Ewenwel, ek het beplan vir 'n rustiger fees. En ene gekry. Soort van. Ene waar die musiek baas is met drank wat hap-hap aan sy gat. Ene waar almal intune op dieselfde stasie, die venster laag afdraai, 'n lui arm uitgooi en die pedaal mooi diep intrap.
Tot 'n fokken dronk marabs kaal met 'n cracker in sy hol oor die stage ge-hol het en toe saam met 'n spul ander kaal marabse amper die stage afgebrand het. Fokken simpel ja, maar 'n jaar terug was dit dalk ek. So ek sal nie die eerste steen gooi nie. Nie dié keer nie.
En toe ek die werkbakkie se ronde wit neus Sondagoggend in die rigting van die N2 stuur, toe kom daar 'n rustigheid oor my. Die musiek het my genees, soos die heilige water van die Breede waarin ek net 'n dag vroeër skelm gepis het. Sela.