Massas huiswerk: Hoe om massanaamwoorde uit te kenArgieffoto (Foto: StockSnap, Pixabay) Kry vanoggend ŉ navraag van ŉ gebruiker: Wat is “huiswerk”? Dis vroeg en ek is nog deur die blare, en ek wil antwoord “ŉ pyn in die dinges”, maar toe besef ek sy praat van woordsoorte, nie betekenis nie. Watter woordsoort is “huiswerk”, wil sy weet. In verlede week se blog het ek gewys hoe ŉ mens abstrakte selfstandige naamwoorde in ŉ sin identifiseer. Hierdie week gesels ek vinnig oor massanaamwoorde en hoe om hulle in ŉ sin uit te ken. ŉ Massanaamwoord (let op, nie “massanaam” nie; massanaamwoorde is ŉ soort “noun”, nie ŉ soort “name” nie) is ŉ woord wat ŉ ding benoem wat in ŉ massa voorkom en nie telbaar is nie. Dit sluit in goed soos grondstowwe (goud, platinum), materiaal (sand, glas, sement), gasse (suurstof, waterstof) en vloeistowwe (melk, koffie, bier). Nietelbaarheid is hier die deurslaggewende faktor. Wat behels nietelbaarheid? ŉ Ding wat nie in eenhede verdeel kan word nie, en waarvan daar dus nie een of twee of tien eksemplare kan wees nie, is nie telbaar nie. Omdat dit nie telbaar is nie, kan die woord wat hierdie ding benoem nie ŉ meervoud kry nie, en die woord kan ook nie ŉ onbepaalde lidwoord (ŉ) kry nie. Onthou, abstrakte selfstandige naamwoorde benoem ook goed wat nie telbaar is nie, maar dié goed is ook nie sintuiglik waarneembaar nie (soos liefde of venyn). Massanaamwoorde benoem goed wat nie telbaar is nie, maar dit is wel sintuiglik waarneembaar. Die vetgedrukte woorde in die volgende sinne is massanaamwoorde: As ŉ mens meervoude vir die vetgedrukte woorde in hierdie sinne gee, lewer dit telkens ŉ ongrammatikale konstruksie op. Dieselfde gebeur as jy ‘n onbepaalde lidwoord voor die massanaamwoord plaas. ŉ Mens kan gewoon nie in enige van hierdie sinne *ŉ vleis, *ŉ koffie, *ŉ lug en so aan skryf nie. Moet nou nie deurmekaar raak nie. ŉ Mens kry ŉ meervoud vir lam (lammers) en jy kan skryf ŉ lam. Maar dan is dit ŉ soortnaamwoord wat ŉ soort dier benoem en nie ŉ soort vleis soos in die sin hier bo nie. Dieselfde geld vir ŉ voorbeeld soos “Ek het vier kerries by die potjiekoskompetisie geproe” of “Bring asseblief vir my drie koffies”. In hierdie gevalle is kerries en koffies soortnaamwoorde wat onderskeidelik beteken “vier verskillende kerriedisse” en “drie koppies koffie”. (Les: Woordsoorte kan net binne konteks vasgestel word.) Dis die laaste voorbeeldsin oor die huiswerk wat die meeste verwarring veroorsaak. ŉ Mens wil na huiswerk verwys as ŉ versamelnaamwoord, omdat dit ŉ naam is vir ŉ versameling goed (in hierdie geval ŉ versameling werk wat jy by die huis of in die huis doen, afhangend daarvan of jy ŉ leerder of ŉ huisskoonmaker is). Maar dit is gewoon nie hoe woordsoorte werk nie. ŉ Versamelnaamwoord is ŉ baie spesifieke morfosintaktiese bousel soos ŉ swerm spreeus of ŉ trop beeste. Woorde wat ŉ ding aandui wat net in ŉ massa, groep of geheel voorkom, soos bagasie, toerusting, gereedskap of huiswerk, is massanaamwoorde. Toets maar: Hulle kan nie in eksemplare verdeel kan word nie, net soos goud, sand, vleis en lug, en het gevolglik nie ŉ enkelvoud en meervoud nie. ŉ Mens kan gewoon nie skryf *ŉ bagasie, *ŉ toerusting, *ŉ gereedskap of *ŉ huiswerk nie. (Moenie verneuk nie, tas is nie ŉ eksemplaar van bagasie nie!) Jy kan ook nie skryf *bagasies, *toerustings, *gereedskappe of *huiswerke nie. Een laaste ding: Telbaarheid en aanduidings van volume is nie dieselfde ding nie. ŉ Mens kan sê baie bagasie, min toerusting, ‘n bietjie gereedskap en ŉ klomp huiswerk. Dit beteken nog nie die bagasie, toerusting, gereedskap of huiswerk is telbaar nie. Die onbepaalde lidwoord voor bietjie en klomp beteken ook nie die reël oor ŉ voor massanaamwoorde is verkeerd nie. Dis in hierdie geval ŉ bietjie en ŉ klomp, steeds nie *ŉ gereedskap of *ŉ huiswerk nie. Mag jy hierdie naweek die massanaamwoord in jou huis vryspring. VivA-groete Sophia