“ Dieselfde geld vir die vlag: ’n Mens kan verstaan dat Israeliese Arabiere sikkel om hulle te identifiseer met ’n blou en wit vlag met ’n Dawidster daarop. Maar ook die kruis verskyn in die vlae van 'n aantal demokratiese lande: Switserland en Swede, Denemarke en Noorweë, en natuurlik die dubbele kruis van Engeland en Skotland in die Britse vlag. Verhinder dit Joodse burgers van hierdie lande om trou te sweer aan die vlag? Natuurlik is dit moeilik vir hulle, want selfs in 'n demokratiese land is dit moeilik om 'n minderheid te wees. Op hierdie simboliese vlak is Israeliese Arabiere in goeie geselskap. In elk geval is daar geen demokratiese norm wat die verandering van 'n nasionale staat se nasionale simbole vereis nie. ”
Die Dawidster is boonop histories nie eksklusief ’n Joodse simbool nie. Dit is in antieke sinagoges as argitektoniese motief gebruik, en dit verskyn veral op die voorblad van die Codex Leningradensis, die oudste volledige handskrif van die Hebreeuse Bybel in Hebreeus (1008 n.C.). Dit het in die vroeë Middeleeue ’n belangrike Joodse simbool geword. In die Middeleeue was hierdie ster ook ’n simbool van Islam, bekend as Salomo (Suleiman) se Seël en dit was uiters gewild onder die Anatoolse Beylikke. State wat die seël in hul vlag gebruik het was die Karamaniede en Jandariede. Die seël is ook deur die Ottomane gebruik in die versiering van hul moskees, munte en persoonlike vlae of pasja’s, insluitend dié van Khaïr ad-Din Barbarossa, asook in Christelike argitektuur soos die Basiliek van die Heilige Kruis in Florence.
Die Gasiediem was baie uitgesproke in hul opposisie teen die vroeë Sionisme en het dikwels teen die Sioniste in opstand gekom. Hulle het selfs die Dawidster, aanvanklik ’n geloofsimbool wat slegs in die sinagoge verskyn het, verban omdat dit deur die Sioniste “verontreinig” is. Rabbi Moses Feinstein het die Israelse vlag “’n dwase en betekenislose voorwerp” genoem en die vertoon daarvan in sinagoges ontmoedig. Die Gazon Isj het geskryf dat Jode nie moet bid in ’n sinagoge waar die vlag vertoon word nie, selfs al is daar geen ander sinagoge naby nie. Ovadja Josef, voormalige Sefardiese Hoofrabbi van Israel, het ook die vertoon van die vlag in sinagoges verbied en die “’n herinnering aan die handelinge van die kwaaddoeners” genoem. Rabbi Joel Teitelbaum verwys na die vlag as die "vlag van dwaalleer" en beskou dit as ’n voorwerp van afgodediens. Streng-ortodokse Jode in Israel het nooit die vlag vertoon nie en daar is selfs ’n paar groepe wat selfs oorgaan tot vlagverbranding op Israel se onafhanklikheidsdag.
Hierdie kaart van die Bybelse koning Dawid se koninkryk ten tye van sy dood is waarskynlik naby aan ’n beweerde halagiese Groter Israel
Bepaalde kringe in die Islamitiese wêreld beweer dat die blou bane op die Israelse vlag die Nyl- en Eufraatriviere voorstel as die grense van die Land Israel, die land wat deur God aan die Jode beloof is. Diegene wat hierdie bewering aanvoer dring daarop aan dat die vlag ’n “geheime” begeerte van die Jode voorstel om die hele grondgebied tussen die Nyl en Eufraat, wat sou beteken dat ’n groot gedeelte van Egipte, die hele Jordanië, die grootste gedeelte van Sirië en ’n gedeelte van Irak, verower moet word. Jasser Arafat, Iran en Hamas het al hierdie bewering aangevoer, en met herhaling die idee aan die Israelse vlag toegeskryf.