Hortensia is 'n plant wat hoog aangeskryf word deur bloemiste. Verskeie kultuursoorte lyk baie indrukwekkend en aantreklik en versier blombeddings, stegies en tuine. Ondanks die feit dat hortensia uit warm streke kom, is dit vandag moontlik om dit in erge klimaatstoestande te laat groei, waar dit ook gedurende die warm seisoen ander kan verheug met sy elegante verfyning.
Die beste rypbestande variëteite vir Noordwes
Aan die einde van die XIX eeu is hortensia aan Europa bekendgestel. en het vinnig gewild geword, wat telers aangespoor het om nuwe variëteite te ontwikkel. Baie dekades van hierdie wonderlike plant word al dekades lank bestudeer en geskep. Terselfdertyd was een van die belangrikste take van wetenskaplikes om variëteite te skep met verbeterde aanwysers, nie net van versierbaarheid nie, maar ook van weerstand teen klimaatsfunksies. Vandag kan hortensia geplant word in byna enige streek van Rusland, en kies 'n kultuur met 'n voldoende mate van rypweerstand. In die toestande van die Noordwes-distrik word aanbeveel om aandag te gee aan soorte hortensia's soos paniekagtige en treelike.
Panikale hortensia, waarvan die wetenskaplike naam Hydrangea panicula is, is die spesie wat die koue klimaat die beste kan verdra. Struike bereik 'n hoogte van 2 m, hulle blom in groot, langwerpige bloeiwyses, waarvan die lengte tot 30 cm en 'n deursnee van 15 cm is. Afhangend van die verskeidenheid, kan die blomme se kleur roomkleurig, pienk en selfs persrooi wees.
Het jy geweet? Subtropiese Japan word beskou as die geboorteplek van hortensia, maar wetenskaplikes het daarin geslaag om meer as 100 variëteite te ontwikkel wat goed wortel skiet, selfs in die Noorde.
As u saailinge kies vir plant in die noordwestelike gebiede van Rusland, is dit die moeite werd om aandag te gee aan die soorte soos:
Pinky wink - Miskien is die hoogste graad van paniekerige hortensia, waarvan die bosse in staat is om 'n hoogte van 2,5 m te bereik. Goeie winterhardheid word ook as die voordele daarvan beskou - die plant kan winter sonder skuiling, hulle beskerm net die wortelstelsel met 'n laag deklaag. Tydens blomtyd is die bosse bedek met wit keëlvormige bloeiwyses. Struike lyk veral ongewoon in die herfs, wanneer die groei van bloeiwyses voortduur. In hierdie geval word die onderste blomme helder pers, en die boonste blomme word wit.
kalklig - 'n Kragtige kompakte struik, ongeveer 2 m hoog. Die bloeiwyses het 'n wye piramidale vorm en 'n kalk. Die eienaardigheid van die blomme is die visuele effek van die verandering van skakerings - in die penumbra lyk die bloeiwyses geelgroen en in die son - sterielwit. Die bos blom baie weelderig, maar het terselfdertyd geen ondersteuning nodig nie, danksy sterk elastiese lote.
Vanilla Freise - 'n Baie gewilde variëteit met 'n wydverspreide simmetriese kroon. Aan die begin van die blomperiode het die bloeiwyses 'n ligte wit kleur, dan word hulle pienk, en teen die herfs word hulle bloedrooi. Die bosse se hoogte is 1,5–2 m. Hulle kan ryp goed verdra, slegs jong saailinge benodig skuiling.
Tuiniers noem die boom hortensia (Hydrangea arborescens) ook 'wit bolvormig' vanweë die kenmerkende ronde vorm van groot bloeiwyses, waarvan die deursnee 20 cm kan word. Dit vorm op die top van eenjarige lote en bestaan ​​in volledige oplossing van wit en romerige klein blomme. Die gemiddelde hoogte van die struik is 1,5-2 m, hoewel dit onder goeie omstandighede 4 m kan bereik.
Een van die beste spesies wat geskik is om in die Leningrad-streek te plant, is:
Annabelle - die bos kan nie baie hoog genoem word nie, wantsy groei bereik 'n maksimum punt van 1,8 m, maar groei goed in die breedte - die kroon van die plant kan tot 6 m in deursnee word. Groot groottes hou ook verband met bloeiwyses, wat met 'n tydige topbemesting van die bos 'n deursnee van 50 cm kan bereik, met 'n tros sneeuwit blomme. Die verskeidenheid is redelik aangepas by die koue klimaat.
grandiflora - 'n Ou variëteit wat in 1860 bekendheid verwerf het. Onder natuurlike omstandighede kan die plant tot hitte-hortensia tot reuse groottes groei - tot 10 m hoog. As die plante in die noordwestelike gebiede verbou word, word struike tot 3,5 m groot en word dit gewaardeer vir onpretensieusheid in verbouing en rypweerstand. Bloei die romerige wit bloeiwyses, wat op een struik meer as 300 stuks kan wees.
Landing in die Leningrad-streek
As u hortensiae plant, moet u 'n paar reëls volg. Dit gaan veral oor die tydsberekening en die keuse van die geskikste terrein vir die kultuur. Dit is belangrik om die plant se vereistes vir grond in ag te neem, dit wil sê dat as u in slegte toestande bly, dit die oorlewingstempo van die gewas negatief beïnvloed, en soms kan dit ook lei tot die dood daarvan.
In die klimaatstoestande van die Leningrad-streek is dit beter om in die lente hortensia te plant. As u die prosedure in die herfs uitvoer, is daar die risiko dat vroeë ryp die wortelstelsel van 'n baie swak struik vernietig. Die beste periode is die middel of einde Maart, wanneer die grond warm genoeg is, en die ryp van die ryp sal die jong bos nie verras nie.
In die toestande van die noordweste, is dit verkieslik om hortensia in 'n sonnige omgewing te plant, word 'n ligte gedeeltelike skaduwee toegelaat. Die plant moet voldoende lig en hitte ontvang - dit sal 'n kleurryke welige blom gee en die risiko van swaminfeksies verminder. Dit is raadsaam dat die webwerf nie in 'n konsep geleë is nie, wat 'n negatiewe uitwerking op die ontwikkeling van kultuur het. Hortensia's is baie lief vir vog, daarom moet u dit gereeld natmaak. Die moerasagtige grond is egter onaanvaarbaar vir plante, omdat die wortels van die bos siek word en dit begin verrot, as dit in 'n nat grond is. Daarom, as u van plan is om hortensia te plant naby 'n reservoir of op 'n terrein met 'n oppervlakte-voorkoms van grondwater, lê 'n dreineringslaag van klip aan die onderkant van die landingskuil.
Dit is belangrik om die grond behoorlik te vorm vir hortensiaverbouing. Die grondmengsel word afsonderlik voorberei: gemengde tuingrond, humus, sand en perde turf in 'n verhouding van 2: 2: 1: 1. Let daarop dat plante suurgronde verkies, wat die helderheid van die kleur van bloeiwyses beïnvloed. Die optimale suurgehalte is 5,5–6 pH.
Belangrik! Moenie mis- en stikstofkunsmisstowwe in die plantkuile ​​laat lê om die hortensia wortels te verbrand nie.
Hortensia's bly in 'n alkaliese grond en word dikwels siek van chlorose. Die grond kan versuur word deur 'n oplossing van sitroensuur te giet (3 eetlepels. Lepels word in 10 liter water verdun). Die invoer van gevalle naalde as 'n deklaagmateriaal sal ook help.
Die proses van hortensia is eenvoudig en prakties nie moeilik nie.
Die landingskuil voorberei. As u 'n bossie plant, moet u 'n put met 'n deursnee en diepte van ongeveer 50 cm vorm. As u van plan is om verskillende bosse tegelyk te plant, let dan op die afstand tussen ongeveer 1 m.
Lê 'n dreineringslaag van gekneusde klip, gebreekte baksteen of ander klip aan die onderkant van die put.
Vul die pit 1/3 van die hoogte met 'n vooraf voorbereide grondmengsel.
Bemesting: 25 g ureum, 70 g superfosfaat en 30 g kaliumsulfaat, meng met die grond.
Stel die saailinge op sodat die wortelnek nie na die plant diep in die grond ingaan nie.
Vul die kuil met die bodem na bo, klamp liggies.
Giet die plant nat, met die byvoeging van sitroensuur. Die optimale hoeveelheid vog is 10-15 liter per struik.
Bedek die grond met perdeverf, saagsels of naalde.
Hortensia is 'n veeleisende gewas wat sorg nodig het. Sonder die regte aandag van die mens word 'n plant dikwels siek en word dit 'n netelige prooi vir insekplae. In die eerste plek moet tuiniers weet hoe struike natgemaak en bemes word, hoe om dit teen die winter te bevries, en ook die reëls van landboutegnologie wat met die vorming van kultuur verband hou, in ag neem.
Die aandag moet veral aan die water gegee word. Hortensia verbruik baie vog, soos aangedui deur die wetenskaplike naam "hydrangia", vertaal as "'n vat met water." Gieter moet twee keer per week uitgevoer word, met soveel as 20 liter water vir elke plant. In veral warm periodes kan u 3 keer per week water gee. Let op die feit dat die plant warm, gevestigde vloeistof verkies, daarom is dit raadsaam om 'n vat op die sonnige plek van die plot te installeer en vooraf water vir besproeiing te versamel. Na natmaak word die grond bedek met turf of naalde. 'N Laag van 10 cm is genoeg, wat die grond sal beskerm teen uitdroging en die grond ook bemes. Los van tyd tot tyd word aanbeveel - dus sal die grond ligter wees, en dus deurlaatbaar vir vog en lug. In die proses van losmaak, moet onkruid met die wortels verwyder word.
Belangrik! Vog moet direk onder die wortel toegedien word, sodat water nie op die blare en knoppe val nie, wat hiervan kan verdwyn.
Soos alle dekoratiewe kulture, benodig hortensia bo-kleedwerk, wat in verskillende fases uitgevoer word:
In die lente. Voordat die knoppe swel, word die bosse gevoer met organiese en minerale verbindings om 'n goeie groeikrag te verseker. Om dit te kan doen, kan u onafhanklik 'n oplossing van kaliumsulfaat en ureum maak, geneem in 20 g en verdun in 5 l water.
As die knoppe op die bosse begin verskyn, voer die volgende verband met superfosfaat uit (25-30 g van die produk word in 'n emmer water verdun en met 'n oplossing van die bos natgemaak).
Aan die begin van die somer Dit word aanbeveel om hortensia met Nitrofos te voed en sodoende 'n oplossing volgens die aanwysings te maak.
Herfs top aantrek uitgevoer om die kultuur voor te berei vir oorwintering en om die vorming van nuwe lote te verseker. In September is dit nuttig om die grond te bemes met 'n oplossing van superfosfaat en kaliumsulfaat (vir 10 liter water, 1 eetlepel. Lepel van elke produk).
'N Goeie komplekse minerale kunsmis vir hortensia's is Fertimix - 'n vloeibare samestelling wat maklik in water verdun word. Dit bevat die nodige biologies aktiewe komponente wat bydra tot die goeie groei en dekoratiewe blom van die kultuur.
Met betrekking tot hortensia word twee soorte snoei uitgevoer - sanitêre en vorm. Sanitêre kapsel behels die verwydering van beskadigde, siek of droë dele van die bos. Begin snoei in die vroeë lente, voordat die knoppe swel, en monitor die struik noukeurig gedurende die groeiseisoen.
Die laaste sanitêre kapsel word in die herfs uitgevoer ter voorbereiding van die wintergewasse. Formatiewe snoei word in die lente uitgevoer, in die toestande van die Noordwes-distrik, is die optimale periode Maart-April. As u laat is met die sperdatums, wag totdat die blare in die bos verskyn, en gaan voort met die prosedure.
Hoe presies om hortensia te sny, hang af van die tipe:
pluim. Die boonste dele van die lote (2-3 sterk knoppe) word op die bos afgesny om die groei van groot jong bloeiwyses te verseker.
Boom-agtige. Dit is noodsaaklik om so vroeg as moontlik van hierdie plantvark af te snoei, t. Dit ontwikkel stadiger as ander. Dit is nodig om die lote van verlede jaar tot die lengte van 4 boonste knoppe te verkort.
Groot blaar. Sny groot lote tot op die vlak van uitgaande nuwe takke, sowel as klein swak lote en meerjarige takke.
Staanplekke vir takke
Onder goeie omstandighede blom die hortensia-bosse gedurende die blomperiode in luukse bloeiwyses wat 'n sekere las skep. As gevolg hiervan versprei struike na die kante, veral na reën.Om te verhoed dat dit gebeur, moet u ondersteuning bied. 'N Metaalbuis van 30-35 cm hoog word in die middel van die bos gedryf en 'n ronde stok word daarin geplaas (jy kan 'n handvatsel van 'n ou mop afhaal).
Met behulp van koorde word nou rekkies gemaak wat aan die een kant met die grootste bloeiwyses aan die lote vasgeheg is, en aan die ander kant aan die bokant van die stok. As u die groen materiaal kies, sal die veters glad nie sigbaar wees nie, maar die struik sal altyd 'n pragtige, kompakte vorm hê. Vir die winter word die toestel verwyder en slegs 'n gehamer metaalbuis gelaat.
Baie moderne hibriede variëteite van hortensia het die winter gehardheid verhoog, wat die vermoë het om ryp tot –25 ° С te verdra. Gegewe die feit dat die winters egter in die noordwestelike streke, insluitend die Leningrad-streek, baie ernstig is, beter om nie risiko's te neem en die bos vir die winter te bedek nie.
Eerstens word sanitêre snoei uitgevoer, dan word bloeiwyses en blare van die plant verwyder. Die terrein moet skoongemaak word van biologiese puin om die oorwintering van skadelike mikro-organismes en insekte te voorkom. Hierna word kunsmis toegedien en die grond word met 'n laag van ongeveer 15 cm bedek. Vervolgens moet u die takke van die struik in 'n armpapier versamel en na die grond buig, vasmaak.
U hoef nie bang te wees dat die takke sal breek nie - by die hortensia buig hulle goed. Dit is beter om houtborde onder die skuins takke te plaas, wat die struik teen direkte kontak met die grond sal beskerm. Boonste boud bedek met jute of spanbond, bedek met saagsels. Hierna word 'n tweede 'kombers' gevorm, maar uit geperforeerde poliëtileen. Boonop kan u meer spar takke lê indien die winter met min sneeu uitkom.
Daar is baie maniere om hortensia voort te plant. Die meeste wat hulle selde gebruik, is om plantmateriaal van sade te verkry. Hierdie metode verg baie tyd en moeite, maar die belangrikste is - dit gee geen waarborg dat die nuwe plant al die eienskappe van die moeder sal verkry nie, insluitend dekoratiewe eienskappe. Daarom is dit beter om die kultuur voort te plant deur middel van steggies, gelaagd te maak of om die volwasse bos tydens die oorplanting eenvoudig te verdeel.
Dit is beter om die prosedure in die lente te begin, sodat die verdelers tyd het om wortel te skiet en sterker te word voordat die koue weer begin. Voorheen word 'n volwasse bos met baie water bevogtig. Terwyl vog die grond sal versadig, moet u landingsputte voorberei met 'n diepte van ongeveer 50 cm, 'n deursnee van 35-40 cm. Elke gat is bemes met houtas, kompos. Die volwasse bos word van alle kante opgegrawe en dan verwyder. Tuiniers beskou hierdie metode as die eenvoudigste en betroubaarste. Nou moet u dit in verskillende fragmente verdeel sodat elkeen verskillende knoppe van hernuwing het - waaruit die bogrondse kroon van nuwe bosse sal ontwikkel. Voor aanplanting word aanbeveel dat die lote en wortels 'n bietjie verkort word, sowel as om die verdelers in 'n groeistimulator te verwerk (die voorbereiding "Heteroauxin" is geskik).
Na verwerking word plantmateriaal in kuile ​​geplaas, met grond bedek, 'n bietjie gepamp en volop natgemaak, en 10-15 liter water vir elke instansie uitgegee. Daarna word die grond met saagsels of turf bedek.
Die sny van groen steggies begin voorlopig in die somer - einde Junie. U moet die boonste fragmente van lote, 12-15 cm lank, afsny, dit is beter om dit in bewolkte weer of in die vroeë oggend te doen. Die onderste dele van die steggies word skoongemaak sodat slegs 1-2 pare boonste blare met knoppe oorbly. Die materiaal word vir 30-40 minute in 'n houer met 'n groeistimulator ('n goeie hulpmiddel - "Epin") geïnstalleer. Na verwerking kan u begin land. Dit is nodig om vooraf 'n houer met 'n grondmengsel van sand en turf voor te berei, in gelyke verhoudings geneem. Elke steel word geplant in 'n hoek van 6-8 cm. Na planttyd moet die beddings gereeld natgemaak word, sodat die grond nie uitdroog nie. Wortels duur 1–1,5 maande.Jong plante word in 'n houer gekweek totdat die lente aanbreek, waarna hulle in die oop grond oorgeplant kan word.
Hierdie metode is ook eenvoudig. Begin in die vroeë lente. Aan die kante van die struik moet u na 'n paar sterk lote kyk. Die grond word opgegrawe en groewe word daarin gevorm, 3-5 cm diep, en elke loot word in 'n groef gelê, vasgespeld en bo-op die grond gesprinkel. Let terselfdertyd daarop dat die bokant van die lus sigbaar bo die grond bly en in 'n vertikale posisie geleë is (dit is beter om dit aan 'n pen vas te bind).
Het jy geweet? Hydrangea — een van die oudste plante op die planeet. Argeoloë het 40 duisend jaar gelede inligting oor die groei daarvan in Noord-Amerika gehad.
Lae moet gereeld natgemaak word. Na 'n rukkie sal u die voorkoms van jong vertikale lote sien. As hul groei 20 cm bereik, moet nuwe bosse met aarde bestrooi word - hierdie prosedure word 1 keer per week herhaal. Einde September kan u begin om bosse uit te plant: elkeen van hulle word van die moederplant geskei, grawe en in nuwe plantkuile ​​geplaas.
Die meeste soorte hortensia's verdra veilig 'n oorplanting, met die uitsondering van paniekbevange, wat moeilik is om hierdie prosedure in volwassenheid te oorleef. Struike word vroeg in die lente oorgeplant nadat die sneeu gesmelt het. As die plant in die kweekhuis oorwinter, is dit beter om die proses uit te stel tot aan die einde van die periode van rypbedreiging. In die Leningrad-streek plant tuiniers aan die einde van Maart.
Onmiddellik moet u die regte plek kies om te plant en kuipe met bevrugte grond voor te berei. Die bos is voorbereid vir die prosedure: sny ou gedroogde takke, en jong in die helfte. Die struik word van alle kante gegrawe in 'n radius van 40 cm tot 'n diepte van 1,5-2 bajonetskywe. Dan word die plant versigtig gelig en uit die kuil verwyder, en probeer om nie die takke aan te trek nie.
As die vermoede bestaan ​​dat die kultuur ongesond is, moet u die wortelstelsel noukeurig ondersoek, beskadigde wortels en insekte verwyder, indien enige. Dit is raadsaam om die risoom met 'n 1% oplossing van kaliumpermanganaat te behandel. 'N Gesonde struik word met 'n erdknop oorgeplant. Dit moet so vinnig as moontlik gedoen word, sodat die wortels nie verweer en droog is nie. Nadat die plant oorgeplant is, word die bos natgemaak, die grond is bedek. Volgende moet u sorg volgens die algemene reëls. Die plant van dekoratiewe hortensia in die noordwestelike gebiede is 'n baie regte idee. Die belangrikste ding is om die regte verskeidenheid te kies en die reëls van plant te hou. Verder hang dit alles van u sorg af - met die regte sorg sal die kultuur 'n regte hoogtepunt van landskapontwerp word.