VAN DEN HEEVER, dogter van die appòlregter en digter Toon van den Heever, vertel van 'n vreemde geboorte in die veld.
`My ouma was 'n Kapenaar, 'n hoogs ontwikkelde vrou, en sy het hiernatoe gekom en haar familie het haar die familiejuwele saamgegee. Toe hulle die huis aan die brand gesteek het, het sy so 'n klein skryftafeltjie probeer uitsmokkel by die deur.
``Maar sy kon slegs met die tafel se laaitjie wegkom. Toe sy uitkom op die stoep, het 'n joiner wat sy geken het, dit (die laaitjie) net so omgekeer op die stoep en in die vuur in (gegooi).
``Daar is vele verhale van verwagtende vroue wat bymekaar gemaak is en op oop waens gekraam het. Die begeleiers was nie simpatiek teenoor vroue nie en sommige verhale sal mense se hare laat regop staan, maar 'n mens moet onthou dit was 'n oorlog en 'n oorlogsituasie.
Die volgende is 'n uittreksel uit 'n beëdigde verklaring van 'n mev. A.G. Loggerenberg in Winburg op 9 Februarie 1902:
`Op die dertiende Februarie het die Engelsman by my gekom en my gevra om by hom te slaap. Ek het hom nie verstaan nie en sê: `Wat!' Toe het hy my weer gevra, soos wat 'n meid gevra word. Gelukkig het my suster dadelik ook binnegekom en haar is op dieselfde wyse vrae gestel.