Die mees ongewone kosmiese verskynsels - Inligting - 2022
Die menslike ondersoek van die ruimte het ongeveer 60 jaar gelede begin toe die eerste satelliete van stapel gestuur is en die eerste kosmonaut verskyn het. Kom ons praat oor tien van die ongewoonste daarvan.
Galaktiese kannibalisme. Dit blyk dat die verskynsel van die eet van 'n eie soort nie net by lewende wesens inherent is nie, maar ook in ruimte-voorwerpe. Sterrestelsels is geen uitsondering nie. Dus, die buurman van ons Melkweg, Andromeda, absorbeer nou kleiner bure. En binne die 'roofdier' ​​self is daar meer as 'n dosyn bure wat al geëet is. Die Melkweg self is nou in wisselwerking met die Dwarf Sferoidal Galaxy in Boogskutter. Volgens sterrekundiges se berekeninge sal die satelliet, wat nou op 'n afstand van 19 kpc van ons sentrum is, binne 'n miljard jaar opgeneem en vernietig word. Terloops, hierdie vorm van interaksie is nie die enigste nie; sterrestelsels bots dikwels bloot. Na die ontleding van meer as 20 duisend sterrestelsels het wetenskaplikes tot die gevolgtrekking gekom dat almal ooit met ander vergader het.
Kwasars. Hierdie voorwerpe is 'n soort helder bakens wat vanaf die uithoeke van die heelal na ons skyn en getuig van die tye toe die hele kosmos gebore is, onstuimig en chaoties. Die energie wat deur kwasars vrygestel word, is honderde kere groter as die energie van honderde sterrestelsels. Wetenskaplikes veronderstel dat hierdie voorwerpe reuse swart gate in die sentrums van sterrestelsels is. Aanvanklik is voorwerpe met 'n sterk radio-emissie, maar buitengewoon klein hoekgroottes, in die 60's kwasars genoem. Later het dit egter geblyk dat slegs 10% van diegene wat as kwasare beskou word, aan hierdie definisie voldoen. Die res van die sterk radiogolwe het glad nie uitgestraal nie. Voorwerpe wat veranderlike bestraling het, word vandag as kwasars beskou. Wat kwasars is, is een van die grootste geheimenisse van die kosmos. Volgens een van die teorieë is dit 'n ontluikende sterrestelsel waarin 'n groot swart gat is wat die omliggende stof verswelg.
Donker materie. Kenners kon nie hierdie stof oplos nie, maar ook om dit in die algemeen te sien. Daar word slegs aanvaar dat daar 'n paar enorme groepe donker materie in die heelal is. Om dit te ontleed is die vermoëns van moderne astronomiese tegniese middele nie voldoende nie. Daar is verskillende hipoteses waaruit hierdie formasies kan bestaan ​​- van ligneutrino's tot onsigbare swart gate. Volgens sommige wetenskaplikes bestaan ​​daar glad nie donker materie nie, en met verloop van tyd sal 'n persoon alle aspekte van swaartekrag beter kan verstaan, dan sal 'n verduideliking vir hierdie afwykings kom. 'N Ander naam vir hierdie voorwerpe is latente massa of donker materie. Daar is twee probleme wat die teorie oor die bestaan ​​van onbekende materie veroorsaak het - die verskil tussen die waargenome massa van voorwerpe (sterrestelsels en trosse) en die gravitasie-effekte daarvan, asook die teenstrydigheid van die kosmologiese parameters van die gemiddelde digtheid van die kosmos.
Gravitasiegolwe. Hierdie konsep beteken verdraaiings van die ruimte-tyd kontinuum. Hierdie verskynsel is deur Einstein voorspel in sy algemene relatiwiteitsteorie, sowel as ander swaartekragteorieë. Gravitasiegolwe beweeg teen die spoed van lig en is buitengewoon moeilik om vas te lê. Ons kan net diegene opmerk wat gevorm word as gevolg van wêreldwye kosmiese veranderinge soos die samesmelting van swart gate. Dit kan slegs gedoen word met die gebruik van groot gespesialiseerde gravitasiegolf- en laserinterferometriese waarnemings, soos LISA en LIGO. 'N Gravitasiegolf word vrygestel deur enige materie wat teen 'n versnelde tempo beweeg; vir die golfamplitude om betekenisvol te wees, is 'n groot massa van die emitter nodig. Maar dit beteken dat 'n ander voorwerp dan op hom optree. Dit blyk dat gravitasiegolwe deur 'n paar voorwerpe vrygestel word. Botsende sterrestelsels is byvoorbeeld een van die sterkste golfbronne.
Die energie van die vakuum. Wetenskaplikes het gevind dat die vakuum in die ruimte nie so leeg is as wat daar algemeen geglo word nie. En die kwantumfisika sê direk dat die ruimte tussen sterre gevul is met virtuele subatomiese deeltjies wat voortdurend vernietig en weer gevorm word. Dit is hulle wat die hele ruimte vul met energie van 'n anti-gravitasieorde, wat die ruimte en sy voorwerpe dwing om te beweeg. Waar en waarom is nog 'n groot raaisel. Nobelpryswenner R. Feynman is van mening dat die vakuum so 'n geweldige energiepotensiaal het dat in die vakuum die volume van die gloeilamp soveel energie bevat dat dit genoeg is om die hele wêreld se oseane te kook. Tot nou toe beskou die mensdom die enigste moontlike manier om energie uit materie te verkry deur die vakuum te ignoreer.
Mikro swart gate. Sommige wetenskaplikes het die hele Big Bang-teorie bevraagteken, en volgens hul aannames is ons hele heelal gevul met mikroskopiese swart gate, wat elk nie die grootte van 'n atoom oorskry nie. Hierdie teorie van die fisikus Hawking het in 1971 ontstaan. Babas gedra hulle egter anders as hul ouer susters. Sulke swart gate het 'n paar obskure verbindings met die vyfde dimensie, wat die ruimte-tyd misterieus beïnvloed. Navorsing oor hierdie verskynsel word veronderstel om in die toekoms met behulp van die Large Hadron Collider uitgevoer te word. Tot dusver sal dit uiters moeilik wees om selfs die bestaan ​​daarvan eksperimenteel te verifieer, en daar kan geen sprake wees van die bestudering van eienskappe nie; hierdie voorwerpe bestaan ​​in komplekse formules en die hoofde van wetenskaplikes.
Neutrino. Dit is die naam van neutrale elementêre deeltjies wat prakties nie hul eie swaartekrag het nie. Hul neutraliteit help egter om 'n dik laag lood te oorkom, aangesien hierdie deeltjies swak met materie in wisselwerking is. Hulle steek alles rondom, selfs ons kos en onsself. Sonder sigbare gevolge vir mense, gaan elke tweede 10 ^ 14 neutrino's wat deur die son vrygestel word deur die liggaam. Sulke deeltjies word in gewone sterre gebore, waarbinne daar 'n soort termonukleêre oond is, en tydens die ontploffings van sterwende sterre. Dit is moontlik om neutrino's te sien met behulp van neutrino-detektore van 'n groot gebied wat in die ys of aan die onderkant van die see geleë is. Die bestaan ​​van hierdie deeltjie is deur teoretiese fisici ontdek, aanvanklik is selfs die wet op die behoud van energie betwis, totdat Pauli in 1930 voorgestel het dat die ontbrekende energie aan 'n nuwe deeltjie behoort, wat in 1933 sy huidige naam kry.
Exoplanet. Dit blyk dat die planete nie noodwendig naby ons ster bestaan ​​nie. Sulke voorwerpe word eksoplanete genoem. Dit is interessant dat die mensdom tot aan die begin van die negentigerjare oor die algemeen geglo het dat planete buite ons Son nie kon bestaan ​​nie. In 2010 is meer as 452 eksoplanete in 385 planetêre stelsels bekend. Voorwerpe wissel in grootte, van gasreuse, wat in grootte vergelykbaar is met sterre, tot klein rotsagtige voorwerpe wat rondom klein rooi dwerge wentel. Die soeke na 'n planeet soortgelyk aan die Aarde is nog nie met sukses gekroon nie. Die verwagting is dat die invoering van nuwe middele vir die verkenning van die ruimte die kanse vir mense om broers in gedagte te kry, sal verhoog. Bestaande waarnemingsmetodes is net daarop gemik om massiewe planete soos Jupiter op te spoor. Die eerste planeet, min of meer soortgelyk aan die Aarde, is eers in 2004 in die Altar-sterrestelsel ontdek. Dit maak binne 9,55 dae 'n volledige omwenteling rondom die ster, en die massa is 14 keer groter as die massa van ons planeet. Daar word geglo dat die temperatuur tussen 0 - 40 grade is, en daar is teoreties dat daar waterreserwes is, wat die lewe impliseer. Die jaar daar duur slegs 19 dae, en die lig, baie kouer as die son, lyk 20 keer groter in die lug. Die ontdekking van eksoplanete het sterrekundiges in staat gestel om 'n ondubbelsinnige gevolgtrekking te maak dat die teenwoordigheid van planetêre stelsels in die ruimte 'n redelik algemene verskynsel is. Alhoewel die meeste van die opgespoorde stelsels van sonkrag verskil, is dit te wyte aan die seleksie van opsporingsmetodes.
Mikrogolfruimte-agtergrond. Hierdie verskynsel, genaamd CMB (Cosmic Microwave Background), is in die 60's van die vorige eeu ontdek. Dit het geblyk dat swak bestraling oral in die intersterre ruimte vrygestel word. Dit word ook relikale straling genoem. Daar word geglo dat dit 'n residuele verskynsel kan wees na die Oerknal, wat die grondslag gelê het vir alles rondom. Die CMB is een van die sterkste argumente ten gunste van hierdie teorie. Akkurate instrumente kon selfs die temperatuur van die CMB, wat kosmies is -270 grade, meet. Die Amerikaners Penzias en Wilson het die Nobelprys ontvang vir die akkurate meting van die stralingstemperatuur.
Antimaterie. In die natuur word baie op opposisie gebou, aangesien goed gekant is teen kwaad, en deeltjies antimaterie in opposisie is met die gewone wêreld. Die bekende negatief gelaaide elektron het sy eie negatiewe broer in antimaterie - 'n positief gelaaide positron. As twee antipodes bots, vernietig en vrylaat hulle suiwer energie, wat gelyk is aan hul totale massa en word beskryf deur Einstein se bekende formule E = mc ^ 2. Futuriste, wetenskapfiksieskrywers en net dromers suggereer dat ruimteschepen in die verre toekoms aangedryf sal word deur enjins wat die energie sal gebruik om antipartikels te bots met gewone. Na raming sal die vernietiging van 1 kg antimaterie van 1 kg gewone antimaterie slegs 25% minder energie vrystel as die ontploffing van die grootste atoombom op die planeet vandag. Daar word vandag geglo dat die kragte wat die struktuur van beide materie en antimateriaal bepaal, dieselfde is. Gevolglik moet die struktuur van antimateriaal dieselfde wees as die van gewone materie. Een van die grootste geheime van die heelal is die vraag - waarom bestaan ​​die waargenome deel daarvan prakties uit materie, miskien is daar plekke wat heeltemal uit die teenoorgestelde materie bestaan? Daar word geglo dat so 'n beduidende asimmetrie plaasgevind het in die eerste sekondes na die Oerknal. In 1965 is 'n anti-deuteron gesintetiseer, en later is selfs 'n anti-waterstofatoom, bestaande uit 'n positron en 'n antiproton, verkry. Daar is deesdae genoeg van so 'n stof verkry om die eienskappe daarvan te bestudeer. Terloops, hierdie stof is die duurste op aarde; 1 gram anti-waterstof kos 62,5 biljoen dollar.
Kyk die video: Alien contact in Australia (Junie 2022).
Daarin is dit ook vir my, dit lyk asof dit 'n baie goeie idee is. Heeltemal met jou sal ek saamstem.