Wysneus, net om seker te maak ek verstaan: jy lees al bostaande (insluitende anti-semitisme!) in my standpunt dat dit eensydig sou wees om dit wat in Londen gebeur sommerso te blameer op slegte kinders, vrot ouers en anderlike luigatte, en dat mens ook moet erken dat ernstige vlakke van vervreemding, afname in maatskaplike vertroue, ensomeer, verband hou met politiek-ekonomiese (of ten minste maatskaplike) prosesse nie? Horn (1998) se vergelyking van geskiedskrywing met die opwekking van dooies is beslis ook ‘n kode wat deur die aanvang van die gedig onder bespreking geaktiveer word. ‘n Belangrike doelwit met die skryf van kleingeskiedenisse in die twee “dagboek”-siklusse uit die afdeling “Wondweefsel”, word verwoord in die eerste gedig uit die siklus “dagboeke uit die laaste deel van die twintigste eeu“: Myns insiens is daar ruimtes, maniere, kulturele produsente; daar is boeke, daar is lesers. ‘n Mens moet jou nie blindstaar aan jou vyande nie.