Ek het ook al gehoor dat musikaliteit (veral sangerigheid of liedagtigheid) en die idee van ‘n teks as ‘n geïntegreerde geheel met ‘n sterk slot beskou word as “fascisties”. ‘n Poëtika van oprigting en konstruksie (teenoor byvoorbeeld ‘n poëtika van uitwissing, aanhaling, pastiche en dekonstruksie) word soms gesien as ouderwets en alte stellig. Van Heerden het boonop in 1953 op ‘n proefskrif oor die beeldgebruik in N.P. van Wyk Louw se poësie aan die Rijksuniversiteit Gent gepromoveer. Om te verstaan wat n swaai skep, moet jy weet iets oor die klank. klink na buite bereik spoed van ongeveer 360 meter per sekonde. (bv. karvele) en die boustof (bv. slawe-ekspedisies en handelstogte met die oog op speserye) aanduidings dat die gebeure ten tyde van die Portugese ontdekkingsreise afspeel. En aangesien jy dikwels met ouer digters in gesprek tree, wil ek my verstout om hier ook te vra: het jy binne die ironie ook die liefde behou? Indien wel, hoe het jy dit gedoen en wat is jou mening oor hierdie jukstaposisie?