Hysfooi dwing kinders om op 22 verdiepings te klim vir middagete - Nuwe resepte - 2021
Hysfooi dwing kinders om op 22 verdiepings te klim vir middagete
'N Hysbakfooi van 'n gebou verhoed dat skoolkinders middagete bereik
Laerskoolleerlinge is verplig om 22 trappe op te stap vir middagete sedert die gebou 'n hysbakgeld begin hef het.
'N Bestuursonderneming van 'n gebou was so moeg daarvoor dat mense hul hysbakke gebruik, dat hulle vir ritte begin betaal het, maar nou moet skoolkinders verskeie trappe klim om middagete te kry.
Volgens Shanghaiist is die gebou 'n woonbuurt in Kunming, in die suidweste van China, met restaurante wat middagete op laerskole bedien, op verdiepings 5, 20 en 22. Vanweë die restaurante was daar elke dag soveel kinders wat op en af ​​was die gebou besluit om 5 yuan, oftewel 80 sent, te hef om die hysbak te ry. Die boubestuur sê die fooi dek die onderhoud van die hysbakke, wat meer diens benodig weens die verkeer. Maar as gevolg van die aanklag word baie laerskoolkinders gedwing om elke dag voor middagete 22 trappe te klim. Dit is baie vir klein kinders, wat na berig word gereeld tot trane verminder deur die moeite.
Ouers is ontsteld oor die aanklag, maar dit is volgens berigte wettig dat die boubestuur 'n hysboutarief hef. Die polisie sê die hoofdoel is waarskynlik om die restaurante weg te jaag, maar as die kinders middagete klim, klink dit nie asof die fooi die restaurante se besigheid nog gekos het nie. Die restaurante het na bewering met die gebou onderhandel, en die fooi is tydelik gekanselleer terwyl besprekings plaasvind.
Nero Wolfe is 'n fiktiewe karakter, 'n briljante, groot, eksentrieke leunstoel -speurder wat in 1934 deur die Amerikaanse raaiselskrywer Rex Stout geskep is. Wolfe is in Montenegro gebore en hou sy verlede donker. Hy woon in 'n luukse bruinsteen in West 35ste Straat in New York, en hy is huiwerig om sy huis te verlaat vir besigheid of enigiets wat hom daarvan weerhou om sy boeke te lees, sy orgideë te versorg of die fynproewersmaaltye te eet wat sy sjef voorberei het, Fritz Brenner. Archie Goodwin, Wolfe se skerpsinnige, dapper jong vertroulike assistent met 'n oog vir aantreklike vroue, vertel die sake en doen die beenwerk vir die speurgenie.
Stout publiseer 33 romans en 41 romans en kortverhale met Wolfe van 1934 tot 1975, waarvan die meeste in New York afspeel. Die verhale is aangepas vir film, radio, televisie en die verhoog. Die Nero Wolfe -korpus is genomineer vir die beste raaiselreeks van die eeu in Bouchercon 2000, die grootste raaiselbyeenkoms ter wêreld, en Rex Stout was genomineer vir die beste raaiselskrywer van die eeu.
Hoe skoolmiddagete die nuutste politieke slagveld geword het
Die middagete dames was mal oor Marshall Matz. Vir meer as 30 jaar het hy in die sale en agterkamers van Washington gewerk vir die 55 000 lede wat betaal is by die School Nutrition Association, die mans en steeds meestal vroue wat Amerika se middagete-programme bestuur. Hulle was nie die grootste kliënte van sy onderneming nie - dit sou maatskappye soos General Mills of Kraft gewees het - maar Matz het selfs in die laat 60's woedend en onbeskaamd die middagete gedompel met die respek wat hulle nie altyd in die kafeteria gekry het nie. . Baie van die lede van die vereniging het hom as 'n dierbare kollega beskou. 'Hy sou vir almal sê:' Jy is 'n baie beter lobbyis as ek. Dit is hoe u dinge regkry, '' sê Dorothy Caldwell, wat in die vroeë 1990's 'n termyn as president van die vereniging was. "En mense hou daarvan."
Matz het gereeld vir die middagete gesê dat hulle voorste krygers was in die stryd om beter te eet, en hulle het ook daarvan gehou. Elke skooldag het hulle meer as 30 miljoen middagetes opgedis, wat almal deur belastingbetalers gesubsidieer is. Hulle het ook ongeveer 13 miljoen gesubsidieerde ontbyte bedien. Baie studente het meer as die helfte van hul daaglikse kalorieë op skool gekry. Min werkers, binne die regering of buite, het meer gedoen om die gesondheid van kinders te bepaal.
Toe Michelle Obama dus Let's Move !, haar veldtog teen vetsug in 2010 begin, was die lede van die School Nutrition Association haar natuurlike bondgenote. Die gemiddelde gewig van die Amerikaanse kind het sedert die tagtigerjare teen 'n onrusbarende tempo gestyg, en nou was een uit elke drie Amerikaanse kinders vetsugtig of oorgewig. Een onlangse studie het bevind dat teen 2030 meer as die helfte van die volwasse bevolking gevaarlik oorgewig sou wees, wat miljoene gevalle van diabetes, beroerte en hartsiektes kan veroorsaak. Navorsers by die Institute of Medicine het intussen nuwe aanbevelings voltooi om skoolmaaltye aan die nasionale dieetriglyne te voldoen, en die kongres was op die punt om die skool-middagete-program weer te magtig. Dit het die Withuis 'n opening gegee. As daar 'n oorlog was om te veg teen vetsug by kinders, sou skoolkafeteria die perfekte plek wees om dit te doen.
Daardie jaar het die Obama-administrasie agter die Healthy, Hunger-Free Kids Act gestaan, 'n ambisieuse wetsontwerp wat streng nuwe voedingstandaarde sou oplê vir alle voedsel wat in openbare skole verkoop word. Volgens die skrywers van 'n geslag wat op Lunchables en Pizza Hut grootgemaak is, kon hulle leer om volkoringpasta en geroosterde blomkool lief te hê. Kinders sou meer energiek wees, beter in staat wees om in die klas te konsentreer en veral nie meer vetsugtig te wees nie. Maar om die wetsontwerp goed te keur, moes die Withuis nie net Demokrate en Republikeine in die kongres inroep nie, maar ook 'n magdom oorvleuelende en mededingende belangegroepe: die vervaardigers wat kos aan skole verskaf het, die voedingskundiges wat wou hê dat dit meer gesond moes wees en die middagete dames wat kinders sou moes kry om dit te eet.
Min mense het verstaan ​​hoe hulle hierdie afwegings beter kon bereik as Marshall Matz, deels omdat hy dit beliggaam het. Hy het sy vroeë loopbaan deurgebring om senator George McGovern, 'n demokraat, te adviseer wat in die 1970's en 1980's pogings gelei het om federale voedingsprogramme te verdedig en uit te brei. Matz het vir groot voedselbelange gewerk, maar hy beskou homself steeds as 'n voedingsadvokaat. Hy het die Obama -veldtog oor landboukwessies geadviseer en selfs een van die voormalige presidente van die School Nutrition Association gehelp om 'n pos in die nuwe administrasie te kry. Hy het sy toegang tot die Withuis waardeer, maar sy vriende in Washington het my diep geglo dat tweeledigheid in die kongres die skool-middagete-program kon verduur.
Vir Matz het dit duidelik gelyk dat 'n winskopie bereik kon word. Hy het die middagete - 'n term wat byna niemand in Washington in die openbaar en byna almal privaat gebruik - aangeraai om die wetgewing te ondersteun, al bied dit nie soveel geld as wat hulle wil hê nie. Onder druk om besorgd te wees oor vetsug by kinders, ondersteun voedselondernemings dit ook: Met nuwe befondsing van 4,5 miljard dollar in die volgende tien jaar het die wetsontwerp baie nuwe sake verskaf, en hul lobbyiste kon altyd later die besonderhede masseer. Die Wet op Gesonde, Hongervrye kinders word in 2010 wet, met oorweldigende steun in die kongres.
Maar namate die regering die breë riglyne in spesifieke reëls begin omskep het - spesifieke reëls met spesifieke gevolge vir spesifieke spelers - het die lewe moeiliker geword. Wat begin het as 'n oorlog teen vetsug, het in 'n oorlog geword tussen eertydse bondgenote. Republikeine val nou die nuwe reëls aan as 'n inbraak deur die oppasser deur die eerste vrou. Voedselondernemings, wat beweer dat die nuwe standaarde te streng is, het miljoene dollars spandeer om dit te vertraag of te verander. Sommige studente het met hul vurke gestem en geweier om maaltye te eet wat volgens hulle vreeslik smaak.
Verlede somer het die School Nutrition Association Matz gestort. In die klein wêreld van die voedsel -lobbyiste in Washington, het die besluit onophoudelike skinder en bespiegeling ontlok. Matz het min gesê oor die skielike wending, selfs vir vriende. 'Ek was nie gelukkig nie', onthou Dorothy Caldwell. Verskeie jare lange lede het met min geluk die professionele personeel van die vereniging ingedruk vir meer inligting, en die antwoord het hulle gou duidelik geword: Die middagete neem ook kant.
Vandag is die School Nutrition Association die hardste en mees openbare kritikus van Washington oor die Healthy, Hunger-Free Kids Act. Selfs terwyl hulle beweer dat hulle die daad ondersteun, het die middagete die skoktroepe geword in 'n soms absurde komplekse stryd om die Obama-administrasie se agenda teen vetsug terug te keer. Sommige Demokrate in die Kongres vrees dat as Republikeine hierdie herfs beheer oor die Senaat kry, die hervorming van Obama binne 'n jaar vernietig sal word-en daarmee saam die regering se enigste beste wapen teen vetsug by kinders. 'Dit is 'n uitputtingsoorlog op hierdie stadium,' het 'n kongreshulp vir my gesê. 'Op die oomblik is ons in die fase waarin u 'n agteruitgang wil beveg om soveel as moontlik grondgebied vas te hou.
Die federale skool-middagete Die program het altyd oorlogsmetafore genooi, en nie sonder rede nie: dit was die Amerikaanse weermag wat die gevolge van die nasionale veiligheid van 'n gesonde middagete eers gevorder het. In die lente van 1945, aan die begin van die Koue Oorlog, het genl Lewis B. Hershey, 'n voormalige skoolhoof wat hom by die gewapende magte aangesluit het voor die Eerste Wêreldoorlog, voor die Huis Landboukomitee 'n streng waarskuwing gelewer. Hershey was die hoof van die selektiewe diensstelsel - die konsep - en hy het aan die wetgewers gesê dat soveel as 40 persent van die verwerpte afgevaardigdes van die hand gewys is weens swak dieet. 'Of ons nou oorlog gaan voer of nie, ek dink wel dat ons gesondheid moet hê as ons gaan oorleef,' het hy getuig.
Binne 'n jaar het 'n meerderheid wetgewers van beide partye vir die National School Lunch Act gestem. Die wet verklaar dit "die beleid van die kongres, as 'n maatstaf vir nasionale veiligheid, om die gesondheid en welsyn van die kinders van die land te beskerm." In die lig van baie programme geïnspireer deur die Departement van Verdediging, het die School Lunch Program grootliks gegroei omdat dit iets vir almal gebied het. In die komende dekades sal die Departement van Landbou miljarde dollars na state en skooldistrikte stuur om die koste van skoolmaaltye te dek en miljarde meer te bestee om oortollige plaasprodukte vir die skole aan te koop. Die program is aansienlik uitgebrei onder Richard Nixon, wat probeer om te verseker dat arm kinders hul skoolmaaltye gratis kry, en teen die middel van die sewentigerjare het dit 25 miljoen kinders gevoed.
Jimmy Carter het in sy laaste ampstermyn subsidies vir skool-middagete gering gesny, en Ronald Reagan het aangevoer dat die regering nie maaltye moet subsidieer vir kinders wat dit kan bekostig nie, selfs nog dieper gesny. Sy administrasie het ook die dieetvereistes aangepas: Onder ander veranderinge kan sommige speserye as groente beskou word. Teenstanders van die besnoeiings het vinnig daarop gewys dat volgens die regulasies selfs ketchup in aanmerking kan kom - 'n opmerking wat tot aansienlike bespotting in die pers gelei het.
Die speseryreël het nie gehou nie, en ook nie Reagan se snye nie. Maar hulle het gehelp om 'n groot transformasie in die manier waarop skole kos verskaf, te versnel. Die meeste distrikte vereis dat voedseldiens genoeg inkomste verdien om uitgawes, insluitend arbeid, te dek. Die gemiddelde skoolvoedingsdirekteur is nie anders as die uitvoerende hoof van 'n middelgrootte spysenieringsonderneming nie, maar 'n skool vir 'n verhuurder en 'n spyskaart wat deur die regering gereguleer word. Met laer subsidies het die middagete dames goedkoper kalorieë nodig gehad, en hulle het hulle tot die toenemend doeltreffende verwerkte voedselbedryf gewend om dit te vind. Skoolkafeteria begin ook meer staatmaak op inkomste uit sogenaamde kompeterende kosse-versnaperinge en middagetes wat nie deur die federale riglyne gereguleer word nie en "meeding" met die gewone skoolmiddagete op kafeteria à la carte-reëls. Sommige distrikte het selfs transaksies met McDonald's, Chick-fil-A en ander kitskoskettings aangegaan om weergawes van hul kommersiële produkte direk aan skoolkombuise te verkoop.
Die kinders was mal daaroor - en so ook min of meer die middagete. Die voedselindustrie het hul programme laat neurie, dit het dit moontlik gemaak om honderde of duisende maaltye te bedien, dikwels sonder werkende kombuise, tydens middagete van so kort as 25 minute. Groot voedselondernemings het op alle maniere vennote geword: die meeste het geassosieerde lidmaatskap van die School Nutrition Association en het dit gehelp om dit te finansier met reklame en ledegeld in die bedryf.
Voedingkundiges was minder tevrede met die status quo. In plaas daarvan om kinders bloot te stel aan 'n verskeidenheid kosse, het skoolmaaltye geneig om hul drange te bederf. Daar was baie wit rolle en patat, maar nie baie blaargroentes of volgraan nie. Selfs nadat baie skoolvoedselondernemings vordering gemaak het met die vermindering van vet en sout in hul produkte, bevat die gemiddelde skoolmiddagete in 2009 steeds 1,375 milligram natrium, byna twee keer soveel as wat die federale dieetriglyne vir 'n enkele maaltyd aanbeveel. Die ergste van alles was dat mededingende voedsel - meestal nageregte, sout snacks en pizza - 277 kalorieë per dag bygevoeg het aan die dieet van die kinders wat dit gekoop het.
In een opsig was die skool-middagete-program al te suksesvol. Die weermag het nie meer probleme ondervind om goed gevoed jong Amerikaanse mans en vroue te vind nie. Volgens 2009 is volgens die departement van verdediging meer rekrute weggelaat weens vetsug as om enige ander mediese rede. Die rekrute was, soos 'n brief onderteken deur dosyne afgetrede generaals en admirale, "te vet om te veg".
Die eerste skoot in die kafeteria -oorloë is in Januarie 2011 afgedank. Dit was toe dat 'n span dieetkundiges, ekonome en voedingkundiges by die Departement van Landbou volgens die voorskrifte van die nuwe wet die hersiene etepatroon vir skoolontbyt en middagete bekend gemaak het. Die reëls gee 'n uiteensetting van wat skole - en by uitbreiding, hul verskaffers - sou moes doen om staatsubsidies te ontvang. Beide groepe is getref deur hoe aggressief die nuwe reëls was. Binne 'n paar jaar sou skole al hul brood en pasta in volgraanvariëteite moes verander. Binne 'n dekade moet die gemiddelde soutinhoud van 'n middagete op hoërskool met ongeveer die helfte verminder word. Toe die skooljaar in die herfs van 2012 begin, sou middagete twee keer soveel vrugte en groente moet bied, en studente moes minstens die helfte daarvan neem. Terselfdertyd moes bordjies minder 'styselagtige groente' hê, duidelike kodewoorde vir friet.
Die styselgroente-lobby was vinnig aanstoot neem. "Ons het geen guns gevind met pogings om sekere groente te verf nie, omdat dit om ongespesifiseerde redes minder gesond is as ander groente," het Kraig R. Naasz, die hoof van die American Frozen Food Institute, gesê, wat ongeveer 500 vervaardigers van bevrore voedsel verteenwoordig. en groente, verduidelik dit. Die lobby vir aartappels en bevrore kos het 'n aantal briewe van wetgewers aan Tom Vilsack, die landbousekretaris, georkestreer wat die lae koste en die hoë kaliuminhoud van die aartappel prys. Toe Vilsack voor die senaat gaan om sy begrotingsaanvraag vir die jaar te bespreek, het senator Susan Collins van Maine, 'n staat wat een van die land se grootste produsente van spuds is, na die verhoor gery met 'n aartappel in die een hand en 'n kop ysblaarslaai -niemand se idee van 'n voedingsdigte groente nie-in die ander. 'My vraag, meneer die sekretaris,' het Collins gevra, 'is: Wat het die departement teen aartappels?'
Dit was intussen 'n geringe skermutseling in vergelyking met die stryd om pizzasous. Pizza is een van die gewildste produkte van die skoolvoedselondernemings wat skole jaarliks ​​meer as $ 450 miljoen koop. Onder die ou reëls kan maatskappye pizza -skywe bemark as 'n produk wat korrels, proteïene en 'n vol porsie groente kombineer. Dit was moontlik danksy 'n jarelange leemte: Eerder as om die twee eetlepels tamatiepasta op 'n porsie pizza as twee eetlepels tamatiepasta te tel, kan hulle dit as agt eetlepels tamaties tel, en die teorie is dat dit op 'n stadium voordat dit verwerk word , het die twee eetlepels bestaan ​​in die vorm van verskeie hele tamaties.
Die nuwe reël het twee eetlepels tamatiepasta as twee eetlepels tamatiepasta getel, nie meer nie-'n verandering wat die volle aandag van die Schwan Food Company, 'n bevrore voedsel in privaat besit in Minnesota, met 14 000 werknemers en ongeveer $ 3 miljard gekry het in jaarlikse verkope. Schwan vervaardig ongeveer 70 persent van alle pizza wat in Amerikaanse skole verkoop word. In die openbaar beklemtoon Schwan sy vooruitstrewende pogings om meer gesonde snye te skep wat aan die nuwe vereistes voldoen, met volgraankorsies en laevetkaas. Minder openbaar, in kommentaar aan die V.S.A., het die onderneming 'n reeks besware aangeteken, wat wissel van sentimenteel tot wetenskaplik. 'Baie van die produkte wat met tamatiepasta gemaak word, is 'n beroep op kinders en help om deelname aan die skoolmaaltydprogram te behou,' het die maatskappy gewaarsku, terwyl hulle ook volgehou het dat die finale verlaging van natrium 'onmoontlik sou wees sonder beduidende tegnologiese vooruitgang'. (Die Akademie vir Voeding en Dieetkunde het onder meer saamgestem met die soutbeoordeling.) Boonop sou studente, as hulle natrium aggressief verminder in die middagete by die skool sonder ooreenstemmende veranderinge in tuis- en restaurantmaaltye, die skool se middagete soet en smaakloos vind.
Die Withuis wou hê Vilsack moet vasstaan. Hulle beskou besware teen die tamatie-reël as klassieke smeking met spesiale rente. Die middagete het intussen 11 bladsye kommentaar ingedien waarin hulle gevra het dat baie van die nuwe reëls vertraag of heroorweeg word, en amptelik het hulle met Schwan ooreengekom oor die tamatiepasta. Marshall Matz bevind hom, nie vir die laaste keer nie, in die middel. Die administrasie, veral die landbousekretaris, was geïrriteerd oor die kommentaar - het die middagete nie die rekening onderskryf nie? - en Matz was versigtig. Maar toe die president van die middagete 'n brief aan die Withuis stuur waarin hy belowe om nou saam met Vilsack te werk, was baie in die bedryf woedend. Hulle beskou dit as 'n verskoning, miskien ontwerp deur Matz in 'n poging om die administrasie se rommelige vere te kalmeer. Sommiges was van mening dat Matz sy persoonlike oortuigings en die begeerte om naby die Withuis te bly, die regte belange van die vereniging oortref. Gary Vonck, 'n senior uitvoerende beampte by een van die land se grootste makelaars vir skool-middagete-produkte en jarelange bedryfsadviseur van die School Nutrition Association, het vir my gesê dat 'daar baie kere was dat mense nie met hom saamstem nie'.
In voedselkringe is OFW Law, die boetiek- en lobbyfirma waar Matz 'n vennoot is, bekend vir sy tweeledige lys lobbyiste en sy lang lys kliënte in die voedselbedryf, sommige met mededingende belange oor wetgewende of regulerende aangeleenthede. Matz was nie net 'n voorstander van die middagete nie, wat die verpligte vrugte-en-groente-vereiste wou afskaf. Selfs bondgenote het vir my gesê Matz kan vaag wees oor watter kliënt hy in 'n gegewe vergadering verteenwoordig. Vonck het gesê: 'Ek dink Marshall het miskien verkeerd verstaan ​​wat sy rol was in verband met S.N.A.
Daardie somer, meer meer as 'n dosyn voedselondernemings, waaronder Schwan en een van sy grootste mededingers, ConAgra, het hul eie middagete gewerf. Hulle het tientalle direkteure vir skoolvoeding ingeroep om by 'n nuwe groep aan te sluit, wat hulle die Coalition for Sustainable School Meals-programme genoem het. Om die nuwe groep te bestuur, het hulle 'n voormalige S.N.A. amptenaar met die naam Barry Sackin.
Die regering wou hê dat kinders minder pizza moet eet, het Sackin my nie lank gelede vertel nie. 'Hoe gaan u agter die pizza -ondernemings aan sonder om hulle aan te val?' vra hy. 'U beperk die tamatiesous,' het hy gesê, soos 'n man 'n aggressie beskryf wat nie sou bly staan ​​nie. In Mei vlieg Sackin na Washington om te getuig voor die onderwyskomitee van die huis, wat toesig hou oor die skoolvoedselprogram. Die reëls sal die middagpryse laat styg, het hy gesê. En met watter doel? Skoolmaaltye was reeds die mees gesonde maaltye wat baie kinders geëet het. Die langdurige natriumverlaging sal duur wees, en kinders sal nie noodwendig die laersoutvoedsel eet nie.
Die assistent van die Amerikaanse prokureur, Phil Green, het aan jurielede gesê dat Deuman die meisie tydens die mondelinge verkragting vermoor het, en daarna het hy die hele nag die scenario's oorweeg om aan te dui dat sy aan 'n toevallige oorsaak gesterf het.
Hy het nie 911 gebel nie, maar het telefonies vir Maitland gesê dat hul dogter nie asemhaal nie en waardevolle tyd mors wat haar lewe kon red.
Toneel: Tien lede van dieselfde gesin het in hierdie motorhuis in Suttonsbaai, Michigan, op grond van Chippewa -Indiane gewoon
Green het gister gesê: 'Dit was 'n baie moeilike saak vir almal om te hoor.
'Dit is omtrent so gruwelik as wat dit raak. Dit is 'n tragiese werklikheid hier. Hy het dit wel gedoen.
'' N Pragtige meisie van 15 weke het haar lewe verloor, haar toekoms verloor weens sy behoefte aan seksuele bevrediging. '
Hy het die baba se ma, Natasha, toegejuig omdat sy namens die vervolging getuig het, ondanks 'n verlies wat niemand ooit hoef te verduur nie '.
Volgens Michigan Live het hy aan jurielede gesê: 'Dit was geen toeval nie. Sy kon nie omdraai nie, nog minder kruip.
'Sy kon beslis nie die hindernisse op haar bed, die kussings, oorkom om op die vloer te beland nie. Selfs as (sy het), hoe gaan sy die kondoom opsuig? '
Uiteindelik het hy gesê: 'Dit is moeilik om iets meer aanstootlik voor te stel as die mondelinge verkragting van 'n baba van 15 weke.'
Juriste het ook gehoor van getuies wat as kinders beweer het dat hulle ook seksueel misbruik is deur Deuman.
Die prokureur het aangevoer dat sy kliënt 'n trotse vader was en dat die motorhuis wat hulle met tien ander mense gedeel het, 'n 'ongeluk was wat wag om te gebeur'.
Volgens hom het aanklaers sy kliënt onregverdig uitgebeeld as 'n 'ongebreidelde seksgenoot'.
Bylaag tot 35.151 (c)
(d) Omvang van dekking. Die 1991-standaarde en die 2010-standaarde is van toepassing op vaste of ingeboude elemente van geboue, strukture, verbeterings op die terrein en voetgangerroetes of voertuie wat op 'n perseel geleë is. Tensy dit spesifiek anders vermeld word, verduidelik of illustreer die adviesnotas, aanhangselnotas en syfers in die 1991 -standaarde en die 2010 -standaarde die vereistes van die reël; dit stel nie afdwingbare vereistes nie.
(e) Inrigtings vir maatskaplike dienssentrums. Groepshuise, halfpadhuise, skuilings of soortgelyke instellings vir maatskaplike dienste wat tydelike slaapplekke of wooneenhede bied wat onder hierdie afdeling van toepassing is, moet voldoen aan die bepalings van die 2010 -standaarde wat van toepassing is op residensiële fasiliteite, insluitend, maar nie beperk nie tot , die bepalings in artikels 233 en 809.
(1) In slaapkamers met meer as 25 beddens wat deur hierdie afdeling gedek word, moet ten minste 5% van die beddens 'n duidelike vloeroppervlakte hê wat voldoen aan artikel 806.2.3 van die 2010 Standaarde.
(2) Fasiliteite met meer as 50 beddens wat onder hierdie afdeling gedek word en wat badgeriewe vir algemene gebruik bied, moet ten minste een rolstort voorsien met 'n sitplek wat aan die relevante bepalings van artikel 608 van die 2010-standaarde voldoen. Stortstorte word nie toegelaat in plaas van 'n rolstort met sitplek nie, en die uitsonderings in artikels 608.3 en 608.4 vir wooneenhede word nie toegelaat nie. As afsonderlike stortgeriewe vir mans en vroue voorsien word, moet ten minste een rolstort vir elke groep voorsien word.
(1) Die kombuise in wooneenhede met toeganklike slaapplekke met mobiliteitsfunksies (insluitend suites en saamgevoegde slaapkamers) of op vloere met toeganklike slaapplekke met mobiliteitsfunksies, moet draaipunte bied wat voldoen aan artikel 809.2.2 van die 2010 Standaarde en kombuiswerk oppervlaktes wat voldoen aan artikel 804.3 van die 2010 Standaarde.
(2) Meesterslaapkamerwooneenhede met toeganklike slaapplekke met mobiliteitsfunksies moet 'n toeganklike roete deur die eenheid hê ooreenkomstig artikel 809.2 van die 2010 Standaarde.
(3) Woonstelle of meenthuisgeriewe wat deur of namens 'n onderrigplek verskaf word, wat jaarliks ​​gehuur word, uitsluitlik aan nagraadse studente of fakulteite, en geen gebiede vir openbare gebruik of vir algemene gebruik bevat nie programmeer, is nie onderworpe aan die verbygaande standaarde nie en moet voldoen aan die vereistes vir residensiële fasiliteite in artikels 233 en 809 van die 2010 Standaarde.
(1) In stadions, arena's en tribunes word rolstoelruimtes en bykomende sitplekke versprei na alle vlakke, insluitend sitplekke wat bedien word deur 'n toeganklike roete
(2) Byeenkomsterreine wat volgens artikel 221.2.3.1 van die 2010 -standaarde vir rolstoelruimtes en metgeselle horisontaal versprei moet word en sitplekke omring, geheel of gedeeltelik, 'n speelveld of speelarea, moet rolstoelruimtes en metgesitplekke versprei rondom daardie speelveld of prestasiegebied
(3) Rolstoelruimtes en bykomende sitplekke is nie geleë op (of belemmer deur) tydelike platforms of ander beweegbare strukture nie, behalwe dat wanneer 'n hele sitgedeelte op tydelike platforms of ander beweegbare strukture geplaas word in 'n gebied waar vaste sitplekke nie voorsien word nie, om die sitplek vir 'n geleentheid te vergroot, kan rolstoele en metgeselle in die afdeling geplaas word. As rolstoelruimtes en metgeselle nie nodig is vir persone wat in aanmerking kom vir daardie ruimtes en sitplekke nie, kan individuele, verwyderbare sitplekke in die ruimtes en sitplekke geplaas word
(4) Rolprentteaters in stadionstyl moet rolstoelruimtes en bykomende sitplekke op 'n riser of dwarsgange in die stadiongedeelte vind wat aan ten minste een van die volgende kriteria voldoen.
(i) Dit is geleë in die agterste 60% van die sitplekke in 'n ouditorium of
(ii) Dit is geleë binne die gebied van 'n ouditorium waarin die vertikale kykhoeke (soos gemeet aan die bokant van die skerm) van die 40ste tot die 100ste persentiel vertikale kykhoeke vir alle sitplekke is, ingedeel vanaf die sitplekke in die eerste ry (1ste persentiel) na sitplekke in die agterste ry (100ste persentiel).
(1) Nuut geboude of aangepaste strate, paaie en snelweë moet oprit of ander skuins gebiede bevat by enige kruising met randstene of ander versperrings vir toegang vanaf 'n voetgangerpaadjie op straatvlak.
(2) Pasgemaakte of aangepaste voetgangerspaadjies op straatvlak moet oprit of ander hellende gebiede by kruisings na strate, paaie of snelweë bevat.
(1) Residensiële wooneenhede wat ontwerp en gebou of verander is deur openbare entiteite wat te koop aangebied word aan individue, moet voldoen aan die vereistes vir woongeriewe in die 2010 -standaarde, insluitend artikels 233 en 809.
(2) Die vereistes van paragraaf (1) is ook van toepassing op behuisingsprogramme wat deur openbare entiteite bedryf word waar ontwerp en bou van spesifieke wooneenhede slegs plaasvind nadat 'n spesifieke koper geïdentifiseer is. In sulke programme moet die gedekte entiteit die eenhede wat aan die vereistes vir toeganklike funksies voldoen, aan die vooraf geïdentifiseerde kopers met gestremdhede verskaf wat so 'n eenheid aangevra het.
(1) Nuwe konstruksie van tronke, gevangenisse en ander aanhoudings- en korrektiewe fasiliteite moet voldoen aan die 2010 -standaarde, behalwe dat openbare entiteite toeganklike mobiliteitsfunksies verskaf wat voldoen aan artikel 807.2 van die 2010 -standaarde vir 'n minimum van 3%, maar nie minder nie as een, van die totale aantal selle in 'n fasiliteit. Selle met mobiliteitsfunksies moet op elke klassifikasievlak voorsien word.
(2) Veranderinge in aanhouding en korrektiewe fasiliteite. Veranderinge aan gevangenisse, gevangenisse en ander aanhoudings- en korrektiewe fasiliteite moet voldoen aan die 2010 -standaarde, behalwe dat openbare entiteite toeganklike mobiliteitsfunksies moet verskaf wat voldoen aan artikel 807.2 van die 2010 -standaarde vir 'n minimum van 3%, maar nie minder nie as een, van die die totale aantal selle wat verander word tot minstens 3%, maar nie minder nie as een, van die totale aantal selle in 'n fasiliteit, moet mobiliteitsfunksies verskaf wat aan artikel 807.2 voldoen. Veranderde selle met mobiliteitsfunksies moet op elke klassifikasievlak voorsien word. As veranderinge aan spesifieke selle aangebring word, kan aanhouding- en korrektiewe fasiliteitsoperateurs egter hul plig nakom om die vereiste aantal selle van mobiliteitsfunksies te voorsien deur die vereiste mobiliteitskenmerke in plaasvervangende selle te verskaf (ander selle as die waar oorspronklik beplan word), met dien verstande dat elke plaasvervangende sel—
(i) Is op dieselfde tronkperseel geleë
(ii) in die maksimum haalbare mate met ander selle geïntegreer word
(iii) het ten minste gelyke fisiese toegang as die gewysigde selle tot gebiede wat gevangenes of aangehoudenes gebruik vir besoeke, eet, ontspanning, opvoedkundige programme, mediese dienste, werkprogramme, godsdiensdienste en deelname aan ander programme wat die fasiliteit aanbiedings aan gevangenes of aangehoudenes en,
(iv) As dit tegnies onhaalbaar is om 'n plaasvervangende sel binne dieselfde gevangenisplek op te spoor, moet 'n plaasvervangende sel in 'n ander gevangenisplek binne die regstellingsstelsel voorsien word.
Die oorblywende teks van die 2010 Standaarde vir Titel III - die 2004 ADAAG - kan gevind word in 2010 Standaarde vir Titels II en III: 2004 ADAAG
Die see maak ons ​​planeet anders as enige ander wat by die mens bekend is!
Geleë in 'n hoek van Toekomstige wêreld, aan die regterkant van Die land, is die Seë met Nemo en vriende. As u nader kom, sien u 'n tuin met agt beelde van Finding Nemo -karakters, waaronder Nemo, Marlin, Dory en Gil.
& ldquoThe Seas met Nemo en Friends & rdquo is amptelik in Januarie 2007 toegewy om die oorgang van die oorspronklike paviljoen (wat bekend was as The Living Seas) na 'n nuwe een met 'n tema na die gewilde Disney-Pixar-film te voltooi, Opsoek na Nemo.
Die rit deur die aantrekkingskrag in 'n kleurryke omgewing van die koraalrif het tegnologie wat veroorsaak dat die sterre van die rolprent op 'n magiese manier swem te midde van die lewende seelewe van 'n 5,7 miljoen liter soutwateromgewing. & mdash een van die grootste sulke akwariums ter wêreld.
Die see met Nemo en vriende & mdash Board & ldquoclam-mobiles & rdquo en ontmoet meneer Ray en sy klas op 'n uitstappie en leer gou dat Nemo weggedwaal het. Die reis op soek na Nemo bevat bekende karakters soos Dory, Bruce, Marlin, Squirt en Crush. These deep-sea friends inhabit a variety of vibrant vignettes, including the actual aquarium containing more than 65 species of marine life. In the musical finale, Nemo is happily reunited with his class and friends.
Turtle Talk with Crush! & ndash&ndash This interactive show is the headliner in the Seas with Nemo and Friends. It features a computer-animated version of the surfer dude turtle from &ldquoFinding Nemo&rdquo in 10-minute conversations with visitors. Finding Dory characters are also part of the interactive Turtle Talk with Crush show. The whole family will love this attraction!
Bruce&rsquos Sub House &mdash Adjacent to Turtle Talk with Crush, is a hands-on play area geared to kids. The area features some of the more toothy characters of Opsoek na Nemo (including Anchor en Chum) in shark-themed playsets for crawling on, around and through, as well as an open-jawed replica of Bruce the shark (below left), which you can crawl inside &mdash it makes for a great photo op for young and old alike. Along with the opportunity to run off a little steam, kids can learn a few things by lifting the flaps on and reading through the various displays (below right) around the room.
Nemo and Friends! & mdash Worth a trip for folks of all ages. You can search for Nemo and Marlin (Clownfish), Blue Tangs (Dory), Starfish (Peach), seahorses (Sheldon) and stingrays (Mr. Ray). You can also check out the Can You Find Nemo? habitat, the Great Barrier Reef display, the stingray viewing habitat, Mr. Ray&rsquos Lagoon, and my personal favorite, the jellyfish! This exhibit is simple and low budget and yet enchanting, all at the same time.More Nemo and Friends Photos!
At the entrance to the Observation Deck is die Duty Roster, which has the schedule of presentations for the day. &ldquoSea Base Alpha is a working marine research center. We invite all guests to observe the daily research activities at the times listed. A member of the Sea Base Alpha team will be in the Observation Deck to explain the work during each scheduled activity.&rdquo
Die Observation Deck provides another perspective of viewing the sea life.
Three special tours are offered at The Seas with Nemo and Friends for an additional fee, DiveQuest, Epcot Seas Aqua Tour en Dolphins in Depth.
Kinders is lief vir The Seas with Nemo and Friends and especially Turtle Talk with Crush! Children should sit on the floor in the front of the theater.
Sea Base Alpha &ndash Aquatic gifts including dolphin-themed items. This shop has one of the best selections of pavilion specific logo merchandise in all of Epcot! Jy kan vind The Seas with Nemo and Friends T-Shirts, hats, refrigerator magnets, pins, postcards, keychains and more.
Die Seas with Nemo & Friends Pavilion measures 203 feet in diameter, 27 feet deep and contains 5.7 million gallons of salt water. A standard swimming pool holds 20,000 gallons of water. One inch of water from the surface here can fill a standard swimming pool.
Die pavilion uses a reverse-flow filtration system. This process forces impurities in the water to the top, where they flow out with skimmed water. The water is fed into the filter system, then returns to the main environment through the ocean floor. Between these two points is an extensive cleaning system.
Die Pavilion was added to Epcot in 1986 and originally sponsored by United Technologies. It took 22 months to construct the pavilion.
Soos Michael Eisner began the January 1986 Grand Opening of the Seas, Diver Mickey Mouse was joined by Diver Frank Wells to help cut the ribbon.
Until late October 2001, you would have entered two-passenger Seacab vehicles for a three-minute voyage along the ocean floor, through tunnels, past the entire coral reef seen through six-inch thick crystal-clear windows. However, this part of the attraction is now closed. You would have exited the Hydrolators into the Gift Shop and walked into the Sea Base Alpha gebied.
The background music playing outside the pavilion is the original Epcot musiek. Songs include: &ldquoThe Seas&rdquo Music by Patrick Gleason, &ldquoAtlas of the Living World&rdquo Music by Richard Bellis, &ldquoSuited for the Sea&rdquo Music by Ralph Ferrara, &ldquoNitrogen Boogie&rdquo Music by George Wilkins Lyrics by Scott Hennesy Vocals by B.J. Ward.
Dit is die hell part of hell. Outside of the Circular Hells, life is laughably horrible, but inside, it's torture on a scale we can barely concieve.
He is one of the very, very few people to escape from the third circle of hell (Gluttony). Dit was lank gelede.
Kyk die video: Боремся за жизнь лифта без МП, подал признаки (Oktober 2021).
Die 10 beste tee om gewig te verloor
Sinkgat sluk die hele visboerdery tegelyk in
"Sun" voorgereg tert
Imam Bayildi- gevulde eiervrug, aangepaste resep
Swart en wit aarbeie
20 Killer Expressions van Añejo Tequila
Copyright 2021 \ Vinnige resepte en eenvoudige resepte \ Hysfooi dwing kinders om op 22 verdiepings te klim vir middagete