Prinses Iris en Het Regenboogmuseum... by TheRainbowMuseum 20871 views
The Seven Colours of The Sky by Jesica Grace 1098 views
The colours of the rainbow by Jose Vicente Jime... 211 views Spanish Speaking cosmetic dentistry in Charlotte 28202
dental bonding Berkeley 94707
perfect teeth T3B 4W1
Vietnamese restorative dentistry in 91006
Norfolk cheap teeth whitening
porcelain veneer cost Denver CO
Korean celebrity teeth MO
average cost of lumineers in 22204
Male dental care Missouri GEBREIDESJAALS: Grijze wollen sjaal online te koop met kantwerkpatroon, lacepatroon, Filitaly-lab Piura wol.
Sehr, sehr schön! Gefällt mir total gut.
6 april 2011 om 01:51
29 januari 2012 om 07:08 Kameel – Die plot, Sara….. en – toortsie.com
November 21, 2017 November 21, 2017 ~ Kameel
Timothy was nege maande oud, en ek swanger met die verlore seun toe ek en Andrè (my eks) na ‘n plot – ‘n paar kilometer anderkant die Sterkkfontein Hospitaal – toe trek. Andrè was in sy noppies, en het sommer dadelik ‘n koei gaan koop vir die koeistal, en ek het gehou van die agterstoep wat met gaasdraad toegemaak was; dit het my aan die grootouers se plaas laat dink.
Saam met die plot het ons ook vir Sara gekry. Die ou tannie aan wie die plot behoort het, het vertel dat Sara nie op haar ouderdom weggestuur kan word nie, en dat sy vir ‘n blyplek, ‘n bord kos, en so ‘n ietsie ‘n maand sal aanbly om die koolstoof aan die gang te hou, en peuselwerkies in die huis te doen. Van ‘n koolstoof het ek niks geweet nie, en was dus bly dat ek ‘n Sara op die koop toe gekry het. Die feit dat sy nie aldag by haar volle verstand was nie, het my ook nie gepla nie. Die tannie het vertel sy is onskadelik. As jong vrou was sy vir jare in Sterkfontein hospitaal, maar vanaf haar ontslag daar, het sy al die jare op die plot gebly
Daar was egter ‘n slang in die gras. Die hoofslaapkamer het my van dag een af koue rillings gegee, dus het ek dit die babakamer gemaak, maar Timothy se kot na ons kamer toe geskuif. Vroeg in die oggend – voordat Andrè gaan werk – het ek vinnig die nodige goed uit die babakamer gaan haal, en nie weer my voete daarin gesit totdat Andrè by die huis gekom het nie. Die toegemaakte stoep met sy divan, het my “safe haven,” geword, en dit is waar ek my dae deurgebring het .
Sara – oud en geplooid het toe nie soos ek gehoop het vir my ‘n moederfiguur geword nie – inteendeel, sy was my vyandiggesind. Elke oggend wanneer sy verby my stap het haar kraalogies my vol haat aangegluur, en dan het sy n kekkellaggie gegee en onverstaanbare dinge geprewel.
Die tyd het aangestap en ek het al onrustiger geraak…. of beter gestel bang. Die huis en Sara was my nie goedgesind nie, en ek het dit nie meer binne die huis gewaag sonder Andrè nie. Sy teenwoordigheid was net nog ‘n asem in die huis, maar dit het nie die koue wat vanaf die babakamer dwarsdeur die huis getrek het, weggeneem nie. In die aande het ek vinnig by kerslig in die pootjiesbad gespring, en met bonsende hart gebad, terwyl dit voel asof oë my vanuit die mure beloer. Andrè kon my bangheid nie verstaan nie, en het gesê ek trek my Sara se gedrag te veel aan.
Een aand kom kuier Deslyn en haar man by ons. Ek het al vertel hoe ek en sy nagte kon deurgesels, maar daardie aand wil die geselsskap nie vlot nie. Sy bly oor haar skouer loer en sê later, “It’s creepy here, it feels as if someone is watching me.” Ek stem heelhartig saam en konfronteer Andrè daarmee, maar die mans lag dit af as vrouegrille.
Nie lank daarna nie verbreek Sara haar daaglikse kekkellag en geprewel, en kom voor my tot stilstand. Met ‘n bewende krom vinger wys sy na my en sê, “Vir jou gaan hulle kry; hulle gaan jou doodmaak en afslag, en jou vel teen die muur oopspalk “Wie gaan dit doen?” vra ek verdwaas. “Wag maar, hulle gaan kom,” en met die woorde verdwyn sy al prewelend deur die kombuisdeur. Daardie dag klou ek nog stywer aan Timothy, die divan en die gaasdraadstoep vas. Die aand vertel ek dit vir Andrè, maar hy lag dit af met, “Jy weet wat die ou tannie gesê het, haar kop is nie lekker nie.”
Van daardie oggend af dreig Sara my elke dag met dieselfde woorde, en ek raak by die dag banger, en Andrè meer hardhorig. Een nag word ek wakker van die plankvloer se gekraak in die gang. Dit is te donker om enigiets te sien, maar ek kan duidelik aanvoel hoe iemand die kamer binneloop, verby die bed beweeg en voor die kot tot stilstand kom. “Wat makeer?” vra ek, menende dit is Andrè wat by die kot staan. Die onheilspellende stilte wat my begroet laat my na Andrè se plek langs my reik. Toe my hand sy warm liggaam aanraak, gil ek kliphard. Hy kom vervaard orent, “Wat gaan aan,” wil hy weet. “Steek aan die kers,” snik ek, “daar is iemand in die kamer.” Hy vroetel met die vuurhoutjies, maar in die lig van die kers blyk alles rustig te wees. “Jy het jou verbeel,” sê Andrè, maar loop deur die huis om my tevrede te stel. “Slaap nou”, sê hy toe hy terugklim in die bed, en met die woorde blaas hy die kers dood.
In die donker lê ek en luister na Andrè se rustige asemhaling. Net toe ek begin insluimer kraak die gangvloer weer, en iemand loop die kamer binne. Soos voorheen beweeg ‘n teenwoordigheid verby die bed, en kom voor die kot tot stilstan. “STEEK AAN DIE KERS,” gil ek, en weer loop Andrè deur die huis, en moet ek hoor dit is my verbeelding. Hierdie keer weier ek volstrek dat hy die kers doodblaas, en ‘n kers bly brand vir al die daaropvolgende nagte. Met my volgende doktersondersoek kom daar uiteindelik vir my uitkoms. Die dokter vind my oorspanne, en daar is tekens van ‘n dreigende miskraam. Hy spreek Andrè daaroor aan, en raai hom aan om ‘n ander blyplek te kry.
Oppad terug plot toe is Andrè stil. Dit is duidelik dat hy nie die plot wil opgee nie, en redeneer toe soos volg. Ek is bang vir die huis omrede alles so groen en donker is. As ek nou vir die vier maande van die duur van my swangerskap by sy ouers intrek, sal hy en sy twee broers op die plot gaan bly, en alles spierwit uitverf. Die ligte huis gaan ‘n heel ander atmosfeer skep, en ons gaan heerlik daar bly. Net om van die plot af te kom is vir my genoeg, en ek val gretig in by sy plan. Dieselfde dag trek ek by my skoonouers in, en sy broers vat die pad plot toe. Vir die eerste keer in maande slaap ek rustig, en my dae voel nie soos een uitgerekte nagmerrie nie.
Een aand word almal in die huis wakker van ‘n gehamer teen die voordeur. My skoonpa gaan maak die deur oop en daar voor hom staan sy drie seuns nog in hulle nagklere, en met oë so groot soos pierings gerek. Spierwit geskrik vertel hulle die storie van die aand op die plot.
Andrè was moeg en het vroeg gaan inkruip. ‘n Uur of wat later skrik hy wakker van ‘n geraas in die huis: “Fanie en Nico!” roep hy, “kom tot rus, ek kannie slaap as julle so rondloop nie.” “Ons is in die bed!” kom die antwoord vanaf die babakamer, “ons dog dit is jy wat opgestaan het!” Andrè reken dit is sy broers wat besig is met hulle streke, draai om en raak weer aan die slaap. Skaars aan die slaap of hy word weer wakker van ‘n geraas. Nou is hy kwaad en verhef sy stem “Kry einde daar in die kombuis, en gaan slaap!!” “Ons is in die bed!” kom die antwoord vanaf die babakamer. Weer raak Andrè aan die slaap, maar word net voor twaalf wakker van ‘n vreeslike rumoer in die kombuis. Hy vlieg uit die bed uit om sy broers te gaan regsien, en loop homself vas in diè twee wat uit hulle kamer gestorm kom. In die donker staan die drie in die gang en luister na die lawaai in die kombuis. Uiteindelik kry hulle ‘n kers aangesteek, en stap kombuis toe. Die kombuis is nou rustig, maar daar is ‘n atmosfeer daar wat hulle hare laat rys. Sonder ‘n tweede uitnodiging gryp Andrè sy motorsleutels, en die drie laat spaander vir die kar.
Dit was dan ook die einde van die plot.
‹ PreviousWatter tyd is die beste?
Next ›Lê jou eier – spookstorie
33 thoughts on “Kameel – Die plot, Sara….. en”
November 21, 2017 om 3:55 nm
Dit is wat ek noem ñ ordentlike spookstorie! Kry skoon hoendervleis terwyl ek lees.
November 21, 2017 om 3:58 nm
Dit was baie baie spooky. Wil nooit weer so iets belewe nie.
November 21, 2017 om 5:58 nm
Kameel, jy laat my worrie. Ek is nog bietjie verdeeld oor die feit of ek aan spoke glo of nie, maar jou storie laat my koue riliings kry.
November 21, 2017 om 6:05 nm
Daar was definitief iets daar Hester. My skoonsus het my help trek. Sy sê sy het die babaklere in daardie kamer uitgepak en die hele tyd die aardigste koue rillings gekry. Sy wou my nie sê nie want sy wou my nie bang maak nie.
November 21, 2017 om 6:36 nm
November 22, 2017 om 5:47 nm
Hester wat doen jy aan ons om sulke stories te laat herleef!! 🙂
November 22, 2017 om 5:48 nm
Ek was dan van plan om gou nog ‘n spookstorietjie te vertel voordat die uitdaging vir die week sluit!
November 22, 2017 om 6:00 nm
Skryf hom maar Hester…. ons sal lees. Ek het as kind nog ‘n stel by die spookhuis op die hoek afgetrap, maar het myself noual vol rillings geskryf.
Ek gaan kyk of ek hom gou kan inpas.
November 22, 2017 om 6:01 nm
Vertel Hester vertel en maak die pap dik aan. Ek is seker Kameel gaan vra jy moet die storie vir haar gee.
November 22, 2017 om 6:02 nm
Whaha, sy kan hom maar kry!
Nie maklik nie!!!! Soek nie weer ‘n spokery in my huis nie.
November 22, 2017 om 5:57 nm
November 23, 2017 om 1:24 nm
Daar is beslis “iets” maar nie almal het die vermoe om hulle te sien en te voel en te hoor nie.
November 23, 2017 om 1:31 nm
Hopenlik word ek nie weer met daardie iets gekonfronteer nie!!! Duisend maal eerder die werking van God se Gees. Dis kragtig, wonderlik en bevrydend.
November 23, 2017 om 1:34 nm
Ek dink daar steek iets in as ek so lees wat ander mense sê en ons het ook al ondervindinge in ons huis gehad wat my laat wonder het – ek wou nog daaroor skryf, maar tyd het my ingehaal. ‘n Mens is natuurlik altyd skepties oor iets wat jy nie kan sien nie.
November 23, 2017 om 1:36 nm
Het jy toe reggekom met die aflaai van die Excel dokument net die Afrikaanse idiome en gesegdes waarvan ons gepraat het?
November 23, 2017 om 1:38 nm
Nee ek het nog noe gaan loer nie
November 23, 2017 om 1:45 nm
Nee ek het nog nie gaan loer nie.
November 21, 2017 om 7:08 nm
Dis darem nou n propperse spookstorie!
November 21, 2017 om 10:24 nm
Het as kind lekker na my oupa hulle se spookstories geluister. Groot verskil as jy self een beleef. My ma sou so ewe daarna sê ek moes net ‘n perdeskoen voor die deur gehang het.
November 21, 2017 om 7:31 nm
Welgedaan… lekker storie
November 21, 2017 om 10:26 nm
Dankie Tina. Wil nie weer ”n karakter in ‘n spookstorie wees nie.
November 21, 2017 om 9:32 nm
November 21, 2017 om 10:27 nm
Jy kan bly wees julle spook het julle uitgelos Toorts 😊
November 22, 2017 om 6:51 vm
Sjoe, sit ek nou hier met koue rillings so vroeg in die oggend.
November 22, 2017 om 7:15 vm
Dit was definitief iets bo-natuurliks Frannie. Jammer vir die rillings 😊
November 22, 2017 om 5:45 nm
Sjoe Kameel hierdie is ‘n woeste storie,. Verstaan nou hoekom my storie vir jou so globaar was, maar dit was ‘n mede gids. So iets soos jy hier beskryf het ek nog nie beleef nie
November 22, 2017 om 5:56 nm
Glo my jy wil ook nie Abrie 👻👻👻 Miskien beter as ‘n mens nie weet wat of wie daardie teenwoordigheid was nie. Liewe kry ek ‘n koue rilling deur my lyf.
November 23, 2017 om 1:28 nm
My dogter kuier gereeld by mense op die plaas, die huis is stokoud en was n “hospital” in die oorlog. Nou daar bly n spook, sy moet n vrou wees, want hulle word wakker van die reuk van heerlike kos, maar daar is niks op die stoof te sien nie.
November 25, 2017 om 1:59 nm
Ai, ai… die plaas sal my nie sien nie!!
November 27, 2017 om 1:03 nm
Hahha…. die seun moes een aand by haar sit tot sy slaap.
501,477 ste persoon wat hier inloer! Baie dankie en welkom! Hoop jy loer weer in.