Afrika-perdesiekte – hoe groot is die krisis? - AgriOrbit
Home Radio & Video Grootplaas Afrika-perdesiekte – hoe groot is die krisis?
King Price is nog altyd daarvoor bekend dat hulle ‘n ander benadering tot versekering het. Ons gesels in 2 Mei 2019 se aflewering van Grootplaas met Wynand van Vuuren oor versekeringsopsies vir boere en hoe dit risikobestuur kan aanmoedig. Daarna kyk ons na ‘n onlangse gesprek met professor Alan Guthrie oor die huidige Afrika-perdesiekte-krisis in Suid-Afrika. Neem die gevalle van perdesiekte regtig toe? En hoe effektief is perdesiekte-inentings in die voorkoming van dié siekte?
Previous article’n Geleentheid om prysrisiko te bestuur
Next articleKing Price plant nou in landbougrond
New minimum wage to come into effect in March 10244032 | Jaarboeke 2018 | Universiteit van Pretoria
Program: BScHons Mediese Onkologie
10244032 Fakulteit Gesondheidswetenskappe Minimum duur van studie: 1 jaar Totale krediete: 120
Mediese onkologie 700 PressReader - Kuier: 2017-03-22 - Se­nat­la, die S­poed­vraat
Se­nat­la, die S­poed­vraat
As seun­tjie in ’n klein dor­pie het dié B­lit­z­bok groot ta­lent o­pen­baar. Maar dis slegs deur har­de werk dat hy van­dag die vrug­te pluk. DEUR ERNUSTA MARALACK
Kuier - 2017-03-22 - INSPIRASIE -
die S­pring­bok­ke mag dalk nou nie die bes­te tyd be­leef nie, maar as daar tans een rug­by­spe­ler is wat die he­le Suid-Afrika in ver­voe­ring het so­dra hy die bal in sy han­de het, is dit die se­wes­spe­ler en B­lit­z­bok Se­a­be­lo Se­nat­la.
Die 24-ja­ri­ge Se­a­be­lo het on­langs by die S­tor­mers aan­ge­sluit en trek dalk eers­daags ook ’n vyf­tien­man-S­pring­bok­trui oor sy kop na­dat hy by die S­pring­bok-oe­fen­groep in­ge­sluit is. Hy is nog nie eens reg­tig in sy mid­del-twin­tigs nie, maar ge­niet groot suk­ses en het al op­hou tel hoe­veel drieë hy in sy se­wes­rug­by­loop­baan ge­druk het.
“Ek dink 190 drieë,”sê Se­a­be­lo on­ge­ëerg as­of dit nie reg­tig iets is om oor huis toe te skryf nie. Hy is uit met een drie, want vol­gens sy sta­tis­tie­ke op die HSBC Wor­ld Rug­by Se­vens se web­tuis­te, het Se­a­be­lo tot dus­ver 189 drieë ag­ter sy naam. Sy uit­mun­ten­de ver­to­ning in se­wes­rug­by het ook glad nie on­ge­siens ver­by­ge­gaan nie en hy is in No­vem­ber ver­le­de jaar deur die Wor­ld Rug­by-lig­gaam as die Wor­ld Rug­by Se­vens Play­er of the Ye­ar aan­ge­wys.
So vir ons is dit be­slis iets om oor huis toe te skryf, want hier­die B­lit­z­bok van Wel­kom in die Vry­staat in­spi­reer jong­men­se om­dat hy sy God­ge­ge­we ta­lent in ’n suk­ses­vol­le loop­baan om­skep het. Hy het nie net aan­vaar dat hy on­ge­loof­li­ke spoed het nie; hy was vas­be­slo­te om iets met daar­die spoed te maak, selfs al was dit in ’n sport waar­mee hy nie groot­ge­word het nie en eers la­ter in sy le­we mee ken­nis ge­maak het.
hy veR­DIEN DIE LOF
Se­a­be­lo laat ook ons as ’n rug­by­mal­na­sie met an­der oë na se­wes­rug­by kyk. Dis nie net S­pring­bok- of­te­wel vyf­tien­man-rug­by­spe­lers wat al die lof ver­dien nie, maar ook die B­lit­z­bok­ke. Hul­le swaai die SuidA­fri­kaan­se vlag hoog en is tans bo-aan wê­reld­rug­by se se­wes­rug­by-rang­lys. Dié span wen net waar hul­le gaan en be­hal­we vir die se­westoer­nooi­kroon wat En­ge­land (wat twee­de op die rang­lys lê) in De­sem­ber laas­jaar voor hul neu­se weg­ge­raap het, wen hul­le nog die heel­tyd.
“Vyf­tien­man­rug­by is die tra­di­si­o­ne­le en vlag­skip-rug­by in Suid-Afrika, maar se­wes­rug­by groei vin­nig en men­se be­gin dit meer en meer te on­der­steun. Men­se sal by­voor­beeld die All Blacks on­der­steun, maar dan on­der­steun hul­le die B­lit­z­bok­ke in die se­wes. Ons pro­beer ons na­sie trots maak en wil glo ons is nou (in die na­sie se oë) daar­bo saam met die Bok­ke, ver­al nou­dat hul­le nie so goed doen nie.”
Hy gaan dank­baar voort:“Jul­le ( Kui­er) is trots om met ons ge­as­so­si­eer te word en dit is baie hum­bling.”
JAAG sy DRO­ME NA
Se­a­be­lo het sy merk as ’n B­lit­z­bok ge­maak en diep in Suid-A­fri­ka­ners se har­te ge­kruip, maar is nou reg en op­ge­won­de oor sy vol­gen­de uit­da­gings: Om hom­self as waar­di­ge dra­er van die nom­mer 11 S­tor­mers- én S­pring­bok­trui te be­wys.
Se­a­be­lo het sy le­we lank sy dro­me na­ge­jaag en niks min­der as die bes­te van hom­self ver­wag nie; dis hoe­kom dit nie vir hom ge­noeg is om net in die Bok­groep in­ge­sluit te word nie. Hy wil ’n le­gen­de word.
Oor die S­tor­mers is hy meer op­ge­won­de as se­nu­wee­ag­tig om vir dié Kaap­se Su­per­rug­by­span te speel, ver­tel hy. Die skuif van ’n se­wes­span na ’n vyf­tien­tal­span toe in­ti­mi­deer hom ook nie, want voor hy ’n B­lit­z­bok was, het hy vyf­tien­man­rug­by ge­speel.
“Dis ’n nu­we uit­da­ging vir my en ek is su­per-op­ge­won­de om­dat ek daar­van hou om my­self te druk om so na as moont­lik aan per­fek te wees. Om in ’n S­pring­bok­trui te wees, was nog al­tyd ’n droom vir my. Ek was al voor­heen in die Bok­groep, maar dit was nie ge­noeg nie om­dat ek nie ge­speel het nie. Hier­die keer wil ek spéél in daar­die nom­mer 11-trui om­dat ek ’n le­gen­de soos Bry­an Ha­ba­na wil wees en ek wil hê men­se moet een­dag van my praat as‘een van die bes­tes’,”sê Se­a­be­lo pas­sie­vol en vas­be­slo­te. Daar is geen te­ken van ar­ro­gan­sie in sy stem nie; net ’n doel­ge­rigt­heid om­dat hy weet waar sy fo­kus nou moet lê.
Sok­ker sy eer­ste lief­de
Se­a­be­lo reis dalk nou die wê­reld vol, maar hy is van ’n klein dor­pie en dis hier waar hy sy spoed ge­bruik het om uit te blink in at­le­tiek en in die stra­te saam met sy vrien­de sok­ker, krie­ket en rug­by te speel. Klein­tyd was dit sok­ker (meer as rug­by) wat sy hart ge­steel het en hy noem sok­ker van­dag nog “my eer­ste lief­de”.
Se­a­be­lo is een van drie kin­ders (hy het ’n ou­er sus­ter, 31, en jon­ger broer, 21) en be­skryf sy tyd in Wel­kom as spe­si­aal. Hy sê sy ou­ers, pa Be­ry Wil­li­am en ma Pa­tri­cia Di­tuo Se­nat­la, was lief­de­vol, be­sker­mend en het toe­ge­sien dat hul kin­ders het wat hul­le be­no­dig en nie nood­wen­dig wat hul­le wou hê nie.
Hy lag lek­ker wan­neer hy ver­tel hoe baie hy at­le­tiek in gr. 1 ge­niet het.“Dalk om­dat ek al­tyd eer­ste ge­kom het? Maar wan­neer ie­mand my die dag ge­wen het, het ek ge­huil. Wan­neer ek klaar ge­huil het, het ek vir my pa ge­sê ek wil gaan oe­fen. Maar my dae van huil is ge­luk­kig lank­al iets van die ver­le­de!”
Se­a­be­lo ont­hou wat­ter groot aan­han­ger hy van die A­me­ri­kaan­se vroue-at­leet Ma­ri­on Jo­nes was en hoe hy haar pro­beer na­maak het. En toe die Ja­mai­kaan­se s­poed­vraat U­sain Bolt die at­le­tiek­re­kords laat spat, het dié Wel­kom­se seun be­gin droom van O­lim­pie­se S­pe­le toe gaan.
Maar na­ma­te hy ou­er ge­word het, was dit sok­ker wat sy hart ge­steel het. Hy en sy vrien­de het elke dag sok­ker in die straat ge­speel, wat hul­le die FNB-sta­di­on ge­noem het. Rug­by het eers by hom be­gin vas­trap-
plek kry met sy ho­ër­skool­loop­baan by die Har­mo­ny S­ports A­ca­de­my.
“By die a­ca­de­my eet, slaap en droom jy rug­by. Die om­ge­wing daar laat jou toe om net op rug­by te fo­kus en ek het pro­vin­si­a­le span­ne ge­haal. Dit was deur die A­ca­de­my wat ek van se­wes­rug­by ge­leer het en Ce­cil Afrika en Bran­co du P­reez (al­bei B­lit­z­bok­ke) was ook by dié A­ca­de­my. Ek het se­wes ge­niet om­dat ek lief is vir rug­by.”
Se­wes­rug­by was eg­ter daar­die tyd nie so groot soos wat dit nou is nie en Se­a­be­lo ver­tel hy het in sy ho­ër­skool­ja­re nog net een se­we­s­wed­stryd ge­speel, maar hy wou soos Ce­cil en Bran­co wees.
“Om­dat hul­le ook by die A­ca­de­my was, het ek be­sef dit (’n se­we­s­loop­baan) is haal­baar en dat dit tot my voor­deel was om by die A­ca­de­my te wees.”
Se­a­be­lo het in 2012 ’n beurs ge­kry om by die Sen­traal U­ni­ver­si­teit van Teg­no­lo­gie (CUT) in Bloem­fon­tein te gaan stu­deer en het daar weer vyf­tien­man­rug­by ge­speel en hom­self be­wys. En toe kry hy ’n op­roep in Ok­to­ber 2012 wat sy le­we vir al­tyd ver­an­der het. Die per­soon aan die an­der­kant van die lyn was die voor­ma­li­ge B­lit­z­bok-af­rig­ter Paul T­reu, wat Se­a­be­lo ge­nooi het om vir ’n week saam met die na­si­o­na­le se­wes­span te oe­fen.“Ek het dit as ’n groot ge­leent­heid ge­sien en die daar­op­vol­gen­de week bel Paul my om te sê hy wil my kon­trak­teer. Dit het soos ’n droom ge­voel! Maar ek was nie ’n spe­si­a­lis-se­wes­spe­ler nie en het baie hard ge­werk om op die vlak te kom waar ek van­dag is.”In Ja­nu­a­rie 2013 het hy sy eer­ste wed­stryd ge­speel en nie weer te­rug­ge­kyk nie. Maar hy gaan nie al die kre­diet vir sy suk­ses vat nie, sê Se­a­be­lo.“Ek plaas alles voor God. Hy het alles moont­lik ge­maak deur Sy ge­na­de.”
Se­nat­la er­ken hy is baie kom­pe­te­rend, maar is in kom­pe­ti­sie net met hom­self om­dat hy glo in die be­lang­rik­heid van groot droom en om hard te werk om dit te be­waar­heid. Dít, glo hy, is die e­nig­ste ma­nier hoe jy jou­self gaan aan­hou ver­be­ter en dis ook wat hy wil hê jong­men­se met na­tuur­li­ke ta­lent moet be­sef, maak nie saak van waar jy is nie.
Ta­lent al­leen gaan jou nê­rens bring nie. Dis wat jy daar­mee maak wat die ver­skil is tus­sen suk­ses en stag­ne­ring.
HOOFFOTO: Die B­lit­z­bok Se­a­be­lo Se­nat­la glo jy moet werk met jou ta­len­te om suk­ses te be­haal.