Auteur: Stan Margulies; Sue Grafton; Steven Humphrey; Robert Lewis; Helen Hayes; Barnard Hughes; Jameson Parker; Season Hubley; Swoosie Kurtz; Cassie Yates; Sakes Mokae; Stephen Macht; Beth Howland; Maurice Evans; Lynne Moody; George Innes; Warner Home Video (Firm)
Uitgever: Burbank, Calif. : Warner Home Video, ©2006.
Stan Margulies; Sue Grafton; Steven Humphrey; Robert Lewis; Helen Hayes; Alle auteurs
Tags toevoegen voor "A Caribbean mystery". Dolfyne op Struisbaai | Seegogga se Bloggie
← plek vir Paasnaweek
Seeskatte; Die storie van Robbie die Rob →
Dolfyne op Struisbaai
Posted on Maart 25, 2014	by seegogga
Dolfyne in Struisbaai
‘n Ander keer het ons by die walle op daardie groen pampoentjie skulpies afgekom. Ook duisende en mooi groot ook! Ons het daardie dag 3 streepsakke vol seepampoentjies opgetel – strus bob!.Gelukkig tog dat my pa die sakke agter in sy bakkie gehad het. As hy meer sakke gehad het, sou ons hulle ook kon vul. Ek het nog nooit weer so ‘n oorvloed van die groen skulpe beleef nie.
This entry was posted in Die Overberg: my wereld., Los opdrifsels, Seestories and tagged dofyne, see Struisbvai Struisbaai fishing adventures. Bookmark the permalink.
7 Responses to Dolfyne op Struisbaai
Maart 26, 2014 om 9:10 vm
Ek love die see. Jy weet mos! Weet jy, elke jaar kom daar so rondom nuwe jaar ‘n verskriklike skool dolfyne verby wat ons van ons huis af kan sien. Ek wonder altyd of hulle ‘n vergadering iewers het waarheen almal op pad is. XD
Maart 26, 2014 om 9:21 vm
Ek het eenkeer op TV gesien dat hulle praat van die dolphin run. Nes die sardyne rondom die land trek, trek die dolfyne agter hulle aan. Die program het nogal spesifiek van Struisbaai en Agulhas gepraat – en daar leer ek toe iets van ons eie plek op TV! Hierdie groot skool moet deel van die dolfyn”run” wees. En agter hulle kom die orcas, die moordwalvisse, wat nou onlangs op einste Struisbaai gesien is.
April 13, 2014 om 1:17 nm
Ai, ai hoe lus maak jy my nou vir die see!! So van pampoentjies gepraat ons het eenkeer op Stilbaai so ‘n lekker ondervinding gehad. Op die strand naby aan die water sien ons die water op ‘n plek borrel soos ‘n ketel wat kook. Een van ons seuns druk hulle hand daarin en daar verdwyn sy hele arm in die water so diep is dit. Natuurlik is ons almal toe op on knieë met ons arms in die water, maar kan nie die bodem vind nie. Wat ons wel uit die water haal is groen pampoentjies. Onder in daardie borrelende gat was dit net seepampoentjies. Dit was vir ons ‘n rare en wonderlike ondervinding.
April 13, 2014 om 3:53 nm
Sjoe! Wat ‘n rare verskynsel! Dis soos die see is – op die onverwagste tye gebeur daar altyd iets. Lekker herinneringe. Maar ek sou skrikkerig wees om my arm sommer so in ‘n gat in te sit as ek nie kan sien wat onder is nie!
April 13, 2014 om 5:24 nm
Dit was so ‘n “anderste” ondervinding…. en ja, dit was met groot huiwering dat ons ons hande daarin gesit het. Soos jy sê dit was werklik skrikkerig… maar toe ons eers pampoentjies ontdek was daar geen keer aan ons nie. Dit was soos groot skatte wat ons ontdek het 🙂
April 13, 2014 om 10:20 nm
Maar dit IS groot skatte – seeskatte! Ai, ek kan liries raak oor die skatte van die see, Ek dink dis tyd dat jy by Toortsie kom kuier sodat jy ons see kan beleef en sodat sy daardie lekker tert kan maak en vir my ook kan nooi…..ek gaan nou oor nog ‘n seestorie en skat skryf.