Wat word spesifieke dele van hierdie 19de -eeuse rok genoem? - Inligting
Wat word spesifieke dele van hierdie 19de -eeuse rok genoem?
Src: Portret van Nadezhda Polovtseva
Dit is dus die portret van Nadezhda Polovtseva waarin sy 'n wit en groen toga dra. Ek het net 'n baie eenvoudige verduideliking nodig van wat die afsonderlike stukke van die rok in die mode genoem word, spesifiek die groen top, wit romp en groen borsbeeld. Ek het iewers gelees dat dit 'n stert, pak en versiering kan wees, maar ek voel dit kan verkeerd wees lol. Is dit ook net een kledingstuk, of is dit afsonderlike stukke?
Hofdrag is intrinsiek vreemd. Die datums op die lyfie (middellyf) is kenmerkend van hofdrag, nie normale klere nie. 'Versiering' is nie 'n bekende term nie. Die lyfie sou 'n enkele stuk wees. Wit romp is 'n tweede stuk. Bustle & en train is 'n derde stuk. (Raadpleeg my professionele vriendin van die historikus, wat ook 'n lid van die Costume Society of America is).
Om aan te trek in 'n tweede gewoel -era kan nuttig wees. Dit is ongeveer 10-15 jaar later as die skildery, maar die enigste ding wat verander het, is die vorm van die kledingstukke. Die lyf/romp/oorrok (gewoel) bly in wese dieselfde.
Ek het die definisie van meubels in die modekuns opgesoek, en ek is amper seker dat dit nie gebruik word om die struktuur van die rok te beskryf nie.
Opdateer Die toga is al dan nie 'n hofdrag nie, maar dit is baie formeel, soos blyk uit die handskoene en waaier (wat aandui dat dit nie tuis gedra moet word nie), die fluweel (blou), satyn (wit, moontlik taft, maar ek lees dit as 'n swaarder satyn) en uitgebreide goue snoei. Die Russe was deur die eeu bekend vir buitengewoon weelderige klere, en miskien is dit 'bloot' formeel.
Van die middelklas tot die hoogste mode en die grootste formaliteit, die basiese beginsels van 'n era is egter dieselfde - vandaar my verwysing na die video. Jy trek nog steeds 'n chemise aan en kouse, korset, gewoelhok, onderrokke, ens. Dit is net die presiese snit en besonderhede wat verander. Dink daaraan asof jeans en 'n hemp in die 1980's baie anders lyk as vandag, maar in die basiese beginsels van hoe u dit dra en wat daaronder is, is dit dieselfde.
Die struktuur en snit dui baie op die vroeë 1870's. Nog 'n kenmerk van daardie dekade - net soos met die dekade voor en daarna - is lyfies wat aan die voorkant vasgemaak word. Dit is eenvoudig nie nodig om mae of ander kledingstukke van eeue tevore in te bring nie. Izabela Pitcher gee in haar boek 'n patroon in die vorm wat opmerklik soortgelyk is aan hierdie rok, maar is eintlik geneem uit 'n toga van 1873 in die Met -versameling. Dit het 'n middelste knoopsluiting aan die voorkant. Selfs Waugh, waarna LangLangC verwys, dui in haar patrone aan dat die bevestiging aan die voorkant tipies is. Net soos ander verwysings (twee hieronder genoem, twyfel ek of iemand regtig my hele biblioteek wil hê ...). Net so is daar geen bertha nie. Die kant om die bokant van die lyfie word waarskynlik op die lyfie gesny. Die wit in die mou is dieselfde satyn as die romp, wat aandui dat dit nie 'n kykie na 'n onderlaag is nie, maar 'n integrale deel van die mou - net soos die Duitse Landsknechte in die 16de eeu 'vervals' is deur fyn materiaal te stik om deur te blaas die snitte.
Dus, om die werklike vraag te beantwoord. In die huidige Amerikaanse nomenklatuur sou die buiteklere 'n lyfie wees (moue, voorkant, ens. Is almal een stuk), romp en opgeleide (of en -trein) bruisende rok. Vir alles wat hulle baie fancy het, is dit al drie stukke. Die een ding waarvan ek nie heeltemal seker is nie, is die wit voorkant van die nek. Dit kan deel uitmaak van die lyf, of dit kan 'n 'beskeidenheid' wees soos LangLangC voorgestel het. Gegewe die wit in die middel van die voorkant, is ek geneig om 'n deel van die lyfie te dink, maar dan is dit 'n skildery en onderworpe aan dieselfde artistieke lisensie as enige ander illustrasie. Die skilderye uit die 1870's is nie soos die Italiaanse en Spaanse Renaissance -skilders nie, wat dikwels so gedetailleerd was dat jy individuele, gekapte drade kan maak!
Onder die rok sou daar ten minste kouse, pantoffels, chemise, korset, oorkorset, hokgedruis en onderrok wees. Dit verskil nie te veel van die wat in die video geïllustreer word nie.
Kruik, Izabela. Die Victoriaanse kleremaker. W&G Baird -boekdrukkuns en vorige drag, 2018
Edwards, Lydia. Hoe om 'n rok te lees: 'n gids vir die verandering van mode van die 16de tot die 20ste eeu. Bloomsbury Academic, 2017
Met 'n paar voorbehoude: ek sou aanvoer dat dit nie 'n soort 'hofrok' is wat moeilik is om te ontleed nie. Die hoogste mode - of dit nou 'hof' is of nie - is in werklikheid baie ingewikkelder as geïdealiseerde tipiese tipes. Maar dit is 'n werklike voorbeeld, anders as geïdealiseerde 'tipe'-voorbeelde in modeboeke. As sodanig is haar armbande (die spleet/paneelmoue) byvoorbeeld uit die tyd, in vergelyking met wat honderd jaar of meer 'mode' retro was.
Persoonlike styl en smaak of net enige ontwerper se idees kan 'n mens verwerp. Ek wil winkel toe gaan in die stad met 'n Victoriaanse rok aan. Ten minste op sekere datums. Die Parys agter is byvoorbeeld redelik beskeie, en ek kan nie met sekerheid sê hoe dit presies gebou is nie. Daarby kom die probleem dat mode 'internasionaal' was en is, maar plaaslike style kan nogal verskil. Geskiedenisboeke oor mode moet die verskeidenheid tot verskillende soorte beperk, dikwels vir 'n spesifieke streek. In werklikheid is 'Engelse styl' in Parys gedra, 'Franse styl' in Moskou, ens.
Of dit nou net 'n gewoel/crinoline en trein is, is ten minste twee afsonderlike stukke.
Die lyfie is vir my onbeslis of dit ook 'n maag insluit. Waarskynlik, as 'n aparte stuk, maar die siening is nie ideaal daaroor nie.
Die terme in die vraag is 'n bietjie af, maar hou eintlik verband met mode:
"Garniture" as 'n woord in Engels is inderdaad misleidend ...
'stert' is soortgelyk, soos in Engels, die middellyf, die deel van die buik tussen die ribbekas en die heupe, word hier beklemtoon met die klere van die bolyf en die konstruksie. In Frans is hierdie kledingstuk destyds ook 'n tailleur du corps.
Dit is ook nie die minste nie, omdat daar bykans geen veralgemeende patroon is om vas te stel of 'n term uit 'n ander taal geleen word nie, en daarna kan dit saamwerk, ontwikkel of verskil. Byvoorbeeld, soos @TED:
Net 'n waarskuwing: die Engelse woorde vir verskillende kledingstukke is berug dialekspesifiek.
Wat ongelukkig ook beteken dat sommige terme mettertyd hul betekenis heeltemal verander het. Hier is slegs die betekenis van die 19de eeu relevant.
Ongeveer van bo na onder sien ons heelwat tegnies aparte stukke wat die volledige rok in lae vorm. Verwante mode terme om dit te beskryf:
chemise of 'shift' met effens opgeblase moue
Die chemise was gemaak van linne, homespun of katoen; dit was volumineus en knielengte, langwerpig van vorm, met kort moue en ongeknip. Tot ca. In 1850 het die vierkantige nek dikwels 'n voorste klep wat bo -oor die korset geval het. In 1876 is geplooide gussets ingebring om die vorm van die borste moontlik te maak. Daarna is dit uitgebrei versier met rilletjies, plooie en kant. In die 1890's is dit geleidelik vervang deur kombinasies.
'N Strook kant- of kant-linne wat aan die voorkant van die korset vasgemaak is om die' put van die boesem 'in 'n lae dekolletage te bedek.
nek van die skouer
bolyf met lang lippe, voorlangs verleng
in die 19ste: Die boonste deel van 'n vrou se rok, dikwels gestruktureerd en ontbeen, waarvan daar baie genoemde variëteite was. Die 'bly' op die foto is die vroeë vorm van korset.
'N Diepe val van kant of sy wat om die nek en skouers, of bloot die skouers, in 'n lae dekolletasie omring; 'n Victoriaanse herlewing van die middel van die 17de eeu.
moue met kwartlengtes (redelik verouderd of retro vir die veronderstelde datum van die skildery)
gewoel, cul de Paris, kry 'n oorgangstyl van eenvoudiger crinoline, aangesien nie net die agterkant beklemtoon word nie, maar ook die heupe en selfs die voorkant
Aantrek vir die bal in 1857, uit Follies of the Year: 'n reeks ... uit Punch's Pocket Books 1844-1866 (London, Bradbury, Evans & Co., 1868). (Skrywer se versameling)
Net ter vergelyking die tweede gedruis
Die tweede gewoel -era het dames 'n nuuskierige silhoeët gegee wat die draer se 'derrière' aan die agterkant van 'n perd laat lyk het. Damesjoernaal. (Skrywer se versameling)
trein, 'n aparte stuk onder die lyfie, maar oor die romp (as 'n oorrok?) En dit oor die gewoelkonstruksie
voering (die 'binnekant' van die trein, dit is 'n bietjie stout)
onderrok (of verdubbel? meer as 5 lae was nogal modieus)
'N Diep, geplooide of geplooide franje wat gebruik word om vroue se kledingstukke af te sny.
- Nora Waugh: "Korsette en Crinoline", Theatre Arts Books: Londen, 1954.
- Nora Waugh: "The Cut of Women's Clothes: 1600-1930", 1968.
- Anna Fischel et al (Eds): "Mode. Die definitiewe geskiedenis van kostuum en styl". DK: New York, 2012.
- Karen Bowman: "Corsets and Codpieces. A Social History of Outrageous Fashion", Pen & Sword: Barnsley, 2015.
- Valerie Cumming, C. W. Cunnington en P. E. Cunnington (Eds): "The Dictionary of Fashion History", Berg: Oxford, New York, 2010.
Almal het al gesê dat dit nie 'n hofrok is nie. Ek stem nie saam nie. Ek voel dat u die persoon wat dit dra, moet verstaan ​​om die rok te verstaan. Die portret is van Nadezhda Polovtsova (patroniem Mikhailovna, van gebaseer op die woord June, Iyuneva Yianina), die basterdogter van Mikhail Pavloviche, die broer van keiser Nicholas I. Christin Ortodoks. Die aanneemvader was baron Alexander Stieglitz en vrou Caroline, 'n welgestelde bankier wat sy enigste kind verloor het. Die seun was 'n baba toe hy dood is, en as gevolg van vermoedelike gesondheidsredes kon hierdie welgestelde gesin nooit weer 'n kind hê nie. Hulle het hierdie dogtertjie wat vir hulle oorgebly het, gelukkig aanvaar. Hulle was self Lutherane, maar het hul dogters se van en godsdiens gerespekteer en was bly om 'n kind te hê. Sy het 'n groot bruidskat en is deur baie mans vervolg, maar 'n jong man van Nobel -afstammelinge, maar sonder 'n aristokratiese titel, was gedoem tot 'n lewe as 'n arm amptenaar, maar as hy met die dogter van die ryk bankier sou trou, sou hy 'n manier gehad het bo in die samelewing. Sy naam was Alexander Alexandrovich Polovtsov en hy het die hart van Nadezhda gewen. Hulle trou in 1861. Deur hierdie opeenhoping beklee hy baie belangrike poste in die regering, waaronder senator, minister van buitelandse sake, en was hy 'n filantroop en nyweraar.
Die gesin, voor en na die huwelik, was baie gerespekteer in die keiser se kring en sou by die hof gewees het.
Die skildery is onderskryf onder haar getroude naam, wat beteken dat dit waarskynlik na 1861 geskilder is. Die skildery het geen bekende jaar daaraan verbonde nie, maar dit volg die patrone van die styl van die kunstenaar Charles François Jalabert en die portret pas by die werk wat hy geskilder het tussen 1840 en 1900. As daar na die datum van herkoms gekyk word, het Nadezha van 1843-1908 geleef. Daar is nog twee ander portrette van haar wat uit 1869 en 1876 gedateer is en wat blykbaar van dieselfde ouderdom is. Dit beteken dat skildery waarskynlik vanaf die middel van die 1860's tot die vroeë 1870's is.