Tel die dag
JY LEES NOU Tel die dag
Die spreker het my beïndruk. Sy wysheid het seker nie oornag gekom nie. Die lewe het hom geleer – geen boek kan ’n mens leer wat net tyd kan nie.
Ek het beleef wat ek sedert kindsdae onthou - die gevoel van bewondering as ’n ouer persoon wat al lank die pad loop, in my die begeerte na daardie wêreld van diep wysheid wakker maak. Toe kom die skok. Hy begin uitwei oor die sangers van die aand en vertel met nostalgie hoe hy as jong weermaglid die eerste keer na ons geluister het.
Skielik besef ek dis ’n illusie: Tyd tik nie langsamerhand verby nie. Tyd staan stil. En dan - een nag terwyl jy slaap - vlieg dit. Dan word jy wakker en mense vir wie jy gister oom gesê het, is skielik jonger as jy, en ander wat so oud soos jy was, vertel hoe hulle voor jou grootgeword het. Tieners leef nie meer op dieselfde planeet as jy nie, en jou kinders giggel as jy probeer trampolien spring. Geen geleidelike proses berei jou hierop voor nie. Dit kom op ’n dag wat niemand kan voorspel nie.