Moeder Teresa - Inligting - 2022
Moeder Teresa (1910-1997) is 'n beroemde Katolieke non wat haar lewe toegewy het aan armes en siekes. Vir haar werk in 1979 het die vrou die Nobelprys vir Vrede ontvang. En in 2003 rangskik die Katolieke Kerk Moeder Teresa onder die geseëndes. Agnes Gonja Boyajiu is gebore in 'n welgestelde Katolieke Albanese gesin.
Van die 12-jarige ouderdom het die meisie begin droom van monastisisme om vir die armes te sorg. Op 21 het die meisie die tonsuur geneem en die bekende naam Teresa gekry. Die non het 20 jaar lank by 'n meisieskool in Kalkutta onderrig gegee, en kort voor lank het sy toestemming gekry om minderbevoorregtes te help. Die gemeente het vinnig buite die grense van Indië uitgebrei.
Die organisasie het nou meer as 400 takke in 111 lande ter wêreld. Van die bekendste mites oor Moeder Teresa sal ontbloot word.
Moeder Teresa het ordentlike mediese sorg vir sterwendes verskaf. Danksy haar visioen het die non besluit om die armstes onder die armes te help. Vir die sterwendes in die krotbuurte van Calcutta het die sending liefdadigheid 'n spesiale House of Calihat (House of Death) geskep. Daar kon mense hul laaste dae met waardigheid en gemak deurbring. Moeder Teresa wou hê dat diegene wat soos diere leef, moet sterf soos engele omring deur liefde. Toe gekwalifiseerde dokters hierdie instelling besoek, vind hulle egter uiters ongekwalifiseerde mediese diens. Die meeste vrywilligers het nie geweet hoe om mense te behandel nie, maar is gedwing om in die afwesigheid van dokters besluite te neem. Daar was geen verskil in die verhouding tussen die lyding van behandelbare en ongeneeslike siektes nie. Die mense wat kon oorleef het nie die nodige behandeling ontvang nie en is dood. Die naalde is hergebruik totdat hulle dof geword het. In 1981 word die vraag gevra oor die toestand van hierdie fasiliteite. Maar moeder Teresa verklaar dat daar iets moois is in die lyding van die armes, soos Christus. Die wêreld kry volgens haar baie uit sulke pyniging. 'N Mens kan die siniese gebruik van die arme sien om hul doelwitte te bereik. Niemand het in hierdie hospies probeer om pyn te verlig nie. Skok was vir baie mense die dood. Maar Moeder Teresa het daartoe bygedra om te ly, aangesien dit beskou is as voordelig vir die siel en die weg na 'n beter lewe in die hemel. Volgens haar het pyniging beteken dat Jesus jou soen. Maar moeder Teresa se eie behandeling het net die beste ontvang. En hoewel die non voorgestaan ​​het om die vlak van toegang tot medisyne van gehalte te verlaag, voel sy self geen berou nie en ontvang sy hulp van die beste instellings ter wêreld. En Moeder Teresa het haar dood ontmoet, nie in haar hospies nie, in afwagting op die "soen van Jesus", maar in 'n hoë-gehalte mediese instelling.
Moeder Teresa se sendingwerk was daarop gemik om die armes te help. Ondanks die ryk skenkings wat die organisasie van Mother Teresa ontvang het, het sy eintlik net 'n paar honderd mense gehelp. By die ontvangs van die Nobelprys vir vrede het die non verklaar dat sy die lewens van 36 duisend inwoners van Calcutta verbeter het. In werklikheid het haar sendelinge 'n maksimum van 700 Indiane gehelp. In 1998 is 'n ranglys van liefdadigheidsorganisasies in Calcutta saamgestel. Teresa se huise is nie eers in die eerste 200 reëls van die lys opgeneem nie. Sommige sendeling-liefdadigheidsorganisasies is nie gebruik om mense te genees nie, maar om hulle tot die Katolieke geloof te bekeer. Daar is goed gedokumenteerde gevalle van mense wat probeer om toegang tot die dienste van Mother Teresa's Homes vir sterwendes te kry. Maar in plaas van hulp, is hulle geweier. In 1979, kort voordat sy die Nobelprys ontvang het, het moeder Teresa die beroemde inwoner, joernalis en digter Jyotirmoy Dutta persoonlik van die hand gewys. Hy het probeer om diegene in nood vanaf die straat in die huis te akkommodeer. Moeder Teresa se organisasie het donasies ontvang en ontvang om huise om te sterf in moderne en skoon hospies met 'n ordentlike vlak van palliatiewe sorg. Dit was egter nie nodig vir die skepper wat lyding verwelkom het nie. Sy fokus op die opening van nuwe liefdadigheidshuise regoor die wêreld. Dit sou baie beter wees om geld te spandeer aan die verbetering van bestaande ondernemings.
Moeder Teresa se organisasie het deursigtige finansiële aktiwiteite gehad. Volgens die Indiese wetgewing moet alle liefdadigheidsorganisasies verslae oor hul finansies publiseer. Maar die sendelinge van die liefde het nie aan hierdie vereiste voldoen nie. Toe die joernaliste een keer in Duitsland vir moeder Teresa gevra het hoeveel geld sy het, waarop sy geantwoord het dat dit nie hul besigheid was nie. Een eks-suster in Amerika het gesê dat die organisasie binne 'n jaar $ 50 miljoen per jaar verdien het, en die inkomste van die fonds van oor die hele wêreld kan verdubbel word. Daar is nie 'n enkele rekord van uitgawes wat deur die sendelinge van die liefde gemaak is nie. Hulle het staatgemaak op donasies waar moontlik. Dit het betrekking op kos, klere, inligting. Dit het die aanvangs- en bedryfskoste gedek. Die grootste deel van die geld het waarskynlik na 'n deposito in die Vatikaanbank in Rome gegaan en is dit nie vir regte liefdadigheidsake gebruik nie. Dit wil voorkom asof soberheid die doel van die fondament op sigself was. Die oorvloedige fondse het nie aan armes gegaan nie, maar is gebruik om nuwe missies te loods. Hulle sou, soos beplan, heeltemal outonoom word. Daar is baie liefdadigheidsorganisasies wat geld gebruik om ander se lewens te verbeter. Die Bill & Melinda Gates Foundation is 'n tipiese voorbeeld. Die organisasie help mense met middele, ongeag hul ligging en geloof. Die basis is die begrip dat elke lewe gelyke waarde het. In hierdie geval is finansies deursigtig en doeltreffend bestee. Moeder Teresa se organisasie het hul winste weggesteek onder die dekmantel van edele oorsake.
Moeder Teresa het slegs met waardige mense gehandel. Moeder Teresa het graag geld uit enige bron aanvaar, selfs al was die skenker 'n duidelike bedrog. Die non het 'n beduidende bedrag ontvang van Charles Keating, die organiseerder van die Amerikaanse Katolieke en anti-pornografiese protes. Maar hy is tronk toe gestuur op aanklag van bedrog. Die ineengestorte fonds het 23 duisend beleggers waardelose aandele gelaat. Geborg deur Moeder Teresa en Robert Maxwell, wat £ 450 miljoen uit sy pensioenfonds gesteel het. Alhoewel die non van die oorsprong van hierdie fondse geweet het, het dit haar nie gepla nie. Moeder Teresa het gesê dat die skenking die gewete van die swendelaars sal help kalmeer. Die non het selfs aan die regter geskryf en gevra om toegeeflik te wees vir Keating, omdat hy aan haar stigting geskenk het. Die adjunk-aanklaer het aan Teresa verduidelik presies hoe haar kennis klein beleggers mislei en hul spaargeld gesteel het. Hy het gevra dat die geld teruggestuur word omdat dit geld gesteel is. Dit het die korrespondensie beëindig. As gevolg van die skaduwee-aktiwiteite van die organisasie, is dit ongelukkig onmoontlik om te sê of hierdie bydraes nuttig was, of hulle die lewens van die armes regtig kon verbeter. Weens die haglike omstandighede in die huise vir sterwendes en die gebrek aan kwaliteit ondersteuning in missies regoor die wêreld, kan daar egter aanvaar word dat Moeder Teresa die skelms mislei het.
Moeder Teresa was bevriend met waardige politici. Moeder Teresa het baie politici ontmoet, waarvan sommige omstrede was. Sy was dus 'n vriend van die heerser van Haïti, die diktator Jean-Claude Duvalier. Hy het beroemd geword vir harde onderdrukking in sy arm land. "Papa Doc" het 'n verkwistende lewe gelei ten koste van die onderdrukte mense en selfs onwettig dwelms uit menslike liggaamsdele verhandel. Moeder Teresa het nie daarvan gehou om die bevel en 'n geldelike toekenning van 'n miljoen dollar van hom te aanvaar nie. Sy het die diktator gevra: 'Wees lief vir die armes, en hulle sal wederkerig wees.' Die owerhede het daardie toespraak vir hul eie doeleindes gebruik en 'n paar weke op televisie gespeel. Maar haar kontroversiële verhoudinge met politici eindig nie daar nie. In 1989 het sy na haar geboorteland Albanië teruggekeer en die blomme gelê by die graf van die voormalige kommunistiese diktator Enver Hoxha. Moeder Teresa het ook sy weduwee besoek. Tydens haar besoek het sy met baie partyamptenare vergader. Maar dit was die kommuniste met Khoja aan die hoof wat godsdiens in die geboorteland van Teresa onderdruk het. En selfs al sou die non op daardie oomblik nie die owerhede van Albanië kon kritiseer nie, het niks haar verhinder om dit later vanuit die buiteland te doen nie. Teresa word ook gekrediteer deur kontak met die Nicaraguan Contras, 'n terroriste-organisasie wat burgerlikes doodgemaak het.
Moeder Teresa se sendelinge laat mense sterf in hul geloof. Die sending het in Calcutta gewerk, waar die meeste mense Hindoes of Moslems was. Moeder Teresa beweer dat die sendelinge van die liefde mense in hul geloof laat sterf. Maar tydens 'n besoek aan die Vatikaan in 1992 het sy gesê dat die susters die sterwende ''n kaartjie aan St. Peter' gegee het deur hulle te doop. Diegene wat sterf, wat pyn gehad het en nie rasioneel kon dink nie, word aangebied om gedoop te word ter vergewing van sondes, seëninge en die geleentheid om God te sien. Die meeste mense is gedwing om saam te stem, hulle kop was bedek met 'n nat lap en het die gewone doopformule stil herhaal. So 'n geheime bekering is onwaardig vir 'n heilige. As die siel in gevaar is, is dit beter om dit tot geloof te leer, sodat iemand op 'n natuurlike manier daarheen kan kom.
Moeder Teresa was fundamenteel besorg oor die kwessie van aborsie, voorbehoeding en egskeiding. Die kerk leer verdraagsaamheid, maar moeder Teresa het nie diegene ondersteun wat besluit het om die swangerskap te beëindig nie. Sy het sulke vroue veroordeel, ongeag die omstandighede. By die ontvangs van die Nobelprys het die non gesê: "Aborsie is die ergste euwel ter wêreld en sy grootste vyand. As 'n moeder haar kind kan doodmaak, wat sal ons dan verhinder om mekaar dood te maak? ' Die kompromislose posisie het nie die versagtende omstandighede in ag geneem nie. In 1971 het die Indo-Pakistanse oorlog tot talle gruweldade gelei, waaronder die verkragting van 450,000 Indiese vroue deur Pakistaniërs. Maar moeder Teresa het nie die vroue ondersteun nie en die skurke nie veroordeel nie, maar verkies om aandag te gee aan die probleem met aborsie. Vir haar was daar geen sprake of die kind van 'n misdadiger gehou moet word nie. En die non het haar hele lewe lank by sulke oortuigings gehou. In 1993 het Teresa 'n 14-jarige verkragtingslagoffer in Ierland aan die kaak gestel omdat hy 'n aborsie gehad het. Deur die wêreld reis, het die non geploof vir 'n verbod op egskeiding en voorbehoeding. Moeder Teresa het geglo dat huwelike deur God geheilig is. En toe die kwessie van die wettiging van egskeidings in Ierland oorweeg word, het die non aangedring om die gees van die Katolieke land te bewaar. Weliswaar, vir persoonlike doeleindes het moeder Teresa maklik van haar beginsels afgewyk. Sy het haar vriend Indira Gandhi ondersteun, wat die dwangsterilisasie van die armes begin het. Moeder Teresa het haar ander vriendin, prinses Diana, ondersteun wie se huwelik met prins Charles beëindig is. Die non het selfs hierdie besluit goedgekeur, aangesien liefde die gesin verlaat het.
Moeder Teresa het hoofsaaklik in Kalkutta gewoon. Moeder Teresa spandeer baie tyd op reis in die wêreld. Daarna het sy in die Verenigde State en Japan teen aborsie geveg en daarna na Ierland gevlieg om teen egskeiding uit te spreek. Die non het probeer om die borge se aandag op haar organisasie te lok. In Kalkutta self was sy nie baie beroemd nie. Die stad se armoede was die agtergrond vir Teresa se werk en media-verskynings. In werklikheid het sy min tyd in Calcutta deurgebring met interaksie met ander maatskaplike of kulturele dienste. Selfs haar geestelike mentor Edward Le Jolly het in sy boek oor Moeder Teresa bevestig dat sy nie gereeld in die stad was nie. En hoewel die non self gesê het dat sy nie tevrede is met Calcutta nie, het die aktivis verkies om tyd te reis tussen reise in Rome en nie in Indië nie.
Moeder Teresa het die grootste hulp verleen aan behoeftiges. Daar is reeds hierbo genoem dat sy nie al die armes gehelp het nie, selfs nie in Kalkutta nie. Moeder Teresa streef daarna om sigbaar te wees te midde van geweldige rampe. Toe daar in Bhopal 'n tragedie by 'n koolstofaanleg, die grootste industriële ongeluk ter wêreld, was, het die non dadelik onder die lense van joernaliste daarheen gegaan. Toe die aantal slagoffers gesien word, het moeder Teresa in die hospitale begin toer om verligting te gee. Sommige van die oorlewendes het daarin geslaag om met haar te kommunikeer, maar die sendelinge van die liefde het nie 'n paar van hul ryk fondse na plaaslike missies gestuur om konkrete hulp aan behoeftiges te verleen nie. In 1993 het 'n aardbewing die provinsie Latour getref, met 8000 mense en nog 5 miljoen haweloses. Moeder Teresa kon nie een van haar sendelinge of vrywilligers daarheen stuur nie. Sy het ook nie geld bewillig vir die herstel van wonings nie. Maar baie liefdadigheidsorganisasies en geloofsbelydenisse het die slagoffers gehelp en hulp verleen. Nietemin, Moeder Teresa poseer met mag en hoof voor die nuwe huise vir die inwoners van Latour. In dieselfde jaar het die borrelende plaag Indië getref. Ondanks haar onskuld in die behandeling van pasiënte, is Moeder Teresa in Rome in kwarantyn gefotografeer. Hierdie foto's het oor die hele wêreld versprei, wat bewys dat die non die epidemie help hanteer het.
Moeder Teresa het baie wonderwerke verrig en is 'n heilige. Om 'n persoon as 'n heilige te verklaar, het die Katolieke Kerk streng reëls. Die vraag word gewoonlik nie minder nie as vyf jaar na sy dood geopper. So 'n periode moet verloop om die ywer van teenstanders en aanhangers te modereer om van histerie rakende die karakter ontslae te raak. In die geval van Moeder Teresa het die kerk egter van sy eie reëls afgewyk. Die kanoniseringsproses het net twee jaar na sy dood begin. Die non is in 2003 gekanoniseer. Die versoening, die eerste stap om heiligheid te voltooi, vereis die uitvoering van 'n wonderwerk. In 2002 het die Katolieke Kerk aangekondig dat Moeder Teresa 'n Indiese vrou met 'n gewas in haar maag genees het. Dit het gebeur 'n jaar na die dood van die non, deur 'n medalje met haar beeld op 'n seer plek toe te pas. En hoewel die vrou glo dat Moeder Teresa haar genees het, sê dokters dat die probleem nie 'n gewas was nie, maar 'n sist. En medisyne wat in die plaaslike hospitaal voorgeskryf is, het gehelp. Dokters neem kennis dat die pasiënt tot die beskikking van sendelinge is wat weier om haar vry te laat. Dokters beweer selfs dat hulle deur die Katolieke Kerk onder druk geplaas is, en eis dat die herstel 'n wonderwerk is en nie die gevolg van dwelms nie.
Na die dood van Moeder Teresa het die hele wêreld oor haar getreur. Die non sterf op 'n ryp ouderdom, op 87 jaar oud. Dit het op 5 September 1997 gebeur. In daardie dae het koerante egter die dood van prinses Diana, wat 'n week tevore gebeur het, bespreek. Slegs in Indië het die dood van 'n beroemde sendeling 'n belangrike gebeurtenis geword. Moeder Teresa was 'n opregte en ywerige Katoliek. Moeder Teresa moet as 'n fanatikus beskou word. Haar konstante visioene was nie godsdienstig van aard nie, maar geestelik. In 'n Kaliforniese hospitaal waar die non haar hart behandel het (ver van die armes van Calcutta), is sy selfs uitgedryf. En na die dood van Moeder Teresa het daar 'n bewys gelewer van haar gebrek aan opregte geloof.
Kyk die video: Moeder Teresa Stichting sluit winkel in Ulft na twintig jaar definitief (Junie 2022).