Maaroom Caravan Park: Caravan Parks – StartLocal®
Address: 32 Granville Rd, Maaroom, QLD, 4650
A 6.8 km Boonooroo Caravan Park
Boonooroo (1) - 6.54 kms RIKUS VAN STADEN ONDERNEMINGS – Orania.Biz
ALGEMENE DIENSTE BOU BEDRYF PROFESSIONELE DIENSTE
Die winkel is geleë in Orania, waar enige elektriese benodighede daar te koop is.
1. Elektriese Installasies
2. Elektriese Sertifikaat van Nakoming (C.O.C)
3. Kabelfout opsporing en herstel
6. Sonpaneel installasies
082 894 5053 PressReader - Beeld: 2017-05-13 - Ons moet al­mal saam met Co­li­gny treur
Ons moet al­mal saam met Co­li­gny treur
Beeld - 2017-05-13 - BY - LESLIE VAN ROOYEN
Van die ska­de wat in Co­li­gny aan­ge­rig is in die ge­weld­ple­ging die laas­te tyd.
Die ge­beu­re in die plat­te­land­se dorp Co­li­gny in Noord­wes laat baie van ons ver­stom. ’n Seun, die 16-ja­ri­ge Mat­l­ho­mo­la Mos­weu, sterf en ons is steeds nie se­ker wat die oor­saak was nie. ’n Straf­reg­te­li­ke on­der­soek volg teen twee mans wat blyk­baar die seun be­trap het ter­wyl hy glo son­ne­blom­sa­de op ’n plaas pro­beer steel het.
Die weer­ga­wes van hier­die ui­ters tra­gie­se ver­haal ver­stom ons steeds.
Die on­der­soek en hof­saak lei tot ge­weld­da­di­ge be­to­gings en selfs doods­drei­ge­men­te in Co­li­gny – nie net weens die jam­mer­li­ke en blyk­baar sin­lo­se dood van ’n seun nie, maar ook weens, so blyk dit, ver­sleg­ten­de ver­hou­din­ge tus­sen swart en wit dor­pe­naars.
Dit is dui­de­lik dat hier baie nu­an­ses is wat mak­lik in re­to­riek en beel­de ver­lo­re kan raak. En wie weet, dalk le­wer die hof­saak nog op­spraak­wek­ken­de ge­tui­e­nis op. Hoe dit ook al sy, die beel­de van Co­li­gny be­hoort ons al­mal on­rus­tig te laat.
Die ge­skie­de­nis leer dat die een wat on­der­druk­king be­leef, lank sag­moe­dig kan bly – tot­dat daar na­tuur­lik ’n be­slis­sen­de punt be­reik word van waar geen te­rug­keer meer moont­lik is nie. Dan is die grens oor­ge­steek en spoel die seer en die haat in die­self­de dam uit, met die pyn­li­ke uit­wer­king dat niks kan keer dat die wal bars nie.
Die man na wie Co­li­gny ge­noem is, het dit baie goed ver­staan.
As Fran­se Hu­ge­noot het adm. Gas­pard de Co­li­gny on­der­druk­king aan sy eie lyf ge­voel. Dit het hom selfs sy le­we ge­kos, want hy is in die Sint Bartho­lo­me­us­dag-slag­ting in Frank­ryk (1572) ver­moor.
Die slag­ting was ’n ge­fo­kus­de ben­de­po­ging om ’n groep Hu­ge­no­te te ver­moor. Die i­ro­nie laat ’n mens sid­der.
Maar dalk moes Co­li­gny maar sy oor­spronk­li­ke naam ge­hou het: T­reur­fon­tein. Ek dink hier­die naam help ons ver­staan wat al­mal moet doen wan­neer ons be­sef wat in Co­li­gny aan die gang is.
Ons moet treur.
As ons treur, ver­los ons ons­self van self­ver­wy­te en voor­op­ge­stel­de i­dees. Dan maak dit nie meer saak wie ver­keerd is nie, want ons treur oor die hart­seer na­draai van ’n dorp in wie se naam die­pe i­ro­nie op­ge­sluit is.
Meer nog, ons treur om­dat ons vrees om­dat ons weet dat die on­reg wat men­se in dié dorp er­vaar, dalk ook on­reg is wat ons be­leef. Of nog er­ger, dalk treur ons om­dat dit on­reg is wat ons pleeg. Hoe kan ons kant kies as ons so treur?
En laat ons tog as­se­blief nie wag op die po­li­tie­ke lei­ers van die dag om die toon aan te gee nie. Hul­le dans al om die dam waar­van die wal be­sig is om te bars. Ons durf nie die­self­de doen nie. As ons dit doen, ver­dwaal ons self ook in die i­ro­nie­se na­draai van baie Co­li­gny’s om ons.
Dit sal baie jam­mer wees as ons die klaag­lie­de­re van Co­li­gny net af­maak as iets ge­bou op die re­to­riek van die re­ge­ring in ’n po­ging om ras­se­po­la­ri­sa­sie aan te wak­ker. Dan val ons dalk pre­sies vas in die­self­de blind­heid as waar­van ons die re­ge­ring be­skul­dig.
Dit sal hart­seer wees as ons ons har­te ver­hard en nie wil ver­staan wat hon­ger, ar­moe­de en die af­ta­ke­ling van mens­waar­dig­heid tot van­dag toe nog aan ons men­se doen nie. Daar­die ver­star­de oë is van­dag sig­baar in Co­li­gny, soos in ve­le an­der tye in ons ge­skie­de­nis – waar­skyn­lik ook ge­du­ren­de die ge­beu­re van 1572 op Sint Bartho­lo­me­us­dag.
Van twee­de kan­se en oor be­gin is daar wei­nig in ons ge­skie­de­nis. Soms kry ons eg­ter so ’n kans. Suid-A­fri­ka­ners het be­slis in 1994 die kans ge­kry om weer te pro­beer.
In som­mi­ge ge­val­le het dit ons wel ge­help om din­ge an­ders te sien, te ver­staan en te be­na­der. Maar as ons die­self­de din­ge oor en oor doen, kan ons be­slis geen an­der uit­koms ver­wag as dit waar­aan ons ge­woond is nie – dit wat ons laat treur.
Dit is juis die be­skul­di­ging van die jeug in ons land, ook die jong men­se in Co­li­gny.
Want sien, dit is nie die ge­beu­re in Co­li­gny wat ons nié laat glo aan die moont­lik­he­de van ons land en hoe ons kan wees en leef nie. Dit is ons self­be­grip wat ons ons­self laat ver­ont­skul­dig en laat weg­staan van wat ons op ver­skil­len­de vlak­ke self ook el­ke dag doen ter­wyl ons an­ders preek.
Dan word Co­li­gny ’n aan­klag, nie net teen die men­se van daar­die dorp nie, maar ook teen ons as bur­gers van ’n land wat suk­kel om die i­ro­nie­se na­draai van ons eie ak­sies te sien.
Maar dalk help Co­li­gny ons tog om an­ders te treur.
■ Dr. Van Rooi is hoof van die F­re­de­rik van Zyl Slab­bert­in­s­ti­tuut vir S­tu­den­te­lei­er­skaps­ont­wik­ke­ling by die U­ni­ver­si­teit S­tel­len­bosch.