Sentraal -kommando van die Verenigde State, CENTCOM (PETER ANTILL) - Inligting
Central Command, Verenigde State: CENTCOM (PETER ANTILL)
Sentraal -kommando van die Verenigde State, CENTCOM (PETER ANTILL)
Die Reagan -administrasie en die opkoms van CENTCOMDie sentrale kommando van die Verenigde StateOperasies Desert Shield en Desert StormNa Desert Storm
Die Reagan -administrasie en die opkoms van CENTCOM
Die Joint Task Force (RDJTF) van die Rapid Deployment is op die eerste Maart 1980 amptelik geaktiveer en gebaseer op die MacDill -lugmagbasis onder die Amerikaanse gereedheidsopdrag. In die woorde van sy eerste bevelvoerder, generaal PXKelley, "is dit die eerste keer dat ek daarvan weet dat ons ooit in vredestyd probeer het om 'n volle vier diens gesamentlike hoofkwartier te vestig" [nota 1] en "die enigste groep in hierdie land wie se huidige voltydse aktiwiteite fokus op gesamentlike en gekombineerde gevegsoperasies "[nota 2] vir 'n beperkte gebeurlikheidsoperasie. Die doel van die RDJTF was die afskrikmiddel - teen moontlike Sowjet- of gevolmagtigde inval, konflik tussen die state in die gebied en ondergrawing en opstand binne die state en sodoende "help om die streeksstabiliteit en die oliestroom van die Golf weswaarts te handhaaf". [nota 3] Die RDJTF is ontwerp om buigsaam te wees - dit is nie ontwerp om spesifieke kragte te hê nie, maar om in krisistye uit 'n sentrale poel hulpbronne te put, afhangende van die aard van die bedreiging, geografiese ligging en tyd wat beskikbaar is vir implementering. Aanvanklik was die RDJTF onder REDCOM, maar het later 'n aparte Joint Task Force geword wat dit begin het om 'n volledige verenigde bevel te word. Sy verantwoordelikheidsgebied is uitgebrei met Egipte, Soedan, Djiboeti, Ethiopië, Kenia en Somalië, asook Afghanistan, Bahrein, Iran, Irak, Koeweit, Oman, Pakistan, die Volksrepubliek Jemen, Katar, Saoedi-Arabië, Verenigde Arabiese Emirate en die Jemen Arabiese Republiek. Byna onmiddellik na die totstandkoming daarvan het die RDJTF en die Carter Doctrine 'n volgehoue ​​aanval ondergaan. Sowel senatore as kongreslede het twyfel uitgespreek oor die inhoud van die beleid. ook geen krag nie ". [nota 4] Terwyl baie van die kritiek verdien is, is deur Carter se nasionale veiligheidsadviseur opgemerk dat in 'n demokrasie eers openbare uitsprake afgelê moet word om die grond vir langtermynprogramme te kan plaas, voordat dit moontlik is. Die Amerikaanse weermag was in 1947 in dieselfde posisie met betrekking tot Griekeland en Turkye en in 1949 met betrekking tot Wes -Europa en die NAVO. Die Carter -leerstelling en die RDJTF moes gesien word as ontwikkelende idees wat mettertyd sou volwasse word. Die konsep is na 'n paar jaar se studie geformuleer, en die Amerikaanse weermag was nie blind vir die logistieke probleem wat dit sou meebring nie. Na 'n Joint Chiefs of Staff Chiefs -mobiliteitsstudie in 1979, is maatreëls getref om mettertyd beskikbare lug- en seëlhysers te verhoog, meer voorraad voor te berei en basisfasiliteite in Suidwes -Asië uit te brei. Die weermag kyk ook na die bevelstruktuur. Ontleders het voorgestel dat 'n verenigde bevel vir die Persiese Golfstreek gevorm word om oor te neem van die Europese en Stille Oseaan -bevele wat die departement van verdediging ook oorweeg het. Die Libanese burgeroorlog het voortgesit en nadat die Verenigde State, Brittanje en Frankryk ingegryp het, het twee terroriste-aanvalle meer as 250 Amerikaanse personeel doodgemaak, president Sadat is vermoor, Israel het Libanon binnegeval, die Sowjette het hul oorlog in Afghanistan voortgesit en die oorlog tussen Iran en Irak het voortgegaan in 'n bloedige dooiepunt. Twee jaar na die besluit van die administrasie is die gesamentlike taakgroep vir vinnige ontplooiing op 31 Desember 1982 gedeaktiveer en die sentrale kommando van die Verenigde State is op 1 Januarie 1983 geaktiveer met 'n toename in sy verantwoordelikheidsgebied om Jordanië, die Rooi See en die Arabiese gebied in te sluit Golf ook.
Die sentrale kommando van die Verenigde State
Die Amerikaanse sentrale kommando (USCENTCOM) was die eerste so 'n verenigde bevel wat in meer as vyf en dertig jaar geskep is. Dit het die RDJTF -hoofkwartier by MacDill AFB oorgeneem en het dieselfde missie as die ondersteuning van vriendelike state, die uitwendige aggressie stophou en ondergrawing en opstand bekamp. Struktureel het die nuwe verenigde bevel baie min verander. Die bevelvoerder van US CENTCOM (CINCENTCOM) rapporteer aan die JCS. Onder hom is bevelvoerder, USARCENT (wat ook die gereformeerde Amerikaanse Derde Leër, Fort McPherson, Georgia, bevelvoerder), bevelvoerder, USCENTAF (wat ook die 9de Lugmag by Shaw AFB, Suid -Carolina beveel), bevelvoerder, USNAVCENT en bevelvoerder, USMARCENT gestasioneer te Camp Pendleton, Kalifornië. Die magte wat toegewyd was aan USCENTCOM het geleidelik gegroei en gemoderniseer gedurende die 1980's. Die weermag het die 197ste gemeganiseerde en 194ste gepantserde brigades bygevoeg en voortgegaan met die verkryging van die M1 Abrams-tenk, M2/3 IFV/CFV, selfaangedrewe artilleriestuk M109 en MLRS-stelsel vir die grondmagte en UH-60 Blackhawk- en AH-64 Apache-helikopters vir sy lugvaartformasies. Die Marines-toerusting is geleidelik opgegradeer na M-60A3 tenks (later met reaktiewe pantser), LVT-7A amfibiese aanvalsvoertuie (AAV), LAV-25 ligte aanvalvoertuie (LAV), die AH-1T Cobra aanval helikopter, CH-53E Seehings-vervoerhelikopter en die nuwe AV-8B Harrier-ondersteuningsvliegtuie. Die vloot het voortgegaan met die verkryging van super-vragmotors van die Nimitz-klas, F/A-18 Hornets, die opgradering van die F-14 Tomcat, E-2 Hawkeye en A-6 Intruder, die aankoop van nuwe amfibiese aanvalsskepe vir die mariniers, addisionele seëlheffing en voorsetsel van skepe, die nuwe duikbote uit Los Angeles, Ticonderoga -klas -kruisers, Spruance -klasvernietigers en Perry -klas fregatte. Die lugmag het voortgegaan met die verkryging van die F-16 Fighting Falcon, F-15E Strike Eagle, F-117A stealth Fighter. Dit het die strategiese lugbrug op twee maniere verbeter. Eerstens is bestaande bates opgeknap en opgegradeer en tweedens begin met die aankoop van C-5B en KC-10 tenkwa/vragvliegtuie. Die nuwe bevel was byna onmiddellik in werking met Operations Early Call, Arid Farmer en Eagle Look. USCENTCOM is ook gedurende die 1980's besig gehou met die oorlog tussen Iran en Irak en die bedreiging vir internasionale skeepsvaart in die Golf. Die bevel het ook sy oefenprogram volgehou, die oefeninge in die Bright Star, Gallant Eagle en Gallant Knight voortgesit en diplomaties saamgewerk met verskillende Golfstate. en die Sowjetunie het dramaties begin verbeter. Met 'n verminderde moontlikheid van 'n groot inval in Iran, het generaal Norman Schwarzkopf (wat op 23 November 1988 die bevel oorgeneem het van generaal George B. Christ) begin werk aan alternatiewe oorlogsplanne, waarvan een die moontlikheid was dat 'n groot streekmoondheid sou beset. die ryk olievelde in die suide. Die nuwe planne is getoets in 'n bevelvoeringsoefening, Operation Internal Look, wat van 9 Julie tot 4 Augustus 1990 uitgevoer is. Op 2 Augustus 1990 het Irak se troepe Koeweit binnegeval.
Operasies Desert Shield en Desert Storm
Die oorsprong van die tweede Golfoorlog is geslagte lank terug, maar is aangevuur deur die geskil oor die Rumaila -olieveld. Irak beweer dat Koeweit meer olie uit die veld pomp as waarop hy geregtig was en dat hy die OPEC -produksiekwotas wat in 1980 vasgestel is, ignoreer en meer verkoop as wat dit op die ope mark sou moes, waardeur die olieprys en Irak se inkomste verlaag word. Irak het ook historiese aansprake op die grond en beweer dat dit eens deel was van die Basra -provinsie en moes in 1932 deel van Irak gewees het. inkomste) en die kansellasie van die skuld van $ 12 miljard wat Irak in die oorlog met Iran opgedoen het. Die Koeweit het geweier. Aangesien invasie 'n groot deel van sy skuld sou uitwis, ekstra fondse en beheer oor groot oliereserwes sou voorsien, het Irak binnegedring. Die krisis wat USCENTCOM georganiseer, opgelei en beplan het, het gekom. Die implementering, genaamd Operation Desert Shield, het op 7 Augustus begin. Die valskermsoldate van die 82ste Airborne het op die 8ste begin aankom, met elemente van die 101ste en 24ste gemeganiseerde afdelings wat teen 13 Augustus CONUS (kontinentale Verenigde State) na Saoedi -Arabië vertrek en elemente van die 1ste MEF (Marine Expeditionary Force) (1st Marine) Division plus airwing) wat op 12 Augustus op die skiereiland aankom. Hierdie eenhede het die ontplooiing teen die 20ste September voltooi met elemente van die 1st Cavalry Division, 3rd Armoured Cavalry Regiment, 11th Air Defense Brigade en 197th Mechanized Brigade onderweg. Belangrike lugbates (1ste, 4de, 35ste, 363ste en 401ste TFW en 50 B-52-bomwerpers) en die lugmag van ses lugvaartgroepe, die trefkrag van die Persiese Golf eskader en die Persiese Golf Amfibiese groep is ook ingespan. maande van Augustus tot Februarie het die Amerikaanse vervoerkommando 504,000 mense, 3,7 miljoen ton droë vrag en 6,1 miljoen ton petroleumprodukte na USCENTCOM se bedryfsgebied verskuif. Namate die opbou voortgaan en die magte in Saoedi-Arabië tot 'n geallieerde ekspedisie-leër gevorm het, het USCENTCOM begin beplan om Koeweit weer in te neem. Met die verstryking van die VN -sperdatum vir onttrekking op 15 Januarie 1991, het die geallieerde aanval op die 17de Januarie begin met 'n massiewe lugveldtog en na vyf weke se intensiewe operasies het die grondaanval op 24 Februarie begin. Koeweit is op die 27ste bevry en 'n wapenstilstand het op 28 Februarie 1991 om 0800 uur in werking getree.
Na Desert Storm
Selfs met die beëindiging van die oorlog het USCENTCOM nog steeds 'n belangrike rol gespeel. Dit het voortgegaan om die VN-sanksies teen Irak te bedryf met 'n multinasionale vlootmag en het beheer geneem oor Operasies Southern Watch (die vliegsone oor die suide van Irak) en Provide Comfort ('n soortgelyke operasie in die noorde). Augustus 1992 in Somalië, en stig die Joint Task Force (JTF) Provide Relief om operasies uit te voer. Suiwer humanitêre hulp was egter nie genoeg nie en op 9 Desember 1992 het USCENTCOM Operation Restore Hope begin om resolusie 794 van die VN te ondersteun en 'n multinasionale koalisie, die Unified Task Force (UNITAF) gelei om die veiligheid van vervoer- en verspreidingsroetes, hulpkonvooie en die hulpverlening te verseker. Gedurende 1993 het UNITAF die basiese infrastruktuur gevestig en gehelp met mediese sorg. Die VN het beheer oorgeneem (UNOSOM II), maar met verloop van maande raak onrus al hoe meer en word die VSA gedwing om aansienlike magte op die grond te plaas om die VN te help. Na verskeie bloedige voorvalle met die burgermag onder leiding van generaal Mohammed Aideed, het Amerikaanse magte aan die einde van Maart 1993 uittrek. Die USCENTCOM het ook sy oefenprogram herbegin met die Ultimate Resolve -kommandoposte -oefening en Intrinsic Action -grondoefening in 1993. Die USCENTCOM is monitor die situasie voortdurend in sy verantwoordelikheidsgebied en verbeter voortdurend sy vermoë om te reageer op streekskrisisse, soos aangetoon in Operation Vigilant Warrior, waar na die opsporing van twee Irakse Republikeinse Garde-afdelings na Koeweit begin het, het USCENTCOM 'n vinnige opbou in Koeweit begin en Saoedi -Arabië om Irak se aggressie af te weer. Die skepe USS Leyte Gulf en USS Hewitt sou saam met die Nimitz -klasdraer USS George Washington en strydgroep, die USS Tripoli met 2000 mariniers en verskeie lugmag -eskadrons uit Europa en CONUS. Die hoofelemente van die 24ste gemeganiseerde afdeling is gestuur om met voorgesetelde toerusting in Koeweit te trou, en met die aankondiging van grootskaalse versterkings van CONUS is die Irakse magte teruggetrek en die spanning verlig.
Sedertdien het CENTCOM besig gehou met 'n uitgebreide strategie wat gebaseer is op die handhawing van streekskontak, voorwaartse teenwoordigheid, veiligheidshulpprogramme en gereedheid om te veg. Die sesde CINCENT, generaal Anthony Zinni, USMC (wat oorgeneem het van generaal Binford Peay) het strategieë ontwikkel wat spesifiek vir elke subgebied was. Hy erken ook die gevaar wat die verspreiding van gevorderde tegnologie en massavernietigingswapens inhou. CENTCOM het 'n aantal terreuraanvalle teen sy personeel teëgekom (soos die bomaanval op Khobar -torings in Dhahran in Junie 1996) en toenemende onversetlikheid uit Irak, wat in Operations Desert Thunder (Februarie 1998) en Desert Fox (Desember 1998) teengewerk is. In Oktober 1999 aanvaar CENTCOM die verantwoordelikheid vir vyf voormalige republieke van die Sowjetunie: Kazakstan, Kirgisië, Tadzjikistan, Turkmenistan en Oezbekistan
[TERUG] 1 Generaal P.X. Kelley het in dr. E. Asa Bates aangehaal "The Rapid Deployment Force - Fact or Fiction", RUSI Journal, Junie 1981, pp. 23 - 33
[TERUG] 2 Generaal P.X. Kelly "Vordering in die RDJTF", Marine Corps Gazette, Junie 1981, pp. 38 - 44
[TERUG] 3 John Clementson "Mission Imperative: The Rapid Deployment Joint Task Force", Gewapende magte, Julie 1983, pp. 260 - 265 en Augustus 1983, pp. 304 - 308
[TERUG] 4 M.A. Palmer Bewakers van die Golf, 1992, 1ste uitgawe, Free Press, New York, p. 114
Tommy Ray Franks (gebore 17 Junie 1945) is 'n afgetrede generaal in die Amerikaanse weermag. Sy laaste weermagpos was as die bevelvoerder van die Amerikaanse sentrale kommando, wat toesig gehou het oor die Amerikaanse militêre operasies in 'n gebied met 25 lande, insluitend die Midde-Ooste. Franks volg generaal Anthony Zinni op 6 Julie 2000 in hierdie pos en dien tot sy aftrede op 7 Julie 2003.
Franks was die Amerikaanse generaal wat die aanval op die Taliban in Afghanistan gelei het in reaksie op die aanvalle op 11 September op die World Trade Center en The Pentagon in 2001. Hy het ook toesig gehou oor die inval in Irak in 2003 en die omverwerping van Saddam Hussein.
Oorlogsboeke, spesiale uitgawe: CENTCOM Commander 's 2018 Leeslys
Genl. Joseph Votel, bevelvoerder van die Amerikaanse sentrale kommando, het sy 2018 -leeslys bekend gemaak. Met twaalf boeke in vyf kategorieë, maak genl Votel se lys 'n uitstekende uitgawe van ons weeklikse War Books -reeks. Of u nou op soek is na 'n boek of twee om gedurende die vakansie te lees of u eie leeslys vir professionele ontwikkeling vir 2018 saamstel, die onderstaande boeke is 'n goeie plek om te begin.
Patrick Lencioni, Die vyf disfunksies van 'n span: 'n leierskapsfabel
W. Brad Johnson en David Smith, Athena Styg: hoe en waarom mans vroue moet mentor
Die bestuur van kompleksiteit
Joshua Cooper Ramo, Die ouderdom van die ondenkbare: waarom die nuwe wêreldversteuring ons voortdurend verras en wat ons daaraan kan doen
Thomas E. Ricks, Churchill en Orwell: The Fight for Freedom
Joseph McCormack, Opsomming: Maak 'n groter impak deur minder te sê
Richard Rumelt, Goeie strategie/slegte strategie
Graham Allison, Bestemd vir oorlog: kan Amerika en China ontsnap uit Thucydides se val?
Verstaan ​​die CENTCOM -verantwoordelikheidsgebied
Sandy Tolan, Die suurlemoenboom: 'n Arabier, 'n Jood en die hart van die Midde -Ooste
Peter Frankopan, Die sypaaie: 'n nuwe geskiedenis van die wêreld
David Crist, Die skemeroorlog: die geheime geskiedenis van Amerika se dertigjarige konflik met Iran
Tim Marshall, Prisoners of Geography: Tien kaarte wat alles oor die wêreld verduidelik
Marc Goodman, Toekomstige misdade: alles is verbind, almal is kwesbaar, wat ons daaraan kan doen
Amerikaanse sentrale kommando het 1 500 ontleders. Wat doen hulle almal?
Hierdie pos verskyn oorspronklik by TomDispatch.
'N Amerikaanse C-130-vragvliegtuig berei hom voor op die opstyg voor 'n UH-60 Blackhawk-helikopter by die Amerikaanse militêre vliegbasis in Bagram, Afghanistan. (AP Foto/Aaron Favila)
Die figuur het my verstom. Ek het dit gevind in die 12de paragraaf van 'n voorblad New York Times verhaal oor "senior bevelvoerders " by die Amerikaanse sentrale kommando (CENTCOM) wat vinnig en los speel met intelligensieverslae om hul lugoorlog teen ISIS 'n ongeregverdigde sukses te gee:" CENTCOM se reuse intelligensie -operasie, met ongeveer 1500 burgerlike, militêre en kontrakontleders, is gehuisves by die MacDill -lugmagbasis in Tampa, in 'n gebou aan die voorkant wat lyk soos 'n steriele regeringsfasiliteit wat as 'n Spaanse hacienda voorgee. "
Dink daaroor na. CENTCOM, een van ses Amerikaanse militêre bevele wat die planeet soos 'n tert verdeel, het ten minste 1500 intelligensie -ontleders (militêre, burgerlike en private kontrakteurs) op sigself. Laat ek dit herhaal: 1 500 daarvan. CENTCOM is in wese die oorlogsopdrag van die land, verantwoordelik vir die grootste deel van die Groter Midde-Ooste, die uitgestrektheid van nou chaotiese gebied vol strydgeteisterde en mislukkende state wat van die grens van Pakistan na Egipte loop. Dit is geen geringe taak nie, en daar is nog baie wat ons moet weet. Tog moet hierdie figuur optree soos 'n bliksemstraal, wat 'n sekonde 'n andersins donker en stormagtige landskap verlig.
En let op, dit is net die ontleders, nie die volledige CENTCOM -intelligensie -lys waarvoor ons glad nie 'n syfer het nie. Met ander woorde, selfs al is die 1 500 'n volledige telling van die intelligensie-ontleders van die bevel, nie net die in sy hoofkwartier in Tampa nie, maar ook in die veld op plekke soos sy enorme operasie op die al-Udeid-lugbasis in Qatar, het CENTCOM nog steeds byna die helfte net soveel van hulle as militêre personeel op die grond in Irak (laastens 3 500). Probeer u nou voorstel wat die 1 500 ontleders doen, selfs vir 'n bevel diep in 'n 'moeras' in Sirië en Irak, soos president Obama dit onlangs genoem het (alhoewel hy weliswaar oor die Russe gepraat het), sowel as wat lyk soos 'n mislukte oorlog, 14 jaar later, in Afghanistan, en 'n ander in Jemen onder leiding van die Saoedi's, maar ondersteun deur Washington. Selfs gegewe dit alles, wat in die wêreld sou hulle moontlik 'kan analiseer' "? Wie by CENTCOM, in die Defense Intelligence Agency of elders het die tyd om aandag te gee aan die verslae en datastrome wat deur 1,500 ontleders genereer moet word?
Natuurlik, in die groot dier wat die Amerikaanse militêre en intelligensie -heelal is, vloei ongetwyfeld strome rou intelligensie na die hoofkwartier van CENTCOM, moontlik selfs 1500 ontleders oorweldig. Daar is 'menslike intelligensie, " of HUMINT, van bronne en agente op die grond is daar beelde en satellietintelligensie, of GEOINT, by die bosveld.Gegewe die omvang en omvang van Amerikaanse wêreldwye toesighoudingsaktiwiteite, moet daar ongetwyfeld tonne seine -intelligensie wees, of SIGINT, en met al die hommeltuie wat oor slagvelde en voornemende slagvelde oor die Groter Midde -Ooste vlieg, is daar ongetwyfeld 'n rivier vol video, of FMV , wat na die hoofkwartier van CENTCOM en verskillende kommandoposte vloei en vergeet nie die inligting wat deur die geallieerde intelligensiedienste met die bevel gedeel word nie, insluitend dié van die "vyf oë" -lande en verskillende lande in die Midde -Ooste en natuurlik sommige van die ontleders van die bevel. moet hanteer humdrum, alledaagse open source materiaal, of OSINT, sowel as plaaslike radio- en TV-uitsendings, die pers, die internet, vaktydskrifte en god weet wat nog meer.
En terwyl u hieroor nadink, moet u in gedagte hou dat die 1 500 ontleders 'n intelligensiestelsel van 'n omvangryke grootte het wat ongetwyfeld ongeëwenaard is, selfs deur die totalitêre regimes van die twintigste eeu. Dink daaraan: die Amerikaanse intelligensiegemeenskap het 17 agentskappe en uitrustings, wat jaarliks ​​ongeveer $ 70 miljard, meer as $ 500 miljard tussen 2001 en 2013 eet. die 500 000 private kontrakteurs wat op die een of ander manier by die stelsel aangesluit het, die 1,4 miljoen mense (34 persent van hulle private kontrakteurs) met toegang tot "uiters geheime inligting en die 82 miljoen groter as die Noorweë se bevolking." met toegang tot "vertroulike en geheime " inligting.
Onthou ook dat in hierdie jare 'n wêreldwye toesigstoestand van Orwelliaanse omvang toegeneem het. Dit versamel miljarde e -posse en selfoonoproepe uit die agtergrond van die planeet, en het ten minste 35 leiers van ander lande en die sekretaris -generaal van die VN bygehou deur e -posrekeninge in te kap, selfone te tik, ensovoorts. op sy eie burgers, insluitend videospelers en selfs, blykbaar, spioeneer op die kongres. (Na wie kan jy vertrou?)
Met ander woorde, as die 1500 -figuur u in die wiele ry, moet u in gedagte hou dat dit 'n baie groter stelsel is wat die grootste drome van vorige wetenskapfiksieskrywers in die skande, in grootte en yotabyte inligting, beskaam. In hierdie jare is 'n reusagtige, selfs labirintiese, burokratiese "intelligensie- en#8221 -struktuur gebou, wat verdrink in" inligting " — en op sy eie, blyk dit, het die weermag 'n kleiner, maar op dieselfde manier afgeskaalde stel opgedoen van intelligensie strukture.
Verras, onkant gevang en links geskarrel
Die vraag bly: as data byna buite die denkwyse in CENTCOM instroom, wat doen die 1 500 ontleders nou eintlik? Hoe slaag hulle hul tyd? Wat produseer hulle presies en kwalifiseer dit werklik as 'intelligensie', en blyk dit nie minder nuttig nie? Natuurlik het ons hier beperkte toegang tot die intelligensie wat deur CENTCOM geproduseer word, tensy verhale soos die oor topkommandante wat die beoordelings oor die lugoorlog teen die Islamitiese Staat beveg, in die media inbreek. U kan dus aanneem dat daar geen manier is om die doeltreffendheid van die intelligensie -operasies van die bevel te meet nie. Maar jy sou verkeerd wees. Dit is in werklikheid moontlik om die doeltreffendheid daarvan te meet. Kom ons noem dit die TomDispatch Surprise Measurement System, of TSMS. Beskou dit as 'n praktiese, nuusgebaseerde gids vir die vrae: Wat het hulle geweet en wanneer het hulle dit geweet?
Laat ek 'n paar voorbeelde bied wat byna lukraak gekies is uit onlangse gebeure in die domein van CENTCOM. Neem die beslaglegging aan die einde van September deur 'n paar honderd Taliban -vegters van die noordelike provinsiale hoofstad Kunduz, die eerste stad wat die Taliban beheer het, hoe kort ook al, aangesien dit uit dieselfde stad in 2002 uitgestoot is. Volgens berigte het Taliban -vegters tot 7 000 lede van die Afghaanse veiligheidsmagte versprei wat die VSA al jare lank oefen, finansier en bewapen.
Vir almal wat nuusberigte noukeurig volg, het die Taliban maande lank sy beheer oor landelike gebiede rondom Kunduz verskerp en die stad se verdediging getoets. Nietemin, hierdie Mei, wat vermoedelik gebaseer is op die beste intelligensie -ontledings wat deur CENTCOM beskikbaar was, het die Amerikaanse Amerikaanse bevelvoerder in die land, generaal John Campbell, hierdie voorspellende opmerking gelewer: 'As u baie van die dinge in Kunduz en in die [naburige] Badakhshan [Provinsie], sal [die Taliban] 'n paar klein kontrolepunte aanval … Hulle sal uitgaan en 'n bietjie slaan en dan gaan hulle soortgelyk grond toe, sodat hulle nie gebied kry vir die meestal. '"
So laat as 13 Augustus, tydens 'n perskonferensie, het 'n verslaggewer van ABC News aan Brigadier -generaal Wilson Shoffner, die Amerikaanse adjunkhoof vir kommunikasie in Afghanistan, gevra: 'Daar was 'n beduidende toename in die Taliban -aktiwiteit in die noorde van Afghanistan, veral rondom Kunduz. Wat sit daaragter? Loop die Afghaanse troepe in die deel van Afghanistan die risiko om by die Taliban aan te val? "
Shoffner het deels op hierdie manier geantwoord: 'Ek dink dus weereens dat daar veral veralgemeen is oor berigte oor die noorde. Kunduz is nie nou nie, en het ook nie die gevaar loop om deur die Taliban oorval te word nie, en daarom is dit 'n soort algemene perspektief in die noorde, dit is 'n soort van hoe ons dit sien dit. "
Dat generaal Campbell ten minste van 'n soortgelyke ingesteldheid gebly het, selfs toe Kunduz geval het, is duidelik genoeg, aangesien New York Times verslaggewer Matthew Rosenberg berig dat hy destyds uit die land was. Soos Goldstein dit stel:
'Maar meestal blyk dit dat Amerikaanse en Afgaanse amptenare werklik verbaas was oor die vinnige val van Kunduz, wat plaasgevind het toe genl John F. Campbell, die bevelvoerder van koalisiemagte, in Duitsland was vir 'n verdedigingskonferensie … Alhoewel die Taliban Amerikaanse militêre beplanners het al maande lank winste in die binneland rondom Kunduz behaal, en het jare lank daarop aangedring dat Afgaanse magte in staat was om die groot stede van die land vas te hou.
'' Dit was nie veronderstel om te gebeur nie, 'sê 'n senior Amerikaanse militêre offisier wat in Afghanistan gedien het, op voorwaarde van anonimiteit. 'Die Afghanen veg, so dit is nie asof ons kyk hoe hulle nou opgee of in duie stort nie. Hulle veg net nie baie goed nie. '"
Daar word algemeen saamgestem dat die Amerikaanse hoë bevel 'onkant betrap is' deur die verowering van Kunduz en veral geskok is oor die onvermoë van die Afghaanse weermag om effektief te veg. En wie sou so iets van 'n Amerikaanse opgeleide leër in die streek voorspel het, aangesien die Irakse leër wat deur Amerika ondersteun is, opgelei en toegerus is aan die ander kant van die Groter Midde -Ooste in Junie 2014 'n soortgelyke ervaring gehad het in Mosul en ander stede in die noorde van Irak toe 'n relatief klein aantal militante van die Islamitiese Staat sy troepe gelos het?
Destyds was Amerikaanse militêre leiers en topadministrasie -amptenare tot president Obama, soos Die Wall Street Journal berig, "onkant gevang deur die vinnige ineenstorting van die Irakse veiligheidsmagte " en die suksesse van die Islamitiese Staat in die noorde van Irak. Peter Baker en Eric Schmitt van die Tye agterna geskryf: 'Intelligensie -agentskappe is onkant betrap deur die spoed van die ekstremiste se opmars in Noord -Irak. " En moenie vergeet dat, ten spyte van die CENTCOM -intelligensiemasjien, iets soortgelyks in Mei 2015 gebeur het toe, as Washington Post rubriekskrywer David Ignatius het dit gestel: Amerikaanse amptenare en Amerikaanse intelligensie was weer 'verblind' deur 'n soortgelyke ineenstorting van die Irakse magte in die stad Ramadi in die provinsie Al-Anbar.
Of laat ons 'n ander voorbeeld neem waar die 1 500 ontleders hard gewerk het: die mislukte Pentagon -program van $ 500 miljoen om "gematigde Syriërs op te lei tot 'n mag wat die Islamitiese Staat kan beveg. In die Pentagon-weergawe van die olifant wat 'n muis gebaar het, het die groot inspanning van ondersoek, opleiding en bewapening uiteindelik Afdeling 30 opgelewer, 'n enkele 54-man eenheid van gewapende gematigdes, wat in Sirië naby die magte van die al- Al-Nusra-front in lyn met Qaeda. Dié groep het twee van sy leiers dadelik ontvoer en toe die eenheid aangeval. Die gevolg was 'n ramp toe die Amerikaanse opgeleide vegters gevlug het of dood is. Kort daarna getuig die Amerikaanse generaal wat toesig hou oor die oorlog teen die Islamitiese Staat voor die kongres dat slegs 'vier of vyf gewapende vegters van die Amerikaanse mag in die veld oorgebly het.
Hier is weer hoe Die New York Times het die reaksie op hierdie voorval gerapporteer:
'In Washington het verskeie huidige en voormalige senior administrasie -amptenare erken dat die aanval en die ontvoering deur die Nusra Front Amerikaanse amptenare verras en 'n beduidende mislukking van die intelligensie meebring. Terwyl Amerikaanse militêre opleiers baie moeite gedoen het om die aanvanklike groep leerlinge te beskerm teen aanvalle deur die Islamitiese Staat of die Siriese leërmagte, het hulle nie 'n aanval van die Nusra Front verwag nie. Amptenare het Vrydag gesê hulle verwag dat die Nusra Front Afdeling 30 as bondgenoot sal verwelkom in sy stryd teen die Islamitiese Staat.
'' Dit was nie veronderstel om so te gebeur nie ', het 'n voormalige senior Amerikaanse amptenaar gesê, wat tot onlangs nou saamgewerk het oor kwessies in Sirië en wat op voorwaarde van anonimiteit gepraat het om vertroulike intelligensie -evaluerings te bespreek. "
As dit nou akkuraat is, is dit wilde dinge. Immers, hoe sou iemand, bevelvoerder of intelligensie-ontleder, kon dink dat die Al-Nusra Front, wat as 'n vyandelike mag in Washington geklassifiseer is en waarvan sommige militante deur Amerikaanse lugmag geteiken is, Amerikaanse troepe met ope arms sou verwelkom is die raaisel van alle raaisels. Een klein voetnoot hieroor: McClatchy News het later berig dat die Al-Nusra Front gereed was om die eenheid aan te val omdat dit vooraf deur Turkse intelligensie afgemaak is, iets waaroor CENTCOM se intelligensie-agente blykbaar niks weet nie.
In die nasleep van die klein ramp en weer, met die volle voorraad intelligensie en analise van CENTCOM, het die weermag die volgende eenheid van 74 opgeleide gematigdes in Sirië ingesit en was geskok (geskok!) Toe sy lede, miskien deur die die lot van Afdeling 30, het ten minste 'n kwart van hul toerusting, insluitend vragmotors, ammunisie en gewere, onmiddellik aan die Al-Nusra Front oorhandig in ruil vir 'veilige deurgang.' van die wapens aanlyn en met trots daaroor tweet. CENTCOM -amptenare het aanvanklik ontken dat enigiets hiervan gebeur het (en duidelik duidelik in die duister was) voordat hulle van koers afgedraai het en toegegee het dat dit so was. ('' As dit akkuraat is, is die verslag van lede van die NSF [New Syrian Forces] wat toerusting aan die Al-Nusra Front verskaf, baie kommerwekkend en 'n oortreding van die riglyne vir die trein-en-toerusting van Sirië, 'het woordvoerder van die Amerikaanse sentrale kommando, kolonel Patrick Ryder, gesê. & #8221)
Om na nog meer onlangse gebeure in die borgtog van CENTCOM te kyk, was Amerikaanse amptenare na bewering op dieselfde manier verstom toe September geëindig het toe Rusland 'n verrassingsooreenkoms met die Amerikaanse bondgenoot Irak bereik het oor 'n reëling teen ISIS om intelligensie te deel, wat ook Sirië en Iran sou insluit. Washington is weer "onkant betrap" en, in die woorde van Michael Gordon van die Tye, "Links … geskarrel, ", alhoewel sy amptenare geweet het" dat 'n groep Russiese militêre offisiere in Bagdad was. "
Net so het die Russiese opbou van wapens, vliegtuie en personeel in Sirië aanvanklik verbaas " en — ja — die Obama-administrasie "onkant" laat val, ondanks die 1 500 CENTCOM-ontleders en die res van die groot Amerikaanse intelligensie-gemeenskap, was Amerikaanse amptenare, volgens elke nuusberig wat beskikbaar was, platvoetig gevang en, natuurlik, deur verrassing " (weer tot by die president) toe die Russe begin hul grootskaalse bombarderingsveldtog in Sirië teen verskillende uitrustings van die Al-Qaeda-bondgenote en teenstanders van die CIA van die Siriese president Bashar al-Assad. Hulle is selfs onkant betrap en verstom oor die manier waarop die Russe die nuus meegedeel het dat hul bomaanval begin: 'n drie-ster Russiese generaal het by die Amerikaanse ambassade in Bagdad aangekom om 'n uur kennis te gee. (Wetgewers in die kongres oorweeg dit nou "in watter mate die spioenasiegemeenskap kritiese waarskuwingstekens oor die hoof gesien het of verkeerd beoordeel het oor die Russiese ingryping in Sirië.)
Die mismasjien van Amerikaanse intelligensie
Jy kry die punt. Wat ook al die pogings van die uitgestrekte korps intelligensie -ontleders (en die groot intelligensie -gebou daaragter), as iets in die Groter Midde -Ooste gebeur, kan u in wese aanvaar dat die amptelike Amerikaanse reaksie, militêr en polities, 'verrassing' sal wees dat beleidmakers 'in 'n moeras van onkunde' sal laat skarrel om die Amerikaanse beleid van die onverwagte te red. Met ander woorde, op een of ander manier, met wat verby is vir die beste, of ten minste die mees uitgebreide en duurste intelligensie -operasie op die planeet, met al die satelliete en hommeltuie en bewakingsvee en bronne, met menigtes ontleders, hordes private kontrakteurs en tientalle miljarde dollars, met, in kort, "intelligensie en#8221 in oorvloed, Amerikaanse amptenare op die gebied van hul oorloë sal klaarblyklik voortdurend bly staan" onkant ".#8221
Die frase "die mis van die oorlog en#8221" staan ​​in vir die onvermoë van bevelvoerders om werklik te begryp wat gebeur in die chaos wat op enige slagveld is. Miskien is dit tyd om 'n metgesel te stel: die mis van intelligensie. Dit maak amper nie saak of die 1 500 CENTCOM -ontleders (en almal by ander opdragte of by die 17 groot intelligensie -uitrustings) uitstekende 'intelligensie' produseer wat dan in die mis van leierskap neerdaal, of 'n burokratiese konglomerasie van 'ontleders', en#8221 verdrinking in geheime inligting en die protokolle wat daarmee gepaard gaan, gaan neerkom op 'n reuse mismasjien.
Dit is natuurlik moeilik genoeg om na die toekoms te kyk, om te dink wat kom, veral in verre, vreemde lande. Slaan die basiese probleem saam met 'n oorweldigende datastroom en groepsdenke, en pas dit dan in die beperkte denkwyse van Washington en die Pentagon, en u het 'n formule om die mistigheid van intelligensie te produseer, en om selde 'op die hoede te wees' kom tot baie van alles.
My eie vermoede: u kan van die meeste van die 17 agentskappe en uitrustings in die Amerikaanse intelligensie -gemeenskap ontslae raak en omtrent al die geheime en geklassifiseerde inligting wat die hart en siel van die nasionale veiligheidsstaat is, weggooi. Dan sou u 'n klein groepie onafhanklike ontleders en kritici op die oopbronmateriaal kon laat vaar, en sou u baie meer intelligente, uitvoerbare, vindingryke ontledings van ons globale situasie, ons oorloë en ons beleërde pad na die toekoms kry.
Die bewyse is immers grotendeels in. In hierdie jare, vir wat nou driekwart triljoen dollar moet nader, lyk dit asof die nasionale veiligheidsstaat en die weermag 'n on-intelligensie-stelsel geskep het. Welkom by die mis van alles.
Lys van CENTCOM bevelvoerders
1. GEN Robert Kingston Amerikaanse weermag 1 Januarie 1983 27 November 1985
2. Genl George B. Crist Verenigde State se Marine Corps 27 November 1985 23 November 1988
3. GEN H. Norman Schwarzkopf Amerikaanse weermag 23 November 1988 9 Augustus 1991
4. Genl Joseph P. Hoar Verenigde State se Marine Corps 9 Augustus 1991 5 Augustus 1994
5. GEN J. H. Binford Peay III Amerikaanse weermag 5 Augustus 1994 13 Augustus 1997
6. Genl Anthony Zinni Verenigde State se Marine Corps 13 Augustus 1997 6 Julie 2000
7. GEN Tommy Franks Amerikaanse weermag 6 Julie 2000 7 Julie 2003
8. GEN John Abizaid Amerikaanse weermag 7 Julie 2003 16 Maart 2007
9. ADM William J. Fallon Amerikaanse vloot 16 Maart 2007 28 Maart 2008
(Waarnemend) LTG Martin E. Dempsey Amerikaanse weermag 28 Maart 2008 31 Oktober 2008
10. GEN David H. Petraeus Amerikaanse weermag 31 Oktober 2008 30 Junie 2010
(Waarnemend) Luitenant -generaal John R. Allen Verenigde State se Marine Corps 30 Junie 2010 11 Augustus 2010
11. Genl James Mattis Verenigde State se Marine Corps 11 Augustus 2010 Bekleër
Die onderstaande eenheidstoekennings is vir die hoofkwartier, die Amerikaanse sentrale kommando by MacDill AFB. Toekenning vir eenheidsversierings geld nie vir enige ondergeskikte organisasie soos die dienskomponentopdragte of ander aktiwiteite nie, tensy die bevele dit spesifiek aanspreek.
Die Derde Amerikaanse weermag is die eerste keer as 'n formasie geaktiveer tydens die Eerste Wêreldoorlog op 7 November 1918, in Chaumont, Frankryk, toe die Algemene Hoofkwartier van die Amerikaanse ekspedisiemagte algemene bevel 198 uitgevaardig het om die Derde Leër te organiseer en sy personeel in die hoofkwartier bekend te maak. Op die 15de het generaal -majoor Joseph T. Dickman die bevel oorgeneem en die derde leër se algemene bevel nr. 1. Die derde leër het bestaan ​​uit drie korpse (III, genl. Genl. John L. Hines IV, genl. Charles Muir en VII. , Genl.maj. William G. Hahn) en sewe afdelings.
Op 15 November 1918 het generaal -majoor Dickman die opdrag gekry om vinnig en met enige middele na die sentrale Duitsland te gaan vir besettings. Hy sou die Duitse magte ontwapen en ontbind soos beveel deur generaal John J. Pershing, bevelvoerder van die Amerikaanse ekspedisiemagte.
Die opmars na Duitsland vir besettingsplig is op 17 November 1918 begin. Teen 15 Desember het die Derde Weermaghoofkwartier by Mayen in Coblenz geopen. Twee dae later, op 17 Desember 1918, is die Coblenz -brughoof, bestaande uit 'n pontonbrug en drie spoorbruggies oor die Ryn, gevestig.
Die troepe van die derde leër het geen vyandige daad ondervind nie. In die besette gebied was voedsel- en steenkoolvoorraad voldoende. Die kruising van die Ryn deur die voorste afdelings is betyds en sonder verwarring bewerkstellig. Troepe, toe hulle die Ryn oorsteek en hul toegewese gebiede bereik het, was voorbereid om geselekteerde posisies vir verdediging te beklee. Die sterkte van die Derde Leër op 19 Desember, die datum waarop die besetting van die brugkop voltooi is, was 9 638 offisiere en 221 070 aangewese mans.
Derde weermag vooraf Bewerk
Op 12 Desember het veldorde nr. 11 uitgereik, wat die derde leër beveel om die noordelike deel van die Coblenz -brughoof te beset, met die vooraf -elemente om die Rynrivier om seweuur, 13 Desember, oor te steek. Die noordelike (linker) grens bly onveranderd. Die suidelike (regter) grens was soos voorheen genoem.
Voor die opmars het die 1ste Afdeling oorgegaan tot bevel van die III Korps. Met drie afdelings, die 1ste, 2d en 32d, het die III Corps die Amerikaanse sektor van die Coblenz -brughoof beset, en die beweging van die troepe begin op die geskeduleerde uur, 13 Desember.Die vier brûe wat beskikbaar was om die rivier binne die Coblenz -brugkop oor te steek, was die pontonbrug en spoorwegbrug by Coblenz, die spoorbrue by Engers en Remagen. Op 13 Desember begin die opmars met die Amerikaanse kakie wat die Ryn in gevorderde posisies oorsteek. Op dieselfde dag gaan die 42ste Afdeling oor aan die bevel van die IV Korps, wat, ter ondersteuning van die III Korps, sy opmars voortgesit het om die Kreise van Mayen, Ahrweiler, Adenau en Cochem te beset.
Die VII -korps het onder dieselfde bevel daardie deel van die Regierungsbezirk van Trier binne leërgrense beset.
Op 15 Desember het die derde leër se hoofkwartier in Mayen in Coblenz geopen: die III -korps se hoofkwartier in Polch het by Neuwied geopen en die IV -korps se hoofkwartier het in Cochem gebly, en die VII -korps in Grevenmacher. By die oorsteek van die Ryn op die verkorte front - van Rolandseck tot Rhens op die westelike oewer - het die Derde Leër geen vyandige daad ondervind nie. In die besette gebied was voedsel- en steenkoolvoorraad voldoende.
Teen die nag van 14 Desember het troepe van die Derde Leër hul posisies op die omtrek van die Coblenz -brughoof beklee. 
Gedurende Januarie 1919 was die Derde Leër besig met die opleiding en voorbereiding van die troepe onder sy bevel vir enige gebeurlikheid. 'N Opdragbrief is aan laer bevelvoerders versprei waarin 'n plan van aksie voorgeskryf word indien vyandelikhede hervat word. Installasies is in die hele gebied van die weermag opgestel om die bevel te vergemaklik.
In Februarie is militêre skole deur die gebied van die Derde Leër geopen. 'N Kwartiermeester -depot is vir 2000 offisiere georganiseer en manne wat ingeroep is om kursusse aan te gaan by Britse en Franse universiteite, word beter verloffasiliteite opgestel en planne gemaak om Amerikaanse afdelings na die Verenigde State te stuur. Op 4 Februarie is die militêre beheer van die Stadtkreis van Trier van die GHK na die Derde Leër oorgeplaas.
In Maart is roetine van beroep en opleiding uitgevoer op 'n perdeskou van die weermag. Weermag, korps en afdelingsopvoedingsentrums is in die Derde Weermaggebied gevestig. is uit IV Corps vrygelaat en in die Army Reserve geplaas.
In April begin die uittog van Amerikaanse afdelings van Derde Leër na die Verenigde State. Gedurende die maand is motorvervoerparke opgerig, 'n motorskou van die weermag gehou, die gebied van die weermag is gereorganiseer en die sentralisering van militêre eiendom is begin om dit na die Verenigde State terug te stuur. Op 20 April 1919 verander die bevel van die derde leër van generaal -majoor Dickman na luitenant -genl Hunter Liggett.
Berei voor om Bewerking te bevorder
Op 14 Mei 1919 het marskalk Ferdinand Foch, generaal-generaal van die geallieerde leërs, planne van operasies aan die bevelvoerder van die derde leër voorgelê om te gebruik indien Duitsland sou weier om die vredesverdrag te onderteken. Op 20 Mei beveel marskalk Foch bondgenote aan om troepe na Weimar en Berlyn te stuur indien die vredesverdrag nie onderteken word nie. Op 22 Mei het die Derde Weermag sy plan van vooruitgang, met ingang van 30 Mei, uitgereik in die lig van die dreigende noodgeval. Op 27 Mei het Foch Pershing meegedeel dat die Hoogste Oorlogsraad wou hê dat geallieerde leërs onmiddellik gereed sou wees om hul bedrywighede teen die Duitsers te hervat.
Op 1 Junie is die vooraf GHQ, AEF, by Trier gestaak. Op 16 Junie het Foch Pershing in kennis gestel dat geallieerde leërs ná 20 Junie gereed moet wees om die offensiewe operasies te hervat en dat voorlopige bewegings op 17 Junie moet begin. Op 19 Junie het Pershing Foch in kennis gestel dat die Derde Weermag vanaf 23 Junie die dorpe Limburg, Westerburg, Hachenburg en Altenkirchen sou beset, en dat III Corps die spoorweg sou verbind wat hierdie dorpe verbind. Op 23 Junie het die Duitsers aangedui dat hulle van plan was om die vredesverdrag te onderteken en beoogde operasies is opgeskort. Op 30 Junie het Foch en Pershing beraadslaag oor die Amerikaanse troepe wat aan die Ryn gelaat moet word.
'N Afsonderlike vrede Edit
Op 1 Julie het generaal Pershing die oorlogsdepartement in kennis gestel dat die Amerikaanse magte in Europa verminder sou word tot 'n enkele infanterie -regiment, aangevul deur die nakoming van die Duitse militêre voorwaardes wat haar opgelê is (waarskynlik binne drie maande na die bekragtiging van die verdrag). hulpmiddels. Gevolglik is die Derde Weermag ontbind op 2 Julie 1919. Sy hoofkwartier en al die personeel (met ongeveer 6 800 man) en eenhede daaronder is daarna aangewys as Amerikaanse magte in Duitsland. Hierdie mag sou langer as drie jaar in Duitsland bly. Dit was ten minste gedeeltelik te wyte aan die feit dat die Verenigde State, nadat hulle die Verdrag van Versailles verwerp het, dus steeds 'de jure' was in oorlog met Duitsland. Hierdie situasie bly onopgelos tot die somer van 1921 toe 'n aparte vredesverdrag onderteken is.
Die Derde Weermag is op 9 Augustus 1932 heraktiveer tydens 'n herorganisasie van veldmagte in die Verenigde State, aangesien een van vier veldleërs geaktiveer is om die eenhede van die Amerikaanse weermag wat op tuisgrond gestasioneer was, te beheer. Tot die opbou van Amerikaanse magte voor die toetrede tot die Tweede Wêreldoorlog, het die Derde Leër grotendeels 'n papierleër gebly. Dit het gereeld oefensessies gehou, maar dit was byna nooit voldoende nie. [ aanhaling nodig ]
As gevolg van die mobilisering het die Derde Leër die rol aangeneem om 'n aantal groot rekrute wat die konsep by die Amerikaanse weermag ingebring het, op te lei. Luitenant -generaal Walter Krueger, wat later bekendheid verwerf het vir sy bevel oor die sesde leër tydens operasies in die Stille Oseaan, was die bevelvoerder van die derde leër vanaf Mei 1941 tot Februarie 1943. Onder sy leiding is die grondslag gelê vir die latere sukses van die leër as 'n gevegsformasie. Krueger word opgevolg deur luitenant -generaal Courtney Hodges, wat die leër vir die res van 1943 gelei het. Die nuus wat baie verwag het, het in Desember 1943 gekom en die derde leër is van die Verenigde State na die Verenigde Koninkryk gestuur.
Derde leër het nie aan die beginfases van Operasie Overlord deelgeneem nie. Toe dit egter die veld inneem, is dit gelei deur George S. Patton. Toe die derde leër na Frankryk verskuif word, was dit net nadat formasies onder bevel van Omar Bradley die uitbreek uit Normandië bereik het. Derde leër het hierdie sukses opgevolg en 'n groot vaart oor Frankryk begin, wat uiteindelik sy toevoerlyne verby het en dit naby die Duitse grens gestop het.
Na 'n tydperk van konsolidasie was Derde Weermag gereed om weer aan te val. Die Duitsers het egter hul laaste groot offensief van die oorlog geloods - die Slag van die Bulge. Hierdie stryd was 'n poging om die beslissende deurbraak van 1940 te herhaal. In 1944 was die Duitsers egter gedoem tot mislukking. Hulle eie logistieke probleme het opgeduik en hulle het tot stilstand gekom. Nietemin het hulle die Amerikaanse front verbreek, en dit het baie moeite gekos om die gevolglike opvallendheid te verminder. In een van die groot bewegings van die oorlog het Patton gehoor gegee aan die advies van sy inligtingsbeampte, Oscar Koch, en beplan om die Eerste Weermag te help indien nodig. Toe die Duitse offensief begin, was Patton bereid om die voorste as van die Derde Leër negentig grade te draai en noordwaarts te beweeg na die suidelike flank van die Duitse magte. Die Duitse mark was teen einde Januarie 1945 verminder, en die res van die sluiting van die Ryn kon voltooi word. 'N Paar wrede gevegte het plaasgevind, maar teen April was daar slegs 'n groot natuurlike versperring tussen die Derde Leër en die hart van Duitsland. Anders as in 1918, is die kruising van die Ryn gekant. Die brugkop is egter gewen, en die derde leër het nog 'n groot oostelike streep aangepak. Dit het Oostenryk bereik en in Mei het die konsentrasiekampkompleks Mauthausen-Gusen bevry. Sy magte beland in Tsjeggo -Slowakye, die verste oos van enige Amerikaanse eenhede.
Die Derde Weermag Na Aksie van Mei 1945 lui dat die Derde Leër 765,483 krygsgevangenes gevange geneem het, met 'n bykomende 515,205 van die vyand wat reeds in korpse en afdelingsvlak gevangene gehou is tussen 9 Mei en 13 Mei 1945, vir 'n totaal van 1,280,688 krygsgevangenes. , en dat die troepe van die derde leër ook 144 500 vyandige soldate vermoor en 386 200 gewond het, met 'n totaal van 1,811,388 vyandelike verliese.  Fuller se hersiening van die derde leërrekords verskil slegs in die aantal vyande wat gedood en gewond is, en verklaar dat tussen 1 Augustus 1944 en 9 Mei 1945 47 500 van die vyand doodgemaak is, 115 700 gewondes en 1 280 688 gevange geneem is. Fuller se gesamentlike totaal van vyandelike verliese is 1 443 888 vyande wat deur die Derde Leër doodgemaak, gewond of gevange geneem word.  Die Derde Weermag het 16 596 sterftes, 96 241 gewondes en 26 809 vermis in aksie gely vir 'n totaal van 139 646 slagoffers volgens die voormelde After Action Report van Mei 1945.  Volgens Fuller het die Derde Weermag 27 104 vermoor en 86 267 verloor gewond. Daar was 18 957 beserings van alle soorte en 28 237 mans wat as vermis in aksie gelys is. Met inbegrip van 127 mans wat deur die vyand gevange geneem is, was die totale slagoffers van die Derde Leër 160.692 in 281 aaneenlopende operasionele dae. Fuller wys daarop dat die verhouding tussen die sterftes van Duitse troepe en Amerikaanse sterftes in die operasiegebied van die Derde Leër 1,75: 1 was. 
Duitse besetting Redigeer
In die onmiddellike naoorlogse besetting was Army G-2 kortliks gasheer vir die Fedden-sending.  Derde leër het in Duitsland gebly totdat dit weer in 1947 na die Verenigde State teruggeroep is. Toe dit in die Verenigde State was, was sy pligte baie dieselfde as dié van die dertigerjare, wat as kommando- en opleidingsmag vir eenhede in die Verenigde State gedien het. . Die Koreaanse Oorlog het die vorige opleidingspligte van die Tweede Wêreldoorlog herhaal. Die Derde Weermag was verantwoordelik vir hierdie aspek van die Amerikaanse weermag se operasies tot 1974, toe 'n nuwe hoofkwartier, die van Forces Command, of FORSCOM geaktiveer is om die derde leër te vervang. Derde leër is dus geïnaktiveer, en dit het die grootste deel van 'n dekade so gebly.
Op 3 Desember 1982 is 'n spesiale seremonie in Fort McPherson gehou ter herdenking van die status van die aktiewe leër van die hoofkwartier, die derde Amerikaanse leër onder bevel van luitenant -generaal M. Collier Ross. Gaste by die geleentheid was voormalige bevelvoerders van die Derde Weermag, generaal (afgetree) Herbert B. Powell en luitenant -generaal (afgetree) Louis W. Truman.
Die nuwe hoofkwartier is in Fort McPherson gevestig, en die nuwe missie was om as leërkomponent te dien in 'n verenigde bevel, die sentrale kommando van die Verenigde State, wat verantwoordelik is vir 'n groot oorsese gebied wat dele van Afrika, Asië en die Persiese Golf dek. .
Derde weermag kon op sy beurt gebruik maak van 'n reservoir van weermag -eenhede en het verantwoordelik geword vir die beplanning, oefening en die ontplooiing van hierdie eenhede vinnig in krisissituasies. 
Eers in 1990 keer die derde leër terug om te veg. Saddam Hussein het Koeweit in Augustus 1990 binnegeval, en Amerikaanse magte is onmiddellik na Saoedi -Arabië gestuur om die Saoedi -olievelde te beskerm. Aangesien Saoedi -Arabië binne die CENTCOM -gebied gekom het, is Derde leër gestuur om die leër -eenhede in teater te beveel. Aanvanklik het die XVIII -korps die magte saamgestel wat aan die Derde Leër toegewys is, genoeg mans om te verseker dat die Irakezen Saoedi -Arabië nie kan binnedring nie. In November 1990 is massiewe versterkings egter aangekondig in die vorm van VII Corps uit Duitsland. Hierdie ontplooiing was die grootste gebruik van gepantserde formasies deur die VSA sedert die Tweede Wêreldoorlog, en daarom was dit gepas dat Patton se ou bevel, Derde Leër, beheer oor die geveg moes hê. By die opening van vyandelikhede het XVIII Corps drie Amerikaanse en een Franse divisie en VII Corps vier Amerikaanse en een Britse divisie onder bevel, wat die Derde Leër altesaam nege divisies gegee het, plus die gepantserde kavallerieregimente wat aan beide korps geheg was.
Derde leër, onder bevel van luitenant -generaal John J. Yeosock, was die belangrikste slagmag in Operation Desert Storm. Sy eenhede was op die linkerflank van die aanvallende mag en het na die suide van Irak gevee. Hulle het daarna ooswaarts gedraai en die Irakse Republikeinse Garde in 'n hewige geveg gewikkel. Baie van die mag is vernietig. Wat die onmiddellike doelwitte betref, was die Persiese Golfoorlog 'n ongelooflike sukses. Die Irakezen is uit Koeweit uitgestoot en hul magte is deeglik verslaan.
Tydens die krisis was die 22ste ondersteuningsopdrag die belangrikste logistieke en gevegsdiensondersteuningsorganisasie vir ARCENT tydens die Operation Desert Shield, Operation Desert Storm en Operation Desert Farewell gedeeltes van die operasie. Die bevel is op 19 Augustus 1990 as die ARCENT SUPCOM (Voorlopig) geaktiveer, maar was sedert 10 Augustus 1990 in werking. Die ARCENT SUPCOM (PROV) is op 16 Desember 1990 herontwerp op die 22ste Ondersteuningsbevel.  Tydens die konflik het die bevelvoerder was generaal -majoor, en daarna luitenant -generaal William 'Gus' Pagonis. Toe die bevel beëindig is na Operation Desert Farewell, is dit opgevolg deur die 1st Area Support Group.
Derde weermag/ARCENT was na die einde van die Persiese Golfoorlog besig met die operasie in die Midde -Ooste met verskeie operasies om die vuurstilstand af te dwing.
Operation Vigilant Warrior Wysig
In Oktober 1994 word ARCENT weer opgeroep om die Amerikaanse leërmag te beveel, te beheer en te ontplooi tydens Operasie Vigilant Warrior.
Die operasie is begin as reaksie op Saddam Hussein se sabel ratel en postuur van Irakse militêre magte langs die grens tussen Irak en Koeweit. Hierdie daad van aggressie dreig om die delikate balans van vrede in die streek te versteur.
ARCENT se vinnige opwekking en ontplooiing van 'n formidabele weermag toon duidelik die Amerikaanse vasberadenheid en toewyding aan sy vriende en bondgenote in die streek aan. 
Operation Vigilant Sentinel Wysig
Minder as 'n jaar later sou Saddam Hussein weer Irakse magte naby sy grens met Koeweit ontplooi. In Augustus het Derde Weermag/ARCENT bevel en beheer gebied vir 'n vinnige ontplooiing van 'n swaar brigade -taakspan. Weer is Irak se dreigemente ontmoet terwyl ARCENT terselfdertyd 'n groot opleidingsoefening in Egipte gedoen het, "BRIGHT STAR 95", waarin militêre magte van 6 ander lande betrokke was. Hierdie gebeurlikheidsoperasie het kritieke prosedures vir die ontplooiing bekragtig, veral die aflaai van toerusting van drywende voorposisie-skepe en die verspreiding daarvan na aankomende soldate. Die ontplooiing van 'n 'Vlieg-weg-pakket' van belangrike noodpersoneel het ook prosedures gevalideer vir 'n vinnig ontplooide bevel- en kontrolegroep wat onmiddellik by aankoms gevegsoptrede kan uitvoer. Die operasie word deur die Derde Leër beskryf as dat hy Hussein oortuig het om sy magte aan die grens van Koeweïti te onttrek. 
Operasie Desert Strike Edit
In September 1996 word beweer dat Irak die sanksies van die Verenigde Nasies oortree het deur magte noord van die 36ste parallel te ontplooi en etniese Koerde in Noord -Irak aan te val. In reaksie op Hussein se weiering om sy troepe terug te trek, het die VSA 'n kruisraketaanval geloods teen geselekteerde militêre doelwitte in Irak. 'N Swaar brigade -taakspan, 2de brigade, 1ste Kavalerie -afdeling, is onder bevel van Derde Weermag/ARCENT na Koeweit ontplooi as volg op 'n reeds toegewyde Taakmag (Task Force Headhunter, 1/9th en 1/12th Cavalry) om moontlike weerwraakaanvalle op Koeweit afskrik. Die Brigade Task Force is ondersteun deur elemente van die United States Marines, British Royal Marines en die Kuwaiti Liberation Brigade. Hussein het gou kapituleer en sy militêre magte suid van die 36ste parallel teruggetrek. 
Operasie Desert Thunder I Edit
Toe Saddam Hussein die wapeninspeksies van die Verenigde Nasies blokkeer, die resolusie van koalisieverbintenis toets deur die vliegsone te skend en in die openbaar dreig om vroeëre Sowjet-suksesse na te boots deur U2-verkenningsvlugte in die herfs van 1997 af te skiet, reageer CENTCOM met 'n land , see- en lugaanvalmag van meer as 35 000 Amerikaanse en koalisiemagte. Ter ondersteuning van hierdie kragtige multi-diens, multinasionale grondmag, het generaal Anthony C. Zinni, hoofkommandant van CENTCOM, 'n permanente koalisie/ gesamentlike taakmag (C/ JTF) gestig, met die hoofkwartier in Camp Doha, Koeweit, en beveel deur luitenant -generaal Tommy R. Franks, kommandant -generaal, Derde Weermag/ARCENT.
Benewens die Amerikaanse en koalisiemagte wat reeds in Koeweit was, het 'n brigade -taakspan van 3d Infanteriedivisie, Fort Stewart, Georgia, vinnig na Koeweit ontplooi. Die brigade -taakspan, wat van die Hunter Army Airfield af vertrek het, het 4 000 personeel en 2900 kort ton toerusting op 120 vliegtuie ontplooi. Binne 15 uur na die landing op die Kuwait City Internasionale Lughawe, het die eenheid vooraf geplaasde toerusting getrek en was dit in gevegsposisies in die woestyn. Op 28 Februarie is die Combined Joint Task Force Kuwait (C/JTF-K) bereid om Koeweit te verdedig met 'n grondmagsterkte van meer as 9 000 personeel.
Argentinië, Australië, Kanada, Tsjeggië, Hongarye, Nieu -Seeland, Pole, Roemenië, die Verenigde Koninkryk en Koeweit het die C/JTF afgerond deur skakelspanne, vliegtuigondersteuning, spesiale operasie -elemente, chemiese/biologiese verdediging, basisverdedigingseenhede te verskaf , MASH -eenhede en mediese personeel.
By die magte op die grond was toerusting vir nog twee brigades (een weermag en een marinier) wat in die Persiese Golf dryf, saam met die maritieme voorsetselmag. Hierdie skepe was gereed om met soldate en mariniers in verbinding te tree wat hul toerusting sou trek en indien nodig sou begin veg. Aanvallug wat deur vloot-, lugmag- en koalisie -bates verskaf is, het hierdie formidabele mag afgerond.
Dit was die grootste multinasionale mag wat in Suidwes -Asië vergader is sedert die einde van die Persiese Golfoorlog.
Volgens die Derde Weermag het die bewese vermoë om gevegsmagte van regoor die wêreld vinnig te ontplooi Irakse aggressie afgeskrik en gehelp om die VN se wapensinspeksieprogram weer na te kom. In November 1998, toe die werk van die VN-inspekteurs weer onderbreek is, keer die derde leër vinnig terug na die Persiese Golf om Saddam te oortuig dat die Verenigde State gereed was om die voorwaardes van die skietstilstand af te dwing. 
Operation Desert Thunder II Wysig
Aangesien Saddam Hussein die sanksies van die Verenigde Nasies oortree en streeksstabiliteit bedreig het, het die Verenigde State na Koeweit begin ontplooi en voorberei op gevegsoptrede. Gekombineerde/gesamentlike taakgroep-Koeweit, wat sedert Desert Thunder I bestaan, het 'n sleutelrol gespeel in die vinnige ontplooiing, ontvangs, opvoer, voortbeweging en integrasie van magte.
Eenhede wat na Koeweit ontplooi het, was voorpartye van die 3d Infanteriedivisie en die 32d Army Air and Missile Defense Command (AAMDC), personeel van die Theatre Support Command (TSC), Air Support Operations Center (ASOC) en mariene magte. Boonop is die herontplooiing van die Marine Expeditionary Unit (MEU) in die Persiese Golf uitgestel en 'n tweede MEU as versterking beveel.
Terwyl magte na die Persiese Golfstreek ontplooi het, het Kofi Annan, sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies, na Bagdad gevlieg om met Saddam Hussein te vergader.
Na onderhandelinge het Saddam Hussein ingestem om ononderbroke hervatting van die Verenigde Nasies se wapeninspeksies moontlik te maak. In die middel van November, namate die krisis verdwyn het, was daar 2300 personeellede na Koeweit ter ondersteuning van C/JTF-Koeweit. 
Operation Desert Fox Edit
Toe Irakse vliegtuie die gevestigde vliegvrye sones begin uitdaag en Irakse lugverdedigingstelsels in Desember 1998 op geallieerde vliegtuie afgevuur het, het Amerikaanse en Britse magte met 'n groot vuurkrag gereageer.
Geallieerde lugmag- en vlootvliegtuie, en kruisraketten het die oggend van 16 Desember bevel en beheer, kommunikasie en geselekteerde Republikeinse Wagte -teikens beoefen. Hierdie gekonsentreerde aanvalle op Irakse teikens het tot die vroeë oggend van 19 Desember voortgeduur.
Tydens die veldtog het die Derde Weermag weer magte ontplooi om Koeweit te verdedig en bondgenote in die Persiese Golfstreek gerus te stel.
Einde Desember het C/JTF-Koeweit uit ongeveer 6 000 personeel bestaan, waaronder die 31ste mariene ekspedisie-eenheid. 
Derde leër is ontplooi om Irak vroeg in 2003 weer aan te val. Die magte wat dit onder sy bevel gehad het vir Operasie Iraqi Freedom was baie kleiner in getalle as dié wat hy twaalf jaar tevore beveel het. Dit het V Corps as die belangrikste slagkrag gehad, met slegs twee volledige afdelings en 'n lugbrigade onder die bevel. Daar was ook I Marine Expeditionary Force, wat nog twee afdelings en 'n brigade beheer het. Die vooruitgang in tegnologie het egter getalle vergoed, wat dit 'n kragtige krag gemaak het. Dit het ses weke geneem om Irak te verslaan, tesame met die 3de Infanteriedivisie, die swaar meganiese/wapenrustingkomponent van XVIII Airborne Corps.
Na die gevolg van die veldtog het die derde leër se hoofkwartier in Bagdad gelei en die derde beroep binne honderd jaar gelei.
As gevolg van die hervestigings van die BRAC in Julie 2011, het die derde Amerikaanse leër sy hoofkwartier by die Shaw -lugmagbasis, Suid -Carolina, met 'n voorwaartse element in Camp Arifjan, Koeweit. Administratief weer ARCENT genoem, dit dien steeds as die weermagkomponentopdrag vir CENTCOM, en die voorste element dien as die koalisie -magte landkomponentopdrag (CFLCC). Dit bied ondersteuning en dienste aan teater ARFOR -opdragte, sowel as leërondersteuning aan ander dienste.
Voorheen, in Saoedi -Arabië, bevat die basisse King Abdul Aziz Air Base, King Fahad Air Base, King Khalid Air Base, Eskan Village Air Base en Riyadh Air Base.  Die weermag het al sy basisse en toerusting in 2003 na die Al Udeid Air Base, Katar, verskuif. 
Die fokus is hoofsaaklik op die Midde -Ooste, die sentrale bevel en die verantwoordelikheidsgebied van die Derde Leër (AOR), 'n groot en komplekse streek. Dit strek van die Sentraal -Asiatiese state tot by die Horing van Afrika. Die AOR beslaan 'n oppervlakte van ongeveer 6,500,000 vierkante myl (17,000,000 km2) wat bestaan ​​uit 27 lande met meer as 650 miljoen mense wat 12 groot tale praat en wat sewe groot godsdienste verteenwoordig. Binne hierdie strategies belangrike gebied lê die historiese kruispad van drie kontinente, die meerderheid van die wêreld se olie- en aardgasreserwes, en die primêre maritieme skakel tussen Europa en Asië. Hulpbronne, verskillende aardrykskunde, godsdienstige invloede en historiese konflik het hierdie streek al eeue lank gevorm en doen dit steeds vandag.
In ooreenstemming met die Amerikaanse nasionale veiligheidstrategie, ondersteun Third Army die Amerikaanse sentrale kommando deur middel van 'n teaterveiligheidsamewerkingstrategie wat die vier grondbeginsels van die nasionale militêre strategie omvat. Derde weermag bly voortdurend teenwoordig, voer gesamentlike en koalisie -oefeninge in die hele streek uit, verleen humanitêre hulp indien nodig, ontwikkel noue vennootskappe met verantwoordelike nasies, help met die ontginning van pogings en ondersteun ander militêre dienskomponente. Derde weermag is bereid om vinnig te reageer deur oorlogsplanne en gebeurlikheidsopdragte te ontwikkel en uit te voer soos benodig. Hierdie strategie bied aan die president 'n wye verskeidenheid opsies om aggressie en dwang af te weer van 'n vorentoe -teenwoordigheid, en om enige teenstander beslissend te verslaan as afskrikking in die hele spektrum van konflik misluk. 
Huidige organisasie van die opdrag is soos volg  
Hoofkwartier van die sentrale kommando van die Amerikaanse weermag
Kommandant -generaal, luitenant -generaal Terry Ferrell
Adjunk -kommandant -generaal, generaal -majoor Douglas S. Crissman
Personeelhoof, brigadier -generaal Robert B. Davis
Sersant -majoor, Brian A Hester
Georganiseer 7–15 November 1918 in die gewone leër in Frankryk as hoofkwartier en troepe van die hoofkwartier, Derde leër
Gedemobiliseer 2 Julie 1919 in Duitsland
Herbou op 9 Augustus 1932 in die gewone leër as hoofkwartier en hoofkwartiermaatskappy, derde leër
Die hoofkwartier is op 1 Oktober 1933 in Fort Sam Houston, Texas, geaktiveer
Die hoofkwartiermaatskappy is op 23 November 1940 geaktiveer in Fort Sam Houston, Texas
Aangewys op 1 Januarie 1957 as hoofkwartier en hoofkwartiermaatskappy, Derde Amerikaanse weermag
Ongeaktiveer 1 Oktober 1973 in Fort McPherson, Georgia
Geaktiveer op 1 Desember 1982 in Fort McPherson, Georgia
16 Junie 2006 herorganiseer en herontwerp as hoofkwartier, Amerikaanse weermag -sentrale, wat bestaan ​​uit hoofkommando, operasionele kommandopos en spesiale troepebataljon (spesiale troepebataljon - hierna afsonderlike afstammelinge) 
(Bykomende veldtogte moet bepaal word) 
(Army), Streamer geborduurd SUIDWES ASIA 1990-1991 (Army), Streamer geborduurd SENTRAAL EN SUIDWES ASIA 2008 (Army), Streamer geborduur SUIDWES ASIA 2009-2010, Streamer geborduur 2001-2004 
Op 'n blou skyf met 'n deursnee van 5,74 cm in deursnee, 'n wit letter "A" met elemente 1/8 duim (0,32 cm) breed binne 'n rooi sirkel van 5,08 cm in deursnee en 3/16 duim (.48 cm) in breedte. 
Die skouermou-kentekens is oorspronklik goedgekeur vir die Derde Weermag op 20 Desember 1922. Dit is op 10 November 1960 herontwerp vir die Derde Verenigde State se weermag. ) 
'N Metaal- en emalje -toestel van silwer kleur met 'n deursnee van 5,08 cm, bestaande uit 'n ontwerp soortgelyk aan die kentekens van die mou. 
'N Goudkleurige metaal- en emalje -apparaat met 'n hoogte van 3,02 cm, bestaande uit 'n blou skyf met 'n rooi rand, die blou gebied met 'n wit hoofletter "A" (soos afgebeeld op die gemagtigde kenteken) vir die Amerikaanse weermag sentraal) voor in die basis 'n goue gestileerde fleur-de-lis, die middelste blomblaar van die fleur-de-lis wat strek agter en bo die dwarsbalk van die letter "A" en agter en onder die rooi grens en die bokant van die twee buitenste kroonblare wat onder, afwaarts en oor die rooi rand strek en eindig by die voete van die letter "A" en sluit die onderste punte agter en onder die rooi rand wat bo-aan die vyf goue vyfpuntige punt dra. sterre en die opskrif "TERTIA SEMPER PRIMA" in goue letters, die woord "TERTIA" in die basis en tussen die buitenste blare van die fleur-de-lis en die sterre, die woord "SEMPER" aan die linkerkant en die woord "PRIMA" aan die regterkant. 
Die ontwerp is gebaseer op die gemagtigde kenteken van die Amerikaanse weermag Sentraal (voorheen die Derde leër van die Verenigde State). Die fleur-de-lis in die basis verwys na die aanvanklike aktivering van die hoofkwartier, Derde Leër, in Ligny-en-Barrois, Frankryk, 15 November 1918. Die vyf sterre verwys na die vyf veldtogte Normandië, Noord-Frankryk, Rynland, Ardennen- Elsas en Sentraal -Europa, die Tweede Wêreldoorlog waaraan die Derde Amerikaanse weermag deelgeneem het. Die leuse weerspieël die konstante gereedheid van die Derde Leër. 
Die kenmerkende eenheidsmerk is oorspronklik op 10 Oktober 1968 vir die Derde Amerikaanse weermag goedgekeur.
Let wel - die getoonde rang is die hoogste rang wat tydens die bevel van die Derde Leër beklee is.
Die sentrale uitdaging wat Zachary Taylor in die gesig gestaar het toe hy in 1849 sy amp beklee het, was die debat oor slawerny en die uitbreiding daarvan na die nuwe westelike gebiede in die land. Die opkoms van die Antislavery Free Soil Party het die suidelike bevolking verskerp en die vrees dat die afskaffende Noorde beheer oor die kongres sou kry, en hulle beskou die uitbreiding van slawerny in die Weste as die enigste manier om 'n balans te handhaaf. Goud is in 1848 in Kalifornië ontdek, wat die Gold Rush afgeskop het, en daar was geweldige druk om die kwessie van die staatskaping op te los namate die bevolking toeneem. Alhoewel hy self 'n slawehouer was, is Taylor hoofsaaklik gedryf deur 'n sterk nasionalisme wat jare gelede in die weermag gebore is, en teen 1848 was hy teen die oprigting van nuwe slawestate. Om die geskil oor slawerny in die nuwe gebiede te beëindig, wou hy hê dat setlaars in beide Kalifornië en New Mexico grondwette opstel en onmiddellik in die Unie toegelaat word, en die territoriale fase oorskiet. Voorstanders van slawerny was woedend, aangesien geen van die state waarskynlik slawerny sou toelaat nie, en baie in die kongres het gevoel Taylor neem hul wetgewende mag weg.
In Februarie 1850, nadat sommige ontstoke suidelike leiers met afstigting gedreig het, het Taylor hulle woedend meegedeel dat hy persoonlik die leër sou lei as dit nodig sou word om federale wette af te dwing en die Unie te bewaar. Hy het toenemend onwillig geraak om suidelike slawe -eienaars te paai en was gekant teen 'n kompromiswetsontwerp wat deur Henry Clay voorgestel is, wat die toelating van Kalifornië tot die Unie sou kombineer met die afskaffing van die slawehandel in Washington, DC (ondersteun deur afskaffers), en 'n sterk voortvlugtende slaaf wet (ondersteun deur suidelike inwoners), terwyl New Mexico en Utah toegelaat word om as gebiede te vestig. Taylor se kort tydjie in die Withuis is ook bederf deur 'n finansiële skandaal waarby verskeie lede van sy administrasie betrokke was, waaronder die oorlogsekretaris George Crawford.
Vanaf die oorlog van koning Philip in die 17de eeu het swart en wit mense saam diens gedoen in 'n geïntegreerde omgewing in die Noord -Amerikaanse kolonies. Hulle het aanhou veg langs mekaar in elke Amerikaanse oorlog tot die oorlog van 1812. Swart mense sou eers in die Koreaanse oorlog weer in geïntegreerde eenhede veg.  Duisende swart mans het aan die kant van opstandige koloniste in die Amerikaanse revolusionêre oorlog geveg, baie in die nuwe kontinentale vloot. Hulle name, prestasies en totale getalle is onbekend vanweë swak rekordhouding.
Tydens die Amerikaanse burgeroorlog het swart mense in groot getalle ingeskryf. Hulle was meestal verslaafde Afro -Amerikaners wat in die suide ontsnap het, hoewel daar ook baie noordelike swart vakbondlede was. Meer as 180 000 swart mense het tydens die burgeroorlog by die vakbond en die vloot gedien in gesegregeerde eenhede, bekend as die United States Coloured Troops, onder bevel van Wit offisiere. Hulle is opgeneem en is deel van die National Park Service se Civil War Soldiers & Sailors System (CWSS). 
Ongeveer 18 000 swart mense het ook as matrose by die vakbondvloot aangesluit. Hulle is opgeneem en is deel van die National Park Service's War Soldiers & Sailors System (CWSS). 
Eerste en Tweede Wêreldoorloë Redigeer
Terwyl 'n handjievol swart mense in die Eerste Wêreldoorlog as offisiere aangestel is, was hulle tydens die konflik ernstig onderverteenwoordig, hoewel die NAACP vir 'n groter aantal swart offisiere gepleit het. By sy intrede het president Woodrow Wilson die Amerikaanse vloot vir die eerste keer in sy geskiedenis geskei. [ aanhaling nodig ]
Tydens die Tweede Wêreldoorlog was die meeste offisiere Wit, en die meeste Swart troepe het nog steeds slegs as vragmotorbestuurders en as stoorwinkels gedien.  Die Red Ball Express, wat 'n belangrike rol in die vergemakliking van die vinnige opmars van geallieerde magte in Frankryk na D-Day was, is byna uitsluitlik deur Afro-Amerikaanse vragmotorbestuurders bedryf. Te midde van die Slag van die Bulge aan die einde van 1944, het generaal Dwight D. Eisenhower ernstige vervangingstroepe vir bestaande militêre eenhede ontbreek, wat almal heeltemal wit van samestelling was, en daarom het hy die besluit geneem om Afro -Amerikaanse soldate toe te laat om aan te sluit die Blanke militêre eenhede om vir die eerste keer in gevegte te veg — die eerste stap in die rigting van 'n gedesegregeerde Amerikaanse weermag. Eisenhower se besluit, in hierdie geval, is sterk teëgestaan ​​deur sy eie weermaghoof, luitenant -generaal Walter Bedell Smith, wat woedend was oor die besluit, en het gesê dat die Amerikaanse publiek aanstoot sal neem met die integrasie van die militêre eenhede. 
Sien die Tuskegee Airmen vir die Amerikaanse weermagkorps.
In die tweede wêreldoorlog het die Amerikaanse vloot eers met integrasie aan boord van USCGC geëksperimenteer Seewolk, dan later op USS Mason, (beide onder bevel van Carlton Skinner) 'n skip met Swart bemanningslede en onder bevel van Wit offisiere. Sommige noem dit 'Eleanor's dwaasheid' na president Franklin Roosevelt se vrou.  [ aanhaling nodig ] Mason Sy doel was om swart matrose toe te laat om in die volle reeks billets (posisies) te dien, eerder as om net op rentmeesters en gemorsmanne te wees, soos op die meeste skepe. Die vloot is onder druk geplaas om swart matrose op te lei vir billets deur Eleanor Roosevelt, wat daarop aangedring het dat hulle die werk kry waarvoor hulle opgelei het.
Die nuutste komponent van die Amerikaanse vloot, die Seabees, het dieselfde ingewikkelde houdings en benaderings, maar beland aan die voorpunt van verandering. In Februarie 1942 het die CNO, admiraal Harold Rainsford Stark, Afro -Amerikaners aanbeveel vir graderings in die konstruksiebedrywe. In April het die vloot aangekondig dat hulle Afro -Amerikaners in die Seabees sal werf. Tog is hierdie mans in geskeide eenhede ingedeel, die 34ste  en 80ste  Naval Construction Battalions (NCB's). Albei het wit suidelike offisiere en swart het ingeroep. Beide bataljons het probleme ondervind met hierdie reëling, wat gelei het tot die vervanging van die offisiere. Boonop is baie van die stowedore bataljons (spesiale konstruksie bataljons) geskei. Teen die einde van die oorlog was baie van die spesiale konstruksiebataljons egter die eerste volledig geïntegreerde eenhede in die Amerikaanse vloot.  Die einde van die oorlog het ook die ontmanteling van elkeen van die eenhede meegebring.
In 1948 het president Harry S. Truman se uitvoerende bevel 9981 die integrasie van die weermag beveel na die Tweede Wêreldoorlog, 'n groot vooruitgang in burgerregte.  Deur die uitvoerende bevel te gebruik, kon Truman die kongres omseil. Verteenwoordigers van die Solid -Suid, almal Wit Demokrate, sou waarskynlik verwante wetgewing met klippe versper het.
In Mei 1948 het Richard B. Russell, Demokratiese senator van Georgië, byvoorbeeld in Mei 1948 'n wysiging aangeheg wat aan afgevaardigdes en nuwe aanhangers die geleentheid bied om te kies of hulle in gesegregeerde militêre eenhede wil dien of nie, by die Wet op selektiewe diens waaroor daar gedebatteer word of nie. Kongres, maar dit is in die komitee verslaan. Truman onderteken uitvoerende bevel 9981 op 26 Julie 1948. In Junie 1950, toe die wet op selektiewe dienste hernu word, het Russell sonder sukses weer probeer om sy skeidingswysiging aan te heg. [ aanhaling nodig ]
Einde Junie 1950 het die Koreaanse oorlog uitgebreek. Die Amerikaanse weermag het in vredestyd min desegregasie bereik en die geskeide agtste weermag gestuur om Suid -Korea te verdedig. Die meeste swart soldate het in afgesonderde ondersteuningseenhede agter gedien. Die res dien in gesegregeerde gevegseenhede, veral die 24ste Infanterieregiment. Die eerste maande van die Koreaanse oorlog was een van die rampspoedigste in die Amerikaanse militêre geskiedenis. Die Noord-Koreaanse volksleër het byna die Amerikaanse leiding van die Verenigde Nasies van die Koreaanse skiereiland verdryf. Gekonfronteer met groot verliese in blanke eenhede, het bevelvoerders op die grond swart vervangings begin aanvaar en sodoende hul eenhede geïntegreer. Die oefening het oral in die Koreaanse gevegslyne plaasgevind en het bewys dat geïntegreerde gevegseenhede onder vuur kan presteer. Die leër se hoë bevel het kennis geneem. Op 26 Julie 1951, presies drie jaar nadat Truman Uitvoerende Bevel 9981 uitgevaardig het, het die Amerikaanse weermag formeel sy planne om af te skei aangekondig. [ aanhaling nodig ]
Op 12 Oktober 1972 het 'n rasse -oproer op die USS plaasgevind Kitty Hawk.  "Ten spyte van die teenwoordigheid van 'n swart uitvoerende beampte, die tweede-in-bevel van die skip, het baie swart matrose gevoel dat hulle weens hul ras swaarder strawwe en opdragte ontvang het". 
Die praktyk om te skei en te diskrimineer in behuisingsgeleenthede op grond van ras, het 'n lang geskiedenis in die Verenigde State. Tot die Amerikaanse burgerregtebeweging in die 1960's was geskeide woonbuurte deur die wet afdwingbaar. Die Wet op billike behuising het 'n einde gemaak aan diskriminasie in die verkoop, huur en finansiering van behuising op grond van ras, kleur, godsdiens en nasionale oorsprong. Dit was die eerste behuisingswet teen diskriminasie. Die verloop van hierdie wet was omstrede. Dit was bedoel om 'n direkte opvolging van die Civil Rights Act van 1964 te wees. Van 1966 tot 1967 kon dit egter nie genoeg politieke steun vir die gang daarvan in die Amerikaanse kongres verkry nie. Op daardie tydstip het verskeie state hul eie billike behuisingswette aangeneem en die Kongres was nie oortuig dat 'n federale wet nodig was nie.
Dit was eers na die sluipmoord op Martin Luther King Jr. op 4 April 1968 en die daaropvolgende onluste, dat die wetsontwerp uiteindelik aangeneem is. Dit is op 11 April 1968 onderteken deur president Lyndon B. Johnson, 'n sterk voorstander. Johnson noem die nuwe wet een van die "beloftes van 'n eeu ... Dit verkondig dat billike behuising vir almal - alle mense wat in hierdie land woon - nou deel uitmaak van die Amerikaanse lewenswyse." Sedert die wet se aanvaarding in 1968, is dit gewysig om seks, gesinsstatus en gestremdheid in te sluit. Die kantoor van billike behuising en gelyke geleenthede in die Amerikaanse departement van behuising en stedelike ontwikkeling is verantwoordelik vir die administrasie en toepassing van hierdie wet.
In Swann v. Charlotte-Mecklenburg Onderwysraad (1971), het die Hooggeregshof eenparig beslis dat gedwonge bus van studente gelas kan word om rasse -desegregasie te bewerkstellig. Die pogings om die skool af te skei, het egter mettertyd afgeneem.
'N Groot afname in die vervaardiging in die noordelike stede, met die verskuiwing van werk na voorstede, die suide en oorsee, het gelei tot 'n toename in die aantal inwoners van alle rasse in die voorstede, en 'n verskuiwing van die bevolking van die noorde en die groot vlaktes na die suidwes, die Stille Oseaan Noordwes en die Suide. In baie noordoostelike en midwestwestelike middestede was die armste swart mense en ander minderhede agtergebly. Volgens Jonathan Kozol, in die vroeë 21ste eeu, het Amerikaanse skole net so gesegregeer as in die laat 1960's. 
Volgens die Civil Rights Project aan die Harvard -universiteit het die desegregasie van Amerikaanse openbare skole 'n hoogtepunt bereik in 1988. Vanaf 2005 was die deel swart studente by skole met 'n wit meerderheid '' 'n vlak laer as in enige jaar sedert 1968 '. 
Sommige kritici van die desegregasie van skole het aangevoer dat pogings wat deur die hof afgedwing word, onnodig of selfvernietigend was.Talle middelklas en welgestelde Witmense het gedurende die sewentigerjare en later van stede na voorstede verhuis, deels om te ontkom aan sekere geïntegreerde skoolstelsels, maar ook as deel van die voorstedelikheid wat veroorsaak word deur die verskuiwing van werk na voorstede, voortgesette staats- en federale steun vir uitbreiding van snelweë en veranderinge in die ekonomie.
Sommige blanke ouers in Louisiana het gesê dat hulle bang was om hul kinders af te laai vanweë al die skares rondom die gedesegregeerde skole. 
Die sosioloog David Armor stel dit in sy boek uit 1995 Forced Justice: School Desegregation and the Law dat pogings om die rassekomposisies van skole te verander, nie wesenlik bygedra het tot akademiese prestasie deur minderhede nie. Carl L. Bankston en Stephen J. Caldas, in hul boeke A Troubled Dream: The Promise and Failure of School Desegregation in Louisiana (2002) en Forced to Fail: The Paradox of School Desegregation (2005), het aangevoer dat voortdurende rasse -ongelykheid in die groter Amerikaanse samelewing pogings ondermyn het om skole te dwing om te skei.  Hulle het volgehou dat rasse -ongelykheid gewilde assosiasies tussen skoolprestasie en ras tot gevolg gehad het. Daarom word die prestasievlakke van Amerikaanse skole oor die algemeen geassosieer met hul klas- en rassesamestellings. Dit het beteken dat selfs ouers sonder rassevooroordeel geneig was om middelklas of beter woonbuurte te soek om die beste skole vir hul kinders te soek. As gevolg hiervan het pogings om desegregasie deur die hof op te lê, dikwels gelei tot skooldistrikte met te min Blanke studente vir effektiewe desegregasie, aangesien Blanke studente toenemend na die meerderheid Wit voorstedelike distrikte of na privaatskole vertrek het.
Asiatiese Amerikaners Edit
Die toenemende diversiteit van die Amerikaanse samelewing het gelei tot meer komplekse kwessies rakende skool en etniese verhouding. In die federale hofsaak van 1994 Ho v. San Francisco Unified School District, het ouers van Chinese Amerikaanse skoolkinders beweer dat rassekwotas ingevolge 'n toestemmingsbesluit van 1983 rassediskriminasie is, in stryd met die Amerikaanse Grondwet se Gelyke Beskermingsklousule. Die desegregasieplan het geen skool toegelaat om meer as 50% van enige etniese groep in te skryf nie. Die uitspraak was oorspronklik bedoel om die integrasie van swart studente te bevorder, en het 'n negatiewe uitwerking op die opnames van Chinese Amerikaners, wat die grootste etniese groep in die distrik geword het.
Die koerant AsianWeek die uitdaging van die Chinese Amerikaanse ouers gedokumenteer. Aangesien Chinese Amerikaners reeds byna die helfte van die studentebevolking was, het die toestemmingsbesluit daartoe gelei dat die mededingende Lowell High School in San Francisco, Kalifornië, baie hoër akademiese toelatingsstandaarde vir Chinese Amerikaanse studente moes toepas. Die burgerregtegroep Chinese vir regstellende aksie het egter die kant van die skooldistrik aangevoer en aangevoer dat sulke standaarde nie skadelik vir Chinese Amerikaners is nie, en dat dit nodig is om die herskille van skole te vermy. In 2006 het Chinese ouers voortgegaan om te protesteer teen rasopdragte op skool. 
Central Command, Verenigde State: CENTCOM (PETER ANTILL) - Geskiedenis
29 Maart- Centcom Briefing
Aanbieder: generaal -majoor Victor Renuart, CENTCOM Brigadier -generaal Vincent Brooks, CENTCOM se adjunkdirekteur van bedrywighede, 29 Maart 2003
MAJ. ALGEMEEN GENE RENUART: (Aan die gang) - dit was nie hier toe ek laas was nie, ek is generaal -majoor Gene Renuart, en ek is die operasionele direkteur hier by die sentrale kommando. En Operasie Iraqi Freedom gaan voort. Ons gaan voort om goeie vordering te maak in ooreenstemming met ons plan. Ons glo steeds dat dit 'n goed georkestreerde plan is, buigsaam is en die daaglikse suksesse lewer wat ons op die slagveld nodig het.
Ons gaan voort om goeie druk uit te oefen oor 'n breë gebied van bedrywighede. Dit stel ons in staat om druk op die regime uit te oefen. Dit stel ons in staat om met die Irakse burgerlike leiers in die verskillende gemeenskappe te kommunikeer en die inligting op te neem en dan 'n paar van hierdie terreurselle te rig wat baie van hierdie stede in Suid -Irak gyselaar hou. Dit stel ons ook in staat om in die weste en in die noorde saam met 'n aantal stamleiers te werk om die invloed van vrye Irakezen in hierdie dele van die land uit te brei.
Dit is belangrik - as u kyk na die resultate wat ons op die slagveld sien en die resultate wat u hier moontlik in kennis gestel word, dat daar baie inligting deur die media van die slagveld gestuur word, en waaruit ons probeer hier deurgee, daar is baie inligting wat net nie behandel word nie, en sulke dinge veroorsaak ook groot druk op die slagveld. Dit is dus belangrik om te verstaan ​​dat ons probeer om soveel moontlik inligting deur te gee wat u kan sien. Daar is baie dinge wat ons net nie aan u kan oordra nie, want ons is nie sigbaar in terme van beeldmateriaal nie, met sommige van die belangrikste elemente op die slagveld. En natuurlik, terwyl ons steeds druk op sommige van hierdie terreuragtige selle in die hele land plaas, wil ons beslis nie een van ons mense in gevaar stel nie.
Ons gaan voort om 'n werklik uitstekende koalisiemag te integreer. Dit kom op die laagste vlak tot op die hoogste vlakke. En ek sou dit vir jou sê - ek noem binne 'n minuut 'n paar staaltjies wat jou kan wys hoe belangrik dit is om die vermoëns van elke nasie te kan gebruik, dit in 'n vegmag te integreer en dan goeie resultate te behaal in 'n baie tydige mode.
Soos ek gesê het, ons beweeg baie suksesvol langs ons doelwitte, maar dit kom - dit kom nie sonder koste nie, en ons treur beslis oor die verlies van die manne en vroue wat hier ontplooi is, toegewyd aan die belangrike aspekte van Operation Iraqi Freedom , en ons deel die kommer van die families van die vermiste in hierdie moeilike tyd.
Maar soos ek gesê het, gaan ons voort. Ons gaan voort om die regime, sy magte op die veld, sy bevel- en beheernetwerke te isoleer. Ons bly vorder met humanitêre hulp. Ons het gister die opening van Umm Qasr genoem. Twaalf verspreidingspunte het vandag oopgemaak in die gebied, en voedsel word aan die Irakse mense in die Umm Qasr, Al Zubair, afgelewer, en tot 'n mate, aangesien ons dit by sommige van die Basra -bevolking kan kry.
Ons gaan voort om beheer oor die vliegveld te neem. Ons werk vanaf sommige vliegvelde in die suide van Irak, met gevegsondersoek en -redding, noue lugondersteuning en duidelik logistieke ondersteuning aan ons magte in die veld.
Ons gaan voort om die invloed in ons lugoperasies uit te brei en het virtuele bewegingsvryheid regoor die land. Ons het baie vinnige sensuur-tot-skieter-skakels gebruik om ons vlieëniers weer te teiken terwyl hulle deur die land beweeg om te reageer op situasies op die slagveld wat volgens die bevelvoerders van kritieke belang is. Dit is 'n wonderlike verhaal van 'n gekombineerde aard. Dit is Australiese, Britse en Amerikaanse vliegtuie wat die afgelope paar dae deur taamlik vrot weer reageer, tot die afgelope paar dae, waar ons baie meer die vermoë gehad het om die grond te betree - die veldteikens, en ek dink ons sien sukses, soos ons verwag het.
Ek sê dit was - dit is 'n geïntegreerde operasie, en ek gee jou 'n paar staaltjies. Ons het 'n dag of twee gelede 'n Amerikaanse vegvliegtuig op 'n missie gehad, onder slegte weer, deur donderstorms geveg. En nadat hy 'n paar skrikwekkende oomblikke in sy vliegtuig gehad het, was hy besig om te herstel, op pad terug na 'n tenkwa. En na wat ek 'n missie sou genoem het waar ek gereed was om huis toe te kom, het hy gas aangeneem en teruggegaan en nog vier uur lank doelwitte in die suide van Irak gevlieg. Dit is dus die soort heroïsme wat elke dag daar voorkom, en ek kan u dit nie wys nie. Ek kan nie - daar is nie 'n goeie manier behalwe dat ek dit hier aan u kan meedeel nie, die soort moed en heldhaftigheid wat voorkom.
Ons het Australiese en Britse vegters onder baie moeilike omstandighede in die suidelike deel van Irak ondervind om teikens te midde van donderstorms te tref, Australiese vegters wat van verdedigende teenlug na stakingsmissies geswaai het. En so het ons oor die algemeen groot buigsaamheid gesien.
Nog 'n klein opmerking, dat ons 'n paar dae gelede 'n situasie gehad het waarin 'n langafstandpatrollie-element in 'n bietjie in 'n bietjie afgesonder was, en ons het 'n lugmaggevegseenheid gebruik om te gaan tel hulle op en bring hulle uit. Beslis nie tradisionele missies vir elkeen nie, maar die aanpassing by die slagveld was een van ons suksesse.
Soos ons genoem het, gaan ons voort om die hulpbronne vir die oliebedryf in die suidelike deel van die land te beveilig. Ons het begin om te voltooi - wel, ons het goed gevorder in die - in die nood- of plofbare ordonnansieverwydering in die suidelike olievelde. Ons het die Basra -raffinadery nou beveilig, en ons bly ons verbintenis om die ekonomiese bates in die toekoms veilig te hou vir die mense van Irak.
Ek het melding gemaak van ons vermoë om die Irakse bevel en beheer te vernietig, maar ons was ook in staat om 'n paar van die belangrikste elemente van die Ba'ath -party en sommige van hierdie terroriste -selorganisasies te rig. Later sal generaal Brooks u 'n beeld gee van 'n staking wat besonder goed verloop het. Ek wil graag 'n minuut fokus op die geïntegreerde poging wat nodig is om dit te laat werk, deur gebruik te maak van die vermoë om klein spesiale spanne te gebruik om naby teikens te kom wat ons kan identifiseer, dat 'n plek vir ons interessant is. Ons kan agterkom dat hierdie terreurleiers in werklikheid 'n vergadering hou en dan baie presiese aanvalle doen om dit te vernietig, en ek is bly om te sê dat die gevolg hiervan ongeveer 200 leiers was - hiervan onreëlmatige groepe en sleutellede wat ons glo gisteraand vernietig is.
Elke keer as ons een van hierdie aanvalle doen, hou ons aan om die regime te verswak, en ons bly hul vermoë verswak. En in 'n baie sistematiese benadering, beweeg ons mooi in die pad.
Ons plan bly onveranderd. Ons fokus steeds op die beweging van logistieke ondersteuning tot by ons eenhede. Ons het, soos u van sommige van die ingeslote verslaggewers gesien het, 'n konstante beweging van lang rye voorrade na die magte gehad. Dit gaan redelik goed - nie sonder die betrokkenheid van sommige van hierdie Irakse onreëlmatige magte nie, maar daar is 'n goeie magbeskerming met gewapende helikopters, gepantserde patrollies, en ons voel dat die kommunikasiekanaal baie goed beweeg.
Ons sien steeds dat hierdie klein eenhede in die suide werk, hoewel ons sien hoe hulle kleiner en kleiner word, en in die omgewing van As Samawa, An Nasiriyah en in Basra het ons 'n positiewe uitwerking, maar ons sien nog steeds dat terreurgedrag . 'N Paar dae gelede - eintlik 'n dag gelede, het ons 'n berig gekry van 'n Irakse vrou wat 'n wit vlag gewaai het om uit 'n gevaarlike gebied te kom. Ons troepe het haar toegelaat om voort te gaan. Hulle het voortgegaan met 'n patrollie. 'N Rukkie later die oggend teruggekom en haar opgehang by die ligpaal op 'n straathoek. So, hierdie soort terreur gaan voort. En ons moet nie vergeet dat dit die benadering van hierdie regime is nie. Dit is nie die benadering van hierdie koalisie nie.
Irakse terreurorganisasies dwing steeds jong mans om uit die dorpe te kom en te veg, en ons het anekdotiese bewyse van jong mans wat veg in sommige van hierdie klein stede wat duidelik nie daar is nie omdat hulle wil. Hulle word waarskynlik gedwing om te veg omdat hulle bang is vir hul gesinne in teenstelling met lojaal teenoor die regime, en hul bekwaamheid op die slagveld lei ons in sommige gevalle tot die gevolgtrekking.
Ten slotte, ek dink ek sou sê dat ons aan plan werk. Ons sien steeds die resultate wat ons op die slagveld sou wou sien. Ek dink daar word goeie vordering gemaak met die landmagte, met langafstandpatrollies, artillerie-aanvalle om ook 'n aantal vyandelike kommunikasiekanale te verbied. Ons het dus 'n uitwerking op 'n baie groter skaal as hierdie klein aanvalle wat 'n mate van publisiteit op ons magte kry.
Daarmee sal ek dit aan brigadier -generaal Brooks oorhandig vir 'n paar opmerkings en video's.
BRIGADIER ALGEMENE VINCENT BROOKS: Wel, weer goeie middag, dames en here.
Ons direkte aanvalle - ek begin net direk en gaan direk in ons daaglikse bespreking - ons aanvalle op die regime, sy strukture en sy eenhede is die afgelope 24 uur voortgesit, en dit sluit aanvalle op nege verskillende Ba'ath -party in hoofkwartier plekke. En hier is 'n paar voorbeelde van onlangse aanvalle.
Die eerste is die een waarvan generaal Renuart u 'n bietjie vroeër vertel het. Dit is 'n aanval op 'n vergadering van die Ba'ath Party, noordoos van Basra, gisteraand. Dit het ongeveer 200 lede van die Ba'ath -party bygewoon.
Die volgende video is van 'n lugafweer-artilleriestelsel in die weste van Irak, en dit is ook gister getref.
Wat ek u volgende wil wys, is 'n voor- en na-beeldstel wat die televisie-ateljee en uitsendingfasiliteit wat deur die regime beheer word, wys. Dit is, net soos ander fasiliteite, gebruik as deel van die bevel- en beheernetwerk. Daar was drie belangrike fasiliteite wat daarop gemik was. Die na-staking-beeld toon die beoogde skade aan die drie pyle. Ek beklemtoon veral die boonste pyltjie, wat 'n gebou toon waarin 'n ruimte oop is. Verskillende effekte vir elke wapenstelsel wat in die kompleks gelewer word. En in vergelyking, die skeuring.
Ons doelwitproses bly doelbewus, dit bly gesofistikeerd en dit bly presies. Die risiko vir burgerlikes neem egter toe namate die regime wapens na woongebiede skuif. Wat ek u volgende gaan wys, is 'n video wat slegs een voorbeeld gee.
Wat u sien, is 'n stel geboue. Dit is geboue in 'n woongebied. Dit is net suid van 'n groot snelweg. Nou is daar 'n mobiele vuurpyllanseerder langs die gebou in die skadu. Ons het probeer om dit vroeër aan te val, maar ons het nie sukses gehad met die vorige aanvalle nie. Dit het in die skaduwees van hierdie behuisingsgebied beweeg, en dit is uiteindelik uitgeroei en weer vernietig. Dit is 'n inzoom-aansig. U kan dit baie nader sien.
Dit word geneem deur 'n waarnemingsplatform en nie deur 'n stakingstelsel nie, so u sal nie die aanval in hierdie geval sien nie.
Ons spesiale operasionele magte van die koalisie het die afgelope 24 uur goeie sukses behaal in hul optrede in Irak, en ek sal vier spesifieke gebeurtenisse beklemtoon.
Die eerste twee is nou baie effektiewe ondersteuningsmissies in die lug wat teen vyandelike verbindings in As Samawa en al-Rupa (sp) plaasgevind het, en dit word albei op hierdie kaart aangedui.
Ons spesiale operasionele magte het verskeie bewegings in die weste onderbreek, waaronder 'n groep van 30 mans geklee in burgerlike klere wat mortiere, Irakse militêre uniforms, petroleumbomme en kontant dra.
En die laaste voorbeeld is 'n koalisie -aanval deur Army Rangers gisteraand op 'n Irakse kommandohoofkwartier. En hierdie hoofkwartier het die meeste van die kommando -operasies in die westelike woestyn beheer. En ons sal u 'n video van die operasie wys.
Nou, dit begin in die daglig toe hulle begin uittrek, waar dit oorgaan in duisternis. Dit is deur nagvisies. (Klanke van geweerskote op video.)
Die aanval was suksesvol en het gelei tot die vang van meer as 50 vyandelike personeel, wapens, 'n groot ammunisie, gasmaskers en radio's. Dit is natuurlik snags gedoen. U het dit gesien deur 'n nagvisapparaat wat saam met die veldwagters by die gevegskamera was. Andersins was dit heeltemal verduister. U sou dit nie met die blote oog kon sien nie.
Ons operasionele maneuver het voortgegaan. Ons landkomponent het gisteraand 'n aanval op 'n aanvalshelikopter uitgevoer teen elemente van die Republikeinse Guard Medina -afdeling noord van Karbala. Die aanval het 'n effek gehad en die sterkte van die Medina -afdeling verminder. Alle vliegtuie het veilig teruggekeer.
'N Bykomende operasie deur die Britse magte noord en wes van Basra het die koalisie geposisioneer om die noordelike benaderings na die stad suksesvol te kon verbied, en die grondkomponent gaan voort met sy pogings om magte te vernietig wat die toevoerlyne bedreig.
Die maritieme komponent, nadat u die Khor Abdullah suksesvol skoongemaak het, soos u gister gesien het, het sy koalisie -operasies ondersteun met operasionele brande, aanvalvliegtuie en raketaanvalle.
As 'n inligtingsopdatering het ons op hierdie stadium meer as 32 miljoen pamflette gedaal en ons doen dit daagliks. Ons het ook 'n bykomende luguitsendingstelsel by die dekkingsgebied gevoeg.
En laastens, ons pogings om die hulpbronne van die toekoms van Irak te bewaar - die herstelwerk van die olieput is aan die gang. Brandbestryding het gister voortgegaan. Daar brand nog drie putte in die suidelike olievelde, en ons is vol vertroue dat dit binne die volgende paar dae hier verminder sal word.
Ek is ook bly om te rapporteer, soos generaal Renuart genoem het, dat die Basra -olieraffinadery, een van drie in die land, nou deur die koalisie beveilig is. En ons sal die fasiliteit binnegaan - dit lyk asof dit gesluit is - en so gou as moontlik weer begin.
Gister was inderdaad 'n belangrike mylpaal vir die humanitêre aksie -deel van hierdie veldtog. Met die aankoms van Sir Gallahad was broodnodige voorraad in Irak geleë, en die verspreiding het eers in die Umm Qasr-gebied begin, en dit sal na ander gebiede vervoer word soos die veiligheidstoestand dit toelaat.
'N Kort video van die dekking van die aflaai gister. Daar was baie media daar, wat wonderlik is, want dit is 'n belangrike verhaal. Dit is slegs 'n paar van die werk wat ons gesien het. Dit is alles waterkassies, waterhouers. Water is op hierdie punt een van die belangrikste hulpbronne wat die Irakse mense vind, en die werk aan die waterlyn vanaf Koeweit na die suide van Irak duur voort. Dit sal die hoeveelheid skoon water wat beskikbaar is vir die mense van die suidelike streek aansienlik verhoog.
Uiteindelik gaan ons spanne vir burgerlike aangeleenthede, tesame met spanne vrye Irakse magte, soos ek u 'n paar dae gelede gewys het, voort met hul groot werk in die spoor van die landgevegoperasies. Hierdie volgende twee beelde toon dat hulle inderdaad goed ontvang word.
GEN. RENUART: Goed, dankie, Vince. Laat ek net een punt voor vrae stel. Ons het in 'n paar gevalle melding gemaak van Koeweitse ondersteuning vir herstelwerk aan olieveld en humanitêre hulp. Ons is baie dankbaar teenoor Koeweit en baie van die ander Golf -nasies wat bygedra het tot hierdie humanitêre hulp en blykbaar daartoe verbind is om dit uit te brei na die toekoms.
Goed, laat ek begin met vrae. Ja meneer.
V Sommige inbeddings by Amerikaanse mariniers het gesê dat hulle nie meer Thuraya -telefone kan gebruik nie. Kan u ons vertel waarom dit is, wanneer hulle dit weer kan begin gebruik? En kom dit nie neer op sensuur nie?
GEN. RENUART: Wel, laat ek eers by die laaste vraag kom. Op die slagveld is operasionele veiligheid van kritieke belang vir die suksesvolle uitvoering van elke militêre operasie.En daar is tye en plekke op die slagveld wat u moet verseker dat geen kommunikasie onderbreek om u bewegings en u voorneme te beskerm nie. So ek sien regtig nie - kyk hierna as 'n beperking op die vermoë van die media om 'n gebeurtenis te dek. Maar ek beskou dit regtig meer as die vereiste van die operasionele bevelvoerder om te verseker dat sy bewegings behoorlik beveilig word totdat hy die operasie voltooi of begin het.
Ek dink in sommige gevalle het ons verslaggewers gevra om dit nie te gebruik nie. Dit het op 'n aantal plekke op die slagveld gebeur. Ek het gister 'n opmerking gehad dat dit miskien op die een plek is, maar nie op die ander plek nie - waarom is dit onregverdig vir my en nie vir hulle nie? Ek dink die belangrikste ding is - (soos ons?) Op die slagveld beweeg, dat dit van kritieke belang is vir die veiligheid van ons magte daar buite, dat ons seker maak dat niks uitkom wat die Irakezen se hand kan laat val nie, omdat sommige die kommunikasie kan ietwat maklik gemonitor word. So ek dink dit is regtig die beter manier om te beskryf wat gebeur het.
V Ek is Nicole Enfield van die Associated Press. Eerstens wil ek, as u kan, nog 'n paar besonderhede oor die verlowing van die Republikeinse Garde, die Medina -afdeling.
En die tweede vraag. Die kaptein van die kruiser Cape St. George het gesê dat Saoedi die lugruim vir 'n paar Tomahawk -missiele gesluit het omdat hulle nie by hul aangewese teikens geland het nie. Ek sou graag wou hê dat - as jy sou kon praat - as dit inderdaad die geval is, bevestig dit, en is jy dit - word Tomahawks nie meer van die skepe in die Rooi See en die Middellandse See afgevuur nie? En as u ook kan praat oor die kwessie van -
GEN. RENUART: Jy gaan my oorlaai, nie waar nie? (Gelag.)
V Jammer. Ek laat dit daarby.
GEN. RENUART: Laat my - (lag) - sodat jy so ver in die tweede een gekom het, ek het die eerste een verloor. Ek kom binne 'n sekonde terug na die eerste een. Met verwysing na die Tomahawks in die weste, eintlik deur Saoedi -Arabië, het ons, soos dit nie ongewoon is met 'n Tomahawk -missiel nie, 'n oorgangstydperk van begin na vlug, en dan begin met die begeleidingsproses, waar daar 'n paar stappe is wat moet plaasvind. As een hiervan misluk, is dit waarskynlik dat die missiel nie op sy vlug sal voortgaan nie. Dit is iets waaraan die vloot nogal gewerk het.
In die geval van Saoedi -Arabië het ons wel 'n aantal TLAM -missiele wat op hul gebied gerapporteer is, en basies het ons 'n situasie waarin die Saoedi's gesê het: Kan u sien of u kan agterkom wat dit veroorsaak het? - en ons wil geensins die mense van Saoedi-Arabië of enige van die ander lande waarheen hulle kan reis, in gevaar stel nie. En daarom het ons met hulle ooreengekom om die bekendstellingsprosedures te hersien en seker te maak dat ons nie 'n stelselprobleem het waarvan ons moontlik nie bewus was nie. En as dit klaar is, gaan ons terug met die Saoedi's en werk ons ​​om dit te hervat wanneer dit gepas is.
Ons gaan voort om Tomahawk -kruisraketten in die teater te gebruik. Ons het eintlik met die Saoedi's gekoördineer om 'n paar roetes te hou wat hulle in 'n posisie kan plaas waar hulle naby enige burgerlike bevolking kan wees.
En terug na u eerste vraag?
GEN. RENUART: Soos generaal Brooks genoem het, het ons gisteraand 'n helikopter -aanval met 'n aantal van ons Apache -helikopters uitgevoer in 'n deel van die Medina -afdeling. Ons glo dat dit 'n baie suksesvolle aanval was. 'N Aantal tenks, gepantserde personeeldraers, artilleriestukke, veeldoelige voertuie en 'n paar oppervlak-tot-lug-missiele-mobiele oppervlak-tot-lug missielradars is tydens die aanval vernietig. En die vliegtuig het suksesvol teruggekeer. Ons het wel twee vliegtuie gehad met instandhoudingsprobleme, meganiese probleme, en ek dink dit is in die pers gerapporteer. Maar nie een was as gevolg van vyandelike vuur nie.
Q (Off mike) - Televisie. Sommige bronne het ons vertel dat 'n paar dae gelede 'n Israeliese militêre deskundige by die hoofkwartier van die sentrale kommando hier in Sayliyah aangesluit het. Kan u dit bevestig? En kry die koalisie enige soort militêre tegnologie en inligting, selfs logistieke ondersteuning van Israel in hierdie oorlog?
GEN. RENUART: Ek kan bevestig dat ons nie 'n Israeliese verteenwoordiger hier by die sentrale kommando het nie. Soos u weet, is Israel 'n hegte bondgenoot van die Verenigde State, en hul tradisionele verhouding is met u Europese kommando, en die verhouding duur voort.
Wat die gebruik van toerusting betref, is ek nie bewus van enige spesifieke Israeliese toerusting wat ons op die oomblik na my beste wete oral in die teater gebruik nie. Maar ek kan niks meer as dit bevestig nie.
V Vanoggend was daar blykbaar 'n ander soort aanval waarby die 3de Infanteriedivisie betrokke was, waar 'n voertuig opgetrek het en blykbaar met plofstof by 'n militêre kontrolepunt gelaai is en slagoffers veroorsaak het toe dit ontplof is. Dit blyk die eerste keer te wees dat hierdie tipe staking teen koalisiemagte gebruik word. Is dit iets waarvoor u oefen, beplan, waaroor u u bekommer?
GEN. RENUART: Wel, ek - ek dink eers ek sou 'n punt wou vra, waar het ons al sulke gebeurtenisse voorgekom? En ek dink ons ​​stem almal saam dat hulle almal verband hou met terreurgebeurtenisse. Ek dink hierdie soort aktiwiteit is 'n simbool van 'n organisasie wat 'n bietjie desperaat begin raak. Dit gesê, ons troepe oefen in werklikheid vir sulke geleenthede. Ek weet nie dat die omstandighede rondom hierdie spesifieke een draai nie, want soos u genoem het, was dit relatief onlangs - dit het onlangs plaasgevind, en ons hersien dit nog steeds en bepaal presies wat die spesifieke klein element van Amerikaanse magte op die toneel gedoen het. Maar ek dink - ek kan jou vertel wat ons op die slagveld gesien het, is 'n beweging van burgerlikes om te probeer wegkom van sommige van hierdie onderdrukkende selle wat in sommige van die stede is. En daar is 'n redelike hoeveelheid burgerlike verkeer waarmee ons baie versigtig moet wees, en in hierdie geval het hierdie magte natuurlik voordeel getrek uit 'n situasie en veroorsaak dat sommige -
V Maar is u bekommerd oor hierdie tipe staking teen u standpunte?
GEN. RENUART: Wel, ons is bekommerd oor die vorm van 'n onkonvensionele aanval op ons magte, en elkeen word hersien om te verseker dat ander middele wat by kontrolepunte of in ons magbeskermingsmaatreëls oorweeg kan word, in ag geneem word. Maar ek dink dat dit in hierdie geval geen operasionele effek sal hê nie - dit is beslis 'n tragedie vir die gesinne - maar geen operasionele effek op die slagveld nie.
V Generaal, Jeff Meade van Sky News. Ek wonder of ek 'n bietjie kan praat oor hierdie pouse vooraf, waaroor daar vanoggend baie bespiegel is, en of u dit ook as 'n vlieënier ook 'n goeie pouse in lugoperasies sou vind om meer burgerlike bloedvergieting te vermy aan u teëstander - ek weet dat u die verantwoordelikheid sal uitdaag - maar die morele hoë grond wat u beweer, aan u teëstander oorhandig.
GEN. RENUART: Ek sou nie morele hoë grond toewys aan 'n liggaam wat vergiet of wat die soort skrik in sommige van hierdie dorpe wat ons gesien het, kan voorkom nie. Ek dink met betrekking tot 'n pouse, ek - ons is - daar is geen pouse op die slagveld nie. Omdat u sien dat 'n spesifieke formasie nie op 'n dag beweeg nie, beteken dit nie dat daar 'n pouse op die slagveld is nie. Terselfdertyd as ons ons lugoperasies regdeur die slagveld uitvoer, doen ons artillerie-aanvalle, doen ons diep aanvalle soos gisteraand, doen ons langafstandpatrollies om vas te stel en te identifiseer waar vyandelike formasies kan wees. Al hierdie dinge is deel van die gereedskap van die bevelvoerder van die slagveld, en dit sou dus onregverdig wees om die feit dat u tenks nie elke dag sien rol nie, as 'n pouse in die operasie te beskryf. Ons het beslis 'n blaaskans gehad met 'n paar slegte weer, en dit het ook gebeur - ons het nou 'n paar goeie dae gehad om terug te gaan en te evalueer waar ons die vyand gedurende daardie tydperk sien, en voortgaan om aan die plan te werk.
Laat ek kom - ja, meneer, net hier met die bril en die baadjie.
Q (Off mike) - Weeklikse pers. Is dit waar dat u tot ses dae rus in die offensief gaan neem? En tweedens, voel u onder druk van ons, van internasionale media, en wil u haastig wees met die offensief?
GEN. RENUART: Ek het generaal Franks gevra of ek vier tot ses dae kan neem, en hy het toegelaat dat ek moet aanhou werk. En ek dink dat almal op die slagveld dit steeds doen. Soos ek net 'n minuut gelede genoem het, glo ek nie dat dit die bedoeling is om op die slagveld stil te staan ​​nie. Ons sal voortgaan om ons bedrywighede te fokus. Soms is hulle gefokus in die weste, soms in die noorde, soms in die suide, soms heeltemal. En daarom moet u versigtig wees om beweging op enige deel van die slagveld as 'n pouse of 'n versnelling te beskryf.
Wat al die internasionale media hier betref, ek geniet dit om u hier te hê. Ek dink dit is 'n goeie ervaring, en hopelik sal ek dit oorleef.
Ja, meneer, agter in met die - ja, meneer, met die bril.
Q (Off mike) - Phoenix Television. Na berig word, is meer as 50 mense gister in Bagdad dood. Wat is die koalisie -reaksie?
GEN. RENUART: Wel, ons dink: die antwoord van enigiemand is dat dit 'n tragedie is wanneer onskuldige burgerlikes vermoor word. Ons het kennis geneem van die gebeurtenis. Ons kyk na teikens wat moontlik so iets veroorsaak het. Maar dit is - ek kan u regtig nie meer besonderhede gee wat die spesifieke kwessie kan verduidelik of duidelik maak nie.
Laat ek teruggaan na die kant toe. Ja, meneer, hier terug.
Q (Off mike) - van Defense News. Meneer, is u bekommerd dat u deur die sogenaamde onreëlmatiges in 'n uitputtingsoorlog ingesleep word? Is u ook 'n bietjie bekommerd oor die uitwerking op die moreel van die Irakezen deur die 90 persent van die media in die Arabiese wêreld te sien en te druk - nie net al Jazeera nie - net alle TV -stasies wat na operasies verwys as 'n inval en besetting, en beskryf die weerstand van Irak as 'n wettige verset?
GEN. RENUART: Ja. Ek dink eerstens dat dit belangrik is om hierdie operasie in konteks te plaas. U sal onthou dat ons op 11 September twee jaar gelede 'n operasie begin of 'n operasie beplan, en toe begin 9 Oktober in Afghanistan teen 'n heel ander vyand as wat ons hier gehad het en wat ons hier het, en dit was 'n tydperk ongeveer 60 of 70 dae voordat ons president Karzai as die nuwe leier in Afghanistan aangestel het.
Ek sal teruggaan na Desert Storm om u die tyd te vertel wat dit geneem het om die operasies in Koeweit te voltooi. Ons is dus ongeveer 10 dae in die veldtog. Ek sou niemand toelaat om die tien dae as te lank te beskou nie, aangesien ons te stadig beweeg. Ek sal terugkeer na wat generaal Franks en sekretaris Rumsfeld en die president gesê het: ons gaan presies voort met die plan wat ons wil hê, en ek dink die moreel van ons troepe is uitstekend en word op geen manier benadeel deur die tyd wat ons neem om operasies uit te voer.
En wat die internasionale pers afdruk, ons glo dat hulle kan druk wat hulle wil, en ons dink dat ons ons plan net so presies sal voortgaan as wat ons begin het.
V Dankie, meneer. Neil Cohen van ABC News. U het ons daagliks baie foto's gewys van tenks en opbergingsfasiliteite vir wapens wat presies deur wapens getref word. Maar in ander konflikte - eintlik hier in Irak in '91, blyk dit dat baie hiervan leë geboue was of eintlik bedrog. En daarom wonder ek in watter mate u weet dat die doelwitte werklik en betekenisvol is, watter assesserings het u, is daar enige persentasies wat u ons kan gee?
GEN. RENUART: Dit is 'n goeie vraag. Die - ons bedoeling in baie van hierdie bevel- en beheergeriewe is nie noodwendig om mense dood te maak nie. Dit is om die vermoë wat die fasiliteit toelaat, weg te neem. En hoewel 'n persoon nie 'n persoon gebruik nie, is dit moontlik die huis vir sleutelskakelstelsels vir kommunikasie, veseloptiese netwerke en herhaaldelike kabels. En daar is dus 'n baie belangrike militêre waarde in elk van die teikens - bevel- en beheerknope wat die Irakezen in staat stel om met hul eenhede te kommunikeer. Daar word dus gekyk na elkeen van die teikens en gekontroleer op hul militêre betekenis, nie noodwendig om vas te stel of dit noodwendig beset is nie.
Nou, baie van die ander geboue, glo ons, of baie ander fasiliteite, operasionele bevelposte, korps se hoofkwartier, die dinge wat ons glo in werklikheid wel insittendes het.
V Maar byvoorbeeld die tenks, raketopbergings, sulke dinge. In werklikheid, in watter mate weet u dat dit werklik was toe u hulle getref het?
GEN. RENUART: Wel, ons het - daar is 'n groep intelligensie -ontleders oor die hele wêreld wat na hierdie dinge kyk en bepaal: A, dit was geldig en, B, dit was 'n goeie staking - voordat ons dit op baie maniere tref. Die teikens word gekies terwyl dit deur die intelligensiegemeenskap beoordeel word, en ons is vol vertroue in hul vermoë om ons goeie inligting te gee.
V (Onhoorbaar) - internasionaal. As u gesê het dat daar geen bedoeling is om 'n grondoperasie te onderbreek nie, kan u bevestig dat daar 'n tekort aan voorraad is en dat daar gereeld aanval van die Irakse kant op u toevoerlyn is? Dankie.
GEN. RENUART: Wel, laat my eers 'n tweede vraag, en dan gaan ek na die eerste. Ek hou daarvan om agteruit te gaan. Die aanvalle op die Irakees - of op ons toevoerlyne, ons moet oppas dat dit nie te veel speel nie. Daar is beslis - daar was 'n paar teisterende aanvalle op ons leuens, en dit gaan voort. Maar hulle het nie die beweging van ons logistieke ondersteuning gestop na elkeen van ons veldmagte nie. Ons bly selfbeskerming bied aan diegene. Wat ons opmerk, is dat die aanvalle minder geword het met minder magte, en dat hulle almal verslaan is met relatief minimale koste vir ons magte.
Nou, terug na die eerste vraag.
V Is daar 'n tekort aan voorraad, logistieke ondersteuning?
GEN. RENUART: Ag! Nee. Ons het - ons het voldoende steun. Ons gaan voort om dit mettertyd te bou. Soos u kan dink, moet 'n gemeganiseerde of 'n wapenrusting vinnig in die veld vorentoe stoot, die eenhede met ammunisie, ensovoorts, moet agterna volg. En dit neem 'n tydperk om die toevoertrein aan die gang te hou en robuust te maak. Ons is dus meer as gemaklik met die koers.
V Adi Reval (ph), ABC News. Ongeveer 72 uur gelede het ons die ontploffing op die mark in Bagdad gehad. Twee dae gelede, 48 uur gelede, het CENTCOM gesê dat dit moontlik is dat die Irakezen die ontploffing veroorsaak het. Waar staan ​​jy nou daaroor? En die tweede vraag is, rakende die Irakse missiel wat gisteraand naby Koeweit-stad ontplof het, dui mediaberigte aan dat dit moontlik van die Al-Faw-skiereiland gekom het. Ek was onder die indruk dat die gebied redelik veilig is. Voorspel dit of toon dit dat die Irakezen moontlik baie meer lanseerders in die streek het, en dit is u besorgdheid?
GEN. RENUART: Laat ek eers met die markgeleentheid praat. Daar is - onder al hierdie omstandighede - ons vra die komponent wat in is - wie magte betrokke gehad het, of dit nou land, see of lug is, om 'n ondersoek te doen, en dit neem 'n aantal dae om dit te doen . Die lugkomponent in hierdie geval voltooi sy hersiening. Ons dink dat dit binne die volgende dag of wat voltooi sal wees. En sodra die hersiening voltooi is, stel ons dit beskikbaar.
Wat die oorsaak is, dink ek, is daar beslis 'n aantal moontlikhede. Ons wil seker maak dat as ons werklik 'n fout van ons kant gevind het, ons dit agtergekom het en beskikbaar gestel het. En as daar was - as dit veroorsaak is deur 'n Irakse stelsel, dat ons ook agterkom dat ons die beste in staat is, of ten minste kan bepaal dat dit nie een van ons stelsels was nie.
Met betrekking tot die aanval op Koeweit, het ons 'n aantal magte op die Al-Faw-skiereiland. Ek kon nie vir jou sê dat hulle in elke plaashuis was wat daar is nie, en daarom is dit beslis moontlik dat iemand verborge toerusting kan hê wat ons moontlik nie beskikbaar gehad het nie - of dat ons nie daarvan bewus was nie , maar ek weet wel dat die bevelvoerder van die grondkomponent gebiede ondersoek waar dit moontlik vandaan gekom het, en sommige van hierdie gebiede teruggesit het om vas te stel wat die oorsaak was.
Q Dinelle - (onhoorbaar) - Kanadese televisie. Een van die ingeslote joernaliste by Amerikaanse mariniers naby Bagdad sê dat hul rantsoene tot een maaltyd per dag is. Is dit nie 'n aanduiding dat daar probleme met voorraad en logistiek is nie?
GEN. RENUART: Ek gaan jou vra om 'n oomblik terug te gaan. Ek het afgedwaal. Maar u het gesê dat 'n Irakse eenheid -
V Nee, nee, nee. En 'n ingeslote korrespondent met Amerikaanse mariniers naby Bagdad het berig dat hul rantsoene tot een maaltyd per dag is. Is dit nie 'n aanduiding dat daar probleme met toevoerlyne en logistiek is nie?
GEN. RENUART: Wel, ek het nie die verslag gehad nie. En ek het vanoggend met ons logistieke mense gekyk om te verifieer dat ons voorraad na al die eenhede vervoer en dit is aan my bevestig - dit is inderdaad so. Ek kan u dus nie vertel dat iemand slegs een maaltyd per dag eet nie, en ek kan dit dus nie vir u bevestig nie.
Ja, meneer, met die wit tablet. Ja meneer.
V (Onhoorbaar.) Ek wonder net, namate elke dag verbygaan, word die situasie, veral die humanitêre krisis in Basra, erger. En dit word duidelik erger deur die regering. Ek wonder net hoe lank wag jy voordat jy Basra binnegaan en die mense bevry? Hierdie mense het beperkte kos en baie beperkte water.
GEN. RENUART: Wel, jy weet, Basra is al jare lank die stad wat die Irakse regime die meeste onderdruk het. Daar is geen oplossing wat oornag gebeur nie, selfs al het ons die hele stad beheer en dit was veilig. Ons is besig met ons humanitêre hulp. Ons het die watertoevoer na die stad al verbeter. Tot ongeveer 60 persent van die mense laat nou water in die stad vloei. Ons vorder dus daar.
Wat die weermag betref, neem ek, volgens my, verstandige stappe om die belangrikste elemente van bevel en beheer van die magte te rig om in te tree waar ons kan. Voorbeeld: Ons het die afgelope 24 uur 'n voorval gehad waar ongeveer 1000 Basra -inwoners probeer vlug het. Hulle is deur hierdie onreëlmatige magte onder skoot geneem, en die Britse magte het hulself tussen die Irakse magte en hierdie burgerlikes geplaas om hulle toe te laat om los te kom en het hierdie Irakse magte onder skoot geneem en hulle vernietig.
Hierdie soort bedrywighede sal aanhou uitbrei. En ons gaan voort om die oorsake baie metodies uit te wis.
V Is daar werklik aanduidings of intelligensieverslae wat aandui dat al -Qaeda -elemente langs mekaar met onreëlmatige magte in Irak veg?
GEN. RENUART: Wel, 'n paar dae gelede noem generaal Franks wat hy beskryf as die skakel van terreur, as u 'n regime neem wat terrorisme ondersteun en dit meng met die fanatieke van organisasies soos Al Qaeda. Ons het 'n paar operasies in die noorde uitgevoer - wat gemik was op elemente wat volgens ons in lyn is met Al Qaeda. Ons het nie - ek het geen vaste aanduidings gesien dat die magte in die suide is nie. My mening is dat dit beslis nie buite die gebied van moontlikheid is nie. Goed?
V Ja, Paul Hunter van Canadian Broadcasting Corporation. Net terug na die terminologie, hierdie idee van terroriste -organisasies waaroor ons gepraat het en terreurtaktieke, en gister was dit terreurdoodgroepe. Het dit - hoe beïnvloed dit hoe mense wat uit hierdie groepe gevange geneem word, behandel sal word? Verloor hulle daar die Geneva -konvensie se krygsgevangene?
GEN. RENUART: Dit is 'n goeie vraag. Ek is nie seker of ek u 'n tegniese, wettige antwoord kan gee nie. Ons het die bevoegdheid om militêre en paramilitêre organisasies as militêre teikens aan te pak, en ons gaan dit steeds as vyandige magte hanteer.
V, hoe besluit jy wie is wie, dink ek?
GEN. RENUART: Sodra hulle gevang is, sal hulle - ondervraging bepaal wat hul gepaste status sou wees, en hulle sal behoorlik behandel word. Ek kan u regtig nie 'n meer tegniese, wettige antwoord gee nie.
V Ja, hallo. Sally Balmer van Time Magazine. Eers 'n opmerking. U het gesê dat u baie wonderlike verhale het om te vertel, maar u het nie die beelde om daarmee saam te gaan nie. As 'n gedrukte verslaggewer het ek nie -
GEN. RENUART: (Lag.) (Onhoorbaar.)
V - Ek gee nie om vir beelde nie. Ek sal enige tyd 'n wonderlike storie hoor.
Maar 'n ernstige vraag. Daar is berigte dat daar op die slagveld oorblyfsels gevind is van Amerikaanse soldate, en miskien is dit 'n paar van die krygsgevangenes uit die 507ste. Kan u ons vertel of dit die geval was?
GEN. RENUART: Die verslag was eintlik vandag in druk. Ek kan u vertel dat die situasie nou in die omgewing van An Nasiriyah ontwikkel. Ek kan nie vir jou sê of dit die voormalige krygsgevangenes of krygsgevangenes was nie. Ek kan jou nie vertel of dit soldate was wat in die verlowing was nie en wat tydens die verlowing vermoor is en daarna begrawe is. Ek kan jou nie verseker sê dat dit die 507ste soldate is nie. Ons het 'n lykskouingspan wat op pad is na die terrein, wat moontlik reeds daar is, en dit sal die normale, toepaslike ondersoeke uitvoer.
Ons sal dit ook vanuit 'n aspek benader om te verseker dat daar geen oorlogsmisdade in hul dood gepleeg is nie, wat moontlik hul dood veroorsaak het. Ons sal dus ook 'n volledige forensiese evaluering hê.
V Algemeen, Pete Smallis van Knight-Ridder. Twee vrae, as u nie omgee nie. U het voorheen genoem dat sommige Saoedi -roetes vir Tomahawk -missiele nou opgehou is, en ek het gewonder hoe, sonder om in besonderhede oor toekomstige bedrywighede in te gaan, hoe dit dinge in die algemeen kan beïnvloed?
GEN. RENUART: Dit beïnvloed nie ons plan sonder om in besonderhede te raak nie.
V Hoe is dit? Gebruik u nie dieselfde nie - die roete wat u beplan het om te gebruik, wat die plan nie beïnvloed nie?
GEN. RENUART: Ons gebruik ander roetes. Of ons gebruik ander stelsels. Ons het baie buigsaamheid op die slagveld, en dit is nie 'n operasionele impak op ons nie. Goed?
V Meneer, goeie middag. Peter Lloyd van Australian Television, ABC. As vlieënier wonder ek of u ons 'n perspektief kan gee oor die lugmag, die vermoë om realisties op te staan ​​- dit is die lugmag van Irak - in die lug op te staan ​​en WMD te lewer? En die daaglikse vraag: Is daar nog WMD gevind? (Gelag.)
GEN. RENUART: Wag, hierdie dame hiernatoe beantwoord gewoonlik die vraag - stel die vraag. (Gelag.)
Met betrekking tot die Irakse lugmag, het hulle nog nie met 'n vliegtuig gevlieg nie. Hulle het nie die vermoë gehad om 'n vliegtuig te vlieg nie. Hulle het geen neiging getoon om met 'n vliegtuig te vlieg nie. En ek kan u as vlieënier vir u sê dat ek absoluut 100 persent gemaklik is dat die bevelvoerder van die lugkomponent 'n aantal vlieëniers daarbo het wat in ekstase sou wees as een van die Irakezen probeer vlieg.
Nou, ek sal u ook vertel dat ons dit het - ons hou die Irakse vliegvelde baie fyn dop. Ons het hulle gesluit gehou. Ons gaan voort - ons is van plan om aan te hou om hulle gesluit te hou. Ons is bekommerd oor die moontlike gebruik van 'n vliegtuig om terreur van militêre operasies uit te voer, en ons kyk baie noukeurig daarna.
En u ander vraag was, waar die WMD?
GEN. RENUART: Ons gaan voort met die ontleding van 'n aantal webwerwe regoor die land. Ons het 'n aantal stukke inligting en rou data wat ons ontvang het van individue wat ons verfyn, maar ek kan u nie regtig meer inligting gee nie.
Q (onhoorbaar) - van Fuji TV, Japan. Ek het twee vrae. Een oor die 82ste lugafdeling -
Q - en die 173 Airborne Division. Eerstens, ongeveer die 82ste. Hoeveel is dit betrokke by die operasies in die weste en die noorde van Irak? En tweedens, wat is die operasies behalwe die invoeging van die Harir -vliegveld oor die 173 of die oorblywende deel daarvan?
GEN. RENUART: Ek gaan jou teleurstel, want ek gaan jou regtig nie vertel hoe ons een van die eenhede op die slagveld gebruik nie. Ek sal u net vertel dat beide die 82ste Airborne en die 173ste aktief is op die slagveld, en dat hulle op die toepaslike punt op die slagveld in die planne van die landkomponent geïntegreer sal word. En dit is regtig soveel as wat ek jou kan gee.
Meneer, met die pad hier.
V Robert Hodian met Army Times.
GEN. RENUART: Het u Army Times gesê?
V Vir 'n oomblik terug na die Thuraya -telefone, word Thuraya uitgesonder as die enigste verskaffer waaroor daar kommer is omdat dit breedtegraad- en lengtegraadlokasies uitsaai. Is dit waar? En tweedens, as dit die kommer is, wat sê dit, na agt of nege dae se bombardement van Irakse kommunikasieknope en bevel-en-beheersentrums dat u bekommerd is, het hulle steeds die real-time vermoë om te herken uit taamlik gesofistikeerde analise waar 'n eenheid is en optree op grond van die inligting?
GEN. RENUART: Dankie vir u vraag, maar ek gaan regtig nie praat oor wat ons wel of nie uit enige telefoonstelsel kan kry nie.
En die spesifieke kwessie waaroor ons bekommerd was oor operasionele veiligheid, is nou hiervoor geskik -
V Dit is algemeen bekend dat die telefoon sy GPS -ligging uitsaai. Almal weet dit -
GEN. RENUART: Dan het u u eie vraag beantwoord.
V Die vraag is: Wat sê dit oor die vermoë van die Irakezen om die inligting te kan ontleed nadat u nege dae lank die kommunikasiesentrums aangeval het?
GEN. RENUART: Wel, ek het nie gesê dat die Irakezen die vermoë het om dit vir die ligging te gebruik nie.
V Waarom dan die Thuraya -telefoon afsny en nie die ander satellietfone nie?
GEN. RENUART: Operasiebeveiliging is 'n breë gebied wat ons steeds monitor, en ons sal die nodige stappe doen teen 'n spesifieke stelsel.
Meneer met die baadjie hiernatoe. Jy eers, dan jy, dan het ek hierdie dame hier wat ek belowe het - ek het vergeet, jammer. Gaan voort.
V William Heinzer Switserse televisie. Het die Rooi Kruis al gevangenes besoek? En weet u dat dit nie toegelaat is as u onder gevangenes ondervra nie?
V Dit is nie toegelaat om gevangenes te ondervra nie.
GEN. RENUART: Ag, ek verstaan, ek verstaan ​​-
V Om vrae aan gevangenes te stel - mag net hul naam sê, en dit is alles.
GEN. RENUART: Absoluut. En ons sal probeer om die inligting wat hulle ons verskaf te bekragtig teen die inligting wat ons het. Het die Rooi Kruis die gevangenes besoek? Ek kan nie bevestig dat hulle weer gaan kuier het nie. Ek weet dat hulle die plek wat in aanbou is, besoek het. Ons is - die gevangenes is op baie plekke op die slagveld. Hulle sal na die sentrale plek teruggebring word, en ek is seker dat dit beskikbaar gestel sal word sodra dit gebeur. Ek kan jou nie sê of dit nog gebeur het nie.
GEN. RENUART: Ek weet nie die presiese getal nie, maar ons is ver bo drie en 'n half duisend, ek ken regtig nie meer die besonderhede nie.
V Van Toronto, Asian Weekly. Het u enige aktiwiteite van die Irakse vloot gevind? Omdat hulle vanoggend 'n anti-skip teen Irak-teen Koeweit-gelanseer het. Dankie.
GEN. RENUART: Ons het op sigself geen aktiwiteite van die Irakse vloot gesien nie. Maar soos u dalk weet, kan die missiele op ander voertuie geplaas word, en daarom hou ons steeds rekening met klein bote wat buite kan wees of sleepbote, of enige ander vaartuig wat die vermoë het om dit te lanseer. En ons vlootkomponent monitor aktief enigiemand wat die soort kan hê -
V (Off mike) - van stapel gestuur? Watter tipe missiel?
GEN. RENUART: Ek dink die berigte toon dat ons vandag op die media sien dat dit 'n missiel was wat in China vervaardig is-en ek gaan nie verder nie.
Q Kathy Shin van Phoenix Satellite TV in Hong Kong. Generaal, u het baie keer gesê tydens die inligtingsessies van vandag is daar geen pouse in die operasie nie. Luitenant (generaal) Wallace het egter gister aan die Washington Post gesê dat te veel toevoerlyne, gekombineer met onkonvensionele Irakse taktiek, 'n langer oorlog waarskynlik laat lyk. En nou die dag het president Bush net gesê dat daar geen rooster vir hierdie oorlog is nie. My vraag is: Sou u verbaas wees as hierdie oorlog verander het - die duur van hierdie oorlog het in 'n ander Viëtnam -oorlog verander?
GEN. RENUART: Ek dink regtig daar is geen parallel tussen hierdie operasie en Viëtnam nie. Dit is dus sover ek bereid is om kommentaar te lewer op hierdie een.
Hierdie kant raak moeg hier. Ja, meneer, in die blou hemp.
Q (Off mike) - Netwerk. My vraag is dat die Chinese missiel wat in Koeweit gegooi is, nie deur radars opgespoor is nie. My vraag is: Enige soort bomme, almal bomme, word nie deur die nuwe tegnologie opgespoor nie?
GEN. RENUART: Ek dink nie enige tegnologie is perfek nie. Ek weet nie die besonderhede van wat al of nie op ons radars gesien is nie. Ons werk saam met die lugverdedigingseenhede om vas te stel wat hulle presies gedoen het of nie gesien het nie, en ons sal meer weet nadat ons gekyk het. Meneer?
V John Jammas van (Reuters?). Gegewe die waarskuwing wat ons gister by die minister van verdediging in Sirië gehoor het, watter pogings doen u om te voorkom dat wapens in Irak kom?
GEN. RENUART: Wel, ek dink sekretaris Rumsfeld was redelik duidelik in sy kommentaar. Ons het in 'n paar gevalle aanduidings gehad dat mense of toerusting van Sirië na Irak gekom het. Ons sal optree om nie toe te laat dat enige versterking of toerusting van werklik enige buiteland na die slagveld kom nie.
V Greg Gordon van Newsday. U het in u openingsverklaring gesê dat ek in kontak was met 'n paar stamleiers, in 'n poging om - ek is nie seker wat die poging is nie. Kan u praat - 'n bietjie daaroor uitbrei - watter soort kontak dit is en wat die aard daarvan is? En kan u ons ook 'n idee gee, ek dink daar is 'n bietjie gevoel dat ons nog nie die oorlog vir die harte en die gees van die Irakse volk begin wen het nie. Hoeveel daarvan is die feit dat ons dit nie doen nie - die gesigte wat vir hulle sê dat hulle bevryders is, is Amerikaanse gesigte, Britse gesigte en nie Irakezen nie. Dit lyk asof daar geen Irakezen die boodskap is nie, ten minste niks wat ons kan sien nie.
GEN. RENUART: Wel, ek dink weer, soos ek genoem het, was daar 30 jaar onderdrukking in Irak, en dit het 'n uitwerking op geslagte mense. Daar sal dus 'n baie konserwatiewe reaksie wees op almal in uniform.
Ons doel is om met ons optrede te oortuig. En dit is menslike behandeling, dit is mediese sorg, dit is kos, dit is water, dit behandel mense - die mense van Irak as eerbare mense en nie as 'n onderdrukte ras soos Saddam die Shiia behandel het nie.
Q (Off mike) - berig dat Irakse dissidente praat oor kampe wat geborg word om die praktyke te leer wat moontlik gesien is met die aanvalle wat ons vanoggend ondergaan het, wat 'n aantal soldate doodgemaak het. Het u enige besonderhede dat die kampe bestaan? En is daar al 'n doelwit gemaak?
GEN. RENUART: Ek het geen bevestiging dat die kampe bestaan ​​nie. Aangesien ons oor 'n aantal terreuragtige aktiwiteite gepraat het, is hierdie taktiek deur ander terreurorganisasies gebruik, en dit sal my nie verbaas dat dit hier gebruik word nie. Maar ek het geen inligting om my te vertel dat daar êrens kampe is of dat iemand spesifiek daarin opgelei word nie.
JSOU Vinnige blik: Kunsmatige intelligensie (AI) Feiteblad
Feiteblad oor kunsmatige intelligensie (AI)
In hierdie vinnige blik bied Mark Grzegorzewski 'n kort oorsig van kunsmatige intelligensie (AI) en 'n spesifieke veld in rekenaarwetenskap wat ondersoek hoe outomatiese rekenaarfunksies soos dié van mense kan lyk. Benewens 'n tydlyn vir AI -geskiedenis, raak die skrywer aan AI -subvelde, AI -sterkpunte en slaggate en die maniere waarop SOF AI -tegnologie gebruik het.
Mazar-e Sharif: Die eerste oorwinning van die 21ste eeu teen terrorisme deur William Knarr en Mark Nutsch, en Robert Pennington
In hierdie monografie bied William & ldquoBill & rdquo Knarr, Mark Nutsch en Robert Pennington 'n ongekleurde ondersoek van Amerika se eerste reaksie op 9/11 en die stryd om Mazar-e Sharif en die gebeure wat die kritieke stryd voorafgegaan en gevolg het. Die meeste onthou die soldate en die rol wat die Amerikaanse spesiale magte gespeel het saam met die Central Intelligence Agency en die Noordelike Alliansie. Verslae van hierdie operasie is in films vertoon, maar die verskil tussen hierdie monografie en ander weergawes is eenvoudig: die skrywers gebruik 'n akademies streng metode wat gebaseer is op dokumentêre bewyse aangevul deur onderhoude met diegene wat by die operasies betrokke was.
Iraanse volmaggroepe in Irak, Sirië en Jemen: 'n Vergelykende analise van die hoof-agent deur Diane M. Zorri, Houman A. Sadri en David C. Ellis
Om te verstaan ​​hoe en waarom Iran volmagmagte in die hele Midde -Ooste gebruik, is uiters belangrik vir beleidmakers, militêre strateë en operateurs. Die lesse in hierdie bundel is nie geïsoleer vir Amerikaanse benaderings ten opsigte van die Iraanse gebruik van gevolmagtigdes nie, maar het breër implikasies in grootmagkompetisie. Rusland en China het hul eie weergawes van gevolmagtigdes wat ook poog om mee te ding met die VSA sonder gewapende konflik. Zorri, Sadri en Ellis het 'n padkaart vir die spesiale bedryfsgemeenskap gegee om op sulke aktiwiteite te reageer as so baie sukkel om 'n oplossing te vind.
Dorpstabiliteitsbedrywighede en die ontwikkeling van SOF -bevel en -beheer in Afghanistan: Implikasies vir die toekoms van onreëlmatige oorlogvoering deur William Knarr en Mark Nutsch
In hierdie monografie vertel Bill Knarr en Mark Nutsch hoe die opdrag en beheer van die spesiale operasionele magte (SOF) ontwikkel het met al die dimensies van die Village Stability Operations (VSO) wat uiteindelik uitloop op die oprigting van die Joint Task Force van die spesiale operasies. Met die 2018 Nasionale Verdedigingsstrategie wat die kompetisie -ruimte onder die vlak van gewapende konflik uitbrei, bied VSO 'n tydige en relevante voorbeeld van hoe SOF tot hierdie visie kan bydra. Net soos terrorisme, vind groot magskompetisie plaas in lande met swak sosiopolitieke stelsels. Die inherente politieke karakter en gesamentlike, interagentskaplike, internasionale/multinasionale en korporatiewe aard van VSO kan in baie dele van die wêreld herhaal word vir 'n volhoubare strategiese effek. Hierdie monografie ontwikkel die konsepte vir SOF oor hoe om meer effektief en doeltreffend by te dra tot die stryd teen terrorisme, maar dit sal goed wees as lesers nadink oor VSO -beginsels en bevel en beheer in die konteks van grootmagkompetisie.
Politieke strategie in onkonvensionele oorlogvoering: geleenthede wat in Oos -Sirië verlore geraak het en voorberei op die toekoms deur Carole A. O & rsquoLeary en Nicholas A. Heras
Gegrawe deur meer as drie dekades van antropologiese navorsingservaring in Sirië en omliggende Midde -Oosterse lande, en ondervinding met sowel Amerikaanse ontwikkeling as militêre entiteite, bied dr O & rsquoLeary en Heras 'n sosio -kulturele en politieke analise aan wat waardevol is vir die ontplooide SOF. Hulle beweer dat die politieke strategie wat nodig is vir 'n volhoubare strategiese effek in die komponent van die onkonvensionele oorlogvoering (UW) van die terrorismebestryding teen die Islamitiese Staat van Irak en Sirië (ISIS), ondergeskik was aan die operasionele vlak wat noodsaaklik was om 'n lewensvatbare volmagmag te kweek. Die skrywers bied SOF 'n manier om strategiese politieke analise vir UW -pogings met behulp van Sirië as 'n onlangse gevallestudie te konseptualiseer, maar bied ook 'n sprankie hoop vir die konsolidasie van die winste wat daar gemaak word ter ondersteuning van nasionale beleid.
Die stryd teen transregionale terrorisme Geredigeer deur Peter McCabe
Terrorisme is baie moeilik. Dit is selfs moeiliker om dit oor die globale en streeks geografiese grense teë te werk. Namate al hoe meer kragtige tegnologieë vir terroriste beskikbaar word, word die gevolge van die versuim om hul aanpasbaarheid en behendigheid te bowe te kom, baie groter. Dit is van kardinale belang om te erken dat, ten spyte van die baie indrukwekkende vordering wat die Verenigde State en die internasionale gemeenskap gemaak het met die bekamping van terrorisme sedert 9/11, ons steeds as 'n wêreldgemeenskap sukkel met die skep van duursame, permanente oplossings en uitkomste daarteen . Hierdie belangrike publikasie spoor na oor hoe ons moontlik beter weë, beter oplossings en beter ontwerpe in die toekoms kan vind. Die toekoms wag nie vir ons nie.
Die vyand is ons: hoe die geallieerde en Amerikaanse strategie in Jemen bydra tot die oorlewing van AQAP en rsquos deur Norman Cigar
In hierdie monografie bied bevelvoerders en beplanners van die spesiale operasionele magte (SOF) 'n oorsig van Al-Qaeda in die operasionele raamwerk en teenwoordigheid in die gebied. Hy ontleed die strategiese en operasionele kwessies wat beleidmakers in die gesig staar om te reageer op die bedreiging van AQAP in Jemen en die uitdagings van die sosiale, politieke en fisiese omgewing. Hierdie monografie bied die verreikende implikasies vir SOF aan, van die herkenning van die nuanses van menslike terrein in Jemen en rsquos tot die verstaan ​​van sleutelverhoudings, wedywerings en mededinging tussen AQAP en ander Jemenitiese spelers. AQAP sal waarskynlik in die afsienbare toekoms steeds 'n bedreiging vir die Amerikaanse belange en streeksstabiliteit uitmaak.
Die Amerikaanse militêre akademie is vierde onder die land se kolleges en universiteite in die aantal Rhodes -geleerdes met 90. Sedert 1973 het 40 kadette Hertz Foundation -genootskappe in toegepaste fisiese wetenskap -dissiplines verdien, en 36 kadette het sedert 1983 'n Marshall -beurs ontvang om dit by te woon 'n Britse universiteit.
KLAS VAN 1991
Anthony Noto, Finansiële hoof van Twitter
KLAS VAN 1990
Kristin Baker,Eerste vroulike brigade -bevelvoerder, Amerikaanse kadettekorps.
KLAS VAN 1989
Kelly Perdew, Wenner van Donald Trump se "The Apprentice 2"
Joe DePinto, Uitvoerende hoof van 7-Eleven
KLAS van 1982
Alex Gorsky, Uitvoerende hoof van Johnson & amp Johnson
KLAS VAN 1980
Andrea Lee Hollen,Rhodes -geleerde. Eerste vrou gegradueerde van USMA.
KLAS VAN 1976
Richard Morales, Jr.,Rhodes -geleerde en geneesheer. Morales was die eerste Spaanse kadet wat as eerste kaptein (kadetbrigade -bevelvoerder) gedien het.
Generaal -majoor (afgetree) Ronald Johnson, NBA Senior vise -president, skeidsregterbedrywighede
KLAS VAN 1975
Robert Alan McDonald, Uitvoerende hoof van Proctor & amp Gamble
KLAS VAN 1969
Michael W. Krzyzewski,Krzyzewski dien tans as die hoof basketbalafrigter vir mans van die Duke Universiteit.
KLAS VAN 1967
William Foley II, Voorsitter van Fidelity National Financial, Inc.
KLAS VAN 1964
Barry R. McCaffreyMcCaffrey se talle posisies tydens sy 32 jaar militêre diens sluit in om van 1988-89 as adjunk-Amerikaanse verteenwoordiger by die NAVO te dien, en later as opperbevelhebber van die Amerikaanse suidelike kommando van 1994-96. Na sy aftrede was hy van 1997-2001 direkteur van die Office of National Drug Control Policy tydens die Clinton-administrasie.
KLAS VAN 1962
James V. Kimsey, Kimsey was die stigtervoorsitter van America On Line, en is in 1996 as hul emeritaat aangewys. Hy het ook die Kimsey Foundation in 1996 gestig.
KLAS VAN 1959
Pete Dawkins, Rhodes Scholar, Heisman Trophy Winner, voorsitter en uitvoerende hoof Primerica.
KLAS VAN 1957
John Block, Sekretaris van Landbou, Reagan Administration, 1981-86.
KLAS VAN 1956
H. Norman Schwarzkopf, As opperbevelhebber van die sentrale kommando van die Verenigde State van 1988-91, het Schwarzkopf se bevel uiteindelik gereageer op die inval van Irak in Koeweit met die grootste ontplooiing van die VSA sedert die Viëtnam-oorlog, insluitend gedeeltes van die vloot, lugmag en mariene korps. as eenhede van dosyne nasies regoor die wêreld. Die sukses van Operations Desert Shield en Desert Storm was 'n kenmerk van die voormalige president George Bush as 'die begin van 'n nuwe era van internasionalisme'. Nadat hy afgetree het, het Schwarzkopf die presidensiële medalje van vryheid ontvang.
KLAS VAN 1954
John R. GalvinOnder sy vele posisies was Galvin van 1987-1992 die opperbevelhebber van die geallieerde groep, Europa en die opperbevelhebber van die Europese kommando van die Verenigde State.
KLAS VAN 1953
Randolph Araskog, President en voorsitter van IT & ampT.
Thoralf M. Sundt, Doktor in neurochirurgie by die Mayo Clinic.
KLAS VAN 1952
Edward White II, Ruimtevaarder 1962-67, die eerste Amerikaner wat in die ruimte geloop het, 1965 sterf in 'n vuur in die ruimtetuig van Apollo, 1967.
Michael Collins, Astronaut 1964-70 command module pilot, eerste bemande maanlandingsdirekteur van die National Air & amp Space Museum.
KLAS VAN 1951
Roscoe Robinson, Jr.., Kommandant-generaal, 82ste lugafdeling 1976-78 bevelvoerende generaal, Amerikaanse weermag Japan 1980-82 Amerikaanse verteenwoordiger by die NAVO-militêre komitee, 1982-85 eerste Afro-Amerikaanse vierster-generaal in die weermag, 1982.
Edwin E. "Buzz" Aldrin, Astronaut 1963-72 het deelgeneem aan die eerste bemande maanlanding.
KLAS VAN 1950
Frank Borman, Astronaut 1962-70 bevelvoerder van die eerste omringende vlugpresident van Eastern Airlines.
Fidel V. Ramos, Een van die internasionale kadette van die Akademie, het Ramos gedien as 'n Filippynse weermagoffisier na die gradeplegtigheid. Hy word uiteindelik die stafhoof van die land se weermag en later sekretaris van nasionale verdediging. Hy dien later as president van die Republiek van die Filippyne van 1992-1998.
KLAS VAN 1949
John G. Hayes, Voormalige president, Coca-Cola Bottling Co.
Ralph Puckett, Het Puckett die 8ste Army Ranger Company tydens die Koreaanse Oorlog gestig en beveel. Na die oorlog het Puckett gedien as bevelvoerder van die Mountain Ranger -afdeling van die Ranger -afdeling en as die Ranger -adviseur in die Amerikaanse weermag na Colombia, waar hy die Colombiaanse Army Ranger School beplan en gestig het.
KLAS VAN 1947
Alexander M. Haig, Jr., Stafhoof van die president 1973-74 opperbevelhebber in Europa 1974-79 president, United Technologies Corporation 1980-81 minister van buitelandse sake 1981-82.
Brent Scowcroft, Militêre assistent van die president, 1972 nasionale veiligheidsadviseur, Bush -administrasie.
KLAS VAN 1946
Wesley W. Posvar, Kanselier van Rhodes -geleerde, Universiteit van Pittsburgh.
Reuben Pomerantz, Voormalige president, Holiday Inns of America.
KLAS VAN 1941
Alexander R. Nininger, Voor sy 24ste verjaardag doodgemaak, is Alexander "Sandy" Nininger 'n held. Sy heldhaftigheid, karakter en toewyding aan die West Point -ideale van plig, eer en land het hom navolgenswaardig gemaak deur toekomstige weermagoffisiere. Nininger het eiehandig met 'n geweer, granate en vaste bajonet in die vyand se posisies beland. Vir sy heldhaftigheid "bo en behalwe die plig", het president Roosevelt hom postuum die erepenning toegeken. Ter ere van hom vir uitmuntende leierskap en die deugde wat hy beliggaam het, het die Kadettekorps die Eerste Afdeling Kadetkazerne in sy geheue genoem.
William T. Seawell, Kommandant van kadette, Amerikaanse lugmagakademie 1961-63 voormalige voorsitter van die raad en hoof uitvoerende beampte, Pan Am World Airways.
KLAS VAN 1936
Creighton W. Abrams, Jr., Was Abrams bevelvoerder oor die 37ste tenkbataljon in die Tweede Wêreldoorlog. Hy het in die Koreaanse Oorlog gedien as stafhoof van die korps en op alle vlakke bevel van regiment tot korps. Generaal Abrams was bevelvoerder van die Amerikaanse weermag se militêre bystandskommando, Viëtnam, van 1968 tot 1972. Hy het suksesvol verseker dat Amerikaanse magte uit Viëtnam aan die einde van die konflik onttrek het. Hy is in 1972 as stafhoof van die weermag aangestel en het die heropbou van die weermag gelei. Die hoofgevegtenk van Abrams is ter ere van hom genoem.
KLAS VAN 1933
William O. Darby, Het Darby die eerste Amerikaanse weermagbataljon in 1942 georganiseer en beveel. Uit 2000 vrywilligers het Darby 500 Rangers gekies en opgelei wat suksesvol in Noord -Afrika en Tunisië opereer het. Darby het in 1943 nog twee Ranger Bataljons opgelei en georganiseer. Die 1ste, 3de en 4de Ranger Bataljon was bekend as 'Darby's Rangers' en was bekend vir hul pogings in die Siciliaanse en Italiaanse veldtogte. Hy is vermoor terwyl hy 'n taakspan van die 10de Bergafdeling in Noord -Italië gelei het en postuum tot brigadier -generaal bevorder.
KLAS VAN 1929
Frank D. Merrill, Was bevelvoerder oor die 5307ste saamgestelde eenheid, ook bekend as Merrill's Marauders, in 1944. Na die Tweede Wêreldoorlog het Merrill gedien as stafhoof van die Westelike Verdedigingskommando, en later gedien as stafhoof en as bevelvoerder van die 6de leër. In 1947 word hy adjunkhoof van die Amerikaanse militêre adviesmissie na die Filippyne.
KLAS VAN 1922
Maxwell D. Taylor, Bevelvoerder oor die 101ste lugafdeling op D-Day, en tydens die Slag van die Bulge en die rit deur Duitsland. Taylor het gedien as superintendent, USMA, 1945-49. Hy keer terug na Duitsland as Amerikaanse bevelvoerder, Berlyn, 1949-51, en neem toe bevel oor die agtste leër, Korea, 1953-54. Taylor was stafhoof, 1955-59 en voorsitter, gesamentlike stafhoofde, 1962-64 na aftrede in 1964, met die rang van generaal, dien Taylor as Amerikaanse ambassadeur in Suid-Viëtnam, 1964.
KLAS VAN 1917
Mark W. Clark, Het Clark Ridgway opgevolg as die Amerikaanse en opperbevelhebber van die Allied, Verre Ooste, van 1952-53. Hy het in Julie 1953 met welslae oor die wapenstilstand met die Kommunistiese magte in Noord-Korea onderhandel, en later was hy president van The Citadel, 'n militêre kollege in Charleston, SC, van 1954-65.
Matthew B. Ridgway, Het Ridgway in baie posisies gedien tydens die Tweede Wêreldoorlog, waaronder kommandant -generaal van die 82ste Airborne Division en kommandant -generaal van die XVIII Airborne Corps. Later dien hy as Amerikaanse en opperbevelhebbers van die geallieerde, Verre Ooste, van 1951-52, opperste geallieerde bevelvoerder, Europa, vanaf 1952-53, en stafhoof van 1953-55.
KLAS VAN 1915
Omar N. Bradley, Kommandant-generaal, 1ste weermag, 12de weermaggroep Europese teater in die Tweede Wêreldoorlog Weermaghoof 1948-49 eerste voorsitter van die gesamentlike stafhoofde 1949-53 voorsitter van die direksie van Bulova Watch Company 1958.
Dwight D. Eisenhower,, Opperbevelhebber Allied Forces Europe 1943-45 Army Staff of Staff 1945-48 president van Columbia University 1948 President van die Verenigde State 1953-61.
KLAS VAN 1909
George S. Patton, Jr., Lid van die Amerikaanse olympiese span van 1912 onder bevelvoerende generaal van die 7de weermag 1942-44, bevelvoerder van die 3de weermag se Europese teater 1944-45.
KLAS VAN 1907
Henry H. "Hap" Arnold, Pionier van Army Aviation General van die Lugmag 1949.
KLAS VAN 1906
Adna R. Chaffee, Jr.,Chaffee staan ​​bekend as die 'vader van die wapenrusting'. Ondanks 'n lewenslange liefde vir perde en perdry, was hy die voortou met die beweging van die Amerikaanse leër na 'gepantserde oorlogvoering'.
KLAS VAN 1903
Douglas MacArthur,Superintendent van die Amerikaanse Militêre Akademie 1919-22 Weermag-stafhoof 1930-35 Opperbevelvoerder van die Stille Oseaan 1941-45, opperbevelvoerder van die VN, Korea 1950-51.
KLAS VAN 1889
Antonio Barrios,Barrios, die eerste internasionale kadet van die Akademie wat gegradueer het, dien as minister van openbare werke in Guatemala.
KLAS VAN 1886
John J. Pershing,Hoof-bevelvoerder van die Geallieerde Ekspedisiemag in die Eerste Wêreldoorlog-generaal van die leërs 1919.
KLAS VAN 1880
George Washington Goethals,Argitek en bouer van die Panamakanaal.
KLAS VAN 1877
Henry O. Flipper,Siviele en mynbouingenieur in Suidwes-VSA en Mexiko se eerste Afro-Amerikaanse gegradueerde van die Militêre Akademie.
KLAS VAN 1861
George A. Custer,Nadat hy 'n reputasie van waagmoed en glans in die geveg gevestig het, het Custer tydens die Skiereiland -veldtog as assistent vir genl.maj. George B. McClellan, klas van 1846, gedien. bedrywighede in 1864, is hy aan die hoof van die 3de Afdeling, Golgota -korps, geplaas en 'n kort generaal van vrywilligers. In 1876 is hy en sy regiment van 655 man verslaan tydens die Slag van Little Big Horn.
KLAS VAN 1854
Oliver O. Howard,Stigter en president van die Howard -universiteit.
James E. B. Stuart,As kavallerie -offisier en later as bevelvoerende generaal van kavallerie in die Konfederale Weermag, onderskei Stuart homself en sy ruitersbrigade vir dade en dapperheid. Hy het in baie hewige gevegte geveg, waaronder die Slag van Seven Pines. Hy het verskeie aanvalle op die depots van genl Ewell gelei. Hy beskerm die Konfederale toevlugsoord van Gettysburg. Hy is dood tydens 'n geveg teen magte onder bevel van Sheridan.
KLAS VAN 1847
Ambrose P. Hill,Hill is veral bekend vir sy prestasie as 'n aggressiewe bevelvoerder van die Konfederale afdelings wat sy troepe met verbasende snelhede kon beweeg. Sy beste uur was die gedwonge opmars van Harper's Ferry na Antietam, wat Lee se leër tydens die burgeroorlog gered het. In Mei 1863 beskryf Lee Hill as "die beste soldaat van sy graad saam met my." Fort AP Hill, Va., Is ter ere van hom genoem.
KLAS VAN 1846
Thomas J. "Stonewall" Jackson,Luitenant -generaal en 'n korpsbevelvoerder van die Konfederale Weermag vermoor in Chancellorsville.
George B. McClellen,Hy was tweede in sy klas en het van 1861-1862 as kommandant-generaal van die weermag gedien. Hy is in 1864 vir president aangewys en dien as goewerneur van sy tuisstaat N.J., van 1878-1881. Fort McClellan, Ala., Is ter ere van hom genoem.
George E. Pickett,In Gettysburg, Pa., In 1863, het Pickett meer as 4500 Konfederale troepe gelei, meer as 'n half kilometer stukkende grond teen verdorende artillerie en muskietvuur. Met presisie -boorpresisie het hulle die een helling afgedaal, die volgende opgestyg en die formidabele lyn van die Unie aangeval net om in 'n nederlaag teruggedwing te word. Minder as een vierde van die troepe het teruggekeer van die aanklag. Die gebeurtenis, wat later 'Pickett's Charge' genoem is, was 'n keerpunt in die oorlog. Hy het die Konfederasie in 1864 en 1865 met groot oorgawe gedien. Fort Pickett, Va., Is ter ere van hom genoem.
KLAS VAN 1843
Ulysses S. Grant,Hoofgeneraal, leërs van die Amerikaanse president van die Verenigde State, 1869-1877.
KLAS VAN 1840
George Henry Thomas,Die "Rots van Chickamauga."
William Tecumseh Sherman,President van die Louisiana State University, 'March to the Sea', burgeroorlogveldtogbevelvoerder van die leërs van die Verenigde State.
KLAS VAN 1837
John Sedgwick,Sedgwick was die bevelvoerder van die Union VI Corps tydens die burgeroorlog en is tydens die Slag van Spotsylvania dood.
KLAS VAN 1835
George G. Meade,Bevelvoerder van die Army of the Potomac seëvier in die Slag van Gettysburg.
KLAS VAN 1832
Benjamin S. Ewell,President van die College of William & amp; Mary 1854-88.
KLAS VAN 1829
Robert E. Lee,Superintendent van die Amerikaanse Militêre Akademie 1852-55 Generaal-generaal, president van die Konfederale weermagte van Washington & amp; Lee Universiteit 1865-70.
KLAS VAN 1828
Jefferson Davis,Kongreslid van die Mississippi 1845-461 senator van Mississippi 1847-51, 1857-61 oorlogsekretaris van 1853-57 president van die Konfederale State van Amerika.
KLAS VAN 1827
Leonidas Polk,Biskoplike biskop van Louisana dien as luitenant -generaal van die Konfederale State van Amerika se eregraad van Heilige Teologie van die Columbia Universiteit, wat die Universiteit van die Suide in Sewanee in 1857 gestig het.
KLAS VAN 1824
Dennis Hart Mahan,Bekende opvoeder en skrywer wêreldbekende geleerde het talle weermagoffisiere die wetenskap van oorlog geleer.
KLAS VAN 1819
George Washington Whistler,Bekende siviele ingenieur wat deur die tsaar van Rusland gekies is om 'n spoorlyn van Moskou na Sint Petersburg te bou.
KLAS VAN 1818
Horace Webster,Stigter van Hobart College, stigter van 1822 en president van City College van New York 1848-1869.
KLAS VAN 1815
Benjamin L.E. Bonneville,Die Great Salt Lake en die Green-, Snake-, Salmon- en Yellowstone -riviere verken en in kaart gebring en die onbekende Amerikaanse Weste ingevaar. Sy verkennings is gedenk.
KLAS VAN 1808
Sylvanus Thayer,Voortreflike opvoeder, "Vader van die Militêre Akademie", het sy tegniese opleiding in Amerika gevestig en die opvoedingsfilosofie en dissipline wat by die Militêre Akademie gevolg is, gevestig.