Persephone, deur Carl Max Kruse.
Persephone was in die Griekse mitologie die verpersoonliking van die Aarde se vrugbaarheid en ook die godin van die onderwêreld. Sy was die dogter van Demeter alleen, of later van Demeter en Zeus. In die Olimpiese weergawe word sy die vrou van Hades (die onderwêreld).
Persephone is vandag ’n bekende figuur en haar verhaal is vol emosie: ’n onskuldige meisie, ’n moeder se hartseer oor haar ontvoering, en groot vreugde wanneer die dogter terugkeer. Dit verduidelik ook die kom en gaan van die seisoene.
Persephone en Demeter[wysig]
Hades (die god van die onderwêreld) ontvoer Persephone terwyl sy saam met haar ma, Demeter, blomme pluk en neem haar as vrou. Demeter mis haar baie en vervloek die land, wat ’n groot droogte tot gevolg het. Daarna pleit sy by Zeus om haar dogter terug te bring.
Zeus stuur Hermes om dit te doen, maar Hades gee vir Persephone ses granaatsade om te eet en daarom moet sy ses maande van die jaar in die land van die afgestorwenes bly. Die ander ses maande kan sy op Olimpus woon saam met haar familie. Terwyl sy in die onderwêreld is, mag sy niks anders eet nie, anders sal sy dit nie weer kan verlaat nie. Vir die ses maande van haar afwesigheid, terwyl Demeter treur, keer die droogte (herfs en winter) terug.
Persephone en Adonis[wysig]
Afrodite was Adonis se minnares en surrogaatma. Sy het Myrrha gevra om bloedskande te pleeg met haar pa, Theias, die koning van Smirna of Sirië. Myrrha het in die donker by haar pa geslaap en toe Theias eindelik die bedrog ontdek, jaag hy sy dogter met ’n mes. Myrrha vlug en Afrodite verander haar in