Teks: Filippense 3:7-21
Ons begin hierdie week met ons 40 Dae-reeks wat oor ons jaartema, naamlik "Vind jou Roeping" handel. Die gesprekke in die kleingroepe oor die tema van week 1 vind plaas vanaf Sondag 19 Januarie. Die kleingroepgesprekke en persoonlike oordenking van elke week se tema word telkens met 'n preek oor die spesifieke tema afgesluit. Volgende Sondag (26 Januarie) kom die eerste tema, naamlik "Roeping begin altyd met 'n nuwe ontmoeting met die lewende God. 6" aan die beurt.
Vandag se preek dien as 'n inleiding tot die reeks. Ons gaan aan die hand van Paulus se verstaan en belewenis van sy roeping kyk watter verskil 'n helder roepingsverstaan in 'n mens se lewe maak.
Roeping gee oortuiging en passie aan die lewe
Paulus praat met diepe oortuiging en passie oor wat vir hom belangrik is. Hy vertel in verse 5-6 van dinge wat vroeër in sy lewe vir hom baie
belangrik was. Hy het veral in sy vervolging van die kerk fanatiese ywer aan die dag gelê. Maar toe het die ontmoeting met die lewende Christus tydens sy Damaskuservaring plaasgevind. As ons Handelinge lees, hoor ons dat hy daaroor nie uitgepraat kan raak nie.
Die gevolg van hierdie ontmoeting met Christus is dat die dinge wat vir hom vroeër van soveel belang was nou waardeloos is. Daar is ander dinge wat vir hom na sy ontmoeting met Christus van lewensbelang is. Hy het duidelikheid daaroor. Dít jaag hy nou na met passievolle oorgawe. In vers 10 stel hy dit só: "Al wat ek wens, is om Christus te ken, die krag van sy opstanding te ondervind en deel te hê aan sy lyding deur aan Hom gelyk te word in sy dood, in die verwagting dat ek self deel sal hê aan die opstanding uit die dood."
Waarna jaag ons, soek ons, soek ú persoonlik in die lewe?
Roeping: Vreugde deur diens!
Paulus skryf dié brief uit die gevangenis aan die gemeente. Hy verkeer in moeilike omstandighede, maar skryf 'n brief wat bekend staan as sy "blydskapsbrief". Die nuwe lewe in Christus oortref alle ander dinge en bring vrede en blydskap ongeag die omstandighede. Hy put sin en
betekenis uit dié wete en ervaring. Daarom dra hy 'n boodskap van hoop en vreugde aan die gemeente oor. Vreugde lê nie altyd in wát 'n mens doen nie, maar vir wie (of Wie) en saam met wie (of Wie) jy dit doen. Om geroep te wees maak 'n mens sterk sodat jy in moeilike omstandighede met min, en met 'n vreemde vreugde in jou hart, kan uithou.
Waarin vind jy vreugde? Hy wil vir jóú ook in die uitlewing van jou roeping vreugde gee.
Roeping gee koers en rigting
Paulus het 'n duidelike verstaan gehad van die koers wat hy met sy lewe moet gaan. Daarvan getuig sy sendingreise. Hy het teen talle en talle weerstande in, en in uiters moeilike omstandighede volhard. Sy
roepingsbesef het hom met taaie volharding laat volhou. Hy het moed én koers gehou. Roeping het gewoonlik 'n konkrete kant wat vir ons rigting gee oor wat ons vandag en môre moet doen as ons by die groter droom wil uitkom.
Voel dit dalk of jy koers (moed) verloor het? Miskien moet jy net weer vers 16 lees: "In elke geval, laat ons koers hou op die pad waarmee ons tot hiertoe gekom het."