Dis belangrik om te besef dat die radikale se doel nie beperk is tot die afskaffing van Afrikaans nie, maar dat hulle werklike doel is om beheer oor skole en universiteite te kry. Die rede hiervoor is dat skole en universiteite van die min ruimtes in die samelewing is wat nog nie volledig deur die ANC beheer word nie. Beheer is vir hulle belangriker as die sukses van hierdie instellings. Die waarheid van hierdie stelling kan daarin gesien word dat daar ŉ regstreekse verband is tussen die mate van ANC-beheer en die prestasie van instellings. Die Wes-Kaap is die beste voorbeeld daarvan dat provinsies, dorpe én skole beter presteer as hulle nie onder ANC-beheer staan nie. Dieselfde kan van die wêreldgehalte Afrikaanse skole gesê word. Aan die ander kant is die verval van groot dele van die staat die beste bewys daarvan dat ANC-beheer oor instellings rampspoedig kan wees. Die Afrikaanse geveg is dus nie net vir moedertaalonderwys nie, maar vir die vryheid van skole en universiteite om wêreldgehalte prestasies te lewer. Maar die ANC se hardnekkige pogings om sy magsgreep oor alle skole en universiteite te vestig, wys duidelik dat die stryd nie gaan om toegang vir swart kinders nie, maar in werklikheid teen Afrikaners as kultuurgemeenskap is.
Vandag weet ons dat Afrikaans nie werklik die oorsaak van die 1976 opstande was nie. Die ANC het opstande gestook onder leiding van die CIA. Lees gerus Gerard Ludi se boek: “The Communistification of the ANC”. Die ANC het ‘n insident geskep en kinders op die kritiekte tyd na die voorpunt van die plunderaars optog gestoot. ‘n Skoot van agter uit die skare was die katalis van die geskiedenis wat die meeste mense vandag ken. Die ANC het in sy doel geslaag en ‘n beeld van SA Polisie wat kinders skiet is via die strukture van die CIA die wêreld ingedra.
Dit is ‘n geskiedkundige feit dat die ANC nie ‘n benul gehad het dat die opstande sou plaasvind nie. Hulle het dit nie beplan of aangevuur nie.