Dat daar ‘n geesteswêreld, oftewel geestesrealm is, is ongetwyfeld waar. Ons stryd is juis nie teen die tasbare magte nie, maar teen die geeste wat ons nie kan sien nie. “Want ons worstelstryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die owerhede, teen die magte, teen die wêreldheersers van die duisternis van hierdie eeu, teen die bose geeste in die lug.” (Ef. 6:12).
Die stryd om mag en gesag in die geesteswêreld is reeds gewen aan die kruis op Golgota. Jesus Christus het die oppergesag en outoriteit nie net oor die waarneembare dimensies nie, maar ook oor alle ander dimensies wat bestaan (Matt. 28:18). Alle mag in die hemel en op aarde, behoort aan Christus. Sy gesag strek dus oor die goeie en gevalle engele. Oor Migael die aartsengel, sowel as Satan en alle demone.
Ek dink mense wat sê hulle “neem iets waar in die geestesrealm” gewoonlik nie verwys na hierdie opdrag of gawe van onderskeiding nie. Hulle verwys eerder daarna dat hulle kan voel hoe iets verander of “skuif” in die nie-waarneembare geestesdimensie/s. Hulle bedoel soms dat iets soos bv. ‘n massa-gebedsdag, ‘n “skuif” in die geestesrealm gebring het. Sulke opmerkings is veral prominent in charismatiese kringe. In die lig van o.a. 2 Kon. 6, is dit vir my duidelik dat die gawe van Elisa nie as ‘n reël aan elke gelowige geskenk word nie. Ons vind dit as ‘n uitsondering, binne die Ou-Testament en nie weer in die Nuwe-Testament nie. Verder het Elisa nie die gawe ontvang om die engele of iets in die geesteswêreld te verander nie. Hy het bloot waargeneem wat God reeds bewerk het.
As daar enige veranderinge in die geesteswêreld aangebring word, dan doen Christus dit. Hy regeer immers oor dit alles. Die Here kan, deur Sy genade en barmhartigheid gebede aan Sy kinders gee, sodat Hy deur die verhoring van daardie gebede verandering in die geesteswêreld sal bewerk. Mense wat “vlees en bloed” is, kan nie iets wat gees is voel beweeg nie. Dit is twee (?) verskillende dimensies. Sodra die (tyds)gees op een of ander manier waargeneem word, kan ons onderskei, ja. Andersins kan iets nie in die geesteswêreld “aangevoel” word nie.
Die waarneming van die geesteswêreld is vir ons moontlik wanneer ons waarneem wat God in Sy Woord (daaroor) sê. Die Heilige Gees maak dan ook vir ons dit wat in die Woord staan helder en duidelik. Wanneer ons “vol is” van die Woord (Ef. 5:18), word ons gewete sensitief vir die dinge wat van God is en dit wat nie van God is nie. Die Woord en Gees kan nooit vanmekaar geskei word nie. Oor die geesteswêreld kan ons dan ook net sê wat God se Woord daarvan sê. Enigiets meer is teoreties, want ons beweeg en leef in ‘n ander dimensie. Ons moet wegbly van allerlei emosionele en subjektiewe “waarnemings” van die geesteswêreld.