12 lesse geleer om 'n kort dokumentêr te skryf - Interessant
12 lesse geleer om 'n kort dokumentêr te skryf
Rich Stupart, wat terugkeer van vyf stowwerige dae wat 'n lae-begrotingsdokumentêr in die geheel-wit Afrikaner-enklawe van Orania in die Noord-Kaap van Suid-Afrika maak, en hy deel lesse wat geleer is vir toekomstige rolprentvervaardigings.
1. Gee misleidings oor om nie u onderwerp (e) te ontwrig nie.
Vier mense het in die piepklein kombuis vasgedruk en probeer om uit mekaar se weg te bly. Auntie Francis se parakeet gil oor die hele klank, en ek kan nie ophou met nadenke oor maniere om dit dood te maak nie.
Daar aangekom het ek misleidings gehad om mense daagliks rond te hou. 'N Onsigbare kamera wat die lewe vang terwyl dit van die lens af geleef word. Net ek. En iemand wat close-upklanke doen met die eksterne mikrofoon. En nog een op 'n tweede kamera. Estelle vertaal ons vrae en Francis se antwoorde.
Wat het ek gedink?
Dokumentêre videografie - veral hoe ingewikkelder jy probeer om tegnies te raak - is ontwrigtend. Miskien as u bereid was om twee weke, 'n maand of langer met minimale versnelling rond te hang, sal u miskien verdwyn in die agtergrondgeluid van mense se dae. Vir alles wat korter is, en alles met 'n span, sal u 'n voetspoor agterlaat in alle sosiale ruimtes waarin u film. Dit is iets om vroeg op te leer. Benodig u 'n skoot van iemand wat gegroet word en by die voordeur inkom? 'N Close-up van die bakker se rolspeld of 'n klimmer wat hul toerusting verstel? Wees bereid om sulke skote te vra. Mense is oor die algemeen baie bly om hul vaardighede te wys of 'n skuif te herhaal, en u sal baie beter opsies hê om later te redigeer deur te verleë te wees en aan onderwerpe te verduidelik wat u in gedagte het.
Dit wys daarop dat dit anders is as om mense te vra om dinge te gee wat hulle nie normaalweg sou doen nie, of op onnatuurlike maniere optree. Want dan hou dit op om 'n dokumentêr te wees, en verander dit in 'n soort kwasi-fiktiewe stuk.
2. Dink aan klank.
Tom sit die Rode-mikrofoon in sy mond en kou die skuimbedekking aan. Aaagh. Die geraas!
Klank is belangrik. Dit is jammer dat die aktiwiteit videografie genoem word. Klank-en-videografie sou baie nuttiger wees, hoewel dit 'n onelegante pos as titel by cocktailpartytjies is.
Die besef is ook dat die boordklank op enige toestel vreeslik is. U sal miskien nie besef hoe sleg die klank aan boord van u kamera is voordat u iets probeer soos 'n Rode-geweer-mikrofoon, 'n ordentlike lavalier of selfs 'n klankopnemer nie. Maar dan weet jy, en dit sal onmoontlik wees om terug te keer. Soos die tyd toe jy uiteindelik die aantrekkingskrag van regte bier, of ouer whiskies, begryp.
Kry dus 'n ordentlike mikrofoon, en hou dit dan veilig teen die wind. Daar is 'n apparaat daarvoor, 'n dooie kat genoem, en dit lyk soos 'n dooie kat. Daardie grys pluizige dinge wat professionele folkstok op hul mics.
Koptelefoon is uitmuntend om u belangrike tegniese inligting oor u klank te vertel. Soos of u dit aan het. (Dit het op die eerste dag gebeur.) Hulle kan ook 'n idee gee of u windgeraas kry, en of die volume te laag / te hoog / verdraai / vol geraas is van die bokke agter die onderwerp.
'N Gemiddelde videokwaliteit kan dikwels oorgaan as die klank goed is. Aaklige klank - ongeag hoe goed die beeldmateriaal is - is altyd aaklig.
3. Reël toegang, doen u navorsing en wees bereid om tyd te spandeer om alles te kry wat u benodig.
Hoekom Ja. Ons gaan die week bly.
Die doel van 'n dokumentêr is gewoonlik om onderrig te gee ander oor iets interessant. Nie om te onderrig nie jy. U moet die grondbeginsels van die onderwerp ken voordat u aankom, en u tyd gebruik om die video op te neem wat die grondbeginsels duidelik kan maak. Hoe meer u vooraf weet van die onderwerp wat u skiet, hoe meer waarskynlik is dit dat u die soorte vrae kan vra en die soorte toegang kan rangskik wat die interessantste beeldmateriaal sal lewer.
Voordat ons Orania besoek het, het ons geweet dat dit presies sou wees een 'n besige naweek in die volgende maand of twee, en ons het daarvoor gegaan. En vir die voorbereiding moet ons beeldmateriaal insluit van 'n gedenklesing ter ere van die argitek van apartheid, en 'n hoërskooldans. Die stad was ook besiger as wat dit anders sou gewees het, met meer interessante karakters. As ons net vir ons eie gemak 'n datum gekies het, sou ons dit alles gemis het.
4. Kies u span goed. U sal hulle liefhê of haat. Laat aande is 'n moet. Maar dit is ook lekker.
Ek kan nie asemhaal nie. Dit is 03:00 en ons het opgehou om vertellings op te neem omdat ons te hard lag.
Om vir 'n beperkte tyd op 'n vreemde plek te skiet, is harde werk. U moet die materiaal kry wat u benodig voordat u vertrek. U moet ook daaraan werk om alles bymekaar te sit in 'n rowwe verhaal, terwyl u nog tyd het om van rigting te verander, te besluit dat u nuwe skote benodig, of om spesifieke hoeke heeltemal prys te gee. Dit behels lang dae van kreatiewe denke en 'n intense tegniese fokus. Dit is uitputtend.
Soos met enige groepaktiwiteit met baie min slaap en baie werk, help dit om 'n span te kies wat die storm kan verweer. As dit 03:00 is en dinge moeilik is, moet jy kan lag en dit kan uitwerk, nie energie moet spandeer op teef en baklei nie. Spanspel is net so belangrik soos tegniese kundigheid. 'N Prima-donna in die laatnag lok moord en 'n vlak graf langs die pad op pad na môre verfilming.
5. Let op die detail. Klere en tyd van die dag, byvoorbeeld.
Brad se hemp begin stink. Op die oomblik is dit êrens op die skakel tussen vispasta en ammoniak. En ons sal hom waarskynlik môre moet vra om dit weer aan te trek. In die son. Die grootste deel van die middag.
Klerekas, blyk dit, is belangrik. Nie net om seker te maak dat jou hoofrol 'n paar geskikte drade dra vir die voorkoms op die kamera nie, maar ook om te verseker dat hulle nie hoef te rock nie dieselfde skets drade elke dag. Wat, as u vier of vyf dae skiet, spesifieke uitdagings vir higiëne en intergroepdinamika kan inhou.
Die probleem is natuurlik dat u karakters deurgaans dieselfde moet vertoon - selfs al is die foto's in werklikheid oor 'n aantal dae versprei. Daar is enkele uitsonderings hierop (soos karakters wat verander om te gaan swem, of om 'n dag duidelik te beëindig en byvoorbeeld na 'n nuwe een oor te skakel). Andersins is konsekwentheid belangrik. Die eenvoudigste benadering is waarskynlik om u akteurs aan te trek om iets soos jeans en 'n eenvoudige hemp aan te trek. Iets waar u meer as een stel kan hê om van dag tot dag tussen hulle te kan wissel.
Minder vanselfsprekend is hierdie konsekwentheid ook van toepassing op lig. Skiet jy 'n mengsel van skote in die oggend-, middag- en aandlig? As dit so is, let dan op hoe u dit rangskik, sodat u nie vreemde of onmoontlike oorgange het nie.
6. Onthou vulskote.
Klim jy in die motor? Tjek. Uit die motor klim?
U sal verbaas wees oor die aantal verskillende skote wat dit neem om 'n dokumentêr op te stel. Elke manier waarop u karakters doen, moet op een of ander manier voorgestel word. Klein dinge soos om te draai om 'n plek te verlaat, of in 'n motor te klim, sodat 'n daaropvolgende toneel van ry 'n bietjie minder onverwags lyk - al hierdie dinge het aparte snitte nodig. As iemand tydens 'n onderhoud die stad, 'n spesifieke kafee of 'n standbeeld van die stigter van apartheid beskryf, moet jy 'n video van hierdie dinge hê as jy jou kyker sal red uit die verveling om vir ewig na 'n pratende hoof te kyk.
Selfs as u nie alles gebruik nie, het u opsies nodig. Dink jy het 'n pragtige voorsprong in die motor? Probeer dit weer vanuit 'n ander hoek, of nader. U sal dalk vind dat 'n onverwagte skoot later baie beter sal pas, of dat u nie die briljante lae-hoekskoot kan gebruik om in die motor te klim nie, want die akteur het hul skoene êrens verander tussen die video van Maandag en vandag. Goddank, jy het nog een.
7. Storiebord! En wees buigsaam.
OK, so ons het vandag 135 gb beeldmateriaal, en 'n leë tydlyn. Ek dink ons ​​moes 'n bietjie beter beplan het.
Storyboarding is die kuns om te besluit vooraf die volgorde van gebeure, en die soorte skote wat die verloop van die verhaal sal kommunikeer. In ons geval moet ons begin met 'n inleiding oor waaroor die doccie gaan gaan - sodat die kamera miskien tot by die voorsprong van 'n stadsteken [Boom - Scene 1!] Kan pryk en dan na die motor [2!], die enjin begin of op een of ander manier [3!] uittrek en met die kamera gesels terwyl hy daar ry [4!].
Storyboarding beteken dat jy seker is dat jy al die materiaal het wat jy nodig het om die storie te vertel. Dat u al die opvulfoto's het (sien hierbo), moet u die gehoor saam met u verhaal teken en dit sinvol maak. Op 'n manier is dit redelik eenvoudig: as u weet watter storie u wil vertel, gaan sit en dink aan die soort tonele wat u nodig het om dit te vertel.
Die probleem met dokumentêre films is natuurlik dat die verhaal nie altyd voor die hand liggend is nie. Dit is maklik om te vestig as u vooraf navorsing gedoen het, maar wat dan? Wat as die eerste onderhoud u iets heeltemal onverwags gee, en dit nie meer eerlik is om die verhaal te vertel soos u aanvanklik voorgestel het nie?
Daarom moet storieborde 'n buigsame ding wees. Hou 'n plan en hou daarby as die verhaal dit uitdra. Maar as dit nie so is nie, wees bereid om te verander. Daar is niks verkeerd met die herformulering van u storiebord nie, maar doen dit terwyl u nog die opsie het om die nuwe materiaal te kry wat veranderde omstandighede vereis. Anders sal u tuis kom en besef dat u nuwe storielyn 'n duidelike weergawe van die rockversameling van 'n onderwerp benodig, en dat u nie een het nie.
8. Maak die beste van die oggende en aande. Gebruik smiddae vir binnenshuise onderhoude.
Die lig is dood, plat en stowwerig. Dit is tyd vir 'n binnenshuise onderhoud of 'n bier.
Soos met fotografie, is die goue periode wat die eerste en laaste uur van 'n dag beslaan, die beste om werklik pragtige materiaal op te neem. Middagure het gewoonlik vreeslike buiteligte, so as u binnenshuise onderhoude het, is u van plan om dit later in die oggend en namiddag te doen, sodat u vry kan wees om die mooiste lig te maak vir vuller en ander skote. Of - as jy wil - neem jou binnenshuise onderhoud na buite om voordeel te trek uit die goeie lig ver van die middagete af.
Daar is natuurlik uitskieters. Miskien het u tonele in die middaglig nodig om konsekwentheid te behou. Of miskien dra jy genoeg beligtingstoerusting om nie om te gee nie. Of miskien jy wil 'n uitgewaste skoot. Indien nie, skiet dan in die goue ure.
9. Bring 'n driepoot saam.
Jy is nie 'n speurder-sluipskutter nie. U is nie van klip gemaak nie.
Tensy jy skiet Blair Witchof bring 'n driepoot saam met 'n goeie rede om 'n 'handheld look' te wil hê. Rotstabiele skietery word onopgemerk, en dit is 'n goeie ding. As u nie 'n driepoot het nie, kyk of u die kamera op iets kan rus.
As u die kamera op 'n stoel, 'n enjinkap of 'n kassie opneem, sal dit wonderlik wees in 'n knippie om die beeldmateriaal te stabiliseer, maar daar is regtig geen verskoning om 'n driepoot nie saam te bring nie.
10. Probeer DSLR's en verskeie hoeke indien moontlik.
Katherine werk aan die hoofkamera, terwyl Tom agter die oor van die onderhoudvoerder sit met sy 5D. Ek is êrens in die sand en doen 'n close-up van die spreker. Ag god, dit gaan mooi wees.
Digitale SLR-kameras maak 'n pragtige video, selfs meer as dit gepaard gaan met ordentlike lense. Hulle is ook regtig goedkoop in vergelyking met 'n videokamera met soortgelyke vermoëns. As u dit het, bring dit dan saam om u tweede en derde hoeke te gee tydens onderhoude, en om mooi skerp vulskote in die glansryke aandlig te neem.
Die voordeel van 'n tweede kamerahoek in 'n onderhoud gaan egter verder as estetika. Tensy u van plan is om u onderhoud grotendeels ongeslyp te gebruik, sal u tussen dele moet spring. Om die sprong te maak deur van een kamerahoek te gaan (soos die onderwerp klaar is met 'n sin) na 'n ander (terwyl hulle 'n nuwe sin elders in die beeldmateriaal begin), kan u beeldmateriaal professionaliseer.
11. Sit tyd opsy vir wysigings.
Net nog een ...
Bewerking sal langer neem as wat u dink. Altyd. En hoe meer jy redigeer, hoe gladder word die stuk. Stel tyd opsy terwyl u ter plaatse is om 'n rowwe wysiging in plek te kry. Gooi die goed wat u dink op 'n tydlyn gebruik om te kyk of dit sal werk, en of die tonele wat u daardie dag van u algehele storieblad af geskiet het, saamwerk. Ruwe wysigings help u om nie belangrike materiaal uit te laat nie, en kan u 'n gevoel gee van waar u meer materiaal benodig.
As u tuis kom, moet u baie tyd, koffie en die lewe van u oogballe deurbring aan die taak om die finale produk behoorlik te redigeer. As u dink dat u alles bymekaar het, gee dit en gee dit deur. Teken 'n aantekening daarvan aan terwyl u dinge vind wat u haat. Pools van voor af. Sorg dat u klank- en kleurindeling konsekwent is. Dat u toneelvloei sinvol is. Dat daar niks in die stuk is wat net vir u sin kan maak omdat u daar was nie. Was, spoel, herhaal. Oor en oor totdat jy gelukkig is, is alles so na aan 100% as wat jy dit kan doen.
Giet dan 'n stywe drankie en kry iemand buite jou produksiekliek om daarna te kyk en kommentaar te lewer. Dit is 'n pynlike, maar noodsaaklike toets om seker te maak dat u stuk resoneer met iemand wat nie daar was nie en miskien nie die agtergrond ken nie. Luister na hul terugvoer, maak meer aantekeninge en kom terug na die redigering.
Hoe meer u wysig, en hoe kleiner die uitgawes word, hoe moeiliker is dit om die wilskrag vir nog een te vind, eerder as om die video net in die publikasie te skop. Op die oomblik is dit goed om te onthou van die reuse-werk wat u tot dusver gedoen het. Dit maak die laaste paar aanpassings die tyd en moeite werd.
12. Moenie jouself verslaan as jy nie die mees transformerende video in die geskiedenis kon maak nie.
Uiteindelik is alles kreatief (en veral video) 'n leerproses. Die stuk waarmee jy eindig, sal onvermydelik beter wees as wat jy op die eerste dag in staat was, maar erger as jy sou begin met alles wat jy nou weet. Dit is net die aard van die proses en 'n teken dat jy daaruit geleer het.
Sit dus 'n lint daarop, stuur dit na die wêreld en maak gereed vir u volgende projek. Daar wag ten minste 'n dosyn meer lesse daarin.