Wat is 'n toedeling? (Definisie en Voorbeelde)
Tale Woordelys van sleutelterme
by Richard Nord Quist
Woordelys van grammatikale en retoriese terme
'N Toespeling is 'n kort, gewoonlik indirekte verwysing na 'n persoon, plek of gebeurtenis - werklik of fiksie. Verb: allude . Byvoeglike naamwoord: allusive . Ook bekend as 'n eggo of 'n verwysing .
Allusies kan histories, mitologies, letterlik of selfs persoonlik wees. Ryk bronne van verwagtinge sluit in die literêre werke van Shakespeare, Charles Dickens, Lewis Carroll, en George Orwell (onder vele ander). Hedendaagse toesprake kom dikwels af van films, televisie, strokiesprente en video speletjies.
Sien voorbeelde en waarnemings hieronder. Sien ook:
Algemeen verwarde woorde: Allusion en Illusie
"Gedruk deur die fout," deur Horace Smith
Uit die Latyn, "om mee te speel"
Voorbeelde en waarnemings
"[Allusions] kan as 'n soort van kortskrif gebruik word, wat dadelik 'n komplekse menslike ondervinding in die lewe bring wat met 'n storie of dramatiese gebeurtenis ingebed is ... Dit is dikwels moontlik om meer betekenis in 'n goedverkose opsomming in te pak as in 'n gelykwaardige beskrywende term uit die algemene taal, óf omdat 'n toespeling sommige van die konnotasies van die hele storie kan dra waaruit dit getrek word, of omdat 'n individu se naam met meer as een eienskap geassosieer kan word. '
(Inleiding tot Oxford Dictionary of Reference and Allusion , 3de uitg., Gewysig deur Andrew Delahunty en Sheila Dignen. Oxford University Press, 2010)
"Ek het die Noag-reël geskend: voorspel dat reën nie tel nie, bou arks nie."
Alusies na 'n lyn deur John Donne *
- "Moet nooit weet vir wie die graf gegrawe is nie, ek het vir myself gesê, dit is vir jou gegrawe."
(EB White, "Dood van 'n Vark." Die Atlantiese Oseaan , Januarie 1948)
- "Moet nooit weet vir wie die aarde beweeg nie; as jy gelukkig is, beweeg dit vir jou."
(William Safire, kom tot terme . Doubleday, 1991)
Alusies vir Frost and Shakespeare
- "Selfs sportnuusbriewe verwys na [digter Robert] Frost. Toe 'n New York Giants-pakke as kanker gediagnoseer is, het Inside Football gesê: 'Die res, aangesien daar nie meer daar op kon voortgaan nie, het hulle aangespreek.' Dit is 'n aanduiding van 'n 1916 Frost-gedig oor 'n seuntjie se toevallige dood: 'Nie meer om daar voort te bou nie. En hulle het, aangesien hulle nie die een dood was nie, na hul sake gewend.' (Die gedig se titel is 'Out, Out--' self 'n toespeling deur Frost aan [William] Shakespeare; na Lady Macbeth sterf, praat Macbeth van die kortheid van die lewe: 'Uit, uit, kort kers!')
(William Safire, "On Language: Poetic Allusion Watch." Die New York Times , 24 Julie 1988)
"Die lewe is nie 'n kort kers vir my nie. Dit is 'n soort fakkel wat ek vir die oomblik gekry het, en ek wil dit so helder moontlik laat brand voordat ek dit aan die komende geslagte oorhandig."
Toelange tot Stripboeke
- "Stripboeke het verwysingspunte geword in die gewildste en mees esoteriese fiksie en kuns. Almal verstaan ​​'n Superman- toespeling of 'n Batman-grap."
(Gerard Jones, Mense van Môre , Basiese Boeke, 2005)
- "Ek is nie in 'n krip gebore nie. Ek is eintlik op Krypton gebore en het hier deur my pa, Jor-el, gestuur om die planeet aarde te red."
(Senator Barack Obama, toespraak by 'n fondsinsameling vir Katolieke liefdadigheid, 16 Oktober 2008)
'N Allusion tot John Kennedy se intreerede
"Senator Obama se oproep om te vra nie net wat ons regering vir ons kan doen nie, maar wat ons vir onsself kan doen, het 'n nog meer direkte verband gehad met die intreerede van die eerste GI-generasie-president van die Verenigde State."
(Morley Winograd en Michael D. Hais, Millennial Makeover . Rutgers University Press, 2008)
Eienskappe van Effektiewe Allusies
- 'n Toespeling wat verklaar word, het nie meer die sjarme van toespeling nie. Deur die verborgenheid te verkondig, trek jy sy deugd terug. "
- Wanneer hulle misluk, laat ons sprake van opvallings: ons word inelegant, betowerend verklarings of goewerneur uitgespreek met onvoldoende bepalings op die donker seë van 'n kinderlike halfverstand. Mislukte spottings veroorsaak gevoelens van verraad aan alle kante omdat hulle foutiewe aannames openbaar oor gedeelde verwysingsraamwerke en gelyke ingesteldheid.
"In teenstelling met die meeste truuks, triomfeer die toespeling slegs wanneer mense presies weet hoe dit gedoen word."
(Elizabeth D. Samet, "Grand Allusion." Die New York Times , 3 Februarie 2012)
Alusies na "Little Red Riding Hood"
"Uitgebreide toespeling kan gebruik word om te wys hoe diep 'n storie soos Little Red Riding Hood in ons onderbewussyn ingebed is en hoe dit ons visie van die werklike wêreld kleef. In Anthony Browne se The Tunnel (1989), ... Little Red Riding Hood word nooit in die teks genoem nie, maar die talle illustrasies van die bekende verhaal vorm 'n narratiewe draad wat deur die illustrasies winder . Die intertekstuele verwantskap word in die eerste volplaat vasgestel, wat verskeie deursigtige toesprake bevat in die klassieke verhaal Die rooi rok met die kap wat sigbaar op 'n haak agter Rose se slaapkamerdeur hang, en wat sy later dra as sy buite gaan, stel 'n vroeë verband tussen die heldin en die Rooi Ruit.
(Sandra L. Beckett, Herwinning Red Riding Hood . Routledge, 2002)
Literêre Allusion as 'n Retoriese Trope
" Allusion , stel ek voor, funksioneer soos die trope van klassieke retoriek . 'N Retoriese trope word gewoonlik gedefinieer as die figuur wat geskep is deur 'n term uit sy ou sin en sy vorige gebruik te verwerp en deur na 'n nuwe, behoorlike of' vreemde ' sin en gebruik. Die gaping tussen die letter en die sin in figuurlikheid is dieselfde as die gaping wat tussen die onmiddellike, oppervlakkige betekenis van die woord of frase in die teks en die gedagte wat deur die toespeling veroorsaak word, geproduseer word. Die effek kan ook beskryf word as 'n spanning tussen die letterlike en die figuurlike betekenis , tussen die 'verbum proprium' en die 'impropium'. In beide toespeling en die trope word die poëtiese dimensie geskep deur die gelyktydige teenwoordigheid van twee verskillende realiteite waarvan die kompetisie met mekaar 'n enkele meer komplekse werklikheid lewer. Sulke literêre alliansie lewer die gelyktydige samehang van beide 'n denotatiewe en konnotatiewe semiotiese .
(Gian Biagio Conte, aangehaal deur Joseph Michael Pucci in The Full-Knowing Reader: Allusion en die krag van die leser in die Westerse Literêre Tradisie . Yale University Press, 1998)
* Die aanhalings van EB White en William Safire verwys na hierdie reël deur digter John Donne (1572-1631):
Die dood van 'n nuwe man verminder my omdat ek betrokke is by die mensdom en daarom nooit weet vir wie die klokkies tol nie; dit tol vir jou.