Nie -alkoholiese vetterige lewersiekte Ultraklankdiagnose langs die bed - SIFSOF
Wondherstelwerk met laserterapie
Die skildklier is 'n vlindervormige klier wat laag aan die voorkant van die nek sit. Die skildklier lê onder Adam se appel, langs die voorkant van die lugpyp. Dit het twee sylobbe, verbind deur 'n brug (landmus) in die middel. Die tiroïed skei verskeie hormone af, gesamentlik skildklierhormone genoem. Die hoofhormoon is tiroksien, ook bekend as T4. Skildklierhormone werk deur die hele liggaam, wat metabolisme, groei en ontwikkeling en liggaamstemperatuur beïnvloed. Gedurende die kinderjare en kinderjare is voldoende skildklierhormoon van kardinale belang vir die ontwikkeling van die brein. Kliniese proewe het 'n verband tussen hipotireose en nie -alkoliese vetsiekte gevind.
Steatose, of vetterige lewer, is 'n algemene gevolg van matige tot ernstige belediging van hepatosiete, wat die belangrikste parenchymale selle in die lewer is, wat 'n deurslaggewende rol speel in metabolisme, ontgifting en proteïensintese. Hepatosiete aktiveer ook aangebore immuniteit teen indringende mikroörganismes deur aangebore immuniteitsproteïene af te skei.
'N Onderaktiewe skildklier laat die metabolisme vertraag en lei tot 'n toename in die tiroïedstimulerende hormoon (TSH). Dit lei ook tot 'n ophoping van vet in die liggaam, wat die risiko verhoog om nie-alkoholiese vetterige lewersiekte (NAFLD) te ontwikkel.
In die afgelope 20 jaar het nie -alkoliese vetslyersiekte een van die algemeenste lewersiektes ter wêreld geword, wat byna 25% van die wêreldbevolking insluit, insluitend kinders.
Hepatiese steatose word gediagnoseer deur ultraklank na die uitsluiting van aansteeklike en metaboliese afwykings. Terwyl ultraklankdiagnose en vastende serummonsters geneem word vir die bepaling van die skildklierfunksie (TSH, FT4 en FT3), tesame met alanienaminotransferase (ALT), lipiedprofiel, glukose, insulien en insulienweerstandigheid.
Ultraklank is 'n nie-indringende, wyd beskikbare en akkurate instrument vir die opsporing van nie-alkoholiese vetterige lewersiekte (NAFLD). Ultraklank moet gebruik word as die eerste-lyn diagnostiese toets by pasiënte met abnormale lewerensieme wanneer ander oorsake uitgesluit word. Kliniese risikofaktore, wanneer dit gebruik word met ultraklankbevindinge, het 'n hoë akkuraatheid by die identifisering van NAFLD -pasiënte. Daar is 'n algoritme vir chroniese abnormale lewerensieme wat die gebruik van ultraklank illustreer om die behoefte aan lewerbiopsie by die diagnose van NAFLD te verminder. Alhoewel dokters bewus moet wees van die bekende beperkinge van ultraklank, insluitend die onvermoë om fibrose by NAFLD -pasiënte te gradeer of te stadium.
Vir die bogenoemde ultraklank -toepassings beveel ons die volgende twee ultraklank -omvormers aan:
Kleur Doppler draadlose konvekse ultraklankskandeerder 3.5-5MHz, SIFULTRAS-5.21. Hierdie toestel is die beste geskik vir die opsporing van nie -alkoholiese vetsiekte. Hiermee kan u die lewerfunksie visualiseer en vinnig en met selfvertroue diagnoses maak.
Lineêre draadlose ultraklank-skandeerder SIFULTRAS-5.34 - Met 'n hoë resolusie van 7.5 MHz omvormer word hierdie toestel aanbeveel vir die meting van die grootte van die skildklier en die morfologie van die proefpersone wat sit en hul nekke effens verleng. Skildkliervolume word gedefinieer as vergroot volgens die verwysingswaardes vir ouderdom, geslag en liggaamsoppervlakte.
Hierdie prosedure word uitgevoer deur 'n verstaanbare endokrinoloog
Verwysing: Hipotireose en nie -alkoholiese vetsiekte: patofisiologiese verenigings en terapeutiese implikasies