Wat die Boeddha geleer het oor Karma en Rebirth
Wat is die verbinding?
Alhoewel die meeste Westerlinge van karma gehoor het, is daar nog steeds baie verwarring oor wat dit beteken. Byvoorbeeld, baie lyk asof karma slegs gaan oor beloning of gestraf word in 'n volgende lewe. En dit kan so verstaan ​​word in ander Asiatiese geestelike tradisies, maar dit is nie presies hoe dit in Boeddhisme verstaan ​​word nie.
Om seker te wees, kan jy Boeddhistiese onderwysers vind wat jou sal vertel dat karma (of Kamma in Pali) alles gaan oor goeie of slegte wedergeboorte.
Maar as jy dieper grawe, kom 'n ander prentjie voor.
Die Sanskrit woord karma beteken "vrywillige daad" of "daad." Die wet van karma is 'n wet van oorsaak en gevolg of 'n begrip dat elke daad vrugte lewer.
In Boeddhisme is karma nie ' n kosmiese kriminele regstelsel nie. Daar is geen intelligensie agter dit wat beloon of straf nie. Dit is meer soos 'n natuurlike wet.
Karma word geskep deur die opsetlike dade van liggaam, spraak en verstand. Slegs dade van hebsug, haat en dwaling lei nie tot karmiese effekte nie. Let daarop dat voorneme onderbewussyn mag wees.
In die meeste skole van Boeddhisme word verstaan ​​dat die gevolge van karma meteen begin; oorsaak en gevolg is een. Dit is ook so dat karma geneig is om in baie rigtings voort te gaan, soos die rimpels op 'n dam. Dus, of jy glo in wedergeboorte of nie, is karma steeds belangrik. Wat jy nou doen, impakteer die lewe wat jy tans leef.
Karma is nie geheimsinnig of verborge nie. Sodra jy verstaan ​​wat dit is, kan jy dit alles rondom jou waarneem. Byvoorbeeld, laat ons sê 'n man kry 'n argument by die werk. Hy ry in die woestyn huis toe, sny iemand by 'n kruising af. Die bestuurder afgesny is nou kwaad, en wanneer sy by die huis kom, skree sy by haar dogter.
Dit is karma in aksie - een kwaad daad het baie meer aangeraak.
Maar as die man wat aangevoer het die geestelike dissipline om sy woede te laat gaan, sou die karma met hom opgehou het.
Baie basies, wanneer die gevolge van karma oor die hele lewe voortduur, veroorsaak dit wedergeboorte. Maar in die lig van die leer van nie-self , wie is eintlik wedergebore?
Die klassieke Hindoe-begrip van reïnkarnasie is dat 'n siel, of atman , baie keer hergebore word. Maar die Boeddha het die leer van anatman geleer - geen siel of nie-self. Dit beteken dat daar geen permanente wese is van individuele "self" wat 'n liggaam besit nie, en dit is iets wat die historiese Boeddha baie keer verduidelik het.
So, as daar weer wedergeboorte is, wie is dit wat hergebore word? Die verskillende skole van Boeddhisme benader hierdie vraag op ietwat verskillende maniere, maar die betekenis van wedergeboorte is ten volle besef naby aan die verligting self.
Gegewe die definisies hierbo, wat het karma en wedergeboorte met mekaar te doen?
Ons het gesê dat geen siel of subtiele wese van individuele self van een liggaam na 'n ander oorgedra word om 'n ander lewe te lei nie. Die Boeddha het egter geleer dat daar 'n oorsaaklike verband tussen die een lewe en die ander is.
Hierdie oorsaaklike verband is karma, wat 'n nuwe geboorte beteken. Die pasgebore persoon is nie dieselfde persoon of 'n ander persoon van een wat gesterf het nie.
In Theravada Boeddhisme word geleer dat drie faktore nodig is vir wedergeboorte: die moeder se eier, die pa se sperma en die energie van karma ( Kamma-vega in Pali). Met ander woorde, die energie van die karma wat ons skep, oorleef ons en veroorsaak wedergeboorte. Hierdie proses is gelykgestel aan die manier waarop 'n vibrasie, as dit die oor bereik, as klank ervaar word.
In sommige skole van Mahayana Boeddhisme word daar gedink dat sommige subtiele bewussyn voortduur nadat die lewe tekens weg is. In die Tibetaanse Boeddhisme word die progressie van hierdie subtiele bewussyn deur die tyd tussen geboorte en dood - die bardo - in detail beskryf in die Bardo Thodol , bekend as die Tibetaanse Boek van die Dooies.