Die Litter met die Oefening Limp | Troeteldiere Huishouding
Verlede jaar het ons gewerk met 'n rommel wat die krag van genetika gewys het. 'N Paartjie het in ons omgewing ingetrek en hul aanvanklike besoek aan ons kliniek was vir 'n swangerskapstoets van hul driejarige terriër. Die eksamen het niks merkwaardig oor die hond gewys nie, behalwe dat die hondjies in ongeveer drie weke gevolg moes word.
Ons het die eienaars of hul honde vir ongeveer vier maande nie gesien nie. Hulle was nie baie aggressief oor die plasing van die hondjies nie en het al vyf van hulle gehad. Hulle het 'n afspraak gemaak om die rommel na te gaan, gekontroleer vir 'n limping probleem. Dit blyk dat elkeen van die hondjies af en toe op een van hul agterpote sal val. Terwyl jy speel of hardloop, sal die hondjie skielik begin om een ​​van sy agterpote van die grond af te hou en sal soms in pyn skree as die been opgevoed word. As die geaffekteerde pup neersit of net stil staan ​​en die been kort gerus het, kan hy dit dan normaalweg gebruik. Drie van die hondjies sal eendag een agterbeen hou en dan die ander die volgende dag; Die ander twee hondjies het altyd hul linker agterbeen gesteun. En net om dinge meer te verwar, het sommige van die hondjies op 'n paar dae nooit verkrag nie, maar normaal gespeel en gespeel!
Nadat ons die situasie verduidelik het, maar voordat ons die hondjies ondersoek het, het ons gedagtes wild met diagnostiese moontlikhede. Ons het gedink oor die vloer wat hulle kan gebruik, Lyme-siekte, puppy-mishandeling, en moontlike indringers. Ons werk met baie telers en het oor die jare talle rommelstowwe behandel, maar ons het nog nooit van so iets gehoor nie. By die eksamen het alles egter in plek. Al die hondjies en die ma het dieselfde toestand gehad: elkeen het 'n abnormaliteit van die kniegewrig gehad.
Diagram van 'n knie
Die bene wat hierdie gewrig in die agterbeen vorm, is die femur hierbo, die tibia hieronder, en die patella (of kniekap). Daar is 'n taamlik diep groef in die femur wat die linker-na-regs posisie van die kniebalk handhaaf terwyl dit gly op en af ​​as die gewrig buig. In hierdie groep honde was die groef in die femur vlak en die patella gly na die binnekant van die been en voorkom dat die gewrig reg werk. Dit is 'n redelik algemene probleem in alle terriërrasse en word na verwys as 'n luxerende patella, wat beteken dat die patella uit sy regte plek gegly het. Die patella in hierdie abnormale posisie binder die been en kan net terugkeer na sy normale posisie nadat die vierkantige spiere ontspan.
Terwyl honde met lui patella slegs genees kan word of gekorrigeer word met chirurgie, kan sommige met gemak met die toestand vir 'n lang tyd bestaan. Dit hang alles af van hoe dikwels die patella uit posisie gaan, hoeveel pyn dit veroorsaak, hoe dit die dier se beweging beïnvloed, of die hoeveelheid artritis wat voorkom.
Wat was abnormaal oor hierdie rommel was hoe vroeg die diere geraak is. Ons sien gewoonlik nie tekens voordat hulle volwassenes is nie. Die feit dat die hele rommel geraak word, is ook ongewoon. Die meeste veeartse glo dat hierdie toestand geneties van geslag tot geslag oorgedra word en dat sulke gevalle net addisionele bewyse verskaf.