« Onthou julle nog, » sê B terwyl ons opskuif om plek te maak vir hom op die bankie – ons neem nou sedert ons skouers smaller geword het veel minder ruimte in beslag – « van hoe hulle ons hande afgekap het toe hulle ons wou laat praat ? » Natuurlik onthou ons die gesigte van ons teisteraars, dié wat ons hande gesteel het en toe as buit laat oorplant het. (En mens besef weer hoe gelukkig ons nog is om byna alles ‘wat die mark kan vat’ hier te publiseer – voorlopig – anders as in China, seker maar omdat ons skrywers so marginaal is.)” T.T. Cloete (in Hoe om ’n gedig te ontleed, en in aansluiting by Cleanth Brooks) stel dit naastenby soos volg: Poësie is “totale kommunikasie” waarin alle elemente, selfs die suiwer komposisionele of sogenaamde tegniese elemente, ko-kommunikeer. Toe ek seker was hiervan het ek ŉ sakeman van Stellenbosch, George Ducharme gevra of hy sou omgee as ek fondse wat hy oorbetaal het vir ŉ ander projek wat doodgeloop het, kon kanaliseer na dié een toe. Hy het dadelik ja gesê.