As jou babatjie huil en jy weet nie wat om te doen nie, BID! As hy siek is en jy is bekommerd oor hom, BID! As hy slapies en hy is vir jou so mooi dat jou hart wil breek, BID! As hy op sy eerste wankelrige treetjies die wereld vol gevare binnestap, BID! Bid elke dag vir jou kindertjies. Bid hardop sodat hy( hulle) dit hoor, sodat hulle van babatjiedae af weet waar hulle krag vandaan kom. Noem hulle by die naam in jou gebede en dra hulle elke dag op aan God. En dank God elke dag vir sy genade.
Ek moet hier vertel vn Annika se oortjies. Jy het mos op 2 mde ouderdom begin met ‘n chroniese middeloorontsteking wat net nie wou opklaar nie. Boonop was jy mos allergies vir alles. Dit was antibiotika, verkouemedisyne en antibiotika vir 2 mde lank, tot ons op die ou einde by ‘n oor-, neus- en keelspesialis geland het. Gedurende daardie tyd het jy mos nooit geslaap nie, Annika( en ek ook nie!) en was pal op die arm.
Ek kon nie help om die ou babatjie jammer te kry nie. Mense is ongelukkig so feilbaar. Hulle maak foute, het gebrekkige oordeel, hulle trek weg of sterf. Daar is net EEN op wie mens volkome kan vertrou en wat altyd vir mens die regte pad sal wys en wat jou nooit sal verlaat nie: God.
Dis so bitter waar wat jy hier skryf. Ek het dit keer op keer ervaar, en as die gebede nie verhoor word soos wat ek dit wou gehad het nie, het ek elke keer agter gekom dat ek in daardie wilde donker tye, geseën was met Goddelike geduld en krag wat ons dwarsdeur die situasie gedra het!