The RAVEN's Gem - The Holy Land of Vietnam Studies
Op die top van 'n boom het 'n raaf sy nes gebou. Daar sit die siek, glinsterende moederrawer by haar vier kleintjies wat koud en honger was.
« Tweet! twiet! »Sê die jong kraaie,« Ons voel so honger. Pappa, kry vir ons 'n paar lekker, sappige ruspes om te eet».
En vader kraai het gevlieg om voedsel te kry vir die verswakte, bewende wesens. Hy het gevlieg en gevlieg en gevlieg totdat hy 'n jong seun gesien het wat styf in die gras van 'n weide lê.
« Dit is 'n dooie seun », Dink die raaf. « Ek kan net so goed na sy kleintjies se oë kyk».
En hy swyg neer en probeer die seun se oë kry.
Maar die seun was slegs 'n buffelkudde wat daar in wanhoop gelê het omdat een van sy meester se skuldeisers die enkele buffel wat hy veronderstel was om op te pas, weggeneem het. En hy was bang om die boosheid van sy meester teë te kom, daarom lê hy styf in die gras en wou hê dat hy sou sterf om hierdie wêreld van lyding en smart te verlaat.
Sodra hy die raaf bo hom sien sweef, gryp die buffel hom en sê: « Ek het jou, bose voël. Het jy bedoel om my oë uit te pluk, nie waar nie? Noudat ek jou gevang het, sal ek jou beslis doodmaak».
« Krok! skelm! »Sê die bang raaf. « Laat my asseblief gaan, meneer, want my vrou is siek en my kleintjies koud en honger. As ek nie geglo het dat u dood is nie, sou ek u nie kwaad aangedoen het nie. Stel my asb vry om kos te soek vir my arme kleintjies. "
Die buffelkudde is hierdeur ontroer en die raaf laat gaan. Maar die voël het nog steeds rondgehang en gesê: « Krok! skelm! U is so vriendelik teenoor my en my liewe familie, meneer. Laat ek u iets aanbied as teken van my dankbaarheid».
En hy het 'n briljante en pragtige juweel gespoeg wat hy aan die seun voorgehou het wat dit met graagte aanvaar het.
« Gekwaak! Gekwaak! »Het die raaf bygevoeg,« Dit is 'n baie waardevolle juweel, want dit het die magiese krag om u alles te gee waarvoor u wil. "
Toe sê die voël totsiens, klim hoog in die lug en verdwyn in die verte.
« Ek wens ek het 'n buffel gehad om na my meester terug te neem».
Die wens is nie vinniger as 'n buffel voor die seun se oë nie. Hy het die dier teruggeneem na sy meester en bedank uit sy werk omdat hy moeg was vir die slegte humor en boosheid van die meester.
Hy gaan huis toe en wens: « Sou ek 'n pragtige huis besit, omring deur 'n mooi tuin?».
Skielik kom daar 'n pragtige huis tussen die bome op.
Rondom dit was 'n pragtige tuin met blomme en sonstraal. Die vensters van die huis was wyd oop, en slim geklede bediendes het by die deur gestaan ​​om die seun te smeek om in te kom. Toe hy in die huis was, sien hy 'n groot tafel met heerlike kos. Hy het daar gesit en geniet van die maaltyd, terwyl die bediendes besig was om te sien dat elke wens van hom vervul is.
In 'n pragtige slaapkamer het hy baie pragtige rokke gevind wat hom pas, en hy het hulle aangetrek, baie ryk en belangrik gevoel.
Toe wou die jong seun meer besit. Hy neem die juweel en wens: « Sou ek enorme wei en ryslande gehad het?. "
Terwyl hy wou, het die moerasagtige landerye rondom die huisvelde bo-oor die jangende voëls en lieflike skoenlappers gebewe.
Die seun leef nou in groot rykdom en hy het niks gebrek om gelukkig te wees nie.
Hy het egter begin grootword en op 'n dag nogal eensaam gevoel. Hy wil nog 'n keer: « Sou ek as vrou 'n sprokiesagtige vrou hê om my geselskap te hou en my rykdom te deel?. "
Daarna het die mooiste meisie in die land na hom gekom om sy bruid te word. Die meisie het groot straalswart oë en 'n gladde satynkleurigheid, en die jong man voel baie gelukkig.
Die bruid vind die lewe in die pragtige herehuis aangenaam en aangenaam, en as 'n pligsgetroue en liefdevolle dogter wou sy hê dat haar eie ouers hierdie rykdom moes deel.
Sy het haar man uitgevra oor die geheim van sy skielike rykdom, en hy het haar dwaas daarvan vertel.
Op 'n dag, toe hy weg is, steel sy die juweel en hardloop terug na haar eie huis.
Sodra die jong man sy dubbele verlies besef, was hy baie ontsteld en het hulpeloos gehuil.
Lord Buddha verskyn aan hom en sê: « My seun, hier is twee magiese blomme, 'n rooi en 'n wit. Neem die wit blom na jou skoonouers se huis en snaakse dinge sal gebeur. Hulle sal 'n beroep op u doen om hulp, en die rooi blom red hulle van die moeilikheid. Alles sal op die ou end goed wees. "
Die man het gedoen soos aan hom gesê.
Toe hy die wit blom by die hek van sy skoonouers se huis neergesit het, het dit so 'n vreemde en soet geur uitgestuur dat almal na dit wou ruik. Maar kyk! In 'n knipoog word hul neuse lank, so lank dat hulle soos olifantstroke gelyk het, en die bure brul van lag toe hulle dit sien.
Die skoonvader van die jongman betreur: « Goeie hemele, wat het ons gedoen om so 'n vloek op ons te kry? »
« Dit is omdat my vrou my juweel gesteel het », Antwoord die man.
Sy skoonouers voel baie jammer oor die diefstal, gee die juweel terug, smeek om vergifnis en soek hulp.
Die man produseer dan die rooi blom wat dadelik die neuse in hul normale afmetings verminder en almal voel baie verlig en bly.
Die man het sy vrou teruggeneem huis toe, en hulle het weer gelukkig saam gewoon. Daar is baie kinders na hulle gebring, en toe die man wat oud en siek was, sou sterf, kom die kraai op die top van 'n boom in die tuin en sê: ' Krok! skelm! gee my my juweel terug! Gee my my juweel terug! ".
Die ou man het die juweel aan die voet van die boom gesit. Die kraai sluk dit in en vlug weg in die blou lug.
◊ Vietnamese weergawe (Vi-VersiGoo): BICH-CAU Hoi ngo - Phan 1.
◊ Vietnamese weergawe (Vi-VersiGoo): BICH-CAU Hoi ngo - Phan 2.
1 : RW PARKES se voorwoord stel LE THAI BACH LAN en haar kortverhale-boeke bekend: "Mrs. Bach Lan het 'n interessante keuse saamgestel uit Vietnamese legendes waarvoor ek bly is om 'n kort voorwoord te skryf. Hierdie verhale, goed en eenvoudig vertaal deur die skrywer, het 'n aansienlike bekoring, wat in 'n geringe mate afgelei is uit die sin wat hulle ken van bekende menslike situasies geklee in eksotiese drag. Hier in tropiese omgewings het ons getroue liefhebbers, jaloerse vrouens, onvriendelike stiefmoeders, waarvan die dinge soveel Westerse volksverhale gemaak het. Een verhaal is inderdaad Cinderella weer oor. Ek vertrou dat hierdie boekie baie lesers sal vind en vriendelike belangstelling sal stimuleer in 'n land waarvan die hedendaagse probleme ongelukkig beter bekend is as haar kultuur in die verlede. Saigon, 26 Februarie 1958. "
3 : ... werk tans op…
◊ Inhoud en beelde - Bron: Vietnamese legendes - Mev. LT. BACH LAN. Kim Lai An Quan Uitgewers, Saigon 1958.