AFRIKAANSE OPSOMMING: Die gebruik van opblaasvlerke vir onbemande lugvaartuie bo-oor die regstreeks gevleuelde weergawes het veelvulgide voordele. Daar is vele kompleksiteit in akkurate profiel voorspelling van opblaasvlerke, wat veroorsaak dat die bereiking van ’n gewenste lugvliegprofiel ontriviaal is. Die doel van die navorsing is gemik om die formulering van ’n ontwerpmetodologie wat die afgeblaasde meetkunde van ’n opblaasbare-aëroolieprofiel sou bepaal. Die afgeblaasde meetkunde kan dan gebruik word om ’n fisiese model te konstrueer. Die betrokke metodologie maak gebruik van numeriese vorm optimalisering op eind element modelle. Nadat die metodologie vasgestel is, was die robuustheid daarvan getoets deur die gebruik van numeriesemodelle van verskeie kompleksiteite, deur die dikte van die teiken lugvliegprofiel te verander en die kompleksiteit te verhoog. Vir elke getoetsde geval, het die metodologie sy doelwit bereik deur ’n akkurate pas tussen die opgeblaasde numeriesemodel en die teiken aëroolieprofiel. By die montering van ’n numeriese model van die vyftien holtes op ’n NACA 0030 aërool, word die R2 pas van 0.990 behaal. Na validasie, het die opgeblaasde vorm van die numeriesemodel met akkuraatheid die vorm van die fisiesemodel bepaal. Vir ’ n model met agt holtes is die pas tussen die fisiese en numeriese model geproduseer teen R2 waarde van 0.988. Toekomstige navorsing moet gebruik maak van ’n meer ingewikkelde model, wat sal toelaat vir ’n beter draëvermoë van die opgeblaasde struktuur.