Elke sampioen plukker weet dat nie alle plante in die bos geëet kan word nie. Om u liggaam nie skade aan te doen nie, is dit die moeite werd om vooraf al die kenmerkende eienskappe van sampioene te bestudeer, asook om soortgelyke dubbelspel te leer en te onderskei. Hierdie aanbeveling is ook van toepassing op die gewilde kantarelle wat in hierdie artikel bespreek sal word.
Egte en vals kantarelle het baie gemeen in voorkoms. Om nie 'n fout in u keuse te maak nie, is dit belangrik om kennis te neem van die belangrikste kenmerke van elk van hierdie soorte. Gewone kantarelle het dieselfde vorm van vrugliggame as die res van die hoenderbene, maar sonder 'n kenmerkende grens tussen die been en die hoed. Die kleur van die swam kan lig of oranje-geel wees. Die boonste deel (dop) het 'n deursnee van 2-12 cm en word gekenmerk deur die teenwoordigheid van 'n golwende rand van onreëlmatige vorm. In verskillende stadiums van die ontwikkeling van die swam kan die hoed van vorm verander: by jong plante lyk dit konveks, en word hy uiteindelik meer depressief (tot die tregtervorm). Die oppervlak van die hoed is glad, sonder glans, en die vel is moeilik om van die digte en vlesige pulp te skei. Die inwendige weefsel van die bene is veselagtig, hulle is witterig in die vrugliggaam en meer geel aan die rande (met druk kan hulle rooi word).
Belangrik! Een van die voordele van die kantarellen is die byna volledige afwesigheid van wurms en inseklarwes in die pulp as gevolg van die samestelling van 'n stof wat genoem word hinomannosis. Dit het 'n nadelige uitwerking op alle helminthes en geleedpotiges (ongeag hul oorsprong).
Die been van die sampioen (1-3 cm dik en 4-7 cm lank) groei altyd saam met 'n hoed, en pas heeltemal in kleur. Die dop van valse kantarellas is baie nouer in deursnee en bereik slegs 1,5–6 cm. Aan die begin van die ontwikkeling van die swam is dit amper plat, dan word dit bedruk en tregvormig, met die rand na onder. Die kleur van die swam kan wissel van heldergeel tot oranje-oker, soms met beige, geelwit of rooi-oranje tint. Aan die raak is die oppervlak van so 'n sampioen fluweelsag, en onder die digte vel is daar 'n witterige of geelagtige pulp met 'n vaal aroma van die sampioen. Die voet van die valse kantarel sal ook effens kleiner wees: 1–5 cm lank en hoogstens 1 cm dik. Boonop is dit nie altyd glad nie, maar kan geboë wees met veselagtige pulp binne-in.
Die mees algemene sinonieme name vir 'n regte jakkals is definisies soos gewone kantel en "cockerel". In Latyn kan Agaricus cantharellus, Merulius cantharellus, Chanterel cantharellus as verwante begrippe beskou word, maar Hygrophorópsis aurantíaca, inteendeel, is die Latynse definisie van die baie vals jakkals.
Kantarelle kom algemeen voor in alle gebiede met 'n gematigde klimaat (byvoorbeeld Belo-Rusland, Oekraïne en Sentraal-Rusland) en ontwikkel vanaf die begin van die somer in bladwisselende, naald- en gemengde woude. Die meeste van hierdie sampioene kan in die middel van die somer versamel word, maar individuele monsters word tot laat herfs aangetref. Dit is opmerklik dat in die Belo-Russiese woude, benewens die standaard oranje kantarel, die grys verskeidenheid ook in die Rooi Boek van die Republiek Wit-Rusland gelys word. In buurlande is dit baie skaars. Valse kantharelle kom wydverspreid voor in die woude van die Noordelike Halfrond, en groei in die gronde van naald- of kleinblaar gemengde woude, en hou veral van mosagtige gebiede met baie gevalle blare en verrottende hout, waaronder dit baie klam en koel is.Sampioene kan beide in groepe en in een volgorde groei (selfs as hulle gegroepeer is, is hulle op 'n sekere afstand van mekaar). Die vrugtydperk hang af van die weer, maar kom meestal aan die einde van die somer of aan die begin van die herfs voor.
Het jy geweet? Kantarelle word in verskillende medisyne op verskeie gebiede gebruik: as 'n goeie anthelmintikum, en ook as hulpmiddel vir die behandeling van hepatitis, vetterige degenerasie van die lewer en hemangiomas.
Gegewe die eksterne verskille tussen regte en vals jakkalse, is dit nodig om te bepaal watter sampioen deur die volgende kenmerkende tekens voorkom:
hoede moet golwende rande hê, aangesien valse kantarellas altyd gladde en gereelde vorms het;
die oppervlak van goeie hoede is mat en glad, met 'n vel wat moeilik van mekaar geskei kan word (in valse variëteite laat die deklaag die vlesige deel maklik);
die geur van 'n kwaliteit sampioen is aangenaam, met vrugtige note, wat lyk soos die geur van perske of appelkoos;
die kleur van die vlees as dit op 'n regte jakkals gedruk word, sal na rooierig verander, terwyl dit op die "vals" dieselfde bly;
die steel van die cockerel is gewoonlik dik, sonder leemtes binne, en die valse verskeidenheid groei op 'n dunner en hol steel.
Daarbenewens behoort die groei van geskikte sampioene in die ontdekte weide 'n groep te wees, aangesien dit vals kantarellinne is wat dikwels afsonderlik groei, geleë op gevrot verrottende boomstamme (eikebome, beuk, berk).
Belangrik! Die hoofrede vir die verwarring by die versameling van sampioene is dat albei soorte kantarellas op dieselfde gebiede van gemengde en naaldwoude groei. Daarbenewens kom hul versameling op een slag voor: meestal in Augustus - Oktober.
Daar is geen twyfel in die eetbaarheid van gewone kantarelle, wat nie oor die vals spesies van die swam gesê kan word nie. Geskille oor die onderwerp in die kring van sampioenplukkers is baie relevant. Sommige raai dit nie aan om sulke sampioene te eet nie, maar dit is giftig, maar ander laat hierdie moontlikheid toe, maar slegs na toepaslike behandeling.
Eksperimenteer met die gebruik van valse kantarelle in die teenwoordigheid van enige probleme met die spysverteringskanaal, is uiters ongewens, want met 'n swak spysverteringstelsel is dit onwaarskynlik dat vergiftiging selfs ná hittebehandeling vermy sal word. In die lig hiervan word sulke sampioene in sommige Europese lande as eetbare variëteite van lae gehalte beskou, maar die Russe beskou hulle as min bekende, maar heeltemal eetbare eksemplare met die behoefte aan langdurige hittebehandeling voor gebruik. Die smaakseienskappe van vals kantarelle is redelik laag, daarom moet u beslis nie u gesondheid in gevaar stel nie.
Hoe om vals kantarellas te hanteer
Soos alle sampioene, is dit raadsaam om vals kantarellas in soutwater te week voor gebruik. U hoef net 'n paar uur daaraan te spandeer, maar 'n hele dag, waartydens u die water verskeie kere moet verander. 'N Alternatiewe en betroubaarder soort voorbereidingsmaatreël is hittebehandeling, wat in twee hooffases verdeel kan word: primêr en sekondêr.
Het jy geweet? Sowat 200 ton kantarelle word jaarliks ​​in die wêreld geoes, met 72 ton uit die woude van Letland.
Om die doeltreffendheid van die aksies wat uitgevoer word, te bereik, is dit die moeite werd om na die volgende volgorde te kyk:
Skil die puin van die sampioene af en sny die misvormde en verdonkerde gebiede af, tesame met die binnekant van die hoed van die oorryp monster.
Spoel die produk vir 'n paar minute onder lopende water, en lê dan in 'n vergiet en laat die water dreineer.
Week die sampioene vir 10 uur, verander die vloeistof elke paar uur en laat dit dan nog 10 minute staan.
Sny die produk in verskillende dele en kook dit in soutwater vir 30 minute, en gooi 'n geheel, ongeskilde ui daarby.Al hierdie tyd moet u die opkomende skuim van tyd tot tyd verwyder en dan die kantarelle in 'n vergiet gooi en met koue water spoel.
Plaas voorbereide sampioene na soutwater en kook weer, laat dit ongeveer 10 minute op die stoof sit.
Spoel dit onder lopende gefilterde water en plaas in kaasdoek, sodat die vloeistof dreineer en die sampioene afkoel.
Bestrooi die gedroogde sampioene en spoel dit weer deur na 'n vergiet te beweeg.
Vir meer vertroue in die moontlikheid om hierdie sampioene te gebruik, kan u dit vir 5 minute bo-op 'n pot kookwater hang. Gebruik daarna standaard kookresepte om reeds voorbereide kosse te kook.
Nadat u al die basiese eienskappe van regte en vals kantarelle bestudeer het, hoe hulle moet lyk en hoe hulle kan verskil, sal u hierdie sampioene nie meer verwar nie en u gesondheid nie benadeel nie. Vir groter vertroue en veiligheid is dit die moeite werd om die versamelde sampioene vooraf te verwerk.