Die geskiedenis van Arkhangelsk, sy geboue, strate, monumente
Arkhangelsk is die oudste stad in die Russiese Noorde, 'n belangrike hawe en kulturele sentrum. Daar was tye toe hy tereg beskou is as een van die belangrikste punte van die land. Maar selfs nou is die Noordsee-roete nie gekanselleer nie, en die stad speel steeds 'n belangrike rol in sy ontwikkeling. Die geskiedenis van die skepping van Arkhangelsk sal in die artikel vertel word.
Klooster en Kholmogory
Die geskiedenis van Arkhangelsk vertel dat die klooster van Michael the Archangel, geleë op die Kaapse Pur-Navolok, amptelik as die geboorteplek van die stad beskou word. Die eerste melding van hom verwys na 1419 (die rede is nie uit die vrolike nie - die boodskap vertel oor die vernietiging van die klooster deur die Swede). By die mure, soos gewoonlik was daar verskeie dorpe - boere en monnike, en in die geval waar hulle die beskerming van die kloosterfortifikasies gebruik het. Maar meer waarneembare en betekenisvolle in daardie dae was die dorp Kholmogory (bekend as die geboorteplek van MV Lomonosov), naby geleë. Tot die middel van die XVI eeu was dit 'n plaaslike winkelsentrum.
Die Engelse, Ivan die Verskriklike, hennep, bos ...
Die geskiedenis van Arkhangelsk ('n foto van hierdie heerlike stad wat jy sien in die artikel) vertel dat in 1553 in die omgewing van Kholmogory die Engelse navigators die eerste keer aangekom het. Die Britte het veral belang gestel in die moontlikheid om Russiese boorhout te koop, asook doek vir seile en hennep vir toue - dit was die era van vinnige ontwikkeling van die Britse vloot. Maar Kholmogory was nie geskik vir hierdie doel nie - die vlak Noord-Dvina het nie groot skepe mis nie.
Daarom het die Britte 'n plek naby die klooster gekies - dit kan deur die see aangepak word. Die vraag het geboorte gegee aan 'n voorstel - die plek van winsgewende verkope van goedere het Russiese handelaars getrek. Nedersetting begin uitbrei, daar was buitelandse fabrieke en handelaars pakhuise. Die stad het die New Kholmogory genoem, destyds was dit die enigste volwaardige Russiese hawe.
In die lig hiervan was Ivan die Terrible, wie se verhoudings met Swede nie die beste was nie, besorg oor die versterking van die nuwe handelsentrum. Twee voevoda is beveel om 'n stad te maak, naamlik om in Novy Kholmogory fortifikasies te bou wat beskerming bied teen moontlike aanvalle deur die Sweedse. Dit is nie aanbeveel om met hierdie tsaar te argumenteer nie - die voevoda het daarin geslaag om vir 'n jaar te bestuur, en in 1584 by Cape Pur-Navolok verskyn 'n volwaardige fort met 'n wals, 'n graaf, torings, poorte. Onder sy beskerming is buitelandse fabrieke oorgedra, en die plaaslike Russiese bevolking het toegeneem (soms vrywillig en verplig). Verskyn Streltsky garnisoen, 'n volwaardige posad.
Aktiewe stedelike lewe was slegs in die tydperk van navigasie, toe kopers van Engeland en Nederland hier aangekom het en verkopers van Vologda, Moskou, Kholmogory. Die handel het vinnig gegaan - selfs die legendariese Francis Drake, seerower en admiraal, het die Russiese handelaars dank uitgespreek vir die lewer van merkwaardige toerusting aan Britse skepe. In 1596 was dit die geskiedenis van Arkhangelsk wat begin het. Vir die eerste keer het die dokumente sy naam genoem (met die naam van die klooster wat die grondslag vir die stad gegee het). In 1613 het hierdie naam amptelik geword.
Venster na Europa
Ja, dit het selfs voor Petrus die Grote bestaan (wat eerder nie 'n venster vir hierdie Europa gemaak het nie, maar 'n tweesnydende hek), en Arkhangelsk het hulle bedien. In die XVII eeu het die stad tot 60% van die buitelandse Russiese handelsomset voorsien. Aangesien die land 'n beleid van isolasie het, is in 1667 die stad verklaar as die enigste punt waar buitelandse handelskepe toegelaat kon word. So dit was voor die Petrus se era.
Die aktiewe koning het twee keer die stad besoek en vir 'n lang tyd gebly. In Arkhangelsk het Petrus vir die eerste keer 'n ontsnapping aan die see gemaak, hier het hy die skepping van die eerste Russiese kommersiële "kumpanstv" begin. Die Tsaar is ook die "vader" van die Arkhangelsk-skeepsbou. Hy was geïrriteerd dat alle Russiese uitvoere na buitelandse skepe oorsee gaan. Sy pogings in die stad het eers die staat verskyn, en dan die eerste privaat werf in die land. Skepe het ook 'n uitvoerstuk geword - hulle was gewillig en in aansienlike hoeveelhede verkry deur buitelanders. Hulle het ook na die behoeftes van die jong Baltiese vloot gegaan.
Deur die pas geopende "deure na Europa" het geklim en diegene wat nie na Rusland geroep is nie, veral die Swede. Met die Noordoorlog begin Peter om die noordelike kommersiële hawe te beskerm. So was daar die eerste in die plaaslike plekke 'n klip gereelde Novodvinsk fort. In 1708 het Peter aan Arkhangelsk die status van 'n provinsiale sentrum gegee (en daar was destyds 8 provinsies vir die hele land). In 1722 het die Tsaar egter Arkhangelsk-handel geskenk ter wille van St Petersburg. 'N Aantal goedere is deur Arkhangelsk uitgevoer.
Die Noordelike Weg
Maar die einde was nie 'n besluit nie. Die geskiedenis van die stad Arkhangelsk het voortgegaan. Sommige goedere kan steeds ingevoer en uitgevoer word. Petrovsky Solombala werf werk aktief, bou skepe vir die behoeftes van die land, en te koop. In 1762 het Catherine II handelsbeperkings opgehef. Langs die pad het die houtbedryf en houtverwerking ontwikkel (sonder dat daar op daardie tydstip niks oor die Skipbouery kon dink nie). Dit was ook die moeite werd om te bedank en Napoleon Bonaparte - die "kontinentale blokkade" van Engeland, wat deur hom geïnisieer is, het ook bygedra tot die ontwikkeling van handel. Arkhangelsk was 'n belangrike administratiewe sentrum, dit het 'n gimnasium, 'n teater en die land se eerste museum van plaaslike lore.
Dit was ook 'n navorsingsentrum. Van hier af het die matrose wat op soek was na navigasie geleenthede langs die Arktiese kus van Rusland uitgegaan op die ekspedisie. Chichagov, Rusanov, Pakhtusov, Sedov - meer as 200 ekspedisies is van Arkhangelsk gestuur om die Russiese Noorde te studeer. Alhoewel sedert 1916 die belangrikheid van die hawe van Arkhangelsk geval het ('n nuwe, geriefliker nie-vriespoort - Murmansk), maar van hier in 1932 het die ysbreker "A. Sibiryakov ", wat daarin geslaag het om te bewys dat die Noordsee-roete deur een seisoen gaan.
Ons waardeer Arkhangelsk, wie se geskiedenis interessant is vir sy inwoners, en die bondgenote van die USSR tydens die Groot Patriotiese Oorlog. Vir 'n geruime tyd was die stad eintlik die enigste (vanweë die moeilikste Murmansk-posisie) hawe wat 'Arktiese konvooie' kon neem - eskaders van vrag en oorlogskepe wat toerusting en ander militêre goedere in die Lening-huurkontrak in die USSR lewer. Een van die leiers van die voorbereiding van die hawe vir die ontvangs van konvooie was die bekende Polar Explorer ID Papanin.
Arkhangelsk, wie se geskiedenis die onderwerp van ons oorsig geword het, bly een van die belangrikste sentrums van die Noordsee-roete tot vandag toe. In die Sowjet-tye het die stad aktief uitgebrei, aangevul met moderne geboue, aangepas by die toestande van die Noorde.
Ongelukkig bly uit 'n ou gebou van 'n stad baie min. Die rede hiervoor is dat hulle hier hoofsaaklik uit hout gebou het. Die onderwerp van dieselfde handel was in die eerste plek ook 'n boom, sowel as linne en hennep - dinge is baie ontvlambaar. Daarom was verwoestende brande in Arkhangelsk algemeen. In die besonder, in 1667 het die klooster, wat die naam aan die stad gegee het, heeltemal afgebrand. Aangesien sy instelling later herstel is, maar op 'n nuwe plek, weg van die historiese middestad (nou is daar net 'n herdenkingsstele op die Kaap, wat die geboorteplek van die stad herinner).
Nietemin het die klooster die stad nie net die naam gegee nie, die geskiedenis van die wapen van Arkhangelsk het hiermee begin. Die klooster was toegewy aan Michael the Archangel, bekend vir sy oorwinning oor die duiwel. Hierdie plot word ook op die wapen uitgebeeld. Vir die eerste keer word so 'n foto in Petrus se persoonlike rekords aangetref - van hom was dit 'n skets van die standaard van die aartsengelregiment. Sedert 1722 is hierdie wapen deur die stad gebruik, maar sonder amptelike goedkeuring (Mikhail is aanvanklik as perd uitgebeeld, maar later "gou"). Die amptelike verklaring is in die kader van Catherine se provinsiale hervorming in 1780 gemaak.
In die Sowjet-tye het Arkhangelsk 'n wapen gehad met die beeld van die skip - die heiliges was nie geskik nie. Maar in 1989 is die oorspronklike wapen herstel. Michael in blou klere en swart verslaan duiwel word op 'n geel veld uitgebeeld. Die embleem simboliseer die triomf van goed oor die kwaad.
Wetenskaplike en timmerman
Die beroemdste monumente van Arkhangelsk is die beelde van MV Lomonosov en Tsaar Peter. Albei is werke van die beroemdste skrywers (onderskeidelik I. Martos en M. Antokolsky). Hulle is selfs voor die revolusie gevestig (in 1832 en 1914). Mikhail Vasilyevich word in die klassieke gees uitgebeeld, amper 'n Romeinse digter. Maar die aartsengel Peter verskil dramaties van sy "medemens". Dit is nie 'n outokraat nie, nie 'n wenner nie, nie die keiser wat "Rusland op sy agterpote" opgehef het nie, maar "Peter, die timmerman van die Zaandam", met sy eie hande wat die stutte onder die gereedgemaakte nuwe skip uitsteek.
Gaste uit die verlede
Wortels in die Petrien-era , en die geskiedenis van die geboue van Arkhangelsk. Die oudste van hulle is die houtkerk in Zaostrovye (einde van die XVII eeu), 'n ongewone kubieke konstruksie. Nou is hierdie voorwerp op herstel. Om somerwerk moet voltooi word. U kan die oorblyfsels van die Novodvinsk-fort sien, waar in 1701 die garnisoen onder bevel van die jong stout Sylvester Ievlev die aanval van die Swede aangevoer het. Hierdie gebeurtenis in die Sowjet-era is gewy aan 'n reeks televisievideo "Rusland is jonk."
Verskeie interessante geboue van 'n latere tyd het oorleef: die Drie-eenheidskerk (middel 18de eeu), die Admiraliteitsgebou (1820), die Kerk van Martin die Belyder op die eiland Solombala (1803). Daar is verskeie ou houthuise in die stad waar mense bly woon. Onder die monumente van die geskiedenis van Arkhangelsk is die Surskoye-plaas, die gebou van die Lutherse kerk en die houthuis van die handelaar Shavrin, waar die jeug-teater nou staan. Die kulturele elite van Arkhangelsk eer hierdie geboue as 'n versiering van hul stad.
Gaste van die toekoms
Moderne geboue word minder vereer met komplimente, maar tevergeefs. Ja, baie dorpgangers is ongelukkig met die oorheersing van winkelsentrums van "skreeuende" voorkoms. Maar die wye strate met residensiële ensembles van die Sowjet-era het al in die ou geboue dieselfde simbool van die stad geword. In die besonder praat ons oor die ensemble van Voskresenskaya Street. Plaaslike inwoners sê dat die Sowjet-argitektuur nie gekritiseer moet word nie (wit huise - die "kerse" het die stadse engele genoem), maar om sypaadjies weer te installeer, openbare tuine, skoon fasades te herbou en ongemagtigde advertensiebaniere in die vullis te gooi. Dan sal die Sowjetgeboue weer die voorwerp van trots van die dorpsmense word.
Besienswaardigheid en die struktuur van die see-stasie - 'n moderne wit gebou in die tradisionele vir hierdie doel, wit en blou kleure. Maar die bekendste moderne gebou van Arkhangelsk is 'n wolkekrabber in 24 verdiepings. Vir New York of Chicago is dit belaglik klein, maar hulle is nie op komplekse noordelike gronde gebou nie. Hulle het in 1984 'n "wolkekrabber" gebou, eerder met advertensies as met praktiese doeleindes. Nietemin het dit verskeie ontwerporganisasies gehuisves, en nou word die gebou gebruik as 'n kantoor sentrum en die hoofkwartier van Arkhangelsk radiostasies.
Met drie name
Interessante verhaal van die strate van Arkhangelsk. Sommige van hulle (of eerder hul name) het 'n moeilike lot. Historiese denominasies weerspieël staats-imperiale en godsdienstige ideologie, of kenmerke van die plaaslike lewe. Gevolglik was daar in die stad Voskresenskaya, Troitskaya, Policemanskaya, Khlebnaya strate. Daar was ook Frans, Skotse, Lutherse, Noorse, Kirochnaya (van die woord "kirche") - hierdie name het die bestaan van buitelandse handelaarsdistrikte in die stad aangeteken.
Baie strate van die stad kan 'n hele lys van 4-5 name spog. Hulle het nie net om ideologiese redes verander nie (Voskresenskaya in die Sowjet-era het Engels genoem, en Troitskaya was P. Vinogradov, die deelnemer aan die storm van Zimny, die bevelvoerder van die Severodvinsk-rivierflotilla), maar ook in verband met die herstrukturering en heropbou (dit is duidelik dat die voorkoms van die ketting Kuznechevskaya - Permskaya - Suvorov kan nie verklaar word deur kommunistiese oorwegings nie).
Na die ineenstorting van die USSR het sommige strate historiese name teruggekry. Heel dikwels is daar stemme van diegene wat die volledige "ontmanteling" van die stad eis, die verwydering van Karl Marx, Rosa Luxemburg, Chelyuskintsev en Uritsky van Arkhangelsk. Maar die meeste burgers is daarteen. Vir 'n lang tyd was daar nie diegene vir wie die ou name inheems is nie, en moderne burgers van Arkhangelsk, gewoond aan die Chumbarova-Luchinsky-laan (terloops, dit is 'n loopstraat, voetgangersstraat) verstaan nie hoekom dit in die Big Meshchanskaya of die Middle Avenue moet word nie. En dit is nie te noem dat die hernoeming verwarring in vervoerroetes en die stelsel van dokumentverwerking (veral behuisingsregte en registrasiedokumente van ondernemings en organisasies) bekendstel nie.
In hierdie omstandighede het die plaaslike historici van Arkhangelsk 'n waardige respek en imitasie-inisiatief getoon. Op sommige geboue wat op historiese strate staan, het hulle bykomende naamborde geheg wat hierdie strate op verskillende tye gedra het. Hulle benodig geen administratiewe reaksie nie, maar help om die geheue van die ou Arkhangelsk-toponiem te behou en onder die aandag van die burgers te bring.
En die bronspou Vinogradov staan nog op Trinitystraat ... Wel, dit is 'n slim moderne straat, en sy sou die revolusionêre matroos graag wou hê ...
So het jy die geskiedenis van die stad Arkhangelsk (kortliks) geleer. En nou weet jy dat hierdie glorieryke stad in al die tydperke beide probleme en groot suksesse geken het ...