Foto-opstel: foto's van die lewe in Noord-Korea - Inligting
Hierdie fotosessie is oorspronklik gepubliseer op die Matador Community-blog van die skrywer.
TOE ek in Pyongyang, die Demokratiese Volksrepubliek van Korea (DPRK), geland het, moes ek dadelik my selfoon inhandig. Van daardie oomblik af was ons altyd vergesel. Niemand mag die hotel verlaat sonder 'n gids nie.
Daar was baie kere dat ek nie toegelaat is om foto's te neem nie, veral van iemand wat terloops geklee was of handearbeid verrig het, en by militêre kontrolepunte. My kamera is twee keer gekonfiskeer en my foto's is lank ondersoek en bespreek, maar my kamera en foto's is telkens ongeskonde terugbesorg.
Alle foto's deur die skrywer.
Ons is meegedeel dat bykans 400,000 mense veronderstel is om elke dag met die ondergrondse spoorwegstelsel (die MTR) te ry. Ek het dit nie reggekry nie - dit wil voorkom asof ons ten minste 300,000 in ons vervoer alleen was, wat hulself baie regop hou en asemhaal. Die treinspore is 110 meter onder die grond, vermoedelik die diepste ter wêreld. Mense lees hul weeklikse dosis propagandakoerante op erwe op die perron, en blykbaar studeer studente in die stasies omdat die temperatuur gereguleer is. Hierdie diep tonnels is regtig bomskuilings om die burgers van die Demokratiese Republiek te beskerm wanneer die wêreld uiteindelik ineenstort.
Kinders by die ondergrondse
Die meeste kinders wat ons gesien het, het skooldrag gedra, selfs op Sondag, die enigste dag van die dag. Soos kinders oral, het hierdie seuns wat op die volgende trein wag, daarvan gehou om hul foto te neem en hou daarvan om daarna te sien hoe hulle gelyk het. Hierdie prentjie het baie skreeusnaaksheid veroorsaak, gespot, gestoot en gestoot.
Toe ons by die somerkamp aankom, was dit amper verlate, behalwe vir hierdie laaste groep kinders wat op pad is. Daar word van ons verwag om rond te loop en die fasiliteite te bewonder, wat 'n baie groot versameling opgestopte diere en groot portrette van die Geagte Leiers teen die mure van die slaapsaal insluit, en die kinders dopgehou het terwyl hulle geslaap het. Ek onthou selfs 'n aardbol met 'n herenigde Korea as sentrum van die heelal.
Ter herdenking van die Sinchon-slagting
Dit was die honderdste herdenking van die geboorte van Kim Il Sung en 'n groot viering is beplan op die terrein van die Sinchon-bloedbad wat volgens die DPRK-weergawe van die geskiedenis deur die 'Amerikaans-imperialistiese Bastards' uitgevoer is. Amerikaners is altyd op hierdie manier beskryf. Net so is die 'Evil-Cunning-Japanese.' Om mee te begin, dit was effens amusant, maar het net vervelig geword. Dit was een van die min kere dat ons foto's van die weermag kon neem.
Skoolkinders wag vir die tram
Mense op straat begin ons dikwels ignoreer of buite die hoek van hul oë kyk. Maar as ek geglimlag en gewuif het, sou hulle dikwels terugswaai, selfs dié in militêre uniform. Hoe minder kans daar was dat ek hulle in gesprek kon voer, hoe meer avontuurlik was dit. In die sewe dae wat ons daar was, was daar egter net twee gevalle wat mense spontaan op straat met my gepraat het.
Vlugbal in die park
Sondag staan ​​bekend as Dating Day, die enigste dag om te ontspan. Andersins, word elke minuut van die dag van 07:00 tot ongeveer 22:00 gereël. As u nie werklik is nie, moet u studeer, lesings bywoon, bome plant, bome natmaak of klippe optel. Toe ek navraag doen oor die mense wat ek sien klippe optel, kon niemand verduidelik hoekom nie.
Dans in Pyongyang se Moranbong Park is op Sondae gewild, as 'n kans om saam met familie en vriende te kuier. Hierdie groep het ons histeries snaaks gevind, terwyl ons oor ons arms geswaai en gewaai het. Alhoewel sommige Engels kon praat, was hulle baie huiwerig om te praat.
Kinders op die weeshuis
Daar was 190 kinders op hierdie weeshuis, met 60 onderwysers en werkers. Ek het gevra oor die pleeg en aanneming, maar dit was byna ongehoord. Daar is aan my gesê dat dit moeilik genoeg is om vir u eie kinders te sorg. Hierdie weeshuis het drie baie drieling gehad. Die vervaardiging van drieling word beskou as 'n hoë prestasie, en u beloning vir hierdie prestasie is om die kinders by die geboorte weg te neem. Klaarblyklik is dit 'n onbetwisbare feit dat ouers nie met drie kinders tegelyk kan klaarkom nie. Hulle is na die weeshuis, maar hulle word Sondae huis toe.
Speel in die fontein
Waar daar water was, was daar mense wat daarvan gebruik gemaak het: speel, hengel of paddle. Selfs in Pyongyang, die vertoonvensterstad, het ek groepe mense met emmers en houers water uit die dreine van stormwater versamel. Op 'n stadium was ons 24 uur sonder lopende water.
Op soek na paddavissies
Hierdie foto is een van my gunstelinge, want die meeste van die tyd het almal wat ons gesien het, geskrop totdat hulle blink was. As dit nie so was nie, mag ons nie foto's neem nie. Dit is blykbaar aanvaarbaar dat seuns vurig is.
Propaganda by die filmateljees
Hierdie mense is besig om inligting op te dateer in die Pyongyang-filmateljee, waar gemiddeld 30 films per jaar vervaardig word, alhoewel u hard sal probeer om die verskil tussen een van hulle te vertel: Hulle het almal dieselfde boodskappe. Die filmsets hier is permanent, glad nie soos Hollywood-fasades nie, en word in die 1950's en 1960's opgestel.
Hierdie foto is naby Wonsan Harbour geneem, waar ons baie meer vryheid toegestaan ​​het as in Pyongyang. Ons het langs die strand gestap en gemeng met die inwoners op pad huis toe, maar sonder ons kameras. Alhoewel ons met 'n taamlike volgende (hoofsaaklik kinders) beland het, het net een persoon met ons gepraat. Hy wou net verduidelik dat hy 'n dapper soldaat was wat sy land beskerm en sy pligte uitvoer soos deur die Geagte Leier vereis.
Let daarop dat al die vissers mans is. Ons gidse het gesweer dat daar 'n volledige geslagsgelykheid in die Demokratiese Republiek is, maar hulle het onthul dat 80% van mans en 0% van vroue rook, en dat die wettige drinkouderdom vir mans 18 is en slegs 17 vir vroue. Hulle kon nie die verskil verduidelik nie, maar het vir my gesê dat dit nie van belang is nie, want vrouens drink nie. Rook en drink is sosiaal onaanvaarbaar vir vroue.
Daar is slegs 2 miljoen hektaar bewerkbare grond in die DPRK, dus is die boerdery intensief, met dubbele en drievoudige gewasse. Alle boerderymetodes word sentraal vasgestel en geen afwyking word toegelaat nie. Met byna geen uitsonderings nie, moet almal in Noord-Korea gedurende die oes- en planttyd help. Dit het aanvanklik goed geklink om te hoor dat daar geen werkloosheid in Noord-Korea is nie. Maar toe word ek meegedeel dat daar geen poste vakant is nie, en besef dat dit geen beroepskeuse beteken nie. Na voltooiing van die onderwys- of militêre diens moet elke persoon by die werkerskomitee aansoek doen om werk. Die komitee ken toe wat hy besluit om die geskikste posisie te wees na die beoordeling van kwalifikasies, verwysings en verslae.
'N Krans op die begraafplaas gelê
Die Revolutionary Martyrs 'Cemetery, met sy individueel gekerfde borsbeelde van gevalle kamerade, wat elkeen na die paleis van Kim Il Sung in Pyongyang kyk, word gereeld besoek op dieselfde manier as wat grafte van geliefdes besoek sou word.