Hy wag, tot ’n vrouestem sê: “Second floor, please.” Die deur gons. Hy trek dit oop, loop in. ’n Stel houttrappe, geen hysbak nie. Hy klim met die trappe op. Op die eerste verdieping is daar ’n toe deur, swaar, geen naambord of aanduiding van wat daar agter gebeur nie. Op die tweede verdieping is ’n ondeursigtige glasdeur waarop Ditmir’s Trading gesandspuit is. En daaronder: The Best from Albania, met ’n groot vet uitroepteken om dié blye nuus mee af te sluit.
Binne is ’n ruim vertrek. Daar is twee vroue agter ’n lang toonbank links, hul lang blonde hare in ’n identiese, reguit styl, die een helfte van die kapsel agter teen die rug af, die ander helfte voor oor die skouer. Daar is helderkleurige plakkate teen die muur agter hulle, op elkeen ’n groot logo wat sê Made in Albania. Op die plakkate is foto’s van tekstielware, tabak, vrugte en groente. Baie groente. Drie wit tweesitplekbanke, modern en stylvol, teen die vensters regs. Twee klein tafeltjies met pamflette en tydskrifte. Twee kameras. Een in die hoek, een agter die vroue.