In hierdie debuutbundel word ’n liefdesgeskiedenis vertel soos dit deur verskillende stadiums beleef word deur die spreker. Aan die begin soek die spreker na ’n manier om sy liefde duidelik genoeg uit te druk; dan volg die ontnugtering en die belewenis van die geliefde as ’n leë dop, en uiteindelik volg die misnoegde ervaring van mislukking.
Die gedigte verwoord in hierdie bundel die aftakelingsproses en boots die narratief van die Wilde-roman implisiet na. Soos in die roman word die grense tussen werklikheid, verbeelding en kuns in die gedigte dikwels oorskry. Die atmosfeer van verval van die Wilde-roman word ook in talle van die gedigte opgeroep.
Ruan Fourie is in 1994 in Bloemfontein gebore en is tans ’n honneursstudent aan die NWU. Van sy gedigte is op Versindaba gepubliseer en hy het ook as digter deelgeneem aan die Byderhand-projek by Aardklop 2015, wat die ATKV-Aartvarkprys vir Grensverskuiwende Werk gewen het.
“Hulle word nou groot en vet,” skerts sy. “Ek het van die begin af die Here vertrou en geweet dat Hy vir ons ŉ uitweg sal gee. Ruben se haartjies, waar die ekseem was, wil-wil teruggroei en Ruan weeg al 10 kg. Ons is baie dankbaar.”
Indien die beenmurg deur die liggaam verwerp word, kan dit ook tot die dood van die boeties lei, maar Katinka meen sy is vol vertroue dat God nog kan dit ook tot dievegtertjies gaan loop.
Tog, word na die kritiek van opposisiepartye gekyk, is die ministers en adjunkministers wat die mas gaan opkom, maar yl gesaai. En oor sommige ministers stem al die partye nie saam nie, soos die DA wat Angie Motshekga as ‘n goeie minister van basiese onderwys beskou – ‘n sentiment wat nie deur baie ander gedeel word nie. Die VF Plus beskou die aanstelling van die onteerde Bheki Cele as adjunkminister van landbou as ‘n belediging vir boere.