Gedagte vir die dag: ’n Kosbare trane-offerFoto: pixabay.com Hy het toe na die vrou gedraai en vir Simon gesê: “Kyk na hierdie vrou. Toe Ek jou huis ingekom het, het jy My nie water aangebied om die stof van my voete af te was nie, maar sy het hulle met haar trane gewas en met haar hare afgedroog.” (Lukas 7:44) Toe sy ingestap kom tydens die deftige ete wat Simon die Fariseër vir Jesus gehou het, was almal ’n bietjie ongemaklik. Nie omdat sy ’n ongenooide gas was nie, want in daardie dae kon ongenooides teen die muur sit en somtyds met die eregaste aan die tafel ’n geselsie aanknoop. Dit was haar reputasie wat almal skuins laat opkyk het. Haar lewe was deurmekaar. Sy was wild in haar binneste. Die mans in haar dorp het haar geken. Sy was ’n gevaarlike tipe vrou. ’n Sondares. Maar het hulle die leegheid in haar binneste raakgesien? Het hulle deur haar wilde lewe die honger gesien na ware sin en vervulling? Sy het op ’n dag gaan stilstaan tussen die skare wat na Jesus geluister het. Skielik het iets in haar gees gebeur. Sy het haar heeltemal verloor in dit wat Hy gesê het. ’n Onbeskryflike besef dat ’n nuwe begin vir haar moontlik is, het tot haar deurgedring. Skielik het sy God gevind en begin huil oor haar sondige rebellie. ’n Vrede soos sy nog nooit ervaar het nie, het binne haar kom lê. En dit was dae later nog daar. Daarom het sy besluit om dankie te sê. Sy het ’n albastefles met duur aromatiese olie gaan koop, uitgevind waar Jesus die aand sou eet en by die vertrek ingestap. Sy het agter Jesus gaan staan en die fles oopgebreek om die olie op sy voete uit te gooi. Maar toe begin sy so huil van dankbaarheid en geluk dat haar trane oor sy voete val. Dit was die parfuum van haar hart. Toe vee sy die trane af met haar hare en salf sy voete. ’n Heerlike geur het deur die vertrek versprei; die aroma van haar lof. Wat sal ek en jy vir Hom gee om dankie te sê?