Babas en jong kinders benodig verbinding om te floreer. (Shutter)
Ons leer hoe om die patrone wat ons vorm tydens ons kinderskoene en vroeë kinderjare te koppel en te skep.
Hierdie patrone en ervarings word in ons beliggaam en word die manier waarop ons verstaan ​​hoe die wêreld en mense werk. Sulke vroeë ervarings met ons primêre versorgers leer ons wat om regdeur die lewe te verwag.
Aanhegsel is die verhoudingsdans dat ouers en babas saam deel. Jy kan hieraan dink as jy 'n baba na hul ouer sien en hulle mekaar se oë in 'n wonderlike blik sien: die ouer glimlag en die baba glimlag en dan is die ouer soen en die baba kom saam. Of wanneer 'n baba huil om hul ouers te vertel, is hulle honger, en die ouer tel die baba op en bied 'n warm gesellige snuggle en die baba is versadig met 'n volle hart en maag.
Dit is die dans wat die raamwerk vir die interaksies skep wat ons hele lewe het en hoe ons liefde verstaan.
Babas moet liefdevolle verbinding hê om te floreer
René Spitz was 'n psigiater wat bestudeer het babas en kinders in weeshuise en gevangenisse voor Westerse medisyne het die belangrikheid van beslaglegging of verband.
Deur sy navorsing in die 1930s het Spitz babas en kinders ontdek kinders kan sterf as hulle nie met of aangeraak was nie: hulle kan voldoende voeding en gesondheidsorg ontvang, maar versuim om te floreer van gebrek aan liefdevolle kontak.
Spitz verfilm babas en kleuters wat van gesonde aanhangsel ontneem is en die beelde is gebruik om te bevorder veranderinge in hoe instellings versorg word vir babas en kinders. Vandag kan sulke beelde diep en ontstellend lyk.
Hoe ons leer om met ons primêre versorgers te kommunikeer en betrokke te raak, is hoe ons met ons hele lewe betrokke raak. Dit is hoe fundamentele verhoudings vir ons is.
Peek-a-boo is meer as 'n spel
Aanhegsel is 'n verhoudingsproses wat oor die hele kind gebore word en is agt maande oud wanneer die kind sekere kognitiewe vaardighede ontwikkel. Die kind ontwikkel die kognitiewe kapasiteit vir wat opvoeders objek-permanensie noem - begrip van oorsaak en gevolg, en dat mense en voorwerpe bestaan ​​wanneer ons dit nie kan sien nie. Die kind wat van die spel kyk-a-boo hou, is in hierdie stadium van ontwikkeling.
Peek-a-boo gaan oor die begrip dat mense bestaan ​​wanneer ons dit nie kan sien nie. (Shutter)
Wat ons leer deur middel van kinderskoene en kinderjare, is 'n stel gedrag en maniere van dink en voel oor onsself en ander, om te verstaan ​​hoe verhoudings werk.
Dit is wat sielkundiges noem werkmodelle van die wêreld, die skemas of uitsig oor die wêreld wat die kind ontwikkel.
Byvoorbeeld, hoe 'n kind verstaan ​​wat gebeur as hulle met 'n bal getref word, sal hul werkmodel weerspieël. Dink hulle die ander kind haat hulle en word gemeen of dink die kind wat getref is, dit was 'n ongeluk?
'N gevoel van veiligheid of onveiligheid
Dit patrone van beslaglegging of maniere om interaksies te verstaan, is wat ons leer deur ons verhoudings met ons versorgers.
'N Kind ontwikkel 'n veilige aanhangsel (of verhouding) aan hul ouers wanneer die kind die ouers ervaar as veilig om die wêreld te verken. Die ouers se vermoë om sensitief te reageer op die kind wanneer die kind dit nodig het, is van kardinale belang dat die kind 'n veilige aanhegting aan hulle gee.
Aanhegtingsteorie bied vier kategorieë of maniere om aanhangselsgedrag te verstaan: veilige, onveilige vermydende, ambivalente en ongeorganiseerde.
Die kind met 'n veilige aanhegtingspatroon het geleer dat hul emosionele behoeftes voldoen sal word. As 'n volwassene, vind hierdie persoon dit relatief maklik om naby aan ander te wees en maak nie bekommerd oor nabyheid of verlating nie.
Die kind met 'n vermydende aanhegtingspatroon het geleer dat die ouer nie emosioneel beskikbaar is nie en sal nie reageer as dit nodig is nie. As 'n volwassene ontslaan hierdie persoon emosies en verhoudings en wil hy nie te naby aan mense kom nie.
Die kind met 'n ambivalente aanhegtingspatroon het geleer dat die ouer soms gereageer word en soms emosioneel onbeskikbaar is. As 'n volwassene is hierdie persoon besig met verhoudings, word hulle dikwels bekommerd oor verlating.
Ten slotte, onveilige ongeorganiseerde aanhangsel - geglo dat dit 'n impak het 15 persent van die bevolking - kom voor wanneer kinders 'n beduidende trauma ervaar het. Die kind met 'n ongeorganiseerde patroon van gehegtheid spreek vrees uit tydens interaksies.
Die ouers se aanhangselklassifikasie - die patrone van hoe hulle self met hul eie ouer interaksie gehad het - is dikwels geslaag tussen geslagte. Dit beteken dat ons geneig is om ouer te wees soos ons ouers gehad het.
Aanhegsel kan verskuif
Aanhegspatrone kan verskil met elke ouer-kind verhouding. Patrone kan verander van onseker om te verseker.
'N Kind kan veiliger raak as 'n ouer sensitief raak vir die kind se aanwysings. 'N Volwassene kan veiliger word deur 'n beduidende verhouding te hê wat hulle in staat stel om die ander te vertrou om op hul emosionele behoeftes te reageer.
Aanhegsel kan ook van veilige tot onveilige verander as die persoon stresvolle lewensgebeure ondervind of die ouer minder emosioneel vir die kind beskikbaar raak.
'N Kind kan veiliger raak as 'n ouer sensitief raak vir die kind se aanwysings. (Shutter)
Help jou kind om aan te sluit
Om jou kind te help bou die fondamente om positiewe aanpasbare verhoudings met mense deur hulle hele lewe te skep Dis belangrik. Hier is 'n paar wenke:
Comforteer jou kind as hulle fisies seer, siek, ontsteld, bang of eensaam is.
Reageer op en let op jou kind.
Gee jou kind 'n gevoel van vertroue in die wêreld en die mense daarin.
Deel warm vreugdevolle ervarings en herinneringe en vestig familie tradisies.
Wanneer jy jou kind verlaat, laat hulle weet waarheen jy gaan en wanneer jy terugkom en hulle 'n sekuriteitsvoorwerp gee om jou te onthou.
Probeer om so voorspelbaar en positief as moontlik te wees wanneer jy reageer op jou kind se gedrag.
Fisiek speel en deel tyd, maak oogkontak, raak en deel emosies.
Wees bewus van die hoeveelheid tyd wat jou kind voor of met behulp van tegnologie is. Alle ervarings, insluitende die Gebruik van tegnologie, beïnvloed breinontwikkeling.
Dink aan wat jy wil of dink, is belangrik vir die volwassene wat jy wil hê jou kind moet wees. Verskaf die ervarings in die kinderjare om daardie visie te ondersteun.