Die gevaarlike lotgevalle van die Vestal Maagde van Rome - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die gevaarlike lotgevalle van die Vestal Maagde van Rome
Die lot van Rome was afhanklik van die kuisheid van die Vestale maagde en hul oortredings kan tot lewende begrawe lei. In die eerste eeu vC verloor Marcus Licinius Crassus, een van die rykste en magtigste Romeinse burgers, byna sy geld, reputasie en selfs sy lewe toe hy beskuldig word daarvan dat hy te intiem was met 'n Vestal -maagd met die naam Licinia. Dit was eers toe Crassus tereggestel is dat sy ware motiewe na vore gekom het. Dit blyk dat Licinia, sy neef, die eienaar was van 'n aangename villa in die voorstede wat Crassus vir hom teen 'n lae prys wou bekom. Dit was om hierdie rede dat Crassus die hof na Licinia geneem het. Dit was juis hierdie rede wat beide Crassus en Licinia gered het, aangesien hy onmiddellik vrygespreek word toe dit duidelik geword het dat Crassus se vesting nie net deur wellus nie, maar deur hebsug gemotiveer is. Licinia, wat moontlik nie te beïndruk was met Crassus se motief nie, is gered van die lot dat sy lewend begrawe is in die Campus Sceleratus (Field of Transgression), 'n straf van Vestal vir die oortreding van haar eed van selibaatheid.
Die bewaarder van die Vesta -vlam deur Louis Hector Leroux (1879)
Die stille maagde
Die digter Horatius (65 - 8 v.C.) het verklaar dat Rome sou staan: solank die pontifex die Capitoline langs die stille Maagd klim. "Die 'stille maagd' waarna Horace verwys het, was 'n Vestale maagd, 'n priesteres van Vesta, die Romeinse godin van die haard en huis. Aangesien die primêre rol van die Vestal-maagde 'n openbare kultus was, sowel as 'n verpersoonliking van die stad en die burger, is die welsyn van die College of the Vestals as fundamenteel beskou vir die welstand en veiligheid van Rome. Die Vestals was toegewyd aan die priesterskap voor puberteit en vir 'n tydperk van 30 jaar tot selibaat gesweer, en was ook verantwoordelik vir die bewaring van die testamente en testamente van die magtigste mense in Rome, soos Julius Caesar en Mark Antony. Daarom was dit nie verbasend dat die Vestale 'n magtige mag in die Romeinse staat geword het nie. Toe Sulla die jong Julius Caesar in sy beskrywings insluit, was dit die Vestale wat namens Caesar intree en hom vergewe. In 'n minder praktiese sfeer het die Vestale selfs magiese kragte toegeskryf.
Ons het u maklik gemaak om 'n PDF -e -boek te vind sonder om te grawe. En deur toegang tot ons e -boeke aanlyn te hê of deur dit op u rekenaar te stoor, het u maklike antwoorde met Romes Sacred Flame The New Roman Epos van die topverkoper -skrywer van Arminius Vespasian. Om aan die gang te kom met die vind van Romes Sacred Flame The New Roman Epos van die topverkoper -skrywer van Arminius Vespasian, vind u dit tereg op ons webwerf met 'n uitgebreide versameling handleidings.
Uiteindelik kry ek hierdie e -boek, dankie vir al hierdie Romes Sacred Flame Die nuwe Romeinse epos van die topverkoper -skrywer van Arminius Vespasian wat ek nou kan kry!
Ons het u maklik gemaak om 'n PDF -e -boek te vind sonder om te grawe. En deur aanlyn toegang tot ons e -boeke te hê of dit op u rekenaar te stoor, het u maklike antwoorde met Romes Sacred Flame The New Roman Epos van die topverkoper -skrywer van Arminius Vespasian Book 8. Om aan die gang te kom om Romes Sacred Flame, die nuwe Romeinse epos, van die topverkoper -skrywer van Arminius Vespasian Book 8, te vind, is u tereg op ons webwerf, met 'n uitgebreide versameling handleidings.
Uiteindelik kry ek hierdie e -boek, dankie vir al hierdie Romes Sacred Flame Die nuwe Romeinse epos van die topverkoper -skrywer van Arminius Vespasian Book 8 wat ek nou kan kry!
In antieke Rome het vroue geen beheer oor hul eie lewens gehad nie. Alles is deur hulle vaders vir hulle gekies, insluitend met wie hulle moes trou. Toe hulle trou, was hulle mans in beheer van alles. Hulle mag nie stem nie, kon nie eiendom besit nie, en hulle kon nie kontrakte onderteken sonder toestemming van 'n man nie. Vestale maagde, aan die ander kant, is so gerespekteer in die stad dat hulle regte gelyk is aan mans. As 'n ouer wou hê dat hul dogter 'n maagd moet word, was dit baie waarskynlik dat hulle wou hê dat hul dogter moet grootword om haar eie keuses te maak en 'n onafhanklike lewe te hê.
Alhoewel hulle 'n plig teenoor hul werk gehad het, het hulle 'n gerespekteerde posisie in die gemeenskap gekry. Oral waar hulle gegaan het, het hulle die VIP -behandeling gekry. Toe hulle na die gebeure in die Colosseum gaan kyk, kry hulle 'n paar van die beste sitplekke wat gewoonlik vir koninklikes gereserveer was. Hulle woon net 'n entjie van die Forum af, en hulle is toegelaat om oor politieke aangeleenthede te stem, net soos aristokratiese mans. Hulle het ook die vermoë gehad om iemand van hul misdade te vergewe.
Die standbeelde van die vestale maagde staan ​​nog steeds voor die Atrium Vestae. Krediet: Wikimedia Commons.
Die aanval op 'n vestale maagd was een van die ergste misdade wat iemand ooit kon pleeg, omdat dit as 'n direkte verbinding met die gode beskou is. Hulle is beskerm waar hulle ook al gaan, en elkeen wat dit gewaag het om hulle seer te maak, sal op die ergste maniere gestraf word. Anders as die meeste ander vroue in Rome, kon die maagdelike maagde sonder vrees hul lewens lei.
Al die maagdelike meisies het in die House of Vestals gewoon, en elke keer as 'n nuwe vrou in die kollege aangestel is, is daar 'n marmerstandbeeld ter ere van haar geskep. Aangesien die publiek verby hierdie standbeelde kon loop, en slegs 18 vroue op 'n gegewe tydstip die pos gekry het, was hulle almal by die naam bekend. Toe hulle in die openbaar uitgaan, is hulle behandel soos superhelde wat die heilige vuur beskerm.
Alhoewel ons nooit presies sal weet hoe die kompleks gelyk het nie, is hierdie illustrasie gebaseer op rekords van die Atrium Vestae en die argeologiese bewyse wat agtergelaat is. Krediet: The College of New Rochelle.
Die lot van enkellopende vroue: verbysterende voorbeelde uit die wêreldgeskiedenis
Liberty is vir baie van ons 'n beter man as liefde, 'het Louisa May Alcott, skrywer van die groot Amerikaanse roman Little Women, geskryf in haar joernaalinskrywing vir Valentynsdag 1868. Alcott het haar hele lewe lank enkellopend gebly, net soos Susan B. Anthony ( sosiale hervormer en suffragette), Clara Barton (stigter van die Rooi Kruis) en Coco Chanel (ikoniese mode -ontwerper). Vir die grootste deel van die menslike geskiedenis was daar min ruimte vir vroue wat nie die tradisionele rol beklee nie. Maar ons moderne era het die opkoms van 'n kragtige nuwe demografie beleef, aangesien vroue minder en later trou, wat hulle die vryheid gee om te fokus op dinge soos loopbaan, kreatiwiteit en aktivisme, waarvoor hulle gewoonlik nie tyd sou hê nie omdat hulle te besig sou wees spring babas uit.
As u ongetroud is - selfs skielik ongetroud - wees bly dat hierdie besluit of omstandigheid u minder waarskynlik as ooit lewendig laat verbrand, beskuldig word van heksery of bloot uit die skande kom. Jy hoef nie eers 'n non te word nie! In plaas daarvan kan u enige soort lewe leef (ten minste teoreties) en selfs president word. Lees verder om die goeie, die slegte en die brutale van die geskiedenis van enkelvroue te ontdek.
Indië: rituele selfmoord en nonne met kaalkoppe
Die berugte gebruik van sati behels dat weduwees op die begrafnisbrande van hul mans omkom. Die antieke en komplekse kultuur van Indië heg groot waarde aan die toewyding van 'n vrou aan haar man, en dit word beskou as die uiteindelike uitdrukking hiervan. Intense godsdienstige oortuiging het die daad verder geheilig as 'n gunstige wedergeboorte. Maar die feit dat ongetroude vroue as nuttelose laste vir die samelewing beledig is en hulle tot ellendige lewens van armoede veroordeel het, kon ook 'n sterk aansporing gewees het om u lewe te beëindig. Die geskiedenis dui aan dat alles wat dikwels as 'n vrywillige praktyk begin is, te dikwels gedwing is. Vandag is die gebruik meestal dood, en in 1987 het die Wet op die Voorkoming van Sati dit onwettig gemaak om dit te pleeg, te ondersteun of te verheerlik.
In teenstelling hiermee is 'n wonderlike verskynsel van die Indiese kultuur dat die asketiese tradisie - wat afstand doen van die huishoudelike lewe om meditasie, joga en ander geestelike praktyke te volg - altyd net so oop was vir vroue as mans. Dit word gesien in antieke tekste en in die moderne tyd. Van die dreadlocked, asbesmeerde Hindoe-sadhvis tot Boeddhistiese nonne met geskeer kop, met oker geklee, word erken dat vroue net soveel reg en potensiaal het om die uiteindelike geestelike bereiking te bereik as mans.
Die Vestale maagde van Rome
Een van die mees geëerde lede van die antieke Romeinse Ryk was die Vestal -priesteres. Sy is op 'n jong ouderdom gekies en is weggelei van haar gesin om 'n lewe van heilige kuisheid te lei wat deur die staat ondersteun is. Vestals, wat vrygestel is van die normale huweliks- en bevrugtingsfunksies, het as rituele versorgers van die hele Romeinse samelewing gedien deur die heilige vuur te versorg - wat beslis nie kon uitsteek nie, en deur belangrike godsdienstige en sosiale geleenthede. Vestals, gedompel in vloeiende wit gewaad, was simbole van goddelikheid en suiwerheid wat hulle met groot begeleide teëgekom het, en die skade berokken die doodstraf. Hulle kon selfs gevangenes en slawe bevry deur bloot aan hulle te raak. Die nadeel? As hulle die heilige vuur laat uitgaan of hul kuisheid geloof het - of miskien in krisistye valslik as sondebokke beskuldig is - het hulle lewendig begrawe in spesiale kamers toegerus met rusbank, lamp en 'n paar dae se kos, wat die enigste manier om hulle tereg te stel sonder om hul persoon te "benadeel". Minstens een historiese Vestal het haar van aanklagte van hoerery onthef deur water in 'n sif te dra, 'n wonderwerk wat bewys het dat die gode haar deugde getuig.
Viking -krygers en erfgename
In die 1880's is 'n opgrawing gedoen op die tiende-eeuse graf van 'n hooggeplaaste kryger wat by die Birka Viking-nedersetting in Swede gevind is. Die unieke graf bevat uitstekende wapens, die bene van twee perde, spoggerige uniform en 'n spelstel wat 'n bevelrol voorstel. Selfs die plasing van die graf, gemerk deur 'n groot rots en sigbaar van die stad en die see, dui op 'n persoon van groot betekenis. Heel natuurlik word aangeneem dat dit 'n man is. Maar 'n eeu later het 'n wetenskaplike wat die bene ontleed het - natuurlik 'n vrou - besef dat die bekken duidelik vroulik lyk. Haar bevindings het skeptisisme en terugslag veroorsaak, maar later is beslis bewys dat hierdie bekende vegter inderdaad 'n vrou was. Ons sal nooit haar huwelikstatus ken nie, maar miskien was sy 'n baugrygr: 'n ongetroude vrou in die Viking -era wat haar pa of broer as gesinshoof opgevolg het en alle regte, voorregte en pligte van die pos uitgeoefen het. Alhoewel die meeste vroue in die ou Skandinawië die tradisionele rol van moeders en plaasvroue beklee het, het hulle aansienlik meer wettige regte as hul tydgenote, selfs as hulle ongetroud was.
Wyse vroue of hekse?
Vroue was sjamane, volks towenaars en genesers in die mens se geskiedenis. Onlangse studies oor prehistoriese grotskilderye het bevind dat driekwart van die gestempelde handafdrukke vroulik was, wat navorsers laat wonder het oor die rol van die kunstenaars-gebruik hulle magie om 'n goeie jag te verseker? Argeologiese bewyse en lewende tradisie toon aan dat vroulike geestelike figure in stamgemeenskappe regoor die wêreld bestaan ​​het, van Korea tot Afrika, die Amasone tot Siberië. Inheemse Amerikaners het hul medisynevroue veral vereer as genesers en kommunikeerders met die Groot Gees, sodat hulle alleen kan lewe en kruie in vrede kan versamel sonder die stigma wat soveel vroue ongelukkig omring het wat nie aan die "normale" gesinsrolle voldoen nie.
Daarteenoor het die verband tussen vroue en die bonatuurlike sy lelikste wending geneem in die gruwels van die Inkwisisie- en Salem -heksieproewe. Daar word vermoed dat vroue 'n inherente morele swakheid het wat hulle makliker laat versoek het - dink Eva pluk die verbode vrugte - sodat hulle vervolg kan word, selfs tereggestel kan word, bloot deur te fluister dat hulle in die skakeling met die duiwel was. Al te dikwels was weduwees, spinnekoppe en diegene wat deur armoede gemarginaliseer is, geteiken.
Almal groet die baba-ma: enkelma's in die kantoor
Jacinta Ardern is die derde vrou wat premier van Nieu -Seeland geword het (let op Amerika!) En sy is die eerste wat ooit in die amp swanger geword het. Boonop bly sy ongetroud, alhoewel sy en haar jarelange lewensmaat Clarke Gayford onlangs verloof geraak het. Toe Ardern op 21 Junie 2018 'n dogtertjie gehad het, het sy slegs die tweede verkose regeringshoof geword wat geboorte geskenk het (die ander was die Pakistaanse premier Benazir Bhutto in 1990).
Hoe merkwaardig en inspirerend dit ook al is, 'n alleenstaande moeder in Ysland het in 1980 eintlik die eerste vroulike president van die wêreld geword! Vigdis Finnbogadóttir was 'n geskeide wat nietemin kinders wou hê en dring aan op haar reg om te aanneem, ondanks die feit dat sy aanvanklik verwerp is omdat sy ongetroud was. Ons kan ons net voorstel hoe die dogtertjie wat haar dogter geword het, so trots moes voel op haar ma se sterkte, en die Yslandse bevolking was ook tevrede met Vigdis - sy is drie keer herkies.
Die verkragting van Lucretia en hoe dit die monargie in antieke Rome afgeskaf het
Die verkragting van Lucretia deur Sextus Tarquinius het gelei tot 'n groot oorgang in die Romeinse regering. Die koninkryksheerskappy onder die hande van die laaste koning van Rome Lucius Tarquinius Superbus is gedwing om 'n republiekregering in Rome in te stel.
Die oorgrote meerderheid historici meen dat die verhaal van Lucretia nie 'n mite is nie, maar 'n historiese legende en dat dit 'n belangrike deel uitmaak van die Romeinse folklore. Volgens die ou historikus Livy het die seksuele aanranding van Lucretia gevolg deur haar selfmoord gelei tot die ondergang van die monargiale bewind in Rome en het die Romeinse republiek in die prentjie gebring.
Lucretia was die vrou van die Romeinse konsul Lucius Tarquinius Collatinus. Toe Sextus Tarquinius (Tarquin) met groot gasvryheid in die huis van Lucius Tarquinius ontvang word, verkrag hy Lucretia terwyl haar man weg was by die beleg. 'N Ander weergawe van die vertelling was toe Tarquin en Collatinus vir 'n wynpartytjie gegaan het en Tarquin saans by die huis van Collatinus gebly het. Tarquin het slim gebruik gemaak van die situasie en verkrag Lucretia.
Volgens Livy se weergawe het Lucretia haar man Collatinus en pa gevra om 'n getuie om die oortreder te straf vir die gruwelike misdaad. Lucretia het die eed van wraak geneem -
"Sê my u plegtige woord dat die egbreker nie ongestraf bly nie."
Met die bespreking hiervan het Lucretia 'n dolk geneem, haar gesteek en gesterf. Haar lyk is na die Roman Forum gebring, en Brutus, een van die getuies, het die ander regerende klasgesinne van Rome gevra om 'n komitee te stig en Tarquin te straf vir die misdaad wat gepleeg is.
Die verkragting van Lucretia vernietig die monargie -heerskappy in Rome en gee aanleiding tot algemene verkiesing en stemming. Die voorval van Lucretia het 'n rewolusie in die antieke Romeinse koninkryk gemaak, en die verhaal van Lucretia het bekend geword in kuns en letterkunde uit die renaissance. The Rape of Lucrece was 'n gedig wat geskryf is deur William Shakespeare in 1594. Lucretia se oomblik van verkragting of selfmoord is visueel deur kunstenaars uit die renaissance uitgebeeld.
Die deel van die liefde
Vestale was nie die enigste wat hul spesiale status geniet het nie. Familielede het gereeld voordele te danke aan hul bekende familielede.
Die meisies kan as voorbidders vir familielede optree, wat handig kan wees as u in die moeilikheid kom. Boonop was daar 'n aansien wat daarmee gepaard gegaan het.
Dit sou wees asof iemand vandag sê dat hulle verwant is aan Brad Pitt of Cate Blanchett. 'N Vestal in die stamboom het familielede geregtig op spogregte, selfs na haar dood.
Danksy hul heilige natuur kan gewone mense ook baat by die maagde. Enige veroordeelde misdadiger wat die oog van 'n Vestal op pad na teregstelling vang, word gespaar.
Dit beteken egter nie dat u mal kan word nie. As u onder die werpsel gaan waarop 'n Vestal gedra word, was u in 'n skielike en selfs onmiddellike dood, krimineel of nie.
Die Tempel van Vesta is die eerste keer gebou deur Numa Pompilius, wat Rome se tweede koning was. Gedurende sy bewindstyd het hy ook die oorspronklike Regia en House of the Vestal Virgins gebou en die orde van die Vestals gestig.  Vesta was die beskermgodin van die huislike haard. Ter ere van Vesta sou die Vestals heilige graan verbou om in die heilige haard van die tempel te verbrand.  Die Romeine het geglo dat die heilige vuur van Vesta nou gekoppel was aan die fortuin van die stad. Hulle het geglo dat die blus van die brand tot 'n ramp op Rome sou lei. 
Lewe in die tempel van Vesta Edit
Die Tempel van Vesta is deur die Vestale Maagde versorg. Die Vestal Maagde was vrygebore, aristokratiese vroue wat tot selibaat gesweer is in hul diens aan Vesta.  Die vestale eed van maagdelikheid tydens hul ampstermyn van 30 jaar was wat hulle onderskei van ander Romeinse vroue. Alhoewel kuisheid tot die huwelik in Rome as behoorlik beskou is, was selibaatheid op lang termyn nie tipies nie, omdat daar gewoonlik van vroue verwag sou word om erfgename vir hul mans te baar.  As 'n Vestal -maagd onkuis word, word dit beskou as 'n ontwrigting tussen Rome en sy gode. Die Romeine het geglo dat so 'n verbintenis tussen sy gode tot pes, tragedie of militêre nederlae sou lei.  Die Vestale was ook verplig om die godin Vesta te dien en het van die kinderjare tot volwassenheid die heilige vuur van Vesta versorg. 'N Vestal Maagd het 'n ampstermyn gehad wat gewoonlik tussen die ouderdomme van 6 en 36 jaar geduur het, en 'n maagd van Vestal het die vermoë gehad om die priesterskap te verlaat en te trou. Die meeste vroue het verkies om binne die priesterskap te bly nadat hul ampstermyn beëindig is. Hierdie keuse om in die priesterskap te bly, was moontlik die gevolg van die respek en sosiale voorregte wat uit hul posisie gekom het. Die meeste het verkies om hul hele lewe as priesteres deur te bring.
Die Vestal Maagde was gebonde aan streng reëls en strawwe strawwe. Vir geringe wandade was die Vestals onderhewig aan stokke. Vir ernstiger oortredings, soos om seksuele omgang te hê of om toe te laat dat die heilige vuur uitgaan, is die Vestals gevonnis om in 'n ondergrondse sel begrawe te word en te laat sterf met min kos of water.  Vestale maagde kan ook gestraf word as iets erg met Rome gebeur. As 'n Vestal Maagd haar eed van selibaatheid verbreek het, word Rome se verbintenis met die gode as gebreek beskou, wat daartoe gelei het dat Rome deur die gode gestraf is. Die oortuiging dat 'n Vestal se suiwerheid verband hou met die lot van Rome, het veroorsaak dat sommige Vestal Maagde daarvan beskuldig word dat hulle hul eed gebreek het en gestraf is toe die tragedie Rome tref. Een so 'n voorbeeld het plaasgevind in 114 v.C., toe Helvia, die Maagd -dogter van L. Helvius, deur weerlig doodgemaak is. Helvia se dood is geïnterpreteer as 'n teken dat daar probleme in die Tempel van Vesta was. Drie Vestal Maagde is ter dood veroordeel omdat hulle hul eed verbreek het en onkuis was.  Die Vestal Maagde is fyn dopgehou en swaar gestraf toe hulle hul eed gebreek het, of vermoed het dat hulle hul eed oortree het. Die respek en sosiale voorregte wat uit hulle posisie gekom het, het egter baie aangemoedig om in die priesterskap te bly.
Die tempel van Vesta was uniek in sy ontwerp, want dit was rond in teenstelling met reghoekig soos baie ander tempels. Die sirkelvorm van die Vesta -tempels was gebaseer op die primitiewe ronde hut.  Sommige navorsers voer aan dat die sirkelvoetafdruk van die tempel van Vesta bedoel was om die aarde te simboliseer en dat die koepelvormige dak die hemel simboliseer.  Alle tempels na Vesta was rond en het ingange na die ooste om die verbinding tussen Vesta se vuur en die son as lewensbronne te verbeter. Die Tempel van Vesta verteenwoordig die plek van antieke godsdienstige aktiwiteite al in die 7de eeu vC. 
Argeoloë het bevind dat die tempel van Vesta op 'n sirkelvormige fondament gebou is. Om die buitekant van die tempel was twintig gegolfde kolomme. Elke kolom was 0,52 meter in deursnee met 'n basis van 1,6 meter in omtrek. Die kolomme was bedek met 'n Korinthiese hoofstad. Die radius van die tempel was ongeveer 6,19 meter. Dit gemeet vanaf die buitenste lyn van die argitraaf tot in die middel van die tempel. Die binnemuur is 0,60 meter dik en die deursnee van die binnekant van die tempel is 8,6 meter. Die tempel was op 'n hoë platform en wye trappe lei na die ingang. 
Dit was een van die vroegste strukture in die Forum Romanum, hoewel die finale reïnkarnasie die gevolg was van die daaropvolgende heropbou. In plaas van 'n kultusbeeld in die cella, daar was 'n vuurherd wat die heilige vlam vasgehou het.  Die tempel was die stoorkamer vir die wettige testamente en dokumente van Romeinse senatore en kultusvoorwerpe soos die Palladium. Die Palladium was 'n standbeeld van Athena (Roman Minerva) wat vermoedelik deur Aeneas uit Troje gebring is. Die tempel is gesluit tydens die vervolging van heidene in die laat Romeinse Ryk in die 4de eeu.  Die Tempel van Vesta, die Atrium van die Vestale Maagde (Huis van die Vestale Maagde) en die Regia is die vroegste bewys van die Cult of Vesta. Die oorspronklike Tempel van Vesta het aan die oostekant van die forum naby die huis van die Vestale Maagde en die Regia gestaan. Buiten die groep geboue is die Via Sacra (Sacred Way) wat opdraand geloop het.  Hierdie groep geboue is vernietig in die brand van Nero. In 575 vC is die tempel op sy huidige plek herbou. 
Rekonstruksies/dekonstruksies van die tempel in die oudheid Redigeer
Die tempel is baie keer herbou omdat dit baie keer verwoes is. Die eerste vernietiging van die tempel was deur die Galliërs in 390 vC. Livy skryf dat nadat die Galliërs die tempel afgebrand het, hulle gou teruggekeer het om te sien dat die Vestals hulle heilige vuur weer tussen die ruïnes van die tempel laat opvlam het. Volgens Ovidius het die tweede vernietiging in 241 vC moontlik begin as gevolg van die brand in die tempel self. Tydens die brand kon die Vestale nie die kultusvoorwerpe versamel nie, en is hulle saam met die tempel van Vesta vernietig.  Lucius Caecilius Metellus, destyds die Pontifex Maximus, het die brandende tempel binnegegaan om die palladium te red. Lucius Caecilius is verblind deur die vlamme en daar word geglo dat dit die gevolg was dat hy die tradisie van die tempel verbreek het wat mense verhinder om in te gaan.  Brande het ook weer in 210 vC en weer in die vroeë eerste eeu vC voorgekom. Die tempel is weer herbou tydens die bewind van Augustus en Nero. Uiteindelik het dit in 191 nC afgebrand en is dit vir die laaste keer herbou tydens die bewind van Septimius Severus. 
Abbott, Elizabeth. Die geskiedenis van selibaat. Cambridge, MA: Da Capa Press, 2001.
Elizabeth Abbott is 'n dekaan van vroue aan die Trinity College in Toronto en sy 'n ervare joernalis met 'n doktorsgraad in geskiedenis. Sy het hierdie boek geskryf wat toegewy is aan individue wat selibaat deur die geskiedenis beoefen. Sy dek inligting uit die Romeinse geskiedenis oor Vestal Virgins tot vandag se selibate atlete. As Abbott die lewens van Vestal Virgins bespreek, gee sy 'n goeie geskiedenis van hul beroep en hul belofte van kuisheid. Sy sluit ook maagde in wat gevang is as nie selibaat nie en hulle straf deur die dood. Hierdie boek is 'n goeie bron vir jong studente wat deur die geskiedenis belangstel in die vieringslewe en vir almal wat belangstel in die selibate lewe van Vestal Virgins.
Baird, Rod. 'Wes -maagde'. Antieke roetes. (2001-2004) & lthttp: //www.ancientroute.com/religion/Relig-Subj/vestals.htm> (18 Desember 2005).
Hierdie webwerf is toegewy aan die ontdekking van die antieke Mediterreense geskiedenis en hierdie webwerf kyk na hierdie geskiedenis vanaf die begin van die skrywe tot 400 v.C. wat die val van die Romein, die Christendom en die begin van die Islam -godsdiens insluit. Om hierdie webwerf te verken, skep Baird 'n 'ou handelsroete' om elke bladsy in chronologiese volgorde van geskiedenis te besoek. Die bladsy wat toegewy is aan die geskiedenissklere, bevat baie inligting, waaronder die Godin Vesta, die rolle, reëls, strawwe, vryhede van 'n maagdelike vestal. Hierdie webwerf is baie goed vir 'n student om inligting en foto's te kry oor die antieke Romeinse geskiedenis. Daar is nie veel historiese ontleding nie, maar slegs feite van spesifieke gebeure en mense in die geskiedenis.
Dashu, Max. 'Romeinse vervolging: The Vestals' Die onderdrukte geskiedenis argief vroue in globale perspektiewe. (2000) & lthttp: //www.suppressedhistories.net/secret_history/roman_persecution.html> (18 Desember 2005).
Max Dashu skep hierdie webwerf met die doel om haar baie historiese aanbiedings te lewer wat sy regoor die wêreld lewer, sodat almal dit kan sien. Sy fokus op die internasionale geskiedenis van vroue. Diepte ingegaan op die rolle van die werklikheid, slawerny, politiek en samelewing. As sy die geskiedenis van Vestal Virgins bespreek, verduidelik sy die rol van die vestale, maar ook verskillende vervolgings van individuele maagde wat in antieke Rome plaasgevind het. Hierdie webwerf is goed vir studente wat op soek is na meer oor die geskiedenis van vroue in die geskiedenis. Dit bied inligting wat ondersteun word deur bronne, foto's en skakels na ander webwerwe.
Lefkowitz, Mary R. en Frant Maureen B.Vestal Virgins.Vroue se lewe in Griekeland en Rome. (1992) & lthttp: //www.stoa.org/diotima/anthology/wlgr/wlgr-religion408.shtml#ag> (18 Desember 2005).
Hierdie aanlynbron gee 'n uiteensetting van die gebeure in die boek Women's Life in Greece and Rome. Die gebeure op hierdie bladsy het spesifiek betrekking op die lewe van vestale maagde. Die bron verduidelik waarom hulle gekies is en die pligte wat hulle daagliks gedurende hul diens moet uitvoer. Hulle lig die leser ook in oor die proses van hul doodstraf as hulle vasgevang word in 'n daad wat hulle nie mag doen nie. Hierdie bladsye is 'n goeie bron, maar is eintlik slegs inligting vir die boek. Dit kan 'n persoon help wat op soek is na hoofpunte met betrekking tot die vroulike lewe in Griekeland en Rome.
Seindal, Rene. 'Vestals: die enigste vroulike priesterdom in Rome' Romeinse godsdiens en mitologie Kort artikels oor goddelikhede, mites en godsdienstige aangeleenthede. (1999-2005) & lthttp: //sights.seindal.dk/sight/318_Vestals.html> (18 Desember 2005).
Rene Seindal, wat geskiedenis, Italiaans en rekenaarwetenskap aan die Universiteit van Kopenhagen bestudeer en bemeester het, het hierdie webwerf geskep as 'n stokperdjie om met almal te deel. Hierdie webwerf is hoofsaaklik toegewy aan die verskillende foto's wat op 'n verskeidenheid plekke in Italië en Denemarke geneem is. Dit gee ook breë inligting oor verskillende Romeinse plekke, voorwerpe en mense wat in die mitologie -tydperke geleef het. Hierdie webwerf is ideaal vir almal wat wil leer en kyk na foto's oor die Romeinse mitologie, insluitend die lewe van Vestals.
Scheid, John. 'N Inleiding tot die Romeinse godsdiens. Vertaal deur Janet Lloyd. Bloomington, IN: Indiana University Press, 2003.
John Scheid, 'n gerespekteerde skrywer vir Romeinse godsdienste, is professor aan die College de France. 'N Inleiding tot die Romeinse godsdiens gee 'n insig in die idee van Scheid oor die belangrikste aspekte van die Romeinse godsdiens. Hy het 'n verskeidenheid kritiese navorsing gedoen oor gedetailleerde seremonies en gebruike van die vele godsdienste in die hele Romeinse geskiedenis, insluitend die godsdienstige rolle van vestale maagde. Die vertaling, waarin Janet Lloyd bekwaam bygestaan ​​is deur Mary Beard, is pragtig duidelik. Janet Lloyd vertaal hierdie wonderlike stuk nuttige bron baie begryplik. Hierdie bron kan in elke universiteit groot wees en kan ook as 'n onderrigmiddel gebruik word omdat dit die verskillende gebruike en rituele wat in die Romeinse geskiedenis uitgevoer is, dek.
Staples, Ariadne. Van goeie godin tot vestale maagde: seks en kategorie in die Romeinse godsdiens. Londen: Routledge, 1998.
Ariadne Staples sien in From Good Goddess to Vestal Virgins hoe vrouens in die Romeinse geskiedenis alleen deur hulle erken word en deur mans waarmee hulle omgaan. Vroue het 'n belangrike rol gespeel deur in die openbaar aan Romeinse godsdienstige rituele deel te neem. Van Good Goddess tot Vestal Virgins beweer dat die godsdienstige seremoniële en verantwoordelikheid wat deur die Romeinse wyfies uitgevoer is, noodsaaklik was om hulle seksueel te sentraliseer. Hy gaan verder in detail dat hierdie seksuele kategorieë inskakel by 'n ander Romeinse kultuur wat politiek en kultuur insluit. Staples gee 'n uitstekende analise van die Romeinse samelewing en die vroue wat onafhanklik is deur die geskiedenis.
Worsfold, T. Cato. Geskiedenis van die Vestale Maagde van Rome. Kessinger Publishing, 1942.
Hierdie boek, History of the Vestal Virgins of Rome, deur Cato Worsfold gee baie detail oor die geskiedenis van die Romeinse Vestal Virgins. Hy bevat die vorming en die belangrikheid daarvan in die Romeinse samelewing. Hy gaan in meer besonderhede oor hul reëls en regulasies en wat sou gebeur as hulle gebreek word, hy noem die simbool van hul kleredrag en hul lewensstyl. Laastens verduidelik hy die einde van die Vestale Maagde in die Romeinse geskiedenis. Dit is 'n wonderlike boek vir 'n student wat belangstel om 'n diepgaande biografie van hierdie spesifieke vroue in die geskiedenis te leer.
Die gevaarlike lotgevalle van die Vestal Virgins van Rome - geskiedenis
Vestale maagde is wyd gerespekteer deur die mense van Rome. Vestale was voorbehoude by openbare geleenthede. Keisers soos Augustus het nooit die Vestals genoem toe hulle in die openbaar gepraat het nie. Polities kon die Vestale invloed uitoefen op die Romeinse regering. Hierdie politieke invloed was veral belangrik gedurende 'n tyd toe vroue nie kon stem of 'n openbare amp beklee nie, en was gewoonlik weggehou van die openbare lewe.
Volgens oorlewering is die Vestal-orde ingestel deur die tweede koning van Rome, Numa Pompilius (regeer 717-673 vC). Die Vestale het 'n gerespekteerde orde gebly, aangesien die Romeinse Republiek in 509 vC gestig is, en soos Augustus die ouderdom van die Romeinse Ryk na 30 vC ingelui het. Eers toe die Christendom Rome oorheers het, het heidense godsdienstige groepe (of kultusse, soos dit algemeen genoem word), soos die Vestale Maagde, bedreig.
In 313 nC verleen keiser Konstantyn Christene deur die Edik van Milaan godsdienstige verdraagsaamheid. Die keiser self bekeer hom tot die Christendom op sy sterfbed. In 380 CE het keiser Theodosius I die Christendom die amptelike godsdiens van Rome gemaak. In 394 nC het Theodosius I beveel dat die heilige vuur uiteindelik geblus moet word en dat die Vestale Maagde ontbind word.