thecorporategonzo | Just another WordPress.com site | Page 2
En daar skuif my denke rondom kreatief dink.
In 2011 het daar effe van 'n storm in Suid-Afrika losgebars nadat plaaslike mediavryheid bedreig was. Te midde van hierdie storm het die res van die wêreld nie stilgestaan nie, en sukkelende 37-jarige "musikante" (met die nog hartseerder en onoorspronklike naam LMFAO) het die treffer* Everyday I'm shuffling uitgereik, en was (in 2011) die most downloaded liedjie van 2011 op iTunes.
Hoe kom 'n storm rondom persvryheid en kommersiële musiek bymekaar uit? 'n Groep vriende van die Snorstad wat hulself die Avantgods noem het LMFAO se treffer* omskep in 'n stywe stuk sosiale kommentaar deur Everyday I'm shuffling in Everyday Mshini Wam te verander. Hierdie video het viral gegaan binne 'n week, en gemengde reaksies van verskillende oorde het die Avantgods geloof en afgeskiet. (Vir die wat nie weet wat Mshini Wam beteken/waarmee dit geassosieer word nie, hier's die Wikipedia artikel.)
Dis verfrissend om te sien hoe iemand sosiale onreg aanspreek, terwyl hulle pret het. Ek leer by hulle, no spice.
Om die musiekvideo te kyk (en selfs die liedjie af te laai), kliek hier.
Ek dink (persoonlik) dis rad. Culture Jamming? Ek dink so.
(*met "treffer" bedoel ek natuurlik klankbesoedeling.)
– Jacques Cilliers
Kom ek toe op "kommin"-ness af.
Okay, so hier sit ek op ons eie kampus in die sogenaamde bekende en gerugte Spinnekop-gebou wat 'n volle 6 mense teenwoordig het. Nie regtig 'n idee waar om 'n post vir my blog te begin nie, begin ek toe rond dwaal op die internet (let wel, suiwer onskuldige dinge, anders as die siel met die blou Von Zipper kepsie en tatoeermerk op sy onderarm wat homself skuins oorkant my bevind en gereeld so oor sy skouer loer om seker te maak niemand sien wat hy doen nie).
Hier kom ek toe af op 'n blog wat deur een of ander Blou Bul ondersteuner geskep is. Die titel skreeu sommer in jou gesig "NOU DIE BLOU!!!!" Aangesien ek self die span ondersteun besluit ek om die blog bietjie oop te maak en te sien wat aangaan. Eerstens gaan ek my opinie lig dat ek glo die persoon wat die blog begin het die regte idee het oor hoe om mense te trek en die navigering op die bladsy is heel eenvoudig en effektief- alles wat 'n oomie wat 'n bier op sy pens kan rus met die bakkie biltong byderhand op 'n Saterdagmiddag sal begeer. En nou kom ek by die inhoud… Ek word toe oorval met foto's van jong dames in kort rompies en 'n opskrif wat sê "Crusaders Cheerleaders."
As ek na onder "scroll" vermeerder die dames met die kort rompies en word elke span in die Super Rugby reeks se rasieleiers uitgebeeld. Die res van die blog handel nie werklik oor veel meer as alles wat niks regtig met rugby uit te waai het nie, maar meer wat op die kantlyne gebeur en glad nie die spelers insluit nie, maar eerder net FHM-modelle. Ek moes ongelukkig net weer tot die besef kom dat alle spanne het maar sy sogenaamde "kommin" ondersteuners, maar dit wil voorkom as of Blou Bul ondersteuners net 'n skouerhoogte bo die res sal uitsteek wat dit aanbetref, maar nou ja ek kan niks daaraan doen nie. Daar is potensiaal om 'n uitstekende blog te hê vir al daardie gretige mense wat Loftus Versfeld so kan pak, maar eenvoudig word dit nie benut nie. Kom ons poog tog om 'n beter blog (al dan nie oor rugby) hier te skep. Ek gaan nou terugstap na my blougeverfde Nissan Almera wat horings vir Antennas het en sulke blou goed wat hang waar die sleephak is of veronderstel is om te wees. Steve se liedjie sal kliphard oor die luidsprekers geblaas word en 'n blou vlag by die vensters uitgehang word, want dis hoe ons "roll!"
– Wim Pretorius
Hulle sê 'girls' met 'curves' is in…
Ek het my onlangs weer in 'n ongemaklike, maar tog deesdae algemene sosiale (eerder onsosiale) verskynsel bevind. Ek was besig om vir 'n anonieme organisasie verteenwoordiger raad te vra, maar moenie dink sy luister na my nie sy was eerder besig om die wêreld tikspoed rekord so reg onder my neus te verbreek op haar nuwe Blackberry Curve. Hulle se "girls" met "curves" is in (en nee, hulle verwys nie na jou agterstewe of uurglas figuur nie). Tydens hierdie klap van die sosiale vuis in die gesig het ek 'n helder oomblik gehad: Is dit die tipe sosiale vaardighede en etiket wat ons kweek en aanmoedig? Gaan ons as jong werkendes in die organisasie opset wanneer medekollegas en kliënte met ons kommunikeer op ons foon of rekenaar rond skarrel? Hierdie onsosiale gedrag hinder die vorming van die organisasie se beeld, interne belange verhoudings, korrekte kommunikasie lyne en mediaverhoudings.
Die jeug en die res van die samelewing ly nie meer aan kwale soos tennis elmboog of atleetsvoet nie, maar eerder aan kwale soos tikvinger en die klein witgoedjies wat soms in die hoeke van jou oë vorm en so vêr my kennis strek is daar nog nie 'n salfie te smeer of 'n pilletjie te drink daarvoor nie. In 'n tyd voor Facebook, mxit, whatsapp, twitter, myspace en BBM moes jy jou kêrel in sy gesig afsê daar was nie die luuksheid van 'n gratis BBM afsê nie, jou stalker moes moeite doen en jou in Pick a Pay volg en nie net op Twitter nie, jy kon buite speel eerder as op jou rekenaar en jy het nie vir almal geluk op hulle verjaarsdag gesê bloot net omdat Facebook jou pligsgetrou van hulle verjaarsdag ingelig het nie. Tog is daar ook voordele aan hierdie infrastruktuur van sosiale netwerke: Jy leer om te tik en te bestuur, om te 'message' en geintresseerd te lyk in wat jou vriendin vir jou vertel (al het jy geen idee waarvan sy nou praat nie.), om teen bomenslike spoed te tik èn nou kan jy die outjie wat jy by die kafee sien kaasbuns koop het op Facebook 'invite'. Al hierdie kuber kommunikasie metodes maak wel die wêreld vir ons almal makliker en maak dit soveel eenvoudiger om bereikbaar en op hoogte te bly, maar die feit bly staan dit gee 'n onpersoonlike atmosfeer aan jou boodskap. Die sleutel lê egter daarin om onderskeid te kan tref tussen wanneer om van die tegnologie gebruik te maak en wanneer om 'n persoonlike boodskap te stuur. Dit is ook belangrik om dit te onthou in 'n organisasie opset en selfs wanneer jy die organisasie nuusbrief of publikasie saam stel. Werknemers se moraal en dus werksprestasie word verhoog wanneer hulle voel hulle is nie net nog 'n ontvangkant van 'n ketting e-pos, verjaarsdagkaartjie van die "admin" departement of koue publikasie nie en dieslefde geld vir kliënte. Daarom is dit belangrik vir organisasie beeld, interne belangeverhoudings, werkenemer- en kliënte verhoudings om van tyd tot tyd persoonlike boodskappe te stuur. Dit is bealngrik veral in 'n groot organisasie om die mens tot mens kontak te behou.
My gevolgtrekking is 'n universele een en kan toegepas word op die persoonlike so wel as die organisasie lewe: Vergeet bietjie van hoeveel BBM kontakte jy het, wat jou 'status' op Facebook is, hoeveel volgers jy op Twitter het en hou op wonder of almal die ketting e-pos ontvang het. Kyk nie deur 'n skerm na jou lewe (of organisasie) nie, leef bietjie buite die kuberruim. Jy hoef nie vriende en kennisse op people you may know te soek nie, daar is soveel lekker vriende en kollegas wat jy alreeds ken, doen bietjie moeite kom persoonlik by hulle uit eerder as om 'n gratis ketting boodskap te stuur! So gesels bietjie met jou kollegas 1 tot 1 en gee hulle 'n real life high 5 of 'n ginger punch..whatever!