Krag vir Vandag » 2011 » March
Maandag 14 Maart – Krag van Gedrag
MAANDAG KRAG VAN GEDRAG
"Daarom moet julle meelewend, goedgesind, ne­de­rig, sagmoedig en verdraagsaam wees." (12)
Op 'n plattelandse dorpie het 'n man gewoon wat die "Oliekanman" genoem is. Hy het oral 'n kan­netjie olie met hom saamgedra. As hy by 'n hek ingaan en die skarniere skree, drup hy 'n bietjie olie daarop. Gaan hy by 'n deur in en die slot is stram, kry die slot 'n bietjie olie. Kom 'n kruiwa verby en die wiel draai piepend, verwyt hy nie die man wat swaar aan die vrag stoot nie, hy gee die wiel olie. Van hom het die mense gesê: "Hy maak die pad makliker vir almal wat ná hom daarlangs verby kom." Ons leef in 'n krakende, piepende, stram wêreld met baie misverstand, konflik, klag­tes, ongeduld, verwyte, kritiek, foute daarin. Ons kan bydra tot hierdie onaangenaamhede in ons omge­ing, of ons kan dit makliker maak vir ander. 'n Woordjie van lof hier, 'n simpatieke gesindheid daar, is goeie olie vir 'n stram samelewing.
Uit 'n hart waarin die Gees van die Here Jesus Christus woon, kom die woorde en gesind­hede wat ons verhou­dinge met mekaar makliker maak. Die vrug van die Gees is liefde, blydskap, vrede, lank­moe­dig­heid, vriendelikheid, goedheid, getrouheid, sagmoe­digheid, selfbeheersing." (Gal.5:22)
"Here, vandag wil ek met my woorde en gesindhede ander help."
Posted by Manie on Mar 13th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
Vrydag/Saterdag 11 Maart – Luister
Lees 1 Konings 19: 9 – 18
"Maar na die vuur was daar 'n fluistering in die windstilte. Toe Elia dit hoor, het hy sy gesig met sy mantel toegemaak… Toe hoor hy 'n stem wat vir hom sê: 'Wat maak jy hier, Elia?'" (12, 13).
Toe 'n tienjarige seun se pa op sy sterfbed lê, gee hy vir sy seun sy eie horlosie as 'n aan­denk­ing. Die horlosie was vir die seun baie werd. Elke dag het hy die horlosie gedra, dit vir ander gewys, aan sy pa gedink en van sy pa gepraat. Eendag kui­er die seun by sy oom in sy groot­han­del­slaghuis. Die oom laat hom alles bekyk. Hy sluit vir hom die ver­koel­de vertrek, waar die groot stuk­ke vleis hang, oop om te sien hoe dit daar lyk. Om die seun en bokant hom dreun die groot waai­ers wat koel lug tussen die hang­ende stukke vleis in­dryf. Die seun verkyk hom so aan alles dat hy strui­kel en val. Dadelik weet hy, hy het met die val sy hor­lo­sie verloor. Angstig begin hy op die vloer rond­­soek. Op die vloer lê hope houtskaafsels, waar­op die vleis, bloed drup. Hy voel al hierdie skaaf­­sels sorgvuldig deur. Hy word bewus van die dreun­ende waaiers. Waar hy op sy knieë op die vloer na sy horlosie soek, voel hy die koue. Sy oom raak oor hom be­kom­merd en kom soek hom. Hy kry op sy knieë hom huilend op die vloer, soe­ken­de na die horlosie. Die oom help soek, maar hulle kry nie die horlosie nie. Die lig is ook nie baie goed nie, omdat die groot stukke vleis skaduwees gooi. Die verstandige oom gaan ska­kel by die deur die waaiers af. Dit word doodstil. "Nou luister ons," sê die oom. Hulle luister. In die stilte hoor hul­le na 'n kort rukkie albei die tik-tik van die hor­losie. Hulle volg die geluid en aan die voet van 'n metaalanker kry hulle die horlosie.
Die wêreld se lawaai om ons, in ons ore en in ons gedagtes, maak dit vir ons moeilik, en eintlik onmoontlik, om God se stem te hoor. Die Heilige Gees se stem kom met sagtheid na ons hart toe. Ons moet ons geestelike oor naby aan God se woord hou, om sy stem te hoor. As ons bid moet dit in ons stil word. Die tydjie wat iemand neem om met die Here in die binnekamer om te gaan, word met reg, stiltetyd, genoem. Ons moet 'n hele paar afskakelings doen om die nodige stilte vir omgang met God te bereik. Waar die dissipels alleen met Jesus was, weg van die ru­moer van die skare af, kon hulle beste na Hom luister. Drie van Jesus se dissipels, se beste oomblikke saam met Hom, was op die berg, waar hulle sy heerlikheid ge­sien het. "Jesus (het) vir Petrus en Jakobus en Johannes saamgeneem en hulle alleen op 'n hoë berg in die een­saamheid geneem; en Hy het voor hulle van gedaante verander" (Mark.9:1-3 Ou Vert.). Net jammer Petrus het dit ver­steur met sy gedurige, ywerige, on­deur­­dagte, haastige, wêreldse gepraat: "Rabbi, dit is goed dat ons hier is. Laat ons drie hutte maak…"
"Here, vandag soek ek stilte om u stem te hoor."
Laat jou bekommernis aan die Here oor en Hy sal vir jou sorg. Hy sal iemand wat aan Hom gehoorsaam is nooit laat strui­kel nie (Ps.55:23) Ons sal op Hom vertrou en nooit bang wees nie. Hy is ons krag en ons verdediger en Hy het ons vrygemaak (Jes.12:2). Julle moet julle nie oor enigiets bekommer nie. Bid daaroor en sê vir God duidelik wat julle wil hê. Vra Hom om dit vir julle te doen en sê vir Hom dankie! Dan sal God julle sy wonderlike vrede gee wat 'n mens nooit met jou verstand kan verklaar nie. Sy vrede sal wag hou oor julle hart en julle gedagtes omdat julle aan Christus behoort (Fil.4:6,7).
Posted by Manie on Mar 10th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
Donderdag 10 Maart – Depressie
Lees 1 Konings 19: 1- 8
"…Elia het…'n dagreis ver die woesyn ingegaan. Daar het hy onder 'n besembos gaan sit en gewens hy gaan dood"(4)
Die bekende Engelse prediker en skrywer Martyn Lloyd-Jones skryf: "Ek twyfel altyd bietjie as 'n Christen voorgee hy of sy ervaar nooit neerslagtigheid nie. Ek betwyfel die woorde van die koortjie: 'And now I am happy all the day'. Daar is dae wanneer ook die Christen on­gelukkig voel. (Sy eie woorde): There are these states and conditions of the soul, and the sooner you learn to deal with them and how to handle them, the better it will be for you and for those with whom you live and work." A. Naismith wat in sy boek hierdie woorde van dr. Lloyd-Jones aanhaal, skryf so (ook sy eie woorde): "Experience confirms the words of dr. Lloyd-Jones, for there are very few people indeed who never feel out of sorts, who are always 'on top of the world' and never 'under the weather'; who never have 'a touch of the blues' because they are always 'in the pink'." Dr. Lloyd-Jones het gemoedsgenesing gevind deur die lees van 'n boek deur Dr. Sibbes: The Bruised Reed, The Soul's Conflict. Hy sê: "Die lees van die boek was balsem vir my siel op 'n tydstip in my lewe toe ek oorwerk en oor­moeg was en so onderworpe was aan die aanvalle van die duiwel op buitengewone wyse. That book quietened, soothed, comforted, encouraged and healed me."
Dawid het hierdie gemoedsdroefheid geken:"Waarom is ek so in vertwyfeling en waarom kerm ek so? Vertrou op God! Ja, ek sal weer vir Hom 'n loflied sing. Hy is my helper en my God!" (Ps.42:6). Paulus het dit geken: "…ons het geen rus of duurte gehad nie. Van alle kante was daar druk op ons: van buite onenigheid, van binne sorge. Maar God wat die neerslagtiges opbeur, het ons ook opgebeur…"(2 Kor.7:5). Die Here Jesus self het dit geken: "Toe het Hy bedroef en beangs geword en vir hulle gesê: 'Ek voel doodsbenoud…"(Mat.26:37,38).
Posted by Manie on Mar 9th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
Woensdag 9 Maart – Uitstel is Gevaarlik
WOENSDAG UITSTEL IS GEVAARLIK
Lees 2 Korintiërs 6: 1 – 7
"Kyk, nou is dit die regte tyd, nou is dit die dag van redding" (2)
Nog 'n storie wat Pastor Bill vertel, is van die do­minee wat by die vulstasie saam met 'n ry motors wag om brandstof in te gooi, voor hy vir die langnaweek na sy kinders toe ry. Die petrol­jog­gie werk so vinnig as wat hy kan, maar 'n klomp motors wag om gevul te word. Hy wink die dominee na 'n oop pomp toe. "Jam­mer oor die oponthoud, Dominee," sê hy, "maar lyk my almal wag tot die laas­te oomblik om vol te gooi." Die dominee lag. "Ek weet wat jy bedoel. In my werk het ek dieselfde probleem. Mense stel uit."
Met sommige take kan 'n mens waag om uit te stel, maar in die saak van 'n mens se voorberei­ding vir die ewigheid is daar net één verstandige tyd: nou! 'n Mens wat onderweg is ewigheid toe en nie van sy redding seker maak nie, word in die Bybel 'n dwaas genoem: "Die ryk man het by hom­self ge­dink: 'Mens, jy het baie goed wat weg­ge­sit is vir baie ja­re leef lekker.' Maar God het vir hom gesê: 'Jou dwaas. Vannag nog sal jou lewe van jou opgeëis word,' …so gaan dit met hom wat nie ryk is by God nie" (Luk12:20). Die moordenaar aan die kruis was gelukkig dat hy geweet het, sy leeftyd is op 'n einde en hy het voor hom 'n won­derlike geleentheid om reg te maak. Die Verlosserko­ning hang langs hom aan sy kruis. Hy sê vir Jesus "'Je­sus, dink aan my wan­neer U in u koninkryk kom.' Jesus antwoord hom: 'Ek verseker jou, vandag sal jy saam met My in die pa­ra­dys wees'" (Luk23:43). Die tronkbe­waar­der van Filippi was ook so 'n verstandige man. Toe sy hart van God se koninkryk en van Jesus se evangelie bewus gemaak word, gryp hy dit dadelik aan: "…die be­waarder…het voor Paulus neergeval en gevra: 'Menere, wat moet ek doen om gered te word?' Hulle antwoord hom: 'Glo in die Here Jesus, en jy sal gered word, jy en jou huisgesin….' Hy en al sy mense is daar en dan gedoop" (Hand.16:29-34). Niemand kan bekostig om met hierdie afspraak laat te wees nie. As u die weg ken, neem nou die stap om Jesus aan te neem as Verlosser: "Here Jesus, red my, asseblief." So maak 'n mens die deur van jou hart vir die kloppende Heiland oop. As u nie seker is nie, vra iemand se hulp. Maar moenie die saak van u redding vir 'n dag uitstel nie.
"Here, vandag maak ek seker dat ek gered is."
Posted by Manie on Mar 8th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
Dinsdag 8 Maart – Getrouheid Beloon
DINSDAG GETROUHEID BELOON
Lees Hebreërs 12: 1 – 3
"…laat ons die wedloop wat vir ons voorlê, met volharding hardloop, die oog gevestig op Jesus…(1)
Keiser Joseph II het in 1781 onherken­baar as 'n gewone burger deur sy ryk gereis om te sien wat onder sy mense aangaan, ver­tel W.L.Lang in Wal­ter Baxendale se Dictionary of Illu­stra­tions. In die dorpie La­ken­stein gaan hy as Graaf Falken­stein in 'n her­berg tuis­. Die aand hoor hy die men­se praat van ge­heim­sin­nige samekomste in 'n huis net buite die dorp. Die opwinding bou op toe iemand nuus bring van geheimsinnige fi­gu­re wat een-een met don­ker lan­terns en kopdoeke oor hulle gesigte ge­trek juis nou be­sig is om daar aan te kom. Hulle besluit dat 'n paar van hulle on­der­soek moet gaan in­­stel. Die keiser, aan hulle bekend as Graaf Fal­kenstein, wil graag self gaan kyk wat aan­gaan. Hy word as leier aangewys.
Terwyl die ander wagstaan klop hy aan die huis se deur. Die inwoner, Senitz, maak die deur oop. "Wat soek jy hierdie tyd van die aand by 'n eerlike man se huis?" vra hy vir sy on­be­kende be­soeker. "As jy regtig 'n eerlike man is," antwoord die keiser, "het jy niks te vrees nie." Met dié woorde stap die keiser ook sommer in. In die voor­kamer sit 'n groe­pie mense om 'n tafel. Op die tafel lê 'n boek oop. Die keiser neem op 'n bankie plaas. "Gaan voort met wat julle besig is om te doen," sê hy vir Senitz. Senitz gaan sit op sy plek by die oop boek en almal om die tafel draai na hom toe, om met aandag te luister wat hy lees. "Ek lees verder," sê Senitz, en gaan dan voort" "God het die wêreld so lief ge­had dat Hy sy enigste Seun gegee het, so­dat die wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe sal hê. God het nie sy seun na die wêreld toe gestuur om die wêreld te oordeel nie, maar sodat die wêreld deur Hom gered kan word. Wie in Hom glo, word nie veroordeel nie; wie nie glo nie, is reeds veroordeel omdat hy nie in die enigste Seun van God glo nie…" (Joh.3:16-18). Terwyl Se­nitz lees, verduidelik hy sommige tekse en van die ander, wat om die tafel sit, spreek ook gedagtes oor die Skrif uit. Na 'n kort rukkie onder­breek die keiser Senitz. Met trane in sy oë sê hy: "Om te dink dat ek op hierdie vreemde manier vir die eer­ste keer deel kon word van mense wat weet hoe om die Bybel te lees en te verstaan!" Toe hy van hulle afskeid neem, vra hy Senitz dringend om op sy eerste besoek aan Wenen by die paleis vir graaf Falkenstein te vra. Hy beloof om in te tree vir hierdie verdrukte mense wat so in die geheim die Here moet dien. Senitz het gou daarna Wenen toe gegaan. Hy moes uitvind graaf Falkenstein is niemand anders as keiser Joseph II self nie. Die keiser het hom met groot hartlikheid ontvang. Hy oorhandig aan Senitz 'n perkamentrol waarop hy die Dekreet van Verdraag-saamheid (Edict of Tolerance) geskryf het. Toe Senitz dit ooprol om beter daarna te kyk, kry hy 'n som geld met 'n briefie by: "Vir die oprigting van 'n kerk".
Op die gewel bokant die ingang van Die Protes­tant­se Kerk in Lakenstein kan steeds gelees word: "Die Ga­we van die Keiser." Met hul volhardende getrouheid aan die evangelie van die Here Jesus Christus het Senitz en sy medegelowiges, gods­diens­tige en burgerlike vryheid gewin vir die pro­tes­tante, wat vir een en 'n half eeu onder verdrukking geleef en aanbid het.
Getrouheid aan die Here, al kos dit 'n prys, het groot be­loning. Dit is Hebreërs 11 se boodskap: volhard om God te vertrou en te gehoorsaam. Abraham, Jacob, Josef, Moses, almal het bedreigde vooruitsigte gehad. "Die smaad ter wille van Christus het hy (Moses) 'n groter rykdom geag as die skatte van Egipte omdat hy na die beloning uitgesien het… Hy het volhard soos iemand wat die onsienlike God sien" (Heb.11:26,27).
"Here, vandag versterk u woord my om U te dien."
Posted by Manie on Mar 7th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
Vrydag/Saterdag – 4 Maart – Gerusstelling
"Hy wat jou beskerm, slaap nooit nie. Waarlik, die Be­sker­mer van Israel sluimer nie in nie en Hy slaap nie. Die Here beskerm jou" (3-5)
In Scattered Seed skryf 'n man oor homself: "Baie jare gelede lê 'n klein seuntjie in sy smal bedjie. Die lig is so pas afgeskakel. In die donker is hy bang. Hy draai na die groot bed se kant toe waar sy pa en ma slaap. 'Pappa, is jy daar?' vra hy met 'n klein stemmetjie. Uit die donker kom die stem na hom toe: 'Ja, my seuntjie, ek is hier.' Ek onthou hoe die oudjie dadelik in sy bedjie omgedraai en aan die slaap geraak het.
"Vannag is daardie seuntjie 'n ou man van sewentig. In die donker voel hy weer alleen. Weer is hy bang. Uit sy bed uit, kyk hy op, in die aangesig van sy Hemelse Vader en vra: 'Vader, is U daar?' Duidelik en sterk kom die antwoord terug in sy hart: 'Ja, my kind, Ek is hier.' Hiermee maak die ou man sy oë toe en raak rustig aan die slaap sonder om verder bang te wees."
Baie dinge kan ons bedreig en baie dinge kan ons bangmaak. Die gelowiges in die Bybel het ook bang tye geken. So praat Dawid in Psalm 42:2-8 (Lewende Bybel): Ek roep hardop na die Here en smeek Hom en lê al my probleme voor Hom neer. Ek vertel Hom van al my moeilikhede. As my moed my begewe, weet Hy wat ek behoort te doen…As ek om my kyk, is daar niemand om my te help nie…en niemand gee vir my om nie… Here ek roep na U, want ek besef U is my enigste skuilplek. U is al wat ek in hierdie lewe het. Luister tog na my gebed, want ek is in 'n verskriklike nood…Red my uit hierdie benoudheid, sodat ek U kan loof. Die gelowiges sal U saam met my prys omdat U my verlos het."
"Here, vandag kyk ek op en ek weet U is by my".
Dit is Hy wat ons so liefgehad het dat Hy ons sondes met sy bloed afgewas het…(Op.1:5). Die grootste liefde wat ie­mand kan hê is om sy lewe prys te gee ter wille van sy vrien­­de (Joh.15:13). Hy het ons sondes op Homself geneem toe Hy die skuld daarvoor op die kruis gedra het. Dit het Hy ge­doen sodat ons ook kan sterwe wat die sonde betref maar kan lewe in die regte verhouding tot God (1 Pet.2:24). Maar nou is julle sondes afgewas en julle behoort aan God. Jesus Christus en die Heilige Gees het julle saak by God reggemaak (1 Kor.6:11)….omdat God vir ons so goed is, wil ek ernstig by julle aandring dat julle julle lewe aan God gee, sodat julle 'n offer kan wees wat Hom gewy is. Julle moet aan Hom behoort en vir Hom lewe en Hom bly maak. Dit is die enigste manier om God werklik te dien (Rom.12:1). God het vir elkeen van julle be­son­de­re bekwaamhede gegee. Julle moet dit gebruik om mekaar het (1 Pet.4:10,11).
Posted by Manie on Mar 3rd 2011 | Filed in Algemeen,Padkos | Comments Off
Donderdag 3 Maart – Dit is wel
DONDERDAG DIT IS WEL
Lees Job 1:20-22
"Die Here het gegee en die Here het geneem. Prys die Naam van die Here." (21)
Horatio Spafford, 'n regsgeleerde in Chicago, het in 1871 al sy besittings in die groot brand in die stad verloor. Twee jaar later wou hy Europa toe verhuis. Sy vrou en twee kinders het op 5 Novem­ber 1873 aanboord van die Villa de Havre vooruit gegaan. Ses dae later het die skip in volle vaart met 'n seilskip gebots en gesink. Onmiddelik na die botsing het mev. Spafford haar arms om haar kinders gesit en God gebid om hulle te red of om hulle gewillig te maak om te sterwe as dit nodig was. Binne 'n kwartier het die boot gesink. Hulle is in die water geslinger en van mekaar geskei. Sy is bewusteloos uit die water gehaal deur 'n matroos in 'n reddingsboot, maar die kinders het altwee omgekom. Tien dae later het mev. Spafford in Cardiff, Wallis, geland en aan haar man gekabel: "Alleen gered."
Toe prokureur Spafford die aaklige tyding ontvang, het hy uitgeroep: "Dit is wel! Laat die Here se wil geskied." Hy het hom afgesonder en 'n lied geskryf, wat soos 'n druppel goud is, wat uit die smeltoond kom. Vir meer as honderd jaar al gee dit troos en krag aan baie:
As vrede my pad deur die wêreld verlig.
As smarte my dreig te verniel.
Dan antwoord ek vry, watter lot my ook tref :
Dit is wel, dit is wel met my siel.
Hoe fel die besoeking, hoe Satan ook trag
Om my te vertrap met sy hiel,
Steeds gryp ek weer moed, want my Heiland is daar,
en Hy stort nuwe krag in my siel.
"Here, vandag vra ek krag om U te eer in my beproewing."
Posted by Manie on Mar 2nd 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
Woensdag 2 Maart – Lig
Lees Matteus 5: 13 – 16
"Julle is die lig van die wêreld…laat julle lig só voor die mense skyn, dat hulle….julle Vader wat in die hemel is, verheerlik" (13,16)
Eeue gelede, vertel Pastor Bill in 'n storie, wat Neil Verwey, sendeling in Japan, vir ons stuur, het 'n ryk edelman gepeins oor sy nalatenskap aan sy dorpsmense, sodat hulle hom ook kan onthou. Hy het 'n goeie plan gekry. Hy sou vir hulle 'n kerk bou. Niemand is toegelaat om die kerk te besigtig voor dit nie voltooi is nie. Na etlike maande is die dorpsmense se gretige nuuskierigheid bevredig. Feitlik almal was daar toe die deur van die prag­tige gebou, 'n meesterswerk, oopgemaak is. Alles wat 'n mens van 'n kerk kon verwag, is na­ge­kom. Toe sê iemand: "Wag 'n bietjie! Dis so donker hier. Waar is die ligte? Die kerk het nie ligte nie!" Verleë kyk almal na die edelman. Hy glim­lag breed en wys na die hake langs die mure en aan die pilare. "Elke gesin kry 'n lamp", sê die edel­man. "As julle kerk toe kom en die brandende lamp saambring, word julle sitplek verlig. Elke keer as julle nie hier is nie, is julle sitplek donker. Dit is om julle te herinner dat 'n deel van God se huis donker sal wees as julle nie hier is nie."
Nie net ons teenwoordigheid in die kerkdiens bring lig nie, maar die gesindheid waarmee ons daar is. As ons met verwagtende hart en verlange na 'n boodskap van die Here, kerk toe kom, en bid vir die dominee wat preek en vir onsself en almal om ons, wat luister, kom daar lig en warmte in die diens. Jesus is eintlik die belangrike ligbringer. "Ek is die Lig van die wêreld," het Hy gesê, én Hy het gesê: "Waar twee of drie in my Naam vergader, daar is Ek in hul midde" (Mat.18:20).