Beste Sfogliatelle -resepte en Sfogliatelle -kookidees - Nuwe resepte - 2021
Beste Sfogliatelle -resepte
Sfogliatelle Wenke vir inkopies
Sfogliatelle kook wenke
Sfogliatelle Ricci, 1000 lae pragtige Italiaanse gebak
Sandie van die lieflike blog, Crumbs of Love, was ons gasvrou in November. Sandie daag ons uit om 'n tradisionele Italiaanse nagereg te maak, saam met die Amerikaanse weergawe - Sfogliatelle (of beter bekend in die VSA - kreefsterte!) Die vlokagtige, 1000 lae super dun deeg, gevorm in 'n horing en gevul met 'n heerlike vulsel. Così buono!
Sandie het die resepte vir sfogliatelle ricci, sfogliatelle frolle en kreefstert vir ons aangebied. Ek het gekies om sfogliatelle ricci te maak omdat dit my op 'n manier aan 'n Arabiese nagereg herinner het waaroor my kinders hou, wat warbat genoem word. Warbat is 'n nagereg uit lae van 'n baie dun deeg wat met room gevul is en dan met stroop bedruip word. Die geknars en gekraak van die deeglae, pragtig gekontrasteer deur die romerige vulsel, die wenke van rooswater in die stroop. Dit is eenvoudig onweerstaanbaar.
Sfogliatelle riccia Dit blyk dat dit ook gemaak is met 'n, skilferde deeg, soortgelyk aan blaardeeg of fillo. Dit word dan gevul met 'n mengsel van ricotta, griesmeel, suiker, kaneel, eiers en bietjie versuikerde sitrus en/of ander vrugte. Dit het gelyk asof dit 'n nagereg was wat dieselfde knoppies as warbat sou tref, so ek het geweet die kinders sal daarvan hou. Aan die ander kant was ek mal oor die uitdaging om dit te maak! Ondanks die gekke lewe hierdie maand, was ek vasbeslote om hierdie uitdaging nie te mis nie, so ek het die dag voor die onthullingsdag begin! Dit is nie 'n goeie idee as jy so 'n veeleisende uitdaging het nie, 'n nuwe pastamasjien wat jy gekoop het as gevolg van hierdie uitdaging en moet nog steeds uitvind hoe u dit moet gebruik en 'n rookkanaal wat u kop laat draai!
Ek moet sê dat die proses meer intimiderend sal lyk as u die resep lees as wat dit werklik is. As u die werk oor 'n paar dae afbreek, die deeg en die vulsel op dag een voorberei en dan die deeg op dag twee rol en vul, vind u dat die resep nie so eng is as wat dit eers lyk nie. U vind dit miskien regtig lekker! En ek moet sê dat die eindresultaat die moeite werd is! Sfogliatelle ricci is 'n ware melodie van teksture die knapperigheid van die deeg, die gladheid van die vulsel, deur dit warm te eet, beteken dat die hitte jou sal betower met die parfuum van die versuikerde vrugte en die kaneel.
Ek sal beslis weer sfogliatelle ricci maak, dit is 'n nagereg wat net so lekker as mooi is. Dankie Sandie vir 'n groot uitdaging
Porsies: 14-18 gebak
3 koppies (750 ml) (15 oz) (420 g) alledaagse (gewone) meel
teelepel (6 g) sout
3/4 koppie (180 ml) warm water (ongeveer 38 ° C)
Vulsel: semolina ricotta -vulsel (sien resep hieronder)
Om die deeg te rol, benodig jy ook
115 gram (4 oz) verkorting
1/2 koppie (1 stok/4 oz) (115 g) ongesoute botter, versag
Meng die meel en sout in 'n groot mengbak en roer die water by, of gebruik 'n staande menger saam met die spaan.
Die deeg sal baie droog wees. As u absoluut verplig voel, voeg 'n ekstra teelepel water by, maar dit moet baie droog wees.
Keer dit uit op 'n skoon werkoppervlak en knie die deeg saam en bring al die droë stukkies by.
Wenk: Met enige droë deeg help dit as u die deeg met 'n nat lap bedek en dit vir 15 minute laat hidreer. Dit beteken dat u die meel die kans gee om die water op te neem, wat die deeg baie makliker maak om mee te werk
Haal op hierdie stadium jou pastarol of deegroller uit en gereed. Rol die deeg uit, vou die deeg in die helfte en gee die deeg 'n kwartbeurt en rol weer.
Ek het die deeg vir elke 5 draaie 5 minute laat rus.
Hou aan totdat die deeg baie glad is.
Knie die deeg terug in 'n bal en draai in kleefplastiek toe. Verkoel en laat die deeg vir 2 uur, of oornag, rus.
Om jou deeg te laat rol
Klits die maaskaas en botter saam in jou mengbak tot baie donsig.
Maak seker dat dit deeglik gekombineer word.
Plaas dit in 'n bak en plaas die werkruimte op 'n maklike afstand.
Haal die deeg uit die yskas en verdeel dit in 8 gelyke stukke.
Werk met 'n stuk deeg op 'n slag (bedek die ander stukke met 'n handdoek of kleefplastiek), meel 'n stuk liggies deur die pastarolstel wat op die grootste plek is. Probeer om die deeg so eweredig moontlik te kry; u doel is 'n ewe reghoekige strook, ongeveer 10 cm breed. Vou dit indien nodig 'n paar keer op homself totdat u 'n egalige strook kry. Giet die deeg een keer totdat jy 'n dun deeg kry (sien aantekeninge)
U behoort 'n lang strook van 10 cm (4 duim) breed te kry.
Trek die kante van die deeg liggies en strek dit, begin vanaf die middel en gaan uit tot dit ongeveer 20 of 23 cm breed is.
Plaas 'n stuk strook op u skoon werkoppervlak en verf (of smeer) vryelik met die bottermengsel.
Begin van die kort kant en rol die deeg in 'n baie stywe rol.
As u die einde van u uitgerekte gedeelte begin bereik, stop dan en smeer nog 'n gedeelte met vet, strek en rol totdat al die deeg klaar is. As die een deeg deeg klaar is, oorvleuel die einde van die een tot die begin van die ander, trek verder, rek en rol op.
Smeer die mengsel/bottermengsel oor die hele voltooide houtblokkie en begin liggies met die hande oor die lengte om die lengte nog 30 cm te verleng. Dit sal enige lugsakke losmaak en die rol styf trek. Die voltooide rol moet ongeveer 25 cm of 28 cm lank wees.
Draai die rol in kleefplastiek toe en laat minstens 2 uur of oornag afkoel.
Die deeg kan op hierdie tydstip tot 3 maande gevries word. Ontdooi dit oornag in die yskas voor gebruik.
1/2 koppie (120 ml) (4 oz) (115 g) gegranuleerde suiker
160 ml 2/3 koppie (115 g) fyn griesmeel of koringroom
1 1/2 koppies (360 ml) (13-1/4 oz) (375 g) volmelk-ricotta, verkieslik vars (jy kan jou eie ricotta tuis maak met hierdie tutoriaal. Dit is super vinnig, maklik en lekker)
2 teelepels (10 ml) suiwer vanielje -ekstrak (of die sade van een peul en 1 teelepel uittreksel)
1 teelepel (5 g) gemaalde kaneel (u kan die hoeveelheid na u smaak verhoog of verminder)
1/3 koppie (80 ml) (2 oz) (60 g) versuikerde lemoenskil (kommersieel of tuisgemaakte)
Meng die melk en suiker in 'n medium kastrol.
Bring tot kookpunt, verlaag dan die hitte en voeg die semolina (of koringroom) stadig by, terwyl jy vinnig klits om klonte te voorkom.
Kook, roer gereeld, tot die mengsel glad en dik is, ongeveer 2 minute.
Smeer die mengsel op 'n uitgevoerde bakplaat, ongeveer 15 mm, om af te koel.
As dit afgekoel is, breek dit in stukke en plaas dit in die bak van u staanmenger, toegerus met die spaanstuk (of 'n voedselverwerker), en voeg die ricottakaas, eiergele, vanielje en kaneel by.
Klits tot baie glad en romerig.
Roer die versuikerde lemoenskil en suurlemoenskil by. (u kan ook mini -sjokoladeskyfies of pistache gebruik, die moontlikhede is eindeloos)
Skep in 'n houer, plaas plastieksak direk op die oppervlak en verkoel tot benodig (tot 3 dae).
Om die sfogliatelle ricci bymekaar te maak
Voorverhit jou oond tot matig warm 400 ° F/200 ° C/gasmerk 6 en plaas jou rakke in die middel
Voer 2 bakplate uit met perkament.
Haal die deeg uit die yskas, pak dit uit en plaas op 'n snyplank.
Sny ongeveer 30 mm van elke kant af sodat dit reguit en egalig is.
Sny die rol in skywe van 15 mm (1/2 duim).
Gooi die semolina-ricottamengsel in 'n deegsakkie met 'n opening van 20 mm ('n weggooibare sak of selfs 'n rits sak met die hoek afgesny is ook goed).
Neem 'n sny deeg en plaas dit op u werkplek. Druk met die hak van u hand in een rigting uit die middel. Draai die deeg om en doen dit in al vier rigtings. Dit vorm die deeg en maak die lae oop.
Tel die stuk op en steek u duime aan die binnekant met u voorvingers aan die buitekant, terwyl u die middel liggies rek om dit meer in die vorm van 'n kegel te maak.
U wil nie hê dat die lae eintlik moet skei nie.
Hou die kegel in een hand en druk 'n deel van die vulsel in die holte sodat dit vol is. Druk die opening liggies toe. U hoef nie die opening te verseël nie, want die vulsel is te dik om uit te vloei tydens die bak.
Plaas op die voorbereide bakplaat en borsel die buitekant van elke voltooide deeg liggies met die bottermengsel.
Bak dit in 'n voorverhitte, matig warm 200 ° C/200 ° C oond vir ongeveer 20 tot 25 minute of tot dit goudbruin is.
Haal uit die oond en laat afkoel op 'n rak.
Dit word die beste warm bedien met 'n bietjie strooisuiker op die dag wat hulle gemaak word.
Om dit weer te verhit, plaas dit ongeveer 5 minute in 'n matige oond van 180 ° C/gasmerk 4.
Bergings- en vriesinstruksies/wenke:
Die deeg vir die Ricci kan tot 'n maand lank gevries word. As dit gereed is om te gebruik, ontdooi dit oornag in die yskas en gaan dan voort met die resep. Terwyl die sfogliatelle die beste geëet word op die dag waarop dit gemaak word, kan u dit 'n dag in die yskas bêre en dit dan weer in die oond verhit voordat dit bedien word.
Sfogliatelle van Napels
Dit is 'n besoek werd Napels as jy lief is om te eet, maar veral as jy 'n soet tand het. Die geheim van die beroemde gebak van die stad lê in die kombinasie van teksture: skilferkors, 'n happie vrugte en sagte room, die beste as dit warm en vars uit die oond geniet word. En u kan Napels nie verlaat sonder om die oupa van die Napolitaanse gebak te neem nie -sfogliatella.
'My gesin het hul hele toekoms gegrond sfogliatella, "Vertel Ulderico Carraturo my. Carraturo se gesin se gebakwinkel, L'Antica Pasticceria Carraturo, is gestig deur Ulderico se direkte voorouer, Pietro, in 1837, naby die ou stadspoort van Napels, bekend as Porta Capuana. Vandag gaan die gesin steeds voort met hierdie kenmerkende Napolitaanse tradisie met trots, op hul plek, net 'n entjie van die treinstasie van Napoli af.
Sfogliatelle, letterlik "klein blaartjies" in die meervoudsvorm, word gemaak deur deeg uit te rol en in 'n blok te vorm en dan die ente af te sny sodat die lae skei wanneer dit gebak word, wat skilferige "blare" skep. Sfogliatelleword gevul met room en bedek met vrugte en 'n strooi poeiermelk.
Soos hierdie artikel? Moenie '29 dinge wat u in Napels moet doen' misloop nie.
Vandag, sfogliatella staan ​​voor in 'n groep Napolitaanse gebak wat die stad se bekendheid as 'n sentrum vir lekkernye gebring het. Dit sluit in:
• Baba au rhum:Waarvan is u nie te hou van 'n giskoek wat in rumstroop geweek is nie? Hierdie tradisionele nagereg kan eenvoudig bedien word of versoet word met room, ricotta of selfs Nutella.
• Torta caprese:Hierdie sjokoladekoek sonder meel is 'n spesialiteit van die eiland Capri, net voor die Napolitaanse kus, en word gewoonlik gemaak van amandelmeel en besmeer met poeiermelk.
• Zeppole di San Giuseppe:Hierdie gebakte of gebakte deegballetjies word gewoonlik gevul met deegroom, ricotta of vla en word soms gemaak met gedroogde vrugte. Hulle word tradisioneel bedien op St Joseph's Day, 19 Maart, wat hulde bring aan hierdie beskermheilige van patisserie -sjefs.
Maar dit is sfogliatella, Carraturo vertel my dat dit boaan die lys van die Napolitaanse gebakstradisies is. "Sfogliatelle, saam met zeppole, het die eeue oorskry en die toets van die tyd deurstaan, "sê hy.
Oor generasies, verskillende weergawes van sfogliatelle verskyn, gemaak met verskillende kombinasies van ricotta, gebakroom, eiers, meel, melk en suiker. U kan oneindige variëteite vind met amandel-, lemoen- en ander geure wat in die ricotta- of deegroom gemeng is. Hier is 'n paar van die algemene variëteite wat u in die streek sal teëkom:
• Sfogliatella Santa Rosaword deur baie beskou as die oorspronklike resep, en dit bevat dikwels gedroogde vrugte, soos kersies of rosyne, saam met 'n bietjie likeur.
• Sfogliatella riccia(krullerig) vorm baie lae wat krul terwyl die deeg kook.
• Sfogliatella frolla(glad) is 'n minder tydrowende weergawe wat nie die lae vorm nie, maar al die geur behou.
• Sfogliatella aragosta(kreefstert) lyk soos die gekrulde stert van 'n skaaldiertjie en bevat dikwels 'n baie soet slagroom.
Waar het sfogliatellavandaan kom? Dit is ingewikkeld.
Sodra u in die geskiedenis van sfogliatella, besef u dat die oorsprong daarvan onseker is - en sterk betwis word.
Een teorie is dat die Karmelietklooster Santa Croce di Lucca in Napels ontwikkel het sfogliatella in die sewentiende eeu, en toe reis die resep na die Amalfikus.
'N Teenoorgestelde, maar meer algemeen aanvaarde weergawe, is dat die nonne van die Santa Rosa -klooster in Conca dei Marini, aan die Amalfikus, suurlemoen likeur by hul deegroom gevoeg het toe hulle 'n spesifieke soort deeg omstreeks 1700 gemaak het. Die nonne het die deeg met semolina gemaak meel, melk, gedroogde vrugte en 'n bietjie witwyn, maar die geheime bestanddeel van die beroemde sfogliatella Santa Rosa dit was 'n suurlemoenlikeur wat die nonne op die perseel gemaak het. (Vandag is die klooster omskep in 'n luukse hotel met uitsig oor die see, en dit bedien natuurlik limoncello en sfogliatella in sy restaurant.)
Dit neem nie lank om te besef dat trots en mededinging rondom Napolitaanse gebak diep loop nie. 'Sfogliatelle Santa Rosa', probeer Ulderico Carraturo my oortuig, 'is 'n armer weergawe' as die een wat in Napels self ontstaan ​​het.
Ander Napolitaanse banketbakkers sou verskil. Volgens die legende het Pasquale Pintauro, 'n Napolitaanse herbergier, aan die begin van die 1800's die resep gekry sfogliatella Santa Rosa, miskien van 'n tante wat 'n non was by die Santa Rosa -klooster. Pintauro brei sy herberg uit tot 'n banketwinkel aan die Via Toledo en begin die gebak bedien, wat 'n meer skulpagtige vorm aanneem en konsekwent sukses behaal. Pintauro en sy gesin was jare lank bekend daarvoor dat hulle tuisgemaakte produkte gekommersialiseer het sfogliatelle en ander plaaslike gebak, en Napolitane het buite die winkel gestaan ​​om dit te probeer.
"Maak sfogliatella is baie moeisaam, "vertel Carraturo. 'Vandag, ongelukkig, kommersieel gemaak, gevries sfogliatella is wydverspreid in die winkels. Hierdie weergawes het 'n hoër persentasie meel, wat beteken dat die deeg droër en minder verteerbaar is. "
So, wat maak 'n goeie sfogliatella? Ulderico Carraturo gee my vinnig 'n antwoord. '' N Passie vir die behoud van tradisie is die basis. U moet 'n egte, outentieke produk aan u kliënte wil bied. Terselfdertyd dat ons tradisie wil respekteer, wil ons ook ons ​​resep personaliseer sodat ons iets unieks kan bied wat ons kliënte kan geniet. "
Verskeie banketwinkels in die stad is bekend vir hul vervaardiging van tradisionele Napolitaanse lekkernye, insluitend sfogliatellaen ander gebak. Hierdie aandenkings sal hulle nie lank op die terrein geniet nie, en hierdie kunsmatige lekkernye sal ongetwyfeld 'n onvergeetlike deel van u reis na Napels bly.
Onthou dit net sfogliatellais nie net 'n lekker bederf nie, dit is 'n kwessie van familietrots en tradisie. 'Ek deel graag wat ons doen,' sê Ulderico Carraturo, 'hoofsaaklik omdat ek dit oorweeg sfogliatella'n integrale deel van my gesin is. "
Laura Morelli is 'n kunshistorikus en historiese romanskrywer met 'n passie vir Italië. U kan haar gidsboekreeks vind, insluitend Gemaak in Napels en die Amalfikus, en Gemaak in Italie, sowel as haar Venesië-geïnspireerde historiese roman, Die gondelmaker, in die Italië tydskrif winkel.
Om die vulsel te maak, bring die melk in 'n kastrol tot kookpunt oor medium hoë hitte. Voeg die griesmeelblom in 'n dun bestendige straal by, roer voortdurend met 'n houtlepel en kook, roer tot die mengsel verdik en glad is, ongeveer 3 tot 4 minute. Plaas in 'n bak en laat afkoel vir 5 minute.
Voeg die kaas, eier, suiker en suurlemoenskil by die semolina -mengsel en klits goed. Tersyde gestel.
Voorverhit die oond tot 425 F. Bedek 2 koekies met bakpapier, indien beskikbaar.
Rol 1 vel blaardeeg uit tot 'n reghoek van 16 x 22 duim op 'n meelbestrooide, en verkieslik koue, oppervlak (ek gebruik 'n marmerblad). Begin met 'n kort rand, besmeer 'n derde van die vel met 'n bietjie van die gesmelte varkvet of botter en rol die deeg styf op soos 'n jellierol, borsel die oorblywende twee derdes van die vel met varkvet of botter en rol op.
Sny die rol in skywe van 2 duim dik. Vorm elke stuk in 'n klein skulpvorm deur u duime teen die middel van die stuk te druk en dit in 'n klein bekervorm te versprei.
Vul elke dop met ongeveer 2 eetlepels van die semolina-vulsel en plaas dit 1 duim uitmekaar op die perkament uitgevoerde velle of op ongesmeerde koekies. Herhaal met die oorblywende deeg en vulsel. Bak vir 15 minute of tot mooi bruin. Laat effens afkoel op die koekies en plaas dit dan in die rakke om heeltemal af te koel.
Om voor te sit, strooi die sfogliatelle met suikersuiker en strooi dan 'n repie kaneel in die middel van elkeen.
Opmerking: dit kan vooraf gemonteer word, op koekplate geplaas word, in foelie toegedraai en gevries word vir later bak. Bak dit gevries, sodat dit nog 10 tot 12 minute langer baktyd kan neem.
PUFFVEES VIR SFOGLIATELLE
MAAK 1 POND 6 OUNSE PASTRY DEEG
1 koppie fyn griesmeel of deegmeel
3/4 koppie (1 1/2 stokkies) botter
1/2 koppie varkvet, gesmelt
Meng die meel en sout in 'n bak of voedselverwerker en meng of verwerk goed. Sny die botter in klein stukkies en werk in die deeg met 'n deegmenger of pols in die voedselverwerker. Voeg die water geleidelik by en meng of verwerk tot 'n bal sagte deeg vorm. Draai die deeg in kleefplastiek toe en sit 'n paar uur in die yskas voordat u met die resep voortgaan.
As dit klaar is om te rol, verdeel die deeg in twee en werk met een stuk op 'n slag. Rol elke stuk in 'n reghoek van 16 x 22 duim op 'n meelbestrooide en koue marmerblad. Begin aan die kort kant van elke stuk, borsel 'n derde van die vel met 'n bietjie van die gesmelte varkvet en rol die deeg styf, jellierolvormig op. Smeer die oorblywende twee derdes van die vel met varkvet en rol op.
Sny die rol in skywe van 2 duim dik en volg die resep volgens die voorbereide blaardeeg.
Sfogliatelle was my oupa se gunsteling nagereg. Sedert hy ongeveer 'n jaar gelede oorlede is, wou ek hierdie Italiaanse lekkerny tuis probeer maak. Ek het geweet dit gaan nogal moeilik wees, maar ek het gedink dat ons dit met my ma en susters sou kon regkry. Nadat ons ontelbare resepte gelees en 'n klomp youtube -video's gekyk het, was ons uiteindelik gereed om dit te probeer! Alhoewel dit nog steeds 'n redelike betrokke resep is met 'n paar gevorderde tegnieke, was dit eintlik baie makliker as wat ek verwag het! Dit was 'n prettige gesinsprojek met heerlike resultate. Ek het 'n taamlik tradisionele vulsel van polenta en ricotta gebruik, maar as ek almal kan oortuig om dit weer te doen (miskien volgende jaar?), Sou ek 'n bietjie meer kreatief wou raak en iets soos framboos wou probeer, of selfs die meer kreefsterte in die Amerikaanse weergawe!
Die deeg was bloot meel, water en sout.
Om die deeg te knie, moet jy dit ongeveer 16 keer deur die pasta maak, op die dikste plek, en dit elke keer oor homself vou.
Soos u kan sien, begin die deeg taamlik grof, maar eindig lekker glad na al die knie. Dit het vir 4 uur in die yskas gestop.
Skep intussen bietjie varkvet-botter! YUM!
Nou, nadat die deeg gerus het, loop ons dit weer deur die pastamasjien. Net soos pasta, word u stadiger dunner totdat u die dunste omgewing bereik.
Maar dit is nog steeds nie dun genoeg nie! Strek die velle dunner totdat u daardeur kan sien. maak hulle ongeveer dubbel die breedte as jy kan. Moenie bekommerd wees as u 'n paar gate maak nie.
My suster beweer dat sy die rekkenner is. Moet al die joga wees? Oulike grap, ek weet.
Nadat die deeg heeltemal gestrek is, smeer dit met 'n dun laag varkvet-botter.
Nadat u klaar is met rol, plaas dit op 'n ander vel en begin nog 'n bietjie rol! Dit het ons drie velle lengte geneem om dit so dik te maak. Die rolle is terug na die yskas om nog 'n bietjie af te koel en ek het vinnig die vulsel gemaak. 'N Eenvoudige polenta met baie ricotta en suurlemoensap. Die meeste resepte gebruik lemoen, maar ons hou beter van suurlemoen.
Nou is dit tyd om hierdie dinge te vorm en te vul.
Dit was op hierdie oomblik waar ek begin dink het. "Haai, dit kan eintlik werk!"
Eers smeer jy jou klein wieletjies 'n bietjie, en vorm dan 'n kegel daarmee. Die deurmekaar gedeelte lyk miskien asof dit al u moeite om die lae te skep, verwoes, maar glo my dit werk.
Bedek die vulsel in die keël.
Vinnige kwas poeiersuiker.
Die beste oomblik was reg toe hierdie uit die oond kom en almal dit probeer, alles wat u kon hoor, was 'n harde knars en ons het geweet dat dit 'n sukses was!
Die lae was so perfek. Puik werk almal! Pappa sou trots wees.
Ek het hierdie resep as 'n gids gebruik. Vir die vulsel het ek die ricotta verdubbel en suurlemoen in plaas van lemoen gebruik. In plaas daarvan om die ricotta te verdubbel, sou dit beter gewees het om die polenta half te maak, want daar was te veel en dit was nie heeltemal soet genoeg nie. Ek het ook na hierdie vier video's gekyk vir wenke.
Alhoewel dit 'n bietjie tyd en moeite was, was dit 'n goeie dag om die gesin in te haal, en dit was 'n baie lonende gevoel van prestasie aan die einde. Ek het die moeilikste resep verwag wat ek ooit gemaak het, maar as u hulp het en aandag gee aan detail, sal u nie probleme ondervind nie. Die hele tyd wat ons dit gemaak het, het ek by myself gedink, wie is die persoon wat hierdie wonderlike gebak uitgevind het? So ek het 'n bietjie gesoek en 'n goeie skrywe gevind oor die oorsprong daarvan.
Wat is Sfogliatelle? (met foto's)
Sfogliatelle is 'n soort gebakte Italiaanse deeg gemaak van 'n deeg wat baie soortgelyk is aan filodeeg en gevul met soet, romerige vulsel. Die naam self beteken in Italiaans verskeie lae of meer blare, 'n verwysing na die voorkoms van die deeg nadat dit gebak is. Tydens die bakproses skei die deeg wat gebruik word om sfogliatelle te maak, so 'n voorkoms. Soos met die meeste soorte Italiaanse kookkuns, is daar baie plaaslike variasies op hierdie deeg. Daar is selfs 'n paar variasies waarin die gebak smaaklik is in plaas van soet.
Daar is verskillende soorte vulsels wat gebruik kan word om sfogliatelle te vul. Die romerigheid van die vulsels kom van die gebruik van ricotta -kaas of slagroom. Hierdie room kan gegeur word met amandelpasta of bestanddele soos versuikerde suurlemoenskil of lemoenskil, wat 'n sitrusgeur aan die deeg gee. Benewens neut- en sitrusgeure, kan die vulsel van sfogliatelle ook met vanielje gegeur word.
Voordat die sfogliatelle in die oond geplaas word om te bak, word die deeg om die vulsel gedraai. Nadat die gebak gebak is, het dit gewoonlik vorms soortgelyk aan keëls of driehoeke. As hulle klaar gebak het, is die sfogliatelle goudkleurig, net soos wit geroosterde brood. Vir 'n ekstra soetheid gee baie banketbakkers hierdie flakkerige lekkernye met poeiersuiker.
Hierdie gebak is taamlik moeilik om te maak en is ook taamlik tydrowend, wat een van die redes is waarom dit nie wyd vervaardig word nie. Baie glo dat sfogliatelle in die Santao Rosa -klooster in Salerno uitgevind is. Daar word ook geglo dat dit eers in die 1600's geskep is. Op grond van die tyd toe dit geskep is, toe die meeste kook meer tyd in beslag geneem het as vandag, sou dit miskien nie so 'n las gewees het om soveel tyd aan 'n enkele deeg te spandeer nie.
Diegene wat sfogliatelle geniet, stem dikwels saam dat hulle die beste is as hulle vars uit die oond is. Dit is natuurlik nie altyd moontlik nie. Om warm sfogliatelle te geniet, verhit dit net 'n paar minute in die oond voordat dit bedien word. Dit kan gedoen word met gebak wat tuis gemaak word, sowel as gebak wat by 'n professionele bakkery gekoop word. Daar word algemeen geglo dat dit beter is om hierdie gebak in die oond op te warm as om dit in 'n mikrogolfoond te verhit.
Sommige dink miskien dat cannoli die uiteindelike Italiaanse gebak is, maar vir my is dit sfogliatelle. Ek het lank en ver gereis om dit te koop. Toe ek Italiaans in Bologna studeer, was daar 'n pasticceria oorkant die straat van die woonstel wat ek gehuur het. Elke oggend maak hulle dit vars, en ek was daar toe hulle uit die oond kom om 'n warm sfogliatelle vir ontbyt te geniet - ek droom nog steeds van daardie oggende.
Een Paasfees op pad na Genua stop ons by 'n Agip -snelwegrestaurant vir 'n espresso en hulle gee hulle gratis uit vir Paasfees, wat 'n wonderlike verrassing.
In Genua het hulle stalletjies op die buitelugmark gehad wat hulle in groot hoeveelhede verkoop het, gevul met verskillende vulsels. Ons het verskeie gekoop omdat ek al die versamelings wou probeer, maar ek verkies steeds die tradisionele sfogliatelle.
Die Villa Crespi is 'n manjifieke vierster -luukse hotel in die Midde -Ooste met 'n restaurant met 'n Michelin -ster wat uitkyk oor die Lago di Orta. 'N Handelaar wat in Irak handel gedryf het, het die villa in Moorse styl gebou. U kan masseer in u groot kamer, pragtig ingerig met oudhede, of ontspan in die tuin op leunstoele met 'n uitsig oor die meer. Dit is 'n kort entjie se stap na die dorp waar u die winkels kan besoek of met 'n boot na die eiland kan ry. Besoek die baie wingerde van die Piedmonte -streek, waar u wyne soos Barbaresco, Baarolo, Muscato en Asti Spumante kan proe. Nebbiolo is die belangrikste druiwe wat hier in die Piedmonte verbou word, een van die grootste wynverbouingsstreke in Italië.
Die sjef, Antonio Cannavacciuolo, bestuur die hotel en 'n elegante restaurant wat kreatiewe, kunsmatige kombuis bied wat 'n droom is om te eet. Die sjef het elke middag sfogliatelle gemaak en bedien met espresso vir 'n laatmiddagete. Hulle was kleiner as die tipiese wat u in die bakkery en lig kry. Gevul met die tradisionele ricottavulsel, het ek elke dag daar in die tuin gewag tydens ons ontspannende besoek.
Orta is 'n klein skilderagtige dorpie langs die meer in die Piedmonte wes van Lago Maggiore. Dit is een van die kleinste en minste bekende dorpe langs die mere. As u u vakansie in die Mere -streek besoek het en 'n paar dae van ontspanning wil hê voordat u huis toe gaan, kan u dit by die unieke Villa Crespi deurbring. Die hotel is slegs 45 minute van die Malpensa Internasionale Lughawe in Milaan af en 'n perfekte hotel om af te skakel.
Hierdie resep is geneem uit een van die antieke kookboeke van die sjef en ek het dit in Engels vertaal.
Gaarmaaktyd: 15 minute @ 400º F, 15 minute @ 350º F, 5-10 minute @ 250º F
Opbrengs: 16 groot of 32 klein gebak
8 koppies alledaagse meel, gesif
2 koppies suet of varkvet
1 3/4 koppies koue water, meer indien nodig
2 eetlepels fyn sout
2 koppies semolina
1 3/4 koppies volmelk ricotta
3/4 koppie versuikerde vrugte, gekap
2 knippies kaneel
7 oz. gedistilleerde water, indien nodig
1 eier, geklits met water
Ander dinge nodig
Smelt die heuning met water.
Gooi die meel in 'n voedselverwerker, voeg die aartappel, sout by en meng tot dit verkrummel. Voeg die heuning/watermengsel 'n bietjie op 'n slag by totdat die deeg 'n bal vorm. Knie die deeg tot dit glad en elasties is.
As die deeg met die hand gemaak word, plaas die meel in 'n groot bak of op 'n houtbord. Maak 'n put in die middel en voeg die suet, sout, heuning en water by. Meng met jou hande totdat jy 'n bal vorm. Knie die deeg tot dit glad en elasties is. Draai die deeg in kleefplastiek toe en bêre dit in die yskas totdat jy dit kan gebruik.
Rol dun repies deeg uit in die pastamasjien. Maak 'n paar gelyke stroke van minstens 40 cm lank. Die strook moet 'n dikte van 1/16 "of minder wees.
Versigtig, borsel die soet liggies, maar uitbundig, op elke strook. Hierby moet u baie versigtig wees dat die stroke nie gespan of geskeur word nie. Moet nooit meel gebruik nie.
Plaas 3 van die gesmeerde repies op mekaar. Rol die stroke styf op na jou toe. U sal vind dat die vet sal begin smelt. Gaan voort met hierdie proses totdat u al die stroke opgerol het.
U sal dan 'n spoel van ongeveer 12 "lank en 3" in deursnee hê, en u sal sien dat die soet effens gesmelt het. Bedek die silinder met kleefplastiek. Sit dit 24 uur in die yskas.
As u 'n pastamasjien gebruik, sal u stroke nie dieselfde grootte hê nie, dit sal die breedte van die pastamasjien wees. Dit is nie 'n probleem nie; volg die resepaanwysings op dieselfde manier.
Die volgende dag moet u dit vul en bak. Haal die silinder uit die yskas. Sny die silinders in skywe met 'n dikte van 1 cm.
U moet die sny in sfogliatelle -vlokkies verander. Druk met u vingers aan die gesnyde kant die voue saggies van binne na binne. Maak die omgekeerde beweging aan die buitekant, van die rand na die groter punt. Sprei die groter punt saggies na buite, sodat dit lyk soos 'n skulp met groewe.
Gaan voort met dieselfde behandeling vir die ander snye. Vervolgens beweeg u fyn en plat om die vorm weer aan te neem in die vorm van 'n skulp met 'n punt bo -op en wyd aan die voet, wat die sfogliatelle laat lyk, en uiteindelik is die sfogliatelle gereed om gevul te word.
'N Ander moontlikheid is om elke 1 "-skyfie te neem en 'n bietjie meel op 'n bord te strooi en 'n bietjie op die sny. Rol met 'n deegroller van die middel na regs en links. Plaas weer die deegroller in die middel van die ovaal en rol af tot 'n ovaalvorm. Pak die ovaal op en vul met die vulsel in die middel. Verseël die wye deel van die ovaal en plaas dit op 'n bakplaat bedek met bakpapier.
Hierdie proses skep nie die tipiese skulpvorm nie, maar is aanvaarbaar.
Plaas al die bestanddele in 'n bak behalwe die water. Klits met die hand totdat jy al die bestanddele gemeng het. Voeg 'n bietjie water op 'n slag by en klits totdat die vulsel net 'n bietjie vloeistof is. Dit is 'n dik vulsel en jy wil net genoeg water byvoeg om dit glad te maak.
Hou die dop in die holte van u hand, steek 'n lepel vol vulsel in die middel van die kante, maar knyp dit nie saam nie. Lê dit versigtig op u koekie wat met bakpapier uitgevoer is. Smeer elkeen met 'n eierwas of gesmelte soet of varkvet, wat u ook al wil gebruik.
Berei al die sfogliatelle voor. Bak vir 15 minute in 'n oond van 400 ° F. Smeer met varkvet en verminder die hitte tot 350º F en kook nog 15 minute. Brush with an egg wash and cook for another 5-10 minutes at 250º F. When they are a beautifully golden in color, remove them from the oven.
LET WEL: A special machine is used in bakeries to form the pastry and this can't be effectively reproduced at home even when using a pasta machine. They are delicious even though the pastry isn't as fine.
LET WEL: Sfogliatelle do not stay well. It is best to make the dough and rolls the day before and the next day bake and serve them.
Margaret Ullrich Winnipeg, Manitoba, Canada While I was born in Malta, raised in NY and lived in BC, Winnipeg is home.
To make the dough, put the flour and salt in a food processor, add the shortening and butter and pulse until the mixture resembles coarse crumbs.
With the machine running, add the honey and about ½ cup of the water.
Add more water a spoonful at a time as necessary until the dough begins to come together and form a ball.
Knead the dough for 1 minute, or until smooth.
Flatten the dough into a disk and wrap it in plastic.
Refrigerate for at least 1 hour, or overnight.
To make the filling, stir together the water, sugar, and semolina in a medium saucepan.
Place over medium heat and bring to a simmer, stirring constantly.
Cook for 2 minutes, or until the mixture is thick.
Stir in the ricotta, egg, vanilla, zest, and cinnamon.
Mix in the candied citron.
Bedek en verkoel totdat dit gereed is om te gebruik.
To shape the sfogliatelle, melt the shortening and butter in a small saucepan.
Place one piece on a lightly floured surface.
Keep the remaining dough covered while you work.
With a rolling pin, roll the dough out into a rectangle at least 24 inches long and 6 inches wide.
Set the strip of dough aside while you roll out remaining pieces in the same way.
Brush one strip of dough with the melted shortening and butter.
Place a second strip on top and repeat the brushing.
Stack and brush the remaining pieces in the same way.
Beginning at one of the narrow ends, tightly roll up the stack of dough into a log.
Wrap in plastic wrap and refrigerate for at least one hour, or until firm.
Cover the remaining shortening mixture and refrigerate.
Trim the ends of the rolled-up dough to even them.
Cut the dough into twelve ½ inch slices.
Place one slice cut side down on a lightly floured surface.
Center a rolling pin on the slice and roll first to the top, then to the bottom until the dough is thin.
Place about 2 tablespoons of the filling to one side of the center.
Fold the dough over and press the edges lightly to seal.
Place the sfogliatelle on the prepared baking sheet.
Continue making the remaining sfogliatelle in the same way.
Melt the reserved shortening mixture.
Brush some over the pastries.
Bake for 35 to 40 minutes, brushing two more times with the shortening, until the pastries are golden and crisp.
Slide the sfogliatelle onto a rack to cool slightly.
Note: Sfogliatelle are best served warm.
If making then ahead, let them cool completely, then refrigerate or freeze them tightly wrapped in plastic.