Die ERASMUS-ervaring - EU-verslaggewer
Buitelandse valuta-studente wat na die Universiteit van Leeds, waar ek student was, het 'n warm en gerusstellende verwelkoming en bied akkommodasie aan universiteite.
Die internasionale kantoorpersoneel hou hulle dop om seker te maak dat hulle nog lewe en aangaan. So miskien het ek so iets verwag toe ek 'n jaar by L'Université Libre de Bruxelles (ULB) gaan doen het. Ek was vinnig ontnugter.
Moet my nie verkeerd verstaan ​​nie: ek het oorleef, baie geleer, my Frans is nou vlot en ek het 'n paar fassinerende werksgeleenthede gehad. Maar 'n bietjie sorg en deernis by ULB sou dit alles soveel beter gemaak het. Ek is van die begin af meegedeel dat daar kosbare min universiteitsakkommodasie beskikbaar sou wees vir buitelandse studente - ek moes die private huurmark betree in 'n vreemde land waar ek nie die taal vlot kon praat nie.
Ek het 'n woonstel gekry, maar ek ken baie uitruilstudente wat eers hul goed moes opberg en eers in jeugherberg moes bly. Een of twee het nooit weggegaan nie. Die "verwelkomingsweek" vir buitelandse studente is deur derde jaar bestuur, wat dit as 'n kans beskou het om blonde Sweedse studente te verlei. Dit behels vreugdes soos 'n piekniek in die park ("bring u eie kos en bier, sit dan in 'n park op 'n koue dag"); die oriënteringsoefening ("hier is 'n klomp foto's, vind nou waar hierdie plekke is terwyl ons in die Unie sit en vies word"); en die spesiale welkomsdinee (gereformeerde wors en mash met gekookte kool vir vyf euro). Ons het een praatjie gehad van die skoolkoördineerder, wat baie vinnig Frans gepraat het in 'n kamer met 'n vreeslike eggo, en die meeste van ons kon nie volg nie.
Die stukkies wat ek verstaan ​​het, was "gaan klas toe" en "slaag die eksamen". Daarna moes ons die modules kies wat ons gaan bestudeer, uit 'n boek wat nie klasure gee nie, of die aantal krediete wat aan elke module toegeken is. Hierdie inligting kan op twee verskillende webwerwe gevind word, en u moet dit hê om seker te maak dat u modules voldoende krediete vir die jaar oplewer. Vier weke na die kwartaal het hulle my vertel dat een van die modules wat ek gekies het, 'n spesiale module was waarvoor ek moes inskryf, in plaas daarvan om net op te daag, wat u gedoen het vir al die ander modules.
Die klas was volgens hulle vol. Ek moes 'n ander module vind en 'n maand later begin. Ek het hulle gesmeek om my die eerste module te laat voltooi. Ek het daarop gewys dat dit geen verskil aan die professor maak of hy vir 200 of 201 studente doseer nie. Die kantoor het gesê dat dit nie sy besluit is nie, maar hulle s'n, en dat hulle nie gaan beweeg nie. Dit het baie saakgemaak, want die werklading op elke module is groot. U het ongeveer dubbel die werklading wat u in Brittanje sou hê - en dit alles in 'n vreemde taal. ULB kan u nie op hoogte hou nie. Daar was eens 'n studentestaking oor die privatisering van universiteitsdienste. Ons het tot Saterdag 8:XNUMX opgedaag om te sien dat die gebou gesluit was en dat die akademiese personeel nie kon inkom nie.
Die jaar is vir my gered deur werkplasings, wat jy kan doen, in ooreenstemming met jou eie universiteit, in plaas van sommige van jou akademiese modules. Deur pure volharding het ek 'n plasing afgelê vir die laaste kwartaal by een van die Leeds-lede, en dan die BBC in Brussel.
Heeltemal, as jy byna in enige hoedanigheid Europese sake wil betree, moet jy eers slegter betaalde internskappe doen. U kan die EUASMUS-skema sien as 'n kans om die EU hierdeur te befonds: 'n veel beter opsie om die onbevoegdheid van ULB in te stel.