Gras - Fern * Oor plante
«Daar is swart gras ten volle, dit groei in woude, naby moerasse, op nat plekke in weilande, die steel groei in arshins en hoër, en daar is klein blare aan die stam, en van die onderkant af is daar groot blare. En dit blom op die vooraand van die dag van Ivan, om middernag ...»
In die wêreld is daar ongeveer 10 duisend varingsoorte. Die verskeidenheid tref hulle. Dit is grasse en bome en rankplante. Sedert antieke tye het mense baie legendes met varings geassosieer. Hierdie plante wat nooit blom nie, lyk geheimsinnig. Botanici van die XVIII eeu noem hulle 'geheim'.
Varings reproduseer deur spore. Maar die sprokie oor magiese blomvorming is nog steeds lewendig en nou, aan die einde van die 20ste eeu, gooi sommige mense die nag in die omgewing van Ivan Kupala towerstaf en dwaal deur die woude in die hoop om rykdom te vind ... en skielik blom dit, en die skatte gaan oop.
Maar nie net die berugte blomme is interessante varings nie. Hul cirrus-, palmaat- of heelblare-vayi het verskillende groottes en kleure en kan met 'n suksesvolle groepplanting 'n wonderlike samestelling maak.
Hier is 'n wonderlike Oos-Asiatiese varing - Japanese osmunda. Dit is 'n reuse-varing. Die ou monsters het 'n soort stam, en die grootte van die blare kan twee meter bereik! Verbasend genoeg, in Sentraal-Rusland, ly hierdie hitteliefde varing nie aan ryp nie, maar aan droogte. Om dit te plant, moet u skaduryke, vogtige gebiede met 'n ryk grond kies.
In die kultuur van osmund is die Japannese skaars. Vegetatief plant nie weer voort nie - slegs deur spore.
In die Verre Ooste groei 'n ander osmund, wat meer korrek Asiatiese osmundastrum genoem word. Die plant is meestal nie meer as 'n meter hoog nie, ook baie onverskillig teenoor klam en ryk gronde en helaas nie voort te plant deur lae nie. Die Koreane berei hul beroemde sous voor van sy jong lote.
Maar die volstruis wat in die kultuur in die Noordelike Halfrond voorkom, kan op redelike ligte grond groei, selfs in oop gebiede. Hy hou verband met die Osmund, beide deur die teenwoordigheid van generatiewe wai, wat tradisioneel in droë ruikers gebruik word, en ook deur hul baie soliede groottes. Die blare van ou monsters bereik soms een en 'n half meter. Die volstruis word deur ondergrondse lote versprei, maar daarom moet dit nie naby die alpienke geplant word nie. Byvoorbeeld, ek veg al tien jaar sonder sukses hierdie varing in my rotstuin ... 'n Volstruis groei die beste en lyk êrens onder 'n bome wat deur 'n groep geplant is.
Amur-skildklier kom selde voor in kultuur. Die plant is 20 cm hoog, verdra nie direkte sonlig en droë swaar gronde nie. Die belangrikste ding is dat hy die substraat breek. Op 'n mengsel van turf- en dennenaalde kan hierdie bosvaring tot groot digte klonte groei.
Daar is varings, alhoewel hulle ondergrondse lote het, maar hulle groei baie stadig, byvoorbeeld die Verre-oostelike stopantum adiantum. Dit is asof dit bedoel is vir dekoratiewe skaduryke komposisies. Miskien is dit die enigste van die adiantums wat in die oop grond van Sentraal-Rusland kan groei. 'N Digte bos met palmaat-cirrusblare-waii is gewoonlik 25-40 sentimeter. Die plant is baie skadu-verdraagsaam, maar veeleisend vir grondvog.
Naby die adiantum lyk die Europese scolopendra-pamflet goed, met die eerste oogopslag heeltemal anders as 'n varing. Die ongesnyde heelrand-vayi word in 'n voetstuk tot 30 cm in deursnee saamgestel. Helaas word die pamflet slegs deur spore voortgeplant.
Nou oor die belangrikste ding - oor die voortplanting van varings deur spore. Dit lyk net ingewikkeld: 'n varingblaar word afgeskeur met sporangia wat begin oopgaan en vir 'n week in waspapier toegedraai. Spore kry genoeg slaap, en hulle moet net daar gesaai word! Berei die substraat voor - turf met sand soos dit moet (byvoorbeeld in 'n sif oor kookwater wat in 'n pan gegiet is), giet dit in 'n steriele glasskottel (ideaal in 'n petriskottel) en bedek met 'n deursigtige deksel. Spore mors op die oppervlak van die afgekoelde substraat. Plaas die skottelgoed op 'n skaduryke, warm plek. Dit is belangrik om nie toe te laat dat die substraat droog word nie, maar ook nie vul nie. Spore ontkiem en word in pamflette, 0,2-0,5 cm in deursnee. Slegs 'n paar maande later (in verskillende varings anders), nadat die manlike selle op die spruite saamsmelt met die wyfies, begin regte varings uit groen mini-blare uitbroei.
Hulle moet betyds geskil word en geleidelik gewoond raak aan kamervogtigheid. Eers 'n jaar later kan hulle in oop grond geplant word ...
En as u nie tyd en begeerte het om varings deur spore voort te plant nie, wag dan vir Ivan se nag. Skielik gelukkig - jy sal 'n varingblom vind!