ISLAMITIESE WET MAAK VOORSIENING VIR DIYYAH OF BLOEDGELD - ISLAM - 2022
Bloedgeld in Islam
In die Islamitiese wet word slagoffers van misdaad erken as regte. Die slagoffer het te make met hoe die misdadiger gestraf moet word. Oor die algemeen vra Islamitiese wet vir moordenaars om die doodstraf in die gesig te staar. Die erfgename van die slagoffer kan egter kies om die moordenaar van die doodstraf te verskoon in ruil vir geldelike skade. Die moordenaar sal steeds 'n gevonnis word deur 'n regter, moontlik 'n lang gevangenisstraf, maar die doodstraf sal van die tafel verwyder word.
Hierdie beginsel staan ​​bekend as Diyyah, wat ongelukkig in Engels bekend staan ​​as "bloedgeld." Daar word meer gepas na die slagoffer se vergoeding verwys. Tydens die algemeenste verband hou met doodstrafgevalle, kan Diyyah- betalings ook gedoen word vir mindere misdade, en weens dade van nalatigheid (byvoorbeeld om aan die stuur van 'n motor aan die slaap te raak en 'n ongeluk te veroorsaak). Die konsep is soortgelyk aan die praktyk in baie Westerse howe, waar die staatsaanklaer 'n strafsaak teen die verweerder aanhangig maak, maar die slagoffer of familielede kan ook in die siviele hof dagvaar vir skadevergoeding. In die Islamitiese wet, as die slagoffer of die verteenwoordiger van die slagoffer geldelike betaling aanvaar, word dit egter as 'n vergifnis beskou wat op sy beurt die straf straf.
In die Koran word Diyyah aangemoedig as vergifnis en om mense vry te laat van die wraak. Die Koran sê:
"Oh jy wat glo! Die wet van gelykheid word aan u voorgeskryf in gevalle van moord ... maar sif enige kwytskelding gemaak word deur die broer van die gesneuweldes, gee dan 'n redelike eis, en vergoed hom met knap dankbaarheid. .Dit is 'n toegewing en 'n barmhartigheid van u Heer. Na hierdie een wat die grense oorskry, sal 'n ernstige boete wees. In die Wet van Gelykheid is daar 'n (besparing) lewe vir u, o verstandelike begrip; mag julleself terughou "(2: 178-179).
'Moet 'n gelowige nooit 'n gelowige doodmaak nie, maar as dit per ongeluk gebeur, is daar vergoeding verskuldig. As iemand so 'n gelowige doodmaak, is dit bepaal dat hy' n gelowige slaaf moet bevry en vergoeding aan die oorledene se familie moet betaal, tensy hulle dit vryelik oorbetaal ... As hy (die oorledene) behoort aan 'n volk met wie u 'n verdrag van wedersydse alliansie het, moet vergoeding aan sy gesin betaal word en 'n gelowige slaaf vrygelaat word. wie dit buite hul vermoë vind, word 'n vas vir twee maande lank voorgeskryf deur berou vir Allah, want Allah het alle kennis en alle wysheid. '(4:92).
Bedrag van betaling
Daar is geen vasgestelde prys in Islam vir die bedrag van Diyyah- betaling nie. Dit word dikwels aan onderhandelinge oorgelaat, maar in sommige Moslemlande is daar minimum bedrae wat deur die wet bepaal word. As die beskuldigde nie die betaling kan bekostig nie, sal die uitgebreide familie of staat dikwels inkom om te help. In sommige Moslemlande is daar liefdadigheidsfondse wat vir hierdie doel streng opsygesit word.
Daar is ook geen diktaat ten opsigte van die bedrag vir mans teenoor vroue, Moslem teen nie-Moslem nie, ensovoorts. Die minimum bedrae wat in sommige lande deur die wet bepaal word, onderskei op grond van geslag, wat 'n dubbele bedrag toelaat vir 'n manlike slagoffer as 'n vroulike slagoffer. Dit word oor die algemeen verstaan ​​ hou verband met die hoeveelheid potensiële funksie verdienste wat verlore gaan uit daardie familielid. In sommige Bedoeïense kulture kan die bedrag vir 'n vroulike slagoffer egter tot ses keer groter wees as die van 'n manlike slagoffer.
In gevalle van huishoudelike geweld, kan die slagoffers of erfgename baie verwant wees aan die dader. Daar is dus 'n botsing van belange as daar oor die straf en gebruik van Diyyah besluit word . Een ekstreme voorbeeld is 'n geval waarin 'n man sy kind doodmaak. Die oorblywende familielede van die kind - moeder, grootouers en uitgebreide familielede - het almal op 'n manier 'n verhouding met die moordenaar. Daarom is hulle miskien bereid om die doodstraf af te sien om die gesin meer pyn te spaar. Baie gevalle van 'n persoon wat 'n ligte vonnis "wegkom" vir die moord op 'n familielid, is in werklikheid gevalle waar die vonnis in 'n Diyyah- nedersetting afgekeur is .
In sommige gemeenskappe is daar 'n sterk sosiale druk vir 'n slagoffer of die gesin van die slagoffer om Diyyah te aanvaar en die beskuldigdes te vergewe om verdere pyn te verhoed vir alle betrokkenes. Dit is in die gees van Islam om te vergewe, maar dit word ook erken dat slagoffers 'n stem het in die bepaling van straf.