Daar was in die verlede baie teorieë aangaande die werklike oorsaak van die probleem, maar onlangse bevindinge dui daarop dat dit deur 'n kiem wat ooreenkom met Corynebacterium xerosis veroorsaak word. Hierdie kiem kom ook in die skede van oënskynlik normale diere voor, maar kan onder omstandighede ontsteking veroorsaak. Die belangrikste aanleidende oorsaak is 'n hoë konsentraat voeding, veral proteïen. Die gevolg hiervan is 'n hoë urea-inhoud van die urine wat bevorderlik is vir die vermenigvuldiging en indringing van die organisme.
Dit is by uitstek 'n ontsteking van die slymvliese van die penis en skede, vergesel van 'n rou, nekrotiese en granulerende seer, veral aan die onderkant van die uitwendige opening van die skede. Dit is 'n chroniese proses en die rou seer bevat dieperliggende woekerende littekenweefsel en oppervlakkige afgestorwe weefsel. Die voorhuidopening verdik en vergroot. Die toestand kan so erg wees dat die penis nie kan uitkom nie en dekking in geval van ramme dus nie kan plaasvind nie, of andersins in elk geval te pynlik is. Die toeswel van die opening vererger die posisie aangesien die sterk urine binne die skede opdam. By ooie is die vulva rooi en geswel met 'n oppervlakkige seer gewoonlik rondom die punt en omgewing.
By Merinoskape kan hierdie probleem algemeen voor en afgesien daarvan dat dit die wol en velkwaliteit beïnvloed, het dit gewoonlik nie 'n merkbare invloed op die skape nie. Huidige veranderde klimaattoestande het egter die probleem verhef tot 'n ernstige ekonomiese toestand, vanweë die besmetting van die wonde.
Diagnose gegrond op behoorlike nadoodse ondersoek is redelik maklik, ofskoon die oorsaaklike kiem, wat uit die aard van die saak nie belangrik is nie, nie onderskei kan word nie. Behandeling Is van geen waarde nie.