Peregrini, Barbari en Cives Romani: konsepte van burgerskap en die wettige identiteit van barbare in die latere Romeinse ryk - Artikels - 2022
Peregrini, Barbari en Cives Romani: konsepte van burgerskap en die wettige identiteit van barbare in die latere Romeinse ryk
Peregrini, Barbari, en Cives Romani: Konsepte van burgerskap en die wettige identiteit van barbare in die latere Romeinse ryk
Deur Ralph W. Mathisen
Die Amerikaanse historiese oorsig, Vol.111: 4 (2006)
In onlangse jare, en veral sedert die einde van die Koue Oorlog, is daar toenemend aandag geskenk aan veranderende konsepte van burgerskap in die konteks van die globalisering van die ekonomie, politiek en die samelewing. Die onderlinge verband tussen burgerskap, nasionaliteit, etnisiteit en identiteit het ontwikkel as gevolg van faktore soos 'n hernieude rol vir godsdienstige identiteit en massamigrasies wat die etniese samestelling verander het en die kulturele norme van die samelewing van byna elke moderne nasie beïnvloed het. Tradisioneel is daar van 'n vreemdeling verwag om 'n burger van 'n gevestigde volkstaat te word om die aanvaarding van sekere morele, kulturele en politieke sienings te aanvaar. Op 'n perskonferensie in 2005 het die Britse premier, Tony Blair, byvoorbeeld gesê: 'Mense wat Britse burgers wil wees, moet ons waardes en ons lewenswyse deel.' In hierdie model ontvang burgers sekere voorregte en is hulle onderhewig aan sekere verpligtinge.
'N Model van burgerskap wat nou gebaseer is op geografiese afgebakende volkstate word soms beskou as ongeskik vir moderne multietniese, veelrassige en supranasionale samelewings.6 In plaas van 'n formele juridiese status gebaseer op vaste beginsels, kan burgerskap ook gesien word as 'n proses van onderhandeling. tussen gevestigde waardes en die waardes van nuwelinge in 'n samelewing. Daar is ook toenemende aandag gegee aan metaforiese of filosofiese vorme van burgerskap, en aan die "verhouding tussen ... burgerskap en morele en intellektuele integriteit." 'N Mens kan dus nie net 'n burger van 'n nasie wees nie, maar ook van meer diffuse en inklusiewe liggame, soos die Europese gemeenskap of selfs die wêreld. Kosmopolitisme dui, is voorgestel, nou 'n 'wêreldgemeenskap ... waar verhoudings tussen individue staatsgrense oorskry' en 'n geloof in 'basiese menseregte wat alle individue moet geniet'. Soos opgemerk deur April Carter, "Die idee van wêreldburgerskap is weer in die mode." Al hierdie manifestasies van burgerskap kan verenigende elemente bied wat andersins in verskillende samelewings ontbreek, waar burgerskap 'sosiale samewerking en identifikasie bevorder wat die verdeeldheid van rasse, godsdienstige en etniese verbintenisse vermy.' Burgerskap kan dus vorme van persoonlike identiteit bied wat of eng definieer word, deur hoe die bevolking van 'n nasie onder die wet gedefinieer en behandel word, of breedweg, deur die aanvaarding van 'n stel filosofiese en morele begrippe.
Soortgelyke idees is in die oudheid bespreek of selfs geïmplementeer op maniere wat ons baie moet leer. Alhoewel 'n mens moet oppas om skynbare parallelle nie te ver te druk nie, kan die antieke wêreld, en in die besonder die latere Romeinse Ryk, ons 'n laboratorium voorsien om te ondersoek wat wel en nie werk in die hantering van die onderling aangeslote kwessies van burgerskap, etnisiteit, en identiteit. Dit stel ons in staat om ons begrip van emosioneel gelaaide verskynsels vanuit 'n meer gedistansieerde en objektiewe perspektief in te lig. Die konsepte van kosmopolitisme en wêreldburgerskap gaan minstens terug na Hellenistiese filosofieë van die vierde en derde eeu v.C. Die Cynic Diogenes het byvoorbeeld gesê dat hy ''n kosmopoliet' was: ''n burger van die wêreld' '. Die Stoïsyne het geglo dat die hele wêreld die enigste ware stad was, waarvan die burgers noodwendig 'goeie' mense was. In die Romeinse Ryk, in die vroeë tweede eeu na Christus, het die Stoïsynse filosoof Epictetus eweneens gepraat van 'burger van die wêreld'. 14 Selfs die filosoof-keiser Marcus Aurelius (161-180) het homself 'n 'burger van die wêreld' genoem. stad ", en meen dat" onder sy wette gelyke behandeling aan almal toegeken word. "
In die algemeen egter, universele burgerskap wat tradisionele wettige, sosiale of nasionale grense oorskry, wat veronderstel dat alle burgers "goeie mense" is, of wat geen onderskeid tref tussen burgers en nie-burgers (of tussen "besitters" en "het-nie-nie"). ) bestaan ​​slegs in die gees en gees, nie as 'n formele juridiese status nie. Nie eens Marcus Aurelius, versterk met die gesag van 'n Romeinse keiser, het sy konsep van wêreldburgerskap in die Romeinse wetgewing geopenbaar nie. En in die moderne tyd bied die onlangse probleme met die deurgang van 'n Europese grondwet, waarin staan ​​dat 'elke burger van 'n lidstaat 'n burger van die Unie is en dubbele burgerskap, nasionale burgerskap en Europese burgerskap geniet', net een voorbeeld van die praktiese probleme wat inherent is aan die skep van vorme van burgerskap wat die grense van tradisionele volkstate oorskry.
Dit kan in werklikheid wees dat die naaste aan die implementering van 'n vorm van wêreldburgerskap die naaste aan die wêreld was gedurende die latere Romeinse ryk. Begin in die vroeë derde eeu het die Romeinse regering gewerk om die aantal persone waarop Romeinse burgers van toepassing was, te maksimeer. Keisers en regsgeleerdes het 'n praktiese manifestasie van universele burgerskap geskep wat eerder verskil van die sieninge van die filosowe.18 In die proses moes 'n aantal probleme met 'n nuuskierige moderne gevoel gekonfronteer word, insluitend hoe om 'n vorm van burgerskap te skep wat nie gebaseer op 'n teenstelling tussen "burgers" en "nie-burgers", hoe om nuwe konsepte van Christelike godsdienstige identiteit te hanteer, en hoe om menigtes buitelandse immigrante (andersins bekend as "barbare") te integreer met verskillende kulturele waardes wat 'n meer etnies geskep het diverse samelewing.
Kyk die video: Barbarians -Final Battle -Netflix. Heilung -Svanrand. Choice Cuts (Mei 2022).
Copyright 2022 \ Peregrini, Barbari en Cives Romani: konsepte van burgerskap en die wettige identiteit van barbare in die latere Romeinse ryk...