Ek kry gereeld mense wat nuuskierig aan my deur klop met die hoop dat ek al hul Korea raaisels vir hul sal kan oplos. Nou, kom in my vriend. Sit, ek maak tee. Laat ek jou vertel hoe sake die kant staan.
Toe jy op jou werk se rekenaar of die aand voor jou eindeksamen “life as an English Teacher in Korea” geGoogle het, het jy eindelose artikels en blogs gevind, maar jy het steeds so baie vrae! Kom ek sê sommer nou vir jou. Baie van hierdie artikels word deur die agente self geskryf, so jy hoor net wat hulle wil hê jy moet. Baie ander is so lank terug geskryf dat dit al irrelevant is en baie is net eenvoudig nie heeltemal eerlik of selfs van toepassing op die algemene Suid-Afrikaner wat Korea oorweeg nie. Nou waar vind jy die waarheid?
Hier is `n paar van die vrae wat ek die meeste kry. Ek gaan nou probeer om elkeen so reguit as moontlik te beantwoord. Sonder enige frille en nice filters wat die wintervetjies wegsteek.
`n Graad. Dis so maklik soos dit. Of jy nou `n onderwysgraad of `n meesters in slangevang het, dit maak nie in die minste saak nie.
Nee, moenie jou geld mors nie. Dit mag jou dalk help om uit te staan bo `n ander kandidaat sonder TEFL, maar jy sal beslis `n werk kan kry daarsonder. Ek het nie TEFL nie.
Definitief! Met die kort en min vakansies gaan jy dit nie gereeld kan doen nie, maar wanneer jy die slag vakansie hou, kan jy dit nogal ordentlik doen. Hier is baie lekker plekke naby aan Korea wat perfek is vir so `n week se weggaan. Jy het ook nie `n visa nodig vir meeste Oosterse lande nie. Ek was die jaar Fillipyne toe vir die somer vakansie en dit was fantasties!!! Elke sekond van daardie week op die eiland, Boracay, was elke dag se werk werd.
JA! Hier is hordes! Veral Suid-Afrikaners! Dit hang natuurlik alles af van waar jy bly. As jy nou kies om in die middel van nêrens te loop skoolgee dan moet jy nou nie vir my kom vra “Dinie waar is almal?” nie. Die maatjies is almal by die partytjie, maar jy sit by die verkeerde springkasteel. In die groot stede is daar baie, baie engelse onderwysers. By my skool is ons drie Suid-Afrikaanse meisies. By elke skool is daar gemiddeld twee of selfs meer ‘foreigners’. Meeste kom van Suid-Afrika, Amerika of Kanada af.
Meeste mense is vir die eerste twee maande in so `n ‘honeymoon phase’ dat niks hulle pla nie. Die ding wat ek sou sê moeilik is aan die begin is dat niemand jou verstaan nie en met niemand bedoel ek L-E-T-T-E-R-L-I-K NIEMAND!!! Dis die ironie van ons bestaan die kant. Ons gee heeldag Engels, maar na-ure verstaan niemand hello of goodbye nie. Okay, ek oordryf. Hulle verstaan hello en goodbye, maar dis waar dit stop. Na die eerste maand of twee leer jy darem ‘survival Korean’ aan en dinge gaan makliker. Mens pas beslis aan. As jy hou van `n uitdaging, gaan jy dit baie geniet. Is dit nie juis deel van die rede hoekom jy wil kom nie? Om iets anders te beleef. Moenie Suid-Afrika die kant kom soek en `n diklip gooi as jy nie braaivleis kan bestel nie. Jys in Korea, so tel daai chopsticks op en proe die noodles.
Dit gesê, hulle mag dalk soms stout wees, maar al die liefde en oulike oomblikke maak op vir elke wat jy lus het om saggies in Afrikaans te vloek.
Ja. Dis vrek koud. As jy dink jy het warm aangetrek toe jy vir jou ouma in Ceres gaan kuier het, dan het jy nog niks gesien nie. Dit raak so koud hier dat die biesies letterlik bewe. Hierdie Januarie was dit een aand -18’C. Dinie dink ook toe mos nou juis daardie aand is die ideale geleentheid om bietjie uit te gaan en `n nuwe deel van die stad te gaan verken. Ek het daai aand so koud gekry, ek sou die hele Wellington kon afkoel.
As jy hier kom en jy besluit die land van kimchi en rys is nie vir jou nie, dan sit jy met `n effense probleempie op hande. Dis nie onmoontlik om terug te draai huistoe nie. Ek het al van `n geval of twee gehoor waar mense nie gelukkig was nie en bedank het. Wat dan gebeur is dat jy jou ander helfte van jou vlug kaartjie verloor, sowel as jou ‘severance pay’. As ek dit nou nie mis het nie, dan moet jy `n volle maand kennis gee en, indien jy voor jou 6 maande merk besluit om te bedank, jou agent se fooi ook vir die skool terug betaal. Dis nou die fooi wat die skool jou agent betaal het om jou daar te kry en dis nogal nie loslekkers-koop geld nie. So, jy verloor `n paar rand in die situasie, maar dis nie onmoontlik nie. Niemand kan jou dwing om te bly nie. As jy wil gaan, moet jy gaan. Wees net bewus van die implikasies.
Mense wat in Seoul of Busan bly, toer oor die algemeen nie so baie rond in Korea soos die wat in Daejeon bly nie. Dis net so maklik om ander stede te sien of op groeptoere te gaan as jy in Daejeon bly.
Waar okal jy bly, maak net seker dat jy by `n subway stop bly. Dis nie die einde van die wêreld as jy nie naby een is nie, dit sal jou lewe net aansienlik makliker maak hoe nader jy aan een is. Subways is wonderlik!!!! In fact, die publieke vervoer oor die algemeen is FANTASTIES hier in Korea! Dis goedkoop, maklik en veilig.
Om Engels te gee in Korea is beslis nie `n vakansie nie. Jy is aangestel in `n werksposisie en jy gaan werk ou maatjie. As jy dink jy gaan net kom rondlê die kant, dan moet jy maar eerder by die huis bly. Dis `n werk nes enige ander. Dis `n uiters belonende werk. Die kinders maak elke dag die moeite werd. Buiten dit, jy is in Korea met soveel ongelooflike geleenthede reg onder jou neus en uiteindelik kan jy alles bekostig!
JA, JA en nogmaals JAJAJAJAJA!!!! Dis oor en oor die moeite werd. Ek is nou amper 11 maande in Korea en hierdie 11 maande het reeds my hele lewe onherroeplik verander. Jy leer so baie van jouself, die wêreld daar buite, ander kulture, kinders, mense, tale, kulture, lande, kosse en soooooooveel meer! Jou oë gan oop! En behalwe dit, soveel deure gaan vir jou oop! Ewe skielik kan jy daardie kursus in Frankryk bekostig of daardie Griekse vakansie waarop jy nog altyd wou gaan!
As ek nie hierdie jaar hier gewerk het nie, sou daar nie `n manieeeer gewees het wat ek so sou kon toer nie. Ek kon ook hierdie jaar soveel ander goed bekostig wat ek nooit andersins sou kon nie. Bygesê, en so corny soos dit nou okal mag klink, die geld is great, maar dis die goed wat jy nie kan koop nie wat werklik hierdie ervaring besonders maak. Die mense wat jy ontmoet, die plekke wat jy sien, die kinders se onvoorwaardelike liefde en elke lewensles is van onskatbare waarde.