Maar, dié roeping wat God vir sy volk het, het nie hulle harte en lewens in beweging gebring nie. Daarom dat die oordeel oor hulle in vers 6-11 aangekondig word wat hulle verstoting insluit. En die rede daarvoor lê in die feit dat die volk soos heidene geword het, en in towery en bygeloof verval het. Dit is egter gelukkig nie ’n finale woord oor of ewige verwerping van hulle nie (Paulus skryf ook daaroor in Romeine 9-11). Dit is nou nie meer “Nuwe Testamentiese, Kabbalistiese Krypto-Jode” vs RKK nie, maar “Ou Testamentiese God-gegewe Pentateugiese aanbiddings-sisteem van Israeliete” vs RKK!!!! Die gedeelte is ‘n uitstekende perspektief op God se verhouding met ons – Hy werk nie met ‘n bloudruk wat ten alle koste gehandhaaf moet word nie. Hy verander sy besluit in reaksie op, beter gestel, in verhouding met mense. Jy kan meer hieroor lees by my opsomming van die Andrew Murray pryswenner boek (2009) van Vincent Brümmer: What are we doing when we pray? (ek het ook 'n kort artikel geskryf oor gebed: Gebed is noodsaaklik,maar nie genoegsaam nie ...).