Morbosaardiente webcam - live
Hetero 804 Tatuajes 427 Piercing 310 Softcore 716 Lesbico 568 Anal 590
morbosaardiente (OFF LINE) ‘Pasop voor ek dans!’ | SARIE
‘Pasop voor ek dans!’	deur Marguerite van Wyk
’n Donkerkop-tienerseun met bruin oë en ’n kitaar met net vier snare het aan haar siel getokkel. Lauren Singer van Kaapstad dink terug aan ’n somerdag in 1989 in ’n psigiatriesehospitaal in Jerusalem. Destyds het sy daar as administratiewe assistent in ’n kliniese laboratorium gewerk. “Hy’t die snare getrommel asof al vyf daar was. Hy was deurmekaar van medikasie, maar het só mooi geglimlag en my geleer ’n mens moet musiek maak met dít wat jy het. Dit was nie asof hy ’n virtuose violis was nie. Maar ek het besef: Ons is almal ’n virtuoos, op ons eie manier.“
Met haar groenblou oë, krullerige rooibruin hare en rooi wange sit sy gemaklik in haar eie vel. Ná 15 jaar waarin sy “intiem“ met veelvuldige sklerose (VS) saamleef, kan sy die titelvan haar derde boek uitbasuin: Get Out of the Way, I’m Dancing (Double Storey, R110). Die kliniese sielkundige Dorianne Weil (“Dr D”) skryf in die voorwoord: “Lauren is in voeling met haar diepste emosies. Deur haar sal jy herinner word aan die betekenis van realistiese optimisme en steeds ’n geluk en liefde vir die lewe sien wat nie deur haar siekte oorskadu word nie.
“Dié siening van die wêreld bied aan Lauren die kans om veel meer as iemand met VS te wees – om haar eie persoonlike alchemis te word wat lood in goud verander.”
Die eerste simptome van VS – ’n ontsteking van die oogsenuwees – het kop uitgesteek toe sy 16 was. Dié siekte van die sentrale senuweestelsel, wat die boodskappe van die brein na jou spiere belemmer, is egter eers op 27 by haar gediagnoseer.
Nadat Lauren ’n B.A.-graad aan die Universiteit van Kaapstad verwerf het, het sy vier jaar lank in Israel gaan werk om nader aan haar Joodse wortels te kom. “Ek het wonderlike herinneringe aan dié dae. Maar dit was nie maklik nie, want die Israeli’s is geharde mense omdat hul lewe moeilik is. Dit was boonop net voor die aanloop tot die eerste Golfoorlog en die situasie was gespanne. Ons het met gebottelde water, blikkieskos en in lugdigte kamers gewag op Saddam Hoesein se missiele.” Sy glo dit het haar voorberei op die groot terugslag wat haar sou tref drie maande ná haar terugkeer . . . Lauren het besluit om terug te keer na Suid-Afrika om aan ’n honneursgraad in geskiedenis te werk. Toe kry sy die nuus: veelvuldige sklerose. “Ek was aanvanklik woedend en het soos ’n mislukking gevoel. Drie maande ná my terugkeer dié nuus!”
VS werk op ’n snaakse manier . . .Die eerste fase is nie fisiek merkbaar nie. “Dit maak dit eintlik moeiliker. Mense sien dit nie, maar jy voel dit. Jou lyf is moeg, jou bene sleep as jy te lank staan, daar’s spelde en naalde in jou voete en hande. Dit tas ook jou korttermyn-geheue en ander kognitiewe funksies aan. Nadat ek drie motorongelukke gemaak het, het ek opgehou bestuur.“ Een vir een het haar liggaamsfunksies afgeneem.
Ek moes ‘n manier vind om sin uit my situasie te maak
Haar siekte het vreemd genoeg deel van haar werk geword. Terwyl sy navorsing vir haar honneursgraad oor die Russiese revolusie gedoen het, het prof. Apollon Davidson en sy vrou, Ludmilla, ’n Russiese egpaar van Moskou, haar pad gekruis. Hulle het in die middel-negentigs ’n sentrum vir Russiese studies aan die Universiteit van Kaapstad gestig en Lauren as sekretaresse aangestel. “Dit was een van die mees vervullende en eksotiese tye in my lewe – soos ’n Graham Greene-roman.“
Haar tweede boek, Fred at Your Service, Ma’am (uitgewer: Spearhead), het in 2003 verskyn. “Hiermee wou ek VS duideliker maak vir kinders, deur die oë van my hond, Fred Huggins.“Dié golden retriever is die goue lig in haar lewe. “Dis baie belangrik om hom naby my te hê vir fisieke aanraking. Ek kan hom enigiets vertel en hy swyg. Ons is beste vriende.” Dis eensaam om ’n chroniese siekte te hê“Mense skram van jou af weg omdat dit hulle ongemaklik laat voel. Op ’n manier konfronteer jóú toestand hulle ook met húl verganklikheid. Ek dink nie aan myself as gestremd nie. Mypersoonlikheid bly tog dieselfde. Almal het immers uitdagings op aarde. ’n Mens vra tog nie vir iemand hoe voel dit om ‘chronies beeldskoon’ of ‘chronies vet’ te voel nie. Alles het ’nprys.
So ‘n siekte dwing jou om jou liggaam te leer liefhê
Lauren kan nie met haar elektriese bromponie alleen in die straat bestuur nie. “My vorige een was flinker. Dié een kan op die teer omslaan. En met padwoede deesdae, weet ’n mens nooit … Dis nie lekker as ’n mens se vryheid ingeperk word nie, maar jy het altyd die vryheid om te kies hoe jý op omstandighede reageer.“ (Nog ’n Viktor Frankl-wysheid.)