E-pos uit Tsjoengli, Taiwan
JY LEES NOU E-pos uit Tsjoengli, Taiwan
Jan Harm de Kock is ná 3 jaar goed gevestig op die eiland Taiwan,waar hy Engelse onderrig gee
HET JY MAKLIK VRIENDE GEMAAK? Die eerste jaar was werk soek en aanpas my grootste prioriteite, en my vriendekring was beperk. ’n Hele nuwe wêreld gaan oop
wanneer jy mense van ander lande en stede ontmoet.
WAT MIS JY GLAD NIE? Belasting! Ek betaal maar 6% hier en ’n besoek aan ’n dokter of tandarts - plus medikasie - kos nie eens R20 nie.
HOE IS DIE TAIWANNESE? Baie gasvry en ons kommunikeer meestal in gebaretaal. Westerlinge word gereeld aangestaar. Motoriste ry wild, maar padwoede bestaan nie. Interessant ook, is dat die jong mense al hoe langer word - die idee van klein Chinese mensies is aan die verbygaan. Jy sal ook byna nooit ’n Chinese man by ’n Westerse vrou sien nie. Die omgekeerde is wel waar.
EET HULLE VREEMDE DINGE ...? Ek was eers baie skrikkerig vir die kos! Ek het ’n vrou eenkeer spottend gevra of dit hondevleis is wat sy my aanbied. Haar antwoord was heel nonchalant: “Nee, dis te duur!” Slange is nie ’n probleem om te kry nie. Mooncakes of roomys met boontjies of groentee daarin en uitgerolde en gedroogde seegras is van die vreemdste goed wat al oor my lippe gegaan het. Dis egter maklik om snaakse goed te vermy - “gewone” kos soos soet ham en varkworsies is volop.