Nuwe reëls vir aanlynverkope van bande - Soektogte - 2022
Wat verander in die vrugbare besigheid van bandverkope via die web? Miskien 'n prys, maar miskien nie, word dit beslis meer deursigtig en 'lojaal' teenoor die tradisionele kanale wat volgens die wet altyd die ELT-omgewingsbydrae aan die staat betaal het om aan die einde van hul lewe beskikbaar te wees.
Wat beteken dit? Dat na die uitspraak van die Ministerie van die Omgewing die afgelope dae, ook die bandverkope aanlyn wat bestuur word deur operateurs in die buiteland, is onderhewig aan die betaling van die ELT - die bydrae tot die amptelike konsortiums wat die verkoop verkoop - en die betaling van die verwante BTW wat in die staatskas beland.
Vir diegene wat verkies om bande aanlyn te koop (dikwels nie bewus van die wanbetaling van die ELT nie), verander daar feitlik niks, maar die ongelykheid tussen die verkopers wat die omgewingsbydrae moet betaal, en diegene wat dit weens gebrek aan wetgewing kon omseil, word verwyder. Asof, absurd, die bande wat op die web gekoop is, nie dieselfde omgewingsimpak gehad het as die ander nie.
Dit sal nou afhang van die ondernemers van die bandverkope aanlyn wat tot dusver nog nie die bydrae betaal het om die hoër koste aan verbruikers deur te gee deur pryse te verhoog nie, of as hulle eenvoudig tevrede is met die prysgee van 'n onregverdige wins. In albei gevalle sal die omgewing voordeel trek uit die uitwissing van mededingingsvervalsing wat tot dusver die eerlike gestraf het.
Die syfers wat ter sprake is, verdien 'n bietjie oorweging. Daar bandverkope aanlyn sonder die betaling van die omgewingsbydrae word elke jaar 2 miljoen stukke geraam (gelyk aan 12 miljoen ton afval) en die geskatte koste vir die gemeenskap is ongeveer 5 miljoen euro. Skade waarby ongeveer 1 miljoen euro moet bygevoeg word as die BTW nie op die bydrae betaal word nie.
Om te juig, glo ons tereg, is die gemagtigde konsortiums wat die einde van die gebruik van bande bestuur waaraan die omgewingsbydrae wat vervaardigers ten tyde van die aankoop betaal, bedoel is. Dit is hulle wat die stryd in 2013 begin het, wat toe gelei het tot 'n parlementêre vraag wat deur agbare Ermete Realacci aangebied is.