Ons kosbare toekoms - teaching connections
Ons kosbare toekoms
Vir die afgelope paar weke woon ek toneelspel vertonings by verskeie skole by. Dit bly vir my 'n uitdaging om te kies en te keur want ek kan nie alle uitnodigings aanvaar nie...daar is net te min aande in 'n skool week. Maar ek kon darem 'n paar bywoon. En ek wil uit die staanspoor sê...ons kinders het talent! Hope talent! En dan wil ek vinnig by sê...die versorging, instandhouding en uitbreiding van ons Suid Afrikaanse kultuur is in goeie hande; ons kinders sin!
Dis rêrig lekker om te sien hoe skole nog omsien om ons kinders bloot te stel aan kuns en kultuur. En so moet dit wees...die toekoms lê tog in hulle hande...al wat ons as volwassenes kan doen is om die tuig neer te lê voor hulle voete. Ons moet ons kinders aanmoedig om die toekoms in te vaar. As ouers, het ons in elk geval te veel letsels uit die verlede wat in die pad staan van die vernuwing van ons samelewing. Dit gaan 'n nuwe generasie neem om die land te skuif.
Maar terug na die verskillende vertonings van die afgelope paar maande. Daar was baie hoogtepunte maar wat my onmiddelik bygeval het was die inklusiewe manier waarop die skole 'n plekkie vir elke leerling gevind het om deel te hê aan die verskeie toneelstukke. Niemand is uitgesluit nie. Dit was hartroerend. En gevolglik het ons die reënboog nasie in al sy glorie op die verhoog gesien soewel as die veelvoudige dimensies van ons plaaslike kulture. En dis met prag en praal uitgestaleer. Geen leerling was skaam om 'n gesegde, dans of praktyk wat nie tradisioneel in hy of sy kultuurgroep voorkom, uit te beeld nie. En dit is met entoesiasme en 'n vryheid gedoen wat jy net in onskuldiges kry. Die verskeie gehore het uit hulle vel geklim om waardeering te betoon. Dit was so 'n jammerte dat die aande moes eindig. Na elke funksie het ek gewonder hoekom hierdie natuurlike reaksie om ons diversiteit te vier nie volbehoue in ons daaglikse interaksies bly nie. Is kinders ons die pas aanwys, hoekom sukkel ons so? Hoekom is dit so maklik vir hulle en so moeilik vir ons?
Dit het my weer laat besef dat ons baie versigtig met ons gedrag om ons kinders moet wees. Ons moet alles in ons vermoeie doen om nie hulle psige te steur nie, om hulle te vergiftig met ons onsekerheid, oneerlikheid en waansinnigheid nie. 'n Kind se oop gemoed en bereidwilligheid om hulle mede-studente (ongeag velkleur of kultuurgroep) aan te moedig is iets mooi om te aanskou. Want dis natuurlik! En dis iets waarmee grootmense sukkel.
Stem meer as net saam. Ek deel die passie en logika. My bagasie is beslis nie die kinders s'n. Nooit moet ons toelaat dat ons verlede n hindernis word vir ons kinders en vooruitgang van die reenboognasie. Ek het ook een van die toneelstukke bygewoon in ons kring. Ek stem saam ons toekoms is in goeie hande ons moet net leer om te vertrou en soms te "let go".
Dankie vir die bydra Nico
Beslis waar. Baie mooi gestel en raak gevat in die waarneming van kinders se eerlikheid en openlikheid teenoor mekaar. Hul ontvanklikheid en aanpasbaarheid word gestrem deur volwassenes wat hul onvermoe
om aan te pas by veranderde omstandighede op hul kinders af ets deur hul negatiewe en afbrekende aanmerkings by hul kinders in te dril. Dis hoe ons ware transformasie strem en ook verdere verdeling aanwakker.
Mooi gestel Ghalid
Dis ' mooi vervat Juan. Die toekoms behoort aan hulle. As volwase mense het die verantwoordelikheid om hulle voluit en op 'n eerlike manier te ondersteun.
Dankie vir die inset Makhosandile
Ek stem saam met my broer Gaba. Ek is beindruk met die suiwer Afrikaans van die skrywer & my kollegas. My Afrikaans is vlot jammer....vrot....