Reg van die begin was sy in ? gedurige struggle gewikkel met haar wit manlike lynhoofde (redakteurs) en die NP-/apartheidsleiers. So te meer omdat sy ’n uitdagende perspektief op die NP en Naspers se apartheidspolitiek gestel het.
Terselfdertyd het sy haar op ’n belangrike sosio-politieke opvoedingstaak begeef wat, soos Tim du Plessis dit gestel het, geadem was op die progressiewe gees van die ou UDF voordat dié nog gestig is.
“Haar insigte oor die komplekse interaksie en geskiedenis van wit en bruin Afrikaans dra ek saam met my vir altyd,” aldus Du Plessis.
In nuusredaksies was sy ’n moederfiguur en leermeester vir menige joernalis. Na buite het sy ’n eiesoortige, visioenêre leierskap uitgestraal.
By Rapport in Johannesburg het sy daarop aangedring dat die verregse kommentator Dan Roodt afgedank word as rubriekskrywer ná sy haatspraak-opmerkings oor swart mense in ’n rubriek.
In die Baai, waar sy waarnemende redakteur van Die Burger in die Oos-Kaap was, moes sy die (rubriek)skrywer Annelie Botes ook afdank nadat Botes in ’n onderhoud erken het sy is ’n rassis en hou niks van swart mense nie.
In 2010 het sy in ’n gesprek met my die wens uitgespreek om bruikbaar te word as gemeenskapswerker vir Groot-Brakrivier, haar grootworddorp. Dis teen dié agtergrond dat haar besluit om ’n LP te word, beoordeel moet word. Sy wou raadslid of gemeenskapswerker word, maar toe word sy ’n ontnugterde LP. Sy was onskuldig en onvoorbereid op die DA se interne politiek.