Lesersbrief: ŉ Afrikaanse brief uit SkotlandGreg Senior (Foto verskaf) Greg Senior, van Skotland, het ŉ jaar gelede begin om Afrikaans te leer. Hy het spesiaal ŉ brief aan Maroela Media se lesers geskryf. Sy brief word gepubliseer net soos hy dit aan ons gestuur het. Die brief is nie geredigeer of teksversorg nie. -Red Die restaurant in Marokko was snikwarm en hierdie Skotse seun was nie vir die warm weer gemaak nie. Ondanks dat my liggaam was besig om te kook, het ek probeer om ‘n gesprek met my mede reisigers te begin. Ek het, met onsekerheid, “hoe gaan dit” in ‘n vreeslike swak Duits gevra. Dit was ‘n aangename verrassing vir die reisigers langs die tafel en hulle was bly dat iemand het uiteindelik die stilte verbreek. Na die aanvanklike voorstellings het die gesprek voortgegaan na onderwerpe wat ŉ bietjie ingewikkelder was. Ek was heeltemal verlore. ŉ Beleefde glimlag en ‘n kopknik was al wat ek in staat was om aan te bied. Ses jare as ŉ Duitse student en niks om daarvoor te wys nie. Dit was duidelik dat taal leer nie vir my was nie. Later in die aand ek het uitgeput na die hotelkamer teruggekeer. Ek hou van lees en geskiedenis, daarom het my vakansieboek oor die Tweede Boereoorlog gehandel. Hierdie oorlog was nie een waarvan ek het baie geweet nie, behalwe dat ‘Dutch farmers’ het die Britte ‘n bloedneus gegee. Na die eerste paar hoofstukke was ŉ belangstelling in die Boere geskep, maar na die laaste hoofstuk ŉ sterk respek. Miskien was die rede eksotiese plekname soos Helpmekaar en Bloemfontein. Of miskien dit was die feit dat ‘n klein volkie het vir drie jare teen die grootste moondheid in die wereld uitgehou. Terug in Skotland ek het alles oor die Afrikaners opgeëet – Jan van Riebeek, Die Groot Trek, die Twee Vryheids Oorloë en selfs Danie Botha se liedjies! Ek was so goed opgevoed dat ek het geweet die Hilux is die bakkie agter die boer (of so sê die advertensies). Uiteindelik, na baie gebede en leiding deur Die Here, ek het in Februarie 2020 my eerste Afrikaans les gehad. My onderwyseres het met die kernwoorde en frases begin. Ek het ook vinnig geleer dat die woord ‘lekker’ in enige konteks, veral as jy nie mooi verstaan nie, jou beste vriend is. Genadiglik, ek het vordering in hierdie pragtige taal gemaak. Ek het aanklank by die Afrikaner gevind. Ek weet hierdie is ‘n groot veralgemening, maar eerstens was Afrikaners nie bang om hul God te verheerlik nie (probeer in Skotland oor die televisie of radio oor Die Here te praat en jou loopbaan sal baie vinnig verby wees). Tweedens, Afrikaners hou van hul kultuur, taal en geskiedenis. Laastens, myns insiens, Afrikaners is plat op die aarde, hardwerkende, eerlike mense. En nou skryf ek vir ‘n Afrikaanse publikasie. Ja, ek weet my grammatika is swak en die woorde wat ek kies so verkeerd dat ek is Die Taalkommissie se ergste nagmerrie. Maar ek is lief vir Afrikaans en ek is nuuskierig om te sien wat Die Here sal met hierdie passie doen. Oor die afgelope jaar was ek gelukkig genoeg om ongelooflike mense te ontmoet, kerkdienste by te woon en selfs die woorde in die liedjie Sarie Marais te leer! Ek weet nie wat die toekoms sal inhou nie. Miskien was hierdie ‘vermoë’ (en die gebruik van aanhalingtekens is doelbewus) net ‘n stokperdjie tydens die lockdown en die donker Skotse winter. Of miskien, soos ek hoop, iets groter op pad is en kan Afrikaans kan gebruik om Die Here te eer. – Greg Senior