Afrikaans: Wurasdam is 'n vlak, suspensoïedryke polimiktiese watermassa. Die troebelheid word veroorsaak deur die invloei van troebelwater uit die opvanggebied, asook deur resuspensie van slik as gevolg van windaksie en waterbeweging. Op gond van die chemiese eienskappe kan Wurasdam as 'n mesotrofiese tot eutrofiese sisteem beskou word. Omgewingsfaktore soos temperatuur, konsentrasie opgeloste suurstof, pH, turbiditeit en konduktiwiteit het nie uitsonderlik baie gewissel oor die tydperk van die studie nie, terwyl die watervlak baie gefluktueer het. Die sediment het 'n relatief hoë organiese inhoud gehad, terwyl die korrelgrootte van 'n fyn slik tot 'n growwe sand wissel. In die gebiede waar die sediment baie fyn is, was daar baie moontlik 'n sliblaag teenwoordig. Ten spyte van die bentiese fauna is drie makrohabitatte ondersoek, nl. die makrofiete, die klippe en die sediment. Dit is gevind dat die hoë belading suspensoïede in die water 'n beperkte ligindringing en alggroei veroorsaak, sodat 'n vertikale sonering van organismes op die makrofiete en die klippe voorkom. 'n Groot hoeveelheid taksons word onderskei, alhoewel die Mollusca, Chironomidae en Ephemeroptera in die littoraal dominant is. Kolonisasie het op die uitgroeiende makrofiete na die winter plaasgevind, en perifitongroei blyk die belangrikste faktor te wees wat die voorkoms en verspreiding van die epifauna op die makrofiete en klippe beïnvloed het. Die produksie op die makrofiete het ongeveer die helfte tot die staande-oes van die soöbentos van die dam (3260 kg jr-1) bygedra, terwyl die organismes op die klippe 'n minimale rol gespeel het. Die dominante organismes in die sediment was die Oligochaeta, Nematoda en Chironomidae. Hulle getalle en produksie is hoofsaaklik beïnvloed deur die dooie organiese materiaal wat van die makrofiete afkomstig was. Ander faktore het die getalle en produksie sodanig beïnvloed dat 'n sediment met 'n organiese inhoud van 4 tot 8 persent die hoogste produksie per eenheidsoppervlak gelewer het. Sand het ook 'n hoër produksie as fyn slik gehad, terwyl 'n waterdiepte van 60 tot 120 cm ook blyk om die hoogste produksie te huisves. Perifitongroei in die vlakker dele het die ontwikkeling van 'n ander soöbentiese gemeenskap veroorsaak, waarby 'n totaal ander Chironomidae-gemeenskap voorgekom het. Die aanwesigheid van 'n sliblaag, veral in die dieper dele van die dam, het die meeste organismes benadeel sodat slegs Chaoborus, die Nematoda, Tubificidae en 3 genera van die Chironmidae daar voorgekom het. Suspensoïede blyk by al drie soöbentiese makrohabitatte beide direkte en indirekte negatiewe invloed uit te oefen. Ten spyte hiervan is gevind dat die produksie van soöbentos per hektaar in Wurasdam baie hoër as die van ander Suid-Afrikaanse staande waters is.