Aloe - Aloeaceae - Hoe om aalwynplante te versorg en te laat groei - Inligting
Aloe - Aloeaceae - Hoe om aalwynplante te versorg en te laat groei
L 'Aalwyn hierdie buitengewone plant wat sedert antieke tye bekend is vir sy genesende eienskappe, word ook baie gebruik as 'n sierplant.
Die plante wat tot hierdie soort behoort, is almal inheems aan die droë en halfdroë gebiede van Afrika, Madagaskar en Arabië. Dit is vetplante, dit wil sê plante met weefsels wat groot hoeveelhede water kan opberg.
Die meeste van hierdie plante moet buite gekweek word, veral omdat hulle baie groot word sodat hulle in 'n pot opgeoffer word. Ons sien hulle dikwels langs die kus in gematigde klimaatsones en agave, nie net gekweek vir hul weerstand nie, maar ook vir die pragtige blomme (foto aan die kant) Aloe boomplantjies).
Dit is immergroen plante, waarvan sommige acauli is (sonder stingels) met blare in 'n roset gerangskik, ander met 'n lang, eenvoudige of vertakte stam.
Dit blom van lente tot herfs, afhangende van die spesie en variëteite. Die blomme vorm aan die bokant van 'n lang stam, wat eenvoudig, vertak of gegroepeer kan wees en die plant sterf nie na blom nie, anders as wat met agave gebeur. Die blomme is gegroepeer in sambreelvormige, hangende, buisvormige bloeiwyses, met 'n kleur wat neig na rooi, oranje of geel.
Dit is selfsteriele plante, dit wil sê dat die manlike en vroulike blomme van dieselfde plant nie mekaar kan kruis nie of met plante van dieselfde variëteit; plante van verskillende variëteite is nodig om vrugbare sade te verkry. Daarom reproduseer hulle deur kruisbestuiwing.
'N Kenmerk van hierdie plante is dat daar in die parenchiem van die blare 'n aromatiese, baie bitter sap is wat in kontak met die lug verhard word en onoplosbaar is in alkohol, wat baie gebruik word vir sy terapeutiese eienskappe.
Die genre Aalwyn sluit talle spesies in waaronder ons onthou:
Hierdie spesie word gekenmerk deur leeragtige blare, van 'n pragtige donkergroen kleur, gestreep met wit, lank en reguit en met 'n baie duidelike sentrale aar wat in die lengte langs die hele blaar korreleer.
Dit blom aan die begin van die lente (Maart-April) en lewer 'n pragtige bloeiwyse in 'n tros, selfs 30 cm lank, gevorm deur talle pienkrooi blomme. Dit is 'n spesie wat gereeld in potte gekweek word.
L 'Aloe barbadensis dit is wat genoem wordALOE VERA, bekend vir sy terapeutiese eienskappe. Die inwendige slymagtige deel word na droging in gelatien of poeier gebruik. Die blare is groen-grys, gevlek, vlesig en word selfs 50 cm lank en vorm 'n bloeiwyse wat gevorm word deur talle geel blomme. Die stam is amper afwesig.
L 'Aloe vera var.chinensis (foto hieronder) word ook hoog aangeskryf vir sy genesende eienskappe.
Die blare is blougroen met gemerkte witagtige dorings. Die blomme, versamel in bloeiwyses wat tipies is vir die spesie, is oranje van kleur en blom in die lente.
L 'Aloe boomplantjiesinheems aan Kaap de Goede Hoop, het blare arosetta op 'n verspreide manier gerangskik met tandlyne. Dit is 'n plant wat selfs twee meter hoog ontwikkel, en daarom kan slegs jong plante in potte en in woonstelle gekweek word. Dit blom laat lente en produseer rooi blomme wat in baie digte trosse op die vertakkings van die blomstam gerangskik is. Anders as die ware, is die stam van hierdie spesie duidelik sigbaar.
Daar is baie variëteite waaronder ons onthou:A. boomskote verskeidenheid natalensis wat middel Desember blom met pragtige donkerrooi blomme en die A. arborescens verskeidenheid ucriae wat in Januarie - Februarie blom met helderrooi blomme.
L 'Aloe aristata dit het blare gerangskik in 'n roset van 'n pragtige intense groen kleur wat bedek is met wit knolle in ordelike rye langs die hele blaar.
Die aristata blom in die laat lente en vorm 'n lang blomstingel van ongeveer 30 cm wat talle rooi-oranje blomme dra.
L 'Aloe ciliaris in vergelyking met ander spesies, het dit die besonderheid dat dit 'n klim- of kruiphouding het. Dit is 'n plant wat aansienlike afmetings kan bereik, selfs 5 meter hoog.
Dit blom in die laat lente, vroeë somer en lewer helderrooi blomme. Dit is 'n baie blomme spesie wat geskik is om in potte te groei.
L 'Aloe ferox ook oorspronklik van die Kaap die Goeie Hoop, dit het 'n eenvoudige, baie regop en baie robuuste stam.
Die blare is aan die einde van die stam in 'n roset gerangskik, vlesig, styf, doringagtig en kan 'n meter lank word. Die blomme is geel, baie dig en verskyn in Maart.
L 'Aloe humilis in teenstelling met die plante van sy soort, is dit baie klein, die kleinste.
Die blare is pragtig blougroen, doringagtig en die blomme is geel.
L 'Aloe striata, inheems aan Suid-Afrika, het 'n baie kort stam, selde vertak, die blare is in 'n roset gerangskik, selfs 50 cm lank en 10-15 cm breed, baie vlesig en bedek met 'n ligte blom. Met verskillende meter blomme in 'n ombel van pienk kleur. Dit blom tussen Maart en April.
L 'Aloe abyssinica inheems aan Abessinië en Eritrea, dit het baie lang vlesige blare wat eindig op 'n punt en met 'n konkawe bo-kant en 'n konvekse onderkant met rooierige en ingedrukte kantlyne. Dit blom in die laat winter, vroeë lente en die blomme het 'n pragtige, intense geel kleur wat in vertakte sustel-trosse gerangskik is.
L 'Aalwyn dit is 'n plant wat 'n sagte klimaat benodig om te kan groei. In werklikheid leef dit goed in die buitelug in die temperatuur-warm klimaatsones, terwyl dit in die koeler sones beskerm moet word teen die winterkoue, aangesien dit nie die temperatuur onder 5-8 ° C kan verdra nie. As dit gebeur, kan radikale verrotting voorkom, veral as dit met oormatige water gepaard gaan. Die ideale groeitemperature is ongeveer 20-24 ° C.
Dit is plante wat van nature droogte kan verdra terwyl hulle waterstagnasie geensins verdra nie. Trouens, in hul natuurlike habitat groei hulle altyd op goed gedreineerde hange en nooit aan die onderkant van die vallei of op plekke waar stilstaande water kan wees nie.
In die lente - somer moet dit matig natgemaak word en moet daarteen gewaak word dat die blare nie natgemaak word nie, sodat water nie tussen die blare kan neersak nie, wat tot gevaarlike verrotting kan lei.
Die tegniek is om oorvloedig te water en die grond te laat droog word tot die volgende besproeiing.
Wanneer die herfs - winter aanbreek, neem water geleidelik af totdat dit vir die hele winter heeltemal opgeskort is. Met die lente word die water geleidelik hervat.
As dit vir terapeutiese doeleindes geteel word, is dit raadsaam om nie 8-10 dae voor oes te besproei nie, sodat die aktiewe bestanddele meer gekonsentreerd is.
L 'Aalwyn dit word elke jaar weer gevul, en die grootte van die pot word geleidelik vergroot. Aangesien dit nie 'n besonder diep wortelstelsel het nie, is dit verkieslik om 'n pot wat wyer is as diep en met voldoende dreineringsgate te kies, aangesien ek nie van waterstagnasies hou nie op die bodem van die gruispot of stukke erdewerk.
Dit is plante wat nie baie veeleisend is in terme van gronde nie, maar verkies hoofsaaklik sanderige gronde wat die vinnige dreinering van oortollige water en effens suur bevoordeel.
Dit word een keer per maand bemes vanaf die lente en vir die hele somer met vloeibare kunsmis verdun in die water, wat die dosisse effens verlaag in vergelyking met wat in die pakket aangedui word.
Wat die soort kunsmis betref, kies 'n kunsmis wat, behalwe die sogenaamde makro-elemente soos stikstof (N), fosfor (P) en kalium (K) ook mikro-elemente bevat soos yster (Fe), mangaan (Mn) , koper (Cu), sink (Zn), boor (B), molibdeen (Mo), alles belangrik vir 'n korrekte en gebalanseerde groei van die plant.
L 'Aalwyn dit ontwikkel blomme van lente tot herfs, afhangende van die spesie en variëteit wat aan die bokant van 'n lang stam vorm, eenvoudig of vertak of in trosse, en die plant sterf nie anders as Agave nie.
Hulle produseer blomme, hangende, buisvormige bloeiwyses. Die blomme is gewoonlik van rooi, oranje of geel kleur.
Hulle is selfsteriele plante en reproduseer dus deur kruisbestuiwing.
Gewoonlik word dit nie gesnoei nie. Die basale blare moet eenvoudig uitgeskakel word en dit opdroog om te voorkom dat dit 'n voertuig vir parasitiese siektes word.
Wees versigtig om die lem wat u gebruik om te sny skoon te maak en te ontsmet om nie die weefsels te besmet nie.
Vermenigvuldiging vind plaas deur saad of suiers. Met inagneming van die feit dat, soos reeds gesê, dit selfsteriele plante is (die manlike en vroulike blomme van dieselfde plant kan nie mekaar kruis nie of met plante wat aan dieselfde variëteit behoort), is dit nodig soorte om vrugbare sade te hê.
Vermenigvuldiging deur suiers
In die laat lente word die suiers wat normaalweg gevorm word van die basis van die plant afgehaal. Hulle moet met 'n skerp, skoon en ontsmette mes gesny word en twee tot drie dae in die lug gelaat word om die vrystelling van die latex wat wortels voorkom te vergemaklik. Daarna word hulle in 'n kompot van sand geplaas. Dit hou aanhoudend klam. Sodra hulle wortel geskiet het, kan dit weer verpulp word en soos volwasse plante behandel word.
Blare met verlies aan vlekke
As die blare hierdie simptoom toon en heeltemal groen word, beteken dit dat die beligting swak is.
Oplossings: u moet die plant na 'n helderder plek skuif.
Blare wat geel word en gevlek met geel en bruin
Daarna krul die blare en val. As u mooi let, sien u ook dun spinnerakke op, veral op die onderste bladsy van die blare. Met hierdie simptomatologie is ons waarskynlik in die teenwoordigheid van 'n rooispinmytaanval, 'n baie skadelike myt.
Oplossings: dit is nodig om die humiditeit van die omgewing rondom die plant te verhoog, aangesien vogtigheid die grootste vyand is. Slegs in die geval van besonder ernstige besmettings, gebruik 'n spesifieke hartdoder.
Kyk: «Aloe: Geneeskundige plante».
Die etimologie van hierdie woord is nie baie duidelik nie. Dit kan voortspruit uit 'n woord van Oosterse oorsprong (waarskynlik), wat "bitter" of Grieks beteken àls-alos wat "sout" beteken, om sy bitter smaak soortgelyk aan dié van seewater te onthou. Ongeag die etimologie, dit is seker dat dit 'n plant is wat sedert antieke tye bekend is vir sy veelvuldige terapeutiese vermoëns. Die eerste bewyse is gevind op 'n kleitablet wat in Nippur naby Bagdad gevind is en dateer oor 2 200 vC.
Dit is 'n baie ou plant, wat sedert antieke tye bekend is vir sy terapeutiese eienskappe en bekend staan ​​as die plant van onsterflikheid.
Die eerste bewys van sy aanwesigheid is gevind op 'n kleitablet wat in Nippur naby Bagdad gevind is en dateer oor 2 200 vC.
In die Assiriese-Babiloniese kultuur, uit talle getuienisse, is dit seker dat die sap (sibaru of siburo genoem) gebruik is deur diegene wat spysverteringsprobleme gehad het.
In antieke Egipte is dit gebruik as 'n middel vir balsem en is dit baie gekweek vir terapeutiese gebruik. Vandag nog in Egipte word hierdie plant wat voor die voordeur geplant word, beskou as 'n manier om 'n lang lewe en geluk te verseker
Ook daarBybel hy haal dit verskeie kere aan: "Selfs Nikodemus, die een wat die eerste keer in die nag na Jesus gegaan het, het 'n mengsel van mirre en aalwyn gebring, amper honderd pond" (Johannes, hoofstuk 19, vers 39) of 'Cassia-reuk' u klere "(Psalms, hfst. 45, vers 9).
In Papyrus van Ebers (gedateer omstreeks 1500 vC - foto hieronder) word die ontelbare eienskappe van hierdie plant gelys.
Hippocrates (460-337 vC) praat daaroor in sy ontelbare boeke oor medisyne en prys die ontstekingsremmende, regenererende en antiseptiese eienskappe daarvan. De materia medica wat die genesende, anti-inflammatoriese en velinfeksie-eienskappe noem.
Selfs in die oosterse kultuur is die gebruik van hierdie plant baie oud: die Tibetaanse en Ayurvedische medisyne gebruik dit nog steeds as voorbereiding.
Die eerste wetenskaplike studies oor hierdie plant begin in Europa omstreeks 1850 deur twee Engelse, maar het eers in 1930 'n groot sprong gemaak, danksy diepgaande Russiese en Amerikaanse studies. Maar dit is eers in 1940 en daarna in 1959, toe die Amerikaanse Ministerie van Gesondheid amptelik die genesingsvermoë van hierdie plant in die geval van brandwonde verklaar het. Sedertdien was die ateljees regoor die wêreld baie aktief.
L 'Aloe tweespalt (foto hieronder), die wydverspreidste van Namibië en Suid-Afrika, sowel as 'n groot plant, word deurwewervoël om sy besonderse nes te bou, wat bestaan ​​uit plantvesels wat kunstig verweef is om 'n byna heeltemal geslote nes te bou om toegang te voorkom tot roofdiere wat van die grond af kan klim, en tot diegene wat van bo af daal.