In Oos-Transvaal het ds. Du Plessis, as heftige en strydlustige Calvinis, 'n lewendige aandeel in die omstandighede van 'n pas oorwonne Republiek geneem. Hy was 'n gevoelsmens, wat dit wat hy waargeneem het, oorweeg het en wat bereid was om die ongewone en oënskynlike onmoontlike as 'n moontlikheid te bedink, aldus Ansie Faasen in die Gereformeerde kerk Bronkhorstspruit se Eeufeesalbum van 2004.
"Dit was 'n era van wydverspreide misvatting dat 'n dominee iemand is wat 'n groot woordeskat besit en dat raadgewing uit preek bestaan en 'n predikant is deur die gemeentes binne 'n 'vakkie' geplaas en hulle het nie geweet hoe om dit wat hulle vir die predikant wou sê, in woorde om te sit nie. Van die gemeentelede was selfs bang om die voordeur vir hul predikant oop te maak. Ou Dominee se een groot taak was om sy gemeentelede te leer om minder sensitief te word teenoor hom. Ds. Du Plessis het die verantwoordelikheid geneem vir die goeie afloop van die totale gebeure en het die gemeenskap begelei tot selfstandige besluitneming."
Ds. Du Plessis is op 11 Februarie 1964, presies 105 jaar nadat die Gereformeerde Kerk op Rustenburg gestig is, in die ouderdom van 83 jaar oorlede. Hy het sy vrou agtergelaat ná ’n getroude gelewe van amper 60 jaar, ’n dogter, vier seuns, 12 kleinkinders en 13 agterkleinkinders.