Dit was ’n verkeerde verwagting, want die Here het vantevore baie duidelik geopenbaar dat Jesus, wanneer Hy kom, nie die uiterlike vertoon van ’n koning sou hê nie.
Hulle is bedreig deur die mense wat gedurende die sewentig jaar wat hulle in ballingskap weg was in hulle land kom woon het.
Dié nuwe inwoners het ’n groot gevaar sien kom, want hulle het besef dat die Jode wat teruggekeer het, hulle mettertyd uit hulle besittings en die land gaan uitdryf.
Daarmee stel die Here hierdie groepie mense voor as ’n jongvrou of ’n maagd wat wag op haar bruidegom.
Die Here skep dus ’n groot verwagting vir hierdie jongvrou wat nie uit haar ellendes kan loskom nie.
Die ontvangs moet gekenmerk word deur groot vreugde – die meisie moet so bly wees dat sy letterlik juig wanneer die Koning by haar kom.
Wat opvallend is, is dat baie van hierdie verwysings die regverdigheid van die Here koppel aan die feit dat Hy aan armes wat verdruk word reg laat geskied.
Die bruid is juis arm en daarom beteken die belofte vir haar dat juis sy rede het om bly te wees, want wanneer die Koning kom, is die tyd van haar armoede verby.
Hy maak sy jong esel vas aan die wingerdstok en die vul van sy eselin aan die edelste wynstok; Hy was sy kleed in wyn en sy gewaad in druiwebloed. (Genesis 49:11 AFR53)
Dit verwys ook spesifiek na die geleentheid wanneer Jesus kom om gekruisig te word en sy klere vol van sy eie bloed sal wees.
Daarin is ook ’n toespeling op die wyn van die Nagmaal. Hierdie profesie is natuurlik presies so vervul en dit is beskryf in Matteus 21:2, 3:
Dit was die week toe Hy die straf moes dra vir al die ellendes wat deur ons sondes tot stand gekom het.
Die profesie leer dat die Koning deel word van sy stukkende en sondige volk, sodat Hy die klagtes wat teen hulle staan, op sy skouers kan neem.
Die dogter van Sion moet Hom nie verwag as ’n groot en ryk figuur wat in weelde en met luister by ons opdaag nie.
Hulle het Hom nie herken selfs toe Hy ’n baie ou profesie herhaal het en op ’n donkievul in Jerusalem ingery het nie.
In die boek Rigters is daar ’n paar verwysings daarna dat ryk en vooraanstaande mense op donkies gery het, byvoorbeeld Rigters 5:10 wat insinueer dat die snobs van daardie tyd op wit donkiemerries gery het.
Rigters 10:4 vertel dat die rigter Jaïr se dertig seuns op dertig donkies gery het en dat hulle dertig stede gehad het wat bekendgestaan het as die Jaïrsdorpe.
Nog ’n paar jaar later was muile ook nie meer statussimbole nie. Toe het perde en strydwaens die simbool van die koning se status geword.
Die aankondiging vra dus van die gelowiges wat op die koms van die Koning gewag het ’n geweldige onderskeidingsvermoë.
Die ware Koning gaan Hom nie laat bind aan die uiterlike dinge wat ’n wêreldse koning kenmerk nie. Hy gaan heeltemal ’n Koning in sy eie klas wees soos daar voor Hom nog nie een was nie.
Dit is merkwaardig hoe die verloop van tyd die mensdom se waardes omgekeer het. Die Jode het ’n koning verwag wat met wapengeweld sou regeer. Die mense van die eindtyd verwag weer ’n Koning wat gaan kom in vrede. Altwee groepe is verkeerd!
Die ware Koning het toe gekom om die vrede van God aan die mense te verkondig. Die geringheid van die Koning en sy vredeliewendheid word albei uitgebeeld deur die donkievul waarop Hy ry. Dit was nie net die uiterlike mag en glans waarmee die ware Koning die koningskap gemis het nie. Hy het dit ook gemis ten opsigte van sy krygsmag wat nie uit perde en strydwaens en swaarde bestaan het nie.
Dit het nie daarin gelê toe Jesus die eerste keer gekom het nie, en dit sal ook nie daarin lê wanneer Hy weer kom as Hy op die wolke verskyn nie.
Dit gebeur wanneer alle nasies voor sy regterstoel verskyn, en die Here aan al hulle ongeregtigheid ’n einde maak.
Hierdie Koning het daardie selfde week toe Hy op die donkievul in Jerusalem ingery het die volle mag van die dood verbreek.
Hy het die totale mag van die hel verskerf sodat dit nooit weer teen Hom of teen sy uitverkorenes kan opstaan nie.
Die gevangenes wat losgelaat word uit die put sonder water, is ’n beeld van die ellendes waarin die gelowiges vasgevang is.
Dit is dalk hier waar die probleem in ons tyd ook ontstaan – die moderne mens verwag ’n Messias wat net vrede gaan verkondig.