Ek het 'n paar nuwe items wat ek van nou af gereeld gaan insit. Outydse speletjies en Afrikaanse gedigte, ek is seker julle gaan dit geniet. Enige voorstelle vir nog interessante tipies Afrikaanse inhoud is baie welkom., klik hier om epos te stuur.
Ons is sopas terug van 'n besoek aan die Kgalagadi. Ons het getent en dit was iets besonders. Die atmosfeer daar is uniek. Klik hier om 'n paar van die fotos te sien wat ek daar geneem het.
Krieket en rugby, die dinge wat ons almal so na aan die hart lê. Ons koop duur kaartjies en bou spangees weke voor die tyd. Speel raai, raai. Wed tellings vir pakke biltong en ‘n bottlel sjampanje. Die wedstryd mis ons vir niks in die wêreld nie.
Sy klere al slepende agter hom die deur in. Plat op twee boudjies gaan hy op die vloer sit. Ek sien hoe hy sy onderbroekie, rekkant bo al in die rondte draai. Wat maak jy? Wil ek weet, kan Ouma help? “Self “mompel hy onderlangs. As hy die etiket op die agterkant , steek hy met groot konsentrasie sy beentjies deur die rek en trek en steun totdat die onderstukkie uiteindelik op sy plek is. Met dieselfde ywer en konsentrasie word die langbroekie eers deeglik ondersoek vir die prentjie, wat agter moet kom en dan sokkies en skoene.
Hy bekyk die kledingstukkie van al kante af. Vertel so onderdeur die bedrywige sessie dat die prentjie van Spiderman voor op sy magie kom. Met groot sorg lê hy die hempie op die bed neer, prentjie ondertoe.Dan gaan sy kop onder by die hemp in…. ‘n woeste gestoei ontaard as sy arm by die halskant uitkom. Weer uittrek en die hele petalje van vooraf. Prentjie soek, en rugkant boontoe op die bed neersit.
Moeg staan die klein mensie voor sy ouma. “Help seblief,” teen die tyd is die hempie ook nou al met sy regte kant binnetoe gekoek en ouma moet vinnig regdraai en aantrek. Dankie ouma, soen hy my sommerso skuins op die wang en dan draf hy op stewige kleuterbeentjies die deur uit. Halfpad gangaf draai hy skielik om, verleë kyk hy in my oë op, Dit was nie baie oulik nie né, ounma. Ek volg hom buitentoe, sien hoe hy oor die grasperk huppel en in die motor verdwyn.
Ek was dié week vir die tweede keer in my lewe by ‘n paleis, ‘n regte egte paleis waar ‘n regte egte lewendige koning of koningin woon.
Vir die wag vir ‘n oudiënsie met die Koningin was ons onder ‘n riet en gras beskutting. Ons sit op afgekapte boomstompe: glad en gemaklik en die stilte is die grootste indruk. Ons fluister en ek voel skuldig dat ons enigsins klank in die perfekte harmonie van die oomblik instuur.
Sy is kleiner en groter as wat ek gedink het. Sy is jonger en ouer as wat ek gedink het. Ek voel haar charisma, die krag en die verantwoordelikheid wat sy op haar tenger 73 jarige oue skouers dra.
Enige hulp kan by haar paleis afgelewer word. Sy sal sorg dat dit by die mense wat dit die nodigste het, kom. Sy ken haar mense. Sy weet wie het wat nodig.
Ek gee gewoonlik en vra maar min, maar hierdie is 'n geval na aan my hart. Maggie is 'n dierbare vriendin wat in Melbourne woon. Sy het van haar spaargeld gebruik om 'n Suid Afrikaanse man oor te vlieg Melbourne toe waar hulle 'n paar jaar gelede getroud is. Hy was so te sê op straat hier in SA. In alle geval, hy het nou groener wyvelde gaan soek by 'n vrou in Amerika en Maggie sit met 'n hoop skuld. Klik hier om na haar webwerf toe te gaan (Engels) en lees oor hierdiue merkwaardige vrou wat rystoel gebonde is maar nog vol veggees is. Klik hier as jy bereid is om 'n klein donasie te maak. Maggie sal jou per epos bedank en dan ook 'n eBoek oor kruie stuur. Klik hier om 'n donasie te maak, dis heeltemal veilig, ek het dit ook gedoen. Komaan, 'n paar Rand sal jou nie seermaak nie en dis om iemand spesiaal te help. Dis 'n Suid Afrikaner wat hierdie vrou amper haweloos gelaat het, kom ons help haar om weer op die been (al is sy aan 'n rystoel gekluister) te kom. Baie dankie!
”Is jy seker?” vra ek effens huiwerig, ek wil nou regtig nie die vakansiestemming laat ontspoor nie.
Ek sien onmiddellik waar die fout is. Sy hou die kaartboek onderstebo en waar sy links gesien het is dit eintlik regs.
Dit is nou die tyd vir uiterste diplomasie, en geduldig draai ek die kaartboek om en wys vir haar waar sy fouteer het. Sy brommel iets van onduidelike kaarte; ek draai om en ons is weer oppad. Vir ‘n lang tyd is daar stilte.
Wederhelf wag al in die bakkie; vir ‘n verandering is sy eerste gereed. Ek sluit die voordeur en skuif langs haar in..
“Jy moet by die volgende pad regs draai,” laat wederhelf weet. Ek maak eers gou uit die hoek van my oog seker dat die kaart nie weer omgedraai is nie. Suzy wys ek moet reguit ry, wat nou gemaak. Volg ek Suzy se aanwysings, en dis verkeerd, hoor ek dit vir die res van die vakansie. Volg ek vroulief se aanwysings en sy is reg, hoor ek dit ook vir die res van die vakansie en boonop het vroulief dan ook bewys dat geen Suzy-kontrepsie wat teen die voorruit vasgeplak is beter as sy kan pad aanwys nie.