Water op die maan en ‘n groen Groenland …Groenland Daar ís water op die maan, en selfs meer as wat eers gemeen is, het planetêre geoloë van die Johns Hopkins Universiteit se laboratorium vir toegepaste fisika in ‘n verslag bevestig. Volgens die verslag, wat pas in die Nature Geoscience gepubliseer is, kom die water op die oppervlak van die maan voor. Die “magmawater” kan nou deur afstandtegnologie bestudeer word en kom van diep onder die oppervlak van die maan af. Aanvanklik het wetenskaplikes gemeen klippe op die oppervlak van die maan sou kurkdroog wees, en is tekens van water wat wel gevind is aan kontaminasie deur die Apollosendings toegeskryf. Die nuwe bevindings is gemaak deur data van Nasa se Moon Mineralogy Mapper (M3) te bestudeer. Vyf jaar gelede het nuwe tegnieke aangedui dat die maan se binneste nie so droog is soos aanvanklik geneem is nie, en terselfdertyd het tuie wat om die maan wentel water op die oppervlak bemerk. Daar is aanvaar dat dit ‘n dun lagie was wat deur die sonwinde veroorsaak is. Deur waarnemings is vasgestel dat daar in die impakkrater, Bullialdus, heelwat hidroksiel is. Hidroksiel bestaan uit een suurstof, en een waterstofatoom. Gewone water het twee waterstofatome en een suurstofatoom. Hidroksiel is ook reeds in Venus se atmosfeer opgespoor. Die volledige nuusverklaring kan hier gelees word. Intussen het wetenskaplikes bevind dat groot dele van Groenland teen 2100 moontlik uit bosveld sal bestaan. Sowat driekwart van die eiland is nou nog deur ‘n dik yslaag bedek. Volgens oorlewering het Groenland sy naam gekry toe die Viking–ontdekker, Erik die Rooie, dié yslandskap die naam gegee het om immigrante te lok. Dit het egter intussen aan die lig gekom dat Groenland destyds, net meer as ‘n duisend jaar gelede, aansienlik warmer was as nou. Daar is onder meer deur argeologiese uitgrawings vasgestel dat die Noormanne onder meer gars verbou het, onder meer om bier mee te brou. Die Noormanne het juis sowat 500 jaar voor Columbus die Amerikas ontdek het, reeds Noord-Amerika bereik, kolonies daar gestig en dit Vinland (wynland) genoem. Die Vinladse kolonies is egter ontruim, en daarna ook die nedersettings op Groenland toe die klimaat vir selfs die Noormanne te straf geword het. Die afgelope aantal jare het aardverwarming egter weer ‘n meer leefbare klimaat geskep, en word verskeie gewasse weer verbou. Die aartappeloes groei stelselmatig. Weens die toenemende ekonomiese potensiaal wat die eiland weens die verwarming beleef, het dit ook groter outonomie van Denemarke gekry. Groenland het net vier soorte inheemse bome, skryf prof. Jens-Christian Svenning van de Deense universiteit van Aarhus, waarvan nog net ‘n paar in die suide van die land voorkom. Maar teen 2100 meen die navorsers, kan die plantegroei “in opmars” gaan om groot dele van die eiland te bedek. Volgens rekenaarsimulasies sal dit egter sowat 2 000 jaar neem vir die inheemse bome om die dele wat teen 2100 ontdooi sal wees, in te neem. Daar word dus na aanplantings van Noord-Amerikaanse en Europese spesies gekyk, en 44 spesies is as geskik vir vestiging in die ontdooide gebiede geïdentifiseer. Meer besonderhede kan hier gelees word.