Afrikaans: Deur gebruik te maak van die verhale van ’n groep vroue wat tot ’n steungroep vir PhD-studente behoort, ondersoek hierdie artikel die kwessie van die keuse van ’n studieleier. Omdat hierdie vroue almal akademici is, kon hulle in ’n mate daarop aanspraak maak dat hulle in die binnekringe van die akademie beweeg, maar as nuweling-navorsers was hulle tog ook “buitestaanders”. Hulle bespreking oor hoe en waarom hulle ’n bepaalde studieleier gekies het, laat die lig val op vraagstukke wat dikwels in handboeke oor nagraadse studieleiding onderbeklemtoon of buite rekening gelaat word. Die artikel is veral toegespits op kennis, beliggaamde subjektiwiteit en mag. Daar word gesteun op drie vrae wat uit die data na vore kom: Wie se kennis en insigte is belangrik, wat behoort my rol en identiteit as navorser te wees, en wie neem uiteindelik eienaarskap van die PhD?