Niemand is noodwendig die middelpunt nie. ’n Middelpunt veronderstel ’n beweging, ’n eenselwigheid – en dis juis wat ek in my bloginskrywing redeneer nie die geval is nie. Baie dankie vir die gelukwense. Jy vra na die omslag. Bykans al die digters wat in hierdie afdeling ter sprake kom, word behandel deur T.T. Cloete in Die Afrikaanse literatuur sedert Sestig (Kaapstad, 1980), terwyl André P. Brink hulle werk beknopter in Perspektief en profiel5 (Johannesburg, 1982) onder redaksie van P.J. Nienaber oorskou. 5. In vers 12 haal hy uit Levitikus 18:5 aan en onderstreep verder dat die wet teenoor die geloof staan, en daarom nie daarop gegrond kan wees nie, want die wet kan nie vir jou die oorvloed van lewe gee wat die geloof in Jesus Christus kan nie. In die Afrikaanse letterkunde vind ons naas Opperman se gedig ook Pieter Fourie se drama Tsjaka (1976), en by P.J. Schoeman onder meer die roman Pampata: Die beminde van koning Tsjaka (1978).