Behoorlike gebruike van aanlyn-advertensies
Wat reklame betref, is dit 'n gegewe dat onwaar eise, aas-en-skakelaars aanbied, en dies meer oneties is. Maar dit is nie die enigste etiese kwessies wat oorweeg moet word nie. Advertorials, interstitiële advertensies, pop-ups en pop-unders, kontekstuele skakels en oorleggingsadvertensies, kom almal met etiese gevare.
Hoekom moet 'n advertiser daaroor sorg? Omdat eties-twyfelagtige advertensies 'n negatiewe uitwerking op hul handelsmerke kan hê.
As gebruikers nie van 'n advertensie hou nie, is hulle geneig om dit nie aan die adverteerder te gee nie. As web bruikbaarheid deskundige Jakob Nielsen sit dit in 'n artikel op sy webwerf: " Onetiese advertensies sal jou meer fiksasies kry, maar etiese sakepraktyke sal meer lojale kliënte op die langtermyn lok."
Negatiewe reaksies kan ook van mediabedrijven kom. Hulle is dalk nie bereid om sekere advertensies te aanvaar nie, want hulle sal verkeer wegry. Die joernaliste se organisasie Die Poynter Instituut sê byvoorbeeld in sy aanlynetiese riglyne: "Die verbruiker se ondervinding is van die grootste belang. Advertensiemodelle en borgskappe moet nou geëvalueer word om hul impak op verbruikerservaring te bepaal."
Advertorials, Kick Through Ads, en In-Text Advertising
Een soort advertensie wat problematies kan wees, is die advertensie - 'n advertensie wat doelbewus gemaak is om soos 'n artikel te lyk. Dit word ook inheemse reklame genoem. Daar is 'n lang reël in die uitgewery dat enige advertensie wat met redaksionele inhoud verwar word, duidelik as 'n advertensie gemerk moet word.
Dit is waar op die web, net soos dit altyd in druk was.
'N Goeie voorbeeld van 'n advertensie is die funksie deur Sony-veldtog wat verskeie jare gelede geloods is. Dit het bestaan ​​uit artikels geskryf deur vryskutters wat hulself as gemiddelde burgers voorgestel het, skryf oor hoe hulle tegnologie gebruik het. Die artikels is opdrag gegee en betaal deur Sony.
Hulle het dikwels nie eens Sony genoem behalwe in sybalke nie, wat hulle veral moeilik gemaak het om van normale werfinhoud te onderskei. Maar wat regtig kritiek was, was dat die etikettering om die artikels te onderskei as reklame dikwels baie klein was, en soms is die woord "advertensies" nie eens gebruik nie.
Sommige tipes advertensies is eties problematies, selfs al is dit duidelik dat dit advertensies is. Byvoorbeeld, in 2002 het reisverskaffer Orbitz kontroversie in meer as een mediaverkope aangewakker deur advertensies te maak deur advertensies te vertoon - advertensies wat die gebruiker na 'n webwerf neem wanneer hulle net oor 'n advertensie oorskakel. Die feit dat skoppe deur advertensies blyk te wees verdwyn van die web waarskynlik, is as gevolg van die uitroep teen hulle.
Tog het bekende maatskappye die tegnologie - veral rekenaarboekuitgewer O'Reilly, aangegryp. Selfs O'Reilly, wat steeds die advertensies op sy webwerf gebruik, verskaf 'n FAQ wat verduidelik waarom hulle verkies het om hierdie tegnologie te gebruik en te verduidelik hoe gebruikers die IntelliTxt-advertensies kan afskakel, wat blyk dat die advertensies ongewild is met gebruikers.
Lewendige Media argumenteer dat omdat betaalde skakels kenmerkende dubbele groen onderstreep het en die pop-ups as advertensies gemerk word, oortree hulle tegniek nie etiese reëls nie.
Die maatskappy sê ook dat aangesien die skakels met behulp van 'n outomatiese proses geplaas word nadat die artikel aanlyn gepos is, kan skrywers nie beïnvloed word om spesifieke sleutelwoorde in te sluit nie.
Verskeie media-industrie verenigings verskil nie, veral die sake-tot-besigheid (B2B) uitgewersverenigings American Business Media en American Society of Business Publishing Editors. Albei het riglyne wat spesifiek die verkoop van kontekstuele skakels binne die redaksionele kopie verbied - sien die sidebar. (Openbaarmaking: hierdie storie se skrywer werk vir ASBPE.)
Pop-ups, Pop-unders, en Valse Dialoogkassies
Nog 'n soort reklame wat sommige beskou as twyfelagtig is dié wat in 'n nuwe venster oopmaak. Die eerste voorbeeld is natuurlik die pop-up advertensie wat in 'n klein venster voor die hoof blaaier verskyn. Die pop-onder is soortgelyk, maar verskyn agter die hoof blaaier venster, so 'n gebruiker sien dit nie totdat hulle daardie venster toe sluit nie.
In beide gevalle kan adverteerders hoop dat gebruikers per ongeluk op die venster sal klik terwyl hulle probeer om dit te sluit en sodoende na die advertiser se webwerf geneem word.
Alhoewel beide vorme van advertensies wyd gebruik word, kan beide die potensiële kliënt irriteer. Navorsing toon dat pop-ups die mees gehate advertensie tegniek is. Nog 'n rede om dit nie te gebruik nie, is dat die meeste mense hulle blokkeer. En hoewel hierdie advertensies 'n hoë deurkliektempo het, kan die meeste van die druk per ongeluk gebeur as mense probeer om die venster toe te maak. Pop-ups mag werk vir inhoud, maar word nie goed aanvaar vir advertensies nie.
Dan is daar advertensies wat lyk soos stelsel boodskappe van jou rekenaar - die grys reghoeke wat op jou skerm verskyn met 'n boodskap en 'n "OK" -knoppie. Die gebruiker mag dink dat "OK" klik om die venster te sluit, maar dit neem dit na die webwerf van die adverteerder.
"Daar is niks goed wat van daardie benadering af kom nie," sê Neil Hair, 'n assistent professor aan die Rochester Institute of Technology, wat mense se persepsies van aanlynadvertensies ondersoek het. "Jy sal net mense kwaad maak... Dit is net die vernietiging van jou beeld langer termyn." Jonger mense reageer negatief op sulke advertensies, sê hy.
Interstitiële of prestasie-advertensies - bladsye wat voor die verwagte inhoud verskyn - kan ook as irriterend beskou word, maar word algemeen aanvaar as gebruikers 'n opsie het om die bladsy te omseil deur op 'n skakel hierdie advertensie te kliek.
Oorleggings is advertensies wat oor bestaande inhoud verskyn, maar in dieselfde venster eerder as in 'n nuwe venster. Hulle is ook bekend onder handelsname soos Eyeblaster of Shoshkele. Hulle is gewoonlik Flash-flieks. Hulle kan animasie bevat wat vrylik oor die inhoud van die werf beweeg. Hierdie advertensies word gewoonlik nie gehou as hulle inhoud dek nie; Oorlay advertensies op video het 'n gemengde reaksie ontvang.
Nog 'n besorgdheid vir aanlyn-uitgewers is dat al die advertensie tipes wat in hierdie afdeling genoem word, skripte bevat wat blaaiers kan ineenstort. (Vir meer oor die voor-en nadele van sulke advertensies, sien "Pop-up advertensies - voor-en nadele - Pop-Unders, Overlays, en Intrusive Ads.")
Aanbevelings vir sukses
As mense leer om banner advertensies te ignoreer, is dit realisties om adverteerders te vra om nie pop-ups, overlay-advertensies en dies meer te gebruik nie? Wat doen jy om mense te kry om jou advertensies op te let?
Eerstens, gee ou idees oor die belangrikheid van kliek deur. "Die doel is om nie mense te laat kliek omdat hulle nie. Dit is erkenning," sê Neil Hair van die Rochester Institute of Technology. Met ander woorde, aanlyn adverteer word meer soos tradisionele advertensies.
Hair en sy kollega Susan Barnes kyk na watter banner advertensies werk en hoekom. "Dit het te doen met kleure wat gebruik word, en of hulle fancy roerende teks gebruik, watter mense skel." Hulle vind ook dat die groot teks beter as klein werk, so hou jou boodskap kort.
En uiteindelik, 'n ander tegniek wat werk, is humor. Die bottom line, sê Hair, is om 'n sagmoedige benadering te gebruik. Jy moet hierdie verhoudings oor die tyd bou. "