Wolverines News · Aug 19 All Teams Schedule: Week of Aug 19 – Aug 25
Wolverines News · Aug 12 All Teams Schedule: Week of Aug 12 – Aug 18
Wolverines News · Aug 5 All Teams Schedule: Week of Aug 05 – Aug 11
Wolverines News · Jul 30 Rapid Fired Pizza Athlete of the Year
Wolverines News · Jul 29 All Teams Schedule: Week of Jul 29 – Aug 04
Wolverines News · Jul 22 All Teams Schedule: Week of Jul 22 – Jul 28
Wolverines News · Jul 19 VOTE: Rapid Fired Pizza 2019 Athlete of the Year
Wolverines News · Jul 15 All Teams Schedule: Week of Jul 15 – Jul 21 April | 2013 | Guthrie & Theron Attorneys
An overview of the Animal Diseases Act 35 of 1984
The Animal Diseases Act 35 of 1984 (hereafter referred to as “the Act”) came into operation on the 1st of October 1986. In time it will be replaced by the Animal Health Act 7 of 2002, but for now the first mentioned act is still in force.
This act places a duty upon the government to ensure that animal diseases and parasites do not spread and the measures that should be implemented to improve the health of animals.
There are mainly two reasons why the health of animals should be protected and promoted. First and probably most important is the health of humans. We are all aware that certain animal diseases can spread to humans in various ways, the most common probably eating contaminated animal products. Secondly, the trade in animals and particularly wild animals are an important part of our country’s economy.
The Act contains a list of controlled diseases. Once animals are tested positive for one of these diseases the Act prescribes specific measures that should be taken by the government, more specifically the relevant state veterinarian, and what measures should be introduced to ensure that the disease does not spread. Diseases on this list include the following amongst others:
Foot-and-mouth disease (cloven hoofed animals)
Newcastle disease (poultry and birds)
Rabies (all animals)
Salmonella (poultry and birds)
Rinder Pest (cloven hoofed animals especially cattle)
Tuberculosis (all animals except fish, reptiles and amphibians)
There are several state veterinarians for each province and there are also state veterinarians at national government level in the service of the Department of Agriculture. Each district in a province will have a designated state veterinarian. It is these people that should apply the measures when there is an outbreak of a disease. The Act prescribes measures for every controlled disease and it varies from isolation and tests, immunizations, dipping treatment and also the destroying the infected animals in cases where it is a highly infectious and dangerous illness.
There are very strict measures for the import and export of animals. The main reason for this is to prevent the spread of certain diseases across international borders. The Act makes provision for quarantine stations that should be set up where imported animals must be kept. The Act further provides that no animal may enter the country without a permit. The permit must first be obtained before the animal can be transported to South Africa and they can only enter the country in places as determined by Act 91 of 1964 better known as Customs.
In order to obtain a permit it must be ascertained that the animal does not carry any controlled or other diseases. Therefore, animals and even pets will be tested by a veterinarian before they can enter the country. Animals must be tested once they arrived in the country as well. The Act provides that the animal must first be detained at customs for these tests to be done. The Director of Animal Health will have to give written permission that the animal can be let out of detention and enter the country’s borders.
The Act also places an obligation on owners of animals and the owners of the property where animals are kept to prevent animals being infected and the spread of disease. If a controlled disease do break out the persons should immediately report it to the officials, e.g. notify the concerned state veterinarian and then the measures prescribed in the Act, should be applied. It is also the Animal Diseases Act that gives the government the power to destroy stray animals under certain circumstances.
It is important that the government fulfill their obligations as prescribed by the Act, not only to promote and protect the health of animals, but also our health.
This entry was posted in Animal Health and tagged Animal Diseases Act on April 26, 2013 by Guthrietheron.
Uitbreiding van ‘n deeltitel eenheid: Wat u moet weet!
Inwoners van ‘n Deeltitel Skema moet hul onderwerp aan die reëls en regulasies van die Beheerliggaam. Hierdie reëls en regulasies word onderskryf deur die Deeltitelwet.
Wanneer jy van voorneme is om sekere strukturele verandering aan jou eenheid aan te bring moet jy bewus wees daarvan dat die Deeltitelwet ‘n proses voorskryf wat gevolg moet word voordat jy met die veranderings in aanvang kan neem. Veranderinge aan jou eenheid wat die grense of vloer spasie vergroot word as ‘n uitbreiding gesien en moet aan die vereistes van die Deeltitelwet voldoen.
Die proses en vereistes wat deur die Deeltitelwet voorgeskryf word waaraan voldoen moet word , word hieronder bespreek.
Die Wet bepaal dat daar toestemming van die Beheerliggaam verkry moet word. Wat gewoonlik gebeur is dat die Trustees ‘n algemene vergadering sal belê waartydens ‘n spesiale resolusie geneem moet word om die uitbreiding goed te keur. ‘n Spesiale resolusie kan slegs geneem word wanneer 75% van die eienaars teenwoordig by die vergadering toestemming verleen. Hierdie prosedure van die algemene vergadering kan egter baie tydrowend wees aangesien die lede 30 dae voor so ‘n vergadering van die vergadering in kennis gestel moet word. Alternatiewelik kan ‘n spesial resolusie ook verkry word deur die eienaars individueel te nader en dan toestemming van 75% van al die eienaars te verkry.
Sodra toestemming van die Beheerliggaam verkry is, kan die bouplanne opgetrek word, welke planne dan deur die Plaaslike Owerheid goedgekeur moet word.
Volgende moet Deeltitelplanne wat die uitbreiding van die eenheid aandui , opgestel word deur ‘n Landmeter. Hierdie Deeltitelplanne moet deur die Landmeter-Generaal goedgekeur word.
Nadat die Deeltitelplanne deur die Landmeter- Generaal goedgekeur is, is dit raadsaam om met jou Prokureur te konsulteer wat sal toesien tot die registrasie van die gewysigde Deeltitelplanne in die Aktekantoor asook die notering teen die Titelakte van die verandering in die grootte van die eenheid.
Indien daar ‘n verband op die eiendom geregistreer is moet die Prokureur ook toestemming van die Bank verkry voordat die proses in die Aktekantoor kan plaasvind.
‘n Hereregte kwitansie wat vanaf SARS verkry word moet ook saam met die dokumente ingedien word by die Akteantoor. Die hereregte kwitansie moet verkry word aangesien daar ‘n verhoging in waarde van die eindom is as gevolg van die uitbreiding. Vir hierdie doel moet twee waardasies van eiendomsagente verkry word wat die waarde van die eiendom voor- en na die verbeterings angebring word, aandui.
Die Landmeter moet op die Deeltitelplanne stupileer of die deelnemingskwota van die eenheid nie met meer as 10% vergroot het as gevolg van die uitbreiding nie. Indien die deelnemingskwota met meer as 10 % vergroot het moet die Prokureur ook die toestemming van elke verbandhouer van ‘n eenheid in die Skema bekom.
Dit is raadsaam dat Deeltiteleienaars voldoen aan hierdie regsvereistes, aangesien ‘n versuim om dit na te kom aansienlike vertragings veroorsaak wanneer die eiendom verkoop word.
This entry was posted in Property Law and tagged deeltitel eenheid on April 26, 2013 by Guthrietheron.
Die Wet op Dieresiektes 35 van 1984 (hierna genoem “die Wet”) het op 1 Oktober 1986 in werking getree. Die Wet sal mettertyd deur die Animal Health Act 7 van 2002 vervang word, maar vir nou geld die eersgenoemde steeds.
Hierdie wetgewing plaas ‘n verpligting op die regering om te verseker dat dieresiektes en parisiete nie versprei nie en bepaal watter maatreëls toegepas moet word om die gesondheid van ons diere te bevorder.
Daar bestaan hoofsaaklik twee redes waarom die gesondheid van diere bevorder en beskerm moet word. Eerstens en waarskynlik die belangrikste is die gesondheid van die mens. Ons is tog almal bewus dat sekere siektes in diere, kan versprei na die mens op verskeie wyses, die mees algemeenste dan seker die eet van besmette diere produkte. Tweedens is die handel in diere en dan veral wilde diere ‘n belangrike deel van ons land se ekonomie.
Die Wet bevat ‘n lys van beheerde siektes. Sodra diere positief getoets word vir een van hierdie siektes skryf die Wet dan spesifieke maatreëls voor wat deur die regering, meer spesifiek dan die betrokke staatsveearts, ingestel moet word om te verseker dat die siekte nie versprei nie. Siektes wat op hierdie lys verskyn is dan onder andere:
Bek-en-klouseer (gesplete hoef diere)
Newcastle siekte (pluimvee en voëls)
Hondstolheid (alle diere)
Salmonella (pluimvee en voëls)
Rinderpes (gesplete hoef diere veral beeste)
Tuberkulose (alle diere behalwe visse, reptiele en amfibieë)
Daar is verskeie staatsveeartse vir elke provinsie en dan is daar ook staatsveeartse op nasionale regerings vlak in die diens van die Departement van Landbou. Elke distrik in ‘n provinsie sal dan ‘n aangewese staatsveearts hê. Dit is hierdie persone wat die maatreëls moet toepas wanneer daar n uitbraak van ‘n siekte is. Die Wet skryf vir elke beheerde siekte maatreëls voor wat wissel wan isolasie en toetse, immunisering, dip, behandeling en dan ook die vernietiging van die besmette diere in gevalle waar dit ‘n hoogs aansteeklike en gevaarlike siekte is.
Daar is baie streng maatreëls vir die in- en uitvoer van diere. Die hoofrede hiervoor is dan ook om die verspereiding van sekere siektes oor internasionale grense te bekamp. Die Wet maak voorsiening dat kwarentyn stasies opgerig mag word waar ingevoerde diere gehou moet word. Die Wet bepaal verder dat geen dier die land mag binnekom sonder ‘n permit nie. Die permit moet eers bekom word alvorens die dier na Suid-Afrika vervoer kan word en die land kan binnekom op plekke soos deur Wet 91 van 1964 bepaal beter bekend as ‘n doeane.
Ten einde ‘n permit te bekom sal daar eers seker gemaak moet word dat die dier nie enige van die beheerde of ander siektes het nie. Daarom sal diere en selfs troeteldiere eers deur ‘n veearts getoets moet word voordat hulle die land kan binnekom. Diere moet ook getoets word sodra hulle die land binnekom.. Die Wet bepaal dat die dier eers by die doeane aangehou moet word vir verdere toetse. Die Direkteur van Diere Gesondheid sal dan eers skriftelik moet toestemming gee dat die dier uit aanhouding gelaat kan word en die land se grense kan binnekom.
Die Wet plaas ook ‘n verpligting op eienaars van diere en die eienaars van die eiendom waarop diere aangehou word om te verhoed dat diere besmet word en siektes versprei. Indien ‘n beheerde siekte wel uitbreek moet die persone dit onmiddelik aanmeld by die amptenare, bv. die betrokke staatsveearts in kennis stel sodat die maatreëls wat in die Wet voorgeskryf word, toegepas kan word. Verder is dit ook die Wet op Dieresiektes wat die regering die mag gee om rondloperdiere van kant te maak onder sekere omstandighede.
Dit is belangrik dat die regering hulle verpligtinge nakom soos voorgeskryf deur die Wet, nie net ten einde diere se gesondheid te bevorder en beskerm nie, maar ook ons gesondheid.
This entry was posted in Animal Health and tagged Die Wet op Dieresiektes on April 26, 2013 by Guthrietheron.
Die opening van ons nuwe Guthrie & Theron Eiendomsagentskap in Hermanus se middedorp!
Twee vennote van Guthrie & Theron, die broers, het na 17 jare ‘n terugkeer na rugby gemaak by hulle Wilgenhof reünie!! @einalywe&wegholrugby
Verjaarsdae in April:
Hannelie Gunter – 17 April
Lerina Ferreira – 23 April
Ons wens diegene wat hulle verjaarsdae die maand herdenk het hartlik geluk en net die beste toe!
This entry was posted in Internal news and tagged Hermanus on April 26, 2013 by Guthrietheron.
Die aanvaarding van Elektroniese fondsoorplasings as betaling in die verkoop van voertuie en oordrag van registrasie op eNatis
Elektroniese fondseoorplasings, beter bekend as EFTs, het ‘n wyd aanvaarde en gewilde betalingswyse in Suid-Afrkia geword, ten einde die risiko van kontant of tjekbedrog te negeer.
Baie beskou die uitgedrukte bewys van ‘n elektroniese fondseoorplasing as ‘n bevestiging van betaling asof dit ‘n kontant deposito transaksie is. Veral in die koop en verkoop van motorvoertuie. Daarom die aandrang om die betaling daar en dan te doen by wyse van elektroniese fondseoorplasing, en met ontvangs van die gedrukte bewys, die geregistreerde eienaarskap van die voertuig oor te dra na die koper, alles op dieselfde dag.
Die bedrieglike gebruik van elektroniese fondseoorplasings na die verkoper se bankrekening, veral waar daar twee verskillende finansiële entiteite betrokke is, word nou gebruik om die oorspronklike Natis dokumentasie alternatiewelik die geregistreerde eienaarskap van die voertuig op die eNatis stelsel te verkry. Sonder enige bedoeling om die betalingsplig te eerbiedig.
Elektroniese fondseoorplasings wat onder meer gereguleer word deur ooreenkomste tussen die onderskeie finansiële instellings. Afhangend van die ooreenkoms, kan ‘n transaksie tot twee dae neem om op die bankstaat van die begunstigde te verskyn as ‘n deposito of inbetaling. Om ‘n uitgedrukte bewys van ‘n elektroniese fondseoorplasing as ‘n “bewys” van ‘n kontant deposito transaksie te aanvaar, verhoog die verkoper se wesenlike risiko van ‘n bedrieglike transaksie.
Meeste persone weet nie dat, afhangend van die finansiële instelling waar die rekening gehou word, enige elektroniese oorplasing binne ‘n paar uur nadat dit gemaak is, boonop deur die rekeninghouer teruggeskryf kan word nie.
Slinkse bedrieërs, bedrewe in die werking van die reg en die finansiële stelsels van Suid-Afrika, wend hierdie kennis tot nadeel van vele ander.
In die geval van die verkoop van ‘n motorvoertuig, of enige ander item wat eienaarskap registreerbaar is op die eNatis-stelsel, is die Natis dokument ‘n baie handige instrument om betaling te verseker en te bevestig voor die oordrag van geregistreerde eienaarskap.
Die maklikste manier om jouself te beskerm teen hierdie risiko van verlies weens wanbetaling of bedrog, is die huidige, geldige en oorspronklike Natisdokument waarop die geregistreerde eienaar en titelhouer van sodanige voertuig korrek gereflekteer word.
Solank die verkoper van die voertuig inbesit van die oorspronklike Natis-dokument is waarop die verkoper as die geregistreerde eienaar en titelhouer van die voertuig gereflekteer word, kan geen bedrieër of enige ander persoon die geregistreerde eienaarskap van so ‘n voertuig verkry nie. Sodra volle betaling op die bankstaat van die verkoper verskyn kan die nodige dokumentasie oorhandig word sodat die koper registrasie van die voertuig kan neem hetsy aan homself of sy genomineerde.
Sou die verkoper die oorspronklike Natis-registrasie dokumente goedsmoeds oorhandig voordat betaling geverifieer is, kan die voertuig verder verhandel en boonop geregistreer word aan ‘n onskuldige derde party, terwyl die oorspronklike verkoper steeds in afwagting is op betaling.
Geen party tot ‘n ooreenkoms kan meer regte oordra as wat so ‘n party regtens het nie. Daarom kan die verkoper wie die Natis-dokumente en registrasie van die voertuig teruggehou het, die voertuig terugeis van enige persoon wie die voertuig op daardie stadium in besit het, selfs as so ‘n besitter reeds die voertuig “gekoop en betaal” het. Solank as wat die voertuig nog in die verkoper se naam geregistreer is op die eNatis stelsel, kan die verkoper homself teen ‘n bedrieglike transaksie beskerm en sy verliese beperk.
In die geval waar die koper dan nie met die betaling vorendag kom nie, kan die verkoper sy regte afdwing deur ‘n baie eenvoudige maar hoogs doeltreffende aansoek by enige hof. Hierdie aansoek, wat ex parte gebring kan word, behels ‘n tussentydse bevel vir die teruggawe van die voertuig aan die geregistreerde eienaar deur die balju, en ‘n datum waarop diens sal plaasvind tot betrekking van die koper, waarna die gewone mosie-prosedure gevolg word.
Dit word ook aanbeveel om tegelykertyd ŉ dagvaarding uit te reik vir die kansellasie van die ooreenkoms en teruggawe van die voertuig, regskoste en rente.
Vir so lank as wat die verkoper die oorspronklike Natis-dokumentasie behou en die geregistreerde eienaar van die voertuig is, sal die verkoper ‘n prima facie afdwingbare reg teenoor enige besitter van sodanige voertuig hê.
‘n Verkoper wat alreeds toegestem het tot die oordrag van registrasie van sodanige voertuig en die nodige dokumentasie oorhandig en onderteken het, is in ‘n onbeneidenswaardige posisie. Waar die koper willens en wetens die bedoeling gehad het om te bedrieg, kan die litigasie teen so ‘n “koper” langdradig, uitgerek en duur wees met geen waarborg in die terugverhaling van die verlies nie.
Lees gerus ook Unitrans Automotive (Pty) Ltd v Trustees of the Rally Motors Trust 2011 (4) SA 35, net een van verskeie soorgelyke bedrieglike transaksies deur dieselfde “koper” wat bedrieglikeelektroniese fondsoorplasings sowel as verwys na ander sakein hierdie uitspraak.
This entry was posted in Property Law and tagged Elektroniese fondsoorplasings as betaling, oordrag van registrasie, verkoop van voertuie on April 26, 2013 by Guthrietheron.
The Opening of the new Guthrie & Theron Estate Agency office in centre town, Hermanus!
Two of Guthrie & Theron’s partners (and brothers) making a rugby comeback after 17 years at the Wilgenhof reunion! @sorebodies&runningrugby.
We wish those who celebrated their birthdays this month a happy birthday and all the best!