Niemand se Tannie
JY LEES NOU Niemand se Tannie
SARIE word sestig, sowaar! Boonop in dieselfde jaar as wat Barbie vyftig word. Hoewel ek nóg die tydskrif, nóg die plastiekpop ’n tannie sal noem
Tannies, glo ek, word gebore, nie gemaak nie. My dogter het ’n negejarige maatjie wat ’n regte klein tannie is, sowaar. Hoewel sommige gebore tannies wel later
wegswenk van die tannie-paadjie om wilde, boheemse wesens te word. Ek sou Mia se maatjie graag oor twintig jaar wou sien . . .
My tienerseun, wat tussen twee kulture grootword, het ’n verstommende vermoë om tannies te eien. In Frankryk praat hy Frans en dra Franse klere en noem my Franse vriendinne op hul voorname. Sy maats se ma’s noem hy madame. Elke keer as hy in Suid-Afrika kom, word hy Afrikaans, dra kortbroek en loop kaalvoet,
en noem vreemde vroue “tannie”. Maar nie alle vreemde vroue nie. Dis wat ek fassinerend vind.
Sy tannie-verklikker is haarfyn ingestel. Hy weet instinktief watter vroue nie natuurlike tannie-materiaal is nie. Indien daar die geringste twyfel bestaan, kies hy
“tannie” – totdat hy reggehelp word. Dis veiliger, op sy ouderdom, om nie op ’n regte egte tannie se tone te trap nie.
Maar met SARIE kan jy nie ’n fout maak nie. Sestig ofte not, sy’s niemand se tannie nie. Sy’s ’n vriendin wat nog altyd daar was, so lank soos jy kan onthou. Sy
probeer nie, soos Barbie of Madonna, om soos ’n tert te lyk of haar soos ’n tiener te gedra nie. Sy’t genoeg klas om haar nie te skaam vir haar ouderdom nie. Inteendeel, sy spog vanjaar nogal daarmee. Want sy weet, maak nie saak hóé oud sy word nie, sy bly ouderdomloos.