Nagvisie, Dieptepersepsie: Wat Honde Sien Eintlik
Puppy Oog en Visie: Wat Honde Sien Eintlik
Puppy oë werk baie soortgelyk aan ons eie. Lig beweeg deur die duidelike vensteragtige kornea op die voorste oppervlak van die oog, deur die donker ronde opening het die leerling geroep en gaan die lens in wat die ligte beelde op die retina agter in die oog fokus. In teenstelling met menslike oë het alle honde 'n "derde ooglid" genoem die haw- of niktiterende membraan wat in die binneste hoek van die oog geleë is wat as 'n voorruitwisser dien wat horisontaal oor die oog sweep.
Wat Honde Sien
"Die meeste honde is emmetropies-normaal gesien," sê Christopher Pirie, DVM, 'n veearts wat in oogheelkunde gesertifiseer is en 'n assistent-professor by Cummings Skool vir Veterinêre Geneeskunde aan die Tufts Universiteit. "Vorige honde studie het getoon dat die gemiddelde refraktiewe fout om -0.05 D, of baie effens mitopies is." Met ander woorde, jou hondjie kan effens naby wees.
Honde is geneig om meer op beweging te staan ​​as die fokus. Hulle het moeite om voorwerpe nader as ongeveer 10 duim te sien en moet hul neuse gebruik om die kibble wat uit die bak spoel, te kry.
Die visuele skerpte van honde is ongeveer 20/75, hoewel die Duitse herder, Rottweiler , en Schnauzer selfs nog meer nabyheid lyk. Kontaklense kan nabygesigte visie by honde regstel.
Goeie visie kan belangrik wees, veral vir diensdiere wat baie aandag moet skenk aan menslike vennote, of om inmenging as beskermende honde te voer.
Swak visie kan bemoeilik word met kompetisie of jaghonde wat die hanteerder se aanwysings sien. Maar kontakte is nie prakties as honde hulle so maklik verloor nie.
Honde het voordeel uit om met bril toegerus te wees. 'N Veeartseny-oogarts evalueer visie deur breking op dieselfde manier as nie-verbale kinders word ondersoek.
Produkte soos Doggles is ontwerp om die honde gesig in al sy verskillende vorms en groottes te pas. Hulle kan gebruik word om sensitiewe oë te beskerm teen beserings of om korrektiewe lense in te sluit om honde skerpte te verbeter.
Kan honde Kleur sien?
Kan jou hondjie die verskil tussen die rooi bal en die blouer vertel? Die retina agter in die oogbal bevat gespesialiseerde selle genaamd stokke wat skakerings van wit, swart en grys opspoor terwyl kegelselle kleur opspoor.
Honde het minder kegelselle as wat mense doen en sien 'n dikromatiese of tweekleurige stelsel. Dr Pirie sê die hond se keëls is die meeste sensitief vir diep blou en groen golflengtes. In vergelyking, sien mense 'n drie-kleur stelsel van rooi / geel / blou. Honde lyk soortgelyk aan mense wat "kleurblind" is en nie sekere kleure soos rooi kan opspoor nie.
Honde kan maklik opgelei word om die verskil tussen sekere kleure te vertel alhoewel hulle hulle nie op dieselfde manier as mense sien nie. Onder normale lig sien honde waarskynlik groen en blou soveel helderder as rooi, omdat hulle baie min of geen roo sensitiewe keëls het nie.
Soos menslike oë, kan die hond se oog die hoeveelheid lig wat deur die oog beweeg, beheer. Die gespesialiseerde spier genaamd die iris, dit is die gekleurde gedeelte van die oog, kan die leerder tot 'n ronde punt in helder lig kontrakteer of wyd oopmaak om toe te laat in meer lig tydens lae lig.
Die gebrek aan kleur sin word gebalanseer deur die hond met baie meer stokke, liggevoelige selle op die retina, as wat mense doen. Die retinale verligting van die hond is ongeveer drie keer meer doeltreffend as ons s'n.
Dog Eye Shine in die nag
Dog-oë het ook die vermoë om bestaande lig te "hergebruik" om hul visie in lae ligomgewings te verbeter. Baie soogdiere, insluitende katte en honde, het 'n laag hoogs reflektiewe selle agter die retina wat enige lig weerkaats wat die oog opneem. Die tapetum lucidum verhoog die effek van die insameling van jou hond byna 40 persent en reken op daardie vreeslike oogglans wat jy snags sien.
"Die hond se tapetum maak voorsiening vir 'n algehele laer hoeveelheid lig wat nodig is om 'n sein te genereer en om 'n verandering op te spoor," sê dr. Pirie. "Die stokke is meer sensitief vir veranderinge in lig en nuttig vir bewegingsdeteksie, maar moenie toelaat dat honde goed sien nie.
Die keëls is hoofsaaklik verantwoordelik vir visuele skerpte, maar funksioneer nie op so 'n lae vlak van lig nie. "
So 'n hond se oë is meer sensitief vir lae ligstoestande en het 'n beter vermoë om bewegingsbewegings as mense waar te neem. Maar die hond se visuele skerpte (hoe duidelik hulle sien) is nie besonder goed onder hierdie toestande nie.
Varkdiere soos hase en hertjies kan in twee rigtings gelyktydig met oë aan elke kant van die kop kyk. Maar roofdiere, soos honde en katte, het oë na die voorkant van die gesig wat hulle diepte persepsie en binokulêre visie gee sodat hulle die regte tyd kan streef en stoot.
Oë geplaas nader aan mekaar, het 'n groter mate van visuele oorvleueling, verbeterde binokulêre visie, in vergelyking met dié wat verder uitmekaar geplaas word. Die binokulêre visie en die visieveld wissel ietwat tussen honde rasse, afhangende van die vorming van die gesig.
Die oogplasing van brachycephalic dogs soos Pugs is meer na die voorkant van die gesig geleë, terwyl die smalkopse gesigshond rasse soos die Collie geneig is om meer aan die kante van die gesig te hê. Die meeste honde het slegs ongeveer 30-60 grade binokulêre oorvleuel teenoor ongeveer 140 grade mense. Daarom is die dieptepersepsie van die hond nie so akuut as mense nie. Hy sien die beweging van die hand seine van 'n lang afstand, maar herken nie 'n hoeddragende eienaar totdat geur of stem jou verder identifiseer nie.
Maar honde is kampioene met betrekking tot die visuele oogpunt, en sien oral in perifere visie. Dit beteken wanneer jou hondjie reguit kyk, sien hy nog 240 grade, vergeleke met 180 grade in die mens.
Honde is potensieel selfs beter by die perifere visie omdat hulle 'n hoëdigtheid lynvisselle oor die retina het, 'n visuele streep genoem. Dit laat hulle 'n skerp gefokusde voorwerp op 'n afstand, selfs in die uiterste perifere visie, uit die hoeke van hul oë sien.
"Daar word geglo dat hierdie uitbreiding van keëls die dier se vermoë om veral langs die horison te verbeter, dien as 'n aanpassing gebaseer op die evolusionêre vereiste van die dier," sê dr. Pirie.
'N Vertroue op beweging maak sin uit 'n evolusionêre standpunt. Die honde rasse het ontwikkel om te jag deur besienswaardighede soos Greyhounds en Afghan Hounds, die afstand na prooi. Die meeste honde kan sterk handseine van so ver as 'n myl opspoor.
Alhoewel honde geneig is om stilstaande voorwerpe te ignoreer, lei hierdie visuele streep hul instinktiewe drang om te jaag wanneer iets in hul perifere visie beweeg. Dit maak honde goeie waghonde omdat hulle waaksaam is vir selfs klein bewegings wat mense nooit sal sien nie. Die visuele streep is die mees uitgespreek in langhondse honde; die vishondehonde het ontwikkel om te jag en te jaag. Dis hoekom rassende rasse byvoorbeeld op 'n fiets of motor kan aanjaag en in 'n jakkalsbokke verander.
Kan honde TV-beelde sien?
Maar baie van die korthondige honde soos Pugs het nie hierdie visuele streep nie. In plaas daarvan het hulle hoë-digtheid visie selle gerangskik in 'n enkele plek op die retina, die gebied sentraal genoem. Die area centralis het drie keer die digtheid van die senuwee eindes as die visuele streep. Terwyl dr Pirie sê dit is moeilik om hierdie verskille waarlik te evalueer, sê sommige navorsers dit kan wees hoekom korthondige honde skynbaar op die TV-skerm reageer of dalk meer sensitief is vir menslike gesigsuitdrukkings.
Dit is hoekom kleiner rasse gekoester word, pas nie net beter op die eienaar se skoot of jag- of voogvermoëns nie. Honde wat goed kan sien in nabye visie (skoot-tot-aangesig) afstande, het die fisiese vermoë om meer reageer op ons gemoedstoestande en emosies .