Só beweer die bekende Suid-Afrikaanse sportwetenskaplike Ross Tucker (van die Universiteit van Kaapstad) in ’n brief aan die Britse Tydskrif vir Sportgeneeskunde (BJSM).
Tucker en twee ander spesialiste in die veld het die data ontleed wat gebruik is om eindelik die IAAF te oortuig om ’n nuwe regulasie rakende vroue met natuurlik hoë vlakke van testosteroon van krag te maak.
Nadat die data van die eerste studie herskep is, met ’n fokus op veral die vroue se 400 m, 400-hekkies, 800 en 1 500 (die nommers wat die IAAF uitgesonder het vir sy regulasie), het Tucker-hulle bevind dat foutiewe data gebruik is, wat eindelik groot verskille op die finale uitslae gehad het.
“Met betrekking tot die herskepping van die data het ons beduidende afwykings en foute in die data vir dié vier items gevind nadat die tye wat deur dr. Bermon verskaf is vergelyk is met die uitslae van die 2011 en 2013 se Wêreldkampioenskap (die byeenkomste wat gebruik is om die oorspronklike studie te doen),” sê Tucker in sy brief.
Volgens Tucker is foutiewe data verantwoordelik vir tot 33% van die waardes wat in die eerste studie gebruik is vir die vroue se 400, 400-hekkies, 800 en 1 500.
“Gegewe die verspreiding van die foute, ag ons dit moontlik dat soortgelyke foute ook in die data van die 17 ander items vir vroue en die 22 vir mans gevind kan word en dalk selfs in die anonieme mediese data, wat die grondslag vir die studie se hoof-gevolgtrekking was rakende die uitwerking van hoër testosteroonvlakke op die uitslae,” skryf Tucker.
“Só ’n verspreiding van foute in die vier items waarvoor ons baie versigtig was tydens die herskepping van die data, trek die akkuraatheid van die hele ontleding in twyfel,” voeg hy by.
Volgens Tucker het Bermon in sy brief aangedui dat hulle 230 waarnemings vir die tweede studie uitgelaat het, van die foute reggestel het en ’n aangepaste ontleding op 1 102 vroue atlete uitgevoer het. Tucker noem die herontleding het gewys dit was egter net 220 waarnemings wat uitgelaat is vir die tweede studie.
Hy noem op sy webblad, sportsscientists.com, dat die saak oor atlete met hoër testosteroonvlakke ’n komplekse een is en nie ’n oplossing het wat almal sal gelukkig hou nie.
“In dié sportsoorte het ons besluit dat ’n voordeel die betekenis van die kompetisie verander en daarom skep ons kategorieë vir die ‘benadeeldes’ wat die kompetisie se integriteit beskerm.”
Tucker meen ’n vorm van regulasie is wel belangrik, maar dit kan nie ingestel word gegrond op die navorsing deur Bermon en Garnier nie.
Onthou jy nog hoe jy smiddae in die dorpsbiblioteek skooltake voltooi het? Jy het deur die naslaanrakke gewandel, op soek na inligting, prente en grafieke vir die taak oor wolke wat jy oormôre moes ingee (as jy voorbeeldig was). Hoe sou jy ooit dié take gedoen kry sonder die hulp van daardie volumes naslaanbybels?