Hoe word geskiedenis bestudeer? - Inligting
Hoe word geskiedenis bestudeer?
Wat is die unieke en kenmerkende kenmerke van die studie van geskiedenis in terme van:
Gee die studie van die geskiedenis unieke persepsies?
Bevat die bestudering van geskiedenis unieke praktyke of uitsette?
Vanuit die leekperspektief:
hoe weet ons wat gebeur het;
waarom bestudeer ons dit; en,
hoe bestudeer ons dit?
http://en.wikipedia.org/wiki/Historical_method <<<<<< besoek hierdie webwerf verduidelik alles oor die metodologie daarvan
Dit is die metode ...
Wanneer is die bron, geskrewe of ongeskrewe, vervaardig (datum)?
Waar is dit vervaardig (lokalisering)?
Deur wie is dit vervaardig (outeurskap)?
Uit watter voorafbestaande materiaal is dit vervaardig (analise)?
In watter oorspronklike vorm is dit vervaardig (integriteit)?
Wat is die bewyswaarde van die inhoud daarvan (geloofwaardigheid)?
Laat ons eers die epistemologiese kant van die studie van geskiedenis ondersoek.
Die presiese manier waarop die geskiedenis geïnterpreteer en daarna opgeteken word, is die middelpunt van die historiese studie, veral die historiografie. 'N Mens kan byvoorbeeld nie uiteindelik weet van die historiese waarheid nie, tensy daar 'n noukeurige benadering is tot die versameling van bewyse. Of die bewyse tekstueel, kaartgebaseerd of argitektonies gebaseer is, die historiese proses, maar belangriker nog, die historiese studie, kan geen legitimiteit of geloofwaardigheid hê nie, tensy daar 'n noukeurige bepaling en aanbieding van onweerlegbare feite is (of die samestelling van feite met die beperkte hoeveelheid tegnologie en toeganklikheid wat 'n gegewe samelewing op 'n sekere tydstip het). Met die verskaffing en aanbieding van historiese bewyse kan ons 'n aspek van kennis in 'n vorige tyd opdoen. Die kennis wat 'n mens verkry uit die bestudering van die geskiedenis, is egter geensins 'n alwetende of universele kennis nie, maar 'n fraksionele kennis, 'n gedeeltelike kennis en insig in ons antesedente en oorsprong (hetsy naby of ver).
Die doel van historiese ondersoek is nie net om feite aan te bied nie, maar om 'n interpretasie van die verlede te soek. Geskiedkundiges probeer om patrone te vind en betekenis te vestig deur die noukeurige studie van dokumente en artefakte wat mense van ander tye en ander plekke nagelaat het.
Die bestudering van geskiedenis is noodsaaklik vir 'n liberale kunsopvoeding. Geskiedenis is uniek onder die liberale kunste in sy klem op historiese perspektief en konteks. Geskiedkundiges dring daarop aan dat die verlede op sy eie terme verstaan ​​moet word; enige historiese verskynsel - 'n gebeurtenis, 'n idee, 'n wet of 'n dogma - moet eers in sy konteks verstaan ​​word as deel van 'n web van onderling verwante instellings, waardes en oortuigings wat 'n bepaalde kultuur en era bepaal. Onder die liberale kunste is geskiedenis die dissipline wat die meeste betrokke is by die verstaan ​​van verandering. Historici probeer nie net om historiese oorsaaklikheid te verduidelik nie-hoe en waarom verandering plaasvind binne samelewings en kulture. Hulle probeer ook rekenskap gee van die volharding van tradisie, verstaan ​​die komplekse wisselwerking tussen kontinuïteit en verandering en verduidelik die oorsprong, evolusie en agteruitgang van instellings en idees. Geskiedenis word ook onderskei deur sy buitengewoon wye omvang. Feitlik elke onderwerp het 'n geskiedenis en kan geanaliseer en geïnterpreteer word in historiese perspektief en konteks.
Daar word algemeen erken dat 'n begrip van die verlede 'n fundamentele element is vir 'n begrip van die hede. Die ontleding en interpretasie van die geskiedenis bied 'n noodsaaklike konteks vir die beoordeling van hedendaagse instellings, politiek en kulture. Om die huidige samestelling van die samelewing te verstaan, is nie die enigste rede om die geskiedenis van die verlede te bestudeer nie, en bied ook unieke insig in die menslike natuur en die menslike beskawing. Deur te eis dat ons die wêreld deur die oë van ander sien, dat ons 'n gevoel van konteks en samehang ontwikkel, terwyl ons kompleksiteit en dubbelsinnigheid erken, en dat ons die rekord nie net van menslike prestasie, maar ook van menslike mislukking, wreedheid en barbaarsheid in die gesig staar, die studie van die geskiedenis bied ons 'n ryk, tekstuurlike, inhoudelike raamwerk om die menslike toestand te verstaan ​​en met morele vrae en probleme te worstel. Geskiedenis is noodsaaklik vir die tradisionele doelwitte van die liberale kunste, die soeke na wysheid en deugd.
Daar is nog 'n rede om geskiedenis te bestudeer: dit is pret. Geskiedenis kombineer die opwinding van verkenning en ontdekking met die gevoel van beloning wat voortspruit uit suksesvolle konfrontering en gevoel van komplekse en uitdagende probleme.
Ander opstelle oor die bestudering van geskiedenis
Geskiedenis as loopbaanvoorbereiding
Die bestudering van geskiedenis kan ook 'n nuttige voorbereiding vir betaalde arbeid wees. Vir opstelle oor hoe om die studie van geskiedenis aan 'n bevredigende loopbaan te koppel, sien "Wat kan ek doen met 'n hoofvak in die geskiedenis?"
Die Europese Revolusie van 1848 begin 'n Breë uiteensetting van die agtergrond van die onrus en 'n bespreking van sommige van die vroeë gebeure.
Die Franse Revolusie van 1848 'n Besondere fokus op Frankryk-soos die invloedryke Oostenrykse minister Prins Metternich, wat probeer het om die herstelling van 'Orde' aan te moedig in die nasleep van die Franse Revolusionêre en Napoleontiese onrus van 1789-1815:-"As Frankryk nies, word Europa verkoue".
Die rewolusie van 1848 in die Duitse lande en Sentraal-Europa "Duitsland" het 'n beweging vir 'n enkele parlement in 1848 gehad en baie sentrale Europese "nasies" het probeer om 'n aparte bestaan ​​te handhaaf, los van die dinastiese soewereiniteite waaronder hulle geleef het.
Die 'Italiaanse' rewolusie van 1848 'n 'Liberale' pousdom na 1846 help om die kole van 'n 'Italiaanse' nasionale strewe weer oor die Italiaanse skiereiland te laat herleef.
Die monarge herwin die mag 1848-1849 Sommige gevalle van sosiale en politieke ekstremisme laat konserwatiewe elemente wat voorheen hervorm is, toe om die terugkeer van tradisionele gesag te ondersteun. Louis Napoleon, (wat later die keiser Napoleon III geword het), bereik die bewind in Frankryk en bied sosiale stabiliteit tuis, maar volg uiteindelik beleid wat lei tot dramatiese verandering in die breër Europese struktuur van state en hul soewereiniteit.
Skakels na veral gewilde onderwerpe en bladsye
50 state, 50 verskillende maniere om Amerika se verlede te leer
As deel van 'n twee maande lange ondersoek na hoe swart geskiedenis in die VSA geleer word, het CBS News gekyk na die standaarde vir sosiale studies in al 50 state en die District of Columbia. Die analise het problematiese lesse, uiteenlopende interpretasies van die geskiedenis en aanbevelings vir wat studente moet leer, aan die lig gebring.
Daar is geen nasionale sosiale studie -standaarde om te bepaal watter onderwerpe of historiese figure studente moet leer nie. Die standaarde vir sosiale studies in die staat is 'n dokument of dokumente wat uiteensit wat van openbare skoolstudente in spesifieke state verwag word.
Tydens die ontleding van staatsstandaarde het CBS News bevind dat sewe state slawerny nie direk in hul staatsstandaarde noem nie en dat agt state nie die burgerregtebeweging noem nie. Slegs twee state noem wit oppergesag, terwyl 16 state state se regte noem as 'n oorsaak van die burgeroorlog.
Hier is 'n nader kyk na die bevindinge van CBS News:
Slawerny en burgerregtebeweging
Terwyl die meeste staatsstandaarde die onderrig van twee bepalende oomblikke in die Amerikaanse geskiedenis, slawerny en die burgerregtebeweging direk noem, kan die state drasties wissel van watter state hulle van studente verwag om te leer.
In Massachusetts noem die sosiale studies standaarde meer as 60 keer slawerny en slawerny. In die derde graad word daar van studente verwag om te leer "dat koloniale Massachusetts sowel as vrye as slawe in die bevolking gehad het." Twee grade later word studente gevra om te worstel met slawerny, die erfenis van die burgeroorlog en die stryd om burgerregte vir almal.
Swart geskiedenis vereer
Maar in die naburige New Hampshire noem die staatsstandaarde eenvoudig die woorde "slawerny" en "rassisme" as deel van 'n tematiese les oor sosiale en rasseverhoudinge.
State verwys ook na slawerny in sommige problematiese kontekste binne hul standaarde. In die staatsstandaarde van Wes -Virginia word slawerny as 'n voorbeeld genoem in 'n les oor 'verduideliking van die konsep van vraag en aanbod in spesifieke historiese' situasies. In die staatstandaarde van Noord -Carolina word 'immigrasie van Afrikaners na die Amerikaanse suide' genoem as deel van 'n les oor waarom mense van plek tot plek beweeg.
CBS News -bydraer en skrywer van 'How to Be An Antiracist', dr. Ibram X. Kendi, het gesê dat verwysing na Afrikane as immigrante of as immigrasie na die Verenigde State nie akkuraat is nie omdat hulle met geweld gebring is.
'En wou beslis nie in kettings na die Verenigde State kom nie,' het hy gesê.
Kendi is ook die stigterslid van die Anti-Racist Research and Policy Center aan die American University.
Wat die state betref wat nie slegs mdashslavery of die burgerregtebeweging kortliks noem nie, het dr. Tina Heafner, president van die National Council for the Social Studies, gesê dit beteken nie noodwendig dat studente nie oor hierdie onderwerpe leer nie.
Sommige staatsstandaarde fokus op die leer- en ontwikkelingsproses, en laat dit aan die plaaslike skooldistrikte oor om te bepaal watter spesifieke historiese figure en onderwerpe geleer word.
Terwyl die staatstandaarde van die sosiale studies in New York meer as 150 bladsye beslaan en besonderhede bevat oor die onderrig van "die ontwikkeling van slawerny as 'n rasse -instelling", is die standaarde van sosiale studies in Delaware slegs vyf bladsye en fokus dit op die ontwikkeling van vaardighede soos die vergelyking van 'mededingende historiese vertellings' . "
Maar Heafner, 'n professor aan die Universiteit van Noord -Carolina in Charlotte, het gesê dat onderwerpe soos slawerny en die burgerregtebeweging in standaarde meer geneig is om in die klaskamer onderrig te word.
'As onderwysers nadink oor wat hulle moet leer, kyk hulle na die kurrikulumstandaarde as hul riglyn,' het sy gesê. 'Die feit dat hulle nie daar is nie, kan 'n persepsie gee wat nie absoluut noodsaaklik is nie.'
Oorsaak van die burgeroorlog
CBS News het na die standaarde van elke staat gekyk om te sien hoe dit die oorsaak van die burgeroorlog beskryf, en dit is weer baie uiteenlopend.
Volgens die staatstandaarde in Utah, "Die era van die burgeroorlog en heropbou is belangrike aspekte van die Amerikaanse geskiedenis, noodsaaklik vir die verstaan ​​van die moderne Amerika, insluitend rasseverhoudinge en ongelykheid." Baie state, insluitend Oklahoma, noem slawerny korrek as die 'hoofoorsaak' van die burgeroorlog.
Tog het CBS News gevind dat baie ander state verskillende redes bied, en dikwels onakkurate redes vir die oorsaak van die oorlog. Die 16 state wat nog steeds 'regte van state' noem, is een van die oorsake wat dit dikwels doen saam met ander kwessies soos seksualisme, tariewe en ekonomiese meningsverskille.
Kendi het die term state se regte in die gedrang gebring.
'Dit was die term wat die konfederale state, wat later segregasie -mense, en selfs 'n paar slawehouers, gebruik het om te verberg dat hulle regtig veg vir die regte van slawehouers,' het hy gesê.
In hul afskeidingsdokumente het Mississippi, Texas en Suid -Carolina gesê dat slawerny hul rede was om die Unie te verlaat. En soos Kendi uitwys, verklaar die Konfederale vise -president Alexander H. Stephens in sy "Hoeksteenrede" van 1861 dat die nuwe regering gevorm word "op grond van die groot waarheid dat die neger nie gelyk is aan die blanke wat slawerny aan die superieure ras onderwerp nie is sy natuurlike en normale toestand. "
Geskiedkundiges het gesê dit is eers na die oorlog toe die slawerny -instelling afgeskaf is, dat Suid -Afrikaners 'state' se regte 'as 'n oorsaak van die burgeroorlog begin noem het.
Keven Ellis, die voorsitter van die Texas State Board of Education, het verdedig, insluitend 'state' regte 'in die standaard van sosiale studies in Texas, maar het daarop gewys dat dit in 'n ander konteks is as wat dit voorheen was.
'Ek dink dat selfs as u na die regte van state kyk, dit fokus op slawerny,' het hy gesê. 'Wat ons nou doen, is net duidelik: die regte van die state waaroor die Suide geveg het, was die regte van die staat om slawerny te hê.'
In 2018 het Texas sy standaarde vir sosiale studies hersien, wat gelei het tot hewige debatte oor die vraag of die regte van state as 'n oorsaak van die burgeroorlog beskou moet word en of verdedigers van die Alamo as 'heroïes' beskou moet word. Taal rondom die regte van state het verander in die staatsstandaarde, maar die verdedigers van die Alamo het heroïes gebly.
Rassisme en blanke oppergesag
Onlangse bewegings soos Black Lives Matter en die aanval in Charlottesville het gehelp om gesprekke oor ras en rassisme in Amerika te begin, maar dit lyk asof die gesprekke minder gereeld in die klaskamers van die land plaasvind. Minder as die helfte van die state in hul sosiale studies standaarde vra studente direk om te leer oor rassisme.
In sommige staatsstandaarde, soos in Pennsylvania, word leringe oor rassediskriminasie in die laerskool bekendgestel. Studente leer in die derde klas oor 'rasseverhoudinge' en die 'behandeling van minderheidsgroepe in die geskiedenis'.
Intussen verwag Texas dat studente wat 'n keusekursus op die hoërskool sosiologie volg, 'gevalle van institusionele rassisme in die Amerikaanse samelewing' kan verduidelik. Maar dit maak nie direk melding van institusionele rassisme in sy verpligte Amerikaanse geskiedenisklasse nie.
Net Massachusetts en Maryland noem die woord 'wit oppergesag' in hul staatsstandaarde, alhoewel Kendi gesê het dat dit belangrik is dat studente oor die kwessie leer.
'Dit is die Amerikaanse geskiedenis,' het hy gesê.
Politiek en ander uitdagings
Daar is geen nasionale kurrikulum vir die onderrig van die geskiedenis van die Verenigde State nie. En Heafner het gesê dat die proses vir die aanneming van staatsstandaarde, veral op 'n gebied soos sosiale studies wat worstel met die geskiedenis van rassisme of blanke oppergesag, gepolitiseer kan word.
'Daar is ideologieë en oortuigings wat die besluite wat op beleidsvlak in state geneem word, lei om te bepaal wat ingesluit kan word en wat nie by standaarde ingesluit kan word nie,' het sy gesê. "Gegewe die natuur, verbaas dit my nie dat die taal nie teenwoordig is nie, want baie beleidmakers is nie bereid om hierdie moeilike kwessies aan te pak nie."
Op die vraag waarom die verandering stadig is wat die handboeke en die standaarde in Texas betref, het Ellis, die voorsitter van die Texas State Board of Education, gesê: 'Ek dink (Texas), sowel as baie state in die suide, was agter die tyd om die proses te verander, 'het hy gesê.
Ellis het aan CBS News gesê namate die direksie verander het en nuwe mense verkies is, is daar meer vordering gemaak. Hy het gewys op veranderinge wat die direksie die afgelope paar jaar aangebring het, insluitend die toevoeging van die onderrig van Jim Crow -wette en Ku Klux Klan tot die staatsstandaarde en om seker te maak dat slawerny die belangrikste oorsaak van die burgeroorlog is. Die staat is ook gereed om hierdie jaar 'n hoërskool Afro -Amerikaanse studie -keusevak by te voeg, waarvoor Ellis in die openbaar aangedring het. Ellis het aan CBS News gesê hy voel dat dit belangrik is dat alle kinders hulself kan weerspieël in wat hulle leer, en die direksie streef daarna om dit te doen.
'Ek dink ons ​​is op 'n baie beter plek as wat ons tien jaar gelede, 20 jaar gelede was, en ek is optimisties dat ons selfs oor vyf jaar op 'n nog beter plek sal wees as vandag,' het hy gesê. gesê.
Tog sê Dan Quinn, 'n navorser en perssekretaris van die Texas Freedom Network, 'n progressiewe voorspraakgroep, dat meer gedoen moet word.
"Ons het baie dekades lank nie baie goeie werk geleer oor die bydraes van kleurlinge in ons geskiedenis en ons kultuur nie. Ons sien uiteindelik vordering daarvoor," het Quinn gesê. 'Maar u moet meer van die vordering in die kernkursusse sien, eerder as om dit net te verplaas na kursusse in etniese studies wat nie deur die meeste studente in die klaskamer gevolg word nie.'
Sommige skooldistrikte, insluitend Philadelphia, het 'n jaar lange Afro -Amerikaanse studiekursus 'n vereiste gemaak om hoërskool te voltooi. State insluitend Florida, New Jersey en New York mandaat swart geskiedenis word in openbare skole onderrig, maar sommige kritici is bang dat hierdie mandate nie toegepas word nie.
Oor die algemeen toon studies dat klastyd wat aan sosiale opvoeding bestee word, steeds daal, en daar is vrae oor wat die voortgesette afname vir swart geskiedenisonderrig beteken. 'N Opname van 2016 wat deur die Smithsonian National Museum of African American History and Culture gedoen is, het beraam dat minder as 10% van die totale klastyd bestee word aan die onderrig van Afro -Amerikaanse geskiedenis.
"As studente nie toegang tot sosiale studies en mdashlearning -burgers het om geskiedenis te leer nie, sal hulle beslis nie voorbereid wees op die werk en verantwoordelikhede wat hulle as betrokke burgers het nie," het Heafner gesê. "(Geskiedenis) help ons wel om die wêreld waarin ons leef, te verstaan, die kompleksiteit van die wêreld en die kwessies waarmee ons worstel en die verskillende perspektiewe waaroor ons 'n kompromie probeer vind."
Die rol van onderwysers
En terwyl state verwagtinge stel vir wat studente leer, sê kenners uiteindelik, is dit aan die individuele distrikte om te besluit wat en hoe studente geleer word en aan onderwysers om die lesse lewendig te maak.
Dit kan ook 'n probleem wees. Die Smithsonian National Museum of African American History and Culture -verslag het bevind dat onderwysers dikwels nie 'inhoudskennis' en 'vertroue' in die inligting het wat hulle tans ken nie, as dit kom by die onderrig van onderwerpe soos slawerny.
Heafner het gesê dat haar organisasie hulpbronne en professionele ontwikkeling bied om te help.
"Onderwysers wil die kompleksiteit van die geskiedenis wat baie van hulle nie in hul eie onderwyservaring geleer het nie, verstaan ​​en leer, omdat die kurrikulum wat hulle tydens die skool geleer het, baie anders was en baie witgekalkte kurrikulum was en dat dit mettertyd verander en verander het," sy het gese.
Na die hersiening van die staatsstandaarddata wat deur CBS News versamel is, het Kendi gesê dat hy graag 'n paar veranderinge sou wou sien in hoe geskiedenis in skole geleer word.
'Ek dink wel dat elke staat sy eie geskiedenis moet skryf, maar daar is die nasiegeskiedenis en dan die staatsgeskiedenis,' het hy gesê. "Dit moet beslis historici wees wat op nasionale vlak bymekaargekom het om nasionale geskiedenisstandaarde op te stel wat aan alle Amerikaanse kinders geleer moet word."
Wil u weet wat van studente in u land geleer word? Klik hieronder om na die standaarde van sosiale studies in die staat te verwys.
Erfenis van die Middeleeue en die Renaissance
Dieselfde impulse wat mense in daardie tyd gelei het om die aarde, die sterre streke en die aard van materie te verken, het daartoe gelei dat hulle ook die instellings rondom hulle verken het: staat, ekonomie, godsdiens, sedelikheid en bowenal die menslike natuur self. Dit was die versplintering van die Middeleeuse filosofie en teorie, en hiermee die verbrokkeling van die Middeleeuse wêreldbeskouing wat tot in die 16de eeu diep in gedagte gelê het, wat die onmiddellike basis was van die opkoms van die verskillende dele van gespesialiseerde sosiale denke wat was betyds om die inspirasie vir die sosiale wetenskappe te verskaf.
Middeleeuse teologie, veral soos dit in St. Thomas Aquinas verskyn Summa teologiae (1265/66–1273), bevat en vervaardig sintetes uit idees oor die mensdom en die samelewing - idees wat inderdaad polities, sosiaal, ekonomies, antropologies en geografies van aard kan wees. Maar dit is deels hierdie noue verband tussen die Middeleeuse teologie en idees van die sosiale wetenskappe wat die verskillende trajekte van die sosiale wetenskappe enersyds en die trajekte van die fisiese en lewenswetenskappe andersyds verklaar. Sedert die tyd van die Engelse filosoof Roger Bacon in die 13de eeu, was daar ten minste 'n paar grondbeginsels van fisiese wetenskap wat grootliks onafhanklik was van die Middeleeuse teologie en filosofie. Geskiedkundiges van die fisiese wetenskap het geen probleme om die voortsetting van hierdie eksperimentele tradisie op te spoor nie, primitief en onreëlmatig, alhoewel dit volgens latere standaarde was, gedurende die Middeleeue. Langs die eksperimente wat deur Bacon opgemerk is, was indrukwekkende veranderinge in tegnologie deur die Middeleeue en dan, in opvallende mate, in die Renaissance. Pogings om die landbouproduktiwiteit te verhoog, die toenemende gebruik van buskruit, met die gevolglike ontwikkeling van gewere en die probleme wat dit in die ballistiese groeiende handel bied, wat lei tot 'n groter gebruik van skepe en verbeterings in die kunste van navigasie, insluitend die gebruik van teleskope en die hele reeks meganiese kunste in die Middeleeue en Renaissance soos argitektuur, ingenieurswese, optika en die konstruksie van horlosies en horlosies - dit alles bied 'n hoë premie op 'n pragmatiese en operasionele begrip van ten minste die eenvoudiger beginsels van meganika, fisika, sterrekunde, en mettertyd chemie.
Kortom, teen die tyd van Copernicus en Galileo in die 16de eeu, bestaan ​​daar 'n redelik breë substraat van fisiese wetenskap, grootliks empiries, maar nie sonder teoretiese implikasies waarop die gebou van die moderne fisiese wetenskap gebou kon word nie. Dit is opmerklik dat die empiriese grondslae van fisiologie gevestig is in die studies van die menslike liggaam wat in die middeleeuse mediese skole uitgevoer is, en, soos die loopbaan van Leonardo da Vinci so pragtig illustreer, onder kunstenaars van die Renaissance, wie se belangstelling in akkuraatheid en detail van skildery en beeldhoukuns het gelei tot hul noukeurige studie van menslike anatomie.
Die begin van die sosiale wetenskappe was baie anders. In die eerste plek was die Rooms -Katolieke Kerk gedurende die Middeleeue en selfs in die Renaissance en Reformasie baie meer aandag aan wat geleerdes oor die menslike verstand en menslike gedrag in die samelewing geskryf en gedink het as wat dit bestudeer en in die fisiese wetenskappe geskryf. Vanuit die oogpunt van die kerk, hoewel dit belangrik sou wees om toe te sien dat denke oor die fisiese wêreld sover moontlik ooreenstem met wat die Skrif gesê het - byvoorbeeld in die beroemde bevraagtekening van Galileo - was dit baie belangriker dat sulke korrespondensie bestaan ​​in sake wat die menslike gees, gees en siel raak. Byna al die onderwerpe en vrae wat in die latere eeue die grondslag van die sosiale wetenskappe sou vorm, was styf verweef in die weefsel van die Middeleeuse skolastiek, en dit was nie maklik vir selfs die dapperste verstand om hierdie stof te breek nie.
Algemene loopbaanpaaie vir hoofvakke in die geskiedenis
Die persentasie geskiedkundige hoofvakke wat professionele historici word, is laag. In plaas daarvan word die meeste advokate, bibliotekarisse, sakelui, skrywers, argivarisse, navorsers, onderwysers, politici en selfs entertainers. Leiers in elke bedryf, van besigheid tot kuns, kan hul opleiding as hoofvakke in die geskiedenis as die beginpunt vir hul sukses aandui. Historiese studie speel inderdaad 'n belangrike rol in die bevordering van afgeronde intellektuele ontwikkeling, sowel as die inboeseming van waardevolle loopbaanvaardighede in navorsing, skryfwerk, argumentasie en dokumentasie.
Die mark vir onderwysers in laerskole en hoërskole bly op baie plekke goed, en studente met 'n soliede geskiedenis in die geskiedenis sal goed geskik wees om onderrigbewyse te behaal in vakke soos geskiedenis, sosiale studies, regering, politieke wetenskap, geesteswetenskappe en algemene studies. .
Die streng navorsings- en skryfvereistes wat aan hoofvakke in die geskiedenis gestel word, bied ook uitstekende voorbereiding vir loopbane in die regte, joernalistiek, openbare betrekkinge, tegniese skryfwerk, geldinsameling, administrasie, staatsdiens. Interessant genoeg (en gelukkig vir hoofvakke in die geskiedenis) dui onlangse tendense in mediese en sakeskoolopnames daarop dat professionele skole studente met opleiding in geesteswetenskappe en sosiale wetenskappe soek. Studente wat mediese skole wil bywoon, moet nog steeds die nodige wetenskaplike voorvereistes neem, maar in 'n toenemend mededingende mark met toenemende mededinging onderskei studente hulself deur middel van eienskappe soos 'n agtergrond in die geskiedenis van medisyne of voltooiing van 'n geskiedenis -honneursproefskrif.
Loopbaangeleenthede in die geskiedenis
Om geskiedenis te bestudeer bou vaardighede in navorsing, probleemoplossing en kommunikasie om u voor te berei op 'n verskeidenheid loopbane.
Kultuur toerisme verteenwoordiger
Primêre of Sekondêre onderwyser
Potensiële werkgewers van gegradueerdes in die geskiedenis sluit in:
Staats- en federale regering
Die 12-volume werk bevat meer as 3 miljoen woorde en ongeveer 7 000 bladsye, plus 412 bladsye indekse. 
Publikasie van 'N Studie van geskiedenis
Deel I: Inleiding: Die genes van beskawings, deel een (Oxford University Press, 1934)
Deel II: Die Gene van Beskawings, deel twee (Oxford University Press, 1934)
Deel III: Die groei van beskawings (Oxford University Press, 1934)
Deel IV: Die uiteensetting van beskawings (Oxford University Press, 1939)
Deel V: Die verbrokkeling van beskawings, deel een (Oxford University Press, 1939)
Deel VI: Die verbrokkeling van beskawings, deel twee (Oxford University Press, 1939)
Deel VII: Universele state Universele kerke (Oxford University Press, 1954) [as twee volumes in sagteband]
Deel VIII: Heldhaftige eeue Kontakte tussen beskawings in die ruimte (ontmoetings tussen tydgenote) (Oxford University Press, 1954)
Deel IX: Kontakte tussen beskawings in tyd (Renaissances) en vryheid in die geskiedenis Die vooruitsigte van die Westerse beskawing (Oxford University Press, 1954)
Deel X: Die inspirasies van historici 'n nota oor chronologie (Oxford University Press, 1954)
Deel XI: Historiese atlas en koerant (Oxford University Press, 1959)
Deel XII: Heroorwegings (Oxford University Press, 1961)
'N Studie van die geskiedenis: bekamping van vols I - VI, met 'n voorwoord deur Toynbee (Oxford University Press, 1946) 
'N Studie van die geskiedenis: versoening van vols VII – X (Oxford University Press, 1957)
'N Studie van die geskiedenis: samesmelting van volke I – X in een volume, met nuwe voorwoord deur Toynbee en nuwe tafels (Oxford Univ. Press, 1960)
Toynbee voer aan dat beskawings uit meer primitiewe samelewings gebore word, nie as gevolg van rasse- of omgewingsfaktore nie, maar as 'n reaksie op uitdagings, soos harde land, nuwe grond, houe en druk van ander beskawings en straf. Hy voer aan dat die uitdaging 'n gulde middel moet wees dat oormatige uitdagings die beskawing sal verpletter om te beskawings gebore te word, en te min uitdaging dit sal laat stagneer. Hy voer aan dat beskawings slegs groei as hulle aan een uitdaging voldoen om slegs deur 'n ander die hoof te bied, in 'n deurlopende siklus van 'Uitdaging en reaksie'. Hy voer aan dat beskawings op verskillende maniere ontwikkel as gevolg van hul verskillende omgewings en verskillende benaderings tot die uitdagings waarmee hulle te kampe het. Hy voer aan dat groei gedryf word deur 'kreatiewe minderhede': diegene wat oplossings vir die uitdagings vind, wat ander inspireer (eerder as dwing) om hul innoverende voorsprong te volg. Dit word gedoen deur die 'fakulteit van mimesis'. Kreatiewe minderhede vind oplossings vir die uitdagings wat 'n beskawing in die gesig staar, terwyl die groot massa hierdie oplossings deur navolging volg, oplossings wat hulle andersins nie self sou kon ontdek nie.
"Die uitdaging om 'n politieke wêreldorde te skep, die raamwerk vir 'n ekonomiese wêreldorde ... konfronteer nou ons moderne Westerse samelewing."
Toynbee sien die uiteensetting van beskawings nie as gevolg van verlies aan beheer oor die fisiese omgewing, verlies van beheer oor die menslike omgewing of deur aanvalle van buite nie. Dit kom eerder uit die agteruitgang van die 'kreatiewe minderheid', wat uiteindelik ophou om kreatief te wees en in 'n 'dominante minderheid' ontaard.
Hy voer aan dat kreatiewe minderhede agteruitgaan as gevolg van die aanbidding van hul 'voormalige self', waardeur hulle hoogmoedig raak en nie die volgende uitdaging wat hulle in die gesig staar, voldoende kan hanteer nie.
Die finale uiteensetting lei tot 'positiewe skeppingsdade', die dominante minderheid wil 'n universele staat skep om sy mag en invloed te behou, en die interne proletariaat wil 'n universele kerk skep om sy geestelike waardes en kulturele norme te bewaar.
Universele toestand Redigeer
Hy voer aan dat die uiteindelike teken dat 'n beskawing afgebreek is, is wanneer die dominante minderheid 'n 'universele staat' vorm, wat politieke kreatiwiteit in die bestaande sosiale orde verstik. Die klassieke voorbeeld hiervan is die Romeinse Ryk, hoewel baie ander keiserlike regimes as voorbeelde genoem word. Toynbee skryf:
'Eerstens probeer die dominante minderheid met geweld - teen alle reg en rede - 'n posisie van oorerflike voorreg beklee wat hy opgehou het om te verdien, en dan vergoed die proletariaat onreg met wrok, vrees met haat en geweld met geweld wanneer hy sy dade uitvoer maar die hele beweging eindig in positiewe skeppingsdade - en dit van alle rolspelers in die tragedie van verbrokkeling: die dominante minderheid skep 'n universele staat, die interne proletariaat 'n universele kerk en die eksterne proletariaat 'n geskenk. van barbaarse oorlogsbande. "
Universele kerk Redigeer
Toynbee het sy konsep van 'n 'interne proletariaat' en '' eksterne proletariaat '' ontwikkel om heel verskillende opposisiegroepe binne en buite die grense van 'n beskawing te beskryf. Hierdie groepe is egter gebonde aan die lot van die beskawing.  Tydens die agteruitgang en die verbrokkeling daarvan word hulle toenemend ontevrede of vervreem, en verloor hulle dus hul onmiddellike gevoel van lojaliteit of plig. Nietemin kan 'n 'interne proletariaat', wat nie die dominante minderheid vertrou nie, 'n 'universele kerk' vorm wat die ondergang van die beskawing oorleef, wat die bruikbare strukture soos huwelikswette van die vroeëre tyd koöpteer, terwyl 'n nuwe filosofiese of godsdienstige patroon vir die volgende fase van die geskiedenis. 
Voor die proses van verbrokkeling het die dominante minderheid die interne proletariaat binne die grense van die beskawing onderworpe gehou, wat veroorsaak het dat hierdie onderdruktes bitter word. Die eksterne proletariaat, wat buite armoede en chaos buite die beskawing leef, word jaloers. Dan, in die sosiale spanning as gevolg van die mislukking van die beskawing, neem die bitterheid en afguns aansienlik toe.
Toynbee voer aan dat namate beskawings verval, daar 'n 'skeuring' in die samelewing is. In hierdie omgewing van onenigheid wend mense hulle tot argaïsme (idealisering van die verlede), futurisme (idealisering van die toekoms), losmaking (verwydering van jouself uit die werklikhede van 'n vervalle wêreld) en transendensie (die uitdagings van die vervalle beskawing die hoof te bied met nuwe insig, bv. deur 'n nuwe godsdiens te volg). Uit lede van 'n 'interne proletariaat' wat die sosiale verval oorskry, kan 'n 'kerk' ontstaan. So 'n vereniging sou nuwe en sterker geestelike insigte bevat, waarom 'n daaropvolgende beskawing kan begin vorm. Toynbee here uses the word "church" in a general sense, e.g., to refer to a collective spiritual bond found in common worship, or the unity found in an agreed social order.
The following table lists the 23 civilizations identified by Toynbee in vol. Vii. This table does not include what Toynbee terms primitive societies, arrested civilizations, or abortive civilizations. Civilizations are shown in boldface. Toynbee's "Universal Churches" are written in kursief and are chronologically located between second- and third- generation civilizations, as is described in volume VII.
Minoïes Hellenic (Greek and Roman) Christen Westers Orthodox-Russian Orthodox-Byzantine
Syriac Society (Ancient Israel, Phoenicia etc.) Islam Islamities (at early stages divided into Iranian en Arabies, civilizations, which later were unified)
Shang Sinic (see also Han Dynasty) Mahayana (Buddhism) Chinees Japannees-Koreaans ("Far Eastern")
Indus Indic Hindoeïsme Hindoe
Andean Mayan Yucatec Mexikaanse - -
Social scientist Ashley Montagu assembled 29 other historians' articles to form a symposium on Toynbee's 'N Studie van geskiedenis, published as Toynbee and History: Critical Essays and Reviews.  The book includes three of Toynbee's own essays: "What I am Trying to Do" (originally published in International Affairs vol. 31, 1955) What the Book is For: How the Book Took Shape (a pamphlet written upon completion of the final volumes of 'N Studie van geskiedenis) and a comment written in response to the articles by Edward Fiess and Pieter Geyl (originally published in Tydskrif vir die geskiedenis van idees, vol. 16, 1955.)
After 1960, Toynbee's ideas faded both in academia and the media, to the point of seldom being cited today.   Toynbee's approach to history, his style of civilizational analysis, faced skepticism from mainstream historians who thought it put an undue emphasis on the divine, which led to his academic reputation declining, though for a time, Toynbee's Bestudeer remained popular outside academia. Nevertheless, interest revived decades later with the publication of Die botsing van beskawings (1997) by political scientist Samuel P. Huntington. Huntington viewed human history as broadly the history of civilizations and posited that the world after the end of the Cold War will be a multi-polar one of competing major civilizations divided by "fault lines." 
"Mr. Toynbee wrote this part of the book before the Nazi persecution of the Jews opened a new and terrible chapter of the story. ". [ aanhaling nodig ]
It helps us understand how our time is different from of similar to other periods.
Performance in history courses can also be a good indicator of a student's overall ability to succeed in college. A recent article by the American Historical Association reports that "two national studies that show that college students who do not succeed in even one of their foundational-­level [history] courses are the least likely to complete a degree at any institution over the 11-year period covered by the studies." Hoekom? The skills one learns in a well-taught history course can help students develop a flexible skill set they can use in their other classes and throughout their lives.
Sue Stennes-Rogneff, a high school teacher with 23 years experience who currently teaches US and World History, says she has seen a shift over the years in the way that history has been taught instead of teaching concepts, there is now a greater emphasis on teaching feite. She says, &quotThere's more of an emphasis on the details rather than on the big picture." This, Stennes-Rogneff notes, makes it harder for the students to retain what they have learned, especially since &quota lot of young people are naturally not interested in history."