Geskryf deur Karma Chahine, Universiteit van Sydney
Sydney se eerste Muji-winkel het in 2015 geopen en daarmee het dit 'n aantreklike minimalisme, eenvoud en funksionaliteit gekry - 'n soort verbruik wat op een of ander manier oor die verbruik was minder.
Die Japannese handelaar bied huis-ware, meubels, klere, en skryfbehoeftes beskryf sy vorming as die "antitese tot die gewoontes van die samelewing verbruiker" en verkoop items wat 'n "versigtig uitskakeling en aftrekking van gratuite funksies" ondergaan het.
Dit is moeilik om nie verlei te word deur langdurige items wat die beplande veroudering van produkte uitdaag nie - die ingeboude beperking van die gebruik, funksionaliteit of wenslikheid van 'n produk in die stadium van ontwerp (dink net aan hoe gereeld oorfone vervang moet word ).
Maak jou gedagtes skoon deur jou kas skoon te maak
Die Japannese "organisering konsultant" Marie Kondo se topverkoper boek, Die lewensveranderende magie van opruiming: die Japannese kuns van besluitneming en organisering (2010), moedig lesers aan om 'n sekere verwantskap aan voorwerpe aan te neem: as dit nie 'vonkvryheid' is nie, moet dit weggooi. Haar nuutste boek, Spark Joy: 'n Geïllustreerde Meestersklas op die kuns van organisering en opruiming (2016) aanvaar 'n soortgelyke etos met praktiese wenke oor skoonmaak.
Webwerwe soos Ontspan jou habitat wys vir ons die estetiese genot van decluttering met voor en na foto's van pasgemaakte huishoudelike interieurs. Een-tot-een organisatoriese afrigting is beskikbaar vir diegene wat professionele begeleiding wil hê.
'N Aantal doen-dit-self-webwerwe, artikels en boeke wat eenvoud en minimalisme aanmoedig, het ook opgekom, met mantras soos "borsbeeld warboel","laat dit gaan", En"maak jou verstand skoon". Wat hierdie slagspreuke in hul hart het, is die idee dat ons dinge meer beteken as net die funksies wat hulle dien.
Ons dinge vertel ons van onsself. As ophopings van herinneringe, aandenkings van 'n ander plek of herinneringe uit 'n ander tyd, reflekteer hulle een of ander manier op ons. Wie ons is, was, of wil wees, hoe ander ons ken, en waar ons behoort, is alles wat vasgebind is aan ons verhouding met voorwerpe. In die skaduwee van hierdie tendens is die idee dat u as waarneembaar beskou kan word te betrokke by jou besittings.
Die Amerikaanse dokumentêre televisieprogram hoarders (2009-), wat nou in die agtste seisoen betrokke is, behels stadiumsintervensies vir diegene wat gekategoriseer word as 'n sielkundig versteurde persoonlikheid wat verband hou met hul neiging om te akkumuleer.
Die Verenigde State van Amerika idee van 'n hamsteraar as deelname aan "materiaal afwykings" tot stand gekom het in die middel van 20th eeu. Scott Herring se 2014 boek Die Hoarders: Materiële Afwyking in Moderne Amerikaanse Kultuur ondersoek die idee van "wetenskaplike huishouding", wat betrokke is
die bevordering van maatskaplike, persoonlike en materiële higiëne wat doeltreffendheid, netheid en materiële ordelikheid in die huis bepleit het.
Besluitneming, die natuurlike erfgenaam van wetenskaplike huishouding, kan dus gesien word as 'n vorm om jouself, fisies sowel as sosiaal, te distansieer van dinge wat dikwels negatiewe konnotasies het: wanorde, vuilheid, afwyking, skutting, sowel as die soorte mense en liggame wat gewoonlik gesien word as transformasiebehoeftes ten einde beter te pas by sekere sosiale ideale.
By die ontknoping gooi ons nie net dinge maar assosiasies weg nie. By die ontknoping trek ons ​​die grense tussen onsself en ander, en tussen ons dinge en wat hulle vir ons beteken.
Daar is ook iets om te sê oor hoe die beweging vasgebind is met ons idees van Japan, van Zen wat lewe, en op die manier waarop spiritualiteit en lewensfilosofie aangevoer word. Hoe ons 'n Japannese manier van lewe voorstel om eenvoudig, georganiseerd en ordelik te wees, maak ook deel uit van die appèl.
Die tendens is oop vir interpretasie. Behandel dit terug na die "kaal noodsaaklikhede", na 'n sogenaamde meer "outentieke" manier van wees? Word dit gedryf deur 'n belangstelling in die groeiende beweging na volhoubare lewe? Word dit aangevuur deur 'n anti-verbruikerswese wat verwant is aan James Wallman se idee dat ons in 'n era van "stuffocation"? Miskien het dit te make met die idee dat ons deur verwerping en herorganisering sal hernieu word, meer doeltreffend en meer produktief wees? 'N Nuwejaar se resolusie alles-in-een.
Of dalk sy gewildheid het te doen met die gevoel van verfris en vernuwe na decluttering - 'n idee dat 'n mens kommentator lei tot beskryf decluttering (unflatteringly) as "die nuwe sap reinig".
Die onlangse neigings in die rigting van decluttering moedig ons aan om ons verhouding te verander met die dinge waaroor ons ons omring, en om meer te onderskei oor wat ons insluit en uitsluit van ons huise en van ons persepsie van onsself. Maar, waarheen gaan hierdie dinge "gaan" wanneer hulle besluit word?
Het hulle geword "buite sig, uit die hart" as hulle in die rigting van die stortingsterrein? Het hulle geword warboel in ander mense se huise? As ons voorwerpe is houers van geheue, stories, en biografieë sal ons herinneringe van hulle uitgewis word? Sal ons spyt gee hulle weg in oomblikke van skaarsheid?
Wat 'n noodsaaklikheid is, kan nou in die toekoms rommel word, en wat is rommel wat nou van nut kan wees. Sal daar 'n dodelike nostalgie vir daardie besit wees wat een keer weggegooi is, maar nou pynlik verlang?
Karma Chahine, PhD-student in Departement Gender- en Kultuurstudie, Universiteit van Sydney. Sy doen PhD-navorsing oor hoe mense betrokke raak by The Garage Sale Trail, en idees van kreatiwiteit en tweedehandse voorwerpe. Karma soek tans 'n onderhoudspersoon. As u wil betrokke raak of meer uitvind, kan u haar kontak by http://creativerenewal.org/