Die opkoms van restaurante na aanleiding van die Franse Revolusie
Die moderne restaurant kan teruggevoer word na die 18de eeu en die Franse Revolusie. Verplaasde sjefs van aristokratiese huishoudings het die presedent van privaat eet, a la carte-spyskaarte en gourmet-kos geplaas, wat die opkoms van lekker eet . Die 19de eeu het groot veranderinge in reis gebring, stede verbind per spoor, toenemende toerismebewegings, help om luukse eetbestemmings in Europa en in die buiteland te vestig.
Die 20ste eeu het restaurante ontwikkel in die bekende handelsmerke wat ons vandag sien, wat die opkoms van kitskos, kettings en franchises merk, asook 'n terugkeer na organiese, plaaslike kosse. Hierdeur bly die oorspronklike fyn eetkonsep die beste van die restaurantbedryf.
Die geboorte van fyn eetkamer
Die term "restaurant self" is Frans, een keer wat gebruik word om die ryk bouillon wat in taverne en openbare huise bedien word, te beskryf om die geeste te herstel en kwale te verlig. Na die Franse Revolusie aan die einde van die 18de eeu, het werklose sjefs van aristokratiese huishoudings hul eie restaurante begin oopmaak . Hulle het van die boonste klas aan hul inrigtings bygevoeg. Gaste hoef nie hul etes by 'n gewone tafel af te neem nie, soos tipies van taverne en paaie. In plaas daarvan het hulle privaat tafels gehad, gehou deur besprekings - 'n nuwe konsep. Hulle het geëet met fyn porselein en eetgerei en tafeldoeke - alle handelsmerke van die hedendaagse lekker eetkamer .
Spyskaarte, óf prix fixe of a la carte, is opgestel en aan die einde van die maaltyd is gaste met 'n tjek aangebied om die bedrag van hul rekening te tel.
Baie voorspoed is gemaak vir hierdie professionele sjefs-draai-restaurateurs. Hulle het toegesien na 'n nuwe klas provinsiale deputate wat na die einde van die Revolusie na Parys gekom het.
Savvier restaurateurs het hul eetplekke aangepas om sulke geriewe soos badkamers te gebruik - waarvoor daar 'n aanklag was om te gebruik. Voor die Revolusie was daar minder as 50 restaurante in Parys. Teen 1814 is 3,000 restaurante gelys in die Almanach des Gourmands - 'n gewilde reisgids.
Die Franse Hulp Definieer die Restaurant Konsep
Gedurende die 19de eeu het die aantal restaurante in Parys voortgegaan om te styg. Na die nederlaag van Napoleon het ryk Europeërs Parys gevoer om deel te neem aan die vele gourmet-eetgeleenthede. Dit was veral waar van die geallieerde beampte se herlewing wat na die einde van die Tweede Wêreldoorlog herhaal sou word. Die 19de eeu het ook die opkoms van kafees gemerk, 'n styl van restaurant wat nie tafeldiens bied nie. Inteendeel, kliënte bestel hul kos uit 'n toonbank en dien hulself. Buite Parys seepkitchens en suiwelwinkels het huiskos kook vir goedkoop aangebied en lede van die laer werkersklas aangetrek.
Gourmet Dining Goes Global
Teen die einde van die 19de eeu het die bevordering van vervoer deur steamers, spoorweë en uiteindelik motors 'n verandering in reis tot gevolg gehad. Luukse toerisme het gegroei en daarmee 'n nuwe presedent om goed weg van die huis af te eet. Nie meer was eet terwyl hy net 'n noodsaaklikheid gehad het nie.
Dit het 'n kuns geword. Deel van die reiservaring was eet by bekende Paryse kafees en restaurante, wat nou 'n goeie reputasie vir uitstekende kos en diens gebou het. In die 1820's het Cesar Ritz, 'n Switserse ontwikkelaar, saamgewerk met 'n prominente Franse sjef, Auguste Escoffier en die Grand hotel van Monte Carlo gebou. Die eerste bied luukse akkommodasie en gourmet-eetkamer onder een dak. Ander luukse hotelle het gou oral in Europa begin spring.
In die 20ste eeu het die Franse restaurant wêreldwyd gegaan. In Spanje was dit 'n restaurant . In Italië is dit 'n ristorante genoem. In Groot-Brittanje en die Verenigde State het dit restaurant gebly, maar sal binnekort ontwikkel om aan die eise van verbruikers te voldoen. Teen die einde van die eeu sou restaurante in die Verenigde State verder ontwikkel, die wêreld bekend stel aan restaurantkettings, die opkoms van hedendaagse kitskos en uiteindelik terugkeer na die plaas-tot-tafel-beweging.