DIE AGTERUITGANG IS ‘n OPENLIKE GETUIENIS - Afrikanervolksparty
DIE AGTERUITGANG IS ‘n OPENLIKE GETUIENIS
Gepubliseer op 26 Maart 2017 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 668
“En in dié dag roep die Here, die HERE van die leërskare, tot geween en tot rouklag en tot kaalskering en tot omgording van die roukleed; maar kyk, daar is vreugde en vrolikheid, beeste word doodgemaak en skape geslag, vleis geëet en wyn gedrink, met die woorde: Laat ons eet en drink, want môre sterf ons.” (:12&13).
Die Godspraak oor die ligsinnige Jerusalem – laasgenoemde die stad van Dawid wat God vir Hom as woonplek gekies het in die dae van die Ou Testamentiese konings om midde Sy volk te woon. Hierdie uitverkore volk van God het Hom egter so mishaag met hul dade van ongeregtigheid en ongehoorsaamheid aan Hom dat Hy hul uiteindelik oorgelewer het aan ‘n heidense oorheersing.
Ons as gelowiges glo dat die Bybel nie maar net ‘n geskiedenisboek is wat kennis van die vroeër tye moet oordra nie. Ons glo inderdaad dat die Bybel die lewende Woord van God is en dat elke woord daarin ook vir ons in ons huidige omstandighede relevant is. Die situasie wat in verse 4 – 13 van die gelese gedeelte geskets word, is soos wat ‘n mens kan verwag - ‘n raak beskrywing van die situasie waarin die Afrikanervolk homself op hierdie stadium bevind.
Ons lees van die rumoer, die vertrapping, verwarring en die bedreiging teen die stad wat al hoe sterker aangroei, net soos dit die geval was met die inwoners van Jerusalem. Ons lees hierna hoedat planne beraam word en hoedat die skeure van die stad duidelik sigbaar word en hoedat daar selfs desperate maatreëls getref word om teen die dreigende onheil wal te gooi (en die huise breek julle af om die muur te versterk). Ewenwel kyk ons nie volkome na Hom wat dit gedoen het nie, en Hom wat dit lankal beskik het, sien ons mense nie raak nie.
Terwyl die Here roep na ‘n volk om homself in geween en rouklag oor sy ongeregtighede voor Hom te verootmoedig, is daar vreugde en vrolikheid in plaas van ‘n ootmoedige bekering. Ons sien met ons eie oë hoedat mense byna waansinnig jaag na genot en vermaak om soveel as moontlik daarvan te kry, want hulle besef dat die uurglas leegloop! Is dit nie ‘n tipiese gesindheid van “laat ons eet en drink, want môre sterf ons” nie?
Dit is wel interessant om te sien dat namate die wekroepe om ware verootmoediging voor God vermeerder, die angswekkende gejaag na nietigheid onder die goddelose ook vererger. Dit is tog duidelik dat die ware wekroepe tot God om hulp, om ingrype in die goddeloosheid, weliswaar ‘n angswekkende gevolg op die goddelose het al sou hulle dit ten alle koste ontken. Ons moet ook nie verbaas wees sou daar skielik allerhande biddae ontstaan nie, want die satan is meesterlik in die taktiek van nabootsing en sal ook “verootmoediging” naboots om mense van ware bekering te weerhou. Dit was Martin Luther wat tereg opgemerk het dat daar waar God ‘n kerk stig, die Satan ‘n kapel langsaan sal oprig.
Laat ons dit dan vanoggend in geen onduidelike taal stel nie. God laat Hom nie bespotlik maak nie. Hy sal onder geen omstandighede met die ongeregtigheid versoen nie, nog sal Hy te vinde wees vir een of ander kitsoplossing (“quick fix”) wat ons aan Hom sal probeer voorhou. Hy stel dit onomwonde in Sy Woord dat daar geen verlossing sonder bekering is nie. “KYK, die hand van die HERE is nie te kort om te help nie, en sy oor is nie te swaar om te hoor nie; maar julle ongeregtighede het ‘n skeidsmuur geword tussen julle en julle God, en julle sondes het sy aangesig vir julle verberg, sodat Hy nie hoor nie.” (Jes. 59:1&2).
Nou sal u vir my vra: “Is dit vir jou lekker om gedurig vir die Afrikaner te vertel hoe sondig en sleg hy is?” Allermins is dit aangenaam om ‘n boodskap van oordeel en straf te verkondig, maar die Woord getuig openlik teen ons volk! Wat vir my nóg swaarder sal wees as om ‘n harde boodskap te bring, sou wees om die oordeel in vers 14 van die gelese gedeelte te sien in vervulling gaan oor ‘n volk waarvoor ek innig lief is. “Maar die HERE van die leërskare het Hom in my ore geopenbaar en gesê: Waarlik, hierdie ongeregtigheid word vir julle nie versoen totdat julle sterwe nie! sê die Here, die HERE van die leërskare.” (:14).
God roep nie tot ons om hier-en-daar ‘n biddag te hou wanneer ons graangewasse vrek en ons diere van die honger omkom as gevolg van droogte en dan maar net soos voorheen in ongeregtigheid voort te ploeter wanneer Hy uit genade verligting daaruit skenk nie. Hy roep ons nie tot ‘n lewe waarin ons Hom gedurig sal uittart met ‘n geveinsde aanbiddingskultuur om alewig net ons sin te kry en dan weer in ongeregtigheid te verval nie.
God roep ons tot ‘n lewe van ootmoed voor Hom. Hy roep ons tot ‘n lewe waarin ons onsself afsonder van die ongeregtigheid van hierdie wêreld wat deur sonde verdorwe is. Hy roep ons tot Hom om ons ongeregtigheid in eerlikheid voor Hom te bely, maar ook om dit dan te laat staan en nie daartoe terug te keer nie. Hy roep ons tot diens om die ongeregtigheid teen te staan en Hom gehoorsaam te wees in plaas daarvan om Hom gedurig voor te skryf hoe Hy veronderstel is om na ons pype te dans of om verskonings op te dis oor waarom ons nie Sy gebooie kan nakom nie en Hom daardeur vereer nie.
Geliefdes, wanneer ons met oop oë na die realiteit van die wêreld rondom ons kyk, sal ons dalk besef dat die nag al vêr gevorder het. Wanneer hierdie besef tot ons deurdring, sal ons dalk opslag die nood begin ervaar om laer te trek en te verenig teen die dreigende gevaar wat weer die volgende ontnugtering sal teweegbring - maar waarheen?! Die antwoord is eenvoudig – laat vaar die gedagte van ‘n geografiese saamtrek om onsself te beskerm, maar nie die gedagte om weerbaar te raak nie.
Dit is tyd dat ons onder leiding van die Woord in die gees sal verenig omdat ons hierdeur ‘n groter weerstand teen die mag van die Bose sal kan bied in die stryd waarin ons tans gewikkel is as wat ons dalk op hierdie stadium besef. “Want ons worstelstryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die owerhede, teen die magte, teen die wêreldheersers van die duisternis van hierdie eeu, teen die bose geeste in die lug.” (Efés. 6:12).
Die regte wapenrustig alleen is egter nie genoegsaam nie – die regte leiding daarmee saam is onontbeerlik. Kom ons maak nie dieselfde fout as Israel van oudsher deur nie die oog op Hom te rig om as ons Leidsman in hierdie tyd op te tree nie, want dit sal vir ons presies dieselfde katastrofiese gevolge inhou.