Lug in die buik - oorsake, simptome en terapie - Simptome - 2022
'N Trekband aan die middellyf, 'n opgeblase buikwand, 'n gevoel van volheid en algemene ongemak - dit is altyd ongemaklik as daar te veel lug in die buik is. In so 'n geval is die vraag natuurlik wat die ophoping van lug veroorsaak het en hoe om vinnig daarvan ontslae te raak. Die klagte is meestal taamlik onskadelik en kan toegeskryf word aan 'n eenvoudige winderigheid. Daar is soms ook 'n ernstige gesondheidsprobleem agter die lug in die maag. Dit is veral waar as 'n permanente probleem van 'n buik deur die lug opgevlam word.
Dit is ongemaklik dat lug van tyd tot tyd in die maag ophoop, maar dit is heeltemal normaal. In die loop van die spysverteringsproses word elke dag tussen twee en vier liter metaan natuurlik in die ingewande geproduseer as ontbindingsprodukte van dermbakterieë, wat betrokke is by die afbreek van voedsel. 'N Sekere deel van hierdie metaangas word via die bloedstroom vanuit die liggaam in die longe afgevoer en later as koolstofdioksied uitgeasem. Dit kan egter gebeur dat daar te veel dermwind (flatus) in die ingewande tegelyk is, wat dan lei tot winderigheid, wat nie meer via die bloedstroom vrygestel word nie, maar die baie vinniger "wegdoenweg" van die rektum.
Die hoeveelheid werklike dermgasse word in wese deur twee belangrike faktore bepaal:
Aktiwiteitstatus van die dermbakterieë: Ons dermslimosa word bevolk deur 'n groot aantal bakteriese kulture wat ons dringend benodig vir verteringsprosesse. Op pad deur die ingewande breek hulle die voedselpap af, en produseer spysverteringsgasse self. Die hoeveelheid spysverteringsgasse wat geproduseer word, hang veral af van die samestelling van die voedsel.
Gastro-intestinale gang: die roete van die voedselpap deur die spysverteringskanaal, die sogenaamde spysverteringskanaal, is ook beduidend betrokke by die ontwikkeling van winderigheid. As gevolg van verskillende oorsake, kan die peristalse van die ingewande verminder en kan die voedselpap verstop word. As gevolg hiervan het die dermbakterieë meer tyd vir hul verteringsprosesse, en gevolglik is daar meer spysverteringsgasse.
Winderigheid is dus grotendeels die resultaat van sekere eetgewoontes. Veral nadat u winderige kosse soos boontjies of koolgroente geëet het, kan u amper die horlosie instel na 'n bietjie later dat min of meer winderigheid voorkom. Irriterende gepaardgaande simptome soos buikpyn kan ook ontwikkel, selfs al is die dieet-gebaseerde winderigheid oor die algemeen nie as gevaarlik beskou nie.
Die situasie is egter anders as lug in die buik deur 'n onderliggende siekte veroorsaak word. In die eerste plek moet daar onderskei word tussen twee verskillende vorme van lugakkumulasie. As dit kom by lugopeenhoping in die buikholte, is die sogenaamde opgeblasenheid (meteorisme) gewoonlik verantwoordelik vir die klagtes.
Meteorisme is 'n chroniese vorm van normale winderigheid, hoofsaaklik as gevolg van verswakte buikspiere. As gevolg van 'n chronies verlaagde dermperistalse, word die daaglikse hoeveelheid metaangas slegs onvoldoende vanaf die ingewande na die bloedstroom oorgedra, wat op lang termyn nie net lug in die ingewande kan veroorsaak nie, maar ook 'n permanent opgeblase maag en aanhoudende dermkrampe.
Nou is dit ook moontlik dat lug nie direk in die ingewande versamel nie. Ons praat van lugversamelings in die buikholte (pneumoperitoneum). Met 'n gesonde liggaam gebeur dit amper nooit. En die meeste siektes kan nie pneumoperitoneum veroorsaak nie. Hierdie spesiale vorm van lug in die buikholte is meer gereeld as nie die resultaat van 'n chirurgiese ingryping waarin die metaangasse of lug vanaf die ingewande na die buik verhoog word. En traumas in die buikholte kan ook op hierdie manier lug in die buik voorsien.
Daar kan gesien word dat 'n mens moet onderskei tussen die drie tipes lugversameling wat genoem word met betrekking tot die oorsake van lug in die buik. Winderigheid en akute fases van 'n opgeblase maag kan dikwels voortspruit uit dieselfde beïnvloedende faktore, maar die oorsaaklike meganisme en die gesondheidsrisiko van beide lugvariante in die ingewande verskil baie. Daar is ook sekere ooreenkomste tussen meteorisme en pneumoperitoneum, waardeur lug in die buikholte meestal selfs gevaarliker is as chroniese winderigheid. Die rede hiervoor is die feit dat daar permanente dermbeserings in die lug in die buikholte is, wat veroorsaak dat lug in die vrye buikholte beweeg.
Die opblaas van voedsel as die belangrikste oorsaak
Soos genoem, is daar altyd 'n sekere hoeveelheid lug of gasse in ons spysverteringskanaal. Maar dit is nie net die skuld vir die ontwikkeling van dermgasse in die konteks van bakteriële ontbindingsprosesse nie. Net omdat ons altyd 'n bietjie lug met voedsel en drank insluk, is daar ook 'n sekere hoeveelheid vars lug in die spysverteringskanaal benewens metaan. Hektiese kos, opwindende gesprekke terwyl u eet of baie koolzuurhoudende drankies bevorder hierdie natuurlike luginhoud verder.
Nietemin, die belangrikste oorsaak van winderigheid is in die dieet te vind. Daar is byvoorbeeld voedsel soos boontjies of koolgroente wat weens hul hoë veselinhoud tot relatief hoë emissies van spysverteringsgasse van die dermbakterie lei. As u dus baie veselryke kos eet, sal spysverteringsgasse ophoop, omdat die ontbindingsproses daarvan baie tyd neem as gevolg van die hoë veselinhoud.
Aan die ander kant is daar ook swawelagtige voedsel soos die ui. Aan die een kant bevat dit, soos bekend, groter hoeveelhede swaelverbindings, wat in die spysverteringskanaal 'n verhoogde - en soms veral vieslike - gasvorming in die voedselpulp self veroorsaak. Aan die ander kant is uie nie net ryk aan swael nie, maar moet dit ook geklassifiseer word as voedsel wat fruktaan bevat.
Fruktans is groter molekulêre verbindings van fruktose, wat slegs deur die menslike spysverteringskanaal in die dikderm afgebreek kan word. Om hierdie rede gaan uie gewoonlik deur die maag en dunderm heeltemal onverteerd totdat die voedsel uiteindelik in die dikderm afgebreek word. 'N Feit wat logies veral intensiewe afbrekingsprosesse van die dundermbakterieë bevorder tydens uievertering en met hierdie proses ook 'n verhoogde emissie van bakteriese metaanuitskeidings.
'N Ander groep voedsel wat relatief gereeld opgeblaas word, is rou kos. Die dermbakterieë moet dikwels twee keer so hard werk om die voedingstowwe uit die rou voedsel vry te stel, wat veral geld vir relatiewe harde groente soos wortels. As gevolg hiervan neem die metaan-uitstoot van die verteringsbakterieë natuurlik toe, wat weer die winderigheid veroorsaak. Benewens rou groente, is rou, onryp vrugtipes veral opvallend vir winderigheid.
Daar is dus baie verskillende redes waarom sekere voedselkomponente 'n groter risiko vir opgeblasenheid inhou. Die totale hoeveelheid winderige kosse kan tot die volgende produkte beperk word:
Uie en uie groente (bv. Knoffel, preie of preie),
Koolgroente (bv. Kohlrabi, Brusselse spruite, rooikool of witkool),
Peulgewasse (bv. Bone, ertjies of lensies),
rou groente (bv. wortels, soetrissies of groen slaaie)
en onryp vrugte (bv. appelkose, kersies of pruime).
Daar moet genoem word dat u nie onmiddellik hoef te bekommer oor 'n verhoogde gasvorming in die ingewande deur 'n hoëvesel-dieet of die verbruik van opgeblase voedsel alleen nie. Omdat die gewysde kos basies baie gesond is. Dieetvesel voorkom byvoorbeeld hardlywigheid en verseker 'n langdurige versadigingseffek.
Daarbenewens verlaag 'n dieet met 'n veselvesel die risiko van kolonkanker en kardiovaskulêre siektes. As u die veselinhoud geleidelik verhoog, die groente stoom voordat u dit eet en peulplante een nag in die water week voordat u dit verder verwerk, is die opgeblaasde effek gewoonlik van korte duur. Met een uitsondering.
Spesiale geval: voedselintoleransie
As u sien dat die opgeblasenheid in kombinasie met krampagtige buikpyn en / of diarree relatief kort na die eet van sekere kosse voorkom, moet u aandagtig luister en die saak deur 'n dokter oplos, indien nodig. Omdat dit na alle waarskynlikheid nie 'n kwessie van gewone lugophoping in die buik is nie, maar van die gepaardgaande simptome van voedselintoleransie.
In die geval van voedselintoleransie is dit dikwels die geval dat die verdagte voedsel (ten minste) in klein hoeveelhede verdra word. Slegs in die latere verloop of in die geval van 'n spesifieke oormaat voedselallergene kom 'n onverdraagsaamheidsreaksie voor. Dit is meestal te wyte aan die feit dat die voedsel nie die ooreenstemmende voedselbestanddele kan verteer nie.
Die probleem is egter nie die dermbakterieë nie, maar die gebrek aan ensieme, soos byvoorbeeld die geval is met laktose-intoleransie (laktose-intoleransie). Hier ontbreek die ensiemlaktase wat nodig is vir die afbreek van laktose, wat in die slymcelle van die dunderm gevorm word.
As die ensiem laktase ontbreek, kan die melksuiker nie afgebreek word nie en bereik die onverteerde dikderm, waar dit uiteindelik deur die dermbakterie gebruik word. Die resultaat is weer eens 'n onbedoelde toename in metaanvrystellings deur die bakterieë. Terselfdertyd produseer die gebruik van laktose deur bakterieë ook sure wat benewens winderigheid pynlike irritasie van die dermwande kan veroorsaak in die geval van laktose-onverdraagsaamheid.
Terloops, laktose-intoleransie is eintlik heeltemal natuurlik vir volwassenes, want oorspronklik was die liggaam se produksiefokus vir laktase in die kinderjare, waar die ensiem nodig is vir die afbreek van melksuiker uit borsmelk. In die Westerse wêreld, weens die tradisionele suiwelbedryf en die verhoogde verbruik van dierlike melk en suiwelprodukte, het daar egter deur die eeue heen 'n geenmutasie ontstaan ​​wat die liggaam se laktaseproduksie tot ver bo adolessensie handhaaf.
Gevolglik het alle mense sonder hierdie laktase-mutasie spysverteringsprobleme wanneer hulle melkprodukte verbruik. En selfs by baie mense met 'n mutasie vind ensiemproduksie steeds plaas in die latere volwassenheid.
Net soos laktose-intoleransie, vind winderigheid ook plaas met ander voedselintoleransies. Byna enige voedsel kan lei tot 'n onverdraagsaamheid as dit dienooreenkomstig voorgesit word. Die volgende variante is veral algemeen:
Onverdraagsaamheid teenoor fruktose (fruktose-onverdraagsaamheid),
Onverdraagsaamheid teenoor glutamate (gultamaat-onverdraagsaamheid),
Onverdraagsaamheid teenoor tafelsuiker (sukrose-onverdraagsaamheid),
Intoleransie vir histamien (histamien onverdraagsaamheid / histaminose),
Intoleransie vir glutenproteïen / glutenintoleransie (coeliakie)
Intoleransie vir melksuiker (laktose-intoleransie)
en onverdraagsaamheid teenoor slym-suiker (galaktose-intoleransie).
Belangrik: benewens suiwelprodukte, bevat voedsel wat dikwels sulke bestanddele bevat, volgraan, sojaprodukte, klaarprodukte, gebak, lekkers en sommige soorte groente en vrugte. Dit is dus nie moontlik om 'n algemene onderskeid te tref tussen gesonde en ongesonde kosse nie, selfs al word voedselintoleransie gewoonlik met ongesonde voedselprodukte geassosieer.
Voedsel speel dikwels 'n rol in die ontwikkeling van chroniese winderigheid. In sulke gevalle is daar gereeld 'n permanente dieet
te vetterige kos,
'n dieet met 'n hoë proteïen,
Kitskos en klaarprodukte
verantwoordelik. Die gewoonte om baie groot hoeveelhede kos te eet, veroorsaak 'n opgeblase maag op die langtermyn as gevolg van 'n vertraagde spysverteringskanaal. Die oorsaak hiervan is byna altyd verminderde dermperistalse, dit wil sê die verminderde funksionaliteit van die dermspiere. Dit is gewoonlik verantwoordelik vir die sametrekkingsimpulse wat die voedsel pap deur die spysverteringskanaal lei.
Op die gebied van medikasie het voorbereidings soos spierverslappers of pynverligters 'n soortgelyke effek. U kan die dermspiere tydelik verlam en sodoende winderigheid bevorder as gevolg van verminderde dermperistalse. Dit kan dikwels waargeneem word, byvoorbeeld, met pynstillers wat opioïede bevat soos morfien of oksikodon, asook met die spierverslappende medisyne diazepam en baclofen.
Daar is egter talle ander redes vir trae spieraktiwiteit in die ingewande of vertraagde spysvertering van die voedselpulp. Beperkings in die ingewande as gevolg van goedaardige of kwaadaardige weefselgroei, soos
'N Darmobstruksie (ileus) of aangebore anatomiese abnormaliteite, byvoorbeeld in die vorm van 'n groot derm, kan nie uitgesluit word as die oorsaak van die chroniese winderigheid nie.
'N Ander, baie algemene kliniese beeld wat gepaard gaan met winderigheid, buikpyn, diarree of hardlywigheid, is prikkelbare dermsindroom. As gevolg van verskillende oorsake wat nog nie ten volle medies verstaan ​​word nie, lei hierdie kompleks van simptome tot 'n versteuring van die dermperistaltis met opgeblasenheid en dermkrampe as die belangrikste simptome. Hormone beïnvloed ook die aktiwiteit van die dermspiere. Die verskynsel van hormoonverwante opgeblasenheid kan weer en weer waargeneem word, veral by vroue.
Die siklushormoon progesteroon, wat na die ovulasie in die tweede helfte van die siklus vrygestel word, het byvoorbeeld 'n ontspannende effek op die peristalse. Daarom, kort voor die aanvang van die menstruasie, kom klagtes soos opgeblasenheid en hardlywigheid op. In die genoemde omstandighede word die simptome selfs medies geklassifiseer as premenstruele sindroom (PMS).
Hierdie klagtes word veral tydens die tweede helfte van die siklus vererger deur 'n sekere voedingsgedrag (baie lekkers en koolhidrate), wat nie net tydens menstruasie nie, maar ook tydens swangerskap voorkom. En ja, swanger vroue ly ook aan chroniese winderigheid as gevolg van hul veranderde progesteroonvlakke. Benewens hormonale faktore, is die grootte van die kind as 'n ruimtebesparende hindernis vir 'n ongestoorde spysverteringskanaal natuurlik 'n ongunstige invloed.
Swak aktiwiteit van die dermbakterieë
Wat chroniese winderigheid betref, is die oorsake nie so onskadelik nie. Voedingsfaktore speel ook hier 'n rol, maar ernstige onderliggende siektes in die spysverteringskanaal kan ook hier as snellers gebruik word. Dit is veral die moeite werd om 'n aanhoudende, versteurde bakteriële balans in die dermflora (dysbiose) te noem. Dit kom veral voor by chroniese spysverteringstelsel, maar kan ook ontstaan ​​as gevolg van geneesmiddelterapie of verkeerde eetgewoontes.
Op die gebied van medikasie, byvoorbeeld, is dit bekend dat antibiotika die dermflora beslis nie in balans bring nie. Soos bekend, is die belangrikste eienskap van antibiotiese middels om bakterieë dood te maak, hoewel die medisyne ongelukkig nie onderskei tussen skadelike infeksiekieme en dermbakterieë nie. As die aktiewe farmaseutiese bestanddele 'n bakteriële populasie wat natuurlik in die ingewande voorkom sterk aanval, het ander, soms gevaarlike bakteriëstamme die geleentheid om in die ingewande te vermeerder en sodoende die spysvertering aansienlik te beskadig.
Lug in die ingewande as gevolg van verhoogde winderigheid is die onskadelikste gevolg, want wat hoofsaaklik ly aan die skadelike vermenigvuldiging van bakterieë, is die dermslimosa en dermwande. In die ergste geval dreig sogenaamde antibiotika-geïnduseerde kolitis. Dit is chroniese inflammasie van die ingewande wat deur antibiotika veroorsaak word.
Sommige ander maagsiektes, wat ook verband hou met winderigheid as gevolg van 'n versteurde dermflora, is Crohn se siekte en ulseratiewe kolitis. Die uiterste dysbiose, sowel as die ontstekingsprosesse in die spysverteringskanaal wat deur die siekte veroorsaak word, veroorsaak ernstige buikkrampe en spysvertering soos winderigheid of diarree met die geringste eksterne stimuli (bv. Voedsel).
Oorsake van lug in die buikholte
'N Ophoping van lug in die buikholte is skaars. Maar as dit die geval is, kan daar meestal nie met die oorsake gekyk word nie. Beseringsverwante snellers, soos perforasie van die maag of dermwande, dui gewoonlik op 'n gevorderde ulkus- of tumorsiekte as daar lug in die buikholte is. In ongeluksmedisyne is 'n pneumoperitoneum ook bekend as gevolg van erge trauma aan die spysverteringskanaal na blootstelling aan geweld (bv. Fisiese geskille). In teenstelling hiermee is lugafskeiding in die buikholte meer opsetlik in sommige chirurgiese prosedures, soos laparoskopie.
Ander oorsake van lug in die buik
Stres kan altyd as oorsaak van spysvertering gevind word met of sonder opgeblasenheid. Dieselfde is van toepassing op lewer- en galafwykings, wat dikwels lei tot die versteuring van galsapproduksie. Benewens ensieme, 'n harmonieuse dermflora en goed funksionerende dermspiere, is dit ook noodsaaklik vir die verteringsprosesse. Om hierdie rede gaan siektes van die lewer of gal dikwels gepaard met winderigheid as 'n gepaardgaande simptoom.
Dieselfde gebeur met siektes van die pankreas. As ontsteking byvoorbeeld die funksie daarvan beperk, kan dit nie meer die verteringsensieme wat dit produseer in die dunderm vrylaat in die verlangde hoeveelheid nie. Dit lei hoofsaaklik tot dermbewegings met onverteerde voedselreste. Winderigheid of hardlywigheid is nie ongewoon by pankreas siektes nie.
As dit eenmalige opgeblasenheid is wat duidelik toegeskryf kan word aan die verbruik van winderige voedsel of herhalende menstruele krampe, is dit nie regtig nodig om die dokter met lug in die buik te besoek nie. As daarenteen die lugophopings herhaaldelik voorkom in verband met die inname van sekere voedselsoorte, of ander gepaardgaande simptome soos
Bloed in die ontlasting,
Diarree, hardlywigheid of veranderinge in ontlasting in terme van konsekwentheid en kleur,
Simptome van stres (bv. Hoë bloeddruk, moegheid of prikkelbaarheid),
Daarbenewens word 'n besoek aan die dokter sterk aanbeveel. In die besonder is bloed in die ontlasting altyd 'n simptoom wat spesiale waarneming benodig, omdat dit ernstige siektes kan verberg. As vars bloedmengsels tydens of na dermbewegings voorkom, moet 'n dokter altyd geraadpleeg word.
Lug in die buik word eers gediagnoseer deur die pasiënt te ondervra. In die meeste gevalle kan dit gedetailleerde inligting verskaf oor presies wanneer die klagte plaasgevind het, hoe sterk dit is, en of daar gepaardgaande klagtes of vorige siektes is wat kan dien as 'n verklaring vir die ophoping van lug. Dieetgewoontes moet ook tydens die pasiëntonderhoud aangespreek word.
'N Fisiese ondersoek word gewoonlik na die pasiëntonderhoud uitgevoer. Taktiele ondersoeke speel 'n groot rol in die bepaling van die hoeveelheid buikholte wat opgeblaas word. Beeldprosedures soos ultraklank, maag of kolonoskopie word dan gebruik om die oorsaak daarvan te vind. Daar word vermoed dat allergietoetse gedoen word om voedselverdraagsaamheid te bepaal.
Volgehoue ​​winderigheid is nie 'n geïsoleerde kliniese beeld nie, maar is die resultaat van 'n vorige irritasiefaktor of 'n aanhoudende gesondheidsklag. Voordat daar van 'n behandelingsmaatreël gebruik gemaak word, moet dit dus ongetwyfeld uitgelig word wat die oorsaak van die lugophoping is. Daar is natuurlik ook eenvoudige huismiddels en truuks om eenmalige winderigheid uit te skakel, byvoorbeeld in die loop van voedingswaardighede. Hieronder is 'n klein oorsig:
As dit tydens die mediese ondersoeke blyk dat 'n voedselintoleransie verantwoordelik is vir die ophoping van die lug in die buikholte, is dit natuurlik belangrik om geskikte kosse te vermy. Maar ook vir mense sonder onverdraagsaamheid is daar enkele aanbevelings rakende die daaglikse dieet:
Neem genoeg tyd om kos en drinkgoed te eet.
Vermy oorhaastige lusse.
Koolzuurhoudende drankies moet verminder word in die geval van herhalende winderigheid.
Peulgewasse moet 'n paar uur in die water week voordat hulle geëet word.
In die geval van winderigheid van rou voedsel, moet groente kort voor die verbruik gebraai word.
Die veselinhoud in die dieet kan slegs geleidelik verhoog word indien nodig.
Die verbruik van baie suikeragtige voedsel moet verminder word.
Vetterige en baie ryk maaltye moet ook vermy word.
Eet soms probiotika (bv. Probiotiese jogurt) om die dermflora te versterk.
As u twyfel, moet u 'n rukkie eetgedrag en spysverteringsprobleme waarneem.
Nog 'n paar woorde oor hoe om van winderigheid ontslae te raak: die dermwinde wat tydens spysvertering voorkom, word slegs gedeeltelik deur die dermslimosa opgeneem. Die veel groter deel word afgelei van die uiterlike winderigheid. Onderdrukking van winderigheid is dus teenproduktief en kan uiteindelik lei tot pyn en refleks in die derm. In 'n ontspanne en ongestoorde atmosfeer moet die drang tot winderigheid daarom toegegee word, selfs al is dit vir baie mense ongemaklik of verleent.
Huismiddels en naturopatiese terapie
As opgeblasenheid voorkom ondanks voedingsmaatreëls, kan 'n kort, stywe loop of 'n eksterne hittebehandeling van die buikwand met 'n warm kussing of 'n warmwaterbottel dikwels verligting gee.
Gerigte spanningsvermindering in die alledaagse lewe het 'n soortgelyke positiewe uitwerking op die normalisering van spysverteringsprosesse. En naturopatie kan ook 'n paar behandelingstrategieë hier aanbied. Eet kamille of vinkel tee, byvoorbeeld, het 'n ontspannende en deflaterende effek. Berei twee tot drie koppies hiervan voor nadat u dit geëet het en drink dit in slukkies.
'N Massering van die abdominale wand met karweolie kan ook nuttig wees. Versprei dit in 'n sirkel van onder na regs na onder links oor die maag en wees versigtig om nie te hard op die maag te druk as u masseer nie, maar om met saggeaarde en sagte bewegings op te tree.
Nog 'n naturopatiese tip is kou koljander, curcuma of karwarsaad na die eet. Die drie plante word as spysvertering beskou en is nie sonder rede deel van talle spysverteringsknop en bitter bitter nie. Daar word egter gesê dat die plantsaad veral goed werk teen lug in die buik.
Geneesmiddelterapie vir lugversamelings in die buikholte-aanvalle op verskillende plekke. Daar is byvoorbeeld medisyne wat die oppervlakspanning van die spysverteringsgasse verlaag en sodoende meer algemeen maak vir die weg deur die ingewande of die opname in die bloedstroom. Hierdie middels is dikwels sonder toesig en kan ook vir babas gebruik word as die dosisaanwysings gevolg word. Dit sluit byvoorbeeld medisyne met die aktiewe bestanddele Dimeticon en Simeticon in.
As 'n mens 'n tydelike verband tussen die verbruik van melkprodukte en die voorkoms van winderigheid waarneem, kan die waarneming gebaseer wees op 'n laktose-intoleransie. Soms help dit om die laktose-breekende ensiem laktase van buite af te lewer. Aangesien laktose-intoleransie nou 'n baie algemene diagnose is, is hierdie ensiem regstreeks beskikbaar in apteke, drogisterye of selfs supermarkte. Nietemin, die inname moet vooraf met die huisdokter bespreek word.
In die meeste gevalle is daar ook geskikte medikasie vir enige ander onderliggende siektes wat die oorsaak van winderigheid kan wees. Watter een is die regte een, moet egter afsonderlik bespreek word en met die advies van die dokter wat u behandel.
Beserings in die buikholte wat tot pneumoperitoneum gelei het, is logies chirurgies vir die wond nodig. Dokters besluit van geval tot geval of hulle moet naaldwerk, vasgekram of 'n ander chirurgiese prosedure gebruik. As 'n perforasie van die organe as gevolg van siekte die skuld is vir die lug se deurgang in die buikholte, dan is die enigste uitweg soms die gedeeltelike reseksie van die beskadigde orgaanafdelings, benewens die wondsluiting. Dit is egter 'n betreklik seldsame uitsondering. (Ma)
Eric Gibson, Ursula Nawab: pulmonale luglekkingsindroom, MSD Manual, (verkrygbaar op 20 Augustus 2019), MSD
Irmtraut Koop: Gastroenterologie compact, Thieme Verlag, 3de druk, 2013
Hartmut Köppen: Gastroenterology for Practice, Thieme Verlag, 1ste uitgawe, 2010
ICD-kodes vir hierdie siekte: R14ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan uself vind, bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.
Video: Mărirea Buzelor cu Acid Hialuronic Saypha cu Dr. Mihai Chertif. Clinica Cosmedica (Januarie 2022).