Waarom God Jesus as ’n losprysoffer gegee het (1 Korintiërs 15) | Kom nader
8 Die Theological Dictionary of the New Testament sê interessant genoeg dat hierdie woord (koʹfer) “altyd dui op ’n ekwivalent”, of ’n ooreenstemming. Die vorm van die verbondsark se deksel * het dus ooreengestem met die vorm van die ark self. Om ’n losprys vir sonde te betaal, of dit te bedek, moet daar dan eweneens ’n prys betaal word wat ten volle ooreenstem met die skade wat deur die sonde aangerig is, of wat dit ten volle bedek. God se Wet aan Israel het dus gesê: “Siel moet vir siel wees, oog vir oog, tand vir tand, hand vir hand, voet vir voet.”—Deuteronomium 19:21.
11 Jehovah het gereël dat ’n volmaakte mens sy lewe vrywillig opoffer. Volgens Romeine 6:23 ‘is die loon wat die sonde betaal, die dood’. Deur sy lewe op te offer, sou die een wat die losprys betaal, ‘vir elke mens die dood smaak’. Met ander woorde, hy sou die loon vir Adam se sonde betaal (Hebreërs 2:9; 2 Korintiërs 5:21;1 Petrus 2:24). Dit sou verreikende regsgevolge hê. Deur die doodsvonnis oor Adam se gehoorsame nakomelinge nietig te verklaar, sou die losprys die vernietigende krag van die sonde reg by die bron verwyder. *—Romeine 5:16.
15 In die lente van 33 G.J. het Jesus Christus hom gewillig aan ’n beproewing onderwerp wat tot die betaling van die losprys gelei het. Hy het toegelaat dat hy op valse aanklagte in hegtenis geneem, skuldig bevind en aan ’n teregstellingspaal genael word. Was dit werklik nodig dat Jesus so moes ly? Ja, want die geskil oor die onkreukbaarheid van God se knegte moes besleg word. Dit is betekenisvol dat God nie toegelaat het dat die baba Jesus deur Herodes doodgemaak word nie (Matteus 2:13-18). Maar toe Jesus ’n volwassene was, kon hy die ergste van Satan se aanvalle verduur met ’n duidelike begrip van die geskille. * Deur “lojaal, onskuldig, onbesmet, afgeskeie van die sondaars” te bly ondanks wrede behandeling, het Jesus met dramatiese finaliteit bewys dat Jehovah wel knegte het wat getrou bly tydens beproewing (Hebreërs 7:26). Dit is dan geen wonder nie dat Jesus met sy laaste asem triomfantlik uitgeroep het: “Dit is volbring!”—Johannes 19:30.
^ par. 8 Die woord “deksel” in Eksodus 25:17-22 is vertaal van ’n woord wat verwant is aan koʹfer.
^ par. 11 Adam en Eva kon nie by die losprys baat vind nie. Die Mosaïese Wet het hierdie beginsel met betrekking tot ’n opsetlike moordenaar bevat: “Julle mag geen losprys aanneem vir die siel van ’n moordenaar wat verdien om te sterf nie” (Numeri 35:31). Adam en Eva het onteenseglik verdien om te sterf omdat hulle willens en wetens aan God ongehoorsaam was. Hulle het daardeur hulle vooruitsig op ewige lewe prysgegee.
^ par. 15 Om die sonde van Adam ongedaan te maak, moes Jesus sterf, nie as ’n volmaakte kind nie, maar as ’n volmaakte man. Onthou, Adam se sonde was opsetlik, gedoen in die volle wete van hoe ernstig die daad en die gevolge is. Om dan “die laaste Adam” te word en daardie sonde te bedek, moes Jesus ’n volwasse, ingeligte besluit neem om sy onkreukbaarheid teenoor Jehovah te handhaaf (1 Korintiërs 15:45, 47). Jesus se hele getroue lewensweg—met inbegrip van sy offerdood—het dus as “een daad van regverdiging” gedien.—Romeine 5:18, 19.