Hier word kinders die dag as hul vyf jaar word, ingeskryf in die beginnersklas. Maak nie saak watter maand nie. Hul begin hul skoolloopbaan die dag as hul verjaar. Maak nie saak of ander kinders al ‘n hele jaar in klas is nie en of hy of sy aan einde van jaar inskryf nie.
J het ‘n ouer boetie, M, wat hierdie jaar in jaar ses is en gaan volgende jaar middel skool toe. Ek loop al drie jaar ‘n pad saam met die kind vir. Ek hoor en kyk maar hoe die ondrwysers en ouers hom hanteer. Hy was ook erg aandagafleibaar en sal soos ‘n dier in ‘n hok op en af loop, en net nie tot rus kom nie. Dis ook moeilik om hom te bereik omdat mens net nie sy aandag kan aflei nie. Hy is hierdie jaar al baie kalmer en meer gefokus omdat hy medikasie gebruik en die onderwysers weet hoe om hom te bereik. In naskool en voorskool is hy steeds veeleisend omdat hy op sy boetie, oor wie ek eintlik wil praat, fokus. Daar is ook ‘n sussie, L, jonger as hy en dan die jongste boetie J.
In tussentyd hol hy in klas rond. M vat die stok af en J hardloop en gryp ‘n ander raket wat ek onderskep en afvat. Ek wou hê hy moes in hoek gaan sit. Dit was laaste strooi. J kom op my afgestorm en soos hy altyd met sy ma maak, bespring hy my en gryp na my skouers. Ek keer hom af
Met die duik hy onder my arms in en boks my teen my bors. Ek stoot hom weg van my af. Hy hardloop om my en stamp my van agter af.
Ek was nogal ontsteld want wat moet ‘n mens doen in so ‘n geval as ‘n kind jou so te lyf gaan. Ek het dit aangemeld by die kantoor.
Hierdie keer is die drie weer opgewonde. J hol en spring woes rond. Ek wil hom laat stil sit om te kalmeer. Hierdie keer skop hy na my. Gelukkig net skrams. Ek gryp hom aan sy skouers en maak hom sit op ‘n lae tafeltjie met “beanbags” op. Hy skop weer na my maar ek druk hom agteroor op sy rug en praat kalm met hom:
In die tussentyd het hy sy beentjies opgetrek, handjies in vuiste voor sy bors en kop na eenkant om my nie te sien nie.
Die namiddag hoor ek dat hy gedurende klastyd ‘n jong meisie wat vir waarneming in klas was geskop het dat sy begin huil het.
Dis so hartseer om alles so te sien en te beleef. Ek weet hy het daardie innerlike stryd maar ek moet aan my eie veiligheid ook dink. Veral omdat ek op my eie in die oggend is, is dit moeilik om sy aandag af te trek. Wil dit reg wees, is ek daar om te sorg dat die kinders onder veilige omstandighede wag voor skool begin. Veral die jonger kinders is baie bang vir J as hy in so ‘n toestand is.
Dis vir my baie ontstellend. Is hy aandagafleibaar of is daar dalk uets anders? Ek gewaar frustrasie. Ek stemsaammet Christa, dit lyk na gedragsprobleme.
Soos ek vir Christa se, daar is meer faktore wat die kind ontspoor. Hy het ook groot gedragsprobleme.