Amerika se 20 beste steakhuise - Nuutste resepte - 2022
Amerika se 20 beste steakhuise
Van 'n Minneapolis-instansie wie se aanspraak op roem die "Silver Butter Knife Steak" genoem word, tot 'n 64-jarige San Francisco-baken wat niks anders as prima-ribbetjies bedien nie, Amerika het geen tekort aan legendariese steakhuise nie. Sjef Mario Batali het 'n steakhouse in Vegas waar hy meer as 'n jaar lank steaks verouder; 'n kuierplek vir kragmakelaars in New Orleans dek hul filet met gebraaide oesters en bearnaisesous; een Tampa-legende bied sewe verskillende snitte in 'n totaal van 51 groottes, om nie te praat van 'n wynlys van 7 000 bottels nie. Ons het wyd en syd gesoek na die beste steakhuise wat die land kan bied, en het 20 gevind wat 'n moet-besoek is vir selfs die mees toevallige karnivoor.
Klik hier vir The America's 20 Best Steakhouses Slideshow
Dink aan die woord "steakhouse" en jy sal waarskynlik onmiddellik een van 'n paar geestelike beelde oproep: rooi leer bankette, gin martini's en donker hout, moontlik; of 'n uitgestrekte kamer vol mense in cowboyhoede wat groot ribbetjies en gebakte aartappels laat sak. Ongeag die omgewing, maar steakhuise het almal een ding gemeen: hulle is onbeskaamd toegewy aan die ongebreidelde verbruik van vleis.
Steakhuise is een van die oudste soorte Amerikaanse restaurante wat aan die einde van 19 in die Verenigde State ontwikkel isste eeu in verskillende vorme danksy 'n sameloop van gebeure: die konstruksie van spoorweë het die eerste keer moontlik gemaak dat vars beesvleis oor die hele land vanuit die belangrikste veekern van Chicago, via Kansas City, vir die eerste keer gestuur kon word; Die veewere regoor die Groot Vlaktes was vol beeste, so daar was natuurlik steakgerigte eetplekke ter plaatse. Terselfdertyd het eienaars van herberge en kroeë wat kos wou bedien, 'n voor die hand liggende keuse in beesvleissteaks gevind. Intussen was Delmonico se restaurant in New York 'n pionier in Amerikaanse lekker eetgoed soos ons dit ken, kompleet met die wit tafeldoek, wynlys, klubatmosfeer en privaat eetkamers.
Vandag is ons gelukkig genoeg om in 'n Amerika te woon met meer restaurante - en steakhuise - as wat die vorige geslagte ooit kon dink. Daar is die grotagtige tempels in die Wilde Weste-styl vir beesvleis en die cowboy-leefwyse; die vergaderplekke van die kragmakelaar-met-'n-uitgawe-rekening; diegene wat meer lyk soos 'n kroeg wat steak bedien as enigiets anders, en die lugtige, modernistiese steakhuise wat alle konvensies op hul kop draai. Al hierdie soorte steakhuise is ingesluit in ons ranglys van die beste van Amerika.
Die beste steakhuise in Amerika is niks anders as tempels nie, heiligdomme wat gebou is om die bedrieglik komplekse kuns van 'n perfek gekookte steak te eer. Of dit nou in rooi leer of laaghout beklee is, dekor is slegs een aspek van die algehele steakhouse -ervaring; as dit daarop neerkom, gaan dit oor die steak.
Om ons ranglys van die beste steakhuise in Amerika saam te stel, het ons in die eerste plek gekyk na die kwaliteit van die hoofgebeurtenis: die steak. Is dit betroubaar verkry en USDA Choice of Prime? Is dit droog, en indien nie, is dit so vars as moontlik? Word dit sonder versuim en met 'n tikkie seremonie op die regte manier bedien?
Ons het ook nie net die vlak van plaaslike en nasionale bekendheid oorweeg nie, maar ook die algehele steakhouse -ervaring, wat (amper) net so belangrik is as die steak self. Ongeag die omgewing, die diens moet uit die boonste rakke wees, die aandag aan detail moet op die punt wees, en diners moet verplig voel om agter hul maaltyd terug te sit in hul stoel, aangenaam gevul en tevrede met die wete dat hulle net een geëet het 'n steak.
Klik hier vir ons posisie van die 20 beste steakhuise in Amerika.
Die 20 beste steaks in Amerika
Dit is dalk die laaste artikel wat die moeite werd is om oor Amerikaanse steak te lees. Groot beesvleis is binnekort so duur en so moeilik om te verkry dat die geregte op hierdie lys vir nog minder mense beskikbaar sal wees as wat dit reeds is.
Amerikaanse prime beesvleis op sy beste is die beste ter wêreld. Dit het meer geur as Argentynse beesvleis van koeie wat vrylik om die pampas Franse Charolais is, geteel sedert 1987 nC of Italiaanse beesvleis uit die Val di Chiana-streek, wat in die beroemde bistecca alla fiorentina ingaan. Hierdie koeie voed op gras en die vleis word nie ryp nadat dit geslag is nie. Die meeste Amerikaanse beeste voed op mielies, wat u dokter miskien nie behaag nie, maar dit maak die koeie vol en gee hulle 'n soet smaak, met 'n ryk marmering van vet en 'n mineraliteit wat versterk word deur lang, versigtige veroudering.
Die probleem is dat wat Amerikaanse vleis onderskei, dit is wat tot sy ondergang lei. 'N Toenemende wêreldvraag na mielies en die voortdurende misleide avontuur in etanol het gesamentlik die prys verhoog. Tien jaar gelede het mielies tans gemiddeld ongeveer twee dollar per skepel verkoop, dit is bo sewe dollar - 'n groot sprong as jy plaassubsidies in ag neem - en sewe pond is nodig om 'n pond beesvleis te produseer. As u nou vyf-en-veertig dollar betaal vir 'n voorgeregde strook by u gunsteling steakhouse, kan dit u volgende jaar moontlik sestig kos. En dit veronderstel dat die steeds vermeerderende luukse steakhouse-kettings selfs genoeg voorgereg kan kry. Moenie daaroor bank nie.
Daarom is hierdie artikel u laaste kans om die beste beesvleis ter wêreld te soek, gesny vir sny, gereg vir gereg. Maar ek hoop nie.
'N Opmerking oor die samestelling:
By die benoeming van Amerika se beste steaks, wat hieronder per snit aangebied word, het ek twee hoofkriteria oorweeg:
Verskeidenheid van voorbereiding. Ek sou waarskynlik die helfte van die lys met ribbes uit Kalifornië kon gevul het, maar dit is nie lekker nie. Ek wou porterhouse, strook, Italiaans, Cajun, hoenderbraai, churrascos in Japannese styl hê-biefstuk in al sy vorme (selfs kaassteak). Toe ek eers op 'n gereg kom wat in een van hierdie noodsaaklike kategorieë val, het ek redelik verder gegaan.
Kwaliteit van vleis. U sal sien dat die stad New York veel meer as enige ander op die lys verskyn. Dit is te wyte aan die eenvoudige feit dat die meeste voorbeesvleis in hierdie land - en prima slegs sowat 2 persent van die beesvleis in die algemeen - na steakhuise en restaurante in New York gaan. Ek kan dit nie help nie.
Aan die kant: Cottage friet
Na tagtig jaar dien die oorspronklike Palm-nie soseer sy agt-en-twintig takke van San Juan tot West Hollywood-nog steeds die beste snitte: die New York-strook, op die been, geskroei, gebraai in 'n 1600-grade oond, elke keer gebak met 'n perfek rokerige char. Die plek het nie sy lafheid verloor sedert die dae toe spotprenttekenaars kos betaal het deur die mure te versier nie. 837 Second Avenue 212-687-2953 thepalm.com
Jess & amp; Jim's, Kansas City, Missouri
Aan die kant: Twee keer gebakte een en 'n half pond Idaho-aartappel
Ongeveer die eerste vyf sekondes nadat u op Jess & amp Jim se webwerf geklik het, hoor u die Pavloviaanse geluid van 'n steak wat op 'n braaipan suis. Sluit u oë en verbeel u u hoor hoe die KC Playboy Strip-'n 25-oz-entrecote-kook. Stel jou dan voor dat jy dit eet. As u nie binne 'n uur se ry van Jess & amp's Jim af is wanneer u hierdie oefening uitvoer nie. wel, dit sal jammer wees. 517 Oos 135ste Straat 816-941-9499 jessandjims.com
Aan die kant: gebraaide aartappelskille
By die Prime Rib is dit altyd 1965 - die jaar toe dit oopgemaak is. Die eetkamer met luiperddruk lyk soos die privaat klub van George Steinbrenner. Die kelners dra tuxes. Jy dra 'n baadjie. En die kombuis rooster die majestueuse eerste rib, op die been, die kraag van vet in die binneste laag, die kern 'n rooi rooi, wat alles die bedwelmende geur van ou geld afgee. 1101 North Calvert Street 410-539-1804 theprimerib.com
Aan die kant: spaghetti van Angel's hair met knoffel en olyfolie
Andrea Apuzzo kom uit Capri, en hy het 'n gevoel van kunstenaar om outydse geregte soos hierdie te speserye, 'n dik gebraaide en gebraaide riboog bedek met 'n pittige tamatie-knoffelsous. Soos die beste Italiaanse geregte, vorm die eenvoudige dele daarvan 'n onverwags kragtige geheel. 3100 Nineteenth Street 504-834-8583 andreasrestaurant.com
Aan die kant: Duitse gebraaide aartappels
Die plek is nie veel om na te kyk nie, maar man, daar is 'n rede vir die roem. Dit is die beesvleis. Selfs die mededingers van Luger erken dat hierdie instelling (1887) die grootste portierhuise bedien, elke karkas wat deur 'n Luger -verteenwoordiger uitgesoek is. Moenie glo dat die voormalige werknemers wat steakhuise oopgemaak het, beweer dat hulle dieselfde kwaliteit kry nie. En as Luger nie genoeg goeie steaks kan kry nie, sny dit eenvoudig terug op besprekings, wat al ontsettend moeilik is om te kry. 178 Broadway 718-387-7400 peterluger.com
Sammy's Roumanian, New York
Aan die kant: Aartappelpannekoeke
Op een of ander manier het 'n Michelin -ster Sammys ontwyk, maar wat is daar niks om van te hou nie? Jy sit in 'n kelder en luister na musiek van 'n borsjt-belt-styl, daar is seltzer en smaltz (hoendervet) op die tafel, en die biefstuk met rundervleis met fyngekapte knoffel is groot. Die kelners hou van kibbitz, en hulle het dit alles gehoor. 157 Chrystiestraat 212-673-0330
Aan die kant: Cannellini -bone
In die onaangenaam modieuse Meatpacking District in Manhattan, bedien die Bitici -gesin rustig die sielvolle tradisies van die Italiaanse tradisie. Maar alles is 'n sierlike syvertoning langs 'n fantastiese T-been wat so na as moontlik aan die Florentynse kom lombata, bedek met olyfolie en bedien met suurlemoen. 48 Gansevoortstraat 212-741-2555 macelleriarestaurant.com
El Raig & oacuten, San Francisco
Aan die kant: Calabaza pisada (stampmielies)
Argentynse steakhuise kan oefeninge in pure vraat wees, maar El Raig & oacuten fokus daarop om die ware geure van Suid-Amerika weer te gee-morcilla (bloedwors), mollejas (soetkoekies), en 'n rokerige entra & ntildea, of rompsteak, gaar oor houtskool en versmoor met chimichurri. Unionstraat 510 415-291-0927 elraigon.com
Aan die kant: Geroosterde aspersies
U noem u restaurant Steak Frites, maar u kan hierdie een regkry. Hulle doen. Die steak: perfek taai, met die minerale yster-en-kalsium smaak wat kenmerkend is van die hanger. Die frites: bros buite, smaak aan niks anders as warm aartappel binne nie. 225 Varickstraat 212-463-7101 steakfritesnyc.com
Aan die kant: Yuca -patat
Michael Cord & uacutea het twintig jaar gelede churrascos na Houston gebring, en hy stel nog steeds die maatstaf vir hierdie sappige, verkoolde blokkies gesnyde varkhaas met pittige chimichurri en bedien met sout-soet, vars-uit-die-braai-weegbree-skyfies. 2055 Westheimerweg 713-527-8300 cordua.com
Aan die kant: Geroomde spinasie
Vroue hou van filet mignon om dieselfde rede as ek: dit is nie vol vet nie. Maar ek moet erken dat S & ampW's die beste is wat jy ooit sal proe. Hulle bedien dit geroosterd of au poivre, saam met Gorgonzola, krapvleis of Cajun -speserye. Of, as u wil, geseënd eenvoudig. 797 Third Avenue 212-753-1530 smithandwollensky.com
Aan die kant: Pommes dauphinois (aartappels met room, knoffel en 'n kors gebakte kaas)
'N Filet mignon is goed. Maar dit is ook goed as dit bedek is met gesoute, pienk foie gras, sodat die geur en sagtheid van die vetgemaakte lewer meng met die warm bloedsappe van die beesvleis en die houtagtige essensie van 'n sous p & eacuterigourdine, gemaak met rooiwyn, truffels, en meer foie gras. 777 Sutterstraat 415-673-7779 fleurdelyssf.com
Aan die kant: Morels, aspersies en baba preie
'N Nuwe Aussie -sjef, Craig Hopson, het hierdie strydros van 'n gereg - beesvleis in 'n borrel blaardeeg - omskep deur 'n syagtige foie gras -sabayon by te voeg en die kors goudbruin te hou sodat die vleis nooit stom word nie. 17 Barrow Street 212-228-0822 oneifbyland.com
Aan die kant: Aartappelpuree en sous
Daar is geen weerstand teen die verwaandheid van 'n gereg soos hoenderbraai-steak nie, wat begin met 'n mindere vleissnit wat in die vergetelheid gestamp word. As dit eers sag is, word dit gehawend en gebraai, en dit kom uit 'n klein wonder van elke mens se kombuis. Die Parys, 'n stalletjie-en-toonbank, is die soort plek om dit te eet. Verkieslik gevolg deur 'n sny warm vla -tert. 700 West Magnolia Avenue 817-335-2041
Aan die kant: groente tempura
Die pirotegnieke aan die tafel is lekker - of ten minste was dit toe jy tien was - maar Benihana? Vir die kos? Ja, Benihana vir die kos. Die wonderlike teppanyaki-platrooster braai onmiddellik die vleis van hoë gehalte wat selde binne bly terwyl die sjef die uie voor u oë afsluit met die slap spatel. 'N Klein bietjie, 'n paar Kirins, julle het pret. 3000 Paradise Road 702-732-5334 benihana.com
Aan die kant: gebakte aartappel
Hulle draai oor jou Engelse snit - drie lang, dun skyfies beesvleis wat op jou tong smelt - op 'n silwer wa, want dit is hoe hulle dit sedert 1938 bedien het. Voeg 'n gebakte aartappel by met botter, spek, grasuie, en suurroom, en jy kan nie beter eet in LA nie 100 North La Cienega Boulevard 310-652-2827 lawrysonline.com
Aan die kant: Hash browns met kreef, chorizo ​​en cr & egraveme fra & icircche
Alhoewel die dekor en spyskaarte van kus tot kus verskil, van steakhuise in Westerse styl tot outydse middagete in die Midde-Weste tot tempels van groot vleis in die stad, is dit die beste plekke om u drang na vleiseters te versadig en 'n kant van plaaslike aanvoeling te geniet.
Foto deur: Danielle DelRe en Neal Santos
Foto deur: Alessandra Nicole
Foto deur: Lucy Hawthorne/Shuttersmack Photography
Met blou beligting in die kroeg en 'n saxofoonrif wat oor die verhoogde leerstoele dryf, lyk en voel Chandlers soos 'n plek wat elke aand jazz sou speel en 'n moordenaar martini sou bedien. Dit verdien ook 'n reputasie in Boise (en by die Sun Valley -voorpos) vir sy steaks en seekos, en bied 13 verskillende vleissnitte, waarvan baie afkomstig is van die plaaslike verskaffer Snake River Farms. Idaho se bekendste uitvoer word ook die beste betaal, met sye soos prei en venkel-gratineraartappels en pommes-frites wat met truffelolie bedek is. O, en oor die martini & mdash word dit die 10 minute-martini genoem en is dit geskep deur die plaaslike beroemde kroegman Pat Carden, wat per ongeluk 'n metode ontwikkel het om die martini stadig te roer, wat 'n buitengewoon gladde skemerkel oplewer. (Vra u bediener om u die storie te vertel terwyl u wag.) As wyn meer vir u is, spog Chandlers met die beste toekenning van uitnemendheid van Wine Spectator (en die hoogste posisie in Idaho), met 'n lys van meer as 750 etikette, 'n span gesertifiseerde sommeliers en 'n uitstekende verskeidenheid wyne per glas.
As jy by Marshall Steakhouse instap, voel dit meer soos 'n jaglodge as 'n steakhouse, met wit eikehouttafels, taksidermie op die mure en gesellige kaggels in die winter. Maar die spyskaart is alles steakhouse, met uitstekende Angus -steaks voor en in die middel, gekook op die grootste houtskoolrooster in die staat. En Mississippians kan nie genoeg kry nie, sommige ry meer as 100 myl vir 'n naweekete. Inwoners weet dat hulle die aand kan begin met Marshall se wors en kaasbord, bedien met pittige gebraaide piekels, en die gunsteling krapvleis en langvis-bisque. Die ribbetjie en filet is die beste keuses vir steaks, maar daar is ook 'n kenmerkende garnale en korrels gemaak met plaaslike gemaalde korrels en Red Wattle-varktjops wat van die Swaney-familieplaas kom. Gedurende die Thanksgiving- en Kersvakansieseisoen, gryp een van die gesogte sitplekke naby die kaggel en drink 'n beker Swaney's Famous Homemade Eggnog, vervaardig uit 'n eeue oue gesinsresep.
Sedert Lawry's The Prime Rib in 1974 geopen is, het dit 'n reputasie gekry as een van die beste steakhuise in Chicago. Dit is ook gehuisves in een van die grootste monumente in die stad voordat dit 'n restaurant was; die statige gebou van vier verdiepings in die Italiaanse Renaissance het eers gedien as die McCormick-herehuis (die samelewing van Constance McCormick spook in die gebou), en daarna in die veertigerjare restaurant The Kungsholm, en uiteindelik as die Kungsholm Puppet Theatre (as u gelukkig is om 'n toer deur die tweede vlak te sien, sien u oorspronklike marionette en 'n miniatuur operaslypskool). Op die hoofverdieping, onder glinsterende kandelare en geboë plafonne, steel Master Carvers met hoë hoede die vertoning. Soos die naam aandui, is Lawry's The Prime Rib die plek in Chicago vir prime rib. Elke staande ribgebraai word noukeurig gekies, vir 25 dae verouder en op 'n rotsbed gebraai tot uiters sag. Master Carvers & mdash wat ses maande opleiding ondergaan en 'n medaljon dra om hul status aan te dui, en sny die plaaslik beroemde prime rib -tafelblad uit massiewe, glimmende silwer waentjies, wat ook toebehore soos sous, au jus, aartappelpuree, mielies en room bevat spinasie (bestel 'n Yorkshire -poeding om die steak sappe op te sit). Hou die vertoning aan die gang met Lawry se kenmerkende vleis en aartappelmartini, vervaardig met Chopin -aartappelwodka, geskud en op die tafel gegooi, en versier met olywe gevul met peperwortel en prima -rib.
Oregon: stedelike boer
Met 'n herstelde plaashuis-estetika, 'n eklektiese mengsel van kunswerke langs die mure en met spensrakke gevul met tuisgemaakte konfyt en piekels, is Urban Farmer die definisie van plattelandse chic. Uitvoerende sjef Matt Christianson verpersoonlik die naam van die restaurant: Hy produseer kruie en heuning uit sy eie daktuin, hidroponiese en akwaponiese tuine, en byekos werk met plaaslike plase, boerderye en visserye, en in ware Portland -styl voer hy shiitake- en maitake -sampioene uit die pasgemaakte sampioenkas in die eetkamer, wat deur die plaaslike houtwerker Buck Ferro gebou is. Die sampioene vind hul weg na 'n bykos, aangevul met gebraaide seisoenale wilde sampioene, soos kantarelle en matkoekies in die herfs, swart trompette in die winter en morels in die lente. Beesvleis word net so sorgvuldig verkry, met baie snitte wat van Oregon-plase afkomstig is, soos grasvleisrib en takke van Carman Ranch. As u 'n streep wil kry, kies dan om u steak af te maak met wasabi uit Oregon en 'n lepel crème fraiche.
Sedert sy stigting in New York in 1977, het Smith & amp Wollensky sy voorste steaks uit 'n enkele bron, Double R Ranch en Snake River Farms in die noordweste van die Stille Oseaan, gekry en dit vir 28 dae verouder en eenvoudig met sout, peper en vuur voorberei .Sedertdien het die maatskappy wat tans in Massachusetts gevestig is, landwyd uitgebrei na verskeie plekke, met 'n spyskaart met kenmerkende steaks, insluitend 'n koffie-en-kakao-gevryfde filet, gekruid met 'n Spaanse mol-geïnspireerde droë vryf en saam met ancho-chili-botter, en 'n kreef-Oscar-styl New York-strook, 'n bo-op-die-branders en gras met gestroopte kreef en hollandaisesous. Dit is altyd 'n goeie keuse om kreef te verdubbel, veral as u by die Boston Atlantic Wharf aan die water eet. Moenie die kreef-in-elke-happie mac en kaas mis nie, waarin kreef in kreefbotter gegooi word, gevou met noedels en 'n drie-kaassous, en eindig met nog kreefbotter. Bespaar ruimte vir die legendariese klapperkoek, met lae kokosneutsponskoek, klappermousse en eenvoudige stroop Malibu rum, afgewerk met vars klapper, 'n kokosneutkoekie en 'n skeut passievrugte-karamelsous. Dit klink miskien na oorbelasting van klapper, maar dit is bekend dat dit selfs die mees kokosneut-afwesige oorwin.
Omdat die behoefte aan 'n steakhouse in Aspen was, het die vrou-en-man-span, Samantha en Craig Cordts-Pearce, hul bestaande restaurant, Lulu Wilson, weer verbeeld in wat hulle beskryf as 'n super-sjarme, film noir-agtige steakhouse. Die dowwe ruimte is ingerig in 'n historiese Victoriaanse huis uit 1888 wat oorgebly het uit die myndae van Aspen. (Die personeel glo dat die ou huis agtervolg word deur die gees van Lulu Wilson, 'n vrou wat in die vroeë 1900's daar gewoon het.) Die spyskaart fokus op uitstekende snitte, wat wissel van filette tot repies uit New York tot cowboy rib -oë, alles bedien in 'n rolverdeling -ysterpan. Verdubbel die dekadensie en vul jou steak met een van hul vindingryke souse, soos sjerrie-sampioen-ragout of bloukaas-beenmurgbotter. Rond u bestelling af met die altyd gewilde Lulu's boerenkoolslaai, versprei met aalbessies en dennepitte, of die uieringe, op 'n werklike handelsmerke gestapel, saam met kreatiewe kante soos miso-geglasuurde haricots verts, patatgratin en kerrieblomkool. Aan die einde van 2018 het die paar 'n nog groter plek geopen in 'n historiese gebou uit die 1900's in Boulder, toegerus met geboë swart en rooi bankette en 'n houtkaggel.
Wat in Vegas gebeur, bly in Vegas, reg? Maar dit sal moeilik wees om nie te roem oor die ete in SW Steakhouse in Wynn Las Vegas nie. Die slanke en gesofistikeerde ruimte word weergalm deur 'n weelderige spyskaart, met luukse aanbiedinge soos Russiese kaviaardiens, 'n seekostoring met Maine-kreef, koningkrapbene, jumbo-garnale, oesters en krap-skemerkelkies en 'n sny van 4 ounce Sanuki wagyu, wat grootgemaak word op olywe en 'n prysetjie van $ 220. Van wagyu gepraat, die restaurant is een van slegs vier restaurante in die VSA wat gesertifiseerde, egte Kobe -beesvleis bedien (afkomstig van wagyu -beeste), geprys vir sy marmering, sappigheid en teerheid. Dit sorg vir 'n buitengewoon ryk en botteragtige steak, maar as jy die lelie regtig wil vergul, voeg foie gras, Maine -kreef of Alaskaanse koningskrab by. 'N Ander steakwenner is uitvoerende sjef David Walzog se kenmerkende 42-ounce chili-rubbed double rib eye (wat op Food Network's Best Thing I Ever Ate verskyn het), bedek met ancho chilipoeier en gemaalde komyn, en tot perfeksie verkool. U het feitlik 'n gewaarborgde ete en vertoon ook hier: Die restaurant is geleë aan die pragtige Lake of Dreams, 'n waterval van 40 voet waarvan 4 000 ligte, holografika en musiek dit tot 'n must-see-aantrekkingskrag in Vegas gemaak het.
Kalifornië: Nick & Stef's Steakhouse
Nick & amp's Stef's Steakhouse verpersoonlik die tradisionele steakhouse-ervaring, maar met 'n beslis Kalifornië-cool atmosfeer. Haal 'n sitplek op die sitplek van die karamelleer of by die okkerneut-kroeg vir 'n ou outydse of 'n pomelo-margarita (wenk: Happy Hour van die week loop van 14:00 tot 19:00) voordat jy na die koraal-en-blou-aksent gaan. eetkamer afgewerk met glansstrepe van geborselde koper. Vleis is die ster van die vertoning hier, soos u kan sien uit die droë kamer wat uit die eetkamer sigbaar is. Die 28-dae-steaks met droë rye, gebraai oor eikehout en mesquite, bevat handtekeninge, soos die tomahawk-ribbetjie wat opgehou word, aan tafel bedien word en meerjarige gunstelinge soos ribbetjies en repies uit New York. Kan u nie besluit nie? Kies vir die Cut & amp Whisky -proe -spyskaart, wat 'n vlug van drie steaks en mdash New York -strook, Amerikaanse wagyu rib eye en die buitengewoon botterige en sappige A5 Japannese wagyu & mdash saam met drie whiskys insluit. Maak seker dat u ruimte spaar vir die kante (moenie die orecchiette mac 'n 'cheese en die Szechuan langboontjies mis nie) en slaaie, wat 'n belangrike ondersteunende rol speel. Behalwe die Caesar-slaai wat aan die tafel gehou word, gebruik die uitvoerende sjef Megan Logan die oorvloed van die produkte van Suid-Kalifornië om seisoenale slaaie te maak, soos Little Gem met Pink Lady-appels en geskeer venkel, of geroosterde farro met gebraaide pampoen, bokkaas en granaatpitte.
Inboorlinge uit Maryland Bryan en Michael Voltaggio, wie se name u waarskynlik van die topchef van Bravo herken, het saamgewerk aan Voltaggio Brothers Steak House as hul eerste gesamentlike onderneming. Ondanks die ligging in die glansryke MGM National Harbour, het die restaurant 'n ontwerp wat die familiebande weerspieël met 'n huislike atmosfeer, en hoewel elke kamer 'n ander voorkoms en gevoel het, en 'n gesellige woonkamer, bied 'n elegante eetkamer en mdash elk 'n blik die kombuis binne. Die spyskaart straal gesofistikeerdheid en die verfynde tegnieke wat die paar oor die jare geslyp het. Die pragtig gemarmerde Creekstone-portierhuis van 36 gram word in 'n spesiale oond oor kole gebraai en die vleis met 'n rokerige, komplekse geur ingebed. Die broers put inspirasie uit hul tuisstaat met handtekeninge soos die deelbare 10-on-jumbo-deegkoekkoek wat in 'n gietyster-pannetjie bedien word en afgesluit is met kruie en 'n tuisgemaakte "beernaise" sous. Chicken-Fried Sugar Toads, 'n vis van die Chesapeake, word gebraai en bedruip met peper heuning en bedien met brood-en-botter-piekels. En in ware Voltaggio -broers se styl, is daar 'n paar speelse weergawes van die klassieke, soos 'n garnale -skemerkelkie met gegiste radyse en oesters wat Rockefeller berei met gerookte shoyu.
Sedert sy ontstaan ​​in 1968 het Scotch & amp Sirloin, of The Scotch, soos die oorspronklike ligging daarvan bekend was deur die inwoners van Wichita, 'n reputasie gekry as die plek vir steaks. Dit behou steeds sy reputasie om die beste beesvleis in die Midde -Weste te bedien, maar toe die restaurant in 1997 verhuis, het dit 'n ontwerp -opknapping gekry wat sy status as 'n moderne steakhouse bevestig het. Onder 'n dramatiese geboë houtplafon sorg 'n wynkelder en wynmuur gevul met meer as 1 500 bottels wyn vir 'n opvallende eetkamerarmatuur en 'n nie-so-subtiele knik vir die uitstekende wynprogram van die restaurant. Alle steaks word langer as 30 dae natgemaak (met vakuum verseël en in die yskas gebring) en in 'n braaikuiken van 1600 grade gaar om te verseker dat sappige steaks met 'n moordkors-handtekening gesny is, insluitend eerste rib en 'n ingeboude riboog. As u op soek is na inspirasie vir die nag, kies dan vir die spesiale aandete vir twee, wat 'n viergang-spyskaart vir $ 75 insluit.
The Library Restaurant, geleë in die historiese monument The Rockingham House in Portsmouth, is 'n gunsteling onder die plaaslike bevolking, sowel as die inwoners van Boston in North Shore. Die biblioteek het 'n reputasie gekry vir sy steaks (die restaurant deel 'n vleisverskaffer met baie van die beste steakhuise in Boston), sowel as die gepoleerde, maar knus atmosfeer, geskep deur dekor met silwer gevoerde Franse spieëls, donker houttone en gevulde boekrakke met vintage boeke. Biefstukke word volgens die spesifikasies van die restaurant gesny, insluitend die vlagskip Gentleman's Cut-lendeskyf, 'n pragtig gemarmerde 16-onse eerste steak waarvan die romerige vetdop 'n botterige smaak gee terwyl die steak kook. Gegewe die New England -omgewing, vind u plaaslike seekos, soos New England -mosselkou, kreef -mac en -kaas en kreefpastei, 'n riffeltjie -tert. Die sitkamer van die restaurant weerspieël die warm, klub gevoel met 'n paar leerstoele langs 'n gesellige kaggel en 'n versameling van meer as 200 soorte vodka agter die kroeg (die eienaar se gunsteling gees Bruce Belanger), waarvan 120 in die bar se toegewyde martini lys. Die restaurant het ook al verskeie jare die toekenning van uitnemendheid van Wine Spectator gewen, en as jy kan, kyk na die 1 000 bottels wat in die privaat eetkamer van die restaurant te sien is.
Suid -Carolina: Oak Steakhouse
Oak Steakhouse, geleë in 'n bankgebou uit die 1800's in Charleston se historiese Broad Street, straal 'n statige sjarme uit met sy geboë vensters, plafonne van 20 voet, kaggels en 150-jarige hart-dennevloere. Ondanks die groot omgewing, is Oak stewig in die kategorie van moderne steak met sjef Jeremiah Bacon se spyskaart met nat- en droë verouderde Angus-steaks en versterkte kante, gekombineer met gepoleerde Suid-gasvryheid. Begin met die kenmerkende oesters Rockefeller of garnale -skemerkelkie, berei met plaaslike garnale en mdash, dit is immers 'n lae land. Vir 'n geïnspireerde surf-and-turf-keuse, probeer om u filet of strook te vul met toevoegings soos gegrilde garnale of sint-jakobsschelpe. Rond u bestelling af met die gunsteling kreefmac en kaas- of truffelpommes-frites, sowel as suidelike klassieke, soos groente met varkvet of geroosterde jalapeno-mieliebrood. Vir 'n meer informele atmosfeer, kom in vir 'n happy hour by die kroeg op die onderste verdieping, wat 'n lojale aanhang onder die inwoners gekry het vir kroeghappies soos gebakte eiers met gebraaide oesters en knapperige garnale, en kenmerkende cocktails soos Curse of the Isle, 'n robynrooi pomelo wat op 'n maanskyn gebaseer is.
Prime en Proper lewer sy naam, en dan 'n paar. Die beste vleissnitte word in die huis geslag deur die ster-slagter Walter Apfelbaum en met trots vertoon in wat hy 'n 'juweliersware-vleis' noem in die verouderingskamer met glas, en dan kundig voorberei op lewende vuur op 'n pasgemaakte, plaaslik ontwerpte rooster deur uitvoerende sjef Ryan Prentiss. Die styl van gasvryheid hier help om te herdefinieer wat behoorlike diens beteken, soos weerspieël deur die een-tot-een-bediener-tot-tafel-verhouding. Bedieners word opgelei deur Apfelbaum en Prentiss om u te help om die vleis wat die beste by hul smaak pas by te hou, en 'n swaar gemarmerde riboog as iemand verkies dat die steak goed gedoen is. As u gelukkig is om 'slagtersbotter' aangebied te word, moet u nie aarsel nie, 'n uitstekende filet wat in 'n droë ouderdom bestaan ​​en wat Apfelbaum beskryf as 'lewensveranderend'. Nie net die ongerepte snitte nie, maar ook die bykomstighede, souse en botter neem steaks hier na die volgende vlak: dink aan foie gras -sout, geskeerde truffels, geroosterde knoffelasbotter of behoorlike steaksous, 'n knipoog na Detroit se geliefde Zipsous, 'n glans, beesvleis-tamatiesous wat hier versterk word met beesvet wat uit droë ouderdom gemaak is. Die sye is ewe toegeeflik, soos mielie-crème-brulee-pommes, 'n knapperige aartappel met gekapte aartappels of asgeroosterde aartappels met gekapte botter (u kan ook hier vra vir die gebakte aartappel wat buite die spyskaart gelaai is). En vir die mees luukse happy hour ooit, stop by die kroeg van 16 tot 18 uur. Maandag tot Vrydag vir vier verskillende soorte kaviaardiens.
Pennsylvania: Slagter en sanger
Slagter en sanger uit Philadelphia, hulde aan die glans van lekker eet in die veertigerjare, met lae beligting, buierige, donker houttone, halfronde hutte, wit tafeldoeke en bypassende diens. Ikoniese geregte soos escargots, garnale en krap Louie en gebakte Alaska -haai terug na die Goue Eeu, maar die spyskaart van Butcher en Singer is opgebou rondom steaks en tjops wat moderne verouderingstegnieke weerspieël. Alle steaks is uit die eerste klas en natgemaak, soos die kenmerkende portiehuis van 32 gram vir twee. Rond u bestelling af met kenmerkende kante, soos hash browns gevul met romerige aartappels, suurroom en Vidalia-uie, of esdoorn-bourbon-spek, 'n dik sny stadig gekookte, esdoorn-geglasuurde spek waarvan die houtagtige, rokerige geur versterk word deur veroudering op vate wat vroeër die restaurant se vat-verouderde Manhattan gestoor het. Was dit af met die skemerkelkie of 'n martini -bediende tafel, of 'n bottel wyn uit die uitgebreide versameling wat in die oorspronklike gewelf van die gebou was, toe dit die tuiste was van die slagter- en sangermakelaarsfirma.
As u op soek is na 'n klassieke chophouse -ervaring in Richmond, kan u nie beter doen as Hondos nie. Die gepoleerde eetkamer is ingerig in skakerings van mahonie en goue gestoffeerde hutte, wat die muur beklink wat ook gelyk is aan wynberging en dekor. Kenmerkende steaks sluit in die naamgenoot Steak Hondo, 'n steak-Oscar, waar filetmignon gekombineer word met geroosterde gemarineerde portobello-sampioen, jumbo-stuk krapvleis, aspersies en hollandaise, 'n peperkorrelkors uit New York met 'n brandewyn-en-groen-peperkorrelsous en 'n selde ingebakte filet mignon, bedien met vars peperwortel. Daar is 'n ewe indrukwekkende seekos-spyskaart met opvallende voorkeure, insluitend die gunsteling jumbo-garnale in 'n knoffelbeurre blanc-jumbo-klomp Chesapeake Bay-krapkoeke en 'n paar botter-soet Suid-Afrikaanse rotssterte. Vir 'n steak steel, eet op Sondag of Maandagaand en kies die driegang-aandete van $ 32,95, saam met sop of slaai, 'n klein kreefstert en varkhaasmedalje en nagereg.
22 Bowen's is die skaars steakhouse wat baie dinge vir baie mense kan wees. Dit is gevestig in 'n kommersiële werfgebou uit die 18de eeu in Newport, en u sal net so geneig wees om 'n geklede eter te geniet van 'n vyfgangmaaltyd in een van die belangrikste eetkamers terwyl u 'n blik op swembaddens kry 'n bier en 'n burger op die patio. As u vir 'n steak-ete kies, kan u tipiese a la carte-snitte bestel of op 'n droë ouderdom bestel of die raaiskote uit die weg ruim met die 22B Filet Mignon. Die beskrywing is soos 'n ode aan die steakhouse, met pommes puree, haricots verts, sampioen bordelaise en geklopte bloukaas. Gegewe die restaurant se waterkant, is dit geen verrassing dat daar ook 'n uitstekende verskeidenheid seekos in New England is nie. Begin met die gunsteling plaaslike calamari, gebraai en bedien met 'n pittige drie-peper-lekkerny of 'n verkoelde seekosmonster uit New England, wat kreef, mossels, oesters en garnale insluit. Vir die beste van twee wêrelde, kies die Surf & amp; Turf Burger: 'n wagyu-patty bedek met bottergestroopte kreef, tuisgemaakte slaw en truffel-aioli, alles op 'n brioche-broodjie.
Om by Keens Steakhouse in te gaan, is soos om terug te keer in die tyd en die restaurant bestaan ​​al sedert 1885, en sy mure is versier met seldsame beelde van ou New York en beroemde plaaslike akteurs en politici. Elke kamer het 'n ander dekor wat verband hou met die ou New York of Americana the Main Bar, byvoorbeeld, 'n tipiese salonmeisie -skildery uit die laat 1800's en beelde van partytjies wat hier van die vroeë 1900's plaasgevind het, insluitend 'n fees met die 1908 Amerikaanse Olimpiese span. Van die laat 1800's tot die laat 1970's was Keens ook 'n pypklub vir lede en beroemde New Yorkers wat hul pype hier gehou het, soos Theodore Roosevelt (die Bull Moose Room is vernoem na hom en sy party), John Barrymore en Babe Ruth & mdash, sodat u honderde outydse rookpype teen die plafon in die eetkamer bo kan sien. U kan hier heeldag smul aan geskiedenis, maar dit is tog 'n steakhouse. Steaks word 21 dae lank verouder, en die portierhuis, die lendeskyf van New York en die King's Cut prime rib (wat 32 ounces inklok) is almal gewilde keuses. Maar die bekendste gereg van Keens is waarskynlik die skaapvleis, 'n saal wat gesny is uit 'n lamsvleis wat ouer is as 'n lentelam, wat dit 'n sterker en meer smaak gee.
Club Paris lyk miskien 'n vreemde naam vir 'n Alaska-steakhouse, maar die veteraan wat die restaurant in Anchorage in 1957 geopen het, was so aangenaam deur die Paryse sypaadjie-kafee-kultuur dat hy nie anders kon as om dit as sy inspirasie te gebruik nie, kompleet met 'n bistro afdak, groen struike en 'n kroeg in brasserie-styl aan die voorkant van die restaurant, en gebakte escargots op die spyskaart. Sedertdien het drie geslagte van die Selman -gesin die plek bestuur, saam met die toegewyde slagter, sjef en braaikuikenman wat al meer as drie dekades by die restaurant is. Die restaurant het 'n lojale aanhang gekry vir kenmerkende steaks, soos die filetmignon met 'n dikte van 14 gram, sowel as vars seekos uit Alaska, soos gestroopte heilbot, sint-jakobsschelpe of koningskrabpote bedien met botter en suurlemoen. Kan nie besluit nie? Kies vir die koningkrapbene en klein filet, 'n brandersveld wat in die hemel gemaak word. As u by die middagete inloer, moet u die burger nie misloop nie, met 'n filet-mignonmengsel wat daagliks tuis gemaal word.
Durant's is in 1950 gestig deur Jack Durant en Jack McElroy, wie se oorspronklike doel was om die Adobe Avenue -gebou in Central Avenue aan te skaf, wat voorheen 'n klein straatkroeg gehuisves het, om dit op te knap en vir wins te maak. Hulle het die proses van opknapping en die oprigting van 'n restaurant soveel pret gevind dat hulle besluit het om 'n langpadreis te neem om inspirasie te kry vir maniere om die plek hul eie te maak en op 'n steakhouse-konsep beland. Vandag is Durant's, met sy rooi leerstoele, rooi plakpapier en uitstekende diens, nie net die oorspronklike steakhouse van Phoenix nie, maar ook 'n plaaslike instelling. Durant's is veral geliefd onder sakelui en word beskou as die gelukkige plek om 'n ooreenkoms te sluit, maar dit bied gasheer vir uiteenlopende gesinne, insluitend geslagte Phoenix -gesinne, politici, presidentskandidate en selfs promosies op hoërskool. Miskien is sy bekendste kliënte Joe DiMaggio en Marilyn Monroe, wat baie aandete in stand 23 in die kroeg (een van die sitplekke wat die meeste gevra is) gedeel het. Die steaks is net so legendaries, met kenmerkende snitte, insluitend filette, ribbes, prima rib en 'n portierhuis van 48 gram. Pols dit self af en u word lid van die Porterhouse Club en u naam word bygevoeg op 'n gedenkplaat met meer as 250 ander name. Die bekendheid van Durant oortref selfs die staatslyne vanweë sy lang lewe en gewildheid, en die restaurant en sy eienaars het in verskeie boeke verskyn, waaronder Mabel Leo se The Saga of Jack Durant, wat as inspirasie gedien het vir die film Durant's Never Closes, met Tom Sizemore in die hoofrol.
Stockyard City is die tuiste van Oklahoma National Stockyards, die grootste voer- en vee-mark ter wêreld sedert 1910. Cattlemen's Steakhouse is begin om die vee se hande en werkers te voed en het sedertdien 'n ikoniese bymekaarkomplek geword vir geslagte boere en boere. .Die restaurant het twee verskillende voorkoms: die oorspronklike gebou is soos 'n eetkamer, met twee lang toonbanke en rooi vinielhokkies, terwyl die steakhouse twee eetkamers het, The Hereford en The Angus, elk versier met fotomuurskilderye in die lengte, van weidende beeste. Gegewe die stamboom, is dit geen verrassing dat Cattlemen's noue verhoudings het met plaaslike boere wat die beesvleis aan die restaurant verskaf nie. Steaks word 21 tot 60 dae lank natgemaak, insluitend 'n 'presidensiële T-been' van 20 gram, vernoem na wyle president George H.W. Bush (daar is ook 'n president Bush -hok ter ere van hom). Behalwe die beesvleis, is die gewildste gereg op die spyskaart lamsvleis en mdash in dun gesnyde, gepaneerde en gebraaide lamtestikels. Die verpakkingshuise kon nie 'n koper vir bees- of lamtestikels kry nie, maar hulle het die vleisbestellings gratis aan die restaurant gegee, maar die gereg het so gewild geword dat die restaurant 15 000 pond per jaar uit Ysland moet haal. Spoel dit af met 'n Double Deuce, 'n sagte, verfrissende koringbier wat gebrou word deur die plaaslike mikrobrouery Choc Beer Co.
Eienaar Kevin Grangier sê dat toe hy die Louisville-steakhouse Le Moo geskep het, hy wou hê dat die ervaring verfyn, maar rustig moes wees. Die grillerige naam gee die plek 'n gevoel van toeganklikheid, terwyl die barokke aanraking, van die Franse antiek tot die ryk fluweels tot die kristalkandelare, die plek 'n bietjie verfyning gee. Maar dit beteken nie dat Grangier sy steak ernstig opneem nie. Hy het 'n langdurige proe gedoen om die beste snitte te vind, en het twee steakskole bygewoon om meer te wete te kom oor die verskillende snitte en rasse. Bestel 'n steakvlug en 4 gram elk van prime, choice en wagyu & mdash, en u kry u eie les wat die verskillende snitte verduidelik. Die belangrikste juweel van die steak -spyskaart is die Japannese Miyazaki wagyu, beskou as die beste steak ter wêreld en wenner van die wagyu -Olimpiese Spele in Japan (ja, dit is 'n ding). As u dit hier bestel, kom dit met 'n egtheidssertifikaat saam met die koei se neusafdrukke. Die nageregte en nageregte word net soveel gedink, en verskeie is geïnspireer deur die resepte van Kevin se ouma, soos die lima -bone gebraai met spek en room en die kaaskoek met pekanneut, afgewerk met karamelsous en versuikerde pekanneute. Aan die voorkant van die genade is die kroeg gevul met 130 bourbonne uit Kentucky wat 'n proe-vlug saamgestel is, of probeer een in die handtekening Moohattan, 'n rif op die whisky-vermouth-tippel, versier met tuisgemaakte versuikerde kersies.
Toe Rob Moss in 2013 die Washington Prime in South Norwalk oopmaak, wou hy nie hê dat dit moet wees wat hy 'u oupa se steakhouse' noem nie. Dus, in plaas van donker houtmure en wit tafeldoeke, het Moss verkies om die restaurant 'n industriële, chique gevoel te gee, met ysterbalke langs die plafon ('n knik vir die gebou se vorige lewe as ysterfabriek), vensters van vloer tot plafon, Edison gloeilampbeligting en 'n tuintralie oor die kroeg. Die prettige, hoë-energie-atmosfeer word weergalm deur popkunsskilderye aan die muur en 'n mashup-klankbaan van die 70's, 80's en 90's. Om te begin, moet u nie die truffel-tartaar misloop nie, waarin die ribbetjies in die blokkies gevou word met vars swart truffels en 'n parmesaan-roomsous en bedek met 'n rou kwartel-eier. Steaks, soos die kenmerkende porseleinhuis van 40 gram vir twee, word ten minste 21 dae natgemaak (vakuum-verseël en in die yskas), dan gekruid met sout, peper en gerookte botter, en gaar onder pasgemaakte, ultrahitte braaikuikens. wat die steaks 'n besonderse kors gee. Wil u u steak die luukse behandeling gee? Voeg 'n kreefstert of roosmaryn beenmurg by. In warmer tye, sit 'n sitplek op die patio met uitsig oor die water. Dit is 'n sterk herinnering aan die staat se nabyheid aan vars seekos uit New England, soos die oesters van Copps Island wat Moss se vriend en Norm Bloom, gebore uit Norwalk, daagliks vars uit die boot lewer.
John Constantinou het vroeg gebuk gegaan oor die gasvryheidsgogga toe hy grootgeword het in sy pa se Wilmington -restaurant. Nadat hy klaar was met die universiteit, het hy 'n eie plek gevind en in 1993 Walter's Steakhouse in Wilmington geopen. Hy het die konsep gemodelleer na 'n klassieke steakhouse in New York-styl, met donker kleure en 'n intieme atmosfeer wat teruggaan na 'n era toe jy jouself kon hoor praat in 'n restaurant, met lae plafonne en gevulde tafels en matte. Die prima rib is die spesialiteit hier, oornag stadig gebraai in 'n spesiale, toegewyde oond wat ontwerp is om sappe in te sluit, wat 'n uiters sagte tekstuur en gekonsentreerde geur gee. Constantinou se outydse benadering word ook weerspieël in die spyskaart: Elke steak bevat 'n tuinslaai en aartappels, soos geskulpte, twee keer gebakte of patats. Vir 'n voorsmakie van die streek, bestel een van die geregte met delikate, soetblou bloukrap, soos krapkoeke of krap-keiser, waarin jumbo-knopkrap in 'n ryk, romerige sous gevou en gebak word. Bespaar ruimte vir klassieke nageregte soos piesangs Foster, of appeltert bedien a la mode met kaneelroomys en 'n bourbon -glans.
Die restaurant, Dickie Brennan's Steakhouse, wat in familiebesit is, bedien sedert 1998 steak in die French Quarter, en dit het met reg sy reputasie as 'n klassieke New Orleans-steakhouse verdien. Alle steaks word gekruid met 'n tuisgemaakte Kreoolse versnit, en met die korrekte kookbehandeling word mdash-tjops gebraai, repies geskroei, prima-rib word in die oond gebraai en filette word gebraai. Baie is klaar met die plaaslike seekos van die Golf, soos die huisfilet met gebraaide oesters en geroomde spinasie of die braai-riboog saam met braaigarnale in New Orleans-styl. Die aandag aan detail word weerspieël in die groot gasvryheid waarvoor die Big Easy bekend is, met oplettende, naatlose diens en 'n martini -kar langs die tafel. Kies uit vyf luukse kombinasies, soos die truffelmartini gegarneer met geneesde en droë Louisiana wagyu, of die politikus, 'n vuil martini versier met bloukaas-gevulde olywe. As u hier by Mardi Gras eet, moet u die sjokolade -sjef Katie Anderson se riffie op die tradisionele koningkoek nie misloop nie.
Alhoewel dit net 15 minute van die sentrum van Minneapolis geleë is, voel Lindey's Prime Steak House asof dit in 'n ander wêreld is. Lewis Walter Lindemer, ook bekend as "Lindey", het die konsep in 1958 begin, met die verkoop van sy steaks by The Rathskeeler voordat hy sy eie restaurant in 1961 gestig het. Hy neem 'n gebou uit die twintigerjare oor waarvan die rustieke sjarme weergalm word deur die gesellige houtmure en 'n klipkaggel wat ontlok. die gevoel van 'n kajuit in Noord -Minnesota. Dit is nie ver van die dag af nie, baie stedelinge sou by Lindey's stop op pad na 'n naweek -toevlugsoord by hul hutte. Generasies van Minnesotans besoek steeds die restaurant Arden Hills, waar Lindey se seun Mark, en sy vrou, Tracy Lindemer, die maklike elegansie en 'n afgesonderde spyskaart onderhou waarvoor Lindey bekend is. Daar is vier voorgeregte: Lindey se spesiale lendeskyf (die gewildste), Lindey se eerste lendeskyf, Lindey se eerste gekapte lemoen en gebakte garnale. Steak-etes word op 'n waentjie van vlekvrye staal, op 'n tafel gesny en bedien met porsies aartappels, slaai en brood in gesinsstyl. Generasies van Minnesotans kom na Lindey's om alles te vier, van eerste datums tot troues tot verjaarsdae, en in werklikheid het tienduisende gaste by Lindey's Birthday Club aangesluit, wat 'n geskenkkaart van $ 25 vir Lindey voor hul verjaardag stuur. Verjaarsdag of nie, spaar plek vir 'n sny kaaskoek van die plaaslike bakkery Muddy Paws.
Restaurateur Jeff Ruby het eenkeer gesê: "Mense kom nie hier omdat hulle honger is nie. Hulle kan daarvoor yskas toe gaan. Ons gaste kom hierheen om die lewe te vier." Die mantra het Ruby's naamgenote-steakhouse deurgedring, wat plekke in Columbus en Cincinnati (sowel as drie in Kentucky en Tennessee) tel, met 'n uitstekende ervaring wat uitstekende steaks, seekos en sushi, lewendige vermaak en onberispelike diens kombineer. Die art deco-ontwerp spieëls wat die sensitiwiteit verfyn, met 'n oorspronklike Rothschild & amp Sons-staaf van 30 voet lank, Swarovski-kristalkandelare en 'n eklektiese mengsel van oudhede uit die persoonlike versameling van Ruby. Eerste snitte sluit in 'n 30-onse, 55-dae droë-verouderde tomahawk-riboog en 'n 20-ounce, 65-dae droë-verouderde been in New York-strook, maar die handtekening is die Steak Collinsworth (vernoem na die vroeë Jeff Ruby belegger en die Emmy-bekroonde sportcaster Cris Collinsworth), 'n filetmignon van 8 gram bedek met koningskrabbe en aspersies uit Alaska, afgesluit met 'n duo bearnaise en bordelaise souse.
In 'n stad wat bekend is vir sy glans en glans, is Prime 112 'n sprankelende plek in die spoggerige suid van die vyfde buurt in Miami. Die steakhouse weerspieël sy luukse omgewing met houtvloere, kolomme met baksteen en gestoffeerde stoele met sjampanje-leer. Op die bedompige Miami-aande wil u 'n sitplek op die groot buitenterras met 'n uitsig oor Ocean Drive-laan kry, 'n uitstekende eiendom vir kykers en waarnemings van bekende persone (die restaurant is veral gewild onder A-listers soos Jennifer Lopez, Alex Rodriguez en Lebron James). Die spyskaart spog met klassieke uitstekende steaks, soos ribbetjies, filet mignon en 'n portierhuis vir twee, sowel as gesogte spesialiteite, soos wagyu, wat ook in 'n klassieke tartare-voorbereiding voorkom, en die Japannese A5 Kobe (doen alles met die $ 230 riboog). Steaks is 'n trekking, maar moenie plaaslike seekos misloop nie, soos die swartgemaakte swaardvis saam met papajasalsa en (as hulle seisoen is) kloukrabkloue, gestoom en bedien met afgekoelde tuisgemaakte Dijon -mayonnaise. Opgetrapte kante, soos geroomde mielies met swart truffels, truffel kreef mac en kaas, en Kobe-beesvleis en wors vulsel rond die spyskaart.
Noord -Dakota: Cork 'N Cleaver
Cork 'N Cleaver het in die winter van 1970 in Fargo geopen met 'n eenvoudige spyskaart met vier steaks, 'n gebakte aartappel en 'n slaaibar en 'n reputasie vir vriendelike diens. Die toevallige, vriendelike atmosfeer het konstant gebly, alhoewel die spyskaart sedertdien uitgebrei is na seekos soos Alaskan king crab en walleye snoek, 'n plaaslike gunsteling, en steaks soos prime rib en die handtekening Cork's Pride, 'n 14-ounce middelste snit geneem uit die punt van die maalvleiswerveling wat vol word as dit gebraai word (foto hierbo). Steaks het verskillende kante, waaronder 'n gebakte plaaslike Red River Valley -rooi aartappel, 'n verskeidenheid wat geprys word vir sy botterige, romerige tekstuur. Alhoewel wyn nie tipies verband hou met Noord -Dakota nie, is dit sentraal in die identiteit van Cork. Lede van die UnCork Club vergader vir weeklikse wynproeë, en die wingerdstokke rondom die restaurant se gebou en patio word seisoenaal geoes om 'n beperkte bottel van 'n Cabernet-Merlot-versnit te maak. Wenk: As jy hier eet tydens een van die berugte koue winters in Noord -Dakota, kan jy by een van die drie kaggels sit.
The River Palm Terrace in Edgewater, oorkant die rivier van New York, hoef nie ver te soek vir inspirasie om 'n groot steakhouse in New York-styl te skep nie. Sedert die opening van sy deure in 1983, het die restaurant in New Jersey 'n getroue aanhang onder inwoners en bekendes getrek, en foto's van opvallende A-listers wat hier geëet het, loop langs die muur, waaronder Martin Scorsese, Ice-T, Coco, Geraldo Rivera en Mary J. Blige. As u dit regkry om 'n bespreking te maak en die restaurant raam dat dit die meeste Saterdagaande 500 besprekingsversoeke weier, en u kan amper altyd daarop reken dat u 'n bekende persoon sien (wenk: hulle het waarskynlik een van die gesogte leerhokke in die Palm Room gegryp) . Alle steaks word op die perseel drooggemaak en geslag, insluitend die gewilde Porterhouse for Two, maar daar is nog baie meer om van te hou, insluitend die vars tuisgemaakte mozzarella, wasabi-sesam-gebakte tuna, Colorado-lamsrek en sterre sushi. Die restaurant spog ook met 'n uitstekende wynprogram en 'n lys en dit is swaar op die Cabernet Sauvignon, maar as u iets anders soek, is een van die sommelier Joe Iurato se gunstelinge die 2013 Zuccardi Aluvional "La Consulta" Malbec uit Uco Valley, Argentinië, gekombineer met 'n uitstekende New York -skulpsteak.
Georgië: Hal se "The Steakhouse"
Hal's is 'n Buckhead -instelling wat al byna drie dekades deel was van Atlanta se eetkamer. Dit is 'n klassieke ontwerpte steakhuis met houtkleure en uitstekende diens, maar dit spog met 'n energieke atmosfeer danksy lewendige musiek in die nag en 'n klantegroep wat oor baie vlakke van die samelewing strek, insluitend politici, sakelui, sportsterre en filmsterre & mdash die afgelope tyd Aangesien baie films in Atlanta geskiet word, is dit bekend dat rolprentsterre soos Jamie Foxx en Robert De Niro herhalende komo's maak. Behalwe dat dit 'n reputasie in die stad verdien as 'n plek om te sien en te sien, is Hal's ook bekend daarvoor dat hy die beste steak in die stad bedien, insluitend kenmerkende snitte soos 'n filetmignon van 12 gram en 'n ribbes van 20 gram, albei klaar met bottersous . Die eienaar van die restaurant kom oorspronklik uit New Orleans, en daar is 'n besprenkeling van Big Easy-geïnspireerde geregte, soos garnale-remoulade, afgewerk met 'n Creoolse sous, langvissterte en gumbo. Was dit alles af met 'n kenmerkende 10-on-martini of 'n bottel uit hul wynlys van meer as 700 etikette.
Toe St. Elmo Steak House in 1902 gestig is, was die restaurant 'n klein taverne wat veranker is deur 'n tier-eikehoutkroeg uit Chicago. In die afgelope eeu het dit sy status as 'n baken in Indianapolis versterk, en daar word gesê dat as die mure kan praat, hulle die verhale van sakelui wat transaksies sluit, politici strategiseer en beplan, en afrigters en spelers wat hulself verloor oor hul verliese versprei of hulself koester. in hul oorwinnings. Alhoewel die ruimte in die negentigerjare 'n nuwe aansig gekry het, is die klassieke Chicago-salon-atmosfeer nog steeds deurlopend, net soos die klassieke steakhouse-ervaring. Byna elke aandete begin hier met die beroemde St. Elmo -garnale -cocktail, vier jumbo -garnale, gekombineer met 'n kenmerkende pittige cocktailsous. Alle steaks is 100 % USDA Black Angus, afkomstig van klein familieplase in die hele Midde -Weste. U kan nie met een van hulle verkeerd gaan nie, maar die 20-ounce cowboy rib eye (op die foto) is 'n toonbank met 'n pragtige marmering en 'n botterige, ryk geur. Kombineer dit met kant van kant gemaak, soos uieringe of geroomde mielies. Was dit alles af met 'n bottel wyn uit die bekroonde kelder (tafels langs die kelder is ook een van die mees gesogte) of 'n enkele-vat bourbon, deel van een van die grootste privaat geselekteerde keuses in die land.
The Butcher's Table, geleë in die South Lake Union-woonbuurt in Seattle, voldoen aan sy naam met 'n kleinhandelslagter en 'n steakprogram van die beste klas met uitsluitlik Mishima Reserve American wagyu, 'n ryk gemarmerde ras. Die binnekant van die eetkamer is ewe ryk, met vensters, donker mahonie -kleure en 'n glansryke glaskandelaar. (As u op soek is na 'n rustiger hoek, vra dan 'n tafel onder die kaggel, of vind 'n plek by die gesellige ondergrondse kroeg.) Kies die snit in die steak-spyskaart en dan u graad, sê 'n 5-ster-sentrum sny riboog of 'n ultra filet mignon, of doen 'n proeftoets deur te kies vir die proefvlug. Die spyskaart word afgerond met plaaslike seekos, soos Seattle se branderplank en gras, 'n filetmignon bedek met Penn Cove -mossels (foto hierbo), sowel as seisoenale groentegeregte, waarvan baie geïnspireer is deur produkte uit die eienaar Kurt Beecher Dammeier se tuin . Hy is ook die stigter van Beecher's Handmade Cheese, sodat sye soos die twee keer gebakte aartappel en hen van die bos sampioene onderskeidelik die kenmerkende neutagtige Flagship- en vierjarige Flagship-kase bevat. Miskien is die enigste kant wat enigiets wat met Beecher se kaas gepaard gaan, te vinde, die beesvet-patat en kapokaartappels wat gekap, gebak en dubbel gebraai word in beesvet tot 'n skerp, donsige effek.
Buzz's Original Steakhouse het sy reputasie as 'n plaaslike instelling verdien, aangesien die Schneider-onderneming sedert 1962 restaurante in Hawaii bedryf en Buzz's die oudste steakhouse in Hawaii is. Dit straal aloha -gasvryheid uit, met 'n ligging aan die strand en vriendelike buurstemming. Plaaslike inwoners en toeriste het 'n plek op die Lanai, veral die 'presidentstafel', waar Clinton en Obama geëet het. Die uitstekende vaste eiendom is net die plek vir cocktails in tiki-styl (probeer die Mai Tai) en pupus, of voorgeregte, insluitend die plaaslik beroemde calamari, liggies in panko gebraai en gebraai in botter, of die artisjok-verrassing, 'n gestoomde artisjok eindig met geklopte knoffelbotter en 'n beslag van Parmesaan. Steaks en seekos deel dieselfde rekening: Steaks word gekook op 'n houtrooster wat met inheemse kiawehout gestapel is, wat die vleis met 'n soet-rokerige smaak soen, en daar word elke dag drie vars vangste aangebied. Daar is ook 'n plaaslik geïnspireerde slaaikroeg met vars avokado, tuisgemaakte gepekelde uie en namasu, Ingelegde wortels in Japannese styl en daikon, wat goed pas by die huis se kenmerkende gemmer-knoffel teriyaki-gemarineerde steak. Op soek na 'n aandenking? As u die maankalenders bewonder wat die mure afspeel, en 25 jaar se waarde kan wees, kan u die kalender van die huidige jaar koop, met werke van plaaslike kunstenaars, en die opbrengs sal die Hawaii Food Bank bevoordeel.
Net na middernag op 9 Augustus 1933, toe die verbod in Nebraska opgehef is, het Rosser "Ole" Herstedt 'n taverne in Paxton geopen. Uiteindelik het dit Ole's Big Game Steakhouse & amp Lounge geword, vernoem na die meer as 200 trofeehouers wat oor die kroegtafels en hutte hang, wat Ole van sy jagtogte oor die hele wêreld teruggebring het. Dit sluit 'n ysbeer in wat u by die deur begroet, 'n eland uit Kanada, 'n swart beer uit Alaska, 'n rooi jakkals uit Engeland en selfs 'n luislang uit Honduras. En al bestaan ​​die teenwoordigheid van meer as lewe al meer as 85 jaar, behou dit steeds sy ma-en-pop sjarme. Die mure is versier met ou foto's van plaaslike inwoners en memorabilia uit die 40's en 50's, en die atmosfeer is beslis onstuimig. Begin met huisspesialiteite, soos hoenderbokke wat met 'n boerdery gepaard gaan, of Rocky Mountain -oesters, liggies gepaneer en gebraai. Gaan dan na een van die klassieke steak-snitte en mdash Nebraska-beesvleis word plaaslik bestel by 'n derdegeslag-slagter by die nabygeleë Hehnke's Grocery & mdash say, 'n 8-ounce lendentjie met jumbo-garnale (op die foto) of 'n T-bone om te deel. As jy op soek is na 'n wandeling aan die wilde kant, kies vir die buffelburger of een van die spesiale aanbiedinge van die elande.
Alhoewel dit klein is, is die stad Sheffield groot in die geskiedenis, maar dit is die tuiste van die Muscle Shoals Sound Studio, waar Cher haar debuut solo -album opgeneem het en die Rolling Stones liedjies soos "Brown Sugar" en "Wild Horses" opgeneem het, en in 1815 dit was waar generaal Andrew Jackson en sy troepe die Tennessee -rivier oorgesteek het (die presiese kruising word vandag nog Jackson Hollow genoem). Dit behoort dus geen verrassing te wees dat die stad se steakhouse net so groot is nie. George's Steak Pit is in 1956 deur die huidige eienaar Frank Vafinis se ouers geopen as 'n luukse steakhouse en het vinnig 'n reputasie gekry vir sy gepoleerde atmosfeer en dink wit linne tafeldoeke, vars blomme, fyn porselein en mdash en met die hand gesnyde steaks, alles gaar oor 'n oop put. Of jy nou die kenmerkende 22-ounce been-in riboog bestel, die filet of die ahi-tuna, almal is deurdrenk met 'n onmiskenbare soen van hickory-rook en 'n moordenaar. Slaai kry by die meeste steakhuise 'n tweede rekening, maar moet dit nie hier misloop nie, al is dit net die kans om die tuisgemaakte bloukaasversiering te probeer, wat al meer as 60 jaar volgens die oorspronklike resep gemaak word.
Noord -Carolina: Angus Barn
Die pa van eienaar, Thad Eure jr., En sy vriend Charles Winston, albei pas uit die Amerikaanse lugmag, het gevoel dat Raleigh 'n steakhouse nodig het. Hulle het geweet dat hulle die beste beesvleis, Angus, wou bedien, en besluit dat 'n skuur in naam en ontwerp & mdash die rustieke, maar verfynde atmosfeer sal beliggaam. Sedert hulle Angus Barn in 1960 oopgemaak het, het dit 'n steunpilaar van Raleigh geword, wat elke maand bykans 20.000 verouderde en gegrilde steaks bedien, insluitend die gewilde filet die rib eye (die gunsteling van die uitvoerende sjef (en Iron Chef America -wenner) Walter Royal en 'n onlangse Daarbenewens 'n tomahawk van 42 gram. Maar die suidelike gasvryheid begin nog voordat u iets bestel: of u nou in die sitkamer wag of net gaan sit, u word tuisgemaakte koekies en cheddar- en bloukaase van 'n eie familie aangebied. plaas in Wisconsin dit is 'n gereg wat net so 'n kenmerk hier geword het soos die steaks. Angus Barn het ook nasionale lof verwerf en sedert 1989 elke jaar die Wine Spectator Grand Award gewen, ter erkenning van sy uitgebreide wynprogram en onberispelik opgeleide sommeliers. As u gelukkig is om gedurende die vakansieseisoen hier te eet, word u huis toe gestuur met 'n peperkoekkoekie (plaaslik gebak deur Neomonde Baking Company) en 'n skitterende vertoning van Kersfees d. versierings en ligte.
Nieu -Mexiko: Rio Chama
In die historiese distrik Barrio de Analco, nie ver van die hoofstad nie, vind u een van Santa Fe se gewildste restaurante en kroeë. Die steakhouse het 'n lojale aanhang onder plaaslike inwoners en toeriste gekry vir die beste voorgereg, hamburgers en fondue in die stad. In ooreenstemming met Santa Fe se reputasie as 'n kunshub, vertoon elke kamer in die restaurant skaars kunsversamelings: die privaat eetkamer Abiquiu Room vertoon 'n fotografieversameling van Georgia O'Keeffe, die President's Room spog met 'n versameling inheemse Amerikaanse komberse uit die 1800's, en Die Westerse kunstenaar Edward Borein se tekeninge kan in die restaurant gesien word. Die kenmerkende prime rib is feitlik 'n kunswerk op sy eie, 'n gebraaide vleis wat 48 uur lank met kruie en speserye bedek is, in 'n oop vuur gebraai en dan tot sappige perfeksie gebraai. Daar is baie plaaslike invloed op die spyskaart, insluitend Chama Chili, 'n beesvleis, chili Quinoa Relleno, 'n gebraaide chili, 'n gebraaide chili gevul met quinoa, groente en plaaslike asadero ('n ferm, wit Mexikaanse kaas) en 'n stuk groen -chili mac en kaas. Vir 'n toevallige maaltyd, kombineer die buffelburger en mdash met gunsteling waaiers, bedek met spek, cheddar en groen chili en mdash met plaaslike sous van Marble Brewery.
Wyoming: Cowboy Steakhouse van 'n miljoen dollar
Million Dollar Cowboy Steakhouse, geleë onder die legendariese Million Dollar Cowboy Bar, is 'n Jackson Hole -instelling. Die historiese sjarme en Westerse vibes is 'n steunpilaar, maar toe sjef Paulie O'Connor in 2015 oorgeneem het, het hy die spyskaart met 'n moderne, luukse aanslag deurdrenk. Vir 'n verhoogde après-ski-nosh, kies vir die bier-en-beenmurgfondue met suurlemoenskyfie vir doop, of die wagyu-beesvleis tartaar bedek met 'n gerookte eier. Steaks bevat uitstekende, droë snitte, soos 'n filet van 9 gram of 'n ribbes van 18 gram, maar as u geld het, vra die John Wayne & amp Friends om te hoor wat die snyer van die nag is, wat wissel van 'n 40-ounce droë porterhuis tot 'n 64-ounce cowboy tomahawk-steak. Dit is ook 'n wonderlike plek om wilde wild te probeer, soos 'n eland T-been of bison rib eye. Die ribbes wat by die eetlus van 'n bergdorp pas, is onder meer varkvet-gebakte pommes, spekvet-korrels saam met 10-jarige cheddar en spek-kung pao-spruitjies. Moenie die verborge happy hour van 20:00 tot 21:00 misloop nie elke aand vir die helfte van die spyskaart af (probeer die knapperige varkvleis met bo-op die maag) en aandete, soos nachos met 'n kort ribbetjie, plus goeie cocktails en wyne per glas.
Sjef Tim Love het in 2000 die oorspronklike Lonesome Dove Western Bistro in Fort Worth, Texas, geopen, waar hy 'n aanhang gekry het vir sy gewaagde beskouing van klassieke en 'n oorvloed wildspeletjies. In 2016 het hy sy derde plek in Knoxville geopen, die tuiste van sy alma mater, die Universiteit van Tennessee, in die stad Old City. Die kenmerkende geregte is almal hier, soos die wagyu tomahawk rib eye, konyn-ratelslang wors en elende lende met versuikerde swartbessies, maar daar is ook plek-spesifieke spesialiteite, soos die chorizo-en-soet-aartappel gevulde plaaslike forel en knapperige hoenderdye met gebraaide suurlemoensap, gebakte aartappel en gebakte olywe (wat so gewild geblyk het dat Love dit ook by sy spyskaarte in Fort Worth en Austin gevoeg het). Die stedelike Westerse atmosfeer weerspieël die dekor en ontwerp van die gebou wat die ou Patrick Sullivan's Saloon huisves, en is toegerus met egte leerhuide, gerestoureerde oorspronklike hardehoutvloere en vier werkende, gerestoureerde kaggels. Vir 'n blik op die hout-gekookte aksie, sit by die sjef se toonbank oorkant die oop kombuis, of vir 'n meer gemoedelike atmosfeer, gaan sit na die kroeg vir 'n jalapeno-komkommer margarita. (Pro tip: gradeer u tequila op na Love's limited Herradura Double Barrel Reposado.)
Soos mede-eienaar van Killen's Steakhouse, Deanna Killen, sê: "As 'n steakhouse in Texas kan jy nie 'n klip gooi sonder om 'n ander steakhouse te raak nie." Die beste stukke beesvleis en gepoleerde diens is de rigueur, maar toe sy en haar destydse man, uitvoerende sjef Ronnie Killen, hierdie plek oopmaak, wou hulle die lekker eetervaring demystifiseer deur 'n steakhouse te skep wat nie net 'n uitstekende diens lewer nie spyskaart en diens, maar ook 'n aangename, ontspanne omgewing. Deur dit te doen, het hulle Pearland, 'n stad suid van Houston, op die kaart geplaas as 'n eetplek. Alles is regtig groter in Texas en kyk verby die wyntoring van vloer tot plafon in die eetkamer, en jy kan die hele kombuis weer sien (vir 'n besonderse uitsig oor die kombuis, vra vir die effens verhoogde tafel 80 ). Die steak-spyskaart is verdeel in natgemaakte, droë-verouderde en wagyu, wat die handtekening bevat van 48 ounce Marble Ranch Longbone wat plaaslik verkry word. Kan u nie besluit nie? Kies vir die New York strip steakvlug, wat elk 4 gram RC Ranch wagyu, Marble Ranch wagyu, Cabassi Australiese wagyu en Japannese A5 wagyu insluit. Vir 'n plaaslike wending, moet u nie die plaaslik beroemde hoendergebraaide riboog misloop nie, 'n uitstekende ribbetjie wat dubbeldraai is in gekruide broodkrummels en karringmelk, gebraai in vetterige vetvleisolie en gesmoor in 'n romerige peperige sous (dit is so gewild vind u 'n weergawe by Killen's Barbecue en die meer gemaklike Killen's STQ).
Vermont: Vuur en ys
Fire & amp Ice begin in 1974, begin as 'n klein rock-and-roll-kroeg voordat dit oor dekades ontwikkel het tot 'n steak- en seekosrestaurant met 'n plaaslik beroemde slaaibar. Die dekor is ewe bekend en die gebou kan ook dien as 'n plaaslike geskiedenis-, nautiese en sportmuseum. Hengel en vaar is familietradisies vir Paris Rinder-Goddard en sy ouers, wat die restaurant gestig het en dit is moeilik om die 1921 Hacker-Craft-snelboot wat die middelpunt van die 'slaaibal' is, te mis, en u sal vliegstokke, kano's sien, gemonteerde vis en spane wat aan die mure hang langs antieke houtski's, sneeuskoene en byna duisend swart-en-wit familiefoto's (sommige bygedra deur diners). Die steak -spyskaart bevat tipiese snitte soos entrecote, ribbetjie en filet mignon, maar die restaurant het 'n lojale aanhang gekry vir sy uitstekende rib en steak Rockport, 'n vlinderfilet gevul met kreefvleis en afgewerk met hollandaise. Spoel alles af met handwerk van Fiddlehead Brewing Company of Frost Beer Works.
The Wonder Bar is in 1946 geopen deur John Folio, 'n afgetrede bokser, en sy vrou, Betty, wat die inspirasie gekry het vir 'n steakhouse tydens 'n reis na Las Vegas in die vroeë veertigerjare. Aan die einde van die 60's het die restaurant 'n reputasie gekry met die beste steaks, lewendige musiek in die Big Band-styl en Italiaanse klassieke soos tuisgemaakte frikkadelle, lasagne en kalfsvleis-parmesaan ('n knipoog na die erfenis van Folios). Die ikoniese rooi tapytmure, Frank Sinatra-musiek en al die oorspronklike spyskaartitems bly, hoewel die huidige eienaar Daniel Watts 'n buitestoep en 'n onderste patio met 'n vuurput met 'n uitsig oor Clarksburg (die Champagne-stad genoem) het. deur die plaaslike bevolking wat die stad snags vanaf hierdie uitkykpunt gesien het). Hy het ook moderne klassieke steakhouse bygevoeg, soos 'n seekostoring en krapkoeke, en 'n droogverouderingsprogram geïmplementeer. Al die steaks, wat wissel van 'n ribbesoog van 20 gram tot 'n New York-strook van 16 gram, word minstens 28 dae verouder, dan gebraai en gebraai met botter en spesiale geurmiddels. Die wynlys het ook gegroei van 10 wyne tot 200, insluitend die gesogte House Red, 'n eie versnit wat tuis gebottel word. Dit is net die ding om by die vuur te teug terwyl u die uitsig oor die Champagne -stad geniet.
Wisconsin word beskou as die geboorteplek van 'aandete', en Five O'Clock Steakhouse, Milwaukee se langste steakhouse, bring hulde aan die tradisies met die diensstyl wat sedert 1946 aangebied word: bedieners neem bestellings terwyl eters eet drink by die kroeg (moenie die handtekening Brandy Old Fashioned misloop nie, beskou as die nie-amptelike drankie van die staat), en as eters gaan sit, word die tafel gedek met 'n gesinsstyl, 'n heerlike skinkbord met olywe, uie, piekels, wortels en soetrissies slaaisouse en warm suurdeegbrood en heuningbeer. Alle steaks, insluitend die kenmerkende 16-onse gesnyde filetmignon van 16 gram en die 21-ounce been-in-riboog, word bederf met 'n handtekening, geheimsinnige sous en klaargemaakte au jus. Die outydse stem van die North Woods-aandete in die nagmaal weerklink in die dekor en die restaurant sit in 'n historiese gebou uit die vroeë 1900's met 'n handgesnyde kalksteenfassade, daar is deurgaans donker houtpanele en die kersliggies en versierings is die hele jaar deur . Gerugte lui dat die restaurant Alley Cat Lounge gedurende die 50's en 60's 'n ondergrondse dobbelkamer was waar mense deesdae deur die agterste ingang sou sluip, maar dit is waarskynlik dat u 'n regstreekse vertoning hier sal sien as 'n gangster .
Suid -Dakota: Dakotah Steakhouse
Dakotah Steakhouse, geleë in die Black Hills, verpersoonlik Westerse gevoelens in 'n gebou met 'n boombas en 'n buffelbeeld van voor, en skilderye van cowboys en inheemse Amerikaanse kapteins wat die mure aan die binnekant beklee. Die spyskaart bevat 'n lys steaks wat plaaslik verkry word en wat tuis gesny en verouder word, soos die Cowboy Bone-in Rib Eye wat jy nie kan misloop nie. Daar is ook baie plaaslike spesialiteite, wat begin met tuisgemaakte braaibrood en mdash, 'n eenvoudige deeg gebraai soos platbrood en mdash wat bedien word met bourbon-heuningbotter tydens brooddiens, en die Dakotah Burger, met 'n 8-onse gebakte steakpattie. Vir 'n voorsmakie van die streek, kies vir die sagte, gestoofde hele buffelrib, gekombineer met 'n lekker barbecue sous fazantpoppers, gebraaide jalapenos met bier, gevul met roomkaas en fazant of chislic, entrecote wat gesny, droog gevryf en gebraai word, bedien met 'n tuisgemaakte romerige koriander-limoen-sous.
The Iowa Chop House is in die historiese distrik van die middestad van Iowa geleë en straal 'n chique uitstraling uit die boerdery uit wat by sy hartlike omgewing pas. Die dekor is gelyke dele modern en rustiek, met hardehoutvloere, foto's van pastorale plaastonele en tafelblaaie van herwinde skuurhout van die Seelman -plaas, 'n plaaslike plaas wat al sedert 1838 bestaan ​​(en waarvan die koeie wei op die foto muur). Die spyskaart weerspieël 'n plaas-tot-vurk-etos: Beesvleis is afkomstig van plaaslike plase of in samewerking met die Iowa Cattlemen's Association-kaasvleis, 'n plaaslike lekkerny en gewilde voorgereg, afkomstig van Amana (hier word dit gebraai en bedien met tuisgemaakte boerderydressing) ) en seisoenale groente word afkomstig van plaaslike plase of gekweek op die Chop House se eie Ernie Found Farm in Iowa City (moenie die suikermieliesakkotas misloop nie). Alhoewel bees waarskynlik die ster van die reeks is, is daar ook 'n fan-gunsteling varkvleis met 'n gelyke rekening saam met die kenmerkende steaks. peper esdoring glans. Die vibes van die plaashuis strek ook tot die drankaanbiedings. Dit is moeilik om nie die Beer Barn, 'n herhaalde replika van die Seelman-familie-skuur, op te let wat die middel van die restaurant veranker nie. Dit is gebou rondom 'n bierkoeler en is toegerus met interaktiewe tablette waarmee gaste meer kan leer oor die plaaslike bier voordat hulle hul eie bier gooi.
Grub Steak is een van die min restaurante waar jy net so tuis sal voel in ski -uitrusting as in 'n smoking of 'n cocktailrok. Die Park City -steakhouse het ook 'n gunsteling geword onder plaaslike en vakansiegangers en op die Sundance Film Festival. Die ikoniese steakhouse bestaan ​​al sedert 1976, en daar het min verander in die land-westerse dekor, met bizons en takbokke en ou skilderye en foto's van cowboys en inheemse Amerikaners langs die mure. Die sjef Brian Moody en die braaikuikensjef Gregg Moody bly ook 'n vaste diens en werk al meer as 30 jaar hier. Alle steaks word meer as 25 dae lank natgemaak en op 'n oop braaikuiken gebraai, soos die wonderlike tomahawk-riboog wat onvermydelik tot 'n plasing op sosiale media lei. Maar die gereg wat die meeste lof ontvang, is die stadig geroosterde prima rib: Byna elke aand sê iemand dat dit die beste is wat hulle ooit gehad het, en wanneer hy in die stad is, bestel 'n gewone persoon uit New York 'n ekstra porsie saam met hom op die vliegtuig huis toe. Vir die beste atmosfeer, eet hier op Vrydag- of Saterdagaand, en mdash -eienaar, Simon Shaner, sê dat die restaurant werklik lewendig word as die "singende cowboys" lewendige musiek speel en die bestuurder jip en huil asof hy by 'n ou -westelike taverne is.
Jess & Jim's is 'n steakhouse wat al drie generasies lank in besit is van die VanNoy-gesin, en die vierde geslag is die vleuels wat voltyds by die restaurant werk. Die atmosfeer is informeel en gesinsvriendelik, meer steak-gesamentlik as 'n seldsame ervaring van wit tafeldoeke, maar geslagte Kansas City-gesinne het hierheen gekom om spesiale geleenthede groot en klein te vier, en bekendes, atlete, musikante en selfs die plek is gereeld hier presidente en mdash Harry Truman en sy vrou Bess word gesê dat hulle gereeld was. En ten spyte van al die toekennings en persknipsels wat Jess & amp Jim deur die jare heen opgedoen het, is die "beste steakhouse ter wêreld" moontlik die bekendste wat dit in 1972 by die tydskrif Playboy gekry het. Dit het een van die kenmerkende disse van die restaurant, die Playboy, geïnspireer. Strip, 'n strookbiefstuk van 25 gram (op die foto hierbo). Maak nie saak wat u bestel nie, al die vleis word daagliks tuis deur die eienaar Mike VanNoy met die hand gesny en op 'n sissende bord bedien, en die res van die spyskaart wat tuisgemaak word, bevat huislike krammetjies soos knoffelroosterbrood en twee keer gebak aartappels en tuisgemaakte nageregte soos appeltert en wortelkoek.
Bullwinkle's is in 1992 in Waldoboro geopen as 'n gesinsrestaurant wat veral bekend is vir sy seekos. Sedert Todd Mank, 'n selfbeskrywe biefstuk-en-aartappel, die restaurant in 2006 oorgeneem het, het hy meer steaks by die spyskaart gevoeg en Bullwinkle se reputasie as 'n uitstekende plaaslike steakhouse geleidelik opgebou. Die restaurant het nog steeds 'n vrolike atmosfeer en Mank moet weet, aangesien hy byna 'n dekade lank hier as kroegman gewerk het, waar plaaslike inwoners by die taverne vergader vir drankies en 'n swembad, en geslagte gesinne in die hutte van die eetkamer saamdrom of om groot ronde tafels om spesiale geleenthede te vier en te geniet van gunsteling waaiers, soos die teriyaki-gemarineerde hangersteak. Die nabyheid aan die kus van Maine maak dit 'n toeriste-hotspot in die somer, veral wanneer geregte met Maine-kreef, van steaks met kreef tot kreef-ravioli tot kreefrolletjies, veral gesog is. Die seekoskeuse word afgerond met krap- en mdash -smelt, rolletjies en dips en mdash sowel as plaaslike mossels. Ongeag die tyd van die jaar, Bullwinkle's het 'n helder en lewendige atmosfeer, dus diegene wat 'n meer intieme hoek soek, moet vra vir tafel 11, 'n afgesonderde, laag beligte vier-top wat plaaslik die "mafia tafel" genoem word.
Die oorspronklike Doe's Eat Place is gestig deur Dominick "Doe" Signa en sy vrou Mamie in Greenville, Mississippi. Dit het begin as 'n nederige kruidenierswinkel waar Mamie warm tamales verkoop het en Doe 'n honk-tonk aan die voorkant bedien en chili en vis bedien het aan 'n streng swart kliënte. Een van die plaaslike dokters het tussen die oproepe begin stop, en Doe het 'n steak gaargemaak en hom agterin gevoer. Die woord oor Doe se kookkuns het gekom, en Doe fokus op die restaurant wat nou bekend staan ​​as Doe's Eat Place. In 1988 het George Eldridge, 'n restaurateur en stokperdjievlieënier in die ooste van Arkansas, wat jare lank vriende en kliënte na Doe's Eat Place vir biefstuk en tamales gevlieg het, die naam, spyskaart en eetkamer in die sentrum van Little Rock in 1988 gebring. Dit was al lank 'n gunsteling in die streek, wat Doe's Eat Place regtig op die kaart geplaas het, was toe die destydse kandidaat Bill Clinton en sy personeel die Little Rock-lokasie tydens hul presidentsverkiesing in 1992 gemaak het. voorbladverhaal. Maar vir al sy pers, beweer Doe's dat die eet hier die ware ster is.U wil 'n eetlus bring, of 'n vriend of vriendin, en die steaks van 30 dae word gesinsstyl per pond bedien, vanaf 2 pond. By steaks kom friet of nuwe aartappels, Texas toast en Doe se kenmerkende deurweekte slaai, volop geklee in 'n suurlemoen-olyfolieversiering. En moenie die vleistamales in Delta-styl misloop nie, bedien met tuisgemaakte chili.
"Rare yet well done" is hoe die eienaar van Lolo Creek, Mike Grunow, sy steakhuis in die Westelike Montana-steakhuis opsom, en daarom is hy van mening dat dit die moeite werd is om daar te eet (so ook Hannah Hart & mdash Lolo Creek op I Hart Food). En jy sal waarskynlik moet. Gaste word gehuisves op 'n eerste-kom-plek, en dit is nie ongewoon om tot 'n uur op 'n tafel te wag nie. Sedert 1987 bedien Lolo Creek 'n dosyn verskillende, handgesnyde, natgemaakte steaks, almal gaar op 'n houtrooster in 'n oop put wat die eetkamer veranker (versigtig versorg deur roostermeesters). Aandete begin met 'n groente -skinkbord vir die tafel, en alle voorgeregte bevat 'n keuse van slaai, aartappel en Texas -roosterbrood. As u vir biefstuk kies, kan u nie beter doen as die kenmerkende riboog nie, wat in 12 of 20-onse porsies aangebied word, maar die seekoskeuse is ook uitstekend (vra oor die vangs van die dag). As u langer wag, kan u in die sitkamer of op die dek gaan sit vir 'n uitsig oor Big Sky Country, en die restaurant lê onder Lolo Peak in die Bitterroot -reeks van die Rocky Mountains. Of neem die gholfkarretjie na die aangrensende Lolo Creek -distilleerdery en proelokaal om hul vodka's en gins te proe, insluitend seisoenale vrystellings soos heuninghuckleberry -wodka en jalapeno -wodka.
Hoogste gegradeerde onafhanklike steakhuise in Amerika
Wat maak 'n wonderlike steakhouse? U moet eers kyk na die kwaliteit van die belangrikste aantrekkingskrag: STEAK. Sappig en ultra-sag. USDA Prime and Choice. Goed verouder om die geur te verbeter. Algehele ervaring is 'n belangrike faktor. Uitstekende diens met aandag aan detail. Luukse dog aardse vriendelike. Ontasbare goed wat 'n duidelike indruk maak.
Goeie akoestiek vir stil gesprekke. Persoonlike en kragondernemings. Privaat eetkamers. Interaktiewe kroegtenders met swaar uitstortings. Diegene wat u name en u gunsteling drankies onthou. Diepte van wynkeuse. Gelukkige ure met gons. U eie spesiale plek om te geniet, te ontspan en te vermaak.
Ons rangskik steakhuise. Dit is jou reg. Maar ons stel wel minimum standaarde wat ingesluit moet word in ons lys van onafhanklike steakhuise met die beste beoordelings.
Almal stap graag uit vir 'n besonderse eetervaring. Daarom oorweeg ons slegs om die beste steakhuise in onafhanklike besit met die beste beoordelings te noem. Die plekke met die hoogste lof wat spesialiseer in eersteklas steakhouse-kos met uitstekende diens en atmosfeer. Diegene met 'n diepe breedte van uitsonderlike wyne en geriewe wat uitloop op die uiteindelike eetervaring. Die beste wat Amerika kan bied.
As u ooit daarvan gedroom het om 'n verouderde kajuit te drink op 'n droë Chateaubriand vir twee, jumbo varswatergarnale bedek met 'n ligte sitrus-Riesling-glasuur of 'n pragtig verkoolde Australiese Wagyu-tomahawk in 'n middeleeuse kasteel, dan moet u maar verder gaan Little Rock. Versteek in 'n onopvallende winkelvenster sal Arthur se katedraalagtige donkerhoutmure, hangende kandelare, swart ysterdeure en grys klip-aksente jou binneste Tyrion Lannister voed, terwyl die uitgebreide spyskaart vir die res sorg. As ons sê dat hierdie plek 'n ou skool is, moet u beter glo dat ons dit bedoel.
Hierdie heerlike snit is tegnies nie 'n steak nie, maar dit haal die lys vanweë die gewildheid daarvan, veral tydens die braaiseisoen. Die groter grootte maak dit perfek om te vermaak, aangesien u tussen vier en ses porsies per flanksteak kan kry. Hierdie snit is die enigste op die lys wat uit die onderste helfte van die dier kom. As gevolg hiervan het dit meer bindweefsel, wat 'n uitstekende smaak gee, maar dit ook minder sag maak as die ander steaks. Flanksteak word altyd bedien in dun skywe oor die graan gesny.
Feestyd: die beste nuwe steakhuise in Amerika
Feest is 'n rubriek wat toegewy is aan kook, braai, eet en ontdek wat op die spyskaart in Amerika en regoor die wêreld is.
Ons is altyd op soek na 'n heerlike steak, ongeag die seisoen of stad. Gelukkig woon ons in 'n land met die beste klassieke steakhuise ter wêreld. Maar ons hou ook daarvan om te sien hoe topsjefs die steunpilaar herontdek met spyskaarte wat vindingryke geregte en die beste vleissnitte insluit. Daarom het ons landwyd gekyk om die beste nuwe steakhuise in Amerika te vind. Besoek een of almal hierdie jaar, en#8211; u sal nie teleurgesteld wees nie.
Mastro's Steakhouse – New York
Met plekke in Nevada, Cali, Illinois en Arizona, het u moontlik al voorheen by Mastro's geëet. Maar New Yorkers kan hulle nou verheug, want die lofwaardige steakhouse het 'n paar maande gelede in Midtown Manhattan geland. Die ruimte met twee verdiepings is pragtig met donker hout-aksente en gewelfde plafonne, en dit voel op die een of ander manier intiem, ondanks die omvang daarvan. Ons waarsku u nou om nie die rou kroeg vol te maak nie, 'n uiters maklike prestasie, gegewe die grootte en varsheid van die seekoskeuse. U wil ruimte bespaar vir die uitstekende rooster van steaks en karbonades, van die dubbelgesnyde varktjop tot die enorme portierhuis van 48 oz.
As 49ers -aanhangers nie lus is om hul roosters na die Levi's -stadion te haal vir 'n agterklap nie, is Bourbon Steak & amp Pub daar om hul morende mae te voed. Die nuutste buitepos van die bekroonde steakhouse van sjef Michael Mina, die restaurant, is verdeel in twee verskillende ervarings binne een lokaal. Bourbon Steak speel op die klassieke Amerikaanse steakhouse met deurdagte groentekante en kreatiewe neute op seekos soos die Maine kreefpotjie met truffelde brandewynroom. Maar die steaks is die opvallendste met Brandt Farm-beesvleis met droë ouderdom en egte Japannese A5 Wagyu, wat $ 32-42 per ons kos. Die kroeg bied 'n meer informele atmosfeer met klassieke speletjies en 'n uitgebreide bierkeuse.
Landelike Vereniging Washington D.C.
In minder as 'n dekade het sjef Jose Garces meer as 'n dosyn suksesvolle restaurante regoor die land geopen, twee kookboeke geskryf en die James Beard-toekenning ontvang vir 'Beste sjef, Mid-Atlantiese Oseaan.' Om nie eers te praat nie, hy is 'n ysterkok 'n Slegte titel wat slegs 'n paar besit. Sy nuutste onderneming, Rural Society in die Logan Circle -woonbuurt in Washington DC, is 'n kontemporêre Argentynse steakhouse wat geïnspireer is deur sy reise na Suid -Amerika. Die kombuis word bestuur deur die bekwame sjef Louis Goral, wat tradisionele geregte soos empanadas en chorizo ​​van bees- en varkvleis bedien, saam met 'n uitgebreide lys steaks van regoor die wêreld, van 'n Amerikaanse NY-strook tot 'n ribbetjie uit Uruguay. En met 'n hoofsaaklik Suid -Amerikaanse wynlys, word u net deur die deur na Buenos Aires vervoer.
Mes – Dallas
Die tweemalige James Beard, bekroonde sjef John Tesar, is daartoe verbind om vleis van die hoogste gehalte in Texas, van die beste boere in die staat in Knife, in The Highland Dallas, te gebruik, en dit is een van die beste uiteenlopende steakhouse -spyskaarte wat ons al 'n rukkie gesien het. Dit bied nie net klassieke klassieke soos Niman Ranch, beesvleis op droë ouderdom en dubbelsnit met appelsous nie, spesiale snitte soos spanslag, beeswange en beesstert bied iets vir diegene wat hul vleisagtige horison wil uitbrei. Maak seker dat u saam met 'n groep kom, sodat u kan duik in die uitgebreide sjokoladeprogram van Knife en groter "blaaie" soos sriracha -varkbuik met gestoomde broodjies en bros varkkop. Vars seekos en handgemaakte pasta bevredig alle drange wat nie vleis is nie.
Asof dit nie altyd lekker was om in Nashville te eet nie, het die aantal kwaliteit restaurante wat die afgelope paar jaar daar geopen het, dit 'n kulinêre bestemming gemaak. Een van die mees onlangse toevoegings tot die mengsel is Prima, wat 'n innoverende Amerikaanse spyskaart bied van die uitvoerende sjef Salvador Avila. Asof die wonderlike ruimte nie genoeg is om u te lok nie, is die spyskaarte net so opwindend met geregte wat die beste bestanddele uit elke seisoen beklemtoon. Begin met borde om te deel, soos pittige gegrilde kreef met semolina -gnochetti en cashew -suurlemoenroom en gesmoorde botterskorsie met beestong, kaneel en suurroom. Bespaar egter plek vir die klassiek bereide steaks en ander vleisagtige lekkernye soos tuisgemaakte varkvleis, lam en wors-chorizo.
Morton's Grille – New York
U ken waarskynlik Morton's The Steakhouse wat al byna 40 jaar lank restaurante regoor die land oopmaak. Die susterrestaurant Morton's Grille is 'n bietjie oorsaakliker, maar net heerliker, wat verlede maand in die Gramercy -woonbuurt in NYC geopen is. Die atmosfeer is uitnodigend, of u nou na die wedstryd kyk of op 'n afspraak gaan met 'n spyskaart met iets vir almal. Uitvindingsgeregte soos gehaktballetjies gevul met mozzarella en gebakte ribbetjies spek vergesel 'n tradisionele steaks- en tjops-spyskaart met filette, ribbetjies en dubbelgesnyde varktjops. Bespaar plek vir die ongelooflike heerlike koekie -broodjies met warm fudge -doopsous.
Hoe om 'n perfekte biefstuk te kook
As u 'n duur steak kook, wil u seker maak dat u dit reg kook. Met die stap-vir-stap kookinstruksies van What's Cooking America 's, leer u hoe u elke keer perfekte steaks kook!
U leer nie net hoe om die perfekte steak te kook nie, maar ook hoe om die steaks te koop en voor te berei. Ons sal u leer hoe om gebraai te word in 'n gietysterpan, in die oond gebraai of op die braai gebraai.
Hierdie bladsy dek die volgende onderwerpe:
Gebruik 'n vleistermometer
verstaan ​​die regte vleistemperature om die perfekte steak van medium tot skaars te kry
Die belangrikste wenk wat ek deur die jare geleer het, is dat die gebruik van droë hitte die beste manier is om perfekte steaks en ander sagte vleissnitte te kook. Deur droë hitte te kook, word die buitekant van die vleis bruin en karameliseer, wat die steaks 'n ryk bruin komplekse geur gee. Dit is deels die gevolg van die suikers in die vleis wat deur 'n reeks ingewikkelde reaksies gaan, genaamd die "Maillard -reaksie. .
As jy steaks koop, koop die beste vleisgraad wat u kan bekostig. Dit moet USDA Prime Aged Beef wees. As u slagter dit nie het nie, is USDA Choice die beste graad.
Soek steak met fyn tekstuur en stewig om aan te raak. U wil hê dat die kleur 'n ligte kersie rooi kleur (nie dieprooi nie).
Soek ook steaks wat marmering, want dit is die dun vet drade wat deur die vleis loop, wat dit lekker maak en die wonderlike geur gee. Marmering is die wit vet wat u in alle vleissnitte sien. Onthou dat 'n aansienlike hoeveelheid eweredig verspreide marmering 'n goeie ding is. Soek klein, eweredig verspreide vetspikkels in plaas van groter en yl.
Marmering is die fyn stukkies vet in die vleis. Hoewel studies toon dat marmering nie die kaloriegetal van beesvleis aansienlik verhoog nie, verhoog dit die smaak en sagtheid aansienlik. Beesvleis wat ryklik gemarmer is, kry 'n hoër graad, aangesien dit sagter, sappiger en lekkerder is omdat die binnespierse vet die vleis smelt en bedruip tydens kook. Aangesien vet isoleer, bied marmering ook versekering teen oorkook. As u nie veel dierlike vet in u dieet wil hê nie, eet dan nie steak nie! Om vet in steak te vermy, is om steak heeltemal te vermy!
Grootte of dikte maak saak by die aankoop van steaks. Die beste steaks is 1 duim tot 1 1/2 duim dik. 'N Dun snit sal waarskynlik uitdroog. Die dikte van die steak is belangriker as die gewig.
Gradering van beesvleis:
Die graderingstelsel van die USDA is 'n goeie manier om kwaliteit te beoordeel. Die graderingsbenamings word grootliks bepaal deur die hoeveelheid sigbare vet wat deur die spierweefsel gestreep is, wat marmering genoem word.
Prime Beef: Die hoogste graad in die vleissyferstelsel in die Verenigde State. USDA Prime Beef bevat 'n oorvloedige marmering (die netwerk van fyn lyne wit vet). Hierdie marmering, sowel as ander faktore soos voergehalte en veroudering, dra by tot die ryk smaak en fyn tekstuur van die beste snitte. Prime -beesvleis word meestal in fyn restaurante, vleismarkte verkoop en na eksklusiewe restaurante in die buiteland uitgevoer.
Choice Beef: USDA Choice is die volgende beste beesvleis. Keuse het minder marmer as Prime, maar meer as Select. Select kan 'n bietjie taaier tekstuur hê en kan makliker uitdroog as dit te gaar is, veral as steaks. Choice -beesvleis word gewoonlik in die diensvleishouer by u plaaslike kruidenierswinkel aangetref.
Kies Beesvleis: Select het die minste marmering van die drie beste grade, wat dit maerder, maar moontlik minder sag, sappig of smaakvol maak as Prime of Choice. Select word meestal gevind in die selfbedieningsvleishouer by u plaaslike kruidenierswinkel. Word nie aanbeveel vir steaks van topgehalte nie.
Moenie jou steaks sout voor jy dit kook nie. Ek weet dat sommige mense hul steaks sout voordat hulle kook, maar vertrou my en moenie sout nie, en die resultaat sal sappige, heerlike steaks wees om jou gesin en gaste te bedien! Sout nadat die steak na u smaak gaar is, die nodige tyd gerus het, en net voor dit bedien word.
Sout bring vog (water) na die oppervlak van die steak, en die water sit op die oppervlak terwyl jy die steak kook. U maak dus die biefstuk basies weer stom. Tradisioneel, as die vleis bruin word, slaan sjefs die byvoeging van sout oor omdat die sout water uit die vleis se oppervlak trek deur osmose. As u byvoorbeeld 'n steak net 10 minute voor die braai sou geur, sou daar vogtige krale op die oppervlak verskyn, wat uiteindelik 'n vlak plas sappe vorm. Op die rooster word die steak grys, nie bruin nie.
Oor kos en kook, deur Harold McGee (voedselwetenskaplike):
Vleisselle word bruin teen ongeveer 310 grade F. Water op 'n steak se oppervlak kook en stoom by 212 ° F, sodat 'n nat steak grys kan word en kan gaar word voordat die oppervlak bruin kan word.
Uitsondering op die reël – Steaksout -uithardingsmetode: Hierdie sout -uithardingsmetode kan 'n keuse maak van 'n steak soos 'n steak.
Gebruik slegs growwe, kosjer of seesout (nie fyn tafelsout nie).
Gebruik 1-duim-steaks of dikker. Bedek albei kante van u steak ruim met sout. Laat staan ​​by kamertemperatuur vir een (1) uur. Pas die tyd dienooreenkomstig aan as u dunner of dikker steaks gebruik.
Spoel al die sout af met water en druk dan die steaks heeltemal droog met papierhanddoeke.
Kook die steak na smaak.
Gebruik 'n vleistermometer:
Wat behels seldsame en medium-seldsame gekookte vleis? Om die huishoudelike ekonome van die regering tevrede te stel, sê die Beesraad dat seldsame beesvleis 'n interne temperatuur van 140 grade F. beteken, dit is goed as jy van goedgemaakte en droë vleis hou. As u van klam, rooskleurige vleis hou (soos ek), begin skaars wanneer die interne temperatuur registreer 120 grade F. en begin medium skaars word by 125 of 130 grade F. Om u vleis behoorlik te kook, moet u 'n goeie digitale vleistermometer koop en gebruik.
/> Dit is die tipe kook- en vleistermometer wat ek verkies en in my kookkuns gebruik. Ek kry baie lesers wat vra watter kook-/vleistermometer ek verkies en gebruik in my kook en bak. Persoonlik gebruik ek die Thermapen -termometer wat op die foto aan die regterkant verskyn. Om meer te wete te kom oor hierdie uitstekende termometer en om ook een aan te skaf (as u wil), klik net op die onderstreepte: Thermapen -termometer.
Residu-hitte of oordragkook: Onthou dat die steak sal kook terwyl dit gaar word. Die temperatuur sal na 15 tot 20 minute styg tot 125 grade F. tot 130 grade F. interne temperatuur (medium skaars). Let dus op hoe lank u die gebakte steak laat sit voordat dit bedien word!
Residuele hitte definisie: Oorgaar word veroorsaak deur residuele hitte wat van die warmer buitekant van die vleis na die koeler sentrum oorgedra word. As 'n algemene reël, hoe groter en dikker die vleissnit, en hoe hoër die kooktemperatuur, hoe meer resthitte in die vleis, en hoe meer sal die interne temperatuur styg tydens rus as gevolg van oorgedraai. Dit beteken dat die vleis van die hitte verwyder moet word by 'n binnentemperatuur wat laer is as die gewenste finale binnetemperatuur, sodat die oorblywende hitte die kook kan voltooi.
Die 20 beste toebroodjie resepte
Miskien 'n gewaagde roem, maar ons staan ​​trots daarop. Ons bied 20 van die beste toebroodjies ter wêreld aan deur 'n paar van sy beste kosskrywers en kokke. Begin miskien hier: Pierre Koffmann se croque monsieur! Die definitiewe resep vir Frankryk se beste toebroodjie deur een van haar grootste sjefs. Voeg James Cochran se karringmelkhoender, Rick Stein se geroosterde makreelstokbrood, Giorgio Locatelli se Milanese panini en Claridge se deftige teeseleksie by. Ons bied nederig Uyen Luu se knapperige varkbuikbahn mi, Georgina Hayden se halloumi, Signe Johansen se visvingertoebroodjie en die soet perfeksie wat die grondboontjiebotter en jellie van Claire Ptak is. Vertrou ons. U werk-van-huis-middagete sal nooit weer dieselfde wees nie.