Wat is die GKR se standpunt oor homoseksuele in ons kerk?
Vraag: Wat is GKR se standpunt oor homoseksuele mense? Ek wil graag 'n vriend van my saambring kerk toe. Hy glo dat Jesus sy verlosser is, is nie losbandig nie, maar hy is homoseksueel. Hy het vir my gesê van sy behoefte om kerk toe te gaan, maar word oral uitgestoot agv sy seksualiteit. Ek dink God sal skaamkry vir die kerk as hy moet hoor ons jaag een van sy skape weg? Ek glo dat homoseksualiteit 'n sonde is, maar my sonde is tog nie groter as syne nie?
Antwoord: Die standpunt van die Gereformeerde Kerk Randburg (en so ook van alle gereformeerdes) oor homoseksuele mense behoort niks anders te wees as wat die Here vir ons in sy Woord leer nie.
Die eerste ding wat die Bybel vir ons leer oor seksualiteit, lees ons in Gen.1:27: 'God het die mens geskep as sy verteenwoordiger, as beeld van God het Hy die mens geskep, man en vrou het Hy hulle geskep'. God het dus geslagtelikheid (die behoefte daaraan en aangetrokkenheid tot die teenoorgestelde geslag) in ons ingeskape. In Genesis 2:18-24 lees ons hoe dat die Here vir Eva na Adam toe 'bring' en die orde vasstel vir die uitlewing van hierdie seksuele behoefte.
Waar kom die begeerte/geneigdheid na die dieselfde geslag dan vandaan? In Romeine 1-3 skryf Paulus dat alle mense skuldig is voor God, vanweë hulle sonde. In Rom. 1:18-23, 25, 28 gee hy die kernoorsaak van alle sonde - die SONDE agter die sonde! En dit is, hoewel alle mense God en sy wil kon ken (vers 19-20), wou die mens 'Hom nie as God eer en dank nie' (vers 21b), gaan hulle selfs so ver om die Skepper te vervang met skepsels - produkte van hul eie wil en planne. Hierdie woorde wys terug na die mislukking van Adam en Eva in die paradys. Hoe goed het hulle Hom nie geken nie! Maar ten spyte hiervan het hulle Hom nie as God geëer en gedank (dus, gehoorsaam) nie. Hulle het die waarheid vir die leuen van Satan verruil, want hulle wou self 'soos God wees'. Kortom, hulle wou nie God Gòd laat wees nie! Geen wonder nie dat God 'sy toorn vanuit die hemel openbaar oor al die goddeloosheid en ongeregtigheid van die mense wat die waarheid deur hulle ongeregtigheid probeer onderdruk' (vers 18). Hierin, na die sondeval, staan alle mense gelyk voor God, nl. onder sy toorn (Rom.3:19). Belangrik om daarop te let dat die 'toorn' nie die finale oordeel in die ewigheid is nie, maar straf is wat in die loop van die geskiedenis voltrek word. Dit bestaan daarin dat God die mens steeds meer aan homself 'oorgee'.
Dis asof God sê: jy wil mos nou jou eie kop volg..., gaan aan op hierdie pad!
Drie keer word gesê dat God die mens oorgee (verse 24,26 en 28)
'Daarom gee God hulle aan die drange van hulle hart oor en aan sedelike onreinheid, sodat hulle hul liggame onder mekaar onteer' (vers 24) - enige vorm van seksuele losbandigheid, verslawings ens.
"Daarom gee God hulle oor aan skandelike drifte' (vers 26-27) - uitlewing van lesbiese en homoseksuele verhoudings.
'Omdat hulle dit van geen belang ag om God te ken nie, gee Hy hulle oor aan verdraaide opvattings, sodat hulle doen wat onbetaamlik is. Hulle is een en al ongeregtigheid, slegtheid, hebsug en gemeenheid; hulle is vol jaloesie, moord, twis, bedrog en kwaadwilligheid. Hulle skinder en praat; hulle haat God, hulle is hooghartig, aanmatigend, verwaand; hulle is mense wat kwaad uitdink, ongehoorsaam aan hulle ouers...' (verse 29-32)
Met hierdie hele lys van sonde wil Paulus sê: sò lyk mense vir wie God aan hulleself oorgee.
3. Die volgende afleidings kan gemaak word:
3.1. God het die mens nie homoseksueel gemaak nie. Homoseksuele geneigdheid en gedrag is teen God se skeppingsbedoeling met die mens en sonde. (Lees ook Lev.18:22; 1 Tim.1:10)
3.2. Homoseksualiteit (om selfs daarmee gebore te word), net soos (die geneigdheid tot) enige ander sonde is die gevolg daarvan dat mense God nie wou (er)ken as God nie. Hiermee sê ek egter nié dat elkeen vandag wat homoseksueel geneig is, God nie wil ken nie - inteendeel. By die sondeval het die eerste breuk met God gekom, wat maak dat alle mense hierna van nature (uit hulleself) God nie wil ken en eer nie. (Ons noem dit die leer van erfsonde, vgl. Rom.5:12). En daarom lyk ons lewens en verhoudings soos wat dit lyk (verse 24-32)!
3.3. Baie opvallend, dat die Here die mense nie net oorgee aan seksuele sondes (soos homoseksuele gedrag) nie, maar ook aan ander sondes, wat moord, hoogmoed, twis, skinder en kwaad-praat, jaloesie, ongehoorsaamheid aan ouers ens. insluit. Om homoseksualiteit vandag uit te sonder as sonde-nommer-een en 'n homoseksuele as die grootste sondaar te brandmerk en te veroordeel en uit 'n kerk uit te stoot, is nie net onBybels nie, maar ook liefdeloos! Alle sonde is ewe verkeerd is die Here se oë.
3.4. Mag 'n homoseksuele-persoon kerk toe kom? Skerper gevra: kan 'n homoseksuele-persoon 'n gelowige wees? Ek wil die vraag met 'n teen-vraag beantwoord: mag die mense wat skinder, ongehoorsaam is aan hulle ouers ens. (wat ons sommer so geredelik afmaak as 'minder-ernstige' sonde) kerk toe kom? Natuurlik mag hulle kom! Waarom dan nie homoseksueles nie?? Die kerk is nie vir die sg. volmaaktes nie (want niemand is volmaak nie), maar vir mense wat verlossing in Christus soek!
4. Vandaar Paulus se 'begeerte om die Evangelie' van Jesus ook aan die mense in Rome (waar homoseksualiteit algemeen aanvaarde praktyk was) te verkondig (Rom.1:15). Want die Evangelie is 'n 'krag tot redding van elkeen wat glo' (Rom.1:16). Dit is die Evangelie (Goeie nuus) wat 'n kerk gedronge moet voel om te bring - ook aan homoseksueles! Nie 'n koue skouer en veroordelende oog nie! Want gelowiges word 'oorgegee' - nie meer aan sy sondige self nie, maar oorgegee aan God se reddende genade! Sekerlik sal dit nie (noodwendig) beteken dat homoseksuele neigings eensklaps verdwyn nie. Maar die reddende krag van die Evangelie bring vryspraak vir alle sondaars EN stel ons in staat om ons sondige gedrag te oorwin! 'n Gelowige homoseksuele-persoon (net soos enige ander verloste sondaar) het die verantwoordelikheid om teen die uitleef daarvan te stry. In die krag van die Gees is dit moontlik om selibaat te bly. Natuurlik sê ek dit nie maklik nie, maar met 'n diepe deernis, omdat ek besef dat elke mens 'n behoefte het aan 'n vervullende lewe saam met 'n lewensmaat. Die diepste vervulling en geluk lê egter nie hierin nie, dog wel in sy verhouding met God - om naby Hom te leef...
En juis dit wil ons in ons gemeente bedien! Sò, bring gerus jou vriend saam na ons eredienste toe. En mag elkeen wat hierdie antwoord lees nie net weer onder die indruk kom van sy/haar eie sondigheid nie, maar veral vervul word met dankbaarheid oor Sy reddende genade, en met 'n liefdevolle deernis teenoor die wat intens worstel...