Wisselstroom (WS) is 'n elektriese stroom wat periodies van rigting verander, in teenstelling met gelykstroom (GS) wat net in een rigting vloei. Wisselstroom is die vorm van elektrisiteit wat gebruik word in transmissie en verskaf word vir huishoudelike gebruik. Die elektrisiteit beskikbaar in 'n huis by 'n muurprop is dus wisselstroom. Die terme wisselstroom en gelykstroom word gebruik om na 'n veranderende stroom of spanning te verwys. Die algemene engelse afkortings vir wisselstroom en gelykstroom is AC en DC onderskeidelik.
Die algemene golfvorm van wisselstroom vir elektrisiteitsvoorsiening is 'n sinusgolf. In sommige toepassings word ander golfvorms gebruik soos driehoek- of vierkantsgolwe. Klank- en radiogolwe wat op elektriese geleiers gedra word is ook voorbeelde van wisselstroom. Hierdie wisselstroom dra inligting soos klank of video en word meestal gedra deur die modulasie met 'n WS draersein met 'n hoë frekwensie.
Wisselstroom kragstelsels was baie vinnig aangepas en ontwikkel na 1886 a.g.v. die vermoë om elektrisiteit effektief te versprei oor lang afstande, wat die beperkings van GS stelsels oorkom het. In 1886 het die ZBD ingenieurs die wêreld se eerste kragstasie ontwerp wat WS kragopwekkers gebruik het om krag te voorsien aan 'n paralelle elektriese netwerk. Hierdie was die Rome-Cerchie kragsentrale. Die vertroue in WS tegnologie het toegeneem tot Ganz Works 'n groot deel van Rome van WS elektrisiteit voorsien het in 1886.
Hoë spannings het nadele, soos dat beter isolasie benodig word en dat dit oor die algemeen moeiliker is om daarmee te werk. In 'n kragsentrale word elektrisiteit opgewek teen 'n spanning wat die generator kan hanteer en dan verhoog deur 'n opstaptransformator na 'n hoër spanning vir transmissie. Naby die las word die spanning weer afgestap na die gewenste spanning vir die toerusting.
Om drie-fase krag te gebruik, word 'n vier-geleier sisteem gewoonlik gebruik. Wanneer die spanning afgestap word, word 'n transfomator met 'n Delta primêre kant en Wye/Ster sekondêre kant gebruik omdat dit nie nodig is vir 'n neutraal aan die toevoerkant nie. Vir klein verbruikers (soos 'n huis) word slegs 'n enkelfase en die neutraal na die verbruiker aangelê maar vir groter verbruikers word al drie fases en die neutraal na die verspreidingsbord aangelê. Vanaf die drie-fase verspreidingsbord, kan beide enkelfase en drie-fase na toerusting gaan.
Gelykstroom vloei uniform deur die hele deursnee van 'n uniforme geleier. Wisselstroom word forseer weg van die middel van die geleier af na die buitenste oppervlak. Dit gebeur omdat die versnelling van 'n elektriese lading in wisselstroom golwe van elektromagnetiese uitstraling veroorsaak wat die voortplanting van elektrisiteit na die middel van 'n geleier met hoë geleidingsvermoë uitkanselleer. Hierdie verskynsel word die huideffek genoem. By baie hoë frekwensies vloei die stroom nie meer in die geleier nie, maar vloei effektief op die oppervlak van die geleier binne 'n paar huiddieptes, waar huiddiepte die afstand is waarby stroomdigtheid met 63% afgeneem het. Selfs by relatiewe lae frekwensies gebruik in elektrisiteitsverspreiding (50 - 60 Hz), is daar steeds 'n nie-uniforme verspreiding van stroom in die geleiers. Die huiddiepte van 'n koper geleier is rondom 8.57 mm by 60 Hz. Omdat die stroom op die oppervlak vloei, word die effektiewe dwarssnit van die geleier verminder, wat weer die weerstand van die geleier verhoog omdat weerstand omgekeerd eweredig is aan die dwarssnee area. Die WS weerstand van 'n geleier is dus hoër as die GS weerstand en dit veroorsaak meer ohmiese verliese a.g.v. verhitting van die geleier.
By frekwensies tot by sowat 1 GHz, word pare drade saam gedraai in 'n kabel om 'n gedraaide draadpaar te vorm. Hierdie tegniek verminder die verliese a.g.v. elektromagnetiese straling en induktiewe koppeling. Die gedraaide paar moet gebruik word met 'n gebalanseerde seinstelsel, sodat die twee drade strome dra wat ewe groot is met verskillende rigtings sodat hulle mekaar se straling uitkanselleer.
Koaksiale kabels word algemeen gebruik by klankfrekwensies en hoër. 'n Koaksiale kabel het 'n geleidende draad binne-in 'n geleidende buis wat van mekaar geskei word deur 'n diëlektriese laag. Die stroom wat vloei in die binneste geleier is gelyk maar teenoorgesteld aand die stroom op die binne-oppervlak van die buitenste buis. Die elektromagnetiese veld bly dus binne-in die kabel en daar is baie min energie verlore weens straling of koppeling buite die kabel. Koaksiale kabels het aanvaarbaar min verliese vir frekwensies tot swat 5 GHz. Vir mikrogolf frekwensies hoër as 5 GHz, word die verliese (meestal weens die weerstand van die binneste geleier) te hoog, wat golfleiers 'n meer effektiewe medium maak om energie oor te dra.
Beskou 'n 230 V WS toevoer, soos in Suid-Afrika gebruik word. Dit word so genoem omdat die WGK 230 V is. Om die piekspanning te bereken kan die volgende vergelyking gebruik word: