Degas-beeldhouer en die gewaagde realisme van die 14-jarige Little Dancer - Inligting
Tuis ›Studies› Degas beeldhouer en die gewaagde realisme van 14-jarige danser
Klein 14-jarige danser.
Vier studies van 'n danser.
Danser, groot arabesk, derde beroerte, tweede studie.
Titel: Klein 14-jarige danser.
Skrywer: DEGAS Edgar (1834 - 1917)
Afmetings: Hoogte 98 - Breedte 35.2
Tegniek en ander aanduidings: Brons, verlore wasgietwerk, patina, satyn, tule.Ander titel: Lang geklede danser.
Prentverwysing: 02-004923 / RF2137
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - webwerf R. Ojedasite
Prentverwysing: 02-004926 / RF2137
Titel: Vier studies van 'n danser.
Afmetings: Hoogte 49 - Breedte 32.1
Tegniek en ander aanduidings: Houtskool.
Prentverwysing: 94-054926 / RF4646
Titel: Danser, groot arabesk, derde beroerte, tweede studie.
Afmetings: Hoogte 40,5 - Breedte 56,2
Tegniek en ander aanduidings: Brons, verlore wasgietwerk.
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - H. Lewandowski
Prentverwysing: 00-014101 / RF2071
Publikasiedatum: November 2009
Agrégée in Italiaans, doktorsgraad in kontemporêre geskiedenis aan die Universiteit van Versailles Saint-Quentin-en-Yvelines
Degas was beter bekend vir sy werk as ontwerper en skilder, en was ook 'n produktiewe beeldhouer: met sy dood in 1917 het hy 150 was- of klei-beelde in sy ateljee agtergelaat. Selfs die statiese figure toon 'n geneigdheid tot beweging: die liggame van die voorgestelde modelle word deurkring deur 'n spanning wat dit strek, buig, ondersteun in houdings wat dikwels moeilik is om lank te handhaaf. Die aktiwiteit van 'n beeldhouer kan ook vereenselwig word met die sigprobleme wat Degas oorweldig.
Deur met die dansers te werk, kan Degas die magdom moontlikhede van die menslike liggaam ondersoek, wat veral in die geval van sy beeldhouwerke geld. Kritici, wat al 'n paar jaar die waarde van Degas erken en hom tydens die Salon van 1880 'skilder van dansers' toegewy het, is verontwaardig as hulle 'n werk sien wat met skandalige realisme 'n vulgêre 'klein rot' voorstel ( studentedanser) van die Opera. Die standbeeld is geklee in 'n regte tule-tutu en dra regte balletskoene; 'n satynlint bind regte hare aan, en om die verisme te beklemtoon, is haar waslyf gekleur. Degas kies om sy beeldhouwerk in 'n vertoonkas te vertoon om die status as kunswerk te laat geld, maar kritici beskou dit as die werk van 'n taksidermis.
Haar model is Marie van Goethem, 'n dogter van Belgiese immigrante wat in Parys woon saam met haar weduwee-moeder en twee susters, die oudste Antoinette en die jonger Louise. Die drie meisies word deur hul ma na die Opera gestuur, 'n wasvrou wat haar vermoedelik prostitueer om in die gesin se behoeftes te voorsien; hulle poseer vir Degas, maar hul paaie skei gou. Marie het in 1879 op dertienjarige ouderdom die Opera-skool betree, maar sy is vier jaar later ontslaan omdat hy elf lesse misgeloop het; op sewentien het sy al 'n slegte reputasie gehad, het haar voor skilders gestel en haarself geprostitueer. Net Louise volg die loopbaan van danser ernstig; sy het in die 1890's 'n bietjie bekendheid verwerf en later 'n dansonderwyser by die Opera geword.
In Tyd, Beweer Paul Mantz dat die 14-jarige danser is "ontstellend [...], formidabel omdat sy onnadenkend is [...], haar gesig bevorder, of liewer haar klein snoet met dierlike brash," dan vra hy homself: "Waarom is sy so lelik? Waarom is haar voorkop, wat haar hare half bedek, al, soos haar lippe, gemerk met so 'n diep wrede karakter? "Beslis, die biografie van Marie van Goethem leen hom sleg tot hagiografie, maar sy is dan net 'n belowende 'klein rot', soos blyk uit haar houding, haar houding en selfs haar blik, wat 'n mens aan 'n leerling laat dink. wysgeer wat eerder na sy onderwyser as na 'n nimfet luister. Dansers herken vandag maklik in Mary se houding die rusposisie wat steeds tydens klasse en oefeninge gebruik word. Die ernstige en gefokusde houding van die model word bevestig deur die talle voorbereidende tekeninge wat deur Degas gemaak is, veral die Vier studies van 'n danser : die voorkoms van Marie in die tekening regs bo en die posisie van die arms in die tekening links onder laat reg geskied aan hierdie meesterstuk wat deur kritici verag word.
Die bronsweergawe, wat nodig was om die werk te bewaar, is gemaak met respek vir die oorspronklike in was. Dieselfde proses is gebruik vir die beeldhouwerke van dansers by die werk, in rus of tydens die aantrek (sien Degas en die daaglikse lewe van die dansers by die Opera). In die geval van 'n dansoefening, dui Degas in die titel van die beeldhouwerk die naam van die posisie aan met die presisie van 'n geïllustreerde danswoordelys (sien Vertoë van die danser aan die einde van die Negentiende eeu).
Danser, groot arabesk, derde maatslag is voorbeeldig van die buitengewone bemeestering van lyne wat Degas se styl kenmerk. Die naaktheid van die model onderstreep die perfekte houding van die danser met die bolyf gekantel na die grond, linkerbeen opgehef, arms uitgesprei om haar balans te verseker, in alle opsigte in ooreenstemming met akademiese voorskrifte: tussen die punt van die opgehewe voet en haar kop, deurlopende skuins lyn.
Dit is vandag verbasend om te sien hoe 'n beeldhouwerk wat 'n jong meisie voorstel wat glad nie aantreklik is nie, hewige kritiek sou kon gewek het, maar daar moet in ag geneem word dat die tyd verreweg nie 'n opinie was oor die gebruike van dansers nie. vleiend. Dit lyk selfs of die kritici hul eie ondeugde, onbekende begeertes, impulse verstik of in die geheim bevredig, op die figuur van die klein danser projekteer.
In teenstelling met 'n sekere vrouehaatbeeld van Degas, toon sy werk 'n aandag sonder minagting en moralisme teenoor vroue, of hy dit nou waarneem as dansers, stryksters, wasserye of hulle verras. in hul privaatheid. Dus, in sy beeldhouwerke van dansers, slaag Degas daarin om die magiese balans van liggame en verstand weer te gee.
Patrick BADE, Degas: meesterstukke, vertaal uit Engels deur Jacques-François Piquet, Parys, Hazan, 1994. Jill DEVONYAR en Richard KENDALL, Degas en dans, vertaal uit die Amerikaner deur Christine Piot, Parys, Éditions de La Martinière, 2004. Antoine TERRASSE, Alle Degas, Parys, Flammarion, 1982, 2 volumes.
Gabriella ASARO, "Degas beeldhouer en die gewaagde realisme van 14-jarige danser »
Video: Degas Ballerinas
Australiese swaar artillerie, Nieu -Guinee
Waarom het die aantal dae in 'n jaar gemiddeld op die Gregoriaanse kalender slegs 4 desimale plekke (365,2425)?
Pinckney's Treaty - Geskiedenis
Max Hoffman, 1869-1927, Duitse generaal
Copyright © salvadoryoscar.com | Degas beeldhouer en die gewaagde realisme van die 14-jarige danser...