Skotland produseer sy eerste tuisgemaakte wyn en word 'ondrinkbaar' genoem - Tradisionele resepte - 2021
Miskien wil hulle teruggaan na die vervaardiging van Scotch.
Die nat, koue klimaat van Skotland maak dit 'n minder as ideale omgewing vir wynproduksie. Die uitspraak? Dit is ondrinkbaar, volgens The Scotland Times. 'N Paneel wynkenners verklaar dat dit baie goed pas met baie, baie sterk kaas.
'Ek het dit op 'n bisarre, masochistiese manier geniet', sê Richard Meadows, eienaar van die Great Grog Company, 'n wynhandelaar in Edinburgh.
Maar Trotter het nie toegelaat dat die minder as uitstekende resensie van die eerste wyn wat in Skotland geproduseer is, hom onderkry nie.
"Dit is nie wonderlik nie," het hy aan die Herald Scotland gesê. 'Ons het 'n oesjaar van 'n sekere kwaliteit gemaak, maar ek is vol vertroue dat die volgende baie beter sal wees.
Vir die volgende bondel wyn gebruik hy droë ys om die geur van die druiwe in te sluit. Aardverwarming is moontlik aan sy kant: hoewel Skotland gewoonlik 'n koeler land is, word verwag dat die Britse eiland in die komende dekades geleidelik warmer maande sal beleef.
Geeste: Bruin is pragtig | Leer om lief te wees vir Bourbon
Bourbon is Amerika se eie gees, maar baie beskou dit as 'n minderwaardige whisky. 'N Skrywer wat die drankie eens aan sy honde gevoer het, leer om dit lief te hê.
As dit by sterk waters kom, het ek 'n swakheid vir die woord ingevoer. Ek verbeel my graag die verre, rustieke wingerd, die reis. Mishorings in die nag. "vir 'n beker vol warm Suid," het Keats geskryf.
As gevolg hiervan het ek waarskynlik uitstekende Amerikaanse wyne oor die hoof gesien, maar dit is niks in vergelyking met die fout wat ek met whisky gemaak het nie. Ek het aanvaar dat as u fyn, plaaslike whisky wil hê, u die dam na Skotland moet oorsteek. Ja, ek het geweet van bourbon. My ouers het bourbon gedrink, maar net om warm te bly. Die bottel kom in die herfs voor en verdwyn na Paasfees. Dit was nie 'n gerespekteerde drank nie. Ek het die oorskiet gemeng met gesmelte roomys een Thanksgiving om die honde dronk te maak.
Nou, bourbon het nog altyd sy aanhangers gehad. William Faulkner was een van hulle.
"My eie ervaring," het hy gesê, "en dit was dat die gereedskap wat ek nodig het vir my handel, papier, tabak, kos en 'n bietjie whisky is." . & quot Lyk asof daar altyd was. In sy kuns en in sy lewe. Maar dan woon William Faulkner in die landelike Mississippi. Hy het eintlik 'n roman met die titel geskryf Muskiete. Sê "Yoknapatawpha County" drie keer vinnig, en u het ook 'n drankie nodig.
Die woord whisky kom van die Skotse Gaelies uisge beatha, wat letterlik vertaal word as & quotthe water of life. & quot Blykbaar het die Engelse gedaal beatha en geworstel het uisge totdat dit uit whiskey gekom het. Die Engelse kan beslis 'n woord druk. Jammer dat hulle nooit Yoknapatawpha in die hande gekry het nie.
Fyn whisky kom uit Skotland. Ons het dit almal geweet. Clinton was 'n kandidaat vir 'n donker perd die eerste keer dat ek 'n bottel Maker & aposs Mark in die plek sien wat eenmaal vir Scotch gereserveer was. 'N Vriend het 'n hurkbottel met 'n keel van karmosynwas oorhandig.
"Bourbon," het ek gesê en my kop geskud.
"Probeer dit," het hy gesê. "Dit is nie wat jy dink nie." Ek het gedoen. En dit was goed. Baie ligter as die bourbon wat ek vir die honde gegee het. Hierdie whisky het soos klawerheuning gelyk en het afgegaan sonder om te brand. Selfs die beste single malt Scotch is hard. (Dit is ook gemaak van garsmout, terwyl bourbon meestal van mieliepuree gemaak word.) Ek het die etiket nagegaan om seker te maak dat dit whisky is. Dit was. En tuisgemaak.
Waar het ek die idee gekry dat alkohol ingevoer moet word? Sterk drank was nog altyd deel van ons verlede. Toe Pennsylvania die grens was, het die Skotte en Iere wat hulle daar gevestig het, dit onprakties gevind om hul rog oos te koop om te vervoer. Presto. Hulle het hul rog in rogwisky verander. Whisky was maklik om te vervoer, en dit sou nie vries of bederf in die hitte nie. Die setlaars het floreer. Hulle het natuurlik whisky aan die Indiane verkoop, maar ook aan mekaar. Ongelukkig het die nuwe nasie nie so goed gevaar nie.
Klink die regering dat dit bekend is? In 1791 het die Kongres 'n aksynsbelasting op whisky ingestel. Vandaar die Whiskey Rebellion. Tollenaars is geteer en geveder. Dus het George Washington die burgermag gestuur onder Light-Horse Harry Lee (Robert E. Lee & aposs pa). Die opstand is sonder bloedvergieting neergelê, maar sommige van die distilleerders het weswaarts na Kentucky verhuis. Lyk of hulle eerder kanse waag met Indiërs as met belastingmanne.
Tot 1792 was Kentucky deel van Virginia, en as u daarheen verhuis en twee jaar lank koring verbou het, sou Virginia u die grond gee. Maar wat om te doen met al die mielies?
Eerwaarde Elijah Craig van Georgetown het vermoedelik die eerste whisky gedistilleer met mielieblom en die plaaslike water. Is dit nie perfek dat hy 'n predikant was nie? As daar twee teenstrydige elemente is wat deur die Amerikaanse geskiedenis loop, soos die strepe op 'n regimentstrop, is dit 'n ernstige vroomheid en 'n behoefte om saam te kom.
Een verhaal vertel dat Craig die vate waarin die drank vervoer is, verkool het omdat hy dié wat vir vis gebruik is, gekoop het en dit moes rooster om dit skoon te maak. Kliënte hou van die whisky van geroosterde vate, en die praktyk het begin. En vasgevang.
Toe Amerikaners deur die neus begin betaal vir single malt Scotch, kyk bourbonmakers. Distilleerderye in Kentucky het hul beste opbrengs gelewer en klein hoeveelhede daarvan in vate geplaas om te verouder. Ek het 'n flesvormige bottel Jefferson & aposs Reserve langs my by my lessenaar gekry. Dit is ook 15 jaar oud. ''n Baie klein bondel,' sê die etiket. Hierdie drankie is effens swaarder as Maker & aposs Mark, en dit is ook verstommend glad.
Booker & aposs bourbon kom in 'n bottel wat lyk asof jy wyn daarin kan sit. Ek het een aand drie glase daarvan op geskeer ys gedrink en gewonder hoekom ek dit so geniet. Toe het ek die etiket nagegaan en gevind dat dit 126 bewys is. Ek was mislei. Goeie bourbon sal jou flous. Maar as u die rowwe plekke in 'n aand moet uitvee, is daar niks beter nie.
Begin 'n partytjie met bourbon in plaas van wyn, en hou 'n partytjie vroeër. Ek gaan nooit meer in 'n kroeg of gaan sit by 'n restaurant sonder om te vra watter bourbon hulle het nie.
Ek was in Kentucky, ek weet hoe mooi die land daar is, en ek kan die platteland in sy bourbon proe. Inderdaad 'n beker vol warm Suid. Pogings om bourbon buite Kentucky te maak, het selde geslaag. "U mag bourbon oral in die land maak, maar as u dit wil verkoop, kan u dit beter in Kentucky maak," sê Ed O & aposDaniel, president van die Kentucky Distillers Association.
"Het jy dit teen Scotch gestel?" vra ek.
"Scotch is 'n wonderlike gees, maar dit het nie die karakter van bourbon nie," antwoord O & apos Daniel. Een van die dinge wat Scotch goed maak, is dat dit in bourbonvate verouder is.
Net die name van die bourbon -handelsmerke is wonderlik persoonlik en aanloklik. Booker Noe is 'n lewende man: hy besit die emeritus meester -distilleerder vir Jim Beam. Elmer T. Lee is nog 'n emeritus meester distilleerder met 'n handelsmerk wat sy naam dra. In 1983 het hy Blanton & aposs, die eerste bourbon met een vat, geskep. Die enkelvat Blanton & aposs kom in 'n bottel wat lyk soos 'n veelvlakkige kraal met 'n miniatuurperd op die kurk. Ons het 'n bottel vir 'n vriend gegee. My vrou hou van die voorkoms van die bottel. Daarna het hy ons gebel: & quot Waar kry jy dit? & Quot
There & aposs Wild Turkey, Old Rip Van Winkle 𠅊 family operation owned by Julian Van Winkle III. Daar is ook Rebel Yell, Heaven Hill, Buffalo Trace en Maker & aposs Mark. En Knob Creek. Abraham Lincoln het op Knob Creek gewoon, een keer as seun geval en amper verdrink.
Ek was slegs een keer teleurgesteld, en die handelsmerk wat naamloos bly, is nie verouder nie. As die bourbon baie kos, behoort dit 'n paar jaar te wees. As u 'n ou ou bourbon koop, koop u 'n tradisie. U koop ook tyd.
Ben Cheever & aposs boek Ben Cheever verkoop is hierdie najaar in sagteband uit.
Hoe om rooibessiewyn te maak
Ek het nog nooit die trekking van voëlkyk verstaan ​​nie - voëls is vervelige wesens en bly rondbeweeg. Proe egter lekker. Voëlkykers voel ongetwyfeld dieselfde oor die aantrekkingskrag vir sampioenjagters. Op 'n toevlug van 'n Britse Mycological Society na Gibraltar Point, is ons groep ondervra deur 'n ongelooflike trop voëlkykers - "Wat op aarde doen jy?" het hulle geëis. Hulle loop rond met hul oë na die lug, ons met ons oë op die grond. Miskien sal my belangstelling in ornitologiese dinge 'n leemte in my begrip verklaar.
Ek pluk elke jaar bessies, maar ek sien selde dat voëls dit vreet en kry amper nooit 'n boom wat hul aandag geniet nie - vlierbessies en kersies is uitsonderings. Sommige van ons bome is tot Kersfees belas met bessies. Ongeag sy reputasie as 'n goeie voedselbron vir ons voëlvriende, blyk dit dat een boom amper die helfte van die jaar vrugte dra. Dit is die rase of bergas.
Die vrugtydseisoene het hierdie jaar vroeg gekom, en rooibessies bestaan ​​al 'n paar weke. Die bes is 'n maklike boom om te identifiseer, ondanks die feit dat bespuitings rooi bessies op verskeie ander klein bome soos witstraal en roosroos verskyn. Die blare is pinnate, dit wil sê, hulle bestaan ​​uit teenoorgestelde pare pamflette. Die boom groei omtrent oral, van voorstedelike straat tot Skotse berghelling, sodat u geen probleme sal vind om dit te vind nie.
Rooibessies en 'n paar raasblare. Foto: John Wright
Die ongekookte bessies is effens giftig en 'n klein knibbel bewys dat dit vreeslik smaak (miskien die rede waarom die voëls dit vermy). Die skerpte is nie te erg nie; dit is die bitter nasmaak en hoë pyptigtheid wat hierdie aanloklike vrug bederf. Rowanbessies het beslis min nut in die kombuis gevind, aangesien roeigelei die belangrikste verweer teen vergetelheid is.
Maar daar is rooibessiewyn. Die vroegste vermelding van 'n alkoholiese drankie met die bessies wat ek kan vind, kom uit die laat agtiende eeu - 'Die armer soort mense in Wallis maak 'n drankie genaamd diodgriafel deur die bessies in water te gooi', lui dit. Dieselfde verhaal verskyn keer op keer in latere werke - dit is miskien 'n uitbeelding van die oorspronklike skrywer se verbeelding vir alles wat ek weet, maar ek sal graag wil hoor of iemand anders van diodgriafel gehoor het. Die volgende eenvoudige resep (wat in my skuur wegbrand terwyl ek skryf) kom van my vriend Erin en sal waarskynlik smaakliker wees:
2 kg bosbessies, met 'n skêr afgesny, oorgeneem en gewas
500 ml wit druiwesap konsentraat
1 teelepel wyn tannien
1 teelepel pektolase
Ongeveer 4 liter kookwater
Maallepel aarbeie. Foto: John Wright
Plaas die bessies in 'n plastiek emmer van voedsel en druk dit grof met die punt van 'n koekroller. Kook die water, roer die suiker by totdat dit opgelos is, bring weer tot kookpunt en giet dadelik oor die bessies. Bedek en laat afkoel. Voeg die druiwekonsentraat, pektolase, suurlemoensap en tannien by. Bedek en laat staan ​​vir 24 uur, roer dan die gisvoedingstof en gis by (indien nodig geaktiveer).
Bedek en laat staan ​​vir 'n week, roer elke dag gedurende die eerste vyf dae. As u brousel in drie lae geskei het-slyk / vloeistof / slyk-plaas die punt van 'n sifon versigtig op 'n strategiese hoogte en sif die vloeistof af in 'n skoon demi-john-alhoewel 'n bietjie slik nie skade sal doen nie. Anders, trek deur 'n skoon moeselien met 'n tregter. Vul indien nodig met gekookte en afgekoelde water tot onder in die nek. Monteer u bung en fermentasie slot en laat dit vir 'n paar maande gis.
Pak in 'n vars demi-john en laat staan ​​totdat alle fermentasie 'n week gestop het, en bottel. Rowanberry -wyn trek voordeel uit 'n lang rypwordingstydperk in die bottel - minstens 'n jaar.
Dit is 'n alfabetiese lys van maanskyn wat in verskillende lande vervaardig word. Die term bathin gin verwys na enige styl van tuisgemaakte spiritus wat in amateur -omstandighede van historiese rede gemaak word. Sommige gedistilleerde drankies op die onderstaande lys is gegeur, en sommige ook nasionale drank.
Zarbali is nog steeds 'n maanskyn, 'n soort gedistilleerde alkoholiese drank wat vermoedelik gemaak word van gegiste rosyne. 
In Albanië is maanskyn (Raki) die primêre alkoholiese drank wat daagliks verbruik word. Dit word gemaak van verskillende vrugte, gewoonlik druiwe, maar ook pruime, appels, swartbessies, korneliese kersie, aarbeiboom, moerbei, persimmons, vye, jenewer en okkerneute.
Die Armeense naam vir maanskyn is Oghi. Die produksie van oghi is wydverspreid in Armenië. Wit moerbei, druiwe, kersies van kersies, pruime en appelkoos is veral gewild, veral op die platteland. Die Arabiese woord Araq (Arak) is afgelei van die Sanskrit woord Ark, wat beteken distillate.
Distillasie van alkohol vereis 'n aksynslisensie in Australië. Die verkoop van stillies en ander distilleertoerusting, insluitend giste, geurmiddels en ander bestanddele spesifiek vir distillasie, is wettig. 
Na die Tweede Wêreldoorlog was daar grootskaalse immigrasie uit Italië, met baie van die immigrante wat hulle in besproeiingsgebiede met boorde en wingerdstokke gevestig het. Baie van die immigrante het wyn vir hul eie gebruik gemaak, wat heeltemal wettig was. Sommige van hulle het egter oorblywende druiweskille, sade en stingels versamel en gegis om tuisgemaakte grappa te distilleer. As gevolg van die houtagtige sade en stingels, bevat die rou drank aansienlike metanol en was daar af en toe gevalle van vergiftiging, soms by groot partytjies, deur distilleerders wat te veel metanol in hul maanskyn gehad het. Die wydverspreide sterftes beteken dus dat huisdistillasie aansienlik afgeneem het met latere geslagte en plaaskonsolidasie en daartoe gelei het dat die praktyk onwettig geword het.
Sodabi, tipies Wes -Afrikaanse spiritualieë, is 'n palm drank wat verkry word uit die distilleer van palmwyn. Die woord sodabi kom van die naam van sy Beninese uitvinder, wat in die vroeë twintigste eeu die distillasietegniek by die Europeër geleer het.
Brasilië het 'n lang tradisie van tuisdistillasie, veral in landelike gebiede. Handgemaakte drank (veral cachaça wat op klein plase gemaak word) is geneig om van goeie gehalte te wees en word waardeer deur versamelaars.
Een vorm wat as maanskyn gekwalifiseer kan word, staan ​​bekend as "Maria Louca" ("Crazy Mary"). Dit is aguardente, in gevangenisse deur gevangenes. Dit kan gemaak word van baie graan, wat wissel van boontjies tot rys of wat ook al in alkohol omgeskakel kan word, of dit nou vrugteskille of lekkergoed is, met behulp van geïmproviseerde en onwettige toerusting.
Die nasionale gees in Bulgarye word 'rakia' (ракия) genoem. Dit word gewoonlik van druiwe gemaak, maar ander vrugte word ook gebruik, soos pruim (сливова), appelkoos, appel, peer, framboos of perske. Rakia is die gewildste drankie in Bulgarye saam met wyn. Soos wyn, word dit dikwels deur dorpenaars vervaardig, hetsy in 'n gemeenskap wat in die openbaar besit word, of in eenvoudiger toestelle tuis. Tuisgemaakte rakia word van beter kwaliteit en 'veiliger' beskou as rakia wat in fabrieke vervaardig word, aangesien daar veral gedurende die 1990's baie vervalste produkte te koop was. Volgens tradisie was die distillering van 'n sekere hoeveelheid rakia vir tuisgebruik belastingvry. In verband met die toetreding van Bulgarye tot die Europese Unie in 2007, was daar regeringsbesluite om belasting op tuisgemaakte spiritualieë te verhoog. Dit het laat in 2006 en vroeg in 2007 gelei tot protesoptredes. Wat plaaslike tradisies betref, is die risiko min dat vervaardigers die nuwe belasting moet betaal. In die Bulgaarse tradisie gaan die drink van rakia gepaard met die eet van klein geregte (genaamd meze [мезе]), gewoonlik 'n soort slaai, byvoorbeeld Shopska -slaai. Rakia het ook baie gebruike as 'n volksgeneeskunde.
Birma (Myanmar) het verskillende vorme van maanskyn. Alhoewel dit onwettig is, het maanskyn die grootste deel van die alkoholmark, veral in die landelike gebiede van die land. Op die platteland deel maanskyn die alkoholmark met wat sommige palmwyn noem.
Arki odongtol of mfofo is die maanskyn van Kameroen. Dit het 'n alkoholinhoud van 80%.
Die algemene name in Kanada vir tuisgemaakte alkohol is glans (bagosse  in Frans) of gil (wat gewoonlik na 'n rum eerder as 'n whisky verwys) in Newfoundland in Manitoba, die term tuisbrou is ook algemeen. Twee wettige produkte wat as glans of gil bemark word, is Myriad View Artisan Distillery Strait Shine  en Newfoundland Screech.
Kaap Verde Edit
Grogue, ook bekend as grogu of grogo (afgelei van Engelse grog), is 'n alkoholiese drank uit die Kaapverdiese, 'n aguardiente gemaak van suikerriet. Die produksie daarvan is basies kunsmatig, en byna al die suikerriet word gebruik vir die vervaardiging van grogue. Die suikerriet word verwerk in 'n pers wat bekend staan ​​as 'n trapiche.
Grogue is die basis vir 'n Kaapverdiese cocktail wat bekend staan ​​as ponche (afgelei van die Engelse woord "punch"), wat ook kalk en melasse bevat, vergelykbaar met die ponche van die eiland Madeira.
Grogue- en suikerrietproduksie kom hoofsaaklik voor in Santo Antão (veral Ribeira do Paul en Ribeira da Cruz) en Santiago.
Grogue word ook gebruik as 'n basis vir medisinale voorbereidings, met die toevoeging van kruie soos gewone rue, roosmaryn of anys. Daar is ook 'n grogue -voorbereiding wat gemaak is met persbes (gansnek -brakke).
Grogue word op 'n ou tradisionele manier gemaak, en daarom is daar baie verskillende eienskappe op die mark. Die regering van Cabo Verde is nou besig met 'n Europese onderneming om grogue op die Europese markte bekend te stel. Dit sal 'n volledig beheerde grogue van die beste kwaliteit wees met die naam 'Grogue Official'. 
In Colombia word maanskyn 'Tapetusa' of 'Chirrinchi' genoem en is onwettig. Dit is egter baie gewild in sommige streke en is al honderde jare tradisioneel. Die koste van tapetusa is 'n fraksie van die swaar belaste wettige alkoholiese drank. Die inboorlinge het voor die koms van die Europeërs hul eie weergawe gemaak van die alkoholiese drank genaamd "Chicha". Chicha word gewoonlik gemaak van koring, wat gekou en gespoeg word in 'n erdehouer wat dan 'n geruime tyd (weke) begrawe is. Laasgenoemde is 'n spesiale soort alkoholiese drank, en soortgelyk aan dié wat deur Chileense Indiërs (Mapuches) gemaak word, maar in Chili word 'n wettige weergawe van Chicha, gemaak van gegiste appels, in September verkoop. Aan die Karibiese kus is daar 'n maanskyn genaamd "Cococho", 'n Aguardiente wat berug is oor die aantal blindheidsgevalle as gevolg van die toevoeging van metanol.
Aan die Karibiese kus van Colombia produseer die Wayuu -stam chirrinche vir plaaslike verbruik en handel met toeriste. Chirrinche is baie sterk en veroorsaak dikwels 'n ernstige kater. [ aanhaling nodig ]
Costa Rica Wysig
In Costa Rica word dit genoem Guaro de Contrabando, wat beteken onwettige drank. Ook bekend as chirriet, dit kan gemaak word van enige gegiste vrugte van "manzana de agua" (Maleise appel) tot pynappel.
Die tradisie in Kroasië is soortgelyk aan Bosnië, en dit word ook 'rakija' genoem en bestaan ​​uit verskillende vrugte. Elke vrug het sy eie kwaliteit. Die meeste vrugte vir die vervaardiging van "rakija" is pruim, vanweë die hoë persentasie vrugtesuiker wat beter moet wees as industriële suiker, aangesien die finale produk geen metanol mag bevat nie. Dit kan ook gemaak word van wyn en druiwe, wanneer dit "Lozovača" genoem word. In sommige dele van Kroasië word kruie in 'Lozovača' geplaas, wat hulle 'Travarica' noem, en daar word gesê dat dit maagpyn en verskillende siektes kan genees. Hierdie soort brandewynproduksie kom baie algemeen voor in die Kroaties -kultuur en was heeltemal wettig voor Kroasië se toetreding tot die EU op 1 Julie 2013 toe sekere beperkings ingestel is.
In Kuba, gualfarina of gualfara is 'n tipe maanskyn wat onwettig by huise gemaak word. Die belangrikste bestanddele daarvan is suiker en gis, en die smaak daarvan is nie aangenaam nie. By die vervaardiging van gualfarina gebruik die meeste mense dieselfde alkohol as wat in hospitale gebruik word om wonde te genees, ens. [ aanhaling nodig ]
In Ciprus word 'n tradisionele drank gemaak van distilleerdruiwe, bekend as zivania.
Tsjeggiese Republiek Redigeer
Die stapel Tsjeggiese drank word tradisioneel gemaak van gedistilleerde pruime en staan ​​bekend as 'slivovice' (uitgespreek "slivovitze"), of 'meruňkovice', gemaak van appelkose. Dit word tradisioneel in motorhuise en kelders vervaardig, en word tans ook deur spesialis -distilleerders vervaardig. Dit kom veral in die streek Moravië voor en is gewild by vierings, insluitend troues. Tsjeggiese distilleerders bied ook 'n diens om u eie vrugtepuree vir u te distilleer, maar hulle betaal boonop baie heffings. Die Tsjeggiese term vir hierdie tipe alkohol is "pálenka."
Demokratiese Republiek van die Kongo Wysig
Tuisgemaakte mielie- of kassava-gebaseerde whisky staan ​​bekend as lotoko in die DRK.
Lotoko word gewoonlik gemaak van mielies, maar soms van kassave of weegbree. Mieliekoppe word opgekap en in 'n kapsel gekook, wat dan gefermenteer en gedistilleer word met behulp van geïmproviseerde stile wat gemaak is van afgekapte olietromme. As gevolg van die houtagtige kern van die mieliekoppe, bevat die geproduseerde alkohol hoë vlakke metanol wat giftig is.
Alhoewel dit amptelik verbied is, is dit weens die hoë alkoholinhoud (meer as 50%) wydverspreid in die Demokratiese Republiek van die Kongo.
Lotoko gemaak van kassave of weegbree dra nie dieselfde metanolrisiko nie.
In Denemarke word daar na maanskyn verwys as hjemmebrændt (lit .: huis verbrand, dit is tuis gedistilleer). In Denemarke is 'n aksynslisensie nodig om sterk drank bo 14%te vervaardig. Die boete vir die onwettige vervaardiging van sterk drank is 'n groot boete of gevangenisstraf en beslaglegging op die toerusting vir die maak van spiritus. Selfs die besit of vervaardiging van maanskyn -toerusting is 'n kriminele daad. Die invoer van toerusting wat vir distillasie gebruik kan word, moet by die owerhede aangemeld word.
In die Dominikaanse Republiek word maanskyn genoem cleren in die dorpe naby die grens met Haïti en pitrinche in die oostelike dorpe. Dit word gemaak van suiker of gegiste suikerriet. Die vervaardiging daarvan is onwettig, maar die wet word selde toegepas. 'N Ander vorm is berunte, gegis uit koring (wat die algemeenste is), rys, spanspek, pynappel of koring.
In Ecuador word maanskyn dikwels uit suikerriet gedistilleer en daarna verwys as Puro, Spaans vir suiwer, of trago uit die Spaanse werkwoord tragar, om te sluk. Sommige mense verwys daarna as Puntas (Wenke) Dit staan ​​ook bekend as 'fuerte' of sterk. Dit word gereeld in glashouers met vrugte gesit. 'N Gewilde voorbereiding meng die alkohol met suikerriet en suurlemoensap.
In Engeland is 'n aksynslisensie nodig om sterk drank te vervaardig. Die boete vir 'maanskyn' (onwettig vervaardigde spiritualieë) is 'n boete van tot £ 1 000 en beslaglegging op die toerusting vir die maak van spiritus. [ aanhaling nodig ]
In Estland word daar na maanskyn verwys as puskar, samagonn, samakas of metsakohin en word gewoonlik gemaak van aartappels of rog.
Finse maanskyn, pontikka, is tuisgemaakte vodka, gewoonlik gemaak van enige fermenteerbare koolhidrate, meestal graan, suiker of aartappel, in kilju gemaak en gedistilleer, verkieslik drie keer (kolmasti kirkastettu). Daar word gesê dat die naam pontikka ontstaan ​​as gevolg van die swak kwaliteit Franse wyn van Pontacq. Ander name is ponu ('n afkorting van pontikka), ponantsa ('n woordspeling Bonanza), kotipolttoinen (tuis gebrand), tuliliemi (vuur sous), korpiroju (wildhout -rommel), of korpikuusen kyyneleet (trane van 'n wildehout spar) aangesien stilte dikwels op afgeleë plekke geleë is. In Finland is Sweeds die algemeenste term moscha, afkomstig van die Engelse "moonshine", aangesien die term die eerste keer gebruik is deur emigrante wat uit Amerika teruggekeer het. [ aanhaling nodig ] Huisdistillasie is in 1866 verbied, maar dit is nietemin wyd beoefen. Maanskyn is in 1919–32 gestimuleer deur die verbod in Finland, maar alhoewel alkohol gewettig is, word hoë aksynsbelasting steeds daarop gehef en is daar verskeie beperkings. Die strukturele verandering van die plattelandse Finland, die veranderinge in die Finse alkoholpolitiek as gevolg van lidmaatskap van die EU, die styging in lewenstandaard en die beskikbaarheid van goedkoper wettige drank, veroorsaak egter die afgelope paar jaar die strukturele verandering van die landelike Finland, wat veroorsaak word deur die verlaging van die aksyns en die afskaffing van spesifieke invoerbeperkings. uit Estland, het pontikka 'n rariteit gemaak, en dit word nie meer as 'n ernstige beleidskwessie beskou nie. 
Ongelisensieerde maanskyn is tegnies onwettig in Finland, maar dit word dikwels as 'n uitdaging of stokperdjie beskou. In die praktyk volg vervolging slegs as die owerhede daarvan bewus word dat die produk verkoop word. Die meeste Finse maanskyners gebruik eenvoudige potstille en flitsdistillasie. Sommige het gesofistikeerde reflux- of rotsstille vir fraksionele distillasie gebou, met plaatkolomme of verpakte kolomme, met refluxvulkomponente van Raschig -ringe, gebreekte glas, neute, glaskorrels of staalwol. Die stad Kitee is die bekendste Finse "maanskynstad". Alhoewel dit per definisie onwettig is, is drankies wat deur dieselfde proses vervaardig word, wettiglik beskikbaar: 'n Vodka-handelsmerk genaamd "Kiteen kirkas" ("Kitee's Clear") is in die handel beskikbaar  en Helsinki Distilling Company produseer ook "pontikka met duindoring". 
Maanskyn, 1916 skildery deur Joseph Alanen [fi]
Maanskappers deur Vilho Lampi in 1930, met die kunstenaar self in die middel
Finse maanskynder met 'n bekende roem, Big Abel "Luntta" Valkonen, 1932
Eau de vie, gnôle, jig, lambies, fyn, of meer algemeen die eenvoudige naam van die vrugte waaruit hulle gedistilleer is - poire (Peer), snoei (Pruim), mirabelle (Mirabelle) - daar is 'n wye verskeidenheid terme in Frans om van sterk alkohole te praat, wat ook die wye verskeidenheid resepte en bestanddele weerspieël. Daar is sterk plaaslike tradisies, afhangende van die provinsies: lambies of calvados word gedistilleer van cider in Bretagne en Normandië, mirabelle, snoei, en kirsch word hoofsaaklik in die Ooste geproduseer (Elsas, Lorraine, Bourgogne, Champagne), en elke wynproduserende streek het tot 'n mate 'n tradisie om brandewyn te maak, waarvan die bekendste Cognac en Armagnac is.
Ongelisensieerde maanskyn is tot in die laat vyftigerjare in Frankryk geduld. Sedert 1959 kan die reg nie meer na afstammelinge oorgedra word nie, en slegs 'n paar bouilleur de cru [fr] gebruik steeds hul reg. Die besit van 'n geregistreerde vrugteboord of 'n wingerd gee steeds die reg om die produksie te laat distilleer, maar is nie meer gratis nie, en 'n gelisensieerde distilleerder moet gebruik word. Die aksyns beloop 7,50 € per liter suiwer alkohol vir die eerste 10 liter, en 14,50 € per liter bo die perk.
In Georgië word die tradisionele maanskyn van druiwe chacha genoem. Onlangs, met gemoderniseerde distilleer- en verouderingstegnologie, word chacha bevorder as 'Georgiese brandewyn' of 'Georgiese wodka', en word dit vergelyk met grappa.
In Duitsland word maanskyn genoem Schwarzgebrannter. Die term word baie keer vertaal as "swart gebrand" sedert die woord swart beteken swart, maar in hierdie geval swart beteken onwettig (soos in die swart mark). 'N Akkurater vertaling is "onwettig gedistilleerde drank". Oor die algemeen is huisdistillasie van alkohol onwettig in Duitsland, en selfs die gebruik van baie klein stilke tot 500 milliliter (18 imp. Oz. 17 Amerikaanse fl.) Is sedert Januarie 2018 onwettig.  Sulke foto's is slegs gebruik deur stokperdjies tot op daardie datum. Die besit van so 'n stilhouer is nie onwettig nie, maar die gebruik daarvan is onwettig gemaak in Januarie 2018. Die eienaarskap van groter foto's moet by fiskale owerhede aangemeld word, anders is dit onwettig, en die gebruik van hierdie foto's is 'n lisensie nodig. Die Duitse mark vir maanskyn is beperk, deels omdat wettige alkohol goedkoop is, vergeleke met die meeste Europese lande, en deels omdat beheermaatreëls oor die algemeen doeltreffend is. Duitse tuisgedistilleerde alkohol is in die meeste gevalle 'n soort tradisionele Duitse Schnapps, dikwels 'n soort vrugtebrandewyn. Daar is baie wettige en dikwels baie klein distilleerderye in Duitsland. Die meeste van hierdie klein distilleerderye is in Suid-Duitsland geleë, op plase geleë en is tuisdistilleerderye. Hierdie produsente van gedistilleerde drank word genoem Abfindungsbrennerei en die werking van hierdie klein distilleerderye vereis 'n spesiale tipe lisensie. Die aantal sulke lisensies is beperk en dit is moeilik om een ​​te kry, aangesien in die meeste gevalle alle lisensies in gebruik is. 'N Abfindungsbrennerei word slegs toegelaat om 'n beperkte hoeveelheid suiwer alkohol per jaar te produseer, en die werking van die stilte is beperk tot 'n paar maande van die jaar. Die belasting word bereken deur die hoeveelheid puree met 'n gestandaardiseerde suikerinhoud van die vrugtipe (byvoorbeeld 5% suikerinhoud vir kersies). Hierdie beperkings word streng beheer. Die produkte van 'n Abfindungsbrennerei word, hoewel dit in baie gevalle tuisgedistilleer word, nie as Schwarzgebrannter beskou nie, aangesien dit belasting en wettig is.
Daar word na Ghanese maanskyn verwys akpeteshie, en word gedistilleer uit palmwyn, of sap uit die suikerriet. Dit word ook soms na verwys as apio of eenvoudig warm drankie.
Griekse maanskyn staan ​​bekend as tsipouro (Grieks: τσίπουρο) of raki (Grieks: ρακή). Op die eiland Kreta staan ​​dit ook bekend as raki (Grieks: ρακή) of tsikoudia (Grieks: τσικουδιά). Dit word gewoonlik gemaak van pomace druiwe. Die beste kwaliteit raki (Grieks: ρακή) word gemaak van druiwe bessies. Daar is ook tsipouro met anysgeur, gewoonlik gemaak in Thessalië (Tsipouro Tyrnavou) en ook tsipouro (Grieks: τσίπουρο) gemaak van Griekse aarbeibessies (Grieks: κουμαριά), gewoonlik gemaak in Noordelike Epirus. Daar is wettige kommersiële distilleerderye, maar privaat foto's is redelik algemeen, veral in landelike gebiede. Huisgedistilleerde produkte word oor die algemeen in beperkte hoeveelhede vervaardig, vir die persoonlike gebruik van die distilleerder en vir geskenke aan vriende en familie - waarvan baie dikwels tydens die distillasieproses aanwesig is.
Redigering in Guatemala
Die wydste term vir Guatemalaanse maanskyn is cusha. Dit is gewild in groot streke op die platteland, waar dit gemaak word deur vrugte te fermenteer, veral vir Maya -feeste. As dit verbied word, vervolg niemand die vervaardiging daarvan nie. Cusha is ook waardevol vir sjamane, wat dit tydens reinigingseremonies inneem en daarmee hul 'pasiënte' spoeg.
In Haïti word maanskyn genoem clairin. Dit word gemaak van suikerriet sap of stroop, gegiste met die wilde gis van die plaaslike omgewing en een keer gedistilleer om op 'n klein bondel te staaf (diskontinue distillasie). Daar is meer as 500 klein produsente of 'guildives' wat Clairin maak vir die plaaslike verbruik van hul eie dorp. Dit word gewoonlik reguit uit die stilhou uit 'n plastiekbottel of 'n beker geëet sonder verdunning.
Okolehao is 'n ou Hawaiiaanse alkoholiese gees waarvan die hoofbestanddeel die wortel van die ti -plant was. Okolehao se voorloper was 'n gegiste ti -worteldrank of bier. Toe destillasie -tegnieke in 1790 deur Engelse seelui ingestel is, is dit gedistilleer tot 'n sterk alkoholiese gees.
Net soos maanskyn op die vasteland met verskillende formules vervaardig is, is okolehao vervaardig met behulp van verskillende fermenteerbare bestanddele. Veroudering in gebruikte whiskyvate het die smaak verbeter, hoewel dit selde gedoen is.
In Honduras word maanskyn algemeen guaro genoem. Dit word gewoonlik uit suikerriet gedistilleer. In klein dorpies word dit dikwels deur die produsent uit die huis verkoop. In stede en groter dorpe kan u dit vind waar ander drank verkoop word, gewoonlik in plastiekbottels met etikette van plaaslike produsente.
Hongaarse maanskyn word genoem házipálinka (pálinka is 'n gees, házi beteken 'tuisgemaak'). Dit word meestal in landelike gebiede gemaak waar die bestanddele, gewoonlik vrugte, geredelik beskikbaar is. In moderne tye was huisdistillasie onwettig (sedert die Middeleeue was dit 'n voorreg van die adel), aangesien dit 'n belastingbedrog was as dit nie by 'n gelisensieerde distilleerdery plaasgevind het nie, maar dit is nogal wydverspreid. Sedert 2010  is dit wettig om klein porsies (tot 86 liter 42% ABV per jaar per persoon) házipálinka te produseer vir persoonlik gebruik (dws om deur 'die distilleerder, hul gesin en gaste' te verbruik) vir 'n klein, jaarlikse fooi. Daar bestaan ​​ook gemeenskapsdistilleerderye wat deur een of meer dorpe bedryf word om die onderhoud van die toerusting winsgewend te maak (in geval van verhuurde distilleertyd is die persoonlike kwota egter 50 liter).
Omdat die bestanddele gewoonlik van goeie gehalte is en die toerusting wat gebruik word (hoewel dit moontlik oud en verouderd is) vir hierdie doel ontwerp is, is die kwaliteit van hierdie spiritualieë gewoonlik hoër as die meeste ander maanskynvariëteite, maar kundigheid is nog steeds nodig en goeie brouwerk is nodig -kwaliteit pálinka is gewoonlik 'n bron van aansien in gemeenskappe, waardeur die meeste maansinkers voldoen aan die streng reëls wat pálinka definieer. As gevolg hiervan is methanolvergiftiging wat deur házipálinka veroorsaak word, buitengewoon skaars in vergelyking met ander maanskyn.
Yslandse maanskyn (Landi) is gedistilleerde mash (gambri of landabrugg).  Dit word grootliks deur stokperdjies gemaak weens hoë drankbelasting, , maar was vroeër 'n produktiewe onderneming tydens die verbod.  As gevolg van die gebrek aan natuurlike bedekking en strawwe weerstoestande, vind die meeste "maanskynende" aktiwiteite binne -in 'n beheerde omgewing plaas. Alhoewel aartappels en suiker die algemeenste bestanddeel van die Yslandse maanskyn is, kan enige koolhidraat gebruik word, insluitend ou brood. Landi word gereeld verbruik deur mense wat nie alkohol kan koop nie, hetsy as gevolg van hul jong ouderdom of die afstand van die naaste alkoholwinkel. [ aanhaling nodig ]
Plaaslik vervaardigde maanskyn staan ​​in Indië bekend as tharra.  Dit word gemaak deur die puree van suikerrietpulp te fermenteer in groot sferiese houers gemaak van waterdigte keramiek (terra cotta). In Suid -Indië is maanskyn enige alkoholiese drank wat nie in distilleerderye gemaak word nie. Toddy en arrack is nie sinonieme of Indiese name vir maanskyn drank nie. Toddy (of taddy) is 'n alkoholiese drank wat gemaak word uit die sap van palmbome, en arrack verwys na sterk geeste wat tradisioneel gemaak word van gegiste vrugtesappe, en die sap van die palmboom. In die Indiese deelstaat Goa, is 'n plaaslik vervaardigde drank met cashewnout, Feni, gewild onder inwoners en toeriste. In Assam staan ​​dit bekend as 'Sulai'. Duisende mense sterf in maanskyn in Indië, insluitend 'n aantal groot voorvalle met meer as 100 dood op 'n slag, dikwels - maar nie uitsluitlik nie - wat verband hou met metanolvergiftiging van die slagoffers, waar hoogs giftige metanol as 'n goedkoop manier gebruik word, in vergelyking met die korrekte gebruik van etanol, om die alkoholinhoud van maanskyn te verhoog.
Arrack word algemeen as maanskyn geproduseer en het tot sterftes as gevolg van besmettings gelei.
Arak (veral Aragh sagi) gemaak van verskillende soorte vrugte likeurs sowel as wyn word algemeen as maanskyn vervaardig. Sy ondergrondse produksiepraktyke het gelei tot sterftes as gevolg van besmettings. Vanweë die gevaar om Arak in Iran te vervoer (as 'n verbode drank in Islam) of bloot die moeilikheid om dit te vind, gebruik sommige suiwer etanol wat vir chemiese gebruike gemaak is, wat die kans op alkoholvergiftiging vergroot.
Graan- of aartappelgebaseerde maanskyn wat onwettig in Ierland gemaak word, word poitín of poteen genoem. Die term is 'n verkleinwoord van die woord pota ' N pot'. Net soos elders, is poteen die basis vir uitgebreide folklore met listige heuwels wat teen die "aksynsmanne" gekompeteer word, soos in die lied The Hackler uit Grouse Hall. In die verlede het die rook op 'n afgesonderde heuwel die poteenmaker weggegee: in die moderne tyd is hierdie risiko verwyder deur die gebruik van gebottelde gas om die klandestiene stil te maak.
Landelike distillasie van alkohol, tipies van druiwe wat grappa genoem word, was algemeen in die eens arm noordoostelike deel van Italië, wat steeds van die beste grappa in die land produseer, maar met strenger beheer oor die aanbod van distillasietoerusting, het die gewildheid daarvan gedaal. Die distillasie van grappa duur egter steeds voort in die landelike gebiede van Italië, veral in die suide, waar die beheer oor distilleertoerusting nie so streng is nie. Gesinne produseer gewoonlik klein hoeveelhede vir hul eie verbruik en vir geskenke aan ander. Deesdae word die toevoer van produksietoerusting groter as drie liter beheer, en alles wat kleiner is, moet 'n teken aandui dat die produksie van maanskyn onwettig is. 
Op die eiland Sardinië kan nog steeds plaaslike variëteite abbardenti ('n distillaat soortgelyk aan die Spaanse aguardiente of Italiaanse grappa) gevind word, wat 'fil'e ferru' genoem word, wat 'ystergraad' in die Sardynse taal beteken, hierdie eienaardige naam kom van die feit dat kanne en bottels begrawe is om dit vir die owerhede te verberg met ysterdraad wat daaraan vasgemaak is vir latere opsporing.
Wettige produksie vind plaas deur grootskaalse industriële produsente sowel as klein produsente wat steeds die tradisionele (voorheen onwettige) metodes gebruik.
Onwettig gedistilleerde alkohol word wyd vervaardig in Kenia, bekend as "Changaa", "Kumi kumi" of "Kill me quick". Dit word meestal van mielies gemaak en vervaardig met ru -stilstaande stelle van ou olietromme. Dit is bekend dat dit blindheid en dood veroorsaak. Dit kan veroorsaak word deur gewetenlose vervalsing deur verkopers wat die drank meer 'skop' wil gee, byvoorbeeld om batterysuur by te voeg. Dit kan veroorsaak word deur onsuiwer distillasie. Nadat die Keniaanse regering jare lank onwettig in Kenia was, het die tradisionele tuisgemaakte gees in 2010 gewettig in 'n poging om sake weg te neem van ondernemings waar giftige chemikalieë by die brouery gevoeg word om dit sterker te maak
In Laos (Lao People's Democratic Republic) is die tuisdistillasie van geeste tegnies onwettig, hoewel hierdie wet selde toegepas word. 'Lao-Lao' is die naam wat tuisgemaakte drank gegee word, en dit word openlik gedrink veral in landelike gebiede, met baie klein dorpies wat 'n gemeenskaplike stilte bedryf. Gewoonlik gemaak van rys, dit wissel van goed geproduseerde, gladde drank tot baie growwe spiritualieë met baie onsuiwerhede.
In Letland word maanskyn "kandža" (45–55% vol) algemeen gemaak van suiker, soms van aartappels of ook korrels. Die brouketel is gewoonlik 'n ou blik van aluminium (ongeveer 40 liter). Gewoonlik word suiker, bakgis en water vir 'n paar weke gegis en dan gedistilleer met behulp van 'n gasbrander of houtkoker. Die bereiding van 'kandža' is egter onwettig, maar in werklikheid is daar geen probleme met die owerhede nie, solank dit vir eie verbruik gebruik word (nie te koop nie).
Die Litause naam vir maanskyn is naminė degtinė of in kort naminė of naminukė (naminė beteken 'tuisgemaak') ook die woord samagonas (uit Russies samogon) word dikwels gebruik. Dikwels samagonas word kortgekeer na samanė, wat die woord voorstel samanos ('mos'), aangesien gewoonlik Litause maanskyn onwettig gemaak word, bv. wegkruip in die bos.
In Noord -Masedonië is maanskyn nie net wettig nie, maar is dit ook die voorkeurdrank, waar dit ракија (rakija) genoem word. Gewoonlik bestaan ​​die maanskyn uit druiwe, wat die oorblyfsels is van die produksie van wyn, maar ook van ander vrugte. Moonshine is baie gewild omdat dit algemeen vir medisinale doeleindes gebruik word. Hierdie proses gebruik gewoonlik verdunde maanskyn met gekarameliseerde suiker, en die drank word dan gekook en verteer terwyl dit nog warm is.
In Malawi word maanskyn algemeen in die townships en dorpe deur vroue gebrou en gedistilleer. In Chichewa, bekend as 'kachasu' of 'Jang'ala', kan verskillende styselbronne gebruik word, insluitend aartappels, suikerriet of mielies. Alhoewel dit tegnies onwettig is, is daar geen sosiale stigma aan matige verbruik nie.
In die deelstaat Sarawak word maanskyn Langkau genoem, wat 'hut' in die Iban -taal beteken, waar mense dit (onwettig) kook. Langkau word gemaak van gegiste ryswyn (tuak) en gekook in 'n vat met 'n huisie wat bo -op die vat hang. Sommige plattelanders drink graag 'Langkau' tydens feeste en tydens ontspanning. In Sabah word 'n drankie soortgelyk aan 'Langkau' 'Montoku' genoem.
Mexiko het 'n verskeidenheid tuisgemaakte alkohol gebaseer op suikerriet of agave. Die mees algemene naam vir maanskyn op suikerriet is 'wen' in die sentrale Mexikaanse state of 'charanda' in Michoacan aan die weskus. Gedistilleerde drankies wat op agave gebaseer is, word gewoonlik 'mezcal' genoem. Afhangende van die streek, kan dit egter die name van 'tequila', 'sotol' of 'bacanora' hê.
Nepal het 'n inheemse drank raksi (Nepalees: राक्सी) wat onwettig by die huis sowel as wettig in rustieke distilleerderye gedistilleer word. Die wettige produk word gewoonlik van vrugte gemaak, aangesien daar statute is om graan van menslike gebruik af te lei. Gedistilleerde drank gemaak van graan kan ook genoem word daru of dubbel-daru as dit twee keer gedistilleer word. Wettige raksi word selde verouder, gewoonlik baie taai na smaak. Onwettige daru kan gladder wees, of dit kan giftig wees as dit onbehoorlik voorberei word. Dit is nie ongewoon dat Nepalese vir buitestaanders sê dat die konkoksie nie bestaan ​​nie.
Die Nepalese voeg soms rakshi by warm tee en noem die mengsel 'Jungle Tea'.
Nieu -Seeland is een van die min Westerse samelewings waar huisdistillasie wettig is vir persoonlike verbruik, maar nie vir privaat verkoop nie. In Nieu -Seeland word foto's en instruksies oor die gebruik daarvan openlik verkoop. Hokonui maanskyn is in Suidland vervaardig deur vroeë setlaars wie se (destydse) onwettige distilleeraktiwiteite legendariese status verkry het, sien Hokonui Hills. Hokonui maanskyn word nou wettig en kommersieel vervaardig deur die Southern Distilling Company wat dit onlangs begin uitvoer het.
In die land Nicaragua word tuisgedistilleerde geeste 'Cususa' genoem. [koo-soo'-sah] Cususa is gemaak van mielies en "dulce de tapa" (gedroogde suikerrietmelasse) of net gewone suiker. Dit word gedistilleer deur middel van 'n koue bak water (porra) wat oor 'n metaaltrom vol gegiste mielies geplaas word. 'N Buis kanaliseer die kondensasie na 'n bottel.
In Nigerië is tuisbrou onwettig. Moonshine word op verskillende maniere 'ogogoro', 'kai-kai', 'kainkain', 'Abua first eleven', 'agbagba', 'akpeteshi', 'aka mere', 'push me, I push you', 'koo koo juice' genoem ',' mal man in die bottel 'of' Sapele -water '(veral in die Delta -staat), afhangende van die ligging. Verskeie ondernemings produseer wettig maanskyn as 'Gin' -voorbeelde: Orijin, Schnapps, Chelsea Dry Gin, ens. Na die toevoeging van ander kruie -stowwe kan die produk' man powa 'genoem word. [ aanhaling nodig ]
Weens die baie hoë belasting op alkohol bly maanskynproduksie - hoofsaaklik uit aartappels en suiker - 'n gewilde, alhoewel onwettige, aktiwiteit in die meeste dele van die land. [ aanhaling nodig ] Maanskyn vind plaas in die Midde- en Noord-Noorse streke in die besonder en landelike gebiede in die algemeen. Noorse maanskyn word "hjemmebrent" of "heimebrent" genoem (wat in Engels vertaal word as "tuisverbrand"), soms ook "heimkok"/"himkok" (wat "tuisgemaak" beteken) of "heimert"/"himert" ( slang), "blank vara" of "blank fløte" (wat beteken "clear stuff" of "clear cream") en die mash word "sats" genoem. In die landelike dele van Oos-Noorweë word dit ook 'ni-seks' genoem (wat 'nege-ses' beteken, met verwysing na die alkoholinhoud, 96% ABV). In die graafskap Telemark word mash ook 'bæs' genoem. 'N Meer hedendaagse naam is' sputnik 'na die Sowjet -satelliete, 'n grap dat die sterkte van die drank 'n wentelbaan kan stuur. In die ou dae op Finnskogen het hulle die mash Skogens vin ("Wyn van die bos") genoem, 'n naam wat gebruik word deur armer mense sonder toegang tot distilleertoerusting. Sommige Noorweë gebruik buitelanders die term 'iets plaasliks' oor hul maanskyn. In Noorweë word maanskyn algemeen met koffie gemeng, en soms 'n lepel suiker. Hierdie drankie staan ​​bekend as karsk en het 'n spesiale band met die Midde- en Noord-Noorse streke, maar word ook elders geniet. 'N Algemene grap is dat die tradisionele mengsel gemaak is deur die sterkste, swartste koffie moontlik te maak en dan 'n stuk van 5 ure ('n kopermuntstuk van grootte en kleur van 'n Engelse sent voor-desimalisering, nie meer in omloop nie) in 'n koppie te sit. Voeg koffie by die beker totdat die muntstuk nie meer gesien kan word nie, en voeg dan tuisebrent by, direk van die stilte totdat die muntstuk weer gesien kan word. Appelsap is ook 'n algemene mengsel, want dit word gesê dat dit die smaak van slegte maanskyn "doodmaak".
Terwyl brouwerk in Noorweë toegelaat word, is distillasie nie die geval nie. Die besit van toerusting wat gedistilleer kan word, is ook onwettig. 
Alkohol is streng gelisensieer of andersins onwettig in Pakistan. Ongereguleerde produksie in landelike gebiede floreer egter. Produkte sluit in tharra en sy variante, insluitend wat ironies bekend staan ​​as "Hunza -water" en rudimentêre biere gemaak van gars, rog en ander graanmengsels. Sommige brandewyn word ook in die noorde geproduseer, waar vrugte makliker beskikbaar is. Metanolbesmetting is in sommige streke 'n ernstige probleem.
In die verre landelike gebiede van Panama staan ​​die onwettige drank bekend as 'chirrisco' of 'chicha fuerte', en word dit baie vervolg deur die wet, aangesien dit 'n bron van kommer is vir die gesondheid. Dit word dikwels gemaak van enige vrug, maar word veral gemaak van rys of mielies. Gewetenslose of onkundige distilleerders voeg dikwels motorbatterysuur of giftige chemikalieë by om die sterkte te verhoog, wat lei tot vergiftiging en ernstige gesondheidsprobleme. Trouens, weggooide houers van onkruiddoders word gebruik om chirrisco te bêre.
Suikerriet is ook baie bekend en teenstrydig met die wet, wat hoofsaaklik vervaardig en verbruik word op die skiereilandgebied van Azuero, dit staan ​​bekend as "guarapo". Dit word ongeveer 'n jaar lank gegiste in die grond begrawe en dan tot drie keer gedistilleer. Dit is 'n tradisie wat bekend is deur 'n paar Spaanse afstammelinge van die skiereiland wat deur geslagte oorgedra is. [ aanhaling nodig ]
Alhoewel pisco, 'n soort druiwebrandewyn, die land se nasionale drank is, is dit selde tuisgemaak. Peruaans drink al duisende jare lank 'n soort mieliebier genaamd chicha, met 'n algemeen lae alkoholinhoud, dikwels tuisgemaak in die hooglande met 'n paar plaaslike variasies.
Lambanog word uit die sap van die klapperblom of die nipa -palmvrug gedistilleer. Kommersiële weergawes-gewoonlik 80 tot 90 bewys-is wyd beskikbaar, maar tuisgemaakte lambanog kan in die kokosneutproduserende streke van die land gevind word.
Die Poolse naam vir maanskyn is klipper alhoewel die woord samogon (uit Russies) word ook gebruik. Die woord is baie minder algemeen księżycówka, wat ongeveer gelykstaande is aan 'maanskyn', 'n nominale afleiding van die woord księżyc, "maan". Die tradisie om maanskyn te produseer, kan teruggevoer word na die Middeleeue toe taverneienaars wodka vervaardig het vir plaaslike verkoop van graan en vrugte. Later is ander maniere aangewend, veral dié gebaseer op gisting van suiker deur gis. Sommige van die maanskyn is ook gemaak van gedistilleerde pruime en staan ​​bekend onder die naam van śliwowica. Die pruimmanskyn wat in die omgewing van Łącko (Suid -Pole) gemaak is, genoem Łącka Śliwowica landwye bekendheid verwerf, met toeriste wat lang afstande afgelê het om een ​​of twee bottels sterk drank te koop. As gevolg van die klimaat en digtheid van die bevolking, het die meeste aktiwiteite binne plaasgevind.
In Pole, die eenvoudigste resep vir die vervaardiging van maanskyn deur gisting van gis met die gebruik van 1 kilogram suiker, 4 liter water, en 10 dag (= 100 g) gis word skertsend afgekort as 1410 - die jaar van die Slag van Grunwald, die bekendste oorwinning van die Koninkryk Pole, die Groothertogdom Litaue en hul bondgenote oor die Ridders van die Teutoniese Orde in die Middeleeue.
Dit is onwettig om maanskyn in Pole te vervaardig, soos bevestig deur die uitspraak van die Hooggeregshof van 30 November 2004. Die verkoop van tuisgemaakte alkohol is ook 'n belastingmisdryf, aangesien daar 'n aksyns op die verkoop van alkohol is, en daar is geen voorsiening vir die vervaardiging daarvan nie alkohol onwettig om hierdie belasting te betaal as hulle wil. In werklikheid word die wet nie konsekwent toegepas nie, 'n voorbeeld hiervan is die owerheid se verdraagsaamheid teenoor die grootskaalse vervaardiging en verkoop van Śliwowica Łącka. Die klein stelle vir huisdistillasie kan ook sonder enige beheer in enige chemiese glaswinkel gekoop word.
In Portugal is die mees algemene tipe maanskyn 'n drankie wat algemeen bagaço genoem word. Die woord verwys na bagasse, die mengsel van druiweskille en stingels wat oorgebly het uit die produksie van wyn, wat gedistilleer word om hierdie gees wat dieselfde naam dra, te produseer. As dit in eikehoutvate verouder word, kry dit 'n oranje kleur, soortgelyk aan whisky, en 'n verbeterde geur. Dit word bagaceira genoem. In die Algarve, Arbutus ontdek is endemies en die vrugte daarvan fermenteer vanself terwyl dit nog aan die boom is. Daaruit word 'n drankie gemaak wat medronho genoem word. Op Madeira -eiland gebruik hulle suikerriet, nadat dit gestamp en gedistilleer is, word Aguardente as rum gebore. Hierdie "vurige water" is die hoofbestanddeel van die plaaslike gewilde drank, Poncha.
Die algemene Puerto Ricaanse term vir maanskyn rum is pitorro, uit die Andalusiese term "pintorro", gegee aan 'n witwyn (of rum, naby die rum-produserende suikerrietvelde van Málaga) van minderwaardige kwaliteit met druiwe (in die geval van die wyn) of melasse (in die geval van rum) daarin inkleur.
In Roemenië word pruimbrandewyn țuică (tzuika), rachiu (raki) of palincă (palinka) genoem, afhangende van die streek waarin dit geproduseer word. Dit word deur baie mense in landelike gebiede voorberei, volgens tradisionele metodes, beide vir privaat verbruik en te koop. Die produksie is onderworpe aan die regering se inspeksie, ten einde die alkoholbelasting te hef, is swart distilleerderye, selfs vir persoonlike gebruik, onwettig.  Sommige țuică word op markte of skoue en selfs in supermarkte verkoop.
Die Russiese naam vir enige tuisgemaakte gedistilleerde alkoholiese drank is samogon (ru: самого́н), wat "self -gedistilleerd" beteken, letterlik "self -run" (гнать -gnat 'is die Russiese woord om iemand te laat hardloop -gon is afgelei van). Histories is dit gemaak van gemoute graan (en dus soortgelyk aan whisky), maar hierdie metode is deesdae relatief skaars weens die groter beskikbaarheid van meer gerieflike basisbestanddele, soos tafelsuiker, wat moderne samogon word meestal van gemaak. Ander algemene bestanddele sluit in beet, aartappels, brood of verskillende vrugte. Samogon van aanvanklike distillasie genoem word pervach (ru: перва́ч), letterlik vertaal as "die eerste" - dit is bekend vir sy hoë kwaliteit (suiwer alkohol verdamp aan die begin van die proses, maar onsuiwerhede verdamp ook nie mettertyd nie, wat die res van die bondel nie so skoon nie). Die produksie van samogon is wydverspreid in Rusland. Die verkoop daarvan is onderhewig aan lisensie. Ongemagtigde verkoop van samogon is verbode, maar produksie vir persoonlike verbruik is sedert 1997 wettig in die grootste deel van die land. Samogon het dikwels 'n sterk afstotende reuk, maar as gevolg van goedkoop en vinnige produksie en die vermoë om die smaak van die drank te personaliseer, is dit relatief gewild. Pervach is bekend daarvoor dat dit min of geen reuk het nie.
Samogon is een van die gewildste alkoholiese drank in die land. Dit ding direk mee met wodka, wat duurder is (deels weens belasting op gedistilleerde alkohol), maar bevat minder onsuiwerhede. 'N Studie uit 2002 het bevind dat onder plattelandse huishoudings in Sentraal -Rusland, samogon was die algemeenste alkoholiese drank, en die verbruik per capita was meer as die verbruik van vodka 4,8 tot 1. Die studie het beraam dat dit destyds 4 tot 5 keer goedkoper was om tuisgemaakte samogon van suiker as om 'n gelyke hoeveelheid vodka te koop.  Sedertdien styg die prys van vodka bo die inflasiekoers. Vanaf 2011, tipiese produksiekoste van tuisgemaakte samogon is in die orde van 30 roebels (ongeveer US $ 1) per liter,  hoofsaaklik bepaal deur die prys van suiker. Die gelykstaande koste van "ekonomiese klas" wodka is 100 roebels/liter, maar federale belasting verhoog die kleinhandelpryse byna drievoudig tot 280 roebels/liter.  Moontlik as gevolg van stygende belasting, het die verbruik per capita van vodka in Rusland sedert 2004 gedaal. Dit is grootliks vervang met samogon onder marginale klasse. Sommige ontleders het voorspel dat die neiging sal lei tot 'n groter aanvaarding van samogon onder die middelklas, en teen 2014, samogon sou wodka verbygaan as die algemeenste alkoholiese drank landwyd. 
In 2016 word beraam dat die swart markaandeel in die verkoop van sterk drank in Rusland tot 50 persent in 2016 gedaal het van 65 persent in 2015 en verkoop word vir ongeveer 'n derde van die vodka wat in winkels verkoop word. 
Saoedi -Arabië Redigeer
In Saoedi-Arabië, waar alkohol verbied word, staan ​​swartmark-alkohol, tipies gedistilleer uit gegiste suikerwater, meestal bekend as 'Aragh' ('عرق' in Arabies). 'Sidiki' of 'sid' is ook algemeen erkende terme. 'Sid' word dikwels geproduseer deur vrugtesap en suiker te fermenteer, na distillasie word dit gewoonlik 2-3 dele water gesny: 1 deel 'Sid'. [ aanhaling nodig ] Amerikaanse soldate, in die Amerikaanse militêre basisse, en Suid -Koreaanse werkers in Saoedi -Arabië skep geïmproviseerde maanskyn uit water, vrugte (suurlemoene en lemoene) en gis. 
Onwettige geproduseerde whisky uit Skotland word genoem turf. Die term verwys na die rook (of reuk) in die drank toegedien deur die gemoute gars oor 'n turfvuur te droog. "Peat Reek" is ook die handelsnaam van 'n wettige, kommersieel beskikbare whisky.
Die produksie van sterk drank in Skotland vereis die toepaslike aksynslisensies, soos in die res van die Verenigde Koninkryk.
In Serwië, tuisdistillasie van pruim rakia/šljivovica is algemeen (pruim = šljiva). Serwiërs het 'n lang tradisie om pruime rakia te maak en word dikwels deur individue gemaak, met sommige handelsmerke wat meer as 60% alkohol is.
Baie soorte maanskyn word in Serwië geproduseer, alhoewel dit byna uitsluitlik op vrugte gebaseer is, in pottebakke gemaak en algemeen bekend staan ​​as rakija. Šljivovica (pruimbrandewyn) is die gewildste, maar brandewyn gebaseer op ander vrugte, soos breskovača (perske brandewyn), kajsijevača of kajsijara (appelkoosbrandewyn), viljamovka (peer brandewyn), jabukovača (appelbrandewyn) en dunjevača (kweperbrandewyn). Produkgehalte kan wissel van swak vervaardigde lae ABV -tipe met die bynaam brlja (wat beteken "'n opdroging", "'n gemors" of 'n "blunder maker") vir eikevat -rakija van fyn gehalte wat beter is as die grootste deel van die kommersiële mark. Rakija is geredelik beskikbaar op oop markte, selfs in die groot stede, dus is die enigste werklike uitdaging in die proses om 'n vervaardiger van kwaliteit produkte te vind. Daar was skaars berigte oor vergiftiging, wat dui op 'n hoë vlak van produkveiligheid wat voortspruit uit 'n lang tradisie. Terwyl die meeste daarvan in die boerderygebiede (sentraal en noord) geproduseer word, word maanskyn regoor die land geproduseer, en dit sal moeilik wees om 'n dorp te vind sonder dat daar minstens een pot stil is. Rakija word nie algemeen gebruik om met ander drankies te meng nie, aangesien dit op sigself as 'n goeie drank beskou word, maar dit is bekend dat sommige mense drink beton (letterlik vertaal as beton), 'n skootglas van 'n lae kwaliteit šljivovica wat in 'n glas bier gedaal is.
As gevolg van die heersende verbruikerswese, het rakija die beeld van 'n lae klas kategorie drankies gehad, wat nie vergelykbaar is met buitelandse invoer, soos whisky of rum nie. 'N Onlangse oplewing as gevolg van die suiwering van die arm produsente en standaardisering het rakija weer as 'n fynproewersdrankie bekendgestel.
Die algemene term wat na maanskyn in Slowakye verwys, is domáce, wat beteken "tuis gemaak" / "tuisbrou" of pálenô / pálenka / pálené , wat grofweg vertaal word as "verbrand", afgelei van die verbrandingsproses tydens distillasie.
'N Algemene maanskyn in Slowakye is slivovica, soms genoem pruimbrandewyn in Engels. Dit is berug vir sy sterk, maar aangename reuk wat deur pruime gelewer word waaruit dit gedistilleer word. Die tipiese hoeveelheid alkohol is 52% (dit kan wissel tussen 40 en 60%). Die tuisgemaakte slivovica word hoog aangeslaan. Dit word beskou as 'n beter kwaliteit gees in vergelyking met die industriële produkte wat gewoonlik swakker is (ongeveer 40%). Tans is hierdie kwaliteitverskil die primêre rede vir die produksie daarvan, eerder as net die ekonomiese kwessies. 'N Bottel goeie tuisgemaakte slivovica kan 'n kosbare geskenk wees, aangesien dit nie gekoop kan word nie. Die enigste manier om dit te bekom, is deur ouers of vriende op die platteland te hê wat dit doen. Slivovica word soms ook as 'n gewilde medisyne gebruik om die vroeë stadiums van verkoue en ander geringe pyne te genees. Kleinskaalse tuisproduksie uit eie vrugte, nie te koop nie, en in 'n gelisensieerde en geregistreerde pot is steeds wettig. Verskeie ander vrugte word gebruik om soortgelyke tuisgemaakte spiritualieë te produseer, naamlik pere - hruškovica en wilde kersies - čerešňovica.
'N Ander algemene tradisionele Slowaakse maanskyn word Borovička genoem en word gegeur deur jenewerbessies of denne. Die smaak daarvan, hoewel baie sterker, lyk soos jenewer en kan 'n alkoholinhoud van 50–70% bereik.
In Slowenië, veral in die westelike deel, word maanskyn gedistilleer uit gegiste druiwe wat uit wynproduksie oorgebly het, en suiker indien nodig. Dit word genoem tropinovec (tropine, beteken uitgedrukte halfgedroogde druiwe, in die weste van die land). Šnops (šnopc) of Žganje, soos dit andersins bekend is, word gewoonlik gedistilleer uit pere, pruime en appels. Žganje van William -pere heet viljamovka en word hoog geag. Omdat žganje ongeveer 60–70% alkohol bevat, word dit dikwels met gekookte water gemeng om dit ligter te maak (volume 50%). Tropinovec word selde in groot hoeveelhede gedrink. Beide tropinovec en žganje word dikwels gemeng met vrugte (bloubessies, kersies, pere, ens.) Of kruie (Anys, Wolf's bane, ens.), Óf om die geur te verbeter óf vir alternatiewe mediese behandeling. Žganje gemeng met bloubessies (genaamd Borovničke) is veral gewild. In die Karst -streek word Brinjevec gemaak deur jenewerbessies te distilleer en word meestal vir medisinale doeleindes gebruik. Die goedkoper, drinkbare weergawe, soortgelyk aan Borovička (žganje met jenewer), word op ander plekke (en ook kommersieel verkoop) onder dieselfde naam gemaak. Huisdistillering is wettig in Slowenië. Nog steeds is eienaars verplig om te registreer en aksyns te betaal (ongeveer US $ 15 vir stilletjies van 40-100 l en 30 $ vir stilhouers groter as 100 l). Daar was 20,539 geregistreerde huisdistilleerders in 2005, vergeleke met meer as 28,000 in 2000.
In die Salomonseilande word onwettige drank, bekend as Kwaso, gedistilleer en wyd verbruik. Dit is dikwels van 'n lae gehalte en word vermoedelik dood, blindheid en ernstige gesondheidsprobleme veroorsaak. 
In Suid -Afrika staan ​​maanskyn gemaak van vrugte (meestal perskes of marulas) bekend as mampoer (vernoem na die Pedi -hoof Mampuru).  Die ekwivalente produk wat van druiwe gemaak word, word genoem witblits (wit bliksem). Witblits het 'n lang geskiedenis in die Wes -Kaap (meer as 200 jaar) en baie produsente is trots op hul produk wat wyd by drankwinkels en op boeremarkte beskikbaar is. Die meeste witblits is van 'n baie hoë gehalte in vergelyking met tipiese maanskyn wêreldwyd en is oor die algemeen vergelykbaar met grappa. 'N Lisensie is nodig om alkohol in Suid -Afrika te distilleer.  'n Beperkte aantal "kulturele erfenis" kleinskaalse distilleerders word gelisensieer.
Die meeste maanskyn in Spanje word gemaak as 'n byproduk van wynmaak deur die uitgedrukte skil van die druiwe te distilleer. Die basiese produk word orujo of aguardiente (brandende water) genoem. Die tuisgemaakte weergawes is gewoonlik sterker en het 'n hoër alkoholinhoud, meer as 40% van die kommersiële weergawes. Vanaf orujo is daar 'n ontelbare aantal mengsels en geure. Voeg gewoonlik kruie, speserye of bessies of vrugte by of meng die maanskyn met ander distillate. Die bekendste is waarskynlik: pacharán, drank kafee en orujo de hierbas.
In Sri Lanka is tuisbrou onwettig.  Dit is egter 'n winsgewende ondergrondse onderneming in die meeste dele van die eiland. Onwettige brouery is bekend onder baie name 'Kasippu' is die algemeenste en aanvaarde naam, 'Heli Arrakku' (argaïese term beteken Pot-Liquor), 'Kashiya' ('n troetelnaam wat afgelei is van die meer algemene term Kasippu), ' Vell Beer (beteken, bier van die padieveld), 'Katukambi' (beteken, doringdraad), 'Suduwa' (beteken, die wit stof), 'Galbamuna' ('n kru naam), 'Gahapan Machan' (beteken drank dit, maat), vell fanta, afhangende van die ligging. Die grondstowwe wat in die produksie gebruik word, is hoofsaaklik gewone wit suiker (van suikerriet) of plaaslike vrugte vir spesiale brou kasippu wat in Sri Lanka, gis en ureum as stikstofbron vervaardig word. [ aanhaling nodig ]
In Soedan kan alle gedistilleerde gedistilleerde alkoholiese drank in die binneland as maanskyn beskou word as gevolg van 'n algemene verbod op alkohol volgens die eise van Islamiste vir die oprigting van Sharia. Nietemin bly die produksie wydverspreid, veral in die landelike gebiede van die land, hoofsaaklik in die vorm van araqi, wat uit dadels vervaardig word. 
Moonshine is in Swede bekend as hembränt (HB) in Sweeds (letterlik "tuis gebrand") ook bekend as skogsstjärnan (die bosster) of humoristiese byname soos Chateau de Garage (Sweeds: Garageslott, Engels: Garage Kasteel), volksprit (drank van die mense), garagenkorva ('n woordspeling uit "garage" en "Koskenkorva"), en norrlandschampange (Engels: norrlands champagne). Aangesien die gewenste produk neutraal is (soos wodka), is die "mash" gewoonlik 'n mengsel van suiker en gis in water, wat 'n eenvoudige distillasie kry, gevolg deur filtrasie in geaktiveerde houtskool nadat dit tot 30% -50% ABV as hoër verdun is sterkte verminder die doeltreffendheid van die filter. Soms word vriesdistillasie gebruik om appelbrandewyn of ander drankies met 'n laer alkoholinhoud te maak. Ongelisensieerde vervaardiging, oordrag en besit van gedistilleerde alkohol is onwettig in Swede, net soos die vervaardiging, oordrag en besit van foto's of dele van foto's wat bedoel is vir die vervaardiging van alkohol sonder gelisensieer. Die vervaardiging, oordrag en besit van mash wat vir hierdie doel bedoel is, is ook onwettig.  As gevolg van verslapte invoerregulasie sedert 2005, het sake gedaal. Moonshine word die algemeenste op die platteland aanvaar, waar dit eerder vir eie verbruik geproduseer word as vir verkoop.
In Switserland is absint in 1910 verbied, maar ondergrondse distillasie het gedurende die 20ste eeu voortgeduur. Die Switserse konstitusionele verbod op absint is in 2000 herroep tydens 'n algemene hersiening van die nasionale grondwet, maar die verbod is eerder in die gewone wet ingeskryf. Later is die wet ook herroep, dus vanaf 1 Maart 2005 is absint weer wettig in die land van herkoms, na byna 'n eeu van verbod.  Absinthe word nou nie net in Switserland verkoop nie, maar word weer gedistilleer in die geboorteplek van Val-de-Travers, met Kübler en La Clandestine Absinthe onder die eerste nuwe handelsmerke wat ontstaan ​​het, alhoewel met 'n ondergrondse erfenis. Die variasie in alkoholinhoud van die wettige absinthes in hul eerste paar jaar is interessant om op te let. Terwyl die bootleg-absint voor 2005 gewoonlik 65-70% alkohol per volume (ABV) ingehaal het, was die eerste paar wettige absinthes in lyn met die 42-45% ABV van ander gewone huishoudelike geeste, soos vrugtesnaps. Dit was gewoonlik 'n gebrek aan smaakintensiteit vir 'n drankie wat gereeld gedrink word, en teen 2010 bevat die meeste Switserse absinten iets op die 54% ABV, 'n paar terug na die sterkte voor 2005, wat soms 65% is. tot 72% ABV.
In Thailand word tuisgemaakte alkohol, wat tradisioneel uit rys gedistilleer word, maar meestal uit melasse gedistilleer word weens produksiekoste,  lao khao (เหล้า ขาว letterlik "wit drank") of amptelik sura khao (สุรา ขาว). Dit word soms met verskillende kruie gemeng om 'n medisinale drankie te produseer yadong (ยา ดอง letterlik "gegiste kruie (in alkohol)").
Yadong word berei deur te meng lao khao met verskillende kruie en laat die mengsel 2-4 weke  fermenteer voor gebruik. Sommige mense beweer dat dit hulle help om weer krag te kry.  Deesdae vind u onmiddellike yadong -mengsels wat die tyd wat dit neem om die finale produk te produseer, aansienlik verminder.
Trinidad en Tobago Wysig
In Trinidad en Tobago word 'n onwettig gedistilleerde rum geproduseer, bekend as ba-bash, bush rum of bergdou. Dit word hoofsaaklik gemaak van gegiste suikerriet. Die "stills" wat gebruik word, stem baie ooreen met dié wat in Noord -Amerika gebruik word. Alhoewel ba-bash onwettig is in Trinidad en Tobago, is dit geredelik beskikbaar as die kontakte reg is.
Boukha is 'n gees van vye in Tunisië. Die naam beteken 'alkooldamp' in Tunisiese Judeo-Arabiese dialek. Dit word verkry deur eenvoudige distillasie van Mediterreense vye uit Tunisië. Die alkohol persentasie wissel tussen 36 en 40 persent.
Boukha word droog, kamertemperatuur of koud verbruik. Dit kan ook as basis dien vir baie skemerkelkies, geure en vrugteslaai of gedrink word by 'n maaltyd by kamertemperatuur.
Turkse maanskyn word Raki genoem. Soms word dit met anys gegeur. Die naam impliseer egter nie onwettige distillering nie, aangesien daar ook wettige distilleerderye is wat raki produseer. Egte "maanskyn" uit klandestiene bronne wat tuisgemaak is van druiwe, vye, bessies of suur kersies, is gewild in die suide en word "boğma" genoem. 'N Baie kenmerkende bron van 100% suiwer Turkse maanskyn wat deur inwoners van Arabiese afkoms gemaak is, is die distrik Samandağ in die Hatay -provinsie, naby Sirië. Boğma word ook gemaak deur en baie gewild onder die Arabiese bevolking in die stad Adana, veral die voorstad Güneşli.
Waragi is 'n maanskyn -gin wat uit piesangs vervaardig word en wat dikwels in jerrycans gestoor word. In maanskynvorm word dit meestal gedrink deur mense wat nie in die handel beskikbare alkohol kan bekostig nie, hoewel daar verskeie handelsmerke is wat die term "waragi" in hul name gebruik. [ verduideliking nodig ] In April 2010 is meer as 80 mense in die Kampala -distrik vergiftig nadat hulle waragi geëet het met metanol. 
Benewens waragi, wat gewild is in die sentrale streek, bevat ander maanskyn-gin ook Lira-lira, wat volgens navorsingsverslae tussen 100 en 6000% koper bevat bo die limiet van die Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA).
Alhoewel huisdistillasie in die Verenigde State onwettig is, word dit steeds toegepas, veral in Appalachia.  Die produk word soms genoem wit weerlig, want dit is nie verouder nie en word gewoonlik verkoop teen hoë alkoholbestandheid, dikwels gebottel in Mason -flesse. 'N Tipiese maanskyn kan nog steeds 1000 liter per week produseer en $ 6000 per week vir sy eienaar.  Die eenvoud van die proses en die maklike beskikbaarheid van belangrike bestanddele, soos mielies en suiker, bemoeilik die handhawing. Die prysvoordeel wat moonshine een keer gehad het bo sy wettig verkoopte mededinging, het egter gedaal. Nietemin bestaan ​​meer as die helfte van die verkoopprys van 'n bottel gedistilleerde spiritualieë gewoonlik uit belasting. Met die beskikbaarheid van goedkoop verfynde witsuiker, kan maanskyners 'n verkoopbare produk maak vir 'n fraksie van die prys van sterk belaste en wettig verkoopte gedistilleerde spiritualieë. Sommige mense gebruik ook maanskyn alkohol vir kruie tinkture.
Die aantal jurisdiksies wat die verkoop van alkoholiese drank verbied, het geleidelik afgeneem, wat beteken dat baie voormalige maanskynverbruikers baie nader aan 'n wettige alkoholverkoper is as voorheen. Baie wettige gedistilleerde drankies, gewoonlik neutrale spiritualieë of mielie -whisky, met name wat maanskyn opwek, bestaan, soos Onyx Moonshine, Virginia Lightning, Georgia Moon Corn Whiskey, Ole Smoky Tennessee Moonshine,  en Junior Johnson's Midnight Moon word kommersieel vervaardig en verkoop in drankwinkels, gewoonlik verpak in 'n kleikan of 'n Mason -pot. Alhoewel hierdie produkte na hulself as 'maanskyn' kan verwys, kan enige alkohol wat wettiglik verkoop word, nie akkuraat 'maanskyn' genoem word nie. [ verduideliking nodig ]
Maanskyn was nog altyd gewild in die suidoostelike deel van die Verenigde State, veral in plaasgemeenskappe, deels omdat boere die produkte (koring, gars, appels, druiwe, ens.) Het om onwettige drank te maak. In sommige gevalle gebruik boere produkte wat hulle nie kan verkoop nie, om maanskyn vir wins te maak.  Lang gevangenisstraf vir diegene wat gevang word om onwettige alkohol te vervaardig of te versprei, laat maanskappers hul stil plekke op geheime plekke verberg. Stills is unieke bykomstighede wat tipies bestaan ​​uit verskeie metaaltromme, koperpype en hittebronne wat die mengsel van suiker, stysel en vrugte of graanproduk verhit. Die gewig en algehele grootte van foto's maak verberging moeilik.  Dit het daartoe gelei dat baie maanbewoners hul stilstaanplekke op baie slim plekke verberg het, en die meeste van hierdie moonshiners skuil diep in die agterste bome van Amerika, in verlate skure, benewens ondergrondse strukture en tonnels. 'N Klassieke voorbeeld van ondergrondse stilstaanplekke wat vandag nog gebruik word, is die gebruik van ou verlate myn tonnels.  Hierdie idee het kort na die burgeroorlog in die ou myngrotte in Tennessee begin. Onwettige distilleerders sal hierdie grotte gebruik omdat dit voldoende dekking bied wat hulle beskerm teen die ontdekking van wetstoepassers. Amerikaanse maanskappers het ook die gebruik van grotte verkies as gevolg van die natuurlike oorvloed water wat die grotte verskaf het, wat 'n belangrike bestanddeel van maanskyn is. Hierdie grotte is tot ver in die 20ste eeu gebruik om maanskyn te vervaardig. 
Tydens die verbod (wat van 1920 tot 1933 geduur het) is die verkoop, vervaardiging en verspreiding van alkohol ernstig ingeperk. Hierdie nuwe wetlike sanksie het 'n groot onwettige verspreiding van drank en maanskyn veroorsaak, wat sommige boere en onwettige distilleerders die goue era van maanskyn sou noem. Aangesien alkohol onwettig was, was daar 'n groot vraag na drank en maanhouers wat 'n monopolie op alkoholhandel in die Verenigde State gehad het. Die Groot Depressie - van 1929 tot 1939 - het ook bygedra tot die gewildheid van maanskyn in die Verenigde State. Gedurende die tyd van ekonomiese swaarkry het baie Amerikaners hulle tot die vervaardiging en verspreiding van onwettige produkte gewend.  In die suidelike state het 'n paar maanswinkels hul produk verkoop aan bootleggers, wat dit oor die hele land vervoer het, en dikwels verkoop aan misdaadsindikate soos dié wat deur Al Capone bestuur word.
Reeds teen die verbod was daar verhale oor maansinniges wat hul produk as 'n kragtige brandstof in hul motors gebruik, gewoonlik wanneer hulle wetstoepassers ontduik terwyl hulle hul onwettige produk lewer. Die sport van motorwedrenne het begin toe maanskappers hul motors sou verander om die inkomste -agente van die federale regering te oortref.  Junior Johnson, een van die vroeë motorrenjaers in die berge van Noord -Carolina wat verband hou met die bestuur van maanskyn, het selfs "wettig geword" deur 'n wettig geproduseerde graanalkohol te bemark, wat deur die eerste wettige distilleerdery in die staat.  Stokesdale, 'n dorpie nie ver van waar die distilleerdery geleë is nie, het nog 'n maanskyn op die amptelike seël van die dorp om die geskiedenis van koringdrank in die verlede van die stad te weerspieël.
Maanskyn gemaak van gis-gegiste rys word genoem rue, wat ook die algemene naam vir alkohol is.
Walliese maanskyn word eenvoudig "Chwisgi" of Llaeth Mwnci (aapmelk). Die tradisie van onwettige distillering is nie so sterk soos in Ierland of Skotland nie.
U bottel wyn kan sleg wees as:
Die reuk is af. As die geur van 'n wyn muf is of soos 'n muwwe kelder, nat karton of asyn lyk, word dit omgedraai. 'N Swaar rosyntjie -reuk is nog 'n slegte sein.
Die rooiwyn smaak soet. As die bottel rooiwyn die geur van Port het of na dessertwyn proe (alhoewel dit nie een van die twee dinge is nie), is dit te veel blootgestel aan hitte en is dit dus ondrinkbaar.
Die kurk word effens uit die bottel gestoot. Dit is 'n teken dat die wyn in die bottel oorverhit en uitgebrei het.
Die wyn is bruin. 'N Bruin tint in rooiwyn toon aan dat die vloeistof op sy beste is. Witwyne wat donkerder geword het tot 'n diepgeel of bruinerige strooikleur, word gewoonlik geoksideer.
U bespeur samentrekkende of chemiese geure. Wyn sonder vrugte, raserig, te skerp, of 'n verfverdunner smaak, is gewoonlik sleg.
Dit smaak gons, maar dit is nie 'n vonkelwyn nie. 'N Stilwyn wat bruisend of bruisend is, het na die bottel 'n tweede gisting ondergaan en moet nie geniet word nie.
'N Laaste advies: ruik altyd en ondersoek die werklike vloeistof. Alhoewel die term "kurk" gewoonlik verwys na besmette wyn, sal die ondersoek van die kurk alleen nie bepaal of die wyn sleg is nie. Gebruik jou ander sintuie. Het u al ooit 'n bottel wyn gedrink?
Beesstert en rooiwynpotjie
Popvasvra: wat het al die volgende geregte gemeen?
Dit lyk asof hulle nie gekoppel is aan nasionaliteit of selfs 'n breë geografiese gebied nie, en dit lyk ook nie asof die skakel bestanddeelverwant is nie. Hulle deel nie 'n alliteratiewe eerste letter nie en rym ook nie. Al verbysterd? Die antwoord is dat dit almal geregte is wat vernoem is na die bak waarin dit oorspronklik gekook is. 'N Fransman marmiet is 'n tradisionele braaivleisgereg wat bekend is vir sy vorm met 'n buik, wat gewoonlik vir bredies of voorrade gebruik word. Marmite smeer is oorspronklik in klein miniatuur verkoop marmiete en die huidige bottel met 'n buik is 'n knik vir sy geskiedenis. 'N Tagine is die tradisionele vlak kleipot van Noord-Afrika met sy kenmerkende koepeldeksel of die stoofpot wat stadig daarin gaargemaak word. 'N Balti is 'n klein staalbak met twee handvatsels en het sy naam gegee aan 'n verskeidenheid Indiese kerrie wat daarin gekook word. 'N Cassoulet is 'n Franse bredie wat vernoem is na die tradisionele kookpot, die kassool: 'n diep, ronde erdepot met skuins sye. Die tian is 'n Provençaalse vlak erdebak waarin 'n laag groenteskottel ('n tian!) Gaargemaak word. Wat ons by die potjie (sê "poy-key ") – beide 'n Suid-Afrikaanse driebeen-swart gietysterpot sowel as die stadig gekookte lae-stoofpotjies wat daarin gekook word, oor 'n oop vuur. Drie potte is nie uniek aan Suid -Afrika nie en vermoedelik het hulle hier uit Europa geland met die Nederlandse setlaars en met die binneland in gereis Voortrekkers op hul ossewaens. Maar die kultuur en kookmetodes wat ontstaan ​​het rondom die potjie is beslis uniek vir die land. Streng gesproke word die bredie wat geproduseer word a genoem potjiekos (letterlik " potkos ") en daar word elke jaar talle plaaslike en nasionale potjiekoskompetisies in Suid -Afrika gehou (kompetisie is hewig en resepte word noukeurig bewaak!). Maar bo alles, a potjie is 'n baie gesellige manier van kook: omdat die kooktyd minstens 3-6 uur is, is daar genoeg tyd om saam met vriende te sit en 'n paar biere te drink.
Bestanddele in a potjie Dit kan wissel van rooivleis tot hoender of selfs seekos, maar vir die puriste moet dit 'n soort rooivleis wees. Daarbenewens sal daar groente wees wat stadig moet kook (aartappels, wortels, uie en dies meer) en dan groente wat nie veel kook nodig het nie, wat aan die einde van die kookproses (spinasie, sampioene en dies meer) bygevoeg kan word . Geurmiddels en speserye is noodsaaklik, net soos die kookvloeistof wat van aftreksel tot bier tot wyn kan wissel. Eerstens moet u u kole voorberei, en dan moet die vleis in 'n bietjie botter in die pot gekruis en bruin word, en dan moet die groente in 'n dalende hardheidsgraad bo -op die vleis gelê word voordat die kookvloeistof bygevoeg. Dan word die deksel toegemaak en al wat u hoef te doen is om die kole aan te vul en roering is verbode! Die resultaat, selfs as u die goedkoopste vleissnitte gebruik, is 'n geurige een-pot maaltyd met sagte vleis en groente, perfek om met vriende te deel.
Deur die jare het ek en Nick 'n verskeidenheid van potjies maar op een of ander manier het ons nie een van die klassieke dinge gedoen nie: die beesstert potjie. Ondanks die feit dat dit 'n stapelvoedsel in die kombuis van my moeder is, is dit in hierdie land relatief moeilik om beesstertjies te kry, en dit lyk nie asof een van die groot supermarkte dit naby my verkoop nie, sodat u moontlik 'n behoorlike slagter moet vind. Pasop egter: dit is nie meer die goedkoop vleissnit wat dit vroeër was nie, en die pryse begin vanaf ongeveer £ 7 per kilo (en u betaal baie bene …). Die goeie nuus is dat dit redelik ryk is, en met 'n paar groente in die mengsel, is dit baie ver en dit is verslawend lekker. Ons het 'n effens aangepaste weergawe van hierdie resep van Potjiekos World verdubbel, maar die sjerrie en room is weggelaat. Beste van alles? Dit het die volgende aand nog beter gesmaak, verhit en bedien met romerige polenta en Franse bone!
Rosana (wat die aanvanklike foto geneem het) het ook 'n fantastiese plasing gedoen oor die braai waar ons dit bedien het, die moeite werd om te lees!
Ek het 'n lys van 100 vrae aan die keldermeester van Hine -konjak gestuur, en ek kyk na die antwoorde in 'n reeks poste. In die eerste pos kyk ons ​​na konjak van druiwe tot wyn. In hierdie pos neem ons die wyn deur distillasie.
Hine cognac is geleë op die oewer van die Charente -rivier in Jarnac, een van die drie belangrikste stede vir die vervaardiging van cognac saam met Cognac en Segonzac. Selfs voordat konjak in die streek vervaardig is (Hine dateer uit 1763), is die rivier gebruik om sout te vervoer. Die rivier word nou sover ek weet nie kommersieel gebruik nie, maar die vogtige lug dring deur die verouderde kelders naby die rivieroewer en speel 'n rol in die ontwikkeling van die karakter van konjak. Hine is ook uniek omdat hulle konjak wat vroeg in die Cognac -streek verouder is, verkoop, maar nie in Engeland nie. Ons sal in 'n latere pos oor veroudering praat.
Soos ons in die laaste pos bespreek het, is dit algemeen dat konjakmakers sommige van hul eie wingerde besit en wyn by ander produsente koop. Net soos met distillasie, distilleer sommige handelsmerke min of meer van hul wyn of laat dit aan die wynboere om te distilleer.
In die geval van Hine, soos ek geleer het toe ek in 2014 besoek het, word byna al hul wyn gedistilleer by 'n distilleerdery genaamd St. Denis. Hierdie distilleerdery werk met baie handelsmerke - hulle skat dat Hine slegs 10 persent van hul produksie is.
Wettig moet konjak twee keer gedistilleer word in direkte gestookte Charentais-potstille, en die distillasie van die wyn (wat sonder swaelbewaarmiddel gestoor word) moet teen 31 Maart voltooi wees.
'N Diagram van die Charentais is nog steeds hieronder. U herken die pot nog steeds met die gloeilampdop aan die regterkant en die spoel vir die kondensor wat aan die linkerkant damp na vloeistof afkoel. Maar wat is die ding in die middel?
Dit is die wyn warmer, 'n doeltreffendheidsverbetering wat veral verband hou met die vervaardiging van konjak. Voor die distillasie word wyn daarin gestoor, en tydens die vorige distillasie -loop (wyn in die stilte) loop 'n buis deur die wynverwarmer op pad na die kondensor. Dit maak die wyn warm sodat hulle vir die volgende distillasieperiode in die stiller geplaas word, hulle minder hitte/energie sal moet spandeer. Slim!
Die wyn wat in die distilleerdery kom (teen ongeveer 9% ABV) word na die eerste distillasie tot 30% ABV gedistilleer. Hulle sny koppe en sterte na die eerste sowel as die tweede distillasie. Die tweede distillasie bring die gees tot 70-72% ABV.
Elke distillasie neem ongeveer 12 uur, dus is dit 'n volle dag om elke wyn se waarde tot eau de vie te verwerk. U kan sien waarom hulle van die einde van die oes in die herfs tot 31 Maart nodig het om al die wyn vir konjak te distilleer.
Aangesien cognac-handelsmerke wat met wynboere werk, vooraf die spesie gis spesifiseer wat gespesifiseer word, spesifiseer hulle ook distillasieparameters, soos die aantal liter wat ingesamel word (die grootte van die hartsny), die snelheid van distillasie en al dan nie distilleer op die gis. Ek het vir Hine Cellarmaster Eric Forget gevra of hulle dit alles vooraf spesifiseer of dat dit onderweg verander. Hy het geskryf: "Alles word reggemaak deur te proe, en kan elke week verander word."
Alles behalwe vir distillering op die gis.
Distilleer met die Lees
Lees is die dooie gisselle wat oorgegee is van fermentasie. Sommige handelsmerke distilleer & quot; Aangesien droëvaste vaste stowwe is, is daar altyd die gevaar dat dit aan die onderkant/sye van die stilte vassit en brand, wat geure kan veroorsaak. Vergeet sê dit is 'n & quotcrucial punt & quot oor distillering op die dors en die sorg wat geneem moet word.
Ek wou meer inligting hê oor die distillering op die droesem, en toe gaan ek na die definitiewe bron, Nicholas Faith's Cognac (2004 -uitgawe). Enkele aanhalings uit daardie afdeling (p24):
Boonop moet die droesem teen die lug beskerm word voordat die wyne gedistilleer word en kan dit nie veilig laat in die distillasie seisoen gebruik word nie, sodra die buitentemperatuur ongeveer 10C gestyg het.
En, soos 'n distilleerder opgemerk het, beteken & quotlees dat u tyd nodig het om die brandewyn volwasse te word en hul ekstra kompleksiteit te bied. & Quot
Die gisblare bevat 'n aantal esters, waaronder drie vetsure, wat absoluut van kritieke belang is om die cognac sy gewaardeerde waarde te gee. rancio ('n besondere ryk, kaasagtige geur) kwaliteit as dit in 'n vat is.
. feitlik al die produsente in die Grande Champagne wat ek op ten minste sommige van die droesem teëgekom het, al was dit net omdat hulle brandewyn produseer wat bestem is om lank genoeg te word om die gevolglike rykdom in die brandewyn op te neem.
Ek het besluit om te kyk watter handelsmerke op die dors gedistilleer word en watter nie. Ek het gehoor van die & quotBig Four & quot-handelsmerke (Hennessy, Remy-Martin, Martell, Courvoisier) wat slegs Remy op die dors distilleer, maar toe ek bevestig dat ek teenstrydige inligting raakloop.
Distilleer altyd op die droesem: Hine, Remy [bron], Camus, Frapin [bron], Louis XIII [bron]
Distilleer nie op die droesem nie: Martell
Sommige met en sommige sonder: Courvoisier en Otard/D'ussé [bron], hoewel Courvoisier se webwerf sê dat dit wel op die droesem distilleer, maar nie spesifiseer of dit altyd doen [bron]. Hennessy distilleer op & quotfine lees & quot [bron]. Maar oor die algemeen sou ek nie op die akkuraatheid van hierdie inligting reken nie - ek vermoed dat sommige van hulle eau de vie op die dors gedistilleer kan word, maar gewoonlik nie. Soos ons geleer het uit die Nicholas Faith -boekaanhalings, sou VS -konjak (slegs liggies verouderd) nie geskik wees vir brandewyn wat op die dors gedistilleer word nie, en ons weet byvoorbeeld in die geval van Hennessy dat VS ongeveer 80 persent van hul verkope is .
In elk geval, terug na Hine: ek het gewonder of daar iets soos 'verminderde lees' of 'gedeeltelike lees' of so iets is wat die smaak in 'n mindere mate kan beïnvloed. Vergeet gesê (spesifiek oor Hine gesproke), & quot Ons distilleer alle droesem, maar word gefiltreer om groot onsuiwerhede te vermy. Daar is nooit te veel droesem nie. & Quot
So, wat is die impak van droesem? Gewoonlik hoor ons dat dit 'n neutagtige smaak en 'n meer romerige liggaam/tekstuur by die gevolglike eau de vie voeg, wat deur destillasie met gis 'n "meer komplekse" gees teenoor 'n "reiniger" -gees sonder. moontlik maak
Smaak -impak van distillasie op die Lees
Ek het die keldermeester Eric gevra, vergeet watter produksieparameters volgens hom die grootste invloed het op die bepaling van die huisstyl van Hine - wat maak Hine Hine? Hy het opgemerk dat distillasie op die stowwe die tweede belangrikste faktor in die smaakprofiel van Hine is: 0160
Hy het gesê: & quotTerroir het die grootste impak. Slegs (druiwe uit Grande en sommige Petite) Champagne-streek. "Tweedens," Destillasie met droesem. "" Derde, "Veroudering in fyn, mediumkorrelige eikehoutvate wat liggies verkool is." En vierde, " , en 'n balans tussen die elemente van die grondstof (wyn) en die hout. & quot
Ons behandel onder meer die derde en vierde faktore in die volgende paar poste na die nuwe jaar.
En as u dit nog nie gelees het nie, kyk gerus na die eerste berig, "Cognac van druiwe tot wyn."
Nota: Hierdie reeks plasings is geborg deur Hotaling & amp Co, invoerders van Hine cognac.
Skotse whisky, wat dikwels bloot 'Scotch' genoem word, word beskou as een van die beste whiskysoorte ter wêreld. alhoewel koring en rog meer onlangs toegelaat is. Dan moet dit minstens drie jaar in eikehoutvate verouder word. Die resultaat is 'n bruin drank met 'n komplekse boeket en 'n geur wat wissel van heuning tot sterk gerook. "Scotch word uitsluitlik uit gars by 'n enkele distilleerdery gebrou. Ander Scotches kan gemeng word. Skotse whisky word sedert ten minste die 15de eeu in Skotland gebrou.
Drambuie is 'n likeur wat sedert die vroeë 20ste eeu kommersieel in die stad Edinburgh vervaardig is deur 'n enkele onderneming. Dit bestaan ​​uit 'n mengsel van Skotse whisky, heuning, kruie en speserye. Drambuie word gebruik om die skemerkelkie bekend te maak as die Rusty Nail, asook variasies soos die Bent Nail en the Coffin Nail. Dit kan ook saam met gemmerbier of op die rotse bedien word.
Soms word die gewone vlierbessie soms honderde - moontlik duisende jare - gebruik om wyn te maak. Op sigself maak vlierbessies 'n ryk, smaaklike wyn, maar dit word al lank bygevoeg by ander vrugte- en bessiewyne, insluitend druiwe, om kleur, tannien en kompleksiteit by te voeg. Inderdaad, oor die jare het daar verskeie "skandale" plaasgevind toe kommersiële wynkelders ontdek het dat hulle hul druiwewyne verval het deur vlierbessie by te voeg om hul kleur te verbeter. Tuiswynmakers kan dit natuurlik vir hierdie doel gebruik as hulle dit wil.
Die vlierbessie het 'n lang geskiedenis vir voedsel, drank en medisinale doeleindes. Vlaertaart, konfyt en jellie, terte, drankies met geur en natuurlik wyn is 'n paar van die bekendste gebruike daarvan.
Vlierbes het 'n unieke geur wat oor tyd aansienlik verander. As te min bessies gebruik word, is die wyn dun en sal dit waarskynlik nie verbeter nie. As te veel bessies gebruik word, kan die tanniene en ander geurkomponente die verhemelte oorweldig en verdunning, vermenging of langdurige veroudering benodig om sag te word. Tussen hierdie uiterstes is wyne wat dikwels uitsonderlike genot bied. Hierdie wyne aanvaar eikehout goed en klein hoeveelhede (3-7%) wat in klein druiwewyne gemeng is, verbeter dit dikwels aansienlik.
Spesies van Sambucus
Die Sambucus of ouer genus bestaan ​​uit tot 30 spesies, afhangende van wie tel, met baie subspesies en variëteite. Saam bewoon hulle 'n groot deel van die landmassa van die wêreld vanaf seevlak tot in die Himalajas, maar is geneig om die ewenaar te vermy.
Twee spesies is verantwoordelik vir die meerderheid vlierwyn wat in Europa en Amerika gemaak word. Die Europese ouderling (S. nigra) groei in Brittanje en van Skandinawië suid tot Noord -Afrika en oos tot in Asië. Dit het in Noord -Amerika genaturaliseer en byna oral waar dit geplant is, versprei voëls die saad vinnig.
Die Amerikaanse ouderling (S. Canadensis) groei in die grootste deel van die Verenigde State en die oostelike helfte van Kanada. Hierdie spesies het onderskeidelik swart en blou-swart bessies.
Ander belangrike spesies sluit in die blou ouderling (S. cerulea), Mexikaanse ouderling (S. mexicana), Black Elder (S. melanocarpa), die Pacific Coast Red Elder (S. callicarpa) en die ouderling van Florida (S. simpsonii). Twee ander Europese ouderlinge is van minder belang - die Europese rooi ouderling (S. racemosa) en die Europese dwergouderling (S. ebulus). In Australië (en Nieu -Guinee) is die geelouderling (S. australasica) en White Elder (S. gaudichaudiana) belangrik is. In Suid -Amerika is die Southern Elder (S. australis) en Andes -ouderling (S. peruviana) belangrik is. Byna 'n dosyn spesies bewoon dele van Asië, waaronder die Chinese ouderling (S. javanica), Chinese rooi ouderling (S. chinensis), Noord -China Rooi Ouderling (S. williamsii), Japannese rooi ouderling (S. sieboldiana), Koreaanse rooi ouderling (S. latipinna), Kaukasus Rooi Ouderling (S. tigranii) en Asiatiese dwergouderling (S. adnata).
Boonop is tientalle variëteitskultivars geïsoleer of geteel vir verskillende doeleindes. Die groter bessiegrootte is 'n duidelike doelwit, en bessies met 'n deursnee van tot 1,3 cm is bereik.
Die variëteite Adams nr. 1 en Adams nr. 2 is twee gevestigde tipes met goeie groeiseienskappe en groot bessies. 'N Nuwer variëteit, York, is nog sterker en lewer groter bessies. Ander gewilde variëteite sluit in Johns, Kent, Nova en Scotia. Sommige kultivars onderdruk tanniene en verhoog die suikerinhoud, terwyl ander geteel word om bestanddele te verhoog wat medies voordelig kan wees.
Alle kommersiële bronne van vlierbessieplante bied verskillende kultivars aan en kan inligting verskaf oor die gerapporteerde voordele daarvan.
Kweek van vlierbessies tuis
As u in USDA Hardiness Zone 4 of in 'n warmer gebied woon, kan u vlierbome tuis verbou. Sommige van die gehardere variëteite sal selfs in Zone 3 floreer.
Vlierbessies kan in die herfs of lente uit saad geplant word en groei die beste in goed gedreineerde grond met 'n pH tussen 5,5 en 6,5. U sal ten minste twee plante moet plant, aangesien vlierbessies nie goed bemes nie. Vuilbessies is meerjarig en sal mettertyd versprei, dus plant hulle minstens 1,8 m van mekaar. Hulle word dikwels langs heiningrye geplant of as 'n heining aan die rand van die eiendom. Hierdie heinings word tot 4,0 m hoog.
Onkruid is die grootste bedreiging vir pas geplante vlierbessies. Omdat die plant se wortelstelsel redelik vlak is, sal ander plante wat daar naby groei, meeding om water en voedingstowwe. Sprei deklaag in die eerste paar jaar om die basis van die plante of met die handpluk van onkruid. Sodra dit goed gevestig is, sal skaduwee van die vlierbessie die groei van onkruid onderdruk. Die vlak wortel vereis ook gereelde natmaak, veral as die plant jonk is.
Velle word meer kragtig en produktief wanneer dit met kunsmis behandel word. Gevestigde plante sal baat by 'n jaarlikse toevoeging van 'n pond 10-10-10 korrelkunsmis per plant. Pas geplante vlierbessies moet ongeveer die helfte van hierdie dosis bemes word.
Elke jaar stuur die aanleg nuwe kieries. Hierdie kieries bereik gewoonlik volle hoogte in hul eerste jaar. In die tweede jaar stuur hulle laterale groei uit. Tweedejaarse kieries is die produktiefste en die plant moet gesnoei word om kieries ouer as 3 jaar te verwyder. Riete wat dood is of besmet is met rietboorder - een van die min insekplae wat vlierbessies teister - moet ook gesnoei en weggedoen word. Snoei word die beste gedoen in die winter, as die plant rustig is.As u klaar is met snoei, moet die plant ongeveer ewe veel eerste, tweede en derdejaarse kierie bevat.
Oor die algemeen is vlierbessies nie baie geneig tot insekbesmetting of siektes nie. (In nat jare kan poeieragtige skimmel 'n probleem wees.) Met behoorlike grond en bemesting sal dit gehard en produktief wees. Die meeste variëteite blom in Junie, en dit is amper ongewoon om vrugte te laat verloor weens laat ryp. Die bessies ryp van middel Augustus tot begin September. Voëlnetwerk kan die verlies van bessies tot die minimum beperk.
Die samestelling van vlierbessies is kompleks. Dit bevat 7,5% suikers, meestal sukrose, glukose en fruktose. Sitroensuur is die suurstof wat die meeste voorkom, maar dit bevat ook appel-, shikimiensuur- en fumarsuur. Dit bevat ook 3% tanniene, ten minste drie flavonoïde glikosiede en verskeie antosianienglikosiede en diglikosiede. Vulbessies vertoon tot 34 geïdentifiseerde aromaverbindings.
Die bessies is ryk aan vitamien C en bevat baie antosianiene, wat antioksidante is. Hulle is ook 'n goeie bron van vitamiene B1, B2 en B6 en bevat die anti-inflammatoriese middels ursoliese en oleanolsure.
By alle spesies is die stingels, blare, bas en veral die wortels giftig, waarvan laasgenoemde bekend is dat hulle wortels van diere soos varke veroorsaak het. Alle onvolwasse (groen) bessies word as giftig beskou, en een Amerikaanse spesie, die Amerikaanse rooi, of skarlaken, ouderling (S. pubens) produseer 'n volwasse giftige bessie. Terwyl die bessies van baie spesies maagpyn veroorsaak as dit rou of te veel geëet word, is die Amerikaanse Rooi Ouderling te giftig en moet dit vermy word. Die volwasse bessies is baie klein - ongeveer 'n sentimeter in deursnee - duidelik rooi en sy sap geel. Die geïdentifiseerde gifstof is 'n sianogene glikosied (stel sianied vry) genaamd sambunigrin. Dit is inderdaad hierdie gifstof wat gedeeltelik verantwoordelik is vir baie van die voordelige medisinale effekte van ander vlierbessies, aangesien baie gifstowwe wat in beheerde hoeveelhede gebruik word, medisinaal nuttig is sonder skadelike gevolge vir die pasiënte.
Vir wynmaakdoeleindes, vermy eenvoudig die America Red Elder, en dit sal goed gaan, aangesien daar nie genoeg bessies gebruik word om 'n gesondheidsprobleem te veroorsaak nie. As jy heeltemal seker wil wees, kook die bessies vir 20 minute oor lae hitte voordat jy dit by jou moet voeg.
Die gevreesde Goo
Daarbenewens kan sommige maar nie alle vlierbessies 'n groenerige stof tydens fermentasie afgee nie. Hierdie goo bedek die mure van u primêre vaartuig en weerstaan ​​konvensionele skoonmaakstrategieë. Dit word deur verskillende onvriendelike name genoem, maar "vlierbossie" of "gunk" is die name wat ons gereeld kan druk. Daar word geglo dat hierdie stof afkomstig is van die stamme van die bessies, maar hierdie skrywer het dit teëgekom toe daar geen stamme was nie. Dit lei tot die tweede teorie dat die goo regtig die blouerige wasagtige laag is wat op verskeie spesies voorkom, maar veral die blou ouderling. Die jurie is egter nog steeds besig met hierdie teorie.
Die goo kan nie met water of seep of skoonmaakmiddels of oplosmiddels of sterk drank skoongemaak word nie. Dit word egter maklik met plantaardige olie gesny en skoon van die primêre afgevee. Die olie word dan weggespoel met 'n vloeibare seep wat 'n ontvetter bevat. Spoel goed af en ontsmet daarna met sulfietoplossing.
Oes en skoonmaak van vlierbessies
Velleblomme vorm in groot sambreelvormige trosse en die bessies ontwikkel ook. Namate die vrugte ryp word, begin dit sak, en wanneer dit omgekeer word, is dit heeltemal gereed om te oes. U moet egter 'n bietjie vroeër oes as u nie die plante in die net kry nie en voëls begin oes.
'N Paar wenke is in orde. Dra eerstens rubber- of latexhandskoene wanneer u vlierbessies hanteer. Hulle natuurlike begeerte is om alles binne bereik binne 'n wonderlike diep pers te vlek. Tweedens, as u 'n bandjie van 'n soortgelyke band aan 'n plastiekemmer van voedsel hou en dit om u nek hang sodat die emmer teen u bors is, sal u die bessies baie makliker maak.
Ervare stropers trek 'n tros oor die emmer en gebruik 'n wyetandkam om die bessies van die stamme af te trek. Kam net 'n paar op 'n slag, anders trek u ook die stamme af, en u wil dit regtig vermy, indien moontlik. Oor die algemeen is die oes redelik maklik en die belonings groot. As sommige van die takke wat die bessies trosse ondersteun, in die proses breek, moet u nie sleg voel nie. Vellebessieplante kan tot op die grond gesnoei word en sal elke jaar weer voortplant.
Na die oes kan u een van verskeie strategieë gebruik om onvolwasse bessies en al die stamme uit te skakel. Omtrent die beste is om 'n eenvoudige houtraamwerk te bou en 'n ½ duim hardeware lap daaraan vas te maak en die bessies te sif. Beide Mexikaanse en Blue Elders kan bessies groter as 1/4 duim produseer, in hierdie geval benodig u 'n effens groter maas. Die meeste stamme word deur die skerm vasgevang, maar 'n paar sal vertikaal in lyn wees en deurval. Herhaal óf gaan voort met die volgende stap.
Vul 'n wasbak of emmer met 15 cm water en gooi die bessies stadig in 'n strooi -beweging. Volwasse bessies sal sink en stamme, onvolwasse bessies, blaarmateriaal en goggas sal dryf. Gebruik 'n skep of 'n akwariumnet om alles wat dryf, te verwyder. Dreineer die water versigtig en, tensy u dit dadelik gaan gebruik, sit die bessies in 'n liter-grootte ZipLoc-vrieskas en stoor dit dienooreenkomstig totdat dit nodig is. Deur dit te vries, is dit 'n ekstra voordeel dat meer sap met minder werk vrygestel word wanneer dit ontdooi en fyngedruk word. Of, miskien wil u dit ontdooi en kook voordat u dit moet.
'N Basiese resep vir vlierbessies
Dit is 'n beproefde basiese resep vir die bereiding van 'n liter (3.8 L) vlierbessiewyn. Dit sal 'n goeie liggaam en kleur hê en sal nie te tannies wees nie, tensy u die hoeveelheid bessies oorskry of baie klein bessies gebruik - 0,3-0,4 cm in deursnee.
3,5 pond. (1,6 kg) vlierbessies
3,0 liter (
3 L) kookwater
2,0 pond. (0,91 kg) gegranuleerde suiker
12-oz. (355 ml) konsentraat rooi druiwe (Welch's, Old Orchard)
sap van 1 medium suurlemoen
sap van 2 klein lemoene
1 teelepel. gisvoedingstof
2 Campden -tablette
½ teelepel kaliumsorbaat
1 sakkie Red Star Pasteur Red, Lalvin R2 of Gervin nr. 1 Green Label wyngis
Dra rubberhandskoene, gooi bessies in 'n nylon sekspak in 'n primêre fermentasiehouer en bind die sak toe. As vars of ontdooi bessies, gebruik die plat bodem van 'n wynbottel of 'n gesuiwerde stuk hardehout om dit te verpletter, druk nie hard genoeg om die sade te verpletter nie. Voeg druiwekonsentraat, suurlemoensap en lemoene, gisvoedingstof en suiker by. Giet kookwater oor alles en roer om die suiker op te los. Dek die primêre. Maak 'n gisvoorgereg -oplossing en hidreer die gis terwyl die water in die primêre tot 32 ° C (90 ° F) afkoel. Voeg geaktiveerde gisvoorgereg by en bedek die primêre deksel weer. Roer daagliks drie dae lank, indien nodig, trek die sif uit. Lig sak op, druk liggies (onthou die rubberhandskoene) en gooi pulp weg of spaar vir 'n tweede lopie wyn. Bedek die primêre deksel weer en sit nog 'n dag opsy, en plaas dan vloeistof na 'n sekondêre. Vloeistof sal 'n volle liter skaam wees. Sit 'n lugsluiting aan en wag totdat die kragtige gisting bedaar. As u van plan is om eikebone by te voeg, is dit 'n goeie tyd om dit te doen. Voeg 'n fyn fyngemaakte en opgeloste Campden -tablet by, vul indien nodig op en wag drie weke. Plaas die eikeboontjies as dit gebruik word, vul dit op en maak die lugsluiting weer vas. Wag totdat die wyn helder word, en wag dan nog 'n maand - of totdat die oond klaar is. Rek, stabiliseer wyn met kaliumsorbaat en fyn fyngemaakte en opgeloste Campden -tablet, versoets na smaak indien nodig en sit die lugsluiting weer vas. Wag 30 dae, en as daar geen nuwe fermentasie of nuwe sediment is nie, moet u dit bottel. Wag 'n minimum van 6 maande voordat u drink. Wyn sal nog etlike jare verbeter.
Maak 'n tweede lopie Elderberry Rosé
As u die pulp van die wyn hierbo gehou het, kan u 'n liter (3,8 L) wyn in 'n droë rosé -styl maak. Nadat hierdie wyn ryp is, drink dit binne twee jaar.
Vrugtepulp van eerste wyn
1,045 kg (0,45 kg) volgroeide piesangs
12-oz. (355 ml) konsentrasie wit druiwe (Welch's, Old Orchard, ens.)
2 teelepels. sitroensuur
Lalvin RC212 of enige Bourgondiese wyngis
Sstap vir stap
Bring 2 liter water tot kookpunt. Plaas intussen vlierbessiepulp (in nylonsak) in die primêre fermentasievat en voeg suiker en druiwekonsentraat by primêr. Giet kookwater oor die inhoud van die primêre en roer tot die suiker opgelos is. Omslag primêr. Sit nog 'n liter plus 'n liter water aan die kook. Sny piesangs, velle en alles in skywe van ½ duim en voeg by kookwater. Bedek die pot en kook vir 25 minute. Skuim enige vuil water af en sif om vrugte te verwyder. Voeg piesangvloeistof by primêr en bedek primêr weer. As dit tot kamertemperatuur afgekoel het, roer sitroensuur en gisvoedingstowwe en geaktiveerde gis by, bedek primêr weer en sit eenkant. Roer twee keer per dag vir 2 dae - 3 indien ekstra kleur dit vereis. Verwyder die sif, druk liggies, plaas dit oor na die sekondêre, voeg een fyngemaakte en opgeloste Campden -tablet by, vul indien nodig, en pas die lugsluiting aan. Rek elke 60 dae totdat wyn helder word en geen sedimente gedurende die 30-dae periode ontstaan ​​nie. Stabiliseer met kaliumsorbaat en 'n fyn fyngemaakte en opgeloste Campden -tablet en bottel hierdie wyn droog. Laat een jaar oud word.
Daar is twee keer dat gedroogde vlierbessies welkom is - wanneer wilde vlierbessies nie plaaslik groei nie en wanneer wilde vlierbessies buite seisoen is. In beide gevalle kan gedroogde vlierbessies vir wynmaak gebruik word. U kan gedroogde vlierbessies by die meeste wynwinkels koop, of baie wilde diere pluk en in 'n dehidrator droogmaak. Hierdie resep maak 3,8 liter wyn.
110–150 g (4–5,25 onse) gedroogde vlierbessies
7 punte. (3,3 L) water
12-oz. (355 ml) blikkie rooi druiwekonsentraat (Welch's, Old Orchard, ens.)
2 teelepels. suur mengsel
1 fyngedrukte Campden -tablet
Montrachet -gis (of ander algemene gis)
Bring water tot kookpunt en voeg suiker by. Roer totdat die suiker opgelos is en die water skoon is. Was die gedroogde vlierbessies en sit dit in 'n nylonsak met verskeie albasters vir gewig. Bind die sak toe en sit in die primêre fermentasievat. Giet die kokende suiker-water oor vlierbessies en bedek die primêre. As dit afgekoel is, roer 'n fyn fyngemaakte en opgeloste Campden -tablet, gisvoedingstof en suurmengsel by totdat dit opgelos is. Bedek die primêre deksel weer en sit dit vir 12 uur eenkant. Voeg geaktiveerde wyngis in 'n voorgeregoplossing en fermenteer totdat die gewig tot 1,010 daal, roer en druk die sak daagliks. (Onthou die rubberhandskoene om u hande teen die pigmente te beskerm.) Dra vloeistof oor na 'n sekondêre, maak 'n lugsluiting vas en laat dit droog word. Rak elke 30 dae totdat die wyn opdroog en selfs gedurende 'n tydperk van 30 dae nie eers 'n beslag van droesem laat val nie. Bottel en wag ten minste 3 maande om te geniet. Hierdie wyn sal verbeter met ouderdom.
Die wit of witterige geel blomme van alle spesies en variëteite van die ouer is aangenaam geurig en gee 'n Muscat-agtige geur. Hulle is ook eetbaar en kan gebraai word in pommeslagbeslag, by pannekoek- of muffinbeslag gevoeg word, in pasteie en terte gaargemaak word, en vars by slaaie of baie ander geregte. Baie sou egter sê dat dit die beste wyn gemaak word.
Vlierblomwyn is 'n aangewese smaak en word nie deur almal waardeer nie. Te veel blomme sal 'n byna ondrinkbare wyn oplewer, dus moenie die hoeveelheid in die onderstaande resep van een liter (3.8 liter) oorskry nie. Hierdie wyn word uitstekend bedien, afgekoel op 'n warm middag.
1,25 pt. (0,56 L) vars vlierblomme
12-oz. (355 ml) konsentraat wit druiwesap (Welch's, Old Orchard, ens.)
jou gunsteling witwyngis
Ontdooi die druiwesapkonsentraat en laat water kook. Terwyl water kook, skei blomme van stingels en was om insekte en stof te verwyder. Gooi blomme, suiker en druiwesapkonsentraat in die primêre fermentasiebak en gooi kookwater daaroor. Roer goed om suiker op te los, bedek primêr en laat 'n paar uur eenkant staan ​​totdat dit afkoel. Voeg suurmengsel, een fyngedrukte en opgeloste Campden -tablet en gisvoedingstof by. Roer kortliks. Bedek die primêre deksel weer en sit eenkant vir 12 uur. Voeg geaktiveerde gis by 'n voorgereg. Gis ses dae, sif blomme af, gooi vloeistof in sekondêre en maak 'n lugsluiting vas. Rek as die spesifieke swaartekrag 1,005 is, vul die lugsluiting weer aan en plaas dit weer. Na nog drie maande, stabiliseer met kaliumsorbaat en fyngemaakte en opgeloste Campden -tablet, versoet na smaak, wag 30 dae, rek indien nodig of bottel. Ouderdom vier tot ses maande voor proe.
Die resepte hier is bewys en basies en kan maklik aangepas of gekombineer word met ander vrugte of bessies. Vlierbessies of vlierblomme kan ook by druiwewyne gevoeg word om kleur, tanniene of geur by te voeg.
Die diep kleur van vlierbessies dui daarop dat dit gebruik kan word om die kleur in rooiwyne te verbeter. As u wyn maak en u weet of vermoed dat u kleur te lig is vir die styl, kan u 'n klein hoeveelheid vlierbessies by die breker voeg. 'N Beter benadering sou egter wees om bietjie vlierwyn te maak en dit in jou druiwewyn te meng. 'N Eenvoudige bankproef kan u wys hoeveel vlierwyn bygevoeg moet word. U kan dieselfde metode gebruik om 'n bietjie tannien by te voeg by 'n gebrek aan wyn. As u vlierbessies gebruik vir kleur- of tannienaanpassing, wil u oor die algemeen nie hê dat 'n vlierbessiegeur moet verskyn nie. Om hierdie rede sal dit u baat om van die wyn uit u bankproewe in klein, verseëlbare houers te bottel - byvoorbeeld bierbottels - en die wyn te proe sodra die geure versmelt het. Oor die algemeen sal tussen 3 en 7% vlierwyn wyn 'n druiwewyn kleur gee sonder dat dit die smaak aansienlik beïnvloed.
Vlierblomme kan gebruik word om die geur in wit druiwewyne af te rond. Hulle muskusagtige aroma kan wonderlik wees, indien nie oordrewe nie. Soos met kleuraanpassings, is u beste benadering om vlierblomwyn te maak en as blender te gebruik. Soos voorheen, hardloop bankpaadjies om te bepaal hoeveel u moet byvoeg voordat u 'n mengsel volg.
Laastens, moenie vergeet dat beide die bessies en die blomme 'n geur kan gee nie. Net u verbeelding en vaardigheid as wynmaker beperk wat u met die gewone vlier kan doen.
Die herlewingswese: Ant & oacutenio Ma & ccedilanita & mdash Azores Wine Company (The Azores, Portugal)
Dit is moeilik om dit nou voor te stel, maar daar was eens 'n tyd toe die Azorese Atlantiese argipel, nege-eilande, ongeveer 1000 kilometer wes van Portugal, wat nou meestal bekend was as 'n vakansieplek, 'n belangrike deel van die Europese wynwêreld was. Tot 1852, " Ant ónio Ma ๺nita sê, jy het byna 15 000 hektaar wingerdstokke op hierdie eilande, wat elke jaar meer as 2,5 miljoen liter wyn produseer. " Toe eindig dit.
In 1854 vernietig 'n epidemie van poeieragtige skimmel druiwe-produsente en in 1857 het die wortelluis phylloxera aangekom en al die wingerdstokke doodgemaak (soos in Europa). Teen 1859, sê Ma ๺nita, het die produksie tot 'n onbeduidende 8 000 liter gedaal, wat nooit tot dusver kon herstel nie.
Maak 'n bottel oop met die 2015 Arinto dos A çores van Azores Wine Company. Die wyn ruik na pomelo -skil en vulkaniese stene, na vars sitrus en seesproei. Ma ๺nita, wat ook wyn maak in Portugal en in die Alentejo -streek, hou vakansie in die Azore sedert hy 6 was. vulkaniese basalt, maar dit is deur 'n storm verwoes. Die oseaan val op die rotse wat die sout in die water atomiseer, en dan sout die winde basies jou wingerd. En dan is dit dood, en hy sê. Dit is hoekom mense hier klipmure rondom hul wingerde bou. "
Hy het weer suksesvol probeer, en nou boer Ma ๺nita met meer as 300 hektaar druiwe, verreweg die grootste nuwe wingerdontwikkeling hier in eeue. Sy sukses het die beeld van die wyne van die eilande verhoog, en boere wat eens 78 euro sent per kilo druiwe betaal het, verkoop nou hul vrugte vir meer as 4 euro per kilo.
Dit is nie maklik om op die eilande te boer nie, maar die onlangse bekoring van wyne met 'n koel klimaat het die belangstelling verhoog. ȁ Ons wingerde is op dieselfde breedtegraad as New York, " Ma ๺nita. "Ons hoef nie na koel weer te jag nie. " Tog, as die son kom, is die wyne merkwaardig. Almal wil in terroir byt, " sê hy. "Hulle wil dit proe. En u kan dit in die Azore doen. Hier, terroir, u kan dit drink. " —Ray Isle
Wyn uit Stone and Sea
2017 Azores Wine Company Arinto Dos A çores Non Sur Lies ($55)
Bleek goud in kleur, dit ruik na pomelo, kruisement en seesproei. Dit sal 'n uitstekende begeleiding vir oesters op die halwe dop wees.
Wingerde op die klein vulkaniese eiland Pico produseer hierdie kalkgeurige, soutwit. Die vars, lewendige geure herinner duidelik aan ryp passievrugte.
2016 Azores Wine Company Isabella a Proib  ($36)
Ma ๺nita maak hierdie effens framboosryke rooiwyn van die obskure Isabella-variëteit, 'n baster van Europese Vitis vinifera en Amerikaans Vitis labrusca druiwe.