Versindaba » Dante Alighieri
Dante, Florence en al daai dinge
Dit wil my omtrent voorkom asof Nuuswekker vandeesweek meestal rondom die tema van nageslagte en hul rol in die handhawing van beroemde voorsate se nalatenskap berig. So lees ek op The Guardian se webblad van Graaf Pieralvise Serego Alighieri, ‘n direkte afstammeling van die beroemde Italiaanse digter, Dante Alighieri, wat ‘n boikot-aksie teen die stadsraad van Florence van stapel gestuur het. Soos jy waarskynlik weet, moes Dante in 1302 dié stad inderhaas verlaat nadat hy ter dood veroordeel is weens bedrog en struwelings met die Pous van daardie tyd. Die res van sy jare het hy in Verona en Ravenna geslyt.
Nou wens die stadsraad van Florence om dié verwydering tussen Dante en sy moederstad uit die weg te ruim deur die hoogste toekenning waartoe hulle in staat is, tot die nagedagtenis van Dante Alighieri te maak. Graaf Pieralvise Alighieri weier egter om sanksie hiertoe te verleen aangesien hy voel dat die stadraad nie “jammer genoeg” is nie. Vyf lede van die stadsraad het naamlik téén die tersydestelling van die vonnis van toentertyd gestem. “It was anything but a collective ‘mea culpa’ and symbolic ending of [Dante’s] exile”, het Graaf Pieralvise gesê en bygevoeg: “I could have wept when I read the comments of some of the councillors.”
Dié “rekonsiliasie”, wat deur twee stadsraadslede van Silvio Berlusconi se People of Freedom Party geïnisieer is, het sterk teenkanting gekry van die liberale partye: “Dante does not need the council to rehabilitate him” het Nicola Rotondaro, leier van die Kommunistiese Party gesê. “If he had been sent to his death, would we perhaps have asked for his resurrection?” het hy gevra.
Nou ja, toe. Soveel dae, soveel dinge, nè.
Hieronder volg die eerste strofes uit Delamaine du Toit se vertaling van Die Hel. Terloops, dié drie dele, wat etlike jare uit druk was, is tans weer beskikbaar nadat Politika Uitgewers dit weer her-uitgegee en beskikbaar gestel het. Enige ordentlike boekwinkel behoort dit in voorraad te hê.
Intussen is ons maandelikse Nuusbrief aan De Contrabas gister op hul webblad geplaas. Terloops, De Contrabas word bedryf deur ‘n span van drie: Chrétien Breukers, Ton Van’t Hof en Jan Pollet. Indien jy ietsie meer oor Chrétien te wete wil kom, kan jy die onderhoud wat Meander met hom gevoer het, gaan lees. Inderdaad fassinerende leesstof. Dan is Melt Myburgh, ons nuwe blogger, vanoggend volstoom aan die gang. Hy het besluit om sommer met ‘n drieluik oor “vreemde liefdes” los te trek en beoog om die tweede en derde dele hiervan later vandag en môre te plaas … Ook van Ilse van Staden is daar ‘n besonderse bydrae met ‘n paar prikkelende gedagtes oor die kwessie van digterskap. Op sy beurt raak Andries Bezuidenhout weer opgewonde oor Rapport se nuwe baadjie.
Lekker lees en geniet hierdie middel-in-die-week-dag.
Halfpad deur die reis van ons lewe
Het ek my in ‘n donker woud bevind
Daar ek die pad byster geraak het.
Ag, hoe pynlik om dit te beskryf,
Hierdie bos so wild en wreed en dig
Dat bloot die gedagte daaraan my vrees hernieu!
Só bitter is dit dat die dood skaars erger is.
Maar om verslag te doen van die goeie wat ek daar gevind het,
Sal ek vertel van die ander dinge wat ek daar gesien het.
Ek weet nie mooi hoe dit gebeur het dat ek daar ingegaan het nie;
Só swaar was die slaap wat my op daardie oomblik oorval het
Dat ek die ware weg verlaat het.
Maar nadat ek die voet van ‘n heuwel bereik het,
Daar waar daardie dal geëindig het
Wat my hart so met angs deurboor het,
Het ek opgekyk en gesien dat die helling daarvan
Reeds beklee was met die strale van dié planeet
Wat die mens reguit voorgaan op al sy weë.
© Dante Alighieri (Uit: Inferno / Die hel, vertaal deur Delamaine du Toit, 1990)
Tags: Dante Alighieri, Delamaine du Toit, Politika Uitgewers