Spraak- en taalprobleme: ouderdomme 2 tot 4 - Inligting - 2022
Spraak- en taalprobleme: ouderdomme 2 tot 4
Geen twee kinders volg presies dieselfde tydlyn as hulle leer leer praat nie. Dit hang baie van die aangebore vermoëns van u kind af, watter vaardighede hy terselfdertyd aanleer, sy blootstelling aan taal en hoe mense reageer as hy probeer praat. Daar is tog 'n paar algemene mylpale waarna u kan kyk as u kind begin praat.
Byvoorbeeld, wanneer u kind 2 is, sal hy waarskynlik woorde in kort sinne saamsnoer, soos: "Wat is dit?" of 'gaan totsiens', en hy sal elke maand nuwe woorde byvoeg.
Drie- en vierjariges gebruik gewoonlik langer sinne van vier of vyf woorde. Hulle trek sinne saam om te praat oor hul aktiwiteite of wat hulle in die dagsorg gedoen het, en dit is gewoonlik maklik om te verstaan, selfs deur mense buite die gesin.
As u kind leer praat, kan hy 'n paar probleme ondervind. Hier is 'n paar probleme wat u dalk opmerk en voorstelle vir maniere om te help.
Die meeste kinders kan sê dat al die spraakklanke korrek is teen die ouderdom van 7, maar jong kinders kan sekere klanke verkeerd uitspreek, soos:
Produseer 'n t klank in plaas van a k, soos 'tate' vir 'koek', is 'n algemene vervanging en gewoonlik hoef u nie bekommerd te wees nie, tensy u kind dit op 3-jarige ouderdom doen.
Voor die ouderdom van 6 of 7, vervang kinders dikwels a w klank vir 'n l of r, soos in "Die vrou het gewag," in plaas van "Die leeu het gebrul."
Konsonantmengsels, waar twee konsonante reg langs mekaar staan, is tipies moeilik, soos "Soppit!" in plaas van "Stop dit!"
Dit kan moeilik wees om multisillabiese woorde uit te spreek, en u kind kan dit meng of dit eenvoudig verkort tot korter woorde, soos "Gimme dat amal" in plaas van "Gee my die dier" en "pasghetti" vir "spaghetti."
Wat jy kan doen: Omdat kinders die spraak en taal wat hulle hoor, leer, is hulle 'n goeie rolmodel. Maak nie saak hoe oulik u uitsprake van u kind is nie, gebruik die regte woorde as u praat en beklemtoon woorde of geluide wat sy sukkel om te sê. U hoef nie 'n groot saak te maak oor die regstelling van haar toespraak nie - net 'n eggo wat sy gesê het, maar korrek.
Soms het die probleme te doen met ander klanke in woorde. U kind kan byvoorbeeld die d klink in 'Dada', en tog spreek sy 'hond' uit as 'gog'. Dit is omdat sy verwag dat die g klink aan die einde van die woord. Die d word voor in die mond uitgespreek, en dan die g word agterin uitgespreek, dus om 'hond' te sê, is 'n bietjie tonggimnastiek nodig wat moeilik kan wees vir u kind.
Fokus op wat u kind reg sê. Andersins kan sy gefrustreerd raak en huiwer om te praat as sy voel dat sy nie behoorlik praat nie.
Sekere verkeerde uitsprake is egter rooi vlae op hierdie ouderdom: as u kind nie klinkers ("coo" in plaas van "koei") kan sê nie, of as sy meestal klinkers gebruik, dan val alle konsonante ("'n" vir "kat") , praat met haar dokter of 'n spraak-taalpatoloog. Omdat kinders moet luister om te leer, kan dit 'n teken wees dat u kind nie al die klanke in woorde kan hoor nie.
U kind kan die baba lui of uitspreek s klink soos 'n ste. "My suster is sewe" word "My tithter met theven." Alhoewel 'n s klank word tipies geproduseer met die tong agter die boonste tande; 'n kind wat lis, stoot sy tong uit. Daar kan lug uit sy sy kom.
As u kind s'n is s klink so, moenie bekommerd wees nie. Baie kinders klap soos hulle leer praat, en die meeste sal die klank teen 7 jaar korrek produseer. Maar dit is 'n goeie idee om 'n spreektaalpatoloog rondom die ouderdom van 5 te raadpleeg voordat die lisp te gewoon word, veral as u kind moeilik verstaan ​​en ander spraakklankfoute het.
Wat jy kan doen: Sê altyd die s klink korrek in u eie toespraak.
Sorg ook dat u kind gemaklik kan asemhaal, en behandel enige probleme met allergie, verkoue of sinus, sodat u kind deur sy neus kan asemhaal met sy lippe saam. Asemhaling met 'n oop mond veroorsaak dat die tong plat lê en uitsteek. 'N Bedompige neus is dikwels die oorsaak, werk dus ook aan die neusblaas.
Sommige ouers kan bekommerd wees dat die gebruik van 'n sippy cup 'n lisp kan veroorsaak of die lisp vererger, maar dit is nie die geval nie. Diane Paul, die direkteur van kliniese kwessies in spraak-taalpatologie vir die American Speech-Language-Hearing Association, sê: "Ouers hoef nie bekommerd te wees nie. Daar is geen navorsing om 'n verband te toon tussen die gebruik van sippy cups en mondeling-motoriese ontwikkeling nie. of spraakprobleme. "
As u kind sukkel om sinne uit te kry, is sy nie ongewoon nie. Twee- en 3-jariges sukkel gewoonlik met hul nuwe spraak- en taalvaardighede. Soms is u kind so gretig om met u te kommunikeer dat sy kan struikel as u haar nie verstaan ​​nie.
Teen 4-jarige ouderdom moet die gedagtes van u kind met baie minder moeite in volledige sinne begin vloei as wat dit net 'n jaar tevore geduur het. U kind hoef op hierdie punt gewoonlik nie te stop en nadink oor wat om te sê of hoe om dit te sê nie.
Wat jy kan doen: Laat u weet hoe die sinne moet klink om u kind te help om haar gedagtes in sinne te omskep.
Laat ons sê dat u kind desperaat wil wees dat sy haar sokkies aantrek. Sy mag sê: "Mamma! Jy sokkie, my sokkie, asseblief!" Dit is nuttig om te reageer op wat u kind probeer sê: "U wil hê ek moet u help met u sokkie." Dit is ook nuttig om uit te brei oor wat u kind sê: "Kyk, u sokkies het blou en groen strepe. Ek sit dit op u voete."
Dit is nie ongewoon dat u kind deur die stam gaan nie, veral as hy in 'n tydperk van so vinnig groei in sy vermoë om homself uit te druk. Maar die meeste kinders op hierdie ouderdom het nie 'n stam wat sal voortduur nie. Op hierdie ouderdom kan hulle huiwer of hele woorde herhaal.
Die probleem kom voor wanneer sy breinkrag groter is as sy mondelinge vaardigheid. Soms is hy so opgewonde om jou te vertel wat hy dink - of hy is so moeg, kwaad of ontsteld - dat hy nie sy woorde maklik kan uitkry nie. Of hy het miskien nog nie die taalleerproses bemeester nie.
Wat jy kan doen: Hoe u reageer op 'n kind wat hakkel, is belangrik. Hou u stem ontspanne en u spraak is stadig. Moenie vir hom sê dat hy stadiger gaan nie - praat net stadig, dan volg hy jou voorsprong. Handhaaf oogkontak, glimlag en wees geduldig.
As u wegdraai en haastig optree, sal u kind onder druk voel om dit uit te kry, en dit kan dit vererger. As u gefrustreerd lyk, sal u kind hierop optree en selfs meer selfbewus wees.
As sy stottering vererger tot by die punt waar hy sy kakebeen trek of grimering in 'n poging om die woorde uit te kry, of as hy baie woorde in woorde herhaal (eerder as om hele woorde te herhaal), praat dan met sy dokter of sien 'n spreektaal patoloog.
Spraapsiekte van kinders (CAS) is 'n versteuring van die senuweestelsel wat 'n invloed het op die vermoë van die kind om klanke, lettergrepe en woorde te sê. Dit is nie as gevolg van spierswakheid of verlamming nie, maar dit gebeur omdat die brein probleme ondervind om met die liggaamsdele te kommunikeer wat nodig is om spraak te lewer. As u kind CAS het, kan sy een van die volgende doen:
Sy kan klinkers verkeerd uitspreek in woorde, soos "sut" vir "sat."
Sy kan 'n eenvoudige klank korrek uitspreek en dit op ander tye verkeerd uitspreek.
Dit lyk of dit haar gegryp word as sy probeer om haar lippe, tong of kakebeen te koördineer om geluide te produseer.
Sy kan moeilike klanke vervang of laat val en klinkfoute of konsonante maak wat haar moeilik maak om te verstaan.
Sy het waarskynlik meer probleme met langer frases as korter.
Haar toonhoogte, vokale kwaliteit, spraakfrekwensie en luidheid klink dalk nie goed nie.
Haar taalbegrip is miskien beter as haar vermoë om taal te produseer.
Kinders jonger as 3 word selde met CAS gediagnoseer, maar as u enigsins besorg is oor u 2-jarige kind, is dit 'n goeie idee om 'n patoloog met spraak-taal te raadpleeg.
As u kind op 3 of 4-jarige ouderdom tekens van CAS toon, is dit belangrik om onmiddellik professionele hulp van 'n spraak-taalpatoloog te soek. Kinders wat CAS het, het gewoonlik op 'n jong ouderdom intensiewe terapie nodig om hulle te verstaan.
Wat jy kan doen: U kan u kind help deur stadig te praat, u kind tyd te gee om te reageer, en die aanbevelings van die spraak-taalpatoloog tuis te volg.
Soms verdwyn geringe spraakprobleme namate u kind vaardiger raak om te praat, maar sommige probleme benodig professionele aandag. U of u kind se kleuteronderwyser kan 'n probleem opmerk. U kind kan evalueer en kan in aanmerking kom vir 'n vroeë intervensieprogram vir spraak en taal (gewoonlik gekoördineer deur die openbare skoolstelsel). Aksente of dialekte is nie spraakklankafwykings nie.
Dit is belangrik om hulp van u kind se dokter of 'n spraak-taalpatoloog te soek as u een van die volgende situasies opmerk:
Op die ouderdom van 2 probeer u kind selde om ander te praat of na te boots, reageer nie as u sy naam noem nie, of lyk hy nie geïnteresseerd in praat nie.
Aan die einde van die tweede jaar van u kind, sê hy nog steeds slegs enkele woorde in plaas van sinne met twee tot vier woorde, gebruik hy een keer nuwe woorde en herhaal hy dit nie gereeld nie, of stel of reageer hy nie op eenvoudige vrae nie (" Wat is dit? "Of" Waar is jou hoed? ").
U kind hou gereeld stil as hy praat, sukkel voortdurend om woorde uit te kry, of gee eenvoudig op en sê 'maak nie saak' nie.
U kind kwytraak as hy woorde verkeerd uitspreek. (Dit kan dui op 'n fisiese probleem wat mediese hulp benodig.)
U kind het 'n geskiedenis van oorinfeksies saam met uitspraakprobleme. (Dit kan 'n mate van gehoorverlies aandui, en u kind moet 'n oudioloog gaan besoek.)
Hierdie artikel is hersien deur Diane Paul, direkteur van kliniese kwessies in spraak-taalpatologie van die American Speech-Language-Hearing Association.