Estimated Arrival Date: 2019-04-23
DJLsb Vapes--Jackaroo Kit by VandyVape
Mike Vapes--Should Geek Vape Be Worried? The Jackaroo Kit By Vandy Vape
Zophie Vapes--Why is my Vape in Jar of Water? / Vandy Vape Jackaroo Kit / Waterproof, Shockproof & D
Suck My Mod--Most Durable Box Mod?? Jackaroo Kit by Vandy Vape Intel 80486DX2 mikroverwerker in 'n PGA keramiekpak
'n Sentrale verwerkingseenheid (SVE), of hoofverwerkingseenheid is die komponent in 'n digitale rekenaars wat instruksies en data in rekenaarprogramme vervat vertaal en verwerk SVE's verleen die fundamentele eienskap van programeerbaarheid aan rekenaars saam met primêre stoorgeheue en toevoer/afvoer fasiliteite. 'n SVE wat vervaardig word deur van geïntegreerde stroombane gebruik te maak staan ook as 'n mikroverwerker bekend. Sedert die middel sewentigs het enkelskyf mikroverwerkers byna alle ander soorte SVE's vervang.
Diskrete transistor en Geïntegreerde stroombaan SVE'sWysig
Die kompleksiteit van SVE-ontwerpe het toegeneem soos wat verskeie nuwe tegnologieë dit moontlik gemaak het om kleiner en meer betroubare elektroniese toestelle te bou. Die eerste sodanige verbetering het plaasgevind met die aankoms van die transistor. Transistor-SVE's het dit moontlik gemaak om betroubare SVE's op een of verskeie gedrukte stroombaanborde met diskrete komponente daarop te bou. Die volgende groot ontwikkeling was die geïntegreerde stroombaan wat dit moontlik gemaak het om 'n groot aantal transistors op 'n enkele halfgeleiergebaseerde skyf te vervaardig. Eers was dit slegs moontlik om baie basiese nie-gespesialiseerde digitale stroombane soos NOF-hekke te vervaardig. SVE's wat uit sulke boublokke saamgestel is, word kleinskaalse integrasietoestelle genoem. Kleinskaalse geïntegreerde stroombane soos dié wat in die Apollo begeleidingsrekenaars gebruik is, het bestaan uit tiene transistors. Om 'n volle SVE uit kleinskaal geïntegreerde stroombane te bou het steeds duisende indiwiduele skyfies geverg maar was nogtans 'n groot sprong bo die transistorgebaseerde SVE's in terme van die kragverbruik en spasieverbruik. Tegnologiese vordering in die vervaardiging van geïntegreerde stroombane het daartoe gelei dat honderde en later duisende transistors (Mediumskaal- en grootskaalse integrasie) op 'n enkele silikonskyf geplaas kon word en meegebring dat die aantal nodige geïntegreerde stroombane (GS) om 'n SVE te bou, verminder kon word. In 1964 het IBM hulle System/360 rekenaarargitektuur bekendgestel wat in 'n reeks rekenaars gebruik is wat dieselfde programme met verskillende snelheid en verrigting kon uitvoer. Dit was 'n betekenisvolle stap op daardie tydstip toe die meeste elektroniese rekenaars nie met mekaar versoenbaar was nie, selfs al is hulle deur dieselfde vervaardiger gebou. Om hierdie verbetering moontlik te maak, het IBM die konsep van 'n mikroprogram gebruik, wat steeds in moderne SVE's gebruik word. Die System/360 argitektuur was so gewild dat dit die hoofraamrekenaarmark vir die daaropvolgende dekades gedomineer het en 'n nalatenskap daargelaat het wat voortgesit is in soortgelyke moderne rekenaars soos die IBM zSeries.
In daardie selfde jaar (1964) het Digital Equipment Corporation (DEC) 'n ander invloedryke rekenaar bekendgestel wat gemik was op die wetenskaplike en navorsingsmarkte, naamlik die PDP-8. DEC sou later die baie gewilde PDP-11-reeks bekendstel wat aanvanklik gebou is met behulp van Kleinskaalintegrasie Geïntegreerde stroombane maar toe later met Grootskaalse integrasie stroombane gebou is toe dit beskikbaar geword het. In skrille kontras met sy Kleinskaalse- en Mediumskaalse ingegrasie voorgangers, het die eerste Grootskaalse integrasie weergawe van die PDP-11 'n SVE bevat wat slegs uit vier geïntegreerde stroombane (GIS) bestaan het.
Transistorgebaseerde rekenaars het verskeie beduidende voordele bo hul voorgangers gehad. Buiten dat hulle verhoogde betroubaarheid en laer kragverbruik in die hand gewerk het, het transistors dit ook vir SVE's moontlik gemaak om teen baie hoër snelhede te werk vanweë die korter skakeltyd van 'n transistor vergeleke met 'n buis of relê. Danksy die verhoogde betroubaarheid en die dramatiese verhoogde snelheid van die skakelelemente, is SVE's met kloksnelhede van etlike tien megahertz in die tydperk verkry. Terwyl diskrete transistor- en GIS-SVE's al meer alledaags geword het, het nuwe hoë werkverrigtingontwerpe soos Enkelinstruksie Veelvuldige Data vektorverwerkers ook hul verskyning begin maak. Hierdie vroeëre eksperimentele ontwerpe het later gelei tot die era van gespesialiseerde superrekenaars soos dié wat deur Cray Inc. vervaardig word.
Die Intel 80486DX2 mikroverwerker (werklike grootte: 12×6.75 mm) in sy verpakking
Die bekendstelling van die mikroverwerker in die 1970's het die ontwerp van SVE's beduidend beïnvloed. Sedert die bekendstelling van die eerste mikroverwerker (die Intel 4004) in 1970 en die eerste algemeen gebruikte mikroverwerker (die Intel 8080) in 1974, het hierdie klas SVE's bykans alle implementerings van verwerkingseenhede vervang. Soos al hoe kleiner transistors op GIS'e gebou kon word, het die kompleksiteit en aantal transistors op 'n enkele SVE dramaties toegeneem. Hierdie waargenome neiging staan alom bekend as Moore se wet, wat tot op datum 'n akkurate vooruitskatting was vir die groeiende vermoëns van SVE's (en ander GIS'e).
Terwyl die kompleksiteit, grootte, bou en algemene vorm van SVE's drasties verander het oor die afgelope sestig jaar, is dit interessant dat die basiese ontwerp en funksie nie veel verander het nie. Bykans alle algemene SVE's van vandag kan baie noukeurig as Von Neumann gestoordeprogrammasjiene beskryf word.
↑ Let wel dat al was die EDVAC vroeër as die ENIAC ontwerp, was ENIAC die eerste gestoordeprogramrekenaar na die veranderinge wat in 1948 daaraan aangebring is.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sentrale_verwerkingseenheid&oldid=1887434"
Last edited on 16 Januarie 2019, at 11:58