OORSIG VAN DIE LEWE EN ROL VAN 'N BOEDDHISTIESE MONNIK - BOEDDHISME - 2022
Oor Boeddhistiese monnike
Die rustige, oranje-geklede Boeddhistiese monnik het 'n ikoniese figuur in die Weste geword. Onlangse nuusberigte oor gewelddadige Boeddhistiese monnike in Birma onthul dat hulle egter nie altyd rustig is nie. En hulle dra nie almal oranje klere nie. Sommige van hulle is nie eens selibate vegetariërs wat in kloosters woon nie.
'N Boeddhistiese monnik is 'n bhiksu (Sanskrit) of bhikkhu (Pali). Ek glo dat die Pali-woord meer gereeld gebruik word. Dit word (rofweg) bi-KOO uitgespreek. Bhikkhu beteken iets soos 'mendicant'.
Alhoewel die historiese Boeddha wel dissipels gehad het, was vroeë Boeddhisme hoofsaaklik klooster. Vanaf die fondamente van Boeddhisme was die klooster sangha die primêre houer wat die integriteit van die dharma behou het en dit aan nuwe geslagte deurgegee het. Eeue lank was die kloosters die leraars, geleerdes en geestelikes.
Anders as die meeste Christelike monnike, is die volledig geordende bhikkhu of bhikkhuni (non) in Boeddhisme ook die ekwivalent van 'n priester. Raadpleeg "Boeddhistiese versus Christelike monastisisme" vir meer vergelykings tussen Christelike en Boeddhistiese monnike.
Die vestiging van die tradisie van die linie
Die oorspronklike orde van bhikkhus en bhikkhunis is deur die historiese Boeddha gevestig. Volgens Boeddhistiese tradisie was daar aanvanklik geen formele ordineringseremonie nie. Namate die aantal dissipels toegeneem het, neem die Boeddha strengere prosedures in, veral toe mense in die afwesigheid van die Boeddha deur senior dissipels georden is.
Een van die belangrikste bepalings wat aan die Boeddha toegeskryf word, was dat ten volle geordende bhikkhus teenwoordig moet wees by die ordinasie van bhikkhus en volledig geordende bhikkhus en bhikkhunis teenwoordig by die ordinasie van bhikkhunis. As dit uitgevoer word, sou dit 'n ononderbroke afkoms van ordinasies tot gevolg hê wat na die Boeddha terugkeer.
Hierdie bepaling skep 'n tradisie van 'n afkoms wat tot vandag toe gerespekteer word - al dan nie. Nie alle orde van geestelikes in Boeddhisme beweer dat hulle in die afstammingstradisie gebly het nie, maar ander doen wel.
Daar word vermoed dat baie van die Theravada-boeddhisme 'n ononderbroke afkoms vir bhikkhus het gehandhaaf, maar nie vir bhikkhunis nie, en daarom word vroue in groot dele van Suidoos-Asië nie volle ordinasie geweier nie omdat daar nie meer geordende bhikkhunis is om die ordinasies by te woon nie. Daar is 'n soortgelyke probleem in die Tibetaanse Boeddhisme omdat dit blyk dat die bhikkhuni-afstede nooit na Tibet oorgedra is nie.
Reëls vir die kloosterordes wat aan die Boeddha toegeskryf word, word bewaar in die Vinaya of Vinaya-pitaka, een van die drie "mandjies" van die Tipitaka. Soos dikwels die geval is, is daar egter meer as een weergawe van die Vinaya.
Theravada Boeddhiste volg die Pali Vinaya. Sommige Mahayana-skole volg ander weergawes wat in ander vroeë Boeddhisme-sektore bewaar is. En sommige skole volg om een ​​of ander rede nie meer 'n volledige weergawe van die Vinaya nie.
Byvoorbeeld, volgens die Vinaya (volgens alle weergawes) is monnike en nonne heeltemal selibaat. Maar in die 19de eeu het die Keiser van Japan die selibaatskap in sy ryk herroep en monnike beveel om te trou. Daar word vandag gereeld van 'n Japanese monnik verwag om met klein monnike te trou en te verwek.
Twee vlakke van ordening
Na die dood van die Boeddha het die klooster sangha twee afsonderlike ordinasieseremonies aangeneem. Die eerste is 'n soort beginnerordinering waarna dikwels verwys word as 'huisverlaat' of 'uitgaan'. Gewoonlik moet 'n kind minstens agt jaar oud wees om 'n beginner te word,
Wanneer die beginner die ouderdom van 20 of so bereik, kan hy volledige ordinasie aanvra. Gewoonlik is die afstammingsvereistes hierbo uiteengesit slegs van toepassing op volledige ordinasies, nie op beginnerordinasies nie. Die meeste kloosterordes van Boeddhisme het die een of ander vorm van 'n tweetandse ordinasiestelsel behou.
Geen ordinasie is noodwendig 'n lewenslange verbintenis nie. As iemand weer wil lewe, kan hy dit doen. Die 6de Dalai Lama het byvoorbeeld verkies om afstand te doen van sy ordinasie en as leek te leef, maar tog was hy steeds die Dalai Lama.
In Theravadin-lande van Suidoos-Asië is daar 'n ou tradisie dat tienerseuns beginnersordinering neem en vir 'n kort tydjie as monnike leef, soms slegs vir 'n paar dae, en dan weer salig word.
Kloosterlewe en werk
Die oorspronklike kloosterbesoeke smeek hul maaltye en spandeer die meeste van hul tyd aan meditasie en studie. Theravada Boeddhisme voer hierdie tradisie voort. Die bhikkhus is afhanklik van aalmoese om te lewe. In baie Theravada-lande word verwag dat die beginners nonne wat geen hoop op volle ordinasie het nie, huishoudsters vir monnike sal wees.
Toe Boeddhisme China bereik het, bevind die kloosters hulself in 'n kultuur wat nie bedel nie. Om hierdie rede het die kloosters van Mahayana so selfonderhoudend moontlik geword, en die take - kook, skoonmaak, tuinmaak - het deel geword van kloosteropleiding, en nie net vir die beginners nie.
In moderne tye is dit nie ongehoord vir geordende bhikkhus en bhikkhunis om buite 'n klooster te woon en werk te beklee nie. In Japan, en in sommige Tibetaanse bevele, woon hulle moontlik selfs met 'n eggenoot en kinders.
Oor die Oranje Gewaad
Boeddhistiese kloosterklere kom in baie kleure, van brandende oranje, maroen en geel, tot swart. Hulle kom ook in baie style voor. Die oranje nommer van die ikoniese monnik is gewoonlik net in die suidooste van Asië gesien.