Geskryf deur Carla Wills-Brandon, Ph.D.
Saam met die werk deur my emosionele bagasie en omgee vir my fisiese welsyn, het ek begin kyk na wat ek vir my geestelike gesondheid nodig gehad het. Hier volg 'n paar van die stappe wat ek geneem het.
'N Paar van die stappe op my geestelike pad:
Skep 'n geestelike heiligdom.
Die eerste ding wat ek moes doen was om 'n privaat geestelike plek in my huis te skep. Ek het spesifiek vir my geestelike heiligdom 'n gebied in my slaapkamer skoongemaak. In hierdie ruimte het ek foto's gehad van beide my vertroude en lewende geliefdes. Enige godsdienstige tekens soos engele, standbeelde, kerse en heilige boeke, of items uit die natuur, soos kwarts kristalle, blomme, plante en skulpies, kan ook ingesluit word. My stil heiligdom het veiligheid verskaf en my in staat gestel om op my geestelike evolusie te fokus.
Leer om stil te wees.
My gedagtes was so besig! Net soos 'n eekhoring in 'n hok! Daar was geen ruimte vir spiritualiteit nie. Ek het geleer hoe om die volume te verlaag met 'n eenvoudige daaglikse meditasie. Nadat ek die telefoon gesit het en die radio, rekenaar en televisie afgeskakel het, sou ek 'n kers aansteek en net in die vlam staar. Terwyl ek dit gedoen het, sal ek my gedagtes laat wegspoel. Na 'n paar weke het ek gevind dat my gedagtes begin afneem. Binne 'n maand is die geselsie met 'n gevoel van kalmte vervang, saam met oomblikke van verligting en bewustheid. Vandag, wanneer ek verward of beklemtoon word, word ek stil, sluit my oë en visualiseer my oorledene geliefdes. Ek vra dan vir leiding en luister! Uiteindelik kry ek antwoorde.
Vuurbegrippe van God of 'n Hoër Krag wat nie werk nie.
Vir jare was ek woedend met God oor die verlies van my ma, maar het my probeer om myself anders te oortuig. Toe ek uiteindelik eerlik geword het, het ek myself toestemming gegee om my toorn teenoor hierdie god van my jeug te hê. Skielik voel ek geestelik vry. Nadat ek die ou god geskiet het, moes ek 'n meer liefdevolle en medelydende konsep vind. Eers het ek mediteer deur my oorlede familie en vriende in my gedagtes te sien. Volgende het ek hulle gevra om vir my 'n Hoër Krag te wys wat ek kon vertrou en glo. Ek het nou 'n gevoel van spiritualiteit wat vir my werk.
Ontwikkeling van godsdienstige verdraagsaamheid.
Toe ek geleer het, kon ek 'n verhouding met 'n Hoër Krag hê wat vir my sin gemaak het. Ek het erken dat almal dieselfde reg het. Daarom is daar soveel verskillende godsdienste en geestelike filosofieë. Die verstaan ​​van godsdiens was mensgemaak, maar spiritualiteit was universeel, en ek het meer verdraagsaam geword teenoor die oortuigings van ander. Godsdiens is slegs 'n pad na spiritualiteit. Die pad wat geneem is, is nie belangrik nie. Hoe ons onsself en ander behandel, is noodsaaklik vir ons geestelike ontwikkeling.
Persoonlike betekenisvolle gebedsrituele skep.
Die herhalende godsdienstige gebede van my jeug het my nie meer vertroos nie. Ek het iets meer persoonlik nodig gehad. Terwyl ek deur my toorn teenoor die God van my jeug oor my baie verliese gewerk het, is gebede vir hulp in die hiernamaals na my ma gerig. Ek sal met haar praat oor my dag, hoe ek voel: woede, hartseer, vrees of hartseer. Soms sal ek selfs foto's teken. Dit het vir my gewerk. Vandag hou my gebedsvorm steeds van die hart af met oorlede familie aan die ander kant. Om met 'n liefdevolle universele gees te praat, het aanvanklik ongemaklik gevoel, dus het ek begin met die skryf van my gebede in 'n daaglikse tydskrif.
Om al ons emosies te versier.
Die samelewing is vinnig om sekere menslike emosies te kategoriseer as goed of sleg. Maar trouens, voel almal van ons gevoelens is gesond. Hoe ek op my emosies reageer, kan positiewe of negatiewe gevolge hê. Onverwagte woede word in woede, depressie of fisieke siekte, terwyl onopgeloste hartseer ons hopeloos kan laat voel. Om ons emosies verantwoordelik te omhels, is noodsaaklik. Dit is ook belangrik om daardie gevoel te verstaan, beteken nie dat ons onsself gesond gemaak het nie. Om ons gevoelens verantwoordelik uit te druk, sal ons oopmaak vir geestelike ervarings.
Onsself aanvaar, vratte en almal.
Vir jare het ek geglo dat geestelike mense perfekte mense was. Ek het ook gedink dat wanneer ons fisiek geslaag het, ons selfs meer perfek geword het. Vir jare kon ek nie sien hoe ek gaan meet nie. Sulke druk! Wat my bevry het, was om te erken dat ons onsself aan die ander kant neem. Hierdie reis is net deel van 'n deurlopende proses van geestelike evolusie. Perfeksie is nie 'n vereiste nie.
Erken hoe anders die fisiese liggaam lyk sonder 'n siel.
Die vrees vir fisiese dood is 'n Westerse kulturele verskynsel wat baie in ons samelewing spook. Dit sluit ook in dat jy verouder word oor veroudering: Om fisies ouer te word, bring ons nader aan die fisiese dood! As ek na begrafnisse gaan, word ek altyd daaraan herinner dat die fisiese liggaam wat in die kis uitgelê word, iets mis: 'n siel; daardie "lig" of 'n gees. As jy 'n begrafnis bywoon, stel jou voor dat die gees van die fisieke oorledene by jou sit en skinder oor die gebeurtenis! Soos jy die kis nader om te kyk, gaan voort met jou gesprek met die gees van hierdie geliefde. Sien hulle langs jou langs die lyk staan.
Verbind met die siel in almal wat ons ontmoet.
Elkeen van ons het 'n geestelike self. Wanneer vriende of familie ons soms seermaak, is dit moeilik om dit te sien, maar deur die menslike valbaarheid van diegene wat ons liefhet van hul kern geestelike wese te skei, kan ons leer om met ander op 'n siel tot sielvlak te verbind. As ons erken dat ons almal geestelike wesens met 'n baie menslike ervaring in 'n materiële wêreld het, het ek my meer en meer vergewensgesind en verdraagsaam gemaak.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Inspirasie > Nege stappe na geestelike gesondheid