As vertrekpunt om bietjie oor hierdie twee sake na te dink, wil ek vanaand begin by die Heidelbergse Kategismus (Sondag 12) wat hierdie twee sake soos volg beskryf, en kom ek lees vir u die twee betrokke vrae en antwoorde uit die Kategismus (ek vereenvoudig die antwoorde so effens ter wille van ons doel):
En was Jesus nie profeet by uitstek nie, broers en susters? Nooit het iemand weer gepreek soos Jesus kon nie. Dink maar net aan sy gelykenisse, sy strydgesprekke met die godsdienstige leiers van sy tyd. Om nie eers te praat van sy lewe as voorbeeld nie. Dat Hy selfs kon sê: wie my sien, sien die Vader, soos ek optree, so is die Vader.
En hier moet ons ook die ander verskille tussen Jesus en die priesters van sy tyd raaksien: hulle offers was tydelik, het gegeld vir bepaalde sondes, moes herhaal word. Sy offer was egter Homself, eenmalig, volkome, en hoef nooit weer herhaal te word nie.
Derdens is Jesus tot die amp van koning gesalf. Nou 'n koning, weet ons, is iemand wat 'n koninkryk het, en wat regeer (dink maar aan Saul, Salomo of Dawid). Die koninkryk van Jesus is egter nie gekoppel aan bepaalde grense of tyd nie. Ook is dit nie 'n wêreldse koninkryk nie, maar 'n geestelike. En ook regeer Jesus nie deur septer en mag nie, maar deur woord en Gees.
Mense wat God se regterhand in hierdie wêreld is, soos Psalm 110 dit stel. Mense wat sy Woord verkondig deur woord en daad, wat offers aan God bring, wat dit ook al mag wees, mense wat oor die sonde regeer.