Albert Speer - Daarbenewens - 2021
Albert Speer word Adolf Hitler se hoofargitek vir die Derde Ryk nadat die Nazi's in Januarie 1933 die mag verkry het. Speer het hierdie posisie beklee tot die ineenstorting van Nazi-Duitsland. Maar tydens die Tweede Wêreldoorlog het Speer nog 'n baie belangriker posisie gekry - Minister van Krygsmagte - en dit was Speer se taak om die Nazi-oorlogsmasjien aan die gang te hou teen byna ongelooflike kans, veral die voortdurende vernietiging wat veroorsaak is deur die Geallieerde bombardement van die belangrikste nywerheidsgebiede van Nazi-Duitsland . Anders as die meeste van sy tydgenote in die Nazi-hiërargie, het Speer nie selfmoord gepleeg nie en is hy ook nie ter dood veroordeel tydens die Nuremberg War Crime Trials nie.
Albert Speer is op 19 Maart geboreste 1905 in Mannheim. Sy pa was 'n argitek en sy gesin was ryk. Na sy opleiding het Speer voortgegaan met die familietradisie deur 'n argitek te word. Speer is baie beïnvloed deur die argitek Heinrich Tessenow en hy het 'n aantal jare as sy assistent opgetree en van sy lesse geleer. In Desember 1930 het sommige van hierdie studente Speer aangemoedig om 'n Nazi-byeenkoms by te woon wat deur Adolf Hitler aangespreek is. Hierdie ervaring het daartoe gelei dat hy 'n ander Nazi-byeenkoms bygewoon het, waar Joseph Goebbels hierdie keer die hoofspreker was. Speer is later deur sy eie toelating 'bedwelm' deur wat hy gehoor en gesien het, en hy het in Maart 1931 by die Nazi-party aangesluit.
Met sy talente as argitek het Speer vinnig die Nazi-geledere opgestaan. Aanvanklik het hy Karl Hanke hiervoor bedank. Speer se eerste amptelike 'baan' vir die Nazi's was in die voorstede van Berlyn en Hanke was die mees senior Nazi in daardie gebied. Hanke het Speer gekry om sy huis op te rig en was baie tevrede met die eindresultaat. Hanke het toe Speer aan Goebbels aanbeveel om die Nazi-party se Berlynse hoofkwartier te verbeter. Die werk wat Speer aan hierdie taak gedoen het, het ook goed gevaar. Nadat die Nazi's in Januarie 1933 die mag verkry het, het Goebbels Speer in diens geneem om sy nuwe hoofkwartier te herontwerp en te verbeter. Deur Goebbels te beïndruk - deel van die innerlike heiligdom van Hitler - het dit nie lank geduur voordat Hitler self belanggestel het in wat Speer die party moes aanbied nie, veral omdat Hitler in sy vroeëre jare 'n argitek wou wees en geglo het dat hy nog 'n talent het op hierdie gebied. Vir Hitler was Speer die perfekte persoon met wie hy argitektoniese aangeleenthede kon bespreek. Hitler het soos Göering geweet, en Himmler het weinig van argitektuur geken. Wat Hitler regtig beïndruk het, was Speer se begeerte dat argitektuur terselfdertyd subtiel maar baie voor die hand liggend kan wees. In die besonder hou Hitler van Speer se gebruik van groot Nazi-vlae - elkeen was op sigself 'n duidelike entiteit, maar toe baie honderde in 'n spesifieke gebied vertoon word, het hulle geneig om saam te smelt tot een groot beeld, wat volgens Hitler 'n aanduiding is van die mag wat die Nazi's in Duitsland gehad het. Grootte gelykstaande gesag.
Speer is toe gevra om die Kanselaregebou in Berlyn - die politieke hoofkwartier van Hitler - op te knap. Hitler stel baie belang in die werk en het daagliks met Speer vergader om uit te vind hoe die opknapping vorder. Baie senior Nazi-amptenare het nie daagliks kontak met Hitler gehad nie, maar hier was iemand wat skaars 30 was, wat daagliks met Hitler vergader het en gereeld geëet het. Vir iemand wat eers in 1931 by die Nazi-party aangesluit het, was dit 'n buitengewone opkoms tot prominensie. In Januarie 1934 word Speer die effektiewe Hoofargitek vir Nazi-Duitsland. Sy onmiddellike baas was Rudolf Hess, maar met die ooglopende steun van Hitler was Speer in staat om te doen soos hy van 'n argitek wou sien solank hy binne die bevoegdhede van Nazisme gebly het, met klassisisme aan die orde van die dag.
Speer is waarskynlik die bekendste vir die ontwerp van die parlementsgrond in Neurenberg waar Hitler sy partytjie-byeenkomste gehou het. Hier het Speer sy sogenaamde "katedraal van die lig" ontwikkel - 130 soekligte met 'n hoë krag het die massiewe paradegrond omring. Toe hulle snags aangeskakel is, het hulle die indruk geskep dat die byeenkomste omring is deur Griekse-agtige klippilare. Speer het geglo dat dit sy indrukwekkendste werk is wat eintlik voltooi is. Hitler het beslis die finale uitslag goedgekeur.
Speer het die werk op die Berlynse stadion vir die Olimpiese Spele in 1936 opknap toe Hitler die oorspronklike plan gekritiseer het (wat besluit is voordat Speer sy prominensie sou verleen). Hitler wou nie hê dat die stadion modern moet lyk nie - hy wou 'n meer klassieke voorkoms hê en Speer het die planne paslik aangepas.
In 1937 het Hitler aan Speer totale mag gegee oor die herontwerp van Berlyn. Speer moes net vir Hitler antwoord - niemand anders nie. Speer het groot planne ontwikkel vir die herontwikkeling van Berlyn en hulle het almal met Hitler se goedkeuring vergader - 'n vergadersaal wat voorsiening sou maak vir 180,000 mense; 'n drie kilometer lange 'Street of Magnificence'; 'n Berlynse ekwivalent van die Arc de Triomphe wat die een in Parys sou verdwerg het. Speer se plan het 'n soort hoofstad geskep waarna Hitler so gewens het en wat in sy gedagtes enige ander stad ter wêreld sou oortref. Speer het homself verder met Hitler vererg toe hy die opdrag gehad het om 'n nuwe kanseliery in Berlyn te bou. Hitler het Speer net twaalf maande gegee om die taak te voltooi. In werklikheid het Speer voor die skedule geëindig en Hitler het die Golden Party-badge van die Nazi-party aan hom toegeken vir hierdie prestasie.
Die begin van die Tweede Wêreldoorlog beëindig effektief elke kans wat Speer gehad het om sy plan vir Berlyn in werking te stel. Hy het tyd geneem om strukture vir die Duitse leër en lugmag te ontwerp en te bou. Op 8 FebruariesteIn 1942 word Fritz Todt, minister van bewapening, in 'n vliegtuigongeluk dood. Hitler het Speer aangestel om hom op dieselfde dag op te volg.
Speer het die Duitse industriële infrastruktuur in chaos gevind. Hy het gevind dat fabrieke goedere vir verbruik verbruik, in teenstelling met artikels vir die oorlogspoging. As gevolg van die opdrag van Hitler, is Duitse vroue selde toegelaat om in fabrieke te werk ondanks hul voor die hand liggende potensiaal. Speer het bevind dat talle regeringsinstansies beheer oor net een fabriek gehad het, en dat elkeen met die ander een vir groter beheer het. Speer het dit opsy gesit en die mag in homself gesentraliseer - met die volle steun van Hitler. Speer het die leiding geneem met oorlogsproduksie en steun hiervoor van Goebbels en senior offisiere in die Wehrmacht - dit was sy sukses. Die enigste probleem waarmee hy nie Hitler kon oorskakel nie, was die gebruik van Duitse vroue in fabrieke. Hitler bepleit die gebruik van slawearbeid soos verkies deur Fritz Sauckel, die man in beheer van Duitse arbeid.
Selfs toe die geallieerde bomaanval op sy intensste was, het Duitse fabrieke voortgegaan om oorlogsgoedere te produseer. Speer was besig om te improviseer waar vervaardiging moes plaasvind, selfs al was daar bomenslike fabrieke. Die een kommoditeit wat Speer egter nie in groot hoeveelhede kon produseer nie, was olie. Duitse wetenskaplikes het met wisselende mate van sukses eksperimenteer met die vervaardiging van olievervangers. Maar die weermag het die regte ding regtig nodig - en Speer het geen manier gehad om te vergoed vir Duitsland wat ná die mislukking van die Stalingrad-veldtog en die verlies van Noord-Afrika nie die olievelde in die suidooste van Rusland bereik het nie.
Toe die oorlog in Europa tot 'n einde kom, het Hitler die vernietiging in Duitsland beveel. Hy wou hê dat alles vernietig sou word wat vir 'n besettende leër van waarde sou kon wees - die sogenaamde Nero-besluit. Speer het daarin geslaag om Hitler te oorreed om hom volle gesag te gee in die uitvoering van hierdie bevel. Speer het egter later beweer dat hy nie van plan was om massavernietiging uit te voer nie. Na Hitler se selfmoord het Speer in Admiral Dönitz se kortstondige regering gedien.
Op 15 MeisteIn 1945 het die Amerikaners Speer gevange geneem en hom uitgevra oor die sukses of andersins van die geallieerde bomaanval. Speer is op 23 Mei formeel gearresteerrd. Hy is aangekla van beplanning vir oorlog, beplanning van 'n oorlog van aggressie, misdade teen vrede en misdade teen die mensdom. Speer is in Nürnberg verhoor en is op twee aanklagte skuldig bevind - oorlogsmisdade en misdade teen die mensdom. Drie van die agt beoordelaars wou hê Speer moet opgehang word. Maar 'n meerderheid het dit nie gedoen nie en op 1 Oktoberst, 1946, is hy tot 20 jaar gevangenisstraf gevonnis. Van die ander Nazi's in Neurenberg is ook skuldig bevind aan misdade teen die mensdom en oorlogsmisdade en het die doodsvonnis gekry. Waarom is Speer anders behandel? Daar word gesê dat sy bereidwilligheid om skuld te erken, sy veroordeling van Hitler en sy algemene verset teen vyf beoordelaars. Speer het sy twintig jaar in die Spandau-gevangenis uitgedien. Hier beweer hy dat hy uitgestoot is deur ander Nazi's wat daar in die tronk was, as gevolg van sy uitsprake in Neurenberg. Maar dit was terwyl hy in Spandau was, dat hy in die geheim die konsep vir 'Binne die Derde Ryk' geskryf het - en daarin geslaag het om uit die gevangenis te kom. Hy was die enigste senior Nazi wat so 'n boek geskryf het, en die inhoud daarvan gee 'n waardevolle insig in Hitler se binnekring. Aangesien die ander groot figure in die boek dood was, is dit egter moeilik om enkele van die meer omstrede kwessies daarin te bevestig.
Speer is op 1 Oktober uit die tronk vrygelaatst 1966. Sy outobiografie het 'n internasionale topverkoper geword. Terwyl dit 'n fassinerende insig gee in die leiers van Nazi-Duitsland, meen sommige dat die boek die belangrike saak vermy van hoeveel Speer 'n oorlogsmisdadiger is. Alhoewel die Nürnberg-verhoor hom op twee aanklagte skuldig bevind het, bevredig sommige mense nie 20 jaar tronkstraf nie. Speer se boek het niks gedoen om baie eenvoudige kwessies aan te spreek nie: hoeveel het hy geweet van die misbruik wat slawearbeiders aangerig het? As hy dit weet, wat het hy dan gedoen om sulke vergrype te probeer oplos? Hoe ingewikkeld was hy in wat sommige die 'Himmler-sindroom' genoem het - dat dit nie saak maak hoeveel slawe-arbeiders gely het nie, solank die finale uitslag vir Nazi-Duitsland behaal is. Sy ondersteuners het daarop gewys dat toe hy verneem van die lewensomstandighede van slawe-arbeiders wat by 'n V2-fabriek in Middelwerk werk, hy beveel het dat die Dora-konsentrasiekamp gebou word, wat die gevangenes se 'verbeterde' lewensomstandighede gegee het. Sy aftreders het daarop gewys dat hoewel dit waar kan wees, hy nie die gebruik van slawe-arbeiders in die Ryk beëindig het nie en hy moes geweet het van die voortdurende verskriklike toestande waarin hulle gewoon het, selfs nadat hy beveel het om hulle te verbeter, en dat groot getalle doodgemaak is as 'n gevolg van wat hulle deurgemaak het.
Gitta Sereny het Speer ná die vrylating uit Spandau breedvoerig ondervra oor sy rol tydens die oorlog. Sy vervaardig haar eie boek, "Albert Speer: His Battle With The Truth".
Teen sy dood het daar twee denkrigtings ontstaan ​​oor die rol wat Albert Speer van 1939 tot 1945 gespeel het. Die eerste was dat hy 'n pragtige akteursrol gespeel het in die Neurenberg-proewe wat sy lewe gespaar het; vol berou en verskonings. Vir sy afvalliges was sy optrede in die getuiebank net dit - 'n opvoering. Ander het geglo dat hy regtig 'n verset het en dat hy, hoewel hy skuldig was, nie op dieselfde vlak as die van Goering, Himmler en Heydrich beskou kon word nie. Hulle het geglo dat sy verskoning opreg was en dat hy 'n gevangenisstraf van 20 jaar verdien het, hy beslis nie die doodsvonnis verdien het nie. Hierdie steun het voortgeduur tot die dag toe hy vrygelaat is toe die Wes-Duitse regering die koste van die Nazifisering teen hom laat vaar het, wat die verlies van sy eiendom en die wins wat hy in Wes-Duitsland uit sy boek gemaak het, sou gekos het. Daar word gesê dat Speer anoniem 'n groot deel van die winste uit "Binne die Derde Ryk" aan Joodse liefdadigheidsorganisasies gegee het.