#FarmAttack: Survives: Manageress at a well known restaurant near Potgietersrus on the R101 was attacked by two black attackers, & brutally assaulted, tied up and dragged into the bushes |White Genocide in South Africa #StopWhiteGenocideInSA
#FarmAttack: Survives: Manageress at a well known restaurant near Potgietersrus on the R101 was attacked by two black attackers, & brutally assaulted, tied up and dragged into the bushes
Daar was op 05 Oktober n aanval buite Potgietersrus op die R101 by n bekende restaurant, die bestuurderes is met sluitingstyd deur twee persone by haar huis oorval, aangerand vasgebind en bosse ingesleep, sy kon later slaag om los te kom en het hulp ontbied. Lede van die Spoorsnyers plaaslike buurtwag asook Kol. Louwrens van die ondersoekeenheid H P G was op die toneel verdagtes is opgelaai by die R101 teerpad.ondersoek duur voort Geboorte 22 Januarie 1916
Afsterwe 22 Mei 2013
Henri Dutilleux (Frans: [ɑ̃ʁi dytijø]; 22 Januarie 1916 – 22 Mei 2013) was 'n Franse komponis wat grootliks aktief was in die tweede helfte van die 20ste eeu. Sy werk, wat internasionaal aangeprys is, was geskryf in die tradisie van Maurice Ravel, Claude Debussy, Albert Roussel and Olivier Messiaen, maar in 'n idiosinkratiese styl.
Sommige van sy bekende werke sluit 'n klaviersonata; twee simfonieë, die Tjello Concerto Tout un monde lointain... ('n Ganse verre wêreld), die viool concerto L'arbre des songes (Die Boom van Drome), die strykkwartet Ainsi la nuit (Derhalwe die Nag) en 'n sonatina vir fluit en klavier in.
Sommige van hierdie werke word beskou as meesterstukke van die klassieke musiek repertoire van die 20ste eeu. Dutilleux het werke geskryf vir gesiene en welbekende kunstenaars soos Charles Munch, George Szell, Mstislav Rostropovich, die Juilliard Strykkwartet, Isaac Stern, Paul Sacher, Anne-Sophie Mutter, Simon Rattle, Renée Fleming en Seiji Ozawa.
Paul Griffiths, skrywende in The New York Times het gesê: "Mnr Dutilleux se posisie in Franse musiek was eensaam, maar tog met trots gevul. Geleë tussen Olivier Messiaen en Pierre Boulez wat ouderdom betref, was hy skaars beïnvloed deur iedere een, alhoewel hy geïnteresseerd was in hul werke...Maar sy stem, wat gekenmerk is deur sensualiteit in harmonie en kleur, was sy eie.
Dutilleux het verskeie groot pryse gedurende sy loopbaan ontvang, vernaam die Grand Prix de Rome (1938), die Internasionale Musiekraad Rostrum van Komponiste (1955), die Grand-Croix de la Légion d'honneur (2004), die Ernst von Siemens Musiekprys (2005), die Gouemedalje van die Koninklike Filharmoniese Genootskap (2008) en die Kravisprys (2011).
Bykomend tot sy aktiwiteite as komponis het hy ook vir 18 jaar gewerk as Hoof van Musiekproduksie vir Radio Française. Hy het ook onderrig gegee by die École Normale de Musique de Paris, by die Conservatoire National Supérieur de Musique, en was twee keer residensie komponis by die Tanglewood musieksentrum in Lenox en Stockbridge, Massachusetts.
↑ "Henri Dutilleux | Biography, Albums, & Streaming Radio". AllMusic. Opgespoor op 2015-11-16.
↑ Paul Griffiths (23 Mei 2013). "Henri Dutilleux, Modernist Composer, Dies at 97". The New York Times. Opgespoor op 24 Mei 2013. Vryelik vertaal na Afrikaans
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Henri_Dutilleux&oldid=1985604"
Geboortes in 1916
Sterftes in 2013
Die bladsy is laas op 10 Mei 2019 om 16:02 bygewerk.