Om die grens oor te steek....
“Toe Metúsalag honderd sewe en tagtig jaar oud was, het hy die vader van Lameg geword. En Metúsalag het ná die geboorte van Lameg nog sewe honderd twee en tagtig jaar gelewe.... So was dan al die dae van Metúsalag nege honderd nege en sestig jaar, en hy het gesterwe. Toe Lameg honderd twee en tagtig jaar oud was, het hy ‘n seun verwek en hom Noag genoem.... En Lameg het ná die geboorte van Noag nog vyf honderd vyf en negentig jaar gelewe.... So was dan al die dae van Lameg sewe honderd sewe en sewentig jaar, en hy het gesterwe.” – Genesis 5:25-31.
“Maar toe die kind groot was, het hy op ‘n dag uitgegaan na sy vader, na die maaiers, en vir sy vader gesê: My kop, my kop! .......En hy het hom gedra en by sy moeder gebring. En hy het op haar knieë gesit tot die middag en gesterwe” - 2 Konings 4:18-20.
Almal van ons het seker al 'n berig soortgelyk aan die volgende gelees: “onverwags oorlede”. En dan staan daar altyd iets by wat ons interesseer: “in die ouderdom van.....”. Die een keer ontroer dit jou, juis as gevolg van die leeftyd van die persoon, die ander keer maak dit nie veel indruk op jou nie..... “dit was tyd, hy het sy jare bereik”.
Ook die dood van Metúsalag en Lameg hierbo genoem, bring geen skok nie. Hulle was oud, daar moes 'n einde aan hulle lewens kom. Negehonderd nege en sestig jaar. Wat 'n tyd!
Maar die dood bly altyd vir ons donker, en daarom is dit nodig om in die regte lig daarna te kyk.
Hier is 'n mens wat by sy uiterste aardse grens gekom het. Hy het die eindstreep van sy lewe bereik. Hy is reeds daar, ons nog nie. Maar ook vir ons sal iemand by 'n groot of klein drukkery die woorde op 'n roukaart laat druk: “...onverwags, in die ouderdom van ....”. Die puntjies in hierdie sin beteken onsekerheid. Dit sê alleen dat daar 'n grens is, maar nie wanneer die grens bereik sal word nie. Dit kan skielik kom vir 'n kind wat oor 'n straat hardloop; vir 'n pa wat besig is om die mure van sy huis te messel; vir 'n ma wat besig is om inkopies te doen; vir 'n oupa wat in sy stoel dut na ete.....
“...... in die ouderdom van......”. Ons kyk altyd daarna. Maar ons kyk soms na nog iets anders - staan dit nie daarby nie?: “in volle vrede” of “in die sekerheid van sy geloof” of “vertrouend op die kruisverdienste van Christus”.
Dit is tog die belangrikste, dan nie? Veel belangriker as die vraag: “wanneer het Metúsalag gesterf?” is die vraag: “hóé het Metúsalag gesterf?” Dit is nie waar die mens se aardse grens lê nie, maar hoe kom jy by daardie grens en hoe gaan jy daaroor.
Glo in die Here Jesus Christus en gaan met Hom oor die grens van jou aardse bestaan.
Leef jou aardse lewe voluit in Christus: hardloop maar skool toe, messel maar die mure van jou huis, gaan doen jou inkopies, gaan dut maar in 'n stoel.... Deur die geloof sal Hy ons in die volle waarheid lei, met vrede en vreugde, ook oor die grens na die ewigheid.
Ds G Meynen in Ontmoetingen (effens verwerk).