Mini knap sy reeks opDie Mini is sinoniem met pret – ŉ stylvolle klein blitsbuksie met hope karakter. In die laaste weergawe het die ontwerp van die driedeur, vyfdeur en afslaandak effens fiemiesrig geraak. Nie lelik nie, maar asof daar elemente is wat nie daar hoort nie. Kyk ek sal byvoeg, ek weet niks van ontwerp af nie, maar ek het geweet hy kan beter lyk. Met die jongste opknapping het Mini ŉ plan met daai fiemies gesien. Die lyne en ontwerp van al drie modelle is effens skoongemaak. Van die chroom is verwyder – nou lyk die Cooper asof hy ŉ oulike haarsny gehad het… nou’s hy weer mooi. Die binneruim voel steeds soos dieselfde motor, maar die onnodige visuele tierlantyntjies is verwyder en die binneruim is ŉ aangenamer plek om tyd in deur te bring as gevolg daarvan. Die nuwe raakskerminligtingstelsel werk puik, veral as dit met Android Auto en Apple CarPlay toegerus is. Ek het een enkele probleem. My lyf is nie meer so mini nie; die sitplek voel dus aanvanklik effens knap, maar ná so ŉ halfuur is jy gemaklik. Ons het onlangs by Perdekrag ŉ video gemaak met die Cooper SE. Ek’t daar gekla oor die knap binneruim, maar eerste aan die beurt met die bekendstelling was die vierdeur‑luikrugmodel. Hy is werklik beter en ŉ mens sal selfs passasiers agter kan inlaai. Op die pad beïndruk die nuutste Cooper S. Hy maak gebruik van BMW se 2.0‑viersilinderturbopetrolenjin wat 141 kW en 280 Nm bied. Die enjin is nou gepaard aan ŉ 7-spoed‑dubbelkoppelaarratkas. Hy snol tot 100 km/h in 6,8 sekondes, en sal aanhou tot 235 km/h. Indrukwekkend. Die gewone Cooper, sonder die S, maak gebruik van BMW se 1.5‑driesilinderturbopetrolenjin. Hy bied 100 kW en 220 Nm. Lekker sterk. Hy gebruik dieselfde ratkas en kan van 0‑100 km/h snol in 8,1 sekondes en sal 210 km/h haal voluit. Indrukwekkend vir ŉ 3-silinder. Op die pad het die vierdeur‑Cooper S gemakliker gevoel as die tweedeur‑Cooper. Dit kan moontlik wiel- en bandgroottes wees wat verskil, óf eenvoudig bande wat dalk te hard gepomp is. Vanuit ŉ veiligheidsoogpunt is die Mini’s vol geprop. Daar is ses lugsakke, sluitweerremme, elektroniese remkragverspreiding, remhulp, vastrap- en stabiliteitsbeheer – de lot. Dit is maklik om die reeks op te som. Daar is nou ŉ Mini vir elke smaak. Daar is die intreemodel, die One. Dan is daar die drie- en vyfdeur, én die John Cooper Works-weergawes met nóg meer krag. ŉ Mens moet ook nie die SE- elektriese weergawe vergeet nie. Indien jy in die mark is, gaan toetsbestuur beslis ŉ Mini, dis hope pret. Die reeks lyk só: Die reeks word gedek deur ŉ twee jaar/onbeperkte km‑waarborg en vyf jaar/100 000 km‑ omvattende instandhoudingsplan.