Doha - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Doha (Arabies: الدوحة, transliterasie: Ad-Dawḥah of Advertensie-Dōḥah) is die hoofstad, grootste stad en die ekonomiese sentrum van Katar. In sy metropolitaanse gebied is meer as 80 persent van die bevolking van Katar, en word gekenmerk deur moderne, bekroonde argitektuur wat die moderne dikwels met die tradisionele versmelt. Baie geboue bevat argitektoniese elemente wat soos woestynforte en torings lyk, of het 'n kenmerkende Islamitiese dekorstyl wat met moderne materiale uitgevoer is.
Onderwys is al baie jare 'n groot fokuspunt van die Qatari-regering. Hierdie fokus het gelei tot die ontwikkeling van organisasies soos die Qatar Foundation, wat Education City bedryf. Education City, geleë in die buitewyke van Doha, beslaan 14 miljoen vierkante meter (3.460 hektaar) en huisves opvoedkundige fasiliteite van laerskool tot navorsingsvlak. Dit is die tuiste van takkampusse van sommige van die wêreld se voorste universiteite.
Die demografie van Doha is uniek in die opsig dat die meerderheid inwoners uitgewekenes is, terwyl die Qatari-burgers 'n minderheid vorm. Die burgers bestaan ​​uit mense uit verskillende lande in Suid-Asië, die Midde-Ooste, Noord-Amerika en Europa. Die stad se atmosfeer is gemaklik verdraagsaam, met die inheemse bevolking wat langs mekaar woon met nuwelinge wat deur ekonomiese en onderwysgeleenthede aangetrek word. Katar is 'n volk wie se gebruike gebruik maak van sy nomadiese verlede en tradisies wat eeue oud is. Die bevolking van Doha is egter stedelik en kusagtig en die daaglikse lewe is modern. Dit het daarin geslaag om verskillende kulture te vermeng en die burgers geniet 'n rustige en aangename leefstyl.
Die naam "Doha" kom van die Arabies advertensie-dawha, of die groot boom, 'n verwysing na 'n prominente boom wat vermoedelik op die plek waar die oorspronklike vissersdorpie ontstaan ​​het, gestaan ​​het.
Die hoofstad van Katar, Doha, is aan die sentrale ooskus van die skiereiland geleë op 'n vlot, indien vlak, baai, ongeveer drie myl (vyf km) van oos na wes. Dit is die belangrikste administratiewe, kommersiële en bevolkingsentrum van die land.
Die klimaat is baie warm, en dit is van Mei tot September gemiddeld meer as 40 ° C (40 ° C), hoewel die temperatuur soms in koel winteraande soms laer as 7 ° C val. Humiditeit is veranderlik. Dauwspunte kan in die somer hoër as 25 ° C wees, wanneer die stad gemiddeld byna geen neerslag het nie, en gedurende ander maande minder as 'n duim (25 mm).1 Reënval is skaars (gemiddeld 70 mm per jaar), en val veral op afsonderlike dae tussen Oktober en Maart. Qatar het beperkte natuurlike varswaterbronne en het 'n toenemende afhanklikheid van ontsoutingsaanlegte op groot skaal.
'N Moskee in Doha. Souq Waqif. Oesterparel op die Corniche.
Qatar is al millennia bewoon en was deel van die Persiese Ryk en die Persiese Golf-handelsroete wat Mesopotamië en die Indusvallei verbind, hoewel die droë klimaat slegs kortstondige nedersettings deur nomadiese stamme bevorder het. Clans soos die Al Khalifa en die House of Saud (wat later die trone van onderskeidelik Bahrein en Saoedi-Arabië sou opstaan) het deur die Arabiese Skiereiland gevee en kampeer op die kusgebiede in klein vissers- en pêreldorpe. In die 1760's het lede van die Al-Khalifa van die Utub-stam uit Koeweit en sentraal-Arabië migreer en 'n pêrel- en kommersiële basis in Zubarah in die noorde van Katar opgerig.
'N Klein dorpie in die noordweste van die gebied wat Doha sou word, moontlik gestig deur Soedanse vlugtelinge uit Abu Dhabi, en wat as 'n hawe gebruik word vir die Piraatse seerowers in die Golf, is genoem. Al-Bida in 1850.
Gedurende die negentiende eeu, toe die Britte Katar en die Persiese Golf gesoek het om hul koloniale belange in Indië te help, het die Al Khalifa-stam oor die noordelike Qatari-skiereiland van die nabye eiland Bahrein regeer. In 1867, tydens 'n oorlog tussen Katar en Bahrein, waarin Abu Dhabi Bahrein bystaan, is Doha erg beskadig.
In 1868 het die Britte op versoek van die edeles van Qatari onderhandel oor die beëindiging van die eis van Al Khalifa aan Katar, behalwe vir die betaling van hulde. Die Britte het Muḥammad ibn Thani Al Thani, die shiekh van Doha, as die heerser van Katar geïnstalleer. Seerowery is verminder.
Die huldeblyk is geëindig met die besetting van Katar deur die Ottomaanse Turke in 1872, toe die Al Khalifa-gesin na Bahrein verhuis het. In 1882 het al Rayyan die Al Wajbah-vesting in die suidweste van Doha gebou. Die jaar daarop lei Sheikh Qassim 'n Katariese leër tot 'n oorwinning teen die Ottomane.
Katar word in 1916 'n Britse protektoraat, en Doha word hoofstad. In 1917 het Sheikh Abdulla Bin Qassim Al-Thani die fort Al Kout in die middel van die stad gebou.
Gedurende die vroeë twintigste eeu was 'n groot deel van die ekonomie van Katar afhanklik van visvang en pêrel, en Doha het ongeveer 350 pêrelbote gehad. Maar na die bekendstelling van die Japannese gekweekte pêrels in die dertigerjare, het die hele streek 'n depressie ondervind en het Katar in armoede gedompel.
Aan die einde van die dertigerjare is olie ontdek, maar die uitbuiting is tot stilstand gebring na die Tweede Wêreldoorlog (1939-1945), wat tot ekonomiese transformasie van Katar gelei het. Welvaart het die nasie moderniseer. Die krotbuurte van Doha is skoongemaak en vervang met moderne kommersiële en woongeboue. In 1969 word die Government House geopen.
In September 1971 word Katar onafhanklik, met Doha die hoofstad. In 1973 open die Universiteit van Katar, en in 1975 open die Katar Nasionale Museum in wat oorspronklik die heerser se paleis was. Die Al Jazeera Arabiese satelliet-televisie-nuuskanaal het in 1996 begin uitsaai, met die hoofkwartier en die uitsaaisentrum in Doha.
Die Emiri Diwan.
Katar is 'n emiraat waarin die oorerflike staatshoof die emir is, en die regeringshoof is die premier. 'N Eenkamerige adviesraad, oftewel Majlis al-Shura, bestaan ​​uit 35 aangestelde lede. Sedert 1970 is geen wetgewende verkiesing gehou nie. Nege-en-twintig lede word verkies tot die Sentrale Munisipale Raad, wat 'n beperkte raadgewende bevoegdheid oor munisipale dienste het. Die eerste munisipale verkiesing is in Maart 1999 gehou, gevolg deur die verkiesing in April 2007.
Die stad Doha is afgeleë met die munisipaliteit Dawhah, wat ook 'n enklave in die Al Rayyan-munisipaliteit insluit, waarin die nywerheidsgebied, suid van Doha, geleë is. Vir statistiese doeleindes word die munisipaliteite verder onderverdeel in sones, wat weer in blokke onderverdeel word.
Qatar, wat sedert die middel van die 1800's deur die al-Thani-familie bestuur is, het homself omskep van 'n swak Britse protektoraat wat vir pêrelvorming bekend is, in 'n onafhanklike staat met groot olie- en aardgasinkomste. Katar was in 2007 te midde van 'n ekonomiese oplewing ondersteun deur die groeiende produksie van aardgas en olie. Die ekonomiese beleid was gefokus op die ontwikkeling van die nie-geassosieerde aardgasreserwes in Katar en die verhoging van private en buitelandse beleggings in nie-energiesektore. Dit het Qatar in staat gestel om 'n inkomste per capita te bereken wat in 2007 op $ 80.900 was - die hoogste ter wêreld.
Baie van Qatar se olie- en aardgas rykdom is sigbaar in Doha, wat die ekonomiese sentrum van die land is. Doha is die tuiste van die hoofkwartier van die land se grootste olie- en gasondernemings, waaronder Qatar Petroleum, Qatargas en RasGas. Doha het in 2008 vinnig ontwikkel - meestal die resultaat van Sheikh Hamad bin Khalifa se moderniseringsprogram.
Mense wat nie Qatari-burgers is nie, word toegelaat om grond in verskillende gebiede van Doha te koop, waaronder die Wesbaai-strandmeer, die Katar-pêrel en die nuwe Lusail-stad. Eienaarskap deur buitelanders in Katar is geregtig op 'n hernubare verblyfpermit wat hulle in Katar kan laat woon en werk.
'N Toename in die stad se bevolking, met meer as 60.000 tussen 2004 en 2006, het die pryse van vaste eiendom op die verhoog gebring. Die Lusail City-projek, wat noord van Doha gebou word, sal uiteindelik 200,000 mense huisves. Doha het in 2008 meer as 50 torings in aanbou, waarvan die grootste die Dubai Towers was, terwyl 39 nuwe hotelle by Qatar se groeiende toerismemark aansluit en teen 2009 ongeveer 9 000 nuwe kamers toegevoeg het.
Doha het 'n uitstekende padnetwerk vir privaat motors en taxi's, met die belangrikste vervoermiddel. Daar is 'n uitgebreide busstelsel, maar daar was geen metro-stelsel in 2008 nie.
Die Doha Internasionale Lughawe is die middelpunt van Qatar Airways, terwyl die nuwe Doha Internasionale Lughawe, wat onder konstruksie oos van die huidige lughawe gebou word, na verwagting 'n kapasiteit van 50 miljoen passasiers sou hê, nadat dit in 2015 voltooi is. Corniche. Die sentrale ligging bring probleme met verkeer en besoedeling mee, daarom word 'n nuwe hawe beplan.
Die skyline van Doha vanaf die suidekant van Dohabaai, met die Museum of Islamic Arts op die voorgrond.
Islamitiese sentrum in Doha. 'N Aansig oor die Doha Corniche.
Doha het 'n bevolking van die metropolitaanse gebied van 612 707 in die 2004-sensus aangeteken, 'n toename van 217 294 in 1986. As gevolg van die groot toestroming van inkomende inwoners is daar 'n tekort aan behuising.
Die demografie van Doha is ongewoon deurdat die meerderheid inwoners uitgewekenes is, terwyl die Katariese burgers 'n minderheid vorm. Die meeste uitgewekenes kom uit Suid-Asiatiese lande, veral Indië, Pakistan en Bangladesh, met groot getalle uit die Levant-Arabiese lande, Egipte, Noord-Afrika en Oos-Asië, en ander uit die Verenigde State, Kanada, Frankryk, Suid-Afrika, Verenigde Koninkryk en Noorweë. Veertig persent van die bevolking van Katar was in 2004 Arabies, 18 persent Indiërs, 18 persent Pakistanse, tien persent Iraanse en ander het 14 persent uitgemaak.
Arabies is die amptelike taal, terwyl Engels gereeld as tweede taal gebruik word.
Alhoewel die amptelike godsdiens Islam is, het die Emir in 2006 en 2007 grond toegeken om kerke te bou. In Maart 2008 is die eerste Katolieke Kerk geopen, hoewel Christelike simbole nie vertoon is nie. Vyf ander kerke was in aanbou. Moslems het in 2004 77,5 persent van die bevolking van Katar uitgemaak, Christene 8,5 persent en ander 14 persent.
Onderwys was 'n fokuspunt van die Qatari-regering. Benewens die Universiteit van Katar, wat in 1973 gestig is, het die regering ander universiteite versoek om kampusse in Doha te vestig, veral by Education City. Dit sluit in: Virginia Commonwealth University, Cornell University, Texas A&M University, Carnegie Mellon University, Georgetown University School of Foreign Service, Northwestern University, College of the North Atlantic, CHN University, University of Calgary en Qatar Leadership Academy.
Doha is ook die tuiste van baie internasionale skole wat gevestig is vir sy buitelandse gemeenskappe, soos Qatar Academy, Qatar International School, die American School of Doha, Doha College, DeBakey High School for Health Professions, die Qatar Canadian School en die MES Indian School.
Uitsig oor die Sportstad tydens die 2006-openingseremonie vir Asiatiese Spele.
Doha het 'n aantal sportstadions, waarvan baie opgeknap is vir die 15de Asiatiese Spele, wat in Desember 2006 gehou is, en waarvoor Doha $ 2,8 miljard aan die voorbereiding bestee het. Doha was ook die gasheer vir die 3de Wes-Asiatiese Spele in Desember 2005, sal na verwagting die 2011 Asiatiese Binnenshuise Spele aanbied, en sal ook die eindronde aanbied vir die 2011 AFC Asian Cup. Katar wil die sporthoofstad van die streek wees.
Sportlokale sluit in: Hamad bin Khalifa-stadion, Thani bin Jassim-stadion, Jassim Bin Hamad-stadion (Al Sadd-stadion), Al Rayyan-stadion, Al-Arabi-stadion, Hamad Aquatic Centre, Khalifa International Stadium (die belangrikste lokaal vir die 2006-Asiatiese Spele) , die Khalifa Tennisstadion, en die Qatar Sports Club Stadium.
ASPIRE Academy, wat in 2004 van stapel gestuur is, is 'n sportakademie met die doel om atlete van wêreldgehalte te skep. Dit is in die Sports City-kompleks geleë, wat ook die Khalifa International Stadium, die Hamad Aquatic Centre en die Aspire Tower insluit. Die Grand Prix van Doha vir motorfietsry van Doha word jaarliks ​​gehou by die Losail International Circuit, net noord van die stad.
Die muur-stadion word die grootste ondergrondse stadion ter wêreld, wat die Fjellhallen-yshokkie-arena in Noorweë verdwerg, en is die belangrikste lokaal vir die Asiatiese beker in 2011. Doha het 'n bod ingedien vir die Olimpiese Somerspele 2016. Op 4 Junie 2008 is die stad uit die kortlys vir die Olimpiese Spele in 2016 uitgeskakel.
Doha is die hoofstad, die grootste stad en die ekonomiese sentrum van Katar. Baie van die rykdom in olie en aardgas in Qatar is daar sigbaar, en die BBP per capita van Qatar is in 2007 op $ 80 900 geskat - die hoogste ter wêreld. Die stad se rykdom lok talentvolle mense van regoor die wêreld. 'N Toename in die stad se bevolking, met meer as 60.000 tussen 2004 en 2006, het die pryse van vaste eiendom op die verhoog gebring. Doha staan ​​bekend as die ligging van die eerste Wêreldhandelsorganisasie-onderhandelinge, is die tuiste van Education City, 'n gebied gewy aan navorsing en onderwys, en het die wêreld se grootste Asiatiese Spele in 2006 gehou. Katar wil die streek se hoofstad van sport word. Grootskaalse ontsoutingsaanlegte is 'n model vir alle kusstede wat uitgedaag word om voldoende drinkwater te voorsien. Die Qatar National Fishing Company, wat moderne gemotoriseerde vaartuie gebruik, het sy hoofkwartier by die hawe, waar 'n moderne garnaalverpakkingsaanleg gebou is.
Sonsopkoms oor Doha
Die Museum vir Islamitiese Kunste
Al Qutaifiya Lagoon (West Bay Lagoon) naby Doha Gholfklub
↑ Weather Underground, Inc., Doha weer inligting. Op 18 September 2008 herwin.
Crystal, Jill. 1990. Olie en politiek in die Golfheersers en handelaars in Koeweit en Katar. Cambridge Midde-Ooste-biblioteek, 24. Cambridge, Engeland: Cambridge University Press. ISBN 0521366399.
Ferdinand, Klaus, en Ida Nicolaisen. 1993. Bedoeïene van Katar. New York: Thames en Hudson. ISBN 0500015732.
Field, Michael. 1985. Die handelaars die groot sakefamilies van Saoedi-Arabië en die Golfstate. Woodstock, NY: Overlook Press. ISBN 0879519711.
Koolhaas, Rem. 2007. Die Golf. Baden: Lars Muller. ISBN 9783037780886.
Peck, Malcolm C. 1997. Historiese woordeboek van die Arabiese Golf in die Golf. Asiatiese historiese woordeboeke, no. 21. Lanham, Md: Scarecrow Press. ISBN 0810832038.