Die artikel ondersoek die tema van vergifnis in die Evangelie volgens Matteus. Dit neem die opbou (τάξις) van Matteusas ’n antieke biografie (βίος) van Jesus as vertrekpunt vir die beskrywing van die etiek van vergifnis daarvan. Vir Matteus blyk die belangrikheid van vergifnis uit die relatiewe frekwensie waarmee dit voorkom in die Matteusevangelie en die wyse waarop dit met sy vertelling van die geboorte, bediening en dood van Jesus verweef is. Die sosio-historiese agtergrond van die Matteusevangelie se aanvanklike lesers word ook kortliks beskryf interme van die eksterne (’n groeiende skisma met formatiewe Judaïsme) en interne uitdagings (intrapersoonlike konflik) wat hulle in die gesig gestaar het in ’n poging om die rede vir die prominensie van die vergifnistema in Matteus te bepaal. Ten slotte word Matteus se siening van vergifnis gesistematiseer deur die beskrywing van die verskillende agente (God, Jesus endie dissipels) van vergifnis in sy Evangelie. Die artikel argumenteer dat die geboorte, lewe en dood van Jesus, sowel as sy woorde en dade op ‘n duidelike en oortuigende wyse in Matteus se etiek van vergifnis geïntegreer is. Vir Matteus is God se vergifnis van sy volk se sondes deur Jesus, die primêre rede waarom hulle genoodsaak is tot die vergifnis van anderse oortredings teen hulle.