In Openbaring gaan dit oor twee basiese waarhede - God se oordeel oor die goddelose en sy bewaring en latere verhoging van sy getroue gelowiges. God straf, maar bewaar ook; 'n tema wat soos 'n hoogspanningsdraad dwarsdeur Openbaring loop. God se oordeel begin, soos Petrus skryf, by die kerk: "Want die tyd is daar dat die oordeel moet begin by die huis van God…" (1 Pet.4:7). Daarom loop Jesus in hoofstuk een tussen sewe kandelaars (:13) terwyl 'n skerp tweesnydende swaard uit sy mond gaan (:16).
Die sewe kandelare het die Christelike kerk van daardie tyd voorgestel. Hoofstukke 4-5 vertel van Christus wat koninklik in die hemel heers en hoofstukke 6-11 van sy eerste oordele wanneer die sewe seëls oopgemaak word. Hoofstukke 12-19 maak gewag van die stryd tussen Christus wat sy kerk bewaar en Satan wat dit wil vernietig; dit eindig met die oordeel oor Rome (Roomse Kerk) wanneer die dier en die valse profeet in die hel gewerp word. Hoofstuk 20 gee 'n panoramiese visie van die oordeel oor Satan self wat vir 'n simboliese 1000 jaar gebind was en toe vir 'n kort tydjie losgelaat is.
Baie mense, veral charismate, verstaan Openb.20 gladnie; iets wat tot wilde spekulasies en verwarring aanleiding gee. Hulle sien nie die eenvoudige waarhede wat hier en elders in die Bybel geleer word raak nie. Gevolglik raak hulle op loop met moeilik verklaarbare gedeeltes. Op die ou einde weef hulle met hul ooraktiewe verbeelding soveel leerstellings aan mekaar, dat hulle dinge leer wat geensins met die Skrif ooreenkom nie en dwaal (Mt.22:29).
Dit was vir Johannes nodig om die Openbaring te skryf. Benewens dat God hom begeester het om die boek te skryf, het die eerste Christene 'n behoefte gehad om te weet dat Satan wat so fel te kere gegaan het, gebind en sy magte beperk was.
Hoofstuk 19 eindig met die sesde toneel wat die wederkoms van Christus en die vernietiging van die Antichris en sy valse profeet treffend beskryf. Openb.20 vat al ses voorafgaande tonele saam en wys op die uiteinde van Satan – sy vernietiging. Die binding van Satan vind nie dan eers plaas nie, maar is 'n werklikheid vanaf die eerste toneel. Die binding van Satan het begin by Jesus se opstanding uit die dood en strek tot net voor sy wederkoms. Satan is dus al meer as 2000 jaar gebind!
Openbaring is die verhaal van sewe tonele om gelowiges wat deur die eeue ter wille van die Evangelie swaarkry te troos en te bemoedig. Openbaring is nie geskryf om mense soos se nuuskierigheid oor die toekoms te bevredig nie. Dis 'n bemoediging – voorwaarts Christenstryders!
Moenie uit die oog verloor dat Openbaring in simboliese taal geskryf is nie. Desondanks gaan dit oor ware feite. Dis nie stories nie; die simbole deel feite mee. Satan is gebind ('n feit) maar nie met 'n regte ketting nie. Dis 'n simbool van binding. Satan verkeer ook nie in 'n regte onderaardse diepte nie. Dit was 'n ou bekende simbool van 'n bewaking waaruit niemand kon ontsnap nie. Satan is 'n gevangene van God en wag op die voltrekking van die doodstraf. Sy mag geld net vir sovêr as wat die hemelse Bewaarder hom toelaat. Satan is gebind, maar nie geheel magteloos nie; soos 'n kwaai hond aan 'n ketting. Die ketting waarvan Openb.20 praat, 'n simboliese beeld en dui op die gedugtheid van die vyand wat nie andersins aan bande gelê kan word nie.
Geen mens het die mag om hom te bind nie. Luister na die opeenhoping van lelike name wat hy het - draak, ou slang, duiwel, Satan. Alleenlik Christus is by magte om hom te bind omdat Hy met sy opstanding uit die dood Satan oorwin het. Daarna het Jesus sy engel gestuur om Satan in sy Naam te bind; nie dat hy nie die mag gehad het nie. Christus is uiteraard die Sleuteldraer wat oop- en toesluit. Openb.12 is 'n parallelle gedeelte met Satan wat neergewerp word.
By geleentheid het Jesus 'n kort gelykenis vertel wat Openb.20 verduidelik. "Of hoe kan iemand in die huis van 'n sterk man ingaan en sy goed roof, as hy nie eers die sterk man geboei het nie?...." (Mt.12:29). Die Griekse woord wat hier vir boei gebruik word, word ook in Openb.20:3 vir bind gebruik. Jesus het die sterk man (Satan) geboei. Dit het met sy opstanding uit die dood gebeur sodat Satan nie die kerk kon vernietig en nasies as geheel mislei nie. Was dit nie daarvoor nie, sou geen sendingwerk gedoen kon word en die kerk ook nie gevestig kon word nie. Satan is nie by magte om die kerk te vernietig nie.
Die leer van die Duisendjarige vrederyk is vreemd aan die Skrif en derhalwe 'n dwaling. Wie dit glo, glo uiteraard nie in een nie, maar twee wederkomste. Hierdie dwaling leer dat Jesus 'n vrederyk op aarde kom stig en vir 'n 1000 jaar daaroor sal regeer. Daarna gaan Hy terug hemel toe om later as Regter te kom oordeel – twee wederkomste! Dis geheel vreemd aan die Skrif. Daarbenewens praat die Skrif nêrens van 'n duisendjarige vrederyk as sodanig nie. Hierdie benaming is 'n suiwer sektariese afleiding sonder 'n greintjie van waarheid.
Elkeen wat wil weet hoe die einde gaan wees, moet Mt.24 lees. Jesus gee die presiese volgorde waarin die dinge van die laaste dae gaan verloop. Johannes herhaal dieselfde volgorde in Openb.6. Daar is geen wegraping of duisendjarige vrederyk nie. Dis geen feite nie, maar alles fabels.