Heeltyd speeltyd met die RaptorSuid-Afrika se padnetwerk is om en by 750 000 km lank, aldus Sanral. Net sowat 150 000 km daarvan is geteer en die res is grondpaaie. ŉ Ford Ranger Raptor se speelterrein is dus sowat 600 000 km lank – dit is indrukwekkend. Kom ek verduidelik hoekom. Ford se Ranger Raptor is op die gewone Ranger geskoei, maar toe neem die ingenieurs oor en skep ŉ fantastiese ding. Ford se Raptor is iets tussen ŉ bakkie en ŉ tydrenmotor as ŉ mens na die vering kyk. Daar is geen ander voertuig, behalwe die nuwe Land Rover Defender, wat ŉ grondpad só kan aandurf nie. Geen. Die vering, skokbrekers en bande stel die Raptor in staat om net só veilig op grond te ry soos op teer. Onder die Raptor skuil 2.5”-Fox-skokbrekers en General Grabber-bande. Ons het onlangs saam met Ford 1 800 km in vier dae afgelê. Ons het die Donderdagoggend vroeg by die Ford-aanleg in Silverton weggetrek en tussen Warden en Harrismith van die N3 afgeklim… uiteindelik grond. Die S61 vat ons van hier af deur die De Beerspas en sommer gou sê ons almal dat die Raptor nie perfek voel nie. Ons trek af en ons gids haal ŉ fantastiese kontrepsie uit wat banddruk op twee wiele gelyk kan meet. Van die vyf Raptors is ŉ hele paar bande bitter naby aan drie bar. Ons bring toe al die bande na twee bar af en vat weer die grondpad. Die Raptor voel oombliklik beter en is dadelik in sy element. Daar is vir ons ŉ asemrowende middagete gereël, sommer langs die grondpad in die bos. Burgers, slaaie, nagereg – de lot. Trommeldik geëet sluit ons by Ladysmith weer by die teerpad aan. Ons ry na Colenso, Weenen, Greytown, en daar klim ons op die R74 en kom in Umhlanga aan. Die geheim van die Raptor is dat ons in een dag verskeie pragtige dele van ons beeldskone land gesien het. Ons is heeltemal gemaklik, geen lyfseer nie – én die Raptor het in Umhlanga gestop met ongeveer 750 km op die odometer, en ŉ gemiddelde brandstofverbruik van 8,2 l/100 km. Dis puik. Saterdagoggend vlieg ander media in om die Sugarbelt 400-veldren te kyk. Ons tel almal by die lughawe op en sny ŉ lyn vir Eston. My passasier, Ernest Page, wat self ŉ bekroonde motorsportman is, se oë word groot oor die aggressie waarmee ek die arme Raptor hanteer. Kort voor lank sê hy: nee wag, dis my beurt. Aanvanklik is hy katvoet, maar op die tweede dag oorreed ek hom om die bul by die horings te pak. Uiteindelik gaan die Raptor-liggie vir Ernest aan. Nou verstaan hy. Hy is nog meer aggressief as ek, en die Raptor smul daaraan – dit voel asof die Raptor vir ons amateuragtige pogings om ons soos rampokkers te gedra lag. Die Raptor is eenvoudig ongeëwenaard… hy het nie een direkte mededinger nie. Sondag om 09:00 klim ek agter die stuur van my spierwit Raptor in. ŉ Paar honderd kilometer dan is ek tuis. Die Ford verorber die 700 km in ŉ oogwink. Die spoedkontrole is ŉ fees en die brandstofverbruik staan op 8,8 l/100 km toe ek hom in sy parkering in Silverton bêre. Altesaam 1 837 km in vier dae. Ford se Ranger is ŉ lekker bakkie, maar die Raptor is bitter spesiaal. Indien jy een besit, daag ek jou uit om op jou volgende reistog – waar ook al heen – te probeer om ten minste 50% daarvan op grondpaaie te ry, jy sal later vir my dankie sê. Indien jy nie ŉ Raptor het nie… bestel een. Die Raptor lyk só: 6 jaar/90 000 km-diensplan