Wat is 'n tulp: beskrywing, struktuur, waar dit groei en hoe bestuif, tot watter familie dit behoort, is hierdie plant eenjarig of meerjarig * Plante
Tulip is 'n gunsteling blom vir die meeste tuiniers, want met 'n vergelykende onpretensieusheid met die groeitoestande, sal dit 'n perfekte blomtuin aanvul, moet u net die beste keuse vir u self kies. Wat presies die moeite werd is om te weet oor die eksterne eienskappe van hierdie plant, hoe en waar dit beter is om dit te plant en wat om in ag te neem wanneer u verder gaan met die verbouing van die plant - dit sal later bespreek word.
Tulip - beskrywing
As u 'n tulp as 'n plant beskryf, moet u nie net let op die voorkoms van die blom nie, maar ook aan die ander eienskappe, soos 'n botaniese struktuur, gunsteling groeiplekke, die gesin waartoe die kultuur behoort, en 'n paar ander funksies wat help om die behoeftes van die plant tydens die verbouing beter te verstaan.
Tulip is 'n kruidagtige soort plant met 'n bolwortelstelsel. Die stamdeel groei tot 100 cm, maar daar is dwergspesies - hoogstens 10-15 cm lank van die grond af. Die blom bestaan ​​uit die wortelstelsel, stamdeel, blare en die blom self. Na blomvorming word 'n vrug gevorm wat aangebied word in die vorm van 'n veelzaadige driehoekige boks, waarvan die deursnee in spesieplante tot 20 cm kan bereik. Met 'n meer gedetailleerde studie van die eienskappe van alle individuele dele van die tulp, moet die volgende kenmerke opgemerk word:
Die risoom van blomkultuur word gevorm deur ondergeskikte wortelsvorm aan die onderkant van die bodem (lyk soos 'n hoefyster). Elke jaar sterf hulle, en op hul plek verskyn nuwe eksemplare. Jong bolle (nog nie blom nie) het sogenaamde stolons, dit wil sê hol hol ondergrondse dele, in die uiterste gedeeltes waarvan 'n dogterbol voorkom. Dikwels groei hulle streng af, maar kan hulle na die kant toe jaag.
Die stam begin nog onder die grond en kombineer die bodem, deel van die stolon en generatiewe lote met blomme en blare daarop. Onder geskikte groeitoestande is die stam van die blom altyd regop, silindries en groei tot 1 m.
Blaarplate van die betrokke plant - langwerpig-lansetvormig, groen of grys, met gladde of effens golwende rande en 'n effense wasagtige bedekking in die sentrale deel van die blaar. Die are word in 'n boog geplaas en afgewissel en bedek die steel. Hieronder is die grootste blaarplate, en op die apikale deel van die lus is die kleinste vlagblaar. Die rudimente van blaarblaaie word gedurende die groeiseisoen in die uiebol van 'n volwasse plant gelê. Wat die blomme betref, word daar gewoonlik net een knop op een steel gevorm, maar daar is ook baie blomme wat op die blomme voorkom, waarvan 3-5 blomme of selfs gelyktydig voorkom. Almal van hulle het 'n reëlmatige vorm, tweeslagtig, met 'n blomdek gevorm deur 6 los blare en dieselfde aantal meeldrade, met langwerpige ankers en stamper met 'n drie-wortelboven eierstok en 'n korter kolom. Die kleur van blomme van verskillende soorte blomme - van wit en geel tot rooi, pers, violet, selfs swart, en soms is daar monsters met tweekleurige of selfs driekleurige blomblare.
Afhangend van die spesifieke variëteit, kan die vorm van die blom verskil: in sommige tulpe is dit bek, in ander is dit bek, en in ander is dit ovaal of lila. By die keuse van 'n spesifieke kleur verskeidenheid tulpe, fokus altyd op die algemene ontwerp van die blombedding en die toestande wat u vir plante kan skep, want eksotiese variëteitvariëteite met 'n ongewone kleur blyk byna altyd fyner te wees as klassieke rooi tulpe.
Het jy geweet? In die hele geskiedenis van die ontwikkeling van tulpe is hulle in die middel van die 17de eeu in Nederland die meeste waardeer.In daardie dae kos 'n enkele bol van 'n plant tien keer meer as die huis van 'n gemiddelde burger van die land, en 40 eksemplare wat vir 100,000 blomme verkoop is, was die duurste aankoop, terwyl slegs 100 blomme vir 'n koei gevra is.
Waar tulpe groei
In die natuurlike habitat is tulpe eers in die sentrale deel van die Asiatiese streek ontdek. In die weste beslaan dit die Balkan-skiereiland, en in die noordweste van Siberië. Daarbenewens was dit lank moontlik om blomme in die suidelike deel van Iran, die Sinai-skiereiland, in die oostelike deel van Xinjiang en in die westelike streke van Mongolië te ontmoet, om nie te praat van Marokko, Libië, Tunisië, die eiland Sicilië en die gebied van die Verre Ooste, veral die Irkutsk- en Chita-streke.
Terselfdertyd is Cappadocia ('n woestyngebied amper in die middestad van Turkye), Noord-Iran, die Tien Shan-bergstelsel in Asië bekend vir die grootste verskeidenheid moontlike soorte blomme. Plante het van Turkye na Europese lande gekom, en hulle het hulle vir die eerste keer in Italië, Frankryk en Switserland laat groei. Ingevoerde woudtulpe groei vandag feitlik oral in Wes-Europa, veral in Skotland, die Baltiese state en die suidelike streke van die Skandinawiese lande. Kunsmatige geteelde plantvariëteite kan in die mees afgeleë uithoeke van die planeet gevind word, waar dit hoofsaaklik vir dekoratiewe doeleindes verbou word.
Aan watter familie behoort
Tulips behoort tot die familie Liliaceae (of uie), 'n klas monokotiele, die geslag Tulip. Saam met die kulturele vorme van die plant behoort wildblomme met ondergrondse organe in die vorm van 'n bol, risoom of knol tot hierdie familie.
Die belangrikste kenmerke van plante van die Lileinia-familie word as sulke eienskappe beskou:
hele blare sonder bepalings;
die teenwoordigheid van 'n lugfoto, meestal eenvoudige loot en 'n aangepaste ondergrondse risoom;
die teenwoordigheid van biseksuele, reëlmatige of bisymmetriese blomme met helderkleurige blare;
as vrug word 'n boks met drie neste aangebied (bars as die plant ryp word) of 'n bessie.
In totaal verenig die Lileiny-familie meer as twintig verskillende genera en ongeveer 1000 plantspesies, waarvan die meeste gekenmerk word deur welige en hoogs dekoratiewe blomvorming, waarvoor dit waardeer word deur tuiniers uit verskillende lande.
Tulpen word meerjariges beskou, maar sommige variëteite kan nog nie nuwe blomme vir volgende jaar gee nie.In die lente word blom, vrugte en selfs die ondergrondse lê van jong bolle waargeneem, terwyl die verbleikte blom heeltemal doodgaan.
Gedurende die somer-dormansieperiode (by ander spesies in die winter) begin die vorming van lote primordia met blomme van die volgende jaar in knolle. Met die koms van die herfs neem die ondergrondse deel van die plant wortel en word die proses van die vrugtebroodjie gevolg, waardeur die plant hergebore word.
Die stam, blare, blom en selfs wortels kan slegs gedurende een groeiseisoen leef, maar die volle ontwikkeling van die kultuur duur gemiddeld 3 tot 7 jaar, met die jaarlikse verandering van bolgenerasies.
Benewens die sentrale groot gloeilamp, het baie tulpe ook onvertakte dun ondergeskikte wortels, waarvan die oppervlak sonder wortelhare is. Die maksimum lengte van sulke prosesse is 65 cm, hoewel hulle baie korter is.
Het jy geweet? Blare en selfs tulpblomme word gereeld in die kookkuns gebruik: dit dien as plaasvervanger vir uie. Soms word die plant gebruik in die bereiding van wyn.
Byna alle variëteite van tulpe is koppievormige of kelkblomme op dun en lang bene, waarvan die basis verskillende lang blare versamel tot die einde. Die hoogte en kleur van plante kan binne wye perke wissel, afhangende van die variëteit eienskappe.As gevolg van die streng vertikale rangskikking van blomme op hul lang bene, staan ​​hulle uit teen die res van die blombedding-plantegroei, en as sommige eksemplare na die kant toe leun, sal dit waarskynlik regverdig word deur onbehoorlike versorging of te swaar knoppe, wat tipies is vir individuele variëteite van sulke plante. .
In die moderne blomkuns word 'n groot aantal verskillende tulpe onderskei - hulle verdeling in groepe is gebaseer op die tydsberekening van die blom, die voorkoms van die knop of die hoogte van die plant. Om die moontlike opsies te vergemaklik, moet u vertroud wees met die volgende tabel:
Die eerste is vroeë blom 1ste klas - eenvoudige vroeë blomtulpe; 2de klas - blomme met bessieblare
Die tweede is medium blom 3de klas - triomfantjies; 4de klas - Darwin-basters
Die derde - laat blom 5de klas - eenvoudige blomme; 6de klas - lila-kleurige tulpe; 7de klas - gevulde tulpe; 8ste graad - groen tulpe; Graad 9 - Rembrandt Tulips; 10de klas - papegaai tulpe; 11de klas - bont variëteite van laat blom
Vierdens - alle wildgroeiende variëteite, sowel as variëteite wat verkry word deur plante van die vorige groepe te kruis 12de klas - Kaufman-tulpe, veral hul variëteite en bastervorme; 13de klas - pleegvariëteite, insluitend alle moontlike basters; 14de graad - Greigplante, met alle variëteite geteel; 15de klas - ander moontlike variëteite en hul basters, wat nie aan een van die bogenoemde klasse toegeskryf kan word nie
Wat die spesifieke tulpenvariëteite betref, is een van die bekendste die volgende blomme:
Groot tulp. Meerjarige bolvormige kultuur tot 45 cm hoog met breë grysgroen blaarplate. Blomme is meestal enkelvoudig, kabouter, tot 14 cm in deursnee (blom, wyd oop). Die knoppies se kleur is helderrooi, met 'n meer kontrasterende swart en pers middel. Die begin van blom val aan die einde van April.
Kaufman Tulip. Bolle tulp, wat 20 cm hoog is. Dit word gekenmerk deur breë versadigde groen blare met goed gedefinieerde donkerder are. Enkelblomme is ongeveer 8 cm in deursnee, hul kroonblare is geel, die farinks is framboospienk. Die blomperiode begin gewoonlik middel April, maar individuele variëteite blom al aan die begin van die maand.
Turkestan Tulip. 'N Eksemplaar met blomme van 3 cm in deursnee. Hul buite-oppervlak is effens groenerig, en die farinks is altyd geel. Die begin van blomvorming word gewoonlik in April waargeneem en duur tot in die middel van die somer.
Pleeg van Tulip. 30 sentimeter eksemplare met breë blaarplate, effens golwend aan die rande, en groot (tot 14 cm in deursnee) oop blomme. Almal van hulle is enkellopend en het 'n baie ander kleur, waardeur hulle waardeer word deur blomkwekers (wat dikwels gebruik word in die ontwerp van rotstuine en rotstuine). Begin met blom - einde April - in Mei.
Greig se Tulip. 'N Eksemplaar van 40 sentimeter met groot blommetjies met helder kleure in blomme. Die knoppe word einde April of begin Mei oopgemaak.
Dwerg tulp. 'N Klein blomkultuur met 'n hoogte van hoogstens 10 cm, met 2-4 blare en 1-2 blomme. Die knoppies se kleur wissel gewoonlik van wit en pienk tot lila. Hierdie blomme is goed geskik vir die versiering van rotstuine en klein blombeddings.
Tulip Lipsky. 'N Dwerg-ui-vorm wat 'n hoogte van 6-10 cm bereik, en die blaarplate is effens na die kant afgebuig en het 'n rooierige strook langs die rand. Blomme is eensaam, geverf in ligpienk of pers. Die knoppe open in Mei of Junie.
Tulip Shrenka. Dit word voorgestel deur middel van groeimonsters met 'n stamdeelhoogte van tot 40 cm.Die blaarplate is gewoonlik golwend, effens agtertoe gebuig en wyd gespasieer. Blomme is enkel-, breëkopvormig, in die meeste gevalle rooi, maar tweekleurige of monochromatiese variante van verskillende skakerings word gereeld aangetref.
Plant en sorg vir tulpe
Die optimale tyd om hierdie gewas op 'n perseel te plant, word beskou as die einde van September - begin Oktober, sodra die grond se temperatuur tot + 9 ... + 10 ° C daal. Voor die einde van Oktober is dit raadsaam om die aanplantingsgeleenthede in Sentraal-Rusland af te handel, anders is die kans goed dat die bolle vries en nie groei nie. Voordat dit in die grond verdiep, moet u die nuwe plantmateriaal met 'n oplossing van Vitaros of Maxim-preparate ontsmet.
Belangrik! Versierde, dekoratiewe variëteite is gewoonlik veeleisender vir die groeitoestande as die 'wilde' tulpe-variëteite. Gevolglik moet u seker maak dat dit geskik is om in u omgewing te groei voordat u 'n spesifieke blom uitplant.
Om die ontkieming in 'n oop gebied te bespoedig, kan u die bolle tuis ontkiem en dit dan in voorbereide gate plant en ten minste 15 cm in die grond verdiep. Nadat die grond gevul en verdik is, vul en bedek die oppervlak van die bed met turf of droë blare, waardeur die waarskynlikheid van bevriesing van jong gewasse in die winter verminder word. In die toekoms kan u opgegrawe tulpbolle in die kelder bêre en dit die hele winter daar laat.
As die werf oorheers word deur digte en fyngemaakte kleigrond, is dit die moeite werd om bakpoeier in die vorm van turf en sand by die plantgat te voeg. Daarbenewens sal 'n goeie dreineringslaag ewe belangrik wees, veral as dit by vleilande kom. 'N Langdurige blootstelling aan vog aan die wortelstelsel van saailinge dreig met hul verval en vinnige dood van die hele blom.
Verdere versorging van die geplant tulpe is gebaseer op verskeie prosedures:
bemesting van die substraat betyds;
gereelde natmaak met 'n geskikte vloeistof;
periodieke losmaking van die grond met die verwydering van 'n digte oppervlakkors wat gevorm word na droging van die boonste klam laag van die aarde.
In die herfs, as u 'n perseel grawe, is dit raadsaam om die grond te verryk met kalium-fosforverbindings, wat in voltooide vorm gevind kan word (kunsmisstowwe "Autumn Fusco" of stadigwerkende AVA-korrels). In die lente is dit beter om die blomme met 'n ureumoplossing te voed en einde Mei superfosfaat in die grond te voeg en ongeveer 30 g kunsmis per 1 m² aanplantings te bestee.
Belangrik! Vir die normale groei en ontwikkeling van tulpe is dit baie belangrik om goeie beligting op die terrein te hê, daarom word aanbeveel om slegs blomme in oop, sonnige gebiede te plant. Die gebrek aan son bedreig die kromming van die peduncle en die verlies van algemene dekoratiewe plante.
Sodat die kunsmis goed opgeneem en versprei word in die dikte van die grond, is dit beter om dit kort na reën of beplande natmaak toe te maak. Wat laasgenoemde betref, benodig die blomme 'n groter hoeveelheid vog gedurende die blomperiode en met 'n langdurige droogte, sodat die bolle nie kraak nie en die knoppe nie smelt nie. Op die tydstip word ten minste 1-2 keer per week natgemaak. Ongeveer 50 liter water moet op 1 m² van die gebied bestee word sodat die grond tot 30–35 cm diep word en die wortelkleurstelsel bereik.
Die genesende eienskappe van die blom in volksgeneeskunde
In vergelyking met ander plante, kan tulpe nie baie populêr in volksgeneeskunde genoem word nie, aangesien daar nie soveel bekend is oor hul genesende eienskappe nie. Vanweë die hoë inhoud van vesel, vitamiene, suiker en stysel in hul samestelling, kan plante egter 'n goeie bestanddeel word vir verskillende medisinale drankies en maskers, veral in die behandeling van kardiovaskulêre probleme, soos reeds in die moderne volksgeneeskunde genoem.
In kosmetologie word tulpolie hoog aangeskryf. Om dit te skep, word skoon en gekapte plantblare met olyfolie gegiet en twee weke lank daarop aangedring. Klaar infusie kan veluitslag behandel en die toestand van die vel verbeter, wat veral belangrik is vir vroue. Alkoholtinkture op die blare en blare van tulpe word gebruik om inflammatoriese prosesse in die mond en nasofarinks te bestry, en om dit so veilig moontlik te maak vir 'n persoon, voordat die mondholte afgespoel word, moet die gekonsentreerde samestelling met water verdun word.
Chinese dokters beveel aan om infusies en afkooksels van tulpe te gebruik om spysverteringskanaal te beveg, in geval van vergiftiging, sowel as rumatiek, artrose en selfs brandwonde, lotions en kompresse word gebruik om dit uit te skakel. Natuurlik kan so 'n 'gras' in groot hoeveelhede giftig blyk te wees en ongewenste gevolge op die maag te veroorsaak (byvoorbeeld pyn of naarheid), dus moet begin word met klein dosisse van die genesende samestelling, en geleidelik die hoeveelheid verhoog tot die norm wat in die geselekteerde resep gespesifiseer word.
Tulp kan beide saad en vegetatief voortgeplant word deur bolle en hul kinders hiervoor te gebruik. In die praktyk is dit laasgenoemde opsie wat meer gereeld voorkom, aangesien dit met die hulp van saad tuis verre van altyd moontlik is om die gewenste resultaat te bereik. Die maklikste manier om nuwe blomme te kry, is om die dogterbolle van mekaar te skei en as onafhanklike plante te plant. Hulle vorm jaarliks ​​in die blomme, wat hoofsaaklik in die onderste deel van die skubbe geleë is. Wanneer tulpe uitgeplant word, word die neste geskei, en elke deel herplant as 'n onafhanklike plant, ongeag hoeveel daar is.
Die voortplanting van blomme deur sade is slegs van toepassing as daar teel gewerk word aan die kweek van nuwe kultivars. Sulke plante begin eers vier tot 7 jaar blom nadat die saadmateriaal gesaai is, en in die eerste paar jaar moet hulle in houers gekweek word totdat 'n klein bol gevorm word wat geskik is vir klassieke plant in oop grond.
Kan hulle stowwerig raak en hoe gebeur dit?
Die bestuiwing van tulpe is 'n kontroversiële onderwerp in die kring van die somer inwoners. Sommige mense raai dit nie aan om plante in verskillende kleure in die omgewing te plant nie, maar ander weerhou hierdie mening en sê dat dit onmoontlik is om hulle te bestuif. Albei stellings is gedeeltelik waar, aangesien dit baie afhang van die metode om die gewas te plant. Dus, tydens die saadverbouing van tulpe, kan hulle regtig bestuif (met die hulp van wind en insekte), maar aangesien die meeste inwoners van die somer die aantal plante op vegetatiewe manier vergroot, moet u nie hiervoor bang wees nie.
As daar 'n kleurskending is van die blomme wat gekweek word, of selfs die volledige verskil van die weergawe wat deur die vervaardiger verklaar is, is dit waarskynlik die gevolg van groei in onvanpaste toestande. Hoe meer aangenaam die gekweekte variëteit lyk, hoe sagter sal dit wees met betrekking tot versorging, wat beteken dat dit noukeuriger monitering van grondvog en beter beskutting vir die winter nodig sal wees: baie gewasse vries eenvoudig onder die invloed van ryp. Boonop is variëteite-monsters meer vatbaar vir siektes en plae.
Tulipsiektes en die behandeling daarvan
Byna al die tulpe kwale hou verband met die nie-nakoming van wisselbouvereistes en die oortreding van die reëls vir die versorging van plante, wat gewoonlik uitgedruk word in die verval van die wortelstelsel en ander blomme.
Die mees algemene kwale in hierdie geval sluit die volgende in:
Augustus se siekte. Die blomme van vroeë variëteite word hoofsaaklik aangetas, en die oorsaak daarvan is die virus van tabaknekrose, wat, as hulle in die binneste weefsel van plante kom, bydra tot die voorkoms van die blaarplate en die stam van die langdurige sneldroogstrepe van bruin kleur. Met verloop van tyd buig en verwelk die stingels, en bruin sagte kolle verskyn op die gloeilamp, daarom word die siekte dikwels nekrotiese spotting genoem.
Witvrot. Hierdie naam verwys na verskeie siektes wat deur verskillende virusse veroorsaak word (veral Scleritinia bulborum en Sclerotium tuliparium, waarvan die verspreiding vergemaklik word deur verhoogde vog en suurheid van die grond). Die eerste merkbare teken van die nederlaag deur 'n siekte is die ongelykheid van die lente-saailinge van blomme en groot ruimtes in die blombedding, omdat sommige bolle wat geraak word, glad nie ontkiem nie. In sommige gevalle word die groeipunt en die nek van die gloeilamp, bedek met 'n wit viltbedekking, mettertyd bruin geraak. Met 'n sterk virusinfeksie verrot die ondergrondse deel van die tulp vinnig, en die plant sterf.
Wit strook. Hierdie kwaal is die gevolg van die inname van Tabakrotelvirus in die plantweefsel, as gevolg van die aktiwiteit waarvan die blomme van die kultuur kleiner word en hul simmetriese vorm verander en lelik word. Wit strepe kan op die blare en blomblare voorkom, wat dikwels nie as 'n verskeidenheid plante gekenmerk word nie. Vir voorkomende doeleindes word dit nie aanbeveel om 'n groot aantal stikstofbevattende verbindings vir die bemesting en versuring van die grond te gebruik nie.
Natvrot (fusarium). Die gevaarlikste siekte wat blomme aan die einde van die groeiseisoen aantas. Die belangrikste tekens van die probleem is die afwesigheid of swak blomvorming, versnipper en draai van die blare, verswakking van die wortelstelsel en die kleur van die wortels in 'n geelbruin kleur.
afwisseling. Die mees verraderlike van hierdie siektes, so onbekend vir baie tuiniers. Pragtige strepe, klein kolle en strepe word op die blomkorrels gevorm, wat uiteindelik na blaarplate verander. Soos in baie ander gevalle, is die blomme kleiner. As u nie gevarieerde blomgewasse op die werf geplant het nie, is so 'n helder kleur beslis die resultaat van 'n aansteeklike proses, veral as die lyne nie helder en simmetries is nie, maar op 'n chaotiese manier gerangskik is.
Grys ​​verrotting. Gewoonlik manifesteer die siekte in koel reënweer en word dit veroorsaak deur twee verskillende swamme - Botrytis cinerea en Botrytis tulipae. Dit lyk asof die aangetaste tulp verkool is, en sy knol is bedek met grysbruin kolle met 'n grys deklaag, van verskillende vorms en groottes. Met die voortdurende ontwikkeling van die siekte in die blom van die blom, sterf dit vinnig. Die verspreiding van die siekte word vergemaklik deur verhoogde humiditeit van die grond en lug, sowel as 'n gebrek aan lig en 'n oormatige hoeveelheid stikstof in die substraat.
In die stryd teen al die bogenoemde kwale van tulpe word Bordeaux-mengsel, kopersulfaat en spesiale swamdodende verbindings soos Horus, Previkura, Ridomila Gold en ander soortgelyke verbindings dikwels gebruik, waarvan die verwerking volgens die vereistes van die instruksie en verkieslik in 'n duidelike en goeie dag.
As voorkomende maatreëls is dit die moeite werd om die volgende te gebruik:
nakoming van gewasrotasiereëls (herhaalde plant van tulpe op dieselfde plek word nie toegelaat nie vroeër as vier jaar na die vorige);
tydige uitskakeling van plante wat deur siektes geraak word (om die verspreiding van die siekte in die omgewing te voorkom, moet die blom by die eerste manifestasies van die siekte uit die blombedding verwyder word en verbrand word).
Tulip is 'n pragtige en in die meeste gevalle onpretensieuse plant wat suksesvol kan groei in byna enige streek van Rusland. Om dit te vergemaklik, word daar van die produsent verwag om te voldoen aan die vereistes vir die kweek van 'n spesifieke variëteit. As daar twyfel bestaan, kan u altyd die verskaffer van plantmateriaal raadpleeg, en dit is wenslik dat dit 'n soort beproefde kwekery is, waar dit, indien nodig, die nodige sertifikate vir die kwaliteit van sade en bolle kan lewer.
Kyk die video: Tulpenbollen rooien. Tulip bulbs harvest - VidoFleur - Earth Eater landspoeler (Oktober 2020).