Verhit behoorlik met 'n kaggel of teëlstoof - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Verhit behoorlik met 'n kaggel of teëlstoof
Brandhout © Marius Graf, fotolia.com
'n Houtstoof in die huis gee gesellige warmte af en is omgewingsvriendelik omdat dit verhit word met 'n hernubare grondstof, hout. Moet egter of. die stoof moet eintlik net met natuurlike, droë hout verhit word en nie met afval of selfs met gedrukte papierstukke nie.
In die ordonnansie op klein en mediumgrootte verbrandingstelsels van die Federale Omgewingsagentskap word dit presies gespesifiseer wat in die huisoond of. In die geval van stelsels met vaste brandstof mag die volgende verbrand word: natuurlike stompe, houtbrikette en -korrels sowel as bruin- en hardesteenkool.
Alhoewel daar ook perse in die handel beskikbaar is, waarmee afvalpapier in papierbrikette gedruk kan word, behoort verbruikers daardie geld te spaar omdat hierdie brandstof glad nie toegelaat word nie. Die boete wat verbruikers waag, is die kleinste probleem. Brandende papierbrikette kan hoë emissies tot gevolg hê en die lug besoedel, en die stelsel self kan ook besoedel word en sy funksie as gevolg daarvan benadeel word. Boonop is afvalpapier 'n rou materiaal wat maklik herwin kan word. Papier hoort dus nie in die oond nie, maar eerder in die afvalpapier.
Gebruik lugdroë hout
Lugdroë hout beteken dat die hout vir genoeg tyd gestoor is op 'n plek wat so sonnig as moontlik is, maar beslis droog. Vir spar en populier is een jaar berging voldoende, vir linde, els en berk moet dit een en 'n half jaar wees en vir harde hout soos beuk-, as- en vrugtebome moet die droogtyd twee jaar wees.
Rook is nie een van hulle nie
Dit is nie heeltemal sonder emissies nie, maar rook is nie 'n goeie teken nie, maar 'n teken dat die hout nie heeltemal verbrand word nie. Dit word veroorsaak deur die verhitting van klam hout of deur onvoldoende lugtoevoer. Hout het lug nodig om te brand en moet met vlam brand om skadelike emissies te vermy. Maak ook seker dat die rooster skoon is en dat daar goeie lugtoevoer is.
Ideaal gesproke word slegs koolstofdioksied, as en water geproduseer wanneer die hout verbrand word.
Selfs al is koolstofdioksied 'n klimaatskadelike gas, met volhoubare verbouing bind die hergroeiende bome die koolstofdioksied wat tydens verbranding geproduseer word. In die praktyk bevat hout egter altyd klein hoeveelhede stikstof-, swael- en chloorverbindings wat in die lug vrygestel word as skadelike stikstof- en swaeloksiede en soutsuur wanneer dit verbrand word. Boonop kom stof in die lug, waarvan meer as 90 persent skadelike fyn stof is.
In die geval van onvolledige verbranding, wat deur die vorming van rook aangedui word, kan giftige koolstofmonoksied en die klimaatskadelike metaangas steeds geproduseer word, wat 'n baie sterker effek op aardverwarming het as koolstofdioksied. Daarbenewens kan kankerverwekkende polisikliese aromatiese koolwaterstowwe (PAK's) ook gevorm word.
'n Goeie en skoon verbranding kan herken word aan die feit dat byna net fyn, wit as geproduseer word. As groot hoeveelhede onverbrande stukke hout of steenkool en roetdeeltjies in die as gesien kan word, dui dit op onvolledige verbranding. Oormatige roet is ook 'n slegte teken. Hierdie sogenaamde glansroet, wat aan die binnemure van die stoof neerslaan, lei nie net tot swakker hitteafvoer in die vertrek nie, maar kan ook skoorsteenbrande veroorsaak.
Gedetailleerde inligting oor verhitting met hout kan gevind word in die Federal Environment Agency brosjure