Vorige lesers kom klouter in my kop | Netwerk24
Vorige lesers kom klouter in my kop
Deur Annemarie van der Walt 29 Junie 2017 14:03
Vir menige van ons liefhebbers van tweedehandse boeke is dit baie keer die vondste in die boeke wat byna net soveel vreugde gee as die lesery self. Soms is dit ’n instapkaart van ’n lugdiens wat tussen die blaaie uitval of ’n verbleikte winkelstrokie van ’n winkel in Kopenhagen.
Een van my gunstelinge wat ek steeds as boekmerk gebruik, is ’n kort lysie lukrake items, in keurige blokletters en met ’n vaste hand geskryf: potlode, suiker, kunsmis, rooi garing, Dubbin. Is dít nou nie pure inkopie-poësie nie?
Soms is daar ook aantekeninge deur ’n vorige leser in die kantlyn van ’n boek, soos in die een wat ek vroeër vandeesweek onder die stapel op die bedkassie uitgetrek het. Nie lus vir ’n roman nie, lyk The Best American Travel Writing 2002 na net die manier om die leeslus te blus en die brandende onrus na vreemde plekke te stook.
Sommer in die eerste storie, wat Rome se skoonheid besing, is verskeie reëls onderstreep, soos dié een: “the small elusive pleasure of the senses – water, coffee, citrus, the touch of warm marble, glances stolen on the sly . . .”
’n Paar paragrawe verder, staan daar in die kantlyn “Also Botswana!” in hoofletters en met ’n pyltjie na nog ’n onderstreepte gedeelte: “Could any of these timeless things
really disappear from my life? What happens to life when we’re not there to live it?”
Nou sit ek hier, opgekrul op die rusbank soos die letter “f” in daardie handskrif en bedink die baie maniere waarop boeke mense en woorde die wêreld indra.
Die vorige, onbekende leser begin in my kop klouter. Sy voer my verder mee met ’n langerige nota aan die einde van die storie, waarvan ’n presiese blokkie getrek is om die datum 10 Oktober 2003: “Saw the house on Main Str. today. So taken and excited. One day it will be old hat – who knows when? Lamentation with P in Company Gardens.”
Die opwinding van 12 jaar gelede oor daardie huis is seker reeds weggeslyt. Hopelik kuier sy steeds soms in die Kompanjiestuin in Kaapstad, dié naamlose vrou wat oor Botswana nagedink terwyl sy oor Rome gelees het. Ek verbeel haar as iemand wat van rokke hou wat om haar bene waai as sy stap, ligvoets soos haar skrif, met ’n wenkbrou effens gelig soos die snaakse hakie bokant die letter “o”.
Voer sy die eekhorinkies, nou in die winter, en onthou sy ooit dié ander nota, verder in die boek: “Should I forfeit the joy of B because one day inevitably I’ll reach point C?”
Die reisverhale in die boek is vergete soos ek ál verder blaai op soek na nog notas. Onder die titel “Spain in a Minor Key” het die vrou met die geblomde rok wat daarvan hou om in die wind te stap, geskryf: “Meg and Tom. Cottage. 21 January 2005. Life changed for ever.”
Nou sit ek hier, opgekrul op die rusbank soos die letter “f” in daardie handskrif en bedink die baie maniere waarop boeke mense en woorde die wêreld indra. Miskien stap ek eendag op ’n afgeleë plek verby hierdie onbekende vrou, en dit sal goed gaan met haar.
Meer oor: Annemarie Van Der Walt
Luister is die kern van ’n soliede gesprek
Storms trek my soos ’n gelate mot na ’n kers
Daar is heelwat voordele aan die enkelgang