Geskryf deur Nicholaos Jones
Jim Norris en vrou, huisgenote in Pie Town, New Mexico, Oktober 1940. Foto deur Russell Lee / Library of Congress
Die genetika-navorsers Anne-Marie Laberge en Wylie Burke het in 2009 berig geval van 'n gesonde 31-jarige vrou, 'n administratiewe assistent met drie vervreemde susters, en 'n ma wat in haar 40's aan borskanker gesterf het. Die vrou is bekommerd oor haar risiko, en het gesoek vir BRCA1- en BRCA2-geërfde mutasies, wat die risiko vir vroulike bors- en eierstokkanker verhoog. Toe die toets positief terugkom en sy besluit om 'n dubbele mastektomie te ondergaan, het haar dokter haar gevra hoe sy haar broers en susters wil vertel. Maar die pasiënt het op haar privaatheid aangedring en verkies om hulle nie oor haar toetsuitslag in te lig nie. Dit beteken dat die dokter skeur tussen respek vir die vertroulikheid van sy pasiënt en 'n plig van welwillendheid teenoor haar familielede wat in gevaar is.
Hierdie saak, en baie ander hou daarvan, vertoon 'n spanning tussen outonomie en solidariteit. Waardering van outonomie lei dit daartoe dat ander hul eie keuses kan maak en respekteer. Waardevolle solidariteit lei iemand om verantwoordelikheid te neem vir die welstand van ander en om namens hulle in te gryp. Situasies waarin hierdie waardes in stryd is, lei daartoe om na balans te soek, waar moontlik, miskien deur die omvang van regte tot privaatheid te beperk ter wille van geregtigheid, of deur uitsonderings te definieer wat die inligting openbaar sonder toestemming. In die geval van die pasiënt met die borskankergeen, is haar dokter se besluit oor hoe om outonomie en solidariteit te balanseer moeilik, en die besluit wat hy neem, is ver van eenvoudig.
Sommige gevalle is egter steeds moeiliker. Oorweeg die 1 berig in 2016 deur die sosioloog Arthur Frank van Faith, 'n 28-jarige vrou met sistiese fibrose waarvan die longe nie slaag nie en wie se dokter haar inlig dat 'n oorplanting waarskynlik nutteloos is. 'N Chirurg van 'n ander hospitaal gee 'n nuwe tegniek aan wat, hoewel dit baie riskant is, suksesvol kan wees. Daar is twyfel oor die motiewe van die chirurg. Omdat haar toestand versleg, het Faith slegs twee weke om 'n besluit te neem. Wat beteken dit om geloof in hierdie situasie te raadpleeg? Sy het geen werklike outonomie nie, want haar uiterste kwesbaarheid en onsekerheid oor die geprofesseerde tegniek belet dat sy ingeligte toestemming gee. Maar om solidariteit te waardeer, is ook onvanpas, want die regte besluit namens haar is onmoontlik in die posisie van sulke onsekerheid oor die uitslag.
Die lewensbeperkende toestand van geloof is moeilik omdat dit wanhoop, dissonansie en verlatenheid veroorsaak: wanhoop soos hoop op die toekoms die onvermydelikheid van die lot in die gesig staar; dissonansie tussen 'n verbeelde toekoms en huidige werklikheid; en die verlatenheid om vervreemd en geïsoleer te wees wanneer ander hulle aan haar tragedie onttrek en van haar subjektiwiteit terugtrek. In sulke situasies is die strategie van 'begeleiding' wat dikwels verwaarloos word die beste opsie.
Laat ek verduidelik wat begeleiding in hierdie konteks beteken. Die uitvoerende kunste bied 'n verskeidenheid voorbeelde wat daartoe bydra. In musiek is die begeleiding die musikale deel wat die melodie of hooftemas van 'n musikale uitvoering ondersteun, soos wanneer 'n orrelis of kitaarspeler 'n koor begelei, of 'n tromspeler en baskitaarspeler 'n hoofsanger vergesel. In 'n dramatiese film is die begeleiding die deel wat die dramatiese aksie ondersteun, soos wanneer 'n musikale klankbaan met dialoog tussen akteurs gepaardgaan. Hierdie voorbeelde dui aan dat die begeleiding van 'n ander een ondersteun aan die ander op maniere wat hul pogings versterk of versterk. Soos solidariteit, behels begeleiding een vereniging met 'n ander. Maar in teenstelling met solidariteit, wat tipies daarop gerig is om een ​​of ander onreg reg te stel of in die behoefte te bevredig, is begeleiding gerig op die erkenning en betrokkenheid van 'n ander - nie om die ander een te help om een ​​of ander doel te bereik wat onmoontlik is om te bereik nie, maar om ter wille van die verryking en die manifestering van die waarde van die ander se pogings. Hierdie klemverskil is belangrik.
Die School Kids Investinging Language in Life and Society (SKILLS) -program aan die Universiteit van Kalifornië, Santa Barbara (USCB), is 'n voorbeeld van die begeleiding. Studente aan die program is tweede generasie immigrant Latinx uit huise in die werkersklas wat van voorneme is om hoër onderwys te volg. Mary Bucholtz, Dolores Inés Casillas en Jin Sook Lee, almal geleerdes aan USCB, verslag dat een van die belangrikste struikelblokke waarmee hierdie studente te kampe het, taalkundig is. Kulturele eise om Engels te praat, isoleer die studente daarvan om met hul Spaans-sprekende grootouers te kommunikeer, en hul Engelstalige dialekte is geneig om dit in akademiese kontekste te marginaliseer. VAARDIGHEDE-onderwysers vergesel hierdie studente deur hulle aan navorsingsprojekte te deel wat ontwerp is om hulle te help om hul taalvaardighede as bates te beskou en om hul taalvaardigheid as 'n deug eerder as 'n hindernis te hernu.
To 'n ander te begelei is om kameraadskap te gee teen wanhoop, dissonansie en verlatenheid. Teen verwoesting bied iemand wat begelei vertroosting, om in 'n eensaamheid met 'n ander te wees deur geleenthede te skep vir getuienis, luister en hoor sonder oordeel, en die waardigheid van die ander te versterk deur hul ervaring en stryd te erken. Teenoor dissonansie en wanhoop bevorder diegene wat dit begelei, ook versoening deur krag en veerkrag te bevestig, die een se teenwoordigheid onder die probleme van die ander te bring, die maniere waarop die verlede die hede gebruik, te bekragtig en deel te neem aan pogings om maniere voor te stel om die affektiewe belang van die ander se werklikheid.
Oorweeg die geval van Samuel, Alisha en Aaron Cobb se seun, wat 'n ernstige abdominale wandafwyking gehad het en die tromomie van chromosomale abnormaliteit 18. Samuel is vyf uur na sy geboorte oorlede. Sy ouers het vyf maande voor sy geboorte van sy toestand verneem. Drie maande voor sy geboorte het hulle verneem dat dit noodlottig sou wees, en sy ma het die res van haar swangerskap deurgebring deur die tipiese nuuskierige navrae, ledige opmerkings en gelukwensings. 'N Paar jaar later, terwyl hy nadink oor sy smart, skryf Samuel se vader in Liefdevolle Samuel: Lyding, afhanklikheid en die roeping van liefde (2014):
Daar is dae dat dit makliker is om die smart van ons verlies te dra, maar dit is nie omdat die las ligter is nie. Soms is dit omdat een van ons die ander dra, of miskien word ons almal deur ander gedra.
Die dra van ander waarvan Cobb skryf, is begeleidingsdade. Die handelinge vra van diegene wat gepaard gaan met voorafgaande vrees en strategieë vir selfbeskerming ter wille van die getuienis van 'n onvermydelike moeilike hede en 'n onherstelbare onsekere toekoms. Hulle eis kameraadskap, eerder as om afstand te doen, wat daarop gerig is om 'n ander te help dra wat ondraaglik lyk.
Wanneer deernis ons oopstel vir die stryd van 'n ander in situasies wat wanhoop, dissonansie en verlatenheid tot gevolg het, kan dit moeilik wees om 'n gepaste reaksie te sien. Die versoeking is om die ander se toestand te bestuur - om oplossings of platitasies aan te bied, om die ander objektief te benader. Maar wanhoop, dissonansie en verlatenheid is nie foute wat bestuur moet word nie, en pogings tot die teendeel ontken ons magteloosheid teenoor die ander se kwesbaarheid. Deur die houding van begeleiding in te neem, omhels dit egter die waarheid wat die ander een te goed ken, en omhels die ander. Dit slaag nie deur probleme op te los nie, maar deur in lyn te kom met die ander - deur die lyding van die ander te ervaar, om die ander se stryd toe te laat om saak te maak en sy eie ervaring te beïnvloed, en met spraak of aksie of stilte te reageer op maniere wat die belemmering nie belemmer nie. ander se pogings om hul situasie te konfronteer.
Nicholaos Jones is departementele voorsitter en professor in filosofie aan die Universiteit van Alabama in Huntsville.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > By tye van lyding is die grootste geskenk begelei deur 'n ander