Siviele sake kan onderskei word van kriminele sake in die opsig dat dit normaalweg ’n geding is tussen twee persone of instansies, oor ’n dispuut wat nie oor die pleeg van ’n misdryf handel nie. Dit is byvoorbeeld waar een persoon ’n ander persoon sou aanspreek oor geld wat verskuldig is. Om geld te skuld is nie ’n misdryf nie, maar in ’n siviele saak kan die skuldeiser die geld eis deur ’n dagvaarding teen ’n skuldenaar uit te reik en die gelde verskuldig in te vorder.
Kriminele sake, aan die ander kant, volg op ’n klagte van ’n persoon of ’n instansie, wat beweer dat ’n ander persoon ‘n misdryf gepleeg het. Die klag word van stapel gestuur wanneer ’n klaer ’n klag in ’n eedverklaring by die polisie indien, of waar die polisie of ’n ander instansie iemand betrap tydens die pleeg van ’n misdryf. In ’n kriminele saak word ’n misdadiger nie vervolg deur die persoon wat die klag lê nie, maar deur die staat.
Die staat word in kriminele sake deur die Suid-Afrikaanse Polisiediens verteenwoordig, wat misdrywe ondersoek, en die Vervolgingsgesag, wat bekend staan as die direkteur van openbare vervolgings (DOV), wat die polisiediens lei in hulle ondersoeke ten einde ’n saak met die nodige meriete in die hof teen die beskuldigde aan te bied. Hierdie saak, tesame met die meeste bewysstukke, word in die polisiedossier vervat.
Teen hierdie agtergrond ontstaan daar egter soms probleme wanneer kriminele klagtes aanhangig gemaak word en deur ’n paar eenvoudige, korrekte navrae by bogemelde rolspelers opgelos kan word.
’n Kriminele saak word nie aangevoer nie omdat die aanklaer van mening is dat die aard van die klag ’n siviele saak is.