ONTWORTEL: March 2012
Hiermee stem ek saam, daar is misdaad ooral. Die verskil is net dat die statistiek daarop dui dat ek 'n kleiner kans het om in Australia deur misdaad geraak gaan word. Ek is seker ons huis kan daar ook beroof word of ek / my gesin kan daar ook betrokke wees in 'n skietvoorval. Maar die kanse is soveel kleiner. Toe ons in Australia was (beide kere) slaap mens net soveel rustiger. Mens parkeer jou motor op vreemde plekke en raai wat - jy is 99.9% verseker jou kar gaan daar wees as jy terug kom. Mens loop sonder vrees in die strate en kinders speel op skool terreine wat nie eens omhein is nie. Ja, daar is misdaad oral, maar die graad en impak is werklik anders - veral in Australie.
Ek kyk gereeld na al daardie Australiese programme en geniet elke oomblik daarvan. Dit beeld uit wat fout gaan en hoe die polisie dit hanteer. Hulle doen hierdie programme om aan die wereld te wys hoe suksesvol hulle in Australie is. Hierdie programme wys hoe effektief die polisie is en om mense op te voed in die wyse van doen. Op youtube moet ons sien hoe Suid-Afrikaanse polisie mense doodskiet, mishandel en die skare nie kan hanteer nie. Die tuine en kwaliteit van huise is baie swak
Eerstens, onthou... jy praat vir hulle ook snaaks. Jy het ook 'n aksent. Ongelukkig moet ek sê, die Australiese aksent staan my nou ook nie eintlik aan nie, maar ons woon in 'n land waar daar in 11 verskillende tale gepraat word - wat jy heel moontlik nie eens verstaan wat gesê word nie. Ten minste is die Australiers Engels en van wat ek gehoor het, mens raak gou gewoond aan die aksent. Een van die dae sal ek ook "mate, see ya lade" sê. Die Australiers is maar 'n ongeskikte nasie. Hulle is nie vriendelik nie
In teen deel. Hulle is van die vriendelikste mense wat ek ontmoet het (met my beperkte internationale ervaring). Dat hulle ongeskik is, is 'n SuidAfrikaanse persepsie wat totaal ongegrond is. Ons het ongelooflik lekker met die Australiers oor die weg gekom en as hulle hoor jy het 'n aksent (meese weet onmiddelik jy kom van SA af) dan begin hulle eers lekker gesels. Hulle is 'n opregte nasie en almal gee om vir mekaar. (Daar is natuurlik altyd die "weirdos" - maar hulle is soos in alle ander plekke maar in die minderheid). Dis die tipe mense wat vir jou koeldrank en koekies aandra as hulle sien jy trek in en vir jou hoendersop bring as jy siek in die bed is. Die bure ken mekaar en kom in meeste gevalle goed oor die weg. Ek het nie nodig om land te verlaat nie want my lewe het nie veel verander in die nuwe SA nie
Ek is baie bly vir die persoon dat hy so voel. Ek weet net nie in watter deel van SA hy/sy woon nie. Ek dink in hierdie persoon se geval is dit soos die paddatjie wat in 'n pot water op die stoof swem. Hy besef nie die water word geleidelik warmer nie en teen die tyd dat hy dit besef - dan is dit te laat. Ek ken baie sulke mense wat elke dag kla oor die nuus, die politiek, die skoolstelse, die misdaadsyfer, die werkloosheid, wetteloosheid en wat nog alles, maar moet net nie noem dat Suid Afrika verander het nie - dan is die spreekwoordelike hel los. Ek voel jammer vir die mense want hulle gaan eendag wakker word en besef dit is te laat om iets daaraan te doen. Aanvaar eerder die veranderinge en werk daarmee saam (of veg dit) as om dit te ignoreer.
Ek het dit nou nog nie persoonlik gesien nie, maar ek het al daarvan gehoor. Die probleem is dat dit nie net in Australië gebeur nie. Dit gebeur oral ... Ook in Suid Afrika. Die mense hier in SA is net nie so blootgestel daaraan as in ander lande nie. Sien, in Australië sien mens kinders oral. In die parke, strate, winkel, busse, treine, ORAL. Hier in SA is die kinders meer geneig om nie in die openbaar te leef nie. Dus, die blootstelling is minder en dus besef SA nie hoe hul jeug ook ongedisiplineerd is nie. Vra maar net 'n onder wyser hoe ditverander het. Ag, daar is nog vele "argument stellings" wat mense in ons rigting gooi, maar ek dink ons het so bietjie dikvellig geword daaroor. Ons doen wat ons doen en die ander moet ons nou maar uitlos!
Hallo Blog maatjies
Ek het meer as ‘n maand laas geblog! Kan julle glo? Dit was geensins aspris nie. Daar het net soveel gebeur die afgelope paar weke. As ek ‘n paar minute vir myself het, dan begin ek ‘n blog entry, maar voor ek my kom kry, dan is dit ‘n dag of wat later en die nuus het weer verander of daar het te veel gebeur om tred te hou in ‘n blog. Dit is nou maar net ‘n paar daggies in Maart, maar laat ek julle dit sê…. Dit voel of ek al ‘n jaar beleef het van die begin van die jaar af!
Laat ek eers gou opvang met die afgelope maand of wat se gebeure. Ek was werklik baie besig en julle sal my moet verksoon, maar die blog het ongelukkig 2de plek gevat met al die doenighede. Hiermee alles wag gebeur het:
Trek datum:Begin van die jaar het ek en manlief besluit om die April skool vakansie te gebruik om sommer ons finale trek te doen Sydney toe. Dit het natuurlik ekstra stres op ons geplaas siende dat ons ‘n paar miljoen goedjies het om af te handel. Trek kwotasies, huis verkoop of uithuur reelings… en nog vele ander goed. Terwyl ons so regmaak om te trek in April, word ons spoed van 220km/h na stiltand geruk. ‘n Paar goedjies het gebeur wat maak dat ons nie nou onmiddelik kan trek nie! Ons gaan nou eers teen die einde van die jaar kan trek. Ek is bietjie emosioneel daaroor en sou vekies om eerder April te trek, maar ek verstaan omstandighede en moet daarby berus. Dit is dalk ‘n bedekte seen, want dit gee ons meer tyd om sekere goed af te handel. Daar is nog ‘n paar goedjies op ons “bucket list” wat ten minste nou gedoen kan word. As alles nou goed gaan, sal ons teen Desember kan trek. Kinders en skoolOns het laas jaar ‘n au pair gehad wat vreeslik lekker uitgewerk het. Die kinders het nogal ‘n paar dinge na skool aan die gang en dit het geweldig gehelp. Die Au Pair kan nie meer die jaar werk nie en gevolglik het het ek en manlief in ‘n vurk in die pad gekom. Wat nou? Ek is nie mal oor die Aftercare ding nie en hou daarvan dat die kinders by die huis is en persoonlike aandag kry. Die groot probleem is dat een van die dogters het ADHD. Dus vereis dit vreeslik baie betrokkenheid by haar huiswerk, toetse en projekte. Wel, siende dat my werk in elk geval al hoe minder word en dat baie van my take aan my kollega oorhandig is ter voorbereiding vir ons immigrasie, het my man en sy kollega my toegelaat om net ‘n skere hoeveelheid ure per week te werk. Dit werk basies uit op 4 oggende ‘n week. Dit werk perfek vir my want ek kry my “intellektuele” stimulasie van my werk en het nog steeds genoeg tyd in die middag vir my kinders se aktiwiteite, skoolwerk, ens.
Die meisies doen al 3 perdry. Ek moet nou 2 keer ‘n week so 25 km ry om hulle by die perdry te kry. Verder doen hulle al 3 ook klavier lesse. Tussen die perdry, klavier oefen, perdspring kompetisies, huiswerk, toetse en bietjie ontspanning, kom ons darem reg in die middae. Ek het nooit geweet om ‘n ‘voltydse’ mamma te wees is sulke harde werk nie! Ek geniet elke oomblik van kwaliteit tyd met die kinders. Ek sal hierdie tyd wat ek met die kinders spandeer vir niks verruil nie – nie eens om tyd te maak vir my blog nie!! JFamilie fees
Ek het ‘n baie groot familie aan my pa se kant. Ons probeer om redelik gereeld ‘n familie fees te hou, waar soveel as moontlik van die familie bymekaar kom om ‘n naweek te kuier. Ek het so 2 jaar terug aangebied om die volgende een te reel en dit het toe in Februarie gebeur. Dit was harde werk om alles te reel, maar het gelukkig goed afgeloop. Dit was ook baie lekker om van die familie weer te sien. Dit sal seker die laaste keer in ‘n lang tyd wees dat ek van die familie sal sien, so ek is baie bly ek het die geleentheid gehad, al het dit baie van my tyd in beslag geneem.
Vakansie in Sydney
Met die dat ons nou nie meer in April kan immigreer nie, het ek en Sarel ‘n bietjie van ‘n dillemma beleef. Sien, ons moet voor middle Mei ons “entry” doen vir ons Permanente Verblyfreg om “geaktiveer” te word. Ek en Sarel het mos laas jaar Oktober vir 2 weke Sydney toe gegaan en gaan huise, woonbuurte ens gaan uitkyk. Dus, is ons OK om Desember te trek. Maar die probleem is dat die 4 kinders nog hul ‘entry stamp' moet kry. Gevolglik het ons nou maar besluit om die baie geld uit te haal en vir ‘n week in Sydney te gaan vakansie hou met al 4 die kinders. Ons het klaar ons plekke bespreek en vertrek aan die begin van April.
Ons het 'n 10 ure "stop-over" in Perth, so ons moet goed soek om te kan doen vir daardie 10 ure. As enige van julle idees het wat ons kan doen, laat weet deur 'n boodskap te los. Dankie!
Toevallig, is ons op dieselfde vliegtuig geboek na Sydney, via Perth as een van my baie goeie vriendinne wat daardie dag trek na Perth. Dit is so toevallig, maar ek is ongelooflik bly dat ek daardie ondervinding saam met haar kan deel. Nou-ja, nou het julle darem weer nuus van my kant af gehoor en ek sal probeer om meer gereeld te vertel hoe dit met ons immigrasie proses gaan.