Cost Of Dental Crown Hollywood, CA
Cost Of Dental Crown - Near You in Hollywood, CA
Male cosmetic dentist Hollywood California
caps for teeth 90028
veneers teeth Orlando 32837 IvyKuv7174's profile / Game Trang Diem
Here is my page; buy hyzaar online Kreatiewe Joernaal: dankie
Welkom / Welcome Showing posts with label dankie. Show all posts
Showing posts with label dankie. Show all posts
“Gaan jy en Laura
nie meer Aardklop toe nie?” vra sy gesels-gesels toe ek haar in die dorp
raakloop. “Nee, ons was so lanklaas daar,” antwoord ek doodgewoon.
terugry huis toe onthou ek die Aardklop-toe-gaan-dae. Die opgewondenheid. Die
heerlike vertonings, die baie mense, die vrolike sang, die tamatiesous en kitskos
by die baie stalletjies, Potch se bome, die koshuiskamer wat ons gedeel het, die
plekke waar ons tee gedrink en gekuier het. Dit was wonderlik. “Nee, ons gaan
nie meer Aardklop toe nie, ek gaan Pick en Pay toe en poskantoor toe en vandag
gaan ek en Chrisjan Klipeiland Slaghuis toe,” praat ek met myself in die kar. Tye
verander. Dinge verander. Lewensomstandighede verander. Ook in Laura se lewe.
In elkeen van ons se lewe verander dinge. Net die onthou bly. Gistermiddag
kry ek ‘n e-pos van my liewe nig van Alberton. Ek het so min familie oor. Ek
koester dié wat ek nog het. Sal ek vir haar van my rubrieke stuur waar ek
vertel het van Chris se stryd teen kanker. Sy vra so mooi. Sy wil dit met hul
predikantsvrou deel. Ek gee nie om om te deel nie. Dis mos ‘n voorreg. En as
iemand my woorde wil lees, is dit ‘n soliede stuk genade: ‘n Sagte sonstraal
uit die hemel wat my dag verlig. Ek stuur vir haar ‘n paar daarvan. So in die
uitsoek na dié geskrifsels, val my oog op die woorde. Woorde wat vertel van
seer en swaar. Woorde wat praat oor geloof en uithou en moed en hoop. Veral
hoop. En skielik
besef ek weer van vooraf: ons God van hemel en aarde het ‘n wonderwerk in my en
Chris se lewe laat gebeur. Laas jaar dié tyd was die opdraendes steil en die
pad klipperig en vol diep dongas. Nou loop ons al amper gelykpad. Al dra hy
steeds ‘n slingerverband om sy linkerarm. Al kry hy so warm daarmee dié tyd van
die jaar. Hy doen sy oefeninge. Vinger-en armstrekke, skouer-en handbewegings,
oop en toe, oop en toe, swaai soos ‘n pendulum. Ontspan. Ontspan. Elke week
fisio toe. Eina. Moedhou. Vasbyt. Toe hy ‘n jongman was, het hy berge
uitgeklim, om rugbyvelde gehardloop, uit helikopters gespring. Nou hou hy een
gesonde hand bo-oor ‘n hand met twee “dooie” vingers, twee treë vorentoe en
strek. Twee treë agtertoe. Ontspan. My liefste Chrisjan. Nooit gee hy
moed op nie. Nooit hoor ek hom kla nie. Dikwels lag ons saam oor simpel goed. Gereeld
verlustig ons ons in die eenvoudige en mooi om ons: die eerste rose nà die
winter, ‘n perfekte pienk kaktusblom, die honde se eiesoortige maniere, die
duiwe se aanhoudende sang in die boomtoppe. Dwarsdeur agtien
chemosessies, dertig bestralings, nog tien voorkomende breinbestralings, ‘n
operasie om sy slukderm te rek, ‘n skouer en elmboog-operasie om vasgeklemde
senuwees los te maak. Dwarsdeur alles klou ons vas aan twee lewensbelangrike
dinge: geloof en hoop. Ons bid. Ons glo. Ons wéét ons is nooit alleen nie. God
dra ons. Dag nà dag nà dag. Hy abba ons, Hy troos ons, Hy help ons. Hy het ons
lief. Ons kry dit reg. Een dag op ‘n slag. Ons gaan nie
meer Aardklop toe nie. Ons gaan ook nie Bosveld of Timbaktoe of Kaap toe nie. Nie op die oomblik nie. Maar vandag gaan ons
slaghuis toe en ons gaan maalvleis en skaaptjoppies en wors en wat nog koop en
ons gaan huistoe kom met groot dankbaarheid in ons harte, want Chris kry weer
makliker gesluk, sy kuif lê weer mooi, sy glimlag maak my hart so bly. Die
herstelpad is ‘n lang pad. ‘n Saamlooppad. Hoe sê mens dankie? Ek weet nie. Ons sê dit net. “Dankie Here!”
Elke "painting" het sy eie storie...
Elke "painting" het sy eie storie en hierdie storie is 'n jubelsang, 'n blymaaklied, 'n stil gebed van dankbaarheid. Dit was 'n doodgewone dag, 'n lekker tuisbly-dag waarop ek kon doen wat ek wil. Vanselfsprekend het ek geverf, geskilder. Dis mos pure heerlikheid! En dit sou mos weer bome wees, water, klippe...my liefde vir die natuur het geen heiningdrade nie. My liefde vir God se Skepping lê wyd en ver en onbegrens: oor geel grasvlaktes en wuiwende koringlande, verby kabbelende stroompies en droë, uitgetrapte Bosveldpaadjies, langs koel strande en persblou oseane. My verwondering en bewondering vir die natuur is 'n daaglikse pasella, 'n doepa op 'n droewige dag, 'n kitsresep vir blywende vreugde.
Ek skilder op 'n x-straalplaat en dié keer met akrielverf. Na so drie, vier, vyf ure is ek amper tevrede. My liewe man is gereeld my heelbeste beoordelaar. "Baie mooi!" sê hy op sy kalm, rustige manier. Dis oorgenoeg. Ek neem 'n foto en plak my prentjie op facebook. Binne 'n halfuur vra Sanne-Marie wat die prys is. Ons onderhandel en beklink die transaksie in die stilligheid van facebook se boodskap-boksie. Ons altwee voel bly en opgewonde en vreeslik dankbaar. Ek laat raam die skildery by Sarie van Jasapeco. Sy ken haar storie en doen dit netjies en deeglik. Deur al die jare heen het ons ook al vriendinne geword en weet ek van haar amper-knievervanging en haar liefde vir haar roostuin.
Sanne-Marie se ondersteuning is 'n groot aanmoediging. Ek's sommer lus om nog twintig riviere te skilder! Maureenkind sien die foto op facebook en soos dit 'n goeie kind betaam, adverteer sy dit terstond ook op haar blad. 'n Gawe vriend van haar sing sy loflied ver, ver van hier:
"Out of Africa a scene from my home State of Michigan. This wondrous painting immerses me in our Northwoods. A crystal clear trout stream in the Autumn, lined with Cedar, Maple, and Pine with the hills rising in the distance. I can feel the pull of the current and imagine the trout rising to feed. I must have this work of Art!" Maureen Grobler You have a talent for writing Jim! Thank you for the beautiful compliment... I'm sure Elizabeth will appreciate your warm words... and respond ;-)
Jubel en juig! Ek laat weet hom ek doen kommissies. E-posse vlieg vinniger as winterswaels van Bronkies na Michigan. 'n Uitdaging lê voor my deur. Om 'n skildery te verf wat amper nes die vorige een lyk, is makliker gesê as gedaan. Een voordeel is: ek is LUS daarvoor, baie! En lus help altyd, ons weet mos nou al....
Na drie dae dink ek, ek is klaar. Die skildery lyk nou so:
'n Foto word Michigan toe gepos. "Jim, jy moet sê of jy tevrede is. As daar enige-iets is wat jy verander wil hê, laat weet my asb. Jy is die kliënt, dis jou voorreg. Jy moet asb. 100% gelukkig en tevrede wees", tik ek vir hom in my mooiste Engels. Die man betaal my mos, hy ondersteun my, hy vertrou my....ek moet en mag hom mos nie teleur stel nie. Is mos ordentlik grootgemaak.... ;-)
Hy skryf die mooiste briefie terug:
I am in somewhat of a quandary.
You ask if I wish any changes. I am in your grace to ask such a thing.
I will request a bend and narrowing in the far reaches to add depth and a vision in my mind to the beyond. Also, as I live in a heavily glaciated area a boulder or two in the stream would be appreciated.
I am hesitant and uncomfortable in my requests.I do so only as you have opened the possibility.
I find your work remarkable.
My kindest regards, Jim.
"Ordentlik grootgemaak" staan tussen die ver-man se woorde. Ek sien in my gedagtes wat hy bedoel...en ek maak prentjies in my kop. Dit behoort nie te moeilik te wees nie. Nog 'n dag gaan verby. Die rivier kronkel dieper in die woude in, verder na agter toe, raak dowwer en verdwyn tussen die bosse van Michigan. Ver agter verskyn 'n wit heuwel, sneeu en gletsers is vaagweg te sien in die agtergrond. Meer klippe word in die blou rivierwater vasgeverf. Ek hoor die stroom se kabbellied. Iewers sing 'n blou loerie. Ek ruik die klam gras. My oë traan. Hoe heerlik is dit om my passie uit te leef, my Godgegewe talent te kan gebruik en die vreugde van werksbevrediging te kan smaak.
"Dankie Here..." fluister ek sag.
Toe ek klaar is, roep ek vir Chris. "Dis pragtig!" sê my heelbeste beoordelaar.
Ek neem 'n foto en stuur dit Anderland toe. Blitssnel spring die wonderwoorde voor my oë op die skerm:
"This is marvelous Elizabeth! You must have read my mind for surely it could not more accurately portray what to me is Pure Michigan. Thank you so much. I could not be more pleased."
Ek is geseënd en baie dankbaar. Eerskomende Saterdag gaan ek en Chrisjan pap en kaiings eet by die Willem Prinsloo se mampoerfees om dié lekkerte te vier! Ns. Ek meng nie as 'n reël my taal te vreeslik erg nie, maar dié "painting" het mos sy lisensie, dit gaan mos Amerika toe! Posted by