Toe sê Lea: Ek, gelukkige! want die dogters sal my gelukkig prys. Jesus vervolg in hoofstuk 24 (tot 25) met sy profetiese rede waarin Hy sy dissipels help om die eise van die eindtyd te verstaan om te kan volhard. Die eindtyd is iets wat nou al ’n aanvang neem met Jesus se bediening (24:3-14), dit sluit die groot verdrukking in wat ’n dubbele betekenis het – dit is iets wat hulle in hulle tyd sal ervaar, sowel as iets wat aan die einde van alle tyd sal gebeur (24:15-28). Hulle moet dus leer om met onderskeiding daarin op te tree. Historiese en tegniese inligting oor damme is moeilik bekombaar. ’n Mens kry die indruk dat dit weerhou word, maar hier en daar kry jy tog inligting om die legkaart verstaanbaar te maak. Charl-Pierre Naudé, die samesteller, vertel in die flapteks dat hy die gedigte chronologies gerangskik het volgens die digter se lewensloop, en prakties vind dit gestalte in ses afdelings: “Die hongerblou gety”, “Wyn in die bloeisels”, “Hart uit die doek”, “Die koue van dousterre”, “Donker beminde” en “Onbegonne tuiskoms”. Dit slaag dan ook as ordeningsbeginsel, en neem die leser op die reis deur die seisoene van die digter se lewe en liefdesbelewenis.