Jannie het as gestuurde van die NG gemeente Elarduspark hier kom werk, as leenpredikant, vir ’n periode van drie tot ses jaar. Ons woon nou amper vyf jaar op Wallaceton, in ’n pastorie met ’n verruklike uitsig oor die Cairn-vallei.
Dis nogal ’n uitdaging om in ’n nuwe konteks met ’n vreemde kultuur en boonop in ’n totaal sekulêre omgewing, die evangelie in jou tweede taal te bring. Hier is God uit die samelewing verwyder en om oor Hom te praat en te getuig, gee aanstoot. Ateïsme het die default geword.
Kort na ons aankoms hier, sterf ’n jong dogter van 17. Die gesin was glad nie kerkmense nie, maar die pa het nederig en broos kom vra of sy dogter uit die kerk begrawe mag word. Hy is verseker van God se onvoorwaardelike liefde.
Sedert sy dogter se begrafnis, woon hierdie man die eredienste getrou by. Hy en sy ander dogter het ook kom vra dat haar buite-egtelike kindjie gedoop word. Daar is meer sulke verhale van mense wat kerklos geraak het en deur begrafnisboodskappe oor God se genade, terugkeer na die Here en met oorgawe by die kerk betrokke raak.
’n Maand later kry ek hulle in die voorportaal van die pastorie, waar die huilende, getatoeëerde Skotse bruidegom met poniestert en oorbelle my man hartlik omhels. Sy gesig straal toe hy vertel dat die Woord hom by die troue só aangespreek het dat hy by ’n kerk in Glasgow, waar hulle woon, gaan aanklop het en die Here Jesus ontmoet het.
Die bruid se ouers het ook gekom om dankie te sê, want sy is na baie jare weer terug by die Here. Dit was ’n hoendervleiservaring.
By ’n doopgeleentheid verlede jaar, het Jannie die doop so eenvoudig as moontlik aan die kinders wat teenwoordig was, verduidelik. Hy kry agterna ’n e-pos van ’n ma wat sê haar dogtertjie het haar na die doopdiens gevra waarom sy nie gedoop is nie en sy dring daarop aan om ook gedoop te word. Dit het gelei tot nog ’n besondere geleentheid.
Moniaive hou jaarliks ’n Blue Grass Festival en die erediens word daardie Sondag ingerig as ’n Blue Grass Gospel Service. Dit word bygewoon deur kerkgangers en buite-kerklikes van oor die hele Brittanje en bands uit talle lande van die wêreld.
Ons sing graag en die Bybelstudie is ’n gemaklike, oop gesprek, relevant vir ons tyd. Connect verwelkom mense van alle denominasies en buite-kerklikes. So word dit die poort waardeur mense uiteindelik ook weer die erediens kom bywoon.
Tydens Paasfees hou ons, onder andere, die Sondagoggend vroeg ’n opstandingsdiens hier bo in die heuwels. Die uitsig, die atmosfeer en die ervaring kan moeilik verwoord word. Daarna eet ons “bacon rolls” by die pastorie.
Daar is ’n groot begeerte by hierdie ouer lidmate om weer kinders en jong ouers te bereik. Tydens die somervakansies, het Dunscore-gemeente ’n vakansieklub vir kinders, ’n geleentheid om daagliks met die kinders ’n Bybelverhaal te deel. Deur spel en ander aktiwiteite word Bybelse waardes oorgedra. Dit is gebedsverhoring dat ons hierdie geleenthede kry, ten spyte van sekulêre wetgewing wat die geloofsonderrig aan kinders inperk.
’n Borgskap het die onlangse herstel en opknapping van Dunscore-gemeente moontlik gemaak. Dit is veral te danke aan die inspirerende nalatenskap van Jane Haining (6 Junie 1897 – 16 Augustus 1944). Sy het in Dunscore grootgeword. Sy word sendeling en versorg Joodse dogters by die Skotse Sendingskool in Boedapest. In 1944 word sy deur die Skotse Kerk teruggeroep weens die Nazi-bedreiging. Sy het geweier om die Joodse dogters te verlaat in die donkerste uur van hulle lewe en so word sy die enigste Skot wat in Auschwitz sterf.