Hy skep behae daarin om parlementêre debatte te kelder, veral wanneer pres. Zuma in die parlement is. Hy lewer sy vertonings en kaperjolle omdat hy weet die televisiekameras is op hom gerig. Dieselfde geld vir wanneer hy hof toe gaan weens aanhitsing tot grondbesetting en haatstokery teen wit mense – vir hom is hulle gelykstaande aan grond. Wanneer hy sê dat hy “nog nie die slagting van wit mense” bepleit nie, weet hy presies wat hy bedoel. Terwyl hy so aan die rafelrandjies van anargie pluk, flirteer hy voortdurend met haatspraak, en maak dan aanspraak op onskuld wanneer hy oor sy gebrek aan aanspreeklikheid voor stok gekry word.
Nasiebou kan nooit gedy in ŉ land waar sommige meer gelyk as ander is nie. Hierdie gebrek aan regverdigheid ondermyn die oppergesag van die reg deur die voorheen onderdruktes en benadeeldes vrye teuels te gee om strafloos op te tree. In hierdie opsig is Malema soos Zuma, die einste man wat hy so verag, in dié opsig dat hy altyd midde-in ŉ ondersoek staan en nie so smetloos is as wat hy voorgee nie.