Slag van die Berezina, 21-29 November 1812 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Nadraai en gevolgtrekking
Die Slag van die Berezina (21-29 November 1812) was die laaste groot sukses vir Napoleon's Grande Armée tydens die inval in Rusland in 1812 en die oorblyfsels van die weermag sien ontsnap het uit 'n Russiese lokval op die Berezina -rivier en hul opmars weswaarts na relatiewe veiligheid voortgesit.
Napoleon se inval in Rusland het meer as een leër betrek. Vroeër in die veldtog was hierdie magte wyd geskei, met die Grande Armée vorentoe in die middel, Victor en Oudinot wat die noordelike flank bewaak en kortliks dreig om op Sint Petersburg en Reynier te vorder en die Oostenrykse Schwarzenberg wat die suidelike flank bewaak.
Die Russe het ook verskeie leërs in die veld gehad in die winter van 1812. Marshal Kutuzov was bevelvoerder oor die leër wat by Borodino geveg het, het die Franse in Moskou dopgehou en die eerste deel van die agtervolging gevoer toe Napoleon weswaarts terugtrek. Generaal Wittgenstein het in die noorde bevel gegee, in 'n reeks gevegte teenoor Victor en Oudinot. In die suide het admiraal Chichagov sy leër van die Balkan af opgebring.
Teen middel November het vyf van hierdie leërs bymekaargekom op die Berezina-kruisings. Victor en Oudinot word deur Wittgenstein teruggedruk en Kutuzov volg Napoleon. In die suide moes Schwarzenberg suid-wes beweeg om Reynier te help en sodoende uit die lokval te ontsnap. Dit het Chichagov ook in staat gestel om by die Franse en Oostenrykers verby te glip en op 16 November het hy die belangrike Franse voorraaddepot in Minsk ingeneem.
Napoleon se opsies is vinnig verminder. Hy het reeds Vitebsk (7 November) en Polotsk verloor en die noordelike roete geblokkeer. Die verlies van Minsk het 'n suidelike roete afgesny en hom met 'n pad uit Russies gelaat. Dit het die Berezina -rivier by Borisov oorgesteek, dan na Vilna en Kovno en uiteindelik Konigsberg aan die Baltiese kus. Napoleon was nou in 'n wedloop met admiraal Chichagov om Borisov te bereik en sy kritiek belangrike brug oor die Berezina te vang.
Borizov was nie heeltemal onbeskerm nie. 'N Klein Poolse mag, onder generaal Bronikowski, was sedert die val van Minsk in die stad. Meer Pole, onder Dombrowski, was op pad, en Napoleon beveel ook maarskalk Oudinot om suid te beweeg en Dombrowski óf te versterk óf teenaanval indien nodig. Napoleon het ook die noodlottige besluit geneem om sy bagasietrein in twee te laat sny. Onder die toerusting wat verlore was, was die pontontrein, hoewel generaal Eblé, bevelvoerder van die ingenieurs, daarin geslaag het om 'n paar vragmotors gereedskap en sleuteltoerusting te bespaar.
Die Franse situasie het op 20 November vererger. Normaalweg was die Berezina einde November gevries en sou dit nie 'n onmoontlike versperring gehad het nie, maar op die 20ste was daar 'n onverwagte ontdooiing. Die ys het gebreek, die rivier het sy oewers gebars en 'n klein struikelblok het 'n groot versperring geword, met groot moddergebiede aan weerskante van die rivier wat dinge net erger maak.
Aan die positiewe kant het generaal Dombrowski laat die dag in Borisov aangekom. Napoleon het nou ongeveer 4200 mans by Borisov laat posvat.
Dombrowski het 'n volledige afdeling gehad, sowel as die kleiner losstaande eenheid, maar hy het ook 'n moeilike posisie gehad. Teen hierdie tydstip in die veldtog het geen van die partye goeie intelligensie gehad nie, dus het die verdedigers van Borisov geen werklike idee gehad waar enige van die ander leërs eintlik was nie. Dombrowski moes die stad op die oostelike oewer van die rivier en 'n swak versterkte brughoof op die westelike oewer verdedig.
Op 21 November bereik admiraal Chichagov die Berezina en val die Poolse posisies aan. Na 'n daglange stryd (Eerste slag van Borisov), was die Pole verplig om die stad te verlaat en terug te trek. Chichagov het die meeste van sy manne oor die rivier geskuif en bereid om Borisov te verdedig. Napoleon was nou vasgekeer, met 'n vyandige mag in beheer van die enigste geskikte kruispunt op die Berezina.
Die Franse posisie het op 23 November begin verbeter. Marshal Oudinot het by Borisov aangekom en twee vinnige oorwinnings behaal. Eers verslaan hy 'n deel van Chichagov se leër by Loshnitsa, oos van die stad (geveg teen Lostnitsa), en stoot dan die Russe uit Borisov (Tweede slag van Borisov). Ongelukkig vir die Franse kon die Russe die brug oor die Berezina verbrand, sodat die Franse 'n alternatiewe kruispunt moes vind. Chichagov het sy leër langs die westelike oewer van die rivier versprei, van Brilli agt kilometer na die noorde tot by Usha, 20 myl na die suide.
Oudinot het verkenners gestuur om 'n kruispunt onder Borisov te vind, maar sonder geluk. Die Russe het nou 'n gelukskoot gekry. Die afdeling van generaal Corbineau is in die noorde vir diens losgemaak, maar hy keer nou terug na die II Korps. Op die 23ste nader hy die Berezina uit die weste, en hy moet 'n drif kry. Hy het 'n paar Poolse troepe in sy afdeling gehad wat 'n plaaslike Litause boer kon bevraagteken wat blykbaar pas die rivier oorgesteek het. Hy onthul 'n drif wat oorgesteek het van die viscinity van Brilli na Studienka. Die Ford was 3 ½ diep op die 23ste en die watervlak styg, maar Corbineau se manne kon oor die rivier kom.
Corbineau se nuus het Oudinot op 24 November bereik en hy het dit vinnig aan Napoleon oorgedra. Vir 'n groot deel van die Russiese veldtog was Napoleon taamlik lusteloos en het hy nie sy normale vermoëns nie, maar vir die volgende paar dae het hy sy vroeëre ywer herstel. Victor is beveel om Wittgenstein ses myl noordoos van Studienka te probeer vashou (Wittgenstein was aan die oostelike oewer van die Berezina). Davout het die taak gehad om Kutuzov te vertraag, maar die belangrikste Russiese leër het in hierdie stadium taamlik stadig beweeg en het nie 'n belangrike rol gespeel in die gevegte by die Berezina nie.
Die belangrikste prioriteit was om Chichagov te mislei om van Brilli weg te gaan sodat die Franse brugbouers aan die werk kon kom. Napoleon het 'n reeks afleidings ingestel, begin oorkant Stakhov (wes van Borisov), by Borisov en verder suid by Ukholody. Sodra hierdie afwykings in plek was, sou Corbineau 'n klein mag van infanterie en kavallerie oor die rivier by Studienka lei. Uiteindelik sou Eblé en Chasseloup se ingenieurs drie brûe bou met die geboue van Studienka om die materiaal te verskaf. In die geval was daar net genoeg hout om twee brûe te bou, een vir infanterie en een wat artillerie kon neem.
Napoleon het ook 'n gedetailleerde plan vir die kruising self opgestel. Die brûe moes dag en nag gebruik word. Oudinot se korps sou eers oorsteek en suid trek om Chichagov te blokkeer. Ney sou die tweede kruis en in lyn gaan na links van Oudinot. Die keiserlike wag en die keiserlike hoofkwartier sou die volgende wees en 'n reservaat vorm. Eugene's IV Corps sou vierde wees en 'n noordelike flank vorm. Davout sou vyfde wees, en Victor sou die agterhoede vorm. Uiteindelik gaan Victor oor en die brûe word verbrand.
Die grootste probleem met die plan van Napoleon was dat dit nie die groot menigte skurke en nie-vegters in die weermag in ag geneem het nie. Die meeste van hulle het geweier om snags oor te gaan, en sou 'n ontsaglike lot ly as hulle wel probeer om oor te steek. Napoleon se energievlakke het moontlik kortliks verbeter, maar hy was nog steeds nie op sy hoogtepunt nie.
Die afleidings het op 25 November begin. Die suksesvolste was by Ukholody, waarheen 300 soldate en honderde agterstanders gestuur is om soveel geraas as moontlik te maak terwyl hulle oorbruggingsmateriaal insamel. 'N Afdeling cuirassiers is ook gestuur om in dieselfde omgewing te paradeer. Chichagov is nie gehelp deur boodskappe van Kutuzov waarin die maarskalk voorgestel het dat die Franse waarskynlik êrens suid van Borisov sou oorsteek nie. Die kombinasie van die Franse ruse en die briewe van Kutuzov het die admiraal oortuig om sy hoofmag suidwaarts na Zabashevichi (of Shabashevichi) te skuif. Ongeveer 5 000 mans is oor om Borisov te kyk. Aanvanklik was daar 'n beduidende losband by Brili, maar 'n deurmekaar reeks bevele het beteken dat dit ook teruggetrek is net voordat die Franse van plan was om aan te val.
Die Franse ingenieurs het die aand van 25 tot 26 November aan die werk gegaan en materiaal bymekaargemaak en voorberei vir die hoofwerk.
Omstreeks 08:00 die oggend van 26 November het Napoleon Corbineau beveel om sy kavalerie oor die dam te lei en die paar oorblywende Russe (hoofsaaklik Kosakke) te verdryf. Corbineau is ondersteun deur 'n battery van 44 gewere op die oostelike oewer van die rivier, wat die vier ligte gewere wat op die Russiese oewer oorgebly het, vinnig uitgeskakel het. Die ingenieurs begin toe met hul werk en betree die vrieswater van die Berezina. Eblé se 400 ingenieurs, sappers en brugbouers sou red Grande Armée maar teen 'n geweldige prys - slegs 40 het die veldtog oorleef en Eblé self is 'n paar weke later dood aan uitputting.
Die infanteriebrug was teen 13:00 voltooi. Dit was ongeveer 100 m lank en 4-5 m breed en het die bou en installering van 23 hutte vereis. Die top van die brug was net 'n meter bo die water en was baie broos.
Oudinot se II Korps het eerste oorgesteek, gevolg omstreeks 17:00 deur die afdeling van Dombrowski. Oudinot het die meeste van sy manne suidwaarts gelei en hulle het die oorblywende Russiese troepe gedwing om die grootste deel van die middag uit te tree. Dit het die brugkop 'n bietjie diepte gegee en Oudinot 'n goeie verdedigingsposisie gegee om teen Chichagov te gebruik. Terselfdertyd is 'n kleiner mag weswaarts gestuur en die hooflyn van die paaie na Zembino vasgevang - as hierdie vernietig is, sou die Franse op die westelike oewer van die Berezina vasgekeer gewees het.
III Corps (Ney) het omstreeks 22:00 begin oorsteek, en V (Pools) korps omstreeks middernag. Ney se manne het 'n posisie links van Oudinot se manne ingeneem.
Die artilleriebrug is teen 15:00 of 16:00 voltooi. Die II Korps se artillerie was die eerste keer, gevolg deur 'n deel van die Guard Artillery. Hierdie brug het omstreeks 20:00 gedeeltelik ineengestort en was geblokkeer tot 23:00 toe die artillerie sy kruising kon hervat.
Die Russe het uiteindelik besef dat hulle mislei is. Generaal Langeron het versterkings noordwaarts gestuur vanuit sy posisie oorkant Borisov. Chichagov self was bereid om later die dag te verhuis, met die doel om Borisov teen die aand te bereik. In die geval dat sy beweging stadiger was as dit, en slegs een van sy afdelings teen die aand teen die stad was.
Aan die einde van die dag het die Franse nog Victor's IX Corps, Eugene's IV Corps, Davout's I Corps, Junot's VIII en die Imperial Guard op die oostelike oewer, saam met 'n groot menigte agterstanders. Baie van hierdie formasies was slegs 'n spook van hul vroeëre self, met die korps van Junot tot nie meer as 400 man nie.
Die artilleriebrug het die oggend van 27 November om 02:00 vir 'n tweede keer gebreek. Weer is die sappers in die vrieswater gedwing om dit te herstel. Die brug is om 06:00 herstel, en die Guard -voetartillerie het begin oorsteek. Terselfdertyd was die infanterie -brug ongebruik - die agterstanders het verkies om oornag te skuil eerder as om relatiewe veiligheid op die westelike oewer te soek.
Bedags is albei brûe baie gebruik. Die Vistula -legioen het omstreeks 10:00 met albei brûe begin kruis. Die Young Guard het die middag oorgeskuif, om 13:00 gevolg deur Napoleon, toe die Ou Garde.
Omstreeks 16:00 breek die artilleriebrug weer en was twee uur buite gebruik. Hierdie onderbreking het groot paniek veroorsaak en honderde is dood in 'n ongeluk by die een oorblywende brug. Selfs nadat die artilleriebrug herstel is (omstreeks 18:00), is die benaderings geblokkeer deur 'n massa gebreekte voertuie en liggame, en die ingenieurs moes 'n gaping in hierdie massa sny om I Corps en IV Corps oor te steek.
Daendel se afdeling van Victor's Corps het omstreeks 17:00 die infanteriebrug oorgesteek. Eugene's IV Corps en Davout's I Corps het laas op die 27ste oorgegaan, begin omstreeks 20:00. Dit het Victor se IX Corps op die oostelike oewer gelaat vir die laaste dag van die geveg.
Weer was die brûe in die nag van 27-28 November ongebruik, aangesien die agterstanders weer 'n kans om te ontsnap misgeloop het. Eblé kon hulle nie oortuig om te trek nie, en Napoleon was reeds oorkant die rivier.
Elders was die Russe uiteindelik besig om die manne van Napoleon in te sluit. Admiraal Chichagov het die dag daaraan bestee om Oudinot se posisies te stoot, maar die Franse kon 'n stabiele lyn handhaaf.
Kutuzov het ook teen 'n spoed weswaarts beweeg, maar sy beweging het te laat begin en sy manne het nie aan die geveg deelgeneem nie.
Op die oostelike oewer het Wittgenstein se mans op die toneel begin aankom. Wittgenstein het die kans gekry om die kruising op 26 November aan te val, maar het besluit om verder suid na Borisov te trek. Hy is nou beveel om na Stary Borisov, 'n dorpie tussen die stad en die Franse brûe, te verhuis. Dit het hom tussen die hoofleër en generaal Partonneaux se relatief vars afdeling (met 4 000 oorlewendes van die oorspronklike 12 000 man) geplaas. Partonneaux is die vorige dae beveel om Borisov te verdedig, en hy is in die stad vertraag deur 'n stroom agtervolgers, maar hy was nou vasgekeer. Partonneaux het probeer om deur te breek na die hoofleër, maar het laat op die dag verkeerd gedraai en vroeg op 28 November moes hy oorgee. Victor ontbreek dus 'n belangrike afdeling vir die gevegte van 28 November (slag van Stary Borisov).
Die 28ste was die hewigste geveg van die geveg, met afsonderlike verbintenisse op elke oewer van die rivier. Die belangrikste Russiese leërs was nou in direkte kontak, en admiraal Chichagov het probeer om 'n aanval met Wittgenstein te koördineer. Wittgenstein het baie belowe, maar het uiteindelik nie daarin geslaag om saam te werk nie, en daarom het die twee leërs ongekoördineerde aanvalle gedoen.
Op die westelike oewer het Chichagov die sterkste aanval op die Franse gedoen en ongeveer 25 000 man tot die geveg (slag van Stakhov-Brili) gepleeg. Napoleon het 'n aanval verwag en sy troepe in vier lyne gereël - Oudinot se II Korps was in die eerste lyn. Ney's III Corps en wat oorgebly het van V Corps was die tweede reël. 'N Kavaleriemag vorm die derde lyn en die keiserlike wag die vierde. Agter hierdie skild het ek en IV korps reeds wes beweeg. Daar was waarskynlik minder as 19 000 man in die vier Franse lyne, met ongeveer 4 000 in Oudinot se voorste linie.
Die Russiese aanval het omstreeks 06:00 begin, en eers het hulle goeie vordering gemaak. Oudinot is gewond net toe hy 'n kavallerie -aanval sou beveel. Ney is aangestel en het II Korps, V Korps en die Vistula Legioen gepleeg (in totaal net minder as 3 000 man). Die geveg is omstreeks 12:00 beslis toe 400 kuiers en 700 Poolse lansiers die Russe aangekla het. Hulle is in oop formasie vasgevang en teruggedruk. Uiteindelik het die Russiese posisie gestabiliseer en hulle het die Franse weer stadig begin terugstoot, maar die kans op 'n groot oorwinning was weg en die gevegte het laat in die aand verdwyn.
Op die oostelike oewer het Wittgenstein slegs ongeveer 14 000 van sy 45 000 mans (slag van Studyanka) gepleeg. Victor was in 'n swakker posisie as wat verwag was, met slegs die afdeling van Girard op die oostelike oewer (Partouneaux het oorgegee en sy derde afdeling het die rivier oorgesteek. Napoleon het die afdeling van Daendels oor die brug gestuur om Victor te help. Die grootste bedreiging was die suid, waar Wittgenstein van Borisov gevorder het. Victor neem 'n posisie in op 'n rant wat loodreg op die Berezina loop, agter 'n stroom wat in die rivier suid van Studyanka loop. Die meeste van sy infanterie was agter die nok geplaas ('n taktiek wat meer bekend was gebruik deur Wellington).
Wittgenstein se hoofaanval is uiteindelik deur Victor afgeweer, maar die Russiese artillerie kon nou op die skare skarrelaars afvuur wat wag om die rivier oor te steek. Die klein orde het gebreek en 'n massiewe paniek het uitgebreek. Duisende is vermoedelik dood in hierdie stormloop. Dinge het erger geraak toe die artilleriebrug breek, en die skare agteraan aanhou kom en nog baie meer in die vrieswater druk. Die situasie is gedeeltelik herstel toe Napoleon 'n groot artilleriebattery op die westelike oewer geskep het en die Russe gedwing het om terug te trek.
Om 19:00 is Victor beveel om oor die brûe terug te trek en dit te verbrand nadat hy die kruising voltooi het. IX Corps het om 21:00 begin terugtrek, en die laaste agterhoede was teen dagbreek oor die brug. Daar was toe 'n gaping toe die brûe ongebruik was terwyl 'n reeks beamptes probeer het om die agterstanders te oortuig om oor te steek. Uiteindelik, omstreeks 09:00 op 29 November, het Eblé die brûe aan die brand gesteek. Uiteindelik het die agterstanders besef dat hulle hul laaste kans gemis het, en nog meer sterf in nog 'n paniek by die brandende brûe.
Die kruising van die Berezina was een van Napoleon se meer indrukwekkende prestasies tydens die veldtog van 1812, maar hy is baie gehelp deur die swak Russiese prestasie. Slegs Chichagov se leër het aan die hele geveg deelgeneem. Wittgenstein het laat opgedaag en het daarna nie saamgewerk nie, en Kutuzov se hoofliggaam het nooit die slagveld bereik nie.
Alhoewel Napoleon daarin geslaag het om oor die Berezina te kom, het die Grande Armée het in die proses baie verliese gely. Die presiese aantal vegters wat nog met die kleure aan die begin van die geveg was, is glad nie duidelik nie, en die slagoffers ook nie.
Napoleon erken dat sy leër op 30 November tot 7,000 infanterie en 6,000 kavallerie verminder is, terwyl Chambray se geskiedenis van die veldtog in 1823 in totaal 8 800 was. Die Franse het ten minste 20.000 vegters verloor tydens die slag van die Berezina (en moontlik selfs 30.000), en volgens normale standaarde sou dit as 'n verpletterende nederlaag beskou word. Nog 10-20 000 nie-vegters is dood of gevang. Net die ontsnapping van Napoleon het dit tot 'n soort oorwinning verander.
Die terugtog het tot in Desember voortgeduur, en die Grande Armée het bly krimp. Napoleon het besluit om die leër te verlaat en op 5 Desember na Parys terug te keer, en Murat in bevel te laat. Die leër het Vilna op 8 Desember bereik en aan die einde van die maand die Nieman oorgesteek. Die rampspoedige inval in Rusland was verby.
Die Franse leër kruis die Berezina op 28 November 1812
Op 19 Oktober 1812 verlaat die Grande Armée Moskou en begin sy ellendige toevlug. 'N Maand later, op 25 November 1812, kom dit by die Berezina -rivier aan, wat sy vordering na die weste belemmer het. Onder aanval van die Russe het die weermag die vernietiging vrygespring danksy die opoffering van die pontonniers van generaal Eblé wat twee brûe gebou het waarmee die grootste deel van die weermag die rivier kon oorsteek op 27 en 28 November. Die volgende dag moes die Grande Armée sy posisies laat vaar en besluit om die brûe te vernietig en byna 10 000 mans, vroue en kinders op die oostelike oewer van die rivier te laat vaar. Die term "Berezina " het sedertdien die Franse taal betree as 'n sinoniem vir 'n ramp, met verwysing na die 25 000 vegters en 30 000 nie-vegters wat vermoor is. Die stryd was nietemin 'n taktiese oorwinning vir Napoleon, wat daarin geslaag het om sy leër uit 'n moontlik dodelike situasie te haal.
Hierdie skildery, wat die gebeure baie presies uitbeeld, is waarskynlik geskilder deur 'n getuie of 'n veteraan soos generaal Langeron (1763-1831), 'n Franse emigrant wat aan die Russiese kant veg, aan wie ons die volgende verhaal verskuldig is: 'Wittgenstein se lig artillerie het koeëls en skulpe laat reën op die menigte wat by die brug ingedruk is, kan 'n mens die ontsaglike wanorde wat heers, die gehuil van die ongelukkige valente, draagbaars, siekes en sterwendes, vroue en kinders, Franse en buitelanders, emigrante na Moskou voorstel. wat die leër volg wat verpletter is onder die wiele van waens, tussen waens, vermink deur die aanval van skulpe of omkom onder die kosakke ' snoeke, hulself op die brandende brug werp, waar hulle deur vlamme verslind en deur die water ingesluk is ".
Grégory Spourdos, gesamentlike direkteur van die uitstalling Napoléon et l 'Europa, Maart 2013
Hierdie skildery is te sien as deel van die uitstalling in die Musée de l 'Armée in Parys, Napoléon et l 'Europa, van 27 Maart 2013 tot 14 Julie 2013.
Terwyl die oorlewende massas van die Grande Armée sukkel om die waargenome veiligheid van die weste, het die Russiese leërs hulle toegesluit.
Die Franse het net twee weke tevore 'n nederlaag gely tydens die Slag van Krasnoi. Versterkings wat tydens die aanvanklike opmars deur Rusland naby die Berezina gestasioneer was, het egter die getalsterkte van die Grande Armée tot ongeveer 30 000 tot 40 000 Franse soldate teruggebring, sowel as 40 000 nie-vegters. Die Russe het ongeveer 61 000 troepe by die Berezina gehad, met nog 54 000 onder Kutuzov net 40 kilometer na die ooste wat die rivier nader.
Boekresensie: The Battle of the Berezina, Napoleon's Great Escape
Byna tweehonderd jaar na die kruising van die Berezina -rivier deur die oorblyfsels van Napoleon's Grande Armée, kom 'n nuwe boek geskryf deur Alexander Mikaberidze, assistent -professor aan die geskiedenis aan die Louisiana State University in Shreveport en skrywer van The Battle of Borodino, daaraan herinner ons van die stryd om die brughoof, waarvan die geheue uit die volksgeheue begin verdwyn het. Elia Ehrenberg het eenkeer geskryf dat hy Jean Eble onthou, bloot omdat hy die straat verbygetrek het met die algemene naam die meeste dae om sy verloofde in Parys te besoek.
Benewens die beskrywing van die geveg self, probeer die skrywer ook fokus op die persoonlikhede van die protagoniste, soos admiraal Pavel Vasilievich Chichagov, bevelvoerder van die Derde Westerse leër, wat die Russe die meeste verantwoordelik hou vir die ontsnapping van Napoleon. Op 13 September 1812 het tsaar Alexander en sy adviseurs, onbewus van Kutuzov se verlating van Moskou, met 'n nuwe operasie vorendag gekom met die naam van die St. Petersburg -plan. Dit het in wese 'n beroep op die leër van Mikhail Kutuzov gedoen om op te tree as die hamer teen die leër van Napoleon, terwyl Piotr Wittgenstein en die leërs van Chichagov as aambeeld sou dien teen die lang kommunikasierye vir die Geallieerde magte ('n term die skrywer) ook gebruik vir die troepe van Napoleon omdat die Franse toe 'n minderheid in die Grande Armée was).
Die plan het sy kans op sukses gekry kort nadat Napoleon op 19 Oktober uit Moskou vertrek het. Op 23 Oktober het die Geallieerdes 'n oorwinning teen die Russe in Maloyaroslavets behaal, maar baie ly. Op die 25ste het Napoleon 'n oorlogsraad gehou waarin besluit is dat hulle na Smolensk sou terugtrek. Vanaf daardie stadium het die strategiese onttrekking 'n toevlugsoord geword. Chichagov het daarin geslaag om Minsk op 16 November te verower en die Borisov -brughoof op die 21ste. Marshal Nicolas-Charles Oudinot se korps het Borisov op die 23ste herower, maar die strategies belangrike brug is vernietig en die Russe het steeds die sleutelhoogtes op die oorkantste oewer beheer.
Mikaberidze herinner ons daaraan dat dit Oudinot was wat Studyanka gekies het as die plek waar nuwe brûe gebou moes word en nie Napoleon soos baie glo nie. Napoleon het Oudinot eintlik beveel om die brûe op Veselovo te bou. 'N Ander belangrike aspek wat die skrywer onthul het, is dat die meerderheid van die pontonniers wat die brug gebou het, Nederlanders en Pools was, terwyl die Fransmanne maar 'n klein gedeelte was. Tweehonderd man onder kaptein George Diederich Benthien het aan die eerste brug (die infanteriebrug) begin werk, terwyl nog tweehonderd onder kaptein Busch aan die tweede brug gewerk het.
Mikaberidze behou spesiale eerbewyse vir generaal Jean Baptiste Eble. Eble, die seun van 'n artilleriesersant, was vier en vyftig jaar oud toe hy die onmoontlike in 1812 bereik het. Maar diegene wat die eer verdien, is die brugwerkers self, wat hulself opgeoffer het sodat die ander weermag kon ontsnap. Eble sou self ernstig siek word en sterf op 31 Desember van uitputting by Königsberg.
Terwyl die IX Corps van Claude-Perrin Victor al die aanvalle van Wittgenstein se weermag afgeweer het-ondanks die oorgawe van sy 12de afdeling, wat 'n leemte in die IX Corps se verdedigingslyn gelaat het-het Oudinot daarin geslaag om Chichagov in die Westelike deel te verslaan. bank by Stakhov-Brili. Die skrywer glo dat die beroemde 29ste Bulletin Russiese verliese soos gewoonlik oordryf het.
Wie was uiteindelik verantwoordelik vir die ontsnapping van Napoleon? Die skrywer glo dat die admiraal die slagoffer geword het van die jaloesie van Kutuzov. Wittgenstein was die redder van St Petersburg en#8221, terwyl Kutuzov beide beroemdheid en diplomatieke vermoëns gehad het, sodat hulle twee beskuldigings vir militêre foute vermy het. Uiteindelik sterf die dapper admiraal ironies genoeg in Parys en word begrawe op 'n plaaslike begraafplaas in Sceaux. Die Slag van Berezina, geïllustreer met foto's en gravures uit die versamelings van die skrywer, sal beslis alle liefhebbers van die Napoleontiese geskiedenis tevrede stel.
Militêre konflikte soortgelyk aan of soos Battle of Berezina
Die Slag van (die) Berezina (of Beresina) het tussen 26 en 29 November 1812 plaasgevind tussen die Franse leër van Napoleon, teruggetrek na sy inval in Rusland en die oorsteek van die Berezina (naby Borisov, Wit -Rusland), en die Russiese leërs onder Peter Wittgenstein en admiraal Pavel Chichagov. Wikipedia
Geveg tydens die inval van Napoleon in Rusland op 31 Oktober 1812 tussen Russiese magte onder generaal Wittgenstein en die Franse leër onder bevel van maarskalk Victor. Mislukte poging van die Franse om hul noordelike "Devina Line" te herstel, wat verkrummel het as gevolg van die oorwinning van Wittgenstein by die Tweede Slag van Polotsk, net twee weke tevore. Wikipedia
In die Slag van Smoliani (13-14 November 1812) verslaan die Russe onder generaal Peter Wittgenstein die Franse magte van maarskalk Claude Victor en maarskalk Nicholas Oudinot. Die laaste poging van die Franse om hul noordelike flank in Rusland te herstel, bekend as die & quotDwina Line & quot. Wikipedia
"Patriotic War of 1812" herlei hier. Om nie te verwar met die & quotGreat Patriotic War & quot, die Russiese naam vir die Oos-Europese front van die Tweede Wêreldoorlog, of met die Anglo-Amerikaanse oorlog van 1812. Wikipedia
Geveg tydens die Oorlog van die Sesde Koalisie tussen 'n keiserlike Franse leër onder keiser Napoleon I en 'n afdeling Russe onder graaf Peter Petrovich Pahlen. Byna vernietig, met slegs ongeveer 'n derde van sy soldate wat ontsnap het. Wikipedia
Die eerste groot slag van die Franse inval in Rusland. Dit het op 16-18 Augustus 1812 plaasgevind en behels 45,000-50,000 man en 84 gewere van die Grande Armée onder keiser Napoleon I teen 30,000-35,000 Russiese troepe en 108 gewere onder generaal Barclay de Tolly. Wikipedia
Slagorde van die Franse inval in Rusland. Napoleon het die Grande Armée in 685 000 man georganiseer, die grootste leër wat tot op daardie stadium in die Europese geskiedenis vergader het. Wikipedia
Slag wat op 27 Julie 1812 tussen die Russiese en Saksiese magte in die stad Kobryn plaasgevind het in die eerste fase van die Franse inval in Rusland. Die eerste groot oorwinning van Russiese magte in die Patriotiese Oorlog van 1812. Wikipedia
Groot betrokkenheid by die Napoleontiese oorloë tussen die leërs van die Franse Ryk onder bevel van Napoleon I en die leërs van die Russiese Ryk onder leiding van graaf von Bennigsen. Napoleon en die Franse behaal 'n deurslaggewende oorwinning wat 'n groot deel van die Russiese leër, wat chaoties oor die Alle -rivier teruggetrek het, aan die einde van die gevegte geloop het. Wikipedia
Die Tweede Slag van Polotsk (18–20 Oktober 1812) het plaasgevind tydens die inval van Napoleon in Rusland. In hierdie ontmoeting het die Russe onder generaal Peter Wittgenstein 'n Frans-Beierse mag onder Laurent Gouvion Saint-Cyr aangeval en verslaan. Wikipedia
Keiserlike Russiese korps onder Fabian Wilhelm von Osten-Sacken. Die twee geallieerde korps het daarin geslaag om oor die Marne -rivier te ontsnap, maar het aansienlik swaarder verliese gely as die agtervolgende Franse. Wikipedia
In die Eerste Slag van Polotsk, wat op 17-18 Augustus 1812 plaasgevind het, het Russiese troepe onder bevel van Peter Wittgenstein geveg teen Franse en Beierse troepe onder leiding van Nicolas Oudinot naby die stad Polotsk, wat Oudinot se opmars na Sint Petersburg gestop het. Die Eerste Slag van Polotsk moet onderskei word van die Tweede Slag van Polotsk wat twee maande later tydens dieselfde veldtog plaasgevind het. Wikipedia
Groot betrokkenheid by die Napoleontiese oorloë. Die geveg het plaasgevind rondom die stad Dresden in die hedendaagse Duitsland. Wikipedia
Keiserlike Franse leër onder leiding van keiser Napoleon val Pruisiese en Russiese magte aan onder bevel van die Pruisiese veldmaarskalk Gebhard Leberecht von Blücher. Na hewige gevegte wat in die nag aangegaan het, het die Franse die kasteel in beslag geneem en Blücher amper gevange geneem. Wikipedia
Geveg tydens die oorlog van die sesde koalisie tussen 'n keiserlike Franse leër onder leiding van keiser Napoleon en 'n korps Oostenrykers en Württembergers onder bevel van kroonprins Frederick William van Württemberg. Geallieerde leër onder Gebhard Leberecht von Blücher, die belangrikste geallieerde leër onder bevel van Karl Philipp, het prins van Schwarzenberg gevorder na 'n gevaarlike posisie naby Parys. Wikipedia
Slag tussen 'n keiserlike Franse leër onder keiser Napoleon I teen 'n gekombineerde leër van keiserlike Russe en Pruisen onder leiding van die Pruisiese veldmaarskalk Gebhard Leberecht von Blücher. Die oorlog van die sesde koalisie -betrokkenheid het begin toe die grootste deel van die leër van Napoleon en Mikhail Semyonovich Vorontsov 22 000 Russe van die Chemin des Dames -plato wes van Craonne probeer verdryf het. Wikipedia
Geveg tussen 'n Franse mag onder leiding van keiser Napoleon en twee geallieerde korps onder bevel van Fabian Wilhelm von Osten-Sacken en Ludwig Yorck von Wartenburg. In harde gevegte wat tot die aand geduur het, het Franse troepe, waaronder die keiserlike wag, Sacken 's se Russiese soldate verslaan en hulle gedwing om na die noorde terug te trek. Wikipedia
Die geveg het op 7 September 1812 in die Napoleontiese oorloë tydens die Franse inval in Rusland plaasgevind. Die gevegte het ongeveer 250 000 troepe behels en minstens 68 000 dood en gewond gelaat, wat Borodino die dodelikste dag van die Napoleontiese oorloë gemaak het en die bloedigste dag in die geskiedenis van oorlogvoering tot die eerste slag van die Marne in 1914. Wikipedia
Die Slag van Maloyaroslavets het op 24 Oktober 1812 plaasgevind as deel van die Franse inval in Rusland. Kutuzov se beslissende stryd om Napoleon te dwing om noordwes oor Mozhaisk na Smolensk terug te trek op die verwoeste roete van sy opmars met 'n groter waarskynlikheid van honger. Wikipedia
Militêre betrokkenheid wat op 25 Julie 1812 plaasgevind het, tussen Franse magte onder bevel van koning van Napels Joachim Murat en Russiese magte onder generaal Ostermann-Tolstoy en eindig met die Russiese magte wat van die slagveld terugtrek. Met die begin van die Russiese veldtog einde Junie 1812, het keiser Napoleon I met sy Grande Armée begin in 'n reeks omhulselmaneuvers van die Russiese keiserlike leërs voor hom, met die eerste so 'n maneuver wat voor die stad Vilna misluk het, feitlik sonder enige verlowing plaasvind. Wikipedia
Militêre betrokkenheid wat op 26 en 27 Julie 1812 tydens die Franse inval in Rusland plaasgevind het. The battle put a French force, under the command of Emperor Napoleon I, in combat with Russian rearguard forces under General Petr Konovnitsyn (on 26 July) and Peter von der Pahlen (on 27 July) and ended with the Russian forces making a strategic retreat from the battlefield. Wikipedia
Die Grande Armée, or rather the little that was left of it, was saved. It had achieved a fine tactical success in extricating itself from the trap at the Berezina, but it was henceforth too weak to be able to think of fighting further battles. Hardly 10,000 men would be left by mid-December, at the crossing of the Niemen River.