lekker kos... met 'n grypie gemmer, lekker lewe met 'n grypie liefde: eenvoud is die vreugde van die lewe
Ek eet nie baie uit nie want ek is 'n onbeskaamde bon vivant sowel as vreeslik suinig om iemand anders te betaal om vir my soms gemiddelde kos te berei. Verder dink ek ook dat soveel mense se saai lewens wentel om baie geld te spandeer in restaurante en dat dit miskien 'n teken is van hoe ons moderne mense ons lewens inrig. Ons het nie tyd vir "sukkel" nie en ons lewe vir wow ervarings want slegs daarin voel ons dat ons kry wat ons toekom. Ek is natuurlik ook maar deel daarvan en worstel daarmee. Hoe kry ek my kinders om te verkies om onder in ons lapa kaalvoet te sit met 'n worsie op die vuur en heeltemal gelukkig te wees omdat hulle (en ek) teenwoordig is in die oomblik?
Dis egter 'n simpel eienskap van my dat ek altyd in 'n restaurant sit en wonder of dit die geld werd is...miskien juis daarom dat ek nou in my lewe op 'n plek is waarin ek eerder neig na eenvoud. Ek hou van 'n eenvoudige pizza uit 'n hout verwarmde oond of in dié geval sorgsame oosterse kos wat geurig voorberei is.