Met analitiese identiteit is dit die geval dat X gelyk is aan X, dat die twee omruilbaar is, of a priori die waarheid is (Bunnin & Yu 2004:29). 'n Voorbeeld van analitiese identiteit is "water" en "H20" wat omruilbaar is en verder ook sinonieme is. Hennie Nortjé sluit by hulle aan met In die skadu van soveel bome, sy dubbelbekroonde debuutbundel. ’n Hoogtepunt op die feesprogram!” Terloops. ‘n belangrike neweteks by Breyten se ikoniese vers was vir my nog altyd Robert Desnos (1900 – 1945) se laaste gedig wat hy enkele ure voor sy dood vir sy vrou, Youki, geskryf het. In Marielle Heller se Can you ever forgive me? is Lee Israel (vertolk deur Melissa McCarthy) 'n New Yorkse skrywer wat worstel met geldprobleme, alkoholisme en, op die koop toe, skrywersblok. In Marais se bundel kan talle tekstuele grensvlakke uitgewys word, onder andere die wisselwerking tussen vers en verhaal, teks en parateks, en, stilisties gesproke, tussen die verhewe poëtiese en prosaïes-alledaagse. ‘n Opvallende tekstuele grensoorskryding is die verskynsel van intertekstualiteit.