Slaap in 'n woudhuis, smul by 'n plaaskombuis | Maroela Media
Slaap in 'n woudhuis, smul by 'n plaaskombuis
Die lug gloei in skemerkleure toe ons by Teniqua Treetops in die woude tussen Knysna en Sedgefield stilhou. 'n Netjiese plankpad kronkel deur die inheemse bos tot by die voordeur van 'n huis tussen die takke. Die mure is van tentseil en hout. Buite die badkamer pik-pik 'n Knysnaloerie vir sy eie weerkaatsing teen die venster. Sagte komberse wag op die beddens. Die slaapkamer ruik na pluksels fynbos – bergbruidjies, suikerbos en heide in 'n blompot. Alles hier is aards. Aards én silwerskoon.
Die fluitketel fluit en ons gesin gaan sit op die stoep om die laatlig saam met die tee in te drink. Die stoepstoele is gemaak van herwinde motorbande en verbasend gemaklik. Herwinning maak natuurlik sin, want Teniqua Treetops ís ekovriendelik. Die bos is bevry van indringerplante, reënwater word opgevang vir drinkwater en die tanienryke water word uit die rivier gepomp vir waswater.
Dit is ons gesin se maandelikse tegnovrye 48 uur ('n tradisie wat ons al jare volhou waarin ons die rekenaars afsit en selfone slegs gebruik vir GPS en foto's) en ons kuier laat dit klap op die stoep. Later vind ek 'n pak kaarte in die huis en ons speel 'n paar potjies Rummy. Die woud is koud, maar ek was verniet bevrees dat ons gaan bibber – die verwarmers in die slaapkamers en die elektriese komberse sorg dat ons snoesig slaap.
Die volgende oggend toe my man Gerrit die vensters oopmaak, wag daar 'n verrassing op hom: twee visarende op 'n boom hoog bo die mistige kloof! Dis sowaar 'n verjaarsdaggeskenk so reg uit die hemel. Teen agtuur bring een van Teniqua Treetop se mense ons ontbyt met 'n bromponie. Geurig en keurig verpak in 'n rottangmandjie is die oondwarm sjokolade croissants, boerenkaas, parmaham, rogbrood, vyekonfyt, jogurt en eksotiese vrugteslaaitjie met frambose, appelliefies, granaat en pynappel.
Ons vat die pad met die kar. Die Homtini-bergpas is sinkplaatagtig. Die hange is behang met oumansbaard. Anderkant die brug fynkam 'n bobbejaantrop mekaar vir vlooie. Doer ver is die Outeniekwaberge.
Die Kringe-in-'n-bos-staproete begin by die eeueoue kalander (Outeniekwageelhout) waar Dalene Matthee se as gestrooi is en waar haar gedenksteen is. Dis die eerste keer dat ek dié toweragtige roete stap en dis die lokprent van die nuwe Fiela se Kind-film wat in September vanjaar begin draai wat my aangespoor het om soontoe te gaan. Hierdie is die ruimte waar Matthee haar stories opgetel het. Storievertellers soos sy is die bewaarders van die samelewing se bewussyn én van die stilswyende natuur.
Ons stap oor 'n dosyn bruggies al deur 'n woud van geheimenisse. Die mos is 'n konstellasie van groen sterre. Mos teen boomstamme. Mosbegroeide klippe. Hangende mos. Dit is sampioenseisoen. Sampioene soos rondaweltjies groei oranje, bruin en melktandwit uit verrottende stompe. Die oerwoud skep haar eie mikroklimaat wat die vogtigheid binne hou. Wanneer sy eers uitgekap is, verander die landskap in 'n stowwerige boombegraafplaas, daarom is mens diep dankbaar dat dié stuk woud bewaar word. Varings krul oor die voetpad. Boomvarings en ysterhoute gloei in die oggendlig. Die boomwortels is trappe. Die kakelaars kekkellag in die verte. 'n Loerie loer deur die takke.
Ná die stap is ons lekker honger en gaan maak 'n draai by Totties Farm Kitchen in Rheenendal. Dié plaaskombuis is vernoem na Florence Eleanor van Reenen wat in 1878 in Nieu-Seeland gebore is en as jong vrou in Suid-Afrika kom werk het as 'n Florence Nightingale-verpleegster in die Anglo-Boereoorlog. In 1922 het sy 'n winkeltjie en slaghuis begin om die boswerkers van die omgewing te voed. Sy het haar kleinkinders "little tots" genoem – vandaar haar bynaam, Ouma Tottie. In 2012 was dit 'n eeu vandat die Van Reenen familie in Rheenendal aangekom het. As deel van die eeufeesviering het haar agterkleinseun, Garth, en sy energieke blouoog vrou, Marian, die eetplek ter herinnering van oumagrootjie Tottie begin. Local is wragtag lekker en plaasliker as dié plaaskombuis kan jy nie kry nie! Dis die ene oudwêreldse sjarme. Gehekelde doilies dien as plekmatjies. Daar is vars rose en proteas in geelkoperpotjies en porseleinvase op die tafels en kraakvars geborduurde servette. Antieke stoele en kandelare is tuis neffens 'n geroeste fiets. Sink en kant is pasmaats. Stammoeder Tottie pronk op 'n klomp kiekies, selfs teen die plafon. "Sy lyk soos 'n oulike stoute oumatjie!" sê ons agtjarige seunskind Ilan.
Hier by Totties kry jy tradisionele huiskos. Die porsies is hartlik en word bedien met 'n kunstige flair. So kom daar saam met die bobotie-en-tuisgemaakte-blatjang 'n mooi bont slaaitjie in 'n blikbeker. Die spek-en-bloukaas-burger met gekaramelliseerde uie en die lamskerrie met salsa is ewe voortreflik. En watter eeu laas kon jy aan rabarber-en-appelpoeding smul? Ons jongste gaan lê sommer uitgevreet in 'n uitgeholde boomstomp vol kussings. Salig. Ek loop deur die eetplek en ontdek nog verrassings: 'n boogvenster, gekleurde glasdeur, koivisdam, stokou boeke en vetplantjies in blikkomme.
Ons is lekker lui ná ete, maar mens weet nie wanneer jy weer in die kontrei is nie, so jy trek maar sokkies op vir nog 'n avontuur. Die afstand van 3,6 km van die Drupkelders-staproete klink misleidend kort. Dis deksels steil. Daar is 'n tou om te keer dat jy jou nie disnis val teen die skuinste nie. Bobbejaangeroep eggo deur die kranse wat weerskante verrys. Jy stap verby aalwyne in blom en aronskelke. Dan is jy by die donker, versteekte, ysige poele van die Homtinirivier. Dis laatmiddag in die middel van die winter en die water is 3°C, maar Gerrit glip in om sy vyf-en-veertigste jaar te vier en daarna volg ons elfjarige Aden. Ilan wip eerder oor die rotse besprinkel met geel en oranje korsmos. Later bid ons 'n seënwens vir die jaar oor die verjaarsdagman. Ons sal graag langer wil bly – die Drupkelders is 'n plek waar mens graag wil vertoef – maar dit raak laat en ons stap die steilte weer uit.
Terug by Teniqua Treetops is ons nog versadig van die wonderlike middagete by Totties en ons aandete is sommer net tee en beskuit op die stoep. Die vogeltjies tjirp in die takke. Jan Frederik kom maak kennis. Anderkant die inheemse kloof kom die boerderye tot rus vir die aand. Bo ons verander die pienk wolke in sterre. Ons sit en gesels onder die suiderkruis. Daarna lees ons gesin saam in die bed, elkeen aan ons eie storieboek. Hier kan mens mos wegdommel in drome so reg uit Dalene Matthee se Toorbos.
Teniqua Treetops bied gerieflike, ekovriendelike verblyf in 'n inheemse woud tussen Knysna en Sedgefield. Die selfsorghuise is ideaal vir gesinne. Daar is ook boomtophuisies vir romantiese paartjies en 'n rolstoelvriendelike opsie. Die huise is weggesteek in die woud met pragtige uitsigte oor die kloof. Die gemeenskaplike kuierplek het swembaddens, 'n buitelug-skaakstel en speelparkie. Die staproete na die rivier is 'n avontuur. Skakel eienares Tarryn Maitland: 044 356 2868. Vonkpos: [email protected] Webwerf: http://teniquatreetops.co.za/
Totties Farm Kitchen is een van daardie werklike unieke ervarings wat jy nie kan wag om met jou vriende en familie te deel nie! Die atmosfeer is nostalgies en vol verrassings en die kos is besonder wonderlik. Dit is uit op die Rheenendal-pad. Oop van Woensdae tot Saterdae 08:00 tot 16:00. Sondag-buffet is 12:00 tot 15:00. Skakel: 044 389 0092. Marian van Reenen: 071 683 0929. Vonkpos: [email protected] Webwerf: http://www.tottiesfarmkitchen.co.za/
Die Kringe-in-'n-Bos-staproete begin by Krisjan-se-Nek. Dit kronkel vanaf Dalene Matthee se gedenksteen deur 'n betowerende oerbos en is werklik een van die lieflikste dagstaproetes in ons land. Jy kan kies tussen 'n 3 km- of 9 km-sirkelroete. Kry 'n permit by die Goudveld-bosboustasie naby die beginpunt. Skakel: 044 389 0129. GPS Koördinate: S33 55.001 E22 57.467
Die Drupkelders is 'n staproete wat jy nooit sal vergeet nie! Piekniek en baljaar in die versteekte poele van die Homtinirivier. Dit 'n uitdagende maar belonende 3,6 km. Permit by die Goudveld-stasie: 044 356 9021. GPS Koördinate: S33 55.721 E22 56.406
Maria · 5 maande gelede
OOOOO pratig en mooooooi !
Charlotte Marais · 5 maande gelede
Sjoe, so mooi geskryf voel of mens saam deur die bos loop. !! Sommer lus vir so lekker wegbreek waar dit net jy en die natuur is!