Uit die volgende briewe-alles wat ek kan vind met betrekking tot hierdie deel van die reis-blyk dit dat die reisigers na Virginia begin en by Charleston, Wilmington en Norfolk gestop het. Van hul besoek aan Charleston kan ek geen rekord vind nie. Hy en Agnes het gebly in die pragtige huis van meneer Bennet, wat twee seuns op die kollege gehad het, en 'n lieflike dogter, Mary Bennet. Ek onthou hoe Agnes my vertel het van die pragtige blomme en ander aandag wat hulle opgee.
By Wilmington het hulle 'n dag saam met meneer en mevrou Davis deurgebring. Sy koms was slegs aan 'n paar mense bekend, want die aankondiging was deur 'n privaat telegram van Savannah, maar 'n hele paar dames en here het 'n klein trein gekry en op die suidelike pad uitgegaan om hom te ontmoet. Toe hulle die gewone passasierstrein van Savannah ontmoet, is generaal Lee daarvan na die privaat een geneem en deur sy baie vriende verwelkom. Hy lyk helder en vrolik en praat met almal. Hy het gepraat dat sy gesondheid nie goed is nie, en daarom het hy gesmeek dat daar geen openbare betoging by sy aankoms sou wees nie, wat sy verblyf in Wilmington sou genereer.
Toe hy daardie plek bereik, vergesel hy mnr. George Davis [prokureur -generaal in die kabinet van mnr. Davis] na sy huis en was hy sy gas tydens sy verblyf in die stad.
Mev. Davis was 'n mej. Fairfax, dogter van dr. O. Fairfax, van Alexandria, Virginia. Hulle was en was baie oud en dierbare vriende en bure. Die volgende oggend stap my pa uit en bel biskop Atkinson, met wie hy goed vertroud was toe hulle albei twaalf jaar tevore in Baltimore gewoon het, die een as rektor van St. Peter (Episcopal) se kerk, die ander as kaptein van die Verenigde State se ingenieurs, in beheer van die hawe -verdediging van die stad.
Daar was 'n ete wat my pa daardie dag by meneer Davis se huis gegee het, en 'n aantal here was daar. Hy het baie goed gelyk, maar het in 'n gesprek gesê dat hy besef het dat daar probleme met sy hart is, wat volgens hom ongeneeslik was.