Jou laaste woorde – 2 Samuel 23 – NGK Somerstrand
Jou laaste woorde – 2 Samuel 23
Written by Chris van Wyk on 21/11/2021 . Posted in Chris van Wyk.
Op U verlaat ek my
Lied 178 Dona nobis pacem (Gee ons vrede) 2x (Sit)
Ons tema in hierdie diens is "jou laaste woorde." In aansluiting daarby het Albert die liedere gekies. In vers 4 van Lied 562 sing ons nou dat ons laaste woorde 'n dank- en loflied sal wees. En daarna sing ons die laaste woorde van die moordenaar aan die kruis, Jesus, o dink aan my.
Lied 562:1,4 Aan U, o God, my dankgesange (staan)
Lied 384 Jesus, o dink aan my (sit)
Ek wonder wat ​sal jou laaste woorde wees? Woorde wat jou familie wil help? Gelukkig maak? Rigting aandui? Ek hoop nie een van julle sal hulle 'n les wil leer nie​!​
2 Samuel 23 bevat Dawid se laaste woorde. Sewe verse waarin hy nie soseer terugkyk nie, maar vorentoe. Na dit wat ewigheidswaarde het. Woorde wat ons kan inspireer om te leef vir dit wat regtig waarde het.
DAWID SE LAASTE WOORDE
1Dit is die laaste woorde van Dawid: "Die uitspraak van Dawid, seun van Isai, die uitspraak van die man wat hoog geplaas is, die gesalfde van die God van Jakob, die geliefde van die liedere van Israel. 2Die Gees van die Here spreek deur my, sy woord is op my tong. 3"Die God van Israel het met my gepraat, die Rots van Israel het gesê, 'Hy wat regverdig heers onder mense, hy wat in die vrees van die Here heers, 4is soos die môrelig teen sonop op 'n wolklose oggend; deur die helderheid wat die reën bring, spruit groen gras uit die aarde.' 5"Ja, is dit nie soos my huis by God is nie? Want Hy het 'n ewige verbond met my gevestig, in alle opsigte georden en beskerm. Ja, al my heil en alle wense, sal Hy dit dan nie laat uitspruit nie? 6"Maar skurke – soos dorings word hulle almal uitmekaar gewaai; want mens vat nie met die hand daaraan nie. 7Wie aan hulle raak, het in sy hand 'n yster, of die steel van 'n vegspies; en hulle word net daar heeltemal verbrand." (2020-vertaling)
Ons het 'n hele paar "laaste woorde" van geloofshelde in die Bybel.
Jakob seën sy twaalf seuns en gee vir hulle 'n visie op die toekoms. Hy gee selfs 'n voorspelling van 'n heerser waaraan al die volke gehoorsaam sal wees aan die einde van die dae, 'n uitspraak wat ons aan Jesus kan verbind (Gen 49).
Moses het dieselfde gedoen vir die stamme van Israel in 'n loflied op die karakter van God waarop hulle kan staatmaak. Sy ewige arms is onder hulle, sê hy, al waarsku Moses hulle ook dat net gehoorsames die waarde daarvan sal kan geniet (Deut 32-33).
Dawid doen dieselfde, maar gee op merkwaardige wyse nie sy eie visie op die toekoms nie, maar dit wat God self vir hom gesê het.
Let op hoe Dawid sy laaste woorde begin. Hy begin in vers 1-3 praat van homself as die hooggeplaaste, die gesalfde van God, die geliefde van Israel. Daar is min mense wat met hom vergelyk kan word. God hou van hom en die mense ook. Hulle het liedere oor hom gesing. Hy is die gesalfde en die geliefde.
Dan relativeer Dawid sy hoë posisie deur te sê sy laaste woorde kom nie van homself nie. Sy laaste woorde is 'n uitspraak van God. Dit is die woorde van die Gees. Dit is die woorde van God self wat op sy tong is. Dit is die Rots van Israel wat sê.
Wat is hierdie woorde van God wat Dawid aan ons deurgee, wat sy "laaste woorde" aan sy volk en aan ons is?
Dawid se "laaste woorde" gee vir ons die bekende prentjie van twee paaie.
Die Here het vir Dawid oortuig dat daar so iets is soos die pad van die regverdige. Dit is die pad van mense wat in die vrees van die Here leef. En God gebruik twee metafore om hulle lewens in vers 4 te beskryf.
Regverdiges is soos die môrelig teen sonop op 'n wolklose oggend. Hulle is mense wat die lig van die Here oral laat skyn.
Mense wat vir die Here ontsag het, is soos die reën wat die groen gras laat uitspruit uit die aarde. Hulle laat ander mense floreer.
Dit is die pad wat aangegryp moet word, sê Dawid dan in vers 5 in respons op wat die Here aan hom openbaar.
"Ja, is dit nie soos my huis by God is nie?" vra hy vir sy gehoor. En dan gee hy twee beskrywings van die gevolge wat regverdigheid, en ontsag vir die Here vir hom gegee het.
God het 'n ewige verbond met Dawid gevestig en dit alle opsigte georden en beskerm. Sy dinastie sal nie net duur solank as wat hy kinders op die troon het nie. Nee, in die Here Jesus wat uit die nageslag van Dawid sou gebore word, is sy koningskap vir ewig gevestig. Ook vir almal wat soos Dawid regverdig en in ontsag vir die Here leef.
God het vir Dawid alles gegee wat sy hart begeer: "al my heil en alle wense" laat uitspruit. Alles wat tot sy voordeel was. Soos Dawid in Psalm 37:5 dit beskryf het: Vir dié wat hulle weg oorlaat aan God en op Hom vertrou, vir dié gee Hy die begeertes van hulle hart.
Maar, die woorde van God laat Dawid onmiddellik besef in vers 6-7 dat hierdie pad in skerp kontras staan met die pad van die goddelose (1983-vertaling). Dit is die pad van die "skurke" soos die 2020-vertaling dit vertaal, die "bose mense" soos dit in die Hebreeus weergegee is, die "wicked" in Engels. Dit is die pad van mense wat nie regverdig lewe nie, dws wat nie doen wat God vra nie, en nie in die vrees van God leef nie, wat geen ontsag het vir sy woorde nie.
Hierdie goddeloses word vergelyk met dorings. Soos dorings is hulle nie net nutteloos nie, maar gevaarlik, want hulle verstik alles wat goed is soos Jesus in die gelykenis van die Saaier dit uitspel. Die dorings wat opgekom en die saad, die woord van God, verstik het in hulle en ander se lewens (Matt 13:7, 22).
Daarom, sê Dawid, net soos die boer sy land van doringbosse moes skoonmaak, en sonder om homself te beseer, 'n vuur van hulle moet maak, so sal die Here die goddelose oordeel. Hulle sal uitgewis word deur die vuur van die oordeel van God (vgl Jes 33:12; Openb 19:20).
Hebreërs sê in aansluiting by Dawid se laaste woorde sowel as by die gelykenis van die Saaier:
"Want die grond wat die reën indrink wat dikwels daarop val, en nuttige plante voortbring ter wille van hulle vir wie dit ook bewerk word, het deel aan die seën van God. Maar as dit dorings en distels oplewer, deug dit nie en is naby die vervloeking—die einde daarvan is verbranding." (Hebr 6:7-8)
Dit is dan die laaste woorde van Dawid. Wat hy vir sy mense en vir ons nagelaat het.
Hy moedig ons aan om die pad van die regverdige, die pad van ontsag vir God se Woord te kies. Om in die lig van God se woord te wandel. Om te leef soos God wil. Om in die vrees van die Here te leef, in ontsag vir wie Hy is en wat Hy sê.
Sodat jy die pad van die goddelose kan vermy, die pad wat eindig in die vuur van verbranding, die poel van vuur wat God vir die Bose en sy navolgers voorberei het.
Joyce Baldwin sluit haar kommentaar op hierdie "laaste woorde" van Dawid só af. Sy sê:
"In the light of God's word to him, David saw clearly in his old age how people's destiny becomes polarized either for or against God."
Dit is iets wat jy self sal kan raaksien in ons wêreld. Die skeiding tussen dié wat hulle lewens deur die Woord van God laat beheer en dié wat dit nie doen nie, raak al hoe groter. Sommige lees die lewe deur die Woord van God en rig hulle lewens in volgens wat God in sy Woord sê. Ander lees die Woord van God deur die bril van die lewe en verander of verwerp wat God in sy Woord vir ons leer.
Hoor daarom die aanmoediging van Dawid in die woorde van die laaste hoofstuk van die Bybel, die "laaste woorde" van Jesus in die Bybel. Die bestemde tyd van die einde van alles is naby, sê Hy:
11Wie onreg pleeg, laat hy nog meer onreg pleeg; wie onrein is, laat hy nog meer onrein word; maar wie regverdig is, laat hy nog meer geregtigheid beoefen; en wie heilig is, laat hy nog meer heilig word. 12Kyk, Ek kom gou! En die beloning is by My, om elkeen volgens sy optrede te beloon." (Openb 22:11-12)
En ons reageer daarop: "Amen, ja kom, Here Jesus!"
Die laaste woorde van Jesus dig by Jerusalem (dit was eintlik in Galilea) was sy Groot Opdrag.
Lied 485:1-3 O Heer, u laaste woorde (staan)
Respons ná die Seën
Deure, EFT, Snapscan
 Baldwin, J.G., 1988. 1 and 2 Samuel: An Introduction and Commentary, Downers Grove, IL: InterVarsity Press.