'n Beskuldigde was van moord aangekla.. Daar was sterk bewyse wat op skuldigbevinding gedui het, maar daar was geen lyk nie. In die verdediging se sluitingsstelling probeer die advokaat toe iets desperaat. 'Dames en here van die jurie, ek het 'n verrassing vir julee almal,' die advokaat s^ en kyk na sy horlosie. 'Binne een minuut, gaan die persoon wat dood geag word in die hof instap.' Hy kyk na die hof se deur. Die jurie, nogal geskok, kyk almal geinteresserd op. 'n Minuut gaan verby. Niks gebeur nie. Uiteindelik sê die advokaat: 'Eintlik het ek die vorige stelling versin. Maar, u het almal opgekyk met verwagting. Ek stel dit dus aan u dat u redelike twyfel het of die sogenaamde slagoffer regtig dood is en dring dus daarop aan dat u die beskuldigde onskuldig bevind.' Die jurie, duidelik verward, gaan uit om te onderhandel. 'n Paar minute later is hulle terug met 'n uitspraak van skuldig. 'Maar hoe?' vra die advokaat. 'U het tog getwyfel; ek het gesien almal van u staar na die deur.' Die jurie-voorman antwoord, 'Ja, ONS het gekyk, maar nie jou kliënt nie.'