Wendag > Forum > Literatuur > Artikels > Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor
Thread: Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor
3rd January 2010, 14:39 #1
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – 1
'Die Bybel' deur God
10th January 2010, 22:15 #2
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor - II
20th January 2010, 18:45 #3
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor - III
20th January 2010, 20:05 #4
Re: Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor - IV
Dit is nie bekend watter taal die Jode oorspronklik in antieke tye gepraat het nie. Hulle gee graag voor dat die mensdom se oorspronklike taal Hebreeus was, en dat húlle die oorspronklike inisieerders en gebruikers van die taal was. Maar Hebreeus is nie eens naastenby so oud soos Arabies nie, en dit is allermins ook nie Joods/Israelities nie. Die woord "Hebreër" is nie 'n Joodse woord nie. Hebreër, beteken 'swerwer', en is destyds aan die Jode toegedig juis omdat hulle slegs nomade was wat van 'watergat tot watergat' getrek het.
Hebreeus is 'n dialek of 'kombuistaal' van die 'verwerplike' Kanaäniete – dit is 'n vermenging van fragmente wat ontleen is van al die mense met wie die Kanaäniete in aanraking gekom het, en wat uitgedruk word in die alfabet wat in 800 VC by die Fenisiërs geleen is. Hierdie alfabet en die Hebreeuse woordeskat is onvoltooid. Antieke Hebreeus het nie klinkers of aksenttekens gehad nie en ook nie skeiding tussen sinne nie. Omdat sommige van die konsonante daarin baie dieselfde was, het daar gereeld foute ingetree met die lees van die taal. Daar word inderdaad deur gesaghebbendes verklaar dat ongeveer 800,000 verskillende variasies van dié konsonante in oorblywende manuskripte (wat in elk geval nie so oud is nie) getel kan word. Kopieë verskil so wyd van mekaar dat dit onmoontlik is om te bepaal welke die korrekte weergawe is.
Hebreeus was in elk geval sedert 400 VC so 'n 'dooie taal', dat daar op grond van die foute daarin, gladnie bepaal kan word hoe dit uitgespreek moet word nie. Maar as gevolg van die Sionistiese strewe van die Jode is die taal 'kunsmatig opgewek' om deel te word van die 'masker' waarmee hulle omgaan. Die Jode knutsel aan die taal en deur die toevoeging van klinkers en genoegsame kunsmatige aanhangsels, moes dit uiteindelik so bruikbaar geword het soos die 'Pidgin-Duits', wat as 'Jiddisj' bekend staan, en wat vandag deur die meeste Jode/Israeliete gepraat word - Ek kan dit persoonlik bevestig omdat ek op die huidige oomblik hier in Afrika met 'n paar Israelies werk - en wanneer hulle, hul 'Jiddisj' praat, val dit duidelik op die oor as 'n kruising tussen Arabies en Duits. Daar word oordonderende klem geplaas op die uitdruk van die "G" klank. Jiddisj word deesdae merendeels in Hebreeuse karakters geskryf en dit het verskeie voordele ten doel - Diegene wat Hebreeus ken maar nie Jiddisj nie, kan dit nie lees nie; en diegene wat Jiddisj ken maar nie die Hebreeuse karakters nie kan dit ook nie lees nie. Dit lyk soos Hebreeus en maak só die minder geletterde Jood gelukkig, en vlei hulle ydelheid.
Die Jode van Palestina het vir eeue Armees gepraat en beide die Babiloniese en die Jerusalem Talmud is in 'n mengsel van Hebreeus en Armees saamgestel. Baie Jode kon egter nie hierdie mengsel verstaan nie en sodoende is daar vertalings, 'Targums', vir die meer onkundige Jode saamgestel. Desnieteenstaande hierdie 'aktuele taal probleem' waarmee die Jode sit, word daar voorgehou dat hulle die grondleggers en alleen besitters is van 'n unieke literatuur wat dateer uit onmeetlike antikiteit, en dat hulle die alleen besitters is van stoorkamers vol kennis, wetenskap, wette, poësie, geskiedenis en religie – dat dit waaroor die Israeliete beskik, ongeëwenaar in hierdie wêreld is. Indien die mees elementêre beginsels van navorsing egter toegepas word, word daar gevind dat hierdie bewerings geen grondigheid het nie. Die Joodse geskrifte is hoegenaamd nie uniek nie, dit is totaal ongegrond, en beskik oor geen enkele oorspronklike kenmerk nie.
Die taal waarin dit oorspronklik saamgestel is, die styl, die manier waarop dit aangebied is, die strekking en lengtes van die geskrewe gedeeltes, die sisteem waarvolgens die titels en eerste bewoordings aangebied word, baie van die frases, vergelykings, sinne en selfs hele gedeeltes van werke; wys duidelik daarop dat dit alles ontleen is van die geskrifte van die Babiloniërs en ander meer gevorderde mense. Byvoorbeeld, net soos wat die 23ste Psalm in sy geheel uit Babilon afkomstig is, net so is baie van die verse van Psalm 104 amper woord vir woord die selfde as een van die gesange wat deur Akhnathon, wat van 1385 – 1375 VC oor Egipte geheers het, geskryf is. Die woord "Hallelujah" wat 'n Christen lofuiting geword het omdat dit aan die begin en einde van baie Psalms gebruik word, word op presies dieselfde manier gebruik as wat die Grieke die woord "Eleleule" aan die begin van die baie ouer gesange vir Apollo gebruik het. Die Jode kon gladnie eens op die vroegste voor 900 VC geskryf het nie. Daarom kan geen beweerde dokument van Israel ouer as 800 VC wees nie; dit wil sê, meer as vier duisend jaar ná die diep religieuse en betekenisvolle Psalms van die Arkadiërs geskryf is, het die Israeliete eers leer skryf!
In die Britse museum is daar bewaarde inskripsies wat die ekspedisies van Sargon I van Akad, en sy seun Naram-Sin, na Sinai en Palestina, wat Sargon I in sy koninkryk inkorporeer het. Hierdie inskripsies is in ongeveer 2800 VC gemaak - die selfde tyd toe Naram- Sin 'n loopvlak in die suid oostelike tempelhof van Nippur gelê het. By die einste Nippur is meer as 30,000 kontrakte en rekeninge gevind waarvan sommige sover terug as 4000 VC dateer... Hierbenewens was daar nog 'n verdere 3,000 literêre tekste waarvan baie van die antieke Sumeriese tyd afkomstig is. Daar was niks minder as een en twintig verskillende strata wat die verskillende periodes van okkupasie aandui. Die genoemde 'sypaadjie' wat deur Naram-Sin gelê is, is opgegrawe, en die tydperk wat verloop het tussen die lê van die sypaadjie (2800 VC), en die vroeë Arabiese tydperk, word verteenwoordig deur 36 voet, se lae opgelegde puin, en dít lê nog dertig voet bokant rou grond!!
Die Jode beskik hoegenaamd oor geen oorspronklike dokumente van enige aard nie. Wie ook al daarna soek of daarna vra, sal baie 'geduldig en sedig' ingelig word dat die oorspronklike geskrifte, insluitende die Tien Gebooie en die Targums van Onkelos en Jonathon; alles wat deur die Hand van God neergepen is, vernietig is toe Jerusalem deur die Romeine verwoes is. Maar, word daar verduidelik, dit maak geen verskil nie aangesien dit alles 149 jaar later in 444 VC heeltemal herstel is deur 'n priester met die naam van Esra of Esdras. Wat dus as die tweede uitgifte van die 'Godgegewe' oorspronklike dien, moet dateer uit 444 VC, maar ook dit is nie so nie. Hierdie duplikate is ook 'deur die ongeluk getref' en veranderings en edisies is daaraan aangebring tot ongeveer 287 NC – vir 'n tydperk van 643 jaar is daaraan gekarring! Toé is die 'nuutste' edisies in Grieks vertaal en het dit toe eers 'n aard van 'vaste vorm' aangeneem. Ander Edisies het nie 'n vaste vorm gekry voordat dit in 401 NC in Latyn vertaal is.
Esra se opvolgers het die werke oor geskiedenis, religie, gesange en gesegdes bymekaargemaak wat hulle in die hande kon kry en bekom, en het hierdie geskrifte en oorlewerings 'aangeneem' en 'aangepas' om hul eie doel te dien. Hierdie aangepaste weergawes is as die "Werke van Esra" voorgehou. Met die loop van tyd het die Jode van hierdie boeke as heilig begin beskou, maar daar was nie eenstemmigheid oor welke gedeeltes heilig was al dan nie... Die Jode van Alexandrië het byvoorbeeld boeke in hul heiligdom opgeneem wat die Jode van Jerusalem weer verwerp het. Hoe dit ook al sy, hierdie verskille oor wat heilig was al dan nie, uit die 'gesteelde' werke, het aanhou woed tot die tweede eeu VC toe al die boeke saamgevat is in "Die Ou Testament" en het dit so 'Goddelike Status' gekry. Niemand weet egter hoé en wánneer die "Ou Testament" werklik saamgestel is nie.
Die Jode hou daarvan om voor te gee dat Moses al die wette, Dawid al die Psalms, Salomo al die Spreuke geskryf het, maar die boeke self weerspreek die teorie en slaag geensins daarin om die gedagte te ondersteun. In elke geval bewys die geskrifte self, dat dit die werke van verskillende skrywers is. Daar dien buitendien bewys te word dat hierdie karakters ooit tussen die Jode bestaan het aangesien hulle verdraaide replikas is van 'saamgestelde helde' wat die Jode saam die boeke geskep het. Die boeke van die Tora en andere wys op verskeie weersprekende aspekte in die Ou Testament en wys op verskillende stories wat aan die selfde gebeure verwant is. So byvoorbeeld word daar in Genesis 20 'n verhaal van Abraham (die priester van Ur, onthou) vertel, wat weer in Genesis 26 van Isak vertel word. Nie minder as ses handelinge van Moses word later aan Josua, wat eintlik maar net 'n 'mitologiese duplikaat' van Moses is toegedig.
Abraham se offerande met die bok in die doringbos, Jakob se stoeiery met God, die sogenaamde "Jacobs Ladder" (wat eintlik 'n baie ouer mitologiese verwysing na 'n 'Ziggurat' is), Josef in die put, Potifar se vrou, Moses se kinderdae en sy wonder werkende staf, die kompetisie met die Egiptiese towenaars, die Tien Plae, die skeiding van die water van die Rooi See, die Vuur Pilaar of Rook Pilaar, die kliptafels met die wette op, Moses se glinsterende gesig, sy horings, sy letterlike naam, Aron se borsplaat, die goue kalf, die sedisie van Kora, die stilstand van die son en maan, die vernietiging van die draak deur Jehova (Jesaja 11,9 en Psalms 74, 13 ens), Simson se haarlokke, Simson en die leeu, die oordeel oor Salomo, sy harem, sy paleise, die Tempel; al hierdie gevalle en vele meer kan elk teruggevoer word na presiese gebeure uit die folklore van mense wat baie ouer as die Israeliete is.
Deuteronomium is nie geskryf tot 'n duisend jaar nadat Moses veronderstel is om te geleef het, en groot gedeeltes van Genesis, Eksodus, Numeri en Levitikus is nie saamgestel tot nadat die 'twee stamme' na Babilon weggevoer is. Die Palms is van die mees onlangs saamgestelde boeke van die Ou Testament. Nie een enkele Psalm is deur Dawid geskryf nie. Sommige van die Psalms is van Griekse afkoms. Die spreuke en die 'wyshede' van Salomo het absoluut niks met Salomo te doen nie, wie indien hy ooit geleef het, voor 900 VC sou moes geleef het en dit sou beteken dat hy nie sou kon lees of skryf nie. Die boeke is saamgestel meer as 500 jaar nadat Salomo veronderstel was om te geleef het. Salomo is saamgestel uit fragmente van die 'wyse visgod' wat 'n songod van Assirië was, gemeng en verwerk met etlike geskiedkundige verhale betreffende twee of meer konings van Assirië. Die beskrywing van Salomo se 'Wêreld Beroemde Hof', die wonderlike seremonies, die harem, die twee hoë priesters, die elf feodale dienaars, die aanbidding sisteme van Salomo ens, ens is en bloc deur Joodse vervalsers uitgetrek uit beskrywings van die Hof van die "King of the Four Quarters of the World" gedurende wie se wonderlike heerskappy in Assirië en Babilonië, die antieke wêreld verwonderd gelaat het in 'n tyd toe die Israelse 'konings' mekaar se watergate gestroop het en nakend voor hul gode gedans het... So van naak gepraat, nie eens die besnyding is eie aan die Jode nie. Die gebruik is baie duisende jare oud en word dwarsoor die wêreld aangetref. Dit het in Australië, Sentraal en Suid Amerika, die Pasifiese Eilande voorgekom voordat die Jode dit aangeneem het. Die Egiptenare het die besnydenis so vroeg as in die tyd van die Vierde Dinastie tussen ongeveer 3766 tot 3566 VC al toegepas - Die Joodse slawe het hul meesters naaap!
Die boeke van Jesaja en Rigters is elk die werke van 'n halfdosyn skrywers, en die boek van Daniel is 'n duidelike voorbeeld van hoe die Jode deur die geskiedenis verwar is en plagiaat gepleeg het om hul eie doel te dien. Daniel is geskryf om gemoedere op te werk en die rebellie van 167 VC teen die Griekse heerskappy te bewerkstellig – dit is dus geskryf 350 jaar na die tyd wat dit veronderstel was om geskryf te gewees het, en lank na die gebeure wat daarin 'profeteer' word, reeds gebeur het. In hul vergrype met die boek Daniel, het die Jode ook nie rekening gehou met die geskiedenis nie. Terwyl daar voorgegee word dat die boek geskryf is toe die Grieke nog nie bekend was nie, bevat dit Macedoniese woorde en verwys dit na gebeure wat in die Griekse heerskappy oor die Jode plaasgevind het. Maar dweep met Daniel word daar gedweep - enige verwysing daarna behoort as medepligtigheid tot bedrog beskou te word!
Dit is natuurlik 'n inherente kenmerk van die Jode, dat terwyl hulle die bouers en skeppers van die groot ryke verag het, hulle nie te min sonder skaamte of gewetensbesware die legendes, helde, en selfs die geskiedenis en religieuse idees van hierdie groot en magtiger mense vir wie hulle 'gehaat' het, gesteel het. Die Jode spog natuurlik gereeld in die geskiedenis dat hulle die groot beskawings soos die van Assirië, Babilon en Rome oorlewe het. Waaraan hulle hierdie absurde 'vergryp' toeskryf is onbegryplik: in Indië is daar sektes wat baie ouer as die Jode is; en dit is baie sterk betwyfelbaar of byvoorbeeld Sargon II, indien hy die keuse gehad het, sy 16 jaar van briljante en wonderlike heerskappy vir die 1600 jaar van die Jode, wat gedurende sy klim na die troon begin het, sou verruil het...
Die leegheid van die Israelse pretensies het die 'ondersteuners van die Joodse masker' forseer om verskeie skuifmeule en godsdienstige slenterslae aan te neem en voor te hou – bedrog, waardeur die 'morsige waarheid' versteek word. Dit is oral duidelik. 'n Bekende en baie populêre "History of the Jews" wy 'n hele hoofstuk aan die wonderlikheid van Assirië en verdeel die res van die inhoud tussen staaltjies van individuele Jode (insluitende obskure immigrante in Amerika), en verhale van Joodse geskrifte wat geen ondersteuning het nie, asook die geskrifte van Josephus... Terwyl 'n artikel oor Joodse kuns, in 'n bekende ensiklopedie, bestaan uit slegs 'n beskrywing van "King Solomon's Temple" (in die styl van Josephus), met niks verder nie! Die befaamde en nougesette navorser Mr. Osgood het geskryf:
"There are few more absolutely crude and hideous human creations than the clumsily daubed pottery of Judea, the almost sole relics of it's artistic (?) endeavours. Jewish art is as nearly a contradiction of terms as can be found. The artistic horison of the ancient Hebrew was made up of conventional flowers, mythic beasts ... and the baldest architectural lines."
Die onkundige Israeliete kon nie soos die ander nasies, die wonderlike wetenskap van die Babiloniese sterrekundiges verstaan of dit enigsins waardeer nie. Hulle het die ingewikkelde studies van datum bepaling as blote towerkuns beskou. Self na vyftig jaar se residensie in Babilon kon die Jode die tyd van volmaan slegs deur direkte observasie bepaal, en kon hoegenaamd nie die datum vooruit bepaal nie. Al die datums in die boek van Makkabees is Griekse datums. Geld, die monetêre stelsel, die benaming van geldstukke, gewigte en mate, die benoeming van gewigte, die kalender, die maniere om tyd te meet, die name van die dae van die week, die idee dat 'n week uit sewe dae bestaan, die sabbat, die sabbatsjaar, die name van die maande, die feeste en vastye en tye van die jaar wat hierdie feestye gehou is, die waarneming van die nuwe maan ens, ens. kom gladnie van die Jode af nie en is by die Babiloniërs gesteel.
Die numeriese stelsel "Gematria" en die neerlegging van nommers aan name en 'datums' kom van die Babiloniërs en die Grieke. Dit was ook by Babilon wat die Jode die gedagte gekry het dat die kapitaal die middel van die wêreld is. Hulle het nie die antieke rede vir die gedagte geken of verstaan nie, maar dit het bygedra tot hulle strewe na roem en hulle het dit aan Jerusalem gekoppel. Hierdie gedagte het natuurlik sterk bygedra tot die Sionistiese strewe wat uitgeloop het op die gedagte van Jerusalem wat in die 'eindstryd' sentraal gaan figureer met die slag van Armageddon.
Die Israeliete het aangeneem wat hulle nooit verstaan het nie en het meermale deurmekaar geraak met die begrippe en temas daarin vervat, maar hulle klou verbete aan wat hulle 'geleen' het, hoofsaaklik omdat hulle self soos die res van die mensdom deur die 'misbruiker', blootgestel en onderwerp word aan 'n intense propaganda om hulle 'apart' te verklaar en te hou van die res van die wêreld...
Na aanleiding van die baie relevante en toepaslike artikel van Lentelus: "David en Jonathan" sal ek my volgende aflewering 'n 'vorentoe bring' een maak en ietwat uitbrei oor die karakter van die Israeliete wat in die Ou Testamentiese verhale mis gelees of 'toegesmeer' word deur 'teks gimnastiek', of heiligmaking van dit wat eintlik verwerplik is...
22nd January 2010, 07:43 #5
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor - V
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – V
In hierdie aflewering wil ek bietjie oorgaan tot 'n bespreking van sekere aspekte in die verhale wat in die Ou Testament vervat is. Die verhale in die Ou Testament is uiters aktueel tot die draad in die artikels en tot die boodskap in die opskrif. Dit is aktueel, omdat daar uit die verhale van die Ou Testament 'n bepaling gemaak kan word van die moraliteit en waardes agter Koning Dawid se mense oftewel, God se 'uitverkorenes' Ek wil dit net vir die leser baie duidelik maak, dat enige verwysing wat ek hierin na 'God' maak, in kontéks tot die 'Israelitiese begrip' in die verhale is en nie as minagtend of Godslasterlik teenoor God die Skepper of die Godheid self nie. Ek is perse van die opinie dat God die Skepper, en die God van die Jode, nié dieselfde God kan wees nie – my artikel behoort dit baie duidelik uit te lig waarom ek so dink...
Daar word aanspraak daarop gemaak dat die Ou Testament die literêre fondasie van die geskiedenis van die wêreld, en meer spesifiek, van die Israeliete is. Dat dit Gód se geskiedenis is. Die verhaal van die 'God van Liefde' se voorkeur vir 'n spesifieke nasie. Die inkorporasie van 'n spesifieke mensdom in die 'Enige God' se totale raadsplan. Daarom is dit seer sekerlik nie onregverdig om te verwag dat die mense wat God uitverkies het, en die 'pad' na sy raadsplan; dit moet tipeer wat die 'God van liefde' voorstaan. God, en die karakters van die Bybel, moet tog as 'rol modelle' kan dien, gegewe hul posisies uit die woord. Dit is seker nie te veel gevra nie? Die Ou Testament egter, lees soos 'n vulgêre goedkoop sepie – die "Jerry Springer Show" van antikiteit – 'n verhaal slegs goed genoeg vir iemand met verwronge waardes. So word die estetiese waardes, die ideale en potensiaal van die Ariese gees effektief beskadig en mislei deur die Bybelse heiliging van diefstal, moord, volksmoord, kannibalisme, owerspel, verkragting, bloedskande, bedrog, die offer van kinders, lafhartigheid en noem dit maar op... Al hierdie, omdat die Enige God 'baie onlangs' besluit het dat Hy die nomadiese bokboere van Palestina, sy eksklusiewe lieflinge gaan maak – of so word daar aan ons voorgehou. Geslag na geslag Ariese siele is as gevolg hiervan, van hul geestelike wortels vervreem.
Nodeloos dat ek moet verwys daarna dat ons as Christen van Europese afkoms, hierdie boek as sulks aanvaar en voorskryf. Taktiese verheerliking van sekere gedeeltes van die Ou Testament het ons aandag weggeneem van die skokkende werklikhede wat die karakter en doelstellings van die Joodse masker ontbloot. Ons geestelike objektiwiteit word verdoof - statistieke toon dat ongeveer 50% van die Amerikaanse kieserskorps die Ou Testament letterlik opneem en Amerika is die leidende Christenland.
Van die edelste mense wat hierdie aarde betree het soos Bruno, Spinoza, Thomas Paine en Ingersoll is deur die Christinne swartgesmeer, vervloek en doodgemaak terwyl die Bybelse gode, helde, patriarge, profete en priesters die hoogste moontlike verheerliking verkry. Kom ons kyk so bietjie na 'n paar verheerlikte karakters en hul dinge.
Kannibalisme en die Offer van Kinders:
Die Israeliete het hulle kinders nie net goedsmoeds as offerande keelaf gesny nie, maar hulle sommer te ete gehad as die hongerpyne knaag. Met die beleg van Samaria deur die koning van Sirië was die Israeliete effektief afgesny van hul voedsel voorraad. Op 'n dag het die Siriese koning sy rondtes om die stad gedoen en toe gehoor hoe twee Israelse vroue binne die mure rusie het oor 'n kind wat geëet moet word: "...Verder sê die koning vir haar: wat is dit met jou? En sy antwoord: Hierdie vrou het vir my gesê gee jou seun dat ons hom vandag eet; dan kan ons môre my seun eet. So het ons dan my seun gekook en hom geëet; maar toe ek die volgende dag vir haar sê: gee jou seun dat ons hom eet – het sy haar seun weggesteek. En toe die koning die woorde hoor het hy sy kleure geskeur..." II Konings 6:28,29. Hierdie verwerplike optrede is nie net uit die nood van honger gedoen nie, dit is ook deur die Israeliete se liefdevolle God oor hulle gebring: "...sal Ek my in grimmigheid teen julle versit en Ek sal julle ook sewevoudig tugtig weens julle sondes. En julle sal die vlees van julle seuns eet en die vlees van julle dogters sal julle eet..." Levitikus 26: 28,29. In Deuteronomium kan daar ook gelees word dat God na bewering praat daarvan dat die Israeliete nie eens die 'vlees van hul kinders' met andere sal 'deel' nie. Dan is hulle nog suinig met die gekkokte kinders ook. Dat daar aan die kinders geëet is, word verder gesubstantiveer deur 'n program oor Kannibalisme op Discovery kanaal waar opgrawings om Jerusalem volgens die samestelling en aard van die kinder beendere wat gevind is, aandui dat die kinders wie se beendere gevind is, geëet is.
Die Ou Testament het gevalle waar prominente Israelse figure van die Bybel gunste van God afvra en dan belowe dat hulle hul eerste kind wat hul tegemoet kom vir God sal offer indien die guns toegestaan word. Wat ons 'forseer' word om te glo is dat God eintlik sulke brutaliteit toelaat en goedkeur. In Rigters 11: 30-40 het ons die bekende verhaal van Jefta: "...En toe Jefta in Mispa by sy huis kom gaan sy dogter juis uit hom tegemoet met tamboeryne en koordanse..." Ons lees dat sy Jefta se enigste kind was. Sy het haar vir twee maande moes gaan voorberei vir die slagting en sy is inderdaad geoffer... Vir haar liefde vir haar pa is sy na twee pynlike maande se voorbereiding vir haar 'heilige' dood as offer vir die God van liefde keelaf gesny! Wat vir my hier belangrik is, is dat God vir twee maande in afwagting gesit en wag het dat 'n gebroke vader sy liefling dogter moet doodmaak...en dit is gedoen soos die les in moraliteit dan vir ons voorhou!
Wat my verstand verder te bowe gaan, is dat ons Ariese Christinne so gebreinspoel is dat ons nie die werklike siek paradoks besef nie. Ons besef nie dat die God van Liefde, wat later Jesus in die vlees geword het daardie tyd in die hemel gesit het en hierdie slagting toegelaat het, maar minder as twee duisend jaar later na die aarde kom en die volgende woorde uitspreek: "...Laat die kindertjies na my toe kom en verhinder hulle nie, want aan sulkes behoort die koninkryk van God...En hy het sy arms om hulle geslaan, sy hande op hulle gelê en hulle geseën" Markus 10:13-16. Dit is inderdaad 'n onheilige paradoks want die drie eenheid maak Jesus en God een en die Bybel sê dan duidelik: "...Jesus Christus is gister en vandag dieselfde en tot in ewigheid" Hebreërs 13:8. Dit impliseer onomwonde dat Jesus wat die kindertjies geseën het vantevore in die hemel gesit het en toegelaat het dat Jefta en andere hul kinders offer!
Juda – Vader van die Primêre Stam:
Die stam van Juda speel 'n primêre rol in die Ou Testament en veral in die 'bloedlyn van Jesus' ten spyte van die Maagdelike Geboorte - maar dit nou daar gelaat. Die regse Israeliete stry self onder mekaar wie eintlik uit Juda stam, want Juda is die eksklusiewe liefling stam. Van Pastoor Dan Gayman in Amerika, tot die verskillende groeperinge onder die regses in Suid Afrika wil almal so graag Juda wees. Kom ons kyk bietjie na Juda die stamvader van Dawid et al.
Nadat Juda se skoondogter Tamara, die derde agtereenvolgende keer 'n weduwee word voordat sy enige kinders kon baar by drie van Juda se seuns, besluit sy om terug te keer na die land waar sy vandaan gekom het. Juda besluit om die gebied te besoek en Tamara kom daarvan te hore. Sy trek haar toe soos 'n hoer aan en gaan sit langs die pad waar haar skoonpa moet verbygaan. Ou Juda sien die vrou langs die pad as hoer en wou by haar 'ingaan' – nie om tee te drink nie, 'ingaan' in Israel, het om 'seks te hê' beteken. Daar is baie 'inganery' in die Ou Testament... Maar, Juda moes 'n 'ingaan fooi' van een bok betaal, en belowe dat hy die bok vir Tamar later sou stuur. Hy gee toe sy seëlring en staf, op Tamar se versoek, as pand totdat die bok afgelewer word. Hy 'gaan toe by haar in' en sy word daarvan swanger. Uit hierdie is Perez gebore en verder Dawid en nog verder Josef Jesus se vader... Wat ek egter sukkel om te begryp is hoe Juda 'n gesprek in onderhandeling met Tamara voer, dan seksueel met haar verkeer sonder om agter te kom dit is sy skoondogter wat hy lank geken het... te dik vir 'n daler, of dalk was dit net woerts warts! Ek wonder steeds of 'n Christen Prokureur die edel patriarg van die uitverkore stam suksesvol sou kon verdedig in 'n hof waar die 'Ariese' Romeins Hollandse Wette geldig is!
Dawid die Slingervel Held
"'n Man na die hart van God" In my boeke vulgêre grootprater, 'n man wat 'n tipe taal teenoor 'n vrou besig, wat as ek dit sou aanhaal ek daarvoor aangekla kan word, bedrieër, iemand met die begeerte om vreemde troepe teen sy eie mense te lei, dief en rower, plunderaar, leuenaar wat allerhande valshede geuiter het om homself teen vervolging te verskans, mense slagter wat duisende mans vroue en kinders gemartel het deur hulle deur brandende steenoonde te jaag, 'n poligamis en rugsteker wat op sy sterfbed gelas dat die twee getroue ou mans, die een, wat die meeste tot sy koninkryk bygedra het, en die nader wie hy belowe het hy sou beskerm; gedood moet word. Die klipgooier in 'n swaardgeveg!
Die psalmdigter vind die Ariese vrou van Uria die Indo Europese Hetiet onweerstaanbaar toe hy haar sien bad. Hy beveel dat sy na sy kamer gebring word en word later met die gevolglike swangerskap konfronteer. Net soos wat hy die swaardgeveg met Goliat omseil het, probeer hy die verantwoordelikheid van sy owerspel omseil, en probeer dit bewerkstellig dat Uria by sy vrou gaan slaap en die swangerskap so regverdig kan word. Uria, getrou aan krygers etiek weier om teen die dissiplinêre gebruik in oorlog tyd, na sy vrou te gaan en slaap selfs voor Dawid se deur. Dawid se desperate pogings is nie suksesvol nie en uiteindelik kry die Joodse owerspel uitkoms oor Ariese lojaliteit, en volgens 'Ou Testamentiese etiek', word Uria op so 'n wyse in die voorste linies geplaas dat dit onvermydelik moet wees dat hy sterf... en walla, Dawid het 'n legitieme vrou!
In I Samuel 25 kan daar verder gelees word hoe Dawid en Abigail saamgesweer het teen Abigail se man en hoe Dawid ook op hierdie manier nog 'n vrou bekom. Daar kan argumenteer word dat Dawid in sekere gevalle gestraf was vir sy lus, maar die feit bly staan hy wou nie leer nie. Die wonderlike koning raak selfs dronk en dans naak in die straat rond. Ek dink as Prins Charles dit sou waag is hy sy koningskap kwyt. Maar Dawid het gestand gehou by sy seksuele verspotheid...tot op sy sterfbed het die owerspelige 'psalmdigter' 'n jong maagd gesoek om in sy skoot te kom lê... I Konings I. Seker 'n Israelse manier van 'waardig sterf'. Of is dit ongeoorloof dat ek so skryf oor heiligheid.
Maar Dawid was nie die uitsondering nie, sy kinders het in hul vader se voetspore gevolg. Die Woestyn Appeltjies het nie ver van die Dawid Boom af geval nie.
Amnion Aartjie na sy Vaartjie – Suster Verkragter
Amnion seun van Dawid en ...Juda, raak baie lus vir sy eie pragtige suster, blykbaar ook 'n Tamar. Hy was so lus, volgens die Bybel, dat hy eintlik siek geword het. Sommige vertalings beweer dat hy 'gemaak het of hy siek is' - ek dink dit sou eerder waar wees, gegewe sy afkoms en herkoms, en natuurlik die voorbeelde van sy pa. Nie te min hy beplan uit sy siekbed om sy suster tussen die lakens te kry en vra sy pa Dawid om vir Tamar opdrag te gee om vir hom, Amnion, koekies te bak daar waar hy siek in die bed lê. Dawid, die man wat met God wandel, 'n liefling van God, stuur sy eie dogter onkundig na die belustige kloue van sy eie seun. Die onskuldige maagdelike Tamar word nog deur haar vader, nog deur God, beskerm, en gaan bak onskuldig vir haar broer koekies. Amnion het haar probeer oorhaal tot gemeenskap, en toe sy weier, en hom smeek, toe verkrag hy haar: "...Maar hy wou nie na haar luister nie en het haar oorweldig en het haar onteer en gemeenskap met haar gehad" II Sameul 13:13
Die nié so Wyse Salomo
Van Salomo het God self gesê: "...Ek gee jou 'n wyse en verstandige hart, sodat een soos jy vóór jou nie gewees het nie en soos jy ná jou nie sal opstaan nie..." Hierdie is baie kragtige en veelseggende woorde veral komende van God die Almagtige, teenoor 'n sterflike mens. Hierdie woorde laat alle mense met alle kennis agterweë – daar kan nooit weer so iemand wees nie. Om oorspronklik hierdie mag te bekom versoek Salomo hoeka vereers dat hy veral wys wil wees met die 'hantering van die Israeliete': "...Gee dus aan U kneg 'n opmerksame hart om reg te spreek oor U volk, om tussen goed en kwaad te onderskei, want wie sal hierdie talryke volk van U kan regeer?" Hierdie alreeds 'wyse' versoek het God so beïndruk, dat hy in hierdie sin vir Salomo ekstra gee...
Maar paradoksaal, nadat God hom die wysste van die wyses gemaak het met veral die vooropstelling dat hy sy wysheid sal gebruik om die volk Israel te lei, gebeur presies die teenoorgestelde. God se doel met die Israeliete, die verbond en beloftes, ly ernstige skipbreuk omdat die wyse Salomo se onwyse optrede die oorsaak word dat die Israelse koningskap in twee skeur. Weereens is daar die seksuele streek wat deur die bloedlyn loop want Salomo se beheptheid met "vreemde vroue", en spesifiek die wat God hom verbied het, is die oorsaak van die opbreek van die Israeliete. Hulle sê mos, jou koerasie plaas jou brein in jou broek – Salomo se Godgegewe 'wysheid' kon nie sy anatomie inperk nie.
Ek sal nie verkeerd wees om twee naamsveranderinge hier voor te stel nie: Salomo de Klerk en FW Salomo – hulle het iets in gemeen – veelwywery en die uitverkoop van hul mense... Vir sy wellus word Salomo histories aanvaar as die wysste man ooit, en de Klerk het die Nobel Prys vir Vrede gekry saam 'n Nubiër.
Enige iemand wat die Germaanse Edda's gelees het, die Havamal, Friedrich Nietzsche se filosofie en sy "Zarathustra", die werke van verskeie ander filosowe, Die Rubayat van Omar Kayim, selfs ons eie Langehoven se spreuke sal besef dat Salomo se beweerde werke hoegenaamd nie so ongeëwenaard is nie.
Abram die Oorspronklike Voorbeeld en Stamvader
As ons na die voorbeeld van die hoof patriarg van die Israeliete kyk bly daar min twyfel oor waar al die verwerplike streke vandaan kom.
God besluit om Abram se gehoorsaamheid te toets en vra hom om sy seun te offer. Abram gehoorsaam en op die heel laaste oomblik skenk God 'n bok. Lekker edele voorbeeld van gehoorsaamheid aan iemand wat later Jesus sou word. Tussen die God van die Jode en Abram het 'n arme kind die ergste moontlike trauma moes deurmaak... Kinder mishandeling in die Ariese Romeins Hollandse beskouing.
In Levitikus praat God skynbaar direk met Moses en beklemtoon: "...Die skaamte van jou suster, die dogter van jou vader of die dogter van jou moeder, in die huis of buitekant gebore mag jy nie ontbloot nie..." Maar van die begin het God se lieflinge presies dit gedoen... Abram het sy eie suster Sarai vir vrou geneem. Toe Abram in die land van die Farao kom het hy bang geword indien die Farao in Sarai sou belangstel en het nie erken dat Sarai sy vrou is nie. Hy stoot sy vrou voor eerder as om haar eer te beskerm. Die lafhartige tendens om ridderlikheid te omseil deur jou geliefdes voor te stoot kom duidelik na vore. Abram gee voor dat Sarai sy suster is, wat sy nie was nie maar ook is. Hy offer Sarai eintlik aan die Farao: "...En hy het goed gedoen aan Abram om haar ontwil, sodat hy kleinvee en beeste en esels, slawe en slavinne, eselinne, en kamele in besit gekry het" Ou Abram verhandel sy vrou. Toe die Farao egter uitvind dat Sarai Abram se vrou is was hy geskok en het haar teruggegee. Abram het op die koop toe al die geskenke van die Farao en daar trek Israel se 'Bonnie and Clyde' opsoek na die volgende slagoffer.
Intussen verander Sarai se naam na Sarah net soos wat haar 'man en broer' se naam van Abram na Abraham verander. In die omgewing van Gerar kry hulle die volgende slagoffer en vang vir Koning Abimeleg met die selfde man – vrou – suster bedrog wat hulle die Farao mee gevang het. Hierdie keer egter kom Abimeleg nie so lig van die storie af nie en word hy en sy hele nasie en familie deur God gestraf omdat hy dit 'onkundig' gewaag het om Abraham se 'suster' in ontvangs te neem. Ek dink Abimeleg moes baie desperaat gewees het omdat Sarah op daardie stadium 90 jaar oud was. 'n Jong mooi Jodin is skaars, laat alleen 'n oue!
Isak die Na-aper
Kom ons maak dit sommer kort en kragtig. Isak, Abraham se seun volg in sy pa se voetspore. Hy gaan na die selfde land waar die selfde Koning Abimeleg steeds is en vang vir Abimeleg met presies die selfde bedrog as sy pa, hierdie keer met sy vrou Rebekka. Ek probeer nou nog uitwerk hoe ou Abimeleg na die vorige strawwe vir dieselfde slenter, deur die selfde mense kon val.
Lot die Regverdige
Om een of nader duistere rede het Lot besluit om hom te gaan vestig in die bose Sodom en Gamorra. God stuur twee engele om Lot te besoek en die homoseksuele mans in die stad wil die twee 'reuse' bietjie beken. Lot smeek die manne om die engele te los, maar hulle dring aan... Toe kom die Jood weer na vore en Lot offer sy twee dogters wat maagde is vir die mans – watter pa sal dit doen! Hulle aanvaar nie die uitgelewerde dogters nie en God tref hulle met blindheid. Lot en sy familie kry kans om te vlug, maar nie voordat God 'n verdoemende voorwaarde neerlê: Niemand mag met die vlug omkyk nie. Lot se arme vrou se nuuskierigheid oorval haar en toe sy slegs omkyk verander sy in 'n soutpilaar – daardie omkyk is skynbaar 'n groter sonde as alles wat Dawid, Juda, Amnion et al aangevang het.
Wat kry Lot vir sy onberispelike optrede. Hy verloor nie net sy vrou nie, maar word deur sy twee dogters dronk gemaak en beide het seksuele gemeenskap met hul vader. Beide raak swanger en baar vir Lot wat tegelykertyd vader en oupa vir dieselfde kinders is - 'Israeli Hillbillies' Hierdie verhaal in die Ou Testament wys vir my dat die waardige uitverkorenes hul eie belange voor die van hul kinders plaas. Toe die twee vroue honger raak eet hulle hul seuns in plaas daarvan om hulself te offer. Toe Jefta bang was vir die Amelekiete, toe veg hy nie soos 'n man nie, hy onderhandel sy kind se lewe met God vir 'n oorwinning. Toe Lot deur die belustige homoseksuele mans konfronteer word offer hy nie homself nie, maar stoot sy twee dogters voor... Wat ek egter sukkel om te verstaan is: Indien iemand so dronk is dat hy nie eens sy eie dogters eien nie, hoe kry hy dit reg om suksesvolle seks te hê?
Maar nog is het einde niet. In Rigters 19 gebeur presies die selfde ding met 'n onbekende Levitiese priester wat met sy houvrou in Gibea oornag het by 'n gasvrye ou man. Slegte manne het gekom, die huis omsingel en wou die Leviet sodomiseer. Die gasheer het hulle gesmeek om dit nie te doen nie en die twee Joodse here in die huis stoot toe die vroue voor, die Leviet se houvrou en die gasheer se dogter wat 'n maagd was ..."onteer hulle dan en maak met hulle wat goed is in julle oë" Die arme houvrou is uiteindelik aan die manne oorhandig en hulle het haar verkrag – die hele nag lank – en die volgende dag het die arme vrou voor die drumpel van die deur kom neerval. Haar ridderlike man het haar toe in stukke gesny nadat hy haar lewelose liggaam oor die esel drapeer het...Rigters 19:23...
"The story of the Levite's concubine is so simular to that of Lot, one cant help wondering whether a fragment of manuscript became accidently misplaced in some long-forgotten scriptorium: an illustration of the erratic provenance of sacred texts" –– 'bont bolmakiesie met heilige dade' sal ek graag byvoeg tot Richard Dawkins se aanmerking!
Hierdie is enkele uittreksels tussen 'n magdom soortgelyke gebeure wat die hele Ou Testament deurspek. Hoe kan enige mens hierdie tipe verhale aan die God koppel wat ons so graag sou wou voorhou die inisieerder en onderhouer daarvan is. Hoe kan mens sukkel om te onderskei tussen 'n wrede moordlustige berg God van primitiewe nomadiese struikrowers, en die ware Skepper van die Heelal die Een wat almal Hemelse Vader noem?
Ek distansieer myself onomwonde van hierdie klas moraliteit wat as goddelikheid voorgehou word. Ek skud dit van my af soos 'n hond water afskud. Ek wil daarmee niks te doen hê nie. Ek sien in die natuur 'n geykte en gebalanseerde riglyn in die bloudruk van God se wil waarop 'n gesonde en lewegewende moraliteit gebou kan word. My God laat die Son opkom, my God het nie 'n 'familie' nie, en as Hy een gehad het sou hulle onberispelik gewees het soos die natuur – deur die bank! My God sou om mee te begin, nooit Palestina bo Europa gekies het nie, my God het smaak soos dit in sy asemrowende skepping weerspieël word.
31st January 2010, 13:06 #6
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor - VI
As ek as onafhanklike gees bevraagteken waarom die 'God van liefde' die Woestyn van Palestina, en volgens duidelike geskrifte, 'n nasie soos die Israeliete kies, en ek sekere flagrante geskiedkundige leuens met betrekking daarop uitlig; en dít kom neer op anti Semitisme; dan is dit 'n gegewe dat die waarheid, anti Semitisme is, en die waarheid is 'anti leuen'. Indien dit wat in my voorafgaande artikels "onwaarhede" en "halwe waarhede" is, soos een Woester ook beweer, sal ek verheug dog baie verbaas wees indien die 'hele' waarheid dan met die selfde oortuiging as die aantyging, vir beredenering voorgelê word.
Op 24 Maart 1933 verklaar die 'Daily Express' van London. "Judea Declares War on Germany – Jews of All the World Unite – Boycot of German Goods – Mass Demonstrations" Die artikel beskryf die komende "heilige oorlog" wat teen Duitsland ontketen word en versoek alle Jode oral om Duitse goedere te boikot en oral massa demonstrasies te hou. Dit nog lank voordat Duitsland enige amptelike boikotte teen die Jode ingebring het. Op 27 Maart 1933 is 'n massa demonstrasie by Madison Square Garden in New York Amerika gehou, waar die wêreld Jodedom en die nie Joodse wêreld versoek is om Duitsland te boikot. Die Joodse koerant Natscha Retsch verklaar: "The war against Germany will be waged by all Jewish communities, conferences, congresses...by every individual Jew. Thereby the war against Germany will ideologically enliven and promote our interests, which require that the German be wholly destroyed. The danger for us Jews lies in the whole German people, in Germany as a whole as well as individually. It must be rendered harmless for all time... In this war we Jews havt to partisipate, and this with all the strenth and might we have at our disposal. Hierdeur het die Jodedom die eerste groot amptelike 'hou' gegooi na die Duitse volk. Op daardie kritieke stadium was Duitsland se ekonomie die enkel grootste krisis wat (die man oor wie ek verbied is om op Woes te skryf) in die oë gestaar het. Drie Miljoen Duitsers was op welsyns bystand en 6 miljoen was werkloos. Hiper inflasie het die algehele ekonomie vernietig. Hulle wou Duitsland as 'n politieke, sosiale, en ekonomiese entiteit vernietig. Duitsland was nog besig om reparasie boetes te betaal wat op hulle neergelê is na die eerste wêreld oorlog en hierdie boikotte kon hulle sink, en verhoed dat hulle 'n weermag op die been kon bring. Maar, die hele Christen wêreld het agter die vaandeldraers van hulle geloof gestaan, want op 7 Augustus 1933 verklaar die Joodse President van die 'World Jewish Economic Foundation' in 'The New York Times':
6th February 2010, 12:47 #7
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor - VII
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – VI1
8th February 2010, 12:40 #8
Hallo ou Man en Stefanus,
Baie dankie vir die "updates" van Waldor. Ek was so rukkie gestrand en buite aksie sonder my rekenaar en het lanklaas kon inlog en lees, maar die wag was die moeite werd!!!! Ek kan nie wag om al die nuwe nuus en artikels met almal se menings te lees nie.