As van Notre-Dame om die geheime van die Middeleeuse argitektuur te onthul - Artikels - 2022
Die oorblyfsels van verlede jaar se verbranding van die Notre-Dame-katedraal in Parys sal deur wetenskaplikes bestudeer word.
Op 15 April verlede jaar het die wêreld gevries toe 'n elektriese brand die dak en spits van die katedraal verwoes en 'n deel van die gewelfde plafon laat ineenstort. Die voorval is tot 'n nasionale tragedie verklaar, en nou het wetenskaplikes van die Franse nasionale navorsingsorganisasie CNRS 'n multimiljoen-euro-studie van die binneste van die 850 jaar oue heilige gebou begin om meer te wete te kom hoe die middeleeuse messelaars dit gebou het.
In die hoop dat hul werk sal help met die dreigende herstel, sal die wetenskaplikes die fondamente, hout en metaalwerk ondersoek. Dr Yves Gallet, 'n historikus van Gotiese argitektuur aan die Universiteit van Bordeaux-Montaigne, het in 'n artikel op Nature.com gesê dat die nuwe navorsingsprojek 'n 'nuwe bladsy in die geskiedenis van Notre-Dame' kan skryf en erken dat daar "Tans baie grys gebiede".
Bestudeer die werk van vorige meesters
Dr Gallet is in beheer van 'n 30 sterk navorsingspan wat die konstruksie van die 12 ondersoek ste eeuse katedraal, wat in die Middeleeue aangepas is en in die 19de eeu weer gerestoureer is deur argitek Eugène Viollet-le-Duc. Of Viollet-Le-Duc sommige van die ouer materiaal hergebruik het, is die vraag wat Martine Regert, 'n biomolekulêre argeoloog by die CNRS se CEPAM-sentrum vir die studie van historiese kulture en omgewings in Nice, een van die nuwe Notre- Dame se leiers.
Notre-Dame de Paris voor die brand, in die 19de eeu herstel deur argitek Eugène Viollet-Le-Ducin. (Mschlindwein / CC BY-SA 3.0 )
Om hierdie en ander vrae te beantwoord, sal die navorsers ingegaan word op steenwerk, verbrande hout, en vuurverbrande metaalartefakte en radarbeeldvorming sal die fondamente ondersoek, sê Philippe Dillmann, 'n spesialis in historiese metaalartefakte by die CNRS Laboratory for Archaeomaterials and alteration. Voorspelling in Gif-sur-Yvette, wat die projek met Regert koördineer, in die Nature-artikel.
'N 100 sterk span wetenskaplikes
Die CNRS -projek sal 'n groot inspanning van 100 navorsers in 25 laboratoriums behels en sal ses jaar lank studeer: "messelwerk, hout, metaalwerk, glas, akoestiek, digitale data -insameling en antropologie". Deur die mortier tussen die klippe te bestudeer, wil die navorsers onthul hoe verskillende komposisies vir gewel, mure en vlieënde steunpunte gebruik is. Boonop kom die kalk wat gebruik is om die mortel te maak van fossielryke sedimentêre kalksteen wat kan onthul waar dit vandaan kom, sê Gallet.
En die span historiese forensiese speurders onder leiding van dr. Gallet sal die klippe in Notre-Dame bestudeer om die steengroewe te identifiseer waarin hulle ontstaan ​​het, in 'n poging om die toevoernetwerke en die ekonomie van die werf te herbou. 'N Ander aspek van die projek is om die swakhede van die struktuur van die metselwerk wat deur die hoë temperature van die brand in 2018 beskadig is, te bestudeer, en 'n radarstudie wat deur die grond penetreer, sal die bouers help om te bepaal waar hulle hul pale moet oprig om die onstabiele oorblyfsels van die beskadigde 19 ste eeu spits.
Kan Middeleeuse ambagsmanne van Guédelon help om Notre-Dame te herbou?
Dertienhoekige klip wat in die ou Inca-muur ontdek is, onthul ongelooflike vaardigheid van messelaars
Die ikoniese Sint -Basiliekatedraal - so pragtig was die argitekte verblind
Notre Dame -katedraal, versterkingswerk aan die gang na die brand, om te keer dat die katedraal in duie stort. ( UlyssePixel / Adobe Stock)
Metalliese leidrade versamel
Die verbrande katedrale se metaalwerk sal bestudeer word deur 'n span spesialiste onder leiding van argeoloog Maxime L 'Héritier van die Universiteit van Parys, wat aan die natuur gesê het dat 'n studie van veranderinge in die gebruik van yster in die katedraalgebou oor so 'n lang tydperk, vanaf die middel Ouderdomme tot die 19 ste eeu, sal besonder onthullend wees.
Deur gesmelte lood van die dak af te bestudeer, kan die navorsers 'n 'chemiese verwysingsdatastel' ontwikkel van die verhoudings van loodisotope en die teenwoordigheid van spoorelemente in die materiaal. Dit, sê dr L 'Héritier, sal 'n begrip gee van "die evolusie van loodkwaliteit en -voorsiening" en miskien selfs die myne waaruit die metaal kom.
Kennis begrawe in hout
'N Ander span van 50 wetenskaplikes sal hul werk sentraliseer oor die beroemde houtwerk van Notre-Dame en veral oor die' houtbos 'bokant die gewelwe in die dak wat verkool en vernietig word in die skip, en hoewel dit vir buitestaanders afskuwelik lyk, is hierdie gebreekte houtsparre onthul 'n skatkis met data en tot dusver versteekte mikrobiese inligting rakende die bou van een van die grootste strukture wat oral op die planeet gebou is.
Alexa Dufraisse, 'n argeoloog by die National Museum of Natural History in Parys, sal die multidissiplinêre houtspan lei en sy beskryf die verbrande struktuur as ''n reuselaboratorium vir argeologie' ', terwyl dit bekend is dat die' bos 'van eikebome is. min is tans bekend oor die ou tegnieke en gereedskap wat die middeleeuse timmermanne gebruik het.
'N Lang lys vaardigheidstelle
Al hierdie werk fokus op drie hoofstene puin in die skip en bo -op die kluise, en die monsters sal deur robotte en hommeltuie versamel word, met sommige van die herwonne materiaal wat hopelik hergebruik kan word in die komende herstelprojek.
Boog by die Notre Dame -katedraal, voor die brand, toon die uitgebreide konstruksie en vaardighede van die Middeleeuse messelaars. (Pxfuel / )
Al die versameling en data -analise word gedokumenteer deur Livio de Luca, 'n spesialis in digitale kartering van argitektuur, by die CNRS se eenheid vir gemengde navorsing in Marseille, wat sê dat sy 'n 'digitale ekosisteem' sal skep wat gebaseer is op die werk van almal die wetenskaplikes wat insluit: historici, argeoloë, ingenieurs, kurators, dendrochronoloë, klimatoloë, biogeochemici, skrynwerkers, bosbouers en ingenieurs, om 'n klein gedeelte te noem ...
Joan of Arc, 'n boeremeisie wat in die Middeleeuse Frankryk woon, het geglo dat God haar gekies het om Frankryk te lei tot 'n oorwinning in sy langdurige oorlog met Engeland. Sonder militêre opleiding, oortuig Joan die koninklike kroonprins Charles van Valois om haar toe te laat om 'n Franse leër na die beleërde stad Orl ບns te lei, waar dit 'n belangrike oorwinning behaal het oor die Engelse en hul Franse bondgenote, die Bourgondiërs. Nadat sy die prins as koning Karel VII sien kroon het, is Joan gevang deur Anglo-Bourgondiese magte, verhoor vir heksery en kettery en verbrand op die brandstapel in 1431, op 19-jarige ouderdom. Teen die tyd dat sy amptelik heilig verklaar is in 1920, was die meisie van Orl ບns (soos sy bekend was) word al lank beskou as een van die grootste heiliges in die geskiedenis en 'n blywende simbool van Franse eenheid en nasionalisme.
Na die Notre Dame -brand kry wetenskaplikes 'n blik op die oorsprong van die katedraal
Na die brand van 15 April by Notre Dame de Paris, het puin van die ineengestorte dak die vloer besaai gelê, maar baie dele van die katedraal het ongeskonde gebly.
14 Januarie 2020 om 06:00
Die "woud" van Notre Dame was een van die gunsteling plekke van Olivier de Châlus. Die digte rooster van hout onder die dak van die gebou is 'n toonbeeld van die Middeleeuse konstruksietegnieke wat die ingenieur jare lank ontleed het.
"Daar was 'n baie spesiale houtreuk uit die Middeleeue," sê de Châlus. 'En dit was baie, baie kalm - indrukwekkend, in vergelyking met die baie raserige lewe in die katedraal. Soos een van die min besoekers in die bos toegelaat het, het de Châlus die seldsame voorreg gehad om die krakende geluide te hoor wat deur die geslypte hout uitgegee word en na getalle te kyk wat deur ou timmermanne op die hout geskraap het.
Die geliefde woud is nou verwoes, verlore in 'n brand van 15 April 2019 wat die dak en spits van die katedraal vernietig het en dele van die metselwerk beskadig het. De Châlus, wat vir die wêreldwye ingenieursfirma Arcadis werk, voltooi 'n Ph.D. oor die bou van die katedraal.
Daar is min dokumentasie van die bouproses, wat in 1163 begin het en ongeveer 200 jaar lank voortduur. De Châlus het hom daaraan toegewy om die ongeskrewe konstruksiereëls te terg - hoe bouers byvoorbeeld die grootte van kolomme of die hoogte van vlieënde steunpunte besluit het. Hy merk op dat bouers 100 kilogram klippe meer as 60 meter van die grond af gelig het sonder die voordele van moderne tegnologie. Presies hoe dit bereik is, is met tyd verlore, sê hy.
Olivier de Châlus bestudeer die boutegnieke van Notre Dame. E. Conover
"Notre Dame is my lewe, my hele lewe," sê de Châlus, wat vier jaar lank toesig gehou het oor die gidse wat toeriste deur die katedraal wys. Na die brand het hy vinnig aangesluit by 'n internasionale poging wat deur Franse wetenskaplikes gereël is om hul kundigheid te gebruik om die katedraal te herbou en meer te leer oor die ikoniese gebou. Hy is nou die woordvoerder van die groep, Association des Scientifiques au Service de la Restauration de Notre Dame de Paris - die Vereniging van Wetenskaplikes in Diens van die Herstel van Notre Dame van Parys.
Die brand het toegang tot dele van die gebou oopgemaak wat nie bestudeer kon word toe die struktuur ongeskonde was nie. Wetenskaplikes het planne beraam om die geskiedenis van die katedraal te ondersoek, sowel as die omgewingsimpak van die brand op die omliggende stad. Sommige sal selfs ondersoek wat die verouderde materiaal van die katedraal oor klimaatsverandering kan onthul.
Om georganiseer te word
Toe die vlamme uitdoof, het Parys wanhoop oor die skade aan een van die mees waardevolle historiese strukture. Maar "daar is veel meer om te verloor as wat reeds verlore was", sê argeoloog Maxime L'Héritier van Université Paris 8. As die materiaal wat van die top van die katedraal geval het - klip, hout, yster, lood - nie bestudeer word nie, sê, die kans wat verlore gaan, is "selfs erger as wat die brand veroorsaak het."
Die dag na die brand het L'Héritier en kunshistorikus Arnaud Ybert van die Université de Bretagne Occidentale in Quimper, Frankryk, die vereniging van wetenskaplikes gevorm. Vandag is meer as 200 wetenskaplikes deel van die groep, insluitend geoloë, argeoloë en ingenieurs. Die vereniging is daarop gemik om die werk tussen kundiges in verskillende spesialiteite te koördineer, kennis te deel en voor te staan ​​vir wetenskaplike studie van die katedraal.
L'Héritier, wat antieke metale bestudeer, wil meer weet oor hoe yster in die struktuur gebruik is, insluitend die integrasie daarvan in die klipmure en die timmerwerk wat die dak gehou het. Terwyl opknappings in die 19de eeu yster by die struktuur gevoeg het, sal die navorsers soek na middeleeuse yster wat tydens die oorspronklike konstruksie geplaas is.
Navorsers Lise Leroux, Aurélia Azéma en Maxime L 'Héritier (links na regs) werk daaraan om die klip en metaal in Notre Dame te verstaan. E. Conover
Radiokoolstofdatering word algemeen gebruik om die ouderdom van materiale te bepaal, maar daarvoor moet die materiaal 'n bietjie koolstof bevat. Gelukkig het die middeleeuse ystervervaardigingstegnieke klein spore van koolstof ingebring, wat, wanneer dit met yster gelegeer is, staal vervaardig. Koolstof wat die staalstukke dateer, kan aantoon of die metaal oorspronklik is, sê L'Héritier.
En die yster, middeleeus of nie, kan "soos 'n termometer" optree, en onthul hoe warm die vuur geword het, sê Philippe Dillmann, 'n argeometallurg by die Centre National de la Recherche Scientifique, of CNRS. Namate die temperatuur in die vuur styg, sou die roes op die yster - in wese roes - van tipiese roes tot meer ongewone verbindings verander het. Deur hierdie korrosie te ontleed, kan dit aandui hoeveel hitte die gebou toegedien is, en wetenskaplikes kan ook help om te verstaan ​​hoeveel die hitte die kalksteen wat die grootste deel van die katedraal se struktuur uitmaak, verswak het.
Dillmann is medeleier van 'n tweede poging om navorsers te organiseer om Notre Dame te bestudeer, onder leiding van CNRS. Die CNRS -span sal ook wetenskaplike vergaderings beplan en navorsing saamstel.
Beide groepe is nog in die beplanningsfase omdat die katedraal nog steeds besmet is met die giftige stof wat vrygestel is toe die looddak gebrand het. Die meeste wetenskaplikes het nog nie toegang tot die gebou nie, en al die materiaal daarin moet gesorteer en gekatalogiseer word voordat navorsers dit in die hande kan kry.
Teken in vir die nuutste van Wetenskapnuus
Opskrifte en opsommings van die nuutste Wetenskapnuus artikels, by u inkassie afgelewer
Binne die katedraal
'N Derde groep wetenskaplikes is reeds op die toneel wat help met die opruiming en herstel van die gebou. Navorsers van die Franse Ministerie van Kultuur se Laboratoire de Recherche des Monuments Historiques, oftewel LRMH, ontwikkel wetenskaplike tegnieke vir die herstel van monumente in Frankryk.
Die laboratorium, geleë in Champs-sur-Marne naby Parys, het 23 wetenskaplikes in diens "vir al die materiaal en vir alle monumente in Frankryk", sê Lise Leroux van LRMH. "Ons is baie besig." Meer nog ná die brand.
Leroux, 'n geoloog en kenner van die bewaring van klip, help om vas te stel watter van die kalksteenblokke van Notre Dame kan bly of hergebruik kan word, en wat met nuwe klippe vervang moet word. 'Die monument is baie agteruitgegaan,' sê sy. Terwyl die brand die nag woed, veroorsaak die intense hitte en die stortvloed van water deur brandbestryding krake en ander skade aan die klippe naaste aan die vlamme. En toe die kerk se toring ineengestort het, het die impak gapings in die kalksteenplafon geslaan.
Vallende puin het gate in die gewelfde plafon van die katedraal gemaak. Wetenskaplikes help met pogings om vas te stel watter van die oorblywende klippe beskadig is en wat vervang moet word. Brian Katz en Mylène Pardoen/CNRS
Om klippe te vind om beskadigde of vernietigde stene te vervang, verg groot sorg. Om klippe van verskillende komposisies langs mekaar te plaas - byvoorbeeld verskillende soorte kalksteen wat uit verskillende dele van die wêreld ontgin word - kan veroorsaak dat water of besoedeling meer as een steen in die een klip ophoop, wat die struktuur verswak.
Selfs voor die brand was "die monument baie, baie vuil", sê LRMH -metaalkenner en apteker Aurélia Azéma. Nou ontwerp en toets LRMH -navorsers tegnieke om lood te verwyder, wat in die katedraal gestrooi was toe die dak gebrand het. Metaal, klip, verf en ander materiale vereis op maat gemaakte metodes om die lood te onttrek sonder om skade aan te rig.
Vingerafdrukke van 'n vuur
Probleme met lood strek verder as die katedraalmure. Tydens die brand het uiters hoë temperature veroorsaak dat die lood aërosoliseer in klein deeltjies wat in die lug stort en as stof daar naby val. Dit het die geochemikus Sophie Ayrault, wat giftige metale bestudeer, 'n nuwe projek gegee.
Ayrault, van die Laboratoire des Sciences du Climat et de l'Environnement in Gif-sur-Yvette, Frankryk, het voorheen gesoek na metale in die sedimente van die Seine, die rivier wat deur Parys loop. Ontleding van sedimentkerne uit die vloedvlakte van die rivier onthul hoe besmetting die afgelope 100 jaar gewissel het.
Om die oorsprong van die lood wat sy opspoor, vas te stel, meet Ayrault die relatiewe konsentrasies van sy isotope - verskillende weergawes van die element met verskillende getalle neutrone in die kern. Die verhoudings is 'n vingerafdruk wat gebruik kan word om die bron van die besmetting op te spoor.
Na die brand het loodbesmetting naby die katedraal opdragte tot opruiming (hierbo) vereis. Navorsers meet die isotope van lood in monsters wat uit die Seine geneem is en ander plekke rondom Parys om te bepaal watter besmetting deur die brand ontstaan ​​het en wat voorheen gekom het. Francois Mori/AP Foto
Byvoorbeeld, in 'n referaat wat in 2012 in Chemosfeer, Ayrault en kollegas berig dat die handtekening van loodvaste petrol in ouer Seine-sedimente opspoorbaar is, maar verdwyn in sedimente wat neergelê is nadat loodvaste petrol in die middel van die 1980's uitgefaseer is.
Voordat Notre Dame in vlamme opgegaan het, het Ayrault gehoop om die sediment van die Seine na afloop van die dak van Notre Dame te soek - wat, as dit ongeskonde was, tot 460 ton lood bevat, sê sy. Maar Ayrault het nog nie die dakmonsters gekry wat sy nodig gehad het om die vingerafdruk daarvan te onderskei nie. Om die impak van die vuur te verstaan, is die bepaling van die handtekening belangriker.
Na die brand het toetse in parke en skole naby die katedraal bevind dat loodvlakke hoog genoeg is om kinders in gevaar te stel. Maar dit is nie duidelik of al die lood die gevolg was van die brand of dat besmetting dit voorafgegaan het nie. Om hierdie vraag op te los, poog Ayrault om monsters van gesmelte lood en stof uit die vuur te versamel, asook oorblywende ongeskonde dele van die dak. Dan sal sy na toekomstige toetse in die stad na tekens van die leidraad soek.
In die houtwerk
Die verkoolde oorblyfsels van de Châlus se geliefde bos kan ook 'n storie vertel.
Die eikebome wat die houtraamwerk van die dak geword het, het gegroei tydens 'n warm tydperk in Europa, bekend as die Middeleeuse Warm Tydperk, wat van die 11de eeu tot die vroeë 14de eeu geduur het (SN: 8/17/19, bl. 6). As u die hout bestudeer, kan u besonderhede oor die natuurlike verwarming onthul-soos hoe gereeld droogtes voorgekom het-en kan u beter verstaan ​​wat u van die huidige klimaatsverandering kan verwag, sê Alexa Dufraisse van CNRS.
Dufraisse beplan om boomringe binne die verbrande hout te ontleed. Die breedte van die ringe en die hoeveelhede verskillende isotope wat in die hout voorkom, toon die omstandighede waaronder die boom gegroei het. Dit kan insluit hoe nat of droog die klimaat was en die geskatte geografiese ligging van die bos.
Die "woud" van Notre Dame het die dak en spits van die katedraal omhoog gehou. Dit is in die brand verwoes, maar navorsers hoop om die verkoolde oorblyfsels van die middeleeuse eikehoutbalke te bestudeer om te leer oor klimaatsverandering. F. Epaud
Sy en kollegas hoop ook om te leer hoe bouers die bome gekies het en of die woude op een of ander manier bestuur word. "Dit is 'n studie wat ... nooit sou kon uitgevoer word sonder die vernietiging van die struktuur deur vuur nie," sê Dufraisse, 'n dendroantrakoloog, 'n wetenskaplike wat boomringe in verkoolde hout bestudeer.
Ander navorsers ondersoek minder tasbare aspekte van die katedraal, soos die akoestiek en die sosiologiese betekenis daarvan. Antropoloë beplan om onderhoude te voer met mense wat deur die brand geraak is, insluitend toergidse en musikante wat in die katedraal opgetree het, om die sielkundige tol van die brand te verstaan. "Ons onthou almal wat ons gedoen het toe dit brand," sê die molekulêre argeoloog Martine Regert van CNRS, wat saam met Dillmann die CNRS -groep lei.
Regert vergelyk die Notre Dame -ramp met die brand in 2018 in die Brasiliaanse nasionale museum in Rio de Janeiro, waarin miljoene artefakte en bewaarde eksemplare verlore geraak of beskadig is (SN Aanlyn: 9/7/18). In die Rio -brand, "vir my, het ons meer verloor" in terme van die wetenskaplike waarde, sê sy. Maar emosioneel, "was ek waarskynlik meer ontsteld oor Notre Dame."
Die katedraal het 'n buitengewone plek in die harte van Parysenaars en mense regoor die wêreld. As 'n ander katedraal gebrand het, sê de Châlus, sou daar minder belangstelling gewees het. Om te bepaal hoe om weer op te bou, moet ons ook ons ​​verhouding daarmee verstaan, sê hy.
Onderhewig aan emosies, sê de Châlus dat hy gehuil het toe hy die katedraal die eerste keer na die brand binnegekom het. Hy voel 'n onbekende wind op sy rug, wat die kerk in sweef en deur die gate waar dele van die plafon neergestort het. Hy sê oor Notre Dame: "Dit was vir my veel meer as 'n kerk ... veel meer as 'n studievak."
Vrae of opmerkings oor hierdie artikel? Stuur 'n e-pos aan ons by [email protected]
'N Weergawe van hierdie artikel verskyn in die 18 Januarie 2020 -uitgawe van Wetenskapnuus.
'N Requiem vir Notre Dame de Paris, The Soul of a Nation
Die sielkundige en genie Otto Rank, skrywer van die klassieke werk Kuns en kunstenaar, het gesê dat as u die siel van 'n nasie wil leer ken, eers na die argitektuur gaan. Notre Dame de Paris en die hele gotiese revolusie van die 12de eeuse Renaissance wat dit omhul (saam met Chartres -katedraal 30 myl anderkant Parys), vertel ons baie oor die siel van Frankryk. En ons eie siele.
Dit was my voorreg om te lewe en te studeer en 'n geringe geskiedenis te ondergaan in die skadu van Notre Dame gedurende my drie jaar aan die Institute catholique de Paris wat die geskiedenis en teologie van spiritualiteit van 1967-1970 bestudeer het. Ja, die 'gebeure van 1968', wat die regering van Charles de Gaulle laat val het met studente wat in die strate oproer binne 'n oogskoot van die katedraal, was deel van daardie dae. (Studente was ook oproerig in Duitsland, Berkeley, Madison, New York, ensovoorts, en het destyds betoog teen baie wat gebrekkig was oor die Westerse akademie.)
Notre Dame was 'n getuie van sulke revolusies soos sy was van die Franse Revolusie twee eeue tevore. Sy was ook getuie van die energieke teenwoordigheid van Thomas Jefferson en Benjamin Franklin toe hulle geleer het aan die voete van Franse intellektuele in 'n kritieke tyd van die geboorte van Amerika en sy visie vir 'n sekere vorm van demokrasie.
Op watter manier openbaar Notre Dame aan ons die beste kant van die Franse siel? Eerstens, omdat dit vroulik is - "Notre Dame" beteken "Our Lady" en daar is meer as 500 kerke gebou met die naam "Notre Dame" - Notre Dame de Chartres, Notre Dame de Lyons, ensovoorts oor 'n tydperk van 125 wonderlike jare in die Middeleeue, jare toe die godin laas in die Weste verskyn het: Al hierdie Gotiese katedrale was opgedra aan die goddelike vroulike. (Chartres bevat ook een van die gewildste heiligdomme van die Swart Madonna.)La Frankryk "is vroulik (Duitsland is manlik). Daar is 'n prioriteit in die renaissance van die 12de eeu vir die godin, vir die Divine Feminine, wat Beauty and the Cosmos en die huwelik van die menslike psige en die kosmos verteenwoordig-St Thomas Aquinas, wat geleef en geleer het aan die Universiteit van Parys vir jaar, en was teenwoordig toe hulle die katedraal bou, het gesê dat elke mens 'n 'capax -heelal' is, wat in staat is tot die heelal.
Die godin in die Middeleeue verteenwoordig die armes, die uitgeworpenes en die marginale. Daarom was sy so gewild. Henry Adams in sy klassieke werk oor Mont Saint Michel en Chartres beklemtoon hierdie punt. Geregtigheid was noodsaaklik vir 'Our Lady', geregtigheid vir die armes, nie geregtigheid vir die regs- en geregtelike klas nie. Sy het saam met die armes, die onderdruktes, die 'outlaws' gestaan.
Nog 'n goeie voorbeeld van die Franse siel op sy beste is die geskenk wat die Franse aan die Verenigde State gemaak het, wat ons as die Statue of Liberty ken. Daar lees ons die volgende, baie in die gees van Notre Dame de Paris en die godin: 'Gee my u moeges, u armes, u saamgedromde massas wat smag om asem te haal, ek lig my lamp langs die goue deur.'
Dit is 'n filosofie wat radikaal verskil van die filosofie wat tans aan die Amerikaanse grense besig is om kinders in die hok te sit en kinders van hul ouers te skei en die poort na asiel toe te sluit teen slagoffers van geweld en misdaad en armoede, hoofsaaklik veroorsaak deur aardverwarming en Amerikaanse optrede in Sentraal -Amerika. Dit is 'n feministiese filosofie wat ons onderlinge afhanklikheid vier, nie net met ander mense en veral die armes nie, maar ook met die hele skepping, die 'skeppingsnet', soos Hildegard van Bingen dit stel, ook in die 12de eeu, die konstruksie van die Notre Dame uit die eeu aan die gang gesit is.
Parys het ook net 'n paar jaar gelede getuig van die COP21 -ooreenkomste, 'n poging om alle nasies bymekaar te bring om die opwarming van die aarde en die afsterwe van Moeder Aarde, Gaia, soos ons haar ken, die hoof te bied. Alhoewel dit onvolmaak was, was dit 'n begin, en Amerika het aangemeld, al was dit hartseer om te sê dat 'n onlangse presidentskap en sy ondersteuners probeer om hierdie belofte van 'n toekoms vir ons kleinkinders en toekomstige geslagte te verlaat. Maar die uitgang, deur diegene wat nog steeds getroud is met ontkenning en bang is om die werklikheid in die gesig te staar, kan eers wettiglik gebeur in 2020. Toekomstige, minder ontkennings-administrasies, kan nog steeds ag slaan op die oproep en lyding van Moeder Aarde en opnuut aansluit.
Die godin wat die Notre Dame verteenwoordig, is nie 'n sentimentele vrou nie, maar 'n kwaai vroulike vrou wat 'n onregverdigheid wil en kan weerstaan, of dit nou omgewings-, rasse-, sosiale, geslags-, geslagsvoorkeur of ekonomies is. Sy sluit nie haar oë op 'n manier om 'geen kwaad te sien nie, hoor geen kwaad nie, spreek geen kwaad' nie. Sy sien almal en word dikwels (soos in Hildegard se visioenêre skilderye) uitgebeeld as meervoudig. Wysheid is so, sy is kosmies en 'n 'vriend van die profete' en 'n liefhebber van Eros en spel en kreatiwiteit. Sy sien wat aangaan, sy sien die werklikheid. Hildegard sê: "Wysheid word in alle kreatiewe werke gevind."
Notre Dame de Paris is so 'n werk - met baie, baie uitdrukkings van kreatiwiteit op sy beste. Oorweeg die loodglas. Dankie hemel baie daarvan is gespaar. Ek het gister 'n kommentator hoor sê dat ons die loodglas wat vernietig is, sal vervang. Nee, ons sal nie. Die Franse loodglas uit die twaalfde eeu was uniek mooi en ondeursigtig en ryk aan blues en rooi, en ons het die formule verloor hoe dit gemaak is. Ons sal nooit loodglas uit die 12de eeu vervang nie. Ons streef moontlik daarna om dit na te volg, maar sal dit nooit weer in sy volle smaak weergee nie. Kyk na die musiek, die konserte en die sangers en die wonderlike orrel wat mense al eeue lank ontroer. Beskou die beeld en die stygende pilare wat u oë na bo uitnooi om die sterre self in te neem.
My mentor aan die Universiteit in Parys, die wonderlike Dominikaanse historikus en geleerde Pere MD Chenu, skrywer van die gevierde werk, Natuur, mens en samelewing in die twaalfde eeu. Hy het vroeër gesê dat die renaissance uit die 12de eeu "die enigste renaissance was wat in die Weste gewerk het". Dit het na sy mening "gewerk" omdat dit van die wortels af kom - dit was nie van bo na onder nie, net soos die renaissance van die 16de eeu. Dit is afkomstig van die jong en onlangs vrygemaakte diensknegte en kleinboere wat na die stad gejaag het om dit te leer ken, afkomstig van vroue, en dit kom uit gemeentes wat besig was om verhoudings en gemeenskapslewe te herontdek.
daryl_mitchell uit Saskatoon, Saskatchewan, Kanada [CC BY-SA 2.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0)]
Beskou die manlike energie van die Sint -Pietersbasiliek in Rome, gebou in die 16de eeu (en betaal deur die verkoop van aflate, wat baie te doen gehad het met die protestantse opstand en revolusie/reformasie) teenoor die vroulike energie van Notre Dame de Paris. Eersgenoemde is koud met al sy marmer en spog met oordrewe manlike beelde (selfs die standbeelde van vroue lyk soos vetterige mans). Daarteenoor laat die stygende vertikaliteit van die Gotiese argitektuur die son inskyn, sy vertikale pilare boots die natuur en die bos na, en 'n plesier in kleure wat op dieselfde pilare rondspring terwyl die son deur die dag beweeg. Die uitvinding van die vlieënde steunpunte (nog steeds na die brand) het dit alles moontlik gemaak. Wat 'n beweging was dit vanweë die verdediging van die Romaanse argitektuur van die koue en donker Middeleeue, met baie klein vensters na die ligte ruimtes van die Goties! 'God as lig', nie 'God as verdediging' nie.
Vandag worstel ons met dieselfde energie van manlike beheer en empirie-opbou en oorheersing teenoor die vroulike wat moederlik, verwelkomend, lig gevul, natuurgebaseerd, skeppingsgerig, eerbiediging van diversiteit is. Chenu het ons seminaar oor die 12de eeuse spiritualiteitsboeke van die katedraalargitektuur van die 12de eeu na ons seminaar gebring. 'U kan nie spiritualiteit aanleer sonder om die kuns van die tydperk te leer nie', sou hy sê. Dit was ook in hierdie tydperk dat daar vir 100 jaar geen veroordeling van homoseksualiteit was nie en seksuele diversiteit aan die Universiteit bestudeer is, soos geleerde John Boswell in sy boek getoon het Christendom, sosiale verdraagsaamheid en homoseksualiteit.
Daardie nasionalistiese bewegings van ons tyd, wat nou aan die spits staan ​​van Steve Bannon, dieselfde man wat die huidige president in die amp gesit het, is gegrond op nostalgie en sentimentalisme en patriargie. Hulle worstel by die gedagte aan die bevryding van vroue, nog minder leierskap van vroue. Hulle verskans homofobie (oorweeg die vriend van Bannon wat nou uit die Vatikaan geskors is, kardinaal Burke, wat die leier is van die opstand teen pous Franciscus se pogings om homoseksueel uit te reik). Hierdie bewegings is ook vol geweld en geweld, soos Carl Jung leer, is 'n integrale deel van sentimentalisme. Die feministiese sosioloog Anne Douglas vertel ons dat sentimentalisme 'galsterige politieke bewussyn' is, dit is die organiese en passievolle soeke na geregtigheid waarmee ons gebore word. En die feministiese digter Adrienne Rich waarsku ons hoe patriargie altyd 'n 'fatalistiese selfhaat' leer.
Hoeveel van hierdie 'fatalistiese selfhaat' is 'n integrale deel van die uiterste regse politieke bewegings van ons tyd? Is dit nie fatalisties en selfsugtig om klimaatsverandering te ontken as dit reeds besig is om die seevlak te verhoog, enersyds droogte en ongeëwenaarde orkane en tornado's en oorstromings te veroorsaak nie?
Is dit nie fatalisties en selfhaat om homofobie te verkoop en te verkondig om sodoende 'n seksuele minderheid te veroordeel tot versoekings tot selfhaat nie? Die onlangse boek In die kas van die Vatikaan: mag, homoseksualiteit, skynheiligheid deur die Franse joernalis Frederic Martel, demonstreer wat 'n diepgaande prys betaal is in die hoofkwartier van die Rooms -Katolieke Kerk in ons tyd - 'n korrupsie van 'n stelsel wat die berugte Gemeente van die Geloofsleer insluit, voorheen die 'heilige inkwisisie, 'en behels talle vorige pouse en kardinale en staatsekretarisse en meer. Hierdie boek bewys dat selfhaat onder gays die wortel is van die bedekking van pedofilie sowel as die diatribes van pouse JP II en Benedictus XVI teenoor gays-selfs al was beide administrasies vol gay kardinale en biskoppe wat besig was met skryf en die verspreiding van hierdie homofobie in God se naam deur verskeie pouslike bulle en geskrifte en meer gedurende die dag, terwyl hulle snags hul seksuele behoeftes vervul.
Die godin uit die 12de eeu aanvaar nie net diversiteit nie. Sy was ook 'n voorstander van die strewe na kennis en die voller uitdrukking daarvan, wysheid. Lady Wisdom. Wysheid is nie net vroulik in die Bybel nie, maar ook in die meeste tale regoor die wêreld. Die revolusie in die onderwys in die 12de eeu wat die universiteit tot stand gebring het, was diepgaande en het die deur oopgemaak vir die hedendaagse wetenskaplike metode (en afkomstig van Islam) en spog met die huwelik van wetenskap en spiritualiteit (dit was die hele lewenswerk van Thomas Aquinas). Ongelukkig is hierdie passie vir wysheid en nie net kennis in die moderne era neergelê nie. In plaas daarvan dat die universiteit 'n plek was om u plek in die heelal te vind-wat die betekenis daarvan was toe die universiteit in die 12de eeu uitgevind is-het dit in die moderne era 'n plek geword om u plek in 'n mensgemaakte plek te vind werkswêreld.
Die voog photo essay of 4/16/19 reveals devastation and resilience after the fire.
Is there a meaningful synchronicity to the partial collapse of Notre Dame de Paris in Holy Week? In Passover time? Ek dink so. The story of life, death and resurrection is as pressing as ever. Passover is about liberation. Would that we might be liberated from on-going patriarchy! The president of France immediately called for a fund raising campaign and an effort to rebuild the Cathedral. And it will be rebuilt—provided there is a renewed earth to build it on. If we have only 12 years left to change our ways as a species before climate change completely takes over and dictates the future, then the Cathedral will never be rebuilt. And ought not to be.
The stranger began compiling a superb plan to construct the cathedral in just three years. Astonished, Gerhard petitioned the gentleman what he must give in exchange for the plan. The stranger requested Gerhard's soul. Hy het ingestem.
Hy het. Though most of the structure is perfectly plumb, the great columns at the center of the cathedral were built ever-so-slightly outwards, and the choir doesn't align exactly with the nave. To Goodyear, imperfection "was the secret sauce," says Tallon, "that medieval folks sprinkled on their buildings to make them beautiful."
The first time I could access Notre Dame was in December 2019, more than six months after the fire. I pulled on a mandatory protective suit and powered respirator to protect me from lead emissions, and was taken up to the top of the southern transept. From there, I gasped at the site of the northern great rose window through the wide hole where the spire had totally collapsed. Ek was sprakeloos. The vaults were a total mess of carbonized wooden and metallic pieces.
Our research aims to identify the practices of craftspersons and the different sources of lead that were used (including recycled material). Byvoorbeeld, the 13th-century roof was tiled again in the 18th and 19th centuries by recasting part of the old lead, according to the incomplete records of the building yard. Our analyses will use comparisons of the isotopic composition of medieval and 19th-century lead to add details to this picture. More than 270 lead samples have been analyzed so far, showing different construction phases in the tribunes and adding precision to former architectural studies.
Multiple scholars claim that the cathedral is full of informative carvings. The cathedral itself is known as the book in stone by many individuals all over the globe. In around 1926, an anonymous volume hit the Parisian occult underworld. The book contained extensive information regarding Notre Dame's link with alchemy and ancient powers. The book was titled Le Mystère des cathédrales of die Mystery of the Cathedrals.
According to Fulcanelli, Gothic art can be described as the art of light or the spirit. The author claimed that Rabelais' Gargantua and Pantagruel was written in the secret or code language. In Le Mystère des cathédrales , he also mentioned a great deal about Tiresias, the Greek seer who shared the secrets of Olympus.