'N Les in Toegepaste Argeologie, Deel 1
Sosiale wetenskappe Makmaak
Ontspanning van verhoogde Landbou in Bolivia en Peru
'N Onderhoud met Clark Erickson
'N Les in Toegepaste Argeologie
Spaanse Taal Weergawe, Alvaro Higueras
Die land van die Titicaca-streek van Peru en Bolivia was lank gedink om onproduktief in die landbou te wees. Argeologiese projekte in die hoë Andes rondom die Titicakas het 'n groot kompleks landbougrondwerke, wat na verwys word as "verhoogde velde", gedokumenteer, wat antieke beskawings in die streek ondersteun het. Die opgehewe velde is ongeveer 3000 jaar gelede gebruik en is voor of op die tyd van die aankoms van die Spanjaarde verlaat.
Die opgehewe gebiede dek 'n totaal van 120 000 hektaar grond, en verteenwoordig 'n byna ondenkbare poging.
In die vroeë 1980's het argeoloog Clark Erickson, Peruaanse landboukundige Ignacio Garaycochea, antropoloog Kay Candler en landboujoernalis Dan Brinkmeier 'n klein eksperiment begin in die Huatta, 'n Quechua-sprekende gemeenskap van boere naby Titicakas. Hulle het sommige plaaslike boere oorreed om 'n paar van die opgehewe velde te herbou, hulle in inheemse gewasse te plant en hulle met tradisionele metodes te plaas. Die "Groen Revolusie", wat gepoog het om onvanpaste Westerse gewasse en tegnieke in die Andes te plaas, was 'n ongelukkige mislukking. Die argeologiese bewyse het voorgestel dat opgehewe velde meer gepas kan wees vir die streek. Die tegnologie was inheems aan die streek en dit is suksesvol deur boere in die verre verlede gebruik. Op 'n klein skaal is die eksperiment as suksesvol beskou, en vandag gebruik sommige boere weer die tegnologie van hul voorvaders om voedsel te produseer.
Onlangs het Clark Erickson sy werk in die Andes-hoogland en sy nuwe projek in die Boliviaanse Amazon bespreek.
Kan u ons vertel wat u gelei het om eers die ou boerdery tegnieke van die Titicaca-meer te ondersoek?
Ek was nog altyd gefassineer deur boerdery. Toe ek 'n kind was, het my familie somers op my grootouersplaas in Upstate New York deurgebring.
Ek het nooit gedink dat ek boere as 'n beroep kan studeer nie. Antieke landbou blyk 'n onderwerp te wees wat my die kans gee om te ondersoek wat Eric Wolf die "mense sonder geskiedenis" genoem het. Die algemene volk wat die meeste van die bevolking in die verlede uitgemaak het, is lankal deur argeoloë en historici geïgnoreer. Landskap- en boerderystudies kan bydra tot ons begrip van die gesofistikeerde inheemse kennis en tegnologie wat ontwikkel is deur landelike mense van die verlede.
Die landelike situasie vandag in die Lake Titicaca Basin van Highland Peru en Bolivia is soortgelyk aan ander gebiede van die ontwikkelende wêreld. Gesinne woon dikwels onder armoede vlak; migrasie van die platteland na die plaaslike stedelike sentrums en kapitaal is 'n deurlopende proses; kindersterftesyfers is hoog; Grond wat voortdurend vir voortou voortgebring word, het hul vermoë verloor om groeiende gesinne te ondersteun. Ontwikkelings- en verligtingshulp wat in die streek uitgegooi is, het min effek gehad op die oplossing van die ernstige probleme wat landelike gesinne in die gesig staar.
In teenstelling hiermee het argeoloë en etno-historici gedokumenteer dat die streek digte stedelike bevolkings in die verlede ondersteun het en verskeie belangrike pre-ballumbiese beskawings het ontstaan ​​en daar gegroei.
Die heuwels is oordek met die mure van die mure en die oppervlaktes van die meervlaktes is bedek met opgestane velde, kanale en gesinkte tuine wat aandui dat dit eens 'n hoogs produktiewe landbou-broodbak vir die suid-sentrale Andes was. Sommige van die landboutegnologie en gewasse wat deur die ou boere ontwikkel is, het tot die hede oorleef, maar die meeste van die veldstelsels lê verlate en vergete. Kan argeologie gebruik word om hierdie ou kennis van produksie te herleef?
Het jy die sukses verwag wat jy bereik het, of het die program eenvoudig begin as eksperimentele argeologie?
Om uit te vind dat 'n argeologiese studie van die opgehewe velde 'n toegepaste komponent kon hê, was vir my 'n verrassing. In die oorspronklike voorstel vir my doktorale navorsing het ek 'n gedeelte in die begroting ingesluit (sowat $ 500) om 'n eksperimentele argeologie te doen. Die idee was om sommige van die opgehewe velde te herbou en te plant in inheemse gewasse van die sone 1) om te verstaan ​​hoe die velde funksioneer om gewasse te beskerm teen die moeilike altiplano-omgewing, 2) om uit te vind hoeveel arbeid by die konstruksie betrokke is en handhawing van opgehewe velde, 3) om die vlak van maatskaplike organisasie te bepaal wat nodig is om opgehoopte velde (individueel, gesin, gemeenskap, staat?) te beplan, te bou en in stand te hou, en 4) om 'n idee te kry van oesproduksie moontlik met behulp van hierdie vorm van landbou .
Aangesien die opgehewe velde verlaat is en die tegnologie vergete is, was 'n eksperimentele argeologieprojek 'n goeie manier om basiese inligting oor die boerdery tegniek uit te vind. Ons was die eerste groep wat probeer het om veld-eksperimente in die Andes te bewerkstellig en die eerste om dit toe te pas in 'n kleinskaalse plattelandsontwikkelingsprojek met plaaslike gemeenskappe boere. Ons klein span bestaan ​​uit die Peruaanse landboukundige Ignacio Garaycochea, die antropoloog Kay Candler, die landbousjoernalis Dan Brinkmeier en myself. Die ware krediet gaan aan die Quechua-boere van Huatta en Coata, wat eintlik die eksperimente in verhoogde veldboerdery gedoen het.
Danksy die pogings het talle kollegas, waaronder Bill Denevan, Patrick Hamilton, Clifford Smith, Tom Lennon, Claudio Ramos, Mariano Banegas, Hugo Rodridges, Alan Kolata, Michael Binford, Charles Ortloff, Gray Graffam, Chip Stanish, Jim Mathews, Juan Albarracín en Matt Seddon, ons kennis van prehistoriese verhoogde landbou in die Lake Titicaca-streek het geweldig gegroei.
Alhoewel dit waarskynlik die beste bestudeerde prehistoriese landbousisteem in die hele Amerika is, word die besonderhede van verhoogde veldchronologie, funksies, sosiale organisasie en rol in die oorsprong en ineenstorting van beskawings nog steeds deeglik bespreek.
Wat is opgewekte velde?
Verhoogde velde is groot kunsmatige platforms van grond wat geskep word om gewasse te beskerm teen oorstromings. Hulle word algemeen aangetref in gebiede van permanente hoë water tafel of seisoenale oorstromings. Die toevoeging van grond vir dreinering verhoog ook die diepte van die ryk bogrond wat aan plante beskikbaar is. In die proses om gevulde velde op te bou, word graande langs en tussen die velde opgegrawe.
Hierdie depressies vul gedurende die groeiseisoen met water en voorsien besproeiing wanneer nodig. Ontbindende akwatiese plante en voedingstowwe wat in die kanale vasgevang word, bied 'n vrugbare "muck" of "groen mis" vir die periodieke herwinning van die grond van die platforms. Ons het bevind dat in die hoë Andes waar "killer" ryp 'n ernstige probleem in die nag is, die water in die kanale van opgehewe lande help om die velde in die warm lug teen die son te beskerm teen die koue. Gevorderde velde is hoogs produktief, en as dit behoorlik bestuur word, kan dit vir baie jare geplant en geoes word.
Die bekendste opgewekte velde is die "chinampas" of sogenaamde "floating gardens" (hulle vloei eintlik nie!), Gebou deur die Asteke van Mexiko. Hierdie velde word vandag nog op groot skaal gekweek om groente en blomme in te samel vir die stedelike markte van Mexico City.
Hoe word opgewekte velde gebou?
Verhoogde velde is in wese groot hopies vuil. Hulle word geskep deur in die boonste grond te grawe en 'n groot lae platform te verhoog. Die boere waarmee ons saamgewerk het, het baie ondervinding met sojabone. Hulle gebruik die chakitaqlla (chah key talk 'ya) om blokkies blokkies te sny en gebruik hulle net soos adobes (modderstene) om mure, tydelike huise en korrale te bou.
Hulle het besluit dat die velde beter lyk en langer sou hou indien die keermure van sooiblokke gemaak is. Hulle het onreëlmatige stukkies soot en los grond tussen die mure geplaas om die veld op te bou. Die soot het 'n bykomende voordeel gehad, aangesien soda in die mure eintlik wortel geskiet het en 'n "lewende muur" gevorm het wat die velde van erodeer gehou het.
Wanneer moontlik, het ons die ou velde herbou of "gerehabiliteer", wat die ou patrone van velde en kanale intact hou. Daar was verskeie duidelike voordele om dit te doen. 1) Herbou het minder werk beteken as om heeltemal nuwe velde te skep. 2) Die organiese ryk grond in die ou graankanale (gebruik om die platforms te verhoog) was baie vrugbaar, en 3) het die ou boere waarskynlik geweet Wat het hulle gedoen (so hoekom verander dinge?).