Die tradisionele suidelike appelkooskultuur beweeg danksy die werk van telers verder en verder na die noordelike streke. Tuiniers het die geleentheid gekry om hierdie vrugteboom in die Sentraal-Europese deel te laat groei en vroeë oeste te kry. Hierdie soort appelkoos Alyosha sal in hierdie materiaal bespreek word.
Appelkoosvariëteit Alyosha is verkry as gevolg van selfbestuiwing van verskeie generasies van sy eie spesies. Skrywers - Skvortsov A.K. en Kramarenko L. A. het hom in 1988 gebring. In 2004 slaag hy staatstoetse en is hy opgeneem in die Staatsregister van die Russiese Federasie. Die inisieerder is die Hoof Botaniese Tuin van Moskou.
Beskrywing en eienskappe van vrugte en boom
Die stam se deursnee is tot 40 cm, waardeur dit die volume van die kroon en die oorvloed vrugte kan handhaaf. Blaf op volwasse takke en bruin boomstam met kraak in die lengte. Die blare is groen eiervormig, op 'n lang steel, 5–9 cm lank en 4–8 cm breed, met 'n afgeronde basis, puntige punt en 'n fyn getande rand.
Blomknoppe word op die groei van die huidige jaar op lote van verskillende lengtes (5-50 cm) gelê. Groot blomme - tot 4 cm, met vyf blare op kort pedikels, enkel, geurig, wit met ligpienk are, kelkblare rooi-pienk. Die blomme verskyn en blom voor die blare.Die oppervlakwortels word op 30-60 cm diep versprei, en die grootste gedeelte is diep in 4-5 m.
Druppelvrugte is kleinvrugtig, eendimensioneel, rond, effens afgeplat. Twee helftes word van mekaar geskei deur 'n langsgroef. Gewig 13–20 g. Die deursnee van die vrugte is 3-4 cm. Die hoofkleur van die vrugte is geel. Aan die kant wat die meeste aan die son blootgestel is, met 'n tikkie rooi. Die pulp is geel, kraakbeenagtig - dig en elasties. Die vel is fluweelsag, dig. Die klip is groot (20% van die fetus se gewig), dikwandig, grof, maklik van die pulp geskei. Die kern is bitter. Vinnige variëteit - kom drie jaar na inenting voor. Eierstokke vorm op alle soorte lote. Produktiwiteit - 43 kg / ha of 30-50 kg per boom.
Vrugteboom, vinnig groeiend en mediumgrootte - hoogte 3,5–4 m. Die vertakking is medium, en die kroon aan die begin van die groei is verhewe, dig en goed blaaragtig. Met die ouderdom word die boom afgerond en versprei weens vertakte lote en die helling van die takke onder die gewig van die vrug.
Jong groeisels is blink, glad en reguit, rooibruin met talle klein knolle. Lote begin baie vinnig en vinnig groei - in 'n jaar is die groei van lote 50-60 cm.
Die smaak is minderwaardig as suidelike soorte, maar dit is matig soet en suur en sappig. Die chemiese samestelling van die pulp maak appelkoos geskik vir droog:
droëmateriaal - 13,2%;
sure - 2%;
sukrose - 8%.
Alyosha is 'n winterharde en rypharde variëteit. en word aanbeveel vir verbouing in die Sentraal-Europese deel van Rusland, insluitend die Moskou-streek. In verdraagsones onthul hy al sy produktiewe funksies tot die maksimum. In ysige winters (tot -30 ... -35 ° C) word slegs 50% van die opwekkingsknoppe beskadig, wat die oes in die volgende seisoen verseker.
Die oes van appelkose in die middelste baan hang nie soseer van die minus wintertemperature af nie, maar van 'n skerp verandering in die laat ontdooi tot 'n vinnige terugkeer na 'n regime met minusaanwysers, die sogenaamde 'swing'. Dit is die toestande waarteen Alesha-verskeidenheid kan weerstaan. Appelkoos kan as 'n droogtetolerante gewas beskou word. - Dit weerstaan ​​die gebrek aan vog in die grond en atmosfeer.
Verskeidenheid - selfvrugbaar. Stuifmeel van ander bome is nie nodig vir die vorming van eierstokke nie. Die verskeidenheid self is 'n goeie bestuiwer vir ander variëteite wat terselfdertyd blom.
Die eerste saaiboerdery sal die eerste oes in die derde jaar oplewer. Aanvanklik kan dit slegs 'n paar vrugte wees, maar met goeie landboutegnologie gedurende die volle vrugtyd (vanaf 5-6 jaar), kan 30-50 kg van elke boom verkry word. Vrugte is gereeld.
gemengde vrugvorming (eierstokke vorm op alle soorte lote);
die verskeidenheid is vroeg, selfvrugbaar en vrugbaar;
benodig nie ingewikkelde landbouaktiwiteite nie;
aangepas vir verbouing in moeilike grond- en klimaatstoestande;
as gevolg van digte pulp weerstaan ​​vervoer.
werp van vrugte tydens rypwording;
lae weerstand teen skadelike letsels.
Appelkoos saailinge word dikwels in die herfs verkoop, maar dit is beter om in die lente te plant. Saailinge wat in die herfs gekoop word, kan in die kelder of kweekhuis gestoor word, nadat al die blare afgeskeur is en die wortels in klam grond of sand geplaas is. Die grond word nat gehou en vermy versuip.
Appelkoos is 'n hitte-liefdevolle kultuur en dit is beter om saailinge in die lente te plant voordat u knoppe swelsodat die boom gedurende die planttydperk, wat 6 maande duur, daarin geslaag het om wortels te neem en te versterk. Reeds in Augustus vertrek die appelkoos in 'n periode van diep slaap. Herfsaanplantings is slegs moontlik in streke met sagte winters en moet nie later as Oktober uitgevoer word nie, mits die grond nie ryp gebyt is nie. In hierdie geval moet die saailing ekstra beskerming teen ryp kry.
Belangrik! Blomme vrek af by temperature onder nul, dus as daar 'n bedreiging van laat ryp in u omgewing is, is dit raadsaam om laat blomtipes te kies.
Seleksie en voorbereiding van 'n perseel vir landing
Appelkoos verkies gedreineerde grond met matige vog. Dit ontwikkel goed op chernozem, sanderige leem en leemgrond met 'n goed deurlaatbare struktuur. Sulke gronde word goed warm en is vog- en asemhalend. Die deurlaatbaarheid van die grond is belangrik gedurende die diepte van wortelontkieming. Die teenwoordigheid van swaar kleilag voorkom die ontwikkeling van diep wortels en belemmer plantgroei. Daarbenewens word stagnasie van water in sulke gronde waargeneem, wat lei tot verbruining en dood van die korteks by die wortelnek.
Grondsamestelling kan onafhanklik aangepas word deur organiese kunsmisstowwe by onvrugbare sanderige grond te voeg, en swaar grond kan met 'n groot hoeveelheid sand of blare verlig word.Die grond moet goed bewerk en los wees; grawe die area wat twee keer vir die landing toegeken is. Verwyder alle meerjarige onkruide wat met die appelkoos mag meeding vir voedingstowwe. Appelkoosbome voel nie goed in moerasagtige en oormatige klam grond nie.
Die plot moet bedags gekies wees deur die son. (Die vraag na beligting het toegeneem). Die suidelike en suidwestelike hange en verhewe liggings is goed geskik. In skaduryke gebiede kan groeiende takke met vrugknoppies doodgaan - bome word oud, die hoeveelheid en kwaliteit van die gewas neem af. Die risiko van patogene siektes word verhoog.
Die plek moet beskerm word teen die noordewinde, wat die hout uitdroog, wat die voorkoms van rypgate en 'n afname in winterhardheid behels. Appelkose kan geplant word onder beskerming van geboue, heinings of bome van versperrings.
Om appelkose te plant is 'n blik as u die volgende instruksies volg:
Berei 'n plantput groot genoeg sodat die boom kan wortel skiet. Appelkose groei kragtig en het 'n groter wortelstelsel as ander bome. Die deursnee van oppervlakgrondwortels is twee keer die kroonprojeksie.
Op die vooraand van die beplande aanplanting moet die gegrawe pit goed bevochtig word en in die middel van die kuil gegrawe word om die saailing te verwerk. Dit sal stabiliteit in hoë winde bied.
Stel die saailing op dieselfde diepte waarop dit in die kwekery gegroei het. Versprei die wortels versigtig.
Vul die kuil met 'n mengsel van tuingrond, turf en humus.
Plaas die wortelnek 5–10 cm bokant die grond, met inagneming van die aarde se bodem na besproeiing. Die wortels moet bedek word met 'n laag grond van ten minste 5 cm.
Water die boom. Dit sal daartoe lei dat die grond rondom die wortels verdwyn, enige lugsakke verplaas en die wortels met die grond in noue kontak kan verseker.
Maak 'n kant van die grond af (waterring) aan die rand van die stoel sodat water tydens besproeiing naby die boom gehou word.
Dit is wenslik om die stamkringtjie te bedek om vog te bewaar, wat veral waardevol is vir appelkose. Dit sal teen moontlike ryp beskerm word en onkruidgroei verminder.
Die afstand tussen saailinge moet 3,5–4 m wees, ryafstand - 5-6 m.
Die versorging van 'n appelkoosboom is nie te ingewikkeld nie en bestaan ​​uit tydige natmaak, toediening, grondversorging en voorkoming van skadelike letsels. Om die kwaliteit en grootte van die vrugte te verhoog, kan die vrugte en eierstokke verdwyn. Verdunner vrugte op 'n afstand van 3,5 tot 5 cm van mekaar, wat 'n toename in die appelkose se grootte verseker.
Appelkoos verdra nie die versuip van die grond nie, maar met 'n gebrek aan vog, word absorberende wortels swak gevorm, lote groei sleg en die boom gooi die eierstokke weg.Daarom moet die waterregime optimaal wees en word uitgevoer afhangende van die neerslag.
Belangrik! Tydens besproeiing moet die bome se bome nie benat word om die verspreiding van swam infeksies te voorkom nie.
Ondanks die feit dat Alyosha as 'n droogtetolerante spesie beskou word, dit reageer goed op besproeiing in die volgende ontwikkelingsfases in die afwesigheid van neerslag en smeltwater:
na oes in die middel van Augustus in die vorming van die vrugteknoppies van die toekomstige gewas (een besproeiing).
Na besproeiing moet die grondvog 75% op 'n diepte van tot 60 cm bereik, wat ooreenstem met die norme van waterverbruik - 50 l per 1 m². Oormatige besproeiing of intense reënval tydens rypwording veroorsaak dat die vrugte kraak. Die water natgemaak in die herfs ter voorbereiding op die winter, verhoog die rypweerstand van hout en blomme.
Appelkoosbome benodig stikstof, kalium en fosfor vir goeie groei en vrugtigheid. Hierdie stowwe kry hulle gewoonlik uit die grond, terwyl dit appelkoosbome voed.
Die toediening van kunsmis is soos volg:
in die lente, onder die grawe van boomstamme, word stikstofbevattende kunsmis toegedien;
tydens die vorming van eierstokke en vrugte giet - kompleks (NPK), potas kunsmis (kaliumsout, superfosfaat), word wateroplosbare kunsmis gekombineer met besproeiing;
in die herfs ter voorbereiding van die winter - fosfaat kunsmisstowwe vir grawe, kompos in boomstamme;
organiese bemesting in die vorm van ongekomposteerde mis (5-6 kg per 1 m²) word elke 3-4 jaar gedoen, met inagneming van die bestaande vlak van voedingstowwe in die grond.
Die gebruik van te veel stikstof (die "N" -getal) veroorsaak 'n groot toename in blaarmassa tot nadeel van die vrugvorming.Dit is nodig om die toedieningshoeveelheid van organiese bemestingstowwe op minder vrugbare grond met 'n ligte struktuur (sanderige sandleem) te verhoog.
Die behoud van die bas op die stam- en skeletvertakkinge is belangrik vir die vrugteboom. Vir hierdie doel word bome in die lente en herfs witgemaak.Die witwassery van die lente beskerm die bome teen insekte wat in die lente wakker word en wil hulle in die bas van die boom vestig teen plae - van miere en blommevers.
Herfswit van 'n boom tot 'n hoogte van 1–1,5 m met kalkmortels of wit, vinnig drogende, nie-bytende verf, beskerm bome teen die koue en teen sterk verhitting in helder sonlig in die lente in Februarie-Maart. Die oorsaak van skade aan die korteks gedurende hierdie periode kan brandwonde wees. Witwassery kan ook die blom van appelkoos vertraag, wat die verhitting van die stam en takke verminder, en sodoende die blomme beskerm teen die lenteverkoeling.
Die doel van die vorming van die skelet van 'n appelkoosboom is om 'n sterk en gebalanseerde kroon te skep wat hoë opbrengste vrugte sonder skade kan oplewer. Om dit te kan doen, moet u die saailing begin snoei vanaf die eerste groeiperiode, en dit is raadsaam om die appelkoosboom wat onlangs geplant is onmiddellik te snoei. Die hoofgeleier moet ongeveer 'n derde van die huidige lengte verkort word, en slegs drie sylote moet oorbly. Dit dra by tot die vorming van 'n kroon met voldoende digtheid.
In die daaropvolgende seisoene is snoei gebaseer op die stimulering van nuwe sterk vrug- en groeityd, waar die vrugtebome van die toekomstige gewas gelê word. Om dit te doen, verkort en sny die sylote met 7-10 cm.
Die snoei van die lente word vroeg in die lente gedoen, aangesien die appelkoos sapbeweging onmiddellik begin nadat die sneeu gesmelt het. Uitstel en snoei na die begin van die groeiseisoen kan lei tot die aktiewe uitvloei van tandvleis en gevolglik tot die veroudering van die boom.
Belangrik! Appelkoos snoei in die herfs moet met omsigtigheid gedoen word om die boom so min as moontlik skade aan te rig, aangesien die snye gedurende hierdie periode nie 'n callus vorm nie en nie tyd het om vas te trek nie, wat beteken dat hulle oop bly vir infeksies.
Snoei word uitgevoer oor die aktiewe groei van die lootmet die klem op die skep van 'n inlyn kroon en die groei van die boom te beperk. Verwyder verdikte gebiede, verdroog en beskadig deur slegte weer, wat die lugsirkulasie in die kroon verhoog. Die groei van skywe tydens die snoei van die lente is vinniger en beter aan die begin van die sapvloei.
Tydens die herfs snoei word gedurende die somer afgebreek en word die problematiese takke (met tekens van siekte) tot gesonde hout gesny.
Soos die meeste vrugtebome, is appelkoosbome vatbaar vir baie siektes en parasiete wat die gewas kan beskadig of vernietig. Alyosha variëteit het matige weerstand teen kleasterosporiosis, en plantluise is tot 1% beskadig. Daar is geen weerstand teen ander letsels nie.
Dit is noodsaaklik om nie net appelkoosbome noukeurig na skade te kyk nie, maar ook ander vrugtegewasse wat in die omgewing groei. Dit is veral belangrik tydens nat periodes. Vir profylaxis moet plantvoorbereidings teen swaminfeksies twee keer per seisoen behandel word. Die nederlaag van swaminfeksies, byvoorbeeld moniliose, kan verwar word met rypskade, maar as dit gevries word, val die blomme, en met patogene letsels, bly blomme, blare en vrugte op die takke.
Om die siekte, moniliose en ander swaminfeksies in die lente te voorkom, word bome met swamdoders gespuit - 'n oplossing van Bordeaux-vloeistof (1%), ureum, yster en kopersulfaat. Insekdoders word gebruik teen skadelike insekte in die fase van die swelling en ontkieming van niere. - "Fufafon", "BI-58", "Ditox", "Pirimix" en andere.
Voorbereidings volgens die aangehegte aanwysings moet op 'n droë kroon en grond naby 'n boom toegedien word. Dit moet vir 'n paar uur sonder spoel bly om die beste effektiwiteit te verkry. Die beste verwerking word soggens gedoen, en nie die voorsorgmaatreëls vergeet nie. Biostimulante help om vitaliteit en immuniteit teen siektes te verhoog ("Zirkoon", "Tsitovit", "Epin") en tydige voeding met voedingstowwe.Slegs 'n sterk en gesonde boom kan siektes en plae weerstaan.
Vir voorkoming word dit gebruik:
witwas van bolle met kalkoplossings;
installering van lokvalle en gombande;
die skoonmaak van die grondgebied van die tuin en grondstamgrond van onkruide, jong lote en plantreste;
skoonmaak van die bas, tydige afwerking van probleemtakke en behandeling van houtskade;
saai plante wat vrugtebome kan beskerm teen grasuie en plae - grasuie, mullein, klawer, kruisement, knoffel, goudsbloem, vinkel, rooi bessies, ens.
Wanneer siektes en plae opgespoor word, word bome en grond met insekdoders en swamdoders behandel volgens die aangehegte aanwysings.
Geoes nadat hulle in Julie-Augustus ryp geword het. Die oes word uitgevoer na die vrugte van verbruikersvolwassenheid bereik: Oorryp vrugte val af, so u hoef nie die optimale tyd vir oes te mis nie.
Vir vervoer is dit beter om appelkose te versamel 2-3 dae voor volwassenheid van die verbruiker - die vrugte bly dig, wat die gehalte van die vervoer verbeter en mettertyd ryp kan word.
Die beste versamelingstyd is die oggend nadat die dou droog is en die aand na 17 uur. Vrugte wat deur dou en middaghitte versamel word, word slegter gestoor, vars vrugte van Alyosha is nie bedoel vir langtermynopslag nie. Die rakleeftyd van ryp vrugte is 2-4 dae by kamertemperatuur of 5-7 dae in die yskas.Tot 2 weke kan u appelkose bespaar in 'n kamer met 'n temperatuur van + 10 ... + 15 ° C en 'n humiditeit van 50-60% met matige lugsirkulasie.
Abrikoos Alyosha is ideaal om in moeilike klimaatstoestande te groei, wat dit aantreklik maak vir beginners en onervare tuiniers. Appelkoosboerdery benodig minimale kennis, en 'n vroeë oes van wonderlike sonnige vrugte sal u en u geliefdes verheug.