#FAITHMUSTRISE – 2 Petrus 1:1-15 – NGK Somerstrand
#FAITHMUSTRISE – 2 Petrus 1:1-15
Written by Chris van Wyk on 29/01/2017 . Posted in Chris van Wyk.
Wat is jou kosbaarste besitting? Sommige van ons sal miskien dink aan die duurste ding wat jy het. 'n iMac of 'n duur diamantring of 'n goudstaaf. Ek het een keer iemand raakgeloop wat 'n tassie vol goudmuntstukke met hom rondgedra het, sodat hy te enige tyd die pad kan vat. Kan jy nou meer!
Ander van ons sal miskien kyk na die oudste ding wat jy het, iets wat jy van jou pa of jou ouma of van die voorgeslagte af gekry het. Ander sal miskien dink aan iemand wat naby aan jou is, jou meisie of jou ou, of 'n mentor wat vir jou baie beteken.
My kosbaarste besitting is 'n karretjie wat ek van my pa geëerf het, 'n ou Model T Ford, 'n speelding uit sy eie kinderjare. Hy het dit volmaak opgepas. Ek hoop ek kan dit ook later vir my seun laat erf. En dit is nie so kosbaar omdat dit so baie werd is nie – dit is waarskynlik baie werd, want dit is in perfekte kondisie en amper tagtig jaar oud. Dit is kosbaar omdat dit iets is wat my aan my pa herinner.
En daar is niks mee verkeerd om sulke kosbare goed te vertroetel nie.
Ons geloof is 'n kosbare geskenk van God
Maar, die Bybel sê, een van die kosbaarste dinge wat ons ontvang het, is ons geloof.
Hier volg die hele erediens (Bible Event):
Annemarie oor Geloofsoffers
Verwelkomingsweek – detail op die event in die Bible app.
Vorms vir betrokkenheid in die voorportaal.
Reeks: #letsrise: Waardes en beginsels wat ons help om staande te bly in moeilike omstandighede.
Vanaand #faithmustrise oor geloof: Ons geloof is só kosbaar dat die Here ons deur sy Goddelike krag alles geskenk het om te lewe en Hom te dien. Ek gaan vanaand praat oor hoe ons met Hom kan saamwerk deur jou geloof te verryk.
Lukas 1:37 sluit daarby aan: Niks is vir God onmoontlik nie – kaartjie op die tafels.
Event op Bible app: http://bible.com/events/161659
Conroy lei die band
Die tweede brief van Petrus is 'n afskeidsboodskap van die apostel Petrus aan die geloofsgemeenskap in Pontus, Galasië, Kappadosië, Asië en Betinië – dit is die boonste deel van wat ons vandag ken as Turkye, aan die Swart See.
Petrus bemoedig die gelowiges om standvastig in geloof te bly weens die uitdaging van dwaalleraars. Hy is baie bewus van die feit dat die geloofsgemeenskap net: "met moeite (sal) ontkom aan dié wat in dwaling leef" (2 Pet. 2:18).
Die groot gevaar is dat vals leraars hulle tot losbandigheid kan verlei – wat natuurlik alreeds erg genoeg is – maar op die lang duur hulle kan verlei om van die Here Jesus self afvallig te raak (2 Pet. 3:4). Dié dwaalleraars het 'n onderskeid tussen die gees en liggaam gemaak, en geleer dat losbandigheid aanvaarbaar is, omdat dit volgens hulle nie jou gees kan besoedel nie. Net jou liggaam is betrokke. So jy kan bv. seksueel losbandig lewe, sonder om jou te steur daaraan dat God in sy Woord sê dat seks vir die huwelik tussen 'n man en 'n vrou bedoel is, en dink dat jy steeds met Hom in 'n verhouding kan lewe.
Petrus wil hulle daarmee aanmoedig om vas te hou aan die ware evangelie. Hulle geloof is net te kosbaar dat hulle deur roekelose en arrogante mense op 'n dwaalspoor gelei mag word.
Hy wil daarom met hierdie tweede brief hulle geheue verfris en hulle denke verhelder, sodat hulle met die oog op die wederkoms van die Here Jesus Christus op hulle hoede kan wees vir hierdie beginsellose dwaalleraars en nie die gevaar loop om hulle standvastigheid te verloor nie, 'n tema waaroor hy uitvoerig in sy eerste brief aan hulle geskryf het.
Petrus is ook baie bewus van sy naderende dood (2 Pet. 1:14) en wil vir oulaas met hierdie skrywe hulle help om die verdorwenheid wat deur begeerte in die wêreld teenwoordig is, te ontvlug. Hy wil hulle help om te bly fokus op God se goddelike krag wat hulle alles gegee het wat hulle nodig het vir 'n toegewyde lewe. Dan sal hulle nie struikel voor die uitdaging van die dwaalleraars nie.
Omdat hierdie God dus op só 'n kragtige manier in hulle werk, hét hulle die vermoë om nee te sê vir die uitdaging van die dwaalleraars, kán hulle 'n heilige lewe lei wat aan God toegewy is, en sál hulle nie hulle standvastigheid verloor nie. "Die kragtige teenwoordigheid van ons Here Jesus Christus," sal daarvoor sorg.
Kom ons lees die eerste vyftien verse:
1 Van Simon Petrus, 'n dienaar en apostel van Jesus Christus.
10Daarom, broers en susters, moet julle julle des te meer daarvoor beywer om deur julle lewe te bewys dat God julle geroep en verkies het. As julle hierdie dinge doen, sal julle nooit struikel nie. 11En dan sal daar vir julle vrye en feestelike toegang wees tot die ewige koninkryk van ons Here en Verlosser, Jesus Christus.
Hoe ontvang ons geloof?
Ons weet uit ander dele van die Skrif dat ons geloof ontvang wanneer ons luister na God se Woord, soos Paulus uitvoerig op verskillende plekke skrywe, bv. Romeine 10. Geloof kom wanneer die Woord van God só 'n impak maak op jou hart dat jy nie anders kan as om te sê, ja, Here, ek glo in U. Hoe weet 'n mens nie altyd nie, maar dat jy glo, dít weet jy. Dit is 'n diep wete in jou hart.
Geloof is dus iets wat God bewerk. En dit is 'n kosbare geskenk van God aan ons.
Maar geloof is ook iets wat maklik onder skoot kom as dit begin moeilik gaan. Geloof word ernstig deur die storms van die lewe aangevat. Ek het net dié week weer die verhaal van Jesus en sy dissipels op die See van Galilea gelees en hoe die dissipels bang geword het vir die branders wat in die boot gebreek het. Hulle was bang hulle vergaan, en was baie ontsteld dat Jesus agter in die boot rustig geslaap het (Matt. 8).
Toe hulle Jesus wakker maak, het Hy hulle egter aangespreek vir hulle klein geloof, dat hulle Hom nie kon vertrou dat Hy vir hulle binne die gevaar sal kan bewaar nie. Dit is juis die funksie van geloof, om ons in moeilike tye staande te hou as dinge moeilik begin raak.
Geloof is dus iets wat moet groei, wat sterker moet word, wat die aanvegtinge van die lewe moet kan teenstaan, wat die storms van die lewe moet kan trotseer. #Faithmustrise!
Maar dit kan ons net doen as ons gefokus is daarop om in geloof te groei. Hoe groei ons geloof dan?
Geloof groei deur kennis
Die eerste ding waardeur geloof groei, is deur kennis. Petrus bid daarom vir hulle dat die Here sy genade en vrede vir hulle in oorvloed sal skenk, spesifiek: "deur julle kennis van God en van Jesus, ons Here." Geloof groei dus deur kennis.
Petrus sê vir ons, God het vir ons alles gegee wat nodig is om dié jaar vir Hom te kan lewe en Hom met ons hele lewe te kan dien. Maar om dit te kan glo en dit te kan beleef, moet ons toeneem in ons kennis van God en sy heerlikheid en mag.
Dit gaan lewensbelangrik wees vir hierdie jaar in jou lewe dat jy in kennis toeneem van God. Dit is hoe jou geloof in God sal groei. Sonder dat jy toeneem in jou kennis van God en van Jesus, ons Here, sodat jy kan agterkom wat Hy alles kan en sal doen, sal jou geloof nie kragtig en dinamies in jou lewe aan die werk kan kom nie. Sal jy nie maklik die aanslae van dié jaar die hoof kan bied nie.
Dit sluit jou eie stiltetyd in waarin jy erns maak met die Bybel, die Woord van God. Dit sluit jou kleingroep en die erediens in, waar ons saam erns maak met die Woord. Dit sluit die lees van geestelike boeke in en die bywoon van kursusse en konferensies. Kennis is in 'n baie besonder sin in die geestelike lewe 'n bron van mag. Dit bewapen jou vir die aanslae van die lewe. Jou geloof moet daarom gebou word deur die kennis wat jy opdoen van die Here en hoe Hy in jou lewe en deur jou lewe wil werk.
Maar kennis sal dit egter nooit alleen van die tweede ding wat nodig is vir ons geloofgroei kan doen nie. Die probleem is, kennis sonder toewyding aan die kennis, kan jou hoogmoedig maak, sodat jy vergeet om die kennis in te span om in jou toewyding aan die Here te groei. En dan maak kennis van jou 'n klinkend simbaal wat baie kan raas, maar min impak op jou geloofslewe sal maak.
Geloof groei deur toewyding
Geloof groei dus ook deur toewyding. Kennis is noodsaaklik. Maar toewyding sit geloof aan die werk.
Toewyding is 'n tema wat Petrus nog 'n paar keer in die brief sal aanraak, maar wat in 2 Pet. 1:3 skryf is lewensbelangrik: "God se Goddelike krag het ons immers alles gegee wat ons nodig het vir 'n toegewyde lewe, deurdat ons Hom ken …". Die kennis is bedoel vir 'n toegewyde geloofslewe.
'n Toegewyde geloofslewe behoort dus een van die gevolge van 'n intiemer wordende kennis van die Here Jesus Christus te wees.
Dit is hoe ons geestelik groei.
Aan die een kant fokus ons op 'n dieper kennis van Hom.
Aan die ander kant fokus ons op 'n dieper toewyding aan Hom op grond van die kennis wat ons van Hom opdoen.
Albei is nodig. Die kennis van Hom. En die toewyding aan Hom deur ons groei in kennis van die Here Jesus Christus.
Dit is wat dit beteken om geestelik volwasse te word. Dit is om te groei in jou kennis van die Here Jesus en in jou toewyding aan Hom.
1. Die beginpunt en ook kragpunt van die geestelike lewe is God se Goddelike krag wat ons alles gegee het wat ons nodig het vir 'n toegewyde lewe. Ons moet in die eerste plek ons afhanklikheid van God besef. Sonder Hom sal ons nie eers in die eerste plek eers glo nie.
God het die wonderlikste doel met ons geloof. God wil hê dat ons deur geloof: "deel sal hê aan die Goddelike natuur". Petrus bedoel daarmee nie dat ons as't ware vergoddelik word nie, maar dat ons al hoe meer as nuwe mense kan lewe op grond van die werk wat Hy in ons doen. In Paulus se woorde, dat ons nie langer deur ons "sondige natuur" beheers sal word nie, maar deur die Gees (veral Rom. 8:1-17; Gal. 5:16-25).
2. Die noodsaaklike verdere aspek van geestelike volwassenheid is dat ons in die tweede plek moet groei in ons kennis van God en in ons toewyding aan Hom. En om dit te kan doen, gee Petrus vir ons 'n sewetal fokuspunt. Dit is soort van Petrus se weergawe van Paulus se negetal vrug van die Gees (Gal. 5:22). Dit is dié dinge wat die kennis van God en die toewyding aan God kan laat vrug dra in ons lewe.
Dié sewe aspekte waarop ons moet fokus dra almal 'n etiese karakter. Dit het met ons manier van lewe, ons lewenstyl te make:
Uitnemendheid (deugsaamheid of verantwoordelikheid) – jy sal dit goed verstaan uit jou take en toetse wat jy skryf op skool of universiteit. Soos wat jy skouer aan die wiel moet sit om te presteer in die gewone lewe, só moet jy dieselfde doen in jou geloofslewe. Moenie gaan vir die minste moeite nie, vir die pad wat jou die minste weerstand gee nie. Hoe meer jy fokus om jou beste te doen in jou geloofslewe, die Here te gehoorsaam, al kos dit ook al hoe meer van jou, sal jou geloof nie net groei nie, maar stewig en sterk begin staan. Sal jou geloof jou sterk laat staan in die uitdagings wat hierdie jaar aan jou gaan bied.
Insig (kennis in die sin van begrip, soos ook in Fil. 1:10) – jy sal dit ook goed verstaan uit jou blootstelling aan 'n vak op skool of universiteit. 'n Mens kan feite soos 'n papegaai leer en opsê, maar as jy nie moeite doen om patrone te begin trek tussen verskillende geloofsfeite en jy in jou insig en begrip toeneem van hoe geloofsdinge nou eintlik in mekaar steek, sal jy nie ver vorder nie. Hoe meer jy dus begin om bewustelik te lewe, om bv. 'n joernaal te hou en die belangrike dinge wat jy van God leer, neer te skryf, hoe meer sal jy begin om te verstaan wat God eintlik met jou lewe wil doen. Jy sal geestelike merkers begin raaksien, betekenisvolle ervarings met God, wat vir jou die pad in die lewe sal begin aandui. Só sal jy geestelike insig en begrip begin opdoen, sodat jy ander ook kan help op die pad van geestelike groei.
Selfbeheersing – dit is 'n grote! Daar is drie groot versoekings in die lewe: seks, mag en besittings. Ons samelewing dink dat ons maar mag toegee aan die vervulling van ons begeertes sonder enige norm wat dit begelei, solank almal net instem. Petrus sê egter hier vir ons dat God se krag vir ons geskenk is om die verderf te ontvlug wat deur begeerlikheid in die wêreld werksaam is. Die toegee aan allerlei begeertes lei tot die verderf, tot 'n lewe sonder God, tot die oordeel aan die einde van die tyd. God wil egter hê dat ons soos Hy sal word, want Hy het sy Goddelike natuur in ons gegee. Daarom moet ons sy norme ernstig neem, bv. oor seks, dat dit vir die huwelik bedoel is, soos Hyself in die OT (Gen. 1-2) en dat ons in die huwelik aan mekaar getrou moet bly, soos Jesus en Paulus so helder uitspel in die NT (Matt. 19 en 1 Kor. 5-7). Dieselfde geld die begeerte om oor ander baas te speel, jou mag te misbruik vir jou eie korrupte bedoelings. Dieselfde geld die begeerte na besittings en geld, die gierige begeerte na meer en meer, net omdat jy dit wil hê. Die Here beveel ons om tevrede te wees met wat ons het – dit is wat dit beteken om met selfbeheersing te lewe – en Hom te vertrou vir wat ons verder nodig het (Matt. 6).
Volharding – dit is ook 'n grote! Maar, gelukkig, daarvoor het ons ander gelowiges om ons mee te help. Jy kan nie die stryd om te volhard maklik alleen aanpak nie. En God het ons vir mekaar gegee. Ons is geskenke vir mekaar om te kan volhard. Daarom het ons mekaar nodig. Daarvoor is daar Kleingroepe, Uitreike, Eredienste en Leiers wat jou kan ondersteun. En onthou, dit is nie net jy wat ander nodig het nie. Ander het jou ook nodig. So, as jy wegbly, is dit nie net jy wat suffer nie. Jy laat ander suffer! Waar ons ons stories deel in kleingroepe en vertel van die hindernisse en uitdagings waardeur ons worstel, kan ons ook die voorsienings van die Here vir mekaar vertel, sowel as die oorwinnings wat Hy in ons lewe behaal. Dit is dan wat ons groei in volharding, en daarom in geestelike volharding.
'n Toegewyde lewe (godsvrug) – dit som eintlik die eerste tafel van die wet op, die liefde vir God. Hy moet nommer Een wees en bly in ons lewe. Ons moet te alle tye en in alle opsigte Hom probeer tevrede stel. Begin dus elke oggend deur jou lewe aan Hom toe te wy. En sluit elke dag af met 'n toewyding aan Hom.
Broeder- en susterliefde (in Grieks filadephia – liefde onder mekaar) – dit som eintlik – saam met die laaste een in die lysie – die liefde vir die naaste Ons moet in die eerste plek mekaar liefhê en vir mekaar omgee as vriende vir mekaar. Dieselfde geld in die tweede plek die:
Liefde vir alle mense (in Grieks agape – onselfsugtige liefde) – dit is die tipe liefde waar ons bereid is om van onsself te gee, om van onsself op te offer, om die beste in ander na vore te bring.
Dit is die sewe dinge wat jou in jou geloof sal laat groei: Uitnemendheid, Insig, Selfbeheersing, Volharding, Toewyding, Liefde onder mekaar en Liefde vir alle mense. As jy jou geloof verryk met hierdie sewe dinge, sal jou geloof groei, sal jy geestelik volwasse word, sal jy nie struikel as die moeilike dinge dié jaar dreig om oor jou te spoel.
As dié dinge egter ontbreek in jou geestelike lewe, as jy vir middelmatigheid mik, as jy weier om te groei in jou begrip van wat God van jou vra, as jy geen selfbeheersing aan die dag gaan lê nie, as jy nie gaan volhard saam met ons ander nie, as jy in jou toewyding aan God gaan verslap, as jy jou medegelowiges nie gaan liefhê nie, en jouself nie gaan opoffer vir ander mense nie, dan is jy blind, sê Petrus. Dan is jy kortsigtig oor God se doel met jou lewe en het jy vergeet dat die Here jou juis skoongemaak het en die krag gegee het om vir Hom te lewe.
God het ons gekies en geroep om saam met Hom die ewigheid binne te gaan. Hy het ons alles gegee wat ons nodig het om daardie doel te bereik. As jy jou geloof verryk en al hoe meer geestelik volwasse sal word, sal dit verseker dat jy jou doel nie mis nie.