Die Evangelis | SkalkSkryf
« Zen priester se lament
Lappies se selfmoord »
Oktober 27, 2008 deur Louwie
Die vyfde Evangelie
(Storie geskryf na aanleiding van die Moot gemeente se heftige negatiewe reaksie op `n pa se versoek dat sy tiener dogter uit die kerk begrawe word. Hy het glo selde of nooit dienste in die kerk bygewoon het nie en was nie goed geklee toe hy die dominee gaan sien het nie)
Die Evangelie volgens Dimooters. (Soos neergeskryf in die dagboek van die geliefde Apostel)
Op hierdie dag, teen laat agtermiddag het die Meester by ons blyplek aangekom. Hy het vir homself `n glas Cabernet landgoedwyn geskink en Hom uitgestrek op die nuwe designer bank in die koelte van die veranda by die voordeur, vanwaar ons `n asembenemende uitsig vanuit die rykmans buurt oor die dorpie waar ons tydelik tuis was, gehad het.
Na `n paar slukke wyn het Hy aan ons gesê; “Julle kan nie dink wat vandag met My gebeur het nie.” Ons het almal nader gestaan om te hoor wat gebeur het want dit was duidelik dat hier weer `n storie kom.
“Ek loop nog so hier buite die dorp se poort in die veld rond,” vertel Hy, “toe sien Ek `n klomp mense heel opgewonde saamdrom. Hulle beduie en skreeu en swaai die arms asof hulle kwaad of begeesterd is.” Hy vat weer `n sluk wyn en tuur in die verte.
“Ek stap toe maar nader om te sien wat aan die gang is. Druk deur die skare tot voor toe om beter te sien. Omring deur mense staan daar toe die vrou, huilende en smekende en beangs tot die dood toe. Wat ek toe kon uitmaak van al die geskreeu, en veral van een man in besonder se geskreeu, is dat die vrou gevang is waar sy in die kooi was saam met `n man. Die probleem was dat die man sonder broek in die kooi toe nie haar man was nie, maar dat die ou wat so driftig staan en skreeu en die skare opsweep, haar man is en ook die ou is wat haar betrap het waar sy passievolle seks met die vreemdeling gehad het.” Die Meester glimlag wrang en drink sy wyn ingedagte.
“Soos julle weet sê die wet van die arme drommels dat die vrou wat so betrap word, die vrou mind you, nie die man nie, gestenig moet word. En dit vat nie veel om die gepeupel in hulle vodde aan te hits om klippe op te tel en iemand anders te vermoor nie. Nee, die goed moor mos onder mekaar vir die pret daarvan.”
Ons staan aandagtig en luister. Die Meester ken die mensdom, moes self al `n keer of wat koes vir klippe wat na Hom gegooi is.
“Wel, Ek staan nog so en kyk na die spul toe sien die vrou my raak. En op die plek begin sy My smeek om haar te red. Ek moet haar lewe red, bid jou aan. Die teef staan daar en skreeu om hulp, en Ek kan nie eers begin om vir julle te vertel hoe sy gelyk het nie! In vodde, en vuil!
“Nou vra Ek jou, het Ek haar al in die Tempel gesien waar Ek die mense leer? Was sy al ooit daar teen die berg as Ek met die mense praat? Nee, nog nooit nie want sy lê en hoereer in die strate, sy het nie tyd om na My te kom luister nie. Bring nie haar kant vir die gemeente nie!”
Die Meester was nou bleek van woede. Te begrype ook. Die vermetelheid!
“Maar nee, nou dat sy in die moeilikheid is, nou kom vra sy My om hulp, die ellendige koei!”
“En wat, Meester, doen U toe?” Vra een van die broeder Apostels.
“Wat kon ek doen? Ek het my uit die voete gemaak. Wat sal die mense van my sê as Ek My bemoei met so `n slet? Netnou steek hulle My ook onder die klippe. Julle ken daai spul.”
“En wat het toe van die vrou geword?” vra nog een van die broeders Apostels.
“Toe ek my rug draai het die eerste klippe op haar begin reën. Sal haar leer die bitch,” het hy bitter gesê.
Met die het Hy opgestaan en `n groep wel geklede vriende van Hom wat aangestap kom tegemoet geloop. Met sy arms uitgestrek voor Hom het Hy hulle welkom geheet met die woorde: “My geliefdes, welkom, welkom, julle weet nie hoe goed dit is om julle weer te sien nie. Dit is tog so aangenaam om in julle uitgelese geselskap te verkeer. Saul, ek sien jy het weer eens `n nuwe bo-kleed aan, en soos gewoonlik van die beste. Jy moet My vertel by watter eksklusiewe boetiek jy dit gekoop het sodat Ek vir My ook een kan gaan koop. Die een wat ek `n week of twee gelede gekoop het, ingevoer nogal, lyk nie meer so goed soos ek gedink het dit sal lyk nie. En Ek moet tog op die Sabbat goed lyk as Ek by die Tempel gaan preek, kan nie in vodde voor die mense gaan staan nie! Maar kom ons gaan sit dan vertel ek vir julle wat vandag met my gebeur het.”
En so het Jesus saam met hulle weg gedrentel en teen die berg onder `n koelteboom gaan sit en `n bottel van die beste rooiwyn oopgemaak en gesels oor die hoër dinge in die lewe.
Posted in Louwie | Tagged Die Meester, stories | Lewer Kommentaar