Aanskou hierdie pampoen. ’n Mooi vaalblou boerpampoen. Die helder klewerige diamantdruppeltjies sit nog aan die stengel waar jy hom gesny het … Hef hom in jou hande … Dik vaste geelrooi vleis sal dit wees, soet en effens droog. Dis ’n landgoedpampoen … Dis ’n mensgemaakte pampoen. In hom sit persoonlikheid, ook die kranse en bosse en water waar hy tot rypheid gekom het. Hy skep ’n verband … Hierdie pampoen is ’n wêreld, en wanneer jy hom eet, eet jy die wêreld. Hy voer ook my siel wanneer ek hom saam met my gesin sit en eet … Hoe sal ons hom gaarmaak? Die klei-oond is aan die warm word, en ons kan dit saam met die brood insit, in die halwe paraffienblik, met ’n bietjie skaapvet … Ek gesels lekker met ’n pampoen. Hy praat omgewingspolitiek.[lvi]