Geslagsverskille in leergestremdhede - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgGeslagsverskille in leergestremdhede
Deur Douglas Haddad Opgedateer 01 Julie 2019
Meer seuns as meisies word met leergestremdhede geïdentifiseer.
Daar word gereeld aan seuns gedink as meer leergestremdhede of probleme soos aandag-hiperaktiwiteit (ADHD) as meisies, maar is dit regtig die geval ">
Dit is 'n vraag wat die moeite werd is om in ag te neem, aangesien die aantal studente wat geïdentifiseer is as spesiale onderwys nodig het, verdriedubbel sedert die wet op individue met gestremdhede (IDEA) in 1975.
Die funksie van IDEA is om seker te maak dat kinders in openbare skole met enige vorm van siekte, wanorde of toestand wat leer kan beïnvloed, ondersteuning ontvang; dit sluit kinders in die outismespektrum in, diegene met gehoor-, spraak- of taalstoornis, ortopediese probleme en leerstoornisse.
In 2015 het die Nasionale Sentrum vir Leergestremdhede (NCLD) bevind dat van die 5, 9 miljoen kinders op skoolgaande ouderdom in die VSA wat spesiale onderwysdienste onder IDEA ontvang het, 39 persent (ongeveer 2, 3 miljoen) gekwalifiseer het met 'n spesifieke leergestremdheid.
Hier is 'n blik op wat die wetenskap ons vertel oor hierdie geslagsgaping as dit kom by leergestremdhede en verwante probleme, waarom hierdie leemte bestaan, en wat u moet weet as u vermoed dat u kind 'n siekte- of aandagprobleem het.
'N Nader kyk na IDEA
Wat is leergestremdhede?
As ons praat oor die probleme wat kinders met leer en aandag ondervind, is dit belangrik om presies te verstaan ​​wat hulle is.
Volgens Understood.org, 'n nie-winsgewende organisasie wat gewy is aan die verskaffing van inligting en ondersteuning aan ouers van kinders tussen 3 en 20 met leer- en aandagprobleme, is 'n leergestremdheid 'n wanorde wat lei tot 'leeruitdagings wat nie deur lae intelligensie veroorsaak word nie, probleme met gehoor of visie of 'n gebrek aan opvoedkundige geleentheid. "
Leergestremdhede beïnvloed dikwels 'n spesifieke vaardigheid soos wiskunde of lees, en dit kan ook daartoe lei dat die kind probleme ondervind om met ander kinders oor die weg te kom.
LD's gaan baie keer ook hand aan hand met aandagprobleme, insluitend aandagafleibaarheid-hiperaktiwiteitsversteuring (ADHD), wat volgens die American Psychiatric Association een van die mees algemene geestesversteurings onder kinders is. Volgens die APA kan simptome van ADHD die volgende insluit:
Probleme wat gefokus bly op take soos skoolwerk en klaslesings
Hiperaktiwiteit, of oormatige beweging wat nie by die situasie pas nie
Impulsiwiteit, of 'n neiging om haastig op te tree en sonder om die gevolge na te dink
Seuns, meisies, LD's en ADHD
Volgens die Nasionale Sentrum vir Onderwysstatistieke het 17 persent van manlike studente tussen die ouderdomme van 6 en 21 gedurende die skooljaar 2015 tot 2016 spesiale dienste ontvang onder IDEA, in vergelyking met 9 persent van vroulike studente wat voordeel getrek het uit hierdie dienste.
Word hierdie teenstrydigheid geregverdig? Kry meer seuns ondersteuning vir spesiale onderwys as meisies omdat meer seuns eintlik meer LD's het? Of word dit deur onderwysers en ander onderwyspersoneel beskou dat hulle meer LD's het? Daar is navorsing om laasgenoemde voor te stel.
Volgens Understood.org het studies bevind dat daar op grond van wetenskaplike kriteria geen geslagsgaping bestaan ​​wat leerprobleme betref nie. Dit is net dat onderwysers twee keer soveel seuns aanbeveel as meisies vir LD-ondersteuning.
Dieselfde geld vir aandagprobleme — veral aandagafleibaarheid-hiperaktiwiteitsversteuring (ADHD). In werklikheid het navorsing bevind dat seuns en meisies ewe waarskynlik leergestremdhede en ADHD het. Understood.org noem dat seuns ook meer as twee keer so geneig is om geïdentifiseer te word as met ADHD.
Waarom die geslagsgaping?
Baie teorieë word voorgestel om te verduidelik waarom meer seuns as meisies as leergestremdhede geïdentifiseer word. Sommige kenners stel voor dat die verskil te make het met biologiese kwesbaarheid, wat beteken dat seuns vroeg in die lewe regtig meer gereeld gebore word of 'n neiging het tot 'n leergestremdheid.
'N Ander teorie is dat die verskil in identifikasie moontlik te wyte is aan verwysingsvooroordeel. Daar word meer gereeld na seuns verwys vir spesiale onderwys as hulle probleme met hul grade of ander oënskynlike probleme het.
Seuns wat gefrustreerd is en akademies sukkel, is meer geneig om op te tree. Dit kan hiperaktief, impulsief of ontwrigtend wees in die klas, terwyl meisies gewoonlik minder duidelike tekens van hul akademiese frustrasies toon.
Byvoorbeeld, meisies wat slegs onoplettend is, sal waarskynlik deur onderwysers beskou word as bloot nie geïnteresseerd in die onderwerp nie.
Oor die algemeen is seuns geneig om meer negatiewe aandag op skool te vestig. En seuns met ADHD is geneig om meer hiperaktiwiteit, impulsiwiteit en fisieke aggressie te toon as meisies met ADHD, wat daartoe lei dat hulle uitstaan, selfs onder ander seuns.
Intussen het meisies met ADHD dikwels verskillende simptome, insluitend angs, depressie, dagdromery, en 'n lae selfbeeld. Hiperaktiwiteit by meisies is geneig tot konstante geselsheid. Al hierdie gedrag is tipies van meisies wat ook nie ADHD het nie, so 'n onderwyser is dus nie so geneig om 'n meisie wat hulle het as 'n ADHD of 'n leerprobleem te kenne te gee nie.
Met ander woorde, seuns met ADHD is meer opvallend as meisies met ADHD. En dit kan verklaar waarom meer as twee keer soveel van hulle met die wanorde geïdentifiseer is.
Dit is regtig nie bekend of seuns gereeld leer- en aandagprobleme het as wat meisies doen nie. Maar wat duidelik is, is dat dit waarskynlik is dat die kinders die beste ondersteuning kry as kinders met een van hulle geïdentifiseer word.
As meisies onderidentifiseer word, beteken dit dat baie mense nie die hulp kry wat hulle nodig het nie. Dus sal ouers van meisies wat sukkel, selfs 'n sterker voorstander van hul kind moet wees.
Ten slotte kan die werklike verskille tussen meisies en seuns in die geval van leergestremdhede en aandagafwykings te make hê met 'n gebrek aan 'n universele definisie van "leergestremdheid" en die afwesigheid van akkurate, objektiewe toetsingskriteria om dit te identifiseer. In werklikheid is baie van die toetse wat gebruik word om leergestremdhede te diagnoseer, ontwerp en gestandaardiseer vir seuns.
Of u die ouer van 'n seun of 'n meisie is, praat met die onderwyser as u dink dat u kind 'n leergestremdheid of ADHD of 'n ander aandagprobleem het. Ontdek watter gedrag hulle by u kind opgemerk het en watter probleme hulle mag hê.
As u 'n dogter het, moet u daarvan bewus wees dat as sy 'n aandagversteuring het, dit nie so in die klas sal lyk nie. Eerder as om ontwrigtend te wees of op onvanpaste tye in die kamer rond te beweeg, kan dit lyk asof sy nie belangstel in wat die onderwyser sê nie, of geneig is om uit die beurt te praat of om voortdurend te gesels met kinders wat in die omgewing sit as sy nie moes wees nie.
Saam moet u en die onderwyser tuis kan wees in die vraag of u kind met 'n LD of ADHD sukkel, sodat u kan vorentoe gaan om hom of haar te laat toets.
Copyright aanneming en pleegsorg: Geslagsverskille in leergestremdhede - aanneming en pleegsorgLees Meer