Ek bid dat dié God wat aan ons ‘n toekomsverwagting gee, deur die geloof julle lewens met blydskap en vrede sal vul. Ja, mag julle lewens tot oorlopens toe vol verwagtinge word deur die kragtige werking van die Heilige Gees.
Met behulp van ‘n stem kan dit die verskillende windrigtings van noord, suid, wes en oos vir jou aandui.
Ons het lam op ‘n spit gebraai en my ma het slaai en poeding gemaak. Ons het gekuier tot die son opkom Nuwejaarsoggend. Ek sal nooit vergeet hoe moeg ek was as ons klaar gekuier het nie. Ons het gedans en geëet. Ons Suidwesters kan darem lekker kuier hoor. ‘n Vreemdeling voel gou tuis. Ek het die musiek gespeel, Nama- en Boeremusiek. Wanneer ek moeg word agter die klawerbord speel ek dan CD’s en kassette. Ek het baie musiek in my CD rak. Ek het terwyl die musiek speel ook saam gedans. Ek en my mense het baie so lekker gekuier elke Ou Jaar uit, die Nuwe Jaar in. As ek stil sit dan dink ek weer baie daaraan.
My broer het my laasweek gebel en gesê hy het die vakansie lekker in die dam geswem. Ek vertel toe vir hom ek het ook lekker in die see geswem. Hy sê ja, maar jy het seker baie na Suidwes se plaasdam verlang. Ek sê ja, maar eendag sal ek weer daaruit kom, ek weet net nie wanneer nie. Toe my broer praat van die plaasdam besef ek dat my hart met ’n punt na Suidwes toe trek. My broer maak ‘n grap met my, hy sê jy het nou ‘n Kapenaar geword. Ek sê ja, dit lyk my jy moet ook maar Kaap toe trek as jy my wil sien. Hy sê ja, ek sal moet. Dit is al hoe ek jou kan sien, want ek verlang na jou! Ek weet my familie verlang almal na my. Ek kan nie meer wag om hulle weer te sien nie. As ek hulle bel dan gesels ons darem lekker oor my kleintyd.
Ons het baie in die veld piekniek gehou en dit baie geniet. My ma sê hulle het dit die vakansie weer gedoen. Toe verlang sy na my. Ek en my mense is baie lief vir mekaar.
Ek het ook eendag saam met my pa veld toe gery en daar het ek ook gesien ‘n skaap wat baie lief was vir my pa. As my pa huistoe wil ry loop hy ‘n ent al langs die bakkie totdat hy moeg word en dan omdraai om te gaan lê.
Ek het ook in die veld baie gesien hoe goed die skape die plaasbakkie ken, dat hulle al reggestaan het as ek en my pa daar aankom. My pa het al gesê ja, ‘n mens kan darem sien die skape is baie lief vir ons. Ek sê ja, dit is so. My oupa het ook baie so saam met ons veld toe gery en hy sê ja, ‘n mens kom agter diere weet ook van wie hulle hou. Ek het nie omgegee om saam met my pa en oupa in die veld heeldag te wees nie.
Wat ek veral baie geniet het is om Nabbas uit te grawe. Die Nama-mense noem dit so, die Afrikaanse naam is Woestynaartappel. Ons kry dit in Suidwes in die sandduine na die reëntyd. Dit is net soos ‘n gewone aartappel, net kleiner. Dit smaak ook baie lekker. Ek het dit baie geniet om dit uit te grawe, maar was baie spyt as ek nie kry nie. As ons by die huis aankom vra my ouma – my kind, het jy baie Nabbas gekry? Ek sê ja. Dan sê sy – ek is bly my kind. Maar sy aanvaar dit as ek niks kry nie. Dan sê sy – toemaar my kind, môre is nog ‘n dag. My ouma het my altyd moed ingepraat. My oupa ook. Ek het altyd geweet by wie kan ek huil as ek hartseer was. Ek het ook met hulle my vreugdes gedeel. Ek het baie vreugde saam met my oupa en ouma gehad.
Dit is altyd ‘n voorreg om in die nuusbrief die aktiwiteite van die Inligtingsentrum deur te gee. Goeie nuus! Ons Blindiana Barista maak sy deur oop op 1 September, met ‘n splinternuwe spyskaart asook ‘n nuwe “look!”. Ons is baie opgewonde hieroor – ook oor die vooruitsig om Kaleidoskoop se naam uit te dra deur middel van ons Barista, ons koffie, ons eie stempel op die winkel af te druk en ons eie Barista, Joseph. Hy is die eerste blinde Barista in die land wat opgelei is, en dit is vir ons ‘n trotse oomblik dat hy in ons koffiewinkel kan werk! Hou die nuusbriewe dop vir lusmakertjies van ons spyskaart!
Die Instituut is hierdie jaar 135 jaar oud. Die afgelope 100 jaar is daar heelwat navorsing en geskiedskrywing gedoen oor die Instituut en sy werksaamhede, asook die ontwikkeling van die Instituut. Daar is egter die afgelope 35 jaar ‘n gaping in inligting, alhoewel daar baie ontwikkeling plaasgevind het, watter interessante tydperk beleef ons nie die afgelope tyd nie! Ons is dus in die proses om die laaste 35 jaar neer te pen in boekvorm, die einde van die era van die Instituut vir Blindes, asook die begin van die nuwe era – Kaleidoskoop. Ons hoop om hierdie projek teen volgende jaar af te handel.