Gongmin van Goryeo - World Encyclopedia - Ek wil alles weet - 2020
Koning Gongmin (공민왕 恭 愍 王 1330 - 1374) regeer Goryeo (Korea) van 1351 tot 1374. Hy was die tweede seun van koning Chungsuk (충숙 忠 肅 王). Benewens sy verskillende Koreaanse name, het hy die Mongoolse naam Bayàn Temür (伯顔 帖木兒) gedra. Na 'n gebruik wat gestig is na die Mongoolse inval in Korea in 1238, trou Gongmin met 'n Mongoolse prinses, koningin Noguk (노국 대장 공주; 魯國 大 長 公主), en het hy tien jaar as politieke gyselaar in die Yuan-hof in China deurgebring voordat hy die Goryeo opgevaar het troon in 1351. Kort nadat hy koning geword het, het die Yuan-dinastie ineengestort en in 1368 deur die Ming-dinastie (明朝) vervang. Koning Gongmin het politieke en sosiale hervormings begin implementeer wat Goryeo weer as 'n onafhanklike volk sou vestig. Hy het die noordelike provinsies van Korea van die Mongole teruggeëis, alle pro-Mongoolse aristokrate en militêre offisiere uit hul posisies verwyder en gepoog om die stelsel van grondbesit te hervorm.
Koning Gongmin het hardnekkige weerstand teen sy hervorming teëgekom van die verskanste amptenare en aristokrate wat voorspoedig onder die Mongole gehad het en nie van hul voorregte wou afstand doen nie. Na die dood van sy vrou het hy geestelik ongebalanseerd geraak en is in 1374 in sy bed vermoor deur 'n groep bediendes en metgeselle. Die Goryeo-dinastie kon nie sy swak punte oorkom nie, en is in 1392 omvergewerp deur een van Gongmin se generaals, Yi Seonggye, wat die Joseon-dinastie gestig het.
'Jag in die berge van die hemel', 'n skildery deur King Gongmin.
Die Goryeo-dinastie (고려 왕조; 高麗 王朝; Koryo-koninkryk) het die Koreaanse skiereiland van 935 tot 1392 regeer. Die Westerse naam "Korea" is afgelei van die naam Goryeo (Koryo). Tydens die koninkryk Goryeo het Korea 'n unieke kulturele tradisie begin ontwikkel wat onderskei is van die res van Oos-Asië. Goryeo (Koryo) is in 918 gestig deur generaal Taejo Wang Geon (태조 왕건; Wang Kon; 王建), wat die staat Later Koguryo omvergewerp het, sy naam verander het na Goryeo (Koryo), en sy hoofstad gevestig het in Songak (die hedendaagse tyd) Kaesong). Toe die koninkryk van Silla in 935 aan hom oorgegee het, en later Paekche in 936, het Wang Geon 'n verenigde koninkryk op die Koreaanse skiereiland gevestig.
Tydens die regering van koning Seongjong (Songjong r. 981-997) is die ou aristokratiese stamstelsel vervang met 'n gesentraliseerde burokratiese administrasie. Staatsondersoeke is gebruik om die mees gekwalifiseerde kandidate vir regeringskantore te kies, en om beheer oor landelike gebiede te versterk deur hul elite in die sentrale regering te bring. Confucianisme bepaal die politieke struktuur van Goryeo, maar Boeddhisme het ook 'n kragtige invloed uitgeoefen. Die Tripitaka, die volledige Boeddhistiese kanon is gepubliseer. Die kunste het gefloreer, veral keramiek, soos die bekende Goryeo (Koryo) celadon.
Goryeo (Koryo) het vriendelike betrekkinge met China onderhou en sy kultuur en politieke stelsel aangeneem, maar het gereeld konflik met stamme aan die noordelike grens ondervind. In 1170 het 'n staatsgreep plaasgevind, gebring deur die ongelyke behandeling wat aan militêre amptenare gegee is. Tydens die daaropvolgende politieke wanorde het een van die generaals, Ch'oe Ch'ung-hon (Choe Chung-heon; During; 崔 忠 獻), 'n militêre regime opgerig wat van 1197 tot 1258 geduur het. Die Ch'oe-familie het egter nooit het die troon oorweldig en aanhou regeer agter die skerms.
Van 1231 - 1273 ervaar Goryeo (Koryo) ses invalle deur die Mongole. Baie burgers is dood, en Goryeo het 'n sytak van die Mongoolse Yuan-dinastie (元朝) in China geword. Begin met koning Chungnyeol, het Koreaanse vorste gewoonlik met Mongoolse prinsesse getrou en is hulle na die Yuan-hof gestuur, min of meer as politieke gyselaars. Na hierdie gebruik word koning Gongmin in 1341 na die Yuan-hof gestuur, waar hy met die Mongoolse prinses Koningin Noguk (노국 대장 공주; 魯國 大 長 公主) getroud is en tien jaar deurgebring het voordat hy na die Koreaanse troon opgevaar het. Teen die middel van die veertiende eeu het Yuan egter begin verbrokkel, wat spoedig in 1368 deur die Ming-dinastie (明朝) vervang moes word.
Hervormings van koning Gongmin
Met die verbrokkeling in China van die Yuan-dinastie, wat die Koreaanse skiereiland oorheers het sedert die Mongoolse inval in Korea in 1238, het Gongmin begin met die hervorming van die Goryeo-regering. Sy eerste daad was om alle pro-Mongoolse aristokrate en militêre offisiere uit hul posisies te verwyder. Ontevrede is daar 'n dissidente faksie wat 'n onsuksesvolle staatsgreep teen die koning beplan het. 'N Hooggeplaaste oud-amptenaar, Jo Il-sin, het probeer om die regering oor te neem, maar die opstand is deur generaal Choe Yeong (최영; 崔榮) beëindig.
Tussen die 1250's en 1270's het Mongole die noordelike provinsies van Korea geannekseer na die invalle en dit by hul ryk as Ssangseong (쌍성 총 관부; 雙城 摠 管 府; South Hamgyong) en Dongnyeong (동녕부; 東 寧府; Noord; Pyongan). Gedurende 1356 het die leër van Goryeo hierdie provinsies weer ingetrek, deels weens die aftakeling van Yi Ja-chun (이자춘; 李子春), 'n minderjarige Koreaanse amptenaar in diens van die Mongole in Ssangseong, en sy seun Yi Seonggye (이성계; 李成桂). Die generaals Yi Seonggye (later die stigter van die Joseon-dinastie) en Ji Yongsu het ook 'n veldtog na Liaoyang (遼陽) (in die suidweste van Mantsjoerye) gelei.
Koning Gongmin het 'n poging aangewend om die stelsel van grondtoelaes te hervorm, wat afgebreek is omdat die meerderheid van die landbougrond van Goryeo besit is deur amptenare wat deur die Mongole bevoordeel is, en 'n handjievol landerye, en deur huurderboere en bondgenote werk. Omdat die amptenare wat veronderstel was om sy hervormings uit te voer, grondeienaars self was, het hulle egter met opposisie en onderonsie gereageer.
'N Ander probleem waarmee koning Gongmin te kampe gehad het, was dat die Wokou (倭寇; Japanse seerowers), wat 'n geruime tyd lank die skiereiland geteister het, nie meer eenvoudige bandiete was nie, maar dat hulle goed georganiseerde militêre betoweraars geword het wat die land binnegeval het. Gongmin het die generaals Choe Yeong en Yi Seonggye 'n beroep op hulle gedoen.
Verdere ontwrigtings is veroorsaak deur die troepe van die Chinese Rooi Turban-rebellie, wat Goryeo twee keer binnegeval het, in 1359 en 1361. In 1361 het die Rooi Turban-troepe Kaesong vir 'n kort periode beset, en hulle skaars van die vooruitgang van die generaals Choe Yeong, Yi ontsnap. Seonggye, Jeong Se-Un en Yi Bang-Sil.
Tydens die regeringstyd van Gongmin het 'n Goryeo-diplomaat genaamd Mun Ik-jom, wat in China gestasioneer was, daarin geslaag om katoenpitte in Goryeo terug te smokkel en hulle vir die eerste keer aan die Koreaanse skiereiland bekend te stel.
Goryeo se verskanste burokrasie het koning Gongmin nooit vergewe vir sy hervormingspogings nie. Hulle het sy beleid om alle bande met die Yuan te verbreek en die betrekkinge met Ming China te vestig, geïnterpreteer as 'n direkte bedreiging vir hul status en gevrees dat daar nog pogings tot hervorming sou wees. Die afgesette pro-Mongoolse faksie van Kaesong het gesukkel om sy posisie te beskerm en het gehoop om die bande met die Mongole te hernu wat hulle gehelp het om hul rykdom te bekom.
Die koning se eerste vrou, die Mongoolse prinses No Guk, het ná 16 jaar van die huwelik uiteindelik swanger geraak. Sy is in 1365 oorlede terwyl hulle hul gebore kind gebore het. Gongmin het ontevrede geraak oor die dood van sy koningin en het in 'n diep depressie gesink. Hy het onverskillig geraak teenoor die politiek en het belangrike pligte aan sy premier, gevolmagtigde, die Boeddhistiese monnik Shin Don (신돈, 辛 旽), opgedra, terwyl hy ure by die vrou van sy vrou deurgebring het, terwyl hy mompel oor 'n portret wat hy self van haar geskilder het. In 1371 is Shin Don egter van sy pos ontslaan nadat sy politieke teenstanders hom van hoogverraad beskuldig het.
In die depressie na die dood van sy vrou het Gongmin hom met jong mans omring, en in 1374 het sommige van hulle hom doodgemaak terwyl hy geslaap het. Na die dood van Gongmin het 'n hooggeplaaste amptenaar, Yi In-im, beheer oor die regering oorgeneem. en die elf-jarige koning Ou betower op grond daarvan dat koning Gongmin beweer het dat hy die seun se vader was. Ou se ma was 'n slaaf in die huishouding van die monnik Shindon. Gongmin het die seun as sy seun in die paleis laat woon, maar baie het geglo dat sy pa regtig Shindon was.
Gongmin het homself as keiser verklaar as deel van die hervormings wat hy onderneem het om Goryeo se posisie as 'n volk onafhanklik van China te herstel, maar weens die politieke situasie in die tyd na sy dood het hy nie 'n tempelnaam van 'n keiser ontvang nie.
Die Koreaanse TV-drama Sonde Don bevat 'n uitbeelding van King Gongmin.
Besonderhede van die dood van die koning
Die besonderhede van koning Gongmin se bewind en die omstandighede rondom sy dood is opgeteken in Goryusa, die geskiedenis van die Joseon-dinastie in verskeie Boeke van King Gongmin. Die verhaal van sy moord is moontlik gekleur deur die feit dat die Goryusa was bedoel om die opvolgende dinastie te legitimeer deur die morele mislukkings van die vorige een te demonstreer, maar daar is geen alternatiewe historiese rekord om die Goryusa-weergawe teë te werk nie. Volgens 'n inskrywing vir die eerste dag van die tiende maanmaand in die een-en-twintigste jaar van die regering van koning Gongmin - in die dertig-veertigste deel van Goryusa, die sesde Boek van Koning Gongmin-In 1372 vorm koning Gongmin 'n elite-groep jong mans met die naam die Jajewi ('Noble Youth Guards'), gekies uit die belowendste seuns van die adel. Oënskynlik, die Jajewi was so georganiseer dat Gongmin self hierdie jong mans kon onderrig en versorg as die volgende geslag lojale regeringsministers. Die rekord gaan egter voort dat Gongmin ná die dood van sy eerste vrou geestelik ongebalanseerd geraak het, en hoewel hy vier besittings gehad het, het hy hulle selde besoek en was hy onmagtig. Die lede van Jajewi is gekies, nie om hul deugde nie, maar om hul jeugdige skoonheid en verdraaide ingesteldheid, om die intieme metgeselle van die Koning te word.
Daar word verder gesê dat die koning die manne van die land beveel het Jajewi om verhoudings met sy medewerkers te hê, om 'n manlike kind te verwek wat hy as sy eie kan eis. Toe drie van die konsorties, Jung, Hy en Sin, weier en dreig om selfmoord te pleeg as hulle geskend word, het die koning persoonlik van die Jajewi mans, waaronder Hong Ryun en Han An, na die kamer van Consort Ik en haar bang gemaak om te voldoen deur haar met sy swaard te dreig. Hierna het die mans dikwels snags na haar kamer gegaan onder die voorwendsel dat hulle die bevel van die koning uitgevoer het.
Dit is geskryf in die Die lewe van Hong Ryoun (Hong Ryun) dat die hofdienaar Choi Man-Seng (최만생) twee jaar later, op die nag van die moord, aan koning Gongmin berig het dat Consort Ik in haar vyfde maand van swangerskap was. Die Koning was baie tevrede hiermee en vra wie die vader is. Toe hy verneem dat dit Hong Ryoun was, het hy aan die hofdienaar gesê dat hy hom en die hele groep Jajewi mans om die geheim van haar baba se vaderskap te bewaar.
Dieselfde nag, op die een-en-twintigste dag van die negende maanmaand in die derde en twintigste jaar van die regering van koning Gongmin (1374 nC), in die koninklike paleis in Songdo, die hoofstad van die Koninkryk Goryo, het verskeie mans binnegekom die privaatkamer van die koning in die middel van die nag en slag hom met swaarde. Alhoewel ten minste drie mense geskree het, 'vyand het binnegekom', durf die paleiswagte nie skuif nie, en die koninklike dienaars het geweier om uit hul kamers te kom. Onmiddellik na die moord het 'n hofdienaar met die naam Yi Gangdal en die hoë ministers Gyung Bouheung, Yi Inim en An Sagi 'n ondersoek gedoen, ontdek dat Choi Man-Seng (최만생) steeds klere dra wat met Gongmin se bloed gekleur is, en 'n bekentenis onttrek het uit hom. Hy het vyf lede van die elite benoem Jajewi, insluitend Hong Ryun, as sy medepligtiges. Al ses is tereggestel, hul vaders is in die gevangenis gesit, hul kinders is opgehang, die eiendom van hul gesinne gekonfiskeer, en hul broers en ooms het in die ballingskap geslaan en in ballingskap gestuur. Barmhartigheid is net aan die vrouens betoon wat toegelaat is om as paleisslawe voort te gaan. 1
↑ Minsoo Kang. DIE DOOD VAN KING GONGMIN: A Murder Mystery, Global Korean Network of Los Angeles. Ontsluit 22 September 2007.
Kang, Jae-eun, en Suzanne Lee. 2006. Die land van geleerdes: tweeduisend jaar Koreaanse konfucianisme. Paramus, NJ: Homa & Sekey Books. ISBN 1931907307 ISBN 9781931907309 ISBN 1931907374 ISBN 9781931907378
Kim, Kumja Paik. 2003. Goryeo-dinastie: Korea se verligtingstydperk, 918-1392. San Francisco: Asiatiese kunsmuseum-Chong-Moon Lee-sentrum vir asiatiese kuns en kultuur in samewerking met die Nasionale Museum van Korea en die Nara National Munseum. ISBN 093911724X ISBN 9780939117253
Yi, Ki-baek. 1984. 'N Nuwe geskiedenis van Korea. Cambridge, Mass: Gepubliseer vir die Harvard-Yenching Instituut deur Harvard University Press. ISBN 0674615751 ISBN 9780674615755 ISBN 067461576X ISBN 9780674615762
Yunesŭkʻo Han'guk Wiwŏnhoe. 2004. Koreaanse geskiedenis: ontdekking van die kenmerke en ontwikkeling daarvan. Antologie van Koreaanse studies, v. 5. Elizabeth, NJ: Hollym. ISBN 1565911776 ISBN 9781565911772
Chungjeong Heerser van Goryeo
1351-1374 Opgevolg deur:
Lys van Goryeo-monarge
Sonjong | Seonjong | Heonjong | Sukjong | Yejong | Injong | Uijong | Myeongjong | Sinjong | Huijong | Gangjong