koffie en boots | All who wander...
« Hoekom glo jy in God?
the point not being the point »
koffie en boots
Published Mei 12, 2010	Uncategorized 1 Comment
So om kaaptoe te trek was nogal ‘n biggie vir my. Ontop of die feit dat ek die eerste maand of wat in trane spandeer het oor ‘n huge heartbreak. En toe gaan dit goed en alles werk uit en ek kry werk/blyplek/vriende en ek kleur my hare en die son begin weer skyn en mens vergeet en mens beweeg aan. Tot ‘n groot wave onverwags oor jou spoel in die vorm van mail in jou inbox.
En jy spandeer weer die hele aand op die badkamer vloer terwyl haat/liefde/moord/vrede/God/hoekom deur jou kop rush en jy uiteindelik aan die slaap raak.
Vandag toe gaan ek werktoe en kom by die huis en ek besluit ek wil ‘n vinnige middagslapie vat. En 3 ure later word ek wakker met ‘n hoofpyn. En ek voel beter! En toe gaan ek gou winkel toe om paar goedjies te koop en ek stap verby Vida. Mmmm… Vida koffie. En ek staan daar binne met my Vida koffie en my Lindt chocolate en toe skielik is die son terug. Partykeer moet mens net uitkom. En partykeer vergeet mens vinniger. En ek weet nou ek gaan dalk nog baie huil maar die sonnetjie sal altyd net om die hoek wees. In die vorm van iemand wat glimlag, ‘n cool vriend, nuwe boots of vida koffie en 70% dark chocolate.
My punt is, moenie van die gebou afspring nie al wil jy! More gaan die son uitkom!
Ha ha, eintlik moet ek daai boonste sinnetjie op my eie muur plak.
So ja, happiness isn’t lost, just misplaced. My nuwe fave blog.
Groete vanuit die land van stuimige emosies.
A poem just because I can
As ek maar oor jou gevoel het soos oor
Te sterk koffie
Of tamatiesop in die winter
Of alleen op my stoep sit
En vir die maan kyk
Of om basil te plant wat ek
Pesto mee wil maak
Maar nooit sal nie
Want die reen het te vroeg gekom
Maar nou voel ek oor jou soos oor
Langs die see stap
In ‘n warm teater sit met ‘n glasie rooiwyn
Soos wolke wat volraak met reen as die
Wereld om jou donker raak
En jy vergeet het om ‘n sambreel te koop
Soos die see wat sy blou verloor in ruil vir
Stuimige branders wat elke mens wat durf daarin swem
Amper soos water as jy dors is
Amper soos asemhaal
En ek weet nie waar my hart is nie
Ek weet nie hoe ek weer gaan voel nie
Amper soos ophou asemhaal
1 Response to “koffie en boots”
1 Rita Bester Mei 13, 2010 om 11:20 nm
Wow… Hier kom ek onverwags op iemand se blog uit wat klink asof sy nes ek voel. Daai gedig is unbelievable… herhinner my aan een wat ek self gekryf het… ek ken jou nie, Sterrekind, maar hou moed, jong, dit vat langer as wat hulle almal se om oor iemand te kom met wie jy wyn gedrink het in ‘n teater, en persoonlik glo ek dat daai gevoelens gaan nooit regtig weg nie. Ons leer net daaruit en ons leer om saam met dit te leef. Sterkte! XX