Johannes is hier, het gister twee weke terug aangeland. Daar was binne die eerste paar dae (alweer/nog steeds) 'n hele paar besluite wat geneem moes word oor die toekoms, 'n topsy-turvy pretrit (okay, 'n rit, sonder die pret). Maar hy is hier. Ons raak nog gewoond aan heeltyd in mekaar se spasie wees, en J raak gewoond aan terug wees in die land, met al die goeie dinge wat dit meebring, met al die gevaarlike implikasies wat skielik weer 'n realiteit is.