Om ware vriendskap te bewys
"'n Sekere vrou in die dorp, wat 'n sondige lewe gelei het, het gehoor dat Hy in die Fariseër se huis aan tafel was. Sy bring toe 'n albaste flessie met reukolie en gaan staan agter Jesus by sy voete en huil, sodat haar trane op sy voete begin drup het. Daarna het sy sy voete met haar hare afgedroog, hulle gesoen en met die reukolie gesalf. Toe die Fariseër wat Hom genooi het, dit sien, sê hy by homself: "Hy, as hy 'n profeet was, sou tog geweet het wie en watter soort vrou dit is wat aan hom raak, dat sy 'n sondares is." - Lukas. 7 : 37-39.
Dit is wonderlik hoe opregtheid uit die hart die ongelukkiges, die bedruktes, die verworpenes en die gevallenes nader trek. Waar Jesus ook al beweeg het, het hierdie mense Hom opgesoek. Dit was omdat Hy die ware, onbaatsugtige vriend van alle mense was. By Hom het hulle die medelye ontvang wat hulle in die wêreld ontbeer het. Hy was altyd gewillig om te luister. Hoewel Hy self sonder sonde was, was daar tog nie by Hom die houding van: "Ek is heiliger as jy" nie. Hy was net so sagmoedig teenoor 'n uitgeworpe sondaar as teenoor 'n onbesproke Nikodemus. Dit het nie saak gemaak wie sy hand om hulp uitgesteek het nie. Hy was gereed om dit aan te gryp, soos die profeet Jesaja gesê het: "Die geknakte riet sal Hy nie verbreek en die dowwe lamppit nie uitblus nie " (Jes 42:3). Hy het altyd baie sagkens gehandel met die bedruktes van gees en met die gewondes van hart.
Iemand wat verlang om in hierdie wêreld bruikbaar te wees moet dieselfde hoedanighede besit. Daar is 'n soort van menslike "heiligheid", wat niemand aantrek nie, maar eerder afstoot. Opregte heiligheid daarenteen wen mense se harte. Die geheim van alles is om te lewe, "nie om gedien te word nie, maar om te dien" (Matt 20:28) sonder om beloning of eer te ontvang of te verwag; om onsself nie te verhewe te ag om die geringstes van God se maaksels te dien nie. As ons dink dat ons in hierdie wêreld is om gedien te word, sal ons van geen nut hoegenaamd wees nie. Maar as ons lewe om ander te dien, met die verlange om vir elkeen wat ons ontmoet van diens te wees, sal ons lewe iets werd wees. Die hongerige harte en die behoeftige siele sal tot ons aangetrokke voel, en God sal graag werk in ons hande stel.
Ons moet onsself daarin oefen om groot sagmoedigheid aan die dag te lê in ons omgang met mense wat in geestelike ellende verkeer. Ongelukkig kry 'n mens baie ernstige mense, wat in hul oordaad van ywer, meer skade aanrig aan dié vir wie hulle baie graag wil help. Mense met seer en gebroke harte het gewoonlik liefdevolle medelye en sterk, belangstellende vriendskap baie meer nodig as leë woorde.