Escapism - hoe is dit om ontslae te raak van die escapisme? - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
ontvlugting - dit is 'n verskynsel wat 'n losstaande en versoenende persoonlikheid verteenwoordig om in 'n illusoriese heelal weg te steek wat wegkruip van die werklikheid. Eenvoudig gestel, lê die verskynsel van die escapisme in die begeerte van die menslike vak of deel van 'n sosiale vereniging om weg te beweeg van die algemeen aanvaarde model van die sosiale lewe. Die basis van escapisme is die gebrek aan vertroue in die redelikheid van algemeen gevestigde norme wat die basis vorm van die idees van die samelewing. Die resultaat is 'n kritiese heroorweging van sulke norme. Vir die opkoms van die verskynsel van die escapisme is dit noodsaaklik dat die samelewing 'n hoogtepunt bereik van sy eie vlak van ontwikkeling, waarin sosiale wanaanpassing en losbandigheid uit die samelewing nie tot die dood lei nie, soos in die primitiewe samelewing, wanneer uitstel as 'n gereelde straf vir misdade en kriminele dade gekies word.
Wêreldlike bestaan ​​is eenvoudig verplig om tevredenheid te bring, en as dit soms anders gebeur, kom die bogenoemde verskynsel voor. Dikwels vereis die lewe dat mense verskillende hindernisse moet oorkom en aansienlike pogings doen om die verlangde gelukkige lewe te bereik. Daarom word hulle soms moeg, hulle wil ophou. Dit gee aanleiding tot drome van die utopiese werklikheid, van die fantasie-realiteit, van die lewe, waar dit verstaanbaar en gemaklik is, waar mense gelukkig en gesond is, waar daar geen haat, hartseer en mislukking is nie, waar alles eenvoudig is. Tydelike onttrekking in illusoriese werklikheid en die tradisie van dagdroom kan toegeskryf word aan 'n verskeidenheid rus, stresverligting na 'n besige dag. Maar dan moet 'n mens krag versamel en 'n nuwe dag begin met 'n glimlag om sy eie werklikheid te skep.
Sommige individue slaag egter nie daarin om hul drome terug te keer na die werklikheid nie. Vir hulle word die uitvindde wêreld mooier, interessanter en gloeiende met helderder kleure. Sulke individue alleen kan nie die fiktiewe wêreld verloën nie. Op hierdie wyse word die verskynsel onder bespreking gebore.
Escapisme, wat is dit? In die sielkunde is escapisme 'n soort sielkundige verdediging, en dit kan dikwels 'n borderline persoonlikheidsversteuring wees wat veroorsaak word deur karakteraccentuasie. Dit is 'n ontsnapping uit aktuele realiteite. Terselfdertyd impliseer die konsep onder die aandag van sorg.
Escapisme kan gevind word in die aktiewe (seks, studie, speletjies, werk, sport) en in passiewe funksionering (leesboeke, meditasie).
Middelen van escapisme is loopbaan, godsdienstige oortuigings, rekenaarspeletjies, dit is alles wat as 'n vergoedingsinstrument gebruik kan word, wat verskeie onopgeloste persoonlikheidsprobleme vervang.
Ongeluk ontstaan ​​as gevolg van die ontevredenheid van die individu met die era waarin hy bestaan, die gebrek aan vermoë om te lewe in die hedendaagse en in hierdie spesifieke plek. Hierdie verskynsel kan in almal ontstaan, want in verskillende lewensfases het elke individu 'n begeerte om iewers weg te hardloop.
Die adept van die escapisme is gewoonlik 'n onderwerp wat in 'n illusoriese wêreld ontsnap, waar daar nie nodig is om probleme op te los en daaglikse lewensbelemmerings af te breek nie. Dikwels verhoed verskeie volgehoue ​​stressors die ontsnapping uit die bestaan. Dit is, escapism hier is 'n soort reaksie van die organisme. Dit kom ook dikwels voor as gevolg van sielkundige trauma weens harde werk, in 'n ongunstige omgewing, en die onvermoë om 'n toereikende verhouding met die omgewing te bou.
So is die escapisme in die sielkunde die implementering van aksies wat individue lei om hul verband met die werklikheid te verloor, werklike verhoudings af te breek, om kreatiewe en skeppende aktiwiteite wat op sosiale ontwikkeling gerig is, uit te skakel. Hierdie verskynsel is slegs 'n surrogaat vir 'n maklike, gemaklike bestaan, die voorkoms van 'n volkome voorspelbare en voldoen aan die vereistes van die menslike lewe.
Ongevalskap is gevaarlik omdat dit die ontwikkeling van die individu belemmer, want as daar geen begeerte is om probleme te oorkom nie, is daar geen tempererende karakter nie, angs ontstaan, wat die gevolg is van 'n poging om 'n valse lewe te lei.
Vandag is daar baie geleenthede en maniere om uit die werklikheid te ontsnap. Om hulle te onderskei ooreenkomstig die natuurlike eienskappe van individue is nie moontlik nie, dus kennis van die metodes help nie om die essensie van die probleem te verstaan ​​nie. So byvoorbeeld, as 'n mens 'n duidelike skema van "parallelle realiteite" gehad het, dan sou die wortel van die probleem onmiddellik besef en wat in die werklike wêreld gedoen moet word. Dan sal daar nie nodig wees om illusoriese wêrelde te skep en om vir hulle te sorg nie.
Die bedrewe van die escapisme kan eintlik uit die samelewing ontsnap, byvoorbeeld deur na 'n byna onbewoonde dorp of na 'n afgeleë streek te beweeg, of in die samelewing kan woon, wegbeweeg, dit wil sê, so 'n persoon hou op om belangstelling in algemeen aanvaarde norme te openbaar, die wêreld van sy eie drome te kies. As 'n manier van ontsnapping kan jy bykans enige aktiwiteit gebruik as dit vergoed vir werklikheid of onopgeloste take daarin.
Hoe om ontslae te raak van die escapisme?
Raak ontslae van die begeerte om te ontsnap uit die bestaande werklikheid in 'n fantasie wêreld, geweef van illusies, soms is dit baie moeilik.
Moderne medisyne beskou die verskynsel behoort nie tot die kategorie van geestesversteurings nie. Baie studies het egter getoon dat die escapisme dikwels die basis vir die vorming van manie, depressiewe toestande en ander persoonlikheidsversteurings word.
Oor die afgelope dekade het meer en meer volgelinge onder jongmense van 12 tot 26 jaar die sogenaamde rekenaar-ontsnapping verkry of in die virtualiteit gaan. Hierdie variasie van die verskynsel wat oorweeg word, maak nie net die vakke deel aan die uitvindende heldhaftige storielyn nie, maar maak hulle ook afhanklik van wat met individue gebeur.
Rekenaar- en aanlynrolspeletjies word 'n vloek van die moderne tyd. Baie menslike vakke kan nie beheer oor hul eie "wil" hê nie, waardeur baie ure "agter" rekenaarmonitors bly.
Rekenaar-escapisme dra by tot die ontwikkeling van die volgende negatiewe eienskappe:
- isolasie as gevolg van verlies van kontak met familie en kamerade;
- probleme in alle sfere van die lewe (skool, loopbaan, familieverhoudings);
- onstabiliteit vir die effekte van stressors, verswakte aanpassingsvermoë.
Daarbenewens kan rekenaar ontsnaping verskillende persoonlikheidsversteurings veroorsaak: neurosagtige en depressiewe toestande, manie, psigopatie, sosiopatie, narcisisme, skisoïedversteuring, ens.
Hoe om te gaan met die escapisme? As sulke behandeling bestaan ​​die escapisme nie, aangesien die verskynsel wat ontleed word, nie aan patologiese toestande toegeskryf kan word nie. Daar is slegs 'n aantal algemene aanbevelings.
Mense wat die werklikheid verloor het, kan die volgende aanbeveel. In die eerste beurt moet jy jou glase met rooskleurige bril afneem en die wêreld met 'n blink voorkoms kyk. Dit is nodig om die werklikheid heeltemal te aanvaar met al sy onaantrekkings en probleme. Dit is nie maklik om te doen nie, dit sal baie moeite en opleiding neem. Dit is nodig om die lewe te ervaar. Verstaan ​​dat alle aardse mense individueel is.
Onvoltooide drome lei tot ontevredenheid oor hulself en bestaan, wat veroorsaak dat 'n persoon dieper in die illusie-realiteit gaan. Daarom moet fantasieë probeer word om in die werklikheid te vertaal. In die loop van hul implementering sal 'n persoon nie tyd vir leë drome hê nie.
Die brein moet iets doen, want die roetine vererger die situasie. Om dit te kan doen, kan jy tale bestudeer, blokkiesraaisels oplos, gedigte leer, boeke lees. Die belangrikste ding in die stryd teen die sogenaamde parallelle werklikheid is die uitskakeling van die rede wat die vlug van die vitale werklikheid veroorsaak het.
Gevolge van die escapisme
Hierdie verskynsel, sowel as die meeste ander verskynsels, is dubbelsinnig. Die grootste gevaar lê in die moontlikheid om uiteindelik weg te beweeg van die werklikheid en die oorblywende tyd in die uitgestrekte ruimtes van 'n fiktiewe werklikheid te leef.
Daarbenewens het die samelewing nooit geëndosseer nie en sal dit nooit meer mense goedkeur wat nie sy waardes deel nie. Die samelewing plaas druk op sulke individue, so ontvlugtigers word selfs meer onderdompel in die swembad van onwerklikheid.
Die verskynsel in die vraag is aan die een kant 'n normale eienskap van die menslike psige. Elke individu voel die behoefte om te ontsnap uit alledaagse bekommernisse, die las van verantwoordelikheid, stres. So 'n behoefte is 'n normale toestand. Daarom is die escapisme, omdat dit 'n tydelike pouse ontvang om die eindelose struikelblokke wat deur die lewe opgedoen word, te oorkom, 'n noodsaaklike ding.
Die uiterste manifestasie van die omskrewe verskynsel word beskou as 'n volledige verwydering van die werklikheid. Hierdie gedrag dui op die teenwoordigheid van ernstige drukprobleme of geestesversteurings.
Die opkoms van rekenaars in die menslike bestaan ​​en daarmee het die wêreldwye web die mensdom aangebied met ongekende spasies vir die vlug van fantasie en die moontlikheid van escapisme. Virtualiteit maak vandag die mees onrealistiese drome beskikbaar. Daarbenewens is die onwerklike internetruimte gevul met allerhande fantastiese wêrelde wat sleep, asof dit in 'n swembad is, nie net die kleinste verteenwoordigers van die mens nie, maar ook bejaarde mense wat geen ooglopende begeerte het om uit die werklikheid te ontsnap nie, maar aanleiding gee tot virtuele versoeking, want dit is helderder en ryker met emosies as dofgrys daaglikse bestaan.
'N Persoon wat heeltemal in onbekende fantasiewêrelde gedompel het, gaan voort met sy eie fisiese bestaan, maar vir 'n escapist word dit 'n illusie, 'n lastige behoefte, 'n vervelige plig in vergelyking met die helderheid van emosies van 'n fiktiewe werklikheid. Die gevolg van hierdie ontsnapping is 'n breuk van familieverhoudinge en sosiale verbindings, 'n skending van aanpassing en intellektuele wanorde. In uiterste manifestasies lei die escapisme dikwels tot langdurige depressiewe buie of selfmoord.