S staan vir Suiker (my alfabet van vreugdes) | Tannie Frannie
20 Saterdag Apr 2019
Met die "skoolfunksies" (= basaars) van my kinderjare was fudge 'n belangrike deel van die lekkerte. Die ma's het houers fudge skool toe gestuur, waar ons kinders dit dan in klein versierde papiermandjies verpak het. Daar was allerhande soorte: donkerbruin met kakao gegeur; die tradisionele pienk-en-wit klapperys; fudge met neute en dan die ware jakob – die gewone heerlike ligbruin soort met die karamelsmaak. ('n Mens skrik as jy sien hoeveel suiker, kondensmelk en gouestroop in so 'n kooksel fudge ingaan.) Mikrogolfoonde het eers baie later in kombuise verskyn; hierdie basaarfudge is vir baie lank op stoofplate geroer, om en om, totdat dit daardie allesbelangrike stadium bereik waar mens dit in 'n pan moet uitgooi voordat dit te styf word. Die eindproduk is romerig, maar tog harderig – mens se tande moet so aan 'n blokkie kan knaag. Fudge wat te sag is, is vir my 'n groot teleurstelling – om nie eens te praat van die karameltoffies wat in Ierland as fudge bestempel word nie! Baie lank het ek probeer om self fudge te maak, maar dit was die een mislukking na die ander, totdat die oulike vroutjie van een van GL se kollegas aangebied het om my in my eie kombuis te kom wys hoe om dit te doen. Daardie resep maak ek vandag nog so af en toe, as die lus my oorweldig. Dan staan ek by die stoof, storieboek in die hand, en roer…
Ek is so innig dankbaar dat ons kerkbasaar nog 'n poedingtafel het, met die bakkies poeding soos dit nog maar altyd was: stewige skeppies kouepoeding – iewers moet daar Idealmelk en kondensmelk in wees – liggeel, pienkerig, so 'n sagte oranje; rooi of groen jellie; lekker dik tuisgemaakte vla – sonder klonte! – en as mens gelukkig is, 'n koekerigheid om substansie aan die hele konkoksie te gee.
Dit bly vir my 'n teleurstelling dat ek na die hoofgereg nooit kans sien vir nagereg as ons gaan uiteet nie, ek het dit al dikwels oorweeg om eerste nagereg te bestel, maar nog nooit die moed van my oortuiging gehad nie.
My ouma se glansworteltjies; gebraaide soetpampoen; stowepatats; ertjies in 'n vlasousie – waar wil mens lekkerder kry?
11 thoughts on "S staan vir Suiker (my alfabet van vreugdes)"
April 20, 2019 om 6:09 nm
Simsonsterk soete verleiding. Soms moet poering vir oorlewing eerste keuse kry.🤗
April 21, 2019 om 9:43 vm
Hmm – "vir oorlewing" – dis nou 'n goeie verskoning!
April 20, 2019 om 6:55 nm
Wonderlike herinneringe hierdie!
April 20, 2019 om 8:35 nm
Ek is besig om fudge reguit van Scotland af te eet, gebring met ons dogter. Hemel! My pa het sulke fudge gemaak met suiker, kondensmelk, room, botter, gouestroop en al. Ek onthou eenkeer hoe teleurgesteld ons gevoel het toe my hond 'n hele 'batch' gevreet het van waar dit gestaan het om te koel. Die ergste ding is dat he nie eers siek geword het vir sy sondes!
April 21, 2019 om 9:42 vm
Dit klink so lekker! Jy laat my aan Daisy-hond dink, wat 'n varsgebakte piesangbrood gesteel en heelhuids opgeëet het dat daar nie eers 'n klrummeltjie oorgebly het nie 🙂
April 21, 2019 om 6:20 nm
En ook nie siek geword het nie?
April 22, 2019 om 5:44 vm
Glad nie – so vars soos 'n Daisy!
April 20, 2019 om 10:27 nm
Ons het op skool geleer om fudge te maak en daardie sagte balletjie wat in die water gevorm word as die tekstuur reg is. Dis nogal n kuns om die regte tyd dit uit te gooi voordat dit sandsuiker word. Jy het my ook nou heerlik terug geneem na die "basaars" daardie deurmekaar poedings was ook uitstaande. Gelukkig kry mens dit darem nog met tye by "festvals" soos ons dit hier noem. My mond water nog steeds!
April 21, 2019 om 9:00 vm
Deesdae kry 'n mens allerhande eienaardige variëteite van fudge – met en sonder koeies, sjokolade, vrugte en wat nog en nou meer onlangs met 'n skop in: kyk uit vir Amarula en Cape Velvet fudge. Ek hou maar verby.