’n Mens sou De Lange se poësie onder verskillende noemers kon plaas: die verhouding met die gestorwe vader wat soos ’n herhalingsdrang deur die hele oeuvre beweeg (die digkuns en prosa), die gesprek met Ingrid Jonker, Sheila Cussons en N.P. van Wyk Louw. Jammer oor die foute: T.T. Cloete se resensie van Peter Blum se digbundel…. oor eden. maar almal min my as ‘n vlam wat skroei W.J.S. het die navorsing gedoen en die verslag oor die teorie van praktykgerigte navorsing saamgestel. Klink of jy al aanbeweeg jazz toe. 🙂 Aan die ander kant, Desmond, moet ‘n mens op spektakul^re wyse voor 30 sterf as jy as musikant ‘n legacy wil laat. Maar waar is byvoorbeeld die Afrikaanse Wayne Koestenbaum? Die gedoktoreerde wat besin oor die borsnaat van Patrizia Lewis. Soos Kafka se bekende “a book must be like an axe, that shatters the frozen sea within.* Maar nou ja, ten minste kan Johann eendag vir sy kinders s^e sy naam is verewig in klassieke tekste soos die van Marlene van Niekerk!! 🙂 Wie sal nou nie in iets soos Memorandum beledig wil word nie?!