Arthur Seyss-Inquart - Volke, nasies, gebeure - 2021
Arthur Seyss-Inquart was 'n senior amptenaar van die Nazi-party wat as Rykskommissaris tydens die Tweede Wêreldoorlog beheer oor Nederland gehad het. Seyss-Inquart het tot die einde van die oorlog lojaal teenoor Adolf Hitler gebly. Hy is in hegtenis geneem as oorlogsmisdadiger, in Nürnberg verhoor, skuldig bevind en ter dood veroordeel.
Seyss-Inquart is op 22 Julie geborend 1892 in Stannern, wat toe deel was van Bohemia in die Oostenryk-Hongaarse Ryk. In 1907 verhuis die gesin na Wene waar Seyss-Inquart regte aan die Universiteit van Wene studeer.
Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het hy in die Oostenrykse leër diens gedoen as '' Emperor's Rifleman '' (Kaiserjäger). Hy het in Rusland, Italië en Roemenië geveg en was by verskeie geleenthede versier vir dapperheid. Seyss-Inquart is in 1917 ernstig gewond en terwyl hy van sy beserings herstel het, het hy sy regsgraad voltooi.
Na die oorlog het Seyss-Inquart 'n advokaat geword en sy eie praktyk in 1921. Hy het geglo dat die beste belange van Oostenryk in 'n unie met Duitsland - die 'Anschluss' - lê. Hy is deur die idees van die 'Vaderlandfront' ingeneem, maar Seyss-Inquart het ook die oortuiging ontwikkel dat die enigste manier om 'n groter Oostenryk te bereik, sou wees as die Nazi-party die mag in Duitsland en daarna in Oostenryk verkry. Terwyl hy nie by die Oostenrykse Nazi-party aangesluit het nie, het Seyss-Inquart 'n voorman vir die aktiwiteite van die party geword.
As hy nie by die Oostenrykse Nazi-party aangesluit het nie, het Seyss-Inquart eintlik baat gevind, aangesien dit hom 'n mate van respek gegee het met diegene in die regering in Wene. Vir die hoof van die regering van Oostenryk, kanselier Kurt von Schuschnigg, was Seyss-Inquart 'n eerbiedige kerkganger saam met wie Schuschnigg gemeen het hy kan sake doen al was hy aan die teenoorgestelde kant van die politieke spektrum. In 1937 benoem Schuschnigg Seyss-Inquart tot 'n staatsraadslid (Staatsrat) in 'n poging om beter kommunikasie tussen die regering en die Oostenrykse Nazi-party te ontwikkel.
Hitler het nog nooit sy geloof dat Duitsland en Oostenryk verenig moet word, verberg nie. In 1938 verhoog hy die druk op Schuschnigg en in 'n verhitte vergadering op 12 Februarieste In 1938 het hy die Oostenrykse kanselier effektief geboelie om die verbod op die Oostenrykse Nazi-party op te hef, 'n amnestie aan die Oostenrykse Nazi's in die gevangenis te gee en Seyss-Inquart as Minister van Binnelandse Sake aangestel.
Op 11 Maartste In 1938, uit vrees vir 'n Duitse inval oor Oostenryk se beplande plebiscite oor onafhanklikheid, het Schuschnigg bedank as kanselier. Die Oostenrykse president, Wilhelm Miklas, het Seyss-Inquart uitgenooi om kanselier te word en hy het aanvaar. Dit was in hierdie hoedanigheid dat Seyss-Inquart op 12 Maart toesig gehou het oor die Duitse besetting van Oostenrykste 1938. Seyss-Inquart het Oostenryk formeel aan Hitler se beheer oorgegee wat Oostenryk in die Derde Ryk opgeneem het as die provinsie Ostmark. Seyss-Inquart het op 13 Maart by die Nazi-party aangesluitste en aangekondig dat die Verdrag van St. Germain nie meer geldigheid het nie.
Tot 30 Aprilste 1939 dien Seyss-Inquart as Goewerneur-goewerneur van Oostenryk. In Mei 1939, nou met die eregrade van SS Gruppenfűhrer, word hy 'n minister sonder portefeulje in die kabinet van Hitler.
Sy rol het sterk verander na die inval in Pole in September 1939. Die spoed en sukses van Blitzkrieg het almal verbaas en binne ses weke het Pole oorgegee. Hitler het die algemene regering van Pole met Hans Frank as goewerneur-generaal opgerig. Seyss-Inquart was Frank se adjunk. Bewys is later tydens sy verhoor bewys dat Seyss-Inquart in hierdie hoedanigheid betrokke was by die beweging van Poolse Jode na die ghetto's en in die veldtog teen Poolse versetbewegings.
In die lente van 1940 is Blitzkrieg op Wes-Europa losgelaat met verwoestende gevolge. Nederland, Denemarke, Noorweë, België, Luxemburg en Frankryk het almal binne ses weke oorgegee. Seyss-Inquart het Rykskommissaris vir die besette Nederland geword wat direk aan Hitler geantwoord is. Die posisie het hom enorme mag in Nederland verleen, aangesien een van sy belangrikste verklaarde take was om die belange van die Ryk te verseker. In 1941 verbied Seyss-Inquart alle politieke partye behalwe die NSB. Hy het ook die oprigting van die 'Landwacht' van die NSB toegelaat - 'n paramilitêre organisasie wat gebruik is as deel van die polisiemag wat die publiek 'in orde' gehou het.
Die Nederlandse Weerstand was nie net aktief nie, maar ook suksesvol - veral in die beweging van vlieëniers van die Bomber Command wat oor Nederland uitgestorm het. Seyss-Inquart het die werk van die Gestapo aktief ondersteun om mans en vrouens op te soek. Daar kan aangevoer word dat hy geen keuse in die saak het nie, wat moeilik is om te ontken, maar daar kan min twyfel bestaan ​​dat sy steun aan die geheime polisie in Nederland met groot entoesiasme gedoen is, in teenstelling met die plig. Daar is tydens sy verhoor gesê dat Seyss-Inquart ingestem het tot die teregstelling van ten minste 800 Nederlandse burgers, waaronder die teregstelling van 117 mense in 'n weerwraak vir die moord op Hanns Rauter, leier van die SS en die polisie.
Die gewelddadige afronding van die Jode van Nederland is net so effektief in Nederland as elders in die Nazi-besette Europa uitgevoer. Weereens het Seyss-Inquart niks gedoen om dit te belemmer nie en dit kan amper seker wees dat hy gedoen het wat gedoen moes word om die 'round-up' 'n sukses te maak. Terwyl hy aan die hoof was van die burgerlike administrasie van die Besette Nederland, sou hy saam met die SS en die weermag gewerk het om toe te sien dat die 'Joodse vergaderingkamp' op Westerbork op 'n ordelike wyse bestuur word. Ongeveer 140.000 Nederlandse Jode was geregistreer en 'n Joodse ghetto is in Amsterdam gevestig. Die eerste beweging van Nederlandse Jode na Buchenwald het in Februarie 194 begin. Later is baie direk na Auschwitz-Birkenau gestuur. Aan die einde van die oorlog word beraam dat 110.000 Nederlandse Jode vermoor is.
Meer as 500,000 Nederlandse burgers is gemaak om met geweld vir die Nazi's te werk; 250,000 van hierdie mense is in Duitsland laat werk. 'N Deel van die oorspronklike verantwoordelikhede van Seyss-Inquart was om te verseker dat alles wat vir die Derde Ryk gedoen moes word, gedoen word, en dit sluit' ekonomiese samewerking 'tussen Nederland en Nazi-Duitsland in.
Na die sukses van D-Day, die ineenstorting van die Duitse leër in Bretagne en Normandië, en die bevryding van Parys, het 'n groot Geallieerde mag ooswaarts getrek. Alhoewel die Arnhem-operasie (''n brug te ver') misluk het, was dit slegs 'n kwessie van tyd voordat Nederland bevry is. Hitler het beveel dat alles wat die Geallieerdes van waarde kan wees vernietig word toe hulle na Berlyn gevorder het. Seyss-Inquart het egter min waarde hieraan gesien, en hoewel sommige dokke en hawens vernietig is, is 'n groot deel van die infrastruktuur ongeskonde gelaat. Seyss-Inquart het ook ingestem dat die geallieerdes die lugtoestande wat broodnodige voedselvoorrade aan burgerlikes in Noordwes-Nederland laat val, laat val. Ondanks wat daar gebeur het Seyss-Inquart geweier om Nederland aan die Geallieerdes oor te gee. Na 'n ontmoeting met Admiraal Karl Dőnitz, die nuwe leier van Nazi-Duitsland na Hitler se selfmoord, is Seyss-Inquart in Hamburg gearresteer. Voor sy dood het Hitler Seyss-Inquart aangestel as die nuwe Minister van Buitelandse Sake.
Seyss-Inquart is aangekla van sameswering om misdade teen vrede te pleeg, beplanning, inisiëring en oorlogvoering, oorlogsmisdade en misdade teen die mensdom - veral in die uitskakeling van Jode en die skiet van gyselaars. Hy is in Neurenberg verhoor.
In sy finale verklaring aan die beoordelaars het Seyss-Inquart erkenning gegee aan die "vreesaanjaende buitensporigheid" van die Nazi-regime regoor die besette Europa. Hy het aan die beoordelaars gesê dat hy verantwoordelikheid moet neem vir wat hy gedoen het. Seyss-Inquart is skuldig bevind op die aanklagte wat teen hom gebring is, met die uitsondering van sameswering en ter dood veroordeel.