WOORDE WAT WEEG: Sarina Dönges - In die tyd van uile (2004)
Sarina Dönges - In die tyd van uile (2004)
Sarina Dönges. In die tyd van uile. Protea Boekehuis, 2004. ISBN 186919 046 7.
Sarina Dönges lewer 'n trefseker debuut, waarskynlik omdat sy vir jarelank gepubliseer het in Tydskrif vir Letterkunde. Die bundel bevat pragtige gedigte oor die liefde en die dood, oor figure soos Helen Martins van die Uilhuis en gesprekke met bekendes en gedigte oor beroemdes (o.a. "Surviving Picasso").
In hierdie verband is die slotvers "Briewe aan 'n jong digter" waarin Rilke raadgee vir Kappus, 'n sleutelvers vir hierdie bundel: dat die digkuns net bestaansreg het, as dit ervaar word as 'n noodwendigheid. Meesal is hierdie obsessie te bespeur wanneer daar kompromisloos gedig word oor 'n afgelope verhouding.
Ander kere is die onderwerp nog té groot vir die digter en word die lewenswysheid wat opgedis word, nie genoegsaam deur die struktuur van die gedig gedra nie, soos "My arme susters". In "Ekspressionis" lees ons "op die skilderdoek / van my onderbewussyn / word begeertes uitgekwas" wat laf opklink, veral as 'n mens besef dat dit om die ander kwas handel.
Te dikwels word daar gedig met 'n verhewe aanslag of is gewoon studentikoos soos "Konklusie" ("proefkonyne van 'n Kosmiese Sadis" – I ask you). Maar wanneer Dönges wél die gedig laat reg afloop, is dit 'n genoeglike ervaring. In hierdie verband: "Brief aan God, Hoogleraar in pyn- en letselkunde", "Winterskap", "Die digter as regisseur", "Uitrusting", "Medea", "By daardie maaltyd" en "Briewe aan 'n jong digter.
Hoewel dit 'n gawe debuut is, wonder 'n mens nie of die digter eerder moes publiseer nie? 'n Digter kan soms te lank wag met 'n debuut. Nietemin sien ons uit na 'n volgende bundel.