Dikwels word vroue voorgeskryf soos 'n prosedure soos bakteriologiese saai van die servikale kanaal, maar nie almal weet wat dit is nie.
Hierdie prosedure word verstaan ​​as 'n tipe mikrobiologiese studie, waarin die materiaal direk vanaf die servikale kanaal geneem word. Hierdie soort navorsing help om betroubare inligting oor die mikroflora van die geslagsorgane te verkry, en om die tipe oorsaakmiddel van 'n spesifieke siekte te bepaal. Daarom word die analise vir die saai van die servikale kanaal in die eerste plek voorgeskryf in aansteeklike siektes van die voortplantingstelsel.
Hoe word die materiaal geneem?
Voordat hierdie prosedure uitgevoer word, word 'n vrou gewaarsku oor die behoefte aan 'n toilet vir eksterne genitalieë. As sy behandeling vir 'n ginekologiese siekte ondergaan en bakteriese kultuur uit die servikale kanaal uitgevoer word om die sukses van die terapeutiese proses te evalueer, word douches 24 uur voor die aanvang van die materiaal gekanselleer.
Tydens die prosedure sit 'n vrou in die ginekologiese stoel, en die dokter met 'n steriele swab van die proefbuis vat die monster direk van die baarmoedernek af en plaas dit in 'n proefbuis. Hierna word die saad van die materiaal wat met die swab van die servikale kanaal na die voedingsmedium geneem word, uitgevoer. Slegs na 'n sekere tyd word die smeer mikroskoop en die teenwoordigheid of afwesigheid van groei van patogene mikroörganismes word bepaal.
Hoe word die evaluering gedoen?
Die meeste van alles tydens die saai van die servikale kanaal van vroue is geïnteresseerd in die ontleding van die ontleding wat op hande ontvang is. Onafhanklik moet dit nie gedoen word nie, want In elke individuele geval kan 'n geringe afwyking van die norm nie as 'n oortreding beskou word nie. Elke organisme is individueel en die dokter evalueer die resultate, met inagneming van die kenmerke van die siekte en die toestand van die organisme as 'n geheel.
Wat die aanwysers van die norm betref, is hulle die volgende:
die hoeveelheid laktobakille in die mikroflora is nie minder nie as 107;
die inhoud van enterokokke is nie meer as 102 nie;
E. coli - tot 102;
gis (swam) - tot 102 cfu / ml.
Nadat die resultate behaal is, word die nodige behandeling voorgeskryf. Heel dikwels word hierdie metode gebruik om die mate van sensitiwiteit van patogene mikroörganismes aan verskillende antibiotika te bepaal, wat help om die patogeen akkuraat te identifiseer.