Hierdie naamwoord is afgelei van 'âlam wat beteken: to veil from sight, i.e. conceal (lit. or fig.); hide (self), secret (thing). Behalwe vir die sensuele en ander ‘suggestiewe’ plesiere (o, hoe heerlik kan die tong aan die rol gesit word deur sekere gedigte!) – een teks, twintig kinders, twintig interpretasies?! ‘n Gedenkpark is in 1986 hier opgerig: ‘n fontein, met ‘n gedenkmuur waarteen van Lorca se poësie in ysterrame aangebring is. Maar die monument is verwaarloos: die ysterrame is verroes, die fontein is opgedroog, die plek lyk windverwaai en verinnerweer. Dit is asof dit iets is wat Granada moes doen “ter wille van” – ‘n herinnering aan iets wat geriefliker is om te vergeet. Eenkant is ‘n jong olyfboom geplant op die plek waar Lorca glo doodgeskiet is. Een van sy teregstellers het later gespog dat hy Lorca “twee keer in die gat geskiet het as ‘n moffie”. Barend wat steeds Barend bly: Ek bel uit die VSA om uit te vind hoe dit gaan. Na ŉ halwe minuut: “Dis nou genoeg geklets, meisiekind. Magtag. Sit die foon neer! Ek wil krieket kyk!”