Die manne wat net nuwe scooters en kit elke 6 maande gekry het het veretterd geraak en die pad buister geraak. vandag dat ek self moet kark en betaal besef ek daai ouers kon dit nie eintlik bekostig nie, maar hulle moes die ratpack lead. Woord en wederwoord : bundel aangebied aan D.J. Opperman by geleentheid van sy sestigste verjaarsdag 29 September 1974 .- Pretoria: Human & Rousseau, 1974 By ‘n lang toonbank met drie stop plekke, Een, om die ingevulde vorm met paspoort in te dien, twee, om die paspoort op te tel met visa ingeplak, en drie, om vir die visa te betaal. n Ry Kambodiaanse mans in uniform het die paspoorte van een hand na die ander aangegee en elkeen het sy deel bygedra in amptelikheid. Ook die gevoel van sjarmante vervallendheid gekoppel met die oud-koloniale geboue met hul mooi fasades, was nou wel nie ‘n eksakte fotokopie nie, maar iets was dieselfde as by die huis. Anders kon dit dalk die mense op straat gewees het, wat hulle lewens daar uitleef, buite op tuk tuks, of fietse, of bromponies, met gesigte wat ten spyte van hul armoede altyd gereed was met ‘n glimlag.