JOB 2:11-13 
Die basiese denkfout van Job se vriende is dat hulle die mens se verhouding met God - hetsy positief, hetsy negatief - verstaan in terme van menslike verdienste, in plaas van God se genade.
Hier is ons by die fundamentele dwaling van alle teologieë en gelowe wat die bal misslaan: ten diepste is dit die mens wat homself moet red. Hy moet opklim teen die leer van sy eie moraliteit en godsdienstige seremonies. En dit kan wissel vanaf koeksisters bak tot by allerlei liturgiese seremonies en asketisme.
Yweraars vir die Here wat nie Sy waarheid en weë goed verstaan nie, word maklik Sy opponente.
Dit is skrikwekkend maklik om soos Job se vriende te dink dat jy die Here dien en eer, terwyl jy in jou onkunde presies die teenoorgestelde bereik. Die kerkgeskiedenis is vol voorbeelde hiervan. Die mees berugte voorbeeld is seker dié van die kruistogte. En wat van diegene wat met hulle sakralistiese teologie tienduisende gelowiges tereggestel het wat hulleself laat doop het? Dit geld eintlik van alle vervolgings deur die kerk. Wat is erger as misplaaste en verkeerd-gerigte ywer vir God? Laat ons versigtig wees om nie so maklik diegene wat teologies anders as ons dink, selftevrede as sektes af te maak nie.
Laat ons nie soos Job se vriende met simplistiese argumente goedkoop salf op andere se pynlike wonde smeer nie.
Om 'n getroue getuie te wees, is een saak; maar om 'n beterweterige slimjan te wees, is iets anders. Dis dikwels belangrik om eerder stil te bly - of om te erken dat jy nie weet nie. Per slot van rekening is daar 'n duisend dinge wat ons nie verstaan nie. God het eenvoudig nie alles aan ons geopenbaar nie.
Sommige mense ly nie omdat hulle sondaars is nie, maar omdat hulle heiliges is.
Wat Job se vriende nog nie verstaan het nie, omdat God dit nog nie geopenbaar het nie, is dat mense nie net ly omdat hulle sondaars is nie, maar dikwels juis ook omdat hulle heilig is - en heiliger moet word. Beproewing is dus dikwels nie 'n teken van God se misnoë nie, maar juis van Sy goedkeuring en guns. Beproewing is een van die uitstaande genademiddele in gelowiges se lewens (Hb 12:4vv).