Die rolprentmaker Simon Barnard in sy kantoor besig om te redigeer aan die dokumentêr wat hy oor sy aktrise-regisseur-ma, Katinka Heyns, maak.
Op die skerm van sy digitale kamera wys Simon Barnard beeldmateriaal wat hy pas geskiet het. Dis van ’n gryskopvrou wat met ’n paadjie langs tussen lowergroen heinings deur see toe stap. Af en toe kyk sy om met die son wat haar hare in ’n stralekrans omskep. Sy is ouer as toe sy destyds as blondekopaktrise kykers in flieks soos Pappalap bekoor het.
Die vorige dag het hy die laaste van sewe onderhoude met haar gaan voer op Onrus, die Wes-Kaapse kusdorpie waar sy woon. Dit is vir ’n dokumentêr getiteld Katinka, wat in Augustus op die Silwerskerm-rolprentfees in Kaapstad vertoon word. Dit sal later ook op TV uitgesaai word as deel van ’n kykNET-reeks genaamd Formidabele Mense.
“Sy het vir my baie dinge vertel wat sy nie sommer op kamera vir ander mense sou gesê het nie. Geen skandale nie, maar baie anekdotes,” vertel Simon, wat verlede jaar sy regiedebuut gemaak het met sy eerste vollengtefliek, Die Rebellie van Lafras Verwey. Dis gegrond op die radiodrama wat sy oorlede pa, Chris Barnard, geskryf het, en ma Katinka was medevervaardiger.
In ’n stukkie van die magdom beeldmateriaal waaruit hy die dokumentêr moet saamstel, vertel Katinka van ’n vrou wat haar eenmaal op straat voorgekeer het. “Toe sê sy vir my (van Pappalap): ‘Poppolop . . . dit was jou beste fliek,’ ” klink haar stem op.