Demokrate vertrap mekaar op die lawaaiwaAmerikaanse president Donald Trump. (Foto: File Photo/IANS) “Terwyl Amerika in droomland is, maak Trump al weer geskiedenis”, het Fox News verkondig toe pres. Donald Trump op 30 Junie die grens na Noord-Korea oorgesteek het. Die Demokratiese Party-kandidate het natuurlik (en oudergewoonte) weer op die lawaaiwa gespring om die president vir sy suksesvolle kordaatstuk te beswadder – iets wat hulle nie te wagte was nie. Hulle kan pres. Trump, hulle bette noire (ŉ boosdoener), nie uitstaan nie wat nou hul kollig gesteel het. Maar ŉ kollig-affêre was dit nou ook nie. Inteendeel. Nadat ek op TV na die presidensiële debat geluister het, het ek dit berou. Dit was allermins ’n debat, meer ’n toekenning vir deugde en identiteitspolitiek in die oortreffende trap! Kortom, vier dinge in die veldtoggeskenkpak was gratis: kollege-onderrig, kindersorg, gesondheidsorg vir landsburgers en ook gesondheidsorg vir onwettige immigrante. Daarbenewens was oop grense, welvaartbelasting, vergoeding vir slawerny en die groen nuwe ooreenkoms (Green New Deal), ook in die pakkie – alles pragtig toegedraai en met strikkies van sosialisme versier. Maar niks hiervan was aanvaarbaar nie. Voeg daarby laatterm-aborsies, afskaffing van die kieskollege, konfiskering van vuurwapens en die skep van toevlugstede, dan word dit duidelik dat die Demokrate se beroep op die ekstremiste in hul party – eerder as die publiek – die dryfveer agter hul ambisies is om die septer te swaai. Met ’n bloeiende ekonomie en ’n president wat vooruitgang baan op menige front, het die Demokrate niks nuuts om by te voeg nie, behalwe ’n anti-Trump-haatagenda, identiteitspolitiek en ’n tamaai dosis selfgeregtigdheid. Daarby maak Beto O’Rourke, Demokratiese presidensiële kandidaat, groot geraas met sy bangmaaktaktiek ten opsigte van klimaatsverandering en reken hy ons het nog slegs tien jaar op hierdie aarde oor indien ons voortgaan met ons huidige onverskilligheid ten opsigte van ons omgewing. O’Rourke is boonop oor die grens om met potensiële asielsoekers in Mexiko oor hul behoeftes te praat. En moenie van Cory Booker vergeet wat vyf asielsoekers oor die grens tot in Amerika vergesel het nie. Hieruit is dit baie duidelik dat onwettige immigrante, eerder as Amerikaanse burgers, beslis top-prioriteit geniet. Die kandidate self laat veel te wense oor. Die voorlopers Joe Biden, Bernie Sanders, Elizabeth Warren, Kamala Harris, Cory Booker en Pete Buttigieg is so net gewild soos wat hulle oninspirerend is. Visepresident Joe Biden, wat die trop gelei het totdat Kamala Harris hom ontbloot het vir sy teenkanting teen die aanry van swart kinders in die sewentigerjare, en later vir sy assosiasie met segregasioniste, het hom onkant betrap, ten spyte van die feit dat die aanry met busse reeds 45 jaar gelede heftig teengestaan is deur swart én wit mense. Hy het wel agterna om verskoning gevra, maar dit was effens te laat. Hy het homself ’n gematigde kandidaat in vergelyking met sy mededingers beskou en hom van byna al die beleidsrigtings wat hy eens op ’n tyd ondersteun het, onttrek, onder meer die Hyde-wysiging wat die federale befondsing van aborsies onwettig verklaar. Hy het ook die konfiskering van vuurwapens voorgestel, die beëindiging van deportasie van onwettige immigrante ondersteun, sowel as die Green New Deal. Dog, sy geneigdheid om sy mond verby te praat, het hom die bynaam van “Gaffe-Machine on the verge of imploding” besorg. Bernie Sanders, Biden se mededinger, is ’n sosialistiese bittereinder wat glo dat deur Trump herhaaldelik ’n patologiese leuenaar, rassis, seksis, homofoob en godsdienstige dweper uit te wys, dit sal realiseer. Hy belowe weer wetgewing wat $1,6 triljoen studenteskuld (van ongeveer 45 miljoen studente) sal delg. Hierdie skuld sal deur aandeelbelasting, verbande en afgeleide markte op Wall Street betaal word. Hoe goed hy ook al is met sy aanbod van “alles gratis”, is hy beslis nie goed met kosteontleding nie. Elisabet Warren, alombekend as die Fake Indian, is ’n ekonomiese populis van formaat. Sy het menige beleidsrigting en planne opgestel wat daarop gemik is om die rykes te belas om vir haar vergesogte herverdelingsbelasting te betaal. Haar agenda sluit, onder meer, die volgende in: Die afskaffing van alle private mediese versekering; die gedwonge verwydering van Google, Amazon en Facebook (tog vra sy meer polisiëring vir haatspraak); ŉ opdrag dat ’n moratorium op alle nuwe fossielbrandstofooreenkomste – buite die VSA én op openbare eiendom – geplaas word en dat die federale regering getaak word om ’n nuwe herwinbare energieplan te implementeer. Die vraag is hoe daar vir al hierdie planne betaal gaan word. Eenvoudig. Laat die rykes belasting betaal (2% op meer as $50 m sal sowat $2,7 triljoen oor ’n tydperk van tien jaar genereer) en gebruik dit vir die gratis dagsorg vir elke nuwe baba in die land, gratis universele kleutersorg, gratis onderrig aan tegniese kolleges en die afskryf van studenteskuld. Kamala Harris, ’n voormalige distriksprokureur van San Francisco, voormalige assistent prokureur-generaal van Kalifornië en tans verteenwoordigende senator van Kalifornië, het ’n allesinsluitende forum wat die volgende voorstaan: die opheffing van Trump se belastingbesnoeiing, sy universele gesondheidsorg, die salarisgaping tussen verskillende geslagte en die penalisering van maatskappye wat dit nie nakom nie; die LIFT-wetgewing (Livable Incomes for Families Today) wat aan middelklashuishoudings ’n kontantinspuiting van $3 000 per jaar vir enkellopendes en $6 000 vir getroude pare; werkopleiding – ’n toegewing van $8 000 vir werkloses en onderbenutte werkers; oop grense en die gebruik van uitvoerende aksie om ’n weg vir burgerskap vir die Dromers te baan; $100 miljard in federale toelaes om aandag aan “historiese diskriminasie in huiseienaarskap teen swart gesinne” (soos sy dit noem) te gee. Alles hierbo genoem, glo sy, sal die welvaartgaping met 31% vernou. Cory Booker, die senator vir New Jersey, het weer ŉ plan om veilige en bekostigbare behuising vir alle Amerikaners te verskaf met huur wat beperk is tot 30% van die huurder se inkomste – enige verskil sal deur die regering betaal word. Daarbenewens reken hy dat 57 miljoen Amerikaners uit die mediaangesinsbelasting wat $4 800 beloop, baat sal vind. Verder beloof hy toelaes om die haweloses te help; toelaes om behuising vir plattelandse en Amerikaanse inboorlinge op te rig; en selfs berading vir diegene wat uitsetting moet trotseer. Burgemeester Pete Buttigieg van South Bend, Indiana, is ŉ Harvard-gegradueerde, Rhodes-student, lid van die vlootreserwe en het vir sewe maande as inligtingsoffisier in Afganistan gedien. ‘n Gay getroude man, word hy beskou as ’n ideale en uitstekende voorbeeld van identiteitspolitiek, ongeag sy problematiese verhouding met swart mense in sy gemeenskap. Hy is ŉ voorstander vir vergoeding van slawerny en glo dit sal welstand en toegang tot kapitaal in swart gemeenskappe bring. Hy is ook ten gunste van die afskaffing van die kieskollege, die Green New Deal en universele gesondheidsorg, hoewel hy teen die wegdoen van private versekeringsmaatskappye is. Hy ondersteun ook ’n weg tot burgerskap vir ongedokumenteerde immigrante en die Dromers; daarby stel hy ŉ wysiging aan die Gelykheidswet voor wat LBGTQ-mense teen federale niediskriminering sal beskerm. Hy ondersteun transseksuele persone in die weermag asook enige geslagveranderingsoperasie indien hulle dit wil laat doen. Vir al hierdie kandidate blyk dit dat Venezuela en Kuba “te ver is” om dit aan die verstand te bring dat sosialisme allermins aanvaarbaar is. Politici wat volgens die hoogste standaarde leef, ignoreer dikwels wat reg onder hul oë aangaan. Binne die wêreld se superkrag van oorvloed en innovasie preek die Demokratiese presidensiële hoopvolles sosialisme, maar suiwer dit deur “demokraties” by te las. Maar die verstandiges onder ons weet immer daar is nie so iets soos demokratiese sosialisme nie. Deur aanhoudend na Skandinawiese lande as voorbeelde te verwys hang die Demokrate hul onkunde net aan die groot klok. Sosiale demokrasieë soos Noorweë, Denemarke en Swede is nie sosialistiese lande nie. En hoe langer ek na hul luister, hoe meer is ek daarvan oortuig dat dit nodig is om hulle in die Demokratiese Republiek van die Kongo, Angola of Ethiopië los te laat sodat hulle die werklike implikasie van sosialisme kan ervaar. Maar hul teiken is die stemme van die universiteitstudente wat deeglik deur die linkervleuelprofessors wat sosialisme met ŉ apokaliptiese dringendheid verkondig gebreinspoel is. Vreemd genoeg dat hul groeiende haat vir Trump nie hul begeerlike leefstyl wat met die beste ter wêreld vergelyk kan word, beïnvloed of pla nie.