Laat daardie eerste liefde weer ontvlam!
1. Aan watter gemeente word Jesus se eerste boodskap gerig, en waaraan herinner hy die opsieners?
JESUS se eerste boodskap word gerig aan die gemeente in Efese, wat destyds 'n florerende kusstad van Klein-Asië naby die eiland Patmos was. Hy beveel Johannes: "Skryf aan die engel van die gemeente in Efese: Hierdie dinge sê hy wat die sewe sterre in sy regterhand hou, hy wat tussen die sewe goue lampstaanders wandel" (Openbaring 2:1). Soos in die ander ses boodskappe vestig Jesus hier die aandag op 'n kenmerk wat sy gesaghebbende posisie aandui. Hy herinner die opsieners in Efese daaraan dat alle ouer manne onder sy beskermende toesig is en dat hy al die gemeentes inspekteer. Hy oefen tot in ons tyd nog steeds hierdie liefdevolle hoofskap uit deur oor die ouer manne toesig te hou en almal wat aan die gemeente verbonde is, liefdevol soos 'n herder te lei. Van tyd tot tyd maak hy aanpassings in gemeentelike reëlings sodat die lig helderder kan skyn. Ja, Jesus is die Hoofherder oor die kudde van God.—Matteus 11:28-30; 1 Petrus 5:2-4.
2. (a) Vir watter goeie dinge het Jesus die gemeente in Efese geprys? (b) Watter raad van die apostel Paulus het die ouer manne in Efese blykbaar gehoorsaam?
2 Jesus stel dan 'n patroon vas vir vyf van sy sewe boodskappe deur met hartlike lof te begin. Hy het hierdie boodskap vir die Efesiërs: "Ek ken jou dade, en jou arbeid en volharding, en weet dat jy slegte mense nie kan verdra nie, en dat jy dié op die proef gestel het wat sê dat hulle apostels is, maar dit nie is nie, en hulle leuenaars bevind het. Jy lê ook volharding aan die dag, en jy het ter wille van my naam uitgehou en nie moeg geword nie" (Openbaring 2:2, 3). Jare tevore het die apostel Paulus die ouer manne in Efese gewaarsku teen "onderdrukkende wolwe", afvallige verstoorders van die kudde, en hy het vir daardie ouer manne gesê om 'wakker te bly' en sy eie voorbeeld van onvermoeibaarheid te volg (Handelinge 20:29, 31). Hulle het sekerlik daardie raad toegepas, aangesien Jesus hulle nou prys vir hulle werk en volharding en vir die feit dat hulle nie moeg geword het nie.
3. (a) Hoe het "valse apostels" in ons tyd probeer om getroues te bedrieg? (b) Watter waarskuwing het Petrus oor afvalliges gegee?
3 Gedurende die dag van die Here het daar ook "valse apostels" verskyn wat "verdraaide dinge spreek om die dissipels agter hulle aan weg te trek" (2 Korintiërs 11:13; Handelinge 20:30; Openbaring 1:10). Hulle sien iets goeds in al die teenstrydige, sektariese godsdienste, beweer dat God nie 'n organisasie het nie en ontken dat Jesus in 1914 Koninkryksmag ontvang het. Hulle vervul die profesie in 2 Petrus 3:3, 4: "In die laaste dae [sal daar] spotters . . . kom met hulle spotterny, wat ooreenkomstig hulle eie begeertes handel en sê: 'Waar is sy beloofde teenwoordigheid dan? Van die dag af dat ons voorvaders ontslaap het, bly alles dan net soos van die begin van die skepping af.'"
4. (a) Hoe word die trots en opstandigheid van spotters geopenbaar? (b) Deur watter optrede teen leuenagtige teenstanders toon hedendaagse Christene dat hulle soos die Efesiërs is?
4 Hierdie spotters skop teen die gedagte om hulle geloof in die openbaar bekend te maak (Romeine 10:10). Hulle het die ondersteuning van die Christendom se geestelikes gesoek en die hulp van koerante, nuustydskrifte en TV-stasies ingeroep om leuens oor hulle voormalige metgeselle te versprei. Getroues kom gou agter dat die spraak en gedrag van hierdie bedrieërs nie opreg klink nie. Soos die Efesiërs kan hedendaagse Christene "slegte mense nie . . . verdra nie", en daarom sit hulle hulle uit hulle gemeentes uit.*
5. (a) Watter swakheid het die Efesiërs volgens Jesus gehad? (b) Watter woorde moes die Efesiërs onthou het?
5 Maar nou vestig Jesus, soos hy met vyf van die sewe gemeentes doen, die aandag op 'n ernstige probleem. Hy sê vir die Efesiërs: "Nietemin het ek dít teen jou, dat jy die liefde wat jy eers gehad het, verlaat het" (Openbaring 2:4). Hulle moes nie in hierdie opsig te kort geskiet het nie, want Paulus het 35 jaar tevore aan hulle geskryf en verwys na God se "groot liefde waarmee hy ons liefgehad het", en hy het hulle aangespoor: "Word dan navolgers van God, as geliefde kinders, en gaan voort om in liefde te wandel, net soos die Christus julle ook liefgehad het" (Efesiërs 2:4; 5:1, 2). Daarbenewens moes Jesus se woorde onuitwisbaar op hulle harte gegraveer gewees het: "Jehovah ons God is een Jehovah, en jy moet Jehovah jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand en met al jou krag" (Markus 12:29-31). Die Efesiërs het daardie eerste liefde verloor.
6. (a) Vir watter gevaar en neigings moet ons oppas, hetsy ons veterane of nuwelinge in die gemeente is? (b) Wat moet ons liefde vir God ons beweeg om te doen?
6 Hetsy ons veterane of nuwelinge in die gemeente is, ons moet oppas dat ons nie ons eerste liefde vir Jehovah verloor nie. Hoe kan dit gebeur? Ons kan toelaat dat verkleefdheid aan ons sekulêre werk, die begeerte om baie geld te maak of die najaging van genot die belangrikste saak in ons lewe word. Sodoende kan ons vleeslikgesind word in plaas van geestelikgesind (Romeine 8:5-8; 1 Timoteus 4:8; 6:9, 10). Ons liefde vir Jehovah moet ons beweeg om enige neigings van hierdie aard teë te werk en om 'aan te hou om eers God se koninkryk en sy regverdigheid te soek', sodat ons 'vir ons skatte in die hemel kan opgaar'.—Matteus 6:19-21, 31-33.
7. (a) Waaruit moet ons diens aan Jehovah spruit? (b) Wat het Johannes met betrekking tot liefde gesê?
7 Laat ons diens aan Jehovah altyd uit innige liefde vir hom spruit. Laat ons 'n vurige waardering hê vir alles wat Jehovah en Christus vir ons gedoen het. Soos Johannes self later geskryf het: "Hierin lê die liefde: nie dat ons God liefgehad het nie, maar dat hy ons liefgehad en sy Seun uitgestuur het as 'n soenoffer vir ons sondes." Johannes sê verder vir ons: "God is liefde; en hy wat in die liefde bly, bly in eenheid met God, en God bly in eenheid met hom." Mag ons nooit ons liefde vir Jehovah, vir die Here Jesus Christus en vir die lewende Woord van God laat kwyn nie! Ons kan hierdie liefde betoon, nie net deur ywerige diens aan God nie, maar ook deur gehoorsaamheid aan 'hierdie gebod wat ons van hom het, dat die een wat God liefhet, ook sy broer moet liefhê'.—1 Johannes 4:10, 16, 21; Hebreërs 4:12; sien ook 1 Petrus 4:8; Kolossense 3:10-14; Efesiërs 4:15.
"Doen die dade van vroeër"
8. Hoe het Jesus gesê moet die Efesiërs optree?
8 Daardie Efesiërs moet die liefde wat hulle vroeër gehad het, weer laat ontvlam as hulle nie hulle voorreg wil verbeur nie. Jesus sê vir hulle: "Onthou dan waarvan jy geval het, en toon berou en doen die dade van vroeër. So nie, kom ek na jou toe, en ek sal jou lampstaander van sy plek verwyder, tensy jy berou toon" (Openbaring 2:5). Hoe het die Christene in die gemeente in Efese op hierdie woorde gereageer? Ons weet nie. Ons hoop dat hulle berou getoon het en daarin geslaag het om hulle liefde vir Jehovah opnuut aan te wakker. As hulle dit nie gedoen het nie, sou hulle lamp gedoof en hulle lampstaander verwyder word. Hulle sou hulle voorreg verbeur om die waarheid uit te straal.
9. (a) Watter aanmoediging het Jesus vir die Efesiërs gehad? (b) Hoe het die gemeentes ná Johannes se dag versuim om op Jesus se raad aan die Efesiërs ag te slaan?
9 Jesus het nietemin hierdie aanmoediging vir die Efesiërs: "Maar dít het jy, dat jy die dade van die sekte van Nikolaus haat, wat ek ook haat" (Openbaring 2:6). Ten minste het hulle sektariese verdeeldheid gehaat, net soos die Here Jesus Christus dit haat. Maar met die verloop van jare het baie gemeentes versuim om op hierdie woorde van Jesus ag te slaan. 'n Gebrek aan liefde vir Jehovah, vir die waarheid en vir mekaar het veroorsaak dat hulle geleidelik in geestelike duisternis verval het. Hulle het in baie twistende sektes versplinter. "Christelike" kopiïste wat geen liefde vir Jehovah gehad het nie, het God se naam uit Griekse manuskripte van die Bybel verwyder. 'n Gebrek aan liefde het ook ruimte gelaat vir die verkondiging van Babiloniese en Griekse leerstellings, soos die helse vuur, vaevuur en die Drie-eenheid, in die naam van die Christelike godsdiens. Omdat hulle geen liefde vir God en vir die waarheid gehad het nie, het die meeste van dié wat beweer het dat hulle Christene is, opgehou om die goeie nuus van God se Koninkryk te verkondig. Hulle het onder die oorheersing gekom van 'n selfsugtige geestelikeklas wat hulle eie koninkryk hier op die aarde opgerig het.—Vergelyk 1 Korintiërs 4:8.
10. Wat was in 1918 die godsdienssituasie in die Christendom?
10 Toe die oordeel in 1918 by die huis van God begin het, was die sektariese geestelikes van die Christendom besig om die Eerste Wêreldoorlog openlik te ondersteun en het hulle Katolieke en Protestante aan beide kante aangespoor om mekaar uit te moor (1 Petrus 4:17). In teenstelling met die gemeente in Efese, wat die dade van die sekte van Nikolaus gehaat het, was die Christendom se godsdienste reeds lank deurtrek van teenstrydige, godonterende leerstellings, en hulle geestelikes het hulle geskaar aan die kant van die wêreld, waarvan Jesus gesê het sy dissipels geen deel moet wees nie (Johannes 15:17-19). Hulle gemeentes, wat onkundig was omtrent die Bybel se tema, God se Koninkryk, was nie lampstaanders wat skriftuurlike waarheid uitstraal nie, en die gemeentelede was ook nie deel van Jehovah se geestelike tempel nie. Hulle manne (en vroue) wat die leiding geneem het, was nie sterre nie, maar is ontmasker as lede van "die mens van wetteloosheid".—2 Tessalonisense 2:3; Maleagi 3:1-3.
11. (a) Watter Christelike groep wat in 1918 op die wêreldtoneel was, het Jesus se woorde aan die Efesiërs toegepas? (b) Wat het die Johannes-klas van 1919 af gedoen?
11 Die Johannes-klas het egter uit die onstuimige dae van die Eerste Wêreldoorlog te voorskyn gekom met 'n liefde vir Jehovah en vir die waarheid wat hulle beweeg het om hom met brandende ywer te dien. Hulle het dié weerstaan wat sektarisme probeer invoer het deur die eerste president van die Wagtoringgenootskap, Charles T. Russell, ná sy dood in 1916 feitlik te verafgod. Hierdie Christelike groep, wat deur vervolging en teëspoed gedissiplineer is, het beslis 'n oordeel van "mooi so" van hulle Meester ontvang, asook 'n uitnodiging om in sy vreugde in te gaan (Matteus 25:21, 23). Hulle het na aanleiding van die verloop van wêreldgebeure, en hulle eie ervarings, besef dat die teken wat Jesus gegee het om sy onsigbare teenwoordigheid in Koninkryksmag aan te dui, vervul word. Van 1919 af het hulle hulle daarop toegelê om 'n aandeel te hê aan die verdere vervulling van Jesus se groot profesie: "En hierdie goeie nuus van die koninkryk sal in die hele bewoonde aarde verkondig word as 'n getuienis vir al die nasies; en dan sal die einde kom" (Matteus 6:9, 10; 24:3-14). As hulle liefde vir Jehovah in enige opsig te kort geskiet het, is dit van toe af tot 'n vlam aangeblaas.
12. (a) Watter oproep is by 'n geskiedkundige byeenkoms in 1922 gedoen? (b) Watter naam het ware Christene in 1931 aangeneem, en waaroor het hulle berou getoon?
12 By 'n geskiedkundige byeenkoms wat van 5-13 September 1922 in Cedar Point, Ohio, VSA, gehou is en deur 18 000 van hierdie Christene bygewoon is, is die oproep gedoen: "Keer dan terug na die veld, o seuns van die allerhoogste God! . . . Die wêreld moet weet dat Jehovah God is en dat Jesus Christus die Koning van die konings en die Here van die here is. . . . Adverteer, adverteer, adverteer dus die Koning en sy koninkryk." Jehovah se kosbare naam is meer prominent gemaak. In 1931 was hierdie Christene, wat by 'n byeenkoms in Columbus, Ohio, VSA, vergader was, verheug om die naam aan te neem wat God in Jesaja se profesie aangedui het—Jehovah se Getuies (Jesaja 43:10, 12). Met die nommer van 1 Maart 1939 is die naam van die organisasie se hooftydskrif na Die Wagtoring—Kondig Jehovah se Koninkryk aan verander, sodat die grootste eer aan ons Skepper en sy koninklike regering gegee word. Jehovah se Getuies het, met hernieude liefde vir Jehovah, berou getoon oor enige moontlike vroeëre versuim om sy roemryke naam en Koninkryk te eer en te verheerlik.—Psalm 106:6, 47, 48.
"Aan hom wat oorwin"
13. (a) Watter seën het vir die Efesiërs voorgelê as hulle sou "oorwin"? (b) Hoe sou Efesiese Christene "oorwin"?
13 Soos hy ook in sy ander boodskappe doen, vestig Jesus ten slotte die aandag op die feit dat dit God se gees is wat deur Jesus die belonings vir getrouheid bekend maak. Hy sê vir die Efesiërs: "Laat die een wat 'n oor het, hoor wat die gees vir die gemeentes sê: Aan hom wat oorwin, sal ek gee om van die boom van die lewe te eet, wat in die paradys van God is" (Openbaring 2:7). Diegene met horende ore sou gretig wees om op hierdie lewensbelangrike boodskap ag te slaan, in die wete dat dit nie by Jesus ontstaan het nie, maar van die Soewereine Heer Jehovah self gekom het deur Sy heilige gees, of werkende krag. Hoe sou hulle "oorwin"? Deur noukeurig die voetstappe te volg van Jesus, wat sy onkreukbaarheid tot die dood gehandhaaf het en dus kon sê: "Skep moed! Ek het die wêreld oorwin."—Johannes 8:28; 16:33; sien ook 1 Johannes 5:4.
14. Waarna moet "die paradys van God" wat Jesus gemeld het, verwys?
14 Hoe kan gesalfde Christene, soos daardie Efesiërs, wat geen vooruitsig op lewe in 'n aardse paradys het nie, die beloning ontvang om "van die boom van die lewe te eet, wat in die paradys van God is"? Dit kan nie die herstelde Paradys op aarde wees nie, want die 144 000 gesalfde Christene, waaronder dié van die gemeente in Efese, word uit die mensdom gekoop om saam met die Lam, Christus Jesus, as geesseuns op die hemelse berg Sion te regeer (Efesiërs 1:5-12; Openbaring 14:1, 4). Hierdie woorde moet dus na die hemelse tuinagtige ryk verwys wat hierdie oorwinnaars beërf. Daar, "in die paradys van God", ja, in die teenwoordigheid van Jehovah self, sal hierdie oorwinnaars wat onsterflikheid ontvang het, vir ewig bly lewe, soos hier afgebeeld word deur die feit dat hulle van die boom van die lewe eet.
15. Waarom is Jesus se aanmoediging om te oorwin, vandag vir die groot menigte van lewensbelang?
15 Wat dan van die lojale aardse ondersteuners van die 144 000 gesalfdes? 'n Groot menigte van hierdie Getuie-metgeselle oorwin ook. Maar hulle hoop is om 'n aardse paradys binne te gaan, waar hulle uit "'n rivier van water van die lewe" sal drink en genesing sal vind in "die blare van die bome" wat langs daardie rivier geplant is (Openbaring 7:4, 9, 17; 22:1, 2). Mag jy, as jy 'n lid van hierdie groep is, ook jou innige liefde vir Jehovah toon en in die stryd van die geloof oorwin. Sodoende sal jy die geluk van ewige lewe op die Paradysaarde kan smaak.—Vergelyk 1 Johannes 2:13, 14.
Vir geskiedkundige besonderhede oor die verskyning van valse apostels, sien bladsye 39-46 van die boek Redenering uit die Skrif, uitgegee deur Jehovah se Getuies.
[Venster op bladsy 36]
Liefdevolle lof aan Jehovah en sy Seun
In die liedereboek wat in 1905 deur Jehovah se volk uitgegee is, was daar twee keer soveel liedere wat Jesus geloof het as liedere wat Jehovah God geloof het. In hulle liedereboek van 1928 was daar omtrent ewe veel liedere wat Jesus verheerlik het as wat Jehovah verheerlik het. Maar in die jongste liedereboek van 1984 word Jehovah deur vier keer soveel liedere vereer as Jesus. Dit stem ooreen met Jesus se eie woorde: "Die Vader is groter as ek" (Johannes 14:28). Liefde vir Jehovah moet die voorrang geniet, tesame met innige liefde vir Jesus en waardering vir sy kosbare offerande en amp as God se Hoëpriester en Koning.
[Tabel op bladsy 34]
Jesus se patroon van raadgewing
(met die hoofstukke en verse van Openbaring)
Boodskap aan Gesag vir Inleidende lof duidelik en/of Gevolglike
gemeente raadgewing uitgewys aanmoediging seëninge
Efese 2:1 2:2, 3 2:4 2:5, 6 2:7
Smirna 2:8 2:9 — 2:10 2:11
Pergamum 2:12 2:13 2:14, 15 2:16 2:17
Laodisea 3:14 — 3:15-17 3:18-20 3:21
Streef daarna om oorwinnaars te wees
1. (a) Watter gemeente ontvang vervolgens 'n boodskap van die verheerlikte Jesus? (b) Waaraan het Jesus die Christene in daardie gemeente herinner deur homself "die Eerste en die Laaste" te noem?
EERTYDSE Efese is vandag 'n puinhoop. Maar daar is nog steeds 'n bedrywige stad op die plek waarheen Jesus se tweede boodskap gestuur is. Ongeveer 56 kilometer noord van die ruïnes van Efese lê die Turkse stad Izmir, waar daar vandag vier ywerige gemeentes van Jehovah se Getuies is. Smirna was in die eerste eeu hier geleë. Let nou op Jesus se volgende woorde: "En skryf aan die engel van die gemeente in Smirna: Hierdie dinge sê hy, 'die Eerste en die Laaste', wat doodgegaan en weer lewend geword het" (Openbaring 2:8). Deur hierdie woorde herinner Jesus die Christene in Smirna daaraan dat hy die eerste handhawer van onkreukbaarheid is wat regstreeks deur Jehovah tot onsterflike geeslewe opgewek is en dat hy die laaste een is wat so opgewek sou word. Jesus self sou alle ander gesalfde Christene opwek. Hy is derhalwe heeltemal bevoeg om raad te gee aan sy broers, wat die hoop het om saam met hom onsterflike hemelse lewe te geniet.
2. Waarom word alle Christene vertroos deur die woorde van die Een wat "doodgegaan en weer lewend geword het"?
2 Jesus het 'n voorbeeld gestel deur ter wille van regverdigheid vervolging te verduur, en hy het die regmatige beloning ontvang. Sy getrouheid tot die dood en sy daaropvolgende opstanding is die grondslag vir hoop vir alle Christene (Handelinge 17:31). Die feit dat Jesus "doodgegaan en weer lewend geword het", bewys dat niks wat ter wille van die waarheid verduur moet word, tevergeefs is nie. Jesus se opstanding is 'n bron van groot aanmoediging vir alle Christene, veral wanneer hulle ter wille van hulle geloof moet ly. Bevind jy jou in hierdie situasie? Dan kan jy ook aanmoediging put uit Jesus se volgende woorde aan die gemeente in Smirna:
3. (a) Watter aanmoediging het Jesus die Christene in Smirna gegee? (b) Waarom het Jesus gesê dat die Christene in Smirna "ryk" was, al was hulle arm?
3 "Ek ken jou verdrukking en armoede—maar jy is ryk—en die lastering deur dié wat sê dat hulle Jode is, en dit tog nie is nie, maar 'n sinagoge van Satan is" (Openbaring 2:9). Jesus het geen kritiek teen sy broers in Smirna nie, net hartlike lof. Hulle het baie verdrukking gely weens hulle geloof. Hulle is materieel arm, waarskynlik vanweë hulle getrouheid (Hebreërs 10:34). Geestelike dinge is egter vir hulle van die grootste belang, en hulle het skatte in die hemel opgegaar, soos Jesus aangeraai het (Matteus 6:19, 20). Die Hoofherder beskou hulle dus as "ryk".—Vergelyk Jakobus 2:5.
4. Van wie het die Christene in Smirna baie teenstand verduur, en hoe het Jesus hierdie teenstanders beskou?
4 Jesus meld spesifiek dat die Christene in Smirna baie teenstand van vleeslike Jode verduur het. Vroeër het baie aanhangers van hierdie godsdiens die verspreiding van die Christelike godsdiens kragtig teëgestaan (Handelinge 13:44, 45; 14:19). Nou, net 'n paar dekades ná die val van Jerusalem, toon daardie Jode in Smirna dieselfde sataniese gees. Geen wonder dat Jesus hulle as "'n sinagoge van Satan" beskou nie!*
5. Watter beproewinge het vir die Christene in Smirna voorgelê?
5 Die Christene in Smirna, wat met sulke haat te kampe het, word deur Jesus vertroos: "Moenie bang wees vir die dinge wat jy weldra gaan ly nie. Kyk! Die Duiwel sal aanhou om party van julle in die gevangenis te gooi sodat julle ten volle op die proef gestel kan word en sodat julle tien dae lank verdrukking kan hê. Wees selfs tot in die dood getrou, en ek sal jou die kroon van die lewe gee" (Openbaring 2:10). Hier gebruik Jesus drie keer die Griekse meervoudsvorm "julle", wat toon dat sy woorde die gemeente as 'n geheel insluit. Jesus kan nie beloof dat die beproewinge van die Christene in Smirna binnekort sal eindig nie. Party van hulle sal nog steeds vervolg en in die gevangenis gegooi word. Hulle sal "tien dae" lank verdrukking hê. Tien is 'n getal wat aardse volledigheid of volkomenheid aandui. Selfs die handhawers van onkreukbaarheid wat geestelik ryk is, sal deeglik beproef word terwyl hulle in die vlees is.
6. (a) Waarom moes die Christene in Smirna nie bang wees nie? (b) Hoe het Jesus sy boodskap aan die gemeente in Smirna afgesluit?
6 Maar die Christene in Smirna moenie bang wees of toegee nie. As hulle tot die einde toe getrou bly, wag daar vir hulle as beloning "die kroon van die lewe", in hulle geval onsterflike lewe in die hemel (1 Korintiërs 9:25; 2 Timoteus 4:6-8). Die apostel Paulus was van mening dat hierdie kosbare beloning dit die moeite werd gemaak het om alle ander dinge, selfs sy aardse lewe, op te offer (Filippense 3:8). Daardie getroues in Smirna het blykbaar dieselfde beskouing. Jesus sluit sy boodskap af deur te sê: "Laat die een wat 'n oor het, hoor wat die gees vir die gemeentes sê: Hy wat oorwin, sal hoegenaamd nie deur die tweede dood geskaad word nie" (Openbaring 2:11). Die oorwinnaars is verseker van onsterflike hemelse lewe wat nie deur die dood geraak kan word nie.—1 Korintiërs 15:53, 54.
"Tien dae lank verdrukking"
7, 8. Hoe is die Christengemeente, soos die gemeente in Smirna, in 1918 "ten volle op die proef gestel"?
7 Die Johannes-klas en hulle hedendaagse metgeselle is en word nog steeds, net soos die Christene in Smirna, "ten volle op die proef gestel". Hulle getrouheid tydens beproewing toon dat hulle God se volk is (Markus 13:9, 10). Kort ná die begin van die dag van die Here was Jesus se woorde aan die Christene in Smirna waarlik vertroostend vir die internasionale groepie van Jehovah se volk (Openbaring 1:10). Sedert 1879 het hulle in God se Woord na geestelike rykdom gedelf, wat hulle vryelik met ander gedeel het. Maar gedurende die Eerste Wêreldoorlog het hulle die skyf van intense haat en teenstand geword, deels omdat hulle nie deur die oorlogskoors meegesleep is nie en deels omdat hulle die dwalinge van die Christendom onbevrees blootgelê het. Die vervolging wat hulle op aanstigting van party van die Christendom se leiers moes verduur, het in 1918 'n kritieke punt bereik en kan vergelyk word met wat die Christene in Smirna van die Joodse gemeenskap daar moes verduur.
8 'n Vlaag van vervolging in die Verenigde State van Amerika het 'n klimaks bereik toe die nuwe president van die Wagtoringgenootskap, Joseph F. Rutherford, en sewe metgeselle op 22 Junie 1918 tronk toe gestuur is, die meeste van hulle met 'n vonnis van 20 jaar. Hulle is nege maande later op borgtog vrygelaat. Op 14 Mei 1919 het die appèlhof hulle onjuiste skuldigbevindings ter syde gestel; daar is bewys dat daar 130 foute in die verhoor was. Rooms-Katolieke regter Manton, 'n ridder in die orde van St. Gregorius die Grote, wat hierdie Christene in 1918 borgtog geweier het, is later, in 1939, tot twee jaar tronkstraf en 'n boete van $10 000 gevonnis op ses aanklagte dat hy omkoopgeld gevra en aanvaar het.
9. Hoe is Jehovah se Getuies in Nazi-Duitsland deur Hitler behandel, en hoe het die geestelikes daarop gereageer?
9 Gedurende die Nazi-bewind in Duitsland het Hitler 'n algehele verbod op die predikingswerk van Jehovah se Getuies geplaas. Duisende Getuies is jare lank in konsentrasiekampe en gevangenisse opgesluit, waar hulle wreed behandel is en waar baie gesterf het, terwyl ongeveer 200 jong mans wat geweier het om in Hitler se leër te veg, tereggestel is. Die geestelikes se ondersteuning van dit alles blyk uit die woorde van 'n Katolieke priester, wat in die koerant The German Way van 29 Mei 1938 gepubliseer is. Hy het onder meer gesê: "Daar is nou een land op aarde waar die sogenaamde . . . Bybelstudente [Jehovah se Getuies] verbied is. Dit is Duitsland! . . . Toe Adolf Hitler aan die bewind gekom en die Duitse Katolieke Episkopaat hulle versoek herhaal het, het Hitler gesê: 'Hierdie sogenaamde Opregte Bybelstudente [Jehovah se Getuies] is opstokers; . . . ek beskou hulle as kwaksalwers; ek kan dit nie duld dat die Duitse Katolieke so deur hierdie Amerikaanse regter Rutherford beswadder word nie; ek ontbind [Jehovah se Getuies] in Duitsland.'" Toe het die priester bygevoeg: "Bravo!"
10. (a) Voor watter vervolging het Jehovah se Getuies te staan gekom terwyl die dag van die Here gevorder het? (b) Wat was dikwels die gevolg wanneer Christene in die howe vir godsdiensvryheid gestry het?
10 Terwyl die dag van die Here gevorder het, het die Slang en sy saad nooit opgehou om teen die gesalfde Christene en hulle metgeselle te veg nie. Baie van hulle is opgesluit en wreed vervolg (Openbaring 12:17). Hierdie vyande het aangehou om 'deur verordening moeilikheid te beraam', maar Jehovah se volk hou standvastig vol: "Ons moet eerder aan God as heerser gehoorsaam wees as aan mense" (Psalm 94:20; Handelinge 5:29). In 1955 het Die Wagtoring berig: "Oor die sewentig lande het op die een of ander tyd gedurende die afgelope veertig jaar beperkende verordeninge gemaak en Jehovah se getuies vervolg." Waar dit moontlik was om in die howe vir godsdiensvryheid te stry, het hierdie Christene dit gedoen, en in 'n aantal lande het hulle klinkende oorwinnings behaal. In die Hooggeregshof van die Verenigde State alleen het Jehovah se Getuies 50 oorwinnings verkry.
11. Watter profesie van Jesus oor die teken van sy teenwoordigheid is gedurende die dag van die Here vervul ten opsigte van Jehovah se Getuies?
11 Geen ander groep het Jesus se bevel om aan die keiser terug te betaal wat aan die keiser behoort, so gewetensgetrou gehoorsaam nie (Lukas 20:25; Romeine 13:1, 7). Tog is geen ander groep se lidmate in soveel lande onder soveel verskillende regeringsvorme opgesluit nie, en dit gebeur vandag nog in die Amerikas, in Europa, in Afrika en in Asië. Jesus se groot profesie oor die teken van sy teenwoordigheid het hierdie woorde ingesluit: "Dan sal mense julle aan verdrukking oorlewer en julle doodmaak, en julle sal weens my naam vir al die nasies voorwerpe van haat wees" (Matteus 24:3, 9). Dít is gedurende die dag van die Here beslis vervul ten opsigte van Jehovah se Christengetuies.
12. Hoe het die Johannes-klas God se volk teen vervolging versterk?
12 Om God se volk teen vervolging te versterk, het die Johannes-klas hulle voortdurend aan die inhoud van Jesus se woorde aan die Christene in Smirna herinner. Byvoorbeeld, toe die Nazi-vervolging begin het, het The Watchtower in 1933 en 1934 artikels bevat soos "Vrees hulle nie", 'n bespreking van Matteus 10:26-33; "Die smeltkroes", gebaseer op Daniël 3:17, 18; en "Die bekke van leeus", met Daniël 6:22 as die sleutelteks. In die 1980's, die dekade waarin hierdie boek verskyn het en Jehovah se Getuies in meer as 40 lande wreed vervolg is, het Die Wagtoring God se volk versterk met artikels soos "Gelukkig ondanks vervolging!" en "Christene verduur vervolging met volharding."*
13. Waarom is Jehovah se Christengetuies, soos die Christene in Smirna, nie bang vir vervolging nie?
13 Jehovah se Christengetuies ondergaan voorwaar in simboliese sin tien dae lank fisiese vervolging en ander beproewinge. Soos die destydse Christene in Smirna is hulle nie bang nie; en geeneen van ons hoef bang te wees namate moeilikhede hier op die aarde vererger nie. Ons is bereid om onder lyding te volhard en selfs 'die plundering van ons besittings' met vreugde te aanvaar (Hebreërs 10:32-34). Deur God se Woord te bestudeer en dit ons eie te maak, sal ons toegerus wees om vas in die geloof te bly. Wees verseker dat Jehovah jou in jou onkreukbaarheid kan en sal beskerm. "[Werp] al julle sorge op hom . . . , want hy sorg vir julle."—1 Petrus 5:6-11.
Ongeveer 60 jaar ná Johannes se dood is die 86-jarige Polikarpus in Smirna verbrand omdat hy nie sy geloof in Jesus wou verloën nie. The Martyrdom of Polycarp, 'n werk wat glo uit dieselfde tyd as hierdie gebeurtenis dateer, sê dat toe hout vir die brandstapel versamel is, "die Jode soos gewoonlik baie ywerig was om hiermee te help"—al het die teregstelling op "'n groot Sabbatdag" plaasgevind.
Sien The Watchtower van 1 November 1933; 1 en 15 Oktober, 1 en 15 Desember 1934; Die Wagtoring van 15 Julie 1983.
[Venster/Prent op bladsy 39]
Geskiedskrywers lewer reeds baie jare lank bewys van die onkreukbaarheid van die Duitse Getuies van Jehovah gedurende die Nazi-bewind. Die boek Mothers in the Fatherland, deur geskiedskryfster Claudia Koonz, wat in 1986 uitgegee is, sê die volgende: "Die oorgrote meerderheid Duitsers wat nie 'n Nazi-agtergrond gehad het nie, het maniere gevind om onder 'n bewind te leef wat vir hulle veragtelik was. . . . Aan die ander end van die statistiese en ideologiese spektrum was die 20 000 Jehovasgetuies wat, feitlik sonder uitsondering, ondubbelsinnig geweier het om enige vorm van gehoorsaamheid aan die Nazi-staat te betoon. . . . Die mees verenigde groep opponente is deur godsdiens versterk. Van die staanspoor af het die Jehovasgetuies met geen faset van die Nazi-staat saamgewerk nie. Selfs nadat die Gestapo hulle nasionale hoofkwartier in 1933 vernietig en die sekte in 1935 verbied het, het hulle geweier om selfs net 'Heil Hitler' te sê. Omtrent die helfte (meestal mans) van al die Jehovasgetuies is na konsentrasiekampe gestuur, eenduisend van hulle is tereggestel en nog eenduisend het tussen 1933 en 1945 gesterf. . . . Katolieke en Protestante het gehoor hoe hulle geestelikes hulle aanspoor om met Hitler saam te werk. As hulle hulle verset het, het hulle dit téén bevele van sowel kerk as staat gedoen."
Verafsku die "diep dinge van Satan"
1. Waar was Tiatira geleë ten opsigte van ander gemeentes, en wat was die godsdiensmilieu daarvan?
ONGEVEER 64 kilometer suidoos van Bergama (Pergamum) lê die florerende Turkse dorp Akhisar. Hierdie dorp was sowat 1 900 jaar gelede die ligging van Tiatira. 'n Reisende opsiener kon Tiatira maklik deur middel van 'n binnelandse pad van Pergamum af bereik en dan na die oorblywende gemeentes van Openbaring hoofstuk 3—Sardis, Filadelfia en Laodisea—reis. In teenstelling met Pergamum was Tiatira blykbaar nie 'n belangrike sentrum van keiseraanbidding nie, maar daar was wel heiligdomme en tempels wat aan heidense gode toegewy was. Tiatira was by uitstek 'n handelsentrum.
2, 3. (a) Wat is vroeër opgeteken omtrent 'n inwoner van Tiatira wat 'n Christen geword het? (b) Wat beteken dit vir die Christene in Tiatira dat Jesus "die Seun van God" is en dat hy 'oë soos 'n vuurvlam' het?
2 Toe Paulus in Masedonië gepreek het, het hy 'n Tiatiriese vrou met die naam Lidia, 'n purperverkoopster, ontmoet. Lidia en haar hele huisgesin het die boodskap wat Paulus verkondig het, met blydskap aangeneem en buitengewone gasvryheid getoon (Handelinge 16:14, 15). Sover bekend was sy die eerste inwoner van Tiatira wat die Christelike godsdiens aangeneem het. Later het die stad 'n gemeente van Christene gehad. Jesus rig sy langste boodskap aan hulle: "En skryf aan die engel van die gemeente in Tiatira: Hierdie dinge sê die Seun van God, hy wat oë het soos 'n vuurvlam, en sy voete is soos fyn koper."—Openbaring 2:18.
3 Hierdie is die enigste keer dat die uitdrukking "Seun van God" in Openbaring voorkom, hoewel Jesus wel op ander plekke na Jehovah as "my Vader" verwys (Openbaring 2:27; 3:5, 21). Die gebruik van die titel hier herinner die Christene in Tiatira waarskynlik aan Jesus se intimiteit met Jehovah. Hierdie Seun het 'oë soos 'n vuurvlam'—'n waarskuwing aan die Christene in Tiatira dat sy oordeel sal ontvlam teen enigiets verontreinigends wat hy in die gemeente sien. Deur 'n tweede keer na sy gloeiende, koperagtige voete te verwys, beklemtoon hy sy eie ligtende voorbeeld van getrouheid toe hy op hierdie aarde was. Die Christene in Tiatira het ongetwyfeld aan sy raad gehoor gegee, en ons moet dit vandag ook doen!—1 Petrus 2:21.
4, 5. (a) Waarom kon Jesus die Christene in Tiatira prys? (b) Hoe is die gemeente in Tiatira kenmerkend van die hedendaagse gemeentes van Jehovah se Getuies?
4 Gelukkig kan Jesus diegene in Tiatira prys. Hy sê: "Ek ken jou dade en jou liefde en geloof en bediening en volharding en weet dat jou dade in die laaste tyd meer is as dié van vroeër" (Openbaring 2:19). In teenstelling met die Efesiërs het die gesalfde Christene hier nie hulle eerste liefde vir Jehovah verloor nie. Hulle geloof is sterk. Daarbenewens is hulle dade meer as dié van vroeër, en soos die drie voorgaande gemeentes volhard die Christene in Tiatira. Hoe kenmerkend is dit tog van die feitlik 100 000 gemeentes van Jehovah se Getuies wat vandag regoor die aarde bestaan! Liefde vir Jehovah is opvallend, terwyl 'n gees van ywer in die bediening oral in die organisasie aangetref word, wat jonk en oud aanspoor. Al hoe meer span hulle in as pioniers en gebruik sodoende die oorblywende tyd op verstandige wyse om die wonderlike hoop van God se inkomende Koninkryk te verkondig!—Matteus 24:14; Markus 13:10.
5 Talle getroues, lede van die gesalfde oorblyfsel sowel as van die groot menigte, lê al dekades lank voorbeeldige volharding in God se diens aan die dag terwyl die wêreld om hulle heen al hoe dieper in 'n wanhopige duisternis verval. Maar laat ons goeie moed hou! Openbaring bevestig die getuienis van God se vroeëre profete. "Die groot dag van Jehovah is naby. Dit is naby en kom baie vinnig nader."—Sefanja 1:14; Joël 2:1; Habakuk 2:3; Openbaring 7:9; 22:12, 13.
"Daardie vrou Isebel"
6. (a) Watter probleem wat onmiddellike aandag verg, merk Jesus op in die gemeente in Tiatira, ondanks hulle prysenswaardige eienskappe? (b) Wie was Isebel, en kon sy met reg daarop aanspraak maak dat sy 'n profetes is?
6 Jesus se vurige oë het verder deurgedring. Hy merk iets op wat onmiddellike aandag verg. "Nietemin", sê hy vir die Christene in Tiatira, "het ek dít teen jou, dat jy daardie vrou Isebel duld, wat haarself 'n profetes noem, en sy leer en mislei my slawe om hoerery te pleeg en om afgodsoffers te eet" (Openbaring 2:20). In die tiende eeu v.G.J. het koningin Isebel, die Baälaanbiddende vrou van koning Agab van Israel, berug geword weens haar moorddadige, owerspelige, dominerende optrede. Jehu, as Jehovah se gesalfde, het haar laat teregstel (1 Konings 16:31; 18:4; 21:1-16; 2 Konings 9:1-7, 22, 30, 33). Die afgodiese Isebel kon geensins daarop aanspraak maak dat sy 'n profetes is nie. Sy was nie soos Mirjam en Debora, wat as getroue profetesse in Israel gedien het nie (Eksodus 15:20, 21; Rigters 4:4; 5:1-31). En Jehovah se gees het haar nie beweeg om te profeteer soos dit die bejaarde Anna en die vier dogters van Filippus, die evangeliedienaar, beweeg het nie.—Lukas 2:36-38; Handelinge 21:9.
7. (a) Na watter invloed verwys Jesus blykbaar wanneer hy "daardie vrou Isebel" meld? (b) Hoe het sommige vroue wat met die gemeente omgegaan het, moontlik hulle eiesinnige handelswyse geregverdig?
7 Dit is dus duidelik dat "daardie vrou Isebel", wat beweer dat sy 'n profetes in Tiatira is, 'n bedriegster is. Sy word nie deur God se gees gesteun nie. Wie is sy? Sy is waarskynlik 'n vrou of 'n groep vroue wat 'n skaamtelose, verderflike invloed in die gemeente is. Sommige vroue wat met die gemeente omgegaan het, het gemeentelede moontlik by onsedelikheid betrek, terwyl hulle hulle eiesinnige handelswyse skaamteloos verdedig het deur tekste verkeerd toe te pas. Hulle verkondig inderdaad valse profesieë! Hulle het ander beïnvloed om hulle na te volg in hulle "hoerery, onreinheid, geslagsdrif, skadelike begeertes en hebsug, wat afgodediens is" (Kolossense 3:5). Hulle wou hê dat lede van die gemeente 'n onsedelike, selfsugtige lewenswyse moet volg, soos die soort wat nou in die meeste van die Christendom se godsdienste toegelaat, of deur die vingers gesien, word.
8. (a) Wat is Jesus se uitspraak oor die "Isebel" in Tiatira? (b) Hoe is ongepaste vroulike invloed in ons tyd ondervind?
8 Jesus sê verder vir die ouer manne in Tiatira: "En ek het haar tyd gegee om berou te toon, maar sy wil nie berou toon oor haar hoerery nie. Kyk! Ek staan op die punt om haar op 'n siekbed te werp, en dié wat met haar egbreuk pleeg, in groot verdrukking, tensy hulle berou toon oor haar dade" (Openbaring 2:21, 22). Net soos die oorspronklike Isebel blykbaar oor Agab baasgespeel en God se skerpregter, Jehu, getart het, probeer hierdie vroulike invloed moontlik om hulle mans en die ouer manne te manipuleer. Dit wil voorkom of die ouer manne in Tiatira hierdie onbeskeie Isebel-invloed duld. Jesus rig hier 'n sterk waarskuwing aan hulle, sowel as aan die hedendaagse, wêreldwye gemeente van Jehovah se volk. In ons tyd het 'n paar sulke eiesinnige vroue hulle mans beweeg om afvallig te word en het hulle selfs hofsake teen Jehovah se getroue knegte aanhangig gemaak.—Vergelyk Judas 5-8.
9. (a) Waarom stel Jesus se woorde oor Isebel nie alle vroue in die gemeente in 'n slegte lig nie? (b) Slegs wanneer ontstaan 'n Isebel-invloed?
9 Dit stel getroue vroue in die Christengemeente geensins in 'n slegte lig nie. Deesdae word 'n groot deel van die getuieniswerk deur getroue susters uitgevoer; deur middel van die tuisbybelstudies wat hulle hou, bring hulle 'n menigte nuwelinge in die gemeente in. God self seën hierdie reëling, soos blyk uit Psalm 68:11: "Jehovah laat die woord hoor; die vroue wat die goeie nuus verkondig, is 'n groot leër." Mans kan ten goede beïnvloed word deur hulle vrouens se saggeaarde, respekvolle gedrag wat "in die oë van God van groot waarde is" (1 Petrus 3:1-4). Koning Lemuel het die bekwame, vlytige vrou geprys (Spreuke 31:10-31). 'n Isebel-invloed ontstaan slegs wanneer vroue onvanpas optree deur mans te verlei of deur hoofskap te betwis of te verontagsaam.—Efesiërs 5:22, 23; 1 Korintiërs 11:3.
10. (a) Waarom word oordeel aan Isebel en haar kinders voltrek? (b) In watter gevaarlike toestand verkeer dié wat kinders van Isebel word, en wat moet hulle doen?
10 Met verwysing na "daardie vrou Isebel" sê Jesus verder: "En haar kinders sal ek met dodelike plae doodmaak, sodat al die gemeentes sal weet dat dit ek is wat die niere en harte deursoek, en ek sal aan elkeen van julle gee volgens julle dade" (Openbaring 2:23). Jesus het Isebel en haar kinders tyd gegee om berou te toon, maar hulle volhard in hulle onsedelike weë, en daarom moet oordeel aan hulle voltrek word. Hier is 'n kragtige boodskap vir hedendaagse Christene. Diegene, hetsy mans of vroue, wat Isebel navolg en dus haar kinders word deur Bybelbeginsels oor hoofskap en sedelikheid te skend of deur eiesinnig te wees en teokratiese orde te verontagsaam, is geestelik gesproke gevaarlik siek. As so iemand die ouer manne in die gemeente inroep om oor hom te bid, 'sal die gebed van geloof die een wat ongesteld is, gesond maak, en Jehovah sal hom oprig'—mits hy nederig ooreenkomstig daardie gebede handel. Maar laat niemand dink dat hy (of sy) God of Christus kan bedrieg deur onsedelike dade te probeer bedek of deur voor te gee dat hy (of sy) ywerige diens verrig nie.—Jakobus 5:14, 15.
11. Hoe word gemeentes vandag gehelp om op hulle hoede te wees teen die indringing van ongeoorloofde vroulike invloed?
11 Gelukkig is die meeste gemeentes van Jehovah se Getuies vandag op hulle hoede teen hierdie gevaar. Ouer manne waak teen neigings tot onteokratiese gesindhede en oortreding. Hulle probeer om mans sowel as vroue wat in gevaar verkeer, te help sodat hulle hulle geestelikheid kan opbou en reggehelp kan word voordat dit te laat is (Galasiërs 5:16; 6:1). Hierdie Christenopsieners keer liefdevol en ferm enige poging van vroue om klieke te vorm wat bewegings soortgelyk aan die vrouevryheidsbeweging sal bevorder. Bowendien word tydige raad van tyd tot tyd in die publikasies van Jehovah se Getuies gegee.*
12. Hoe toon die Johannes-klas vandag ywer soos dié van Jehu?
12 Maar wanneer growwe onsedelikheid plaasgevind het, en veral as dit 'n gewoonte word, moet onberouvolle sondaars uitgesit word. Ons onthou Jehu se ywer om ontslae te raak van alle spore van Isebel se invloed in Israel. Die Johannes-klas tree vandag ook streng op, waardeur hulle 'n voorbeeld vir hulle "Jonadab"-metgeselle stel en toon dat hulle hemelsbreed van die Christendom se permissiewe geestelikes verskil.—2 Konings 9:22, 30-37; 10:12-17.
13. Wat sal gebeur met dié wat voor verkeerde vroulike invloed swig?
13 As Jehovah se Boodskapper en Regter tree die Seun van God korrek op deur die moderne Isebel te identifiseer en haar op 'n siekbed te werp, want haar geestelike siekte is inderdaad chronies (Maleagi 3:1, 5). Dié wat voor hierdie verkeerde vroulike invloed geswig het, sal ook groot verdrukking ly—die smart van uitsetting, afsnyding van die Christengemeente asof hulle dood is. Tensy hulle berou toon, hulle bekeer en weer in die gemeente aanvaar word, staar hulle ook fisiese dood deur "dodelike plae" in die gesig—op die laatste in die groot verdrukking. Intussen is herstel moontlik as hulle ten volle berou toon oor hulle verkeerde dade.—Matteus 24:21, 22; 2 Korintiërs 7:10.
14. (a) Hoe gebruik Jesus die ouer manne om sekere probleme, soos enige Isebel-invloed, op te los? (b) Hoe moet die gemeente die ouer manne ondersteun wat sulke probleme hanteer?
14 "Al die gemeentes" moet weet dat Jesus "die niere", die diepste emosies, en die 'hart', die innerlike persoon, met inbegrip van die onderliggende beweegredes, ondersoek. Met dié doel gebruik hy betroubare sterre, of ouer manne, om sekere probleme, soos enige Isebel-invloed wat verskyn, op te los (Openbaring 1:20). Nadat hierdie ouer manne so 'n saak ten volle ondersoek en uitspraak gelewer het, betaam dit individue nie om op die hoekoms en waaroms van die optrede in te gaan nie. Almal moet die ouer manne se beslissing oor sake nederig aanvaar en aanhou om hierdie gemeentelike sterre te ondersteun. Lojaliteit teenoor Jehovah en sy organisatoriese reëlings sal beloon word (Psalm 37:27-29; Hebreërs 13:7, 17). Mag jý 'n seën ontvang wanneer Jesus aan elkeen gee volgens sy dade.—Galasiërs 5:19-24; 6:7-9.
'Hou vas aan wat julle het'
15. (a) Wat het Jesus gesê vir dié wat nie deur Isebel verderf is nie? (b) Wat toon dat nie almal wat in 1918 beweer het dat hulle Christene is, deur die afvallige Christendom verderf is nie?
15 Jesus se volgende woorde bring vertroosting: "Ek sê egter vir die res van julle wat in Tiatira is, almal wat nie hierdie leer het nie, juis dié wat nie die 'diep dinge van Satan', soos hulle sê, leer ken het nie: Ek lê geen ander las op julle nie. Hou nietemin vas aan wat julle het totdat ek kom" (Openbaring 2:24, 25). Daar is getroue gemeentelede in Tiatira wat nie deur Isebel beïnvloed is nie. So ook het nie alle verklaarde Christene, van 40 jaar voor 1918 af en sedertdien, die onsedelike, verdorwe weë wat in die Christendom so algemeen is, geduld nie. Die groepie Bybelstudente, wat nou as Jehovah se Getuies bekend staan, wat kerklidmate probeer help het om te besef dat baie van die Christendom se leerstellings 'n onchristelike oorsprong het, het opgetree om ontslae te raak van alle Babiloniese opvattings en gebruike wat van die afvallige Christendom ontvang is. Dit sluit die permissiewe leer van "daardie vrou Isebel" in.
16. Watter dinge moet vermy word, al het Jesus en die eerste-eeuse Christelike bestuursliggaam geen verdere las bygevoeg nie?
16 Die Johannes-klas spoor vandag ook hulle metgeselle, die groot menigte, aan om te waak teen onsedelike invloede, soos dié in die verdorwe vermaaklikheidswêreld. 'n Mens hoef nie na verdorwenheid te kyk of dit te ondervind omdat jy nuuskierig is of wil leer wat om te vermy nie. Die verstandige weg is om ver weg te bly van die "diep dinge van Satan". Soos Jesus sê: "Ek lê geen ander las op julle nie." Dit herinner ons aan die bevel van die Christelike bestuursliggaam van die eerste eeu: "Die heilige gees en ons het dit goedgedink om geen verdere las vir julle by te voeg nie, behalwe hierdie noodsaaklike dinge: om julle voortdurend te onthou van afgodsoffers en van bloed en van wat verwurg is en van hoerery. As julle julle sorgvuldig van hierdie dinge bewaar, sal julle voorspoedig wees" (Handelinge 15:28, 29). Vermy valse godsdiens, die misbruik van bloed (soos in bloedoortappings) en onsedelikheid om geestelik voorspoedig te wees! En jou fisiese gesondheid sal waarskynlik ook beskerm word.
17. (a) Hoe versoek Satan mense vandag met "diep dinge"? (b) Hoe moet ons die "diep dinge" van Satan se gesofistikeerde wêreld beskou?
17 Satan het vandag ander "diep dinge", soos ingewikkelde bespiegelings en filosofieë wat die intellek streel. Benewens permissiewe, onsedelike redenasies sluit hierdie dinge spiritisme en die evolusieteorie in. Hoe beskou die alwyse Skepper hierdie "diep dinge"? Die apostel Paulus haal hom soos volg aan: "Ek sal die wysheid van die wyse mense vernietig." In teenstelling hiermee is "die diep dinge van God" eenvoudig, duidelik en verblydend. Verstandige Christene vermy die "diep dinge" van Satan se gesofistikeerde wêreld. Onthou, "die wêreld gaan verby en so ook sy begeerte, maar hy wat die wil van God doen, bly vir ewig".—1 Korintiërs 1:19, Ou Afrikaanse Bybelvertaling; 2:10; 1 Johannes 2:17.
18. Watter seëninge het Jesus aan gesalfde Christene beloof wat tot die einde toe getrou bly, en watter voorreg sal hierdie verresenes by Armageddon hê?
18 Jesus rig nou verblydende woorde aan daardie Christene in Tiatira. Dit moedig ook vandag gesalfde Christene aan: "En aan hom wat oorwin en my dade tot die einde toe onderhou, sal ek gesag oor die nasies gee, en hy sal met 'n ysterstaf as herder teenoor die mense optree, sodat hulle soos kleivoorwerpe verbrysel sal word, net soos ek van my Vader ontvang het" (Openbaring 2:26, 27). Dit is inderdaad 'n wonderlike voorreg! Hierdie gesag wat gesalfde oorwinnaars by hulle opstanding ontvang, is dat hulle by Armageddon saam met Jesus die "ysterstaf" van vernietiging teen die opstandige nasies sal gebruik. Op sy beste sal die kernvuurkrag van daardie nasies soos 'n nat klapper sis wanneer Christus sy vyande soos kleivoorwerpe verbrysel.—Psalm 2:8, 9; Openbaring 16:14, 16; 19:11-13, 15.
19. (a) Wie is "die môrester", en hoe sal hy gegee word aan dié wat oorwin? (b) Watter aanmoediging ontvang die groot menigte?
19 Jesus voeg by: "En ek sal hom die môrester gee" (Openbaring 2:28). Jesus verduidelik self later wat hierdie 'ster' is deur te sê: "Ek is die wortel en die nakomeling van Dawid, en die helder môrester" (Openbaring 22:16). Ja, dit is Jesus wat die profesie vervul wat Jehovah die onwillige Bileam gedwing het om uit te spreek: "'n Ster sal beslis uit Jakob te voorskyn tree, en 'n septer sal inderdaad uit Israel opkom" (Numeri 24:17). Hoe sal Jesus "die môrester" gee aan dié wat oorwin? Blykbaar deur homself aan hulle te gee, deur hulle in die hegste, intiemste verhouding met hom te bring (Johannes 14:2, 3). Beslis 'n kragtige aansporing om te volhard! Dit is ook vir die groot menigte aanmoedigend om te weet dat "die helder môrester" binnekort sy Koninkryksgesag gaan uitoefen om die Paradys hier op die aarde te herstel!
20. Watter verwikkelinge in die Christendom laat ons dink aan party van die swakhede in die gemeente in Tiatira?
20 Hierdie boodskap moes die Christene in Tiatira baie aangemoedig het. Dink net—die verheerlikte Seun van God in die hemel het persoonlik met die Christene in Tiatira oor party van hulle probleme gepraat! Ten minste party in die gemeente moes tog sekerlik op hierdie liefdevolle, herderlike leiding gereageer het. Hierdie boodskap, die langste van die sewe, help ons ook vandag om die ware Christengemeente te identifiseer. Toe Jesus in 1918 na Jehovah se tempel gekom het om te oordeel, was verreweg die meeste organisasies wat beweer het dat hulle Christelik is, met afgodediens en geestelike onsedelikheid besoedel (Jakobus 4:4). Party het hulle opvattings gebaseer op die leerstellings van wilskragtige vroue van die 19de eeu, soos Ellen White van die Sewendedag-Adventiste en Mary Baker Eddy van die Christian Scientists, en deesdae is daar baie vroue op die preekstoel. (Vergelyk 1 Timoteus 2:11, 12.) Onder die verskillende vorme van Katolisisme word Maria dikwels meer as God en Christus vereer. Jesus het haar nie so vereer nie (Johannes 2:4; 19:26). Kan organisasies wat sulke ongeoorloofde vroulike invloed toelaat, werklik as Christelik aanvaar word?
21. Watter lesse bevat Jesus se boodskap aan Tiatira vir individue?
21 Dit sal verstandig wees van individuele Christene, hetsy van die Johannes-klas of van die ander skape, om hierdie boodskap in gedagte te hou (Johannes 10:16). Party vind dit dalk aanloklik om 'n maklike weg te volg, soos daardie dissipels van die Isebel in Tiatira gedoen het. Daar is ook die versoeking om 'n kompromis aan te gaan. Vandag moet kwessies soos die eet van bloedprodukte of die aanvaarding van bloedoortappings die hoof gebied word. Party voel dalk dat ywer in die velddiens of die feit dat hulle toesprake hou, hulle die reg gee om op ander gebiede minder streng te wees, soos om na gewelddadige en onsedelike rolprente en video's te kyk of te veel alkohol te gebruik. Jesus se waarskuwing aan die Christene in Tiatira sê vir ons dat ons ons nie sulke vryhede moet veroorloof nie. Jehovah wil hê dat ons rein en heelhartig moet wees, nie verdeeld soos baie Christene in Tiatira was nie.
22. Hoe beklemtoon Jesus die belangrikheid van 'n horende oor?
22 Jesus sê ten slotte: "Laat die een wat 'n oor het, hoor wat die gees vir die gemeentes sê" (Openbaring 2:29). Hier herhaal Jesus hierdie besielende refrein die vierde keer, en dit sal al drie boodskappe afsluit wat nog moet kom. Het jy so 'n ontvanklike oor? Hou dan aan om aandagtig te luister terwyl God, deur sy gees, voortgaan om deur sy kanaal raad te voorsien.
Sien byvoorbeeld die artikel "Getroue Christenvroue—kosbare aanbidders van God" in Die Wagtoring van 1 November 2003.
[Prente op bladsy 51]
Vandag word 'n groot deel van die getuieniswerk deur getroue susters uitgevoer, terwyl hulle teokratiese gesag beskeie ondersteun
Is jou naam in die boek van die lewe?
1. Wat is die geestelike toestand van die gemeente in Sardis, en hoe begin Jesus sy boodskap?
SOWAT 48 kilometer suid van hedendaagse Akhisar (Tiatira) is die ligging van die volgende gemeente wat 'n boodskap van die verheerlikte Jesus ontvang: Sardis. In die sesde eeu voor ons Gewone Jaartelling was hierdie stad die trotse hoofstad van die eertydse koninkryk Lidië en die setel van die skatryk koning Kroisos. Teen Johannes se dag maak dit moeilike tye deur, en die vroeëre glorie onder Kroisos is bloot geskiedenis. Die Christengemeente daar het eweneens geestelik verarm. Vir die eerste keer begin Jesus nie sy boodskap met lof nie. Hy sê eerder: "En skryf aan die engel van die gemeente in Sardis: Hierdie dinge sê hy wat die sewe geeste van God en die sewe sterre het: 'Ek ken jou dade, dat jy die naam het dat jy lewend is, maar jy is dood.'"—Openbaring 3:1.
2. (a) Wat beteken die feit dat Jesus "die sewe geeste" het, vir die Christene in Sardis? (b) Watter reputasie het die gemeente in Sardis gehad, maar wat was die ware toedrag van sake?
2 Waarom identifiseer Jesus homself as die een "wat die sewe geeste . . . het"? Omdat hierdie geeste Jehovah se heilige gees afbeeld wat in sy volheid vloei. Later beskryf Johannes hulle ook as "sewe oë", 'n aanduiding van die deurdringende gesigsvermoë wat God se heilige gees aan Jesus verleen (Openbaring 5:6). Hy kan derhalwe enige situasie onthul en hanteer (Matteus 10:26; 1 Korintiërs 4:5). Die gemeente in Sardis het die reputasie dat dit lewend, bedrywig, is. Maar Jesus kan sien dat dit geestelik dood is. Klaarblyklik het die meeste gemeentelede in 'n toestand van onverskilligheid verval wat soortgelyk is aan dié waarin hulle verkeer het voordat hulle Christene geword het.—Vergelyk Efesiërs 2:1-3; Hebreërs 5:11-14.
3. (a) Waarom moet "die engel van die gemeente in Sardis" veral let op die feit dat Jesus "die sewe sterre" het? (b) Watter reguit raad gee Jesus die gemeente in Sardis?
3 Jesus herinner ook "die engel van die gemeente in Sardis" daaraan dat Hy die een is wat "die sewe sterre" het. Hy hou daardie gemeentelike ouer manne in sy regterhand en het die gesag om hulle in hulle herderswerk te rig. Hulle moet hulle harte daarop rig om 'die voorkoms van die skape goed te ken' (Spreuke 27:23). Hulle moet derhalwe sorg dat hulle aandagtig na Jesus se volgende woorde luister: "Word waaksaam, en versterk die oorblywende dinge wat op die punt was om te sterf, want ek het nie gevind dat jou dade ten volle voor my God verrig is nie. Onthou dan hoe jy ontvang en hoe jy gehoor het, en hou aan om dit te bewaar, en toon berou. Waarlik, tensy jy wakker word, sal ek soos 'n dief kom, en jy sal glad nie weet in watter uur ek op jou sal afkom nie."—Openbaring 3:2, 3.
4. Hoe sou Petrus se woorde die gemeente in Sardis help om 'die oorblywende dinge te versterk'?
4 Die ouer manne in Sardis moet terugdink aan hulle aanvanklike vreugde toe hulle die waarheid geleer het en aan die seëninge wat hulle destyds ontvang het. Maar nou is hulle dood wat geestelike bedrywigheid betref. Hulle gemeentelike lamp flikker weens 'n gebrek aan werke van geloof. Jare tevore het die apostel Petrus aan die gemeentes in Asië (waarskynlik ook aan Sardis) geskryf om waardering op te bou vir die glorieryke goeie nuus wat Christene aangeneem het en wat verkondig is "met heilige gees wat uit die hemel gestuur is"—soos afgebeeld deur die sewe geeste van Johannes se visioen. Petrus het daardie Christene in Asië ook daaraan herinner dat hulle behoort tot ''n uitverkore ras, 'n koninklike priesterdom, 'n heilige nasie, 'n volk vir spesiale besit, sodat hulle die voortreflikhede alom bekend sou maak van die een wat hulle uit die duisternis tot in sy wonderbare lig geroep het' (1 Petrus 1:12, 25; 2:9). Bepeinsing oor sulke geestelike waarhede sal die gemeente in Sardis help om berou te toon en 'die oorblywende dinge te versterk'.—Vergelyk 2 Petrus 3:9.
5. (a) Wat het met die Christene in Sardis se waardering gebeur? (b) Wat sal gebeur as die Christene in Sardis nie aan Jesus se raad gehoor gee nie?
5 Op die oomblik is hulle waardering en liefde vir die waarheid soos 'n vuur wat byna uitgebrand het. Net 'n paar kole gloei nog. Jesus spoor hulle aan om die vonk aan te blaas, die vuur op te stook, berou te toon oor die sondes wat hulle weens hulle nalatigheid gedoen het en om weer eens 'n geestelik lewende gemeente te word. (Vergelyk 2 Timoteus 1:6, 7.) Anders sal die gemeente in Sardis onvoorbereid wees wanneer Jesus onverwags—"soos 'n dief"—kom om oordeel te voltrek.—Matteus 24:43, 44.
Hy kom "soos 'n dief"
6. Hoe het Jesus in 1918 "soos 'n dief" gekom, en watter situasie het hy onder sy verklaarde volgelinge gevind?
6 Jesus se waarskuwing dat hy "soos 'n dief" sou kom, geld nog steeds in hedendaagse tye. Dit was in die besonder van toepassing op Christene wat tot in die dag van die Here behoue gebly het. Kort ná 1914 het Maleagi se profesie in vervulling gegaan: "'Skielik sal die ware Heer, na wie julle soek, na Sy tempel kom, en die boodskapper van die verbond, in wie julle behae het. Kyk! Hy sal beslis kom', het Jehovah van die leërs gesê" (Maleagi 3:1; Openbaring 1:10). Jesus het as "boodskapper van die verbond" gekom om dié wat beweer het dat hulle sy volgelinge is, te inspekteer en te oordeel (1 Petrus 4:17). Op daardie tydstip, in 1918, was die Christendom verwikkel in die vergieting van bloed in die Eerste Wêreldoorlog en was sy, geestelik gesproke, heeltemal dood. Selfs ware Christene, wat voor die oorlog so ywerig getuig het, het 'n tyd van geestelike lomerigheid deurgemaak. Party van hulle vooraanstaande ouer manne is in die gevangenis gegooi, en die predikingswerk het byna tot stilstand gekom. Toe Jehovah se gees hierdie Christene die volgende jaar gewek het, was nie almal gereed nie. Party was, soos die dwase maagde van Jesus se gelykenis, nie geestelik toegerus vir die voorreg om Jehovah te dien nie. Maar gelukkig was daar baie wat, soos die verstandige maagde, ag geslaan het op Jesus se waarskuwing: "Hou dus aan waak, want julle weet nie die dag en ook nie die uur nie."—Matteus 25:1-13.
7. Waarom moet Christene vandag wakker bly?
7 Die nodigheid dat 'n Christen waaksaam moet wees, het nie vroeg in die dag van die Here geëindig nie. In sy groot profesie oor "die teken . . . wanneer al hierdie dinge bestem is om tot 'n voleinding te kom", het Jesus 'n sterk waarskuwing gegee: "Van daardie dag of die uur weet niemand nie . . . Bly op die uitkyk, bly wakker, want julle weet nie wanneer dit die vasgestelde tyd is nie. Maar wat ek vir julle sê, sê ek vir almal: Hou aan waak" (Markus 13:4, 32, 33, 37). Ja, tot op hierdie oomblik moet ons almal, hetsy ons van die gesalfdes of van die groot menigte is, waaksaam bly en stry dat ons nie geestelik aan die slaap raak nie. Mag ons wawyd wakker bevind word wanneer Jehovah se dag "soos 'n dief in die nag" kom, sodat ons 'n gunstige oordeel kan ontvang.—1 Tessalonisense 5:2, 3; Lukas 21:34-36; Openbaring 7:9.
8. Hoe spoor die Johannes-klas God se volk vandag aan om geestelik lewend te bly?
8 Die Johannes-klas is vandag self daarvan bewus dat dit nodig is om God se volk aan te spoor om geestelik lewend te bly. Met dié doel word spesiale byeenkomste etlike kere elke jaar wêreldwyd gereël. In 'n onlangse jaar was die gesamentlike bywoning by 2 981 streekbyeenkomste 10 953 744, en 122 701 nuwe gelowiges is gedoop. Die Johannes-klas gebruik die tydskrif Die Wagtoring al meer as honderd jaar lank om Jehovah se naam en voorneme bekend te maak. In antwoord op die bittere vervolging gedurende die twee wêreldoorloë het Die Wagtoring Jehovah se Getuies tot hernieude ywer gewek deur artikels te publiseer soos "Geseënd is die onverskrokkenes" (1919), "'n Oproep tot aksie" (1925) en "Verydeling van vervolging" (1942).
9. (a) Wat behoort alle Christene hulle af te vra? (b) Watter aansporing het Die Wagtoring gegee?
9 Soos in Sardis is volgehoue selfondersoek lewensbelangrik vir alle Christene in die hedendaagse gemeentes. Ons almal moet aanhou om ons af te vra: Is ons 'dade ten volle verrig' voor ons God? Kweek ons persoonlik, sonder om ander te oordeel, 'n selfopofferende gees aan en streef ons daarna om heelhartige diens aan God te verrig? Die Wagtoring het in hierdie verband aansporing gegee deur 'n bespreking van onderwerpe soos "Stel julleself voortdurend op die proef" en "Ons lewe nie langer vir onsself nie".* Laat ons ons diepste wese aan die hand van sulke skriftuurlike hulp ondersoek, terwyl ons probeer om nederig en biddend in onkreukbaarheid voor Jehovah te wandel.—Psalm 26:1-3; 139:23, 24.
"'n Paar name"
10. Watter aanmoedigende aspek het Jesus in die gemeente in Sardis opgemerk, en watter uitwerking moet dit op ons hê?
10 Jesus se volgende woorde aan die gemeente in Sardis is baie aanmoedigend. Hy sê: "Jy het nietemin 'n paar name in Sardis wat nie hulle boklere verontreinig het nie, en hulle sal in wittes saam met my wandel, omdat hulle dit waardig is. Hy wat oorwin, sal so geklee word in wit boklere; en ek sal sy naam hoegenaamd nie uit die boek van die lewe uitwis nie, maar ek sal sy naam voor my Vader en voor sy engele erken" (Openbaring 3:4, 5). Wek hierdie woorde ons nie op en versterk dit nie ons vaste voorneme om getrou te wees nie? Nalatigheid aan die kant van 'n liggaam van ouer manne kan veroorsaak dat 'n gemeente in sy geheel geestelik vas aan die slaap raak. Maar sommige individue in die gemeente probeer dalk moedig om hulle Christelike identiteit rein en vlekkeloos te bewaar en behou sodoende 'n goeie naam by Jehovah.—Spreuke 22:1.
11, 12. (a) Hoe moes party, selfs gedurende die groot afvalligheid, soos daardie getroue "paar name" in Sardis gewees het? (b) Watter verligting het koringagtige Christene gedurende die dag van die Here ontvang?
11 Ja, daardie "boklere" verwys na 'n persoon se regverdige identiteit as 'n Christen. (Vergelyk Openbaring 16:15; 19:8.) Dit moet vir Jesus verblydend wees om te sien dat "'n paar name", 'n paar gesalfde Christene in Sardis, dit nog steeds regkry om hierdie identiteit te behou, ondanks die onverskilligheid van die oorgrote meerderheid. Daar moes ook, toe verklaarde Christene gedurende die lang eeue van die groot afvalligheid geabsorbeer is deur Babilon die Grote, die wêreldryk van valse godsdiens, altyd 'n paar persone gewees het wat, ondanks alle teenstand, probeer het om Jehovah se wil te doen. Hulle was regverdig soos koring wat tussen 'n magdom van sektariese onkruid versteek was.—Openbaring 17:3-6; Matteus 13:24-29.
12 Jesus het beloof dat hy "al die dae tot aan die voleinding van die stelsel van dinge" met hierdie koringagtige Christene sal wees. Hy weet wie hulle is en watter goeie naam elkeen gemaak het (Matteus 28:20; Prediker 7:1). Stel jou die vreugde voor van daardie "paar" getroues wat nog aan die begin van die dag van die Here gelewe het! Hulle is uiteindelik afgeskei van die geestelik dooie Christendom en is versamel in 'n regverdige gemeente wat meer soos die gemeente in Smirna was.—Matteus 13:40-43.
13. Watter seëninge lê voor vir gesalfde Christene wat nie "hulle boklere verontreinig" nie?
13 Vir diegene in Sardis wat tot die einde toe getrou is en nie hulle Christelike identiteit besoedel nie, word 'n wonderlike hoop verwesenlik. Hulle word ná die oprigting van Jesus se Messiaanse Koninkryk in 1914 tot geeslewe opgewek en word as oorwinnaars beklee met wit boklere as simbool van hulle vlekkelose, onbesoedelde regverdigheid. Hulle sal 'n ewige beloning geniet omdat hulle die smal pad wat na die lewe lei, bewandel het.—Matteus 7:14; sien ook Openbaring 6:9-11.
Vir ewig in die boek van die lewe!
14. Wat is "die boek van die lewe", en wie se name word daarin opgeteken?
14 Wat is "die boek van die lewe", en wie se name sal daarin behou word? Die boek, of boekrol, van die lewe verwys na die verslag oor Jehovah se knegte wat in aanmerking kom om die ewige lewe as gawe te ontvang (Maleagi 3:16). Hier in Openbaring word spesifiek na die name van gesalfde Christene verwys. Maar die name van dié wat in aanmerking kom vir ewige lewe op die aarde, word ook daarin opgeteken. Wat meer is, name kan uit daardie boek 'uitgewis' word (Eksodus 32:32, 33). Nietemin ontvang die lede van die Johannes-klas wie se name tot hulle dood in die boek van die lewe bly, onsterflike lewe in die hemel (Openbaring 2:10). Dit is die name wat Jesus spesifiek voor sy Vader en voor Sy engele erken. Wat 'n wonderlike beloning tog!
15. Hoe sal lede van die groot menigte hulle name onuitwisbaar in die boek van die lewe geskryf kry?
15 Die groot menigte, wie se name ook in die boek van die lewe geskryf word, sal lewend uit die groot verdrukking kom. As hulle dwarsdeur Jesus se Duisendjarige Heerskappy en gedurende die beslissende toets wat daarop volg, geloof beoefen, sal hulle met ewige lewe in die Paradys op aarde beloon word (Daniël 12:1; Openbaring 7:9, 14; 20:15; 21:4). Hulle name sal dan onuitwisbaar in die boek van die lewe geskryf bly. Reageer jy nie, noudat jy weet wat hier deur middel van die heilige gees bekend gemaak word, geesdriftig op Jesus se herhaalde vermaning nie: "Laat die een wat 'n oor het, hoor wat die gees vir die gemeentes sê"?—Openbaring 3:6.
Sien Die Wagtoring, 15 Julie 2005 en 15 Maart 2005.
[Prent op bladsy 57]
Mag jou naam in die boek van die lewe bly
1. Jesus se sesde boodskap word gerig aan die gemeente in watter stad, en wat beteken daardie stad se naam?
BROEDERLIKE GENEENTHEID—wat 'n gewenste eienskap! Jesus het dit ongetwyfeld in gedagte wanneer hy sy sesde boodskap gee, wat hy aan die gemeente in Filadelfia rig, want daardie naam beteken "Broederlike geneentheid". Die bejaarde Johannes onthou nog die geleentheid, meer as 60 jaar tevore, toe Petrus Jesus drie keer daarvan verseker het dat hy, Petrus, innige geneentheid vir sy Here het (Johannes 21:15-17). Betoon die Christene in Filadelfia, op hulle beurt, broederlike geneentheid? Blykbaar doen hulle dit!
2. Watter soort stad was Filadelfia, watter soort gemeente was daar geleë, en wat sê Jesus vir die engel van hierdie gemeente?
2 Die Filadelfia van Johannes se dag, wat sowat 48 kilometer suidoos van Sardis (op die terrein van die hedendaagse Turkse stad Alasehir) geleë is, is 'n betreklik welvarende stad. Maar die welvaart van die Christengemeente daar is opmerkenswaardiger. Met watter vreugde moes hulle tog die bedienaar ontvang het wat na hulle gereis het, waarskynlik oor Sardis! Die boodskap wat hy bring, bevat besielende raad vir hulle. Maar eers verwys dit na die gesag van die roemryke Afsender daarvan. Hy sê: "En skryf aan die engel van die gemeente in Filadelfia: Hierdie dinge sê hy wat heilig is, wat waaragtig is, wat die sleutel van Dawid het, wat oopmaak sodat niemand sal sluit nie, en sluit sodat niemand oopmaak nie."—Openbaring 3:7.
3. Waarom is dit gepas dat Jesus "heilig" genoem word, en hoe kan daar gesê word dat hy "waaragtig is"?
3 Johannes het gehoor hoe Petrus vir die mens Jesus Christus sê: "U het woorde van die ewige lewe; en ons het geglo en te wete gekom dat u die Heilige van God is" (Johannes 6:68, 69). Aangesien Jehovah God die verpersoonliking van heiligheid is, moet sy enigverwekte Seun ook "heilig" wees (Openbaring 4:8). Jesus is ook "waaragtig". Die Griekse woord wat hier gebruik word (a·le·thi·nosʹ), bevat die gedagte van egtheid. In hierdie sin is Jesus die ware lig en die ware brood wat uit die hemel neergedaal het (Johannes 1:9; 6:32). Hy is die ware wingerdstok (Johannes 15:1). Jesus is ook waaragtig in die sin dat hy betroubaar is. Hy praat altyd die waarheid. (Sien Johannes 8:14, 17, 26.) Hierdie Seun van God is inderdaad waardig om as Koning en Regter te dien.—Openbaring 19:11, 16.
"Die sleutel van Dawid"
4, 5. Met watter verbond het "die sleutel van Dawid" verband gehou?
4 Jesus het "die sleutel van Dawid". Hy gebruik dit om 'oop te maak sodat niemand sal sluit nie en te sluit sodat niemand oopmaak nie'. Wat is hierdie "sleutel van Dawid"?
5 Dit was met koning Dawid van Israel dat Jehovah 'n verbond vir 'n ewige koninkryk gesluit het (Psalm 89:1-4, 34-37). Dawid se huis het van 1070 tot 607 v.G.J. vanaf Jehovah se troon in Jerusalem regeer, maar toe is God se oordeel aan daardie koninkryk voltrek omdat dit goddeloos geword het. So het Jehovah sy profesie in Esegiël 21:27 begin vervul: "'n Puinhoop, 'n puinhoop, 'n puinhoop sal ek dit [aardse Jerusalem] maak. Ook wat dit betref, dit [die septer van koningskap in Dawid se geslag] sal beslis niemand s'n word nie totdat hy kom wat die wetlike reg het, en ek sal dit aan hom gee."
6, 7. Wanneer en hoe sou die een met "die wetlike reg" verskyn?
6 Wanneer en hoe sou hierdie een met "die wetlike reg" verskyn? Hoe sou die septer van Dawid se koninkryk aan hom gegee word?
7 Ongeveer 600 jaar later het 'n nakomeling van koning Dawid, die Joodse maagd Maria, deur heilige gees swanger geraak. God het die engel Gabriël gestuur om Maria mee te deel dat sy 'n seun sou hê, wat Jesus genoem moes word. Gabriël het bygevoeg: "Hy sal groot wees en die Seun van die Allerhoogste genoem word; en Jehovah God sal hom die troon van sy vader Dawid gee, en hy sal vir ewig as koning oor die huis van Jakob heers, en daar sal geen einde aan sy koninkryk wees nie."—Lukas 1:31-33.
8. Hoe het Jesus bewys dat hy bevoeg is om die Dawidiese koningskap te erf?
8 Toe Jesus in 29 G.J. in die Jordaanrivier gedoop en met heilige gees gesalf is, het hy die aangewese Koning in die geslag van Dawid geword. Hy het die goeie nuus van die Koninkryk met voorbeeldige ywer verkondig en sy dissipels opdrag gegee om ook te preek (Matteus 4:23; 10:7, 11). Jesus het homself verneder, selfs tot die dood aan 'n folterpaal, en het sodoende bewys dat hy ten volle bevoeg is om die Dawidiese koningskap te erf. Jehovah het Jesus as 'n onsterflike gees opgewek en hom tot Sy eie regterhand in die hemele verhef. Daar het hy al die regte van die Dawidiese koninkryk geërf. Jesus sou ná verloop van tyd sy reg uitoefen om te "gaan oorwin te midde van [sy] vyande".—Psalm 110:1, 2; Filippense 2:8, 9; Hebreërs 10:13, 14.
9. Hoe gebruik Jesus die sleutel van Dawid om oop te maak en te sluit?
9 Intussen sou Jesus die sleutel van Dawid kon gebruik om geleenthede en voorregte in verband met die Koninkryk van God te open. Deur middel van Jesus sou Jehovah nou gesalfde Christene op die aarde "van die gesag van die duisternis" verlos en hulle "in die koninkryk van die Seun van sy liefde" oorbring (Kolossense 1:13, 14). Die sleutel sou ook gebruik word om enige ontroues uit te sluit van sulke voorregte (2 Timoteus 2:12, 13). Aangesien hierdie permanente erfgenaam van Dawid se koninkryk Jehovah se steun geniet, kan geen skepsel hom verhinder om sulke pligte na te kom nie.—Vergelyk Matteus 28:18-20.
10. Watter aanmoediging gee Jesus die gemeente in Filadelfia?
10 Jesus se woorde aan die Christene in Filadelfia moet besonder vertroostend wees, aangesien dit van so 'n gesaghebbende bron kom! Hy prys hulle deur te sê: "Ek ken jou dade—kyk! ek het 'n geopende deur voor jou gestel, wat niemand kan sluit nie—dat jy 'n bietjie krag het, en jy het my woord bewaar en my naam nie verloën nie" (Openbaring 3:8). Die gemeente was bedrywig, en 'n deur het daarvoor oopgegaan—ongetwyfeld 'n deur wat die geleentheid skep vir bedieningswerk. (Vergelyk 1 Korintiërs 16:9; 2 Korintiërs 2:12.) Jesus spoor die gemeente derhalwe aan om ten volle gebruik te maak van die geleentheid om te preek. Hulle het volhard en getoon dat hulle, met behulp van God se gees, genoeg krag het om verdere "dade" in Jehovah se diens te verrig (2 Korintiërs 12:10; Sagaria 4:6). Hulle het Jesus se bevele gehoorsaam en het Christus nie deur woord of daad verloën nie.
'Hulle sal hulle voor jou neerbuig'
11. Watter seën beloof Jesus aan die Christene, en hoe is dit verwesenlik?
11 Jesus beloof dus aan hulle goeie resultate: "Kyk! Ek sal dié gee wat uit die sinagoge van Satan is, wat sê dat hulle Jode is, en dit tog nie is nie maar lieg—kyk! ek sal hulle laat kom en voor jou voete hulde laat bewys en hulle laat weet dat ek jou liefgehad het" (Openbaring 3:9). Soos in Smirna het die gemeente dalk probleme met die plaaslike Jode ondervind. Jesus noem hulle "die sinagoge van Satan". Maar ten minste party van daardie Jode sal binnekort besef dat wat die Christene oor Jesus verkondig, die waarheid is. Hulle sal waarskynlik 'hulde bewys' op die manier wat Paulus in 1 Korintiërs 14:24, 25 beskryf het, sodat hulle in werklikheid berou toon en Christene word, met volle waardering vir die groot liefde wat Jesus getoon het deur selfs van sy siel afstand te doen ten behoewe van sy dissipels.—Johannes 15:12, 13.
12. Waarom sou dit lede van die Joodse sinagoge in Filadelfia waarskynlik verbaas om te hoor dat party van hulle hulle voor die plaaslike Christengemeenskap sou "neerbuig"?
12 Dit sou lede van die Joodse sinagoge in Filadelfia waarskynlik verbaas om te hoor dat party van hulle voor die plaaslike Christengemeenskap 'hulde sou bewys'. Met die oog op die feit dat daar ongetwyfeld baie nie-Jode in daardie gemeente is, sou hulle verwag dat presies die teenoorgestelde sou gebeur. Waarom? Omdat Jesaja voorspel het: "[Nie-Joodse] konings sal vir jou [die volk Israel] oppassers word, en hulle vorstinne versorgsters vir jou. Met die gesig na die aarde sal hulle hulle voor jou neerbuig" (Jesaja 49:23; 45:14; 60:14). Sagaria is geïnspireer om in 'n soortgelyke trant te skryf: "In dié dae sal tien man [nie-Jode] uit al die tale van die nasies die slip van 'n Joodse man vasgryp, ja, hulle sal dit vasgryp en sê: 'Ons sal saam met julle gaan, want ons het gehoor dat God met julle is'" (Sagaria 8:23). Ja, nie-Jode moes hulle voor Jode neerbuig, nie andersom nie!
13. Wie was die Jode oor wie profesieë vervul sou word wat tot eertydse Israel gerig is?
13 Daardie profesieë is tot God se uitverkore nasie gerig. Toe hulle geuiter is, het vleeslike Israel daardie ereposisie beklee. Maar toe die Joodse nasie die Messias verwerp het, het Jehovah hulle verstoot (Matteus 15:3-9; 21:42, 43; Lukas 12:32; Johannes 1:10, 11). Op Pinkster 33 G.J. het hy die ware Israel van God, die Christengemeente, in hulle plek gekies. Die lede daarvan is die geestelike Jode met die ware besnydenis van die hart (Handelinge 2:1-4, 41, 42; Romeine 2:28, 29; Galasiërs 6:16). Al manier waarop individuele vleeslike Jode daarna weer 'n begunstigde verhouding met Jehovah kon verkry, was deur geloof te stel in Jesus as die Messias (Matteus 23:37-39). Blykbaar sou dit spoedig met sommige persone in Filadelfia gebeur.*
14. Hoe is Jesaja 49:23 en Sagaria 8:23 in hedendaagse tye op 'n betekenisvolle wyse vervul?
14 Profesieë soos Jesaja 49:23 en Sagaria 8:23 is in hedendaagse tye op 'n uiters betekenisvolle wyse vervul. As gevolg van die predikingswerk van die Johannes-klas het groot getalle mense Koninkryksdiens deur die geopende deur betree.* Die meeste van hulle het uit die Christendom gekom, wie se godsdienste valslik beweer dat hulle geestelike Israel is. (Vergelyk Romeine 9:6.) Hierdie mense, as 'n groot menigte, was hulle klere en maak dit wit deur geloof te beoefen in Jesus se offerbloed (Openbaring 7:9, 10, 14). Hulle is gehoorsaam aan Christus se Koninkryksheerskappy en hoop dus om die seëninge daarvan hier op die aarde te beërf. Hulle kom na Jesus se gesalfde broers en 'buig hulle', geestelik gesproke, voor hulle 'neer', omdat 'hulle gehoor het dat God met hulle is'. Hulle verrig diens aan hierdie gesalfdes, met wie hulle in 'n wêreldwye broederskap verenig word.—Matteus 25:34-40; 1 Petrus 5:9.
"Die uur van beproewing"
15. (a) Wat het Jesus aan die Christene in Filadelfia beloof, en wat is hulle aangespoor om te doen? (b) Watter "kroon" het die Christene uitgesien om eendag te ontvang?
15 Jesus sê verder: "Omdat jy die woord oor my volharding bewaar het, sal ek jou ook bewaar van die uur van beproewing, wat oor die hele bewoonde aarde gaan kom om dié wat op die aarde woon, op die proef te stel. Ek kom gou. Hou vas wat jy het, sodat niemand jou kroon wegneem nie" (Openbaring 3:10, 11). Hoewel die Christene van Johannes se dag nie tot die dag van die Here (wat in 1914 begin het) behoue sou bly nie, sou hulle vertroue in Jesus se koms hulle krag gee om aan te hou preek (Openbaring 1:10; 2 Timoteus 4:2). Die "kroon", of beloning van die ewige lewe, het in die hemel op hulle gewag (Jakobus 1:12; Openbaring 11:18). As hulle tot in die dood getrou was, sou niemand hulle daardie beloning kon ontneem nie.—Openbaring 2:10.
16, 17. (a) Wat is "die uur van beproewing, wat oor die hele bewoonde aarde gaan kom"? (b) Wat was die toestand van die gesalfdes aan die begin van "die uur van beproewing"?
16 Maar wat is "die uur van beproewing"? Daardie Christene in Asië moes ongetwyfeld 'n verdere vlaag van verskriklike vervolging deur die keiserlike Romeinse Ryk verduur het.* Nietemin is die grotere vervulling die uur van sifting en oordeel wat uiteindelik gedurende die dag van die Here aangebreek en van 1918 af 'n klimaks bereik het. Die toets was om te bepaal of 'n persoon ten gunste van God se opgerigte Koninkryk of ten gunste van Satan se wêreld is. Dit duur 'n betreklike kort tydjie, 'n "uur", maar dit is nog nie verby nie. Intussen moet ons nooit vergeet dat ons in "die uur van beproewing" lewe nie.—Lukas 21:34-36.
17 In 1918 moes die Johannes-klas van gesalfde Christene—soos daardie getroue gemeente in Filadelfia—teenstand van die hedendaagse "sinagoge van Satan" die hoof bied. Godsdiensleiers van die Christendom, wat beweer het dat hulle geestelike Jode is, het die heersers op listige wyse gemanipuleer om ware Christene te onderdruk. Tog het hierdie Christene hard probeer om 'die woord oor Jesus se volharding te bewaar'; gevolglik het hulle met geestelike hulp, 'n betekenisvolle "bietjie krag", voortbestaan en is hulle gewek om in te gaan deur die deur wat nou voor hulle oopgegaan het. Hoe?
"'n Geopende deur"
18. Watter aanstelling het Jesus in 1919 gedoen, en hoe het die aangestelde gevolglik soos Hiskia se getroue bestuurder geword?
18 In 1919 het Jesus sy belofte nagekom en die groepie ware gesalfde Christene as sy "getroue en verstandige slaaf" erken (Matteus 24:45-47). 'n Voorreg soortgelyk aan dié wat die getroue bestuurder Eljakim in die tyd van koning Hiskia geniet het, het hulle te beurt geval.* Jehovah het van Eljakim gesê: "Ek sal die sleutel van die huis van Dawid op sy skouer lê, en hy sal oopmaak sonder dat iemand sluit, en hy sal sluit sonder dat iemand oopmaak." Eljakim het groot verantwoordelikhede vir Hiskia, die koninklike seun van Dawid, op hom geneem. Net so is "die sleutel van die huis van Dawid" vandag op die skouer van die gesalfde Johannes-klas gelê in die sin dat die aardse belange van die Messiaanse Koninkryk aan hulle toevertrou is. Jehovah het sy knegte vir hierdie voorreg versterk deur hulle bietjie krag te vermeerder tot dinamiese energie wat voldoende is vir 'n ontsaglike wêreldwye getuienis.—Jesaja 22:20, 22; 40:29.
19. Hoe het die Johannes-klas die verantwoordelikhede behartig wat Jesus hulle in 1919 gegee het, en wat het dit tot gevolg gehad?
19 Sedert 1919 het die gesalfde oorblyfsel Jesus se voorbeeld gevolg en 'n kragtige veldtog aangepak om die goeie nuus van die Koninkryk wyd en syd te verkondig (Matteus 4:17; Romeine 10:18). Gevolglik het party van die hedendaagse sinagoge van Satan, die Christendom, na hierdie gesalfde oorblyfsel gekom, berou getoon en hulle 'neergebuig' ter erkenning van die slaaf se gesag. Hulle het Jehovah ook eensgesind saam met die oueres van die Johannes-klas kom dien. Dit het voortgeduur totdat die volle getal van Jesus se gesalfde broers versamel is. Daarna het "'n groot menigte . . . uit alle nasies" hulle voor die gesalfde slaaf kom "neerbuig" (Openbaring 7:3, 4, 9). Die slaaf en hierdie groot menigte dien saam as die een kudde van Jehovah se Getuies.
20. Waarom moet Jehovah se Getuies vandag besonder sterk in die geloof en bedrywig in God se diens wees?
20 Jehovah se Getuies, wat soos die Christene in Filadelfia in 'n band van opregte broederlike geneentheid verenig is, besef vandag dat hulle predikingswerk dringend gedoen moet word. Die groot verdrukking sal binnekort die gordyn oor Satan se goddelose wêreld laat sak. Mag elkeen van ons op daardie tydstip sterk in die geloof en bedrywig in God se diens bevind word, sodat ons name nie uit Jehovah se boek van die lewe uitgewis sal word nie (Openbaring 7:14). Laat ons Jesus se vermaning aan die gemeente in Filadelfia baie ernstig opneem, sodat ons aan ons diensvoorregte kan vashou en die ewige lewe as beloning kan verkry.
Seëninge vir die oorwinnaars
21. Hoe het gesalfde Christene vandag 'die woord oor Jesus se volharding bewaar', en watter vooruitsig het hulle?
21 Die Johannes-klas het vandag 'die woord oor Jesus se volharding bewaar', dit wil sê, hulle het sy voorbeeld gevolg en volhard (Hebreërs 12:2, 3; 1 Petrus 2:21). Jesus se verdere woorde aan die gemeente in Filadelfia het hulle dus grootliks aangemoedig: "Die een wat oorwin—ek sal hom 'n pilaar in die tempel van my God maak, en hy sal daar hoegenaamd nie meer uitgaan nie."—Openbaring 3:12a.
22. (a) Wat is die tempel van Jesus se God? (b) Hoe sal die gesalfde Christene wat oorwin, pilare in hierdie tempel word?
22 Wat 'n voorreg is dit tog vir iemand om 'n pilaar in die tempel van Jehovah te wees! In eertydse Jerusalem was die letterlike tempel die sentrum van Jehovah se aanbidding. In die tempel het die hoëpriester, een dag elke jaar, die bloed van offerdiere geoffer voor die wonderdadige lig wat Jehovah se teenwoordigheid in "die Allerheiligste" afgebeeld het (Hebreërs 9:1-7). Toe Jesus gedoop is, het 'n ander tempel tot stand gekom, 'n groot geestelike, tempelagtige reëling vir die aanbidding van Jehovah. Die allerheiligste van hierdie tempel is in die hemel, waar Jesus gepas "voor die aangesig van God" verskyn het (Hebreërs 9:24). Jesus is die Hoëpriester, en net een offer word vir die algehele versoening van sondes gebring: die vergote bloed van die volmaakte mens Jesus (Hebreërs 7:26, 27; 9:25-28; 10:1-5, 12-14). Solank hulle getrou bly, dien gesalfde Christene op aarde as onderpriesters in die aardse voorhowe van hierdie tempel (1 Petrus 2:9). Maar wanneer hulle oorwin het, gaan hulle ook in daardie hemelse allerheiligste in en word hulle onbeweegbare stutte, soos pilare, van die tempelagtige reëling vir aanbidding (Hebreërs 10:19; Openbaring 20:6). Daar is geen gevaar dat hulle 'meer daar sal uitgaan nie'.
23. (a) Watter belofte maak Jesus vervolgens aan die gesalfde Christene wat oorwin? (b) Wat het die feit dat Jehovah se naam en die naam van die nuwe Jerusalem op Christenoorwinnaars geskryf word, tot gevolg?
23 Jesus sê verder: "En ek sal op hom die naam van my God skryf en die naam van die stad van my God, die nuwe Jerusalem, wat van my God af uit die hemel neerdaal, en my nuwe naam" (Openbaring 3:12b). Ja, die naam van Jehovah—hulle God en Jesus se God—word op hierdie oorwinnaars geskryf. Dit toon duidelik dat Jehovah en Jesus twee afsonderlike persone is en nie twee dele van 'n drie-enige God, of Drie-eenheid, nie (Johannes 14:28; 20:17). Die hele skepping moet besef dat hierdie gesalfdes aan Jehovah behoort. Hulle is sy getuies. Op hulle word ook geskryf die naam van die nuwe Jerusalem, die hemelse stad wat uit die hemel neerdaal in die sin dat die welwillende heerskappy daarvan oor die hele getroue mensdom uitgebrei word (Openbaring 21:9-14). Al die aardse Christenskape sal op dié manier ook weet dat hierdie gesalfde oorwinnaars burgers van die Koninkryk, die hemelse Jerusalem, is.—Psalm 87:5, 6; Matteus 25:33, 34; Filippense 3:20; Hebreërs 12:22.
24. Wat stel Jesus se nuwe naam voor, en hoe word dit op getroue gesalfde Christene geskryf?
24 Ten slotte word Jesus se nuwe naam op gesalfde oorwinnaars geskryf. Dit verwys na Jesus se nuwe amp en die unieke voorregte wat Jehovah aan hom gegee het (Filippense 2:9-11; Openbaring 19:12). Niemand anders leer daardie naam ken nie, in die sin dat niemand anders daardie ondervindinge het of daardie voorregte ontvang nie. Maar wanneer Jesus sy naam op sy getroue broers skryf, verkry hulle 'n intieme verhouding met hom in daardie hemelse ryk en deel hulle selfs in sy voorregte (Lukas 22:29, 30). Dit is geen wonder nie dat Jesus sy boodskap aan sulke gesalfdes afsluit deur die vermaning te herhaal: "Laat die een wat 'n oor het, hoor wat die gees vir die gemeentes sê."—Openbaring 3:13.
25. Hoe kan elke individuele Christen vandag die beginsel agter Jesus se raad aan die gemeente in Filadelfia toepas?
25 Wat 'n groot aansporing moes hierdie boodskap tog vir die getroue Christene in Filadelfia gewees het! En dit bevat beslis nou, gedurende die dag van die Here, 'n kragtige les vir die Johannes-klas. Maar die beginsels daarvan is vir elke individuele Christen belangrik, hetsy hy van die gesalfdes of van die ander skape is (Johannes 10:16). Dit sal van ons almal verstandig wees om aan te hou om Koninkryksvrugte voort te bring, soos daardie Christene in Filadelfia gedoen het. Ons almal het ten minste 'n bietjie krag. Ons almal kan iets in Jehovah se diens doen. Laat ons hierdie krag gebruik! Laat ons, wat groter Koninkryksvoorregte betref, wakker wees om in te gaan deur enige deur wat vir ons oopgaan. Ons kan selfs tot Jehovah bid om so 'n deur oop te maak (Kolossense 4:2, 3). Terwyl ons Jesus se voorbeeld van volharding volg en aan sy naam getrou bly, sal ons toon dat ons ook 'n oor het om te hoor wat God se heilige gees vir die gemeentes sê.
In Paulus se tyd het Sostenes, die presiderende beampte van die Joodse sinagoge in Korinte, 'n Christenbroer geword.—Handelinge 18:17; 1 Korintiërs 1:1.
Die tydskrif Die Wagtoring, wat deur die Johannes-klas uitgegee word, het deurgaans beklemtoon hoe dringend dit is om hierdie geleentheid aan te gryp en soveel moontlik in die predikingswerk te doen; sien byvoorbeeld die artikels "Laat almal die heerlikheid van Jehovah verkondig" en "'Hulle geluid het oor die hele aarde uitgegaan'" in Die Wagtoring van 1 Januarie 2004. In die artikel "Geseënd is dié wat aan God heerlikheid gee", in die nommer van 1 Junie 2004, is klem gelê op die geleentheid om die voltydse diens deur 'n "geopende deur" te betree. Daar was gedurende een maand in 2005 'n hoogtepunt van 1 093 552 pioniers wat sulke diens gerapporteer het.
McClintock en Strong se Cyclopedia (Deel X, bladsy 519) sê: "Die Christelike godsdiens is onder die aandag van die keisers gebring deur die opskuddings wat onder die bevolking verwek is deur heidense priesters, wat die merkwaardige vooruitgang van daardie geloof met ontsteltenis gadegeslaan het, en Trajanus [98-117 G.J.] het gevolglik bevele uitgevaardig vir die geleidelike onderdrukking van die nuwe leer wat mense in haters van die gode verander het. Die bewind van Plinius die Jongere as goewerneur van Bitinië [wat in die noorde aan die Romeinse provinsie Asië gegrens het] is bemoeilik deur aangeleenthede wat voortgespruit het uit die vinnige uitbreiding van die Christelike godsdiens en die gevolglike woede van die heidense bevolking in sy provinsie."
Die naam Hiskia beteken "Jehovah versterk". Sien 2 Konings 16:20, voetnoot in NW.
[Venster op bladsy 63]
Hulp aan baie om hulle neer te buig
Van die 144 000 gesalfdes wat die hemelse Koninkryk sal beërf, is daar klaarblyklik 'n oorblyfsel, die Johannes-klas, van minder as 9 000 wat nog hulle aardse loopbaan moet voltooi. Terselfdertyd het die groot menigte gegroei tot 'n skare van meer as 6 600 000 (Openbaring 7:4, 9). Wat het tot hierdie ontsaglike vermeerdering bygedra? Die verskillende skole wat Jehovah se Getuies gereël het, het 'n groot rol hierin gespeel. In skerp teenstelling met die kweekskole van die Christendom wat wêreldse filosofieë leer en die Bybel afkraak, bou hierdie Getuieskole sterk geloof in God se Woord op. Hulle toon hoe prakties die Bybel is wat 'n rein, sedelike lewe en toegewyde diens aan God betref. Sedert 1943 hou elke gemeente van Jehovah se Getuies regoor die aarde 'n Teokratiese Bedieningskool in sy Koninkryksaal. Miljoene woon elke week hierdie skool by, waar hulle 'n verenigde Bybelonderrigprogram volg.
Sedert 1959 hou Jehovah se Getuies ook Koninkryksbedieningskole vir die opleiding van gemeentelike ouer manne en bedieningsknegte. En sedert 1977 het die Pionierdiensskole honderdduisende broers en susters opgelei wat Jehovah met 'n ware Filadelfiese gees voltyds in die predikingswerk dien. In 1987 is die Bedieningsopleidingskool begin om manlike Getuies vir spesiale toewysings in die wêreldveld op te lei.
'n Besondere skool van Jehovah se Getuies is die Wagtoring-Bybelskool Gilead. Sedert 1943 het daar feitlik elke jaar twee groepe studente uit hierdie sendingskool in die staat New York gegradueer. Dit het altesaam meer as 7 000 bedienaars van Jehovah vir buitelandse sendingdiens opgelei. Die gegradueerdes van hierdie skool het al in meer as honderd lande gedien, en in baie van hierdie lande het hulle gehelp om die Koninkrykswerk aan te voor. Ná sowat 60 jaar is party van die vroeë sendelinge nog steeds bedrywig en werk hulle saam met nuwer sendelinge om die wêreldwye uitbreiding van Jehovah se organisasie te bevorder. Wat 'n wonderlike uitbreiding was dit tog!
[Tabel op bladsy 64]
In 1919 het die heersende Koning Jesus 'n deur oopgemaak wat die geleentheid skep vir Christelike diens. Al hoe meer toegewyde Christene benut hierdie geleentheid.
Lande deur prediking Christene wat Voltydse Jaar bereik gepreek het* predikers*
1918 14 3 868 591
1928 32 23 988 1 883
1938 52 47 143 4 112
1948 96 230 532 8 994
1958 175 717 088 23 772
1968 200 1 155 826 63 871
1978 205 2 086 698 115 389
1988 212 3 430 926 455 561
1998 233 5 544 059 698 781
2005 235 6 390 022 843 234
Die bogenoemde syfers is maandelikse gemiddeldes.
[Tabel op bladsy 65]
Die bedrywigheid van Jehovah se Getuies is heelhartig. Beskou byvoorbeeld die ure wat hulle aan die predikings- en onderrigtingswerk bestee het en die groot getal gratis Bybelstudies wat hulle in mense se huise gehou het.