Tog het twee bekende joernaliste pas artikels geskryf waarin hulle ‘n argument voer dat Suid-Afrika (dikwels) ‘n beter plek is om te woon as die wêreld. In haar rubriek, wat in Die Burger opgeneem is, skryf Ranjeni Munusamy, onder meer die volgende: “Baie wêrelddele is nie so gelukkig soos ons nie. Daarom is daar daagliks lewensverlies in konflikgebiede. Soms, soos in die geval van die passasiers op vlug MH17, word mense wat absoluut niks met die konflik te doen het nie, die slagoffers.”
Adriaan Basson, redakteur van Beeld, het op 25 April 2014 in sy rubriek onder meer geskryf: “Noem dit transformasie, ontwikkeling of normalisering, maar hierdie syfers vertel ongetwyfeld ’n suksesverhaal. Môre (Vryheidsdag) is ’n dag om hierdie toewyding en suksesse te vier.”
Dat die vermoedelik lelikste nuussake in die wêreld hiervoor ingespan word, is egter ook duidelik, en dit is eintlik skokkend dat juis sulke voorvalle gebruik moet word om deur die kuns van kontrasstelling ‘n positiewer beeld oor Suid-Afrika te probeer stel. ‘n Tweede manier is natuurlik om die donkerste beeld moontlik te skets oor hoe sake in Suid-Afrika sou verloop het as die vredesakkoord nie destyds voor die 1994-oorgang gesluit was nie.
Suid-Afrika word as die wêreld se verkragtingshoofsetel beskou met babas, seuns, meisies, mans, vroue en oumatjies van meer as 100 jaar oud wat verkrag word. Suid-Afrika het nie heeltemal die hoogste pro rata moordsyfer in die wêreld nie, maar “net” die hoogste syfers vir identifiseerbare groepe ter wêreld – amptelik die bruin mans in die Wes-Kaap waar bendebedrywighede ‘n hoë tol eis, en Suid-Afrikaanse boere en hul gesinslede wat volgens die meeste berekenings ‘n selfs hoër moordkoers as die bruin mans beleef.
Net so is dit maklik om nog erger dinge in die res van die wêreld te gaan identifiseer, soos ‘n tifoon wat pas dood en verwoesting in die Filippyne veroorsaak het en nou koers kies na China.
Een van die kenmerke van die nuwe wetgewing is die groter rol wat aan die Staatsekerheidsagentskap – wat Suid-Afrika se spioene bestuur en die mees ontoeganklike en duistere staatsdepartement in die land is – toegewys word.
Die wetsontwerp se doelwit word amptelik soos volg uiteengesit: om die veiligheid van infrastruktuur te beskerm en die verskaffing van inligting oor infrastruktuur te verhoed.
Dit gaan dit bitterlik moeilik – eintlik onmoontlik – maak om die raad se werk behoorlik te monitor wat die deur baie wyd ooplaat vir vergrype, veral gegewe die omvattende magte waarmee die raad toebedeel word en die streng strawwe waaraan lede van die publiek onderworpe kan wees as hulle die raad se voorskrifte oortree.
Ek is seker baie stupid. Na ‘n spoedlees poging deur die berig, kan ek nie kop of stert uitmaak van wat gesê word nie.