Disleksie: diagnose en behandeling van leesversteuring
Disleksie is 'n verminderde vermoë om te lees en te verstaan ​​wat gelees is. Die gehoor en sig word nie beïnvloed nie. Disleksie kom gereeld voor as gevolg van disleksie of 'n swakheid in die lees-spelling. Lees alle belangrike inligting oor disleksie hier.
Disleksie is 'n versteuring van die leesvermoë. Dit kom voor in ongeveer vyf tot 15 persent van die totale bevolking en dit kan in erns verskil. 'N Disleksie word meestal in die eerste skooljare ontdek. Dit lyk asof genetiese faktore die ontwikkeling van leesprobleme bevoordeel. Die disleksie kan ook voorkom na 'n traumatiese breinbesering of beroerte.
Onder Alexie verstaan ​​u die totale verlies van die leesvermoë. Dit word gewoonlik veroorsaak deur 'n ontwrigting van die senuwee-traktaatjies wat verantwoordelik is vir die lees. Die rede hiervoor is gewoonlik skade aan die brein weens traumatiese breinbeserings, beroerte of gewasse.
'N Mens onderskei tussen 'n fonologiese en 'n semantiese Alexie:
fonologiese Alexie: In fonetiese Alexie kan individuele letters (grafeme) herken word, maar nie tot 'n woordstruktuur gekombineer word nie.
semantiese Alexie: Alhoewel mense met semantiese Alexie die briewe kan lees, kan hulle die lesing nie verstaan ​​nie.
Mense met disleksie lees baie stadig en nie vlot nie, maar haltend. Dikwels gly hulle in die lyn of ruil die letters. Diegene wat geraak word, het ook probleme om te verstaan ​​wat hulle lees.
Kenners onderskei 'n aangebore en verworwe disleksie met betrekking tot die ontwikkeling:
Lesie-disleksie kan verskillende oorsake hê. Aangesien dit gereeld in gesinne voorkom, word daar geglo dat genetiese faktore grootliks in die begin geërf word, met 'n verandering na chromosoom ses.
Dit word vermoedelik as gevolg van genetiese veranderinge (mutasies) op chromosoom 6: as gevolg hiervan is sekere dele van die brein minder aktief as by mense met 'n ongeskonde leesbegrip. Diegene wat geraak word, kan die briewe lees, maar kan dit nie in een woord saamstel nie.
Ingebore disleksie word gewoonlik in die laerskool erken as die kind probleme ondervind om te lees.
Verworwe disleksie kom baie meer voor as aangebore disleksie. Dit kan ontstaan ​​as die breinstreek wat verantwoordelik is vir lees, beskadig is deur byvoorbeeld 'n beroerte of 'n ongeluk. Maar veral breinstreke word ook aangetas. Dus word verworwe disleksie dikwels geassosieer met spraak- of spelversteurings.
Disleksie: ondersoek en diagnose
As u kind van disleksie vermoed word, moet u so spoedig moontlik 'n pediater raadpleeg. Hoe langer die kind aan die leesstoornis ly, hoe meer waarskynlik is dit dat angs en ander geestesgesondheidsprobleme terapie bemoeilik.
Eerstens sal die dokter met u praat vir belangrike inligting. Moontlike vrae tydens hierdie gesprek is:
Wat is die probleme wat gelees word?
Ly nog 'n familielid aan disleksie?
Hoe het u kind tot dusver ontwikkel (loop, praat)?
Hoe groot is sy leermotivering?
Het u kind ook probleme met spelling?
Is daar geestelike of ander siektes by die kind?
Die dokter sal dan u kind ondersoek. Hy moet sekere siektes uitsluit, wat ook tot 'n leesversteuring kan lei. Hy kan byvoorbeeld 'n visuele en gehoortoets gebruik om te kyk of die leesprobleem moeilik is as gevolg van swak sig of gehoorverlies.
Daarbenewens sal die dokter elektrodes op die kopvel gebruik om die breingolwe van u kind te meet en op te neem (elektroencefalografie, EEG). Dus kan strukturele of funksionele afwykings van die brein dikwels gevisualiseer word.
'N Intelligensietoets is ontwerp om uit te sluit dat 'n verminderde intelligensie by u kind die leesleer belemmer.
Die leesvermoë kan gekontroleer word met 'n disleksie-toets. Die kind word gevra om 'n klein teks te lees. Afhangend van hoe veilig die kind die teks kan weergee, is die toets positief of negatief.
As die diagnose disleksies is, moet die sosiale omgewing van die kind ingelig word oor die siekte (onderwysers, klasmaats, familielede, vriende). Die probleme met lees oefen dikwels geweldige sielkundige druk op die betrokke kinders uit. Baie is skaam vir die leesstoornis, is bang vir mislukking en self-twyfel. Die druk om op skool te presteer kan bydra tot die leesprobleme. As die omgewing met geduld en begrip reageer op die leesstoornis, kan dit die kind aansienlik verlig en stigmatisering voorkom.
Kinders met disleksie moet spesifiek op skool en buite bevorder en ondersteun word. As die aanvanklike suksesse deur die individuele ondersteuning verkry word, vind die kind meer selfvertroue en plesier vir lees. Dit help om te leer lees.
In die geval van bestaande disleksie kan 'n sogenaamde nadeelvergoeding by die Ministerie van Kultuur aansoek doen. Dit is bedoel om die opvoedkundige nadele van die geaffekteerde kinders te vergoed deur hul prestasies anders te evalueer. Byvoorbeeld, leesoefeninge word nie of beter gegradeer om die kind teen verdere teleurstelling te beskerm nie. Vir die vergoeding van nadele is 'n mediese sertifikaat nodig wat by die skoolsielkundige ingedien word.
Die meeste kinders ervaar die nadeelvergoeding as 'n verligting. U hoef nie meer hardop vir die klas te lees of slegte grade huis toe te bring nie. Dit versterk hul selfvertroue en selfbeeld. Die beter grade beïnvloed ook latere opvoedingsgeleenthede van die kinders.
Aan die ander kant voel sommige kinders afgebreek deur die balans, sodat hul leermotivering afneem.
Disleksie: verloop en prognose
Hoe gouer 'n disleksie opgespoor en behandel word, hoe beter lyk die prognose. Dit is ook belangrik om enige sielkundige probleme wat u kan ervaar professioneel te behandel. As kinders met disleksie As u byvoorbeeld skool- en mislukkingsvrees ervaar, kan 'n besoek aan die kindersielkundige nuttig wees.