Iridodictium: plant en versorg in die oop veld, soorte en variëteite, foto - Miscellanea
Iridodictium (Iridodictyum) is 'n meerjarige bolplant wat tot die Iris-familie behoort. In hierdie verband is die blom vroeër iris genoem - sneeuwklok of retikulêre iris. Die groeigebied van die kultuur is die berge van Sentraal-Asië en Transkaukasië. Maar as gevolg van die onpretensie kan iridodictium op ander plekke groei. Die geslag is klein en het slegs 11 spesies. Die blom self is 'n sleutelblom en is aangenaam met sy geboorte in die vroeë lente, wanneer die grond nog met sneeu bedek is.
Beskrywing van die plant iridodictium
Die afgeronde gloeilampe is klein en bereik 'n deursnee van ongeveer 2 cm. Die buitenste laag is versier met skubbe. Die bol produseer slegs een blom van pragtige fyn skakerings, soms met strepe of kolle. Die kroonblare is ook toegerus met geel baarde in die vorm van hare. Die blare is smal, langwerpig en strek soms tot 15 cm.
Die aanplant en versorging van iridodictium in die oop veld
Die tyd vir die aanplant van iridodictium moet bepaal word, afhangende van die streek. As dit suidelike gebiede is, moet u einde September kies. Die noordelike streke, waar die klimaat koud of matig is, word vroeg in die herfs geplant.
Die terrein vir goeie groei van iridodictium moet goed belig wees.
Dit is beter om die grond te kies vir die plant van 'n blom sonder stilstaande vog om spesifieke siektes van die wortelstelsel te vermy. Die onderlaag is neutraal of effens alkalies.
Die iridodictium-blom hou nie van klam grond nie. Dit is genoeg om dit net gedurende droë periodes nat te lei.
Subkulture en kunsmisstowwe
Topbemesting word een keer in die somer uitgevoer, wanneer die blare nog groen is. Vir hierdie doeleindes gebruik hulle komplekse minerale kunsmis.
Binne 5 jaar hoef die iridodictium-plant nie gepluk te word nie.
Bêre die bolle
In die reënerige somer is dit raadsaam om die bolle na blom op te grawe en in Oktober in 'n droë kamer te bêre. Plant dit dan in die grond tot 'n diepte van nie meer as 6 cm nie.
Die blom verdra ryp tot minus 10 grade. In 'n besonder koue winter moet die iris bedek wees met sparretakke, droë blare en humus.
Reproduksie van iridodictium
Een van die gewildste teelmetodes vir iridodictium is deur die groei van dogterbolle. Hulle verskyn op 4-5-jarige ouderdom. Daar is 2-3 dogterkoppe per volwasse gloeilamp. Na die blom, wanneer die blare geel word, word die uie opgegrawe en tot September gestoor. As die kinders baie klein is, dan is hulle nie diep begrawe nie en word hulle 3 jaar gekweek wanneer hulle in die grond oorgedra word.
Wanneer groot individue geplant word, word hulle 8 cm diep in die grond geplaas. As daar klein eksemplare is, is 4 cm genoeg vir hulle. 'N Goeie effek kan bereik word deur uie in groepe te plant, op 'n afstand van tot 10 cm tussen hulle. .
Hulle word in die herfs in die grond gesaai, lote spruit uit in die lente. Bloei sal na 3 jaar begin. Plant word in gate met 'n diepte van 1,5-2 cm uitgevoer. Die afstand tussen die rye is meer as 20 cm. Die gaping tussen die saailinge is ongeveer 4 cm.
As daar spruite verskyn, word die beddings onkruid, word swak en siek saailinge verwyder. Na so 'n behandeling moet die gaping tussen die saailinge minstens 7-8 cm bly. Die gekweekte plante word geplant, met inagneming van die afstand tussen hulle 22-25 cm, en na 2-3 jaar groei word dit na 'n permanente plek oorgedra. .
Swam en gepaardgaande infeksies is moontlik as gevolg van die groot hoeveelheid vog in die grond. Uiterlik lyk die siekte na 'n verandering in die kleur van die ui na 'n inkskakering. Professionals beveel aan dat u dit van die webwerf verwyder en vernietig. Dan moet die grond met 'n swamdoder behandel word.
Vir die voorkoming van swamsiektes is dit nodig om alle plantteelttegnologieë waar te neem, die grond met antifungale middels met 'n wye spektrum van werking te bespuit.
Iridodictium in landskapontwerp
Vir 'n lang tyd is die iridodictium-blom op blombeddings en grasperke geplant. Baie soorte straal 'n wonderlike geur uit, wat die iris nog meer bekoring gee. 'N Spesiale effek kan bereik word deur krokusse, hiasinte of sleutelblom langsaan te plant. Helder pragtige blomme loer vroeg onder die sneeu uit, en verheug diegene rondom die koms van die lente. Soms word die plant in potte gekweek.
Vandag is die iridodictium-blom 'n onveranderlike eienskap van die alpiene heuwels. 'N Uitstekende uitsig sal vir die oog van die waarnemer oopgemaak word as die iris aan die suidekant van die klippe geplant word, en nie in afsonderlike bosse nie, maar in hele groepe wat op asimmetriese openinge lyk.
Tipes en variëteite van iridodictium met foto's en name
Netto iris - slaan met die kleur van die bloeiwyses en die grootte daarvan. Blou en pers kleure lyk goed as u tuinpersele versier. En die grootte van die bloeiwyses, tot 7 cm in deursnee, trek die aandag van liefhebbers van sierplante.
Verskeie variëteite is verbou, soos Claretta, Natasha, Violet, Joyce en vele ander, wat die eienskappe van die stamvader behou en vermeerder het.
Dunford se Iridodictium - die blomdek word gekenmerk deur 'n ongewone vorm wat aan 'n glas herinner. Die buitenste lob is gewoonlik geelgroen van kleur, terwyl jy aan die binnekant 'n helder dubbele streep van groenagtige kleur kan sien.
Iridodictium Vinogradov - is skaars. Groot blomdek, 8 cm in deursnee, bedek met liggroen verf. Die kern van die blom is heldergeel, en op die blomblare langs die rande is daar kolle en kolletjies donker kleure.
Kolpakovsky se iridodictium - die spesie is skaars en word met uitsterwing bedreig. Die blare van die plant is ongeveer 14 cm lank, die blomdek word 6 cm in deursnee en die binneste lobbe is ligblou, vertikaal. Die buitenste dele is oopgevou, turkoois van kleur met klein kolletjies en 'n grys streep in die middel. Die baard is ryk geel met 'n pers tong.
Bolagtige irisse, plantkenmerke. Garden World-terrein
Irisse, watter soorte en soorte u moet kies
Selfs die natuurlike vorms van irisse is buitengewoon dekoratief., en baie jare se werk om baie soorte te skep, het hulle een van die voorste tuinbougewasse gemaak.
Onder die groot verskeidenheid irisse daar is plante wat 'n hoogte van amper twee meter bereik - dit is byvoorbeeld die lugvormige iris. Daar is baie kleintjies, soos kuif-iris, slegs 10-15 cm hoog. Daar is droogtebestande inwoners van songebakte rotse en moeras-irisse, wat net 'kniediep' in die water voel.
Sommige irisse is baie gehard, ander verdra nie eers klein vriestemperature nie, en hulle moet uitgegrawe word vir die winter.
Daar is spesies wat vroeg in die lente blom, sodra die sneeu smelt, en daar is diegene wat hul blomme eers in die middel van die somer oopmaak. Maar hulle is almal mooi, geliefd deur ons en begeerlik in enige tuin. En ons sal probeer om u eie iris-tuin te skep.
Plante van die irisfamilie met foto's en name
Baie vaste plante van hierdie familie, wat verband hou met grondbedekkingsplante, is nie veeleisend vir groeitoestande nie. Iris kan groei in sonnige gebiede en in skadugebiede, op gronde met vogtigheid en hoë humiditeit.
In 'n redelike kort tydjie kan hulle matte, blombedekkings, lae groepe, skikkings skep wat grasperke vervang. En gedurende die blomperiode stel hulle buitengewone kleurvolle blomoase voor.
Volgens hul biologiese eienskappe is meerjarige plante van die irisfamilie onderverdeel in rypbestande en termofiele plante.
Die rypbestande is onder meer:
Iris geel, Iris moeras
Iris is laag.
Die termofiele bevat:
Rypharde plante kan taamlike lae temperature maklik verdra, selfs sonder skuiling, maar hulle verdra nie skielike temperatuurveranderings nie. Selfs ligte ryp is skadelik vir plante wat hitte liefhet. Daarom word knolle, bolle, wortelstokke en gesaaide sade van hierdie plante in die winter in kweekhuise geberg.
Subspesies volgens ekologiese en grondtoestande omgewing
Volgens ekologiese en grondtoestande omgewing, is daar verskillende subspesies:
Grondbedekking (plaasvervangers) - Acidantera, Iridodictium, Xyphium, Juno, Crocus, Gladioli, Iris (Iris, Cockerel).
Plante in alpiene en rotsagtige gebiede - Iris laag.
Plante vir die ontwerp van reservoirs - Iris Yellow, Iris Swamp, Iris Siberian.
Struike - Iris Yellow, Iris Swamp, Iris Siberian.
Volgens die verligting wat nodig is vir hul ontwikkeling ook Iris (hulle is iris) is verdeel. Lig-liefdevolle plante - Juno, Krokus, Iris (Iris, Cockerel), Iridodictium, Iris Yellow, Iris Marsh, Iris Siberian, Xifium, Iris Low, Acidantera, Gladioli.
Halfskadu-verdraagsame plante - Krokus (Saffraan), Iris geel, Iris moeras.
Beskrywing en kenmerke plante van die iris-familie
Tuisland - Pamir-Altai.
Bolagtige kruidagtige meerjarige plant.
Behoort tot die groep grondbedekkingsplante.
Die blare is xifoïed, halfmaan geboë, lansetvormig, liggroen, blink.
Beskrywing, verbouing, voortplanting
Juno - irisblomme geel, lila, pers, geleë in die oksels van groen blare en bedek met twee skutblare, so 'n iristuin blom binne 'n maand in die lente.
Vermenigvuldig plant bolle en sade.
Bolle bestaan ​​uit drie tot vyf nie-betonskale of verskeie droë, filmagtige, bedekkende skubbe.
Juno behoort tot rypharde, ligte liefdevolle plante.
Om dit te laat groei, moet die grond voedsaam, gedreineer, neutraal, matig klam wees.
Die plant verdra nie stilstaande water nie. Dit kan 3-5 jaar groei sonder 'n oorplanting.
Juno word in mengborde en rotsagtige tuine geplant.
Juno van Bukhara (geel blomme),
Juno the Magnificent (blomme is lig sering),
Juno-plaasvervanger (ligpers blomme).
Krokus (wetenskaplike naam - Saffraan)
Tuisland - Europa, Asië, die Middellandse See.
Laaggroeiende, kruidagtige, bolagtige meerjarige plant, behoort tot grondplante.
Blare is smal, reglynig, in basale trosse, groen.
Die blare verskyn tydens die blom van die plant of daarna en word tot 20-80 cm lank.
Foto: Krokusblomme (Saffraan)
Beskrywing van krokusblomme
Krokus of saffraan - klein blommetjies - enkel of 2-5 per plant, tregtervormig, met 'n lang buis, irisblomme het 'n groot kroonvormige blomdek.
Die ogies blom in sonnige weer.
Die kleur van die blomme is uiteenlopend: wit, oranje, lila, geel, pers, goudgeel.
Afhangend van die blomtyd,
Krokusse word verdeel in lenteblom (blom - April-Mei, binne 12-15 dae) en herfsblom (blom - September-Oktober).
Krokuslente (lila, pers, wit blomme),
Krokusnoublaar (goudgeel blomme),
Krokus liggeel (goudgeel blomme).
Crocus Pretty (ligpers blomme),
Mooi krokus (blomme is ligpers-pers)
Saai van krokusse (pers-pers blomme).
Kweek, reproduksie van krokus
Die vrugte is 'n drie-ster-kapsule, die sade is klein, hoekig van vorm.
Vermenigvuldig Krokus deur knolle en sade te verdeel.
Krokusse is rypharde, ligte liefdesplante.
Hulle verkies oop, sonnige plekke, maar kan met ligte skaduwee groei.
Die grond vir die verbouing daarvan moet los, gedreineer, voedsaam wees.
Plante verdra nie stilstaande water en bemesting van die grond met vars mis nie.
Krokusse word geplant in rotsagtige en alpiene tuine, parke, grasperke, bosrande.
Tuisland - Europa, Asië, Noord-Amerika, Noord-Afrika.
'N Kruidagtige meerjarige plant wat verband hou met grondplante, het 'n verdikte risoom en koordagtige wortels.
Planthoogte van 10 tot 200 cm.
Blomstingels is eenjarig, sterf onmiddellik af nadat die sade ryp geword het.
Aan die onderkant van die stingels is digte blare wat in trosse versamel word.
Reguit of kordaat, xiphoid of lineêr, groen.
Beskrywing, verbouing, reproduksie van irisblomme
Irisse - oorspronklik, met 'n aangename aroma, groot blomme, versamel in bloeiwyses, geleë op lang, elastiese voetstukke.
Blomme van verskillende kleure: wit, pienk, geel, lila, pers.
Soms word 'n kombinasie van verskillende kleure in een blom waargeneem. Die blomdek het ses blomblare (lobbe). Iriskleur kom einde Mei - Junie voor. Drie uiterlikes, afgebuig drie innerlike - opgehef en na binne gebuig.
Die vrugte is 'n driehoekige kapsule, die sade is groot, gerib, ligbruin van kleur, ryp in Augustus.
Vermenigvuldig iris deur wortelstokke, sade slegs in seleksie en wilde spesies, te verdeel.
Iris behoort tot rypharde, ligte, droogtebestande plante.
Die grond om dit te kweek, moet lig, goed gedreineer, voedsaam wees.
Die plant verdra nie stilstaande water en vars mis nie.
Irisse word geplant in parke, mengborders.
Laaggroeiende irisse word in alpiene en rotsagtige tuine geplant: Goudsbloem, Dwerg, blaarloos, Alberta, melkwit, gehoorn.
Word naby reservoirs geplant: Irisse Moeras, veelkleurig, borselagtig.
Die gewildste variëteite van Iris:
"Bogdan Khmelnitsky" (bordeaux-amarant met 'n lila-pienk middel),
"Ivan Susanin" (fluweelagtig, donker pers),
"Pride of Kiev" (fluweelagtig, kalkagtige pers),
"Gift of Spring" (blou),
Olimpiese medalje (bruin-brons).
Iridodictium (of Iris-sneeuwklok)
Tuisland - Klein-Asië, Noord-Afrika, Sentraal-Asië, Transkaukasië.
Meerjarige bolkruid, behoort tot die familie Iris, Iris, grondblomgroep.
Die blare is lank, smal, vierhoekig, groen.
In Julie word hulle geel en sterf hulle af.
Irisvormige blomme op verkorte voetstukke, wat in die grond versteek is, van verskillende kleure: donkerblou, ligblou, donkerblou, helderpers. Die plant blom in April.
Die vrugte is 'n groot kapsule, die sade is talryk, het 'n onreëlmatige vorm en word in Augustus ryp.
Vermenigvuldig bolle en sade.
Die gloeilampe is klein, tot 2 cm, eiervormig of rond, het een of twee of drie klein skubbe.
Die plant is winterhard, lig nodig.
Die grond vir die kweek van Iridodictium moet los, gedreineer, voedsaam, matig klam wees.
Die plant verdra nie suur gronde en stilstaande water nie.
Geplant in parke, alpiene en rotsagtige tuine.
Die volgende variëteite is die algemeenste:
Kantab (donkerblou blomme),
Harmony en Joyce (blou blomme),
Ya.S. Diyt (ligpers blomme),
Roy Al (blomme is donkerblou),
Wentworth (helder pers blomme).
Tuisland - Europa, Klein-Asië, Transkaukasië.
'N Meerjarige plant met 'n sterk groeiende bos, behoort tot kusplante wat gebruik word vir die rangskikking van reservoirs.
Die blare is xifoïed, breedlynig, heldergroen van kleur.
Foto: Iris moerasgeel
Klein, goudgeel blomme van die irisfamilie op lang, dik pedicels, versamel in trosse, 3-8 stukke per bloeiwyse, wat op die takke van die stam geleë is.
Irisgeel blom in Junie-Julie.
Die vrugte is 'n langwerpige ovaal boks.
Die sade word ryp in Julie-Augustus.
Vermenigvuldig Iris Geel deur risome te verdeel.
Dit behoort tot rypharde, ligte liefdesplante, maar dit kan ook op effens skaduwee plekke groei.
Die grond vir die verbouing daarvan moet vogtig, vrugbaar en humus bevat.
Die plant groei tot sewe jaar op een plek.
Hulle word op klam plekke, in groepe en skikkings geplant.
Tuisland - die Kaukasus, Siberië, Wes-Europa.
'N Meerjarige plant met 'n groeiende digte blaarbos, behoort aan kusplante vir die ontwerp van reservoirs.
Planthoogte tot 90-100 cm.
Blare is lineêr, liggroen, baie korter as die stam.
Blomme is klein, versamel in bloeiwyses van 2-3, geleë aan die bokant van die stam.
Die blomme is blou, ligblou, rookwit, minder gereeld wit met pers are.
Iris Siberiese blom in Mei-Junie.
Die vrugte is 'n langwerpige doos, die sade word ryp in Julie.
Iris Siberian word vermeerder deur die bos, groen steggies te verdeel.
Verwys na rypbestande, ligte liefdesplante.
Om dit te laat groei, moet die grond gedreineer, leemagtig, goed bevrug, redelik klam, alkalies wees.
Die plant groei tot agt jaar op een plek.
Iris Siberian word geplant om kusgebiede, rande, groepe, massiewe te versier.
Tuisland - Mediterreense.
Meerjarige bolkruid het reguit, rigiede, blaaragtige blomstingels.
Planthoogte - 50-70 cm.
Blare is smal gegroef, groen.
Op die blomdraende stingels is daar 2-3 groot blomme, wat geleidelik oopgaan, van verskillende kleure: wit, blou, lila, geel, pers.
Die blomdek is sesdeel, korolla-vormig.
Ksifium blom in Mei-Junie.
Die vrugte is 'n polysperme kapsule.
Xyphyum word vermeerder deur bolle en sade.
Verwys na rypbestande, droogtebestande, ligte plante.
Groei goed in oop, sonnige gebiede.
Die grond vir die verbouing daarvan moet gedreineer, voedsaam, voldoende vogtig wees.
Geplant in mixborders.
Dit word ook gebruik vir die versiering van ruikers.
Die bekendste variëteite van Xifium, wat in drie groepe verdeel word: Spaans, Engels, Nederlands.
Tuisland - Kaukasus, Wes-Europa.
'N Meerjarige plant met 'n kompakte horisontale wortelstok, behoort tot plante vir rotstuine en rotsagtige gebiede.
Die stingels is sterk, waarvan die hoogte 10 tot 20 cm is.
Die blare is pragtig gemerk, met 'n breë-lineêre vorm van liggroen kleur.
'N Enkele en groot blom van die irisfamilie van blou, geel, wit, geel-violet, geelbruin kleur, wat op 'n blaarlose stomp sit.
Iris blom laag in April-Mei.
Die vrugte is 'n driehoekige doos van tot 5 cm.
Die saad is ovaal, gekreukel, ligbruin van kleur, ryp in Junie.
Vermenigvuldig verdeling van risome, sade - selde.
Die grond moet gedreineer, voedsaam, klam, leemagtig, neutraal of effens alkalies wees.
Op een plek kan 'n plant tot 4-5 jaar groei.
Acidanthera (geurige Gladiolus)
Versprei in Suid- en Tropiese Afrika.
'N Knollige kruidagtige meerjarige plant wat lyk soos Gladiolus, waarvan die hoogte 50-120 cm bereik.
Acidantera is 'n grondbedekkingsaanleg.
Dit het 'n enkele, regop, dun, sierlike stam, effens blaaragtig, in die boonste gedeelte kan dit vertak word.
Die blare is xifoid, smal, donkergroen van kleur.
Die bloeiwyse bestaan ​​uit twee tot agt sierlike, stervormige blomme, wit met bruinrooi kolle in die middel.
Die blomdek het puntige lobbe, daarom word Acidantera 'n skerp blom genoem.
Bloei in die laat somer.
Vermenigvuldig Acidantera sade, knolle, knolle (kinders).
Die knol het 'n afgeronde vorm met 'n deursnee van 2,5 tot 4 cm.
Acidantera verwys na lig-liefdevolle, hitte-liefdevolle plante wat nie in die oop veld oorwinter nie.
Om dit te laat groei, het u 'n gedreineerde, humusryke, klam grond nodig.
Acidantera word gebruik om blomme te sny, te verbaster, om blommerangskikkings te versier.
Een van die bekende basters tussen Acidantera en Gladiolus – Glidanter.
Die volgende variëteite van Acidantera is bekend:
Acidantera Tropical (wit blomme met karmosynvlekke),
Acidantera Kort buisvormige (helder pers blomme),
Acidantera Kanskaya (wit blomme met persrooi are),
Acidantera Zlakolistnaya (wit blomme met 'n pers tint).
Versprei in subtropiese en tropiese streke van Afrika, Suid- en Sentraal-Europa, Klein-Asië en Sentraal.
Knol, kruidagtige meerjarige, verwys na grondbedekkingsplante.
Die stam van Gladiolus is regop, blaarryk, waarvan die hoogte 60 tot 200 cm is.
Die blare is xifoïed, reglynig, groen, verdeel in stam, graswortels en knolle.
Die blomme is tregtervormig, onreëlmatig van beide geslagte, wit, donkerrooi, lig oranje, helder pienk.
Die blomme word in 'n bloeiwyse versamel, wat 'n veelblom-aar is.
Blomme gaan van onder na bo oop, terselfdertyd kan u van drie tot twaalf oop blomme waarneem.
Gladiolus blom vanaf middel Julie tot ryp.
Bloei van een bloeiwyse word van 5 tot 7 dae waargeneem.
Die vrugte is 'n eiervormige kapsule.
Die sade is groot, rond of ovaal, bruin van kleur.
Vermenigvuldig plant met knolle, knolle (baba) en sade
... Gladiolus is 'n termofiele, liefdevolle plant wat nie in die oop veld oorwinter nie.
Om dit te laat groei, het u 'n sonnige ligging nodig.
Die grond vir die aanplant van gladioli moet los, leemagtig of sanderig wees, met 'n effens suur reaksie, taamlik klam, maar sonder stilstaande water.
Laaggroeiende variëteite van Gladioli word in grense en groepe geplant en ook gebruik om ruikers te versier.
Die beste variëteite gladioli – dit is: reusagtig, grootblom, mediumblom, kleinblom.
Die reuse sluit in:
Grootblom sluit in:
Blou Herenen (bleek seringblomme),
Volkslied vir kosmonaute, Olimpiese vlam (rooi blomme),
Drame (rooi-geel blomme),
Fan Time (blomme is donker karmosynrooi met 'n geel kol).
Versorging van meerjarige plante van die familie Iris, Iris
Die versorging van toestande vir langtermyngroei, blom en vrugte van hierdie meerjarige plante is in goeie sorg. Dit is nodig vir die gunstige ontwikkeling van hul wortelstelsel (wortelstokke, knolle, knolle) en knoppies vir die groei van plante. Sodoende word die vinnige ontwikkeling van hierdie meerjariges en hul hoë dekoratiewe effek bereik.
Die sorg is soos volg:
voed met organiese bemestingstowwe
bemesting met minerale kunsmis
beskerming teen siektes
Onkruid word uitgevoer gereeld, terwyl u onkruid verwyder wat die water- en voedingsstelsel van plante oortree.
Wanneer die grond losgemaak word die nodige grondvog en lugtoestande word gehandhaaf.
Gieter is nodig om optimale grondvog te handhaaf, is volop water nodig gedurende die groeiseisoen van plante.
Topbemesting met organiese kunsmis
Topbemesting met organiese kunsmis - in die lente, aan die begin van die groeiseisoen, is dit nodig om humus, kompos, mullein in die grond in te voer. Dit vertraag die groei van onkruide, wat die hidrotegniese stelsel wat nodig is vir die plante oortree.
Bemesting met minerale kunsmis - in die vroeë lente, wanneer natgemaak word, word stikstofkunsmis toegedien wat nodig is vir plante vir die ontwikkeling van hul vegetatiewe organe. In die somer en vroeë lente, tydens natmaak, word ook kalium- en fosforkunsmis toegedien, wat nodig is vir goeie vrugte van plante.
Siektebeskerming: kalium- en fosforkunsmisstowwe, wat tydens die vroeë lente en somer toegedien word, beskerm plante teen swamsiektes.
Skuiling vir die winter - Plante wat nie lae temperature kan weerstaan ​​nie, moet gedurende die winter bedek word met droë blare, 'n klein laag turfskyfies, lila of dennetakke.
Plantoorplanting - om plante te verjong, word die oorplanting 4-5-6 jaar na saai uitgevoer.
Saad vermeerdering van meerjarige plante families iris, iris
By saadvermening word die saad van hierdie plante vroeg in die lente of herfs gesaai in goed voorbereide, oop beddings op effens skaduwee, gelyk plekke. Die grond vir die verbouing daarvan moet lig, gedreineer, voedsaam, onkruidvry wees.
Voordat dit geplant word, word aanbeveel dat die sade behandel word met 'n oplossing van kaliumpermanganaat vir ontsmetting, dan moet dit gedroog word. Irisgeel, Irismoeras word selde deur saad vermeerder, omdat die taamlike ontwikkeling en lae ontkieming daarvan waargeneem word.
Die saailinge van Juno en Xyphyum, wat slegs 4-5 jaar na saai blom, ontwikkel ook stadig. In die tweede jaar na saai blom die saailinge van Iridodictium, Iris Low, Acidantera. Vir teeldoeleindes word Gladioli en Iris (Iris, Cockerel) vermeerder. Wildgroeiende spesies Iris (Iris, Cockerel) reproduseer ook deur saad.
Vegetatiewe voortplanting van meerjarige plante families iris, iris
Elke jaar word die ontwikkelingsiklus van meerjarige plante van die familie van iris en iris hernieu. Hul groei, blom en vrugte vind plaas as gevolg van wortelstokke, knolle, knolle, stingels, geskeide dele van die bos van die plante wat die winter oorleef het.
Die metodes van vegetatiewe voortplanting van hierdie plante verskil van die dekoratief-groeiende familie kamperfoelie, daar is baie meer en hulle is soos volg:
'n bos te verdeel
Verdeel risome Iris (Iris, Cockerel), Iris Yellow, Iris Swamp, Iris Low word vermeerder. Die risoom is in soveel dele verdeel aangesien dit blaarsegmente bevat.
Deur die bos te verdeel drie tot vier jaar oud word gepropageer deur Iris Siberian. Die verdeling word uitgevoer sodat die verdeelde dele groeiknoppe, rudimentêre lote en wortels bevat.
Propageer deur steggies Iris Siberiese. Hiervoor word stingelsomer-steggies gebruik, sowel as dié verkry uit vegetatiewe of apikale lote.
Die geskeide dele van wortelstokke, bosse en steggies word 'n jaar lank geplant om te groei, dit wil sê om hul gevestigde toestande te bereik. Hulle is geplant in ligte sanderige leem, voedsame, matig klam grond. Al die tyd bestaan ​​die versorging van plante in voer, natmaak, losmaak van die grond, onkruid. 'N Jaar later word die plant aan die einde van Augustus - aan die begin van September - op 'n permanente plek geplant.
Bolle word vermeerder Juno, Iridodictium, Xifium. Hulle word in Augustus-September in 'n oop grond geplant op 'n plantdiepte van 5-10 cm in 'n goed voorbereide voedingsgrond. Met die aanvang van stabiele koue weer word dit bedek met takke van spar of denne, 'n klein laag turfskyfies of droë blare van 10-15 cm diep. In die lente word hierdie laag verwyder.
Knolle word vermeerder Acidantera, Crocus, Gladioli. Om plante te plant, word die grond voorberei deur goed ontbinde humus, superfosfaat daarin in te voer en diep te grawe. Droë skubbe word voor plant uit die knolle verwyder, 1-2 uur ontsmet in 'n 0,3% oplossing van kaliumpermanganaat of 2-3 uur in 'n aftreksel van knoffel gehou (1 kg knoffel per 10 liter water). In die tweede helfte van April, nadat die grond tot 80 grade opgewarm is, word die knolle geplant: groot - in vore tot 'n diepte van 12-15 cm, kleintjies - 10-12 cm. Die afstand tussen plante moet 15 wees -20 cm, tussen rye - 25-30 cm.
Om die plantmateriaal te verjong, word aanbeveel om kinders jaarliks ​​te saai. Hulle word in vore gesaai tot 'n diepte van 4-6 cm nadat hulle die droë dop verwyder het of dit twee dae in kamertemperatuur in water geweek het. Vroeg in Oktober, in sonnige weer, word die stam op die grond gesny, die knolle word opgegrawe, gedroog en die ou wortels verwyder. Gedroogde knolle word in kweekhuise gestoor by 'n temperatuur van 4-6 grade en 'n lug humiditeit van 60-70%.
Gevolgtrekking: betekenis en toepassing iris
Die belangrikste gebruik van iris is in die dekoratiewe blomkweek oor die hele wêreld (iris, krokus, gladiolus, sisirinchium, ixia, tigridia, freesia, ens.).
Die risome van sommige irisse, soos die Florentynse iris (Iris florentina L.), word vir medisinale doeleindes gebruik.
Gedroogde stigmas van Crocus sativus L. blomme gee duur spesery saffraan.
Baie plante van die familie bevat essensiële olies, sommige bevat alkaloïede.
Iridodictiums word voortgeplant deur sade in die middel of aan die einde van die somer, gesaai in voorbereide beddings kort na hul versameling, deur dogterbolle, tydens oorplanting (na rypwording van saad) of vegetatief. Hulle word gekweek op humusryke, goed gedreineerde gronde.
Plante kan op effens suur grond groei, maar dit is nog beter om dolomietmeel, driejarige verrotte mis, houtas by te voeg voordat dit geplant word. Wanneer u plant, is dit verkieslik om oop sonnige gebiede te kies, en dan sal u die skoonheid van hierdie plante vroeg in die lente kan waardeer. U moet dit egter nie plant op plekke wat in die lente met vloedwater oorstroom word nie, sowel as met naby grondwater. Dit is nodig om iridodictium-bolle te plant op vooraf voorbereide plekke met goeie dreinering en nie dieper as 10-15 cm nie. Hoe verder noord die terrein is, hoe kleiner moet die plante geplant word, maar met 'n verpligte skuiling (ten minste deklaag) vir die winter. Hulle kan tot 5 jaar of langer op een plek groei sonder 'n oorplanting. Iridodictiums is relatief winterhard, maar in ernstige en min sneeu-winters, veral in die noordelike streke van die land, moet dit met 'n droë blaar of sphagnum bedek word. Topbemesting met minerale en komplekse kunsmisstowwe met mikro-elemente word uitgevoer nadat die sneeu of selfs dikwels oor die sneeu gesmelt het, sodat dit met smeltwater in die wortelsone gewas word.
Federale staatsbegrotingsinstelling van die wetenskap "Federal Research Centre" Subtropiese wetenskaplike sentrum van die Russiese Akademie vir Wetenskappe "
PhD in biologiese wetenskappe
Die wetenskaplike departement van blombou bevat wetenskaplike werkers van die departement en laboratorium vir die keuse van blom- en siergewasse.
Die wetenskaplike en praktiese belangstellings en prestasies van die departement is wyd genoeg:
1. Bewaring en aanvulling van die versameling van blom- en siergewasse.
2. Bekendstelling van blom- en siergewasse deur groepe:
pragtig blom struike - rose, hortensia's, weigels, hibiscus, chaenomeles en ander
bolvormige oop en beskermde grond - tulpe, hiasinte, narcissen, muscari, krokusse, xyphyums, iridodictiums, amaryllis, hippeastrum, zephyranthes, licorises, nerins
blom meerjarige plante - anemone, irisse, gypsophila, krisante.
3. Bewaring en voortplanting van plante van die natuurlike flora van die Kaukasus - meerjarige dekoratiewe kruidagtige plante, verdwyn en gelys in die Rooi Boek van plante.
4. Bestudering van variëteite van intensiewe gebruik - tuinmaak, sny, rangskik, houerkultuur.
5. Tegnologie vir verbouing van blom- en sierplante.
6. Landskapsversiering en ontwerp:
landskapontleding van die gebied
landskap- en verfraaiingsprojekte
keuse van 'n wetenskaplik gegronde verskeidenheid vir voorwerpe vir die landskap
seleksie van 'n verskeidenheid kamerplante
Die departement het variëteite en soorte blomgewasse vir verbouing bestudeer en aanbeveel:
tulpe - 20
affodille - 15
krisante - 30
anemoon - 10
plante van die natuurlike flora van die Kaukasus - 28 spesies.
Metodologiese materiale en ontwikkelinge die afgelope jare
Arutyunova E.S., Mokhno V.S. Metodiese aanbevelings vir die verbouing van freesia-plante gebaseer op geïsoleerde ovules in vitro... - Sotsji: GNU VNIITSISK Russiese Landbouakademie, 2009. - 21 bls.
Evsyukova T.V., Kozina V.V., Slepchenko N.A. Sierkruidagtige spesies van die natuurlike flora van die Noordwes-Kaukasus. - Sotsji: GNU VNIITSISK Russiese Landbouakademie, 2009. - 35 bl.
Evsyukova T.V., Slepchenko N.A. Aanbevelings om die somerwit blom en Voronov-sneeuwklok te dwing. - Sotsji: GNU VNIITSISK Russiese Landbouakademie, 2009. - 23 bl.
Kravtsov I.A., Evsyukova T.V., Kozina V.V., Slepchenko N.A. Aanbevelings vir die beoordeling van die kwaliteit van blomprodukte (gypsophila paniculata, kroonanemoon, somerwit blom). - Sotsji: GNU VNIITSISK Russiese Landbouakademie, 2009. - 21 bls.
Malyarovskaya V.N., Karpun Yu.N. Grootblaar hortensia. - Sotsji: GNU VNIITSISK Russiese Landbouakademie, 2010. - 23 bls.
Karpun Yu.N., Korkeshko A.A., Korobov V.I., Soltani G.A., Evsyukova T.V., Lepilov S.M. Sieragtige houtagtige en kruidagtige meerjarige plante in Sotsji. Aanbevelings vir die rassamestelling. - Sotsji: GNU VNIITSISK Russiese Landbouakademie, 2011. - 150 bls.
Bekhter A.V., Karpun Yu.N. Nimfe in die subtropies van Rusland. - Sotsji: GNU VNIITSISK Russiese Landbouakademie, 2013. - 20 bls.
Karpun Yu.N. Subtropiese blombou in Rusland. Gids. - Sotsji: SBSK, 2013. - 200 bls.
Karpun Yu.N., Bobrovskaya A.K. Nuwe soorte daglelie. - Sotsji: GNU VNIITSISK Russiese Landbouakademie, 2013. - 21 bls.
Karpun Yu.N. Houerkwekery. Gids. - Sotsji: SBSK, 2014. - 138 bl.
Karpun Yu.N., Kuvaitsev V.M., Romanov M.S. Houtagtige plante in Oos-Asië. Resultate en vooruitsigte van bekendstelling in die vogtige subtropies van Rusland. - Sotsji: GNU VNIITSISK Russiese Landbouakademie SBSK, 2014. - 70 bl.
Karpun Yu.N. Aanbevelings vir die versorging van houtagtige plante in die vogtige subtrope van Rusland. Standaardkomplekse van landboutegniese maatreëls. - Sotsji: VNIITSISK - SBSK, 2015. - 257 bl.
Karpun Yu.N., Kuvaitsev M.V., Leiba V.V. Oleanders langs die see. - Sotsji, 2015. - 20 bl.
Karpun Yu.N., Konnov N.A., Kuvaitsev M.V. Grasperk in die skaduwee. Geskiedenis, probleme, aanbevelings. - Sotsji: SBSK, 2-015. - 28 bl.
Lobova T.E., Slepchenko N.A. Nerina Bowden Kweekgids. - Sotsji: FGBNU VNIITSISK, 2016. - 11 bls.
Konnov N.A., Karpun Yu.N., Kuvaitsev M.V. Tegnologie vir die verbouing van immergroen van die Liliopsida-klas vir skaduryke tuine en parklandskappe in die subtropiese sone van Rusland // Innoverende ontwikkelinge op die gebied van die verbouing van subtropiese en suidelike vrugtegewasse. - Sotsji: FGBNU VNIITSISK, 2016. - pp. 112–125.
Karpun Yu.N., Kuvaitsev M.V., Kunina V.A. Probleme met stedelike vergroening van Sotsji. Aanbevelings. - Sotsji: SBSK - VNIITSISK, 2016. - 88 bls.
11 heel eerste lenteblomme in die tuin (39 foto's)
1. Galanthus of sneeuwklok (Galanthus)
Die Franse noem hierdie fyn raak blom 'n sneeuklok, die Britte noem dit 'n sneeu druppel. Dit is immers die heel eerste lenteblom. Sneeuvure lê nog rond, en hierdie dapper kind blom reeds op die eerste ontdooide kolle. Daar is 'n legende dat die godin Flora, wat rokke vir die lentekarnaval aan blomme versprei, 'n sneeuwklok aan die sneeuwklok gegee het. Snow wou ook aan die karnaval deelneem, maar hy was nie geregtig op 'n uitrusting nie, en hy het blomme begin vra om hul gewade met hom te deel. Maar die blomme het die koue gevrees, en die sneeu het geweier, en net 'n klein sneeuwklok het dit met sy tuniek bedek. In dankbaarheid hiervoor het die sneeu die Snowdrop sedertdien teen die koue beskut. Hulle is dus vriende tot vandag toe: wit sneeu en wit sneeuwklok.
Die naam spreek vanself. Die helleboom blom in die koue. Op sy oorspronklike plekke (in die Kaukasus) blom dit in die winter (einde Februarie). Danksy die legende word die helleboring soms "die roos van Christus" genoem. Vir die eerste keer is dit naby die skuur gevind waar Christus gebore is, en sedertdien blom die helleboom in die winter asof dit ter herinnering aan hierdie gebeurtenis is.
Krokusse is die gunsteling blomme van tuiniers en stadsplanters. Krokusse het geblom - dit beteken dat die lente aangebreek het. Die antieke Grieke beskou krokus as die blom van die daggodin Aurora, die blom van die ontwaakende natuur. Daar is 'n pragtige legende. Op een van die lentedae, aan die oewer van die rivier, het liefde tussen die god Zeus en die held plaasgevind. Die warmte van hul passie het die aarde wakker gemaak, en die skoonmaak was bedek met pragtige wit en pers krokusblomme. 'Maak jou oë toe, stel jou voor 'n edele saffraan, en dan sien jy alles: die edele blou van die hemel, die geheimsinnige geel maan, pienk oggendbreek en seringrooi skemer,' het hulle gesê oor krokusse in die Antieke Ooste.
Sodra die sneeu smelt, verskyn blou blomme van die bos, wat baie verkeerdelik, alhoewel welverdiend "sneeuwklokjes" genoem word. Die meeste soorte boomspesies het helderblou blomme. Die wei van blomplante in die tuin lyk soos mere, wat die helder lentelug weerspieël.
In die bloeiwyses van hierdie sleutelblom kan jy pienk en donkerblou blomme sien.
Daar is 'n legende dat die donkerblou blomme van die longkruid die blomme van Adam, die eerste mens, is. En die pienke is die blomme van Eva, die eerste vrou. Twee verskillende kleure blomme op een plant simboliseer die eenheid van teenoorgestelde.
Uit 'n wetenskaplike oogpunt kan dit egter maklik verklaar word. Antosianiene, plantpigmente in plantselle wat verantwoordelik is vir die kleur van die blomblare, verander hul kleur, afhangende van die suurheid van die sel. Met 'n afname in die suurheid van die sels, word antosianiene blou, en met 'n toename in suur word dit pienk. Vars geblomde blomme het 'n hoë suur in sel sap en is dus pienk. En in die proses van veroudering van blomme neem die suurheid van hul sap af, sodat antosianiene geleidelik blou word
Die naam van hierdie blom kom van die Griekse woord "narkao" - bedwelmd, verdoof, wat waarskynlik te danke is aan sy sterk aroma. Baie legendes hou verband met die pragtige narcis. Die Grieke beskou hom as 'n simbool van koue skoonheid, narcisme, ydelheid en selfsug. Dit hang saam met die verhaal van die pragtige jong man Narcissus en die onbeantwoorde nimf Echo wat verlief is op hom. Narcissus, as straf vir die verwaarlosing van liefde, is Echo veroordeel om sy weerspieëling lief te hê. Volgens die legende het 'n narcisblom gegroei waar die pragtige Griekse jeugdige Narcissus, wat verlief geraak het op sy weerkaatsing in die water, aan selfliefde gesterf het. In antieke Persië het digters die oë van hul geliefde vergelyk met die blomme van 'n narcis. Die antieke Romeine het die wenners van gevegte met geel affodille begroet. En op die oomblik is die narcis die mees geliefde blom van die Britte, waartoe selfs die roos minder gewild is in die Verenigde Koninkryk.
8. Anemoon of anemoon (Anemone)
nemona of anemoon word beskou as een van die eerste boodskappers van die lente. Inderdaad, baie spesies anemone, waaronder eikebome en botterblom, is vroeë lenteblomplante. En die eikeboom anemone in die algemeen word dikwels "sneeuwklok" genoem vir die vroeë blom en die sneeuwit kleur van die blom. Sodra die sneeu smelt en die bome se ogies begin uitswel, bedek hierdie lieflike fyn blom die ruimte onder die bosdak met 'n soliede wit tapyt. Die fynste blomblare swaai teen die geringste asem van wind, dit is waar die naam "anemoon" vandaan kom.
In die gematigde sone van die Noordelike Halfrond is daar ongeveer 320 spesies Corydalis. Dit is van die vroegste lenteblomme wat die oog na 'n lang winter kan verheug. Corydalis begin gewoonlik in Maart onder die sneeu groei. En in April verskyn daar baie oulike tosselbloeiwyses. In die vroeë lente in die bos is die lila eilandjies van die corydalis baie mooi verdun met die wit see van die eikeboomanemoon.