Kubisme en kamoeflering - Die versamelings
Die oorlog van 1914-1918 was nie die langverwagte weerligoorlog nie. Dit het vinnig vasgeval en met die totstandkoming van die loopgrawe 'n posisie-oorlog geword waar oorlewing hoofsaaklik van die stilte en die onsigbaarheid van die troepe afhang. U moes sien sonder om gesien te word, kyk sonder om raakgesien te word om vyandelike bewegings te verwag of aan te val sonder om projektiele en soldate blindelings te stuur. Kamoeflering was nie meer 'n eenmalige ruse soos in bewegingsoorloë nie, maar 'n aanstootlike en verdedigende manier van bestry. Guerrand de Scevola, 'n" />
Kubisme en kamoeflering
Sterrewagboom in staal en geverfde plaat in Armancourt (Somme) in Maart 1915.
Die Rio-Tinto-fabrieke in L'Estaque.
Kunstenaars van die kamoefleergedeelte.
Titel: Sterrewagboom in staal en geverfde plaat in Armancourt (Somme) in Maart 1915.
Skrywer: DANTON Louis (1889 - 1960)
Datum getoon: Maart 1915
Afmetings: Hoogte 7 - Breedte 4.6
Tegniek en ander aanduidings: Druk uit papier negatief.
Prentverwysing: 06-501531 / 995.142.195
Titel: Kunstenaars van die kamoefleergedeelte.
Skrywer: COURBOULIN Jean (-)
Afmetings: Hoogte 6,5 - Breedte 4,2
Tegniek en ander aanduidings: Silwerdruk, papier (materiaal). Kunstenaars van die kamoefleergedeelte (waaronder Jean-Louis Forain, links) wat op 'n 75 mm-geweer oefen, model 1897; skoot geneem tussen 1914 en 1915.
Prentverwysing: 06-506029 / 15309.1
Die "kamoefleer" wapen
Die oorlog van 1914-1918 was nie die langverwagte weerligoorlog nie. Kamoeflering was nie meer 'n eenmalige ruse soos in bewegingsoorloë nie, maar 'n aanstootlike en verdedigende manier van bestry.
Guirand de Scevola, 'n jong skilder van die tweede klas skut, was die eerste wat die idee gehad het om die materiaal te kamoefleer deur dit te skilder. Nadat kamoeflering eers herken, gekodifiseer en georganiseer is, het dit vinnig 'n passiewe en aktiewe strategiese metode gekry: van 30 man in 1915 het die krag daarvan in 1918 tot 3000 man toegeneem.
As die passiewe metode, wat die vinnigste geïmplementeer is, het dit toerusting, paaie, brûe en ander strategiese punte onder netwerk of met verf verberg. Soms is hierdie dubbelspel gebruik om die vyand te verwar en hom na fiktiewe teikens of verkeerde posisies te lei deur gewere of skynvoertuie en vals vliegvelde of ammunisiedepots te maak.
Kamoefleer, 'n kubistiese skildery?
Gertrude Stein berig dat Picasso voor die eerste gekamoefleerde kanon wat hy gesien het, uitgeroep het: "Ons het dit gedoen. 'Hoe kon Picasso die outeurskap van 'n utilitêre skildery aan kubisme toeskryf? Met watter raaiselagtige operasie het die kubisme militêre toerusting beland?
Guirand de Scevola het self die eerste verduidelikingselemente gegee: 'Ek het, ten einde die voorwerp heeltemal te vervorm, die middele gebruik wat die kubiste gebruik om dit voor te stel, wat my daarna toegelaat het om by my afdeling aan te sluit. 'n paar skilders wat enige vorm kan verdraai. Die kubiste en kamoeflering het 'n soortgelyke doel: om die figuur in die agtergrond te integreer, en die voorwerp in sy omgewing.
Vir die kubiste was die probleem om gekleurde voorwerpe in drie dimensies op die plat oppervlak van die skildery voor te stel en dit in hierdie plastiek-eenheid op te neem. Om dit te doen, het hulle voorwerpe voorgestel wat vanuit verskillende hoeke gesien is, wat die "gedeeltes", die gekleurde gradiënte, moontlik gemaak het om tussen hulle en met die agtergrond te verbind. Die beperking van kleure tot bruin en grys skakerings het hierdie samesmelting beklemtoon. Deur die perspektief van die enkele standpunt te ontken, kom die lig nie meer uit 'n geïsoleerde bron nie, maar het dit gedien om die volumes onafhanklik van enige natuurlike lig na vore te bring.
So hul skilderye, soos Die Rio-Tinto-fabrieke in Estaque, het die homogene volume voorwerpe verbrysel, hul buitelyne gebreek en hul posisie in die ruimte met 'n opeenvolging van vliegtuie teruggegee: geboue word in verskillende hoeke bo-oor mekaar vertoon, en hul vorm is nooit heeltemal nie afgebaken, die een kant in die agtergrond. Die skildery, vir diegene wat nie hierdie visuele dekonstruksie ken nie, kan voorkom as 'n oppervlak bedek met effens gemoduleerde gekleurde gebiede, soos abstraksie. 'N "Onleesbaarheid" wat voldoen aan die onsigbaarheid wat deur kamoeflering gesoek word.
Militêre toerusting is in soliede soliede kleure geverf, onafhanklik van vorm en beligting op so 'n manier dat die voorwerp se grootmaat afgeskaf word, die buitelyne onontkenbaar gemaak word en in sy omgewing gevoeg word. Die skakerings van bruin, grys en groen, die mees algemene kleure in die natuur en die minste sigbare, is die beste soektog na samesmelting.
Die kubiste van 'nuttige' skilders
Gekonfronteer met 'n soortgelyke plastiese vergelyking, het kamoefleerskilderye die stelsel gebruik wat deur kubisme aangebied word om vorms te ontbind en die voorwerp in sy omliggende omgewing in te skryf. Wat meer is, dit was dikwels kubistiese skilders wat dit gedoen het: Guirand de Scevola het probeer om gehuurde kunstenaars van voor af te herroep om hulle 'n posisie te gee wat pas by hul spesifieke vaardighede. Dunoyer de Segonzac, Jacques Villon, Roger de La Fresnay, André Mare, was dus deel van hierdie afdeling.
Hierdie funksie is ook deur baie soldate aangevra: kamoefleerskilders het 'n spesiale status gehad; hulle het in werkswinkels gewerk en sodoende die loopgrawe en gevegte vermy. Die gevaar was minder, behalwe tydens verkennings- en installasietogte, en die lewensomstandighede was beter. Fernand Léger het aanhou vra vir 'n verandering van die opdrag wat hy nooit gekry het nie.
Hierdie dubbele gebruik van die kubistiese styl en kubistiese skilders lyk besonder belangrik as 'n mens besef dat 'n paar jaar tevore hul produksie van 'boche-skilderkuns' beskuldig is, omdat hul handelaar en kopers Duits was. Nadat hulle daarvan beskuldig is dat hulle met die vyand saamgewerk het, het hulle onontbeerlike patriotte geword in die oorlogspoging.
Pierre DAIX, Tydskrif vir Kubisme, Paris-Genève, Skira, 1982. Danielle DELOUCHE, "Cubisme et camouflage" in Stéphane AUDOIN-ROUZEAU, Annette BECKER, Jean-Jacques BECKER, Gerd KRUMEICH en Jay M.WINTER (reg.), Oorlog en kulture, 1914-1918, Parys, Armand Colin, 1994. André MARE, Kubisme en kamoeflering: 1914-1918, Bernay, Municipal Museum of Fine Arts, 1998. Guirand de SCEVOLA, "Souvenirs du camouflage", in The Two Worlds Review, Januarie 1951, Gertrude STEIN, Outobiografie van Alice Toklas, Parys, Gallimard, 1934. Pierre VALLAUD, 14-18, Eerste Wêreldoorlog, bundels I en II, Parys, Fayard, 2004.