Eerste slag van Bull Run - Geskiedenis - Oorloë - 2021
Eerste slag van Bull Run (21 Julie 1861)
Die agtergrond van die Bull Run-stryd is dat die konfederale bevelvoerders die generaals Joseph E. Johnston en P. G. T. Beauregard was. Johnston, die hooggeplaaste Amerikaanse leërgeneraal om by die Konfederasie aan te sluit, was 'n Maagd, 'n Westpointer en sou homself die mees bekwame regter in die Konfederale diens bewys. As daar 'n versiering was vir 'Hoofmeester met die eikebome', sou hy dit verdien het. Die Louisiana-gebore Beauregard was 'n man met baie talente. Hy het die Konfederale strydvlag ontwerp, hy was 'n ingenieur wat tweede in sy klas in West Point gegradueer het, en hy was die kortstondige superintendent in die geskiedenis van West Point, wat al vyf dae (23 tot 28 Januarie 1861) gedien het dit het geblyk dat 'n fout 'n konfederasie in diens van die opleiding van beamptes vir die Unie kan wees.
Teen die Konfederate is die grootste leër wat op die Noord-Amerikaanse vasteland gesien is, verower. Onder die bevel van generaal Irvin McDowell, was 'n ander West Pointer, 'n Ohioaan wie se buckeye-horison deur 'n Franse onderwys verbreed is, die Unie-leër van Noordoos-Virginië (wat die meer beroemde leër van die Potomac geword het). Die federale troepe was onervare, maar versigtig aangetrek - sommige soos Frans-Marokkaanse Zouaves, ander as nabootsende Highlanders - en Lincoln was gretig om hulle in werking te stel. So was ook burgers van Washington wat piekniek hou en die geveg dophou. Hulle het 'n vertoning gekry.
Die mans van McDowell het die Konfederate op die warm, vogtige oggend van 21 Julie 1861 getref en die Confederaat se linkerhand gedurig teruggedruk totdat die generaal Bernard Bee van Suid-Carolina, oor die rand van Henry Hill, die Virginiërs van Thomas Jonathan Jackson gewag het om die Federale af te weer. Bee roep sy mans met die geskree: 'Daar staan ​​Jackson soos 'n klipmuur! Laat ons besluit om hier te sterf en ons sal oorwin! Volg my! "2 Dit is ten minste hoe hy soms aangehaal word. Die Nasionale Parkdiens verkies: "Daar staan ​​Jackson soos 'n klipmuur. Rally agter die Virginians, 'wat beslis 'n beter ring daarvoor het. En daar is 'n paar onaangename genote wat glo dat Bee se eintlike gevoel was: 'Daar staan ​​Jackson soos 'n pap verbrande klipmuur! Waarom doen hy nie iets nie! '
In werklikheid het Jackson se bajonette die bloubuikwater getwiet.
Die lyne word op beide kante getref (William Tecumseh Sherman het die Confederate regs getref), en die reëlings rondom Jackson is hervorm, wat die vyand koel beoordeel het en bedoel het om 'die bajonet' aan hulle te gee. ' Jackson het die federale met 'n ywerige aanklag teruggedwing, maar 'n soort bloedige ewewig is bereik met die federale en konfederale reëls wat voortdurend versterkings ontvang het. Uiteindelik, in die namiddag, hoor die Yankees 'n banshee-rebelle skree deur die wankelende geweervuur; toe sien hulle die gekonfedereerde kolonel Jubal A. Early se mans in hul regterflank slaan. Verbaas en uitgeput het die Federale teruggeval, en met die aanwending van die Konfederale artillerie het die toevlug versnel totdat dit 'n powere federale vlug na die hoofsoldate geword het met hul gewere en pakke; burgerlikes met hul piekniekmandjies.
Wat u moet weet oor Bull Run:
Na afloop van die geveg het president Jefferson Davis na Henry Hill gery, waar gewondes, waaronder Jackson, gewond is, behandel word en beveel: "Ek is president Davis! Almal wat in staat is om my terug te voer na die veld! "Davis, wat altyd verkies het om na die geluide van die gewere te ry, wou sy bevelvoerder eerder as letterliker as die meeste presidente neem. Die gewonde "Stonewall" Jackson was wild. Hy het gesê: 'Gee my tienduisend mans, en ek sal môre Washington toe neem.'
Maar reën het begin val, modder begin vorm, en koeler en verkeerde koppe het gedink dat die verspreide en moeë Konfederate moet rus en hervorm, en nie die terugtrekkende Yankees belemmer nie. Op 'n manier het dit nie saak gemaak nie. As dit die bedoeling was om die Noorde te skok, was die Noorde goed en waarlik geskok. Die Noordelike aggressie-oorlog sou geen piekniek wees nie. Op 'n ander belangriker manier het dit saak gemaak. Wat sou die uitslag gewees het as Stonewall Jackson na Washington gery het en Honest Abe op 'n vuurwapen gevang het? 'N Mens kan jou net afvra of die Noorde nie vir die suidelike state sou gesê het nie:' Er, jammer, jammer vir die inval in Virginia. Waarom noem ons nie hierdie oorlogsoorsaak nie? Ag, en mag ons ons president terug hê? "
Abraham Lincoln het geglo dat die burgeroorlog oor 'n paar maande sou verby wees, terwyl die Unie-leër teen einde 186 op Richmond sou optree. Albei kante het vinnig leërs bymekaargemaak en brig. Genl. Irvin McDowell het sy ondeurdagte Unie-leër oor Bull Run gelei teen die ewe onervare Konfederale leër van Brig. Genl P. G. T. Beauregard. Die Confederates het 'n verrassende oorwinning behaal, veral as gevolg van die pogings van Stonewall Jackson, en het die Unie in die wiele gery. Albei kante het in hul hakke gegrawe vir 'n lang oorlog wat voorlê.
Agtergrond van Bull Run and the Battle
Vroeë militêre voorbereidings
Generaal Winfield Scott, die U. S. generaal-in-hoof, ontwikkel 'n algemene strategie om die oorlog te wen. Die pers noem dit die "Anaconda-plan".
Albei kante probeer vinnig om leërs bymekaar te maak. Die meeste rekrute het min of geen militêre ervaring nie. Generaal Irvin McDowell word onder bevel van die Unie-troepe naby Washington aangestel. McDowell was al meer as 20 jaar 'n weermagoffisier, maar het nog nooit in die geveg troepe beveel nie.
Baie joernaliste en politici in die noorde eis dat Lincoln 'n leër stuur om die opstand ASAP te vernietig. 'Gaan na Richmond!' Word 'n saamroep.
McDowell sê vir Lincoln dat hy meer tyd nodig het om op te lei, en gesê: 'Ek en my mans is groen en het min ervaring.' Lincoln antwoord: 'Julle is groen, dit is waar; maar hulle is ook groen; jy is groen. "
Die Unie stuur twee leërs na die noorde van Virginia. Een, onder McDowell, het 35.000 man en is ontplooi net suid van Washington om die hoofstad te beskerm. Die ander, met 18.000 man onder die 69-jarige genl Robert Patterson, kamp in die Shenandoah-vallei (60 myl ten noordweste van McDowell se leër) - gee 'n vinnige oorsig van die aardrykskunde in Virginia).
Teenoor die leër van Patterson in die Shenandoah staan ​​'n mag van 12.000 man onder generaal Joseph T. Johnston, terwyl McDowell gekonfronteer word deur 'n leër van 20.000 onder P. G. T. Beauregard, die held van Ft. Sumter.
McDowell marsjeer sy leër stadig na Beauregard. Sy doel was om die belangrike spoorwegaansluiting by Manassas te sny en dan na Richmond te marsjeer.
Beauregard trek terug na Manassas (Bull Run), waar hy die spoorweg en die pad na Richmond kon beskerm. Manassas is net 25 km suidwes van Washington.
Beauregard ontplooi sy leër langs 'n ses kilometer breë lyn naby 'n kreek genaamd Bull Run. Hy stuur 'n telegram na Johnston waarin hy vra dat hy versterkings na Manassas stuur.
Baie van die hoë samelewing in Washington gaan die stryd dophou. Baie neem piekniekmandjies en verwag 'n vinnige oorwinning in die Unie.
McDowell het 'n afdeling gestuur om die Konfederale verdediging in die omgewing van Blackburn se Ford, naby die Confederate regs (die oostekant van die slagveld), te ondersoek. Hulle is deur 'n Konfederale brigade onder James Longstreet afgeweer. (Pretfeit: Longstreet is vroeg bygestaan ​​deur kolonel Jubal). McDowell besluit om elders die stroom te probeer oorsteek.
Intussen glip die leër van Joseph Johnston in die Shenandoah-vallei weg van die Union Army onder Patterson. Johnston se troepe klim op treinwaens op pad na Manassas (Bull Run) om Beauregard te versterk. (Dit is die eerste keer dat troepe per trein na 'n geveg gejaag word). Nou sal die twee leërs naby Manassas op dieselfde krag wees.
Ekskursus: Algemene militêre terme vir die burgeroorlog
Infanterie, ruiters en artillerie.
Infanterie- en kavallerie-eenhede
Kompanjie: 100 man onder bevel van 'n kaptein
Regiment: 1000 man onder bevel van 'n kolonel (10 ondernemings)
Brigade: 4000 mans onder 'n brigadier-generaal (4 regimente)
Afdeling: 16.000 man onder 'n generaal (4 brigades)
Korps: 48.000 man (ongeveer) onder 'n generaal (3 korps, soms meer)
Weermag: Twee of meer korps plus ondersteunende artillerie en kavallerie (100,000 mans of so)
Dit begin met sterkte op papier, maar hulle het gedurende die oorlog al hoe kleiner geword, aangesien daar nie plaasgevind is vir die ongevalle nie.
Vrywilligers vs gereelde leër
21 Julie 1861: Oggend
Op 21 Julie stuur McDowell verskeie brigades na die Stone Bridge oorkant die kreek (links van die Konfederasie, of aan die westekant van die geveg). Hulle taak is om die Konfederate besig te hou terwyl verskeie ander brigades rondom die Konfederasie in 'n flenterende maneuver gaan.
Hierdie troepe, onervare en uitgeput van etlike dae se opmars, neem dit na Sudley Springs, wes van die Konfederate en agter hulle.
'N Groep Confederates verneem van die poging om die federale maneuver van die Federale te help en jaag hulle om te stop. Die twee magte vergader by Matthew's Hill. Ondanks die feit dat hulle baie oortref is, val die Konfederate die bloujasse aan.
Albei kante jaag meer magte na die strydlyne. Een Konfederale brigade word gelei deur generaal Barnard Bee.
Die Federale het uiteindelik baie meer mans en kanonne, maar die rebelle hou hulle twee uur lank totdat hulle uiteindelik gedwing word om terug te keer na Henry Hill (oos van Matthew's Hill). McDowell ry tussen sy troepe en roep "Oorwinning! Oorwinning! "
21 Julie 1861: Middag
Die Confederates hervorming op die agterste helling van Henry Hill. Daar word 'n brigade onder generaal Thomas Jackson vergesel. (Agtergrond oor Jackson)
Jackson se troepe is vars en het 'n groot aantal kanonne. Generaal Bee vind Jackson en sê vir hom: "Generaal, hulle slaan ons terug!" Jackson antwoord kalm: "Meneer, ons sal die bajonet gee."
Die leër van die Unie, wat nog op Matthew's Hill is, vertraag twee uur en beweeg dan om die Konfederate op Henry Hill aan te val. Maar die aanval is stukkend, met slegs 'n paar regimente wat op 'n slag aanval.
11 Kanonmanne van die Unie neem posisies aan weerskante van die Henry-huis op die bopunt van die heuwel en waarin 'n 84-jarige weduwee Judith Henry op haar sterfbed lê.
Die Unie-artillerie word gedecimeer deur hul Konfederale eweknieë.
Infanterie van die unie trek in, maar word deur die Konfederale ruiters onder J. E. B. Stuart verdryf.
Konfederale infanterie val die Unie-kanon aan. Jackson sê vir sy manne om te "gil soos furies!" (Dit is die oorsprong van die "Rebel Yell.") Infanterie in die Unie jaag hulle tegemoet en die gevegte heen en weer.
Die rebelle, voortdurend versterk met vars troepe uit Johnson se leër, kry geleidelik die oorhand en stoot die bloujasse terug.
Federale versterkings arriveer, maar dit is te min te laat. Die Konfederate flankeer hulle en stoot hulle vinnig teen die heuwel af.
Die Federale trek terug, kruis terug oor Sudley Ford en die Stone Bridge en trek terug na Washington. Die ongeorganiseerde Konfederate jaag hulle, en die Federale toevlug word grotendeels in 'n roete (omskryf dit). Baie van die burgers van Washington raak vasgevang in die toevlug.
Jefferson Davis arriveer op die veld en dring die leër aan om die Federale te agtervolg. Maar die Konfederate is te ongeorganiseerd en uitgeput om die Federale te ver agtervolg.
Resultaat en gevolge
Bull Run (of Manassas) was tot dusver die bloedigste stryd in die Amerikaanse geskiedenis.
Unie-ongevalle beloop 2700, insluitend ongeveer 500 gedood, 1000 gewond en 1200 gevang of vermis.
Ongelukke in die Verenigde Koninkryk beloop ongeveer 2000, insluitend ongeveer 400 gedood, 1600 gewond en 10 gevange of vermis.
Die leër van die Unie eindig gedemoraliseer en terug in Washington, waar hulle moet hergroepeer en baie opleiding moet ondergaan.
Albei kante het nou besef dat hul teenstanders vasbeslote is om te veg en geen pushover sou wees nie. Die oorlog sou baie dodeliker en langer wees as wat oorspronklik geglo is.
Die Suide beskou dit as regverdiging vir afskeiding en 'n bewys dat hul soldate beter was as die Yankees.
Trivia / menslike belangstelling
Beide kante het nie gestandaardiseerde uniforms gehad nie. Sommige Confederates het blou gedra, terwyl sommige Federale grys, rooi (Zouaves) of selfs geruite kleed gedra het. Sommige mans moes siviele klere dra. Dit het tot verwarring gelei, en eenhede van die een kant is aan die ander kant verkeerd en selfs 'vriendelike vuur'.
Die Noorde noem dit die Slag van Bull Run (na die naaste watermassa), en die Suide noem dit die Slag van Manassas (na die naaste stad)
Generaals McDowell en Beauregard was klasmaats in West Point, en voor die oorlog dien hy kort voor lank onder Joseph Johnston (destyds 'n gereelde offisier van die leër).
Voordat McDowell in die rigting van Manassas marsjeer, het hy sy hoofkwartier in Arlington, VA, in die huis van Robert E. Lee, wat later die tuiste van die Arlington Nasionale Begraafplaas geword het, gevestig.
Judith Henry, die weduwee wat die huis besit, is doodgemaak deur die federale artillerie en haar huis is verwoes. (Die Konfederate het 'n skerpskutternes op die tweede verdieping van die huis opgerig).
Wilmer McLean Story (Beauregard: "'n Komiese effek van hierdie artilleriegeveg was die vernietiging van die ete van myself en personeel deur 'n federale dop wat in die kaggel van my hoofkwartier in die McLean-huis geval het.")