Beeld, Die Burger en Volksblad sê: Groter stabiliteit nou hopelik vir Botswana | Netwerk24
30 Oktober 2019 00:01
Oudpresident Ian Khama van Botswana
Sedert sy onafhanklikwording van Brittanje in 1966 was Botswana 'n rots van stabiliteit, 'n helder vuurtoring wat die rigting in die politieke storms aandui wat Afrika sedert die 1950's teister.
Regdeur dié tyd is die land deur die Botswana-Demokratiese Party (BDP) onder leiding van die Khama-dinastie – eers sir Seretse Khama en toe sy seun, Ian – geregeer.
Laasgenoemde het sy amp as president verlede jaar ná twee termyne van vyf jaar neergelê, soos die land se grondwet deesdae bepaal. Ook dít was 'n goeie teken.
Maar sedertdien het dinge effens uitmekaar begin val. Mokgweetsi Masisi, Ian Khama se opvolger, het talle van sy beleidsrigtings verander, soos om die verbod op ivoorhandel op te hef en die staatsdiens drasties te verklein.
Afrika is 'n vasteland waar die Westerse, liberale veelpartydemokrasie in die breë geen gelukkige geskiedenis het nie.
het daarop weggebreek, Masisi van diktatoriale neigings beskuldig en na die opposisie, die Umbrella for Democratic Change (UDC), oorgeloop. Dit was na aanleiding daarvan dat Masisi 'n vervroegde verkiesing uitgeskryf het.
Dit was 'n waagstuk wat geslaag het. Die UDC kon kandidate in slegs 19 van die 57 kiesafdelings stel, wat 'n oorwinning vir Masisi onafwendbaar gemaak het. Uiteindelik het die BDP 29 van die 57 setels gewen, 'n werkbare meerderheid.
'n Mens kry die indruk dat Ian Khama, 'n oudgeneraal wat gewoond was daaraan dat sy bevele onmiddellik en sonder teenspraak gevolg word, dit moeilik kon verdra dat sy opvolger 'n ander rigting inslaan. Dit is jammer, want deur sy rusie met Masisi­ is die politieke temperatuur in 'n stabiele land onnodig opgejaag tot op die punt waar dit selfs die demokrasie kan benadeel.
Afrika is 'n vasteland waar die Westerse, liberale veelpartydemokrasie in die breë geen gelukkige geskiedenis het nie. Wat dit betref, was Botswana die uitsondering.
Maar selfs daar is die demokrasie nooit aan 'n beslissende toets onderwerp nie. Dit gebeur wanneer 'n regerende party 'n verkiesing verloor en die bewind sonder geweld aan die wenner oordra. Omdat die BDP strykdeur alle verkiesings gewen het, was dit nooit nodig nie.