Parasha Vayera /En HY het Verskyn
Welkom by Vayera / En HY het Verskyn, hierdie week se Parasha.
*~Genesis Hoofstuk 18 ~*
1 Daarna het YAHUVEH aan hom verskyn by die terpentynbome van Mamre terwyl hy by die ingang van die tent sit op die warmste van die dag.
2 Toe hy sy oë opslaan en kyk, staan daar drie manne voor hom. En toe hy hulle sien, loop hy hulle tegemoet van die ingang van die tent af en buig hom na die aarde toe.
3 En hy sê: My heer, as ek nou genade in u oë gevind het, gaan dan tog nie by u kneg verby nie.
4 Laat hulle tog 'n bietjie water bring, en was u voete, en lê en rus onder die boom.
5 En laat ek 'n stukkie brood gaan haal, en versterk u hart—daarna kan u verder gaan—want daarom het u by u kneg aangekom. En hulle antwoord: Doen soos u gesê het.
6 Toe loop Abraham haastig in die tent na Sara en sê: Maak gou, knie drie mate meel, die beste, en maak roosterkoeke.
7 Daarop loop Abraham na die beeste en vang 'n jong, mooi kalf en gee dit aan die dienaar, wat dit gou klaargemaak het.
8 En hy neem dikmelk en soetmelk en die kalf wat hy klaargemaak het, en sit dit aan hulle voor, terwyl hy self by hulle onder die boom bly staan; en hulle het geëet.
9 Toe sê hulle vir hom: Waar is Sara, u vrou? En hy antwoord: Daar in die tent.
10 En Hy sê: Ek sal oor 'n jaar sekerlik weer na jou toe kom—dan sal jou vrou Sara 'n seun hê. En Sara het geluister by die ingang van die tent wat agter Hom was.
11 Maar Abraham en Sara was oud, ver op hulle dae; dit het met Sara nie meer volgens die reël van die vroue gegaan nie.
12 En Sara het by haarself gelag en gedink: Sal ek wellus hê nadat ek oud geword het en my heer oud is?
13 Toe sê YAHUVEH vir Abraham: Waarom het Sara daar gelag en gedink: Sou ek ook werklik baar nou dat ek oud geword het?
14 Sou iets vir YAHUVEH te wonderbaar wees? Hierdie tyd, oor 'n jaar, sal Ek na jou terugkom, en Sara sal 'n seun hê.
15 Maar Sara het dit ontken en gesê: Ek het nie gelag nie—want sy was bang. Maar Hy sê: Nee, maar jy het gelag.
16 Toe staan die manne daarvandaan op, en hulle het gekyk na die kant van Sodom; en Abraham het saam met hulle gegaan om hulle weg te bring.
17 Daarop sê YAHUVEH: Sal Ek vir Abraham verberg wat Ek gaan doen,
18 terwyl Abraham tog sekerlik 'n groot en magtige nasie sal word en al die nasies van die aarde in hom geseën sal word?
19 Want Ek het hom verkies, dat hy aan sy kinders en sy huis ná hom bevel sou gee dat hulle die weg van YAHUVEH moet hou om geregtigheid en reg te doen; sodat YAHUVEH oor Abraham kan bring wat Hy oor hom gespreek het.
20 Verder het YAHUVEH gesê: Die geroep oor Sodom en Gomorra is waarlik groot, en hulle sonde is waarlik baie swaar.
21 Ek wil neerdaal en sien of hulle werklik gehandel het soos die geroep oor hulle is wat by My gekom het; en so nie, Ek wil dit weet.
22 Toe het die manne daarvandaan weggedraai en na Sodom gegaan, maar Abraham het nog bly staan voor die aangesig van YAHUVEH.
23 En Abraham het nader gekom en gesê: Sal U ook die regverdige saam met die goddelose ombring?
24 Miskien is daar vyftig regverdiges binne-in die stad; sal U hulle ook ombring en die plek nie spaar ter wille van die vyftig regverdiges wat daarin is nie?
25 Laat dit ver van U wees om so iets te doen: om die regverdige saam met die goddelose om te bring, sodat die regverdige gelyk is met die goddelose. Laat dit ver van U wees! Sal die Regter van die ganse aarde geen reg doen nie?
26 Toe sê YAHUVEH: As Ek in Sodom vyftig regverdiges vind binne-in die stad, dan sal Ek die hele plek spaar om hulle ontwil.
27 En Abraham antwoord en sê: Kyk tog, ek het dit gewaag om met YAHUVEH te spreek alhoewel ek stof en as is.
28 Miskien sal daar aan die vyftig regverdiges vyf ontbreek; sal U ter wille van vyf die hele stad verwoes? En Hy antwoord: Ek sal dit nie verwoes as Ek daar vyf en veertig vind nie.
29 En hy het nog verder met Hom gespreek en gesê: Miskien sal daar veertig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit ter wille van die veertig nie doen nie.
30 Verder sê hy: Laat YAHUVEH tog nie toornig wees nie, en mag ek nog iets sê. Miskien sal daar dertig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit nie doen as Ek daar dertig vind nie.
31 Toe sê hy: Kyk tog, ek het dit gewaag om met YAHUVEH te spreek. Miskien sal daar twintig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit ter wille van die twintig nie verwoes nie.
32 Toe sê hy: Laat YAHUVEH tog nie toornig wees nie en laat my net hierdie keer mag spreek. Miskien sal daar tien gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit ter wille van die tien nie verwoes nie.
33 En YAHUVEH het weggegaan toe Hy opgehou het om met Abraham te spreek, en Abraham het na sy woonplek teruggekeer.
*~Genesis Hoofstuk 19~*
1 En die twee engele het in die aand in Sodom aangekom, terwyl Lot in die poort van Sodom sit; en toe Lot hulle sien, het hy opgestaan om hulle tegemoet te gaan en hom gebuig met die aangesig na die aarde toe
2 en gesê: Kyk tog, YAHUVEH, draai tog uit na die huis van u dienaar en bly die nag oor en was u voete; dan kan u vroeg opstaan en u reis voortsit. Maar hulle antwoord: Nee, ons sal op die plein vernag.
3 Maar hy het baie by hulle aangehou, sodat hulle na hom uitgedraai en in sy huis gekom het. En hy het vir hulle 'n maaltyd berei en ongesuurde koeke gebak, en hulle het geëet.
4 Hulle het nog nie gaan slaap nie toe die manne van die stad, die manne van Sodom, die huis omsingel: jonk en oud, die hele bevolking, almal saam.
5 En hulle het na Lot geroep en aan hom gesê: Waar is die manne wat vannag na jou gekom het? Bring hulle na ons toe uit, dat ons hulle kan beken.
6 Daarop gaan Lot na hulle toe uit voor die ingang en sluit die deur agter hom toe
7 en sê: My broers, moet tog nie kwaad doen nie.
8 Kyk tog, ek het twee dogters wat geen man beken het nie; laat ek dié na julle uitbring, en doen met hulle soos dit goed is in julle oë. Net aan hierdie manne moet julle niks doen nie, want daarom het hulle onder die skaduwee van my dak ingekom.
9 Toe antwoord hulle: Gee pad daar! En hulle sê: Hierdie een het gekom om hier as vreemdeling te vertoef en wil tog gedurig die baas speel. Nou sal ons jou meer kwaad doen as aan hulle. En hulle het sterk op die man, op Lot, aangedring en nader gekom om die deur oop te breek.
10 Maar die manne het hulle hand uitgesteek en Lot by hulle in die huis gebring en die deur toegesluit.
11 Toe slaan hulle die manne wat by die ingang van die huis was, klein en groot, met blindheid, sodat hulle tevergeefs na die ingang gesoek het.
12 Daarop sê die manne vir Lot: Wie het jy hier nog? 'n Skoonseun en jou seuns en jou dogters en almal wat jy het in die stad—bring hulle uit die plek uit;
13 want ons gaan hierdie plek verwoes, omdat die geroep oor hulle groot is voor die aangesig van YAHUVEH, en HY het ons gestuur om dit te verwoes.
14 Toe gaan Lot uit en praat met sy skoonseuns wat met sy dogters sou trou, en sê: Maak julle klaar, gaan uit hierdie plek uit, want YAHUVEH gaan die stad verwoes. Maar hy was in die oë van sy skoonseuns soos een wat gekskeer.
15 En toe die dag begin breek, het die engele by Lot aangedring en gesê: Maak jou klaar, neem jou vrou en jou twee dogters wat by jou is, dat jy weens die ongeregtigheid van die stad nie omkom nie.
16 Maar hy het nog getalm. Toe gryp die manne hom en sy vrou en sy twee dogters aan die hand, omdat YAHUVEH hom wou verskoon; en hulle lei hom uit en bring hom buitekant die stad.
17 En toe hulle hulle na buite uitgelei het, sê Hy: Vlug vir jou lewe! Moenie omkyk nie, en moenie êrens in die Jordaanstreek bly staan nie. Vlug na die gebergte, dat jy nie omkom nie!
18 Daarop antwoord Lot hulle: Ag nee, my YAHUVEH!
19 Kyk tog, u kneg het genade in u oë gevind, en U het u guns groot gemaak wat U aan my bewys het deur my in die lewe te behou. Maar ek is nie in staat om na die gebergte te vlug sonder dat die onheil my inhaal en ek sterwe nie.
20 Kyk tog, hierdie stad is naby om daarheen te vlug, en dit is klein. Laat my tog daarheen vlug—is dit nie klein nie? —dat ek kan lewe!
21 En Hy sê vir hom: Kyk, Ek neem jou ook in hierdie saak in guns aan, sodat Ek die stad waarvan jy gespreek het, nie sal omkeer nie.
22 Vlug gou daarheen, want Ek kan niks doen voordat jy daar aankom nie. Daarom noem hulle die stad Soar.
23 Die son het oor die aarde opgegaan toe Lot in Soar aankom.
24 En YAHUVEH het swawel en vuur oor Sodom en Gomorra laat reën van uit die hemel,
25 en Hy het hierdie stede omgekeer en die hele Jordaanstreek, ook al die inwoners van die stede en wat op die grond groei.
26 En sy vrou het agter hom omgekyk, en sy het 'n soutpilaar geword.
27 En Abraham is vroeg in die môre na die plek waar hy voor die aangesig van YAHUVEH gestaan het.
28 Toe hy uitkyk oor Sodom en Gomorra en oor die hele land van die Jordaanstreek, sien hy dat die rook van die land optrek soos die rook van 'n smeltoond.
29 En onderwyl ELOHIM die stede van die Jordaanstreek verwoes, het ELOHIM aan Abraham gedink en Lot uitgelei uit die omkering toe Hy die stede omgekeer het waar Lot woonagtig was.
30 En Lot het uit Soar opgetrek en saam met sy twee dogters gaan woon op die gebergte, want hy was bang om in Soar te bly; daarom het hy saam met sy twee dogters in 'n spelonk gaan woon.
31 En die oudste het aan die jongste gesê: Ons vader is oud, en daar is geen man in die land om, na die reël van die ganse aarde, by ons in te gaan nie.
32 Kom, laat ons aan ons vader wyn gee om te drink en met hom gemeenskap hou, sodat ons deur ons vader 'n geslag in die lewe kan hou.
33 Hulle gee toe dié nag aan hulle vader wyn om te drink, en die oudste het gekom en met haar vader gemeenskap gehad sonder dat hy dit gewaar het toe sy gaan lê en toe sy opstaan.
34 Die volgende dag sê die oudste aan die jongste: Kyk, ek het verlede nag met my vader gemeenskap gehad; laat ons hom vannag weer wyn gee om te drink; gaan dan in, hou met hom gemeenskap, dat ons deur ons vader 'n geslag in die lewe kan hou.
35 Hulle gee toe dié nag weer aan hulle vader wyn om te drink, en die jongste het opgestaan en met hom gemeenskap gehad sonder dat hy dit gewaar het toe sy gaan lê en toe sy opstaan.
36 So het dan die twee dogters van Lot by hulle vader bevrug geword,
37 en die oudste het 'n seun gebaar en hom Moab genoem. Hy is die vader van die hedendaagse Moabiete.
38 En die jongste het ook 'n seun gebaar en hom Ben-Ammi genoem. Hy is die vader van die hedendaagse Ammoniete.
*~Genesis Hoofstuk 20~*
1 En Abraham het daarvandaan weggetrek na die Suidland en gaan woon tussen Kades en Sur en in Gerar as vreemdeling vertoef.
2 En Abraham het van Sara, sy vrou, gesê: Sy is my suster. Toe laat Abiméleg, die koning van Gerar, Sara haal.
3 Maar ELOHIM het in die nag by Abiméleg gekom in 'n droom en vir hom gesê: Kyk, jy sal sterwe ter wille van die vrou wat jy laat haal het, want sy is 'n getroude vrou.
4 Maar Abiméleg het nog nie naby haar gekom nie; daarom het hy gevra: YAHUVEH, sal U ook 'n regverdige nasie ombring?
5 Het hy my nie self gesê nie: Sy is my suster? En sy het self ook gesê: Hy is my broer. In die onskuld van my hart en in die reinheid van my hande het ek dit gedoen.
6 Daarop antwoord ELOHIM hom in die droom: Ek weet ook dat jy dit in die onskuld van jou hart gedoen het, en Ek self het jou daarvan teruggehou om nie teen My te sondig nie. Daarom het Ek jou nie toegelaat om haar aan te raak nie.
7 Gee dan nou die man se vrou terug, want hy is 'n profeet; en hy sal vir jou bid, dat jy kan lewe. Maar as jy haar nie teruggee nie, weet dan dat jy sekerlik sal sterwe, jy en almal wat aan jou behoort.
8 Abiméleg is toe die môre vroeg op en het al sy dienaars geroep en die hele saak voor hulle ore vertel. Toe was die manne baie bang.
9 En Abiméleg het Abraham laat roep en hom gevra: Wat het jy ons aangedoen? En wat het ek teen jou gesondig, dat jy oor my en my koninkryk 'n groot sonde gebring het? Dinge wat nie mag gebeur nie, het jy my aangedoen.
10 Verder sê Abiméleg vir Abraham: Wat was jou bedoeling dat jy dit gedoen het?
11 En Abraham antwoord: Ek het gedink daar is regtig geen vrees vir ELOHIM in hierdie plek nie, sodat hulle my oor my vrou sal doodmaak.
12 En sy is ook werklik my suster; sy is my vader se dogter, maar nie my moeder se dogter nie; en sy het my vrou geword.
13 En toe ELOHIM my uit die huis van my vader laat omswerf het, het ek aan haar gesê: Dit is die guns wat jy van jou kant aan my moet bewys—op elke plek waar ons kom, moet jy van my sê: Hy is my broer.
14 Toe neem Abiméleg kleinvee en beeste, ook slawe en slavinne, en gee dit aan Abraham. Ook sy vrou Sara het hy aan hom teruggegee.
15 En Abiméleg sê: Daar lê my land voor jou oop; woon waar dit goed is in jou oë.
16 En vir Sara sê hy: Hier gee ek aan jou broer duisend sikkels silwer. Kyk, dit is vir jou 'n bedekking van die oë met betrekking tot elkeen wat by jou is, sodat jy in elke opsig geregverdig is.
17 Toe het Abraham tot ELOHIM gebid, en ELOHIM het Abiméleg gesond gemaak; ook sy vrou en sy slavinne, sodat hulle kon baar.
18 Want YAHUVEH het elke moederskoot van die huis van Abiméleg geheel en al toegesluit ter wille van Sara, die vrou van Abraham.
*~Genesis Hoofstuk 21~*
1 En YAHUVEH het Sara besoek soos Hy beloof het; en YAHUVEH het aan Sara gedoen soos Hy gespreek het:
2 Sara het bevrug geword en vir Abraham in sy ouderdom 'n seun gebaar op die bepaalde tyd wat ELOHIM genoem het.
3 En Abraham het sy seun wat vir hom gebore is, wat Sara vir hom gebaar het, Isak genoem.
4 En Abraham het sy seun Isak besny toe hy agt dae oud was, soos ELOHIM hom beveel het.
5 En Abraham was honderd jaar oud toe sy seun Isak vir hom gebore is.
6 En Sara het gesê: 'n Gelag het ELOHIM my berei: elkeen wat dit hoor, sal oor my lag.
7 Verder sê sy: Wie kon ooit aan Abraham voorspel het: Sara soog kinders? Want ek het 'n seun gebaar in sy ouderdom.
8 En die kind het opgegroei en is gespeen. En Abraham het 'n groot maaltyd berei op die dag toe Isak gespeen is.
9 Toe sien Sara hoe die seun van Hagar, die Egiptiese slavin, wat sy vir Abraham gebaar het, spot;
10 en sy sê aan Abraham: Jaag hierdie slavin en haar seun weg, want die seun van hierdie slavin mag nie saam met my seun Isak erwe nie.
11 En die woord was baie verkeerd in die oë van Abraham vanweë sy seun.
12 Maar ELOHIM het aan Abraham gesê: Laat dit nie verkeerd wees in jou oë ter wille van die seun en van jou slavin nie. Luister na Sara in alles wat sy van jou verlang, want deur Isak sal daar vir jou 'n nageslag genoem word.
13 Maar Ek sal ook die seun van die slavin tot 'n nasie maak, omdat hy jou kind is.
14 Toe is Abraham die môre vroeg op, en hy het brood en 'n sak met water geneem en dit aan Hagar gegee deur dit op haar skouer te sit, en ook die kind, en haar weggestuur. Sy het toe weggegaan en rondgedwaal in die woestyn van Berséba.
15 En toe die water in die sak op was, het sy die kind onder een van die bosse neergewerp
16 en geloop en op 'n afstand gaan sit so ver as 'n boog kan skiet; want sy het gesê: Ek wil die dood van die kind nie aansien nie. En sy het op 'n afstand gaan sit en haar stem verhef en geween.
17 Toe hoor ELOHIM die stem van die seun, en die Engel van ELOHIM het na Hagar geroep uit die hemel en haar gevra: Wat is dit met jou, Hagar? Wees nie bevrees nie, want ELOHIM het na die stem van die seun geluister op die plek waar hy is.
18 Staan op, tel die seun op en hou hom vas met jou hand, want Ek sal hom 'n groot nasie maak.
19 Daarop het ELOHIM haar oë geopen, en sy sien 'n put! En sy het geloop en die sak vol water gemaak en die seun laat drink.
20 En ELOHIM was met die seun; en hy het opgegroei en in die woestyn gewoon en 'n boogskutter geword:
21 hy het in die woestyn Paran gewoon; en sy moeder het vir hom 'n vrou uit Egipteland geneem.
22 In dié tyd het Abiméleg en Pigol, sy leërowerste, met Abraham gespreek en gesê: ELOHIM is met jou in alles wat jy doen.
23 Sweer dan nou vir my hier by ELOHIM dat jy met my en my kroos en my nageslag nie vals sal handel nie; dieselfde guns wat ek jou bewys het, moet jy aan my bewys en aan die land waarin jy as vreemdeling vertoef.
24 En Abraham antwoord: Ek sweer.
25 Maar Abraham het Abiméleg aangespreek oor 'n put wat die dienaars van Abiméleg met geweld geneem het.
26 Daarop antwoord Abiméleg: Ek weet nie wie dit gedoen het nie, en jy het my dit ook nie meegedeel nie, en ek het daar ook niks van gehoor nie as net vandag.
27 Toe neem Abraham kleinvee en beeste en gee dit aan Abiméleg; en hulle twee het 'n verbond gesluit;
28 Abraham het naamlik die sewe ooilammers van die kleinvee eenkant uitgekeer.
29 Toe sê Abiméleg vir Abraham: Wat beteken hierdie sewe ooilammers wat jy uitgekeer het?
30 En hy antwoord: Die sewe ooilammers moet jy uit my hand aanneem, sodat dit vir my 'n getuienis kan wees dat ek hierdie put gegrawe het.
31 Daarom noem hulle dié plek Berséba, omdat hulle twee daar gesweer het.
32 So het hulle dan 'n verbond gesluit in Berséba. Daarna het Abiméleg en Pigol, sy leërowerste, klaargemaak en na die land van die Filistyne teruggegaan.
33 En hy het 'n tamarisk in Berséba geplant en daar die Naam van YAHUVEH, die ewige ELOHIM, aangeroep.
34 En Abraham het baie dae as vreemdeling in die land van die Filistyne vertoef.
*~Genesis Hoofstuk 22~*
1 Ná hierdie dinge het ELOHIM Abraham op die proef gestel en aan hom gesê: Abraham! En hy antwoord: Hier is ek!
2 Toe sê Hy: Neem jou seun, jou enigste, wat jy liefhet, Isak, en gaan na die land Moría en offer hom daar as brandoffer op een van die berge wat Ek jou sal aanwys.
3 Daarop het Abraham die môre vroeg klaargemaak en sy esel opgesaal en twee van sy dienaars en sy seun Isak saam met hom geneem; en hy het hout gekloof vir 'n brandoffer en opgestaan en na die plek gegaan wat ELOHIM hom aangewys het.
4 Op die derde dag toe slaan Abraham sy oë op en sien die plek van ver af.
5 En Abraham sê aan sy dienaars: Bly julle hier met die esel; ek en die seun wil daarheen gaan om te aanbid en dan na julle terugkom.
6 En Abraham het die hout vir die brandoffer geneem en dit op sy seun Isak gesit, en die vuur en die mes in sy hand geneem. So het hulle twee dan saam geloop.
7 Toe spreek Isak met sy vader Abraham en sê: My vader! En hy antwoord: Hier is ek, my seun! En hy sê: Hier is die vuur en die hout, maar waar is die lam vir 'n brandoffer?
8 En Abraham antwoord: ELOHIM sal vir Homself die lam vir 'n brandoffer voorsien, my seun. So het hulle twee dan saam geloop.
9 Toe hulle kom op die plek wat ELOHIM hom aangewys het, het Abraham daar die altaar gebou en die hout reggelê; daarna het hy sy seun Isak gebind en hom op die altaar bo-op die hout gesit.
10 Toe steek Abraham sy hand uit en neem die mes om sy seun te slag.
11 Maar die Engel van YAHUVEH het na hom van die hemel af geroep en gesê: Abraham, Abraham! En hy antwoord: Hier is ek!
12 En Hy sê: Moenie jou hand na die seun uitsteek nie, en doen hom niks nie; want nou weet Ek dat jy ELOHIM vrees en jou seun, jou enigste, van My nie teruggehou het nie.
13 En toe Abraham sy oë opslaan, sien hy meteens 'n ram wat agter in die bos met sy horings vasgeraak het. En Abraham het gegaan en die ram geneem en dit as brandoffer in die plek van sy seun geoffer.
14 En Abraham het dié plek genoem: YAHUVEH sal voorsien! Sodat vandag nog gesê word: Op die berg van YAHUVEH sal dit voorsien word.
15 Toe roep die Engel van YAHUVEH vir die tweede keer na Abraham van die hemel af
16 en sê: Ek sweer by Myself, spreek YAHUVEH, omdat jy dit gedoen het en jou seun, jou enigste, nie teruggehou het nie,
17 dat Ek jou ryklik sal seën en jou nageslag grootliks sal vermeerder soos die sterre van die hemel en soos die sand wat aan die seestrand is; en jou nageslag sal die poort van sy vyande in besit neem.
18 En in jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word, omdat jy na my stem geluister het.
19 En Abraham het na sy dienaars teruggekeer; en hulle het klaargemaak en saam na Berséba gegaan. En Abraham het in Berséba bly woon.
20 Ná hierdie dinge het hulle aan Abraham berig gebring en gesê: Kyk, Milka het ook vir jou broer Nahor seuns gebaar:
21 Us, sy eersgeborene, en Bus, sy broer, en Kémuel, die vader van Aram,
22 ook Kesed en Haso en Pildas en Jidlaf en Bétuel.
23 (En Bétuel was die vader van Rebekka.) Hierdie agt het Milka vir Nahor, die broer van Abraham, gebaar.
24 En sy byvrou met die naam van Reüma, sy het ook Tebag en Gaham en Tahas en Máäga gebaar.
2 Konings 4:1-37
*~ 2 Konings Hoofstuk 4 ~*
1 En 'n sekere vrou uit die vroue van die profete-seuns het na Elísa geroep en gesê: U dienaar, my man, is dood, en u weet self dat u dienaar YAHUVEH gevrees het; nou het die skuldeiser gekom om my twee kinders vir hom as slawe te neem.
2 Toe sê Elísa vir haar: Wat kan ek vir jou doen? Gee my te kenne wat jy in die huis het. En sy antwoord: U dienares het glad niks in die huis nie, behalwe 'n flessie met olie.
3 En hy sê: Gaan leen vir jou van buite af kanne, leë kanne van al jou bure; leen nie te min nie.
4 Gaan dan in en sluit die deur agter jou en jou seuns toe, en giet in al daardie kanne en sit weg wat vol is.
5 Sy het toe van hom af weggegaan en die deur agter haar en haar seuns toegesluit; en terwyl hulle vir haar aanbring, giet sy in.
6 Sodra die kanne vol was, sê sy aan haar seun: Bring vir my nog 'n kan aan; maar hy antwoord haar: Daar is geen kan meer nie. Toe gaan die olie staan.
7 Daarop kom sy om dit die man van ELOHIM te kenne te gee; en hy sê: Gaan verkoop die olie en betaal jou skulde; van die orige kan jy en jou seuns dan lewe.
8 En op 'n dag het Elísa verbygegaan na Sunem; en daar was 'n vermoënde vrou wat by hom aangehou het dat hy brood sou eet. En so dikwels as hy verbygaan, het hy daarheen weggedraai om brood te eet.
9 En sy het aan haar man gesê: Kyk tog, ek merk dat dit 'n heilige man van ELOHIM is wat gedurig by ons verbygaan;
10 laat ons tog 'n klein ommuurde bo-kamer maak, en laat ons daar vir hom 'n bed en 'n tafel en 'n stoel en 'n lamp neersit; wanneer hy dan by ons kom, kan hy daar intrek.
11 En toe hy op 'n dag daar kom, het hy in die bo-kamer ingetrek en daar gaan lê
12 en aan sy dienaar Gehási gesê: Roep hierdie Sunamitiese vrou. Nadat hy haar dan geroep en sy voor hom gaan staan het,
13 sê hy vir hom: Vra haar tog: Kyk, jy het al hierdie sorg aan ons bestee; wat kan daar vir jou gedoen word? Kan daar vir jou 'n goeie woord gedoen word by die koning of die leërowerste? Maar sy antwoord: Ek woon onder my volk.
14 Daarop sê hy: Wat kan daar dan vir haar gedoen word? En Gehási antwoord: Voorwaar, sy het geen seun nie, en haar man is oud.
15 En hy sê: Roep haar. En toe hy haar geroep en sy in die deur gaan staan het,
16 sê hy: Sulke tyd oor 'n jaar sal jy 'n seun omhels. En sy antwoord: Ag nee, my heer, man van ELOHIM, moenie vir u dienares lieg nie!
17 En die vrou het swanger geword en 'n seun gebaar op daardie tyd oor 'n jaar, soos Elísa met haar gespreek het.
18 Maar toe die kind groot was, het hy op 'n dag uitgegaan na sy vader, na die maaiers,
19 en vir sy vader gesê: My kop, my kop! Dié sê toe vir 'n dienaar: Dra hom na sy moeder.
20 En hy het hom gedra en by sy moeder gebring. En hy het op haar knieë gesit tot die middag en gesterwe.
21 En sy het opgeklim en hom op die bed van die man van ELOHIM neergelê en agter hom toegesluit en uitgegaan.
22 Daarop roep sy haar man en sê: Stuur tog vir my een van die dienaars met een van die eselinne, dat ek gou na die man van ELOHIM kan gaan en terugkom.
23 En hy sê: Waarom gaan jy vandag na hom? Dit is geen nuwemaan of sabbat nie. En sy antwoord: Wees maar gerus!
24 Toe saal sy die esel op en sê aan haar dienaar: Jaag aan en gaan voort; hou my nie op in die ry nie, behalwe as ek jou sê.
25 Sy het dan weggegaan en by die man van ELOHIM op die berg Karmel gekom. Sodra die man van ELOHIM haar op 'n afstand sien, sê hy aan sy dienaar Gehási: Kyk, daar is dié Sunamitiese vrou!
26 Loop haar nou tog tegemoet en sê vir haar: Gaan dit goed met u? Gaan dit goed met u man? Gaan dit goed met u kind? En sy antwoord: Goed.
27 Maar toe sy by die man van ELOHIM op die berg kom, het sy sy voete gegryp. En Gehási het aangekom om haar weg te stoot; maar die man van ELOHIM sê: Laat haar staan, want haar siel is bitter bedroef in haar, en YAHUVEH het dit vir my verberg en my dit nie meegedeel nie.
28 En sy sê: Het ek van my heer 'n seun gevra? Het ek nie gesê: Moet my nie mislei nie?
29 En hy sê vir Gehási: Gord jou heupe en neem my staf in jou hand en gaan heen; as jy iemand teëkom, groet hom nie; en as iemand jou groet, antwoord hom nie; en lê my staf op die gesig van die seun.
30 Maar die moeder van die seun sê: So waar as YAHUVEH leef en u siel leef, ek sal u nie verlaat nie! En hy het opgestaan en agter haar aan geloop.
31 En Gehási het voor hulle uit gegaan en die staf op die gesig van die seun gelê; maar daar was geen stem en geen opmerksaamheid nie. Daarop gaan hy terug hom tegemoet en bring hom die berig en sê: Die seun het nie wakker geword nie.
32 En toe Elísa in die huis kom, was die seun dood, neergelê op sy bed!
33 En hy het ingegaan en die deur agter hulle twee toegesluit en tot YAHUVEH gebid.
34 Daarna klim hy op en gaan lê op die kind en sit sy mond op dié se mond en sy oë op dié se oë en sy hande op dié se hande en buig oor hom neer; en die vlees van die kind het warm geword.
35 Daarop het hy teruggekom en in die huis een keer heen en weer geloop, om dan opnuut op te klim en oor hom neer te buig; en die seun het sewe maal genies; en die seun het sy oë oopgemaak.
36 Toe roep hy Gehási en sê: Roep hierdie Sunamitiese vrou. Nadat hy haar dan geroep en sy by hom gekom het, sê hy: Tel jou seun op.
37 En sy het ingekom en voor sy voete geval en na die aarde gebuig; en sy het haar seun opgetel en uitgegaan.
*~ Lukas Hoofstuk 1 ~*
26 En in die sesde maand is die engel Gabriël deur ELOHIM gestuur na 'n stad in Galiléa met die naam van Násaret,
27 na 'n maagd wat verloof was aan 'n man met die naam van Josef, uit die huis van Dawid; en die naam van die maagd was Maria.
28 En die engel het by haar binnegekom en gesê: Wees gegroet, begenadigde! YAHUVEH is met jou; geseënd is jy onder die vroue.
29 En toe sy hom sien, was sy baie ontsteld oor sy woord, en sy het daaroor nagedink wat hierdie groet tog kon beteken.
30 En die engel sê vir haar: Moenie vrees nie, Maria, want jy het genade by YAHUVEH gevind.
31 En kyk, jy sal swanger word en 'n Seun baar, en jy moet Hom Jesus noem.
32 Hy sal groot wees en die Seun van die Allerhoogste genoem word; en YAHUVEH ELOHIM sal aan Hom die troon van SY vader Dawid gee,
33 en Hy sal koning wees oor die huis van Jakob tot in ewigheid, en aan sy koninkryk sal daar geen einde wees nie.
34 Toe sê Maria vir die engel: Hoe kan dit wees aangesien ek geen man het nie?
35 En die engel antwoord en sê vir haar: Die Heilige Gees sal oor jou kom en die krag van die Allerhoogste sal jou oorskadu. Daarom ook sal die Heilige wat gebore word, Seun van YAHUVEH genoem word.
36 En kyk, Elisabet, jou bloedverwant, het self ook 'n seun ontvang in haar ouderdom, en hierdie maand is die sesde vir haar wat onvrugbaar genoem is.
37 Want geen ding sal by YAHUVEH onmoontlik wees nie.
38 En Maria sê: Hier is die diensmaagd van YAHUVEH. Laat dit met my gaan volgens u woord. En die engel het van haar weggegaan.
*~ Lukas Hoofstuk 24 ~*
36 En terwyl hulle hieroor praat, staan YAHUSHUA self in hul midde en sê vir hulle: Vrede vir julle!
37 Toe het hulle verskrik en baie bang geword en gemeen dat hulle 'n gees sien.
38 En Hy sê vir hulle: Waarom is julle ontsteld en waarom kom daar twyfel in julle hart op?
39 Kyk na My hande en My voete, want dit is EK self. Voel aan My en kyk; want 'n gees het nie vlees en bene soos julle sien dat EK het nie.
40 En terwyl Hy dit sê, wys Hy hulle sy hande en Sy voete.
41 En toe hulle van blydskap nog nie kon glo nie en hulle verwonder, sê Hy vir hulle: Het julle hier iets om te eet?
42 Daarop gee hulle Hom 'n stuk gebraaide vis en 'n stuk heuningkoek.
43 En Hy het dit geneem en voor hulle oë geëet.
44 En Hy sê vir hulle: Dit is die woorde wat Ek met julle gespreek het toe Ek nog by julle was, dat alles wat oor My geskrywe is in die wet van Moses en die profete en die psalms, vervul moet word.
45 Toe open Hy hulle verstand om die Skrifte te verstaan.
46 En Hy sê vir hulle: So is dit geskrywe, en so moes die Messias ly en op die derde dag uit die dode opstaan,
49 En kyk, Ek stuur die belofte van My Vader op julle. Maar julle moet in die stad Jerusalem bly totdat julle toegerus is met krag uit die hoogte.
50 En Hy het hulle uitgelei tot by Betánië. En Hy het Sy hande opgehef en hulle geseën.
51 En terwyl Hy hulle seën, het Hy van hulle geskei en is in die hemel opgeneem.
52 En hulle het Hom aanbid en na Jerusalem teruggegaan met groot blydskap.
53 En hulle was gedurig in die tempel en het YAHUVEH geprys en gedank. Amen.
Van Profesie 105 af, het YAHUVEH gesê hierdie moet van nou af op al die Profesieë geplaas word: Elisabeth (Elisheva) EK het jou lank gelede gewaarsku om nie hierdie Bediening na 'n man of 'n vrou te vernoem nie, selfs nog voordat daar 'n Bediening was. EK het dit in jou gees geplaas want niks hiervan was deur jou eie toedoen nie, niks hiervan het uit jou mond voortgekom nie. Dit is uit die Mond van YAHUVEH geboorte gegee. Dit is uit die Mond van YAHUSHUA jou MASHIACH geboorte gegee. Dit is uit die Mond van die RUACH ha KODESH jou IMMAYAH geboorte gegee. As dit net deur jou hand was sou dit lankal misluk het. Dit is deur die SHKHINYAH GLORIE se Wind wat oor hierdie aarde waai, die Heilige Wind van Herlewing, dit is nie deur jou asem nie, anders sou dit misluk het.
"EK is YAHVEH, dit is MY NAAM; en MY EER sal EK aan geen ander gee, of ook MY LOF aan die gesnede beelde nie". Jes. 42:8
Torah Gedeelte: Abraham Was Verheug In Die Aanbieding Van Gasvryheid
Profesie 24 Gedeelte 1 Pasop, Die Ark se Deur en Boek van die Heidene Maak Toe!
Die werk van die Profete en Apostels is nie maklik of gewild nie. MY Profete raak gefrustreerd om mense sover te kry om te luister wetende dat hierdie woorde nie hulle woorde is nie. Hulle gebruik hul eie finansies om die profetiese boodskappe te verkondig omdat EK altyd 'n oorblyfsel het wat MY stem sal hoor en gehoorsaam. EK het altyd 'n oorblyfsel wat sal begeer om te hoor wat die Profete spreek. Maar, EK treur omdat so min gewillig is om sy aan sy saam met MY Profete te arbei, en hulle laste te deel. Sê MY Woord nie "Glo 'n Profeet en julle sal floreer" nie, EK sê nou vir julle , "Beloon 'n Profeet en julle sal dieselfde beloning as hulle in die Koninkryk van die Hemel en op aarde ontvang". Wanneer papiergeld nutteloos raak en nie meer langer enige waarde het nie, sal EK onthou of julle MY Profete gehelp het of hulle in hulle nood gelaat het.
As julle dit betwyfel, onthou die Weduwee van Sarfat. Het EK nie alreeds geweet wie gewillig sou wees om Elia van Ouds se laste te deel nie? Het ek 'n vrou met rykdom opgehef om Elia te versorg? Nee, EK het iemand opgehef wat net soos hy in nood was. Hulle was albei honger, was hulle nie? Hulle het albei geen fisiese rykdom gehad nie, het hulle nie?, en tog het EK hierdie klein Weduwee van Sarfat gekies want EK het haar hart geken. Sy was nie selfsugtig nie, alhoewel sy besorgd was, want dit was haar en haar seun se laaste maaltyd en dan sou sy en haar seun sterf. Nogtans het sy die Profeet vertrou en hom geglo en daarom het sy geen gebrek meer gehad nie. Sy het die behoeftes van die Profeet bo haar eie behoeftes gestel. Onthou hoe EK haar kruike met olie vermeerder het en dit nie opgedroog het nie. Onthou hoe EK die meel in haar skottel vermenigvuldig het sodat dit nie leeg was nie.
Onthou hoe EK haar gevra het om in geloof die laaste te gee wat sy gehad het. Onthou dit MY Kinders, sy moes gaan potte en skottels by haar bure leen en toe hulle haar vra wat sy daarin gaan sit, moes sy sê dat haar GOD die leë kruike gaan vul. Soos wat EK vir haar gedoen het, so sal EK weer doen. Glo net! Geloof sonder werke is dood. EK sal dit doen vir hulle wie glo dat EK vir hulle sal voorsien net soos wat EK vir die weduwee van Sarfat gedoen het, hulle wie MY Profete seën. Wanneer julle papiergeld en kaarte waardeloos is, dan sal julle wil hê dat EK julle moet seën. EK sal nou onthou of julle tiendes en aalmoese gegee het toe EK vir julle gesê het om te deel. Sê MY Woord nie "Maak vir julle skatte in die Hemel bymekaar waar diewe nie kan steel en roes nie kan verniel nie". Maak vir julle seëninge bymekaar soos wat julle julle skatte bymekaar maak. Waar julle hart is, waarin julle julle vertroue stel, daar is julle God.
EK vertel julle dit; enige een wie vir Noag gehelp het was gespaar. Maar wie het saam met Noag gearbei? Net sy familie, so sal dit ook weer wees. Slegs MY Ware Kinders sal begeer om die Profete te help om te praat en nie die Profete muilband of die osse se voete vasbind terwyl hulle die ploeg trek nie. Bid vir die Profete, spesiaal vir hierdie Diensmaagd wat vervolgens hier praat. Satan soek om MY stem op hierdie aarde stil te maak, want die Profete waarsku altyd voordat EK MY toorn stuur of voordat satan aanval. Dit is met MY Profete wie EK MY geheime deel. EK stuur nooit MY toorn en oordeel voordat EK nie die Profete stuur om te praat en te waarsku om te BEROU TE TOON nie! Satan haat veral die Profete. Die werk van die Profeet is nie maklik nie. Niemand is 'n Profeet tensy hulle bekend is met lyding nie. Hulle het gely vir die salwing van profesie.
EK sê nou vir julle, "Seën my Profete en EK sal julle seën. Beskerm MY Profete en EK sal julle beskerm. Arbei saam met MY Profete en julle seëninge sal groot wees, veral wanneer julle in nood verkeer. Bied aan om MY Profete weg te steek en EK sal julle wegsteek. Deel met MY Profete en Ek belowe julle sal nooit van honger omkom of haweloos wees nie." Die tyd is hier dat dit gevaarlik is om jou self 'n profeet te noem. Dit raak gevaarliker namate YAHUSHUA naderkom vir SY Bruid. EK hoef dit nie vir julle te vertel nie, julle moet dit alreeds weet. Skaam julle omdat julle nie doen wat julle weet wat EK in julle Gees gesê het om te doen nie. Hoeveel keer het EK gesê "Help hulle", maar julle het geweier. Hoe kan julle sê julle het MY lief wanneer julle MY nie gehoorsaam nie? Kom in die Ark van MY Seun YAHUSHUA ha MASHIACH in.
Profesie 58 AMERIKA, BEROU OF VERGAAN! VOORDAT DIT TE LAAT IS!
EK, YAHUVEH het vir Elia "Elijah" van ouds na die weduwee van Sarfat gestuur, omdat EK, YAHUVEH voor die tyd geweet het dat daardie kleine vroutjie besig was om haar laaste ete vir haar seun voor te berei, en dan sou sy en haar seun doodgegaan het, as EK nie vir Elia "Elijah" gestuur het nie om haar olie en die kos in die drom te vermenigvuldig nie. Sy moes net die salwing in die Profeet Elia "Elijah" van ouds herken en daaraan gehoorsaam wees, en sy het dit gedoen. Elia "Elijah" het die salwing gehad om water vanuit die Hemel te roep om 'n stroom wat droog geword het, op te vul en weer te laat vloei. Maar EK, YAHUVEH het dit nie toegelaat nie, omdat EK vir Elia "Elijah" van ouds wou stuur om die weduwee van Sarfat te toets. (1 Konings 17:8-24). Alhoewel die skrif sê dat daar baie vrouens was, is Elia "Elijah" van Ouds net na daardie spesifieke vrou gestuur. (Lukas 4:25). EK gebruik haar soos die Elia "Elijah" van Ouds. EK, YAHUVEH het aan haar instruksies gegee sodat sy sal praat van haar nood, en dat sy dit sal neerskryf, maar hoeveel het die toets geslaag. Miljoenêrs het hierheen gekom en gespot, nou sal hulle nie meer die miljoene veel langer hê nie. EK sê nou vir julle, gebruik daardie papier en plastiek kaarte, terwyl julle kan om hierdie Elia "Elijah" van Nuuts (in Hebreeus, Eliyahu) te help, nie vir haar ontwil nie, maar vir julle ontwil.
EK, YAHUVEH spreek hierdie aan diegene wat MY stem in hierdie profetiese woorde wat hier geskryf is, herken, en wat die RUACH HA KODESH wilde vuur salwing, wat oor haar is, herken. EK, YAHUVEH wou die mense seën, maar hulle het MY seëninge ontken. EK het hierdie handgemaakte Diensmaagd gesalf om MY seëninge voort te spreek, net soos Elia "Elijah" van Ouds dit gedoen het. Wanneer julle papiergeld nikswerd is en die kredietkaarte nikswerd is, en die aandele en die verbande en die CD's nikswerd is, en julle armoede, hongersnood, siektes in die gesig staar, asook wanneer julle sonder 'n huis is, sal julle onthou toe julle gevra was om 'n seën te wees, net soos die weduwee van Sarfat, wie MY Elia "Elijah" van Ouds onderhou het. Julle sou geseën en beskerm gewees het net soos die weduwee van Sarfat, maar julle het verkies om 'n dowe oor te draai na YAHUVEH se waarskuwings, om hierdie Diensmaagd, MY Elia "Elijah" van Nuuts (in Hebreeus, Eliyahu) te seën.
EK is YAHUVEH en EK het Elia "Elijah" van Ouds gesalf, so het EK ook MY Diensmaagd, wie EK MY Elia "Elijah" van Nuuts (In Hebreeu, Eliyahu) noem, gesalf. Jy sal verantwoordelik gehou word, of jy 'n seën of 'n vervloeking vir haar is. EK salf haar om profetiese boodskappe voort te spreek. Boodskappe wat min mense sou waag om voort te spreek, vir die vrees dat hulle belaglik sal klink, maar diegene wat dit waag om te spot, en wat ontken dat dit nie EK is wat hier praat nie, julle het 'n vinger in MY oog gesteek.
Torah Gedeelte: Mo'adim – YAHUVEH se Vasgestelde Tye en Beloftes Vervul
Profesie 117 EK YAHUVEH Sê, "Oordeel Is Vasgestel!"
Onthou die man wat jy 'die geleerde gek' genoem het? (www.amightywind.com/hell/soulbattle.htm)
Jy het sy brief voor die hele wêreld geplaas toe hy alles wat Heilig is bespot het. Jy het vir hom geskryf en vir hom gesê toe hy jou vervolg het, dat hy nie volgende jaar dieselfde tyd nog sou lewe nie. Wat jy geprofeteer het, het gebeur en hy het voor daardie tyd gesterf. EK het jou gestuur om hom te waarsku. Hy was na die Bediening toe gestuur en hy het dit 'n vloek genoem en sy jong seun geleer dit is nie nodig om GOD te vrees nie want GOD bestaan nie. Jy het hom gewaarsku, hy het nie geluister nie en nou wens hy hy het! Die geleerde gek wat by jou gespog het met sy kollegegrade is nou in die hel en het uitgevind wat jy gesê het was waar en hy skree nou hardop, "YAHUVEH ek glo nou in U!"
EK kan in besonderhede ingaan maar dit sal geen doel dien nie. Weet net dit, jou vyande en die vyande van al YAHUSHUA HA MASHIACH se Bruid sal soos dominoes val en soos 'n Goliat nooit weer opstaan nie.
Profesie 103 I, YAHUVEH, Oordeel Julle volgens Julle Vrugte!
Ek praat met MY Eerste Vrugte. EK praat met diegene wat die 144,000 is. EK gradeer persentasiegewys, nie "as" julle MY gehoorsaam nie, maar hoe vinnig julle MY gehoorsaam. Nie "as" julle MY gehoorsaam nie, maar met watter gesindheid julle het dat julle MY gehoorsaam; hoe vinnig julle MY gehoorsaam én die graad van die uitvoering, hoe volkome julle MY gehoorsaam.
Doen julle dinge in julle tyd? Of doen julle dinge in MY tyd? Wanneer EK vir julle sê dat julle iets moet doen, doen julle dit met 'n vrolike hart?
Sommige het gesteel, die mense wie EK vir Elisabeth [Elisheva] gesê het dat sy hulle kon vertrou, het verraad gepleeg, want op die tydstip wanneer EK dit spreek, kan hulle vertrou word. Maar EK het nooit gesê vir hoe lank nie. Maar EK het vir haar gesê diegene in haar huishouding kan ten volle vertrou word. Julle ken julle name. Daar is diegene in YAHUSHUA se Demon Stompers, die Heilige Gebedsvegters Intersessors, hulle staan in die Voorste Linies, op hulle kan daar staatgemaak word om te vas en te bid, om Heilig voor MY te lewe, hulle kan huidiglik vertrou word.
VAYERA /En HY het verskyn
"Daarna het ELOHIM aan hom verskyn by die Eikebome van Mamre terwyl hy by die ingang van die tent sit op die warmste van die dag. "
Verlede week in Parasha Lech Lecha (Go Forth!), het ELOHIM Abraham beveel om sy geboorteland te verlaat en na die land toe te gaan wat Hy belowe het.
Parasha Vayera begin waar ELOHIM aan Abraham verskyn, terwyl hy in die hitte van die dag in sy tentdeur gesit het.
Joodse wyses glo dat hierdie besoek van ELOHIM plaasgevind het, terwyl Abraham 99 jaar oud was, en dit was gedurende sy herstel net na sy besnydenis.
Abraham was bly om hierdie vreemdelinge gasvryheid te gee. Al het hy nie geweet wie hulle was nie, het hy hulle sy beste gegee!
Die Woord van GOD belowe dat, soos ons gee, so sal dit ons in goeie mate gegee word.
Wanneer ons ander seën, plant ons sade van seën wat in ons eie lewens sal terugkeer.
"Die siel wat seën, word versadig; en hy wat laaf, word self ook gelaaf. "
Gasvryheid lyk na 'n verlore kuns in sommige kulture, veral in die Weste
waar die pas van die lewe nie maklik leen om tyd te maak vir almal wat betrokke is by die versorging van mense in ons huise nie.
In Israel kan mense enige tyd kom kuier, en jy moet voorbereid wees om hulle gasvryheid aan te bied. Dit is 'n kulturele verwagting in hierdie samelewing.
Selfs die Brit Chadasha / Nuwe Testament moedig ons aan om vreemdelinge gasvryheid aan te bied: "Wees gasvry jeens mekaar sonder om te murmureer." (1 Petrus 4: 9)
Ons mag selfs engele vermaak, sonder dat ons dit weet!
Die boek van Hebreërs vermaan ons, "Die broederliefde moet bly. Vergeet die gasvryheid nie, want daardeur het sommige, sonder om dit te weet, engele as gaste geherberg." (Hebreërs 13:1-2)
En trouens, die drie mans wat Abraham vermaak het, was boodskappers.
Alhoewel die woord wat in Hebreeus gebruik word, is anashim (mans), dit blyk uit die konteks dat twee engele is en een is die HERE.
Mo'adim - YAHUVEH se Vasgestelde Tye en Beloftes is Vervul
"Sou iets vir YAHUVEH te wonderbaar wees? Hierdie tyd, oor 'n jaar, sal EK na jou terugkom, en Sara sal 'n seun hê." (Genesis 18:14)
Nadat hulle 'n maaltyd saam met Abraham gedeel het, het 'n engel 'n verregaande belofte aan hom en Sara gemaak: volgende jaar, op die vasgestelde tyd (mo'ed), sou hulle 'n seun hê.
Die woord mo'ed (of mo'adim in die meervoudsvorm) word gebruik om die bepaalde fees en herinneringstye in Levitikus 23 te beskryf. In Engels word hierdie tye losweg vertaal as feeste van YAHUVEH, maar dit is 'n swak vertaling, aangesien een eintlik 'n vas is.
Die Mo'adim is spesiale tye wat YAHUVEH vir 'n spesifieke doel gekies of aangestel het. In hierdie geval is daardie doel die vervulling van YAHUVEH se belofte om Abraham en Sara 'n seun te gee.
Sara se aanvanklike reaksie op hierdie belofte was om vir haarself te lag omdat sy ver oor 'n ouderdom was om kinders te baar.
Op die reaksie het GOD het geantwoord: "Is daar iets te hard vir ELOHIM?"
Daar mag beloftes wees wat ons van YAHUVEH ontvang het wat dalk onmoontlik lyk; alhoewel, ons moet egter aangemoedig word deur die woorde van YAHUSHUA wat ons herinner het: "Alles is moontlik vir hom wat glo." (Markus 9:23).
In die Brit Chadashah (Nuwe Testament) sien ons nog 'n belangrike mo'ed of vasgestelde tyd.
'n Engel het na 'n jong, Joodse vroutjie genaamd Mirjam (Maria) gekom om haar te vertel dat sy sou swanger raak sonder om 'n man intiem te ken, deur die krag van die RUACH HA KODESH.
Verder sal haar Seun YAHUSHUA / Verlossing genoem word, en HY sou ewig oor die huis van Jakob/Israel van die troon van SY vader Dawid heers.
Terwyl dit buite die ryk van moontlikheid mag lyk, het die engel aan Miryam gesê dat "niks met ELOHIM onmoontlik sal wees nie." (Lukas 1:37)
Dieselfde GOD wie die Rooi See verdeel het, kan waarlik 'n weg maak waar daar geen weg is nie, as ons net wil glo. Maar dit moet op SY manier en SY tyd gebeur, nie ons manier en op ons skedule nie. Ons werk is om te wag in hoop, geloof en verwagting totdat die vasgestelde tyd (mo'ed) aanbreek.
Ons kan ook uitsien na nog 'n ander vasgestelde tyd (mo'ed) wanneer YAHUVEH - wie toegelaat het dat 'n tydelike blindheid oor SY Joodse Mense kom sodat die volheid van die Heidene kan ingaan – die blindheid sal verwyder. Dan sal die hele Israel gered word.
Hoe verlang ons na daardie dag!
Verder in hierdie Torah gedeelte, lees ons dat Sara geboorte gee aan 'n seun met Abraham as die vader wie nou 100 jaar oud is op daardie vasgestelde tyd (mo'ed) waarvan YAHUVEH gespreek het (Genesis 21:1–3).
Abraham het hom Isak genoem, wat lag beteken, want Sara het gesê,
" 'n Gelag het ELOHIM my berei: elkeen wat dit hoor, sal oor my lag…. Wie kon ooit aan Abraham voorspel het: Sara soog kinders? Want ek het 'n seun gebaar in sy ouderdom." (Genesis 21:6–7)
Laat ons nie die beloftes van YAHUVEH in ons eie lewens onteer deur ongeloof nie, maar ten volle oortuig wees dat YAHUVEH SY beloftes sal voortbring, selfs daardie wat nie net onwaarskynlik lyk nie, maar belaglik, in SY vasgestelde tyd.
"En hy het nie deur ongeloof aan die belofte van YAHUVEH getwyfel nie, maar hy is versterk deur die geloof en het aan YAHUVEH die eer gegee en was ten volle oortuig dat HY ook die mag het om te doen wat HY beloof het." (Romeine 4:20–21)