Johannes 19:23-30 God weet hoe ons soms voel.
Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke Lyding van Christus Johannes 19:23-30 God weet hoe ons soms voel.
God weet hoe ons soms voel
Prediking oor die kruiswoorde van Jesus laat die homileet nie met veel opsies nie. Die kruiswoorde kan as reeks hanteer word, wat sou impliseer dat die onderskeie preke op een of ander manier inhoudelik met mekaar verband sal hou. 'n Tweede moontlikheid is lo¬gies om die verskillende kruiswoorde afsonderlik te hanteer. Die tweede moontlikheid word in die preek wat volg, as benadering gebruik.
In die preekskets wat volg word aandag gegee aan Jesus se kruiswoord 'Ek is dors', in samehang met ander uitsprake van Jesus wat iets van sy emosies en menslikheid na vore bring (bv Jesus se uitsprake dat Hy vaak is, moeg is en kwaad is). Die hantering van die teksgedeeltes waarin hierdie uitsprake van Jesus Christus na vore kom, sê vir ons iets van Jesus se menslikheid. Omdat Jesus ook mens was en emosies wat tipies menslik is geopenbaar het, kan die gelowige weet dat Jesus Christus (al is Hy God) weet hoe mense voel. Hy weet dus nie alleen van ons lyding nie, maar weet ook wat dit is om fisies te ly. In dieselfde wêreld waarin ons moet lewe, het Hy vir ons die verlossing kom bewerk. Dit dien vir ons as gelowiges tot groot troos.
Skriflesing: Johannes 19:23-30
Tema: God weet hoe ons soms voel
Dit is vir ons as God se kinders moeilik om aan Jesus Christus, wat God is, heilige God is, as mens te dink. Tog sien ons dat veral die skrywers van die vier evangelies plek-plek baie duidelik na Jesus Christus se mensheid verwys. Nie dat hierdie verwysings sou beteken dat Hy nou nie meer ook God was nie. Die punt is bloot: op sommige plekke word die lewe en werk van Jesus Christus so beskryf dat ons die gesig van sy mensheid kan sien. En helaas, onsself in daardie menslike gesig van God kan sien. Maar daarby kom ek 'n bietjie later. Kom ek noem u eers 'n paar voorbeelde, dat u kan verstaan wat ek met die menslike gesig van God bedoel. (Let op, die wyse waarop ek die voorbeelde aan u voorhou staan nie presies so in die vertellings waarna ek verwys nie. Ek interpreteer die gedeeltes juis om klem te lê op die menslike sy van die verskillende gebeurtenisse.)
My laaste voorbeeld kom uit Markus 11:14-19. Daar het Jesus gesê 'Ek is kwaad'. En heel waarskynlik sou 'n mens dit kon sien ook. Want wat Jesus op die tempelplein voor Hom gesien het, was allesbehalwe die huis van gebed vir alle nasies waartoe die tempel bestem was nie. Daarom het Hy tafels van die geldwisselaars en duiweverkopers omgekeer. So het 'n ontstelde Messias 'n baie duidelike punt gemaak: Moenie van godsdiens 'n geldmakery maak nie of God gaan julle bykom.
Hy was ook mens soos jy mens is. Hy weet ons is maar van stof, Hy weet ons is soms broos en onseker, Hy weet presies hoe ons as mense soms voel. Ja, wil die evangelies vir ons hier sê — wanneer ons so treffend die gesig van Jesus se menslikheid getoon word — die Een tot wie ons bid, Hy ken ons, Hy weet wie en wat ons is.
Hy ken ook versoekings. Hy het ook al ontmoedig gevoel. Hy was ook honger, en vaak en moeg. Hy weet hoe ons voel wanneer die wekker afgaan. Wanneer ons kinders almal tegelyk verskillende goed wil hê. Hy knik selfs sy kop begrypend wanneer ons soms woedend bid. Wanneer ons sê ons is alleen, verstoot. Hy is selfs geraak wanneer ons vir Hom sê dat daar meer is om te doen as wat menslik moontlik is. Ook, glo ek, glimlag Hy wanneer ons sê dat ons moeg is, lewensmoeg.
Want dit is anders. Anders as al die ander woorde wat Hy aan die kruis geuiter het. Jesus se ander woorde aan die kruis, het iemand eendag geskryf, sou 'n mens kon verwag: 'Vader vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie' — 'n boodskap van God wat vergewe. Ons ken dit. 'Vandag sal jy saam met my in die paradys wees'. Nog 'n boodskap van vergifnis, vrede en hoop — ons ken God ook so. Of sy woorde aan sy ma: 'Daar is jou seun, seun, daar is jou moeder' — woorde van besorgdheid. Dit verwag ons van God. Ons ken God so. Of sy woorde 'Dit is volbring' — woorde wat sê daar is nou finaal vrede tussen mens en God.
Maar nie die woorde 'ek is dors' nie, broers en susters. Dit is woorde wat nie iets vir ander belowe nie, dit is nie woorde wat ander gerusstel nie. Nee, dit is persoonlike woorde, 'n roukreet, woorde van behoefte, woorde wat ons terugruk tot die besef: maar die Woord het regtig vlees geword.
Daarom broers en susters: wanneer daar lyding oor u kom, wanneer u swaarkry, wanneer u stoksielalleen voel, wanneer u soms in die kop al die smarte uit u lewensverhaal op die tafel pak en seer daardeur blaai, weet een ding: die Koning van konings, ons Môrester, die Prins van vrede, God, u en my Verlosser, het vlees geword en onder ons kom woon. Ons Meester weet wat dit beteken om 'n gekruisigde timmerman te wees wat dors geraak het.
Daarom weet Hy ook van u en van my. Weet Hy van alles wat ons as mense kan ervaar. Want in dieselfde wêreld waarin u en ek moet lewe, wat ons daagliks in die gesig moet staar, het Hy vir ons die verlossing kom bewerk.