Klimaatkrisis, vlugtelingkrisis of terrorisme… Wat is die grootste bedreiging?‘n Betoging oor klimaatsverandering in Alberta, Kanada. Foto: (Dave Chidley/The Canadian Press via AP) As ŉ mens die media moet glo, is daar geen groter bedreiging vir die mensdom nie as die moontlike verhoging van die gemiddelde wêreldtemperatuur met 2 grade Celsius oor dekades van nou af. Dit is ŉ lang heen-een-weer debat van wetenskaplikes of die klimaatverandering mensgemaak is of nie; of dit noodwendig net negatiewe gevolge gaan hê of dalk ook iets positiefs kan oplewer; of dit hoegenaamd gekeer kan word en teen watter koste. Die nuus word so gelei dat oormatige aandag op klimaatbetogings en regeringshandelings oor dié saak gevestig word (met die bypassende simpatieke beriggewing), en dat bykans elke nuusberig ŉ klimaatkinkel bykry. Dit mag wees dat duisende, meestal jongmense, betoog, maar ŉ mens weet ook dat betogers altyd ŉ minderheid is, en dat konserwatiewes nie sommer betoog nie, omdat dit nie in hul aard is nie. Al word die nuus eensydig oorgedra, kan tog nie verhoed dat al hoe meer mense besef dat daar eintlik groter probleme is nie. Die vlugtelingkrisis is nog lank nie opgelos nie. Ná die hoogtepunt in 2015 het die getal migrante wat na Europa stroom, wel begin afplat en ŉ wankelrige ooreenkoms met Turkye het gemaak dat die vlugtelinge veral daar en in Griekeland opdam. Die lande van bestemming dus die gevoel gekry dat die probleem nou verby is. Ook Islamitiese terrorisme het ná die opspraakwekkende aanvalle in Parys in 2015, Nizza en Berlyn in 2016 en Barcelona in 2017 afgeneem – ten minste in Europa (wel nie in die Islam-wêreld self nie). Die redes vir die afname was dat die Islamitiese Staat (Isis) in Sirië en Irak militêr verslaan is, asook konsekwente polisieoptrede teen Islamitiese selle en hul wegkruipplekke, soos sekere moskees. Argieffoto/Jaz O’Hara/Facebook Die burgers het egter te vinnig gemaklik geraak en gedink (weer eens sterk ondersteun deur die media) dat Islam-terrorisme net ŉ tydelike opwelling was en deur genoegsame integrasie tuis en vredespogings in die Midde-Ooste, hokgeslaan kan word. Terselfdertyd het dit ekonomies besonder voorspoedig gegaan, sodat geglo is dat die ekonomie en die welsynstaat almal kan akkommodeer. Daar is egter weer aanduiding dat dié twee groot (verwante) probleme, naamlik migrasiestrome en Islam-terreur, terugkeer. Die oorlog in Sirië het onlangs weer vererger met die aanval van Turkye op die Koerdies-beheerde deel. Ook in ander lande van die Midde-Ooste en Afrika word omstandighede nie beter nie, sodat die druk hoog bly. Die Europese Unie het nog steeds geen gemeenskaplike konsep van hoe om te reageer nie en is verdeel tussen die lande wat vlugtelinge wil inneem en dié wat dit nie wil doen nie. Italië het na die onlangse wegbreek van die regse Lega uit die koalisieregering, en die vervanging deur die linkse Demokratiese Party, weer ŉ meer toegeeflike beleid. In Duitsland het massiewe veldtogte van ŉ breë koalisie uit feitlik alle partye, kerke, vakbonde, media en die NRO daartoe gelei dat die teenstanders van massa-immigrasie geïsoleerd staan en hul argumente uitgedoof word. Eers wanneer iets drasties weer gebeur, sal daar dalk ŉ omswaai kom. Persone staan agter ‘n polisielint nadat hulle uit die hoofkwartier van die polisie ontruim is (3 Oktober 2019) (Foto: AP Photo/Kamil Zihnioglu) Terwyl dit lank redelik stil was wat terrorisme betref (alhoewel die daaglikse geweld deur migrante, veral teen vroue, voortgaan), is daar aanduidings dat ŉ nuwe golf aan die opbou is. In Parys, Frankryk, het ŉ Moslem-ekstremis wat in die polisiehoofkantoor werksaam was, vier van sy kollegas met ŉ mes vermoor. In Limburg in Duitsland het ŉ Siriese migrant met ŉ gesteelde vragmotor in ander motors ingeploeg en dit was net aan die toeval te danke dat niemand dood is nie. In al twee gevalle het die owerhede eers probeer om die terroristiese motief te verdoesel. Terreur is egter nie slegs ŉ verskynsel van Islam nie, maar ook van verlinkses en verregses, alhoewel nie op dieselfde en georganiseerde vlak nie. Die drie bedreigings hou verband met mekaar. Uit die linkse oogpunt vlug mense weens klimaatverandering en is die oplossing dus om die grense oop te gooi sodat die wêreld se probleme en rykdom gelykop verdeel word. Uit die regse oogpunt vlug mense weens politieke onstabiliteit en oorbevolking en is die oplossing sterk grense en terselfdertyd stabilisering van die arm lande deur ekonomiese en politieke hervormings. ŉ Verdere probleem is aan die verskyn op die horison, naamlik die einde van onbeperkte ekonomiese groei, waaraan die wêreld, weens China se opgang, gewoond geraak het.