Hoe om die slagoffer te blameer: ​​11 stappe (met foto`s)
Hoe om die slagoffer te blameer
Die blameer van die slagoffer is `n houding wat mense veroorsaak om die slagoffers te blameer vir die slegte dinge wat met hulle gebeur. Slagoffers van enige misdaad of ongeluk kan onderhewig wees aan die skuld, maar hierdie houding is `n baie algemene reaksie op voorvalle van seksuele aanranding en huishoudelike geweld. Die blameer van die slagoffer kan `n verdedigingsmeganisme wees wat mense gebruik om hulle te help glo dat die wêreld `n veiliger plek is as wat dit werklik is. Dit kan egter baie skadelik vir die slagoffers wees, daarom is dit belangrik om meer selfbewus te wees en om die slagoffers nie aanspreeklik te hou nie.
Deel 1stel jou vooroordeel en aannames uit
Deel 2oordra die skuld aan die oortreder
Deel 3vermy onwillekeurig die slagoffer te blameer
Stel jou vooroordeel en aannames uit
Aanvaar dat die wêreld nie regverdig is nie. Mense wil dikwels glo dat goeie dinge met goeie mense gebeur, wat hulle ook kan laat glo dat slegte dinge net met slegte mense gebeur. Dit is belangrik om jou neiging te herken om lyding te rationaliseer en so hard te probeer om dit te verander.
Probeer die manier waarop jy dink aan allerhande ongeregtighede, nie net die slagoffers van misdaad, verander nie. Byvoorbeeld, baie mense wat slagoffers van seksuele aanranding gee, blameer ook mense wat aan armoede of siektes ly. Al hierdie soort foute kom uit dieselfde fundamentele oortuiging dat slegte dinge net gebeur met mense wat dit verdien.
Verstaan ​​dat dit met jou kan gebeur. Die beskuldiging van die slagoffer is `n verdedigingsmeganisme dat mense wat wil glo dat hulle nooit die slagoffer van sulke misdaad kan word nie, dikwels gebruik. Dit veroorsaak dat hulle feitlik heeltemal op die eienskappe en optrede van die slagoffers fokus wanneer hulle die rede vir die aanval evalueer. Dink dat jy nie van die slagoffer verskil nie en dat jy die slagoffer van `n misdaad kon wees om jou van hierdie soort denke te verhoed.
Moenie vergeet om oor eksterne omstandighede te dink nie. Dit is gewoonlik dinge wat die slagoffer nie beheer het nie en wat kan bydra tot die aanval, eerder as enigiets wat die slagoffer gedoen het.
Moenie aanvaar dat toestemming gegee is nie. Baie mense neem valslik aan dat `n slagoffer geweld kry as hulle nie hulself verdedig of die oortreder laat weet nie, maar dit beteken glad nie `n toestemming nie. Jy sal die slagoffer van `n roof nie blameer omdat jy nie die dief vertel het om te keer dat jy steel nie. Jy moet dus nie die slagoffer van seksuele aanranding of huishoudelike geweld blameer om jouself te verdedig nie.
`N oortreding van die misbruik van `n beledigende vennoot deur dit nie te verlaat nie, beteken nie toestemming nie.
Om `n vorige seksuele ontmoeting met `n aanvaller te hê, beteken nie toestemming vir toekomstige seksuele ontmoetings nie.
Herken die absurditeit van voorkomende strategieë. Hoewel dit waar is dat daar sekere stappe is wat mense kan neem om hul veiligheid te verhoog, is dit belangrik om te verstaan ​​hoe onrealisties dit is om slagoffers te verwag om aanvalle effektief te vermy. Dit is eenvoudig onmoontlik om elke kwaad op te tree wat kan gebeur, en net so onmoontlik om te beskerm teen alle slegte dinge.
Baie strategieë vir die vermindering van risiko`s is eenvoudig onprakties. Byvoorbeeld, om tuis te bly en nooit met ander te sosialiseer nie, kan `n persoon se risiko om seksueel aangerand te verminder, verminder, maar vra dit is nie redelik nie. Hoe nader jy die voorkomingstrategieë ondersoek, hoe meer probleme kan jy daarmee ervaar.
Baie ander strategieë kan heeltemal ondoeltreffend wees, al word dit korrek geïmplementeer. Hou in gedagte dat mense slagoffers van geweldsmisdaad kan wees, selfs al tref hulle alle redelike voorsorgmaatreëls om hulself te beskerm.
Oordra die skuld aan die oortreder
Onthou dat die oortreder `n besluit geneem het. Baie mense neem aan dat die daders nie in beheer was van hul optrede ten tye van die aanval om hulle effektief van verantwoordelikheid te onthef nie. Dink aan hom om die aanval uit te voer, ongeag die omstandighede.
Selfs as dit vir jou een of ander rede vir geweld voorkom, moet jy in gedagte hou dat jy spesifieke besluite moes neem om op die slagoffer te fokus. As die gedrag werklik onbeheerbaar was, sou dit gedemonstreer word sonder om die slagoffer, die plek of die tyd te noem.
Moenie die dader se verskonings glo nie. Mense wat gewelddadige dade pleeg teen ander, rasionaliseer dikwels hul gedrag deur verskeie verskonings uit te vind. Baie van hulle probeer die skuld geheel of gedeeltelik op die skouers van die slagoffer plaas. As jy na so `n rasionalisering luister, dink jy daar is geen geldige verskoning om gewelddadige misdaad uit te voer nie.
Die verbruik van alkohol of dwelms is nie `n verskoning om `n ander persoon aan te val nie.
Sommige verskonings blameer die slagoffer direk. Byvoorbeeld, die oortreder kan sê dat die slagoffer die misdaad gekonfronteer het toe hy hom beledig het. Selfs as dit waar is, is dit nie `n geldige verskoning nie.
Verstaan ​​dat slegs die oortreder `n aanval kan voorkom. Net soos die oortreder die enigste persoon is wat besluit om die misdaad te pleeg, is hy die enigste persoon wat dit kon vermy het. As jy dink aan die verskillende stappe wat die slagoffer moontlik gedoen het om die aanval te vermy, dink dat die enigste ding wat hom kon verhoed om dit te doen, die oortreder se besluit sou wees om dit nie te pleeg nie.
Die slagoffer van `n aanval kon dit nie vermy het as hy anders aangetrek of gedra het nie, maar die oortreder kon dit beslis vermy het as hy anders gedra het.
As `n oorlewende van huishoudelike geweld by `n mishandeling van die land van die aanvanklike aanval bly, dink dat daar verskeie faktore is wat die slagoffer kon veroorsaak het. Dit kan moeilik wees vir iemand wat nog nooit in die situasie is om dit te verstaan ​​nie, maar dit is baie belangrik om nie te oordeel nie.
Vermy onwillekeurig die slagoffer te blameer
Wees versigtig met die tipe taal wat u gebruik. Die taal wat jy gebruik om geweld te beskryf, kan onbewustelik tendense weerspieël om die slagoffer te blameer. Byvoorbeeld, as jy `n sin uitdruk sodat die slagoffer die onderwerp is, beklemtoon jy sy of haar rol in die misdaad per ongeluk.
In plaas daarvan om te sê: "Maria is verkrag" of "Maria is `n mishandelde vrou", oorweeg dit om die aktiewe stem te gebruik om die dader se deelname te beklemtoon. Sê `n verkragter het Maria aangeval `of` Juan misbruik María `verander die fokus van die slagoffer aan die oortreder.
Vra die toepaslike vrae. Probeer om te vra oor die dader se gedrag, in plaas van die slagoffer, wanneer jy van `n aanval hoor. As jy te veel op die slagoffer fokus, kan jy dit onbedoeld laat blameer vir die misdaad.
Probeer in situasies van huishoudelike geweld nie vrae soos "Hoekom het die vrou bly as haar man haar getref het nie?" In plaas daarvan vra hy: "Hoekom het die man sy vrou geslaan?"
As jy met slagoffers praat, vra hulle nooit waarom hulle nie op `n spesifieke manier op die aanvalle gereageer het nie.
Dit is belangrik om nie net bewus te wees van die vrae wat jy hardop aan mense vra nie, maar ook van die vrae wat jy self kan vra. As jy sien dat jy wonder watter rol die slagoffer in die misdaad verteenwoordig het, dink aan wat die dader se optrede belangriker is.
Vermy advies oor hoe om aanvalle te vermy. Alhoewel jy goeie voornemens kan hê as jy iemand oor veiligheid en selfverdediging gee, impliseer jy onophoudelik dat die slagoffer die mag het om `n aanval te vermy. In werklikheid het slegs `n aanvaller die mag om `n aanval te vermy, sodat die oordrag van verantwoordelikheid aan die slagoffers hulle kan laat skuldig voel as die taktiek nie werk nie.
Verken jou eie gevoelens Getuies van aanranding kan die slagoffer minder laat as hulle die tyd neem om hul eie emosionele reaksies te skryf om die aanval te sien. Hierdie strategie kan help om jou empatie te verhoog, aangesien dit jou aanmoedig om die gevoelens wat jy sou onderdruk het, te verken deur die slagoffer te blameer, of jy eintlik die aanval was.
Die volgende keer wat jy van aanranding hoor, gryp `n vel papier en skryf presies hoe die besonderhede van die aanval jou laat voel. U kan dalk opmerk dat dit u help om meer met die slagoffer te koppel, en sodoende is daar minder kans dat u haar skuldig maak.
Oorlewendes van geweldsmisdade kan baat vind by omring deur baie bemoedigende mense wat die probleme verstaan ​​om die slagoffers te blameer. As jy `n oorlewende ken, moedig hom of haar aan om met `n terapeut te kommunikeer of by `n ondersteuningsgroep aan te sluit.