Sampioene varkvet: foto en beskrywing, eetbaar of nie * Ander
Varke is sampioene wat nou as eetbaar en selfs giftig bekend staan. Hulle het die naam gekry omdat hulle in 'n vorm van 'n varkie lyk, en die mense het nog steeds name soos "fetukha", "solokha", "dunk". Dit is nodig om alle soorte en eienskappe van sampioene in ag te neem, om nie giftig in die mandjie te sit nie.
Varke lyk baie soos bors. Hulle is klein van grootte: die hoed is vlesig, met 'n deursnee van tot 20, en die been is nie meer as 10 cm lank nie. By jong sampioene is dit effe konveks, word dit tregtervormig met ongelyke rande met die ouderdom.
Kleur kan wissel van bruin tot olywe. Kleur kan wissel tydens die groei van 'n vrugtige liggaam. Afhangend van die weer, verander die skil op die hoed. In droë weer lyk dit grof, en in die nat seisoen lyk dit nat. Die pulp is dig en elasties.
Die maklikste manier om hierdie sampioen in naald- en gemengde erwe te vind. Hulle verskyn onder die takke van bome en in die wei, minder gereeld in moerasse. Die vark versprei weens spore en kom, soos ander sampioene, gereeld in families voor. Hulle dra 'n lang tyd, vanaf die middel van die somer tot Oktober. Ontmoet in groepe en eenmalig.
Het jy geweet? Die samestelling van die dik vark bevat teleforiensuur.'N Blou pigment word daaruit gesintetiseer wat gebruik word om weefsels te kleur.
In geen geval kan varke geëet word nie, behalwe vir een van die spesies - dik. Die gebruik van ander - kan die gesondheid nadelig beïnvloed.
Benewens die dikte, is daar 'n dun vark. Dit is verbode om in enige vorm te eet, selfs gekook. Uit studies is vasgestel dat die samestelling van die swam 'n spesiale toksienlektien het. Hy word nie deur enige behandeling doodgemaak nie. Ook in 'n dun vark is daar 'n giftige stof - muskarien, wat in die gevolge daarvan soortgelyk is aan die gif van vliegplant.
Wetenskaplikes het gevind dat die antigeen in die pulp is. Dit bind aan die membrane van die lewerselle, waardeur die liggaam gedwing word om met sy eie selle te veg. Simptome van vergiftiging verskyn nie onmiddellik nie, maar na die tyd wat dit neem voordat die antigeen die lewer begin beïnvloed.
Belangrik! Varke versamel op sigself swaar metale en radioaktiewe isotope. Nierversaking en nefropatie kan negatiewe gevolge hê.
Simptome van vergiftiging verskyn vinniger by kinders en bejaardes. Dit hang af van die liggaam se weerstand teen gifstowwe.
Sampioenevergiftiging kan op grond van die volgende simptome herken word:
buikpyn, diarree, braking;
urinering kom minder gereeld en in klein volumes voor;
die vel word 'n gelerige tint;
in veral ernstige gevalle - oligoanurie.
As iemand bogenoemde simptome het nadat hy sôe geëet het, skakel onmiddellik 'n ambulans. U mag slegs antiallergiese middels op hul eie gee om die reaksie van die liggaam te verminder, maar u moet nooit die slagoffer self behandel nie.
Nie alle varke is egter giftig nie. Slegs dikke word as eetbaar beskou. Daar is verskille tussen 'n dik en dun vark.
Tolstooi kan geïdentifiseer word deur 'n groot hoed met gedraaide rande. Dit kan 'n buite verhouding wees. Die kleur van droë fluweelskil is bruin-olywe. Die vlees is gelerig, los, waterig. Die been is kort, hol, donkerbruin of swart. Spoorpoeier is dofgeel.
Die sampioen is voorwaardelik eetbaar, maar word nie waardeer as gevolg van onaangename smaak en 'n gebrek aan sampioenreuk nie. Dikwels word dit saam met ander sampioene gebruik vir die bereiding van piekels en marinades.
Belangrik! Vetvark is 'n dieetproduk; die kalorie-inhoud per 100 gram is — 30 kcal.
Dun vark - kom meestal voor in Europese lande en Rusland in gematigde klimate. Jong monsters word onderskei aan 'n bruin donker kleur, maar in die proses van veroudering kry hulle 'n kopertint. Hoed met 'n radius van tot 10 cm. Die pulp is sterk, maar begin uiteindelik los. Die been is klein, silindries, tot die wortel daal in volume. Geskille word in vorm geassosieer met 'n ellips. U kan hierdie spesie gedurende die somer en vroeë herfs ontmoet.
Onderskei heelwat variëteite van die sogfamilie, maar in Rusland is daar slegs 'n paar.
Het jy geweet? Die eerste aangetekende geval van dodelike vergiftiging deur varke was die dood van 'n Duitse mikoloog Julius Schaeffer.
els - giftig, woon in bladwisselende aanplantings en op ander plekke in Rusland, Wit-Rusland, Frankryk en ander lande. Mycelium bind aan asp en el. Die hoed is geelbruin, bruinrooi. Dit is bedek met krake wat soos 'n ligte tregter lyk. Die sampioenpulp word met die ouderdom los. Die been is kort en dun, met 'n deursnee van tot 1,5 cm, en is nader aan die dop. Die oesperiode is einde Junie en die begin van die herfs.
Pan-vormige, ook bekend as oorvormig, het 'n stywe waaiervormige hoed en 'n klein been wat met 'n hoed draai. Die vleis kan roomgeel tot ligbruin van kleur wees met 'n aanhoudende teergeur. Verteenwoordigers van hierdie spesie word in die Kazakstan en Rusland by naaldbome aangetref.
Varke, nie vet ingesluit nie, is giftige sampioene. Om u en u geliefdes teen sampioenvergiftiging te beskerm, is dit belangrik om slegs vriende te versamel. As u die spesie beskrywe, sal dit nie moeilik wees om tussen eetbare sampioene te onderskei nie.