Wish You Were Here by Pink Floyd - Kunstenaarsfeite
Wish You Were Here deur Pink Floyd
Hierdie lied handel oor die losstaande gevoel waarmee die meeste mense deur die lewe gaan. Dit is 'n kommentaar op hoe mense die wêreld hanteer deur fisies, geestelik of emosioneel terug te trek. In die kommentaar van Die muur , Sê Roger Waters dat die inspirasie die stigterslid was van Pink Floyd, Syd Barrett, en sy beproewing met skisofrenie.
Roger Waters het gesê dat hierdie liedjie gebaseer is op 'n gedig wat hy geskryf het oor Syd Barrett se val uit die werklikheid. Daar is gesê dat Syd se vriende sy koffie met LSD sal vasvat, wat uiteindelik tot sy geestelike ineenstorting kan lei.
Dit was 'n seldsame geval dat die primêre liedjieskrywers van Pink Floyd, Roger Waters en David Gilmour, onderling saamwerk aan 'n liedjie - hulle het selde saam geskryf. Gilmour laat die eerste riffie skryf en speel dit vinnig in die ateljee toe Roger Waters dit hoor en hom vra om dit stadiger te speel. Die liedjie is daarvandaan gebou, met die paar wat die musiek vir die koor en verse saam skryf, en Waters die lirieke byvoeg.
Die liedjie weerspieël die gevoel van die band terwyl hulle die album opneem. Waters het gevoel dat hulle nie die inspanningsessies ten volle inspan nie.
As hierdie liedjie begin, klink dit asof dit êrens in die verte van 'n AM -radio af kom. Dit verteenwoordig die afstand tussen die luisteraar en die musiek.
Aan die einde, as die wind waai, kan u die geluid van 'n viool hoor wat gespeel is deur Stephane Grappelli, 'n jazz -musikant wat in die nabygeleë ateljees opgeneem het. Pink Floyd het hom gevra om hieroor te kuier toe hulle uitvind dat hy daar is.
Die tema van die album is afwesigheid. Hulle het dit as die titelsnit gekies omdat dit die boodskap saamgevat het. Die man wat hul voorbladkuns gedoen het, Storm Thorgerson, was die eerste wat dit as die albumtitel voorgestel het.
Die album bevat beelde wat verband hou met die tema van losmaak. Die mees prominente beeld toon hoe 2 sakemanne hande skud, met een aan die brand. Dit verteenwoordig 'n onopregte saketransaksie, met een van die mans wat verbrand gaan word. In al die beelde ontbreek daar iets, soos die duiker wat nie spat nie.
Soos baie Pink Floyd -albums, vertaal dit nie naastenby so goed na CD nie. Daar is baie moeite gedoen om te kies watter liedjies aan die voor- en agterkant van die album was, wat op die CD uitgeskakel word, en daar is ook baie minder ruimte vir die kunswerke wat saam met die musiek pas.
Toe Pink Floyd in 1996 in die Rock and Roll Hall of Fame opgeneem is, speel hulle dit tydens die inlywingseremonie. Nick Mason het die toekenning aanvaar, maar het nie by die opvoering aangesluit nie, terwyl Roger Waters en Syd Barrett dit nie bygewoon het nie.
In die 26ste sekonde van die liedjie kan u 'n klein hoes hoor. Dit was die effek van 'n man wat na die radio luister en saam met sy kitaar speel. In die 31ste sekonde kan jy 'n snuif hoor. Gerugte sê dat dit 'n simbool is van Gilmour wat ophou rook, maar dit kan net die radio en die man wees.
Dit is een van die min liedjies wat Roger Waters op sy vertonings gespeel het nadat hy Pink Floyd verlaat het, wat David Gilmour hom gehelp het om te skryf.
Fred Durst en Wes Borland van Limp Bizkit en Johnny Rzeznik van The Goo Goo Dolls het dit uitgevoer tydens die 2001 'Tribute To Heroes' telethon ten bate van slagoffers van die terreuraanvalle op Amerika. Durst, Rzeznik en Borland het 'n beroep op 'n jonger gehoor gedoen, maar hierdie liedjie was ook bekend vir die ouer kykers. Byna 60 miljoen mense het die telethon gekyk.
Wyclef Jean het 'n soul-reggae-weergawe op syne gedoen 2 Kant II 'n Boek album. Hy betaal krediet aan Pink Floyd in addisionele lirieke aan die einde van die snit:
My broer stem my in op rock
Sit my op Pink Floyd, 'n band uit die Britse blokke
Skakerings - Londen, Engeland
Die liedjie is uitgevoer tydens die afsluitingseremonie van die Somer Olimpiese Spele in Londen 2012. Nick Mason het tromme gespeel en hy is bygestaan ​​deur die sanger-liedjieskrywer Ed Sheeran, Richard Jones van The Feeling en Mike Rutherford van Genesis. Hul weergawe het die daaropvolgende week op die Engelse enkelsnitlys op 34 gekom. Die Pink Floyd -oorspronklike het gelyktydig op #68 beland, wat die eerste keer was dat dit die Britse top -75 bereik het.
Die klein voorbeeld van klassieke musiek aan die begin van die liedjie is uit Tsjaikowski se 4de simfonie.