Wat behels inklusiwiteit in ’n sakeonderneming? En wat word bedoel wanneer byvoorbeeld gesê word dat ’n sakebestuurder sy omgewingskwessies deeglik moet bekyk—om enersyds sy werkers gelukkig te hou en andersyds te sorg dat hy nie probleme vir die gemeenskap daarbuite skep en selfs tot die besoedeling van die aarde bydra nie?
Daarby het die sakeman ’n besondere plig teenoor die mense daarbuite om nie sy onderneming op ’n manier te bedryf wat dit ’n doring in die vlees van die gemeenskap sal maak nie. Hy durf allereers nie kwessies ignoreer wat die ekologie rondom die sakeperseel ernstig kan benadeel nie.
INKLUSIWITEIT in ’n sakeonderneming beteken in die breedste sin van die woord dat daar op ’n gelyke grondslag omgesien sal word na almal wat vir die onderneming werk, sonder onderskeid op grond van kleur, geslag, ouderdom, gestremdhede of wat ook al. Die doel is om onmin te verminder en gelyke geleenthede vir almal te bied, natuurlik binne die kader van die verskillende werkers se onderskeie bevoegdhede.
Inklusiwiteit erken en respekteer dus verskille, en in die besigheidsomgewing weerspieël dit die diversiteit van die werkerskorps. In ’n kultuur van inklusiwiteit neem almal deel, al is dit ook hoe gering. En die bestuur sal doelgerig daarvoor voorsiening maak dat elkeen sy regmatige plekkie in die son ontvang.
Hier moet die noodsaaklikheid van ’n gereelde skoonmaakdiens ook beklemtoon word. As die omgewing nie onberispelik skoon gehou en die rommel daagliks weggekarwei word nie, kan die skoonmakers se laksheid maklik na die ander mense in die kantore of fabrieke deurwerk. Daarteenoor lei netheid tot meer netheid en die aandrang op sindelikheid en dissipline gee aanleiding tot georganiseerde werkpraktyke.
Om die werkperseel te verfraai, gee werkers ook ’n gevoel van eiewaarde—dat hulle vir ’n onderneming werk vir wie dit belangrik is dat hulle hul arbeidspligte in ’n mooi omgewing vervul. Potplante in gange en kantore (wat gereeld water en kunsmis kry van byvoorbeeld die opsigter van die gebou) verleen ’n rustigheid wat noodwendig tot werkerstevredenheid moet bydra.
As daar ook nog ’n kafeteria in of naby die gebou is waar werkers af en toe die innerlike kan versterk, is dit ’n geweldige bonus, om nie te praat van ontspanningslokale in die omgewing waar hulle ’n deel van die etensuur met ’n potjie tafeltennis of iets dergliks kan verwyl nie.
Dit is ook belangrik dat werkers veilig en geborge sal voel—dat daar onder meer ’n noodtrap sal wees en brandblussers wat gereeld nagesien word en binne maklike bereik sal wees in die geval ’n brand. Sekuriteitswagte en veiligheidshekke sal eweneens vir groot gemoedsrus sorg, veral in onveilige omgewings.
DIE entrepreneur wat ’n nuwe onderneming wil vestig, sal altyd bewus moet bly van breër omgewingskwessies wat sy besigheid kan raak. As hy byvoorbeeld ’n braairestaurant in ’n groot sakekompleks wil open, gaan die groot vuur wat gereeld in sy oond gestook sal moet word nie dalk probleme skep vir die boekwinkel op die verdieping reg onder hom nie?
Of as hy ’n saak wil bedryf wat mense se matte gaan skoonmaak, gaan die verstikkende dampe van die skoonmaakmiddels nie straks die hele buurt in die harnas jaag nie?
BO: Die rokende skoorsteen van ’n onderneming wat beslis nie sy volle deel doen om sy omgewing teen lugbesoedeling te beskerm nie.
Iedere firma het immers ’n invloed op die wêreldjie rondom hom en die bestaande wette moet verseker dat hierdie uitwerking binne aanvaarbare perke is.
Vir party ondernemings kan die vrees vir vervolging inderdaad die hoofrede wees waarom hulle enigsins die omgewing in ag neem.
Omgewingsbewaring is ongelukkig nie altyd hoog op die lys van sakeondernemings nie. In ’n opname wat ’n tyd gelede in Brittanje gedoen is, is gevind dat een uit drie Britse firmas steeds nie oor ’n stelsel vir omgewingsbestuur beskik nie.
Die opname het getoon dat soveel as 70 persent van die maatskappye bekommerd is oor die stygende koste van energie, byna die helfte (45 persent) kwel hulle oor al die afval wat gegenereer word en amper ’n derde (30 dertig) word gepla deur die koolstof wat in die atmosfeer uitgepomp word. Nogtans het byna ’n derde (29 persent) van dié wat in die opname betrek is, nog geen stelsel vir omgewingsbestuur in plek gehad nie.
Maar kenners waarsku dat sakelui wêreldwyd in ’n steeds toenemende mate omgewingskwessies eenvoudig nie sal kan ignoreer nie. ’n Geweldige aanwas in mensegetalle en enorme ekonomiese groei in die tweede helfte van die twintigste eeu het ’n toestand geskep wat die gesondheid van die ganse aarde bedreig—aardverwarming, klimaatsverandering, die uitputting van natuurlike hulpbronne en ’n aansienlike verlies in biodiversiteit.
Selfs die kleinsakeman met die fabriekie in sy garage sal ernstig moet gaan sit en besin hoe hy op sy eie beskeie manier kan help om sy omgewing skoner te kry.
AAN DIE LEERDER: As jy vir ’n skooltaak gevra sou word om ’n sakeonderneming te besoek en te verneem hoe goed of sleg die firma inklusiwiteit, menseregte en omgewingskwessies hanteer, kan jy vooraf jou vrae aan die onderneming opstel aan die hand van die artikel hierbo (en natuurlik enige ander artikel oor die onderwerp wat jy dalk kon raakloop).