Die kelder was klam en koud. Die reuk van klam beton, vuilheid en die klammigheid - Inligting - 2022
Bang kat boog terug uit die hoek van die kelderkamer en probeer verdwyn in 'n kraak in die betonmuur.
Sy hoor die swaar voetstappe in die gang afkom en die deur bo haar het met 'n slag toegemaak. Die kat, wat geen veilige plek kon kry om weg te steek nie, het met 'n bewende been gesit en tjank, haar wit pels blink in die swart van die kamer.
Die kelder was klam en koud. Die reuk van klam beton, vuilheid en die vogtigheid het die kamertjie gevul, wat die kat se pels swaar en ongemaklik styf gemaak het.
Daar was een venster in die kelder, en die gordyne was toegetrek, wat net die bietjie lig van die lamp uit die sitkamer deur die glas laat skyn.
Die kat het stadig met haar kop opgetrek en uitgeloer en probeer sien wat aangaan, maar sy kon niks sien nie, hoor net die voetstappe.
"Ahhh, die kat is bang, die kat is bang," kom 'n diep stem met 'n sweempie van 'n gegrom. "Dis reg, die kat is bang."
"Dink jy nie dat 'n kat kan skree, as sy regtig wil nie? Ek bedoel, jy sal geen poes in hierdie plek kry nie," kom 'n tweede stem, maar die ander het niks gesê nie.
"Miskien is hulle nie hier nie, of hulle is aan die ander kant," sd die eerste stem.
"Hulle beter in hierdie kamer wees, want ek het twee goeie oë en ek weet dit is hierdie kamer. Die ou man is te oud om hulle twee op 'n ander plek te sit, en hy is nie die een wat sal vergeet om sy deur te sluit nie. as hy geweet het dat ek hier is. Daarom moet hulle hier binne wees, en hulle moet bang wees."
"Ek sal hulle bang wys."
"Jy sal hulle so bang wys."
Die diep stemme stop vir 'n oomblik, toe vlieg die kelderdeur oop en tref die vloer met 'n slag. Die kelderdeur het toegeslaan, en dit is so vinnig toegemaak dat niks anders gehoor kon word nie.
Dit was die eerste keer dat die jong man vir meer as 'n minuut daar in die kelder was, en hy het daar gestaan, die deur toegehou en na al hierdie dinge geluister. Hy was lus om te beweeg, afv van wat hy kon vind. Die diep stemme van die twee mans het regdeur die kelder weergalm, teen die mure weerkaats en dan teruggekom, al hoe harder.
Skielik hou die diep stemme op, die kelderdeur word wyd oopgetrek.
"Ek het twee goeie oë, en ek weet dit is hierdie kamer," sd die eerste man.
"Kom ons kyk dan," kom die tweede man se stem.
Die eerste man lag. "Ek dink ek wen, want ek het al geraai dis hierdie kamer."
Die jong man het gedink dat daar dalk 'n ander man daar was, weens die lag van die eerste man, maar hy was nie seker nie. Hy sal moet kyk. Hy kyk net 'n oomblik van die deur af weg. Hy het hard geluister, maar hy kon niks hoor nie. Na 'n minuut van daar sit, hoor hy die eerste man sê: "Goed, ek dink jy wen hierdie rondte."
Toe hoor hy hoe die kelderdeur toeklap, en toe 'n sekonde later word 'n harde en sterk slot in plek gedwing. Hy hou asem op. Sy hart het so hard geklop dat dit deur die hele kelder gehoor kon word. Hy het hard geluister, maar hy kon niks hoor nie. Hy het ure lank gesukkel, en toe nog 'n bietjie.
Skielik het hy iets gehoor wat hom tot in sy hart geruk het.
Die jong man het 'n kind se lag gehoor. Dit het van iewers naby gekom, en hy het geweet dat hy slegs sekondes van die dood af was. Hy het nie eers tyd gehad om uit sy chr. Hy was so naby daaraan om weg te kom, hy kon die eerste twee woorde van 'n sin opvang. Hy het gedink hy kan ook die name van van die mense daar kry. Dit was die enigste geleentheid wat hy sou hê om te ontsnap. Hy het nie geweet of hy tyd sou hê om by die slot uit te kom nie, of hy dit kon kry, of hy dit selfs kon oopmaak nie. Dit het nie saak gemaak nie. Wat wel saak gemaak het, was dat hy moes probeer, en as dit sy lewe beteken het, is dit so. Hy sou homself nie toelaat om sonder 'n geveg te sterf nie.
Die jong man het homself op sy voete geruk. Dit was die oomblik van waarheid, en dit was ook die oomblik van dood. Die enigste ding wat hy kon doen, was om te hardloop. Hy het in die gang afgehardloop en probeer stilbly, maar hy kon nie stilbly nie. Hy het met 'n stel trappe opgehardloop, en hy het geweet hy het nie genoeg tyd geneem om stil te word nie. Maar toe, toe hy die bopunt van die strs bereik, het 'n groot vorm sy oog gevang.
Die groot vorm het 'n mes in sy hand gehad, en hy het geweet dat dit net 'n paar sekondes weg was om te slaan. Hy kon sien dat die vorm beweeg, so hy het dadelik op 'n hurk geval. Dit sou hom tyd gee om te spring, maar dit het ook beteken dat hy minder tyd sou hê om die slot te vind, dit oop te maak en uit te klim. Die jong man moes baie versigtig wees om nie te laat te wees nie. Hy het gespring en sy liggaam gedraai net toe die mes afkom. Die jong man het sy momentum gebruik om hom verder in die gang af te neem. Toe hy land, het die mes sy ribbes gevind en dit het in sy liggaam gesny. 'n Dun straaltjie bloed loop langs sy sy af.
Die groot gestalte was op heterdaad, maar die mes was nou in sy hand, en die mes het afgekom om die jong man se liggaam te ontmoet. Die mes het afgekom, en die jong man het gesien dat dit te veel sou wees. Hy kon nie 'n enkele hou oorleef nie, en hy het geweet dat die slag gaan kom. Die jong man het probeer omrol. Hy het probeer om die mes opsy te sit, en hy het geweet hy gaan nie suksesvol wees nie. Sy enigste hoop was om weg te kom. Terwyl hy rol, het hy probeer om die mes te gryp. Toe hy homself in sy hand draai, het hy sy greep verloor. Daar was nie tyd om te herstel nie. Hy voel die koue van die lem, en dit was nou in sy lyf. Hy het gevoel hoe sy lewe uitgeroei word, maar hy het steeds probeer hardloop. Die jong man het probeer beweeg, en hy het gevoel hoe die lewe hom ontsnap. Hy het op die grond geval. Hy het skaars genoeg tyd gehad om na sy bebloede sy te kyk voordat hy geval het. Hy is kort daarna dood.
Die enigste ding wat oorgebly het om te doen, was om aan die einde van die gang te kom. Die jong man was moeg, maar hy het gelewe. Hy het geen idee gehad van wat hy gaan kry toe hy daar aankom nie, maar hy het gelewe. Hy was so bly om die einde te sien. Toe hy dit bereik, het hy op die grond geval en 'n rukkie daar gelê.
"Wat doen jy? Waar kom jy vandaan? Wat maak jy hier? Gaan dit reg? Kan ek jou help?"
Maar die jong man het geen antwoord gehad nie. Sy kop het gedraai. Hy het niks gehad nie. Hy het geen antwoorde gehad nie, maar hy het ook geen lewe gehad nie.
### Hoofstuk 18
Sam se hart klop hard in sy bors. Hy kon nie sy senuweeagtige geklop kalmeer nie. Dit was amper asof hy geen hart het nie. Dit het te vinnig geklop, en dit wou nie vertraag nie. Sy gedagtes voel in beroering terwyl hy daar in die gang lê. Waarheen moet hy gaan? Hy het geen antwoorde gehad nie, en hy het begin voel dat hy nêrens het om te draai nie. Hy was in die een situasie na die volgende, en al wat oorgebly het, was sy oorlede ma en