Matteus vertel hierdie gebeure op ’n besondere manier. Hy het sy Evangelie geskryf vir Jode wat tot die Christelike geloof gekom het. Die begrippe see en storm sou by daardie Joods-Christelike lesers bepaalde beelde oproep wat nie dieselfde vir ons beteken nie. In die Joodse denke was see en storm gelykstaande aan destruktiewe, demoniese magte, wat die volk van God in die eindtyd sou bedreig.
Dít is wat Matteus hier wil oordra: In die eindtyd, die tyd tussen die eerste en tweede koms van Christus, moet die kerk die felle aanslag van die Bose verwag. In hierdie tyd sal navolging van Christus duur wees, dit sal alles vra. Wanneer Matteus die storm beskryf, gebruik hy ’n ander Griekse term as Markus en Lukas, naamlik seismos. Dis asof ’n mens dit in die klank daarvan hoor: die katastrofiese tekens van die eindtyd (Matt 24: 3-14). Seismos! Dit moet die kerk verwag, maar dan moet die kerk ook bly vashou aan die wete: Christus is by ons, al die dae tot aan die voleinding van die wêreld.
Ons is egter nie wantrouig nie. Ons is gelowiges. Ons glo en weet: God ís naby, Hy sál red. Moet daarom nie wonder of Jesus in die skuit is nie, maak eerder vir jouself uit of jý in die skuit is en antwoord dan ook eerlik – volg jy Hom werklik? Die Here Jesus is nie dood nie, Hy leef. Ons Here slaap nie, Hy red! Volg Hom met oorgawe!
Hierdie psalm is ’n oproep tot lof wat gegrond is in dit wat God in die geskiedenis gedoen het. God het deur die geskiedenis heen getrou gebly. Verse 1-11 handel oor God se verbond en beloftes aan Abraham en die feit dat Hy dit altyd in stand gehou het. Hierdie getrouheid van God duur voort selfs al was die volk ontrou aan Hom.
Dis hoe wonderlik, getrou en vol liefde God is. Ondanks die ontrouheid van die volk bly God steeds getrou aan sy verbond met die volk. God onthou sy verbond en beloftes, al sou sy volk, ons as mense, dit dikwels vergeet. Hy as die God van waarheid kan eenvoudig nie ontrou wees teenoor ons nie. Ja, somtyds wil dit vir ons lyk asof God nie getrou is nie en asof Hy van ons as sy volk vergeet het Dit mag soms lyk asof Hy vergeet van sy verbond, maar God vergeet nooit nie. As ons na die geskiedenis kyk, kan ons nie anders nie as om raak te sien dat God van die begin af nog altyd getrou is en bly. God was teenoor sy volk getrou selfs al was hulle nie en het hulle teëspoed beleef. God het nooit van sy verbond vergeet nie. Selfs nie toe sy volk in ballingskap weggevoer is nie. Trouens, deurdat hulle weggevoer is, is hulle herinner aan God se verbond, liefde en getrouheid teenoor hulle.