Anna se pa het sy diplomatieke loopbaan onder Hendrik VIII voortgesit. In Europa het Thomas Boleyn baie mense met sy sjarme verower, onder andere Margaret van Oostenryk, die dogter van die Heilige Romeinse keiser Maximilian I. In dié tyd het sy namens haar pa oor Nederland regeer en sy was so beïndruk met Boleyn dat sy sy dogter Anna ’n plek in haar huishouding aangebied het. Daar het Anna ’n goeie indruk gemaak. Anna het by Margaret gebly tot in die lente van 1513, tot haar pa gereël het dat sy Hendrik VIII se suster, Maria Tudor, bystaan vir Maria se huwelik met Lodewyk XII van Frankryk in Oktober 1514.
Anna het mense met haar sjarme beïndruk, maar opinies oor hoe aantreklik sy was, wissel. ’n Skrywer van Venesië, Marino Sanuto, wat gesien het toe Anna Hendrik VIII in Oktober 1532 ontmoet, beskryf haar as "nie een van die mooiste vroue in die wêreld nie; sy is van middelmatige lengte, en het ’n blas gelaat, lang nek, breë mond . . . oë wat swart en pragtig is". Simon Grynée het in September 1531 geskryf Anna is "jonk, mooi, met ’n taamlike donker gelaat". Lancelot de Carles het haar beskryf as "mooi met ’n elegante figuur". Die belangrikste, maar nie mees betroubare beskrywing nie, was deur die Katolieke propagandis Nicholas Sanders in 1586, ’n halfeeu ná Anna se dood: "Anna Boleyn was taamlik lank, met swart hare en ’n ovaal, bleek gesig asof sy geelsug het. Daar word gesê dat sy ’n tand gehad het wat onder haar onderlip uitsteek, en ses vingers aan haar regterhand. Daar was ’n groot sist onder haar ken en om dit weg te steek het sy ’n hoë rok gedra wat haar keel toemaak . . . sy was mooi om na te kyk, met ’n mooi mond". Sanders het Anna verantwoordelik gehou vir Hendrik VIII se verwerping van die Katolieke Kerk en 50 jaar ná haar dood was hy gretig om haar as duiwels voor te stel. Sanders se beskrywing het bygedra tot wat die biograaf Eric Ives noem die "monsterlegende" van Anna Boleyn. Hoewel die besonderhede denkbeeldig was, het dit dikwels die basis gevorm vir verwysings na Anna se voorkoms, selfs in moderne handboeke.
Anna is teruggeroep na Engeland om met haar Ierse neef James Butler te trou in ’n poging om ’n dispuut oor die titel en boedel van die Graaf van Ormond te besleg. James se pa, sir Piers Butler, het aanspraak gemaak op die graafskap. Sir Thomas Boleyn het gevoel die titel kom hom toe en het met sy swaer daaroor gepraat. Dié het koning Hendrik genader, wat bang was die dispuut lei tot ’n burgeroorlog in Ierland. Hy wou die saak oplos deur ’n huwelik te reël tussen James en Anna Boleyn. Die plan het egter misluk.
In 1526 het koning Hendrik op Anna verlief geraak en haar die hof begin maak. Sommige mense sê Anna het sy attensies verwerp en geweier om sy minnares te word, en sy het dikwels na Hever-kasteel ontvlug. Hy het haar egter binne ’n jaar gevra om met hom te trou en sy het ja gesê. Albei het geglo Hendrik se huwelik sou binne ’n paar maande ontbind word. Daar is geen bewyse dat hulle ’n seksuele verhouding gehad het tot kort voor hul troue nie. Anna was egter swanger toe hulle trou.
’n Paar jaar later, onder ’n nuwe pous, het Hendrik egter oor die saak begin nadink. Aangespoor deur Catharina se onvermoë om vir hom ’n manlike erfgenaam te gee, en dalk ook met Anna in gedagte, het Hendrik besluit geen pous het die reg om so ’n uitspraak oor ’n Bybelteks te gee nie. Dit het beteken hy en Catharina woon nog altyd in sonde saam, hoewel Catharina dit teengestaan het en geweier het om toe te gee dat haar en Arthur se huwelik voltrek was. Dit het ook beteken dat hul kind, Maria, buite-egtelik was en dat die nuwe pous, Clemens VII, sou moes erken dat die vorige pous ’n fout gemaak het. Hy sou dan hul huwelik nietig moes verklaar.
Anna het ’n geleentheid vir haarself gesien in Hendrik se verliefdheid en die morele verknorsing waarin hy was. Sy het gesê sy sal net aan hom toegee as sy erken word as sy koningin. Sy het haar plek begin inneem langs hom op staatsgeleenthede, maar nog nie in sy bed nie. Daar is egter geen twyfel nie dat Anna vir Elizabeth (gebore op 7 September 1533) verwag het toe sy en Hendrik haastig en in die geheim getrou het sodat sy getroud kon wees teen die tyd dat sy in Mei 1533 as koningin gekroon is; enige kind wat gebore is voor sy koningin geword het, sou nie ’n aanspraak op die troon hê nie.
Die pous was egter in daardie stadium die gevangene van Karel V van die Heilige Romeinse Ryk, die neef van Catharina. Die pous het Hendrik verbied om weer te trou tot daar ’n besluit in Rome geneem is en nie in Engeland nie. ’n Jaar later, in 1531, is Catharina uit die paleis gestuur en haar kamers aan Anna gegee.
Hendrik het sy onderdane opdrag gegee om ’n eed af te lê wat die pous se mag in regsake verwerp en Anna as die nuwe koningin erken. Dié wat geweier het, is in die Londense Tower opgesluit. Aan die einde van 1534 het die parlement Hendrik verklaar as "die enigste opperhoof op aarde van die Anglikaanse Kerk". Die Kerk was nou onder Hendrik se beheer, en nie meer Rome s’n nie.
Op 7 September 1533 is ’n dogter ietwat vroeg gebore. Sy is Elizabeth genoem, waarskynlik na Anna en/of Hendrik se ma, wat albei Elizabeth was. Die geboorte van ’n dogter was ’n slag vir albei ouers, wat vas geglo het dit sou ’n seun wees. Almal behalwe een van die dokters en astroloë aan die hof het ’n seun voorspel. Die vooraf geskrewe briewe wat die koms van ’n prince aankondig, moes haastig verander word deur ’n "s" agteraan te voeg om princes (sic) te lees en die tradisionele plegtigheid om die geboorte van ’n erfgenaam te vier, is gekanselleer.
Die koning en sy nuwe vrou het ’n aansienlik gelukkige lewe gelei met tydperke van rustigheid en toegeneentheid. Anna se intelligensie, politieke vernuf en vrypostige geaardheid, wat wenslik in ’n minnares was, was egter onaanvaarbaar in ’n eggenote. Nadat ’n baba teen Kersfees 1534 doodgebore is of sy ’n miskraam gehad het, het Hendrik die moontlikheid met Cranmer en Cromwell bespreek om Anna te verlaat sonder om na Catharina terug te keer. Daar het egter niks van gekom nie, aangesien die koninklike paartjie herenig is. Teen Oktober was sy weer swanger.
Later dié maand is Hendrik van ’n perd afgegooi en was hy twee uur lank bewusteloos. Daar word geglo dat die skok daartoe gelei het dat Anna vyf dae later ’n miskraam gehad het. Die miskraam het plaasgevind op die dag van Catharina se begrafnis. Volgens Chapuys, die Heilige Romeinse Ryk se ambassadeur in Engeland, het die miskraam plaasgevind toe sy drie en ’n half maande swanger was, oënskynlik met ’n seun. Volgens Chapuys was dié persoonlike verlies die begin van die einde van die koninklike huwelik.
Die laaste aangeklaagde was Anna se eie broer, George Boleyn. Hy is gearresteer op aanklag van bloedskande en verraad en daarvan aangekla dat hy ’n seksuele verhouding met sy suster gehad het.
Op 2 Mei 1536 is Anna gearresteer en in die Londense Tower opgesluit. Daar het sy ’n brief vir die koning geskryf waarin sy haar onskuld bepleit en sweer sy was getrou aan hom.
Deur die eeue is Anna in verskeie kuns- en kultuurwerke genoem en het sy dus bly voortleef tot in die moderne tyd. Een van die 20ste-eeuse werke is die rolprent Anne of the Thousand Days wat in 1969 oor haar lewe gemaak is met Geneviève Bujold in die naamrol.