Peet Albertse vertel:
In 'n stadium van die oorlog het groepe Boere die Kaapkolonie binnegeval en aan skermutselinge deelgeneem tot so ver as Saldanhabaai, waar vandag nog grafte van gesneuwelde Britse soldate te sien is. Oupa Dirk was onder bevel van ene veldkornet Brand, 'n lywige, humoristiese man wat baie dapper was, soms selfs roekeloos. Hulle was een nag in gietende reën êrens in die Karoo. Dit het so gereën dat hulle nie op hul perde kon ry nie, maar hulle moes lei. In die verte het hulle naderhand twee liggies so entjie uitmekaar gesien. By nadere ondersoek het dit geblyk twee plaasopstalle digby mekaar te wees. Terwyl die burgers naby gewag het, het Brand, menende dat die mense goedgesind was, by een van die huise aangeklop om te verneem of hulle nie die nag op die ruim stoep teen die reën kon skuil en oornag nie.
'n Vrou het die deur oopgemaak en gegil: ``It's dirty Boers!'' Sy het haar kinders gegryp en al gillende na die ander opstal gevlug. Brand het omgedraai en gesê: ``Kom binne, manne, die huis is ons s'n vir die nag.'' Hy het sommer dadelik ingestap. In die huis was 'n groot vuurherd wat gebrand het en daar was hope hout langsaan en ook op die stoep. Die burgers het hul klere uitgetrek om dit voor die vuur droog te maak en sommer so kaal in die huis rondgeloop, elkeen op soek na 'n slaapplekkie. Dit is toe oupa Dirk 'n kamerdeur oopstoot (wat geblyk het die hoofslaapkamer te wees) dat hy die lywige Brand kaal op 'n dubbelbed op 'n bulsak sien lê het. Die bulsak het so half om hom gevou. Die veldkornet het oupa Dirk met 'n glimlag aangekyk en hom genooi om op 'n enkelbed wat ook in die kamer was, te kom rus.