Selfdoeltreffendheid van Persoonlikheid - Metodologie en Selfbeheersing - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Selfdoeltreffendheid - dit is 'n soort geloof in die doeltreffendheid van hul pogings, die verwagting van sukses uit hul implementering. Dit is een van die basiese begrippe in die teorie van A. Bandura. Hy het geglo dat kollektiewe selfdoeltreffendheid gevorm word uit individuele (persoonlike) selfdoeltreffendhede wat in heeltemal verskillende sfere van aktiwiteit van individue kan bestaan.
Selfdoeltreffendheid van die individu is te wyte aan die individu se subjektiewe ingesteldheid teenoor die aktiwiteite wat uitgevoer word, deur die individu aan interne persoonlike reserwes, ontwikkelingsgeleenthede, sekere middele, aksies en 'n spesifieke aktiwiteitsplan te bou.
Selfdoeltreffendheid van die individu bestaan ​​in die geloof van individue in hul eie vermoë om sekere tipes aktiwiteite te hanteer. K. Gaidar in haar geskrifte het die teoretiese definisies van hierdie selfverwesenliking opgesom, met die klem op die interpretasie van die konsep. Volgens Gaidar is selfverwesenliking 'n kombinasie van die individu se idees oor persoonlike vermoëns en vermoëns om produktief te wees in die implementering van toekomstige aktiwiteite, sy oortuiging dat hy homself in hierdie aktiwiteit kan uitoefen en sukses behaal, die verwagte onpartydige en bevooroordeelde effek.
Eie doeltreffendheid word onderverdeel, afhangende van die omvang van die toepassing, in selfdoeltreffendheid in aktiwiteit en selfdoeltreffendheid in kommunikasie.
Die individu se oortuiging en sy idees dat hy in elk geval sy vaardighede, ervaring, vaardighede en kennis wat voorheen in hierdie aktiwiteit gevorm is, sal gebruik om sukses daarin te behaal, word selfdoeltreffendheid in aktiwiteit genoem.
Selfdoeltreffendheid in kommunikasie lê in die kombinasie van die individu se idees wat hy bevoeg is in kommunikasie en sy oortuiging dat hy 'n suksesvolle kommunikator kan wees, wat op verskillende maniere verskillende kommunikasieprobleme op 'n konstruktiewe wyse kan oplos.
Die vakke se geloof in selfdoeltreffendheid neem sy basis uit vier hoofbronne. Die beste metode wat geloof in persoonlike effektiwiteit bevorder, is om beduidende resultate te behaal in die implementering van enige aktiwiteit of in die lewe in die algemeen. Aanhoudende vertroue van individue in persoonlike effektiwiteit is gebaseer op sukses in selfverwesenliking, en mislukkings kan die selfdoeltreffendheid van die individu vernietig, veral as hulle ontstaan ​​voordat 'n aanhoudende gevoel van selfdoeltreffendheid voorkom.
Sosiale modellering is die tweede metode om die ontwikkeling en versterking van selfdoeltreffendheid te bevorder. Bronne van motivering en verskeie kennis is sosiale modelle. Byvoorbeeld, die waarneming van mense wat hulself lyk, wat hardnekkig beweeg na die verwesenliking van hul planne en doelwitte en sukses behaal, verbeter uiteindelik die waarnemer se geloof in persoonlike vermoëns.
Die derde metode om selfdoeltreffendheid te beïnvloed is sosiale motivering. Reële doeltreffendheidsinsentiewe kan individue aanmoedig om goeie pogings te lewer, wat lei tot groter geleenthede vir sukses.
Om hul vermoëns te assesseer, word die vakke dikwels gebaseer op 'n beoordeling van hul persoonlike fisiologiese toestand. Die vermindering van akute fisiologiese reaksies of die wysiging van die middel om u eie fisiologiese toestande te interpreteer, sal die vierde metode wees om individue se oortuigings oor selfdoeltreffendheid te transformeer.
Selfdoeltreffendheid in die sielkunde
Selfdoeltreffendheid in sielkunde is 'n gevoel van subjektiewe doeltreffendheid en bevoegdheid. Dit moet egter onderskei word van sulke konsepte as 'n gevoel van persoonlike waardigheid en selfbeeld.
Die term self-effektiwiteit is bekendgestel deur 'n sielkundige uit Amerika, Bandura. Teen hierdie termyn het hy 'n persoon se gevoelens van persoonlike vermoëns, potensiaal en geleenthede aangewend om 'n spesifieke stel toestande, omstandighede en situasies wat deur die lewe heers, te hanteer.
Die teorie van selfdoeltreffendheid van Pandora is die gebrek aan geloof in die effektiwiteit en sukses van sy geproduseerde pogings en aksies. Die afwesigheid van so 'n oortuiging kan een van die redes vir die oortreding van gedrag wees. Geloof in sukses beteken 'n individu se oortuiging dat hy in enige moeilike omstandighede optimale gedrag kan demonstreer. dit wil sê Geloof in doeltreffendheid is 'n assessering van 'n mens se besliste gedragsbevoegdheid.
Bandura het geglo dat een van die bepalende eienskappe van die meeste geestesversteurings die gebrek aan of 'n gebrek aan vertroue in hul gedragsvermoëns is. Baie siektes word vergesel deur 'n verkeerde assessering van hul vermoëns en gedragsvaardighede.
Die vermoë van 'n individu in 'n sekere situasie om sukses te behaal hang nie net van sy bevoegdheid nie, maar ook op 'n aantal ander toestande.
Die vermoë van individue om komplekse en ongewone situasies te hanteer, om die sukses van die aktiwiteit en die lewensaktiwiteit van die persoon as geheel te beïnvloed, is as gevolg van selfdoeltreffendheid. 'N Individu wat bewus is van sy eie doeltreffendheid, kan veel meer moeite doen om struikelblokke te oorkom en probleme en take op te los as 'n individu wat sy potensiaal voortdurend betwyfel.
Gebrek aan vertroue in hul gedragsaksies en vermoëns word uitgedruk in lae selfdoeltreffendheid. Hoë selfdoeltreffendheid beïnvloed die individu op so 'n wyse dat herhalende probleme of struikelblokke deur hom nie as die einde van die reis beskou word nie, maar as 'n soort uitdaging, die geleentheid gee om hul vermoëns te toets, te bevestig en dit te besef. Hierdie beoordeling van die situasie lei tot die mobilisering van alle interne menslike hulpbronne.
Selfdoeltreffendheid is die belangrikste denkskema wat die gedrag van vakke en sy resultate beïnvloed deur kognitiewe, motiverende, selektiewe, affektiewe, fisiologiese prosesse. Dit moet egter verstaan ​​word dat selfdoeltreffendheid nie verband hou met die vermoë om hoofmotorfunksies uit te voer nie. Sulke funksies sluit in stap, gryp, ens. Dit is dus nodig om te verstaan ​​dat enige aksies van 'n ontwikkelde strategie of 'n ontwikkelde plan binne die grense van die fisiese potensiaal van die vak moet val.
Hoë selfdoeltreffendheid kan die denke van individue verander en bydra tot 'n toename in oordele, selfonderhoudende aard. Dit dra ook by tot die opkoms van volhoubaarheid van motivering vir enige aktiwiteit en bepaal die sterkte van sulke motivering. Dit is dikwels meer uitgespreek in gevalle waar struikelblokke vir die implementering van die strategie voor die onderwerp voorkom. In die affektiewe gebied dra hoë selfdoeltreffendheid by tot die vermindering van die vlak van angs, die manifestasie van negatiewe emosies wat tydens mislukkings voorkom.
Die belangrikste bron van groei van selfdoeltreffendheid is ervare ervaring van sukses. Om al die nodige aksies uit te voer, om te bereik wat moontlik en onmoontlik is, en om die gewenste resultaat te kry, is om suksesvol en meer selfversekerd te voel. Slegs in die prosesse van aktiwiteit, wat daarop gemik is om resultate te bereik en probleme op te los wat deur die situasie bepaal word, word volgehoue ​​oortuigings ontstaan ​​en oorvleuel met volharding.
Met die hulp van die ontwikkeling van kognitiewe vaardighede om 'n mens se gedrag en die verkryging van ervaring te bou, word die ontwikkeling van die individu se selfdoeltreffendheid verseker. Hoë prestasie in samewerking met die verwagting van sukses lei altyd tot positiewe uitkomste en gevolglik 'n toename in sy eie doeltreffendheid.
Soos hierbo genoem, het die term "selfdoeltreffendheid" Bandura bekendgestel. Hy het dit egter nie voorgestel om die verskynsel te verduidelik nie, maar vir die moontlikheid van doelgerigte werk oor die regstelling van die persoonlikheid. In hierdie konsep stel Bandura die vermoë om vakke se vaardighede te assesseer om hul vermoëns te verstaan ​​en op die mees optimale manier toe te pas. Dit is bewys dat 'n persoon met meer as beskeie aanvanklike vermoëns, redelike hoë resultate kan behaal. Behalwe die teenwoordigheid van hoë potensiaal, beteken dit nie dat 'n persoon sukses sal behaal as hy nie in die moontlikheid van die gebruik van sodanige potensiaal in die praktyk glo nie.
Diagnostiek van selfdoeltreffendheid van 'n persoon kan uitgevoer word volgens die metode wat deur Méduux en Scheer voorgestel word. Hierdie metode is een van die middele om die selfbeeld van die individu en die identiteit van die individu te ondersoek. Dit bestaan ​​uit 'n individu se beoordeling van sy eie potensiaal op die gebied van vakaktiwiteit en kommunikasie, wat hy regtig kan gebruik. Die tegniek word aangebied in die vorm van toetsstate in die hoeveelheid van 23 stukke. Elke stelling moet volgens die graad van sy ooreenkoms of meningsverskil op 'n elf-punt skaal geassesseer word. In die toets het die idee van selfdoeltreffendheid ingesluit.
Met die hulp van hierdie tegniek kan jy, behalwe om inligting oor die individu se selfevaluering en inligting oor die vlak van selfverwesenliking te verkry, 'n besliste impak op persoonlike selfontwikkeling skep.
So, met hierdie metode kan die individu se pogings om betekenisvolle resultate in praktiese aktiwiteite en interpersoonlike kommunikasie te bereik, koppel. Die gevolglike som van evaluerings van die eerste sewentien stellings karakteriseer die mate van selfdoeltreffendheid in praktiese aktiwiteite, en die som van evaluerings van die oorblywende ses stellings beskryf die area van interpersoonlike kommunikasie.
Selfdoeltreffendheid en selfbeheersing
Die meeste mense is gewoond om selfbeheersing as een van die hooftekens van 'n sterk persoonlikheid te beskou. Hierdie mening is egter verkeerd. As jy probeer om selfbeheersing te oorweeg van die posisie dat 'n persoon wat homself graag wil beheer, byvoorbeeld pogings doen om nie ongewenste emosies te wys nie, dan sal hy net sulke beheer bestee. dit wil sê In hierdie geval is selfbeheersing 'n teken van 'n individu se lae uithouvermoë. Dus, hoe meer en meer die onderwerp moet die manifestasie van sy emosies, aksies, aksies beheer, hoe meer dit kragte sal neem.
Geloof en selfvertroue bevorder selfbeheersing en verhoog sodoende selfdoeltreffendheid. Die gesindheid van die individu vir homself, as 'n suksesvolle persoon, is selfdoeltreffendheid, wat die gebruik van selfbeheersing bevorder om die gestelde strategie en doelwit te bereik. Daarom, selfdoeltreffendheid en persoonlike beheer is twee interverwante prosesse. dit wil sê natuurlike persoonlikheidskontrole help om 'n gevoel van selfdoeltreffendheid te ontwikkel. Dit volg dat sulke beheer bydra tot die vorming van die vak se oortuiging dat hy die belangrikste gebeure van die lewe kan beheer. Ook kan ander tipes beheer, byvoorbeeld beheer deur middel van 'n verteenwoordiger (verhoudings met ander individue) die vorming van eie effektiwiteit beïnvloed, buiten natuurlike persoonlike beheer.
Betekenisvolle selfbeheersing verminder die individu se lae persoonlike sterk punte, maar as jy geleidelik persoonlike selfbeheersing ontwikkel, kan dit bydra tot die sukses van die vak.
Die benadering tot jouself, gebaseer op optimisme en houding teenoor jouself as 'n bekwame en belowende persoonlikheid, bring groot voordele vir die gesondheid van die individu en sy suksesvolle lewensaktiwiteit. Mense met 'n uitgespreek gevoel van hul eie doeltreffendheid is baie minder geneig om depressief en apaties te wees, gekenmerk deur 'n laer graad van angs en meer aanhoudend in die implementering van strategieë en die bereiking van doelwitte.
Selfdoeltreffendheid en persoonlike beheer is direk afhanklik van mekaar. Om selfbeheersing te ontwikkel, help mense om hul eie effektiwiteit te vorm.
Copyright 2019 \ none \ Selfdoeltreffendheid