Die ander finaliste wat om die Woordveertjie meegeding het, is: Onversadig (T.T. Cloete) en grond/Santekraam (Ronelda S. Kamfer). In ‘n tyd waar die jonger Marais’s dus heelwat aandag in die Afrikaanse poësiewêreld geniet en jonger lesers nie altyd meer so vertroud is met die ouer digkuns nie, is dit dalk juis interessant om opnuut aspekte van die ouer Marais se lewe en werk in oënskou te neem – iets waarmee Johann Lodewyk Marais reeds in sy baie interessante bloginskrywings besig is. Vir diegene wat in genderkwessies belang stel, sou ‘n een invalshoek wees om na te gaan hoe Marais se lewe moontlik deur gebeure rondom vrouefigure in sy lewe beïnvloed is. Dit is egter baie interessant hoe die regte dit wat Derrida aan die lig probeer bring het en wat o.a. eenvoudig beskryf kan word as “verskoon my ek het nie bedoel om iets (waar) te sê nie (pardon de ne pas vouloir dire, “pardon for not meaning (to say) [any thing]”), op konkrete empiriese vlak raakloop.