Les Demoiselles Harvey - Verskeie
In 1804, toe Napoleon Bonaparte keiser geword het, het Jean Auguste Dominique Ingres homself omring met 'n heterogene vriendekring, bestaande uit skilders, musikante en sy vriende uit die Montauban-streek. Ingres, wat uitmuntend is in die uitvoering van portrette en dikwels sy familielede en vriende skets, laat 'n getuienis van hierdie kunstenaar sowel as van haar halfsuster, self 'n amateurskilder, en dra sodoende by tot die kennis van die samelewing van die begin van die 19de eeu. eeu.
Hierdie 1804-tekening, 'n voorbereidende skets vir 'n skildery wat nou verlore gaan, is skaars in Ingres se werk vir die enkelheid van die houding van die twee jong vroue en vir die gebruikte materiaal - dit is uitgevoer met 'n kwas en 'n was Grys. Die Harvey-dames is geklee in lang wit rokke, met verwysing na die antieke gordyne, baie gewild onder die Ryk. Hulle dra ook 'n kasjmier-sjaal, 'n bykomstigheid wat tydens die Egiptiese veldtog deur generaal Napoleon Bonaparte teruggebring is en deur vroue aangeneem is. Hulle het hul hare op, ook in die antieke styl. Onderskei van die portrette wat Ingres vroeg in sy loopbaan uitgevoer het, toon die uitvoeringsnelheid wat in hierdie tekening gevoel word, die intimiteit van die drie kunstenaars. Hy het daarin geslaag om die sagtheid vas te vang wat die twee halfsusters verenig terwyl hulle langs mekaar poseer, verweef. Inderdaad, die ouer een vou haar arm om Henrietta, die oudste, en hou haar hand vas terwyl sy haar kop na haar kantel. Hierdie tekening is ook oorspronklik, want dit behoort tot die seldsame vollengte portrette wat Ingres gemaak het. In hierdie skets is daar geen agtergrond om te bepaal of die toneel binne of buite is nie. Ingres sorg veral vir die verteenwoordiging van hierdie twee jong kunstenaars en beklemtoon hul jeug en hul skoonheid.
Daar is baie min portrette van vroueskilders uit hierdie periode, en hul selfportrette is ook redelik skaars. Na aanleiding van hierdie patroon het die Harvey-susters hulself nooit verteenwoordig nie; slegs die tekening van Ingres en enkele sketse laat ons hul gesigte ken. Die minagting van sommige en die toekenning van hul werke aan mans het hulle meestal tot vergetelheid veroordeel, en dit is moeilik om die ware belang wat hulle in hul tyd gehad het, te meet. Elizabeth Harvey, die meer begaafde van die twee halfsusters, is een van die kunstenaars wat 'n dekade lank aktief aan die Paryse artistieke lewe deelgeneem het. Ons ken haar meestal Malvina treur oor die dood van Oscar (1806, Parys, Musée des Arts décoratifs) wat 'n groot bemeestering van die komposisie en figure toon, asook 'n uitstekende kennis van die teks. Henrietta, hoewel hy 'n amateur is, skilder landskappe en is tevrede met private sukses (soos baie ander jong vroue wie se kuns tot familie of vriende beperk is). Die dubbele portret wat deur Ingres vervaardig is, illustreer 'n onbekende deel van die artistieke lewe aan die begin van die 19de eeu deur die dikwels vergete teenwoordigheid van vroue.
Hans NAEF, "Henrietta Harvey en Elizabeth Norton: Twee Engelse kunstenaars", in Die Burlington-tydskrif, Februarie 1971. Georges VIGNE, Ingres, Parys, Citadelles en Mazenod, 1995.
Video: Western+Music: The Harvey Girls 1Atchison, Topeka and the Santa Fe -Les Demoiselles Harvey Lyrics