Wanneer moordenaars, verkragters en ander misdadigers wél hulle dag in die hof kry, is dit met weinig uitsondering dieselfde storie - die persoon was reeds voorheen skuldig aan (dieselfde) misdaad; of hy was uit op parool; of daar is soortgelyke aanklagte hangende.
Dit blyk dat die “korreksie” wat ons korrektiewe benadering ten doel het, meestal nie slaag nie. Daar is seker talle redes voor.
Eerstens moet daar waarskynlik gekyk word na die moraliteit van diegene in leierskap. Talle leiers op alle gebiede is sélf skuldig of word beskuldig van korrupsie en ander ongerymdhede. Noodwendig sal so ’n kultuur van onverantwoordbaarheid en disrespek vir waarheid en geregtigheid sy neerslag in die breë bevolking vind.
Die feit dat ons polisiemag sélf tot ’n kommerwekkende mate deur misdaad geïnfiltreer is, dra grootliks hiertoe by.
Benewens al die terreine waarop die ANC-oorheerste regering Suid-Afrikaners faal, is die toenemende misdaad in ons land een van die uitstaande. Een van die primêre verantwoordelikhede van enige regering is om die veiligheid van sy burgers te verseker.
Alhoewel werkloosheid en armoede kommerwekkend is, kan dit nie as verskoning of verklaring vir geweldsmisdaad soos wat dit in Suid-Afrika voorkom, aanvaar word nie. Mense martel, moor en verkrag nie omdat hulle honger is nie.
Natuurlik moet daar deurlopend gepoog word om die werklike oorsake vir die gewelddadigheid in ons gemeenskappe te identifiseer en te addresseer.
Die kwessie van die rol van die owerheid ten opsigte van die handhawing van wet en orde in die samelewing, het my die afgelope tyd opnuut na Paulus se woorde in Romeine 13:1-7 laat kyk.
Paulus noem die regering “dienaars van God wanneer hulle hulle taak getrou uitvoer.” (Rom. 13:6 - NLV) Kan dit van ons huidige regering gesê word?
Paulus bring hier egter ’n belangrike aspek navore, en dit is die kwessie van vrees/respek vir die owerheid in Rom. 13:4 (1983 Vert): “Maar as jy kwaad doen, het jy rede om bang te wees, want die owerheid het nie verniet die reg om te straf nie. Hy is immers ook hierin die dienaar van God dat hy die kwaaddoener moet straf.”
In ons humanistiese, mensereg-behepte samelewing (wat ongelukkig die menseregte van ongebore babatjies uitsluit), is hierdie “vrees-vir-straf”-beginsel grootliks tot niet.
Respek vir gesag begin in die gesin. Dissipline in die huis - op welke toepaslike, liefdevolle en konsekwente wyse, kweek nie geweldadigheid nie, dit kweek respek vir gesag.
Boosdoeners vrees nie meer die gevolge van hulle misdade nie. Die polisie word getart en uitgedaag. Onskuldiges se lewens en eiendom word barbaars vernietig. Misdaad floreer ín en vanuit ons tronke.
Ja, die Bybel leer ons om lief te hê en te vergewe. Die Bybel beklemtoon egter ook respek vir gesag, asook straf en oordeel vir die onberoulike.