Moet Amerika monumente wat Conquistadors romantiseer, afneem? - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2022
Oproepe om Konfederale standbeelde te verwyder, neem toe sedert Augustus 2017, toe wit oppergesagters 'n gewelddadige saamtrek in Charlottesville, Virginia, gehou het. Dit is egter nie die enigste tipe monumente wat die afgelope tyd kritiek gelewer het nie. In September het betogers die hand van 'n Christopher Columbus -standbeeld in New York rooi geverf, 'n standbeeld van St. , New Mexico.
Al hierdie monumente het een groot ding gemeen: dit beeld mans uit wat stelselmatig inheemse volke doodgemaak en verslaaf het terwyl hulle die vastrapplek van Spanje in die nuwe wêreld bevorder het.
"Daar is 'n groter probleem hier, en dit is wat dit beteken om die waarheid oor die geskiedenis te vertel," sê Stephanie Fryberg, professor in Amerikaanse Indiese Studies en Sielkunde aan die Universiteit van Washington. Om Columbus as heldhaftig voor te stel - byvoorbeeld deur hom met 'n standbeeld te vereer - bied 'n 'gesteriliseerde, geromantiseerde weergawe van die geskiedenis'.
Columbus, wat erkenning kry vir die vestiging van Europese teenwoordigheid in Amerika, het meer as duisend inheemse mense gevange geneem en na Spanje geneem om op slaveveilings verkoop te word. Hy dien ook tyd uit in 'n Spaanse gevangenis weens die geweld wat hy die mense van Hispaniola (die Karibiese eiland wat die Dominikaanse Republiek en Haïti insluit) toegedien het.
Om Columbus se hand rooi te skilder, is 'n manier om die aandag op die bloed op sy hande te vestig, net soos die skildery van Oñate se voet die voorloper van die conquistador beklemtoon om die inheemse Amerikaners se voete af te kap ('n betoger het ook een van die standbeeld se voete in die 1990's verwyder). Oñate is bekend om die oprigting van die Spaanse kolonie New Mexico in die middel van die 1500's, maar ook omdat hy 'n bloedbad gelei het wat 800 mense in Acoma Pueblo doodgemaak het.
Veral standbeelde van Serra is geteiken sedert 2015, toe pous Franciscus die Spaanse Fransiskaanse monnik as 'n heilige aangewys het. Sommige mense beskou Serra as 'n belangrike evangeliedienaar van wat nou die Amerikaanse Weste is. Tog het sy missie inheemse Amerikaners gevang en dit as dwangarbeid gebruik.
Wat moet ons dan met hierdie beelde doen? Christopher B.Teuton, professor en voorsitter van American Indian Studies aan die Universiteit van Washington, is nie seker nie. Maar hy dink wel dat hierdie historiese figure herkontekstualiseer moet word deur middel van akkurate historiese opvoeding. 'Ek dink dat kwessies rondom die kolonisering van Noord -Amerika steeds in die Amerikaanse geskiedenis geïgnoreer en uitgewis word,' sê hy.
'As ons hierdie figure nie -reflektief vier en daar monumente vir ons maak, soos Oñate, gaan dit voort met die koloniale verhaal wat so 'n groot deel van die Amerikaanse geskiedenis is,' sê hy. Hierdie vertelling "bevat idees soos dat Noord-Amerika leeg was van mense, of dat inheemse mense die Christendom en die sogenaamde beskawing ontvang het in ruil vir hul grond."
Fryberg stem saam dat hierdie standbeelde 'n onjuist lofwaardige siening van figure soos Columbus, Oñate en Serra bied. Sy gaan voort om syfers wat inheemse Amerikaners seergemaak het, te herstel, en dit kan skadelik wees vir inheemse groepe en nie-inboorlinge.
"As [inheemse Amerikaanse kinders] 'n akkurate beeld van die geskiedenis kry, kan hulle hul mense sien as mense wat oorleef het, oorwin, weerstaan ​​en teruggedruk het," gaan sy voort. 'Boonop, vir nie-inboorlinge, as hulle net die gesteriliseerde weergawe van die geskiedenis ken, het hulle nie akkurate empatie of deernis vir die lot van inheemse mense nie.'
'N Tweet van die filmmaker Ava DuVernay wys inderdaad hoe verskillende perspektiewe gesprekke oor die geskiedenis kan heroorweeg: "As iemand u kind ontvoer en verkoop het, waar sou u dan wou hê dat ons die standbeeld van die persoon moet plaas?"
In hierdie geval het DuVernay gepraat oor Konfederale monumente. Maar die vraag kan maklik gestel word oor Columbus, of selfs een van die nuutste heiliges.
Die regte en foute van die afneem van monumente
Omstrede standbeeld van die Konfederale Generaal Robert E. Lee, Charlottesville, Virginia.
Die huidige debat oor die afneem van Konfederale monumente gee my 'n sterk gevoel van deja vu. Die meeste argumente aan beide kante is dieselfde as dié wat gemaak is toe ek laas in 2017 oor hierdie kwessie geskryf het. wat vir die Unie geveg het en wat hy dienaar vleitjies "van die Konfederale Generaal Robert E. Lee, waaruit" dit wil voorkom. . . dat die soldaat wat die meeste mense in die geveg doodmaak, selfs in 'n slegte saak, die grootste Christen is en geregtig is op die hoogste plek in die hemel. "
Douglass was destyds, en hy is nog steeds op die oomblik. Daar is goeie rede om Konfederale monumente af te neem. Terselfdertyd is dit verkeerd en teenproduktief om dit deur middel van oproer en vandalisme te doen, soos die afgelope paar weke op sommige plekke gebeur het. Boonop eer sommige van diegene wat (tereg) pleit vir die afneem van die Konfederale standbeelde die linkse daders van vergelykbare of selfs groter gruweldade.
Ek het 'n meer gedetailleerde saak gemaak oor die verwydering van Konfederale monumente in 2017. Hier sal ek net 'n paar belangrike punte insluit:
Die probleem kom neer op hierdie eenvoudige stelling: die regering moet mense nie eer nie, wie se vernaamste aanspraak op roem is dat hulle 'n bloedige oorlog gevoer het ter verdediging van die bose instelling van slawerny en hellip.
U hoef nie my woord vir die sentraliteit van slawerny aan die Konfederale saak te neem nie, of selfs die woord van die oorweldigende meerderheid van die Burgeroorlog -historici. Neem die van die Konfederale President Jefferson Davis self, wat in 1861 onomwonde verklaar het dat die oorsaak van die afskeiding van sy staat was dat 'sy gehoor het dat die teorie dat alle mense vry en gelyk geskape is, die basis was van 'n aanval op haar sosiale instellings en die heilige Onafhanklikheidsverklaring is ingeroep om die posisie van die gelykheid van die rasse te behou. " Of die van Davis se vise -president, Alexander Stephens, wat beroemd beweer het dat 'slawerny ... die onmiddellike oorsaak was van die laat breuk en huidige revolusie' en dat die beskerming daarvan die 'hoeksteen' van die nuwe Konfederale regering was. Kyk ook na die amptelike verklarings van die suidelike state waarin hulle hul redes vir afskeiding uiteensit, wat baie meer op slawerny fokus as enige ander kwessie en hellip.
[R] om Konfederale monumente te verwyder, vereis geen "afwit" van die geskiedenis nie. Niemand beweer dat ons die Konfederasie en sy leiers uit die historiese rekord moet verwyder nie. Verre daarvan. Ons moet hulle beslis onthou en hul geskiedenis verder bestudeer. Ons moet hulle net nie eer nie.
Robert E. Lee, wie se standbeelde die fokus is op talle monumentkonflikte, was geen uitsondering op die slawerny van konfederale leiers nie. Hy was 'n vaste voorstander van slawerny wat die Konfederasie om die rede grotendeels bo die Unie gekies het en die emansipasieverklaring aan die kaak gestel het as 'n 'agteruitgang wat erger is as die dood'.
Die Konfederate kan ook nie verdedig word op grond daarvan dat hulle veg vir die "selfbeskikking" van die mense van die suidelike state nie, ten minste nie as swartes deel uitmaak van die betrokke mense nie:
Die Konfederasie kan nie eens geregverdig word uit die teorie dat die meerderheid van die mense in enige staat of streek die reg het om af te skei om watter rede hulle ook al wil nie. Soos John Stuart Mill destyds daarop gewys het, het suidelike afskeiding in geen enkele staat meerderheidsondersteuning nodig nie, as jy eers besef dat swartes ook as mense beskou word, en was hulle deel van die betrokke bevolking wie se toestemming vir afskeidingswerkers 'n verpligting was. Afro-Amerikaners was ongeveer 40% van die bevolking van die afskeidende state, dit is 'n veilige kans dat die oorgrote meerderheid teen afstigting gekant is. Tussen swartes en die aansienlike minderheid suidelike blankes wat in die Unie wou bly, is dit waarskynlik dat afskeidingslede in geen enkele staat meerderheidsondersteuning geniet het nie.
In 'n opvolgpos het ek kritiek op 'glibberige' argumente uitgespreek dat die verwydering van Konfederale monumente ook sou regverdig dat monumente na die Stigvaders en enige ander historiese figure wat slawe besit of rassistiese standpunte besit, afneem:
Die [gladde helling] -argument misluk, want daar is duidelik relevante onderskeid tussen Washington en Jefferson aan die een kant en die Konfederale leiers aan die ander kant.
'N Belangrike onderskeid wat hy mis, is dat daar min monumente vir Washington, Jefferson en ander stigters van slawe -eienaars opgerig is vir die spesifieke doel om hul slawe -besit te eerbiedig. Daarteenoor is die oorgrote meerderheid monumente aan die Konfederale leiers opgerig ter ere van hul diens aan die Konfederasie, waarvan die hoofrede daarvoor was om slawerny en hellip te beskerm en uit te brei
lT] die stigters verdien herdenking omdat hul medeplichtigheid aan slawerny opgeweeg is deur ander, meer positiewe prestasies, soos die totstandkoming van die Grondwet. Daarteenoor was die leiding van 'n oorlog ter verdediging van slawerny verreweg die belangrikste historiese erfenis van Davis, Robert E. Lee en ander Konfederale leiers. As dit nie was vir afstigting en [die] burgeroorlog nie, sou min mense dit vandag onthou.
Boonop sorg die glibberige rasionaal om Konfederale monumente op hul plek te hou 'n eie glibberige helling:
As ons nie monumente vir kwaaddoeners sou verwyder nie uit vrees dat dit sou lei tot die verwydering van monumente na meer waardige eerbewaarders, impliseer dit dat Oos -Europese nasies verkeerd was om monumente te verwyder vir kommunistiese massamoordenaars soos Lenin en Stalin, en Duitsland en Italië was verkeerd om monumente vir Nazi- en Fascistiese leiers te verwyder. Daar is immers geen idee waarheen sulke verwyderings kan lei nie! & Hellip [T] aflegging van Duitse monumente vir Hitler en Goebbels kan lei tot die verwydering van monumente vir Immanuel Kant, wat rassistiese sentimente in sommige van sy geskrifte uitgespreek het. Om van monumente vir Lenin en Stalin ontslae te raak, kan mense daartoe lei om monumente af te neem vir Picasso, wat ook 'n kommunis was. Waar sal dit alles ophou?
Die saak vir die afneem van Konfederale monumente is sterk. Maar dit volg nie dat oproer en vandalisme die regte manier is om dit te doen nie. As die betrokke monumente in privaat besit is, skend die vandale die eiendomsreg en vryheid van spraak van die eienaars. In 'n vrye samelewing moet privaat individue die reg hê om sulke standbeelde en beelde op te stel as wat hulle wil, en dat hulle vreeslike standpunte uitspreek, soos ondersteuning vir die Konfederasie. As die standbeelde in die openbaar besit word, neem die besluitnemingsgesag van die publiek nog steeds toe om dit te verwyder deur opsetlike vernietiging.
Die feit dat pro-Konfederale sentimente ongewild geraak het, is nie 'n rede om tot die heerskappy te tree om daarvan ontslae te raak nie. Diegene wat anders dink, moet onthou dat die toestemming van skares om ongewilde minderhede te onderdruk, selde goed was vir rasse- en etniese minderhede, insluitend Afro-Amerikaners.
Boonop is dit onwaarskynlik dat oproeriges en vandale hul vernietigende aktiwiteite sal beperk tot gedenktekens waarvan die verwydering geregverdig is. In die afgelope weke het hulle monumente beskadig of afgebreek soos 'n standbeeld van Ulysses S. Grant (die generaal wat meer as enige ander militêre leier gedoen het om die Konfederasie te verslaan en later swart regte as president wou beskerm) en die Boston Common ter herinnering aan die 54ste Massachusetts, die Afro-Amerikaanse burgeroorlogsregiment wat deur die film van 1989 bekend gemaak is Eer. Almal wat dink dat sulke optrede op die een of ander manier 'n slag teen rassisme slaan, is op sy beste ernstig mislei.
Die verwydering van monumente deur oproer en vandalisme veroorsaak werklike risiko's van gladde hange, op 'n manier wat verwydering deur vreedsame oortuiging gewoonlik nie die geval is nie. Laasgenoemde werk deur die ontwikkeling van 'n relatief breë sosiale konsensus, wat die invloed van wan -ekstremiste beperk. Daarteenoor kan 'n klein groepie boewe met spuitverf en elektriese gereedskap 'n standbeeld afbreek of beskadig, ongeag hoe belaglik hulle redes daarvoor is.
Selfs as vandale monumente teiken waarvan die verwydering geregverdig is, sal die verwydering op hierdie manier waarskynlik teenproduktief wees. Die punt om Konfederale monumente te verwyder, is nie net om van die standbeelde self ontslae te raak nie, maar om 'n sterk sosiale konsensus te ontwikkel wat die onreg van die saak van die Konfederasie erken. Verwydering deur oorreding kan help om die doel te bereik. Dit het inderdaad reeds groot stappe in die rigting geneem. Die beeld van die Konfederasie in die populêre kultuur van vandag verskil baie van wat dit dekades gelede was, selfs al is daar nog steeds 'n groot aantal pro-konfederale sentimente.
Ongeveer 130 Konfederale monumente is die afgelope paar jaar op vreedsame wyse verwyder. Die openbare debat wat met hierdie aksies gepaard gegaan het, het gehelp om mense se oë oop te maak vir die euwels van slawerny en rassisme en die ware aard van die Konfederasie. Daarteenoor doen verwydering deur oproer en vandalisme niks. In die oë van almal wat die verwydering nog nie ondersteun nie, laat kritici van die eer van die Konfederasie net soos 'n klomp hooligans en boewe. Dit is onwaarskynlik dat vernietiging van oortredings in elk geval sal oortuig, dit is meer geneig om die oorsaak te diskrediteer en 'n terugslag te veroorsaak.
Ten slotte is dit belangrik om te erken dat die morele standaarde wat Konfederale monumente veroordeel, toegepas moet word op monumente vir linkse daders van historiese gruweldade, nie minder nie as dié wat deur die regs vereer word. As u dus die verwydering van Konfederale monumente ondersteun (soos u moet!), Kan u nie gelyktydig monumente verdedig teenoor mense soos Vladimir Lenin of '#nog steeds erger' en 'nuwe' opstel nie. Lenin was 'n wrede massamoordenaar wat 'n regime gestig het wat tientalle miljoene mense doodgemaak het en soortgelyke onderdrukkende diktatoria in talle ander lande regoor die wêreld geïnspireer het.
Ek herken dat daar noue gevalle is waar dit moeilik is om te bepaal of die goeie 'n historiese figuur die kwaad swaarder weeg as om dit te regverdig om dit met 'n monument te vereer. Sulke situasies is onvermydelik in 'n wêreld waarin ons nie almal kan eer nie, en daar is ruimte vir wettige meningsverskil oor presies waar om die grens te trek. Kommunistiese en Konfederale leiers is relatief maklike gevalle, aangesien die groot euwel wat hulle gepleeg het, die kleinste goed oortref. Ons moet ophou om sulke mense te eer. Maar hierdie doel moet met regverdige middele nagestreef word.
UPDATE: Ek moet die uitstekende opmerking oor dieselfde kwessie noem deur die konserwatiewe Boston Globe -rubriekskrywer Jeff Jacoby, wat soortgelyke gevolgtrekkings maak, maar gebaseer is op 'n ietwat ander redenasie.
Die [glibberige] argument misluk, want daar is duidelik relevante onderskeid tussen Washington en Jefferson aan die een kant en die konfederale leiers aan die ander kant. "
Natuurlik is daar. Argumente oor gladde hange is nie gebaseer op die idee dat daar op elke punt langs die helling geen onderskeid is nie. Hulle is gebaseer op die idee dat elke stap teen die helling die volgende stap makliker maak. 'N Reis van duisend myl begin met 'n enkele stap, en as u regtig nie die reis wil onderneem nie, is dit beter om lank na te dink oor die stap.
Want sodra u dit doen, is u terug waar u was, en wil u nie 'n reis van 1000 n stappe voltooi nie, en sê iemand dat dit slegs 'n stap is, waarom maak u beswaar?
Op 'n stadium hoop ek dat u besef dat, terwyl glibberige argumente nie die logiese krag van 'n sillogisme het nie, hulle beskryf eintlik hoe die werklike wêreld werk. Jy kyk hoe dit voor jou uitkom, hoe sink dit nie in nie?
Dit is snaaks omdat hulle * in werklikheid * standbeelde van Jefferson en Washington afbreek.
En Ulysses S. Grant, wat nie net 'n afskaffer was nie, maar die Unie -leër tot oorwinning gelei het.
En 'n paar weke gelede in Boston vandaliseer (spuitverf) die gedenkteken vir die 54ste Massachusetts — die all-Black-eenheid wat in die film _Glory_ uitgebeeld word. Ek weet nie wat nog erger is dat hulle nie geweet het wat die 54ste Massachusetts was nie, of dat hulle nie omgee nie.
In ander nuus, daar was gisteraand 'n noodlottige skietery in CHAZ —, dit sou dalk nie noodlottig gewees het as hulle die polisie ingelaat het nie, maar een swart man is dood en nog een op die ICU. Ek het gedink dit gaan oor Black Lives Mattering … ..
En 'n paar weke gelede in Boston vandaliseer (spuitverf) die gedenkteken vir die 54ste Massachusetts
Nie dat ek dit verdedig nie, maar die werklike verhaal blyk dat iemand 'n stuk laaghout langs die gedenkteken gespuit het.
wel, dit sou dalk nie noodlottig gewees het as hulle die polisie binnegelaat het nie
En wat is u basis vir die eis?
Grond vir eis:
1: enige vertraging tussen toneel en ER verhoog beide morbiditeit en sterftes.
2: Hoe vinniger jy kan begin om plasma of iets in te gooi, hoe beter, aangesien GSW -dood gewoonlik oorspoel.
Met ander woorde, jy het dit opgemaak.
Wel, dit is wel dat hy dood is. "
"Wat is jou basis om dit te sê? "
Hy spring uit 'n vliegtuig sonder 'n valskerm. "
Met ander woorde, u het dit opgemaak. "
Dit lyk asof die skare van Capitol Hill die polisie weggehou het van 'n moordtoneel. Dit is sleg, en dit behoort voldoende grond vir kritiek te wees.
Daar is geen grond (behalwe blote bespiegeling) om te veronderstel dat hierdie vertraging eintlik 'n uitwerking op die uitkoms vir die slagoffer het nie. As die werklike feite reeds sleg is, is dit onproduktief om so te bereik.
" sou moontlik nie gewees het nie " beteken wat dit sê — en ons het meer as 50 jaar trauma -medisyne wat sê dat vinniger behandeling lewens red.
Ek het opgehou werk by shoprite en verdien nou $ 65-85 per uur. Hoe? Ek werk aanlyn! My werk het my nie juis gelukkig gemaak nie, so ek het besluit om 'n kans te waag op iets nuuts. DX's na 4 jaar was dit so moeilik om my dagtaak op te hou, maar nou kon ek nie gelukkiger wees nie.
U beweer basies dat rasionele aftrekkings slegs 'n oplossing is. Dit is alles wat hier aangaan.
Dit behoort genoegsame gronde te wees vir die verwydering van diegene wat beslag gelê het op privaat eiendom, dit aan die eienaars terugbesorg en diegene wat die kriminele dade gepleeg het, vervolg. Diegene wat die polisie belemmer het, moes gearresteer gewees het vir hul kriminele dade.
Daar is geen grond (behalwe blote bespiegeling) om te veronderstel dat hierdie vertraging eintlik 'n uitwerking op die uitkoms vir die slagoffer het nie.
Enigiemand: " As iemand daardie man nie gister in die kop geskiet het nie, het hy moontlik vandag gelewe. "
Jy: Dit is blote bespiegelinge, en jy maak net dinge op! "
Daar is geen grond (behalwe blote bespiegeling) om te veronderstel dat hierdie vertraging eintlik 'n uitwerking op die uitkoms van die slagoffer het nie. As die werklike feite reeds sleg is, is dit onproduktief om so te bereik. "
O moer die gemaalde snert. Dit is selfs meer absurd as om te beweer dat die bekende misdadiger George Floyd se gesondheidsprobleme en dwelmgebruik sy dood veroorsaak het en Chauvin was heeltemal onduidelik oor die voorval.
Hy dink dat dit op een of ander manier anders sou uitwerk as dit net letterlike skares was wat dit doen.
Wat hy nie heeltemal verstaan ​​nie, is dit daar is altyd 'n slegste standbeeld, maak nie saak hoeveel jy afbreek nie. Al wat die beelde skeur waarvan jy dink dat dit sleg is, is om die standbeelde wat jy nie dink sleg is nie, van die ergste standbeelde te maak.
Dit is net soos om beswaar te maak teen sensuur van 'n slegte toespraak: jy beskerm nie die slegte beelde omdat jy van slegte standbeelde hou nie. U beskerm hulle omdat iemand anders dink dat U standbeelde sleg is. En as u eers die beginsel in gevaar gestel het, beskerm dit u nie meer nie.
Watter beginsel bepleit jy hier? As 'n standbeeld eers opgaan, moet dit nooit afkom nie? Natuurlik moet statute ter ere van mense om slegte redes neerlê. Ja, dit is waar dat die verwydering van sommige standbeelde beteken dat mense meer vry kan voel om hul mening te gee (vrye spraak) dat ander standbeelde verwyder moet word. Die afgryse!
Die samelewing moet oor die algemeen mense eer wat volgens die samelewing in die algemeen geëer moet word. As standbeelde vir mense wat ek dink goeie mense is en waardig is, verwyder word, ja, miskien moet ek mense oortuig dat hulle die moeite werd is om te eer. Maar om standbeelde by te hou wat 'n meerderheid mense aanstootlik vind, is ten minste anti-demokraties.
Soos Illya sê, is dit verkeerd dat groepe mense fisies standbeelde afbreek wat óf openbare eiendom óf iemand anders se private eiendom is.
(Dit alles geld vir standbeelde wat deur die publiek opgerig is. Doen wat u wil op u privaat eiendom. Maar mense kan beslis protesteer teen die eer van iemand wat verraaiers van slawerny aan die VSA of antisemetiese Nazi's of moorddadige kommuniste ondersteun.)
Ek dink dat as 'n monument al dekades lank bestaan, as dit nie in 'n oomblik van passie afgebreek moet word nie, deur 'n verbygaande meerderheid wat op letterlike skares reageer. Dit is nie 'n beraadslaging nie, dit is 'n versoening.
As hierdie monumente verwyder moet word, moet dit eers wees nadat die skare weg is, en met 'n proses wat mense in staat stel om in opposisie te organiseer. Na 'n verkiesing, miskien deur burgerinisiatief.
En selfs dan moet hulle nie vernietig word nie, net verhuis word. Miskien selfs verkoop.
Die uwe is natuurlik die voorkeurbenadering. Ongelukkig maak dwase aan die regterkant  dit in die praktyk onmoontlik deur ordentlikheid te verwar met die geskiedenis en ander nonsens.
Laat ons ons voorstel hoe dit in 'n alternatiewe heelal werk:
1. Konserwatiewes luister.
2. Almal erken 'n paar basiese waarhede.
Konfederale standbeelde was:
Opgestel as promosies vir Jim Crow is:
Konfederale standbeelde bly:
Pynlik herinner aan sistemiese onderdrukking vir baie
Bronne van konflik binne die gemeenskap
Publiek befondsde uitstallings van mans wat geveg het vir die reg om mense te besit
Van daar af is dit 'n kwessie van 'n eenvoudige gesamentlike verklaring van politieke leiers:
Verbonde standbeelde is 'n voortdurende bron van pyn vir ons gemeenskap. Ons kies om dit te verwyder, want dit is die regte ding om te doen. "
Daar is geen nadele daaraan om dit te verdwyn nie. Nul.
Maar dit was nie eens naby aan gebeur nie. Mense het dus moeg geraak vir die onversetlikheid en gesoek na alternatiewe middels. Goed vir hulle om die wêreld 'n beter plek te maak.
 Ja, ek is bewus daarvan dat die linkses die aandeel onredelike mense het. Dit is amper asof " die regte " en "libs " individue is en nie 'n Bose-Einstein-kondensaat van politieke suiwerheid nie.
Wat u dus sê, is dat as die opposisie tyd kry om te organiseer, hulle dalk die oorhand kry? En dit regverdig dit om dit in die hitte van die oomblik te doen?
Ten minste is u eerlik daaroor om te dink dat die skare gerus moet wees as dit u skare is.
Hy het duidelik gesê, as daar redelike bespreking is, is daar geen werklike redelike argument om monumente wat tydens Jim Crow opgerig is, gereeld by te hou vir die uitdruklike doel van rasse -intimidasie nie, maar selfs al is dit nie die geval nie, is dit redelik duidelik dat die negatiewe aspekte van Die eer van mense wat geveg het vir die reg om ander mense te besit, weeg swaarder as die positiewe aspekte van die eerbiediging van die veronderstelde persoonlike integriteit in sommige gevalle (en/of taktiese militêre vermoëns?).
Hy het glad nie gesuggereer dat 'n georganiseerde opposisie in die arena van idees sal seëvier nie. Hy het die teenoorgestelde gesê.
Wat snaaks is, is dat jy geen probleem het dat skares wat in die passie van die oomblik optree, hierdie beelde oprig nie, en deur dit op te staan, het hulle die reg om te bly totdat daar 'n volgehoue ​​(onbepaalde tyd) 'n meerderheidsopinie is om dit te neem af eerder as die meerderheid van die burgers ("mob ") op 'n spesifieke tydstip wat hulle wil hê.
Ten minste is die standaard wat gegeld het toe hulle opgegaan het (die mense in beheer op daardie oomblik gekies om hulle op te sit) dieselfde standaard as hulle afkom (die mense in beheer op 'n spesifieke oomblik wat hulle wil hê, kry hulle neer) ). In 'n demokrasie is dit verkieslik 'n meerderheid mense, nie net die makelaars nie. As die standbeelde opgegaan het, het alle burgers natuurlik nie dieselfde stemkrag nie, en nog minder gelyke mag in hul plaaslike regering.
Kortom, die monumente het grootliks in opdrag van 'n minderheid burgers opgegaan om hul politieke en rassevoorreg te handhaaf. Hulle kan terugkom na 'n besluit wat eendag gesteun word deur 'n behoorlik verkose stadsraad of watter ander liggaam ook al gesag en verantwoordelikheid het om te bepaal watter monumente op en af ​​is. As jy nie daarvan hou nie, organiseer en stem die mense uit. Dit is hoe dit werk.
Meh. As die skare tevrede is om hul woede oor lewelose beelde uit te haal eerder as op lewende persone, is dit 'n positiewe ontwikkeling.
Dink u dat hulle daar sal stop?
Hy het afgekook en gesê: 'Ek is reg, en as ons u prosedure volg, sal ek moontlik nie my sin kry nie. Dit is dus goed om dit op hierdie manier te doen. "
Wat snaaks is, is dat u geen probleem het dat skares wat in die passie van die oomblik optree, hierdie beelde oprig nie.
Ek het nog nooit die skare ontmoet wat brons of klip bewerk het nie. Hierdie standbeelde is NIE opgesit deur die soort "mob " wat dit afneem nie.
Ja, ek is bewus daarvan dat 'die linkses' die onredelike mense het. "
" Onredelik " is 'n interessante woord om te kies, soos Lenin, Stalin, Mao, Pol Pot, Castro et. al. Af en toe oorboord gegaan, 'n paar oordrewe, maar die harte op die regte plek in die algemeen.
Daarteenoor is daar natuurlik geen voorbeelde van regse totalitariërs nie. Nooit gebeur nie.
Ek reageer op Montrous se verklaring. Op wie het jy gereageer, die stemme in jou kop?
Byna 3 uit 4 van die soldate wat ooit in die leër van Lee gedien het, is óf dood, gevang of gewond, óf ontslaan as gevolg van gestremdheid. Noord -Carolina by Chapel Hill is reg op die enigste 8212 wat alleen 'n gedenkteken verdien.
Daar is geen goeie regeringsbeelde nie, want dit word deur die regering geborg. Die regering moet nie die bevel hê oor ons geskiedenis of hoe ons dit onthou nie.
Interessante teorie wat u sien, dat die krag om 'n standbeeld te maak, die geskiedenis bepaal of hoe u dit onthou.
Mag ek voorstel dat u Percy Shelley 's "Ozymandias " raadpleeg vir leiding?
As ek van standbeelde van duisende jare oud praat, onthou ek dat mense uit hul vorm geraak het deur een regeringsorganisasie wat 'n klomp mense opgeblaas het omdat hulle, en die kere wat hulle vandaan kom, nie opgewonde geraak het met die huidige denke van die massas nie. was dodelik beledig.
Dus argumenteer u teen die basis om hierdie standbeelde af te haal?
Die glibberige argument sou daarop dui dat, namate die snelheidsbeperkings verhoog is, dit tot in die oneindigheid styg.
Die waarheid wat almal weet, tensy hulle teen die eerste stap is, is dat dinge eskaleer, dan neem dit af en is daar 'n nuwe plato of dal.
En nou in die Golden Gate -park in San Francisco het hulle standbeelde van Ulysses S Grant, Francis Scott Key en Cervantes afgebreek.
Die logika van gladde hange sou beteken dat die afneem van standbeelde van Stalin verkeerd is, want op 'n dag sou iemand dalk 'n standbeeld van Washington wou afneem.
Hoe gaan dit met die standbeelde van Lenin? Daar is een in Las Vegas, Atlantic City, New York City, Los Angeles, en — ja — Seattle, Washington.
Hoe gaan dit met hulle? Dit lyk asof u glo dat u 'n punt daarvan gemaak het.
Hy het jou laat spat en blootgelê hoe jy gemotiveer word deur stam, ondanks die werklike beginsel. Miskien is dit nie 'n punt nie, maar hy het u beslis dwaas laat lyk.
Hoe so? Ek het bloot vir Ed 'n vraag gevra.
U, aan die ander kant, het geen twyfel gelaat nie.
Ek sien nie hierdie sputtering waarvan jy skryf nie. Is u seker dat dit nie net in u kop is nie?
Opvallend is dat die skare nie standbeelde van Stalin of Lenin afbreek nie.
Dit is omdat hulle dit is kommunisties skares, of ten minste kommunisties georganiseer. Antifa is 'n kommunistiese organisasie, al so lank as wat hulle al bestaan ​​het. (Hulle spog met die stryd teen Nazi's in Duitsland, maar hulle veg ALMAL behalwe die kommuniste, omdat hulle veg vir 'n kommunistiese diktatuur.)
Daarom beperk hulle hul aanvalle nie tot Konfederale standbeelde nie. Omdat hulle basies alle monumente wat nie vir kommuniste is nie, wil vernietig.
Dit is omdat hulle kommunistiese skares is
Dit is 'n indrukwekkende, besondere redenasie.
Ek het nooit gedink dat hierdie skare kommuniste was nie, omdat hulle nie standbeelde van kommuniste afgebreek het nie.
Vir my was dit die hamer- en sekelembleme wat so baie van hulle dra.
Opvallend genoeg breek die skare nie standbeelde van Stalin of Lenin af nie. "
Opvallend is daar geen standbeelde van Stalin of Lenin om af te breek nie.
Daar is 'n groot standbeeld van Lenin ongeveer vyf kilometer van die CHOP, in Fremont. Dit is redelik maklik om by te kom, en dit is bekend vir almal in die omgewing.
Opvallend, jy is weer verkeerd.
Sou u tevrede wees met die afbreek van 'n standbeeld van John Lennon? Daar is een in Tampa.
Die gladde helling word gladder.
In New Orleans het protesteerders 'n standbeeld van John McDonoghl, 'n slawe -eienaar, in die Mississippi afgebreek en neergegooi. Hy het 'n plan beraam waar sy slawe na 'n diensperiode bevry kon word, en geld geskenk aan die American Colonization Society, wat ten minste sommige van sy vrygelate slawe wat na Liberië immigreer, vergemaklik het. Toe hy in 1850 sterf, het hy die grootste deel van sy fortuin, insluitend sy eiendomme, na die stede Baltimore en New Orleans oorgelaat om openbare skole vir arm wit en bevryde swart kinders te bou. Sy erflating het 30 skole in New Orleans gebou wat die meeste na hom vernoem is en die getalle gegee is. Baie bestaan ​​nog.
Daar is 'n voorstel dat die standbeeld van Andrew Jackson op Jackson Square verwyder moet word omdat Jackson slawe besit, en die feit ignoreer dat hy president van die Verenigde State was en New Orleans tydens die oorlog van 1812 van die Britse inval gered het.
Die raad van toesighouers van die GVE het pas die naam van luitenant -generaal Troy Middleton uit die hoofbiblioteekgebou verwyder op grond van 'n brief wat hy aan die kanselier van die Universiteit van Texas geskryf het. Onverstaan ​​sy diens in beide Wêreldoorloë, aan LSU en die staat Louisiana as voorsitter van die Kommissie vir Menseverhoudinge, Regte en Verantwoordelikhede, wat gehelp was om die burgerregtewette te implementeer. Dit bestaan ​​uit 21 prominente blankes en 21 prominente swartes.
Dit blyk dat dit nie net die Konfederale monumente is wat geteiken word nie.
Jackson was nie net die eienaar van slawe nie, hy was ook kortliks besig met slawehandel.
"Myanmar was in 'n burgeroorlog sedert 1948. Israel veg sedert Palestyne. Die Koerde en Turke veg al 'n halfeeu. Uiteindelik is daar twee burgeroorloë in die Filippyne en minstens drie in Indië.
Amerika het sy burgeroorlog afgesluit deur die verloorders te oorheers en te onderwerp, maar ook hul dapperheid te eerbiedig.
By Appomattox het genl Ulysses S. Grant toegelaat dat genl Robert E. Lee sy swaard kon hou. Terwyl Lee op sy perd klim om te vertrek, groet Grant hom. Nadat president die oorgawe van die Suide in die Withuis aangekondig het, het president Lincoln die band beveel om 'Dixie' te speel.
En die ding wat Lee vergeet het, is dat daar vir hom 'n guerrilla -oorlog was wat tot in die 1870's aangegaan het.
Het dit werklik so goed uitgewerk vir die Verenigde State? Na die heropbou, Jim Crow, segregasie, ensovoorts, het die Suide sedertdien voortgegaan met 'n guerrilla-oorlog (alhoewel die koeëls in die algemeen nie op Amerikaanse troepe gemik was nie).
En natuurlik het die standbeelde en gedenktekens begin toeneem namate die guerrilla -oorlog toeneem (die opkoms van terreurgroepe soos die KKK, ens.). Hulle was nie deel van versoening nie. Hulle was deel van 'n poging om ten minste 'n gedeeltelike oorwinning terug te keer en die rassehiërargie waarvoor mense soos die verraaier Lee geveg het, te herstel. (Hy is dood sonder om sy Amerikaanse burgerskap terug te kry.)
Na-oorlogse Lee: " " My eie opinie is dat hulle [swart Suidlanders] tans nie intelligent kan stem nie, en dat dit 'n groot mate van demagogisme tot gevolg kan hê as hulle die stem gee; verskillende maniere. "
Na-oorlogse Lee weer: "Die verhoudings tussen die negers en die blankes was vroeër vriendelik [dws terwyl hulle tot slawe was en deur hul eie eienaars verkrag, geslaan, mishandel of vermoor kon word, en sou bly so as wetgewing nie ten gunste van die swartes aanvaar word nie, op 'n manier wat hulle net skade sal berokken. "
Nadat hy op die slagveld verloor het, het hy voortgegaan om te veg vir die Konfederasie en dit waarvoor die Konfederasie gestaan ​​het. Hy was 'n slegte man, selfs volgens sy tyd. Ons kan beter doen.
Na die heropbou, Jim Crow, segregasie, ens., Het die Suide sedertdien steeds 'n guerrilla-oorlog gevoer (hoewel die koeëls in die algemeen nie op Amerikaanse troepe gemik was nie.)
Die swart bevolking het eintlik by die meeste statistieke redelik goed gevaar, tot ' die oorlog teen armoede '. Let wel, die skade was nie beperk tot swartes nie; hulle was net in 'n besonder kwesbare posisie.
Maar bondgenootskap met die party van slawerny en Jim Crow? 'N Beweging wat onnosel, selfvernietigend die gedagtes verstom. Dit het beslis goed uitgewerk, nie waar nie?
Die meeste swart mense het eintlik redelik goed gevaar.
Behalwe, jy weet, die blatante segregasie en lynchings.
Daar is meer in die lewe as getalle wat styg. Anders sou Kuba 'n baie goeie plek wees.
Ek praat van sosiale statistieke soos stygende inkomste, opvoedingsvlakke, koers van alleenstaande moederskap. Ja, daar was segregasie en af ​​en toe lynchings, maar dit was oor die algemeen besig om veld te wen en te wen, hoewel dit in sommige gevalle nodig was om hul eie parallelle instellings te skep, soos die swart kolleges.
Op hierdie stadium styg die koers van enkel moederskap onder swartes met 75%. Het u 'n idee hoe swak die vooruitsig is dat 'n kind deur een ouer grootgemaak word, tensy die ouer ryk genoeg is om allerhande duur vergoedings te bekostig? 'N Hele generasie swartes is op hierdie stadium in wese gedoem tot armoede!
Ons het 'n oorlog gevoer oor armoede, en armoede lag die laaste keer, en die belangrikste slagoffers is swartes. O, en dit is geveg deur die party van slawerny en Jim Crow. Vreemde toeval, dit.
Sarcastr0 …. moenie dom wees nie, en jy is nie. Swartes in Amerika geniet 'n hoër lewenstandaard as swartes op enige ander plek in die wêreld. Hulle vaar relatief goed met enige maatstaf wat u wil ondersoek. Die punt van Brett is 'n geldige punt. Die sosiale programme van die 1960's het die swart kernfamilie groot skade berokken, en ons pluk die oes. Ek betwyfel nie die goeie bedoeling van die destydse beleidmakers nie, maar hulle was heeltemal verkeerd in hul beleidsbenadering. Ons weet dit nou.
Mob -reël het nog nooit tot 'n goeie gevolgtrekking gelei nie. Kan u na 'n enkele historiese voorbeeld in die afgelope millennium verwys, waar skareheerskappy tot 'n goeie gevolgtrekking gekom het? Net een, asseblief.
Wat nou gebeur, is 'n manifestasie van skareheerskappy, en dit moet stop. Of miskien, stop dit totdat die hartstogte afgekoel het. Die manier waarop dit gedoen word, is nie reg nie. Beteken saak.
Sarcastr0 .... Moenie dom wees nie, en jy is nie.
Ek het dieselfde gesê, maar nou dink ek dat ek hom te veel krediet gegee het.
Maar#8220 Maar bond u saam met die party van slawerny en Jim Crow? 'N Beweging wat onnosel, selfvernietigend die gedagtes verstom. Dit het beslis goed afgeloop, nie waar nie? "
Die meerderheid van die partisane van Jim Crow het van party verander en is nou in die party van Lincoln
Stel u voor dat daar nou baie 175-jarige partisane in die party van Lincoln is?
Die ou "switched partytjies " lyn. Noem dus al die politici wat van party verwissel het, jakkals. U sukkel om meer as een te noem.
Daar is 'n rede waarom Strom Thurmond as Republikein gesterf het. Dit was nie omdat die moderne Demokratiese Party die party van slawerny en Jim Crow is nie.
Daar is 'n rede waarom monumente vir verraadlike konfederate soldate bewaar word, is 'n missie wat byna uitsluitlik deur Republikeine gedryf word.
Baie dele van die Suide het tot in die 80's, 90's en 90's en in sommige gevalle selfs na die begin van die eeu stewig onder Demokratiese beheer gebly. (Voorbeeld: Georgië het tot 2002 nie 'n Republikeinse goewerneur gekies nie.Mississippi het tot 1992 geen Republikeinse goewerneur gekies nie.)
Dit is snaaks hoe die 'anti-rassistiese ' Demokrate nie die verwydering van hierdie standbeelde of die Konfederale vlae as 'n prioriteit beskou het toe hulle plaaslike beheer oor hierdie plekke gehad het nie.
Daar is 'n rede waarom Strom Thurmond as Republikein gesterf het.
Is dit dieselfde rede dat Robert "Grand Kleagle " Byrd as 'n demokraat gesterf het?
Miskien kan die berugte standbeelde hervestig word na 'n slegte plek waar slegtheid waardeer kan word. Soos 'n soort hel -sone, van 'n plek van oneer?
Miskien kan die berugte standbeelde êrens verskuif word 'bad '"
Hulle is reeds in die suide. In die somer kan dit baie Hellish word.
Onluste en vandalisme was deel van die afneem van ander monumente (byvoorbeeld George III). Is ander in teenstelling met ons Verenigde State anders? Iemand help my hier.
Jou Verenigde State? lol, jou gesin het 70 jaar gelede in stuurbestuur hierheen gekom.
Dwarsdeur New England word "King " straat hernoem na óf " Washington Street " óf "Congress Street " na die Revolusie.
Probeer hierdie Antafa/BLM -boewe om die Amerikaanse regering omver te werp? Is dit wat jy sê?
Gladde helling is nie 'n dwaling as dit voor u oë gebeur nie. Hulle skakel reeds die stigtervaders en geestelikes aan, noudat die Konfederale monumente opraak.
Ons het amper nie meer die Konfederale monumente op om te verwyder en met minagting te behandel nie. Die monumente moet op 'n ordelike wyse deur die regering verwyder word, sonder dat daar 'n skare is, en sonder versuim. Die gepeupel moet geminag word en die geleentheid ontneem word van wat lankal gedoen moes word.
Die grootmense en lafaards wat die walglike monumente vir rassiste, verraaiers en verloorders in staat gestel het om dekades lank op hul plek te bly, verdien ook baie minagting. Hulle moet nie in staat gestel word om weg te kruip agter eufemismes soos " tradisionele waardes, " of " suidelike trots, " of " konserwatiewe waardes, " of dies meer nie.
Ek stem saam, sonder voorbehoud.
Vertel dit aan die kongres, wat die konfederate veteraanstatus gegee het.
Moorde op mense onder die kleur van die wet
is erger as
betogers onder die kleur van die wet aanrand
die privaatbesit van onskuldige derde partye tydens protesoptogte te vernietig of te steel
openbare eiendom wat mense vereer wat vereer moet word, verniel
is erger as om openbare eiendom te verniel om diegene te eer wat nie geëer moet word nie.
[verskeie mense het in antwoorde opgemerk, en ek stem saam dat die rangorde tussen 2 en 3 nie kategories is nie, alhoewel ek dink dat dit reg is as 'n veralgemening. Daar was die afgelope tyd 'n mate van vermindering van eiendomsaanvalle, asof die Kristallnacht nie gewelddadig was nie, en dit is nie wat ek van plan is nie.]
Die gewelddadige terugtrek, vernedering en vernietiging van allerhande monumente, tesame met plundering en verbranding van openbare en private eiendom, is 'n vreeslike refleksie oor diegene wat morele superioriteit beweer en praat oor die behoefte om die denke van Amerikaners te verander. Wat in plaas daarvan bereik word, is optika wat hierdie betogers die hele land sou wou afbreek, maar nie op hul eie effektief is nie.
Vir meer en meer mense lyk die Antifa/ BLM-betogers soos pionne en gereedskap van die Deep State wat agter die chaos sit, anders sou die protes en onluste nie so goed gefinansier, georganiseer, aangewakker en geduld word deur ons korporatiewe staat nie media, plaaslike LE en FBI. Hulle plaas die res van ons in die huis en bedek slawerny weens griep en baie twyfelagtige statistieke, om nie te praat van die aftakeling van die ekonomie nie, terwyl hulle die geweld in die strate teen rassisme en die duur vernietiging daarvan verkondig, die stryd teen dodelike siektes en oorweging van koste.
Jammer dat die oproer en vernietiging daarin slaag om in sommige sektore vrees te veroorsaak, maar oor die algemeen weinig respek vir die saak en blykbaar deel uitmaak van die Covid -vreesveldtog van bevel en beheer deur die staat.
Intussen was die Belmont -wenner vandag Tiz the Law! Die meeste van ons moet gehoorsaam wees, maar nie ander nie, blyk dit.
As u nie kan argumenteer om standbeelde neer te trek sonder om met die blikkiebrigade te gaan nie, kan dit dui op 'n probleem met u kant om te oorreed.
Die gewelddadige terugtrek, vernedering en vernietiging van allerhande monumente, tesame met plundering en verbranding van openbare en private eiendom, is 'n vreeslike refleksie oor diegene wat morele superioriteit beweer en praat oor die noodsaaklikheid om die denke van Amerikaners te verander. "
Dit lyk asof u aanvaar dat dieselfde mense albei hierdie dinge doen. Het u die moontlikheid, selfs die waarskynlikheid, daarvan in ag geneem dat dit nie die geval is nie?
Ek neem aan dat dieselfde mense oor die algemeen albei doen, omdat die taktiek baie ooreenstem met radikale onderrig, selfs na die voorbeelde van vorige revolusies wat deur die ikoniese foto gemaak is beelde van die omval van mure en standbeelde, soos in Berlyn, Moskou, Bagdad, ens.
Btw, geen verrassing hier nie dat die onthulling van die standbeeld van Saddam in 2002 'n weermagpsyop was wat ontwerp is om te lyk asof die plaaslike bevolking dit spontaan en uit eie beweging gedoen het. Beelde van rebellie en triomf deur die ontevredenes kan kragtige propaganda wees.
Soos ek al voorheen gesê het, ondersteun en moedig ek die wettige verwydering van openbare monumente aan, soos ooreengekom deur hul burger -eienaars en kampustrustees en almal wat deur hulle beledig is. 'N Mens moet wonder of hierdie afgetrokke beelde die meeste swartes in hul omstreke werklik ontstel het of deur die professionele provokateurs geïdentifiseer is. In elk geval, sommige van die gedenktekens is 'n goeie raaisel, maar net nie op die manier waarop dit omvergewerp of vernietig is nie, want dit is nie 'n revolusie of 'n psyop nie. Of is dit?
Waarom voer u nie die argument dat die hewige verwoesting en vernietiging van geboue en monumente, plundering, aanrandings en allerhande ander misdade deur grootliks wit Antifa -radikale en swart BLM -betogers en oproeriges die oorsaak van swartes in Amerika help nie? Daar is geen manier om iets te doen nie, behalwe om 'n paar goedkoop toegewings in die hitte van die oomblik te kry. Waar is die respek vir hulself en van ander?
Ek stem nie saam met die idee wat in die media geplant is dat hierdie gewelddadige betogings eg en spontaan was nie, omdat dit glad nie swart belange dien nie. Misdadigers het voordeel getrek, ja, maar in die algemeen is swart Amerika nie geïnteresseerd daarin om homself in diskrediet te stel as 'n vernietigende volk wat buite beheer is nie en teen wie wit Amerika moet wantrou en beskerm. Swart vreedsame protesoptredes, kwaad maar nie aanhitsende toesprake nie, sterk opmerkings en opbouende voorstelle is die werklike saak, nie die oproer nie. Sommige swartes wat ek ken, bid oral hard vir liefde.
Kyk na die stigting, finansiering en opleiding van Antifa en BLM, en u sal sien waarom die meeste vestigingspolitici en pers die straatdrama verskoon, goedkeur en vier. Hulle neem selfs ritueel die knie vir die martelaar Floyd, wat toevallig 'n tatoeëermerk op sy bors gehad het. Daar is 'n agenda van verdeeldheid, en dit sal uiteindelik niemand van ons baat nie.
Waarom word die ateljee en plunderaars wat onskuldige mense vermoor, nie op die lys ingesluit nie? En waar sou dit heen gaan? Ek neem aan, as hy dit enigsins sou oorweeg, sou hy dit onder die eerste plaas, maar David Dorn is net so dood soos George Floyd.
As u dink, is alles in orde, solank u kan wys op iets anders wat nog erger is en 'n oortuigende argument.
Daar is eintlik 'n manier om die verwydering van konfederale monumente te regverdig sonder die gladde helling, om alle monumente van stigters wat slawe besit het, te verwyder.
Die regverdiging vir die verwydering van die monumente is nie hul verdediging van slawerny nie. Dit was ook die feit dat hulle oorlog gevoer het teen die Verenigde State. Hulle is verraaiers.
Koel. Ek is mal oor standbeelde van Indiese kapteins.
Ek ook — en dan gaan ek ook 'n stootskraper na die Indian Casino neem.
Het die Indiese kapteins 'n eed afgelê om 'n getroue trou aan die Verenigde State van Amerika te wees? "
Trouens, daar is geen standbeelde van die Konfederale verraaiers nie: sien ISBN 1108415520 vir besonderhede oor die lank gelede gevestigde "traitor " papaver. Boonop onderteken president Carter in 1978 SJR 16 (die herstel van alle regte aan Jefferson Davis), nadat president Ford SJR 23 onderteken het ('n fout reggestel wat die volledige herstel van die regte van R. E. Lee verhinder het).
Ons moet vinnig 'n burgerlike manier vind om die skeiding tussen oortreding en geskiedenis te arbitreer, sonder om 'n PC Reign of Terror toe te pas. Op een of ander manier handhaaf ons óf ons vryheidsbeginsels en individuele waardigheid wat altyd onvolkome nagekom is om dit soms tragies vergete te maak en dit histories te kontekstualiseer, óf ons verloor die verlede en vergeet wie ons nou is.
Moenie 'n fout maak nie, suidelike slawe en diegene wat hulle ondersteun, wat sommige mense beskou het as eiendom wat gebruik moet word en wat misbruik word, verdien geen simpatie of hulde nie, gegewe die groot gebrek aan hul eie menswees. Ek het Konfederale gedenktekens nog altyd gesien as 'n stowwerige geskiedenis van hoe die land vroeër was, en glad nie oortuigend nie, maar die verwydering daarvan as burgermonumente kan 'n paar ou wonde genees.
Tog kan dit wees dat ons 'n bietjie bygesien is, in ag genome hoe 'n gladde helling van PC -verontwaardiging du jour heel moontlik kan uitbrei tot die uitroeiing van die grootste deel van monumentale Amerika op grond van vorige of huidige onreg wat met ander rasse en etnisiteite, vroue, gedoen is , gays, minderheidsgodsdienste, ens. Vandag is dit BLM, maar môre is dit swartes en vroue wat baie kwaad is oor Jefferson se voordeel uit 'n swart slavin. Moet hy uit die berg Rushmore, saam met slawe-eienaar Washington, uitgewis word, rassisties maar emansipator Lincoln en wit nasionalis, maar stemreg wat Roosevelt ondersteun?
Ekonomiese slawerny het ook in die noorde bestaan. Ek het my siel te danke aan die Company Store. " Spoorweë en staalmeulens was ongelooflik gevaarlik, een van die twee telefoonlyne het gesterf weens elektrisiteit.
Ja, ekonomiese slawerny was en is steeds 'n vreeslike mishandeling.
Ek het Konfederale gedenktekens nog altyd gesien as 'n stowwerige geskiedenis van hoe die land eens was.
Verwys u na gedenktekens wat opgerig is tydens of onmiddellik na die Konfederasie, of na die simbole wat Jim Crow simboliseer, of beskou u dit as verwisselbaar?
Wat is u punt? Die Burgeroorlog is 'n soort bloed deurdrenkte geskiedenis en die reaksionêre Jim Crow South nog 'n moeilike geskiedenis.
Ek het toevallig nie in die diepe Suide grootgeword nie, maar ek glo dat die oorgrote meerderheid van die bevolking vandag nie rassisties is nie en nie die burgeroorlog wil beveg nie. Deur die genade van God is ek ook geen vooroordeel of historiese wrok geleer nie.
Ons gesin het in die Revolusionêre Oorlog en aan beide kante van die Burgeroorlog geveg. Vandag, op Vadersdag, 'n lekker geselsie met Pa wat my vertel het dat hy 'n maand gelede sy eerste neef verskeie kere genoem het vir heldhaftigheid in 'n WWII -terugblik op TV. Hy het geen idee gehad nie. Daar is hewige oorloë wat mense veroorsaak of opstel om te veg, en daarna is daar uitdagende periodes van heropbou van fisiese, sosiale en politieke strukture. Dit is hoe te veel van die geskiedenis verloop.
Faulkner se na-oorlogse suide was 'n geestelike ongesteldheid en 'n identiteitskrisis, omdat dit gesukkel het om sy verlede vas te hou en die toekoms tegemoet te gaan. Die Suide het sekerlik sy pragtige geeste en siele gehad, en dit sal altyd wees, maar nou, 150 jaar later, alhoewel dit 'n deel van sy streekkarakter verloor het, lyk dit meer universeel verwelkomend en vrygewig. Kyk na die burgemeesters in die suidelike swart stede en dorpe, polisiehoofde, DA's, ander ampsdraers en regeringswerkers die afgelope dekades.
Tog is dit die afskuwelike KKK -kappies, aparte waterfonteine ​​en die rassistiese trek -demagoges in die kongres van weleer waarmee Suid -Afrika vandag geïdentifiseer word. Sal onluste en oproer deur Antifa en BLM en hul onwettige opruiming van openbare monumente nie net die rasseverhoudinge help nie, maar ook die omstandighede en geleenthede vir swart Amerikaners? Ek betwyfel dit, maar dit sal help om almal se gevoel van veiligheid te beskadig en dat sommige mense op 'n stadium skreeu vir krygswet, en wat baie goed die punt kan wees en baie jammer vir ons almal, swart, wit of enige ander kleur.
Daar is geen maklike antwoorde nie, maar die burgerlike en regverdige aanspreek van aanstootlike herinneringe aan 'n kwetsende verlede wat te lank vertoef het, kan 'n begin wees. Die verskillende oproepe tot verregaande regstelling en tot eindelose verskoning kan egter meer gaan oor die pluk van wonde as genesing. Ons moet ons afvra wie dit alles baat.
Beelde wat afstootlik is vir die Grondwet, is op sigself nietig? lol.
Kan nie wag totdat 'n burgermag die idee kry dat hulle 'n kommunistiese of sosialistiese monument op die openbare plein kan vernietig nie. Weet nie waar hulle die taktiek vandaan geleer het nie, maar dit sal pret wees om te sien hoe dit gebeur. Tyd om springmielies te kry.
Ek dink aan MLK2 en hy was seksisties en homofobies.
" Verwyder alle regeringsbeelde en monumente. Die regering moet nie daarop uit wees om ons te vertel watter dele van die geskiedenis ons moet onthou of eer nie - dit is eenvoudig Orwelliaans. […] dit sal pret wees om te sien hoe dit gebeur. "
Volgens wat ek gehoor het van mense wat daar was, was dit inderdaad nogal 'n partytjie toe die Berlynse muur afgebreek is.
Jy is 'n bietjie laat vir die partytjie, springmielies of nie.
Ek het nog nie gesien hoe 'n standbeeld iemand doodmaak nie, alhoewel die idiote wat een op hul eie geval het, naby gekom het.
As die standbeelde in die openbaar besit word, neem die besluitnemingsgesag van die publiek nog steeds toe om dit te verwyder deur opsetlike vernietiging.
Dit kyk uit oor die kontrasterende politieke dinamika wat handel oor die neem van aksie om iets te doen, en om aksie te neem om iets wat reeds gedoen is, om te keer. In eersgenoemde geval is dit tipies dat die balans van politieke mening noukeuriger opgeweeg word en in ag geneem moet word as in laasgenoemde.
Voordat politieke aksie begin word, vra politici hoeveel mense dit verkies, teenoor hoeveel gekant is. Daar is moontlike politieke belonings om die uitkoms van die meerderheidsmening te laat lei. Dit blyk die soort politieke proses te wees wat Somin in gedagte hou vir die monumentvraag. Maar dit is nie hoe die Amerikaanse politiek werk in gevalle waar voormalige politieke optrede voorgestel word vir omkering nie.
In plaas daarvan, as 'n aksie - insluitend die oprigting van 'n monument - reeds uitgevoer is, het klein minderhede wat verandering teenstaan ​​beter geleenthede om uitkomste te bepaal. In sulke gevalle beskou politici die minderheid in opposisie as 'n potensieel gevaarlike kiesstemming. Politieke traagheid tree in sulke gevalle op om die vraag te vermy, niks te doen nie en sodoende die polities gevaarlike opposisie te verdedig. Dit is blykbaar die rede waarom konfederale monumente so lank gestaan ​​het teen redelike duidelike opposisie deur 'n meerderheid Amerikaners.
Frustrasie met die skuins dinamika is die rede waarom monumente wat meerderheid oortree, uiteindelik afgebreek word sonder om op die politieke proses staat te maak. Dit is omdat die proses wat Somin verkies, selfs vir die meerderheid nie geskik is nie.
Meer algemeen lyk dit asof 'n politieke stelsel geleidelik minder stabiel word as dit aan kleiner stemblokke 'n groot vetoreg gee om te verander teen die status quo. Namate ontwikkelende politieke meerderhede verlies na verlies ly aan die mag van minderhede wat teen verandering gekant is, word die meerderhede rustig en probeer hulle toenemend probeer om die gevolge van direkte optrede te probeer. Die meerderhede sal redeneer dat hulle sowel utilitêre as morele voordeel aan hulle kant het. Die minderhede kan slegs antwoord deur daarop aan te dring dat die politieke stelsel self ontwerp is om stilstand te lewer, wat die resultaat is wat hulle verkies. Vir die meerderhede lyk herhaling van die soort argument meer na 'n bespotting as 'n antwoord.
'N Mens kan amper tot die gevolgtrekking kom dat hierdie onluste nie te wyte is aan polisiegeweld, rassisme of enige ander platitude wat die babbelende klas hulle toeskryf nie.
Dit is alles nonsens vervaardig. Die meeste idiote wat die standbeelde omverwerp, het geen idee wie die onderwerpe van die standbeelde was nie en het nog nooit daaraan gedink nie, en het ook nie daaroor pynlik herinnerings gehad nie.
Dus, noudat al die standbeelde verdwyn het en al die wit politici en bekendes probeer om mekaar uit te kenne te gee met sachariese hoogtes, beteken dit dat swartes sal ophou om geweldsmisdade te pleeg, werk te kry en beskaafd te wees?
U mis 'n belangrike punt hier: hulle is nie gewone idiote nie, hulle is nuttig idiote. Die mense waaroor ons ons moet bekommer, is die mense wat hul toutjies trek.
My punt oor die vandalisering van die tydelike fasade van die gedenkteken vir die 54ste Massachusetts in Massachusetts, of hulle het nie geweet wat die 54ste Massachusetts was nie, of hulle het nie omgegee nie.
Verwyder alle regeringsbeelde en monumente. Die regering moet nie daarop uit wees om ons te vertel watter dele van die geskiedenis ons moet onthou of moet eer nie, en dit is eintlik Orwelliaans.
Laat individue besluit wie die moeite werd is om te eer, en die mark van idees sal dit regstel.
" Verwyder alle regeringsbeelde en monumente. Die regering moet nie daarop uit wees om ons te vertel watter dele van die geskiedenis ons moet onthou of eer nie - dit is eenvoudig Orwellian. "
Sekerlik. Wie se gesig gaan dan op die geld? Die keuse van die ou (e) wat die oorlog (e) gewen het, beloon mense wat toevallig op die regte tyd op die regte plek was, maar dit is ten minste onomwonde. Sodat Lincoln op die sent, Washington op die kwartaal, en Roosevelt op die sent. Jefferson sluip in op die nikkel omdat hy die land uitgebrei het sonder om 'n skoot te skiet.
Die meeste gesigte op ons geld is oud-presidente.
Die twee belangrikste uitsonderings is Hamilton (eerste sekretaris van die tesourie) en Ben Franklin.
" Wie se gesig gaan dan geld aan? "
Is daar 'n tegniese rede waarom ek nie bewus is nie, wat vereis dat ons gesigte op ons geld het?
Eens was die gesigte op Amerikaanse muntstukke, sover ek weet, óf anonieme Indiane óf metaforiese figure uit die klassieke mitologie. Papiergeld was egter altyd anders. Ek dink dit is belangrik dat beelde van dooie presidente op muntstukke wat uitgebeeld word op die manier van vergoddeligde Ceasars, die norm geword het, ongeveer dieselfde tyd dat ons regering in die praktyk verander is van 'n Republiek in 'n administratiewe staat.
Kan ons asseblief ophou met glibberige argumente? Soos vir altyd? Elke aksie is op 'n gladde helling na een of meer katastrofiese uitkomste.
Die tradisionele manier om hierdie versoek te rig, is om die " parade van gruwels " te bespot. Die rede waarom mense egter argumente maak, is omdat dit redelik goed werk vir mense met swak redenasievaardighede.
Mense maak argumente oor gladde hange, want die werklike wêreld werk eintlik so, en om glibberige argumente te bespot, selfs as ons een afskuif en spoed optel, is net 'n waanvoorstelling.
Ja. Die aksie wat vandag geneem word, sal as regverdiging vir verdere soortgelyke optrede in die toekoms gebruik word. Hoeveel keer het u al gehoor dat 'n voorgestelde regulasie geregverdig is omdat u nie beswaar het dat u 'n rybewys moet kry nie? skending van individuele vryheid wat geen verband hou met bestuurderslisensies nie.
Die eerste antwoord is dat die plaaslike gemeenskap of 'n ander regmatige eienaar van 'n eiendomsreg om 'n Konfederale monument af te neem of nie af te neem nie, die eiendomsreg in beide rigtings moet kan uitoefen, en in die meeste gevalle is daar geen goeie rede nie om u broekie in 'n draai te kry as u nie die eienaar van die eiendom of deel van die munisipaliteit is nie, behalwe om 'n deug te wees wat 'n bedrywige mens is met 'n onkunde oor die geskiedenis.
As iemand wat nog nooit 'n paar jaar gelede in die Suide gewoon het nie en nog nooit 'n tweede gedagte aan die Konfederale monumente gehad het nie, het ek geen hond in hierdie stryd nie. Maar wat ek tot die besef gekom het, is dat baie van die onakkurate geskiedenis en ideologiese agenda agter hierdie stoot slegs 'n voortsetting is van die ideologiese stryd tussen gedesentraliseerde selfbestuur en die imperialistiese, totalitêre impuls van gesentraliseerde regering.
"Robert E. Lee. .. was 'n vaste voorstander van slawerny wat die Konfederasie om die rede grotendeels bo die Unie gekies het "
" Ten eerste betreur Lee slawerny en beskryf dit as 'n 'morele en politieke euwel' in 'n brief aan sy vrou, Mary Anna. Lee het vir haar gesê dat hulle "die finale afskaffing van menslike slawerny… dryf Amerika tot onenigheid. Lee elders noem slawerny 'n 'nasionale sonde' waarvoor hy vrees dat Amerika gestraf sal word. 'As die slawe van die Suide myne was', skryf Lee aan biskop Joseph P.B. Wilmer, "Ek sou hulle almal oorgee sonder 'n stryd om hierdie verskriklike oorlog af te weer." Lee self was nooit gewillig betrokke by die slawe -ekonomie nie. Toe sy vrou 'n paar slawe deur haar skoonpa geërf het, het Lee hulle in ooreenstemming met sy wense bevry en in kontak gebly met baie van hulle. Teen die einde van die oorlog ondersteun Lee wyle generaal Patrick R. Cleburne se revolusionêre plan om slawe wat in die Konfederale weermag aangesluit het, saam met hul gesinne te emansipeer en te vergoed. Lee het aanbeveel dat 'n "goed verteer plan van geleidelike en algemene emansipasie" gevolg word deur die bewapening en bevryding van die slawe. Na die oorlog het Lee emansipasie onderskryf. 'Tot dusver as ek in 'n oorlog was om slawerny voort te sit, is ek verheug dat slawerny afgeskaf word,' het Lee aan pastoor John Leyburn gesê. 'Ek sou vrolik alles verloor het wat ek deur die oorlog verloor het, en alles wat ek gely het, gely het om hierdie doel te bereik.' In 'n briefwisseling met Lord Acton, die groot Engelse klassieke liberaal, het Lee gesê: 'Hoewel die Suide 'n eerbare kompromis sou verkies het bo die broedermoordoorlog wat plaasgevind het, aanvaar sy nou te goeder trou die konstitusionele resultate daarvan, en ontvang sy sonder voorbehoud die wysiging wat reeds aan die Grondwet aangebring is vir die uitwissing van slawerny. " Volgens Lee was emansipasie ''n gebeurtenis wat al lank gesoek is, alhoewel op 'n ander manier, en deur niemand meer ernstig begeer is as deur burgers van Virginia nie'. Die feit dat die Konfederasie se kampioen 'n vyand van slawerny en voorstander van emansipasie was, moet almal dwing om te twyfel oor wat hulle aanneem dat die Konfederale vlag simboliseer - slawerny en haat of onafhanklikheid en eer?
Tweedens het Lee aanvanklik afstigting gekant, maar sy lojaliteit aan sy geboorteland - die Statebond van Virginia - oortref sy lojaliteit aan die abstraksie van die Unie. Toe hy uitgenooi is om die federale inval in die Konfederasie te lei - wat, soos president Abraham Lincoln noukeurig bevestig, uitsluitlik bedoel was om "die Unie te bewaar" eerder as om "die slawe te bevry", weier Lee en bedank hy sy kommissie in die Amerikaanse weermag. …
Ten derde het Lee nie geglo dat hy veg vir die besondere kwessie van slawerny nie, maar vir die grondbeginsels van Amerikaanse vryheid-selfbestuur, onafhanklikheid en die grondwetlike regte van die state. Aangesien die Konfederasie drie aanbiedinge van Lincoln van die hand gewys het om voorlegging aan die Unie vir die beskerming van slawerny uit te ruil, is Lee se veroordelings bevestig. "Ons enigste doel," het Lee aan die Konfederale president Jefferson Davis geskryf, "is die vestiging van ons onafhanklikheid en die bereiking van 'n eerbare vrede." Voor sy heel eerste geveg op Cheat Mountain, het Lee sy mans nie aangemoedig om vir slawerny te veg nie, maar vir huis, haard, kith en familie. 'Die land se oë is op u gerig. Die veiligheid van u huise en die lewens van alles wat u waardeer, hang af van u moed en inspanning. Laat elkeen besluit om te oorwin, en dat die reg op selfregering, vryheid en vrede by hom 'n verdediger sal vind. " Lee ondersteun die regte van state nie omdat hulle slawerny beskerm het nie, maar omdat hulle, soos die stigterslede verstaan ​​het, 'die beskerming vir die voortbestaan ​​van 'n vrye regering' en 'die belangrikste bron van stabiliteit vir ons politieke stelsel' was. Soos Lee aan Acton verduidelik het, "Die samesmelting van die state in een uitgestrekte republiek, sekerlik aggressief in die buiteland en despoties tuis, sal die voorloper van die ondergang wees wat almal wat dit voorafgegaan het, oorweldig het." Lee het verder opgemerk dat George Washington en Thomas Jefferson, wat albei op hul tyd afskeidingslede was, 'sentralisering van mag' teenstaan ​​as die poort tot 'despotisme'. Volgens Lee, "het die suide slegs gestry oor die oppergesag van die grondwet en die regverdige administrasie van die wette wat daarvolgens gemaak is." "
Ek verafsku ons Konfederale monumente. Maar hulle moet bly.
Die standbeeld van die Konfederale generaal Robert E. Lee sit in die middel van die park wat voorheen aan hom gewy is, die plek van onlangse gewelddadige betogings, in Charlottesville. (Jonathan Ernst/Reuters)
Lawrence A. Kuznar is 'n professor in antropologie aan die Indiana University - Purdue University Fort Wayne.
As 'n antropoloog wat die betekenis van monumente en heilige ruimtes in ander kulture bestudeer het, was die onlangse omstredenheid en geweld rondom Konfederale monumente eties uitdagend. Ek is mal oor my land, en deel van my professionele verantwoordelikheid is om verdraagsaamheid te bevorder. Ek het ook saam met ons weermag gewerk om die Islamitiese Staat te help stuit, 'n organisasie wat slawerny in ons tyd ingestel het. As sodanig verpes ek die nalatenskap van verdeeldheid, dwaasheid en slawerny wat hierdie monumente verteenwoordig. Maar ek dink hulle moet bly.
In die tagtigerjare het ek as argeoloog by ou Maya -ruïnes in Sentraal -Amerika gewerk en gesien hoe monumente vir hul heersers tydens die onstuimige val van hul beskawing verniel is. Die Egiptiese farao Akhenaten het op dieselfde manier 3300 jaar gelede standbeelde van vroeëre Egiptiese gode verniel en vernietig in sy godsdienstige hervorming, en Spaanse veroweraars het die Asteke en die Inka -monumente en -beelde vernietig in hul oorlog teen afgodediens in die Nuwe Wêreld.
En daar is baie voorbeelde van die ontheiliging van monumente in die 21ste eeu. Die Taliban het die Bamiyan Boeddha's in Afghanistan in 2001 opgeblaas. Ons het Irakse gehelp om die standbeeld van Saddam Hussein in Firdosplein in 2003 omver te werp, en niks kan vergelyk word met die omvang van die vernietiging van monumente deur die Islamitiese Staat nie.
Dit is ook nie nuut om monumente te verwyder en te verskuif sodat dit buite sig is nie. Die Inka -ryk van Suid -Amerika het ikone van verowerde volke se gode verwyder en hulle effektief as gyselaars in 'n tempel in die Inkaanse hoofstad Cuzco gehou. In ons tyd het die post-Sowjet-Russiese regering baie standbeelde van Lenin en ander verwyder, wat nou in die Muzeon-kunspark in Moskou woon.
Mense tree effektief op asof die vernietiging van 'n monument die mag daarvan uitdryf en verwydering die mag uit hul midde verban. Maar hierdie stukke metaal en klip het slegs die betekenis wat ons aan hulle toeken, en die betekenis kan enige vorm aanneem wat ons wil. Hulle kan vereer of uitgeskel word, vereer of bespot of gekoöpteer word vir 'n nuwe doel.
Ek verstaan ​​die belediging dat die Konfederale monumente is vir diegene wie se voorouers as slawe aangehou is of gesterf het om ons land te bewaar, en vir diegene wat vandag rassisme ly en daarteen gekant is. Die vernietiging van monumente neem egter 'n bladsy uit die speelboek van skares deur die eeue, wat jou self tot daardie morele vlak laat sak.
Verder beteken die verwydering van Konfederale standbeelde dat ons ons geskiedenis moet afwit en ons koppe van die ongemaklike waarhede van ons verlede kan afkeer. Ons moet hulle laat staan ​​en dit gebruik om onsself te herinner aan wat ons wel en nie is nie, die koste wat ons voorvaders betaal het vir ons vryheid en om ons kinders op te voed.
En die feite is duidelik: die suide het van die Verenigde State afgeskei oor die kwessie van slawerny. Baie Amerikaners het destyds geglo in die meerderwaardigheid van Europeërs bo Afrikane. Slawe -eienaars het hierdie oortuiging gebruik om die besit en misbruik van miljoene mense te regverdig. Aan die einde van die 1800's is die era van die ontbinding van swartes van Jim Crow ingelui en tot die 1950's voortgesit. Hierdie periode was die grootste styging (veral van 1900 tot 1930) in monumentgebou ter ere van die Konfederasie. 'N Kleiner styging het plaasgevind van 1954 tot 1968, in reaksie op die burgerregtebeweging.
Die Burgeroorlog was die mees verwoestendste oorlog wat ons land ooit gevoer het. Byna net soveel Amerikaners sterf in die oorlog as al ons ander oorloë saam. Amerikaners het nog nooit so duur betaal vir hul land en wat dit sou wees nie. Wat die stryd teen rassistiese ideologie betref, het die Tweede Wêreldoorlog 400 000 Amerikaanse lewens geëis. Hierdie twee oorloë is verantwoordelik vir 80 persent van die bloed wat in ons land gestort word.
Burgeroorlogmonumente getuig voortdurend van al hierdie geskiedenis, waarvan niks vergeet moet word nie. Die monumente moet bly, en ons moet onsself voortdurend herinner aan wat dit voorstel.
As rassiste hierdie monumente eerbiedig, moet ons wat rassisme teenstaan ​​ons pogings verdubbel om hierdie monumente as hulpmiddels vir opvoeding te gebruik. Auschwitz en Dachau staan ​​as stom getuienisse van 'n verlede wat Europeërs nooit sou wou vergeet of herhaal nie. Waarom nie ons Konfederale monumente nie?
Die vernietiging of verwydering van monumente is die maklike uitweg uit ons verpligting om ons verlede te verstaan ​​en ons toekoms te verbeter. Monumente vir die rassisme van ons land kan net so 'n instrument wees om dit teë te werk as 'n instrument om dit te bevorder. Die keuse en verpligting is ons s'n.
Is dit 'n kunstenaar se plig om morele kwessies in hul werk aan te spreek?
Die onderhawige vraag stel die kruising van etiek en kunste voorop. Dit is egter onduidelik hoe die kruising plaasvind. Volgens die kennisraamwerke is kuns oortuigend van aard en het dit die vermoë om geloof te vorm en kan dit as 'n instrument vir sosiale transformasie gebruik word. Soos die spreekwoord lui, wmet groot krag kom groot verantwoordelikheid. Maar is dit altyd die geval?
Die etiek -kennisraamwerk ondersteun dit blykbaar en verklaar dat 'n etiese standpunt blykbaar impliseer dat die individu die belang van ander sowel as sy eie in ag neem, en stel voor dat sekere regte sekere groepe vereis om sekere morele verpligtinge. Aangesien kuns die mag het om ander te beïnvloed (en nie net die kunstenaar as 'n individu), en kunstenaars geniet die regte op (tipies) grenslose kreatiwiteit en verbeeldingryke uitdrukking, kan redelikerwys aangevoer word dat kunstenaars of moreel verplig is om morele kwessies in hul werk te konfronteer.
Regisseur Kathryn Bigelow verwerp egter hierdie verantwoordelikheid in haar film Nul donker dertig. Baie het die regisseur gekritiseer vir die gebrek aan moraliteit van die film, en het die CIA se ondervragingsprosedure wreed aangebied tydens die berugte Bin Laden -jag in die VSA, sonder om die groot morele debat wat die optog geheers het, te erken.
Dit lyk asof Bigelow sulke protesoptredes in haar film ignoreer en beweer dat die film nie 'n agenda het nie, en dat dit nie oordeel nie, ". Haar argument dui daarop dat haar weergawe van die teen-terroriste-operasie 'n artistieke verkenning was wat onbeperk en beperk is tot interpretasie. In Nul donker dertig, Gebruik Bigelow haar reg as kunstenaar om die grense van verbeelding te verskuif in haar eie kreatiewe uitdrukking. Gee dit die regisseur egter outomaties toestemming om die gebeurtenis so suggestief voor te stel?
Die antwoord lê in die konteks. Die grootste probleem met die film is die misleidende aard daarvan, want dit lyk asof dit die historiese gebeure van die vaslegging van Bin Laden verdraai. Nul donker dertig verkeerdelik meedeel dat die martelende ondervragingsmetodes van die CIA hulle uiteindelik in staat gestel het om noodsaaklike inligting te kry oor die vaslegging van Bin Laden, alhoewel baie Amerikaanse senatore en ander regeringsverteenwoordigers hierdie bewering herhaaldelik ontken het. Die film dui daarop dat brutaliteit 'n effektiewe manier is om te kry wat u wil hê, wat ongelooflik problematies is inaggenome die invloed wat kuns op mense kan uitoefen.
Miskien is dit nie 'n groot probleem vir diegene wat gedurende die Bush -tydperk teenwoordig was nie, terwyl sulke groot etiese debatte elke nuusbron deurdring. Maar vir diegene van ons wat onlangs in die eeu gebore is Nul donker dertigOns vrystelling, ons interpretasie van die Bin Laden -jag word onevenredig gevorm deur die film se weergawe van gebeure, 'n film wat die boodskap stuur dat marteling en brutaliteit soms goed is.
By die beantwoording van die vraag, is dit belangrik om die vervaagde grense te erken waaruit artistieke uitdrukking van morele plig geskei word. Deur te etiese regulasies te streng op kuns af te dwing, verminder die funksionaliteit daarvan en kan ongeregverdigde sensuur moontlik word (wat in etiese opsigte in die gedrang kom), maar die bevryding van kuns van enige etiese oplegging kan morele ontkoppeling moontlik maak en dit die mag gee om kykers negatief te beïnvloed, moontlik selfs gevaarlik.
Ek glo dat alle kunstenaars, met die mag om die publieke opinie te beïnvloed deur provokasie en emosionele geldeenheid, hul platform moet gebruik om op een of ander manier morele kwessies aan te spreek. Ek glo egter nie dat hulle verplig is om dit te doen nie almal hul kuns. Die plig om te pleit vir morele kwessies hang af van die konteks van die kuns.
Standbeelde van Conquistador Juan De Oñate kom neer terwyl New Mexico met die geskiedenis worstel
Channing Concho, links en American Horse fotografeer hulself voor 'n gedenkteken nadat 'n beeldhouwerk van die Spaanse veroweraar Juan de Onate op 16 Junie 2020 in Albuquerque verwyder is. Paul Ratje/AFP via Getty Images steek onderskrif weg
Channing Concho, links en American Horse fotografeer hulself voor 'n gedenkteken nadat 'n beeldhouwerk van die Spaanse veroweraar Juan de Onate op 16 Junie 2020 in Albuquerque verwyder is.
Die beweging vir rasse -geregtigheid val standbeelde in Amerika om, van Robert E. Lee tot Christopher Columbus - en nou die Spaanse veroweraar, Juan de Oñate, die eerste Europeër wat die dorre wildernis van New Mexico, die staat se eerste koloniale goewerneur en 'n despoot, gekoloniseer het. wat inheemse Amerikaners ellende toegedien het.
Die spanning het onlangs uitgebars tydens 'n betoging om sy standbeeld te verwyder, waar 'n man wat die standbeeld verdedig het na bewering 'n betoger geskiet het. Die konfrontasie het foutlyne onthul oor hoe die inheemse en Spaanse geskiedenis vertel word.
Die tyd was dat daar gekleurde toernooie in die stede Santa Fe en Española was wat die intrede van die Spaanse goewerneurs in New Mexico herontwerp het, maar albei is permanent gekanselleer na protesoptogte dat hulle kultureel aanstootlik was vir inheemse Amerikaners.
En tyd was toe daar twee bronsbeelde van Oñate was, wat die eerste Europese nedersetting in Amerika wes van die Mississippi gevestig het. In Albuquerque het betogers verlede maand 'n ketting om die nek van die bebaarde, gepantserde figuur gedraai en gesing: "Skeur dit af!"
Die owerhede het albei standbeelde verwyder en in die stoor gebêre, met hul toekoms onseker.
Amerika reken met rasse -onreg
Herbesoek aan heilige koeie: watter figure uit die geskiedenis eer ons, en hoe?
Die verontwaardiging wat ontstaan ​​het oor polisiemoorde op George Floyd en ander, het oor die hele land gewaai en jarelange wrokke teen simbole van konfederale en koloniale onderdrukking ontlok.
'Ek dink dit het baie besinning oor sommige van hierdie monumente veroorsaak en hoe hierdie monumente, ten minste in New Mexico, die idee van Spaanse Amerikaanse blanke oppergesag uitbeeld,' sê Moises Gonzales, professor aan die Universiteit van New Mexico en Inheemse Amerikaanse aktivis van Chicano wat gehelp het om die protesoptrede by die stadsmuseum in Albuquerque te organiseer.
Histories sê inheemse Amerikaners dat hulle deur Spanjaarde getyraniseer is. Spaanse sê New Mexico sou nie sy unieke hibriede Spaanse inheemse kultuur gehad het as dit nie hul voorouers was nie.
Melanie Yazzie, wat Navajo is, beweer dat oorspronklike inwoners die dominante stem verdien. Sy is 'n professor in inheemse Amerikaanse en Amerikaanse studies aan UNM en medestigter van die Indiese regte-groep, The Red Nation.
'Ek bedoel, dit is Albuquerque', het sy gesê, 'en dit word beskou as 'n Amerikaanse stad. Maar dit is eintlik Tewa -land. Dit is Pueblo -land. In die geskiedenis van kolonisasie kom die inheemse mense wie se land u beset. "
New Mexico het 'n komplekse geskiedenis. Byvoorbeeld, die Spanjaarde het inheemse Amerikaners daar tot slawerny gemaak nog voordat Afrikaanse slawerny in die suide van die VSA wydverspreid was.
"Ons geskiedenis was nie altyd harmonieus nie." Het Tim Keller, burgemeester van Albuquerque, gesê. 'Dit is gevul met gruweldade en bloedvergieting en uitdagings.En die letsels is nog baie vars. In wese is hulle soos skurwe oor 'n wond en kan hulle afgehaal word en die bloeding begin weer. "
Vir sommige Nuwe Mexikane verteenwoordig die figuur van Oñate in brons en die naam Oñate op 'n plaaslike laerskool en op 'n gebou by UNM 'n wond.
"Iemand kan na die standbeeld kyk en sê: 'Ek sien die begin van die Spaanse kultuur. Ek sien hoe die Spaanse taal gebring word. Ek sien dat die katolisisme hier begin' ', sê staatshistorikus Rob Martinez. "Maar iemand anders sal daarna kyk en sê: 'Ek sien hoe my godsdiens onderdruk word. Ek sien hoe my kultuur uitgeskakel word. Ek sien dat my voorouers gedwing word om te werk en hulde te bring.'"
Die persoon wat 'n historikus noem die laaste conquistador is een van die belangrikste figure in die geskiedenis van New Mexico.
Oñate het Mexiko in 1598 verlaat met 'n lang karavaan van setlaars, sendelinge en vee om 'n kolonie op eie koste te stig, met die doel om die inheemse bevolking te onderwerp en te kerstaan ​​en al die rykdom wat hy kon, te onttrek. Hy het grondtoelaes aan sy koloniste verleen en hulle in staat gestel om hulde te bring uit die dwangarbeid van Indiërs.
In die berugste episode is Spaanse soldate wat mieliemeel en komberse van die Indiane van die Acoma Pueblo geëis het, deur inheemse krygers aangeval. Twaalf soldate is dood in die gevegte. Ter vergelding verklaar Oñate 'n oorlog "deur vuur en bloed" teen die Acoma. Soldate het teruggekeer, die stygende mesa - nou bekend as 'Sky City', 'n uur wes van Albuquerque - afgeskaal en minstens 800 krygers, vroue en kinders vermoor. Die Spanjaarde het die meeste van die oorlewendes tot slawe gemaak en 'n voet van 24 jong mans afgesny as 'n waarskuwing aan ander opstandige pueblos.
Selfs volgens die streng standaarde van die dag is Oñate se optrede as uiters beoordeel.
'Hy is omstreeks 1606 hiervandaan weggeneem en in Mexikostad verhoor weens wreedheid teenoor die pueblo -mense by Acoma en vir wreedheid teenoor koloniste,' het Martinez gesê. 'Sommige van hulle het verlaat omdat hulle hier ongelukkig was, en daarom het hy sy soldate beveel om hulle op te jaag en hulle te onthoof.'
In Alabama bespreek 'n stad hoe om sy verlede in die hede uit te beeld
'Ja, hy was toe nie 'n heldhaftige figuur nie,' het hy gesê.
Mettertyd het Acoma -mense aan slawerny ontsnap en na hul gedempte pueblo teruggekeer. Vandag is die stambevolking net meer as 5000. Die huidige goewerneur van Acoma, Brian Vallo, sê sy pueblo het nog altyd monumente teen Oñate gekant.
"Ek is bly dat die stad besluit het om die standbeelde te verwyder, en ek hoop dat die burgemeester en ander in die stad noukeurig na die direkte dialoog met stamme en die individue wat aan die voorpunt van hierdie protesoptredes is, sal kyk." gesê.
Maar sommige Spaanse Nieu -Meksikane - baie wat hul afstammelinge na die stigterskoloniste herlei - is net so vasbeslote dat hul geskiedenis vertel word, nie uitgewis word nie.
"Sekerlik, hy was nie 'n heilige nie, maar jy kan nie opsy sit wat die Spanjaarde gebring het nie - die perd, die vark, die skape, die koei, die wyn en die mynbedryf," het Reynaldo "Sonny" Rivera, die bekroonde beeldhouer van die twee Oñate -beelde.
Die een in Albuquerque was van die conquistador aan die gang, het 'n optog gelei van setlaars met ossewaens en diere, en die beeldhouwerk in Alcalde, noord van Santa Fe, het hom op 'n perd gewys wat gereed was vir die geveg. Alhoewel Rivera die stad goedgekeur het om die Albuquerque -standbeeld te verwyder, bewaar hy die uitslag.
"Indiese lewens maak saak. Maar ook my mense, Spaanse lewens, maak saak. Ek maak saak. My kuns maak saak. En ek is vies," het hy gesê.
Sommige Nuwe Mexikane was kwaad toe die staat 'n standbeeld van die Pueblo -vegter en godsdienstige leier, Pópay, in die National Statuary Hall in die Amerikaanse Capitol in 2005 geplaas het. Hy lei die Pueblo -opstand in 1680 wat die Spaanse 12 jaar lank uit New Mexico verdryf het. , wat dit die eerste suksesvolle opstand teen koloniale Spanjaarde maak. Die groot Pueblo -leër het 400 mans, vroue, kinders en broers doodgemaak.
"Sommige van my voorvaders is tydens die opstand dood. Ek hou dit vandag nie teen die Pueblo -mense nie. Dit was toe. Dit is nou. Ons is veronderstel om nou saam te woon," sê Tom Chavez, 'n historikus en voormalige direkteur van die staatshistoriese museum.
Yazzie, die Navajo -geleerde, sê die Oñate -beelde moes afkom, want daar moet eerlikheid wees as daar saamleef.
'Hierdie monumente verheerlik kolonialisme', het sy gesê, 'en dit het die geskiedenis van inheemse verset werklik uitgewis.'
Ramón Gutiérrez stem saam met haar. Hy is 'n bekende historikus van koloniale Latyns -Amerika aan die Universiteit van Chicago en 'n inheemse Nieu -Mexikaner.
"Haal dit af"
Op 12 Oktober 2020 vergader honderde rondom die obelisk in die historiese Santa Fe Plaza om die inheemse volksdag te vier. Gesange van "haal dit af!" uit die skare gekom.
Teen die einde van die dag het kettings die struktuur in twee gebreek, en die polisie het ses mense aangekla van 'onwettige vergadering' en misdade wat verband hou met die terugtrek van die gedenkteken.
Vroeër, in Junie, onder druk van inheemse aktiviste, het die burgemeester van Santa Fe, Alan Webber, belowe om koloniale monumente soos die obelisk af te neem. Teen die inheemse volksdag het die obelisk - sowel as 'n ander voor die federale hofgebou ter ere van die grensman Kit Carson, wat militêre veldtogte teen inboorlinge gelei het - nog gestaan. ('N Standbeeld van die Spaanse veroweraar Don Diego de Vargas, in Cathedral Park, is op 18 Junie deur die stad verwyder vir' veilige bewaring '.)
'Hulle gee meer om monumente, koloniale veroweringsmonumente as vir die mense van Santa Fe - wel, ten minste die inheemse mense,' het Christina Castro, Jemez Pueblo en Taos Pueblo, gesê. Sy is mede-stigter van Three Sisters Collective, 'n inheemse kuns- en aktivisme-gefokusde groep.
"Mense is moeg vir hierdie gebroke beloftes en gebroke verdragte en vertel ons een ding en doen die teenoorgestelde," het Melissa Rose, 'n Three Sisters Collective -lid en 'n vroedvrou, St Regis Mohawk Nation, in die staat New York gesê.
Die grootste leuen in die Amerikaanse geskiedenis
Terwyl Amerikaners op straat kom en monumente oor die rassistiese verlede van Amerika val, word 'n groeiende aantal mense wakker met die grootste leuen in die Amerikaanse geskiedenis. Hierdie land se rassistiese wortels loop diep, van Columbus tot die Konfederasie tot Derek Chauvin.
In teenstelling met die Amerikaanse mite, is die Verenigde State nie in vryheid bedink nie en het hulle nooit ten volle toegewy aan die beginsel dat 'alle mense gelyk geskape' is nie. Die Verenigde State is gebou op gesteelde inheemse Amerikaanse grond, gewerk deur die arbeid van miljoene verslaafde Afrikane en Afro-Amerikaners. Die diep en fundamentele verbintenis tot ongelykheid is op verskeie terreine aangeval in die tyd sedert vier polisiebeamptes in Minneapolis George Floyd vermoor het.
Die algemene oorsaak van die Amerikaanse rewolusie was nie vasgelê in die beroemde aanhef van die Onafhanklikheidsverklaring nie, maar later in die dokument, toe Thomas Jefferson die koning aangekla het van die oproer van slawe en die "genadelose Indiese woeste, wie se bekende oorlogsreël 'n onverdeelde vernietiging van alle ouderdomme, geslagte en toestande, "om wit Amerikaners te vermoor. Om hierdie vrese teë te werk, het die dertien kolonies bymekaargekom. Die daaropvolgende rewolusie was 'n onbeduidende ramp vir inheemse Amerikaners, en dit eindig met 'n grondwet wat die instelling van slawerny verdedig en 'n regeringsstruktuur skep wat effektief die beheer van die nuwe nasie aan slawehoustate verseker. Rassisme, ongeregtigheid, onreg is nie afwykings in die Amerikaanse geskiedenis nie. Hulle berus by die kern van alle dinge.
Ons is ses jaar na die 250ste herdenking van die verklaring, en dit is redelik duidelik dat ons verbintenis as 'n nasie tot lewe, vryheid en die strewe na geluk vir alle Amerikaners hoogstens hoogs gekwalifiseerd is. Ons as 'n nasie doen dit al byna twee en 'n half eeue lank. As ons nog nie die ideale van ons land moet nakom nie, is dit miskien tyd om toe te gee dat ons nooit die ideale gehad het nie.
Van Columbus se slawereise na die Conquistadors, van die aandeelhouers en avonturiers tot die godsdienstige grotes wat Plymouth Plantation en Massachusettsbaai gevestig het, Amerika se koloniale verlede was vol uitbuiting en geweld. Die beloftes van die rewolusie wat gevolg het, is nogal onvolledig, die beskerming van individuele vryhede wat in die Grondwet vervat is, word selektief en gedeeltelik toegepas, sodat 'n land met 5 persent van die wêreldbevolking die tuiste is van 'n kwart van die mense op aarde wat hul lewens lei agter tralies. U hoef nie ver te reis voordat u 'n Konfederale vlag sien nie. Van die kinders, wat sukkel en smag daarna om asem te haal wat die huidige bewoner van die Withuis van hul ouers geskeur en opgesluit het, tot die miljoene Amerikaners wat gemilitariseerde polisie nou as 'n bedreiging vir hul lewe en vryheid beskou, lei tot 'n toenemende bewustheid dat ons as land het baie om te doen om ons diep rassistiese verlede af te breek.
By die optogte na die dood van George Floyd het die betogers agt minute en ses en veertig sekondes stil gekniel, die tyd wat offisier Derek Chauvin sy knie in die nek van Floyd gehad het. Dit is 'n lang tyd.
En dit is lankal.
Hou dus aan om te marsjeer en verwyder die standbeelde wat slawe-eienaars bevoordeel wat bereid was om Amerikaanse soldate dood te maak om hul menslike eiendom en die stelsel van blanke oppergesag wat aan die grondslag van die Amerikaanse samelewing lê, vas te hou. Daar was natuurlik oordrewe. Daar is baie debat oor die vernietiging van 'n standbeeld van Ulysses S. Grant. Maar moenie die groter betekenis van hierdie oomblik uit die oog verloor nie. As u eiendom in die Verenigde State besit, trek u voordeel uit die historiese en voortdurende onteiening van inheemse volke, en uit die ongelyke rykdomskonsentrasies wat slawerny, rooi voering en ander strukture moontlik maak. Monumente is nie geskiedenis nie. Dit is interpretasies van die verlede. En hulle is nie heilig nie. 'N Groot deel van die monumentale geskiedenis van Amerika regverdig die euwels uit die verlede en voortgesette misdade. Dit is tyd om 'n nuwe verhaal te skryf en die grootste leuen uit te wis. Die betogers help met hierdie belangrike werk, maar daar lê nog baie werk voor. Dit gaan veel meer verg as die hervorming van die polisie en die afneem van standbeelde. Die verwydering van monumente sonder begeleiding deur optrede om die strukture van rassisme en ongelykheid wat hulle herdenk, af te breek, is niks meer as 'n simboliese daad nie.
Geskiedkundiges waarsku daarteen om hulle te haas om standbeelde af te haal
NEW YORK (AP) - Dit gaan nie net oor Robert E. Lee en Stonewall Jackson nie.
Die nasionale sielondersoek oor die opsporing van monumente vir die halfgode van die Konfederasie het uitgebrei tot ander historiese figure wat beskuldig word van wangedrag, waaronder Christopher Columbus (brutaliteit teenoor inheemse Amerikaners), die man na wie Faneuil Hall van Boston vernoem is (slaaf) handelaar) en die voormalige burgemeester van Philadelphia, Frank Rizzo (grootpratery).
Geskiedkundiges wat met The Associated Press ondervra is, het uiteenlopende gedagtes gegee oor waar presies die streep getrek moet word om iemand se standbeeldwaardigheid te beoordeel, maar hulle was dit eens oor een ding: die afskaffing van 'n monument is nie 'n besluit wat haastig geneem moet word tydens politieke ywer nie.
As ons dit op 'n willekeurige manier doen, sal ons spyt wees, " het die historikus van die Yale-universiteit, David Blight, 'n kenner van slawerny, gewaarsku. Ek is baie versigtig vir 'n haas om te oordeel oor wat ons haat en wat ons liefhet en wat ons minag en waaroor ons beledig word. "
Blight en ander historici sê die manier om vas te stel of hierdie monumente verwyder moet word, konfederaal of andersins, is deur besprekings wat baie faktore weeg, onder meer: ​​die rede waarom en wanneer die monument gebou is. Waar dit geplaas is. Die bydrae van die onderwerp tot die samelewing weeg teen die beweerde oortreding. Historiese betekenis. En die artistieke waarde van die monument self.
Sommige historici sê ook dat 'n standbeeld in 'n openbare plek 'n belangrike opvoedkundige doel kan dien, selfs al is die geskiedenis lelik, wat verlore kan gaan as die monument weggegooi of na 'n museum gestuur word.
Deur monumente af te haal of weg te steek, vergemaklik ons ​​vergeet, 'sê Alfred Brophy, 'n regsprofessor aan die Universiteit van Alabama wat die kwessie bestudeer het. Dit koop absolusie te goedkoop. Daar is 'n waarde daarin om ons geskiedenis te besit. "
Monumente vir figure uit die Konfederale tydperk het stadig in die land afgeneem sedert die doodskiet van nege swart gemeentelede in 'n kerk in Charleston, Suid-Carolina, deur 'n 23-jarige blanke rassis. Maar ná die geweld wat in Charlottesville, Virginia, hierdie maand uitgebreek het tydens 'n wit-supremacistiese protes teen die verwydering van 'n Lee-standbeeld, het die beweging stoom gekry.
In New York het die Demokratiese burgemeester, Bill de Blasio, 'n 90-dae-hersiening van die simbole van haat op die eiendom van die stad beveel, met die argument dat een van die eerstes wat moet gaan, 'n gedenkplaat is vir Philippe Petain, 'n held uit die Eerste Wêreldoorlog wat later skuldig bevind is van verraad vir die hoof van die samewerkende Vichy-regering in die Nazi-besette Frankryk tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Aktiviste in New York en San Jose, Kalifornië, is gerig op standbeelde van Columbus, wat beskou word as 'n held vir baie, veral Italiaans-Amerikaners, maar 'n moorddadige koloniseerder vir inheemse Amerikaners en ander.
Sommige vrae waar sal dit eindig. As die standbeeld van Columbus (23 meter) van New York verwyder word, wat dan van Columbus Circle, waar dit staan? En die vakansie van Columbus Day?
Ook universiteite verwyder standbeelde. Stockton University in New Jersey het 'n borsbeeld getrek van sy naamgenoot Richard Stockton, 'n slawe -eienaar wat die Onafhanklikheidsverklaring onderteken het.
In Boston wil 'n voorspraakgroep Faneuil Hall, die koloniale ontmoetingsplek met die bynaam die "Cradle of Liberty, herdoop omdat handelaar Peter Faneuil bande met die slawehandel gehad het. In Philadelphia lei 'n stadsraadslid die stoot om 'n gelykenis van Rizzo, die burgemeester en polisiekommissaris wat moeilik is om misdaad te neem, af te neem tydens die 1960's en 821770's wat regeer het oor 'n polisiemag wat algemeen as brutaal en rassisties beskou word.
Ook 'n monument in die Central Park in New York vir J. Marion Sims, 'n 19de-eeuse geneesheer wat baanbrekerswerk in ginekologie ontwikkel het deur middel van slawevroue, word ondersoek.
Dr Vanessa Gamble, 'n professor aan die George Washington Universiteit wat 'n kursus oor rassisme in die geneeskunde aanbied, het gesê dat dit goed sou wees as mense in die oostelike Harlem -woonbuurt waar die standbeeld staan, dit verskuif wil hê. Maar sy het gesê dat sy dit nie weggesteek of vernietig wil sien nie, want dit sou 'n gemiste geleentheid wees om die publiek op te voed.
Dit is belangrik om 'n gesprek oor Sims te voer, en sy het gesê. Een ding wat ek hoop sal begin gebeur, is dat sommige van die gesprekke rondom die standbeeld mense laat dink oor rassisme in die geskiedenis van medisyne. "
In New Mexico word 'n standbeeld van die Spaanse conquistador Juan de Onate aangeval omdat hy meedoënloos gesê is om die inheemse bevolking te beheer. In Chicago wil betogers die beeld van vlieënier Italo Balbo verwyder omdat dit 'n geskenk was van die Italiaanse diktator Benito Mussolini.
Sommige historici sê dat die debat self 'n goeie ding is.
Ek vind dit baie opwindend en verfrissend dat Amerikaners hul geskiedenis heroorweeg en bevraagteken waarom ons sommige mense, sommige gebeurtenisse en nie ander eer nie, "het Don Doyle, professor in geskiedenis aan die Universiteit van Suid -Carolina, gesê. Dit is 'n gesonde herinnering dat geskiedenis, as 'n soeke na begrip van die verlede, altyd die openbare geskiedenis as monumente en heldeverering in die openbare sfeer moet uitdaag. "
(© Kopiereg 2017 Die Associated Press. Alle regte voorbehou. Hierdie materiaal mag nie gepubliseer, uitgesaai, herskryf of herversprei word nie.)
Christopher Columbus en die standbeeld van beperkings
(Beeld deur (Van Wikimedia) Derek Jensen (Tysto), skrywer: Derek Jensen (Tysto)) Besonderhede Bron DMCA
Nasionaal het Christopher Columbus -beelde begin afkom. As 'n liberaal/Italiaans-Amerikaner was ek in konflik. As liberaal ondersteun ek altyd die verwydering van konfederale standbeelde. Dus, ek het natuurlik verstaan ​​en empatie gehad met die afstammelinge van slawe en die inheemse mense wat Columbus vir hulle 'n moordenaar en veroweraar verteenwoordig het. As Italianer het ek ook verstaan ​​wat hierdie standbeelde vir my voorouers en familielede verteenwoordig. Hy was 'n held vir my grootouers wat vooroordeel en disrespek in die gesig gestaar het. Nou moes ek myself afvra of ek aan skynheiligheid ly. Was ek nie anders as Suid -Afrikaners wat argumenteer om standbeelde van konfederate by te hou nie, want dit was "my erfenis". Ek besef deur die oë van 'n liberaal of 'n afstammeling van Italianers, elke siening van Columbus was gebaseer op emosie. Ek moes hierna deur 'n objektiewe lens kyk. Ek het besluit om die debat oor Columbus -standbeelde te sien deur die lens van 'n derde opsie wat ek ook besit, 'n meestersgraad in die geskiedenis.
Voordat ek fokus op die negatiewe van 'n Columbus -standbeeld, het ek besluit om na die positiewe te kyk. Wat die standbeelde van die Konfederale soldate betref, kan ek geen ware positiewe dinge vir hulle vind nie. Hulle was rebelle, maar anders as die edele redes het ons stigters uit Engeland in opstand gekom-om 'n demokrasie te begin, om weg te kom van 'n monargie en om 'n meer volmaakte unie te vorm-het hulle in opstand gekom omdat hulle mense in slawerny wou hou op grond van hul velkleur. . Daar moet met skaamte na die motiewe van die Konfederasie gekyk word. Columbus het egter prestasies behaal waarin 'n mens trots kan wees. Ja, hy het Amerika nie ontdek nie, of bewys dat die wêreld rond was. Maar volgens Neil deGrasse Tyson het hy die belangrikste gebeurtenis in die geskiedenis van ons spesie bereik. Hy het die Ou Wêreld aan die Nuwe Wêreld voorgestel. Vir die eerste keer in tienduisend jaar, sedert die ystydperk, is die menslike spesie nou herenig. Daar is 'n geldige rede vir hom om eerbiedig te word, tensy die negatiewe van sy nalatenskap sy prestasies swaarder weeg as hy. Sy gruweldade het 'n meer diepgaande analise vereis.
Die sondes van Columbus is werklik die kern van hierdie saak. Ek gaan glad nie probeer om die euwels van Columbus te verminder nie, soos sommige historici het. Om die waarheid te sê, ek sal die situasie in plaas daarvan slegter beskryf. Daar is 'n debat as hy Afrikaanse slawe gaan haal het. Laat ons vir hierdie stuk aanvaar dat hy dit gedoen het. Hy het ook die Taino -mense tot niet gemaak en tot slawe gemaak. Hy het hulle oorwin, en sodoende al die bloedige gruwels wat gepaard gaan met oorwinning: moord, slawerny en verkragting. Soos elke oorwinnaar voor en na hom gehad het. Genghis Khan, Alexander die Grote, Julius Caesar, The Faraohs, Vikings, is almal skuldig aan dieselfde sondes. Tog respekteer ons meestal al hierdie groepe en mense in die geskiedenis. Ons kyk na shows op Vikings, hoop om eendag die piramides te besoek, beskou Julius Caesar se dood as 'n verraad en tragies. Waarom verskil ons van Columbus? Waarom is dit die sonde om 'n groep mense te verower om Columbus so hard te oordeel, terwyl ons ander veroweraars deurentyd ignoreer of soms prys? Gebruik die 6 Wvan joernalistiek, kan ons probeer uitvind hoekom dit so is.
Is dit as gevolg van who het hy oorwin? Afstammelinge van diegene wat deur Columbus geraak word, woon in die Amerikas, want dit is die land wat hy verower het. Maar Amerika self is 'n land van kulture en afstammelinge van regoor die wêreld. Sou Russiese Amerikaners ontsteld wees oor lofprysing aan Genghis Khan, Griekse Amerikaners huldig Caesar minagtend, het Jode minag vir die Farao's? Ek wil nie die rede vir wie verslaaf was, onthul nie, want as u die argument terugdruk, kan sommige lae 'n subtiele rassisme openbaar. O ja, dit is goed dat Europeërs, Jode en Asiërs verower en verslaaf word, maar nie die inheemse mense van Amerika nie. Ek weet dit is maklik om die cliche van die edele wreedaard voor te stel dat al die mense in die Nuwe Wêreld sonder sonde was voordat die witman gekom het. Maar weereens, niemand met die kennis van die Maya's en die hartroerende offers van die Asteke kan dit glo nie. Die Nuwe Wêreld bestaan ​​uit verskillende stamme en beskawings wat, soos in die Ou Wêreld, met mekaar gestry het, mekaar verower het en slawe gemaak het. Die lewe was vir hulle nie meer waardevol as in die ou wêreld as dit by samelewings kom nie. Hulle is nie oorwin nie omdat hulle pasifiste was. Toe Columbus op sy tweede reis terugkeer, vind hy dat al die mans wat hy agtergelaat het, deur die Tainos doodgemaak is. Ons kan óf voel dat alle samelewings vatbaar is vir oorwinning, óf dat niemand ooit oorwin moet word nie. Maar om sommige oorwinnaars te aanvaar en nie ander om wie hulle hul wil opgedwing het nie, is moreel onvanpas.
Nou gaan ons na wat hy het. Ons het reeds ooreengekom dat Columbus inheemse mense verower het, en talle ander in die verlede het ook dieselfde gedoen, so hierdie daad alleen verklaar nie waarom Columbus 'n smaad moet voel nie. Daar kan wel anekdotiese berigte wees van sy brutaliteit vir skokwaarde, maar Genghis Khan het soveel mense vermoor dat dit die koolstofvoetspoor van die aarde verlaag het. Die wreedheid wat hy gebruik het, is nie meer ernstig as ander rekords in die geskiedenis nie, en verreweg nie die hoogste dodetal nie. Dit is nie 'n wedstryd vir wie die brutaalste was en wie meer vermoor het nie. Hy het bloed aan sy hande, en hy het sadistiese vorms gebruik om beheer te behou. Dit kan nie ontken word nie, maar daar kan ook nie ontken word dat ander dieselfde gedoen het nie, of nog erger is en steeds eerbiedig is. Maar oorwinning was nie sy enigste misdaad nie. Is hy ook nie skuldig daaraan dat hy die eerste Afrikaanse slawe na Amerika gebring het nie? Soos ek vroeër gesê het, laat ons aanvaar dat hy is. Hy is egter nie skuldig daaraan dat hy die ekonomie van Afrikaanse slawe geskep het nie. Moslems het in die negende eeu met die Afrikaanse slawehandel begin, en die Portugese het in die 1480's op Kaap Verde begin om Afrika -slawe te gebruik. Columbus was moontlik die eerste om hulle na die Nuwe Wêreld te bring, maar hy het nie hierdie idee geskep om Afrikaanse slawe te gebruik nie. As die Nuwe Wêreld nooit ontdek is nie, sou Afrikaanse slawe steeds uitgevoer gewees het. Dit was 'n bestaande instelling wat Columbus, soos vorige veroweraars wat netwerke vir slawe beskikbaar gehad het, gekies het om te gebruik. Waarom word die skuldgevoelens egter na sy kant toe gewerp, maar nie die skeppers van hierdie netwerk nie? Ons ignoreer die Moslems, Portugese en Afrika -krygshere wat gehelp het om hierdie slawe te vang, wat hierdie instelling geskep het. Weereens, dit maak hom nie daarvan vry om slawe te gebruik nie, net soos ek dit ter wille van die omgewing nie kies om iewers te eet wat my kos in piepschuimhouers bring nie. Maar as ek sou kies om êrens anders te eet, sou die houers nog steeds bestaan, en die Afrikane sou nog steeds in slawerny wees en na die nuwe wêreld uitgevoer word, ongeag of Columbus dit van 1492 tot sy dood in 1510 gebruik het.
Goed, hoe gaan dit waar? Waar, vreemd genoeg, Columbus 'n paar punte kon vergeleke met ander verowerings. Terwyl Alexander na die gevestigde Persië gegaan het en Genghis na Rusland gegaan het, het Columbus begin met die verowering van 'nuwe' land. Ja, daar was reeds beskawings daar gevestig, en die mense was op geen manier 'n minderwaardige ras nie, maar dit was 'n minderwaardige samelewing met minderwaardige tegnologie. Daar was 'n gevoel om hierdie mense in die moderne tyd in te bring, hulle Christene te maak (hy het 'n paar laat doop, wat hulle van slawerny verhinder het), terwyl dit ook 'n kans was vir sy manne, in teenstelling met Napoleon wat verkies om met die res van Europa te veg. Sou enige ontdekkingsreisiger uit enige wêrelddeel hierdie geleentheid nie so lank moontlik benut nie? As hy sou verkies om hierdie land nie te verower nie, sou hy in die geskiedenis beskou word soos Leif Erikson wat New Foundland ontdek, 'n gemiste geleentheid vir iemand anders om in te kom en die eer te beoefen. Was hy werklik veronderstel om al hierdie onontdekte grond en hulpbronne vir iemand anders oor te laat?
En dit lei ons na 'n ander vraag wat hom ook kan help, wanneer. 'N Studie van die geskiedenis as geheel toon aan dat ons as 'n spesie meer beskaafd word. Dit is waarom Hitler en Stalin monsters genoem word-in die 20ste eeu is ons verby die punt om mense bymekaar te kry om hulle te laat vermoor. Daarom word daar met meer afsku na slawe -eienaars in 1860 gekyk, aangesien die westerse wêreld en die helfte van Amerika teen daardie tyd slawerny as 'n euwel beskou het as ons stigters wat in die laat 18de eeu nog steeds slawerny aanvaar het deur die meeste Westerse beskawing. Baie aksies word beskou deur wat dit is en wanneer dit plaasgevind het, om te sien of dit toepaslik is. Die gedagte aan 'n volwasse man wat met 'n dertienjarige meisie slaap, is een van die grootste euwels. In die 17de eeu was dit 'n oproep tot 'n troue, aangesien die meeste teen dertig gesterf het. As wat Columbus gedoen het, so sleg was vir sy tyd, waarom het honderde jare ná hom soortgelyke, maar nie veel erger gruweldade plaasgevind nie? Die verhale van Cortez met die Asteke en ander veroweraars. Die Engelse setlaars het eeue lank inheemse Indiane vermoor terwyl hulle miljoene Afrika -slawe ingevoer het. Ons het vasgestel dat hy nie die eerste was wat hierdie praktyke begin het nie, en ook nie die laaste nie. Waarom word hy aan so 'n hoë standaard gehou? Die verlede kan nie met die morele kode van die hede beskou word nie. Selfs die idee dat rassisme 'n slegte ding is, is nuut in die bestaan ​​van mense, miskien het dit sedert die vyftigerjare begin trek. Lincoln het die slawe bevry, maar hy het geensins gevoel dat die swart man gelyk is aan die witman nie. Was hy absoluut rassisties volgens ons definisie? Maar hy was nog steeds 'n wonderlike man en 'n produk van sy tyd. Ons is almal produkte van ons tyd. Ons moet troos dat ons morele standaard altyd verbeter het; want as ons eers in die verlede kan kyk en voel dat hulle meer moreel is as ons, leef ons waarskynlik in 'n aaklige hede. En wat Columbus gedoen het, was meer as aanvaarbaar vir sy tyd.
Waarom het hy dit gedoen? Kan dit moontlik wys wat 'n monster Columbus was? Was hy sadisties, kon hy dit op 'n ander manier gedoen het? Weereens kan hierdie punt hom ook verdedig. Columbus het moontlik nie veel van 'n keuse gehad nie. Sy skip is deur Spanje geborg, wat beteken dat hy resultate moes lewer. Hulle wou 'n opbrengs op belegging hê. Hy het nie die vryheid gehad om hierdie lande te ontdek en dan te doen wat hy wil nie. Maar selfs Spanje het hom ná sy derde reis in die tronk laat sit vir hoe hy die inboorlinge behandel het. Dit is waar, maar die motivering agter sy gevangenisstraf was moontlik polities. Die man wat sy wreedheid by die kroon aangemeld het, Francisco de Bobadilla, wou goewerneur van Hispaniola wees, en nie onder bevel van 'n Italianer nie (weereens, almal was rassisties in die verlede). Kan hierdie beskuldigings beslis bedrog wees, maar laat ons weer vir die punt van hierdie opstel die ergste aanneem en dat hy hulle almal skuldig is. Kon hy nie hierdie dade gedoen het nie omdat hy geweet het dat hy vir die kroon moes sorg? Die setlaars was ontevrede met Columbus en het gevoel dat hy hulle valslik rykdom in die nuwe wêreld belowe het, en daarom het hulle Bobadilla ondersteun. Die Spaanse kroon gee nie regtig om oor die wreedheid wat die Taino -mense gepleeg het nie, maar dat hy nie met baie goud terugkeer nie. Daarom het die kroon die veroweraars nooit gestraf vir hul ontelbare wreedheid in die Nuwe Wêreld gedurende die daaropvolgende eeue nie. Columbus het moontlik soveel agentskap gehad as 'n soldaat wat bevele gehoorsaam het. Maar waar is die vitriol teenoor die vorste van Spanje? In plaas daarvan word dit weer aan Columbus se voete geplaas.
Laaste, maar nie die minste nie, is hoe, en dit is moontlik wat Columbus van ander veroweraars skei. As ons hom vergelyk met Khan, Alexander, Caesar, is daar 'n gevoel dat diegene met meer eenders gekombineerde vegters te kampe het, terwyl Columbus 'n duidelike voordeel gehad het. Miskien moes Columbus dan minder brutaal gewees het. Alexander het jare gelede Persië, 'n groot ryk, verslaan. Columbus het mense verower wat geen idee gehad het wat vuurkrag of perde is nie. In sport aanvaar ons dat Michael Jordan met ander NBA -spelers asblik praat, maar die afvalpraatjie sal met minagting beskou word as hy dit na 'n span JV -hoërskoolspelers verwys. Columbus het sulke tegnologiese vooruitgang gemaak; sy onderwerping aan die Taino -mense sou soortgelyk wees aan dié van die vreemdelinge uit War of the Worlds. Hy is die historiese ekwivalent van 'n boelie. Neil deGrasse Tyson vertel ook hoe Columbus, met die kennis van 'n komende maansverduistering, danksy sterrekundige kaarte die inboorlinge oortuig het dat as hy hom nie die nodige voedsel vir sy honger manne gee nie, sy god die maan in bloed sou verander. Die skelm het natuurlik gewerk sodra die verduistering plaasgevind het. Hy was so ver gevorder dat dit nie as 'n geveg beskou word nie, maar slegs 'n aanslag van wapens, taktiek en inligting. Hoe kan dit verdedig word behalwe dat alles regverdig is in liefde en oorlog? Amerika het hom nie daarvan weerhou om kernkrag op Japan te gebruik nie, omdat die Japannese geen idee daarvan gehad het nie. Nee, ons het twee bomme laat val en honderde duisende doodgemaak. En soms verloor die groter mag steeds, soos die Russe in Afghanistan, en Amerika in Viëtnam. Kan ons iemand klop omdat hy elke voordeel wat hy het, gebruik as gevangenisstraf of die dood? Ons vergeet dat Columbus maar drie skepe op 'n vreemde land was met duisende inboorlinge. Geskiedenis kon gewees het met hy en al sy mans dood-dit is wat gevind is toe hy na sy tweede dorp teruggekeer het-as hy besluit het om 'n stryd te tref ter wille van 'n regverdige geveg.
Waar laat dit ons dan, en hoe beskou ons Columbus? Hy moet nie geromantiseer word nie, daar is baie bloed op sy hande. Die mites van hom wat die wêreld bewys, of dat hy Amerika ontdek het, moet gestaak word. Hy moet eerlik beskou word. Dit beteken ook dat hy nie die sondebok as die enigste euwel uit Europa in die nuwe wêreld moet word nie. Hy was nog steeds 'n man wat 'n produk van sy tyd was. Sy wreedheid was geensins besonders as wat die veroweraars of Engelse setlaars aan die inheemse bevolking van die Nuwe Wêreld gedoen het nie. Columbus was geensins die outeur van hierdie styl van wreedheid wat verowerde mense opgelê is nie. Hierdie praktyke het al duisende jare voor sy tyd plaasgevind. As ons hom vir hierdie dade afskryf, moet ons dan elke groot oorwinnaar voor hom afskryf. Sy boosheid was daar, maar dit was destyds gelykstaande aan die kursus. Wat nie gelyk was nie, was sy prestasie. Hy het die ou wêreld aan die nuwe voorgestel, en daarvoor verdien hy om onthou te word, en die standbeelde moet bly.
Sou die gevoelens van die afstammelinge van sy slagoffers verwaarloos word-nee. Daar behoort 'n inheemse volksdag te wees, maar dit hoef nie 'n dag omgeruil te word om Columbus te onthou nie. En as Columbus onthou word, behoort dit 'n eerlike en sombere verhaal te wees van die geskiedenis, nie in die styl van rympies nie: "In 1492 seil Columbus die see blou." Terwyl die gevoelens van diegene wat na die standbeeld kyk, respek verdien, moet 'n akkurate beoordeling van die geskiedenis ook gerespekteer word. Alle standbeelde van leiers 'n eeu of meer gelede is mense wat rassiste was. En alle veroweraars sal moordenaars wees. Laat ons wys genoeg wees om dit te aanvaar, want 'n moraliteitstoets wat almal sal misluk, is nie 'n ware toets van sedes nie. Columbus was, net soos ander veroweraars, uit 'n verlede waar sy barbaarsheid aanvaar en verwag is. 'N Verjaringswet is verby om hierdie mense volgens die moraliteit van vandag te beoordeel.
Maar weer 'n standbeeld is net 'n simbool, en persepsie is alles. Die historikus kan Columbus beskou as 'n dader van die bose, maar die kwaad wat algemeen was vir sy era en die grootste deel van die mensdom. Die Italiaans-Amerikaners sal romantiseer as hy na die standbeeld van Columbus kyk en wat die Italianers vermag het. Terwyl ander na hom sal kyk en net die boosheid sien wat hy op hierdie wêreld laat val het. Maar miskien is die werklike probleem dat ons op soek is na simboliese oplossings en nie werklike oplossings nie. Ek het verskriklike dinge gelees wat Ben Franklin oor Italianers gesê het, maar ek is nog steeds nie daarteen gekant om rekeninge van honderd dollar te bekom nie. Teddy Roosevelt het die lynch van elf Italianers in New Orleans ondersteun, maar hy is steeds my gunsteling president. Waarom het ek hierdie siening? As gevolg van my opleiding in die geskiedenis, is dit beslis 'n element. As jy geskiedenis bestudeer en nie kwaad word nie, doen jy dit verkeerd. Almal was destyds 'n rassis, met barbaarse praktyke en gruweldade oral, so ja, ek kan hierdie gebeure in kompartementeer. Maar ek dink dit is iets dieper en meer werklik.
Ek word nie daagliks gekonfronteer met rassisme van mense nie. As ek dus 'n honderd dollar-rekening gryp, of 'n beeld van Teddy Roosevelt sien, gaan my gedagtes nie direk oor die rassisme van hierdie mense nie. Dit is my wit voorreg. Ek dink nie altyd vooroordeel nie, want ek ervaar nie altyd vooroordeel nie. Ek kan verstaan ​​hoe iemand wat met hierdie pyn saamleef en dan 'n standbeeld van Columbus kruis, die haat sal voel en dit as 'n ander voorbeeld van rassisme beskou. Miskien moet ons doel nie wees om standbeelde van mense wat van betekenis was vir die geskiedenis af te haal nie, maar om belangrik te wees vir mekaar. As ons mekaar beter behandel en die ervaring van rassisme nie daagliks plaasvind nie, het hierdie simbole nie soveel krag nie. Die Columbus -beelde het soveel beteken vir Italiaanse immigrante omdat dit hoop verteenwoordig na die daaglikse vooroordeel wat hulle aan die begin van die twintigste eeu gevoel het. Met gelyke en regverdige respek teenoor mekaar, kan ons 'n standbeeld van Columbus met dieselfde regverdige respek sien. Hy het 'n ongelooflike belangrike prestasie behaal, maar hoe hy dit gedoen het, was wreed en wreed, maar ook die praktyk van lank gelede. Miskien sal dit makliker wees om te voel dat dinge in die verlede sleg was, as u nie voel dat dinge in die hede sleg is nie.
Hoe onthou ander nasies hul vergrype in die verlede?
Die Verenigde State worstel weer met wat om te doen met die openbare simbole van die Konfederasie, aangesien dit 'n byeenkoms word vir wit oppergesag.
Die debat het hierdie maand verskerp nadat 'n vrou vermoor en tientalle beseer is in Charlottesville, Virginia, tydens 'n blanke oppergesag -demonstrasie teen die verwydering van 'n standbeeld van die Konfederale genl Robert E. Lee. Stadsrade en universiteite het intussen verhuis om verskeie omstrede monumente af te neem, terwyl betogers ander omvergewerp het.
Alhoewel die debat oor Konfederale standbeelde uniek Amerikaans is, is die breër vraag hoe 'n nasie pynlike of verdelende dele van sy verlede moet herdenk, 'n kwessie waaroor talle lande steeds sukkel. Sommige het gekies om monumente of berugte geboue heeltemal te verwyder, terwyl ander dit herkontekstualiseer het of nuwes in hul plek gebou het. Wat ook al die uitkoms is, die proses is dikwels omstrede.
'Die meeste lande was redelik huiwerig of weet net nie hoe om periodes van skaamte of nasionale misdade in die nasionale naam te herdenk nie. Geen land is baie goed daarmee nie, en ons was ook nie goed daarmee nie, "sê James E. Young, emeritus -professor aan die Universiteit van Massachusetts Amherst, wat vir regerings geraadpleeg het oor hoe hulle hul verlede kan gedenk.
In Europa het baie post-Sowjet-state gekies om die standbeelde van Josef Stalin en Vladimir Lenin af te haal wat hul stede onder kommunistiese bewind versprei het. Oekraïne het byvoorbeeld meer as duisend Lenin-standbeelde verwyder nadat die president van Rusland pro-verdryf is in 2014.
Maar sommige voormalige kommunistiese state het eerder besluit om hul monumente uit die Sowjet-era na 'n ander plek te verskuif of te verander om 'n nuwe betekenis te gee. Hongarye hou baie van sy standbeelde uit die kommunistiese tydperk in 'n gedenkpark, 'n stap wat Taiwan ook verkies het vir standbeelde van sy voormalige leier Chiang Kai-shek.
In ander gevalle het burgers dit op hulself geneem om te reageer. In 1991 het 'n jong Tsjeggiese kunstenaar in Praag 'n tenkmonument van die Sowjet-Tweede Wêreldoorlog heeltemal pienk geverf. Die kunstenaar is gearresteer weens vandalisme, maar parlementslede het die tenk oorgeverf om sy aanhouding te protesteer.
In lande soos Italië en Spanje, waar oorblyfsels van fascistiese bewind nog steeds bestaan, was argitektoniese werke en selfs menslike oorblyfsels 'n bron van debat. Die Spaanse parlement het in Mei 'n onverbindende stemming goedgekeur waarin aangedring word op die verwydering van die voormalige diktator Francisco Franco se liggaam uit 'n openbare graf - iets wat nog moet plaasvind.
Frankryk verbied intussen enige monument vir sy Nazi-saamwerkende Vichy-regering, en vanaf 2013 is elke straatnaam met Vichy-leier Philippe Pétain verander.
Nêrens in Europa moes sy misdade in die verlede egter op dieselfde skaal as Duitsland konfronteer nie. Die afrekening van die land vir die Tweede Wêreldoorlog en die Holocaust het gelei tot die behoud van sommige plekke, soos Auschwitz, terwyl die meeste ander simbole van Nazi -bewind stelselmatig vernietig of verbied is. Dit is tans onwettig vir Duitsers om enige simbole wat verband hou met Nazisme of Adolf Hitler te vertoon, met enkele uitsonderings vir artistieke doeleindes. Ontkenning van die holocaust is ook 'n strafbare oortreding.
Saam met die verwydering van monumente vir die Derde Ryk, het Duitsland ook gedenktekens en museums gebou wat die slagoffers van Nazisme herdenk. Sommige van die gedenktekens het probeer om die groot monumente wat die Nazi's gebou het, teen te werk.
Die stad Hamburg het in 1986 die Monument Against Fascism opgerig, bestaande uit 'n pilaar van 39 voet waarop burgers uitgenooi is om hul name in solidariteit te graveer. Toe 'n gedeelte van die pilaar met handtekeninge gevul is, is die gedeelte in die grond laat sak, wat 'n ongemerkte gedeelte laat sak het en die proses weer begin totdat die hele pilaar uiteindelik heeltemal verdwyn het. Die werk duur sewe jaar en eindig met die oprigting van 'n gedenkplaat ter herdenking van die monument wat lui: "Uiteindelik is dit net ons wat die onreg kan verdedig."
Duitsland het ook federaal gefinansierde projekte geskep om sy verlede te versoen. In die middel van die negentigerjare het die land kompetisies gehou om 'n gedenkteken te ontwerp vir die 6 miljoen Jode wat deur die Nazi's vermoor is. Dit het 'n hewige debat ontlok, terwyl kunstenaars en politici argumenteer oor hoe dit moontlik was om die Holocaust te herdenk.
Een van die kunstenaars se voorleggings vir die gedenkteken vir die vermoorde Jode in Europa het selfs voorgestel dat Duitsland die beroemde Brandenburgerpoort van Berlyn vernietig en die stof oor die monumentsterrein strooi en dit dan met granietplate bedek. Die konsep was daarop gemik om die leemte wat die Holocaust gelaat het, te herdenk met 'n ander afwesigheid.
Die ontwerp wat uiteindelik gekies is, geskep deur argitek Peter Eisenman, is in 2005 geopen en bevat duisende beton, grafagtige plate wat uit die grond op 'n ongelyke vliegtuig styg.
Intussen is daar regoor Kanada klein monumente wat fokus op die genesing en begrip van 'Canada's Holocaust', wat 150 000 inheemse kinders uit hul gesinne geruk het en onder leiding van onderwys in residensiële skole geplaas het.
Die beleid - wat die VSA ook gevoer het - het in die 19de eeu begin en in een of ander vorm voortgegaan totdat die laaste skool uiteindelik in 1996 gesluit is. Die kinders sterf aan wanvoeding en ander haglike toestande, en geslagte is getraumatiseer deur die erfenis van seksuele instellings en fisiese mishandeling.
Onlangse Kanadese inisiatiewe het minder gefokus op die bou van gedenktekens en meer op die verwydering van monumente of huldeblyke aan berugte of polariserende historiese figure. In Junie het premier Justin Trudeau die Langevin -blok, wat sy kantoor huisves, hernoem. Die naam van die gebou was sir Hector-Louis Langevin, een van die argitekte van die residensiële skoolstelsel. Die stad Calgary het hierdie jaar ook die Langevin -brug herdoop.
In Mexiko het webwerwe wat omstrede figure uit die verlede van die land vereer, ook doelwitte geword vir verwydering of openbare woede. In 1981 het president José López Portillo 'n standbeeld van die Spaanse veroweraar Hernán Cortés, wat 'n wrede koloniale erfenis dra, in Mexico -stad geïnstalleer. Dit het 'n jaar geduur voordat die daaropvolgende presidensiële administrasie dit verwyder het.
'N Standbeeld van die voormalige diktator van Mexiko, Porfirio Díaz, wat in 2015 onthul is, het ook protesoptredes gelewer, terwyl betogers tydens die seremonie gesing het dat dit sou val. Dit staan ​​tans nog.
Mexiko het ook monumente gebou vir sy nasionale tragedies. Een so 'n terrein is 'n gedenkteken in Mexiko -stad vir die honderde studente -betogers wat deur regeringsmagte tydens die Tlatelolco -bloedbad in 1968 vermoor is, toe polisie en gewapende magte op die skare losgebrand het.
Nog 'n, nie -amptelike, monument op Paseo de la Reforma in Mexiko -stad, ter ere van die 43 vermiste studente -aktiviste wat vermoedelik dood is nadat hulle verdwyn het ná 'n aanval deur die polisie in 2014.
Een van die naaste en mees onlangse analoë vir die Amerikaanse poging om Konfederale standbeelde te verwyder, het in Suid -Afrika plaasgevind, waar 'n studente -beweging opgetree het teen gedenktekens aan historiese figure wat gedwonge rasseskeiding bevorder het.
'N Gronde van weerstand teen monumente uit die koloniale en apartheidsera het in 2015 begin toe 'n student aan die Universiteit van Kaapstad 'n emmer ontlasting op 'n prominente standbeeld van Cecil John Rhodes, 'n 19de-eeuse imperialis, gegooi het wat die weg gebaan het vir die land apartheidstelsel.
Die Suid -Afrikaanse studentebeweging teen Rhodes en ander koloniale figure het toegeneem en na ander kampusse versprei. Die betogings het uiteindelik die universiteit aangespoor om die Rhodes -standbeeld te verwyder en die regering gedwing om 'n plan voor te stel om 'gemeenskaplike parke' te skep wat die standbeelde in 'n konteks waarin die geskiedenis van die land bespreek word, skep.
Die departement van kuns en kultuur in Suid -Afrika het Vrydag aan HuffPost South Africa gesê dat hy vroeg in September kommentaar sal lewer oor die vordering van die projek.
Die verskillende benaderings tot die herdenking van gruweldade en pynlike nasionale geskiedenis toon dat die VSA sy Konfederale monumente op verskillende maniere kan aanspreek. Maar dit is moontlik dat die land 'n geruime tyd in hierdie debat sal bly sit.
Tot dusver is aksie op Konfederale standbeelde en ander omstrede gedenktekens stuk -stuk en hoofsaaklik op plaaslike vlak uitgevoer, gegewe die groot struikelblokke vir 'n sistematiese en samehangende nasionale proses om dit te hanteer. President Donald Trump het herhaaldelik gekant teen die verwydering van standbeelde en die kwessie gebruik om sy basis op te wek.
Trump het die 'geskiedenis en kultuur van ons groot land wat verskeur word' betreur namate die Konfederale standbeelde afkom. Hy het Dinsdag tydens 'n veldtogstyl in Phoenix sy teenkanting teen die verwydering herhaal. Peilings toon dat die publiek ook verdeeld is oor wat hulle met die standbeelde moet doen, met 'n meerderheid wat wil hê dat die syfers in plek bly.
Maar die voortdurende styging en daling van gedenktekens oor die hele wêreld toon ook aan dat monumente, ongeag hul geskiedenis, nie so permanent is as wat dit mag lyk nie.
"Monumente is nooit werklik ewig of vir ewig gebou nie; dit is gebou om so lank te hou as die generasie wat dit gebou het," het Young gesê.
'Hulle ontstaan ​​as 'n kulturele produksie, hulle word ontvang, hul betekenisse verander, en as die tyd verby is, verdwyn dit,' het hy bygevoeg. "Net soos enige ander menslike produksie."
Andree Lau het bygedra tot hierdie verslag van HuffPost Canada, Marc Davies het uit HuffPost Suid -Afrika bygedra, Alexandre Boudet het bygedra uit Le Huffington Post, Sebastian Christ het bygedra uit HuffPost Duitsland, Alejandro Angeles het bygedra uit HuffPost Mexico.