By inwoners in tien poskodes in Melbourne verbied vir nie-noodsaaklike reis tot minstens 29 Julie is die behoefte aan voortgesette waaksaamheid duidelik.
Regoor Victoria beteken die voortdurende toename in gevalle van koronavirus a verskeidenheid beperkings is nog steeds in plek, maar vir mense buite die gebiede wat die ergste geraak word, lyk hierdie beperkings miskien meer as riglyne as reëls.
Daar kan baie verskillende interpretasies van die herstelde beperkings wees. Nadat sommige vryhede ná die aanvanklike afsluitingsperiode toegestaan ​​is, sal mense huiwerig wees om terug te keer.
Saam maak dit die nakoming nog moeiliker om af te dwing. Gedurende die aanvanklike stadiums van toesluit in April, het ons 'n opname uitgevoer om uit te vind watter faktore die openbare houding teenoor nakoming gemotiveer het. Ons bevindinge sal veral relevant wees in die komende weke.
"Daar is bewyse uit 'n stelselmatige oorsig wat gedoen is in opdrag van die WGO wat spesifiek op COVID-19, SARS en MERS coronavirus gedoen het, wat toon dat dit 'n vermindering van 85% in die risiko van infeksie bied." - Prof Raina MacIntyre, Global Biosecurity, @KirbyInstitute # abc730 #coronavirus- abc730 (@ abc730) Junie 29, 2020
U kan vergewe word omdat u gevoel het soos die boodskappe rakende beperkings op koronavirus is gemeng.
Selfs tydens vroeë toesluit, toe daar minder was verwarring Oor wat nie-nakoming was nie, het mense die reëls misverstaan ​​of verwerp. Die polisie het duisende uitgereik kennisgewings van inbreukmaking regoor die land.
In watter mate kan ons Australiërs nou “vertrou” om die jongste advies van gesondheidsowerhede na te kom? Sal selfvoldaanheid insluip? Vroeë bewyse in Victoria dui daarop dat dit 'n brose situasie is.
'N Regstreekse neiging
Selfs voordat massaprotes teen die Black Lives Matter beweging, was daar baie kommentaar rakende die publiek se nakoming tydens die vroeë stadiums van die pandemie.
In reaksie hierop het ons span by die Griffith Criminology Institute uitgevoer 'n landwye opname) van 1,595 Australiërs.
Die opname begin vyf weke nadat die verpligte beperkings op sosiale distansiëring ingestel is. Dit het die deelnemers gevra om die afgelope week hul vlak van voldoening aan maatskaplike distansiebeperkings aan te meld. Daar is bevind dat 'n aansienlike deel van die deelnemers nie die verpligte reëls vir sosiale distansiëring nakom nie. spesifiek:
50.3% van die respondente het gesê dat hulle die afgelope week persoonlik kuier met vriende en / of familielede met wie hulle nie gewoon het nie
45.5% het gesê dat hulle die huis verlaat “sonder 'n goeie rede”
39.6% het gesê hulle reis vir ontspanning
5.95% het gesê dat hulle gaan koop vir noodsaaklike of nie-noodsaaklike items met COVID-19 simptome, en
57.2% het gesê dat hulle gesond gaan word vir nie-noodsaaklike items.
Die tempo van nie-nakoming van beperkings het toegeneem met verloop van tyd.
Die navorsing het ook faktore ondersoek wat voorspel het wie waarskynlik die beperkings sou nakom.
Die twee primêre voorspellers was gevoelens van 'plig om die regering te gehoorsaam' en 'persoonlike moraliteit'. Eenvoudig, mense het die meeste nagekom as hulle 'n groter plig voel om die opdragte van die regering na te kom, en as hulle dink dat dit moreel verkeerd is om die reëls na te kom. Hierdie bevindings dui daarop dat sosiale norme, eerder as vrees vir COVID-19, die mees gemotiveerde nakoming is.
Die bevindinge het ook getoon dat ouderdom en geslag 'n invloed gehad het, en ouer deelnemers en vroue is meer geneig om daaraan te voldoen.
Diegene wat 'n groter gesondheidsrisiko van COVID-19 waargeneem het, was ook meer bereid om die reëls te volg, sowel as diegene wat meen dat daar 'n groter risiko bestaan ​​om gevang en beboet te word vir die oortreding daarvan. Hierdie faktore was egter nêrens so belangrik soos gevoelens van gehoorsaamheid of persoonlike moraliteit nie.
In vergelyking met die res van die wêreld, het Australië vroeë sukses behaal met die beheer van die COVID-19-uitbraak. 'N Groot rede hiervoor was die bereidwilligheid van mense om beperkings na te kom.
Maar om voortdurende nakoming van maatreëls wat persoonlike vryhede beperk, te verseker, is 'n wispelturige spel. Australië het dit tot dusver gehad enkele gevalle van oordrag van die gemeenskap, en hierdie kennis kan mense selfvoldaan maak.
Tydens die H1N1 (varkgriep) -pandemie van 2009, Britse navorsers 'n meerderheid van die mense wat ondervra is, was nalatig oor maatskaplike distansieringsmaatreëls. Slegs 26% het gesê dat hulle angstig is oor die opdoen van die siekte, en 72% het gesê dat hulle nie die aanbevole higiëne-maatreëls soos handewas getref het nie.
Boonop het slegs 5% gesê dat hulle tydens die pandemie groot skares of openbare vervoer vermy. En diegene wat nie aan sosiale vereistes voldoen nie, was ook geneig om te dink dat die uitbraak doelbewus deur die owerhede oordryf is.
Is handhawing die antwoord?
Eenvoudig, nee. Dit is moeilik om die nakoming van persoonlike higiëne-gewoontes na te kom, en dit is byna onmoontlik om mense op te spoor wat hul huis verlaat as hulle nie gesond is nie.
Ons opname het aangedui dat vrees vir straf nie 'n groot rol gespeel het in die motivering van Australiërs om sosiale distansiereëls tydens toesig te hou nie. Persoonlike moraliteit en gevoelens verplig om aan die aanbevelings te voldoen, is belangriker.
Namate onsekerheid onder Victoriane versprei, moet owerhede dus fokus op die opvoeding van burgers en hulle herinner aan die moontlike gevare van COVID-19. Gegewe die hoogs aansteeklike aard van die virus, selfs geringe oortredings kan rampspoedige gevolge hê. Dit is te vroeg om te ontspan.
Wat die belangrikste is, is die beste strategie om burgers te oorreed dat dit hul morele verantwoordelikheid is om die reëls na te kom, want dit sal help om die kwesbaarste onder ons te beskerm.
In 'n sekere mate sien ons dit reeds, aangesien ondernemings beskermers aanmoedig om hand-ontsmettingsapparate te gebruik voordat hulle winkels binnegaan, limiete stel vir die aantal mense wat binne toegelaat word en herinner aan kliënte om hul afstand te behou.
'N Nuttige taktiek kan wees om die publiek te herinner om gereeld vriende en familie te vra om hul persoonlike higiëne te handhaaf en om hul bewegings te beperk, indien moontlik. Dit is belangrik om te herhaal dat ons “alles hiermee saam” is. Dit kan ook help as ondernemings meer gemotiveerd is om nou met die owerhede saam te werk.
Dit gesê, effektief bemarking van “morele verantwoordelikheid” sal waarskynlik 'n uitdaging wees vir openbare betrekkinge, wat 'n fyn balans tussen burgers se vryheid en staatsmeganismes vir nakoming behels. Net die tyd sal weet of ons dit kan uittrek en COVID-19-transmissie onder beheer kan hou.
Kristina Murphy, professor en ARC Future Fellow, Griffith Criminology Institute, Griffith Universiteit; Harley Williamson, PhD-kandidaat, Griffith Universiteit; Jennifer Boddy, medeprofessor en adjunkhoof van skool (leer en onderrig), Griffith Universiteiten Patrick O'Leary, professor en direkteur van die navorsings- en voorkomingsprogram vir geweld, Griffith Criminology Institute en School of Human Services and Social Work, Griffith Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Coronavirus Spike: Dit is moeiliker om mense die volgende keer te volg om beperkings te volg