Die daaglikse lewe is verbeter en dit skep 'n perfekte storm vir 'n krisis. Anurag Papolu / The Conversation via Getty Images
Toe die nuwe koronavirus na die VSA brul, het geestesgesondheid fisieke gesondheid teruggevat. Die grootste prioriteit was om seker te maak dat hospitale nie oorweldig word nie en dat soveel lewens moontlik gered kan word.
Skole is gesluit, afgeleë werk het die norm geword, restaurante het deurmekaargesak en om nie meer saam met vriende te kon saamkom nie. Die nuussiklus is oorval met verhaal na verhaal waarin die toenemende aantal gevalle en sterftes uitgelig word werkloosheid het gestyg tot vlakke wat nie sedert die Groot Depressie gesien is nie.
Daar kan verwag word dat enige van hierdie verskuiwings 'n toename in geestesgesondheidskwessies sou veroorsaak. Saamgestel het hulle 'n 'n perfekte storm vir 'n krisis.
kenners soveel bespiegelen peilings het getoon dat baie mense intuïtief gelyk het die geestelike tol van die pandemie. Data oor geestesgesondheidstatistieke was egter skaars; ons het nie geweet hoe groot veranderinge in geestesgesondheidskwessies bestaan ​​nie, en ook nie verstaan ​​watter groepe mense meer ly as ander nie.
Daarom het ek besluit om gedurende die pandemie data oor geestesgesondheid te versamel en dit te vergelyk met data van voor dit alles gebeur het. Die verskille was selfs erger as wat ek verwag het.
Op 27 April het ek 'n opname van 2,032 Amerikaanse volwassenes gebruik 'n standaard maatstaf van geestelike nood dit vra byvoorbeeld hoe gereeld 'n respondent hartseer of senuagtig gevoel het. Ek het die antwoorde in 'n 19,330 vergelyk met 'n steekproef van 2018 demografies soortgelyke mense staatsgeborgde opname van Amerikaanse volwassenes wat dieselfde vrae gevra het.
Die resultate was verbysterend: Die 2020-deelnemers was agt keer so geneig om positief te wees vir ernstige geestesongesteldhede - 28%, vergeleke met 3.4% in die 2018-opname. Die oorgrote meerderheid van die 2020-deelnemers, 70%, het aan kriteria voldoen vir matige tot ernstige geestesongesteldheid, vergeleke met 22% in 2018.
Dit is duidelik dat die pandemie 'n verwoestende uitwerking op geestesgesondheid gehad het.
Tog ly sommige mense meer as ander. Jonger volwassenes tussen 18 en 44 jaar oud - meestal iGen en millennials - is die grootste deel van die gevolge van geestesgesondheid. Hulle het 'n tienvoudige toename in ernstige geestesongesteldheid ervaar in vergelyking met 2018. Intussen het volwassenes 60 en ouer die kleinste toenames in ernstige geestesgesondheidskwessies gehad.
Waarom kan dit die geval wees? Die virus het immers baie meer ernstige gevolge vir die gesondheid vir ouer mense.
Dit kan wees omdat ouer mense meer beskerm word teen die ekonomiese ontwrigting van die pandemie. Jonger volwassenes was meer geneig om hul werk te verloor soos restaurante en winkels gesluit het en dit waarskynlik was om mee te begin in 'n haglike finansiële posisie. Die jongste volwassenes sukkel ook al met geestesgesondheidskwessies: depressie onder 18- tot 25-jariges styg vanaf 2012 tot 2017, moontlik omdat jong volwassenes spandeer minder tyd in interaksie met ander persoonlik as wat hulle voorheen was, is 'n situasie net vererger deur die pandemie.
Ouers onder druk
Die ander groep in nood sal nie 'n verrassing vir ouers wees nie: diegene met kinders onder 18 jaar tuis. Met skole en dagsorg wat tydens die pandemie gesluit is, probeer baie ouers om die amper-onmoontlike te doen deur terselfdertyd te werk en toesig te hou oor hul kinders. Sport, verkenning, musiekklasse, kampe en feitlik elke ander aktiwiteit waarop ouers staatmaak om hul kinders besig te hou, is gekanselleer. Selfs parke was weke lank gesluit.
Hierdie neiging kom nie net voor omdat mense met kinders tuis jonger is nie. Selfs onder 18- tot 44-jariges het diegene met kinders tuis gestyg met groter geestelike nood as dié sonder kinders.
In 2018 het ouers waarskynlik minder geestelike nood ondervind as dié sonder kinders. Teen die einde van April 2020 was ouers meer geneig om in nood te verkeer as hul kinderlose eweknieë.
Die bevindinge van hierdie studie is voorlopig. Die monsters van 2020 en 2018, hoewel baie dieselfde in ouderdom, geslag, ras en streek, kom uit verskillende bronne en kan dus op ander maniere verskil.
Daar is egter ook ander aanduidings dat geestesgesondheid tydens die pandemie ly. Byvoorbeeld, oproepe na geestesgesondheidslyne blykbaar gestyg het.
Dit beteken nie noodwendig dat ons die ekonomie moet oopmaak om geestesgesondheid te bewaar nie. Die gevolglike toename in siekte en dood as gevolg van COVID-19 kan vir die geestesgesondheid nog erger wees, en werkers wat nodig is om na hul werk terug te keer, kan hulle tereg bekommerd wees oor die aansteek van die virus.
Dit beteken wel dat beleidmakers voorbereid moet wees op 'n potensieel ongekende aantal Amerikaners wat geestesgesondheidsdienste benodig. Net soos hospitale tydens 'n oplewing van COVID-19-pasiënte die waai van ventilators loop, kan die geestesgesondheidsorgstelsel vinnig oorweldig word.
Die opname wys ook hoe wydverspreid die impak van die pandemie was, en hoeveel mense ook al ly. As u hartseer voel oor alles wat verlore gegaan het - en senuweeagtig is oor die onsekerheid oor wat volgende gaan kom, is u nie alleen nie.
[U moet die coronavirus-pandemie verstaan, en ons kan help. Lees die nuusbrief van The Conversation.]