Om van die dood te red (1)
“Daarop is in ‘n naggesig die geheim aan Daniël geopenbaar. .... Daarom het Daniël ingegaan na Ariog, wat die koning aangestel het om die wyse manne van Babel om te bring..... Toe het Ariog Daniël haastig voor die koning ingebring.... “ - Daniël 2:19-25 (53-vertaling).
Die ganse Babel is stikdonker. En in daardie donker Babel gaan die verskrikte Nebukadnesar soos 'n verwoede bul te kere en jaag sy beul, Ariog, deur die strate om al die wyse manne om die lewe te bring.
Maar in daardie donker Babel is daar één klein ligpuntjie wat deur die barmhartige God aangesteek is. God het aan Daniël die verborge geheim geopenbaar (Nebukadnesar se droom en die uitleg daarvan). In daardie Babel is daar slegs één man wat die geheim van die kodeslot ken: die verborgenheid waaroor Nebukadnesar sy hoof breek; die dun draadjie waaraan die lewe van al die wyse manne hang. Dié man is Daniël.
Hierdie verborgenheid het Daniël nie self uitgepluis nie. Die ontrafeling kom nie uit sy eie insig of wysheid nie. Nee, dit is aan hom “geopenbaar”. Die jong man Daniël is die draer van die sleutel, draer van die kandelaar van God se openbaring.
Daniël in Babel is wat die Kerk van Christus in die wêreld moet wees. Christus sê dit uitdruklik: “Julle is die lig van die wêreld, 'n stad op bo-op 'n berg, 'n lamp op 'n staander.” (Mat 5:14-15). Ons moet bewus wees van ons posisie en die verantwoordelikheid wat daaruit voortvloei. Ons moet soos helder sterre in hierdie wêreld skyn. Want ook aan ons is die verborgenheid geopenbaar (vgl Kol 1:2; Rom 16:25-26).
Daniël het die geheim wat God aan hom toevertrou het, nie vir homself gehou nie. Daniël was nie 'n geestelik selfgenoegsame mens wat die openbaring wat hy ontvang het vir homself toegeëien het nie. Dit sou iets verskrikliks gewees het. In die Japannese doodskampe kon pasiënte wat aan disenterie gely en op die rand van die dood was, met Cybasol gered word. Daar was gevalle waar mense dit tussen hulle goed weggesteek het terwyl hulle kamerade gesterf het.
Daniël het sy Cybasol nie vir homself gehou nie. Daniël het met die reddingsmiddel wat hy dié nag van God ontvang het, die dood in die oë gekyk en voor Ariog met sy bloeddorstige swaard gaan staan. En van Ariog na die oneindig gevaarliker Nebukadnesar self.
Haastig doen hy dit! Daar is gevaar in uitstel. Daniël het nie geaarsel en getalm nie. Elke minuut van uitstel het die dood van nog 'n wyse man beteken. Die moorde gaan voort; die wyse manne word omgebring..... Maar Goddank, daar kom Daniël! Daniël gaan in....
'n Christen is 'n mens met Cybasol in sy sak. In die doodskamp van hierdie wêreld, waar duisende om ons heen in “barakke” lê en sterf, besit ons die verlossende Woord, die geneesmiddel wat mense uit die dood kan red. Hoe ontsaglik is ons verantwoordelikheid nie! Ons besit 'n Woord vir die wêreld. Moenie God se Cybasol in jou godsdienstige koffer wegsteek nie. Hou jou nie afsydig van die ondergang van die hedendaagse Babel waar die wyse mense omgebring word nie. Daniël het haastig ingegaan. Daarom, gaan in! Moenie uitstel nie! Maak gou!