Hoe lyk die toekoms van die NFHS?Argieffoto: ANA Deur die Growth Institute Volgens berigte die afgelope paar dae op RSG, kan die groter wordende krisis by die Nasionale Finansiële Hulpskema vir Studente (NFHS) nie geïgnoreer word nie. Die bedanking van Sizwe Nxasana as voorsitter van die NFHS-bestuur kan mens hier vergelyk met ’n goeie kaptein wat ’n sinkende skip verlaat. In ag genome dat mnr. Nxasana voorheen die uitvoerende hoof by ’n baie groot finansiële instansie was, kan mens jou sy frustrasie met die toenemende benarde situasie by die NFHS indink. Sy bedanking word gesien as ’n geweldige terugslag ten opsigte van ’n moontlike ommeswaai in dié organisasie. Daar is ook berig dat die NFHS nie in staat is om sy beloftes aan studente vir die 2017-akademiese jaar na te kom nie. Derdens, die onlangse erkentenis van die minister van onderwys dat die 2019-befondsing uitgestel moet word weens die NFHS-krisis, dui op die uiters onaangename werklikheid. Vierdens is daar die moontlikheid dat nuwe tekens van onrus die afgelope twee weke by die Universiteit van Venda die losbrand vir Kampusonrus 2018 kan beteken. Ten spyte daarvan dat kampusonrus meesal gesien word as aangedryf deur ’n klein groep radikales, behoort die regering teen hierdie tyd ’n patroon te herken: Dit laat mens dink aan die gesegde: ’n Benoude kat maak benoude spronge as hy in ’n hoek gedryf word. Afwykende taktieke raak uitgedien en die jeug is teen hierdie tyd meer as ongeduldig vanweë al die leë beloftes. Opvoeding kan ook nie meer as sosiale eksperiment of politieke speelbal van desperate leiers gebruik word vir stemwerwing nie. Enige ekonomie benodig vaardighede vir groei en die feit dat die NFHS-krisis die jeug as’t ware verhoed om verdere opleiding te ontvang, is ’n direkte aanslag op die ekonomiese welvaart van ’n nasie wat reeds so baie opgeoffer het om by ’n nuwe bestel uit te kom. Daarby is die belastingverhoging vroeër vanjaar reeds besig om te boemerang en staatsbeheerde ondernemings staan hoed in die hand vir meer befondsing omdat vorige befondsing reeds uitgeput is. Wêreldwyd is die jeug siek en sat vir die politici. Die onrus in Gotenburg, Swede toon geweldig baie ooreenkomste met wat ons hier op die tuisfront mee te make het. Die Internasionale Jeugdag in Kampala was ’n goeie weerspieëling van die feit dat die jeug, as sodanig, ’n mag in eie reg is en om mee rekening te hou. Dit is juis die jeug wat die potensiaal het om aan die ekonomiese vooruitgang van ’n land te bou – indien daar voldoende geleenthede gebied word. Die jeug is ook die vinnig groeiendste populasiegroep in menige ekonomie, maar hulle voel meesal “uit”. Nie gereken nie – waarskynlik die rede vir hul toenemende wantroue in politici en hul maatskaplike manipulasie-agendas. Die jeug bly immer aan die ontvangkant van mislukkende beleide en eksperimente. Dis hoog tyd dat politieke leiers begryp dat sekere dinge in die samelewing eenvoudig nie deur hulle alleen bestuur kan word nie. En onderwys en opvoeding is die één ding wat nie langer in die slag mag bly deur die toedoen van politokrate nie.