Kirsten Dixon oor Alaskan Cooking - Nuwe resepte - 2022
Kirsten Dixon oor Alaskan Cooking
Ons gesels met die skrywer en lodge -eienaar oor haar nuwe redigering van 'The Winterlake Lodge Cookbook'
As u Kirsten Dixon se kookkuns wil eet, moet u gewoonlik met 'n vliegtuig na haar Winterlake Lodge, 200 kilometer noordwes van Anchorage, ry. Maar gelukkig, vir diegene wat Alaska -kookkuns wil proe sonder om die reis te onderneem, kan u ook die nuutste uitgawe van haar kookboek ophaal, Die kookboek van Winterlake Lodge.
Sy woon al meer as 30 jaar in die agterland van Alaska, en sy en haar man het dit geniet om hul lodge vir avontuurlike sowel as kulinêre reisigers te bestuur. Met haar boek hoop sy om lesers 'n beter begrip te gee van die Alaska -kombuis, behalwe krapbene en salm. 'Daar is beslis 'n dieper verhaal - ons het baie wild, ons het bessies, ons het seekosprodukte in die Stille Oseaan, en ons het ook 'n lewendige boerescene in Alaska,' sê sy.
Vir meer inligting van Dixon, kan u die video hierbo kyk of die kookboek optel! En as haar storie jou begeer om na Alaska te reis, kan jy altyd op 'n vliegtuig spring en self by die Winterlake Lodge bly.
Ma-en-dogter-sjefs Kirsten en Mandy Dixon maak voorsiening vir 'n skare wat lief is vir iets wilds. Wild soos op die platteland van Alaska, waar die Tixa Bay Lodge van die Dixon -gesin (ongeveer 200 myl van Anchorage) en afgesonderde buiteland Winterlake Lodge (by Rainy Pass, langs die Iditarod -roete) bedien, buitelugavontuur saam met maaltye wat plaaslike Alaska -produkte beklemtoon. Salm, heilbot, rotsvis, Dungeness -krap en Kachemakbaai -oesters, sowel as bessies, heuning en sampioene is inspirasie vir die spyskaarte van die Dixons, sowel as vir hul twee kookboeke, die Winterlake Lodge Kookboek en die Tutka Bay Lodge Kookboek (laasgenoemde 'n wenner van 'n toekenning van 2015 van die International Association of Culinary Professionals).
Kirsten het meer as 30 jaar gelede saam met haar man, Carl, hul besigheid in Avontuur-lodge in Alaska begin. 'Hy was die gids en ek was die kok', sê Kirsten, 'n voormalige verpleegster wat tydens die bestuur van die lodge geïnspireer is om 'n blaaskans te neem om ernstige kulinêre studies aan die Le Cordon Bleu in Parys te volg. Later het sy 'n meestersgraad in gastronomie aan die Universiteit van Adelaide, in Australië, verwerf.
Terwyl Kirsten meestal by die stoof in Tutka Bay is en Mandy die Winterlake -kombuis bestuur, neem hulle albei deel aan die kookskool van die lodges, wat in 2010 gelanseer is en gebaseer is op 'n hergebruikte boot wat in 'n strandmeer buite die Tutka Bay Lodge vasgemeer was. Hulle bied ook informele kookkuns voor aandete aan in die onderskeie kombuise.
Voyage to Alaska met Kirsten en Mandy Dixon
Om eerlik te wees, moes ons Tutka Bay op die kaart opsoek. Ter info: dit is in Alaska.
Tutka Bay Lodge is nege kilometer van die sjarmante kusgemeenskap Homer, Alaska, langs die Kachemakbaai geleë. Toegang tot die lodge is deur 'n watertaxi van vyf en twintig minute suid oorkant die baai vanaf Homeros. Onderweg kan u verskillende strand- en watervoëls, see -otters, soms Orka's, Bultrug en ander seediere sien.
Dit gesê, dit was met plesier dat ons dit gedoen het. Want toe "The Tutka Bay Lodge Cookbook" op ons lessenaar kom en ons deur die blaaie van hierdie wonderlike boek begin blaai, het ons geweet dat ons nie net meer daarvan wou weet nie, maar dat ons ook 'n manier moes vind om dit te kry skrywers, die ma/dogter kookkuns span van Kirsten en Mandy Dixon, op ons vertoning.
Vir diegene wat dink dat die kos in die boek kan lyk na iets wat hulle op die Kilcher Family -tafel kan sien in 'n episode van Discovery Channel se Alaska: The Last Frontier, moenie bang wees nie, daar is nie een Elandresep in die boek nie. Geen grenskokke nie, beide Kirsten en Mandy is professioneel opgelei, met Kirsten by Le Cordon Bleu in Parys, en Mandy die Kulinêre Instituut van Amerika en die buitepos van Le Cordon Bleu in Kalifornië.
Sjef Kirsten Dixon Sjef Mandy Dixon
Tog bly die inspirasie vir hul kulinêre interpretasie naby hul tuisbasis aan die kus van Alaska, waar Kirsten en haar man Carl drie dekades gelede gevestig het om The Tutka Bay Lodge aan die kus van Kachemakbaai te open, nou ook die tuiste van die kookskool by Tutka Bay en Winterlake Lodge, 'n "alleen-in-lodge" in Alaska's Wilderness.
Winterlake lodge, geleë aan die westelike rand van die Alaska Range, lê op vyftien hektaar langs Myl 198 van die Historic Iditarod Trail. Die lodge kyk uit oor Finger Lake, waar ons in die somer met 'n vlotvliegtuig land en in die winter met 'n ski -vliegtuig. Die eiendom bied vyf individuele gastehutte, 'n sentrale hooflodge, tuine, 'n sleehonde en 'n saunahuis. Die handgeboude, knoestige dennehutte bied luukse en gesellige ruimte om te rus en te verjong na 'n dag se avontuur.
Die kookboek van Tutka Bay Lodge, wat as 'n kookboek geformuleer word om 'Coastal Cuisine from the Wilds of Alaska' te vier, is 'n blik op die gesofistikeerde kant van die werk met Alaska se oorvloedige seekos. Natuurlik bevat dit 'n klomp salm- en krapgeregte, en dit bevat beslis resepitems wat van 'n Alaskaanse "fooier" kom, soos Bullwhip Kelp en vars rose heupe, maar dit is geensins 'n plaaslike kookboek nie. Dit is net 'n verdomde goeie kookboek wat almal wat dit lees, sal inspireer om na te dink in die deurdagte resepte wat op die bladsye lê.
Wenner van die IACP (International Association of Culinary Professionals) Kookboekprys. Landwyd beskikbaar.
Om dinge nog meer aanloklik te maak, is The Tutka Lodge Cookbook onderweg gevul met resepte wat toon dat plaaslike geregte gebaseer op bestanddele bedek is met wêreldwye verbuigings geïnspireer uit die vele reise wat Kirsten en Mandy onderneem het in hul eindelose soeke om die wêreld se verskillende kookkuns en bring hulle tuis na hul nuuskierige kliënte.
Melanie Young en David Ransom is die onversadiglik nuuskierige kookkoppel. Vir ons op [email protected] Luister altyd na al ons programme op iHeart.com en die gratis iHeart -app.
Twee van Alaska se mees gevierde en inspirerende sjefs, ons is baie bly om te verwelkom Kirsten en Mandy Dixon na The Connected Table LIVE! op Woensdag 2 Maart 2016, 14:25 EST om te gesels oor hul bekroonde kookboek (wenner: die IACP-kookboekprys), hul lewensgerigte lewe in gasvryheid, en as ons gelukkig is, 'n vinnige handleiding oor hoe om salm te maak Spek (sien resep hieronder.) Koppel www.withinthewild.com Volg: [email protected]
Salmspek met rabarberlak Skrywer: Kirsten Dixon
6 gram Alaska koudgerookte salm (ongeveer 10 snye)
½ pond rabarber, gewas, gesny en gekap
½ sjalot, in skywe gesny
1 teelepel vars gemaalde growwe swartpeper
Voorverhit die oond tot 350 ° F. Bedek 'n bakplaat met aluminiumfoelie. Bedek die foelie met spuitoplossing of met olie. Lê elkeen van die stukke salm op die bakplaat. Tersyde gestel.
Plaas die rabarber, heuning, appelasyn, sjalot en ongeveer 'n teelepel swartpeper in 'n klein swaarboompan. Verhit oor medium-lae hitte totdat die rabarber gaar is en begin uitmekaar val. Voeg 'n bietjie appelasyn by indien meer vloeistof nodig is.
Kook ongeveer 30 minute totdat die mengsel tot 'n dik stroperige konsekwentheid verminder het.
Smeer die salm met die rabarberlak. Plaas die bakplaat op die middelste rak van die oond en bak ongeveer 5 tot 6 minute of tot die spek net bros is.
Maak ongeveer 10 snye spek.
Het u trooskos? Sjef Kirsten Dixon bak Russiese Alaska Salmon Pie.
Die afgelope winter en die lente en somer het ek, my dogter Mandy, my skoonseun Tyrone, saamgewerk aan 'n nuwe kookboekprojek. As die weer te erg was vir Ty om buite te werk, en ek en Mandy agter die knie was, sit ons by die tafeltjie in ons wellness -kamer naby die houtstoof by die lodge en sprei ons notaboeke en idees uit.
As gevolg van ons samewerking, kom hierdie week 'n nuwe uitgawe van The Winterlake Lodge Cookbook in boekwinkels aan. Alhoewel dit 'n tweede uitgawe van 'n vroeëre boek is, bevat hierdie uitgawe heeltemal nuwe foto's, ongeveer 50 nuwe resepte en die opregte pogings van ons klein produksiespan wat deur 'n gesin ontwikkel word. Ty het al die beelde geneem, Mandy het al die kosstyl gedoen en ek het die teks geskryf. Ons geliefde vriend, Sini Salminen, 'n grafiese ontwerper wat in Denemarke woon, het die uitleg ontwerp.
Alhoewel kos mode is en neigings kom en gaan, het ons ook 'n paar resepte uit 'n kookboek wat ek in die 1980's geskryf het, gered en ingesluit. Ons kon net nie afskeid neem van rabarberblatjang of suurdeegbroodpoeding nie. 'N Ander een was ons resep vir Russiese salmtert.
Ons maak nou al dertig jaar 'n variasie van hierdie gereg in ons kombuis, en dit is steeds 'n gunsteling onder gaste en personeel. Die miskien meer algemene naam vir salmtert is coulibiac, maar baie Alaskane ken dit as pirok of perok. Dit is 'n Russiese gereg wat sampioene, rys en salm bevat, toegedraai in brioche of blaardeeg. In ons weergawe gebruik ons ​​bruinrys, kool en 'n bietjie Cheddar -kaas (miskien 'n kopknik na die 1980's toe ek hierdie gereg begin voorberei het).
Coulibiac was gewild in Rusland toe August Escoffier, die beroemde Franse kosskrywer, 'n Russiese kok in sy klein restaurant in Nice, Frankryk, gehuur het en dit vir belangrike gaste begin voorberei het. Dit word nou dikwels as 'n Franse klassieke beskou. Dit was een van Julia Child se gunstelinge. Dit is 'n gereg wat op of af aangetrek kan word. Sommige weergawes voeg steurgarnale en ander vis by (Escoffier voeg graag by vesiga, of steurgarnale, as 'n verdikkingsmiddel, iets wat ek nog nie probeer het nie). Dit kan as een groot tert bedien word, soos op ons foto's, of in individuele ramekins vir 'n elegante eerste gang of voorgereg.
Terloops, as u belangstel in kos skryf, bied ek gedurende die winter en lente verskeie onderrigklasse aan in Anchorage en Homeros. Miskien kan u 'n gesinsprojek oorweeg om u gunsteling resepte bymekaar te bring en met ander te deel. Kontak my by kirsten (at) alaskadispatch.com vir meer inligting.
Voorverhit die oond tot 375 grade F. Smelt die botter in 'n wye braaipan oor lae hitte. Voeg die ui by en soteer tot sag, sowat 7 minute. Hoe laer uie kook, hoe minder waarskynlik is dit dat dit brand. Ui ontwikkel 'n heerlike soet en sagte geur wanneer dit stadig oor lae hitte gaar word. Voeg die sampioene en die kool by. Verlaag die hitte tot medium, voeg nog 'n bietjie botter by indien nodig. Soms gooi ek 'n bietjie water in die pan om 'n stoom te skep en die kool te versag. As u wil, kan u ook hier speserye of kruie byvoeg. My pa is lief vir karwij met kool, so soms gebruik ek dit. Ek plaas 'n deksel of 'n stuk aluminiumfoelie oor die kool-groentemengsel sodat dit lekker stoom. Verwyder die groente en hou eenkant.
Strooi, bak, rooster of braai die salm in pan. Elkeen van hierdie tegnieke bied 'n bietjie variasie in smaak en tekstuur. As u die salm op 'n ander manier as stropery berei, vryf ek dit gewoonlik met 'n goeie olyfolie en sout en peper die vis. Dit verhoed dat die vis aan die oppervlak van die pan vasklou en voorkom dat die vleis uitdroog voor dit gaar word. Die salm kan 'n bietjie gaar wees, want ons sal dit ook in ons pastei kook. Laat die salm afkoel en sny dit in groot stukke.
Neem 'n vel skilferkorsdeeg en rol dit effens uit op 'n meelbestrooide oppervlak. Bedek die tweede vel met 'n lap of kleefplastiek sodat dit nie uitdroog nie. Ek hou daarvan om 'n bietjie skilferkorsdeeg uit te rol sodat dit nie te veel blaas nie. As u kommersiële blaardeeg koop, probeer om 'n handelsmerk te vind wat botter eerder as olie gebruik - dit het 'n baie beter "mondgevoel". As botter skaars is, kan u hierdie gereg altyd met 'n gereelde gunsteling tertkors maak. Ek hou daarvan om 'n stewige deegroller met 'n bietjie gewig en breedte te gebruik. Dit maak nie saak of jy 'n pen sonder handvatsels kies nie (beter vir groot stukke deeg) of dié met handvatsels (soos Julia Child nou in die Smithsonian-museum), maar koop 'n deegroller van goeie gehalte en dit sal jou hou 'n leeftyd.
Plaas die blaardeegvel in 'n 9 of 10-duim diep tertpan, en laat die ekstra deeg oor die rand van die tertpan lê. Soms maak ek hierdie pasteie in klein porsies met klein deegringe in plaas van 'n tertpan. Ek verkies om glaspastei te gebruik, want ek kan altyd kyk hoe die onderkant van die pastei gaan. Vir gebakte pasteie is glas en nie-blink aluminiumpanne die beste vir 'n knapperige bodemkors.
Plaas 'n laag bruinrys op die deeg in die pan. Voeg dan die gekapte hardgekookte eier by. Voeg 'n laag gevlokte salm by, dan 'n bietjie gerasperde kaas. Voeg dan die broodkrummels by. Laai die ui, sampioene en kool in die tertpan (jy kan dit alles meng as jy wil, maar die lae lyk mooi as jy die tert sny). Besprinkel die tert met sout en peper soos u wil. Giet die room oor die tertbestanddele. Die volgorde van hierdie gebeure maak nie soveel saak as u eie persoonlike smaak nie. Sommige mense voel baie sterk oor waar die hardgekookte eiers geplaas word!
Rol die oorblywende vel skilferdeeg op 'n meelbestrooide oppervlak uit. Smeer die rand van die tert met 'n bietjie water. Plaas die tweede vel deeg bo -op die tert. Sny die oortollige deeg af en krimp die rande van die tert saam om die twee deegvelle te plak. Sommige mense doen dit met 'n vurk of tussen twee vingers om 'n dekoratiewe rand te maak. Gebruik oorblywende deeg om vorms uit te sny as u wil. Maak seker dat u die tert met 'n paar messe sny sodat die stoom kan ontsnap. Smeer die deeg met geklitste eier - of, as eiers kosbaar is, gebruik net 'n bietjie koue water. Bak die salmtert op die boonste rak van die oond vir 35 tot 40 minute of tot die deeg goudbruin is.
Sjef Tim Crockett
Tim is ons sjef vir navorsing en ontwikkeling in Anchorage in ons kookkuns.
Hy fokus op reseptoetsing, soek na boere en verskaffers, help sjefs met die vind van kunsvlytprodukte uit Alaska, en stuur voorrade na die lodges. Tim het in die verlede as uitvoerende sjef by Tutka Bay Lodge gewerk, en hy speel 'n belangrike rol in ons komende kookboekprojek, "Living Within The Wild " wat in die lente van 2021 uitkom. Tim is 'n atleet wat bergfietsry oor die heuwels en paadjies. rondom Anchorage en hy besoek gereeld die lodges.
Dogter Amanda "Mandy" Dixon, in haar ma se voetspore, studeer aan Le Cordon Bleu, gaan voort aan die Culinary Institute of America in St. Helena, Kalifornië, en doen 'n verhoog by die sjef Thomas Keller's Ad Hoc.
Terwyl Kirsten meestal by die stoof in Tutka -baai is en Mandy die Winterlake -kombuis bestuur, neem hulle albei deel aan die kookskool van die lodges, wat in 2010 gelanseer is en gebaseer is op 'n hergebruikte krapboot wat in 'n strandmeer buite die Tutka Bay Lodge vasgemeer was. Hulle bied ook informele kookkuns voor aandete aan in die onderskeie kombuise.
Uit 'Notes from a Maine Kitchen' deur Kathy Gunst (Down East Books)
Kathy se opmerking: Laat die kors minstens 'n uur lank afkoel voordat u dit uitrol. En sodra die tert gemaak is, moet dit minstens 30 minute afkoel voordat dit gebak word.
1 koppie (2 stokkies) ongesoute botter, verkoel en in klein stukkies gesny
Ongeveer 3 tot 6 eetlepels yskoue water
Bestanddele vir die vrugtevulsel:
4 koppies wilde of gekweekte bloubessies, frambose, swartbessies, of 'n kombinasie van al drie
1 ryp perske of nektarien, geskil, ontpit en in dun skywe gesny
1/3 tot 1/2 koppie suiker of vanillesuiker*
1 eier, geklits, opsioneel
*Om vanillesuiker te maak: sny 'n vanieljeboon in die middel in die lengte. Plaas dit in 'n suikerpot en laat die suiker vir 24 uur en tot 'n paar maande "geur". Vanillesuiker is heerlik in alle soorte gebak waar vanielje -ekstrak gebruik sal word.
Om die kors voor te berei: Meng die meel, suiker en sout in 'n groot bak. Voeg die botter by en breek die botter met 'n deegmasker of jou hande in die meelmengsel totdat dit soos growwe broodkrummels lyk. Meng die 3 eetlepels water by, voeg indien nodig meer by totdat die deeg bymekaarkom en daar geen oortollige meel aan die onderkant van die bak is nie. Voeg nog 'n eetlepel of twee water by indien nodig. Verdeel die deeg in twee en rol dit in 'n ronde, plat skyf en draai dit in 'n groot stuk plastiekwrap. Verkoel vir ten minste 'n uur, of tot 48 uur.
Om die vulsel voor te berei: Meng die bloubessies, perskeskywe, suiker, meel, suurlemoenskil en vanielje in 'n bak totdat al die bessies goed bedek is. Die bessies kan 'n paar uur in die suiker bedek word, bedek en in die yskas gebêre word.
Besprinkel 'n skoon werkoppervlak met meel. Verwyder een van die verkoelde deegsirkels en rol dit uit tot 'n sirkel van ongeveer 11 cm lank. Plaas die sirkel in 'n 9-duim-tertbord sodat die rande oor die kante van die tertbord val. Plaas die afgekoelde bloubessiemengsel in die deeg. Rol die ander deeg uit tot 'n sirkel van ongeveer 11 cm lank. Met 'n pizzasnyer of 'n klein, skerp mes, sny stroke ongeveer 'n half duim dik uit die deeg. Plaas die stroke bo -op die vrugtevulsel en skep 'n kruisroosterpatroon. Sny die oortollige kors af en sny die rande van die deeg saam en skep 'n dekoratiewe patroon. Plaas die tert in die yskas vir ten minste 30 minute en tot 'n paar uur.
Voorverhit die oond tot 375 grade. Plaas die tert op 'n bakplaat en smeer die deeg met die geklitste eier, indien verkies. (Dit sal die kors blink en goudbruin maak.) Bak vir 40 minute. Verlaag die hitte tot 325 en bak nog 10 tot 2 minute, of tot die kors goudbruin is en die vulsel borrel. As die tert te vinnig begin verbruin, bedek dit los met 'n vel aluminiumfoelie. Laat die tert effens afkoel voordat dit gesny word.
Nog 'n pragtig gefotografeerde en versigtig versamelde resepte uit Alaska en aposs besit Kirsten Dixon. Met die aandag op die natuurskoon en wildvoedsel van Kachemakbaai, deel Dixon haar liefde vir wildvoedsel wat plaaslik verkry word, met haar uitgebreide kennis van kookkuns.
Hierdie lewendige kookboek is pragtig genoeg om as 'n koffietafelboek te vergesel, vergesel van 'n heerlike filet salm of heilbot, en bevat die uitstekende eenvoud van die Alaska -kombuis.
Hou jy van die boek? Dan is die volgende stap: 'n Ander mooi gefotografeerde en versigtig versamelde resepte van Kirsten Dixon, die eie van Alaska. Met die aandag op die natuurskoon en wildvoedsel van Kachemakbaai, deel Dixon haar liefde vir wildvoedsel wat plaaslik verkry word, met haar uitgebreide kennis van kookkuns.
Hou jy van die boek? Dan is die volgende stap om elke somerseisoen by die skrywer aan te sluit by haar kulinêre toevlugsoord en kookskool, oorkant die baai van die kunstenaarsgemeenskap in Homer, Alaska. Vyf sterre! . meer
Resep: 'Alaskan' Franse macaroons
Dit is 'n snaakse ding, maar in al die jare wat ek gekook het, het ek nog nooit makaronne in Parys (of macarons soos dit in Frankryk korrek gespel is) voorberei nie. Ek het my groot deel geëet en ek het premium macarons gekoop in fancy winkels in Parys, toegedraai in syagtige, sagte weefsel. Ek het macaroons as geskenke vir die einde van die maaltyd gekry by fyn restaurante, vasgemaak in lint en sellofaan. Maar selfs ten spyte van die macaroon -rage wat die Verenigde State die afgelope tien jaar gelyk het, het ek dit nooit reggekry nie.
Dit is 'n vakansie naweek en ek het besluit om dit te probeer. Ek kamp nog steeds op die Homer Spit en werk aan ons nuwe winkelgebou, maar ek wil 'n feestelike ete bedien aan ons klein werkspersoneel wat hier by my woon. Ons braai op ons klein dek op die tweede verdieping met 'n uitsig oor Ramp One en die "spoor", waar bote teen eb oploop vir onderhoud en herstelwerk. Bote trek skynbaar te alle tye in om vis af te laai en brandstof te maak.
Ek vra Mandy, ons patisserie, om my te leer hoe om 'n macaroon te maak. Hier is wat ek leer:
Ek leer ook dat macaroonliefhebbers byna fanaties is in hul toewyding aan hierdie klein koekie. Die pied (voet) moet gevou wees. Wie praat van so 'n koekie? Die onderkant van 'n macaroon word 'n 'maag' genoem. Hierdie lekkergoed begin klink soos pienk en pistache oesters.
In 'n oorsig van 'n paar van my gunsteling Franse kookboeke, sien ek 'n neiging met makronresepte. Nie een van hulle is dieselfde nie. Sommige resepte vereis dat amandels met meel gemaal word, ander dring aan op eiers van twee dae (dit is om die vloeistof 'n bietjie te konsentreer-en ouer eierwitte klits beter). Sommige sweer deur die beslag 'n paar uur te laat staan ​​voordat hulle in die oond gaan. Ander dring daarop aan dat dit krake sal veroorsaak.
'N Deel van die aanpassing wat 'n macaroon kan aanneem, is in variasie in die beslag of in die vulsel. Bekende gebakwinkels in Parys, Ladurée en Pierre Hermé om twee van die bekendste eksotiese geure te noem, soos Rose Petal with Lychee Paste en Blackcurrant Violet.
Aan die einde daarvan is die ontwikkeling van 'n macaroon -resep 'n baie persoonlike proses. Hier is 'n goeie basiese een om aan die gang te kom.
2 groot eierwitte, kamertemperatuur (ouer as vars indien moontlik)
3/4 koppie bessiekonfyt, vir vulsel
Pols die amandelmeel en die suiker in die bak van 'n voedselverwerker totdat dit goed gemeng is. Sif die mengsel om seker te maak dat daar geen klonte oorbly nie.
Klits die eierwitte met 'n menger op medium spoed tot dit skuimig is. Voeg die kremetart by (dit help dat die blankes nie weer vloeibaar word nie. U kan net so goed asyn of suurlemoensap gebruik) en klits tot sagte punte vorm. Verlaag die spoed tot laag, en voeg dan die suiker by. Verhoog die menger se spoed tot hoog en klits totdat dit stywe punte vorm, ongeveer 5-6 minute. Sprinkel die meelmengsel oor die wit en vou die mengsel liggies totdat die beslag glad en glansend is. U kan op hierdie stadium verskillende voedselkleursels en verskillende geure by die beslag voeg. Ek het 'n bietjie pistasiepasta by die een bondel gevoeg en vanieljeboon by 'n ander.
Plaas die beslag in 'n deegsak met 'n 1/2-inch gewone ronde punt of in 'n seëlbare plastieksak met 'n eenkant. Pyp 1-duim ronde 'n duim uitmekaar op bakplate wat met perkament uitgevoer is. (In my les het Mandy my sirkels op die perkamentpapier laat trek sodat elke macaroon dieselfde grootte sou hê. Sy het my geleer om die beslag in 'n sirkel van buite na binne te buis en bo -oor die beslag glad te maak sodat daar geen stert wat soos 'n "soen" steek nie). Tik die onderkant van elke vel liggies op die werkoppervlak om vasgekeerde lug vry te laat. As jy baie dun bakplate het, gebruik twee velle, een bo -op die ander, om die hitte effens te isoleer. Laat die ongebakte macaroons ongeveer 30 minute by kamertemperatuur staan ​​voordat dit in die oond geplaas word.
Bak tot die macaroons bros en ferm is, sowat 8-10 minute. As u die macaroons verwyder, plaas die bakplaat effens op die werkoppervlak. Spuit of drup 'n bietjie water onder die perkament. Die stoom wat geskep word, help om die bitterkoekies los te maak van die perkament. Dit is nie van kritieke belang om dit te doen nie, maar u wil nie een van die klein "mae" beskadig nie.
Pas die macarons by dieselfde grootte. Dit gebeur dat sommige 'n bietjie versprei het. Vul hulle met die gewenste vulsel. Ek en Mandy gebruik 'n bessiekonfyt en sjokoladeganache (basies sjokolade en room wat saam gesmelt is).
My macaroons het amper onmiddellik begin verdwyn, maar ek hoor dat dit beter is na 'n dag of twee.
In die kombuis met.
Vir Mandy Dixon, mede-eienaar en bestuurder van La Baleine Café wat seisoenaal op die Homer Spit werk en 'n jaarlikse instrukteur by die Cooking School by Tutka Bay Lodge oorkant Kachemakbaai, is die eindspel om 'n maaltyd voor te berei nie net 'n kwessie nie van eet. Dit gaan oor die skep van 'n opvoedkundige ervaring wat verder gaan as om slegs die smaakknoppies te bevredig.
Sy streef daarna dat die maaltyd self - die bestanddele en voorbereiding - 'n verhaal vertel: spesifiek 'n Alaskaanse verhaal. Nêrens bereik sy hierdie doel so gereeld soos in die rustieke kafee naby die einde van die heilbotvisvangstad van die wêreld nie.
'Dit is so lekker om 'n storie te vertel met ons kos wat in hierdie klein kafee bedien word,' sê Mandy. "Negentig persent van wat in die kafee bedien word, kom van plaaslike boere hier in Homeros en die seekos kom van ons eie visserman."
Met produkte uit Alaska wat gekweek word, is 'n gekoesterde deel van Mandys kosstyl en restaurantbestuurstyl. 'Ek is baie trots op die organiese en skoon kos wat ons hier in Alaska het,' sê sy. 'Dit is baie belangrik om dit aan ons gaste oor te dra.'
Byvoorbeeld, daar is die ramenbak van die kafee met tuisgemaakte noedels, versier met 'n plaaslik geproduseerde eend -eier en bo -op ertspruite van 'n plaaslike boer. En daar is die eetbare blomme wat in die tuine gekweek word, en die gedroogde seeslaai met sy erge paddastoele wat uit Tutka-baai versamel word. Saam verteenwoordig hierdie elemente meer as 'n uiteenlopende maaltyd, dit verteenwoordig die mense wat dit vervaardig het en die verhale oor hoe hul lewens met kook en handel kruis, sê Mandy. 'Ons gaste leer meer oor die mense wat hier woon en hoe hulle hul lewensbestaan ​​kan maak,' sê sy.
Haar is 'n passie wat sy natuurlik gekry het. Haar ma is Kirsten Dixon - die nie -amptelike koningin van die kombuis in Alaska, wie se heerlike agterplaas kookkuns met die hoof van die gesin se twee woestynhuise voortdurend nasionale opskrifte behaal en kookkuns toeken. Mandy het grootgeword in die lodge -kombuise en kyk hoe die beste kokke ter wêreld maaltye vir die gaste voorberei en leer studente van regoor die wêreld die geheime van 'n lekker en visueel aantreklike maaltyd. Ondanks haar opvoeding sê Mandy dat sy nie te veel druk gevoel het om in haar ma se voetspore te volg nie.
Wel, miskien 'n bietjie. Maar sy is bly dat sy dit gedoen het.
Die ma/dogter-duo het mede-geskryf kookboeke-mees onlangs in 2013 toe Kirsten chemoterapie ondergaan het en nie veel van die kos kon proe nie. Tog het dit vir Mandy haar onvergeetlikste kookervaring geword deurdat die projek haar ma iets anders gegee het om op te fokus, behalwe haar gesondheidstryd.
Mandy is onbeskaamd sterk oor Alaska -kos: sy maak elke somer 'n nuwe spyskaart vir die kafee. Hierdie jaar was sy koudgerookte salmspek, gesmeer met 'n "rabarberlak" met plaaslike heuning en sjalot vir die eiers Benedict. 'Dit is 'n uitstekende alternatief vir varkvleis,' sê sy.
Haar gunsteling Alaskan-nagereg is baie eenvoudiger: wildebessies en plaaslike heuningkoek. 'Dit is op sigself heerlik,' sê sy.
Herfsnageregte in die kafee bevat baie Alaska -wortels en pampoene. "Die grond en die sonlig hier in Alaska laat wortels en pampoene so soet smaak," sê sy voordat sy 'n gekruide wortelkoek met geroosterde wit sjokolade ryp beskryf wat binnekort op die spyskaart verskyn.
Mandy se bakkie bevat ook 'n knik vir haar gunsteling in die kinderjare: kampvuur s'mores. Haar volwasse weergawe bevat tuisgemaakte framboos-malvalekkers wat tussen tuisgemaakte graham-beskuitjies gesny is met sjokoladeganache. Dit verteenwoordig wie sy in die kern is: 'n Alaska -meisie wat opgelei is in lekker eet, het 'n manier gevind om die beste van twee wêrelde te kombineer tussen die "trooskos" in die kafee en die luukse maaltye wat by die lodge bedien word.
'Alhoewel ek hierdie twee verskillende kookstyle in my lewe aan die gang het, is dit baie opwindend en dit hou dinge interessant,' sê Mandy. 'Ons doen baie moeite en sorg vir elke gereg, want dit verteenwoordig waar ons huis toe roep.'
Alaska Northwest Books is veertig jaar lank die voorste uitgewer van kookboeke in Alaska. Van kookkuns tot wild tot die bewaring van bessies tot suurdeeg tot seekosresepte uit die beste restaurante van die staat, AKNW -kookboeke het die omvang van alle kosse van Alaska gedek. Die kookboek van Alaska Homegrown haal die beste resepte uit tientalle kookboeke wat die afgelope veertig jaar gepubliseer is. Dit bevat voorgeregte, slaaie en sop, inheemse vrugte en groente, gebak en nageregte, beesvleis, pluimvee en natuurlik seekos. A. Lees meer
Alaska Northwest Books is veertig jaar lank die voorste uitgewer van kookboeke in Alaska. Van kookkuns tot wild tot die bewaring van bessies tot suurdeeg tot seekosresepte uit die beste restaurante van die staat, AKNW -kookboeke het die omvang van alle kosse van Alaska gedek. Die kookboek van Alaska Homegrown haal die beste resepte uit tientalle kookboeke wat die afgelope veertig jaar gepubliseer is. Dit bevat voorgeregte, slaaie en sop, inheemse vrugte en groente, gebak en nageregte, beesvleis, pluimvee en natuurlik seekos. 'N Moet hê vir inheemse Alaskane en besoekers. Lees minder