Is 'n antwoord 'n mitswa? Rabbi Michael Avraham
Is 'n antwoord 'n mitswa?
Die Ramban sê in sy kommentaar op die Boek Deuteronomium (begin van hoofstuk L) dat daar 'n mitsvah is om teshuva te maak. Hierdie mitswa word geleer uit die vers (ibid.): "En sabbat aan die Here jou God." Aan die ander kant skryf Maimonides in die Wette van Bekering (XNUMX: XNUMX, XNUMX) dat hierdie vers 'n belofte van God is dat die einde van Israel bekering sal maak. Het Maimonides se metode ook 'n mitswa om te bekeer?
הposisie (Mitzvah Shasad) en ander het reeds op hierdie punt gewys op 'n oënskynlike teenstrydigheid. Aan die een kant, bDie Boek van Gebooie (Mitzvah Ag) Maimonides skryf:
Dit is hy wat beveel het om die sondes en ongeregtighede wat ons gesondig het te bely voor Gd sal opvaar en dit met die antwoord sê.
Hier is geen gebod om 'n antwoord te gee nie. Die saak van belydenis word hier genoem as 'n voorwaardelike mitswa: as 'n persoon 'n belydenis aflê, moet hy belydenis aflê met die uitvoering van die belydenisskrif (en dit alles met die bring van die offer). Die einste daad om teshuva te maak lyk nie hier na 'n mitsvah nie (soos in slag, wie vleis wil eet, moet wettig slag. Slag is 'n voorwaardelike mitsvah, maar om vleis per se te eet is beslis nie 'n mitsvah nie).
Hieruit maak 'n man die gevolgtrekking Onderwysfasiliteerder (Mitzvah Shasad), dat as 'n sondaar nie terugkeer nie, hy hoegenaamd geen straf het omdat hy nie berou het nie (hy word slegs gestraf vir die vorige oortreding). Hy voeg by dat selfs al het hy berou gehad en nie bely nie, het hy nie 'n mitsva wat deur Davidoi gemaak is gekanselleer nie, aangesien dit nie 'n positiewe mitsvah is nie (dit is 'n 'eksistensiële' mitsvah, die een wat dit doen het 'n beloning, maar wie ook al oortree dit en dit nie doen nie, kanselleer niks nie).
Aan die ander kant, in die teller van die mitsvos wat die wette van bekering voorafgaan, skryf Maimonides soos volg:
Een gebod word gemaak, en dit is dat die sondaar terugkeer van sy sonde voor God en bely.
Daarom kom 'n skynbaar ander prentjie na vore. Die persoon wat gesondig het, word beveel om terug te keer van sy bose dade, en daarby word hy ook beveel om te bely. Hier word die antwoord voorgestel as gemaak matzah, en dit het twee komponente: om 'n antwoord te maak en om te bely. Dit is in stryd met wat ons gesien het in die woorde van Maimonides bDie Boek van Gebooie. In die verduideliking van Maimonides se metode is verskillende rigtings gestel, en in die onderhawige geval word nie werklik uitgebrei oor hierdie teenstrydigheid nie. Ons sal hier 'n ander rigting bied, gebaseer op 'n begrip van die rol van Die Boek van Gebooie En om die saak van die antwoord te verstaan.
Soos gesien kan word uit 'n studie van die vier wortels wat Maimonides voorafgaanDie Boek van Gebooie Sy, Maimonides, plaas slegs mitsvo's in sy kworum wat 'n uitdruklike gebod in die Torah het. Mitzvot wat van 'n midrasja geleer word (sien daar in die tweede wortel), of van Sabra, of van die Knesset, word nie by ons kworum ingesluit nie. Indien wel, kan daar skulde van Dauriyta wees wat nie in genoem word nieDie Boek van Gebooie. Die gevolgtrekking is dat die feit dat 'n mitswa nie daar verskyn nie, nie noodwendig beteken dat dit nie 'n mitsvah uit die Torah is nie.
Is daar 'n uitdruklike gebod in die Torah aangaande die gebod van bekering? Ons het hierbo gesien dat volgens Maimonides die vers "En die sabbat aan die Here jou God" 'n belofte is en nie 'n gebod nie. Tog, b'n Sterk hand Maimonides bring die plig om te bekeer as 'n absolute plig. Die oplossing hiervoor is dat terwyl daar 'n lading is, dit van 'n sabra afkomstig is en nie 'n bybel nie, dus verskyn dit nie inSafamatz. Daarteenoor, b'n Sterk hand Maimonides bring al ons halakhiese pligte, hetsy uit die Torah, van 'n midrasja, of uit Durban of 'n gebruik, en daarom kom die verpligting om te bekeer ook daar op.
Ons het gevind dat ten minste volgens Maimonides die verpligting om 'n antwoord te maak op Sabra gebaseer is. As daar wel 'n kanaal is wat God vir ons geskep het om na terug te keer en ons sondes te versoen, dan moet ons dit eenvoudig vanaf Sabra gebruik (sien die Midrash wat in Brish verskyn Shaarei Teshuvah Aan R.I., oor die ondergrond wat in die tronk geroei word, waardeur elke gevangene veronderstel is om te gaan).
Dit is ook die rede waarom Maimonides in H. Teshuvah nie net die wette lys nie, maar ook die proses van Teshuvah beskryf, en die deug van die skrywer van die Teshuvah (sien Ibid. F) opsê wat die moontlikheid en verpligting onderlê om 'n antwoord. Ons vind nie hierdie tipe skrif in die ander halachiese lêers van Maimonides nie. Dit blyk dat dit alles bedoel is om ons te oortuig dat 'n antwoord gemaak moet word, en dat dit gedoen kan word. Die rede waarom Maimonides in sy halakhiese boek ons ​​probeer oortuig om 'n mitsvah te doen, is dat daar geen gebod in die mitsvah (= die antwoord) in die Torah is nie. Die grondslag daarvan is in Sabra, en daarom moet Maimonides ons oortuig dat dit tog verpligtend is om dit te doen, en dit is nie een van die belangrikste gebooie nie (en sien Lacham PG HG, wat geskryf het dat hy wat hom nie in die daad bekeer het nie, daarvoor gedagvaar sal word, en wee is 'n sonde op sigself. In teenstelling met die woorde van dieposisie Bogenoemde dat nie antwoord nie, beslis nie 'n oortreding is nie. En miskien is daar 'n skeiding tussen doen en die res van die jaar).
In die kantlyn van ons opmerkings merk ons ​​op dat gewoonlik die gebrek aan gebooie met betrekking tot halakhiese pligte te wyte is aan die feit dat dit nie belangrik genoeg is om in halakhiese dauriyta ingesluit te word nie. Maar daar is gebooie waarvoor die gebrek aan 'n gebod spruit juis vanweë die meeste van hul belangrikheid en deeglikheid. In die mitsvos wat fondamente in die werk van Gd is, is die Torah versigtig om ons nie te beveel nie, sodat ons dit uit iteruta deltata doen.
Die rabbi skryf in sy briewe 'n soortgelyke basiese beginsel aangaande die werk van deug. Hy maak daar duidelik dat in fundamentele dinge in die werk van God die aanvanklike opvatting gehandhaaf word dat iemand wat nie beveel en doen groot is nie. Om hierdie rede het die Torah ons nie oor hulle beveel nie. Die plig om te antwoord is 'n uitstekende voorbeeld hiervan.
Ons Vader en Koning, ons het in volkome bekering voor u teruggekeer.
Ek wens die hele Beit Yeshiva, die Rosh Yeshiva Shlita, die toegewyde personeel, al die dierbare studente en hul gesinne in die algemeen die hele Beit Yisrael, goeie skryfwerk en handtekening in die boek Tzaddiks toe. Mag dit 'n jaar van sukses en heilige rus wees. 'n Jaar van gesondheid (veral vir die dierbare seun Israel Yosef ben Ruth ben Tolila en vir ons almal). 'n Jaar van aliyah in Torah en werk, en sukses in al ons dade.
 En ja hy bmenslike lewe, EnShaarei Teshuvah R.I.
 Alhoewel die GRIP in sy interpretasie aanDie Boek van Gebooie Van Rasg, verduidelik dat die Rasg-metode 'n mitswa het om vleis te eet wanneer ons toestand goed is, wat uit die vers geleer word: Maar dit is 'n unieke metode, en sekerlik bestaan ​​die wet van slag ook in 'n situasie waar 'n mens net vleis wil eet, selfs wanneer die limiet daarvan nie wyd is nie en daar geen mitswa is om dit te eet nie.
 Sy visie is eenvoudig: as bekering sonder belydenis wel sonde was, dit wil sê, kansellasie het, want dan is die toestand van iemand wat gesondig het en bekering gemaak het sonder belydenis, erger as iemand wat gesondig het en glad nie berou het nie. Dit is natuurlik onwaarskynlik.
 Daar is baie voorbeelde van mitsvos wat sommige besonderhede insluit. Byvoorbeeld, die gebod van vier spesies, of die gebod van kwas (ligblou en wit). Sien hieroor in wortel XNUMX van Maimonides.
 Sommige het dus die afwesigheid van die mitsvah van Yishuv Ai in die teller van die mitsvo's verduidelik, alhoewel daar 'n paar bewyse is dat Maimonides ook saamstem dat dit 'n mitsvah uit die Torah is.
 Sien ook die artikels "Bydra en Challah: Tussen die gebooie en die wil van God", Middag Kaz (en daar het ek tussen twee tipes sulke mitsvo's onderskei).