Die woorde wat hy in die mond neem, en ek meen ook die begrippe, om dan weer vry te laat (na omvorming?), praat met mekaar. Maar wat die vreesagtiges aangaan en die ongelowiges en gruwelikes en moordenaars en hoereerders en towenaars en afgodedienaars en al die leuenaars – hulle deel is in die poel wat brand met vuur en swawel” (Op. 21:5-8). Nou is die tyd ryp vir die verskyning van die valse christus van alle gelowe, want die wêreld is in so ’n gevorderde stadium van misleiding dat die groot meerderheid van die mense verwonderd agter hom sal aangaan en hom ook sal aanbid (Op. 13:3-4, 8). […] “Die belangrike punt hier is dat die posisies wat digters, digbundels, kritici, uitgewers en publikasieplatforms in hierdie netwerk inneem, nie deur die ontleder bepaal word nie, maar deur algoritmes wat binne die programmatuur ingebed is. ’n Mens sou die algoritmes kon bevraagteken, maar afgesien van die feit dat die netwerkteorie stewig gevestig is, bewys dit in elk geval sy eie geldigheid deur digters binne die sentrum te plaas wat gewoonlik as sentraal gereken word, en digters in die rand te plaas wat ook so gereken word.”