Author: Zololmaran Malmaran
With Special Reference to Feature Hierarchies. Heelwat tale het egter ook grammatikale konvensies wat die sosiale stand van die spreker aantoon in verhouding tot ander, deur grammxtika gebruik van registers wat grammati,a is aan die sosiale stand of onderskeidings.
Die Indo-Europese taalfamilie het die oorhand gekry tydens die Eurasiese migrasieperiode AD en daarna gevolglik deur die Europese koloniale uitbreiding, wat die Indo-Europese tale polities en dikwels getalsgewys gevestig het as die dominante tale in die Amerikas en meeste van Afrika. Tradisioneel word onder semantiek verstaan die studie van hoe sprekers en interpreteerders waarheidswaardes toevoeg aan stellings, sodat die betekenis verstaan word as die proses waarvolgens ‘n predikaat oor ‘n entiteit as waar of vals gesien kan word, byvoorbeeld “[x [is y]]” of “[x [doen y]]”.
Die studie van die proses van semiose, hoe tekens en betekenisse gekombineer word, gebruik word, en geinterpreteer word, word semiotiek genoem. Een belangrike bron van taalverandering is kontak tussen verskillende tale en die voortspruitende samevloeiing van linguistieke kenmerke tussen tale.
Afrikaanse Grammatika Vir Engelssprekende Leerlinge: St : A.S.V. Barnes :
Nog ‘n algemene kategorie is die byvoeglike naamwoord: Menslike taal is uniek aangesien dit die eienskappe van produktiwiteit, rekursie en verplasing, besit en omdat dit totaal afhanklik is van sosiale konvensie en aangeleer moet word. Die aanleer van tweede en addisionele tale kan teen enige ouderdom plaasvind deur daaglikse bloodstelling of kursusse. Insgelyks onderskei Afrikaans nie foneties tussen geaspireerde en niegeaspireerde uitsprake van konsonante nie, hoewel baie tale dit doen: Praat is die verstek modaliteit vir taal in alle kulture.
Hierdie gebonde morfeme of toevoegsels kan ingedeel word volgens hulle posisie relatief tot die stammorfeem: Nie alle betekenisse in ‘n taal word verteenwoordig deur enkelwoorde nie. International Encyclopedia of Social and Behavioral Sciences. Vroeg in die 20ste eeu stel Ferdinand de Saussure die idee bekend van taal as ‘n statiese sisteem van onderling verbinde eenhede, omgeskrewe deur die teenstellings tussen hulle.
As ‘n persoon byvoorbeeld aan ‘n etenstafel vra: Mense praat ook dikwels meer as een taal, wat bekom word met die aanleer van hulle eerste taal of tale as kinders, of hulle leer ‘n nuwe taal aan soos hulle groot word. Dieselfde proses is toegepas op alle stop-konsonante en verklaar hoekom Italiese tale soos Latyn ‘n “p” het in woorde soos “”p”ater” en “”p”isces”, terwyl Germaanse tale soos Afrikaans die woorde “”v”ader” en “”v”is” het.
Pidgins word gedefinieer as tale met geen moedertaalsprekers nie, en gepraat word deur mense met ‘n ander moedertaal. Sedert het SIL Ethnologue 6 lewende menslike tale gekatalogiseer. Die gedeelde eienskappe van tale wat tot dieselfde tipologiese klassoort behoort kon heeltemal onafhanklik van mekaar tot stand gekom het.
Sedert geboorte reageer babas meer geredelik op menslike spraak as ander klanke.
As ‘n voorwerp van taalkundige studie, het “taal” twee vername betekenisse: Indien hulle vry is om rondgeskuif te word binne ‘n uitdrukking, word hulle gewoonlik woorde genoem, en indien hulle gebind is aan ander morfeme of woorde word hulle affikse genoem. Geskrewe taal verteenwoordig die manier waarop gesproke klanke en woorde op mekaar volg deur simbole te rangskik volgens ‘n patroon wat ‘n sekere rigting volg. Voorstanders van die siening dat die dryfkrag agter taalverwerwing ingebore is, beweer gereeld dat dit ondersteun word deur die feit dat alle kognitief normale kinders, wat groot word in ‘n omgewing waar taal toeganklik is, dit sal aanleer sonder formele onderrig.
Die woordklasse voer ook verskillende funksies uit in grammatika. The History of Linguistics. Taal word op verskeie plekke in die menslike verstand verwerk, maar veral in Broca en Wernicke se sentrum. Heelwat tale gebruik byvoorbeeld stres, toonhoogte, tydsduur en toon om betekenis te onderskei.
Die sin is ontleed as bestaande uit ‘n naamwoordstuk, ‘n werkwoord, en voorsetselstuk; die voorsetselstuk is verder onderverdeel in ‘n naamwoord- en voorsetselstuk, en die naamwoordstuk weer uit ‘n lidwoord en naamwoord.
Heelwat ander woordklasse bestaan in verskillende tale, soos voegwoorde wat ten doel het om twee sinne saam te voeg, lidwoorde arrikaans die selfstandige naamwoord inlei, tussenwerpsels soos “eina! Approaches to the evolution of language. An Introduction to Their Linguistic Analysis. Wanneer daar van taal gepraat word as ‘n algemene konsep kan definisies gebruik word wat die verskillende aspekte van die verskynsel uitlig.
Segmente word daarom onderskei deur hulle kenmerkende klank wat ‘n resultaat is van hulle verskillende artikulasies, en dit kan of klinkers vokale of medeklinkers konsonante wees.
Funksionele grammatika verskil daarom van formele en strukturele grammatika omdat dit poog om nie te modelleer nie maar om te geammatika en die verduideliking is gegrond in die kommunikatiewe situasie. Southern Illinois University Press.
Die gebruik van taal is diep gewortel in die menslike kultuur. Woordklasse kan as “oop” beskou word indien nuwe woorde aanhoudend tot die klas bygevoeg kan grqmmatika, of relatief “geslote” indien daar ‘n vaste aantal in ‘n klas is.
Selfs al word taalverandering afrikwans dikwels in ‘n negatiewe lig gesien deur die sprekers wat verandering beskou as “verval” of as tekens van die verslapping in taalnorme, is dit ‘n natuurlike proses en onvermydelik.
Linguistieke verskille kan opvallende afrikaans van onderskeiding word onder sosiale groepe, byvoorbeeld, deur ‘n qfrikaans met ‘n spesifieke aksent te praat kan dui op behorende tot ‘n etniese minderheid of sosiale stand, jou plek van oorsprong of status as tweede-taalspreker. Sommige skryfstelsels maak gebruik van die horisontale as links na regs soos Latynse skrif of regs na links soos Arabiese skrifterwyl ander soos tradisionele Sjinese skrif vertikaal loop van bo na onder.