Samuel Adams: Good Lager, Better Polemicist - History - Volke en nasies - 2021
'Samuel Adams is 'n bier.' Hierdie reaksie verskyn op ontelbare opsteleksamens deur instrukteurs uit die Amerikaanse geskiedenis. Alhoewel dit snaaks is, tipeer dit wat die meeste Amerikaners van Samuel Adams weet; baie min, indien enigiets.
Tog was Samuel Adams een van die meer kontroversiële en gedebatteerde figure in die Amerikaanse geskiedenis. Sommige geskiedkundiges het hom gekenmerk as 'n demagoge, terwyl ander hom beskou as een van die belangrikste akteurs in die Amerikaanse oorlog vir onafhanklikheid. Adams ly aan sommige van dieselfde probleme as Patrick Henry. Hy het nooit 'n groot rol in die federale regering onder die Grondwet gehad nie, en politiek korrekte geskiedkundiges hou gewoonlik nie van kampioene van beperkte regering nie. Adams pas by die wetsontwerp. Hy moet bo sy neef, John Adams, op 'n lys belangrike Amerikaners geplaas word. In werklikheid was dit Samuel wat John aangemoedig het om meer aktief betrokke te raak in die stryd om onafhanklikheid.
Samuel Adams is op 27 September 1722 in die Amerikaanse kolonies gebore. Hy was 'n vyfde generasie Amerikaanse afstammeling van Henry Adams, die eerste van die Adams-familie wat in die sewentiende eeu in die Massachusettsbaai-kolonie aangekom het. Sy oupa was 'n seekaptein en sy vader, Samuel Adams, die ouderling, was 'n diaken in die Ou Suid-kerk in Boston wat aansienlike eiendom besit het en 'n fyn huis in die stad onderhou het, saam met 'n welvarende brouery. Hy het ook in verskillende verkose hoedanighede in sy gemeenskap gedien en 'n prominente rol in die samelewing gehad. Adams se ma word as 'n vrou met 'ernstige godsdienstige beginsels' beskou.
Van Adams se vroeë lewe is min bekend. Volgens familietradisie het hy die beroemde Boston Grammar School bygewoon en is hy in 1736 in Harvard opgeneem waar hy die klassieke studeer het. Alhoewel die fakulteit hom as 'n lui student beskou het, is hy in 1740 gegradueer. Hy het in 1743 'n Magister Artium ontvang en begin met die studie van die regte. Sy ma het hom oorreed om die agtervolging te laat vaar, en Adams het spoedig 'n skuifelose siel geword op soek na 'n loopbaan. Hy het sy eie onderneming begin danksy 'n groot lening van sy vader, maar bankrot geraak. Adams probeer toe sy hand by die brouery kry, hoewel hy weinig gedoen het om die onderneming te help. Toe sy vader in 1748 oorlede is, het hy die grootste deel van sy eiendom geërf, maar belastingverpligtinge en swak finansiële besluite het hom die grootste deel van die boedel gekos. Hy is in hierdie periode twee keer getroud en het twee kinders oorleef bo die ouderdom van twee. Teen sy veertigerjare leef Adams van sy tweede vrou en die vrygewigheid van ander. Kortom, Adams was ondanks sy goedversorgde grootmaak onverantwoordelik en onbetroubaar. Hy het John Adams eenkeer gesê dat "hy nooit in sy lewe uitgesien het nie; het nooit 'n plan beplan, 'n plan opgestel of 'n ontwerp daargestel om vir hom of ander iets op te stel nie. '
Maar Samuel Adams was 'n skrywer in sy gemeenskap, en hoewel hy nie sy vader se besigheidsvernuf besit nie, het hy sy politieke talent en die vermoë om plaaslike sake te bestuur, geërf. Hy het in 1748 'n koerant The Public Advertiser begin, wat vinnig die toonaangewende uitlaatklep vir anti-parlementêre sentimente in Boston geword het. Adams het die koerant toegewy aan die strewe na vryheid, en die krisis met Groot-Brittanje het Adams in die kollig gebring. Hy werk jare lank saam met 'n groep wat bekend staan ​​as die 'populêre party' in die politiek van Massachusetts, en toe die Parlement in 1764 en 1765 onderskeidelik die suikerwet en seëlwet goedgekeur het, het Adams en die lede van die 'populêre party' te kampe gehad. die kragtiger 'aristokratiese party' gelei deur die toekomstige koninklike goewerneur Thomas Hutchinson. Hy is in 1765 tot die wetgewer van Massachusetts verkies en het die pot van verset geroer.
Samuel Adams het aangevoer dat die suikerwet sowel as die seëlwet ongrondwetlik was en het mans soos Hutchinson die 'vyande van vryheid' genoem. Hy het 'n reeks resolusies geskryf wat verklaar het: 'Alle dade wat deur enige mag gemaak word, behalwe die algemene vergadering van hierdie provinsie, wat belasting op die inwoners plaas, is inbreuk op ons inherente en onvervreembare regte as mans en Britse onderdane, en maak die waardevolste verklarings van ons handves nietig. 'Geweld het in Boston ontstaan ​​toe die Seëlwet in werking getree het. Hutchinson se huis is deur 'n skare verwoes; tollenaars is geteister en gedreig met teer en vere, en vir die Britte het Massachusetts in opstand gekom. Adams het teenstand verkies, maar die meer gewelddadige betogings veroordeel en die resultaat van die 'mobbish' element in Boston genoem. Hy het 'n beroep op Engelse handelaars gedoen om die Stampwet teë te staan ​​en te beweer dat die wet die Britse handel sou benadeel.
Die ekonomiese druk het gewerk, en die Seëlwet is in 1766 herroep. Adams is in 1766 aan die wetgewer terugbesorg en gedien tot 1774. Toe die parlement in 1767 sy belastinggesag oor die kolonies deur die Townshend-pligte herbevestig het, het Adams weer die opposisie gelei . Hy het 'n 'omsendbrief' geskryf wat die gesag van die Parlement om die kolonies te belas, weerlê. Adams het, net soos die meeste patriotte, aangedring dat die koloniste lojaal was aan die kroon, maar dat hulle al die regte en voorregte van Engelsmense besit; derhalwe, sonder verteenwoordiging in die parlement, wat hulle nie gehad het nie, kon belasting nie gehef word sonder hul toestemming nie. Dit onregmatige en ongrondwetlike belasting op hul regte as vrye Engelse.
Samuel Adams het gehelp om die Non-Importation Association te organiseer en het opgetree as die katalisator vir die anti-Britse sentiment in Massachusetts. Soos in 1765, het Adams nooit openlik geweld ondersteun nie, maar hy het 'n mate van gewelddadige weerstand teen die Townshend Duties in buurdorpe verdedig. 1770 was die gewelddadigste jaar van die opposisie teen die Britte voor die rewolusie. Die Britte het vier regimente van gewone mense na Massachusetts gestuur om die Townshend-wette in 1768 af te dwing. Hierdie beweging is in die kolonie universeel aan die kaak gestel. Adams het sy aanranding van die Britte deur anonieme briewe in koerante voortgesit, wat moontlik 'n aantal aansprake op verkragting en aanranding deur Britse troepe onder die titel The Journal of Occurrences insluit. Spanning het in 1770 'n kookpunt bereik toe vyf Bostonians deur Britse soldate dood is. Adams bestempel die geleentheid as die "Boston Massacre" en saam met ander patriotleiers het die Britte hul troepe uit die kolonie verwyder.
Hy het die waarnemende koninklike goewerneur Hutchinson meegedeel dat: 'As u die mag het om een ​​regiment te verwyder, het u die mag om albei te verwyder. Dit is op u gevaar as u weier. Die vergadering bestaan ​​uit drie duisend mense. Hulle het ongeduldig geword. Daar is al duisend mans uit die buurt aangekom, en die hele land is in beweging. Die nag kom nader. 'N Onmiddellike antwoord word verwag. Albei regimente of geeneen! "
Geen vergelding het plaasgevind nie en na die verhoor en vryspraak van die hoofamptenare wat by die 'bloedbad' betrokke was, het die spanning bedaar. (Natuurlik het sy neef, John Adams, ook die verdedigingsadvokaat vir die Britse soldate gedien.) Die konflik oor verteenwoordiging en belasting het tot die laagste vlak in jare gestyg. Adams is in 1772 na die wetgewer terugbesorg, maar met aansienlik minder stemme as vorige verkiesings. Hy het dit onaanvaarbaar gevind. Adams het sy "volle hofpers" teen die Britte deur die Boston-koerante voortgesit.
Hy het nie minder nie as veertig artikels geskryf wat krities is oor die koninklike regering in Massachusetts en die Britte in die algemeen. Die toon het ook aangehou dat die bevolking van Massachusetts deur die rustigheid van die tydperk gekniehalter word en dat die Britse regering in kort volgorde slawe sou maak.
Samuel Adams het in 1772 met die totstandkoming van die Komitees van Korrespondensie probeer om die opposisiebrande te bewerkstellig, wat die verklaarde doel gehad het om "die regte van die koloniste en van hierdie Provinsie in die besonder as mans, as Christene en as onderdane aan te kondig; en om dieselfde met die verskillende dorpe en die wêreld te kommunikeer. "Hy het 'n verklaring van regte vir die komitee opgestel wat die natuurlike toestand van vryheid, die regte van Engelsmense en Amerikaanse wetgewende onafhanklikheid van die parlement beklemtoon. Adams is onder hierdie 'natuurlike regte' ... Eerstens 'n reg op lewe; Tweedens, tot vryheid; Derdens, aan eiendom; saam met die reg om hulle op die beste manier te ondersteun en te verdedig. 'Adams het in ander geskrifte aangevoer dat eiendom, wat die basis van 'n regverdige samelewing is, geluk skep. Dit is wat Jefferson bedoel, en hoe die ander stigters die uitdrukking "lewe, vryheid en die strewe na geluk" in die onafhanklikheidsverklaring begryp.
Sy deursettingsvermoë het uiteindelik vrugte afgewerp toe patrioteleiers in die kolonie via Benjamin Franklin 'n reeks briewe verkry wat deur Hutchinson geskryf is wat die onderdrukking van die koloniale vryheid en in moderne terme die oprigting van 'n polisiestaat in Boston bepleit het. Adams het getrou gehoor gegee aan Franklin se wense om die briewe privaat te hou, maar die goewerneur het die wind geslaan dat die wetgewer sy briewe besit en geëis het om hulle te sien. Die wetgewer het geweier en dit kortliks in die plaaslike pers gedruk en in die korrespondensiekomitees gesirkuleer. Adams het hierdie politieke hoofstad gebruik as 'n oomblik, sien ek jou dit! ' Hy is bevestig. Adams het aan die Boston Tea Party van 1773 deelgeneem. Die Tea Act van daardie jaar het in wese 'n monopolie vir die Britse Oos-Indiese Kompanjie geskep deur dit van 'n verhoogde belasting op tee te onthef. Adams verklaar dat iemand wat die onbeskadigde tee verkoop, 'n 'vyand van Amerika' was.
Toe tien skepe met die onbelaste tee in die hawe van Boston aankom, het die burgers van Boston geweier om die kapteins hul vrag te laat aflaai. Adams het die weerstand georganiseer met die verklaarde doel om die tee te vernietig. Op 16 Desember 1773 gee Adams die sein vir die Boston Tea Party, na 'n heeldagvergadering van patriotleiers. 'Hierdie vergadering,' het hy gesê, 'kan niks meer doen om die land te red nie.' Op daardie stadium het die mans uit die vergadersaal ingegaan, hulself as Mohawk-Indiane vermom, op die kaai vergader, aan boord van die skepe gegooi en die tee in die hawe in.
Die parlement het met die dwanghandelinge van 1774 reageer. Adams het op tipiese wyse die klag gelei teen hierdie nuwe skending van die regte van Engelsmense. Hy het vasgestel dat die enigste koers skeiding en onafhanklikheid was en 'n beroep op al die kolonies gedoen om maatreëls van nie-belang en weerstand te aanvaar. Die koninklike regering het die wetgewer byna onmiddellik ontbind, maar nie voordat Massachusetts afgevaardigdes na die Eerste Kontinentale Kongres gekies het nie. Adams is gekies om die groep te lei, en hy was instrumenteel in die instelling van 'n paar van die meer 'radikale' maatreëls op die Kongres, waaronder die aanvaarding van die Continental Association, 'n belofte van nie-invoer deur al die kolonies.
Die Britte wou hê dat Adams as 'n vyand van die staat gearresteer moes word. In April 1775 het hulle gepoog om hom, saam met John Hancock, te vang tydens hul optog na Lexington. Adams, met die hulp van Samuel Prescott en William Dawes, het die leër ontwyk en volgens berigte daardie dag gesê: 'Wat 'n heerlike oggend vir Amerika!' Oorlog was op die punt. Hy is verkies tot die Tweede Kontinentale Kongres, het onmiddellike onafhanklikheid ondersteun, 'n konfederasie van die state en die vorming van onafhanklike staatsregerings. Hy skryf in Februarie 1776 dat versoening onmoontlik was. 'Die enigste alternatief is onafhanklikheid of slawerny.' Hy het die onafhanklikheidsverklaring entoesiasties onderteken en in die Kontinentale Kongres gedien tot 1781 toe hy tot die wetgewer van Massachusetts verkies is.
Dit is waar baie "progressiewe" geskiedenis van Adams wegstap. Hulle neem kennis van sy "werkpaard" -vaardighede op die Kongres, sy toegewyde deelname aan die Raad van Oorlog en sy opgemerkte steun aan George Washington, maar nalaat om sy aandrang op staatssoewereiniteit en beperkte sentrale gesag te noem, of beweer dat dit strydig is met die " ware "Amerikaanse gees. Vir hulle was hy snaaks en amusant en die kampioen van vryheid voor die oorlog, maar uit voeling met die behoeftes van die Verenigde State, en dus onbelangrik nadat hy die Kontinentale Kongres verlaat het. Hy het sy rol en invloed verloor. Noudat vryheid verkry is, het die eenvoudige 'demagoge' niks anders om te kritiseer nie en geen probleme om die bevolking te "aanhits" nie. Maar Adams was altyd agterdogtig oor 'n sterk sentrale gesag, en in baie opsigte was sy tyd ná die Kontinentale Kongres interessanter as sy aktiwiteite wat tot oorlog met Groot-Brittanje gelei het.
Samuel Adams het in 1779 en 1780 as afgevaardigde van die Massachusetts-grondwetlike konvensie gedien en sy invloed gebruik om steun vir die nuwe regering te bekom. Dit het gelei tot sy verkiesing in 1781, en hy het in 1748 in die Massachusetts-wetgewer gedien tot 1788. Hy het in 1786 kragtige optrede teen die deelnemers aan Shay's Rebellion gesteun, 'n opstand wat gemik was op die onderdrukkende hoë staatsbelasting na die Revolusie, insluitend die aanbeveling doodsvonnisse uit te deel. Sy redenasie: "In monargie kan die misdaad van hoogverraad erken dat hy vergewe is of liggies gestraf is, maar die man wat dit wil waag om teen die wette van 'n republiek in opstand te kom, behoort die dood te ly. 'Met ander woorde, Adams het aangevoer dat republieke, as verkose regerings, groter legitimiteit gehad het as 'n monargie en daarom moes die wette kragtig toegepas word. Die mense het die staatsregering gekies en moes hul wette aanvaar.
Toe ander lande 'n beroep op die hersiening van die Statute wou doen, het Adams die idee in beginsel aanvaar. Hy het die Statute van die Konfederasie onderteken, maar het gedink dat die magte van handel en verdediging verbeter kon word. Hy het nie die groothandelings wat deur die Grondwetlike Konvensie aangebring is, voorspel nie. Hy is gekies as afgevaardigde vir die Massachusetts-bekragtigingskonvensie, en hoewel hy 'n geringe rol tydens die debatte gespeel het, was hy een van die hoofleiers wat gekant was teen die aanvaarding van die Grondwet sonder die toevoeging van wysigings.
Hy meen die dringendste behoefte was 'n wysiging wat die soewereiniteit van die state uitdruklik uitklaar, en die effek daarvan sou wees om ''n twyfel te verwyder wat baie mense onderhou het om die aangeleentheid te respekteer, en die versekering gee dat, indien enige wet wat deur die federale regering gemaak is, wat verder strek as die mag wat deur die voorgestelde Grondwet verleen word, en wat strydig is met die grondwet van hierdie staat, sal dit 'n fout wees en deur die geregshowe ongeldig wees. 'Adams het aangevoer dat die regte van die staat uitdruklik gehandhaaf moet word as' die sterkste waak teen die magsoortredings ... "Hierdie eis verskyn aan die bokant van die lys van voorgestelde wysigings in Massachusetts. Dit is vreemd hoe dit in die finale weergawe van die Handves van Regte tot tien gedaal het.
Samuel Adams het in 1788 aan die Virginiaan Richard Henry Lee geskryf dat hy, toe hy die konvensie betree, 'n nasionale regering ontmoet in plaas van 'n Federale Unie van Soewereine State. Ek kan nie insien waarom die wysheid van die Konvensie daartoe gelei het dat hulle die voorkeur aan eersgenoemde gegee het nie, eerder as laasgenoemde. 'Hy meen dat 'n gekonsolideerde regering onmoontlik is in 'n gebied so groot soos die Verenigde State. "Word verwag dat die algemene wette aangepas kan word by die gevoelens van die Oosterse en die suidelike dele van so 'n uitgebreide volk?" Het hy gevra. 'Dit lyk vir my moeilik as dit uitvoerbaar is.' Wetgewing wat sulke samesmelting probeer, sou 'n sterk staande leër noodsaak en die potensiaal van 'Oorloë en gevegte' tussen die verskillende afdelings oplewer. Profetiese? Adams het aangevoer dat daarenteen 'n gekonfedereerde regering van soewereine state onder die beginsel van "wedersydse veiligheid en geluk" verenig en nie meer 'n groter beskerming van vryheid sou bied as die grondwet van die Verenigde State nie omdat die wette van elke staat beter was na "sy eie genie en omstandighede."
Massachusetts het die Grondwet met 'n skrale meerderheid bekragtig, en Adams het in 1788 sonder sukses probeer dien in die Huis van Verteenwoordigers. Hy is in 1789 tot luitenant-goewerneur van Massachusetts verkies en word die posisie van goewerneur na die dood van John Hancock in 1794. Hy is verkies tot goewerneur op sy eie in 1795 en het hom daartoe verbind om die wetgewer amptelike sake te laat doen met min inmenging deur die uitvoerende kantoor. Hy het 15 stemme in die verkiesingskollege in die presidentsverkiesing van 1796 ontvang en is geïdentifiseer met die Republikeine ná sy teenkanting teen Jay-verdrag in 1795. Adams het Jefferson in 1801 'n hartlike gelukwensingsbrief geskryf omdat hy die presidentskap gewen het en die hoop uitgespreek het dat die skip getuig sal word vir haar behoorlike diens. "Hy is twee jaar later op 81-jarige ouderdom oorlede.
Samuel Adams het sy hele lewe vryheid en die regte van Engelsmense verdedig. Vriende beskou hom as 'n 'priester in sy godsdienstige waarnemings' en 'n toegewyde deelnemer aan 'Republikeinse beginsels.' In teenstelling met mans soos John Dickinson, het Adams die kroon gedurig antagoniseer en die praatjies van versoening dwaas beskou, maar hy het altyd geglo dat hy veg vir die natuurlike regte van die Engelse en die handhawing van die Britse grondwet.
Hy tipeer die meeste Amerikaners in die stigtersgenerasie wat die state as soewereine politieke entiteite beskou het en wat die regte van plaaslike soewereiniteit jaloers beskerm het. Die meeste mans wat die Grondwet verkies het, sou dit nie ondersteun het sonder beperking op die mag daarvan nie, en Adams sou nie daarvoor gestem het nie, indien nie vir 'n waarborg van 'n handves van regte nie, waarvan die belangrikste die beskerming van die staat se soewereiniteit was. Onthou dus Adams as 'n besliste verdediger van Amerikaanse vryheid wanneer u van u gunsteling Sam Adams-brousel geniet.
Kyk die video: Conan Visits The Samuel Adams Brewery (Mei 2021).
Die Olimpiese Spele - Antieke Olimpiese Spele
Die Golf van Tonkin-voorval
Copyright 2021 \ Die hele geskiedenis van die mensdom op een webwerf \ Samuel Adams: Good Lager, Better Polemicist