Daarna word hy griffier van die Vrystaatse Hoërhof, sekretaris van die Volksraad en Meester van die Weeskamer. Hy tree in 1877 uit die diens van die Republiek en word 'n Volksraadlid vir Bloemfontein, 'n posisie wat hy vir 19 jaar lank beklee. Hy staan in 1896 vir President maar was onsuksesvol. Na die Tweede Vryheidsoorlog word hy in 1902 aangestel op die Oranjerivierkolonie se Wetgewende Raad en later op die Tussenkoloniale Raad. Hy word verkies tot parlement en word leier van die Opposisie. Met Uniewording word hy 'n Senator (1910-20)