PressReader - Kuier: 2015-03-25 - VUUR­VEG­TER: Dap­per brand­weer­man ont­snap net-net ver­woes­ten­de vlam­me
VUUR­VEG­TER: Dap­per brand­weer­man ont­snap net-net ver­woes­ten­de vlam­me
’n Ont­plof­fing ty­dens die on­lang­se brand in die Suid-Skier­ei­land het hom am­per sy le­we ge­kos, maar hy sit glad nie in sak en as daar­oor nie. Sy fo­kus is nou op ge­sond word. DEUR AMY JOHN­SON
Sy sto­rie klink soos uit ’n mo­vie, be­hal­we dat hy nie ’n stunt­man of ’n Hol­ly­wood-ak­teur is nie. Frank For­bay (47) was deel van die span brand­be­stry­ders wat die on­lang­se ver­woes­ten­de brand in die Suid-Skier­ei­land moes pro­beer blus na­dat dit al­les in sy pad ver­swelg het. Hy het erns­ti­ge be­se­rings op­ge­doen, maar is spyt oor niks en is dank­baar dat hy met sy le­we kon weg­stap.
Die brand het men­se van o­ral­oor laat gons en vir ’n week lank was die plaas­li­ke en in­ter­na­si­o­na­le kol­lig op die dap­per mans en vroue wat on­ver­poos ge­werk het om die Go­li­at van ’n brand in een van die wê­reld se guns­te­ling-be­stem­mings te blus.
Dui­sen­de hek­taar grond is ver­woes en tal­le men­se se hui­se is in puin ge­lê na­dat die brand op 1 Maart uit­ge­breek het. Die brand is in be­dwang ge­bring, maar ’n dag la­ter is dit weer deur sterk win­de aan­ge­blaas. Die brand het vin­nig na Ou Kaap­se Weg, C­hap­mans­piek, Hout­baai en To­kai ver­sprei en hon­der­de brand­be­stry­ders het dae lank ge­spook om die brand on­der be­heer te b­ring. Frank, af­de­lings­be­vel­voer­der van die Kuils­ri­vier-, Bel­har- en M­fu­le­ni­brand­weer­sta­sies bui­te Kaap­stad, was een van hul­le.
VLAM­ME­HEL Die Maan­dag (2 Maart) het vir hom soos el­ke an­der dag be­gin en hoe­wel sy skof eers 08:00 die og­gend moes be­gin, is hul­le weens die erns van die brand al om 04:30 in­ge­roep.
“My werk daar­die dag was om in die ge­bie­de wat ge­raak is, te ry en te kyk waar die ei­en­dom in ge­vaar is en ver­ster­kings in te roep,”ver­tel Frank.
“Toe ons deur die tol­hek by C­hap­mans­piek kom, het men­se ons voor­ge­keer en ge­sê daar is ’n lod­ge wat brand. Ons het toe om­ge­draai en die men­se daar­heen ge­volg.”
Met Frank en sy kol­le­gas se aan­koms by die Tintswa­lo At­lan­tic Lod­ge het die brand net be­gin en vry­wil­li­gers van die Na­si­o­na­le See­red­dings­in­sti­tuut (NSRI) het toe reeds pro­beer om die brand te blus. Frank en sy kol­le­ga was in ’n 4x4-voer­tuig, wat nie reg­tig ge­skik is om dié ti­pe brand te blus nie.
Die sterk wind het die brand ver­er­ger en die vlam­me het vin­nig deur die lod­ge ver­sprei. Boon­op het hul­le geen sein ge­kry in die ge­bied van die lod­ge nie en hy moes op be­weeg na die hoof­weg om die be­heer­sen­trum te kon­tak om ’n ge­skik­te voer­tuig te s­tuur. “Ons was be­sig om die brand uit die gro­ter voer­tuig te pro­beer blus en e­we­skie­lik het daar niks meer wa­ter uit­ge­kom nie. Die vlam­me het vin­nig in my rig­ting be­gin be­weeg en ek het vir my kol­le­ga ge­skree dat ons nog wa­ter no­dig het,”ont­hou hy.
Frank se hand­skoe­ne was sop­nat en hy het dit af­ge­haal so­dat hy ver­stel­lings aan die brand­slang kon maak. Maar bin­ne ’n oog­wink was daar ’n gas­ont­plof­fing in die ge­bou.
“Ek was die e­nig­ste per­soon wat in die pad van die deur ge­staan het en dit was se­ker meer as 1000°C wat ver­by my be­weeg het. Ek kon voel hoe die vel van my han­de af­smelt. ’n Warm­te het deur my lig­gaam be­weeg en ek het toe ’n ja­cuz­zi ge­sien. My eer­ste in­stink was om daar­heen te hard­loop en ek het ge­sig eer­ste daar­in ge­duik. Toe ek af­kyk na my han­de, het ek ge­dink dis hoe my ge­sig ook lyk. Al wat ek ge­dink het, was ge­na­de, ek is scar­red for li­fe. Dit het ver­skrik­lik ge­brand en die koue wa­ter in die ja­cuz­zi het ge­help om die pyn te ver­lig.”
Hy het hom­self toe in ’n be­nou­de po­si­sie be­vind, want die ja­cuz­zi was in die pad van die vlam­me wat blits­vin­nig in daar­die rig­ting be­weeg het.