Aangesien almal 'n innerlike kompas het, beteken dit dat kinders ook doen. Maar wat beteken dit in die praktyk vir ouers en onderwysers? Hoe respekteer ons die feit dat elke kind 'n innerlike kompas het sonder dat kinders toegelaat word om "bederfde" of "klein tiranne" te word? Daar is baie verwarring hieroor, dus kom ons kyk na wat aangaan.
Wanneer ons kinders het, is dit die ouers se werk om 'n veilige platform te bied sodat die kind grootword en ontwikkel. Die verskaffing van 'n veilige platform sluit in die verskaffing van 'n veilige tuiste met kos, klere, opvoeding, mediese sorg, emosionele ondersteuning, ens. Al hierdie is die ouers se werk. Ouers doen dit die beste deur 'n huis te skep waar daar duidelike, basiese riglyne of grondreëls is oor hoe ons mense in vrede en harmonie kan saamleef, met respek vir elke individu se reg om te wees wie hy of sy is. En dit sluit ons kinders in.
Basiese grondreëls in die huis?
Die basiese grondreëls in die huis is amper soos die reëls van die verkeer. Rooi ligte beteken stop, groen ligte beteken gaan. Jy ry regs in hierdie land (in sommige lande ry jy links). Die spoedgrens is een spoed op die snelweg en die spoedgrens is 'n ander in die dorp.
Ons weet almal van die reëls van die verkeer en ons weet almal dat as ons deur 'n rooi lig ry of vinniger as die spoedgrens ry, kan ons 'n kaartjie kry of in hegtenis geneem word. Dit is nie 'n vraag of ons hierdie reëls hou of nie. Dit is net die grondreëls wat ons mense ingestem het en ingestel om die manier waarop mense kan lewe en saam rondbeweeg, op die beste moontlike manier vergemaklik sonder om in mekaar te val. So as jy deur die polisie gestop word omdat jy besig was om te bespoedig, vra hulle jou nie hoe dit jou laat voel of as jy die wet hou nie. Hulle stel nie belang nie en gee nie om nie. Al wat hulle weet is dat jy die wet verbreek het (die grondreëls). En dit het gevolge.
Kinders moet nie die grondregels hou nie
Dieselfde geld vir goeie ouerskap en die basiese grondreëls vir vreedsame lewe in 'n gesin. En dit is waar baie ouers verwar word. Kinders kry nie 'n woord om die basiese grondreëls te maak nie - dit is die ouers se werk. En kinders hoef nie die grondreëls te hou nie - hulle moet net weet hulle bestaan ​​en verstaan ​​dat daar gevolge is as hulle nie die grondreëls volg of breek nie.
Dit het niks te doen met die toelaat of nie toelaat dat kinders hul emosies voel nie. En dit het niks te doen met die feit dat elke kind 'n innerlike kompas het nie. Om die basiese grondreëls te breek en om die gevolge te ervaar, is een ding. Om jou emosies te voel is 'n ander ding. So wanneer 'n kind 'n grondreël breek, het dit gevolge of die kind daarvan hou of nie.
Ouers word dikwels hieroor verward en wil hê hulle kinders moet "hou" of "goed voel" oor die grondreëls en die gevolge van die oortreding van die reëls. Maar dit is onmoontlik. Dit is onmoontlik om te verwag dat kinders altyd "soos" of "goed voel" sal wees om die grondreëls te volg.
Kinders kan soms afwyk van die grondreëls en dit is redelik goed. Die sielkundige volwasse ouer verstaan ​​dit en kan sê: "Ek weet jy voel nie soos om jou hande voor aandete te was nie, maar dis die manier waarop ons dinge hier in hierdie huis doen. As jy volwasse is en jou eie het tuis, jy kan besluit om dinge anders te doen, maar solank jy hier woon, is dit die manier waarop ons dinge doen. '
Wanneer ouers probeer om te verhoed dat hul kinders voel wat hulle voel, respekteer hulle nie hul kinders se reg om te wees wie hulle is nie en voel hul gevoelens en die seine van hul Inner Kompas. Dit is dus belangrik om te onderskei tussen wat die grondreëls is en hoe kinders voel om dit te volg. Dit is twee verskillende dinge.
As 'n kind nie 'n grondreël hou nie, is dit sy of haar regte en voorreg as mens, want dit is hoe die kind voel. Maar dit het niks te doen met die volgende reëls nie. 'N Kind kan nie 'n grondreël hou wat hy of sy wil hê nie, maar die kind moet dit volg of daar is gevolge. Dit is so eenvoudig soos dit.
So die duidelike boodskap van die ouer na die kind moet wees: "Dit is die grondreël oor hierdie saak in hierdie gesin, ongeag of jy daarvan hou en ongeag hoe jy daaroor voel. As jy die grondreël breek, is die gevolge ... "
Emosionele Misbruik: Vertel Jou Kind Wat Hulle "Moet" Voel
Die verwarring ontstaan ​​wanneer die ouer wil beheer hoe die kind voel oor die grondreëls en die verskillende situasies. Want dan is die boodskap van die ouer na die kind - jy moet nie voel wat jy voel nie. Jy moet voel hoe ek wil hê jy moet voel. Jy moet gelukkig wees en iets hê omdat ek jou wil hê.
Dit is emosionele mishandeling van die ouer se kant omdat die ouer die kind vertel dat hy of sy nie die reg het om te voel wat hulle voel nie. Die ouer vertel basies die kind wat hy of sy "moet" voel. Dit is oneerbiedige gedrag van die ouer.
Gesonde, respekvolle gedrag van die ouer se kant sê: "Die grondreëls in hierdie huis is dat ons ons hande was voor die ete en ons tande poets voordat ons snags gaan slaap." Die kind kan so of nie, maar dit is die reëls - net soos verkeersregulasies. En dit is die ouer se werk om die riglyne op te stel en die grondreëls vir die huis te maak - nie die kinders nie. 'N Huis waar kinders grootword, is nie 'n demokrasie nie. Dit is die taak van die moeder en pa om te besluit op die basiese grondreëls om harmonieus saam te leef - maar dis dit!
Wat is nie die ouer se werk nie
Dit is nie dieselfde as om te sê dat ouers die kind se pad in die lewe kies nie. Met ander woorde, dit is nie die ouer se werk om te kies watter vakke die kind die beste hou in die skool, wie die kind daarvan hou om mee te speel, watter sport die kind die beste hou, wie die kind wil hê, watter soort boeke is die kind die beste hou daarvan om te lees, en hoe die kind voel oor 'n menigte dinge en situasies.
Elke kind het 'n innerlike kompas wat hom of haar natuurlik lei in die rigting van wat die beste vir hulle voel. En natuurlik, soos kinders ouer word, respekteer die wyse ouers hul kinders se intelligensie en vermoë om hierdie keuses vir hulself te maak. (Die wyse ouer sal probeer om aan hul kinders te verduidelik dat alles gevolge het, maar dit is nie dieselfde as om 'n kind se keuses en voorkeure te beheer nie.)
Dit beteken ook dat wanneer kinders tieners word, dit nie die ouers se werk is om te besluit wie hulle op datum is nie, watter beroepspad hulle aangetrokke is, wie hy of sy wil trou, ens. Al hierdie is die taak van die jong volwassene. En soos kinders volwassenes en tieners en jong volwassenes word, sal die wyse ouers hulle aanmoedig om hul Inner Kompas te vind en te volg wanneer hulle uitvind wat vir hulle die beste is en hul pad in die lewe vind. "