Twee ure later, toe die Telderstichting se vergadering klaar is, is joernaliste landswyd besig om berigte te skryf, en hulle het nog nét die kritici se kant van die verhaal. Die Telderstichting het sy kans vir deelname aan die debat volledig verpas.
Dit neem egter nie weg dat baie politici hulself steeds as meesterkommunikators beskou nie. Daarenteen, en dikwels met reg, word die stemgeregtigdes as baie oningelig beskou. Die gevolg is ontnugterde kiesers wat die teenoorgestelde kry van wat hulle verwag het, terwyl die party dikwels presies dit lewer wat in sy verkiesingsmanifes staan … mits die beloftes natuurlik in die eerste plek uitvoerbaar is.
Binne die ANC-alliansie lyk dit of Cosatu – ten spyte van ANC-pogings – van sy sekretaris-generaal, Zwelinzima Vavi, ontslae raak. Dit is egter net die oortjies van die seekoei nadat daar ook reeds ’n Zumafikasie- en selfs Zoeloefikasie-aksie deur Cosatu geloop het – nie met ewe veel sukses deur al die lidvakbonde nie.
Soms slaan die arrogansie die asem weg. In die geval van Anwa Dramat van die Valke het die hof bevind dat sy skorsing onwettig en ongeldig was. Die proses om Berning Ntlemeza as waarnemende hoof aan te wys, is ook deur die hof ook as onwettig en ongeldig bevind. In ’n bykomende saak het die Pretoriase hooggeregshof bevind dat ’n vroeëre uitspraak van regter Bill Prinsloo sal geld tot die appèlproses afgehandel is.
Tog, terwyl die hofbevinding nog staan, gaan Ntlemeza voort om op te tree asof sy aanstelling geldig is, en nader selfs die hof met belastingbetalersgeld oor ander sake, terwyl hy eintlik onwettig in die pos is.
Volgens Solidariteit gaan die departement van korrektiewe dienste gewoon voort om nasionale kwotas op alle provinsies af te dwing, nadat die departement ’n hofsaak hieroor verloor het en die appèl nog sy verloop moet neem.
Onlangs, in verskillende sake, is ’n Vrystaatse munisipale bestuurder (met ’n regsgraad) en ’n LUR weens minagting van die hof tronkstraf opgelê, maar dis opgeskort.
Oor die hele politieke spektrum word op die een of ander wyse ontleed wat verkeerd gaan, en hoe daarop reageer behoort te word sodat daar vir almal ’n beter toekoms sal wees. Terwyl ontleders hard probeer om die breë bevolking te verseker dat daar ’n toekoms is mits a, b en/of c gedoen word, reageer die breë gemeenskap nie voor die voet soos “voorgesê” nie. Sommiges weier volstrek om na versoening te streef (al is dit ook ’n Bybelse opdrag teenoor die naaste, die vreemdelinge in jou poorte, en ja, selfs jou vyande). Vir dié wat wel ’n bereidheid het, word dit nie maklik gemaak nie, want daar word voorwaardes gestel soos ’n vereiste geweeklaag oor mense se betrokkenheid by apartheid – al is hulle ruim daarna eers gebore.
Ander, soos die Solidariteit Beweging, span omvattende strategieë in om ’n toekoms deur harde werk en selfhelp uit te kerf. Die suksesse bly ook nie uit nie, soos die byna stil-stil ooreenkoms oor plaasveiligheid wat tussen AfriForum en die minister bereik is.
Binne hierdie smeltkroes van uitgangspunte woed ’n “burgeroorlog” waarin die woordkoeëls rondvlieg en verwond. Terselfdertyd word daar af en toe ’n skoot op die verbrouende regering afgevuur, maar die oog word net so deeglik op die derdekolonners gehou.
Modikoane het aan die Randburg-landdroshof gesê Manana het beweer hy was gewoonlik by die huis as hy nie by die werk was nie, en hy het baie druk by die werk beleef, maar dat hy probeer het om hom nie daardeur onder te kry nie.
Hy het gesê hy is ná die voorval ondervra of hy homofobies is en of hy self gay is. Hy het glo aanstoot geneem oor dié vraag, want hy is nie gay nie en dit is glo neerhalend gevra.
Modikoane het gesê ondanks Manana se bewering dat hy nie alkoholprobleme het nie, moet hy nog steeds verantwoordelik gehou word vir sy optrede – met of sonder alkohol. “Hy het nooit sy slagoffers beskuldig nie. Hy weet wat is die verskil tussen reg en verkeerd en hy het volwassenheid getoon,” het sy gesê.