Tipes drukgroepe - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die aantal en soorte drukgroepe in Amerika het die afgelope jaar vinnig gegroei. Al hoe meer drukgroepe vind dit nuttig om hul hoofkwartier na Washington DC op te spoor. Byna die helfte van die drukgroepe wat in Washington DC verteenwoordig word, is korporasies of verenigings wat handel dryf.
Groepe vir ekonomiese druk
Hierdie groep sluit sake- en vakbondgroepe in sowel as individuele ondernemings wat voltydse beamptes en personeel in Washington DC onderhou.
Handelsverenigings: die aantal sake- en handelsverenigings in die hoofstad is duideliker as ooit tevore. Een so 'n groep is die National Association of Manufacturers (NAM). Dit verteenwoordig meer as 14.000 ondernemings wat konserwatief is en in onlangse jare gekant is teen federale wetgewing wat met omgewingsbeskerming verband hou. Die toename in die Federale regering se aktiwiteit het daartoe gelei dat die verteenwoordiging van sake in Washington 'n toename gemaak het. Aangesien nuwe regulerende liggame op die been gebring is, het baie ondernemings bevind dat hulle op die nuwe beleide moet reageer eerder as om insette te lewer om die beleid te formuleer. Sakegroepe het die aankoop van kantore in Washington DC as noodsaaklik gesien om die vorming van regeringsbeleid te beïnvloed.
Reuse private korporasies: baie groot industriële korporasies, soos General Motors, het ook permanente verteenwoordiging in Washington DC. Elke korporasie moet toesien dat hul belange beskerm word, aangesien groot federale kontrakte dikwels op die spel is. Die omvang en die daaropvolgende mag van hierdie ondernemings kan die van die regering meeding, en hulle dra dus 'n enorme politieke gewig. Sake-drukgroepe het een groot voordeel bo ander drukgroepe, aangesien hulle die hulpbronne het om hul veldtogte te finansier, terwyl ander op vrywillige skenkings moet staatmaak. Die reuse-korporasies is geneig om beter te vaar onder 'n Republikeinse regering, aangesien histories Republikeine groot ondernemings bevoordeel het. George W. Bush het gesê dat hy die voorneme is om Alaska oop te stel vir olie-eksplorasie - is hierdie besluit beïnvloed deur die drukgroepbetrokkenheid van die groot oliemaatskappye? Microsoft het die potensiaal om opgebreek te word deur 'n beslissing wat deur die Hooggeregshof onder Clinton se presidentskap geneem is, in die gesig gestaar, maar dit sal waarskynlik 'n mindere lot in Bush se presidentskap in die gesig staar nadat die president sy oortuiging uitgespreek het dat Bill Gates en Microsoft 'n Amerikaanse suksesverhaal verteenwoordig.
Vakbonde: die Amerikaanse ekwivalent aan die British Trades Union Congress is die American Federation of Labor - Congress of Industrial Organisations (AFL - CIO). In 1984 het die AFL - CIO ongeveer 18 miljoen lede, ongeveer 20% van die arbeidsmag, gehad, maar die getalle het sedert hierdie hoogtepunt gedaal. Die gebrek aan doeltreffendheid van hierdie groep word in 1959 geïllustreer toe dit versuim het om 'n federale wet wat sekondêre betoog het verbied, te voorkom. Die vakbondbeweging is verder verswak deur die aantygings van rakette, korrupsie en infiltrasie deur georganiseerde misdaad. Sommige vakbonde het daarin geslaag om die lewenstandaard van sy lede te verbeter, maar dit het ontstaan ​​as gevolg van kollektiewe bedinging in teenstelling met die dreigement van staking. Die kultuur van vakbondlidmaatskap en stakingsaksie is relatief skaars in Amerika en gevolglik is die AFL - CIO as 'n individuele liggaam relatief swak. Hierdie swakheid word vererger deur die feit dat binne die AFL - CIO individuele vakbonde is wat hul eie outonomie het.
Professionele organisasies: hierdie groep het 'n paar baie kragtige lede, maar slegs kragtig in die beroepe wat hulle verteenwoordig. In hierdie groep word die American Medical Association (AMA) en die American Bar Association (ABA) gevind. Die ABA speel 'n belangrike rol in die keuring en benoeming van regters en dit is 'n belangrike bron van advies en dit bly 'n belangrike tolk van die reg binne die politieke stelsel. Die AMA was nog altyd by politiek betrokke. Alhoewel dit nie suksesvol was in die veldtog om Medicare nie bekend te stel nie, het hy sy politieke stryd gebruik om 'n groot uitbreiding daarvan te stop. Die gesondheidshervormingsprogram onder Clinton is effektief laat vaar. Die AMA is steeds een van die grootste bestedingsdrukgroepe op die verkiesingstyd en bied meer as $ 2 miljoen aan kandidate wat die konserwatiewe politieke standpunt ondersteun. Die potensiële verkiesingskandidate wat groot hervormings in die gesondheid wil hê (d.w.s. maak 'n goedkoper vooruitsig vir Amerikaners deur die Amerikaners na 'n Britse vorm van National Health te verhuis), sal geen steun van die AMA ontvang nie.
Dit is groepe wat 'n deel van die publiek oor 'n spesifieke saak verteenwoordig. Die groei in openbare drukgroepe kan deels verklaar word deur 'n verandering in Amerikaanse houdings teenoor die federale regering. Mense het hulle tot drukgroepe wend omdat dit blyk dat hulle praat oor kwessies wat die hart van sekere individue raak. Hierdie individue glo dat hierdie drukgroepe suksesvol kan wees om dit wat hulle onaanvaarbaar vind, te verander - die mees voor die hand liggende kwessie is omgewingskwessies, veral omdat president GW Bush geweier het om die Kyoto-protokol te bekragtig om die aardverwarming te verminder en sy voorneme om maak Alaska oop vir olie-eksplorasie. Prominente openbare drukgroepe is Common Cause en die Nadar Organisasie. Terwyl die groot ondernemings, wat in Washington DC gevestig is, hul eie welstand beywer, verteenwoordig hierdie groepe die belange van die verbruiker, dit wil sê die publiek.
Afdelingsdrukgroepe: dit werk om die belangstelling van spesifieke sosiale groepe in die Amerikaanse samelewing te verdedig en te bevorder. In onlangse jare is die burgerregte-beweging en die reg van gelykheid vir vroue op die voorgrond gebring deur drukgroepe.
Die NAACP is in 1909 gestig en verklaar dat die enigste weg vorentoe vir swart Amerikaners deur wettige metodes en deur die Kongres was. In die 1950's het die NAACP 'n deel van sy steun verloor, wat na die Suider-Christelike Leierskapskonferensie gelei is deur Martin Luther King. Hierdie organisasie was gewild in die suidelike state, maar was minder in die noordelike en noord-oostelike stads ghetto's, waar meer aggressiewe groepe ontwikkel het wat openlik gevra het dat swart Amerikaners moet veg of wat hulle wou hê - soos die Nation of Islam and the Black Panthers. .
Gelyke regte vir vroue word sedert die 1920's op die Kongres bespreek, maar die kwessie het eers in die 1970's opgevolg. Twee organisasies - die National Women's Political Caucus en die National Organization for Women (NOW) - het 'n uitgebreide veldtog vir groter vroueregte beywer, veral oor kwessies soos die reg op aborsie, die uitbreiding van die wetlike regte van lesbiërs en die bekragtiging van die gelyke regte-wysigings deur al die state in die Unie.
Houding Druk Groepe
Dit is die groep wat die vinnigste groei in Amerika wat die regering onder druk plaas. Sommige politieke ontleders is ook van mening dat hulle een van die magtigste politieke groepe in Amerika is.
Hulle deel gemeenskaplike oortuigings en doelstellings oor een kwessie en hulle glo dat hul belangrikste rol, afgesien van die lobbying van die Kongres, is om steun in die land te mobiliseer vir dit waarin hulle glo en om die politieke amptenare te ondersteun vir diegene wat hul oortuigings deel.
Een van die prominentste van hierdie groepe is die Christelike fundamentalistiese organisasie onder leiding van Jerry Falwell - die Moral Majority Inc. Dit is nou deel van die Liberty Federation. Die Christelike Koalisie is 'n soortgelyke liggaam. Albei is van mening dat die lewe volgens Bybelse rigting gelei moet word, en dit is teenstrydig met die onderrig van die Darwinse evolusieteorie in skole. Hierdie Christelike groepe het die vermoë om aansienlike bedrae geld in te samel deur hul televisie-uitsendings en sommige besit hul eie televisiekanale / ateljees.
Die politici wat hul siening verteenwoordig, kry waarskynlik hul finansiële steun op die verkiesingstyd. Hierdie drukgroepe was op hul sterkste gedurende die 1980's, maar het gely onder 'n aantal baie openbare leierskandale wat hul impak nasionaal verwater het. Die Christelike drukgroepe bly egter kragtig in die sogenaamde 'Bybelgordel van Amerika'. Die meer kosmopolitiese oos- en weskusstede / -stede het die neiging om hierdie organisasies te verwerp, omdat dit as te konserwatief beskou word. Die baie openbare uitsprake van president G W Bush oor sy geloof in die belangrikheid van 'n Christelike opvoeding, kan hierdie groepe weereens in Washington DC vestig, aangesien hulle in die agt jaar van president Clinton baie invloed in die hoofstad verloor het.
Die National Rifle Association (NRA) word beskou as een van Amerika se magtigste en suksesvolste drukgroepe. Die uitsluitlike doel daarvan is om te verseker dat die Grondwet gehandhaaf word deurdat dit mense die reg gee om wapens te dra. In die verkiesingsveldtog in 2000 is daar op albei kandidate gepraat oor hul opinies rakende die reg op wapenbesit. Bush was baie spesifiek - geen verandering in die wet nie, maar die verberging van 'n geweer en die besit van aanrandingswapens wat onwettig vir die publiek gemaak sou word. Dit sou die NRA nie kwaad gemaak het nie. Gore wou verpligte kinderslot vir gewere hê, die registrasie van nuwe gewere en 'n verbod op 'rommelgewere'. In die lig van die Columbine-slagting was dit skaars uitgebreide hervormings wat die NRA sou kwaad gemaak het. Die verwaterde benadering tot geweerbesit en nuwe geweerbeheer deur albei kandidate in 2000 gee moontlik 'n aanduiding van die potensiële politieke invloed van die NRA. Dat Bush se minister van binnelandse sake, Gale Norton, die NRA in Mei 2001 toegespreek het, is 'n moontlike aanduiding van die verhouding wat die nuwe Republikeinse regering met die NRA wil onderhou.
Die groei in die federale programme gedurende die afgelope twee dekades en die groot bedrae geld wat daaraan verbonde was, het gelei tot 'n groter rol in die rol wat die staat en die stadsregerings speel as administratiewe agente vir die federale regering. Dit het gelei tot 'n groter mate van vryheid vir staats- en stadsregerings, maar ook aanleiding gegee tot die sogenaamde 'interregerings-lobbywerk'. Dit is algemeen dat state en individuele stede hul eie kantore in Washington DC moet hê in die hart van die federale besluitneming, sodat hulle hul oortuigings vinnig en doeltreffend kan verteenwoordig wanneer die behoeftes ontstaan. Aangesien die Federale regering verreweg die grootste bestedder in Amerika is, wil state en stede naby hierdie inkomstebron wees as hulle 'n poging aanwend vir ekstra hulpbronne.