Hekkies is die daad om teen 'n hoë spoed of in 'n naelloop oor 'n hindernis te spring.  In die vroeë 19de eeu het hekkies gehardloop en oor elke hekkie gespring, op albei voete geland en hul voorwaartse beweging nagegaan. Vandag is die dominante stappatrone die 3-stap vir hoë hekkies, 7-stap vir lae hekkies en 15-stap vir intermediêre hekkies. Hekkies is 'n baie gespesialiseerde vorm van hinderniswedrenne , en is deel van die sport atletiek . By hindernisse word hindernisse bekend as hekkies op presies gemete hoogtes en afstande gestel. Elke atleet moet die hindernisse verbygaan;    om onder hindernisse deur te gaan of doelbewus om te slaan, sal diskwalifikasie tot gevolg hê.
Leon Okafor van Oostenryk loop 'n hekkie by 'n 2018-byeenkoms in Linz.
Toevallige klop oor van hekkies is nie rede tot diskwalifikasie,  maar die hekkies word geweeg om dit te doen nadelig.   In 1902 het Spalding-toerustingonderneming die Foster Patent Safety Hurdle, 'n houthekkie, verkoop. In 1923 het sommige houthekkies elk 16 kg geweeg. Verbeterings van die hekkie-ontwerp is aangebring in 1935, toe hulle die L-vormige hindernis ontwikkel het. Met hierdie vorm kan die atleet die hekkie tref en dit sal kantel en die atleet se pad skoonmaak. Die mees prominente hekkies is 110 meter hekkies vir mans, 100 meter hekkies vir vroue en 400 meter hekkies (beide geslagte) - hierdie drie afstande word almal by die Olimpiese Somerspele en die Wêreldkampioenskap in atletiek betwis . Die twee korter afstande vind reguit van 'n hardloopbaan plaas , terwyl die 400 m-weergawe 'n hele rondte van 'n standaard ovale baan beslaan. Geleenthede oor korter afstande word ook gereeld by binnenshuise baan- en veldbyeenkomste gehou, wat wissel van 50 meter hekkies op. Vroue het histories aan die Olimpiese Spele in die middel 20ste eeu aan die 80 meter-hekkies deelgeneem. Hekkies is ook deel van gekombineerde wedstryde, insluitend tienkamp en sewekamp . 
In baanwedrenne is hekkies normaalweg 68–107 cm lank (of 27–42 duim), afhangend van die ouderdom en geslag van die hindernis.  Geleenthede van 50 tot 110 meter staan ​​tegnies bekend as hoë hekkies, terwyl langer kompetisies lae hekkies is . Die baanhekkies is vorms van naelloopkompetisies , alhoewel die 400 m-weergawe minder anaërobies van aard is en atletiese eienskappe verg soos die 800 meter vlakke.
'N Hekkietegniek kan ook gevind word in die skans , maar in hierdie geval word atlete ook toegelaat om op die versperring te trap om dit skoon te maak.  Net so kan atlete in die landloop hardloop oor verskillende natuurlike hindernisse, soos stompe, heuwels van die aarde en klein stroompies - dit verteenwoordig die sportiewe oorsprong van die moderne gebeure. Perdewedrenne het sy eie variant van hekkies, met soortgelyke beginsels. 
Mees algemene hindernisafstand
50 m hekkies Albei Geen Geen
55 m-hekkies Albei Geen Geen
60 m hekkies Albei Geen 1987 – hede
80 m hekkies Vroue 1932–1968 Geen
100 m hekkies Vroue 1972 – hede 1983 – hede
110 m hekkies Mans 1896 – hede 1983 – hede
200 m hekkies Mans 1900–1904 Geen
300 m hekkies Albei Geen Geen
400 m hekkies Albei 1900–08 & 1920 – hede (mans) 1984 – hede (vroue) (1983 – hede)
Die standaard sprint of kort hekkieswedloop is 110 meter vir mans en 100 meter vir vroue. Die standaard stappe vir die eerste hekkie moet 8 wees. Die standaard lang hekkieswedloop is 400 meter vir mans sowel as vroue. Elk van hierdie wedlope word oor tien hekkies gehardloop en dit is almal Olimpiese byeenkomste. 
Die 200 meter lae hekkies vir mans was op die Olimpiese atletiekprogram vir die Olimpiese Somerspele 1900 en 1904 . Hierdie lae hindernisgebeurtenisse is wyd aan die begin van die 20ste eeu deelgeneem, veral in Noord-Amerika. Behalwe hierdie twee Olimpiese uitstappies, het hulle egter nooit 'n bestendige plek by internasionale kompetisies verwerf nie en het dit na die 1960's al hoe skaarser geword. Hierdie 10-hinderniswedloop word steeds in plekke soos Noorweë aangebied .  
Ander afstande word afgelê, veral binnenshuis, maar soms buitenshuis. Die sprint-hekkieswedren binnenshuis is gewoonlik 60 meter vir mans en dames, hoewel wedlope van 55 meter of 50 meter lank soms hardloop, veral in die Verenigde State . 'N 60 meter binnenshuise ren word oor vyf hekkies gehardloop. 'N Korter wedren kan soms net 4 hekkies hê. Buite word 'n lang hinderniswedloop soms verkort tot 300 meter vir jonger deelnemers wat oor 8 hekkies hardloop. Byvoorbeeld, atlete vir hoërskool en middelbare skole in Kalifornië en Pennsilvanië hardloop die 300 meter hekkies in plaas van die 400 meter hekkies te hardloop, soos die meerderheid deelnemers aan die staat vandag hardloop. Die afstand tussen die hekkies is identies aan die begin van 'n standaardwedren van 400 meter wat tien hekkies sou hê. Daar is ook 200 meter-wedlope vir middelskool- en jonger afdelings oor 5 hekkies (in dieselfde posisie as die laaste 5 hekkies van 'n standaard 400 meter-wedloop). 
Die Amerikaner Sydney McLaughlin is die eerste vroulike atleet wat 13 sekondes op 100 m-hekkies breek, 23 sekondes vir 200 m-hekkies en 53 sekondes op 400 m-hekkies. 
Die finaal van die 110 meter-hekkies vir mans op die Olimpiese somerspele in 1912
Hoogte en spasiëring
Daar is vyf hekkiehoogtes op die meeste standaardhekkies. Die hoogste posisie (soms 'college high' of 'open high') word gebruik vir mans se naelloop-hekkies (60 m en 110 m), wat 106,7 cm (42 duim) is. Die naashoogste, (soms "hoërskool hoër"  ), is 39,1 cm (99,1 cm) gebruik deur veteraan mans onder 50 jaar en jonger seuns. Die middelste posisie van 91 cm (91,44 cm), (soms 'tussenganger'), wat gebruik word vir lang hekkieswedrenne vir mans (400 m) plus 'n paar jeug- en veterane-ouderdomsafdelings. Die volgende onderste posisie, 83 sentimeter, word die 'dameshoogte' genoem  wat gebruik word vir kort hekkieswedrenne vir vroue. Die laagste posisie, genaamd die "lae hekkie", is 30,2 duim (76,2 cm) en word gebruik vir langhekkies vir vroue plus baie jeug- en veterane. Sommige wedlope vereis 68 duim of 68,6 sentimeter vir jeug- of veteraanbyeenkomste.  Hekkies wat na hierdie posisie gaan, is skaars en is opmerklik deur 'n sesde posisie te hê. 
'N Volgorde van hindernisse
In naellope vir mans, ongeag die lengte van die wedloop, is die eerste hindernis 13,72 m (45 voet) vanaf die beginlyn en die afstand tussen die hekkies is 9,14 m (30 voet). In naelloop-hekkies vir vroue is die eerste hekkie 13 m vanaf die beginlyn en die afstand tussen hekkies 8,5 m (27 voet 11 duim). In lang hindernisgebeurtenisse, hetsy vir mans of vroue, is die eerste hindernis 45 m van die beginlyn af en is die afstand tussen hekkies 35 m (114 voet 10 duim). Die meeste wedlope wat korter is as die standaardafstand (soos binnenshuise wedlope) word eenvoudig oor minder hekkies gery, maar gebruik dieselfde afstande vanaf die beginlyn.  Daar is variasies oor hekkiehoogte en spasiëring vir die ouderdomsgroepe van atlete wat meeding. Sien Meestersatletiek (baan en veld) en Jeugatletiek. 
'N Reeks wat hekkies toon, vanaf 1900. Vandag word 'n afstand tot die eerste hekkie van meer as 1 m aangeraai.
100 m-hekkies by die 2010-Van Damme-gedenkteken. Priscilla Lopes-Schliep, Sally Pearson, Lolo Jones en Perdita Felicien
Olimpiese somerspele 2008 - 110 m-hekkies vir mans - halfeindronde 1
Kerron Clement loop die 400 m-hekkies in Berlyn, 2009 (in die middel)
Om die optimale hekkietegniek te verkry, moet u eers die regte hardlooptegnieke aanleer. Dit is belangrik dat die hardloper gedurende die resies op sy of haar voete bly. Dit maak 'n vloeiende beweging tussen elke stadium van die wedloop.
Daar is 'n tegniek wat wenslik is om doeltreffende hekkies tydens 'n wedren te bewerkstellig. Baie hardlopers vertrou hoofsaaklik op rou spoed, maar die regte tegniek en goed beplande stappe wat na en tussen elke hindernis lei, kan 'n doeltreffende hekkie vinniger teenstanders laat wegspring. Oor die algemeen spandeer die doeltreffende hekkiesloper die minimum hoeveelheid tyd en energie om vertikaal oor die hekkie te gaan, om sodoende maksimum spoed in die horisontale renrigting op die baan te behaal.
Wanneer die eerste hekkie nader, probeer atlete om hakkelstappe te vermy ('n term wat gebruik word om die sny van staplengte te verwys voordat hulle 'n hekkie bereik). Dit sny die hardloper se momentum en kos kosbare tyd. Atlete val die hekkie aan deur dit vanaf 6–7 voet weg te stuur (afhangend van die hardloper se sluitingspoed); die voorpoot is verleng en tog effens gebuig (want 'n reguit been lei tot meer tyd oor die hekkie) sodat die hak die hoogte van die versperring netjies verwyder. Na die lansering is die roete been horisontaal en plat ingesteek, naby die kant van die heup. Die doel is om die afwyking van swaartepunt van normale naellope te minimaliseer en die tyd wat deur die lug gevlieg word, te verminder.
Om behoorlik te hekkie en nie bloot daaroor te spring nie, moet 'n hardloper sy of haar heupe verstel om dit oor die hekkies te lig. Dit behels die korrekte gebruik van die voorste been-, sleepbeen- en armposisies. Die voorste been is die been wat eerste oor die hekkie gaan en redelik reguit moet bly. By die oorsteek van die hekkie, klap die voorste been van die hardloper vinnig af en land ongeveer 1 meter (3 voet) anderkant die hekkie. Die roete volg die voorste been. Die paadjie ry vorentoe by die knie (swaai nie, want swaai laat die stam regop kom) en trek deur om die lengte van die lengte te handhaaf. 'N Effektiewe roete sal parallel met die bopunt van die hekkie wees en so na as moontlik aan die bopunt van die hekkie wees. Die armposisie is een van die belangrikste aspekte wat mense dikwels ignoreer. Terwyl die voorpoot oor die hindernis gelig word, moet die teenoorgestelde arm die liggaam parallel met die grond kruis. Dit help met die balans en ritme van die hardloper gedurende die wedloop.
By manshekkies is dit gewoonlik nodig om die been aan die bokant van die vlugpad oor die hindernis reguit te maak, alhoewel 'n gedeeltelike buiging in die knie vinniger afdruk as die atleet die grond tref. Die vermoë om dit te doen hang af van die lengte van die hardloper. Sodra die voet die hekkie verwyder het, begin die knie weer buig om die effek van 'n lang, stadige slinger te verminder. By vroue se hekkies is die voorste been gewoonlik reguit en styg die swaartepunt nie in verhouding tot 'n normale hardloopstap nie. 'N Ander manier om dit te sien, is die "voetpad": "kortste pad op en die kortste pad af". Die teenoorgestelde arm reik verder vorentoe en die elmboog beweeg na die kant en dan agter om plek te maak vir die agterste been. Die agterbeen lei ook met die knie, maar die voet en knie is horisontaal, so styf as moontlik in die oksel ingedruk .
Sodra die voorpoot met sy afdraand begin, word 'n sterk afwaartse druk uitgeoefen om die knie van die sleepbeen onder die oksel en voor die bors te laat kom. Dit maak die herstel van sommige van die energie wat tydens die vlug gebruik word, moontlik. Aangesien die voorste been op die grond raak, is dit belangrik dat die hardloper in 'n naelloop bly. Sodra sy of haar loodbeen aanraak, dryf die sleepbeenarm die res van die liggaam vorentoe.
In die 100 en 110 meter hekkies gebruik die vinnigste hekkies die driestap-tegniek. Dit beteken dat drie groot stappe tussen al die hindernisse gedoen word. Om dit doeltreffend te kan doen, moet hekkies lang treë neem en hul spoed vir die hele ren handhaaf. As 'n hekkiesgang stadiger begin loop terwyl hulle drie stap, kan hulle dalk nie deur al die hindernisse kom nie en moet hulle dalk oorskakel na 'n vier-stap of vyf-stap-tegniek. By drie- of vyfstappe sal 'n hindernis dieselfde voorste been vir al die hekkies gebruik. As 'n hekkie vier treë is, sal hulle by elke hekkie loodbene moet wissel.
'N Moderne hindernis sal omval as 'n hardloper dit tref. Daar is geen straf vir 'n hekkie nie (mits dit nie doelbewus beoordeel word nie). Die wanopvatting is gebaseer op ou reëls voordat die hekkies geweeg is. In die Olimpiese Spele in 1932 het Bob Tisdall in die wêreldrekordtyd die Olimpiese goue medalje op die 400 meter-hekkies gewen , maar die rekord is nie toegeskryf nie omdat hy 'n hekkie omver geslaan het. Daar kan 'n diskwalifikasie wees as 'n hekkie 'n hekkie in 'n teenstander se baan slaan en daar word geoordeel dat dit die vermoë van die teenstander om die wedloop te laat inmeng, beïnvloed het. Daar is nou spesifikasies vir die kantelgewig van 'n hindernis (die gewigte moet aangepas word om ooreen te stem met die hoogte van die hindernis), dus sal die ritme van die hindernis teoreties vertraag. Om die hindernis met u hande te druk of uit die baan te hardloop as gevolg van die treffer van die hindernis, is egter rede tot diskwalifikasie. Alhoewel oor die algemeen nie wenslik geag word om hekkies te slaan nie, het 'n paar sprinthekkies daarin geslaag ondanks die feit dat hulle baie hekkies omver geslaan het. Kontak met hekkies kan die spoed verminder en ook die tegniek van 'n hindernis onderbreek. Sommige afrigters stel voor dat as u die hekkie liggies "soen" met die kant van die been wat die naaste aan die hekkie is, kan dit help met die hardloper se spoed deur die hardloper nader aan die grond te hou. 
Daar is ook afloswedstryde met 'n shuttle-hindernis , hoewel dit selde aangebied word. Hulle word gewoonlik net by baanbyeenkomste aangetref wat geheel en al uit afloswedrenne bestaan. In 'n shuttle-hekkie-aflos hardloop elkeen van vier hekkies in 'n span die teenoorgestelde rigting van die vorige hardloper. Die standaardwedlope stem ooreen met die standaardhekkieswedrenne: 4 × 110 m vir mans en 4 × 100 m vir vroue. 
Die pendelhekkie-aflos het 'n maksimum van net 4 spanne, aangesien die meeste bane net 8 bane het. Twee bane sal deur een span opgeneem word. Die hardlopers # 1 en # 3 in die span hardloop in een rigting op een spesifieke baan en die hardlopers # 2 en # 4 hardloop in die teenoorgestelde rigting in die ander baan. Die hardlopers in elke span gaan in volgorde van 1 tot 4.
In plaas daarvan om knuppels te gebruik, moet die hardlopers wat wag dat hul spanmaat klaarmaak, wag totdat hul spanmaat op 'n sekere punt kom om hul deel van die wedloop te begin. Daar sal 'n amptenaar wees wat wil kyk of hulle te vroeg opstyg. As hulle dit doen, sal hulle gediskwalifiseer word; as hulle laat opstyg, sal dit hul tyd en kanse om die byeenkoms te wen, net benadeel.
Die manspan van die VSA, Aries Merritt , Jason Richardson , Aleec Harris en David Oliver , hou die Amerikaanse en Wêreldrekord in die 440m- afloswedloop op 'n tydren van 52,94 sekondes (op 25 April 2015).  Aan die vrouekant het Brianna Rollins , Dawn Harper-Nelson , Queen Harrison , Kristi Castlin , saam 'n 400 m-hekkieswedloop op 'n wêreldrekordtyd van 50,50 sekondes op 24 Augustus 2015. gehardloop. 
Pendelhekkie-aflos is op die IAAF World Relays in 2019 bekendgestel , dit bestaan ​​uit 'n wedloop waarin twee mans en twee vroue in elke span 'n 110 m-hekkie hardloop . 
Lys van hekkies
Vroue se 100 meter hekkies wêreldrekord vordering
Wêreldrekord vordering vir die 400 meter hekkies vir vroue
110 meter hekkies mans se wêreldrekord vordering
400 meter-hekkies vir die wêreldrekord in mans
^ a b "hekkies | atletiek" . Ensiklopedie Britannica . Besoek op 01-02-2017 .
^ McDonald, Craig (2004). "Hekkies is nie aan die sprint nie". In Jarver, Jess (red.). Die hekkies, kontemporêre teorie, tegniek en opleiding . Track & Field nuus. bl. 12–52. ISBN 978-0-911521-67-2.
^ Longden, Bruce (2004). "Op pad na beter hekkies". In Jarver, Jess (red.). Die hekkies, kontemporêre teorie, tegniek en opleiding . Track & Field nuus. pp. 52–55. ISBN 978-0911521672.
^ http://www.legacy.usatf.org/groups/officials/files/resources/rules/IAAF-Rule-Book-2012-2013.pdf IAAF Reëlboek P162 (151 van die dokument)
^ a b c http://www.legacy.usatf.org/groups/officials/files/resources/rules/IAAF-Rule-Book-2012-2013.pdf IAAF Reëlboek P161-162 (151 van die dokument)
^ http://www.legacy.usatf.org/groups/officials/files/resources/rules/IAAF-Rule-Book-2012-2013.pdf IAAF Reëlboek P214 (202 van die dokument)
^ Jarver, Jess (2004). Die hekkies, kontemporêre teorie, tegniek en opleiding . Track & Field nuus. pp. 9, 63. ISBN 978-0911521672.
^ "Perdewedren Victoria" (PDF) . racingvictoria.net.au . Besoek op 8 Desember 2013 .
^ a b "IAAF-reëlboek" (PDF) . iaaf.org . Gearchiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2011-10-11.
^ "Friidrett vir barn og ungdom" (PDF) . Norsk Friidrett . Norsk Friidrett. Gegearchiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 6 Desember 2013 . Besoek op 3 Desember 2013 .
^ "Hekkeøvelser og hekkeavstander" (PDF) . Norsk friidrett . Norsk friidrett. Gegearchiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 6 Desember 2013 . Besoek op 3 Desember 2013 .
^ a b c d e "Trackinfo Hekkies 101" . trackinfo.org .
^ Steve Smythe (19 April 2021). "Junior rekords vir Athing Mu en Christine Mboma - weeklikse afronding" . atletiekweekblad.com . Besoek op 28 April 2021 .
^ "Regeländringar tävlingssäsongen 2014" . Svensk Friidrott . Svensk Friidrott . Besoek op 3 Desember 2013 .
^ Die spesifikasies vir die variasies word opgesom in die reëlwysigings vir daardie afdelings en word op hierdie webwerf uiteengesit .
^ "Masters Shuttle Hurdles spesifikasies" (PDF) . woodhurdles.com .
^ a b "USATF - Statistieke - Rekords" . www.usatf.org . Besoek op 27-09-2017 .
^ "TWEE NUWE GELEENTHEDE BYgevoeg aan IAAF WORLD RELAYS PROGRAM" . iaaf.org . Besoek op 12 Mei 2019 .
White, Tommie Lee; Carty, George Gordon (April 2002). "Sewe sleutels tot voortreflike hekkies" . Afrigter en atletiese direkteur . 71 (9): 24 . Besoek op 29 September 2013 .
Groep, diagram (1979). Geniet van baan- en veldsport . Verenigde State: Diagram Visuele inligting. bl. 36–41.
Trackinfo verduideliking van hindernisse
IAAF-lys van hindernisrekords in XML
00. The Hurdler's Bible 2 deur Wilbur L. Ross en Norma Hernandez de Ross, PH.D. Kopiereg van 1966, 1978 en 1997.