Om emosioneel te reageer is krities
Baie paartjies het probleme met die handhawing van seksuele begeerte in 'n langtermyn verhouding soos die huwelik . Dit is 'n belangrike onderwerp om nader te kyk. Nie alle paartjies beleef 'n drastiese afname in begeerte met verloop van tyd nie. So, wat is die verskille tussen die paartjies waar begeerte afneem en die een wat nie? En, wat kan ons leer van die paartjies wat nie so 'n afname ervaar nie?
Sommige onlangse studies kan sommige antwoorde gee.
'N Samewerkende studie deur verskeie universiteite wat gepubliseer is in die Journal of Personality and Social Psychology, wat 'n blik op die mate van responsiwiteit van paartjies gehad het en die effek daarvan, indien enige, op seksuele begeerte. Verlede navorsing het ons nie 'n beslissende antwoord gegee oor die vraag of 'n verhoogde gevoel van emosionele intimiteit (verstaan, naby, verbind deur dade wat omgee, warm en liefdevol is) in 'n verhouding seksuele begeerte help of seer nie.
Daar is diegene wat hierdie kwessies bestudeer het wat op 'n voortdurende intimiteit-begeerte paradoks debat . Hierdie paradoks beteken dat hoër vlakke van emosionele intimiteit eintlik seksuele begeerte kan inhibeer. Die argument draai om die idee dat bekendheid die begeerte kan doodmaak. Desire word gesien as gewortel in nuwigheid, onsekerheid en afsonderlikheid. Nog ander spesialiste beweer dat die begeerte gewortel is in die veiligheid en sekuriteit wat 'n sterk band met 'n primêre romantiese vennoot bied.
Die bevindings van hierdie nuwe navorsing ondersteun laasgenoemde. 'N Vennoot se emosionele reaksie buite die slaapkamer dra in werklikheid by tot die begeerte om seks met hul maat te hê. Hierdie konsep kan ook help om te verduidelik waarom veral vroue se begeerte sterker geraak word deur hul maat se responsiwiteit as mans se begeerte.
In die eerste studie is deelnemers vertel dat hulle aanlyn met hul lewensmaat sal reageer. Hulle is opdrag gegee om oor 'n onlangse persoonlike en betekenisvolle lewensgebeurtenis te praat. Hulle het egter regtig met 'n studie-bondgenoot gesels - 'n akteur wat aan die eksperiment deelgeneem het. Hierdie konfederaat het 'n "responsiewe" of 'n "reageer" gestandaardiseerde boodskap terug gestuur nadat die storie gehoor is.
Enkele voorbeelde van responsiewe antwoorde
"Dit moes 'n baie moeilike ervaring gewees het."
"Ek kry heeltemal wat jy deurgemaak het."
"Dit lyk asof hierdie gebeurtenis 'n groot uitwerking op jou gehad het."
"Ek sal ook vreeslik voel as dit met my gebeur het."
Enkele voorbeelde van antwoorde wat nie beantwoord word nie
"Jy moet probeer om dit alles in stryd te hou."
'Wel, dit is 'n slegte storie, maar dit kon erger gewees het.'
"Miskien wat gebeur het, is vir die beste."
"Ek kan nie sien hoekom dit jou sal ontstel nie."
Responsiewe antwoorde, soos in die voorbeelde hierbo, fokus op die maat se emosionele ervaring wat verband hou met die gebeurtenis wat daaroor gepraat word. Die antwoorde is empaties , valideer en sluit aan by die persoon op dieselfde vlak. Die antwoord wat nie reageer nie, blyk ontslagbaar en is nie empaties nie.
Die resultate van die studie dui aan dat vroue aangemeld is om 'n groter mate van seksuele begeerte te ervaar terwyl hulle met 'n reageervennoot in wisselwerking tree, terwyl hulle met 'n reageervriend nie in wisselwerking tree nie.
Alternatiewelik was die begeerte van mans nie beduidend anders nie in die twee reaksie-toestande.
In 'n tweede studie het 178 deelnemers iets persoonlik van aangesig tot aangesig met hul werklike lewensmaat bespreek. Hulle is albei gevra om betrokke te raak in fisiese intimiteit, soos om aan te raak, soen of uit te maak. Die interaksies is videopapier en gekodeer (verander gedragswaarnemings in data) vir responsiwiteit en begeerte. Resultate het getoon dat die vennoot se responsiwiteit geassosieerde verslae van begeerte en werklike uitstallings van begeerte in beide geslagte, maar selfs meer in vroue.
In 'n derde studie het 100 paartjies 'n paar dae lank 'n dagboek gehou: Vennote het elke dag op hul eie vlak van seksuele begeerte gerapporteer, asook hul persepsies van hul maat se responsiwiteit. Hulle het spesiale persepsies van hul maat se "mate-waarde" gevoel (hoe wenslik hul maat sou deur ander mense wees). Die resultate van die studie dui daarop dat vir beide mans en vroue 'n vennoot sien as reageer, hulle spesiale laat voel en dat hul lewensmaat ook wenslik is vir ander. So, hul maat is ook seksueel wenslik.
Ten slotte gee responsiwiteit seine aan mense wat hul maat werklik verstaan, waardeer en ondersteun belangrike dele van hul eie gevoel van self en bereid is om in die verhouding te belê. Dit is meer as net mooi. Om goed te doen, is ook goed, maar waaroor ons hier praat, is om 'n beduidende bewustheid te hê van wie hul vennoot op 'n dieper vlak is en wat hul maat wil hê en benodig. Dit is wat 'n verhouding voel spesiaal en dit is dikwels wat mense sê hulle wil hê uit hul romantiese verhoudings. Op grond van die uitslae kan vroue dalk selfs meer spesiaal voel en spesiaal voel as 'n groot deel van hul maat se responsiwiteit.
Oor die algemeen help die bevindinge om die sogenaamde intimiteit-begeerte paradoks te verduidelik deur aan te dui dat dit onder sekere omstandighede nie 'n paradoks mag wees nie. Wat bepaal of intimiteit geaktiveer of verlang word, is nie die blote bestaan ​​van intimiteit self nie, maar die betekenis daarvan in die groot skema van die verhouding. Verantwoordelikheid sal waarskynlik begeer wanneer dit die vennoot die indruk gee dat hy of sy die moeite werd is om na te streef. Daarbenewens sal seksuele aktiwiteit met hierdie wenslike vennoot ook waarskynlik 'n reeds gewaardeerde verhouding bevorder.
Dus, as jy op soek is na die hoeveelheid seks wat jy van jou maat kry, probeer om op 'n emosionele manier te optree. Ons het geleer dat dit veral effektief teenoor vroue is. Maak jou maat se gevoel gehoor, waardeer en spesiaal. Draai na jou maat in beide eenvoudige alledaagse gesprekke en die groter, meer sinvolle mense. Hierdie gesonde verstand advies word elke dag deur meer en meer navorsing ondersteun.
> Birnbaum, GE, Reis, HT, Mizrahi, M., Kanat-Maymon, Y., Sass, O., & Granovski-Milner, C. (2016, 11 Julie). Intiem verbind: Die belangrikheid van vennootresponsiwiteit om seksuele begeerte te ervaar. Tydskrif van Persoonlikheid en Sosiale Sielkunde .
> Baumeister, RF, & Bratslavsky, E. (1999). Passie, intimiteit en tyd: Passionêre liefde as 'n funksie van > verandering > in intimiteit. Persoonlikheids- en Sosiale Sielkundeoorsig, 3 , 49-67.