Industrial Piercing 1 Week Update – Everlasting Sori
Previous postShedding the Weight
Next postWeek 1 Weight Loss Arend Hofmeyr - Wikipedia
Ds. Arend Hermanus Hofmeyr
Ds. Arend Hermanus Hofmeyr (Kaapstad, 27 September 1837 – Hermanus, 14 April 1903) was van 1877 tot sy dood leraar van die NG gemeente Hanover in die Karoo. Hy word beskryf as ’n nederige, verstandige en vriendelike maar besliste mens.
4.1 Eerste jare op Hanover
4.3 Kerkgebou vernuwe
4.4 Beroering in die gemeente
4.5 Ringmuur om die kerk
4.6 Bou van die CJV-saal
4.7 Orreliste, orrel en voorsinger
4.8 Kollekte word deel van die erediens
4.9 Geseënde spesiale dienste
4.10 Bidure en verenigings
4.11 Strenge kerktug
4.12 Geliefde pastoriemoeder heengegaan
5 Pastorie-offers op die sendingaltaar
6 Ds. Hofmeyr se heengaan
Hofmeyr was die seun van Arend Hermanus Hofmeyr (Kaapstad, 17 April 1802 – Somerset-Oos, 9 Maart 1887) van die landgoed Waterhof in die Kaapse stadskom, ’n kleinseun van die Hofmeyr-stamvader Johann Heinrich Hofmeyr (Ibbenbüren, Münster, Noordryn-Wesfale, 17 Maart, 1721 – Kaapstad, 4 Julie 1805). Die stamvader het twee seuns gehad, Jan Hendrik (1759–1838), van wie ds. Arend Hofmeyr ’n agterkleinseun was, en Stephanus Johannes Hofmeyr (1760–1826). Die politieke leier Jan Hendrik Hofmeyr was ’n neef van ds. Arend Hofmeyr se vader, ’n bekende bankier in die Moederstad.
Sy moeder was Susanna Maria Hofmeyr (Paarl, 4 Oktober 1813 – Somerset-Oos, 11 Mei 1887). Albei sy ouers is op Somerset-Oos oorlede nadat hulle by hul seun ds. J.H. Hofmeyr in die ou pastorie gaan inwoon het waar hy en sy vrou, Isabella, ’n dogter van ou ds. Andrew Murray van Graaff-Reinet en suster van vyf broers wat predikant geword het, die bejaardes in hul laaste jare versorg het.
Arend se eerste eggenote, Louisa Adriana (Wiesie, 1845–1883), met wie hy op 20 Oktober 1868 in die Paarl getroud is, was een van die sewe dogters van Adriaan Jacobus Louw van die Paarl wat met ’n predikant getrou het, terwyl een van haar drie broers, Attie Louw (1859–1935), 38 jaar lank predikant was van die Heidelberg, Tvl. Danksy dié verwantskap het Arend Hofmeyr, buiten ds. Attie Louw, nog ses predikant-swaers gehad: prof. Nicolaas Hofmeyr., ds. J.R Albertyn, ds. George Murray, prof. C.F.J. Muller, ds. J.C. Truter, en ds. P.G.J. Meiring. Vyf van sy broerskinders van Somerset-Oos het predikant geword: Lou, Charlie, John, Georg en Andrew en benewens George Murray, nog vier van sy broer Jan Hendrik se swaers: John, Andrew, William en Charles. Van Arend en Louisa se se vyf kinders het Attie ’n legendariese sendeling in Njassaland geword, Jan ’n mediese sendeling in Noord-Rhodesië, Willie was ’n tyd lank onderwyser in Njassaland, Issie het na dieselfde kolonie gegaan waar sy met die sendingboer Frikkie van Eeden getrou het en Lily het deur haar huwelik met ds. Kotie Retief van Njassaland ook die sendingsaak gedien.
Ds. Hofmeyr het altesaam 15 kinders gehad, naamlik 10 uit sy eerste huwelik en nog vyf uit sy tweede huwelik, met Jane Gray Wright (Skotland, 25 Augustus 1850 – Stellenbosch, 27 Oktober 1940) op 17 Desember 1884 op Somerset-Oos of Hanover. Sy eerste vrou was sewe jaar jonger as hy en die tweede 13 jaar.
Die kerkraad van Hanover kort ná die koms van ds. Hofmeyr. Agter v.I.n.r.: C. Kleingeld, Charl Cilliers, H. Piek (ook koster en voorsinger), G.P. v. d. Hever, Antonie Wannenburg (kassier). Middelste ry: H.S. v. d. Merwe, F. Stevens, ds. A. Hofmeyr, P. Joubert, Koos van Zyl. Voor: A. v.d. Merwe en W. Pienaar.
Arend Hofmeyr het eers gaan boer. Tydens ’n diens in die Groote Kerk, waarvan sy familie lidmate was, waartydens die sendelinge A. McKidd en H.L. Gonin vir die sending afgesonder is, het Hofmeyr hom tot die evangeliebediening geroepe gevoel. Hierna het hy na die Kweekskool op Stellenbosch gegaan waar hy sy studie in 1868 voltooi het, toe hy 30 of 31 jaar oud was.
Maclean[wysig | wysig bron]
Kort ná voltooiing van sy studie het ds. Hofmeyr ’n beroep na die Maclean in die Kaapkolonie se Grensgebied aanvaar. Dié gemeente is later na Komga verander, maar tydens ds. Hofmeyr se dienstyd het dit onder meer ook King William's Town en Oos-Londen ingesluit waar eers vroeg in die 20ste eeu NG gemeentes sou afstig. Dit was kort voor of net ná sy bevestiging in dié gemeente dat ds. Hofmeyr met sy eerste vrou getroud is. Hul eerste kind, wat na sy pa genoem is, is op 19 Februarie 1870 en die tweede, Charlotte Louise, op 7 Mei 1871 gebore, albei op Komga. Die derde, Susanna Maria, is daar gebore op 18 November 1872, maar die volgende jaar op 24 April oorlede, bes moontlik in die pastorie. Ook Attie (28 Desember 1872), Maria (9 Oktober 1875) en Margaretha Susanna (20 Maart 1877), wat almal kleintyd oorlede is, was boorlinge van Komga.
Vir Maclean was ds. Hofmeyr se vertrek na Hanover in die lente van 1877 ’n groot verlies. ’n Korrespondent in die "Cape Mercury" van King William's Town het indertyd berig (uit die Nederlands vertaal): "Die fraai kerk op Maclean het sy oorsprong te danke aan sy onvermoeide vlyt en die bestaan van die niekerklike skool, wat ’n groot opbloei beleef het, is ook aan die heer Hofmeyr te danke."
Hanover[wysig | wysig bron]
Vir die gemeente Hanover was die koms van ds. Hofmeyr ’n groot wins, want sy 26 jaar lange dienstyd was een van die geseëndste tydvakke in die gemeente se geskiedenis. Binne vyf maande ná die vertrek van ds. J.I. Marais, wat professor aan die Kweekskool geword het, kon die gemeente sy opvolger in die persoon van ds. Arend Hofmeyr verwelkom. Benewens ’n salaris van £300 is hom ook 50 hamels en 12 mudden meel per jaar aangebied. Hy is beroep op dieselfde dag waarop demissie aan ds. Marais verleen is, maar het ses weke later laat weet dat hy nie voor die eerste naweek in Oktober ontvang en bevestig sou kon word nie omdat hy eers die nuwe kerk op Maclean sou voltooi en inwy. Drie broers het toe met ’n perdewa afgereis na Maclean om ds. Hofmeyr, sy vrou en vyf kinders te gaan haal. Terselfdertyd is ’n bokwa met esels gestuur om soveel moontlik van die pastoriegesin se huisraad te vervoer.
Eerste jare op Hanover[wysig | wysig bron]
Nadat hy net meer as ’n jaar in die gemeente gearbei het, het oudl. F.W. Stevens in die kerkraadsvergadering opgestaan raadsvergadering opgestaan en "in naam van den Kerkeraad aan den Leeraar een paar karpaarden ten gebruike voor zyn werk in den gemeente" aangebied. 'n Paar jaar later besluit die kerkraad op voorstel van dieselfde broeder om sy salaris aan te vul "door een jaarlyksche vrye gift van 60 schapen". Ds. Hofmeyr het kort tevore vir die beroep na Potchefstroom bedank en die kerkraad wou deur hierdie "vrye gift", asook 'n adres, vergesel van £63, sy waardering op tasbare wyse betuig. Die predikant van Hanover het in die 1870's en '80's jare stoere staatmakers aan sy sy in die kerkraad gehad, onder wie C.J. Vermeulen, F.W. Stevens, I.A. van Zyl, C.D. Cilliers, P.A. Wannenburg (kassier), G.P. van den Hever, A.J. Burger en D.J. Viljoen (vader van ds. P.J. Viljoen, emeritus van Heidelberg). Vermeulen is in 1877 as rustende ouderling oorlede, en in die kerkraadsvergadering van Oktober van daardie jaar word hulde aan hom gebring as baanbreker en stigter van die dorp, jare lange staatmaker in die kerkraad en aandeelhouer van die "Gesticht" (plaaslike sendingwerkkring).
Geldsake[wysig | wysig bron]
Die ou pastorie op Hanover wat in ds. (later pres.) T.F. Burgers se tyd (1860) ingewy is. Hy het dit volgens oorlewering in die vorm van die letter B laat ontwerp. Dié gebou is in 1944 gesloop, maar daarin het ds. Hofmeyr sy hele dienstyd op Hanover lank gewoon.
Kerkgebou vernuwe[wysig | wysig bron]
Beroering in die gemeente[wysig | wysig bron]
Ongelukkig het die feesviering 'n onaangename nasleep in die kerkraad en gemeente gehad. Aanleiding hiertoe was die "Halleluja Chorus" wat die koor teen die einde van die wydingsdiens gesing het, en waaroor J.A. Joubert van Middelwater 'n skerp bewoorde brief aan die "Di Afrikaanse Patriot" geskrywe het. Op Vrydag 2 April 1886 het hierdie brief, opgestel in die "Patriot-Afrikaans" van destyds, in gemelde blad verskyn: "Di 20 ste Maart is di Hollans Ger. Kerk hier op Hanover vir die twede maal aan di Heere gewyd. By di gelegenheid was Ds. van Niekerk hier, en hy het ons seer gestig. Maar meneer, sprekende van di inwyding, kon ek ni anders sê ni dan skande, drimaal skande, vir di predikant en kerkeraad van Hanover. Nooit het ek soiets beleef ni; maar ja, 'n koor . . . . Di eerste en twede maal het tamelyk gegaan, maar na di welvoordagte rede van Ds. Niekerk, naar aanleiding van 1 Cor. 3:9 kom di roofvoels met 'n vreeselyke gedruis op ons neer. Dit was 'n gedruis en geskre om naar te worde. Links en regs kon jy di mense di Kerk sien uitgaan. Dit was my of ek hoor 'n bende van di heilsleger. Ek glo ni as daar 'n klomp van di ergste straatjongens van Londen by mekaar kom, of hulle so 'n riel sal speul. Predikant en Kerkeraad van Hanover antwoord: Is julle ni di oorsaak, daarvan dat Gods tempel reeds by die inwyding ontheilig word? Het julle ni geweet wat daar gesing moet worde; waarom dan ni met die oefening gaan luister ni? Wie is die oorsaak van al di ontevredenheid wat in di kerk plaasvind? Was met di voorstelling ni di belofte om te sorg vir reg en vrede? Genoeg vereers. J. A. Joubert."
Ringmuur om die kerk[wysig | wysig bron]
Bou van die CJV-saal[wysig | wysig bron]
Orreliste, orrel en voorsinger[wysig | wysig bron]
Kollekte word deel van die erediens[wysig | wysig bron]
Eers in ds. Hofmeyr se tyd (1879) is daartoe oorgegaan om die kollekte “staande de godsdienst” – dus onder die diens – op te neem en wel in bordjies. Tot dusver was dit hier gebruiklik om dit aan die einde van die diens by die deure in “geslote busjes" te gee. Hierdie verandering is reeds in ds. Marais se tyd oorweeg; die kerkraad het selfs aan die begin van 1875 ten gunste daarvan besluit. Maar omdat so baie uit die gemeente daarteen beswaar gemaak het, is maar vereers daarvan afgesien. Drie jaar later is dit toe weer te berde gebring op die kerkraadsvergadering. Die voorstanders wys nou daarop dat die naburige gemeentes reeds hierdie verandering ingevoer het, “en dat het tot groot voordeel van de kerkkas is geweest". Ds. Hofmeyr voeg hieraan toe dat die kollekte as ’n offer aan die Here beskou moet word en daarom “een deel onzer godsdienst moet uitmaken". Die vergadering besluit dus om dit voortaan nie meer aan die einde van die diens by die deure met bussies op te neem nie, maar onder die diens en wel met bordjies. Die voorstanders van die ou gebruik het jare daarna (selfs tot 1902) nog van hulle laat hoor, maar die kerkraad het voet by stuk gehou.
Geseënde spesiale dienste[wysig | wysig bron]
Bidure en verenigings[wysig | wysig bron]
Strenge kerktug[wysig | wysig bron]
Geliefde pastoriemoeder heengegaan[wysig | wysig bron]
Pastorie-offers op die sendingaltaar[wysig | wysig bron]
Ds. Hofmeyr se seuns. Voor: Attie, sendeling in Njassaland en Jan, mediese sendeling op Madzimoyo, Noord-Rhodesië. Agter: Charlie (na wie die Hoërskool Charlie Hofmeyr op Ceres genoem is) en Willie, albei later skole-inspekteur.
Ds. Hofmeyr se heengaan[wysig | wysig bron]
↑ (en) Besonderhede op Geni.com. URL besoek op 7 Oktober 2015.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Arend_Hofmeyr&oldid=1541843"
Die bladsy is laas op 8 April 2017 om 19:49 bygewerk.