Herkenning? Waarom blog mens | Neykie's Weblog
Herkenning? Waarom blog mens
Oktober 10, 2007 at 3:17 nm 2 Kommentaar	Middag,
Herkenning glo ek is die moelikste ding op aarde? Moordenaars moet herken waar die lyk is, of dat hulle wel moord gepleeg het. Verkragters, Leuenaars, Moordenaars moet tog skuldig voel en kan herken dit is so en so gewees. Waar trek mens die streep en hoe oorreed jy jouself om iets te herken wat moeilikheid mag bring wat mense om jou ongelukkig mag laat? My herkenning vandag is ek is vreeslik skaam vir mans, ek kan nie met hulle praat nie. En soveel meer herkennings maar dit los ons vir later.
Waarom blog jy? Voel jy gemaklik met alles wat jy kwyt raak? En ek vra hoekom nie, die lewe gaan oor kritiek. En ek het so paar vriende gemaak met hierdie blog ding en as mens voel jy kan ‘n breeër mening oor jou probleem en vrae kry, hoekom nie?
Hier aan hierdie kant is daar nie baie nuus nie, maar ons lewe nog, en dit is al wat saak maak. Heit geniet julle dag dit wat oor is.
Entry filed under: Alles en nog wat, Hartseer, Prentjies.	Pa & Ma	Omstandighede	2 Kommentaar Add your own
SHARKS | Oktober 10, 2007 om 3:39 nm
Waarom blog ek, omdat dit is lekker is om te lees wat ander mense skrywe, omdat ons almal wat blog eerlik is, ons almal is net mense, van ons is mense wat seerkry ken, swaarkry ken, op die manier ontlaai ons, ons ontmoet nuwe mense, wat maar net ‘n naam of skuilnaam is, van ons het al oor ons eie dinge en verhoudings geskryf.
Ja waar en hoe trek mens ‘n streep. Neykie al wat ek vir jou vandag wil sè is: LUISTER ASSEBLIEF NA JOU HART, te hel met wat ander mense dink en sè en selfs agter jou rug van jou wil skinder, vee jou g@t aan hulle af. Pasop vir seerkry. Wat van mans wat rondloop, het hulle geen gewete nie? Ekke vra maar net! Met watter gewete gaan hy vanaand huis toe, eet hy sy vrou se kos, klim agter haar rug in? Sterkte vir jou, en vir dit wat op jou pad mag kruis, ek wens iets goeds wil my pad kruis!
Dellie | Oktober 11, 2007 om 11:21 vm
Ek blog ook omdat dit lekker is. Ek doen dit nie om erkenning te kry vir iets nie. Dis net lekker om dit wat in my lewe aangaan, te deel met iemand anders behalwe my onmiddelike gesin en vriendekring. Soms is dit net laf, soms gaan dit dieper as dit. Dis eintlik soort van terapie, veral as mens sien daar is nogal baie mense daar buite wat dieselfde dinge ervaar. En ons het al ‘n baie nice kringetjie so opgebou!
Maar in ‘n mate is dit ook half anoniem, ek het nog nooit foto’s van myself gedeel nie, en net ‘n paar mense weet wat my regte naam is! Dit gee mens bietjie meer moed en vryheid om te sê wat jy wil.
Maar die bottom-line is, dis flippen lekker!