Debuut van 'n ervare skrywer | Vitackova | Literator
Home ▶ Vol 40, No 1 (2019) ▶	Vitackova
Review Title: Debuut van 'n ervare skrywer
Corresponding author: Martina Vitackova, m.vitackova@gmail.com
How to cite this book review: Vitackova, M., 2019, 'Debuut van 'n ervare skrywer', Literator 40(1), a1584. https://doi.org/10.4102/lit.v40i1.1584
In die eerste deel vind 'n mens Helen Martins naas Medusa, Miriam Makeba naas James Barry. Fourie skryf kragtig oor Frida Kahlo en is sarkasties oor Cleopatra:
nie so 'n fokken cliché was nie
kon ek 'n lang gedig oor jou gepleeg het. (bl. 17)
Daar is egter ook ruimte vir onbekende, onsigbare en 'onbelangrike' vroue soos die naamlose vrou wat verkrag word en in die sloot gegooi is (bl. 22), of die slagoffer van huislike geweld (bl. 21). Ook die kleinburgerlike vrou wat jare lank die goeie huisvrou gespeel het (bl. 7) en die oujongnooi-tante (bl. 23) kry hulle plek en stem in hierdie gedeelte.
Veral in 'Bloeityd', waar Fourie analiseer hoe en waarom sy is wat en wie sy is, kom die figuur van haar vader, die skrywer Mikro, prominent na vore. Fourie skilder die verhouding met haar pa in al sy kompleksiteit. Sy klink soms amper pateties soos in 'Dankie' (bl. 58), maar tog ook trots, liefdevol en krities.
soveel plesier kon skenk. ('Spoelklip', bl. 49)
lyf toegevou in sy stoel. ('Huis, paleis 1', bl. 55)
Die bundel is 'n studie van die proses en die verskillende aspekte wat Fourie as digter gevorm het. Die verdeling is duidelik, maar aan die ander kant staan dit in die weg van die 'vloei' van die gedigte, wat die bundel partykeer geforseerd laat voel. In Die goeie vrou en ander mites staan die ervare joernalis, wat duidelike kennis het van die literêre veld en haar plek hierin gevind het, teenoor die debuterende digter wat nog haar digterlike stem soek. Hierdie kombinasie bring interessante perspektiewe wat die bundel die moeite werd maak.