April | 2019 | Tannie Frannie | Bladsy 2
P staan vir Pret (my alfabet van vreugdes)
Vlak anderkant halfpad met April se A tot Z raak die inspirasie maar bra yl. Toe vra ek Gabby in Graad R om my te help dink aan woorde wat met P begin. Sy kon aan 18 woorde dink en Ouma was gaande oor die kindjie se slimgeid om hoegenaamd die vraag te kon verstaan en toe so baie woorde te kon voorstel.
Haar eerste woord was Padda, gevolg deur Poel, Plons, Pens, en later in die woordbondel ook nog Pote. Ouma het nog net vir een van Vuurvliegie se woordsnoere kans gesien, maar hier is ‘n vinnige snoertjie vir Gabby:
Die Padda Plons Pens en Pote in die Poel!
Daar was vrugte (Piesang, Papaja, Perske, Peer en Pynappel); kleure (Pienk en Pers); voorwerpe (Pop, Prentjie, Potlood en Pen) en les bes, twee woorde vir wat ons twee vanmiddag saam ervaar het (Pret en Plesier). Hmm, hoe kon ons tog albei vergeet het van iets wat heelbo aan die sosiale kalender van ‘n vyfjarige staan: Partytjie!
O staan vir Onderwyser (my alfabet van vreugdes)
Omdat my ouers albei onderwysers was, was ek van kleins af bewus van die uitdagings en belonings van die onderwys. Toe die laerskool waarvan my pa die hoof sou word in aanbou was, het ek as klein dogtertjie saam met my ouers na die vordering van die bouery gaan kyk, op die rou sementvloere gespeel, gehoor hoe hulle droom en beplan. Die ontwikkeling van die skoolwapen: ‘n blaker met ‘n brandende kers en die leuse: die enkele woord “Lig” het ek van naderby beleef. Smiddae het my mammie so uitgeput tuisgekom dat sy eers na ‘n middagslapie weer kon funksioneer; soms was sy tot laat snags met voorbereiding besig. My pa se vertellings oor die skool was deel van my kleintydstories.
‘n Onderwyser se invloed strek veel verder as die klaskamer: dit kan ‘n hele jaar lank die huislike atmosfeer van hulle leerlinge bepaal. Ek onthou hoe gelukkig my sensitiewe kind was as sy op skool geborge gevoel het. Koor, skoolkonsert, toneel, pottebakkery, netbal, rugby, blaasorkes – sovele ekstra ure het leerkragte daaraan gewy, met sovele positiewe gevolge!
Vanjaar in graad R is my kleindogtertjie by een van die geroepenes in die klas. Sy huppel soggens skool toe, kom smiddags rustig tuis. Sy sing in die koor en maak die mooiste handwerkies. Ouma se hart is vol vreugde…
N staan vir Naby (my alfabet van vreugdes)
Vanoggend beduie Joshi vir my ek moet nader skuif, sodat ek teenaan hom sit op die stoeptrap waar ons in die sonnetjie broodjies eet en uitkyk oor die agterplaas. Ouma doen dit graag, want die warm lyfie se nabyheid help haar om die kilte van die ouderdom te besweer. Sonder Gabby se afskeidsoentjies, soggens op pad skool toe en saans op pad bed toe, sal Ouma ook veel moeiliker funksioneer.
Dit was wonderlik om in Nieu-Seeland elke oggend ‘n drukkie van my amper-volwasse peetkind te kry; om saam met sy sussie af te stap na die spruitjie toe, waar ons sy aan sy oor die bruggie se reling geleun en na die eende en hoenders gekyk het.
In Ierland kon ek sien hoe my handvaardige kleindogter die mooiste houtpennetjiepoppie maak en hoe my sportiewe kleinseun ‘n basketbal deur die net laat zirts.
Ek was so geseënd om my kind in die VSA met korter tussenposes as gewoonlik werklik te kon vashou, laasjaar en voorlaasjaar…
Liewe Leser, indien jy wel so gelukkig is: moenie die nabyheid van jou dierbares as vanselfsprekend ervaar nie!
M staan vir Maan (my alfabet van vreugdes)
Die eerste keer dat ek bewustelik die betowering van maanlig besef het, was die volmaanaand op ‘n maatjie se werf, toe ‘n klomp skoolkinders wegkruipertjie gespeel het. Dit was so helder soos daglig, maar die lig was sag en geheimnisvol.
Daar was ‘n maanlignag toe ons kaalvoet oor die klam seesand geloop en ons aan die blink glinstering op die golwe verstom het; ‘n plaasdam waar ons na ‘n hittige dag in die sagte lig deur die water geplas het.
Op die dak van Fort Namutoni het ek en my hartsvriendin ons aan die maandeurdrenkte landskap verstom; gesien hoe snuffel ‘n hiëna deur die Suidwesveld.
Een nag het ek en my boetie hoog op die Rots van die Vier Winde sit en kyk hoe die ronde maan oor die see opkom.
Soms, saans as ek na ‘n lang werksdag huis toe ry, het die volmaan laag in die ooste gehang, groot en goudgeel en op ‘n eienaardige manier vertroostend.
L staan vir Lelies (my alfabet van vreugdes)
Aronskelke, amarillas, tierlelies, swaardlelies…ongelooflike skoonheid, kleur en geur.
Langsteel-lelies in ‘n sierlike glasvaas; lelies in uitbundige oorvloed in ‘n tuin.
‘n Halfverlepte lelie in ‘n kinderhandjie – wat sy iewers opgetel het toe hulle om die blok gaan stap het.
Let op hoe groei die veldlelies: hulle swoeg nie en hulle maak nie klere nie. Maar Ek sê vir julle: Selfs Salomo in al sy prag was nie geklee soos een van hulle nie. (Matteus 6: 28-9)
K kan vir niks anders as Kat staan nie (my alfabet van vreugdes)
12 Vrydag Apr 2019
My dogtertjie was iewers in die laerskool toe sy ons een dominee gevra het of katte hemel toe gaan. Ek sal daardie vrou ewig dankbaar bly oor haar wyse antwoord: “Ek dink alles wat mens hier op aarde gelukkig maak, sal ook in die hemel wees.” Ek skaam my, maar die sentimentele idee van ‘n reënboogbrug met ons heengegane troeteldiere wat aan die anderkant vir ons wag, bly vir my ‘n wonderlike troos. Die ding is net, daar wag ‘n hele horde katte op my: Toeksie, my eerste katjie, met haar grys bollewollyfie; Woepsie, my hoërskoolkat, met gemmer-en-swart strepies in sy blink pels; Natasha wat in ‘n stadstraat opgetel is, ook ‘n strepieskat, en haar twee kleintjies Bliksem en Soois, my drie Sunnyside-woonstelkatte; Kleintjie, my dogter se pragtige gemmerkat wat sy by haar oom afgesmeek het en wat eintlik uit ‘n plaasskuur huis toe gebring is om slange weg te hou; Oscar, die pikswart kat wat saans straat-af saam met ons gaan stap het; Gorgeous, die glorieryke half-Persiese gemmerkat wat Laatlam in graad 1 by sy juffrou gekry het omdat haar sussie met Persiese katte geteel en Gorgeous se ma gaan rondloop het; Gabriël, die yslike, stewige strepieskat wat altyd so met sy sware voorlyf op my skoot kom lê het en les bes sy sussie, Skoonlief.
My dogter het met die boetie en sussie by die huis aangekom en die kleiner enetjie vir my present gegee. Toe ek die katjie die eerste keer vashou en sien hoe mooi sy is, het die woord “Beauty” by my opgekom, en omdat sy ‘n Afrikaanse kat sou wees, is sy toe “Skoonlief” gedoop. Geen foto laat reg aan haar geskied nie. Sy was ‘n pragtige syerige langhaar-strepieskat met die liefste geaardheid, wat haarself altyd silwerskoon versorg het. Sy was my drieuur-snags-maatjie, al spinnende, met haar glansende groen-en-goue oë wat diep in myne inkyk. As mens nou net een troeteldier kon kies om jou anderkant daardie brug in te wag, sou ek Skoonlief kies.
Alhoewel ek die praktiese nut daarvan insien, is dit tog vir my erg dat troetelkatte nie in ouetehuise toegelaat word nie. Daarom is ek so dankbaar dat ek en my kat Lelik hier by Laatlam-hulle kon intrek. Hier is ‘n foto waar my skoondogter Lelik probeer opdollie het. Ons glo nie haar poging was geslaagd nie…
Intussen het nog ‘n kat my lewe kom opkikker – Tortellini. Sy is ‘n vriendelike wollerige gemmer-en-swart kat met geel oë, spelerig en self-geldend. As sy honger is (amper die heeltyd) bespring sy mens se enkels met haar stewige pote, maar sonder om haar naels te gebruik. As sy by ‘n kamer wil inkom, sal sy voor die toe deur sit en mompel-miaau totdat ounooi se senuwees ingee en dié maar ewe gedweë gaan oopmaak. Sy is verstommend geduldig met my kleinkinders, wat haar graag ronddra.
Verder is daar my drie kleinkatte: Barbie in Ierland en Diesel en Midnight in die VSA.
Watter bekoorlike skepsels is katte tog, met hulle sagte pels, grasieuse beweging en daardie wonderlike vermoë om te spin.
J staan vir Joshua (my alfabet van vreugdes)
Joshua, oftewel Joshi, is my driejarige kleinseuntjie. Vanjaar pas ek hom nog soggens op, maar volgende jaar gaan hy skooltjie toe.
Hierdie twee foto’s som die verskil tussen hom en sy sussie so goed op:
Vir ons almal was die kontras tussen dié twee foto’s skreeusnaaks, maar toe ek dit vir my mistieke vriendin stuur, het haar reaksie my baie skaam laat kry: “Ag foeitog, hy het baie liefde nodig.” Sy vermoed dat Joshi in ‘n vorige lewe baie swaar gekry het.
Hoe dit ook al sy, in hierdie lewe is hy bevoorreg, met drie vrouens wat elke dag na sy pype dans: die inwonende ouma, sy liefderike mamma en sy vrygewige sussietjie.
Dis ‘n ongelooflike voorreg om so ná aan die ou seuntjie te leef dat mens sy ontwikkeling met vreugde en verstomming kan dophou. Sy gunstelingspeelgoed is ou kabels en tegnologie-wrakstukke, waarmee hy “netwerke bou”. Hy ry graag op sy blou skopfietsie “winkels toe” en kom terug met ‘n denkbeeldige “swietie vir ouma”, wat plegtig met ‘n sagte handjie aangegee word. Hy hou van musiek, veral Mozart se Harp- en fluitkonsert en Bobbie van Jaarsveld se Paddakonsert. Wanneer hy gelukkig is, maak hy sulke tweevoetsprongetjies.
Wanneer hy styf teen my kom sit, met die volle vertroue dat hy welkom is, smelt my hart van onuitspreeklike blydskap.