Ek maak nie aanspraak daarop dat ek Yahweh se stem beter en duideliker kan hoor as ander mense nie. Trouens, ek sou totaal oneerlik wees as ek nie hier melding maak van die groot aantal kere dat ek vir weke, en selfs maande (soms in die nag, maar dikwels ook in die dag) geworstel het om te hoor en te verstaan wat Hy nou eintlik in sy Woord vir my persoonlik, en vir ander mense, probeer sê nie. Maar die punt is net: oor 40 jaar het ek stadig maar seker geleer om notisie te neem daarvan as ek in die nag wakker word en agterkom dat ‘n sekere tema of Skrif-waarheid of ingewing my gedagtes só totaal oorheers dat die slaap van my “vlug” soos dit soms ook in die Skrif beskryf word (sien onder meer Gen 31:40 en Dan 6:18).
Intussen het my eie pad van geloof, soos jy dalk reeds weet, taamlik drasties verander en toon dit ooreenkomste met sommige van die paaie wat ons in weermagdae (met of sonder ‘n Unimog) betree het: onherbergsaam, minder bekend, maar gekenmerk deur heelwat WOW ontdekkings en fasette wat behoorlik ‘n mens se asem wegslaan. Dis ‘n pad wat nie deur die kerk, in sy breë, onderskryf of gevolg word nie. Daarom is dit nie altyd ‘n maklike pad om te loop nie. Soms is ‘n mens alleen. Soms is jy verslae oor wat mense van jou sê en skryf en dink. Maar soos ek dit vandag verstaan, is dit in alle opsigte ‘n pad wat sy wortels en oorsprong terugvind in die Woord – die Woord van die Een wat gesê het: “Op hierdie een sal Ek let: op hom wat arm is en verslae van gees, en wat bewe vir my woord” (Jes 66:2).
Ek kan nie vir jou, of enige ander persoon, oortuig om die pad te loop wat ek gekies het om te loop nie. Ek kan nie verwag dat jy, na byna 40 jaar en met baie min kontak in die tussentyd, weer saam met my in ‘n ruwe terrein voertuig klim en ‘n geloofsroete – “off the beaten track” – inslaan nie. Maar ek kan dit vir jou sê – en soos ek jou ken, sal dit jou laat dink – die pad wat aan ons van kindsbeen af voorgehou is en as die enigste en onfeilbare ingekleur en opgehemel is, is nie sonder sy kwota probleme nie. Nie probleme in die sin van teëspoed en weerstand nie. Inteendeel, die alombekende pad waarmee ons altwee reeds in ons tienerjare kennis gemaak het, is juis die pad van die minste weerstand. Maar die probleem met hierdie pad is dat dit lankal nie meer dieselfde pad is wat die Skepper oor honderde jare aan ons voorgangers in die geloof bekend gemaak het nie. Talle prominente bakens en riglyne op die padkaart is uitgekrap of verander en in die proses is ek nie seker of die eindbestemming nog dieselfde is nie.