $ 48,150 vanaf Mei 2012, met 90% tussen $ 26,120 en $ 116,940. Vergoedingsskemas wissel per werkgewer, maar 'n kommissie-gebaseerde betaling is tipies.
Volgens 'n studie deur die lewensversekeringsbedryfsnavorsingsfirma Limra (soos gerapporteer in die 3/19/10 Wall Street Journal- artikel "'n Warm werk vir harde tye: die lewensversekeringsagent"); 'n lewensversekeringsagent moet tipies verwag om ten minste 5 jaar te spandeer voordat hulle 'n goeie kans het om meer as $ 100,000 per jaar te verdien.
Dieselfde verslag gee hierdie verdeling van jaarlikse verdienste vir agente wat by 'n enkele maatskappy betrokke is, wat in hul tweede jaar is:
Onder $ 15,000: 28%
$ 15.000 tot $ 34.999: 42%
$ 35.000 tot $ 49.999: 13%
$ 50,000 tot $ 74,999: 9%
$ 75,000 tot $ 99,999: 4%
$ 100,000 tot $ 124,999: 2%
$ 125,000 en hoër: 2%
Gesondheidsversekering Verkoopsagent Vergoeding
Gesondheidsversekeringsmaatskappye verskuif vergoeding vir onafhanklike agente van 'n kommissie model (in watter 4-6% van premies, en moontlik soveel as 30% in die eerste jaar, is die norm) teen 'n vaste fooi per polishouer (waar $ 15 per persoon is tipies). Hierdie verskuiwing word aangespoor deur die 2010-gesondheidsrekening, wat daarop dui dat gesondheidsversekeringsmaatskappye hul verhoudings van administratiewe koste (insluitende verkoopsopdragte) en wins tot premie-inkomste verminder. Die mandaatverhoudings is 20% of minder vir individuele en kleingroepplanne, en 15% of minder vir groot groepplanne.
In reaksie hierop voorspel industrie-waarnemers dat onafhanklike agente sal begin om kliënte direk vir raad te vra om tussen planne en versekeraars te kies. Bron: "Health Surhaul Hits Verkoopskommissies," The Wall Street Journal , 5/18/2010.