Hoe vorm vals herinneringe?
Die meeste van ons hou daarvan om te glo dat ons 'n redelike goeie herinnering het . Seker, ons kan dalk vergeet waar ons ons motorsleutels een keer verlaat het en natuurlik het ons almal se naam, 'n belangrike telefoonnommer of selfs die datum van ons trou verjaardag vergeet.
Maar as ons die belangrike dinge onthou, soos 'n gekoesterde kinderjare gebeurtenis, is ons herinneringe akkuraat en betroubaar, reg?
Terwyl ons ons herinneringe aan 'n kamera kan vergelyk, elke oomblik in perfekte besonderhede presies soos dit gebeur het, is die hartseer feit dat ons herinneringe meer soos 'n collage is, soms soms wreed met af en toe versiering of selfs reguit vervaardiging.
Onlangse navorsing het gehelp om te demonstreer hoe breekbaar menslike geheue kan wees. Ons is vreesaanjaend vatbaar vir foute, en subtiele voorstelle kan valse herinneringe veroorsaak . Verrassend, mense met uitsonderlike herinneringe is steeds vatbaar om dinge op te los sonder om dit eers te besef.
In een beroemde eksperiment wat in 1994 uitgevoer is, kon die geheime kenner Elizabeth Loftus 25 persent van haar deelnemers kry om 'n vals geheue te glo dat hulle een keer in 'n winkelsentrum as 'n kind verloor het. Nog 'n studie van 2002 het getoon dat die helfte van die deelnemers kan lei tot verkeerde oortuiging dat hulle een keer 'n warmlugballonrit as 'n kind geneem het, bloot deur hulle gemanipuleerde foto "bewyse" te wys.
Die meeste van die tyd, hierdie valse herinneringe is gesentreer op dinge wat redelik alledaags of onbelangrik is. Eenvoudige, alledaagse gebeure wat min reële gevolge het.
Maar soms kan hierdie valse herinneringe ernstige of selfs verwoestende gevolge hê. 'N Valse geheue wat tydens kriminele getuienis oorgedra word, kan lei tot 'n onskuldige persoon wat skuldig bevind word aan 'n misdaad.
Dit is duidelik dat valse geheue die potensiaal kan wees om 'n ernstige probleem te wees, maar hoekom presies vorm hierdie foutiewe herinneringe?
Menslike persepsie is nie perfek nie. Soms sien ons dinge wat nie daar is nie en mis voor die hand liggende dinge wat reg voor ons is. In baie gevalle vorm vals herinneringe omdat die inligting nie korrek in die eerste plek gekodeer is nie. Byvoorbeeld, 'n persoon mag 'n ongeluk getuig, maar het nie 'n duidelike beeld van alles wat gebeur het nie. Om die gebeure wat plaasgevind het, te vertel, kan moeilik of selfs onmoontlik wees aangesien hulle nie al die besonderhede eintlik getuig nie. As gevolg hiervan kan die persoon se gedagtes die "gapings" invul deur herinneringe te vorm wat nie eintlik plaasgevind het nie.
In ander gevalle meeding ou herinneringe en ervarings met nuwer inligting. Soms is dit ou herinneringe wat ons nuwe herinneringe inmeng of verander, en in ander gevalle kan nuwe inligting dit moeilik maak om voorheen gestoor inligting te onthou. Aangesien ons ou inligting weer saambring, is daar soms gate of gapings in ons geheue. Ons verstand probeer dan die ontbrekende ruimtes in te vul, wat dikwels gebruik maak van huidige kennis sowel as oortuigings of verwagtings.
Byvoorbeeld, jy kan waarskynlik duidelik onthou waar jy was en wat jy tydens die terreuraanvalle van 9/11 gedoen het.
Terwyl jy waarskynlik voel dat jou herinneringe aan die gebeurtenis redelik akkuraat is, is daar 'n baie sterk kans dat jou herinneringe beïnvloed word deur daaropvolgende nuusdekking en stories oor die aanvalle. Hierdie nuwer inligting kan dalk meeding met u bestaande herinneringe van die gebeurtenis of invul van bietjie inligting.
As jy ooit probeer om die besonderhede van 'n emosionele gelaaide gebeurtenis te herroep (bv. 'N argument, 'n ongeluk, 'n mediese noodgeval), besef jy waarskynlik dat emosies jou geheue kan verwoes. Soms kan sterk emosies meer onvergeetlike belewenis maak, maar hulle kan soms lei tot verkeerde of onbetroubare herinneringe.
Navorsers het bevind dat mense geneig is om meer geneigdhede te onthou wat verband hou met sterk emosies, maar dat die besonderhede van sulke herinneringe dikwels vermoed word. Herroeping van belangrike gebeure kan ook lei tot 'n valse geloof in die akkuraatheid van die geheue.
Een studie in 2008 het bevind dat veral negatiewe emosies meer geneig sou wees tot die vorming van valse herinneringe. Ander studies het voorgestel dat hierdie valse geheue-effek minder te doen het met negatiewe emosies en meer te doen het met opwekkingsvlakke. 'N 2007-studie het bevind dat vals herinneringe beduidend meer gereeld was tydens periodes van hoë opwinding as gedurende periodes van lae opwinding, ongeag of die bui positief, negatief of neutraal was.
Soms word akkurate inligting gemeng met foutiewe inligting, wat dan ons herinneringe vir gebeure verdraai. Loftus studeer valse herinneringe sedert die 1970's en haar werk het die ernstige gevolge van misinformasie op herinnering aan die lig gebring. In haar studies is deelnemers getoon van 'n verkeersongeluk. Toe die vrae gevra word oor die gebeurtenis, het die onderhoudvoerders voorste vrae of misleidende inligting ingesluit. Toe die deelnemers later op hul geheue van die ongeluk getoets word, het diegene wat misleidende inligting ontvang het, meer waarskynlik vals herinneringe aan die geleentheid gehad.
Die ernstige moontlike impak van hierdie misinformasie-effek kan maklik gesien word op die gebied van kriminele geregtigheid, waar foute letterlik die verskil tussen lewe en dood kan beteken. Brainerd en Reyna (2005) stel voor dat vals herinnerings tydens die ondervragingsproses die vernaamste oorsaak van vals oortuigings is.
Het jy al ooit die besonderhede van een storie met die besonderhede van 'n ander gemeng? Byvoorbeeld, terwyl jy 'n vriend oor jou laaste vakansie vertel, kan jy per ongeluk 'n voorval verbonde wat gebeur het op 'n vakansie wat jy jare gelede geneem het. Dit is 'n voorbeeld van hoe misverdeling valse herinneringe kan vorm. Dit kan behels die kombinasie van elemente van verskillende gebeurtenisse in een samehangende storie, misveronderstelling waar jy 'n bepaalde inligting verkry het, of selfs die verbeelding van gebeure uit jou kinderdae herroep en te glo dat hulle werklik is.
Wanneer ons 'n herinnering vorm, fokus ons nie altyd op die vetterige besonderhede nie en onthou eerder 'n algehele indruk van wat gebeur het. Fuzzy trace theory dui daarop dat ons soms woordelike spore van gebeure maak en ander kere net net kernspore maak. Verbatim spore is gebaseer op die werklike gebeurtenisse soos hulle eintlik gebeur het, terwyl kernspore op ons interpretasies van gebeure gesentreer word. Hoe verklaar dit valse herinneringe? Soms hoe ons inligting interpreteer, weerspieël nie akkuraat wat regtig gebeur het nie. Hierdie vooroordeel interpretasies van gebeure kan lei tot valse herinneringe van die oorspronklike gebeure.
Terwyl navorsers nog meer leer oor die meganismes agter hoe valse herinneringe vorm, is dit duidelik dat vals geheue iets is wat byna enigiemand kan gebeur. Hierdie herinneringe kan wissel van die triviale tot die lewensveranderende, van die alledaagse tot die potensieel dodelike.
"Byna twee dekades van navorsing oor geheueverdraaiing het geen twyfel dat geheue deur middel van voorstel verander kan word nie," het Loftus en Pickerell in 'n 1995-artikel geskryf. "Mense kan gelei word om hul verlede op verskillende maniere te onthou, en hulle kan selfs gelei word om hele gebeure te onthou wat nooit eintlik met hulle gebeur het nie. Wanneer hierdie soort vervormings voorkom, is mense soms vertroue in hul verwronge of valse herinneringe, en dikwels Gaan voort om die pseudomemorieë in wesenlike besonderhede te beskryf. Hierdie bevindinge werp lig op gevalle waar vals herinneringe vurig gehou word - soos wanneer mense dinge wat biologies of geografies onmoontlik is, onthou. "
> Brainerd, CJ, & Reyna, VF (2005). Die wetenskap van vals geheue. New York: Oxford University Press.
> Brainerd, CJ, Stein, LM, Silveira, RA, Rohenkohl, G., & Reyna, VF (2008). Hoe veroorsaak negatiewe emosie valse herinneringe? Sielkundige Wetenskap, 19 (9), 919-925. doi: 10.1111 / j.1467-9280.2008.02177.x.
> Corson, Y. & Verrier, N. (2007). Emosies en vals herinnerings: Valence of Arousal? Sielkundige Wetenskap, 18 (3), 208-211.
> Dingfelder, SF (2005). Gevoelens Weg Oor Geheue. Monitor op Sielkunde, 36 (8), 54.
> Loftus, EF & Pickrell, JE (1995) Die vorming van valse herinneringe. Psigiatriese Annale , 25, 720-725.