Krag vir Vandag » 2010 » August
Woensdag 1 September – Die Offer
WOENSDAG – DIE OFFER
Lees Galasiërs 2: 17 – 21
'n Paar dekades gelede was omstandighede in Midde-Afrika uiters primitief en armoedig. 'n Jong inboorlingvrou, wat 'n aaklige lewe van sonde en boosheid geleef het, het met die Christelike sen­dingstasie in aanraking gekom. Die evangelie het haar donker hart binnegedring en sy het tot beke­ring gekom. 'n Nuwe lewe van lig en goedheid het vir haar aangebreek. Vrygemaak van donker byge­loof en bose vrees het sy die Here met oor­gawe en blydskap gedien. Op daardie eerste Kersdag, het die inboorling-Christene offergawes vir die Here ge­bring, in antwoord op God se groot gawe van sy Seun, wat Hy gegee het en wat sy hemelse heerlikheid prys gegee het en aarde toe gekom het. Weens hul uiterse armoede het die gawes meesal uit 'n bossie blomme of 'n handvol groente bestaan. Die jong inboorling­vrou het 'n silwermuntstuk, ongeveer 'n dollar werd, as haar offergawe gebring. Vir Midde-Afrika se mense was dit 'n fortuin. Die sendeling was verstom oor so 'n buitengewone gawe. Eers wou hy dit nie aanvaar nie. Dit was te kosbaar. Die vrou het vreugdevol daarop aandring dat hy dit neem. Waar kom sy daaraan, wou hy weet. Met 'n stralende glimlag antwoord sy: "Ek het myself aan die plantasie se voorman as slaaf verkoop. Ek wou aan Jesus 'n of­fer gee wat my hart tevrede sou maak." Dit is wat haar lewe vir haar werd was en dit is die offer wat sy gebring het, vir haar Here, wat sy lewe vir haar afgelê het. "Hy wat in die gestalte van God was… het Homself verneder, deur die gestalte van 'n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word" (Fil.2:6,7).
Christenskap wat ontspring uit 'n hart wat deur die Heilige Gees met liefde vir Christus aan die brand gesteek is, is 'n oorvloedige, oorwinnende Christenskap. Vir iemand, soos sy, wat uit 'n stikke duisternis gekom het, was Jesus die lig en vreugde van haar lewe. Haar hele lewe het aan Hom behoort.
"Here, vandag bring ek my lewe as 'n offer aan u voete. Ek treur dat my hart so floutjies vir U brand. Ontsteek deur u Heilige Gees ook in my 'n liefde wat my hele lewe vir U 'n offer maak."
Posted by Manie on Aug 31st 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off
Dinsdag 31 Augustus – Plek in die Ry
DINSDAG – 'N PLEK IN DIE RY
Een Woensdagmiddag vyfuur gaan Bruce Larson, gewilde prediker en skrywer, New York se Port Authority-busterminus binne. Hy is haastig om tuis te kom, iets te eet en dan 'n diens te gaan waarneem. Voor die roltrappe staan die mense in lang rye om hul bus­se huis toe te haal. Hy val in in 'n tou en beweeg met slakkegang saam vorentoe. Eindelik is hy voor en maak gereed om die roltrap te betree. 'n Middeljarige vrou kom skielik van die kant af en druk met 'n strak gesig voor hom in. Sy plant haar elmboog pynlik in sy maag en bestyg die roltrap. Sy eerste instink is om haar dadelik op haar plek te sit. Hy hou hom in. Hy is mos darem 'n Christen, al kom hy nog baie kort aan die vol-maakte liefde. Hy stamp haar elmboog weg en sê met oordrewe sarkasme: "Ekskuus tog. Ek het nie bedoel om u te stamp nie." Die vrou se reaksie is oorweldi­gend. Sy draai om. Van die trappie af, net hoër as syne, kyk sy hom reguit in die oë. Dit lyk of haar gesig uitme­kaar val soos haar plooie glad word. "Ek kan dit nie ver­staan nie," sê sy verbysterd en diep verskonend. "U is so gaaf teenoor my. Dis ék wat ingedruk het en nou vra ú my om verskoning!" Bruce is stomgeslaan. Sy rea­geer ­op sy valse vertoon van liefde asof dit eg en warm was. Is dit dalk die eerste keer dat iemand, met wie sy geveg het vir 'n plek in die ry, vir haar terugstaan en sonder stryd vir haar plek maak? Skaam oor sy eie klein­likheid mompel hy: "Dit kos niks om vriendelik te wees nie," en hy snel blindelings na sy bus toe.
In die bus, op pad New Jersey toe, is hy skaam en verleë oor sy skandelike gedrag. "Here," bid hy saggies, "hoe kan ek vanaand preek? Wat wil U my leer?" Toe is dit asof die Here hom antwoord: "Bruce, Ek probeer aan jou en al my kinders sê: die lewe op hierdie aarde word nie deur prediking en leringe en komitees verander nie, maar deur mense wat hulle regmatige plek in die ry afstaan, net omdat Ek my regmatige plek afgestaan het, toe Ek my troon in die hemel ontruim het en júlle plek op aarde kom inneem het. Wat Ek vra, is dat jy, wat voorgee dat jy My liefhet, dieselfde moet doen."
Soms is ons in Bruce Larson se plek: ons be­skerm ons plek in die ry. Soms is ons in die vrou se plek: ons druk onredelik in vir 'n plek in die ry. Paulus lê sy vinger op die oorsaak in 1 Kor. 3:1-4: "…mense wat net agter hulle eie begeertes aangaan… wat nog leef volgens hulle eie begeertes…gelei deur hulle eie begeertes. Dit wys dat hulle… nie deur die Here nie, (maar) deur die sondige menslike geaardheid oorheers word…". Ons het in ons lewe die volheid van die Heilige Gees nodig, sodat Chistus in ons hart die oorhand kan hê en oor ons heers.
Posted by Manie on Aug 30th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off
Maandag 30 Augustus – Vrugbare Volharding
MAANDAG – VRUGBARE VOLHARDING
Lees Lukas 13: 6 – 9
"Maar die tuinier antwoord: 'Meneer, laat hom nog hierdie jaar staan. Ek sal die grond rondom hom omspit en be­mes. Miskien sal hy dan volgende jaar vrugte dra" (8,9).
Baie jare gelede, in een van Engeland se groot stede, wou 'n toegewyde jongmeisie graag in haar kerk Son­dag­skool hou. Daar was nie vir haar 'n klas nie, maar, het die predikant haar belowe, as sy genoeg kinders vir 'n klas kon bymekaar­maak, kon sy hulle onderwyseres wees. Die kerk het die gebruik gehad, om vir die kinders uit daar­die armoedige buurt, 'n stel Sondagklere te gee, as hulle Sondagskool toe kom. Dit het hulle kerk toe gelok. Dit het die jongmeisie dus nie te lank ge­neem om vir haar 'n klas bymekaar te kry nie.
Een van die seuns wat sy so kerk toe gelok het, het van die begin af moeilikheid veroorsaak. Net na twee Sondae het hy weggebly. Sy het hom gaan soek. Sy Sondagklere was geskeur en vuil. Die predikant het egter belowe, om vir hom 'n nuwe stel klere te gee, as hy terugkom kerk toe. Hy het terug­gekom. Weer vir net twee Sondae. Die meisie het hom weer gaan soek. Die tweede stel klere was weer net so vuil en geskeur as die eerste. Sy het weer vir die leraar gaan vertel. Hy was 'n getroue herder. Na hy 'n rukkie stil gestaan en in sy hart die Here se leiding gevra het, sê hy vir haar: "Moenie moed opgee nie. As jy hom vind en terugbring, gee ons hom nog 'n kans. Die seun het terugge­kom en sy derde stel Sondagklere ontvang. Die volgen­de Son­dag was hy daar, en die volgende, en die volgende.
Vir 'n lang tyd het hy gereeld Sondagskool toe gekom, ernstig geluister en uiteindelik sy hart vir die Here oopgemaak en Christus as sy Verlosser aangeneem. Hy het lidmaat van die kerk geword. Hy het begin Sondagskool hou en met die kerk se hulp vir predikant gaan leer. Hy was die latere dr. Robert Morrison wat sendeling in Sjina geword het en die Bybel in Sjinees vertaal het.
Die vrug wat gevolg het op die predikant en die jongmeisie se volharding het oor en oor vergoed vir hulle arbeid. Hoe groot gaan hulle loon nie wees nie! Ons dien 'n lankmoedige Here. Hy gee óns oor en oor weer 'n geleentheid. Hy soek ook by ons hierdie volhardende lankmoedigheid, om ander vir Hom te wen.
"Here, vandag wil ek moedskep, met myself, en met ander wat ek graag vir U wil wen."
Posted by Manie on Aug 29th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off
Saterdag 28 Augustus – Padkos
Al is ek ellendig en behoeftig – die Here dink aan my (Ps.40:180). – Dit is die Here wat 'n mens op die regte pad hou. Hy laat jou veilig loop en hou wag oor jou (Spr.14:26). Al sou jy val, bly jy nie lê nie, want die Here hou jou hand vas (Ps.37:23,24). – As 'n mens op die Here vertrou, gee Hy jou vastigheid wat absoluut seker is. Hy sal dit ook aan so iemand se kinders gee (Jes.51:12,13). Wees sterk (dapper) en hou moed…want dit is die Here julle God self wat saam met julle gaan. Hy sal julle nooit in die steek laat of van julle weggaan nie (Deut.31:6). – …maar ons sien vir Jesus. Vir 'n kort rukkie is Hy ook net soos ons 'n laer posisie gegee as die engele, sodat Hy selfs gely en gesterf het… Want God was vir ons goed en het dit so beskik dat Jesus in die dood sou ingaan ter wille van ons almal (Heb.2:9). – Al moet ek ook deur stikdonker plekke gaan word ek nie bang nie, want U bly altyd by my, Here, U beskerm my en lei my (Ps.23:4). – As jy deur diep water moet gaan, sal Ek by jou wees. As jy deur riviere moet gaan, sal hulle jou nie wegspoel nie (Jes.43:2).
Posted by Manie on Aug 27th 2010 | Filed in Padkos | Comments Off
Vrydag 27 Augustus – Die Skuilplek
VRYDAG – DIE SKUILPLEK
Lees Psalm 17: 1 – 9
"Beskerm my soos die appel van u oog, steek my weg in die skaduwee van u vleuels… (8).
Charles Wesley, een van die leiers in die 19de eeu se herlewing, was eenkeer baie depressief. Hy sit be­druk en neerslagtig by sy lessenaar, voor 'n oop ven­ster. 'n Klein voëltjie vlieg opgewonde by die ven­ster in, kom sit op Charles Wesley en kruip on­der sy baadjiekraag in. Wesley sit sy hand oor die be­wende voëltjie. Hy sien hoe die voëltjie se hart pols. Hy kyk by die venster uit om te sien wat die voël­tjie so bang maak. Laag oor die bome sirkel 'n groot valk. Met sy hand steeds beskermend oor die voëltjie word die toneel vir hom 'n weerspiëling van sy eie vrees en soeke na beskerming by God. Die woorde van 'n lied, wat vir meer as honderd jaar, vir ander ook, tot bemoediging en troos was (Die Liedboek 578), wel warm op in sy hart:
Hide me, O my, Saviour, hide – till the storm of life is past;
"Here, vandag vlug ek ook na U toe vir hulp."
Posted by Manie on Aug 26th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off
Donderdag 26 Augustus – Teleurstelling
DONDERDAG – TELEURSTELLING
In Signs of the Times vertel G. E. Garne hoe hy en sy vrou een aand op die John Kennedylug­ha­we teleurgestel moes kyk hoe hulle vliegtuig sonder hulle vertrek. Hulle het ses bedrywige weke in die V.S.A. deurge­bring en was nou op pad huis toe, na hulle twee kin­dertjies toe, wat hulle in die sorg van vriende ge­laat het. Hul­le harte het gebrand van verlange na hulle kin­ders en hulle het ook gehoor hoe die kinders al na hulle ver­lang. Self­versekerd en opgewonde na­der hulle die ont­vangs­toonbank. Die ont­vangs­klerk gaan sy bespre­kings­­lys sorgvuldig deur, skud sy kop en sê vir hulle hulle plek­ke is nie be­spreek nie. "Onmoont­lik!" roep die man uit. "Ons het weke gelede die bespreking ge­doen. Daar móét 'n fout wees." Sekerlik was daar 'n fout, maar dit was nie die lugdiens se fout nie. Dit was hulle eie fout! Hulle is uit­druk­lik ingelig hulle moet 'n paar dae na die be­spre­king, bevestiging vra. Maar, hulle was te besig en het dit na­ge­laat. Buitendien was dit slegs 'n for­ma­li­teit en hulle het dit nie ernstig beskou nie. Hul­le het die fout gemaak om te veel as vanselfsprekend te aan­vaar. Hulle was seker alles sal op die einde vir hulle reg uitwerk. Met trane in die ma se oë en 'n knop in die pa se keel, moes hulle sien hoe die vliegtuig, op sy vaart huis toe, sonder hulle op­styg.
Daar is die baie groter teleurstelling waaroor Jesus ons gewaarsku het, sluit die verteller sy storie af: "Baie sal daardie dag vir My sê: 'Here, Here, het ons dan nie in u Naam gepreek nie…' Dan sal Ek openlik vir hulle sê: 'Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van My af…'" (Mat.7:22,23). These poor people would have taken for granted that be­cause they had performed com­men­dable deeds, all would be well when they came to the end of the journey. That is why the Bible warns us to 'make your calling and elec­tion sure' (2 Pet.2:10). Day by day we must make it our busi­ness to confirm our covenant with Jesus Christ. Do it today and each day until He comes. We cannot afford to be disappointed in that critical hour.
Here, vandag maak ek seker van my ewige le­we."
Posted by Manie on Aug 25th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off
Woensdag 25 Augustus – Heeltemaal Nuut
WOENSDAG – HEELTEMAAL NUUT
Lees 2 Korintiërs 5: 16 – 19
"Iemand wat aan Christus behoort, is 'n nuwe mens. Die oue is verby, die nuwe het gekom" (17).
'n Man het sy geweer vir herstelwerk na die wapen­smid toe ge­neem. Die wapensmid bekyk die ge­­­weer en skud sy kop. "Die geweer is baie geslyt. Watse herstelwerk het jy in gedagte?" vra hy. Die man antwoord: "Die kolf en houthandgreep moet jy nuut insit. Sit 'n nuwe slot ook in. Die loop is ook al geslyt, so, 'n nuwe loop is ook no­dig." Die wa­­pen­smid lag en sê: "Jy kan maar netso­wel 'n nuwe geweer koop." "Ek het nooit so daaraan ge­dink nie," antwoord die man. Die gesprek is in Engels gevoer en die bekende woorde, kan verder eint­lik nie goed vertaal word nie, want die man sê met `n lag vir die wapensmid, "It must get a new lock, stock and barrel. That's about equal to a new gun, and that's what I'll have!" Die skrywer sluit sy vertelling af met: "In the Bible we read of 'a new man', 'a new creature', 'a new heart, 'born anew,' all of which are terms describing the transforming power of Christ at work. It is not patching up an old thing as to make it look new. It is 'newness' of life", because God is in it.
Met ons ou natuur en geaardheid wat ons deur na­tuur­li­ke ge­boor­­te van Adam af gekry het, kan ons God nie dien nie. Jesus het vir Nikodemus gesê: "Dít verseker Ek jou: As iemand nie op­nuut gebore word nie, kan hy die ko­nink­ryk van God nie sien nie" (Joh.3:3). Uit die manier waar­op Jesus dit ge­sê het, het Niko­demus dit so letterlik ver­staan dat hy gevra het: "Hoe kan 'n mens gebore word as hy al 'n ou man is? Hy kan tog nie 'n twee­de keer in sy moeder se skoot kom en gebore word nie?" (v.4). Die nuwe mens, of wedergeboorte soos ons dit ken, is 'n skep­pings­daad van God, deur die werk van die Heilige Gees in 'n mens se hart, sy bin­ne­ste, wanneer hy in Christus Jesus as sy Saligmaker vertrou. Die mens se nuwe gees, ge­voed deur die woord van God, gevoed en geoefen deur om­gang met God deur ge­bed, versterk deur sy lewens­keu­ses in tye van versoeking, word gedurig sterker en sterker, totdat die geaardheid en ge­lyk­vormigheid aan Je­sus meer en meer na vore kom. "Julle het met die ou, sondige mens en sy gewoontes gebreek en leef nou die le­we van die nuwe mens, wat al hoe meer vernuwe word na die beeld van sy Skepper en tot die volle kennis van God" (Kol.3:9,10). "Hy het ons verlos…deur die wedergeboor­te wat die son­de af­was, en deur die Heilige Gees wat nuwe lewe gee" (Tit.3:4-6). "Julle is immers weergebore…uit die onverganklike saad: die le­wen­de en ewige woord van God…Soos pasgebore kin­dertjies smag na melk, moet julle smag na die suiwer geestelike melk, sodat julle daardeur kan opgroei…" (1 Pet.1:23 en 2:2).
"Here, vandag soek ek die vernuwing van my hart."
Posted by Manie on Aug 24th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off
Dinsdag 24 Augustus – Verlore Jare
DINSDAG – VERLORE JARE
Op een van die Clyderivier se vakansiebote, staan 'n man traktaatjies en uitgee, vertel A Message of God. 'n Man van Glasgow neem 'n traktaatjie en merk op: "Ek is nie gekant teen hierdie soort ding wat jy nou doen nie, maar ek is bevrees dit rig nie veel goeds uit nie. In my jong­er dae het ek dit ook gedoen, maar ek het nooit eni­ge vrug op my pogings gesien nie." Die jongman laat sak sy hande effens moedeloos, want die man wat met hom praat, lyk na 'n ordentlike man, wat moontlik self 'n Chris­­ten is. Hy trek sy skouers effens op, glimlag ver­leë, en sê: "Ek het self deur die lees van 'n traktaatjie tot bekering ge­kom." Die man van Glasgow stel dadelik belang. Hy bly staan en vra die jongman verder uit. Die jongman vertel, hoe hy op twaalfjaar oud­er­dom, een wintersaand, by 'n sendingsaal ver­by­stap. Buite staan 'n man, om mense wat verby stap, in te nooi om die diens by te woon en vir elk­een gee hy 'n traktaatjie. Die seun het 'n traktaatjie ge­neem, maar ook ingegaan en na die preek ge­luis­ter. Die preek het hom ontstel en be­kom­merd oor sy siel ge­maak. Toe hy tuiskom lees hy die trak­taatjie. Dit was 'n duidelike, stap vir stap be­skry­­wing, van hoe 'n mens met jou son­de­besef by Chris­tus as Verlosser kan uitkom. Daar in sy ka­mer kniel hy by sy bed en vertrou in Christus as Verlosser. Hy het die aand die He­re gevind en leef nou vir Hom, vertel hy vir die ander man, en daarom staan hy in sy vrye tyd en deel traktaatjies uit. "Waar het dit alles gebeur?" vra die Glas­gowman. Die jongman noem die straat en sen­dingsaal se naam en ook min of meer wan­­neer dit alles gebeur het. Die man raak bewoë, vee oor sy oë en gryp die jongman se hand. "Toe ek 'n jong Christen was, was dit my werk om by daar­die saal se deur te staan, mense in te nooi en trak­taatjies uit te deel. Weet jy, ek dink ek ont­hou jou. Ek het met jou gepraat en jy het die trak­taatjie geneem, bietjie geweifel en toe in die saal ingegaan. Maar ek het moed opgegee. En nou, na amper twintig jaar, wys die Here vir my, dit was nie tevergeefs nie! As God my lewe spaar, gaan ek my ontrou­heid bely en weer vir hom begin werk." Die skry­wer van die storie sluit af: "How many more golden sheaves might have appeared to that Christian worker's account in the day of Christ, had he continued in the service that the Lord gave him to do?"
"Here, vandag wil ek help om ander vir U te wen."
Posted by Manie on Aug 23rd 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off
Maandag 23 Augustus – Die Laaste Rit Op Aarde
MAANDAG – DIE LAASTE RIT OP AARDE
Lees Hebreërs 9: 23 -28
'n Mens is bestem om net een maal te sterf, en daarna kom die oordeel" (26, 27).
`n Handelsreisiger, wat dikwels in hotelle moes bly, vertel in The Railway Messenger van Januarie 1971, hoe hy gereeld vir die hysbakman vra: "Jy ry gedurig op en af, gaan jou laaste rit op aarde boon­toe wees?" Dit het hom aanleiding gegee, om met die man `n gesprekkie oor sy ewige bestemming aan te knoop en vir Christus te getuig. Op `n dag vra hy dit vir `n jongman, wat in die hysbak diensdoen. Hy antwoord: "Ek hoop dit sal boontoe wees." "As jy in die Here Jesus Christus glo, sál dit boontoe wees," verseker die verkoopsman hom. Die jong­man kyk hom verbaas aan. Sê dan: "Elke verstandige mens glo tog aan Christus Jesus." "Ja, maar nie almal glo in Hom nie," vervolg die reisiger. Die hysbakman antwoord: "Wel, ék sien geen ver­skil tussen, aan Hom te glo, of in Hom te glo, nie. Die hysbak bereik die vloer waar die man se kamer was. Hy gee die jongman `n drukkie op sy skouer en stap sonder `n verdere woord uit. Die middag wil hy weer die hysbak gebruik. Hy druk die hysbak­knop­pie. Die hysbakdeur skuif oop. Die­selfde jong­man van die oggend staan weer in die hysbak. "Gaan die hysbak af na die eetkamervloer toe?" vra die verkoopsman. "Verseker," antwoord die jong­man. Die man bly buite staan. Hy kyk na die ver­vaardiger se handelsnaam, wat teen die hysbak se ag­­ter­kant, vertoon word, en sê: "Ek ken daardie firma. Ek glo aan hulle hysbakke, so ek dink ek sal die hysbak gebruik." Hy bly egter buite staan. Die hysbakman kyk verwonderd na hom, vra: "Wil u na die eetkamer toe gaan?" "Ja, sekerlik. Ek moet mos net áán jou hysbak glo en dan sal ek by die eet­ka­mer uitkom," antwoord die man, maar bly steeds buite staan . Effens ongeduldig sê die jongman: "Ek is eintlik bietjie haastig. Kom in, asseblief." Die man kyk hom in die oë: "So? Om by die eetkamer te kom, moet ek aan jou hysbak glo, maar dit is nie ge­noeg nie, ek moet ook in die hysbak glo en inklim om die nut te ervaar?" Die jongman knik met sy kop. Die man stap in en die hysbak begin onder toe gly. Die jong­­man sê: "Ek sien dit nou. Ek moet nie net aan Christus glo nie. Ek moet ook in Hom glo, dan sal ek gered word. Die skrywer sluit die storie af met: "To be­lieve in Christ is to take Him by simple faith. Believe that He died to put away your sins, that He was burried and raised up the third day and He is now your Saviour, to keep you day by day, and is your Lord, who will one day come to take you for ever to be with Himself."
Die Christendom, is mense, wat aan Christus glo, soos die Mohammedane, mense is, wat aan Moham­med glo en Boeddhiste, mense is, wat aan Boeddha glo. Maar ewige redding berus nie op net `n verstands­erkenning nie, maar redding berus, op die persoonlike vertroue in die hart en belydenis van die mond, dat Christus Jesus, my Verlosser is, wat ek aangeneem het en in Wie ek vertrou, dat Hy my sondes, aan die kruis gedra het en uit Wie se opstanding, ek die ewige lewe ontvang het. "As jy met jou mond bely dat Jesus die Here is, en met jou hart glo dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy gered word. Met die hart glo ons, en ons word vrygespreek, en met die mond bely ons, en ons word gered" (Rom.10:9,10).
"Here, Vandag glo ek in U as my Verlosser."
Posted by Manie on Aug 22nd 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off
Saterdag 21 Augustus – Padkos
Dit is Hy wat ons so liefgehad het dat Hy ons son­des met sy bloed afgewas het…(Op.1:5). Die groot­ste liefde wat ie­mand kan hê is om sy lewe prys te gee ter wille van sy vrien­­de (Joh.15:13). Hy het ons son­des op Hom­self geneem toe Hy die skuld daar­­voor op die kruis ge­dra het. Dit het Hy ge­­doen sodat ons ook kan sterwe wat die sonde be­tref maar kan lewe in die regte ver­houding tot God (1 Pet.2:24). …julle sondes (is) af­ge­was en jul­le be­hoort aan God. Jesus Christus en die Hei­lige Gees het julle saak by God reggemaak (1 Kor.6:11). God het julle sy eiendom gemaak, sodat julle vir ander kan ver­tel van die groot dinge wat Hy vir julle gedoen het (1 Pet.2:9). Julle moet aan Hom behoort en vir Hom le­we en Hom bly maak. Dit is die enigste manier om God werklik te dien (Rom.12:1). Kyk my lewe deur, Here en toets my, beoordeel my hart en my motiewe (Ps.26:2) – As ons erken dat ons sonde gedoen het, sal Hy ons sondes vergewe en ons reinig van al die verkeer­de dinge wat ons gedoen het. (1 Joh.1:9). Maar as een van julle sonde gedoen het, onthou dat ons iemand het wat nooit iets ver­keerds gedoen het nie, en Hy pleit vir ons by die Vader. Dit is Jesus, Christus, wat die prys vir ons sondes betaal het… (1 Joh.2:1,2) –- …ons kan nou met vry­moe­digheid in­gaan in die heiligste plek waar God self is, omdat Je­sus vir ons gesterf het. Die gordyn wat die af­skor­ting was, is geskeur… (Heb.10:19-22) –– en so het Hy vir ons 'n nuwe pad oopge­maak wat ons by die lewe bring. Laat ons ingaan na God toe met 'n eerlike hart wat op Hom alleen vertrou, want ons harte is rein gemaak deur die bloed van Jesus Christus… (Gen.17:7)