Ras van hoenders Beenbalk: beskrywing en kenmerke, kenmerke van teling, siektes - Raad - 2022
Beskrywing en kenmerke van die Legbar hoenderras, teling en versorgingsreëls
Vir die suksesvolle teling van pluimvee is dit nodig om die regte paar en spesies te kies. Die Legbar hoenderras is 'n suksesvolle hibriede spesie wat boere dikwels vir industriële doeleindes teel. Om hierdie voëls met 'n interessante voorkoms met 'n hoë produktiwiteit te behaag, moet u die eienaardighede van aanhou en teel ken.
Die geskiedenis van die Legbar hoenders
In die middel van die vorige eeu het twee telers van die Cambridge Genetic Institute probeer om 'n ras van industriële hoenders te ontwikkel wat outoseksuele eienskappe sou hê (dit sou moontlik wees om die geslag van 'n dag oue hoender te bepaal). Die eerste resultate was bevredigend, maar nog lank nie ideaal nie.
As gevolg van verdere kruisings is 'n baster van die Leghorn-haan- en Plymouth-hoenderras geteel. En so het hulle daarin geslaag om 'n nuwe ras te produseer wat baie produktief is..
Beskrywing en definiëring van eienskappe van die ras
Hoenders se beenstaaf is van die vleis-en-vleis-tipe. Die gewig van 'n volwasse haan bereik 3,5 kilogram, en die gewig van 'n hoender - tot 3 kilogram. Telers waardeer hierdie ras vir sy uitstekende eienskappe en hoë eierproduksiesyfers.
Die Legbar-ras is 'n kuifhoender met room- en kastaiingskakerings. Hane word gekenmerk deur ligte kleure met room- en grys kleure. Gevederde kleur is inherent aan voëls; daar is 'n medium grootte kruin, wigvormige liggame. Die skene is heldergeel, mediumgrootte wit katjies en 'n rooi blaaragtige kam met 6 tande by mans en by wyfies - met 8 tande. Hoenders met digte, welige verekleed en goed ontwikkelde vlerke.
Hoenders se beenstaaf is redelik beweeglike voëls, veral as hulle in oop gebiede vrygelaat word. Hul karakter is kalm, vreedsaam en nie-konflikvol. Die belangrikste kenmerk is dat hoenders van hierdie ras goed oor die weg kom met ander voëlrasse. Hane is egter geneig om aggressief op te tree, en hulle beskerm ook hoenders teen moontlike bedreigings. Dit word aanbeveel om groen lampe te installeer om die mans te kalmeer.
Produktiwiteitsaanwysers is een van die voordele van die Legbar-ras. Een hen kan tot 250-270 eiers per jaar produseer, en hulle begin eiers lê vanaf 4 maande oud. Hoendervleis weeg tot drie kilogram en die gewig van een eier is 70 gram. Maar ondanks die hoë produktiwiteit, het voëls nie 'n moederinstink nie, daarom kan hulle nie eiers alleen uitbroei nie. Dit is moontlik dat die aankoop van spesiale broeikaste benodig word.
Voor- en nadele van die ras
'N Teler wat van plan is om hierdie hoenderras aan te skaf, moet hom vertroud maak met al die nuanses van hul inhoud. 'N Redelike aantal positiewe aspekte is kenmerkend van Legbar:
Die ongewone kleur van eiers is 'n fyn blou tint, soms groenerig.
Hoë vlak van eierproduksie.
Voëls het 'n rustige geaardheid.
Hoë immuunbeskerming en goeie gesondheid van hoenders.
Voëls is outoseksueel - jy kan 'n haan maklik van 'n hoender onderskei, al is die hoender net 'n dag oud.
Dit is egter uiters belangrik om van die nadele van hierdie ras kennis te neem: verhoogde sensitiwiteit vir temperatuur (by lae waardes is eierlegging afwesig of verminder), en hoenders het ook nie 'n moederinstink nie. Elke twee jaar is 'n vervanging van hoenders nodig, aangesien produktiwiteit skerp daal.
Wenke vir onderhoud en versorging
Die aanhou van voëls van die beenbalk is nie moeilik nie, maar die voorwaardes vir aanhou en voer sal noodwendig 'n invloed op die produktiwiteit hê. Onderhewig aan die basiese reëls, bied hoenders groot eiers met 'n ongewone skaduwee.
Hok, looparea, voeders en drinkbakke
Voëls is nie veeleisend vir die hoenderhok self nie: dit is belangriker om voeders en 'n aanvaarbare temperatuurregime te hê. Aangesien die Legbar-ras uiters beweeglike hoenders is, moet hulle maksimum ruimte kry. Die huis moet toegerus wees met sitplekke, lae vir lae en drinkbakke met vars water.
Hoenders verbruik twee keer soveel water as voer. Daarom is dit belangrik om die toestand van die drinkers te monitor en te verhoed dat daar mis en vuilgoed inkom. Vir stap word aanbeveel om 'n spesiaal toegeruste voëlhok voor te berei. 'N Omheining van gehalte sal die vee teen verskillende bedreigings beskerm en hulle vrye ruimte bied.
Temperatuur, beligting, humiditeit
Aangesien die beenstaafras aan hitte-liefdevolle voëls behoort, is dit belangrik om die temperatuuraanwysers in die hoenderhok te monitor. Die punt moet altyd bo nul wees. Die trekke moet ook uitgesluit word, maar die toevoer van vars lug is nodig. Die kwessie van verligting is akuut in die winter, wanneer dit nodig sal wees om die dag kunsmatig te verleng.
In die reël word bykomende beligting in die hoenderhuis uitgevoer - sodat die hoenders kan lê, moet die dagligure minstens 12 uur duur. Oormatige vog moet vermy word - die vloer moet gereeld verander word.
Om eiers in die koue seisoen te ontvang, moet u die pluimveehuis ernstig isoleer, asook die installering van 'n ekstra verwarmer. Dit is uiters belangrik dat die kamertemperatuur bo nul bly. Die vorige volume eierproduksie is moontlik met positiewe aanwysers van 15-17 grade. Die vloer moet bedek wees met saagsels, hooi of turf.
In die winter ontwikkel hoenders dikwels vitamientekorte, dus word dit aanbeveel om kalsiumaanvullings by hul voedsel te voeg. Vervelling is nodig om eierproduksie te verbeter, maar soms kan dit vertraag word. In hierdie geval is kunsmatige stimulasie van hierdie proses nodig.
Wat eet hoenders?
Hoenders van die Legbar-ras het voedsel van dierlike oorsprong nodig, wat hulle alleen kan kry (byvoorbeeld wurms). Maar ook, benewens hierdie, sal hulle 'n gebalanseerde dieet benodig. Die verkieslikste opsie is saamgestelde voer. Voëls van hierdie ras bied nie groot probleme vir telers nie, maar dit is uiters belangrik om die basiese reëls te volg wanneer jong en volwasse voëls gevoer word.
Kuikens se kos moet kalsium bevat, wat goeie beengroei verseker. Om dit te doen, kan u 'n bak kalksteen naby die hoofvoerder plaas. Die water in die drinker moet minstens twee keer per dag verander word. Dagoud hoenders word met maaskaas en fyngekapte kruie gevoer, maar jong diere mag ook jogurt en gekookte pap in water of sous kry. En vanaf slegs een maand oud, mag kuikens volgraan gee.
Dit word aanbeveel om henne vooraf te meng wat eierproduksie verhoog. Dit is egter dikwels nie die moeite werd om dit by te voeg nie - hoenders kan vitamientekorte ontwikkel. Ten einde volwassenes in staat te wees om al die nodige spoorelemente en vitamiene te voorsien, benodig hulle voedsel met die volgende komponente: volgraan of uitgeloopte graan, prodel, vis- of beenmeel, groente en komplekse aanvullings. Hulle kan ook met vars gras en groente gevoer word.
Daar word geglo dat volwasse hoenders spesiale voedsel benodig om die dop 'n ongewone blou tint te gee. Dit is egter 'n vals verklaring - die kleur van eiers is geneties neergelê en verander nie as gevolg van bymiddels nie.
Soos vroeër opgemerk, het Legbar-hoenders hul instink van moeder verloor en kan hulle nie eiers uitbroei nie. As die teler hierdie ras moet teel, is daar twee opsies beskikbaar: gebruik 'n broeikas of plaas eiers onder ander voëls wat dit kan inkubeer. As die eiers oorspronklik van henne met gehalte-aanwysers geneem is, kan die oorlewingsyfer van jong diere 100% bereik. Maar in die reël is hierdie syfer binne 90%.
Jong groei groei baie vinnig - teen een maand is die gewig ongeveer 500 gram. Maar hiervoor moet u die hoofreëls van teling en aanhou volg. Sodra die kuikens uitbroei, moet u dit nie haastig van die broeikas af haal nie. Laat hulle 'n paar uur daar wees. Gedurende hierdie tyd kan broeiers of dekbokse daarvoor voorberei word. Na agt uur kan hulle met maaskaas gevoer word.
Die rommel moet ten minste een keer per dag verander word. Dit is ook uiters belangrik om veral gedurende die eerste twee dae 24 uur-aan-dag-beligting aan jong diere te voorsien.
Algemene siektes en moontlike probleme
Ondanks hul hoë immuunbeskerming en weerstand teen siektes, ly Legbar-hoenders soms aan verskillende soorte skade. In die besonder is jong diere vatbaar vir verskillende aansteeklike siektes. Dit is ook opmerklik dat beenvoëls geneties geneig is tot aangebore misvorming van die tone. 'N Algemene oorsaak van hierdie gebrek is 'n onbehoorlike dieet. Hoenders is meer geneig om ledemaatvormings te ontwikkel as daar nie genoeg vitamiene en minerale in hul dieet is nie.
Vir diarree by hoenders word 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat gebruik waarmee die kuikens gesoldeer word - dit help om die maag te herstel. Hierdie metode is egter slegs geskik vir gevalle waar medisyne nie nodig is nie.
Daarbenewens is hoenders geneig tot die volgende siektes: salmonellose, pasteurellose en Newcastle-siekte. Afwykings van nie-aansteeklike aard word ook nie uitgesluit nie: atonie, cloacitis, gastro-enteritis. Om die voorkoms van sulke probleme te voorkom, is dit nodig om voorkomende maatreëls te volg: hou die hoenderhok skoon, ontsmet dit gereeld, gee die voëls vitamienkomplekse, monitor die toestand van die water.