Waarom hierdie prente teen die mure? Ek kan verkeerd wees, maar dit is gewoonlik omdat ons graag soos hulle wil wees. Ons idealiseer die mense op die foto’s. Ons wil soos hulle wees: suksesvol, mense met roem, bekend en oënskynlik mense met die perfekte lewe.
Vanoggend, broers en susters, word nog so ‘n plakkaat of prent teen ons kamermure opgehang. Deur Petrus, die skrywer van hierdie brief. Dit is egter nie ‘n mooi prent nie. Dit is eintlik ‘n prent waarvan jy jou gesig wil wegdraai. Want dit is nie ‘n gesonde mens wat ons op die prent sien nie.
Ja, broers en susters, Jesus Christus is nie sommer vir almal die gewilde held of juis die een op die kamermuur wie se lewe ons idealiseer nie. Baie word juis deur Hom ontnugter, soek eerder ‘n voorbeeld van iemand wat op die oog af sy man kan staan, iemand wat nie met swaarkry en opoffering verbind word nie, iemand wat baie sterker en magtiger is as iemand wat aan ‘n kruis hang. Soos een teoloog byvoorbeeld net na die Tweede Wêreldoorlog geskryf het. ‘Ag, jy is oud God, jy is outyds, jy kan niks meer uitrig met ons lang lys van dooies en vrese nie. Ons ken jou nie meer nie, want jy is maar eintlik net ‘n sprokiesboekliewe God. Vandag het ons ‘n ander God nodig. Weet jy, een vir ons probleme en vrese. ‘n Totaal nuwe God’.
Maar wie van ons is hiertoe in staat? As ek nie eers soos die helde teen my muur kan wees of soos die mense wat ek idealiseer, of soos hulle wat vir my ‘n voorbeeld is nie, hoe kan ek wees soos die voorbeeld wat vanoggend hier voor ons hang? Moet ons nie maar vir ‘n slag eerlik wees en vir mekaar sê dat dit eintlik maar net ‘n onbereikbare ideaal of droom is nie?
En kyk hoe mooi sê Petrus dit hier. Hy het vir julle gely en gesterf (vers 21), vir julle, sodat julle Hom kan navolg. Vir julle ... sodat julle. Hy sterf vir ons, sodat ons vir Hom kan sterwe, Hy staan op, sodat ons kan opstaan, Hy lewe, sodat ons vir Hom kan lewe.
Anders gesê: om Jesus te volg beteken nie om met groot spronge tot in die hemel te wil spring nie, maar om dag na dag, treetjie vir treetjie, voetjie vir voetjie op die pad te loop wat Jesus vir my gebaan het.
En terwyl ek so loop, kan ek opkyk na my voorbeeld. Hy wat van my weet, en alles weet van die pad waarop ek nou moet loop. Hy weet dit is moeilik, Hy weet van my mislukkings, Hy weet van my swaarkry, Hy weet van my seerkry.
Meer nog, sê Petrus. Hy is ook die Een wat my bewaar wanneer ek soos ‘n skaap in die lewe verdwaal, wanneer ek die spoor byster raak, want Hy, sê vers 25, is die Herder en Bewaker van my lewe. Meer nog: Hy is die Herder wat tegelykertyd die Lam is wat vir my geslag is.