Mermaid Posters & Prints Easyart.com
Mermaid Posters & Prints
Artists in this category Sir Edward Burne Jones(2) Dec | 2019 | MaanKind
Almal wens almal anders vrede en vreugde en seëninge toe. Dis ‘n tyd vir gesinne en saamwees en families en eet en oordaad. Moet asseblief nie vergeet om ook goeie wense aan jouself te wens nie. Jy verdien dit ook. Ja, jý.
Vir almal wat hulle nou afsloof omdat hulle kinders so hard gewerk het deur die jaar en nou ‘n ruskansie verdien – wat van jou? Wanneer rus jy?
As daar mense is wat vandag en/of more alleen is: ek dink aan julle. Reik uit na mense wat dalk more alleen is, nooi hulle oor. Of as jy self alleen is, maak soos vriendin Erla en kook ‘n enorme ete vir ander alleenmense.
Aan my maters wat tussen mense is/of gaan wees maar steeds alleen vóél, ek dink aan julle.
As jy alleen staan en skottegoed was, kry vir jou! Die lot wat na ete lê en rus, wag in antisipasie om ook ‘n vadoek in die hand te kry. Span hulle in. En sny daai waatlemoen. Dis tyd.
Deur die jaar eet ek bloedmin suiker en amper geen wit carbs nie. Maar vir Kersfees, nè, vir Kersfees maak ek aartappelslaai. ‘n Groot bak vol, dat ons drie dae daarvan kan eet. En kondensmelkmostertsous vir gammon. Én ek eet ‘n groot lepel vol uit die blik. En vir nagereg eet ons Pavlova, met tuisgemaakte meringue en soet roomys en bessies. So as ek volgende week sulk oor seer vingers en sensitiewe senu-eindpunte, ignoreer maar my klaagliederere.
Dis ongeveer al wat ons doen om Kersfees te vier. Ons eet bietjie kroek, ons kuier meer en die herwinningsak met bottels is bietjie voller. Ek kry elke jaar vanaf 1 Desember ‘n virtuele Adventkalender met ‘n spirituele boodskap,waaroor ek besin. Tog. Al is ek hóé jaloers op die lieflike rituele in Europa en elders, pas dit net nie in my lewe en omgewing nie.
Dankie weer vir wat jy vir my beteken het hierdie jaar. Ja, jý. En wat ons asseblief volgende jaar vir mekaar kan beteken.
Klippies vir Kersfees. Balans is alles!
Wie kan hierdie toneel vergeet in die onverganklike fliek, Love, Actually, waar Emma Thompson’s met Alan Rickman opbreek op maat van Joni Mitchell se Both Sides Now?
“Maar hulle gaan net daar slaap!”
Wat het hierdie woorde, Fred Mouton, Bun Booyens en Tribal Echo met mekaar te doen? Alles – As jy soos ek probeer orde en struktuur skep van die warboel in jou kop teen die einde van die jaar, voordat ons die illusie van die Reset knoppie kan druk om volgende jaar weer voor te begin.
“Maar hulle gaan net daar slaap!” Hierdie woorde hoor ek dikwels as mense van die dorp vir hulle kinders of ander familie plek soek, in die besigste tye, en dan boonop afslag wil hê omdat die mense net in ons gastehuis gaan slááp, verder gaan hulle mos heeldag by hulle kuier en daar eet. Maar hoe kry ons die plek ingerig vir gaste, wat is die onderhoud en bedryfskoste, sodat hulle net kan slááp?
So sien ek onlangs iemand kla oor die koste van vyf steke wat haar kind moes kry na ‘n val, sy reken: wat kan die paar stekies dan nou kos? Dit sou asem mors wees om te verduidelik van dokters se opleiding, hospitale se toerusting en bedryfskostes.
Gesprekke met kunstenaars en skrywers laat my altyd lekker voel, hulle kreatiewe energie vryf af op my en laat my lig voel. So was dit onlangs toe vriend Frazer en sy seuntjie verbyry op hulle fietse en eers by ons indraai vir koffie. Nou mense sien hulle internasionale sukses as Tribal Echo en ook hulle suksesvolle produksies op die verhoog en feeste en die toekennings wat hulle deesdae inryg, maar hulle sien ‘n liedjie, of ‘n produksie. Hulle sien nie 20 jaar se beplanning, laat nagte, harde werk en swoeg en sweet nie.
In vandag se Die Burger is ‘n lieflike artikel oor die spotprentkunstenaar, soos deur Bun Booyens aan Murray La Vita vertel. ons sien net die spotprent, en bewonder die man se insig en skerp kyk, maar ek het vandag verstom gelees hoeveel beplanning nodig is.
“Bedoelende, as jy gaan kyk hoeveel items daar op ’n bepaalde dag in ’n koerant is: Dis ’n gekibbel hier, ’n geveg daar, ’n huwelik, ’n egskeiding, ’n geslanery in die parlement. En dan kan jy net één ding teken van daai honderd goed.”
Dit is ‘n wonderlike klein sleutelgat waardeur jy kyk en sê: Dít is iets . . . ons sou dit nie geteken het as die gemiddelde leser van Die Burger nie geweet het presiés waaroor dit gaan nie.
Soms help dit om ‘n bietjie dieper te kyk, te dink, daar wag dalk ‘n verrassing as jy sien wat iets werklik verg. Anderkant die horison wag dalk ‘n groot verrassing.
Ons ken almal die enorme ysberg wat in die see dryf, wat net sy punt wys. Die lewe is net so.