Gedragsterapie, fondasies en intervensietegnieke - In detail - 2021
Ontevredenheid met teorie en praktyk psigoanalitiese en die ontwikkeling van die leer sielkunde Dit was die twee belangrikste faktore wat die voorkoms van gedragsterapie beïnvloed het.
Die beginpunt van gedragsterapie is die oorweging dat die meeste van die gedrag, insluitend verkeerde gedrag, is geleer en daarom is die beginsels wat spruit uit leerteorieë van toepassing op behandelings.
1 Stappe van intervensieprogramme in gedragsterapie
2 Sistematiese desensitisering (DS)
3 Selfgeldende opleiding
4 Implosie- en vloedtegnieke
5 Vormtegnieke om gedrag te bepaal
6 Tegnieke om gedrag te verhoog
7 Tegnieke om gedrag te verminder
Stappe van intervensieprogramme in Gedragsterapie
Stel die probleem in gedragsterme: Benaderings soos "my seun verkeer", "is slordig" ... word nie in gedragsterme gedefinieer nie en is vaag en onakkuraat. Gedragsdefinisies moet so spesifiek as moontlik wees, hulle moet die voorwaardes spesifiseer waaronder ons weet dat daar aan die gedrag voldoen is, soos 'my seun skree op sy suster as hy die kamer binnekom' of 'reageer nie as ek hom vra om af te kom nie. na die winkel. "
Ontwikkel maatreëls gedrags- en basislynmetings.
neem aan die kliënt in sy omgewing om gebeurlikhede en effektiewe versterkings vir hom te bepaal.
Spesifiseer die voorwaardes waaronder die behandeling ingestel sal word.
Hersien die resultate vergelyk die huidige reaksiesyfers met die basismaatstawwe om die effektiwiteit van die intervensie te bepaal
Die belangrikste terapeutiese tegnieke wat gebruik word, is die volgende.
Sistematiese desensitisering (DS)
Hierdie tegniek is geskep deur Create by Wolpe (1958), en dit gaan oor vertoning vir die onderwerp, wanneer hy in 'n toestand van diep ontspanning verkeer, geleidelik en in die verbeelding, tot die gevreesde situasies.
Dit bestaan ​​uit vier stappe:
Opleiding in die gebruik van die Subjektiewe Eenhede Skaal van angs (EUSA), sodat die persoon leer om akkuraat te verwys, die omvang van hul angsrespons. 0 volgens skaal
Volledige gedragsanalise en ontwikkeling van 'n hiërargie van vrees ('n lys van stimulante wat herinner aan angs, van die minste tot die grootste verwant). Dit is gebou volgens 'n stimulerende dimensie (tydelik of ruimtelik). Dit bestaan ​​gewoonlik uit 10-20 tonele, gerangskik op 'n 10-puntskaal in terme van die angs wat hulle veroorsaak.
Ontspanningsopleiding: Oor die algemeen word die progressiewe ontspanningsmetode gebruik.
Sistematiese bewusmakingsessies: In 'n toestand van diep ontspanning word die tonele van die hiërargie in die verbeelding aangebied.
Hoe die DS uitgevoer word
Om die sistematiese desensitisering Aan die pasiënt word 'n eerste toneel aangebied, wat die minste met angs is:
As die persoon enige angs ervaar, moet hy dit aandui, en hy word gevra om op te hou in die verbeelding van so 'n toneel en terug te keer na 'n ontspannende toneel.
As u geen angs toon nie, moet u die toneel vir 10 sekondes voorstel, en as u steeds nie angs toon nie, word die toneel nog twee keer herhaal en word dieselfde toneel gevolg met die volgende toneel in die hiërargie.
Die sessies duur gewoonlik tussen 15-30 minute.
Nadat die desensitisering van 'n angs suksesvol afgehandel is, word die onderwerp aanbeveel om die effektiwiteit daarvan in vivo situasies te verifieer, met geleidelike en opeenvolgende benaderings.
Die DS is suksesvol toegepas op: Angs en angs oor sosiale situasiessiektes dood diere en seksuele omgang, nagmerries, obsessies en dwang, depressie, hakkelens.
Variasies van die oorspronklike tegniek is ontwikkel soos:
Desensitisering in vivo.
Outomatiese desensitisering: Die persoon luister na die tonele in 'n opname.
Desensitisering deur selfbeheersing: Desensitisering word gebruik as 'n hanteringstrategie wat die persoon self kan administreer.
Die meganismes waarmee die DS werk is 'n baie kontroversiële saak, en sommige sielkundiges het die volgende gesê:
Wolpe: Spierverslapping verminder angs deur die meganisme wat veroorsaak dat die parasimpatiese stelsel die simpatiese stelsel (wat tans bevraagteken word) belemmer.
Marks (1981): Die sleutelelement lê in die blootstelling aan die gevreesde stimulus.
Rachman (1980): Desensitisering vergemaklik emosionele prosessering waardeur die persoon die gevreesde stimuli kan integreer.
Hierdie tipe tegniek is ontwikkel deur Wolpe (1973), Rimm en Masters (1974), en Goldfried en Davison (1976). Hierdie tegniek word aangedui vir behandel sosiale fobies.
die selfgeldende gedrag dit is een wie se "voldoende uitdrukking van enige emosie anders as angs vir 'n ander persoon".
Wolpe glo dat assertiwiteit en angs onversoenbare reaksies is, deur assertiewe opleiding kan angs in sosiale situasies herstel word.
Voordat u met die opleiding begin, moet u die vlak van selfvertroue by die kliënt evalueer.
Nadat die behoefte aan assertiewe opleiding bepaal is, word situasies ontwikkel waarin die persoon sukkel om selfgeldend te wees. Word gemaak gedrags opstelle oor sulke situasies waarin modellering (die terapeut) en die terugvoering van die terapeut tussenbeide tree, en die voorskryf van take in die werklike konteks van die pasiënt beëindig word.
Implosie en vloed tegnieke
die blootstellingstegniek deur implosie is dit geskep deur Stampfl (1961), volgens die idees van Mowrer.
Voordat u dit uitvoer, is dit nodig evalueer die gevreesde situasies en ontwikkel 'n hiërargie van vermyksleutels.
Die terapeut stel die kliënt op 'n deurlopende en herhaalde manier bloot aan die gevreesde stimuli (lewendig of denkbeeldig), ten einde 'n intense emosionele respons te bewerkstellig, en die uitsterwingsproses te vergemaklik (die angsrespons sal verdwyn met herhaalde blootstelling aan die EC sonder om deur IS) gevolg te word.
Die vloedtegniek word uitgevoer die gevreesde stimuli vir lang periodes aan te bied, terwyl die vermyding reaksie voorkom. Die tonele is gewoonlik minder oordrewe.
Hierdie tegnieke is suksesvol gebruik vir die behandeling van angs en fobies van sosiale situasies, wonde, diere, agorafobia, obsessies, dwang en algemene angs.
Vormtegnieke om gedrag te bepaal
Prosedures is geskep wat staatmaak op bestaande antwoorde om nuwes te skep.
Die vorm of metode van opeenvolgende benaderings
Bestaan ​​uit versterk gedrag wat die naaste aan die gewenste gedrag is langs 'n kontinuum van benadering totdat die persoon die gewenste gedrag uitvoer ('n mate van variasie van 'n bestaande respons word gekies en versterk, terwyl die versterking op ander vlakke uitgeskakel word). Dit word gebruik om eenvoudige gedrag te bepaal: aantrek, versorging, ens.
Tegnieke om gedrag te verhoog
Hulle is die bekendste en word benewens die kliniese, opvoedkundige en sosiale gebruik.
Hierdie tipe versterking bestaan ​​daaruit om 'n positiewe stimulus aan die persoon te bied wanneer hy die gewenste gedrag uitvoer (dit kan mondelinge stimuli wees soos gelukwense, erkenning of materiaal soos pryse van enige aard). Dit is meer effektief as dit toegedien word terwyl die gedrag plaasvind en onmiddellik daarna. Voordat u dit toedien, moet u die nuttigste versterkings vir elke persoon identifiseer, sodat dit gebruik kan word. Die algemeenste algemene versterking is die sosiale versterking.
Dit bestaan ​​uit beheer oor die agtergrondomstandighede van 'n gedrag versterk, om die waarskynlikheid van voorkoms te verhoog. Die agtergrond kan wees: mondelinge instruksies oor die reëls wat gevolg is om versterking, stimulering en diskriminerende stimuli te verkry, wat verband hou met die versterkte respons.
Met hierdie tegniek word daar tussen twee partye (moeder / seun, lewensmaat, terapeut / kliënt) tot stand gekom beheer oor die gevolge van gedrag. Dit spesifiseer die gewenste gedrag en die wedersydse versterkings wat uitgegee word.
Ayllon en Azrin (1968) gebruik hierdie tegniek vir die eerste keer om geestelike pasiënte te motiveer om sodoende meer bekwaam op te tree.
Die lêers word as onmiddellike en voorwaardelike versterking geadministreer om die verlangde gedrag te verwesenlik en vervolgens word hulle verruil vir 'regte' versterkings. Hulle kan ophoop om 'n meer waardevolle versterking te verkry.
Vir hierdie tegniek om effektief te wees in enige konteks, is dit belangrik dat alle personeel wat met die pasiënt betrokke is, met die terapeut saamwerk. Die figuur van die medeterapeut word aangemoedig.
U mag belangstel: Sielkundige tegnieke om gedrag te verhoog: versterking, modellering, ketting en gebeurlikheidskontrak
Tegnieke om gedrag te verminder
Is om op te hou om die gedrag wat u byvoorbeeld wil verminder, te versterk verwyder 'n booster hoe is die aandag van 'n kind wat geleer het om te huil om die ouers se aandag te kry?
As u 'n program op grond van uitsterwing toepas, is dit gerieflik versterk terselfdertyd gewenste alternatiewe antwoorde.
Hierdie tegniek bestaan ​​uit toediening aversiewe stimulasie afhanklik van die voorkoms van 'n reaksie.
Daar word van mening dat dit slegs gebruik moet word as dit kom by gedrag wat 'n fisiese gevaar vir die persoon of vir ander mense in hul omgewing inhou, en dit kan nie verander word deur die beheer of versterkende gevolge nie. Dit is suksesvol gebruik om die alkoholverbruik.
Die koste van die antwoord
Dit is 'n vorm van straf waarin voorheen verwerf versterkings verloor, in ooreenstemming met die besef van 'n antwoord. Dit is gerieflik om toepaslike alternatiewe gedrag te versterk.
Weer uit versterking
Bestaan ​​uit geleenthede vir positiewe versterkings uit te skakel afhanklik van die gedrag van 'n gedrag (byvoorbeeld: die onderwerp vir 'n rukkie in 'n leë kamer isoleer). Dit word gebruik om gedragsonderbrekings te verminder. Dit word aangedui dat dit gekombineer word met die versterking van die gewenste gedrag.
Versterking van onverenigbare gedrag
Dit gaan oor verminder die frekwensie van die voorkoms van die gedrag voorwerp van behandeling, vanaf die versterking van gedrag wat nie daarmee versoenbaar is nie.