Die uitbasuin van nog ’n neologisme (“crescendo-bel”) en die té konkreetheid van die spasiëring van “lugruim” versaak die gedig. Eksperimentele bollemakiesies kan alte maklik geforseerd voorkom. Die herkoms van die uitdrukking is afgelei van ’n tradisie waar die bouer of eienaar van ’n gebou letterlik die dak moet natmaak om te bepaal of dit waterdig is. ’n Tweede herkoms van die gebruik is om wyn tydens ’n fees op die grond uit te giet as dankoffer om die gode te behaag. Die manier waarop resensente soms oor die kole gehaal word, bloot omdat hulle hulle kritiese taak verrig, en dikwels in die proses boonop professioneel verdag gemaak word (asof dit vir die meerderheid resensente lekker is om ‘n negatiewe resensie te skryf), kan nie goedgepraat word deur te verwys na ‘n gewaande opstaan teen ‘sensuur’ nie, en dit het niks met ‘konvensies’ te make nie. ‘n Mens kan nie een oomblik vir die onafhanklikheid van ‘n resensent wees, en dankbaar vir sy insigte, wanneer hy jou komplementeer nie; maar hom dan beskuldig van ‘sensuur’ en agterbaksheid wanneer hy kritiek lewer nie.