USS Southard (DD-207/ DMS-10) - Geskiedenis Podcasts - 2021
USS Southard (DD-207/ DMS-10) was 'n Clemson-klasvernietiger wat in Guadalacanal, Bougaunville, die Palaus, die Filippyne en Okinawa geveg het, voordat dit na die einde van die oorlog deur tifone beskadig is.
Die Southard is vernoem na Samuel Lewis Southard, sekretaris van die vloot van 1823 tot 1829.
Die Southard is op 18 Augustus 1918 deur Cramp's in Philadelphia neergelê, op 31 Maart 1919 van stapel gestuur en op 24 September 1919 in gebruik geneem. Bekend terwyl sy Edward, prins van Wallis, huis toe geneem het tydens 'n besoek aan die Verenigde State. Op 19 November 1919 verlaat sy Newport op pad na die oostelike Middellandse See, waar sy by die Amerikaanse vlootoperasie in die Adriatiese See aansluit. Sy was ongeveer 'n jaar lank bedrywig in die Adriatiese See, voordat sy ooswaarts na die Filippyne gegaan het en onderweg deur die Suezkanaal gegaan het. Sy bereik Cavite in die Filippyne op 16 Februarie 1921, en na herstelwerk wat tot 21 Maart geduur het, het sy met die Asiatiese Vloot begin werk. Sy het in die Verre Ooste gebly tot 27 Augustus 1922 toe sy na die Verenigde State vertrek het, waar sy vroeg in 1922 uit diens gestel is.
Die Southard is op 6 Januarie 1930 weer in gebruik geneem. Sy werk die grootste deel van 1930 aan die Amerikaanse weskus, voordat sy vir die eerste deel van 1931 na die Panamakanaalsone verhuis het. Daarna het sy die volgende nege jaar saam met die Battle Force in die Stille Oseaan gewerk. Van Junie 1931 tot die somer van 1932 was sy onder bevel van Oscar Charles Badger, wat later as bevelvoerder van vernietigers by die Atlantiese Vloot gedien het, en verskeie slagskip -eskaders in die Stille Oseaan. In 1934 en 1939 besoek sy die Atlantiese Oseaan vir kort tydperke. In 1935 was sy deel van Destroyer Division 18, saam met die Chandler(DD-206), Lank (DD-209) en Hovey (DD-208).
In 1940 het die Southard is omskep in 'n hoëspoed-vernietigermynveër, en op 19 Oktober is sy herklassifiseer as DMS-10. Sy is daarna na Pearl Harbor gestuur. Die Southard was op Johnston Island toe die Japannese Pearl Harbor aangeval het, saam met die Indianapolis en haar mede -mynveërs Hopkins, Dorsey, Elliot en Lank, waar hulle 'n nuwe tipe landingsboot getoets het. Sy het twee dae later na Pearl Harbor teruggekeer en is tot 23 Januarie 1942 gebruik om die naderings na die hawe te patrolleer.
Tussen 23 Januarie en 15 Februarie 1942 is die Southard het 'n konvooi na San Francisco begelei en terug. Sy het daarna 'n kort tydjie teruggekeer op patrolliediens, voordat sy tussen 20-31 Mei met 'n ander konvooi ooswaarts vertrek het. Sy het die eerste tien dae van Junie in beperkte beskikbaarheid op Mare Island deurgebring, voordat sy op 1 Julie na Pearl Harbor teruggekeer het.
Op 10 Julie verlaat sy Pearl Harbor met die Hovey (DMS-11) en Argonne (AP-4), op 16 Julie op Canton Island aangekom, op pad om deel te neem aan die inval in Guadalcanal. Sy arriveer op 7 Augustus uit Guadalacanal en neem deel aan die aanvanklike bombardement van die eiland Florida. Daarna sluit sy aan by die mynveërs wat suid van die eiland Gavutu en in die Lengo -kanaal werk.
Tydens die slag van die eiland Savo (8-9 Augustus 1942) het die Southard was deel van die verdedigingsskerm vir die vervoerskepe wat troepe op Guadalcanal laat beland het. Op 8 Augustus het sy een van twintig bomwerpers op groot hoogte geëis wat die vervoergebied aangeval het.
Nadat die strandkop gevestig is, het die Southard het agt maande lank konvooie tussen Nieu -Caledonië en die Nieu -Hebrides na die Salomonseilande begelei.
Toe die strandkop op Guadalcanal suksesvol gevestig is, Southard het vasgestel aan die riskante roetine om die konvooie van Nieu -Caledonië en die New Hebrides na die Solomons te vertoon. Byna agt maande lank stoom sy heen en weer tussen Espiritu Santo, Efate, Noumea, Tulagi, Purvisbaai en Guadalcanal. Daar was gereeld lugaanvalle, en duikbote het oor die seebane geloop.
Op 2 November vertoon sy die Majaba (AG-43) toe sy van Guadalcanal na Tulagi oorgaan om vrag af te laai. Vroeg op 10 November, terwyl hy tussen San Cristobal en Guadalcanal reis, het die Southard 'n Japannese duikboot op die oppervlak gevind. Sy het losgebrand, en toe nadat die duikboot onder water gegaan het, haar eerste aanval op diepte -aanval uitgevoer. Sy verloor toe kontak met die duikboot vir drie en 'n half uur, en herwin dit eers by 0607. Die Southard het vyf diepte -aanvalle in drie uur uitgevoer. Na die laaste aanval kom olie na die oppervlak, en die Southard het oor die olie gegaan. Kort daarna verskyn die beskadigde duikboot met haar toring, voorste romp en 'n deel van die kiel wat die oppervlak breek. Daarna sak sy aan die agterkant. Destyds kon die moord nie bevestig word nie, maar dit is later geïdentifiseer as Ek-172, verloor op daardie datum.
Aan die einde van 1942 het die Southard is na Brisbane gestuur vir 'n vryheids- en ontspanningsbesoek, voordat sy ses dae in die droogdok in Sydney deurgebring het. Sy het vroeg in Januarie teruggekeer, maar slegs vir twee maande. Op 20 Maart verlaat sy Noumea saam met twee ander vernietigers (die Hovey (DMS-11) en Stringham (APD-6) en die vloot sleepboot Sonoma (AT-12), wat die Aulick (DD-569), beskadig nadat sy op 10 Maart 'n rif raakgeloop het. Hierdie flottielie bereik Pearl Harbor via Fidji en Pago Pago. Die Southard Daarna is sy verder na San Francisco, waar sy tussen 19 April en 8 Junie by die Mare Island Navy Yard opgeknap is.
Die Southard keer op 15 Junie terug na Pearl Harbor en vertrek nege dae later na die teater in die Stille Oseaan en bereik op 6 Julie Dumbea Bay op Nieu -Caledonië. Sy hervat toe sy bedrywighede in die Solomons, met 'n mengsel van patrolliepligte en konvooi -begeleide. Op 30 Oktober het sy by 'n konvooi by Guadalcanal aangesluit wat op pad was na Bougainville, om deel te neem aan die landings rondom keiserin Augustabaai. Die Southard het deelgeneem aan die vlootbombardement van die gebied en daarna mynevee -operasies in keiserin Augustabaai uitgevoer. Sy keer op 3 November terug na Florida Island, maar vier dae later was sy terug by Bougainville om die benaderings na keiserin Augustabaai te ondersoek. Daarna het sy teruggekeer na patrolliepligte buite Guadalcanal. Dit het die res van die jaar geduur, afgesien van 'n reis na Nieu -Caledonië.
Op 22 Januarie het die Southard is begelei deur die oliehouer Kas (AO-67) toe sy deur 'n Japannese duikboot getorpedeer is terwyl sy van die eiland Florida na Espiritu Santo gereis het. Die Southard moes die beskadigde oliehouer terugbring na Espiritu Santo.
Na 'n besoek aan Auckland, Nieu -Seeland in Februarie, het die Southard teruggekeer na bedrywighede rondom Guadalcanal. In April en Mei het sy in die Bismarck -argipel begin werk en konvooie na Borgenbaai in New Britain begelei. Medio Mei vertrek sy egter na die Verenigde State en 'n groot opknapping wat die hele Junie en Julie plaasgevind het.
In Augustus het die Southard teruggekeer na die Stille Oseaan. In September neem sy deel aan die inval van die Palau -eilande. Op 12 September het sy op die eilande aangekom en 'n tydperk van myne begin vee vanaf Peleliu en Anguar. Dit duur tot 24 September toe sy terugkeer na Manus om voorrade op te neem. Sy keer toe terug na die Palaus vir 'n tweede diensplig wat tot die einde van die maand geduur het.
Op 10 Oktober het die Southard vaar met die Dinagat Attack Force, deel van die invalsmag op pad na Leyte in die Filippyne. Sy het op 18-19 Oktober met mynevee-operasies in die Golf van Leyte begin, daarna in die Straat van Surigao op 20 Oktober. Van 24-26 Oktober het sy deel uitgemaak van die skerm vir Carrier Group 77.4. Sy keer toe terug na Seeadler Harbour, en spandeer November en die grootste deel van Desember aan oefeninge.
Op 23 Desember 1944 het die Southard het by TG 77.6 aangesluit, gereed om deel te neem aan die inval in die Lingayen -golf op Luzon.
Die Southard het op 6 Januarie 1945 met myneveeg by Lingayen begin. Dit was een van die gevaarliker mynevee -operasies van die Stille Oseaan -oorlog. Op dieselfde middag het die Southard is deur 'n kamikaze -aanval getref. Die vliegtuig het agter haar rookpotte getref. Die romp van die vliegtuig spring af en breek 'n gaping van ses voet in die dek, wat sy enjin in die skip ingehou het. Die Southard moes haar mynveegereedskap losmaak en terugtrek om herstelwerk te doen. Die skade was egter nie te ernstig nie, en sy kon sy diens op 7 Januarie, 14 uur na die aanval, hervat. Sy het haar pligte in die Lingayen -golf nog vyf dae uitgevoer voordat sy na herstelwerk vertrek het. Die eerste werk is vanaf 14 Januarie in San Pedrobaai uitgevoer, waarna sy op 4 Februarie na Hawaii vertrek het. Die jounty het haar na Ulithi (6 Februarie) en Guam (8 Februarie) geneem. Sy vertrek op die 13de uit die Marianas (langs die Sperry (AS-12)) en Pearl Harbor op 22 Februarie bereik. Die herstelwerk was taamlik tydrowend, en sy het Hawaii eers op 4 Mei verlaat.
Op 1 Mei 1945 was sy deel van Mine Division Five (ComMinDiv 5) van die Pacific Fleet.
Die Southard het Eniwetok op 12 Mei bereik en daarna die troepeskepe begelei Seesteur en Evangeline na Guam (met die Clinton (APA-144) en Buckingham (APA-141). Op 23 Mei vertrek sy na Okinawa om by die geveg by die eiland aan te sluit.
Die Southard vermy 'n tweede kamikaze -treffer op die dag toe sy van Okinawa aankom, maar oorleef en spandeer die volgende drie maande langs die eiland, mynvee, vervoer van skepe en optree as posskip.
Na afloop van die gevegte is besluit om die Southard na 'n veilige basis vir inspeksie en herstelwerk. Op 17 September het 'n tifoon egter getref. Sy het gestrand op 'n hoogtepuntrif van Tsuken Shima nadat haar skroewe deur 'n drywende net -duikbootnet aangetas is. Op 18 September is sy van die rif afgedryf en haar skroewe is deur duikers skoongemaak. Sy wag nog teen Tsuken Shima toe die beroemde tifoon die vloot op 9 Oktober tref. Die Southard 'n ander rif getref. Op 10 Oktober is almal behalwe haar CO en 'n skeletpersoneel verwyder, en daar is besluit dat sy te erg beskadig is om die moeite werd te maak. Op 5 Desember het die Southard is uit diens gestel en op 14 Januarie 1946 is haar hulk vernietig.
Die Southard het tydens die Tweede Wêreldoorlog tien gevegsterre ontvang vir die landings in Guadalcanal en die stryd om Guadalcanal, die vloot van Guadalcanal, wat op 10 November 1942 'n duikboot laat sink het, New Georgia en Rendova, Kaap Torokina, die suidelike Palau -eilande, Leyte, Lingayen Gulf, Okinawa en 3rd Fleet operasies teen Japan.