Al moes ek baklei, breek, buig of vloek. Dit moes net gedoen word. “Hoewel hulle soms oorlog gemaak het, steeds hul geeste en voorvaders aanbid en selfs bekend is daarvoor dat hulle soms kannibalisme toegepas het! – het hulle ook ’n aardse en diepe erkenning van identiteit. Maar van hierdie "hoër, kouer paaie" wend die opkomende digters van die veertigerjare - Opperman, S.J. Pretorius, Ernst van Heerden - hul af, met "harte wat broei oor die stad: glas, sink, beton". Dis nogal problematies as familie hier in die volle sin van die woord beskou word (vader, moeder, kinders, ouers van vader en moeder, broers en susters van vader en moeder, ens.), want dan word die las op die arme hooflid geweldig swaar! Ek stem met Arrian saam. … Harde hande arbeid vir 12 ure per dag bv. klippe kap sal baie gou ‘n boodskap na gemeenskappe deurgee. En die hele wêreld het verwonderd agter die dier aan gegaan" (Op. 13:3).