Flexitarians is diegene wat nog vleis eet, maar slegs deeltyds. Restaurante en kitskettings het hulle gemak, met A & W se weergawe van 'n veggieburger, soos dié wat hierbo gesien is, 'n groot treffer onder kliënte. (Shutter)
Volgens 'n onlangse studie deur Dalhousie Universiteit, byna een uit elke vyf Kanadese het besluit om die hoeveelheid vleis wat hulle verbruik, te verminder of dit uit hul diëte uit te skakel.
Voeg die feit by dat 63 persent van die geskatte 6.4 miljoen Canadees wat die hoeveelheid dierlike proteïene wat hulle verbruik, beperk, is 38 of onder, dit is duidelik dat die ekonomiese invloed van die vleisbeweging slegs kan toeneem. Dis 'n scary gedagte vir steakhouse daar buite.
Maar die voedseldiensbedryf wys dat dit kan aanpas en suksesvol wees in 'n omgewing waar die vraag na dierlike proteïene versnipper word.
In kitskos, A & W se "Beyond Meat Burger" is 'n goeie voorbeeld. Die item uitverkoop 'n maand na sy vrylating op sommige plekke en is na berig word beter verkoop by baie afsetpunte as die ketting se ikoniese tiener Burger.
Die sukses daarvan is te danke aan die beginsel om die aanbod te normaliseer. Die "Beyond Meat Burger" was net deel van die gereelde spyskaart, en het amper dieselfde gelyk as ander topverkopers by die restaurant.
Geen vleispastei nie, maar spesiale sous!
Selfs McDonald's is aanpas. Enigeen kan nou 'n vleislose Big Mac bestel. In sommige afsetpunte wat ek besoek het, het hulle selfs 'n foto van die produk gehad: dit is 'n brood, blaarslaai, tamatie, sous en dit is dit. Geen patty nie.
Dit is wonderlik as jy dink hoe McDonald's hom al dekades as die premier-ambassadeur van die Kanadese vleisbedryf geposisioneer het.
In restaurante voeg meer restaurante vegetariese en veganiese opsies by hul spyskaarte. Sommige stede soos Toronto het nou woonbuurte met trosse veganistiese restaurante en winkels. Beurzen, festivals - skaars 'n week gaan deur sonder om te hoor oor 'n gebeurtenis waar 'n vleislose wêreld uitgestal word. Min meer as 20 jaar gelede, was veganisme amper frons. Vandag word dit dikwels gevier.
En aangesien 20 persent van die Kanadese die hoeveelheid vleis in hul dieet verminder, is die kans dat minstens een persoon in elke sosiale groep of familie 'n vegan of vegetariër is.
Spyskaarte is nou baie meer inklusief, aangesien die meeste dieetvoorkeure geneig is om saam te leef.
'Flexitarians' aan die toeneem
Dit bring ons by die konsep van "flexitarisme" of verbruikers wat bewustelik besluit het om hul vleisverbruik te verminder, maar slegs deeltyds.
Meer as 3.5 miljoen Canadezen beskou hulself as buigsaamers, volgens die Dalhousie-bevindings, of wat sommige bewuste vleiseters kan noem.
Dié groep, die meeste van hulle Baby Boomers, is werklik die brug tussen die massa-voedselpark en die toegewyde vleislose skare. En so is flexitarians diegene wat deur die voedselbedryf geteiken word.
Mense word vir 'n verskeidenheid van redes flexitêr. Gewoonlik is dit buite bekommernis vir die omgewingsvoetspoor van die veebedryf, dierewelsyn of jou eie gesondheid. Of dalk wil flexitarians 'n paar dollar red deur te kies vir 'n goedkoper proteïen alternatief as vleis.
Dit is nie verbasend om te sien dat baie Boomers flexitarians word nie. Sommige mag selfs argumenteer dat die flexitêre Boomers skuldig bevind word ten opsigte van hul lewenslange vleis eetgewoontes.
Generasionele druk is ook werklik. Baie flexitarians het waarskynlik kinders wat vegane of vegetariërs is, of dalk vriende wat nie vleis eet nie.
Dieselfde Dalhousie Universiteit opname dui daarop dat die meeste verbruikers met geen spesifieke dieetvoorkeure tevrede is met opsies wat deur restaurante aangebied word nie. Vegetariërs lyk ook aangenaam, en ook flexitarians, wat die buigbare aard van hul dieet gegee het.
Veganers wil volop-veganistiese restaurante hê
Vir restaurante, is die verskaffing van flexitarians natuurlik minder beswaarlik omdat hul dieetvoorkeure die bedryf en verbruikers meer ruimte bied. Dis die mark waarna A & W se "Beyond Meat Burger" wil streef, dus ons moet nie verbaas wees om 'n toenemende aantal vleisvrye opsies in die toekoms te sien nie. Dit is net die begin.
Vegans is 'n ander storie. Die veganistiese dieet is meer beperkend, wat dit moeiliker maak vir kleinhandelaars om verwagtinge te bestuur. Vegane blyk meestal hoofsaaklik Vegan-restaurante te besoek en mag nie verby kosdiensinstellings waag wat nie heeltemal verbind is tot die streng lewenstyl wat veganisme is nie.
Vir veganers eindig 'n besoek nêrens anders in teleurstelling nie.
Maar die aantal veganistiese restaurante is ook aan die toeneem om 'n groeiende aantal verbruikers te dien wat op soek is na 'n ware veganiese oplossing. Daardie groep sluit natuurlik vegane in, maar ook vegetariërs en jy het dit aanbeveel, flexitarians.
In voedseldienste is die besigheidssaak om meer groenteproteïene te verkoop, baie sterk. Lensies, kekerwortels en pulses in die algemeen is baie minder duur as beesvleis, vark of hoender, ten minste vir nou. Dit sal interessant wees om te sien hoe dinge vir die vleisbedryf ontvou.
Namate die Canadezen minder vleis eet, word restaurante wakker wat bekend staan ​​as flexitarians, diegene wat nie heeltemal vleis opgegee het nie, maar probeer om baie minder te eet. A & W het groot sukses gehad met sy Beyond Meat Burger, gemaak met ertjies, beet en klapper. (Shutter)
Maar ten spyte hiervan is die toekoms blykbaar vir beesvleis, vark- en hoenderprodusente, aangesien byna 83 persent van die Kanadese nog steeds onvoorwaardelik verbind is tot vleisverbruik, volgens die Dalhousie-studie. Die vleisbedryf sal net moet leer dat hul produkte, as proteïenbronne, saam moet bestaan ​​met 'n veel groter verskeidenheid alternatiewe proteïenbronne.
Enige advertensieveldtog wat Kanadese aanbeveel, behoort meer vleis te eet, net sal dit nie meer sny nie, geen woordspeling bedoel nie. Daar moet 'n ander draai en 'n ander benadering wees, en die voedseldiensbedryf blyk te wees vang.