Gepubliseer: Maandag, 17 Februarie 2014 15:32
Ons kerkverband het sowat 218 gemeentes. Daar is ook gemeentes wat van baie seëninge getuig, maar twee kenmerke onder baie moet ons in die oë kyk: Sommige is baie klein, terwyl ander groter is maar nie selfonderhoudend nie.
Dit bly vir almal ŉ stryd om al die ratte geolie te hou. Die klein klompie gewilliges raak uitgebrand en moedeloos. ’n Groot deel raak maklik krities en die passiwiteit neem hand oor hand toe. Die statistiek bevestig hierdie bose kringloop. Lidmaatgetalle van gemeentes krimp en kerkbywoning neem af. Dit is weinig van ŉ troos om te sê dat dit by alle kerke oor die wêreld heen gebeur. Vir ons gaan dit oor ons eie kerkverband, oor ons eie families en volksgenote.
Dit is dalk nie billik om dieselfde redes vir inkrimping by al die gemeentes te soek nie. Elke liggaam het tog sy eie pyne. By baie plekke is daar nie dominees nie en menige lidmaat vind leespreke nie vervullend nie. By ander tree leiersfigure so outokraties op dat die kerk hulle eie private klub word. Ja, die kerk word selfs ŉ verlengstuk van politieke aspirasies. Ongelukkig is dominees ook nie altyd onskuldig aan hierdie nukke nie. Swak kommunikasie, onvoorbereide preke, oorsensitiewe persoonlikhede en sommer gewone luiheid kan hierdie klub-patrone maklik aanvuur. Ons sal saamstem dat sulke wangestaltes handige verskonings bied om liefs by die huis te bly.
Sommige redeneer weer dat daar aanpassings gemaak moet word sodat die kerk meer aanvaarbaar vir die lidmaat is. Dink maar aan die aanpassings wat die afgelope jare in ander kerkverbande gemaak is met kleredrag en musiek - pogings om die mense terug kerk toe te lok.
Kom ons val met die deur in die huis: Lê die probleem nie in ons siening van wat die kerk is nie? Wat beteken kerk vir ons? Jongmense wat ŉ eie aksie het, verbondsonderrig wat gereeld plaasvind of susters wat fondse insamel? Is kerk net `n erediens op Sondag?
Om te kan eet of loop, maak nie van my ’n gesonde liggaam nie. Bepaalde aksies wat in die gemeente plaasvind beteken ook nog nie dat die gemeente gesond is nie. ’n Gesonde kerk is veel meer as net bepaalde programme op die jaarkalender. Die kerk is die liggaam van Jesus Christus en funksioneer op alle lewensterreine. Waneer ek betrokkenheid by `n aksie as my kerklike en Christelike lewe definieer, is dit ŉ kwade dag.
Is dit dalk die rede waarom ons so koorsagtig werk om tog net `n jeugaksie van die grond te kry of elke Sondag iemand te kry wat kan preek? Solank ons kan sê “ons gaan kerk toe”, is die Kaap Hollands. Na die diens is ons klaar “gekerk” tot volgende keer. Nee, kerkwees vloei in elke Christen se bloed. Vanuit die aksies beweeg ons na die wêreld om in die gemeenskap lewende getuies van Jesus Christus te wees. Ons leef ons kerkwees organies uit by die werk of skool; by die sportklub of tydens vakansies. Daar moet ons leef en vertel van ons verlossing in ons Here Jesus. Waar dit ontbreek, is kerklike aktiwiteite eintlik net ’n doppie. Maar lede van die liggaam van Christus vind dit moeilik om met halwe eiers of leë doppe tevrede te wees. Daarvoor bruis die vryheidsdrang van kind-van-God-status te veel in hul are. Laat ons dan die vryheid van die kinders van God gaan uitleef by die kerk en by die werk.