Tim Kennedy: olieportrette en figure - Vind u kunsonderwerp - 2021
Hierdie artikel oor Tim Kennedy deur John A. Parks verskyn vir die eerste keer in die Junie 2014-uitgawe van Magazine.
In Tim Kennedy se skilderye word ons uitgenooi om die aangename lewens te sien: vriende is by die huis; 'n vaas blomme sit mooi op 'n tafelblad; 'n vrou of vriendin stap in die stort; die son, wat 'n sitkamertjie uitsteek, weerkaats lig van houtvloere en sagte kussings. Die kleur is aantreklik en effens meer lewendig as wat streng realisme moontlik sou maak, wat warmte en harmoniese eenheid verleen. Fyn teken is baie getuienis, met vorms noukeurig afgebaken op 'n manier wat 'n mate van vereenvoudiging verraai. Die verf, laag op 'n ondeursigtige manier, is geneig om in plat gebiede te sit met slegs die af en toe gemengde oorgang. Die effek is om driedimensionele vorm voor te stel sonder om die laaste draai te doen om elke laaste draai en draai te maak. As 'n groot deel van die kleur in redelike plat gebiede gelaat word, kan die kunstenaar sy komposisies organiseer as 'n stel duidelike vorms wat in byna klassieke formasies aanmekaar gesluit is. Dit is skilderye wat rustige genot en aangename refleksies beloof, iets waarvan Tim Kennedy deeglik bewus is.
Die toewyding van die lewe
"Daar is 'n beroemde verklaring van Matisse wat 'n modernistiese skildery vergelyk met 'n gemaklike leunstoel," sê Kennedy. 'Die idee is dat as iemand van die werk af kom - miskien as 'n kantoorwerker - hy of sy toevlug, vertroosting en plesier kan vind in 'n kunswerk. Ek stem min of meer saam met hierdie standpunt. " Die kunstenaar wys vinnig dat hy dit nie aanvaar dat die kyker bloot passief moet wees nie. 'Ek dink aan die kyker en denke van die kyker as in 'n verhoogde toestand,' sê hy. 'Ek dink dit is waar die gevoel van plesier inkom.'
Tim Kennedy pas hierdie benadering toe, of hy nou 'n landskap, stillewe of figuur skilder en die wêreld voor hom herorganiseer totdat dit 'n formasie opwek wat lok en verheug is. Om dit te bereik, werk hy altyd uit die lewe: "Ek skilder gewoonlik direk uit my onderwerp, selfs al is dit 'n onderwerp wat ek op die een of ander manier in die ateljee moet opbou" (sien Moderne skildershieronder, en Poinsettia Mirror, verder hieronder). 'Natuurlik sou ek na buite 'n landskap skilder. Ek sal moontlik nog stillewe in die ateljee doen, of ek kan instellings op klein plekkies in ons huis oprig. Ek skilder direk, dus kom ek elke dag na die skildery waaraan ek werk asof dit 'n nuwe stuk is. Ek skilder gereeld oor die vorige dag se werk - selfs al was dit iets wat ek van gehou het. '
Tim Kennedy se metode om abstrakte vorms te meet
Tim Kennedy voel duidelik dat die rykdom aan inligting wat deur die natuur aangebied word, asook sy reaksie op hierdie inligting nodig is vir die sukses van sy skilderye. Dit was nie altyd so nie. 'Die groot toutrek vroeër in my artistieke lewe was tussen abstraksie en figurasie,' onthou hy. 'Die aantrekkingskrag van abstraksie was dat jy in die ateljee kon skilder en dat jy nie na 'n motief hoef te verwys nie. Die probleem wat by my opgekom het, was dat ek nooit heeltemal seker was wat skilderye sonder verwysing beteken nie. Ek het geen idee gehad nie, en uiteindelik het ek 'n behoefte gevoel om myself uit die natuur te herlaai. Om die waarheid te sê, ek is ook nooit te seker wat skilderye uit die lewe beteken nie, maar ek vind die verskeidenheid in die natuur eindeloos. "
Alhoewel al Tim Kennedy se skilderye produkte van 'n redelik konsekwente visie is, verskil sy modus operandi van werk tot werk. 'Ek voel nie dat ek 'n duidelike stap-vir-stap-proses het nie,' sê hy. 'Wat ek geneig is om aan die begin van 'n skildery 'n paar eenvoudige metings te neem. Lennart Anderson het my 'n metode geleer om die figuur wat hy 'die drie punte' noem, te meet. Dit is 'n optiese meetstelsel. Byvoorbeeld, in 'n staande figuur, meet jy van die hak van die gewigdraende been tot by die kruis en voeg dan dieselfde lengte by en meet vanaf die kruis. Die tweede meting sal êrens in die kop beland, soos die neus of haarfyn, tensy die model ongewoon lang bene het. " Besigtigingsprosedures van hierdie aard help hom ook om die vergelykende groottes van vorms in sy landskappe en stillewe te benader.
Tim Kennedy se opstelling vir sukses
Met die opstel om te verf, neem Tim Kennedy moeite om in die regte posisie te wees ten opsigte van sy onderwerp. 'As ek aan 'n klein doek of bord werk, wil ek so na aan my onderwerp kom as wat ek kan,' sê hy. 'As ek 'n landskap skilder, werk ek gewoonlik met 'n Franse ezel. Ek sal dit op 'n hoek van die onderwerp instel, sodat die afstand wat ek na my kop draai, so kort as moontlik is. " Om sy palet voor te berei, meng hy 'n aantal kleure - gewoonlik geel oker, Mars-oranje, rou sambreel, phthalo-turkoois, dioxazine-violet en terre verte - met Cremnitz-wit gesny. Hy kan ook 'n paar kleure meng wat hy sien in die onderwerp, opset of landskap wat hy skilder.
Tim Kennedy skilder gewoonlik in sessies van drie uur. 'Daarna sal die lig verander,' sê hy. 'As dit die eerste dag van 'n skildery is, sal ek 'n bietjie meet en eenhede met lyne en kolletjies merk, wat baie abstrak kan lyk. Ek hou daarvan om die hele oppervlak van die skildery so vinnig as moontlik te bedek. As ek tydens die daaropvolgende sessies na die skildery werk, kan ek die stuk bedek met 'n dun laag laag medium (mengsel van twee dele sonverdikte lynolie, twee dele damvernis en een deel van Venesië terpentyn) voordat ek met die dag begin. Dit laat my toe om die skildery weer oop te maak. "
In die Venesiaanse tradisie
Tim Kennedy werk in waterverf en olie, en hy geniet die sterk punte van elkeen. 'Ek hou van die kleverigheid van olie, die ondeursigtigheid daarvan en die kleuraksie wat u kry as u teen kleur stamp,' sê hy. 'Ek hou van hoe jy oor 'n vroeëre weergawe van iets kan werk.'
As hy in olie werk, los hy die tekening nie heeltemal voordat hy begin verf nie. "Dit lyk asof daar twee tradisies is wat uit die Italiaanse Renaissance in die skilderkuns dateer: die Florentynse en die Venesiaanse," sê Tim Kennedy. 'Florentynse skilderye is oorheers deur beeldhou-idees en was geneig om 'n kontoer te vestig waarbinne die kunstenaar sou werk. Die Venesiese tradisie is 'n skilderagtige tradisie waarin die kunstenaar in die middel van 'n vorm kan begin en tot 'n onduidelike rand uitwerk. Ek beskou myself as deel van die Venesiese tradisie. "
Tim Kennedy sê dat hy ook vind dat die Venesiese praktyk om warm en koel kleure oor mekaar te lewer nuttig is. 'As ek byvoorbeeld aan 'n olie-landskap werk, kan vroeë stadiums van die skildery soos 'n los weergawe van 'n Mondriaan lyk,' sê hy, 'met 'n paar metings wat op 'n ruitnet en blokke van kleur kan lyk.' Hy hou van sterk kleur, en as hy aanhou skilder, reageer hy op die manier waarop die kleur van lig sy onderwerp kan beïnvloed, maar hy gaan nie so ver dat hy "bewustelik die kleur oordryf nie."
Hy werk nat tot nat en gebruik vir die grootste deel nie mediums wat die droog laat versnel nie.
Tim Kennedy probeer 'n soortgelyke benadering met waterverf gebruik, maar vind dat hy vir hierdie medium 'n meer gevestigde tekening moet skep om bo-op te verf. "In waterverf is die deursigtigheid en vloeistofkwaliteit van die merke aantreklik," sê hy. 'Ek hou daarvan wanneer twee deursigtige kleure wat ver van mekaar op die kleurwiel is, mekaar kan oorsteek om 'n nuwe derde kleur te skep (sien Hoofbure, hierbo). "
Ontwerp as 'n balanseringswet
Alhoewel Tim Kennedy sy skilderye met 'n oop, verkennende benadering begin, het die voltooide werke 'n besliste en gebalanseerde gevoel. in Poinsettia Mirror (onder), byvoorbeeld, staan ​​'n naakte jong vrou met haar rug na die kyker en draai haar kop na een kant. Die onderwerp word net buite die middel van die komposisie geplaas, ondersteun deur die reghoek van 'n laaikas. Die matte, die muur en die skaduwees hang saam met hangmantels en meubels om 'n noue ineenskakelde ontwerp van duidelike vorms te vorm. Selfs die skoene wat op die vloer lê, vorm 'n driehoek wat weerspieël word in die lamp bo-op die laaikas. Die kleurharmonie is ook mooi in balans met ryk oker, geel en lemoene wat teen 'n verskeidenheid behoue ​​bloues speel, en een soetgroen in die hanghanddoek op die kasdeur.
Terugreis (hieronder) vertoon 'n meer aktiewe vertelling met 'n jong paartjie wat pas by die huis aangekom het. Die vrou maak die voordeur oop en kyk angstig terug na haar maat wat staar na 'n brief wat hy pas uit die posbus geneem het. "My vertellings is geneig om op die minimale of dun kant te wees," sê Kennedy. 'Ek gaan nie in my skilderye oor te veel stories of dramas gebruik nie, maar ek moet die vertelling eers oorweeg; anders sal die kyker se reaksie wees: 'Waarom is hierdie mense saam?' Dit is snaaks en interessant om mense in 'n ruimte te verf. Ek hou daarvan om 'n komposisie uit te werk, en menslike onderdane het 'n inherente warmte wat inert dinge ontbreek. '
Sommige van Tim Kennedy se skilderye is suiwer portrette. in Malcolm, LuAnn en Owyn (onder) sit 'n familiegroep op 'n rieten bank op 'n stoep. Buite, anderkant die songeveegde grasperk, is 'n geparkeerde stasiewa. Die skildery is vet en helder, maar bevat genoeg subtiliteit en detail om die figure met regte karakter en identiteit te verleen. Die besonderhede van die klere van die onderwerpe en die informele skoene dui daarop dat die somervakansie met die vrye tyd die lewe kan geniet en ontspan. Die man lees steeds 'n koerant en die seun gee sy aandag in 'n iPad. Net die moeder kyk na buite, lewendig na die situasie.
Who's Who van die bewonderde kunstenaars van Tim Kennedy
Tim Kennedy, 'n ywerige student van kunsgeskiedenis, beweer baie invloede. 'Ek kan vir ewig aangaan,' sê hy. Van die moderne kunstenaars noem hy Hans Hofmann en Arshile Gorky: 'Hofmann,' verduidelik Kennedy, 'vanweë die gekonstrueerde, ervaringsgerigte houding wat hy tot sy onderrig en skilderkuns gebring het, of hy nou uit 'n onderwerp werk of nie; Gorky vir die veranderinge wat hy deurgemaak het en omdat sy vorms vir hom 'n besondere betekenis gehad het waaroor hy nie gemaklik was nie. ' Kennedy bewonder ook Joseph Cornell, Philip Guston en Anselm Kiefer. Kennedy kies gunstelinge onder die Amerikaanse representatiewe skilders en respekteer natuurlik Winslow Homer, John Singer Sargent en Edward Hopper - en het 'n besonderse bewondering vir Charles Burchfield, wat Kennedy uitwys dat hy ''n buitengewone en onderskatte kunstenaar was wat hoofsaaklik in waterverf gewerk het.'
Tim Kennedy se wye waardering vir kuns, wat wissel van die Spaanse barok tot kontemporêre minimalisme, is deels die resultaat van 'n breë kunsopleiding, beginnend met sy waarneming op 'n jong ouderdom van sy moederskildery in hul huis. 'Uiteindelik het ek in Modernisme belanggestel en biografieë van Duchamp, Picasso en Matisse uit die Time Life-reeks gelees,' onthou hy. 'Ek het die Pop-kunstenaars in hierdie tyd baie gehou; Ek hou van dat Pop iets met Realisme te doen gehad het. Ek het in Robert Rauschenberg en Jasper Johns belanggestel, so Pop het my tot 'n belangstelling in Dada gelei. " Kort nadat hy sy BA-graad in skone kunste ontvang het, ontdek Kennedy Fairfield Porter. 'Ek bewonder dat hy sy werk in 'n moderne konteks' gesien het, 'sê Kennedy,' maar dat hy nader kom as hy skilder en sy gesin en sy omgewing skilder omdat dit vir hom natuurlik gevoel het. ' Boonop studeer Kennedy saam met Philip Pearlstein en Lennart Anderson, terwyl hy sy meestersgraad in kunste aan die Brooklyn College verwerf het.
Wat die toekoms betref, sien Tim Kennedy homself voortgaan om groepportrette te skilder, maar hy het wel 'n paar veranderinge in gedagte. "In vorige vertonings het ek gefokus op die huis waarin ek gewoon het en die aktiwiteite wat daar aangebied kon word," sê hy. 'Ek het dit oorweeg om my stukke in openbare ruimtes te sit.' Gevolglik skilder hy die laaste tyd in 'n staatspark. "Uit hierdie materiaal wil ek figuurkomposisies ontwikkel," sê hy, "soos mense kampeer, op die strand geniet of vlugbal speel."
Lewenstekening deur Robert Barrett (ebook)
Figuurskildery: Realistiese velkleur met Patricia Watwood (DVD)
Leer hoe om te verf en hoe om te teken met downloads, boeke, video's meer van North Light Shop.
Kyk die video: Front Toward Enemy With Dakota Meyer #79 - Special Guest Tim Kennedy (Julie 2021).
Olieverf: GALLERY: Meer skilderye van PAPA-lede
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Tim Kennedy: olieportrette en figure