In daardie dae het hulle nie die kuns om tonnels te bou so goed verstaan as vandag nie, en met die eerste tonnel het hulle soos volg te werk gegaan: Hulle het eers 'n baie diep sloot gegrawe, so diep as die tonnel moes wees; toe het hulle die kante en dak van baksteen gebou, en daarna het hulle die sloot opgevul en met die oppervlakte gelyk gemaak.
Drie-en-dertig jaar later het hulle nog 'n ondergrondse spoor gebou, bekend as die "City and South Londen Railway". Die bouer, 'n man met die naam van Greathead, het 'n nuwe konstruksiemetode gevolg. Hy het 'n ronde tonnel, tien voet in deursnee, gegrawe van veertig tot tagtig voet onder die oppervlakte. Om te verhoed dat die kante insak, het hulle 'n skerm gebruik wat vorentoe geskuif is namate die tonnel gevorder geword het. Deur hierdie metode kon hulle sommer onder die strate en huise deurtonnel, en al openings na die oppervlakte was die skagte waar die stasies gebou is.
Die waens van hierdie tonneltreine is so gemaak dat hulle net mooi in die tonnel gepas het. Die idee was dat die trein terselfdertyd 'n soort suier sou wees wat die slegte lug vooruit stoot terwyl hy vars lug agter insuig. Maar wat die lug betref, het die idee nie gewerk nie; die slegste lug het maar nog in die tonnel gebly en geen vars lug kon inkom nie. Diegene wat in daardie treine gery het voor daar 'n nuwe plan gevolg is, sal nog onthou hoe muf dit daar onder geruik het.
Om so 'n ondergrondse spoor te bou is 'n baie duur onderneming. Die dieper tonnels is gebou teen 'n koste van sowat £200,000 per myl, en soos hulle eers gebou het deur 'n diep sloot te grawe, as die koste £1,000,000 per myl, want waar hulle onder geboue deur gegrawe het, moes geboue gestut word, en die hele riolering verander word.
Die enigste rede waarom ons so goedkoop met die tonneltreine kan reis, is die feit dat so baie mense van daardie treine gebruik maak. Op 'n besige dag reis daar honderde duisende mense met die ondergrondse spoor van New York, en die inkomste is baie groot.
Vandag is ons so gewoond aan bogrondse en ondergrondse spore, dat ons nie eens dink aan die wonder daarvan nie. Ons dink miskien nooit aan die baie geld wat hulle gekos het, en aan die seën wat hulle vir die reisigers is nie. maar as ons 'n bietjie oor hierdie dinge sou nadink, is dit regtig wonderlik dat ons vandag so goedkoop kan reis.
En dit laat my ook aan die profeet Jesaja dink. Hy het geprofeteer en gesê: "Elke dal moet opgevul en elke berg en heuwel klein gemaak word; en die bult moet 'n gelykte en die rotsagtige plekke 'n laagte word." Laat ons hom in die verbeelding sien ry oor die groot ysterpaaie van die wêreld, honderde duisende myle lank, oor valleie en opgevulde plekke, en deur berge! Reken julle nie dat hy daarin 'n vervulling sou sien van sy eie profesie nie - veral as hy kon weet dat daar elke jaar miljoene eksemplare van die Bybel, en duisende sendelinge na alle dele van die wêreld vervoer word oor die spoorweë om die "heerlikheid van die Here" te openbaar? (Sien Jes. 40:3-5)
Ons lewe gewis in 'n wonderlike tydperk van die wêreld se geskiedenis. Die kinders van vandag geniet veel meer seëninge as die van enige vorige tydperk. Behoort ons nie die gelukkigste mense te wees wat ooit gelewe het nie?