Om saam met engele te dans… – Bali Drome
Om saam met engele te dans…
Sy was twaalf jaar oud, aan die begin van ñ redelike moeilike tydperk van haar lewetjie. Baie vrae wat nie altyd beantwoord kon word nie, en binne-gevoelens wat ma glo nie altyd kon verstaan nie.
Maar daardie oggend het so anders begin, vir ons altwee. ñ Baie harde ‘MA!!!’ het my na haar kamer laat hardloop.
Wat? Hoekom klink sy so anders?
Daar was sy, voor haar kamervenster, met groot oë en salige verwondering op die gesiggie. ‘Kyk…’
Ek hét gekyk, want sy was anders, so asof ñ lig op haar val en sy innerlik skyn.
Sy het na die oop grasperk voor haar venster gewys. ‘Kyk, hulle dans.’
En in daardie oomblikke het my mamma hart net geweet, my kind sien wat ek nie gaan sien nie, maar dit is wel daar…
‘Kyk hoe dans die engele, ma. Kyk.’
Sonder om asem te haal, het ek omgespring en oor my skouer geroep.
‘Ons moet gaan saamdans, sê as ek reg is.’ Ek het die buitedeur oopgeruk, en so vinnig as menslik moontlik tot op die gras beweeg.
‘Sê as ek tussen hulle is, dan kom jy!’
Laggend en borrelend het die twee van ons vroegoggend, op die dounat gras, met uitgestrekte arms saam met die engele gedans… getiekiedraai tot ons bene wou meegee. Ek, met oë op my kind gerig en elke beweging van haar indrink, want sy dans nie net nie.
Sy dans saam met engele.
Na daardie dag het daar ñ ekstra iets tussen ons kom lê. Tussen die opgroei en grootword deur, was daar soms ñ oomblik, en dan het ek geweet. Sy onthou toe ma haar geglo het, en sonder enige twyfel saam met haar tussen engele gaan baljaar het.
(opgedra aan ons jongste meisiekind)
Author travel460Posted on Oktober 12, 2016
7 thoughts on “Om saam met engele te dans…”
Oktober 12, 2016 om 12:05 nm
Mag sy nooit ophou om engele te sien nie.
Oktober 12, 2016 om 12:26 nm
Hierdie jaar 28, en sy bly maar ons diep kind. Dankie dat jy kom inloer het.
Oktober 12, 2016 om 1:05 nm
Kan jy indink hoeveel die res van ons sou kon verstaan as ons almal die engele kon raaksien. Geseende kind.
Oktober 12, 2016 om 4:00 nm
Ag sooo pragtig!!
Oktober 14, 2016 om 6:53 vm
Ag hierdie is soooo pragtig!!!
Oktober 14, 2016 om 7:19 vm
So mooi storie….. Onthou jy hoe sy met haar hantjies gespeel en so in die lug gepraat het…lol Die bos langhare wat wip soos sy gesels…hantjies in die lug..lol ‘n Engelkind ..
Oktober 14, 2016 om 7:30 vm
Hi Lustelle. Ja, ek onthou goed.
Vorige Previous post: Met liefde…van jou pa.
Volgende Next post: Oppas Ma…