Antibiotika aanlyn. Tipes, klassifikasie, produksie, weerstand.
Antibiotika aanlyn. Algemene inligting: tipes, klassifikasie, produksie, weerstand. Penisillien, tetrasiklien, eritromisien, amoksisillien, azitromisien.
Tipiese besonderhede rakende antibiotika
Antibiotika is chemiese verbindings wat gebruik word om die bevordering van oordraagbare mikroörganismes uit te skakel of te voorkom. Aanvanklik het antibiotika verwys en daarna natuurlike stowwe, gemaak deur mikroörganismes of vorm en skimmel, wat skadelik is vir mikrobes wat bygevoeg word. Die term word gebruik om vrylik uit kunsmatige en ook semisintetiese natuurlike stowwe te bestaan. Antibiotika beskryf gewoonlik antibakteriese middels; Nietemin, aangesien die term normaalweg vryelik gespesifiseer word, is dit baie beter om te definieer stowwe om antimalariale, antivirale of antiprotozoale te wees. Alle anti-biotika praat oor jou huis van versigtige vergiftiging: Hulle is baie meer skadelik vir 'n aanvallende mikro-organisme as wat hulle na 'n familie troeteldier of menslike gasheer is. Penisillien kan een van die bekendste antibiotika wees, en ook voorrade is aangewend om verskeie aansteeklike siektes te beveg, wat sifiliese, gonorree, tetanus en ook skarlaken hoë temperatuur insluit. 'N Bykomende antibiotika, streptomisien, is eintlik gebruik om verbruik te beveg.
Die vervaardiging van 'n vars antibiotika is duur en ook ekstensief. Aanvanklik het die mikro-organismes wat die antibiotika veroorsaak, geïdentifiseer moet word, en ook die antibiotika het 'n blik op versus 'n wye verskeidenheid mikrobiese tipes gekyk. Daarna moet u mikro-organisme uitgebrei word op 'n mate wat groot genoeg is om die filtrasie sowel as die chemiese materiaalondersoek van die antibiotika te laat gebruik, asook om daarop te wys dat dit duidelik is. Dit is 'n ingewikkelde terapie as gevolg van die feit dat daar talle duisend materiale met antibiotiese taak is wat eintlik tans ontbloot is, en ook hierdie materiaal word herhaaldelik ontdek. Nadat die antibiotika voorrade geopenbaar is om te werk met die hantering van infeksies in gesinsdiere, kan grootskaalse prep-werk uitgevoer word.
Anti-biotika kan geïdentifiseer word in 'n verskeidenheid van metodes. Een van die mees normale strategieë identifiseer hulle volgens hul aktiwiteite teenoor die besoedelende mikroörganisme. Die sel word getref deur 'n paar anti-biotiese muuroppervlakte; sommige inmeng met die mobiele membraanlaag; sowel as meestal almal voorkom die ontwikkeling van nukleiese gesonde proteïene en ook sure, die polimere wat die mikrobiese selfoon spesifiseer. 'N Bykomende metode kategoriseer voorskrif antibiotika in ooreenstemming met watter mikrobiese druk hulle beïnvloed: Staphylococcus, Streptococcus, of Escherichia coli, as 'n voorbeeld. Anti-biotika word ook op chemiese raamwerk geïdentifiseer, onder meer as penisilliene, kefalosporiene, aminoglikosiede, tetrasikliene, makroliede, of sulfonamiede.
Weerstand van antibiotika
Die gebruik van voorskrif antibiotika is gebind as gevolg van die feit dat kieme eintlik verdediging versus sekere anti-biotika gevorder het. Een van die belangrikste toestelle van sekuriteit kan inaktivering van die antibiotika wees. Dit is eintlik die algemene veiligheid teenoor chloramfenikol sowel as penisilliene, om 'n paar te noem. 'N Bykomende tipe sekuriteit benodig 'n anomalie wat die mikrobiese ensiem wat met die medisyne sukkel, verander om seker te maak dat die antibiotika dit nie kan belemmer nie. Dit is die hoofstelsel van mate van weerstand teen die materiale wat gesonde proteïensintese voorkom, soos die tetrasikliene.
Al hierdie soort weerstand word geneties deur die kieme na sy kinders oorgedra. Genetika wat weerstandbiedendheid bring, kan ook van een mikro-organisme na 'n paar ander oorgedra word met plasmiede, chromosomale stukke wat uit net 'n paar genetika bestaan, soos die graad van weerstandsgenetika. Sommige mikroörganismes verbind met ander van dieselfde variëteite, en ontwikkel tydelike webskakels waar die plasmiede van een na 'n paar ander oorgedra word. As 2 plasmiede wat graad van weerstand genetika aan verskillende voorskrif antibiotika hou, gebruik word in presies dieselfde kieme, kan hulle weerstandbiedingsgenetika op 'n spesifieke plasmied opgestel word. Die gemengde weerstands kan daarna na 'n paar ander kieme oorgedra word, waar hulle met nog een soort weerstand geïntegreer kan word. In hierdie werklike metode word plasmiede geskep wat die lug graad van weerstand teen verskeie kursusse van antibiotika. Daarbenewens het plasmiede eintlik gevorderde wat van 'n paar verskillende kieme na 'n paar ander oorgedra kan word, en dit kan verskeie antibiotiese weerstandbiedings tussen ongelooflike verskillende soorte kieme beweeg.
Penisillien gewone besonderhede
Beta-laktam anti-biotika is een van die mees voorgestel medikasie tipies, georganiseer gebaseer op 'n gemeenskaplike argitektoniese kenmerk met mekaar, die beta-laktam band. Die kategorie, omvang van farmakologie sowel as die taak van 1 band van beta-laktam-voorskrif antibiotika, die penisilliene, sal beslis uiteindelik geëvalueer word. Die toestande van weerstand en ook aktiwiteit, sowel as beduidende resultate van die beta-laktam anti-biotika, word individueel bespreek. Die unieke en ook kefalosporiene-beta-laktammedikasie wat die verskillende beta-laktamers bevat, word ook individueel bespreek.
Penisillien dien beide deur kieme ontslae te raak sowel as om hul groei te verhinder. Dit elimineer gewoonlik nie mikroörganismes in die ontspanningsfase nie, maar net die repliserende sowel as die skep daarvan. Penisillien werk teenoor 'n wye reeks siektedraende bakterieë, wat insluit pneumokokke, streptokokke, gonokokke, meningokokke, die klontridium wat tetanus skep, asook die sifilis spirochete. Die medisyne is eintlik aangewend om so gevaarlike siektes te hanteer soos effektiewe endokarditis, septisemie, gasgangreen, gonorree, asook skarlaken hoë temperatuur.
Penisilliene is antiseptiese, wat die bevordering van die selwandoppervlak raamwerk voorkom. Daar is 4 soorte penisilliene: die smalspektrum penisillien-G-soorte, ampisillien asook sy eie familielede, die penisillinase-resistante, en ook die langtermyn-reeks penisilliene wat versadig word teenoor pseudomonas. Penicillin-G-soorte antagoniseer gram-positiewe druk van streptokokke, stafilokokke, en 'n paar gram-slegte kieme soos byvoorbeeld meningokokke.
Erythromycin, antibiotika medisyne gebruik om te gaan met 'n oorvloed van mikrobiese infeksies. Hierdie infeksies sluit in asemhalingstelsel infeksies soos 'n voorbeeld van longontsteking, infeksies van die urinêre stelsel, vel asook oorinfeksies, gonorree, sifilis, rumatiese hoë temperatuur, kinkhoes en ook difterie. Die medisyne kan gebruik word in 'n aansoek wat op jou vel geplaas word om vir aknee reguit te sorg. Dit funksioneer deur die ontwikkeling van belangrike, gesonde proteïene in die aanvallende kieme te ontwrig, wat hul groei sowel as voortplanting voorkom.
Hanteerbare ongewenste impakte bestaan ​​uit maag ongemak, waansin, gooi op, afwesigheid van hongersnood, of losheid van die ingewande. Gesien is veluitbreking addisioneel, korwe, oogontsteking, vergeling van jou vel of oë, ligkoppigheid, vinnige hartklop of tydelike gehoorverlies.
Die makroliede is bakteriostaties, bindend met mikrobiese ribosome om gesonde proteïensintese te voorkom. Erytromisien, tussen die makroliede, funksioneer goed teenoor gram-positiewe kokkies, en word beslis gewoonlik gebruik as 'n keuse vir penisillien versus pneumokokke en ook streptokokinfeksies. Ekstra gebruike vir makroliede bestaan ​​uit bakterieemie en ook difterie. Ongunstige gevolge kan mislikheid of braking, gooi, asook losbandigheid van die ingewande insluit; af en toe kan daar kortstondige akoestiese probleme wees.
Asitromisien, antibiotiese medisyne het gebruik gemaak van 'n verskeidenheid infeksies, soos 'n voorbeeld van tonsillitis (geïrriteerde sowel as ontsteekte amandels), respiratoriese siekte, longontsteking, porieë en velinfeksies, asook infeksies van die urinêre stelsel. Dit werk deur die ontwikkeling van vitale gesonde proteïene te ontwrig in die aanvalle van kieme, wat die kieme uitskakel.
Toeganklik in pilvorm, azitromisien word ook geneem en is geredelik beskikbaar, slegs op voorskrif deur die mond. Dit word gewoonlik vir 5 dae aangeraai, met 'n enkelvoudige dosis van 500 mg, die eerste dag met 250 mg dosisse elke dag voltooi. Renovatie verskyn gewoonlik na 3 of 4 keer terapie gewoonlik. Spesifieke toestande, soos byvoorbeeld seksuele oorgedraagde infeksies, kan met 'n private dosis van 1000 mg behandel word. Asitromisien moet beslis 'n duidelike maag aangewend word (1 uur voor of meer ure na geregte). Hierdie medikasie word nie voorgestel om voordeel te trek uit kinders onder die ouderdom van 16 nie en moet werklik nie gebruik word deur dames wat verwag of mense met lewerprobleme het nie, tensy dit deur 'n dokter goedgekeur word. Dit word nie erken as die medisyne gevaar vir verpleegmammas en ook hul kinders plaas nie.
Tetrasiklien, antibiotika middelmisbruik om te gaan met talle mikrobiese infeksies, wat bestaan ​​uit infeksies van die urinêre stelsel, het Rocky Hill hoë temperatuur, trachoom ('n aanhoudende ooginfeksie), sowel as gonorree, aangetref. Tetrasiklien is ook in sommige gevalle gebruik om na die begin van Lyme toestand, aknee, gomweefsel toestand, asook spesifieke maag abses te kyk. Dit funksioneer deur die aanvalende kieme se vermoë om belangrike gesonde proteïene te ontwikkel, te ontwrig en dus hul ontwikkeling te stop. Tetracycline is geredelik beskikbaar in pilvorm, deur die mond geneem, sowel as in 'n gerekonstitueerde poeiermiddel, wat topies gebruik word.
Individue met uiterste lewer toestand of verwagende of borsvoedende dames moet nie hierdie medisyne gebruik nie. Individue met beskadigde lewer- of nierfunksie of met sistemiese lupus eritematosus moet met tetrasiklien versigtig gebruik maak.
Die tetrasikliene word gedink aan breëspektrum bakteriostatiese anti-biotika wat gebruik word om infeksies te hanteer wat veroorsaak word deur verskeie kardio-gram-positiewe en ook gram-negatiewe kieme.
Tetrasikliene is bakteriostaties, wat mikrobiese gesonde proteïensintese voorkom. Hulle is breë spektrum anti-biotika doeltreffend teenoor stres van streptokokke, gram-slegte bacille, rickettsia (die kieme wat tyfus hoë temperatuur stel), sowel as spirochete (die mikroörganismes wat sifilis aktiveer). Hulle is gewoond om urinêre infeksies sowel as respiratoriese siektes ook te hanteer.
Amoksisillien, 'n antibiotiese middel, het gebruik gemaak van siektes. Dit gee baie gebruike, soos die terapie van respiratoriese stelsel, oor, asook velinfeksies, tesame met urinêre stelsel of genitale gonorree, asook infeksies. Amoksisillien funksioneer deur aan te val dat kieme aanval in die liggaam.
Amoksisillien moet deur 'n dokter aangeraai word. Dit is eintlik toeganklik in tabletrekenaars, pille, sowel as vloeibare soorte wat van die mond gebruik gemaak word.
Amoksisillien behoort nie van kliënte gebruik te word wat nie anti-biotika teen penisillien bevat nie. Dit kan dalk gereelde evaluasies belemmer wat gebruik word om ook diabetes mellitus in die gaten te hou. Kliënte met brongiale asma, kolitis, diabetes mellitus, allergiese reaksies (soos byvoorbeeld hoë hooftemperatuur of korwe), lewertoestande, of niersiekte moet hul dokter aanbeveel om die toestande te gebruik voordat hulle hierdie geneesmiddel kan gebruik om te bepaal of Die voordele van amoksisillien oortref enige moontlike gevaar. Dit geld ook vir verwagtende of verplegende dames.