In die postmoderne samelewing van vandag ervaar die Christendom ongekende aanvalle op die grondwaarhede van sy geloof. Hierdie aanvalle word deur bose magte gemotiveer wat daarop uit is om alle mense as voorbereiding vir die fisiese vestiging van Satan se koninkryk op aarde te mislei. Hulle grootste struikelblok is die Bybelse weergawe van God se koninkryk en, meer spesifiek, die godheid, versoeningsdood, opstanding en wederkoms van Jesus Christus. Die huidige aanvalle is daarop gemik om die geloofwaardigheid van die kanonieke boeke van die Bybel te ondermyn, en daardeur ook die God en Verlosser van die Bybel, terwyl bose mense soos Esau, die Sodomiete en die verraaier, Judas Iskariot, openlik geprys en aanvaar word.
Wanneer die egtheid van die Bybel oor 'n breë front in twyfel getrek word, word die weg vir allerlei dwaalleerstellings oor God, die geesteswêreld, die skepping, die mensdom, sonde, verlossing en profesieë oor die toekoms, geopen. Die groot openbare steun wat deur valse, apokriewe evangelies soos Die Evangelie van Judas geniet word, asook ander verwronge weergawes van Jesus se lewe, byvoorbeeld dit wat in die Da Vinci-kode vervat is, is kenmerkend van hierdie tyd van groot misleiding kort voor die aanbreek van die nuwe bedeling van die Antichris se regering op aarde.
David Cloud van die Fundamentele Baptiste Inligtingsdiens in Amerika sê: "Die Gnostiese Jesus wat in die Evangelie van Judas beskryf word, is nie die almagtige God en die Skepper van die wêreld nie, Hy het nie vir die sondes van die mensdom gesterf nie en Hy het nie liggaamlik uit die dood opgestaan nie. Dit is hoegenaamd geen evangelie nie... Egipte was in die eerste eeue ná Christus die broeiplek vir dwaallerings en fanatisisme. Baie ander vreemde 'evangelies' het hulle ontstaan hier gehad, insluitende die Evangelie van Thomas. Hierin word inligting oor Christus se kinderdae verstrek, bv. dat hy 'n gedroogde vis lewendig gemaak en een van sy speelmaats laat sterf het."
Dr. Errol Wagner van die George Baptiste-gemeente sê in sy artikel, Die Evangelie van Judas – 'n Bybelse Beoordeling: "'n Opvatting wat deur al die faksies van Gnostisisme gehuldig is, is die oortuiging dat die materiële wêreld, insluitende die liggame van mense, boos is en die skepping van 'n mindere, bose god is. Hierdie skeppergod, wat deur sekere Gnostiese groepe as 'die god van Genesis' beskryf word, is 'n vyand van die Hoogste God. Die Hoogste, Absolute God is onbekend en bestaan in die Koninkryk van Lig. Dit is hierdie onbekende God wat die Gnostici verkondig. Met die verloop van tyd het Gnostici hulle idees met die Christelike geloof vermeng en gepoog om dit as 'n ware uitdrukking van die Christendom voor te stel. Hierdie idees was die motivering vir die apokriewe geskrifte... Hulle Jesus is 'n verlosser wat deur die onbekende God gestuur is om spesiale kennis aan die mensdom oor te dra, om aan ons te openbaar dat ons deel van die Absolute God is en dat die vonk van goddelikheid in ons menslike liggame opgesluit is. Verder het hulle ook geleer dat aangesien die liggaam boos is, Jesus nie werklik 'n mens geword het nie – Hy het net 'n menslike voorkoms gehad. Omdat hulle nie geglo het dat goddelike openbarings aan historiese gebeure gekoppel moet word nie, het hulle die feite oor Jesus se menswording, lewe, dood, opstanding en hemelvaart verwerp. Sy dood was volgens hulle nie 'n losprys vir ons sonde nie, en Hy het ook nie uit die dood opgestaan nie. Hierdie sienings is geheel en al strydig met die Bybel."
Jesus het aan sy dissipels gesê: "Het Ek nie julle twaalf uitverkies nie? En een van julle is 'n duiwel! En Hy het bedoel Judas Iskariot, die seun van Simon; want hy sou Hom verraai, hy wat een van die twaalf was" (Joh. 6:70-71). In geen ander Skrifgedeelte as hierdie word die woord "duiwel" ten opsigte van enige persoon as Satan self gebruik nie. Judas het duiwelbesete geraak toe hy aan versoekings toegegee het om Jesus aan sy vyande te verkoop. In hierdie hoedanigheid het hy "die seun van die verderf" geword (Joh. 17:12) – dit is "die seun van Satan." Biologies was hy die seun van Simon, maar geestelik het hy die seun van Satan geword. Nadat Judas vir Jesus verraai het, het hy selfmoord gepleeg en "na sy eie plek gegaan" (Hand. 1:25), wat die tuiste van Satan en sy demone is.
Die enigste ander persoon in die Bybel wat "die seun van die verderf" genoem word, is die Antichris wat in die eindtydse dag van die Here geopenbaar sal word. Paulus sê: "Laat niemand julle op enige manier mislei nie, want eers moet die afval kom en die mens van sonde geopenbaar word, die seun van die verderf, die teëstander wat hom verhef bo al wat God genoem word... sodat hy in die tempel van God as God sal sit en voorgee dat hy God is... Want die verborgenheid van die ongeregtigheid is al aan die werk, net totdat hy wat nou teëhou, uit die weg geruim is; en dan sal die ongeregtige geopenbaar word, hy wat die Here met die asem van sy mond sal verdelg en deur die verskyning van sy wederkoms tot niet sal maak" (2 Thess. 2:3-8; beklemtoning bygevoeg).
Die uitdrukking: "Die dier... was en is nie en sal uit die afgrond (die verderf) opkom" is 'n duidelike aanduiding dat daar vroeëre manifestasies van dieselfde demoniese gees van rebellie teen die Drie-enige God was. Daar is inderdaad verskeie tipes of voorlopers van die Antichris in die Bybel, bv. "die koning van Babel" wat in die doderyk neergewerp is, in die diepste plekke van die kuil (Jes. 14:4,15); "die koning van Assirië" (Jes. 10:12-14); en "die koning van die Noorde" (Dan. 11:31-45). Judas was ook 'n tipe van die Antichris, daarom het die duiwelse gees wat van hom besit geneem het, ná Judas se selfmoord na die verderf teruggekeer. Van geen ander persoon word in die Bybel gesê dat hy "na sy eie plek" gegaan het nie (Hand. 1:25), wat die verderf is.