20 En hulle sal al julle broers uit al die nasies+ as ’n gawe aan Jehovah bring,+ op perde en op waens en op oordekte waens en op muile en op vinnige kameelkoeie,+ na my heilige berg,+ Jerusalem”, het Jehovah gesê, “net soos wanneer die kinders van Israel die gawe in ’n rein houer in die huis van Jehovah bring.”+
17 En julle sal moet weet dat ek Jehovah julle God is,+ wat woon op Sion, my heilige berg.+ En Jerusalem moet ’n heilige plek word;+ en wat vreemdelinge betref, hulle sal nie meer daardeur trek nie.+ Die paradoks van die evangelie - www.bybelkennis.co.za
Vers 21 begin met maar nou. Dit is die bemoedigende nuus dat in Christus, en nie deur wetsonderhouding nie, het God voorsiening gemaak vir ons verlossing. Dit is bemoedigend, want hierdie verlossing hang nie van ons pogings af nie. Dit hang net van God en sy genade af.
Hierdie goeie nuus geld vir almal, sonder onderskeid, wat in Jesus Christus glo. Hierdie verlossingsplan is deur God self geïnisieer en dit hanteer die ingewikkeldste probleem in die geskiedenis van die mens: hoe kan ‘n sondige mens deur ‘n heilige en regverdige God vrygespreek word? Hierdie gedeelte beskryf wat God in Christus gedoen het om hierdie hindernis van sonde en die mens se gesindheid om op homself te vertrou, te oorkom.
In vers 21 – 26 gebruik Paulus die woord vryspraak nie minder as ses keer nie. Die woord glo word vier maal gebruik – dit is die manier waarop God se vryspraak beskikbaar gestel word. God gee dit (vryspraak) sonder onderskeid aan almal wat glo. Vryspraak is egter buite die bereik van alle menslike pogings. As ‘n mens nie glo nie, is dit onmoontlik om te doen wat God wil (Hebreërs11:6); En enigiets wat ‘n mens nie uit geloofsoortuiging doen nie, is sonde (Romeine 14:23).
Die paradoks van die evangelie: die nietige skepsel word deur Jesus Christus met die magtige Skeppergod versoen.
Laaste 7 Dae: 4,037
Laaste 30 Dae: 19,313
Laaste 365 Dae: 401,204