Literêre prestige hou uiteraard verband met Bourdieu se opvatting van simboliese kapitaal. ‘n Skrywer se prestige is onder andere afhanklik van die agting wat hy of sy deur van ander rolspelers binne die literêre veld geniet en van sy of haar “posisie” binne die literêre veld. Resensie: Gilbert Gibson – Die sin van die hut. (Human & Rousseau, 2017) Bpk (Opperman, 1970), T.T. Cloete se “uitlê van die lyk”uit Allotroop (Cloete, 1985), Johann de Lange se “Dood van James Dean” uit Snel grys fantoom (De Lange, 1986) en “Op ’n dag sal jou skrander kop” (op Litnet) en enkele voorbeelde in die werk van Breytenbach, waarvan die vroegste voorbeeld die gedig “bekommernis” uit sy debuutbundel die ysterkoei moet sweet (1964) is. sou gesê kon word il aura obligé (dit sou verpligtend/verbindend moes gewees het), want, soos Derrida o.a. aan die einde van sy teks skryf: Die naam “Jesus” beteken “Die Here Verlos,” en is deur God self aan sy Seun gegee. ‘n Engel het in ‘n droom aan Josef verskyn en gesê: “Josef, seun van Dawid, wees nie bevrees om Maria, jou vrou, by jou te neem nie, want wat in haar verwek is, is uit die Heilige Gees; en sy sal ‘n seun baar, en jy moet Hom Jesus noem, want dit is Hy wat sy volk van hulle sondes sal verlos” (Matt.