Blykbaar is 'n stok in die wiele 'n onderlinge geskil oor presies wie en watter swart ekonomiese bemagtiging baat moet vind by die tender vir die uitbetalings. Die totale maandelikse bedrag van hierdie uitbetalings beloop ongeveer R23,8 miljard – 'n massiewe bedrag wat uiteraard 'n gesofistikeerde elektroniese stelsel vereis ten einde korrupsievry bedryf te kan word en wat dus 'n geweldige onus plaas op die betrokke kontrakteur.
Dlamini het die afgelope maande in gebreke gebly om verskeie vergaderings van die Parlementêre Oorsigkomitee vir Finansies by te woon ten einde verslag te doen oor die SASSA-krisis. Daar was ook beweringe in die media dat Dlamini by geleentheid beskonke in die openbaar verskyn het, beweringe wat egter deur haar woordvoerder heftig ontken is.
Die SASSA-uitbetalingsituasie het dus ontaard in 'n hele katnes en dit in minder as 30 dae voordat die volgende uitbetalings moet geskied. Terwyl die Dept. van Maatskaplike Ontwikkeling tans volhou dat die uitbetalings op 1 April normaalweg elektronies sal geskied, word ook gesê dat 'n laaste opsie sou wees om al die geld vir die uitbetalings in kontant te vervoer na die meer as 10 000 betaalpunte in die land.
Hierdie opsie is egter prakties waarskynlik onuitvoerbaar, want baie van die begunstigdes is in afgeleë plattelandse gebiede met min of geen elektroniese geriewe nie. Boonop kan die vraag gevra word hoe kan sulke groot bedrae in kontant skielik in voertuie oor lang afstande vervoer word in 'n land wat bekend is vir transito-rooftogte.
Wat egter steeds 'n feit is, is dat die Tesourie nog nie aangedui het dat dit uit 'n wetlike oogpunt tevrede is dat die geld vir die uitbetalings vrygestel mag word nie. Die bevinding van die Grondwethof van 2014 staan ook steeds soos 'n paal bo water.
Intussen dring die DA, ander opposisiepartye, Corruption Watch en selfs Cosatu aan op die onmiddellike bedanking van Dlamini. Die DG van haar departement, Zane Dangor, het pas bedank. Op die keper beskou kan die SASSA-aangeleentheid nie anders gesien word nie as die resultaat van 'n patetiese swak regering wat Suid-Afrika as 'n moderne land oor die afgelope meer as twee dekades feitlik in die grond in bestuur het.
Die regering word omhul deur 'n kleed van korrupsie, terwyl daar 'n chroniese gebrek aan kundigheid en vooruitbeplanning ooglopend is. Wat voorts ook nie misgekyk kan word nie, is dat Suid-Afrika met sy ryk potensiaal aan ontwikkeling nooit in 'n posisie moes beland het waarin dit sit met 'n ondraaglike las van meer as 17 miljoen welsynsgevalle en 'n verdere 9 miljoen plus werkloses nie.