VVVTT – Hoofstuk 1 – Bondels Gedagtes
VVVTT – Hoofstuk 1
Date: Jul 2, 2020Author: Bondelsgedagtes 80 Comments
Hierdie is deel van die nuwe uitdaging deur die afrikaanse bloggers, genoem die Towerinne. Want hulle fantasie stories is ondenkbaar, ondoenbaar, onverklaarbaar, behalwe in hulle eie koppe. Gewone lesers, gaan maar verby – met toestemming!!
Die Storie begin waar Vuurvliegie as volg eindig:
“DJGEEEE WIZZZ!” hyg Bondels terwyl sy die munt tussen die twee susters verwyder en geskok daarna kyk.Dis sowaar Sonell se dink pennie! Hoe op aarde val dit uit die lug en land hier? Versigtig draai Bondels dit om en bekyk dit. As mens die Koninging se neus vryf,gaan die tyd stil staan – dit wil ons nou nie weer laat gebeur nie, thank you very much!
“Wat is dit hierdie?” wonder sy kliphard en krap die rooi merk op die kroon af en vryf dan oor die dowwe kol wat nou op die kroon is.
Swooossjjjjjjj, Zapppp!!! knal dit oorverdowend. Verbaasde uitroepe klink orals op en dan begin Una senuweeagtig giggel. Al die Towerinne sit plat op hulle blakers uitgesprei oor die vloer. Kameel gee ‘n paar kuggies en waai voor haar gesig toe die rookskerm begin lig.
“Waddehel!???” brom Hester en druk druk op die vloer wat lyk soos ‘n springkasteel sin.
” O koek!” roep Sonell, “ons is nou in die Vlieënde tent!”
“Vlieënde tent!!??” klink geskokte uitroepe orals op.
“Ja, maar dis eintlik great, nou kan ons enige plek heen vlieg en ontsnap van hierdie absurde virus!”
Die Vlieënde tent kantel gevaarlik toe die Towerinne een na die ander probeer opstaan om te kyk wat aan gaan. Benoude gille klink orals op.
“Staan stil!!” bulder Vuurvliegie en almal vries. “Dames, bedaar asseblief! Laat ons eers hoor wat gaan hier aan, Sonell!?”
“Perdebytjie,trek daardie handvatsel by jou, gou!!roep Sonell dringend “dit is die vloer stabiliseerder.”
Perdebytjie laat nie op haar wag nie en nog ‘n ruk en pluk en gezoom verder kan die verdwaasde vroue een na die ander opstaan.
“Is almal oky?” vra tannie Frannie besorg. Een na die ander beaam en begin dan nuuskierig rond kyk. Soos gewoonlik, al klaar weer reg vir die volgende avontuur!
“Waar is ons?” vra Positief en loer nuuskierig by een van die vensters uit.
Christa wat by die paneelbord staan, se antwoord klink effe benoud; “Dit lyk of ons 35 000 voet in die lug is iewers naby New Zealand. “
“Wag laat ek kyk” sê Scrapy en kom vinnig nader, sy stamp amper vir Christa uit die pad van pure haastigheid. Sy bekyk die instrumente bord en beduie heen en weer met haar vinger. “Ons is tussen New Zealand en Papua New Guinea, amper bokant die Mtulawun vulkaan. Daar is wonderlike staproetes, soos die Kokoda Track en Black Cat track. Mens moet net permitte kry en ‘n profesionele gids wat die groep
vergesel. Mens kan ook ‘n primatiewe inboorling kamp gaan besoek. So vêr ek weet, leef hulle in die kampe so na as moontlik as hoe dit daardie tyd was.Kyk daar is die kleiner Tolokiwa Eiland en daar…”
“Kom ons gaan Papua New Guinea toe, onderbreek Toortsie, ek wou nog altyd!
“Ja toe, beaam ‘n paar stemme en Seegogga vra; “hoe kom ons daar?”
“Dis dalk nie ‘n slegte plan nie!” antwoord tannie Frannie droog. “Dan stap julle al daai engeltjiepipi en witblits uit julle uit, julle het genoeg petrol in julle se lywe! Dis tyd dat ons klompie weer helder van verstand raak. Mensig julle het my al bekommerd gehad!”sê sy gemaak kwaai.
Julle!!!!skreeu Positief wat steeds by die venster uitgekyk het ” dit lyk of die vulkaan wil spoeg! “
Positief gee ‘n harde gil en dan word dit pikswart in die Vlieënde tent en alles begin skud, ruk en pluk. Dit voel asof die wind die tent skuins af, eenkant toe waai. Dan raak dit stil, die Tent sidder en die ligte gaan weer aan. Almal staar mekaar groot oog aan terwyl hulle verbete vasklou.
“Waddahel” sê Hester weer as die Tent drie keer saggies hop en tot stilstand kom op vaste grond.
Positief staan op van haar knieë en loer oor die rand van die venster. “Ons het geland sê sy verwonderd.”
“Ek wonder waar is ons?” vra Woordnoot en gee ‘n paar tree na die deur toe.
“Nee stop Woordnoot! Werk die instrumente paneel nog? Scrapy, waar is ons? ” neem Hester vinnig beheer voor die Towerinne weer uitbreek in chaos.
“Ons is op een van die kleiner eilande” antwoord Scrapy saggies. “Ek is nie seker watter een.”
“Ek kan nie hier binne bly nie!” sê VirgoC,” kom ons gaan uit.” Sy storm op die deur af en voor iemand kan keer ruk sy die deur oop. Una is kort op haar hakke en Woordnoot laat ook nie op haar wag nie. Die son skyn helder en die hemel breek blousel blou bokant die tent oop. Die lug ruik na woud en see. Almal borrel nou by die deur uit en oral hoor jy oeeee…, en aaa….soos regte Transvalers, kyk hier, kyk daar! Die toneel is idillies met die see links en ‘n woud wat aan die regter kant nooi om ontdek te word.
“Sjoe kyk al die voëls” sê Perdebytjie en sy vat vat na haar kamera. Bondels is soos blits by haar en hulle stap in die rigting van die bos. Hester en Seegogga gaan staan voete in die seewater. Kameel en tannie Frannie staan en kyk terwyl die res die blomme bewonder.
“Julle weet” sê Scrapy ernstig “hulle beweer hier is mensvreter inboorlinge op party van die eilande. “
Net toe klink daar die geluid van voete wat hardloop onmiskenbaar op. Al wat Towerin is verstyf en kyk angstig na waar die geluid vandaan kom. Perdebytjie en Bondels is die naaste daaraan en kyk beangs na die bome en struike wat begin beweeg. Dan verskyn ‘n swart inboorling met wit verf aan sy gesig. In sy oorlobbe het hy klein, droeë, wit beentjies vir oorbelle. Om sy nek hang toue met iets wat lyk na ystervark tande. Om sy bo arms rooi leerbande en in sy regter hand ‘n knop kierie.
“Stadig,stadig….” sê Perdebytjie en hou haar arm beskermend voor Bondels. “Almal, beweeg asseblief baie stadig terug in die rigting van die Tent! S.T.A.D.I.G”. Dit lyk asof almal in stywenek – skilpaaie verander het soos wat hulle gehoor gee. Oë stokstyf en nekke reguit gerek. Tannie Frannie trek sommer vir Christa aan haar mou agter haar aan.
Dan bars nog ‘n paar lywe deur die bos en die Towerinne begin gillend Tent toe hardloop, never mind Perdebytjie se vermaning. VirgoC kyk nuuskierig om, struikel en kruip dan sommer verder tot in die tent. Toortsie is in “aksiemode” en lyk of sy iemand wil karate-skop. Seegogga is slag gereed om die Tent deur toe te klap sodra almal veilig binne is.Hester en Vuurvliegie help almal na binne, soos besorgde henne hulle kuikens.
“Wait, Wait…!” roep ‘n mans stem hard. Die lywe is ‘n paar toeriste wat hulle gids, Xai-Xai (die geverde inboorling) uit eindelik inhaal en wou kom kyk watse gevaarte het hier op die eiland geland, vind die Towerinne uit nadat almal herstel het van skok.
“Dankie tog, ons is almal veilig! Gelukkig was dit toe geen mensvretende inboorling daardie nie!” sê Una.
“Ek dink dit is tyd dat ons verkas.” Sê Positief.
” Waarnatoe nou julle?” vra Woordnoot.
“Hopelik na ‘n plek sonder vulkane en inboorlinge!” sê VirgoC.
Bondels haal die dink pennie uit en hou dit vraend op.
“Ek weet, ek weet!!” roep Christa opgewonde, gryp die pennie en begin woes oor die kroon vryf…
“Hierdie is nog ‘n Lê-Jou-Eier bloguitdaging wat deel vorm van die Towerinne se avonture. Lees die ander bloggers se bydraes by ons InLinkz-skakel https://fresh.inlinkz.com/party/935a80f8f1d64f4f8f4a491bb1abb030
Previous Previous post: Trekkers en goete
Next Next post: Mooiloop Rosie
80 thoughts on “VVVTT – Hoofstuk 1”
Wat ń dag, Bondels! Ons vlieg in ń tent rond, bo-oor vuurspuwende berge en land dan op ń idilliese eiland! Sowaar sonder dat een van ons droogmaak! Heerlik!!!!💃
Dit wil gedoen wees….moet die pennie wees
My hart klop steeds in my keel van skrik oor mensvretende inboorlinge! Hopenlik kry ons die tent weer vinnig in die lug! Christa beter die pennie goed vryf…
Ek het nog nooit so vinnig gehol nie!!! Dog ek slaat flou neer
Ek sou lekker vir jou gelag het indien ek nie self die rekords verbreek het nie!
Jul 2, 2020 at 7:10 am
Ek dink ons gaan almal lekker lag as daai tent eers opstuig…
Jul 2, 2020 at 7:18 am
Net ‘n dinkpennie en Bondels se pen in ink en daar skop die reis af. Prettig en vol verrassings. Mensvreters gelukkig gerugte. Mooi Bondels en kleuvol does jy.🤗💐
Jinne Vuurtjie ek is bleri bly dis net gerugte. Maar Scrapy was so oortuigend ek het al gevoel hoe byt een my
Scrapy het ons byna gevang….😂😂
Almal van ons hoor, jinne nie geweet die towerinne kan so hardloop nie
O wow! Aksie, spanning, humor, pret, all in one! Dit was puik, Bondeltjies! Ek is mal oor hierdie toer!
Jinne Seegoggie maar jy was so sterk en vol bravado…dankie!!!
Sjoe! Amper is ons opgevreet!
Praat jy Toortsie maar sjoe jy was reg om hulle uit te sort hoor…dapper held
Maar Vuurvliegie jok! Natuurlik is daar mensvreters op daardie eiland. Ons was net gelukkig.
Ja jong ek wonner ook…
Ek stel my nou voor – daar staan al die Towerinne in ‘n groot driepootpot en die kannibale is besig om die vuur rondom die pot te stook 😂 Ek het nie eens stilgestaan om foto’s te neem nie. Dis amper jammer dat Broodina en haar kamera daarmee heen is. Dit was ‘n prettige reis Bondels.
Jul 2, 2020 at 8:53 am
Dankie Hester, ek dink dis juis daardie prentjie wat almal so vinnig laat hardloop het….
Hester ek het presies daardie prentjie gesien. Die groot pot met die Towerinne wat daar uitkyk… en jillende inboorlinge wat hout stook. Ooooo jitte my maag maak skoon ‘n draai.
Ag, as hulle net die water langsamerhand verhit, sal ons seker gewoond raak daaraan en nie meer bang wees nie.
O nee vrekit ek sal gedurig uit die pot wou spring maar nou ja by skaamte aan ons kleer lose lywe weet ek ook nie
Dink jy die kannibale dra klere? Ek glo in elk geval nie hulle stel belang in ons lywe nie … behalwe vir die vleis, natuurlik.
Jy is reg Hester, maar ons vroumense het mos lyf issues. Ek sal wraggies nou nie kaalgat voor ander wil rondhol nie . Buitendien, kry ek dan sonder die nodige support orals dalk op die koop toe 2 blou oë van als wat so rond bounce as ek hardloop
Dan is die kookpot maar die veiligste plek Bondels!
Ek het ook daai prentjie gesien, enigste vraag is – trek hulle jou klere uit voor hulle jou in die pot gooi? (Ek wil net my prentjie korrek hê)
Jip jy word kaalgestroop. 😂😂😂
Jaaaaaaiks, dan is dit goed ons het begin hardloop…
Dan kon ons darem sien wie is die beste bedeeld voordat ons op ‘n bord beland het as kos. Hmmmm seker nie borde nie… hoe eet die barbare?
Hulle breek sommer so stuk stuk af jong…
Oh my goodness dis grillerig!!!
Ag nee, dis koud en die inperking het my lyf nie goed gedoen nie. Gelukkig het ons die pot net-net misgesit (loop)
Bhahahaaaaa, dis nou n graag. Miskien kan een van die ander vir ons sê…
Dankie Bondels…. hier begin my dag met my maag in my keel. Definitief nie ‘n glamour toer nie… maar deur en deur ‘n Towerin eskapade.
Darem het ons nie die pot gehaal nie Kameel. Nee jong, daar is niks glamour aan my nie. Ek is so gewoon as kan kom…
Jul 2, 2020 at 10:16 am
Baie bly ons het nie in ‘n paleis saam met die lords beland nie… not my cup of tea either.
Janee ek ook
Sjoe, wat ‘n heerlike begin aan ons nuwe reis! Ek is dol oor jou fantastiese verbeeldingsvlugte, Bondels. Jy kan!
Dankie Bytjie, en dankie dat jy my so beskerm het…
Dis waarvoor bytjies angels het!
Jul 2, 2020 at 6:24 pm
So lief vir hierdie Bytjie
Nou kan ek nie help om te wonder of Xai Xai die geveerde of geverfde inboorling was nie want sien,ek vermoed my ouma se woonstelblok is na hóm vernoem.(In Kusweg,Strand.)
Oooooo jinne, ek wonder of hy ons probeer flous of wat dink jy…
Ek dink Xai Xai is ‘n uitgeslape diplomaat.Sy gemoedelikheid maak hom alombemind.Eintlik is hy die eerste inboorlingleier wat al geleer het die beste ondervinding is eerstehandse ondervinding.
Ek dink Xai Xai is ‘n uitgeslape diplomaat.Sy gemoedelikheid maak hom alombemind.Eintlik is hy die eerste inboorlingleier wat al geleer het die beste ondervinding is eerstehandse ondervinding. Hy is geverf én geveer!
Ek vertrou hom nie. Gelukkig is ons in een stuk daar weg! Welkom tussen ons. 😁
Janee ou Toortsie ek stem hoor… net betyds. Gelukkig het ons nie in die sop ek bedoel pot beland nie…
Dankie tog dat jy ons hierdie keer uit die sop gehou het! 😝
Darem een keer ordentlik gewees, moet die goue hart wees😋
Moet wees. Dalk gedra ons ons op hierdie toer.
Toorts, early days hoor…hou stip dop… hoe ken jy die towerinne
Dalk het kamp Goldilocks sy dorl gedien. 😊👀
Jy is optimisties, dis vir my mooi
Dankie vir die aanmoediging,Toortsie (en Seegogga).
Terloops,Towerinne,noem my gerus Aalsie!Dit was my ma se troetelnaampie vir my.Verskoon die duplisering, tov Xai Xai.Ek is geneig om ‘n bietjie meegevoer te raak en dan oordoen ek dit.Ek geniet julle verbeeldingsvlugte!
Wel Aalsie, hoe dit ookal sy die mannetjie het ons goed laat skrik en al ons hardloop spiere aan die oefen gehad. Dankie vir die inloer, jy is welkom hier
Dankie,julle towerlike gedroggies!
Haaaaaai, jy kan mos nie vir nuwe maters sê hulle is gedroggies nie
Ek is mál oor gedroggies…én oor my nuwe towervriendinne!
Jul 3, 2020 at 4:06 am
Oe ek lief die storie, vergeet sommer van virusse en kommer dat ek nooit huis toe sal kan gaan nie. Want dit is hoe dit begin voel. Ek het die dag op die eiland verskriklik baie geniet.
Dit was heerlik nê? Die virus goete gaan ook verby gaan Christa, ons sien uit om saam met jou te kuier as jy eers weer hier is
Dankie, Bondels, ek het dit regtig nodig. Ek leef tans in oorlewingsmode, gaan net aan, doen wat ek moet doen, maar my hart is flippen seer.
Ek stuur drukkies
En ek voel dit, so baie dankie daarvoor. Ek weet darem dat ons Desember huis toe sal gaan, al moet ons twee weke selfisoleer. Ons wag net vir die hofsaak om gewen te word dat burgers wat terugkeer in hul eie huise kan selfisoleer. Ek wou so graag Augustus tuis wees, maar dit word al hoe onmoontliker.
Ek stuur drukkies.🌸
Liefste Bondels, jy is kwaai awesome hoor! Vergete is al die skete, virusse en kampe! EK sien baie uit na hierdie tente reis. Laat my dink aam Alibaba wat op die mat rondgevlieg het. Welkom Aalsie, jy gaan hare op jou tande nodig hê, ‘n treintrok vol humorsin en ‘n oneindige eindelose verbeelding!
Jul 5, 2020 at 9:37 am
Nou het jy vir n oomblik my bekommerd gehad. Mensvreters? Wat sê die spreekwoord? Met spot gaat mens na bed! Daar is mensvreters op daardie eiland. Ek het hul gesig verf gesien en herken as mens-eters! Die tent beter veilig opstyg en vertrek.
Jy sien!!! Ons was nie verniet bekommerd nie. Scrapy, ek het net geweet jy SAL WEET!!!
Ja, my aanvoeling was reg want daardie spikkels op die gesigte was regte egte jagterspikkels.
Genade! Ek is uitasem gelees! Dit was lekker 😂
Janee, daardie “klein wit beentjies” in die vent se ore vertel ‘n gevaarlike verhaal… Dankie, Bondeltjies, dit was toweragtig verby!
Dit was darem groot skrik tannie…
Pingback: Ontbyt op Rebusfontein, vervolg | Seegogga se Bloggie