Die erkenning van die realiteit van lyding is gewoonlik nie ons eerste reaksie wanneer ons lyding ervaar nie. Ons wil dit nie verstaan ​​of selfs kyk nie - ons wil net daarvan ontslae raak.
Die Boeddha het ons 'n teen-intuïtiewe instruksie gegee. Sy onderrig het jare gelede in die klassieke Indië 2,500 teen die graan gegaan, en selfs meer in ons moderne, materialistiese wêreld. Wanneer lyding ontstaan, het hy gesê om daaraan aandag te gee, dit te ondersoek en dit te verstaan. Vanuit hierdie noukeurige inspeksie kan ons die werklike oorsaak van ons lyding begin identifiseer.
Ons beskou gevoelens dikwels as bestaande met slegs positiewe of negatiewe waardes. Ons kan sê dat ons gelukkig of hartseer kan voel; Anders voel ons niks nie. Met ander woorde, die nulpunt is glad nie gevoel nie. Boeddhiste sê dat daar, behalwe positiewe en negatiewe gevoelens, neutrale gevoelens is. Ons wil plesier hê, ons wil nie pyn hê nie, en ons ontspan as ons onverskillig voel.
Ek soek goeie gevoelens of plesier
Wanneer 'n aangename gevoel ontstaan ​​of verwag word, is die reaksie van die meeste verstandige wesens een van drang. Of dit nou kos, musiek, persoonlike interaksie, tasbare sensasie of geestelike stimulasie, ons hoop vir plesier selfs voor dit ontstaan. Sodra plesier ontstaan, is ons natuurlike neiging om met aanhangsel te reageer. "Moenie dit verander nie!" Ons tree op asof die plesier wat ons ervaar eintlik uit die voorkoms kom: "Ek geniet dit, so hou dit kom - ek hou daarvan!"
Die verlange kan ook ontstaan ​​as ons plesier verwag. My motorradio het 'n scanfunksie, en as ek buite die omvang van my gunstelingstasies val, het ek die scanknoppie getref. Dit bly skandering deur praatskoue, advertensies, rap en land, alles onaangenaam of neutraal op sy beste. "Gee my 'n plesier!" Skielik gaan my vinger uit, "Ahhhh, die Beatles. Bly daar! "Dan is die liedjie verby en skandering vir plesier hervat.
Waar kom plesier en geluk vandaan?
Ons maak 'n fundamentele fout in die gedagte dat ons plesier uit die radio kom, en verwag dat 'n spesifieke stasie aangenaam sal wees. Ons scan herhaaldelik deur al die stasies sonder om een ​​te vind wat ons wil.
Dit word uiteindelik onaangenaam, dus speel ons 'n CD wat ons spesifiek gekies het om ons plesier te gee. Selfs as die CD geen onaangename liedjies het nie, slaan ons sekere mense af waarop ons onverskillig is. Ons soek plesier, reik uit na bronne van verwagte plesier, heg aan ons ervarings van plesier, en hou aan.
Altyd op die pad: Die strewe na geluk
Een sinoniem vir 'n sentimentele wese in Tibetan beteken een wat op pad is (Tib. 'gro ba). Hoekom gaan ons iewers altyd? Daar is gewoonlik iets wat ons wil hê, en ons is onderweg weens die afwagting van plesier, bevrediging en vervulling of anders om pyn en ongemak te vermy. Byvoorbeeld, as alledaagse strewes nie die goedere lewer nie, kan ons hoop dat aangename gevoelens uit deelname aan 'n meditasie-toevlug sal kom.
Die strewe na geluk is baie sentraal in ons lewens, en dit gee gewoonlik aanleiding tot drang. Natuurlik is dit altyd moontlik, of dalk onvermydelik, dat iets inmeng met ons aspirasies. Ons verwag dat iets geluk sal lewer, maar daar is 'n belemmering. Miskien doen iemand nie soos ons wil nie, of iets wat ons begeerte vir kos, werk of persoonlike erkenning dwing. Wanneer dit gebeur, kan woede en vyandigheid ontstaan. As ons die skuldige kan identifiseer wat ons begeertes geblokkeer het, kan ons ons vyandigheid uitdruk en miskien die obstruksie gewelddadig ontwrig. Wanneer ons kry wat ons wil, verwag ons dat die goedere afgelewer moet word. "Geluk eindelik! Baie dankie. Moenie ooit verander nie. "
Nou neem die kleingel oor. "Ek sal jou vir ewig lief hê, as jy aanhou om die goedere vir my te lewer." Ons versterk ons ​​aanhangsel aan die waargenome bron van ons geluk. Dan verander dinge, iemand begin anders optree, of ons verveeld net, en ons bron lewer nie meer die goedere nie. Weerstaan ​​ontevredenheid en woede.
"Jy moet my gelukkig maak"
As 'n jong monnik in Switserland in die laat sewentigerjare, het ek in sy vroeë dertigerjare een vriend gehad wat 'n ouer monnik was. Hy was getroud, anders as die res van ons. Hy het ons baie openhartig vertel oor die onderbreking van sy huwelik, wat een oggend by ontbyt ontbloot het. Hy sit saam met sy vrou met sy koerant op; hare was ook. Terwyl hy agter sy koerant met sy vrou woedend was, het die gedagte skerp in sy gedagtes verskyn: "Jy moet my geluk gee, en jy doen dit nie." Ek kan my voorstel dat sy vrou agter haar was koerant, en dink presies dieselfde ding. Natuurlik het hulle geskei.
Wanneer ons iets begryp, ontstaan ​​drang en gehegtheid. Dan verander iets, en sonder waarskuwing lyk 'n persoon, besit, aktiwiteit of situasie 'n bron van ontevredenheid. Hartseer, woede, harde woorde en konflik kan maklik ontstaan. Verder kan ons 'n groot las van ongelukkigheid kry. Sonder regverdiging behandel iemand ons hard, onbeskof of kwaadwillig, onsigbaar manipuleer en mislei ons en maak ons ​​daardeur ongelukkig. Sulke gevoelens kan ons lewens oorheers.
Gevoelens van plesier gee aanleiding tot drang en aanhegting, en gevoelens van ontevredenheid gee aanleiding tot haat en boosheid. Maar as ons onverskillig is, voel ons glad nie veel nie. Ons kruip net saam met niks gebeur nie - geen plesier ontstaan ​​nie, geen ontevredenheid ontstaan ​​nie - en stadig gly ons in 'n stupor. Die verstand word verveeld, saai en onverskillig aan alles.
Drie gifstowwe en drie deugde
Die natuurlike reaksies op plesier, ontevredenheid en onverskilligheid is in Boeddhisme bekend as die drie gifstowwe, vyandigheid en dwaling. Hierdie drie tipes gevoelens is uiters belangrike hoofbewegers, wat deur die vyf sintuie in die liggaam manifesteer en ook heeltemal in die verstand manifesteer. Die eenvoudige ontstaan ​​van 'n onaangename geheue kan ons baie ongelukkig maak, net soos die afwagting van 'n paar toekomstige aangename ons gelukkig kan maak. Ons kan hierdie gevoelens onafhanklik van fisiese sensoriese insette genereer.
Dit is moontlik dat die verstand ontmagtig word. Dit voel dan asof die werklikheid net 'n gegewe is, en al wat ons kan doen, is om dit te probeer hanteer. Die ontmagtigde gemoed voel dat hy geen keuse het oor wat hy ...
Etiese dissipline is regtig 'n manier om jouself te beskerm, sodat jou pogings om geestelik te oefen kan floreer sonder om elke tweede dag of elke tweede jaar in die smeer te trap. Die…
Die feit dat ons nie vandag 'n goed ontwikkelde wetenskap van geluk het nie, is regtig vreemd. Ons het 'n begin in positiewe sielkunde, maar waarom het wetenskaplikes nie geluk bestudeer vanaf ...
Die beoefening van bewustheid behels 'n noukeurige ondersoek en chirurgiese disseksie van wat deur die werklikheid aangebied word uit wat deur ons geprojekteer word. As ons ons net iets voorstel en ...