Antitankwapens: WW2 Arsenal van Amerika, Brittanje en Duitsland - Geskiedenis - Oorloë - 2021
Antitank wapens: Amerikaans
Die volgende artikel oor antitankwapens is 'n uittreksel uit Barrett Tillman 'D-Day Encyclopedia.
Die 'bazooka' was amptelik die Antitank Rocket Launcher, die bekendste van die Amerikaanse antitankwapens uit die Tweede Wêreldoorlog. Die wapen is vernoem na die 'gaspyphoring' van musikant Bob Burns en is eintlik in verskillende modelle van verskillende groottes en gewigte vervaardig. Die M1-vuurpyl-lanseerder, wat in 1942 ontwikkel is, was 'n honderd-en-vyftig-duim-lange hol buis wat ongeveer dertien pond geweeg het. 'N Raket met 'n diameter van 3,36 pond, met 'n diameter van 2,36 duim, is in die beneinde aangebring en is elektries afgevuur deur 'n droë selbattery op die lanseerder.
Die algemeenste modelle in die oorlogstyd was die M1 en M9, maar almal het 'n algemene opset - 'n skouerbeen, 'n eenvoudige pistoolgreep onder die buis, en 'n optiese sig aan die linkerkant. Die M9A1 was een-en-sestig duim lank en weeg ongeveer 20,3 pond. Die projektiel het agt onse pentoliet bevat en word beskou as in staat om drie tot vier duim wapens te binnedring op ongeveer honderd meter. Nie eens die M7A1-vormige ladingshoof kon egter die binnekant van die Panther- of Tiger-tenk binnedring nie.
Ongeveer 490,000 bazookas is in die Tweede Wêreldoorlog gebou.
Antitank wapens: Brits
Die Britse vindingrykheid was verantwoordelik vir die PIAT, wat deur die lente aangedryf is, wat staan ​​vir Projector, Infantry, Anti Tank. Die vuurpyl van 3,5 pond kon tot vier duim wapenrusting binnedring, en die wapen is as halfoestomaties beskou omdat dit self aan die brand geslaan het. Die PIAT Mark I, wat veertig sentimeter lank was, het 34,5 pond geweeg en was vir ongeveer 70 meter te sien. Aangesien dit nie 'n vuurpylprojektiel afgevuur het nie, het die agterkant van die geweer 'n opgestopte boude gehad terwyl die buis toegerus was met 'n vaste tweepoot en semi-pistoolgreep. Ondanks die doeltreffendheid daarvan teen baie gepantserde voertuie, was die PIAT gevaarlik vir vuur en moeilik om te herlaai in die geveg.
Antitank wapens: Duits
Gekonfronteer met 'n oorweldigende aantal Sowjet-tenks, het die Duitse leër elke moontlike antitankwapen nodig. Dieselfde vermoë het in Frankryk nodig geword, waar beduidende Amerikaanse, Britse en Kanadese wapens gepleeg is. Die twee wapens bevat skouer-gemonteerde wapens wat ongeveer vergelykbaar is met die Amerikaanse bazooka.
Die Panzerfaust I ('Groter'), wat in 1943 ontwikkel is, was op sigself eenvoud: 'n holle buis van 800 mm (twee-en-dertig duim) lank met 'n granaat van 150 mm (ses duim) wat tien duim buite die voorkant van die buis uitsteek. Dit is afgevuur deur 'n knoppie te druk wat 'n veer vrygestel het wat op sy beurt dryfmiddel met swartpoeier ontplof het. Die granaat se kophoof van 6,13 pond bevat 'n laai van 3,6 pond. Die effektiewe reikafstand was dertig meter, hoewel die toerusting op sommige modelle tot vyf-en-sewentig meter gekalibreer is. 'N Belaaide Panzerfaust het ongeveer 11,7 pond geweeg - vergelykbaar met die ontlaaide Amerikaanse bazooka.
Die Panzerfaust II het bekend gestaan ​​as 'Kleiner' omdat die 3,9-inch-projektiel 'n 'alles' gewig van slegs 7,1 pond opgelewer het. Die effektiewe reikafstand daarvan was ook ongeveer dertig meter, maar die 1,6 pond-uitbarsting kon nie die wapenrusting van dieselfde dikte binnedring nie. Teen Mei 1944 was die produksie vierhonderdduisend eenhede.
Duisende Panzerfauste is gevange geneem, en generaal James M. Gavin was van plan om een ​​byna elke tropper in die agt sekondes lugvervoerafdeling uit te reik vir die beplande sprong in Templehoff-lughawe in Berlyn. Die Duitse hoofstad het egter binne die Sowjet-gebied geval, en die operasie het nooit voortgegaan nie.
Ook die Panzerschreck ('Tank Terror') Ofenrohr ('Stovepipe') genoem, was die vuurpyl-lanseerder van 54/1 88 mm 4,5 voet lank en by een-en-twintig pond byna twee keer die M1-bazooka se gewig. Die Duitse projektiel kan tot agt duim vertikale pantser en ses duim wapens van veertig grade tot 220 meter verslaan. Die kragtige vuurpylenjin van die projektiel het die kanonnier egter gedreig, wat 'n lywige ontploffingsskild benodig. Die Panzerbuchse is in 1944 ontplooi en is grootliks vervang deur die eenvoudiger, goedkoper Panzerfaust. Normandië se dik verskansings het Panzerfaust-kanonne uitstekende dekking gegee om die Geallieerde wapenrusting van naby af aan te trek.