Ons almal ken die tune ...
is 'n bekende plaaslike kunstenaar. Hy het vanjaar sy hande vol by die Aardklop-kunstefees. Hy is een van die keurders vir die Aartvark-prys, bied die begeleide kunstoere op kampus aan, skryf kunsresensies vir die feeskoerant Spat en behartig die interieur vir Sarie se VIP-tent. Tussen dit alles lewer hy daagliks vir LitNet verslag oor wat by Aardklop gebeur ...
Ek word vervaard wakker. Ek l� half bo-op my Fritz Deelman-boek en iets voel nie reg nie. Ek kyk na die tyd en sien dit is kwart voor tien. Ek moet oor 15 minute die begeleide toer van die visuele kunste op kampus behartig. Gister was daar al 19 van die 30 moontlike kaartjies verkoop. Daar is die irriterendste slag van simbale om my. Ek besef dit gaan gepaard met o� knip. Ek het die hangover wat ek laas gehad het in standerd sewe toe ek die huis moes oppas daai vakansie.
Ek kyk weer op my horlosie. Dit is nou 12 minute voor tien. Ek kan nie meer stort nie. Ek trek die klere wat op die vloer l�, weer net so aan. Want as hulle my asem kan oorleef, sal die rookreuk in my klere 'n breeze wees. Ek spring in my kar en klop-klop tot voor die Sanlam-ouditorium. Ek skiet die trappe vier-vier op en kom eers later agter wat 'n groot fout ek gemaak het, want toe ek bo kom, wag almal reeds vir my, maar na die 40 sigarette van laasnag kan ek nie 'n woord uitkry nie. Ek hyg en proes soos die treine teen my kamermure.
Uiteindelik roggel ek dat hulle maar moet rondkyk tot ek my asem terugkry. En toe is ek in performance mode. En ek oorkompenseer vir die totale afwesigheid van persoonlike hygiene deur my heel beste kunsstories op te dis en dinge in te kleur en ek dryf my groep so wild dat toe ons eindelik by Berni Searle se Vapour-installasie tot halt kom, klap hulle vir my hande.
Maar ek is gaar en bewerig. Ek gaan eers terug huis toe om te stort en myself meer respektabel te maak, maar die vlees is nie meer gewillig nie. Ek stap uit drie shows uit. Ek skryf 'n powere beriggie. Ek vlug na die gasvryheidstent waar die een bom na die ander bars oor klank equipment en Valiant wat weier om te speel en die door deal en die w�reld is woes en leeg.
En my foon lui en dit is my ou mater Riaan Venter, Die Nutsman op SABC2, en hy wil nie nee vat vir 'n antwoord nie en ons eindig op in Huisgenoot se VIP-tent waar daar reeds 'n cd-launch vroe�r was en die drank is w��r verniet en toe ek weer kyk, is dit drie-uur in die oggend en ek sit en skryf 'n gedig by die tafel tussen Trix en Margit, en Sarah cha-cha met Riaan en goed is bietjie fuzzy.