Tweede grootste oseaan
Die soutgehalte van oppervlakwater in die oop oseaan wissel van 33 tot 37 dele per duisend, afwisselend van die breedteligging en seisoen. Alhoewel die minimum soutgehalte net noord van die ewenaar gevind word, word die laagste waardes in die algemeen by hoë breedteliggings en langs kuste met groot riviermonde gevind. Maksimum soutgraad word by sowat 25° noord breedteligging gevind. Die oppervlak se southeid word deur verdamping, neerslag, afvloei uit riviermondings en die smelt van see-ys beïnvloed.
Die watertemperatuur by die oppervlak, wat ook met breedteligging, stromingstelsel en seisoen wissel, vertoon die breedteverspreiding van sonenergie en wissel van minder as 2° tot 29 °C. Maksimumtemperature kom noord van die ewenaar voor en minimumwaardes word in die poolstreke gevind. In die middelbreedteliggings, die streek met die grootste temperatuurwisselings, kan waardes met tussen 7 en 8 °C wissel.
As gevolg van Coriolis-kragte sirkuleer water in die Noord-Atlantiese oseaan kloksgewys, waar water anti-kloksgewys in die Suide sirkuleer. Die Suidelike getye in die oseaan is halfdaagliks, d.w.s. twee hooggetye kom binne elke 24 maanure voor. Die getye is 'n algemene golf wat van die suide na die noorde beweeg. In breedteliggings verder as 40° noord kom oos-wes-ossilasie voor.
Geskiedenis en ekonomieWysig
Pangea en die kontinente wat daaruit ontstaan het.
Die Atlantiese Oseaan blyk die jongste van die wêreld se oseane te wees. Bewyse toon dat dit nie bestaan het voor 'n 100 miljoen jaar gelede nie, toe die kontinente wat gevorm het uit die opbreek van die superkontinent, Pangea, uitmekaar gedruk is deur die proses van seebodemvergroting. Die Atlantiese Oseaan is wyd verken seder die vroegste nedersettings opgerig is langs die kus. Die Wikings, Portugese en Christophorus Columbus is van die bekendste van die vroeë verkenners van die oseaan.
Ná Columbus het Europese ontdekkingsreise drasties toegeneem en baie handelsroetes is gevestig, met die gevolg dat die Atlantiese Oseaan die ruggraat geword het tussen Europa en die Amerikas (bekend as transatlantiese handel). Talle wetenskaplike verkennings is onderneem, insluitende dié van die Duitse Meteoorekspedisie, Columbia Universiteit se Lamont Geologiese Observatorium en die Amerikaanse Vloot se Hidrografiese Kantoor.
Die oseaan het ook noemenswaardige bydraes gemaak tot die ontwikkeling en ekonomieë van die lande rondom dit. Behalwe vir die groot transatlantiese vervoer- en kommunikasieroetes, bied die oseaan ook genoegsame petroleumneerslae in die sedimentêre gesteentes van die kontinentale riwwe en ook die wêreld se rykste visbronne, veral in die water om die kontinentale riwwe. Die belangrikste visspesies wat gevang word is Atlantiese kabeljou, skelvis, stokvis, haring en makriel. Die produktiefste areas sluit in die Grand Banks van Newfoundland, die rif-area van Nova Scotia, Georges-bank van Cape Cod, die Bahama-banke, die waters rondom Ysland, die Ierse See, die Doggersbank van die Noordsee en die Falkland-banke.
Palings, kreef en walvisse is ook al in groot hoeveelhede gevang. Al hierdie faktore saam in ag geneem, verhoog die kommersiële waarde van die Atlantiese Oseaan aansienlik. As gevolg van die bedreiging vir die oseaanomgewing deur olie, plastiese afval en die verbranding van toksiese afval op die see, bestaan 'n aantal internasionale ooreenkomste om sommige van die vorms van besoedeling te verminder.
Noemenswaardige togte in die 20ste eeuWysig
In 1919 word die Amerikaanse Curtiss NC-4 die eerste vliegtuig wat die Atlantiese oseaan oorsteek (alhoewel dit 'n paar tussenlandings gemaak het op eilande langs die roete).
Later in 1919, het 'n Britse vliegtuig onder die beheer van twee mans bekend as Alcock en Brown die eerste ononderbroke transatlantiese vlug onderneem van Newfoundland na Ierland.
In 1921 het die Britte die eerste geword om die Atlantiese oseaan met 'n lugskip oor te steek.
In 1927 onderneem Charles Lindbergh die eerste solo ononderbroke transatlantiese vlug in 'n vliegtuig (tussen New York Stad en Parys).
Nadat sy vir 81 dae en 2 962 myl geroei het, het Tori Munden die eerste vrou geword wat die Atlantiese oseaan per roeiboot oorgesteek het op 3 Desember 1999. Sy was alleen toe sy Guadeloupe bereik, nadat sy vanaf die Kanariese Eilande vertrek het.
Die oseaan is 'n watermassa tussen Afrika, Europa, die Suidelike Oseaan en die Amerikas, met 0 00 N, 25 00 W as sy aardrykskundige koördinate. Die oseaan se totale oppervlak is 76 762 miljoen km²; dit sluit die Oossee, Swartsee, Karibiese See, Davisstraat, deel van die Drake Passage, Golf van Meksiko, Middellandse See, Noordsee, See van Noorweë en omtrent die hele Scotiasee en ander watermassas in. Altesaam is die oppervlak minder as 6,5 keer die grootte van die Verenigde State.
Hoogste en laagste punteWysig
Ysberge is algemeen in die Davis Straat, Straat van Denemarke en die noordwestelike Atlantiese Oseaan vanaf Februarie tot Augustus en is selfs al sover suid gewaar as Bermuda en die Madeiraeilande; skepe is ook onderworpe aan vriesing in die ekstreme noordelike Atlantiese oseaan van Oktober tot Mei. Aanhoudende mis kan ook 'n maritieme gevaar wees vanaf Mei tot September, en so ook orkane noord van die ewenaar (Mei tot Desember).
Omgewing – huidige problemeWysig
Aardrykskunde – notaWysig
Belangrike wurgpunte sluit in die Dardanelles, die Straat van Gibraltar, toegang tot die Panama- en Suezkanale. Strategiese strate sluit in die Straat van Dover, die Floridastrate, Mona deurgang, "The Sound" (Oresund), en die Windward deurgang. Die ewenaar verdeel die Atlantiese Oseaan in die Noord-Atlantiese en die Suid-Atlantiese Oseaan (Voorheen bekend as die Ethiopiese Oseaan). Gedurende die Koue Oorlog was die sogenaamde Groenland-Ysland-VK-deurgang van uiterste strategiese belang, die seebodem in daardie gebied is uitgelê met uitgebreide hidrofoonstelsels om Sowjet-duikbote te monitor.