Ditsem Nuus - Universiteite - dekolonialisasie
Universiteite - dekolonialisasie
Veel stof en rook word opgeskop rondom die kampusrewolusie in SA en die aandrang van anargistiese swart studente dat universiteite in die land “gedekolonialiseer” moet word en vervang word met sg. Afrosentriese universiteite. Wat egter is die worteloorsaak van hierdie rewolusionêre aandrang?
In ‘n onderhoud gepubliseer in Volksblad het skrywer en dosent in Afrikaans aan die UV, Francois Smith, dit só raakgevat: “Dit begin by die studente wat glad nie toegerus is om op universiteit te wees nie. Dit begin by skoolonderrig. Kinders kry plein swak onderrig, met swak onderwysers en swak strukture.
“Voorts is daar die aandrang om so gou moontlik moedertaalonderrig te verlaat. Dit verswak ‘n hele generasie skoolkinders vir wie hul onderrig daarna ‘n stryd met taal is – hulle kry nooit die geleentheid om vakinhoud konseptueel baas te raak nie, want dis ‘n stryd om in Engels te verstaan.
“My ervaring op die Kovsie-kampus is dat op universiteit veels te veel studente is wat nie daar hoort nie. Dis ook as gevolg van die afskaffing van kolleges. Ons sit by ons departement met onderwysstudente wat nie op universteit hoort nie. Dis vir hulle net so frustrerend.
“Politici, SR-lede en politici van buite buit arm, sukkelende studente se frustrasie op ‘n absoluut siniese manier uit. Dan brand biblioteke en geboue.
“Daar is egter ook die teenpool van die biblioteekafbranders. Studente wat in groepies die biblioteek vol sit omdat hulle nie by hul huis, of waar ookal hulle loseer, geskikte studieruimtes het nie. Hulle sit en leer en met boeke voor hulle oop, tree hulle in debat met mekaar. Hulle werk hard.”
By hierdie siening kan aangesluit word deur te sê daar is ‘n geslag swart jongmense wat vanuit ‘n swak skoolstelsel en dikwels uit ‘n verbrokkelde gesinstruktuur geen gesag kan aanvaar nie en reken dat hulle op alles geregtig is en dit boonop gratis moet kry. Dit is dus ‘n diepgewortelde maatskaplike probleem, wat gespesialiseerde en langdurige remediëring of berading benodig – ‘n kapasiteit waaroor die land tans ooglopend nie beskik nie.
Daarteenoor wys die feite eenvoudig dat met goedfunksionerende voormalige sogenaamde Model C-skole met toegewyde blanke onderwysers blanke kinders veel beter toegerus word vir loopbaangerigte tersiêre opleiding. Dit is ook so dat die blanke gesinstruktuur tot ‘n groot mate meer stabiel is en ‘n beter grondslag daarstel vir emosioneel-gebalanseerde kinders. Dit kom dus neer op dikwels twee verskillende leefwêrelde of kulture – ‘n dilemma waarvoor daar ‘n oplossing gevind moet word.
Die diepgewortelde maatskaplike probleem word tans verder gekompliseer deurdat die anargie op die kampusse goedbedoelende en vreedsame studente verhoed om hul akademiese jaar suksesvol te voltooi en sodoende ‘n terugslag ervaar – loopbaangewys, finansieel en emosioneel. Daarby dien in gedagte gehou te word dat die nie-amptelike druipsyfer vir eerstejaarstudente in SA op 49% gestel word.
Dit is dan wat betref die jong geslag wat veronderstel is om die leiers van môre van hierdie land te wees.
Gelees 353 keer
Latest from Redakteur
Oorsaak van “dekolonialisasie”