USPS-posbus in die sentrum van Danville, Pennsylvania. Paul Weaver / Pacific Press / LightRocket via Getty Images
Huisverteenwoordigers is daarop ingestel om herroep word na Washington, DC, te midde van 'n voortslepende pandemie en fel betwiste verkiesingsseisoen. Die stimulus vir hierdie noodsessie is 'n fundamentele element van die Amerikaanse lewe: die United States Postal Service.
Volgens berigte word Trump aangestel probeer saboteer die diens om sy vermoë om pos-stembriewe te verwerk voor die komende November-verkiesing te beperk. Dit het gelei tot 'n geskree namens die land gewildste regeringsagentskap.
Veterane wat tuis voorskrifmedisyne ontvang, landelike inwoners met beperkte plaaslike dienste en burgers bang om persoonlik te stem tydens 'n openbare gesondheidskrisis verstaan ​​almal die blywende waarde van die USPS. Net so belangrik, lewer die posdiens 'n gemeenskaplike band wat die Amerikaanse samelewing al meer as 250 jaar help vorm.
Navorsing vir my onlangse boek op die posinspekteur het Anthony Comstock my bekendgestel aan die prominente rol wat die Posdiens gespeel het om Amerikaners in staat te stel om hulself as 'n enkele volk te bedink.
Dit was geen maklike taak om 'n brief van Virginia na New England in 1640 te stuur nie. Setlaars in suidelike kolonies vertrou meestal op die oop see om hul pos af te lewer, en meer as drie keer soveel vaartuie het handelsroetes na Europa gevolg as na die Noordelike Kolonies.
In die herfsmaande, toe oeste van Charleston en Virginia na New Amsterdam en Boston geseil het, het briewe in 'n skeepskapas se posbus gereis. Die kans het bepaal of hierdie briewe hul bestemming bereik het.
Buiten hierdie onsekere roetes, het setlaars in vroeë Noord-Amerikaanse kolonies kosbare vermoë gehad om dit te doen kommunikeer onder mekaar, wat nie goed was vir die toekoms van ons volk nie.
Die vermoë om oorlandse briewe te stuur, het aansienlik ontwikkel aan die einde van die 18de eeu danksy die uitbreiding van 'postpaaie', veral tussen Boston en New York. Maar die aflewering van e-pos bly selde en betroubaar.
Pas toe Benjamin Franklin in 1753 as adjunk-posmeester vir die kolonies aangestel is, het die modernisering van posaflewerings werklik begin. Tydens sy ampstermyn het Franklin talle ingestel vernuwings uniek aan Amerika.
Tot 1753 is posmeesters nie betaal nie. Drukkers het nietemin vir hierdie posisies gespot om die verspreiding van hul eie publikasies uit te brei en posdiens aan mededingers te weier. Maar in 1754 stig Franklin 'n intekeningmodel die versekerde betaling aan drukkers en posryers. En in 1758 dring hy daarop aan dat alle nuusblaaie afgelewer word omdat dit "Is op baie geleenthede nuttig vir die regering en is voordelig vir handel en vir die Publick."
Sodoende het Franklin bygedra tot 'n vroeë Amerikaanse kultuur van vrye spraak, wat die voordele van mededingende idees en gedeelde kennis erken het.
Saam met die posmeester William Hunter van Virginia het Franklin ook ingestel veranderinge wat die stroom van inligting tussen die kolonies aansienlik uitgebrei het. Dit sluit in verbeterde rekeningkundige metodes en huisaflewering vir die prys van 'n sent.
In 1763 ry die twee mans 1,600 myl te perd van Virginia deur New England om die diens te verbeter. Hulle het die grondslag gelê vir die verbetering van roetes en roosters wat gelei het tot 'n ontploffing van laekostekommunikasie deur die Noordelike Kolonies.
In die jare voor die Amerikaanse rewolusie, koerante en pamflette het die kolonies oorstroom, wat 'n gedeelde verontwaardiging oor Britse tirannie en neerbuigendheid vergemaklik het, en solidariteit onder die burgers van die nuwe volk.
'N Houtgravure beeld 'n US Mail-wa uit met perde getrek langs Broadway tydens 'n sneeustorm, New York, New York, omstreeks 1886. Stock Montage / Getty Images
Die Kontinentale Kongres het Franklin in Mei 1775 as die eerste posmeester-generaal van die land aangestel. Franklin het op sy beurt toesig gehou oor die vinnige oorgang van die koloniale netwerk wat hy tot die eerste poskantoor van die Verenigde State help skep het.
Na die rewolusieoorlog verklaar George Washington dat 'n demokratiese republiek 'n ongekende verspreiding van die land vereis "Kennis van die wette en verrigtinge van die regering." Hy het die Kongres oortuig om 'n groot uitbreiding van posroetes te ondersteun wat pos en nuus met groter omvang en betroubaarheid versprei het.
Teen 1800 het bykans 21,000 kilometer se posroetes Amerikaners verbind wat in verskillende klimaat en ekonomieë woon - vanaf Sandy Point, Maine om Natchez, Mississippi. Net 'n generasie later verwonder die Franse staatsman Alexis de Tocqueville die bereik van die posdiens en skryf dat daar 'Geen Franse provinsie waarin die inwoners mekaar geken het nie, asook die dertien miljoen man wat oor die hele Verenigde State versprei is.'
Verenigde in 'mede-gevoel'
Daar is vandag min elemente van die Amerikaanse lewe wat ons verenig. Ons het geen nasionale gesondheidsdiens wat gedurende die COVID-19 pandemie is nie verenig die Verenigde Koninkryk in 'mede-gevoel' as koningin Elizabeth II onlangs beskryf.
Wat Amerika wel het, is die USPS, a grondwetlik erken hulpbron wat ons almal nog steeds verbind. Vandag werk dit 31,322 poskantore, so ver soos Pago Pago in Amerikaanse Samoa en Hinsdale, New Hampshire, die oudste van die land voortdurend te werk poskantoor. Met possirkulasie met 'n derde af Sedert die COVID-19-uitbraak en voortgesette aanvalle op die diens deur Republikeine wat gretig is om te privatiseer, staar die Amerikaanse posdiens ernstige gevaar.
Anders as sy mededingers in die privaatsektor, is die USPS nie afhanklik van winsgewendheid nie en hou hy sy belofte om alle Amerikaners te bereik, ongeag die koste. 'N Halfmiljoen poswerkers maak hierdie billike diens moontlik, en bied bindende drade wat ons bymekaar trek in ons Amerikaanse weergawe van' mede-gevoel '.
Wanneer kongresleiers vergader om voorstelle aan beskerm die USPS, sou hulle die waarde van hierdie gekoesterde en historiese diens moet weeg om ons land te verenig.
Dit is 'n bygewerkte weergawe van 'n vorige artikel wat was uitgegee deur The Conversation on June 2, 2020,.
Amy Werbel, professor in die geskiedenis van kuns, Mode-instituut vir tegnologie (FIT)
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Energie is 'n basiese behoefte, en baie Amerikaners sukkel om dit te bekostig