Dit is moeilik om die romp van ma los te laat - Nuttige inligting - 2022
Hierdie kind is so 'n moeder! Maar wat het jy gedoen? Vir jouself, soos, sê, 'n half jaar gelede, toe jy nie met jou boetie gebore is nie? Of na buurman Marci gestuur, wie se ma - o, ek beny jou! - Oefen u verskeie kere per week?
'Ek kan nie onthou dat ek so baie by my ma gebly het nie. Maar ek kan nie my hand vashou nie, ek wil ook nie 'n rukkie ontspan nie. Maar ek is nie in staat nie, hy is 'n oomblik in my hoek, en ek hoef nie 'n oomblik te rus nie. Ek kan ook nie jou pa vertrou nie. '
Wie sou nie hierdie veranderinge kon ken nie - soos byvoorbeeld 'n voorbeeld van iemand wat u ken - nie. Gelukkige maar moe skoonmoeder sou nie die man se klinkende lewe of die grootouers se mond klink nie: die moeder is die kind!
Waar is die grens tussen gesonde en buitensporige gehegtheid?
Die eerste kontak met die wêreld
Ons weet baie van babas en kleuters. Ons het instinktiewe ouerlike ervarings, ons kan ook op ons kinderherinneringe staatmaak, en ons hulpvaardige grootouers vertrou ook dat ons hul kennis deurgee. Ons het 'n stelsel van gewoontes ontwikkel wat elke dag hervorm word, deur die uitruil van ervarings naby die sandbak van die speelgrond, of selfs deur die hele aand deur kindersorgboeke in die geheim te blaai.
Die bestudering van vroeë moeder-kind-verhoudings en onlangse metodologiese waarnemings lewer nuwe wetenskaplike bewyse vir 'n beter oriëntasie in die opvoeding van kinders.
Ontwikkelingsdosente het talle modelle geskep van die fases waarin die kinders se betekenis, emosionele, gemoedstemming en lewe verander, verander, verander, verander. Ons sou kon sê dat dit natuurlik net gedagtes is! Daar is egter twee baie belangrike dinge wat u in die praktyk wil oorweeg.
Een daarvan is dat die baba se geboorte onmiddellik, en selfs aktief, bekwaam is in die fetale lewe. Nie net 'n instink wat ontvanklik is vir die gevolge van die buitewêreld nie, maar 'n klein persoon met 'n senuweestelsel wat voortdurend reageer op die omgewing, reageer op lig, lig, lig, lig. Hy handhaaf eenvoudig 'n band met die wêreld rondom hom, wat sy ma eers geïgnoreer het. En dit is die ander, die moeder-kind-verhouding, waarin 'n baie belangrike emosionele band gevorm word, wat die basis vorm van enige verdere sensasie vir ander.
Moenie die kwaad oë laat swart word nie!
'Ek staan ​​in die trap en wag vir die hysbak. Selfs as die deur gesluit is, hoor ek die geskreeu van die kind wat uit protes die gebed gevra het, en laat dit nie aan die grootmoediges oor nie. Ek sien die klein baba se oë heeltyd voor my, wat doen ek? Ek word kwaad as ek hulpeloos word.
Bekende situasie, nie waar nie?
Ons moet dit weet in die kinderjare daar is lewensfases wanneer kinders hul ma se afwesigheid met verhoogde angs en sensitiwiteit in ag neem. Sy baba is ongeveer agt maande oud afwesig, hartseer bedroef en vlug selfs as vreemdelinge haar nader. Kan ons sê ma is 'n baba? Nee, want dit gedra volgens die gegewe stadium van ontwikkeling.
Die tweejarige kleuter begin al meer en meer begryp, byna bewustelik om in eensaamheid te leef, en nie haar ma se verdwyning vergeet nie, soos sy 'n paar maande tevore was toe sy oorweldig voel deur die krag van haar beweging. Sy volg haar ma oral, selfs met haar oë, en wil terselfdertyd onafhanklik van haarself wees (baie kinders jaag haar, krap haar ma).
Wat kan ons doen? Laat ons wel sien, die morbiede tirannie van die anderjarige kind handel oor die erkenning dat mamma 'n ander persoon is wat nie altyd wil hê wat sy het nie. En dit is reg: laat ons nie aan ons kinders verslaaf wees nie! Laat ons onsself 'n bietjie uithaal en verwag dat u aanvanklik sterk gekant sal wees teen ons onafhanklikheidspogings. As u twee of drie jaar oud is, sal dinge beter gaan. Dit is belangrik om nie geflous te word nie! Laat ons van hom groet as ons by die huis kom en ons boodskap hou. Die kind wie se ma gelukkig is, is gelukkig. As ons egter onseker is, verhoog ons ook onsekerheid by die kind. In die gelykenis van die figuur: een klou vas aan 'n leer wat daaronder swaai.
Natuurlike vrese veroorsaak wettige angs
Ons kan ook uit die voorbeeld hierbo sien, dit is belangrik om te weet waar u kind reg is as hy / sy meer geheg is aan sy / haar ouers as gewoonlik. Daar is lewensfases wanneer hierdie sterk aanhegting normaal is. Maar ook, ongeag die ontwikkeling, wat is die geestelike toestand van die kind, wat ons, die ouers, is, wat is die huidige toestand van die gesin: dit is wat met die kind gebeur.
In 'n sekere mate kan sy vrees natuurlik wees. Gebeurtenisse in die gesin (die meenthuis, die verkiesing, die geboorte van 'n klein boetie) kan in die gesin plaasvind wanneer die kind tydelik by sy of haar ouers afwesig is. As u ouer is, voel u onseker, angstig, en as u kan, kry u die baba wat u gaan bereik.
"Sy is drie jaar oud en sy is altyd so, maar sy het probleme om saans aan die slaap te raak. Dit sit nie die hele dag in my nek nie, sy moet in haar bed gaan sit, haar troeteldier afhaal, haar hand vashou en aan die slaap raak. klag oor die bestelling van die mamba. "Ek weet ook dat dit alles begin het toe die kleintjie gebore is en ons 'n biseksuele ...
'Die baba verskyn nou en elke aand in ons slaapkamer en sy droom daarvan om by ons te wil wees. Haar pa is beseer en gaan weg. Die situasie is so oorweldigend dat sy amper 'n kind is.'
Die borsels se hitte mag nie dof wees nie
Is die kind regtig bang? Nie noodwendig nie. Enigiemand wat sedert hy 'n bietjie oud was sy aandag op al sy begeertes gehou het, snags kon eet, is gereeld natgemaak en was gewoond daaraan dat sy ouers altyd aan sy kant was. Ja, as ons haar altyd kalmeer, maar laat ons haar weer aan die slaap raak. Dit is belangrik dat die kind die grense voel, hoe lank hy / sy kan gaan, waar hy / sy is, sy / haar rol in die gesin. Dit gee hom die veiligheid, nie die kreupel hitte nie.
As u daaraan nadink, illustreer onlangse voorbeelde eenmalige of blywende omgewingseffekte wat 'n rol kan speel in 'n soort gesinspsigiese verdeling van arbeid en dinamika. Hierdie speletjies is glad nie bewus nie, en jy kan dit nie regtig stop nie.
Dit is belangrik om te weet wat ons doen en hoe om te doen wanneer ons ons kinders "grootmaak". Benewens ons verhouding instinktief, moet u weet wat u in gedagte het, hoe dit voel. As ons ten minste redelik duidelik is oor hoe ons kind werk en hoe ons werk, kan ons beter reageer op ons daaglikse vrae en probleme.Die volgende boeke bied bykomende hulp met die begrip en begrip van jong kinders: