Siberiese hoogland: beskrywing van die hoenderras, teling en instandhouding - Ook
Siberiese hooglande word beskou as 'n seldsame hoenderras met 'n ryk geskiedenis. 'N Kenmerkende kenmerk van voëls word beskou as rypbestandheid. Ook word voëls beskou as veeleisend vir die omstandighede van aanhouding en het hulle 'n kalm karakter. Daarom is baie boere besig met hul verbouing. Om die voëls normaal te laat ontwikkel en nie siek te word nie, is dit belangrik om hulle gebalanseerde voeding en sorg te gee.
Hierdie ras het reeds in die sewentiende eeu in Siberië bestaan. Daar is dokumente wat die aankoop van die voëls deur Dr. White uit Boston bevestig. Die eerste inligting oor Siberiese hooglande verskyn in 1878. Daar is ook sprake van deelname aan uitstallings in 1905.
Die verandering in die politieke stelsel en militêre gebeure het gelei tot die uitwissing van die ras. Eers in 2009 is hoenders per ongeluk in die dorp Pavlovo ontdek. Daarna het wetenskaplikes begin met die herlewing van die ras. Om dit te doen, het hulle die gevindte Siberiese Uphillus met die Pavloviese silwer haan oorgesteek.
Die voorkoms en eienskappe van Siberiese hooglandse hoenders
Wat die eksterne eienskappe betref, lyk die Siberiese hoogland na die meer gewilde rasse van Russiese hoenders. Hulle word gekenmerk deur die volgende kenmerke:
Mans weeg 3 kilogram, en hoenders weeg 2-2,5. Met kruising met die Pavlovsk-ras kan u groot massaparameters verkry.
Verekleurige skaduwee kan wit, blou of swart wees. In hierdie geval is addisionele toon onaanvaarbaar. Sulke voëls word weggegooi.
Hoenders en hane is bedek met vere. Hulle moet 'n welige kruin hê wat die hele kop en kruin bedek. Sybaarde moet ook welige wees. Hulle word geleidelik in 'n netjiese baard wat die ore en oorbelle teen die koue beskerm. Die liggaam is bedek met digte verekleed. Wyfies word gekenmerk deur 'n reguit en lang stert. Daar is 'n pragtige broek aan die bene. Hulle bedek die bene tot by die tone. Daar is 4 tone op die pote. Met 'n ander aantal individue word hulle weggegooi.
Die voëls van hierdie ras word gekenmerk deur 'n lang nek en 'n afgeronde kop. Oorbelle, kammossel, oorlelle, gesig word gekenmerk deur 'n rooi tint. Die rekening is kort, maar wyd. Dit is swart van kleur. Die bek is ook donkergrys.
weerstand teen patologieë;
hoë parameters van produktiwiteit;
dit is nie nodig om 'n broeikas te gebruik nie;
uitstekende oorlewingsyfer van jong diere - 97-99%;
pretensieloosheid in voeding.
Die belangrikste nadeel van voëls is die seldsaamheid van die ras. Daarom kan dit redelik moeilik wees om jong diere aan te skaf.
Hierdie voëls word as baie gehard en pretensieloos beskou. Siberiese hooglande kan maklik alle voorwaardes van aanhouding weerstaan. Met behoorlike sorg is dit egter moontlik om hoë produktiwiteit en goeie immuniteit te bewerkstellig.
Siberiese hooglande kan maklik enige klimaat weerstaan ​​en kan aanpas by verskillende toestande. Voëls verdra ryp goed - hulle beskadig nie oorbelle of kamme nie. Die spesiale struktuur van die V-vormige nok help om selfs die ergste ryp te weerstaan. Warm verebroeke bedek bene en tone. Danksy dit vries die voëls nie. Hooglande kan in Sentraal-Rusland gehou word of in gebiede met strawwe klimaatstoestande.
Hulle begin om behuising vir die winter toe te rus met isolasie van hoë gehalte. In hierdie geval is dit die moeite werd om klein sitplekke te maak. Die hoogte moet nie meer as 30 sentimeter wees nie. Hoenders kan nie hoog vlieg nie. 'N Ligte hoogte laat hulle egter gemakliker voel in die winter. Om die vere mooi te hou, is dit belangrik om die netheid van die rommel te beheer. Dit moet te alle tye droog bly. Verhoogde vogtigheid en vuilheid lei tot die verlies van die dekoratiewe effek van voëls.
Baddens met as en sand is nie van groot belang nie. Die voëls moet hulle elke dag neem.
Om voëls te alle tye produktief te hou, het hulle voedingswaarde van gehalte nodig. 1 hoender benodig 80 gram voer. Vir voëls word aanbeveel om koring, mielies, hawer en ander korrels te gee. Hulle benodig ook groente en voedsel met baie dierlike proteïene.
Wanneer u 'n dieet vir hierdie voëls saamstel, word dit aanbeveel om die volgende reëls na te kom:
Die tussenposes is tussen 5-6 uur. Die beste opsie word beskou as drie maaltye per dag. In hierdie geval moet die voëls stelselmatig geloop word.
Dit word aanbeveel om hoenders nat mash te gee. Dit moet voldoende hoeveelhede voedingstowwe bevat. Terselfdertyd moet sulke mengsels vir 1 keer voorberei word. Hulle samestelling is van groot belang. Dit is belangrik dat die konsekwentheid krummelrig en nie viskos is nie.
Hoenders benodig minerale aanvullings. Hulle moet kryt of skulpe kry. Dit is ook toelaatbaar om spesiale stowwe te gebruik. Dit is veral belangrik om sulke voedsel tydens aktiewe aanleg te gee - in die somer en lente.
Die gebruik van vitamienkomplekse help om die parameters van eierproduksie en eetlus te verbeter. Sulke produkte handhaaf die prag van die verekleed.
Ons beveel aan om 'n aparte houer met klein klippies te plaas. Dit sal help om voedsel beter te assimileer en vertering te stimuleer.
Hane van hierdie ras sorg vir hul gesin. Hoenders word gekenmerk deur 'n uitgesproke inkubasie-instink. Hulle sit rustig in hul neste. As gevolg van die hoë vrugbaarheid van eiers, is dit moontlik om die aantal vee vinnig te verhoog. Kuikens broei saam uit. Hul liggaam word vinnig met vere bedek.
Voëls het 'n sterk immuniteit en word amper nie siek nie. Oorlewingsparameters onder jong en volwasse voëls is 97-99%. Hoenders ly nie aan verkoue nie.
Die grootste gevaar vir hulle is parasiete. Daarbenewens bevat bosluise ernstige infeksies. Om die waarskynlikheid van patologieë te verminder, word aanbeveel om in te ent en voorkomende behandelings te doen.
Die Siberiese hoogland word beskou as 'n seldsame ras. Boonop hou dit baie voordele in. Daarom wil baie boere hierdie voëls grootmaak.
Kyk die video: Dr. Boris Revollo. actualización en prevención de la transmisión vertical VIH
Copyright © gardens-advice.com | Beskrywing van Siberiese hooglande, teling en instandhouding van hierdie hoendersras...