Ek is ’n AFRIKA-ner. Dis hoe ek geskape is. Ek het dit nie so gekies nie, ek het dit so gekry. Ek is uit die grond van hierdie kontinent gemaak. Ek voel die polsslag van Afrika in my bloed, dit is vasgelê in elke sel in my liggaam.
Suid-Afrikaanse Afrikaners, en veral dié wat nog nie in Afrika gereis het nie, maak dikwels die fout om alles en almal noord van die Limpopo oor dieselfde kam te skeer, so al asof dit ’n homogene kontinent is. Ons vertolk maklik Afrika in Suid-Afrikaanse terme, en dis eenvoudig nie moontlik nie. Dit is oor die algemeen makliker vir Afrikaners om elders in Afrika tuis te voel as in post-Mandela-Suid-Afrika. Noord van die Zambezi word ons inheemse status nie bevraagteken nie. Daar is ’n merkbaar groter waardering vir ons bydrae elders.
Noord van die Zambezi speel rassisme nie so ’n groot rol nie. As Suid-Afrikaners soek ’n mens daarvoor; in die houding van ’n kassier of petroljoggie, in die kyk van ’n student, in die manier hoe ’n polisieman of amptenaar jou aanspreek, maar dit is nie daar nie. Afrika is ’n verrassend vriendelike plek, met oop arms vir haar eie mense waarvan ons deel is. Elders in Afrika kry ’n mens die indruk dat rassisme ’n Suid-Afrikaanse produk is wat in beperkte hoeveelhede na Zimbabwe en Namibië uitgevoer is, maar verder noord is daar maar min van.
Ek het dit intens beleef in 2014 toe ek tydens die hoogtepunt van die xenofobiese aanvalle in Suid-Afrika ’n landbouvergadering by die Afrika-unie in Addis Abeba bygewoon het. Verteenwoordigers van veral Oos- en Wes-Afrika het daarop aangedring dat die krisis in die vergadering bespreek word, en dat Suid-Afrikaners hulle verskoon. Toe ek ook my goed oppak, is ek aangesê om te bly “omdat xenofobie nie op die plase voorkom nie, en Afrikaners nie daarby betrokke is nie”. My mening is pertinent gevra oor die oorsake en oplossings vir xenofobie in Suid-Afrika, en na die skakel met rassisme, armoede en diskriminasie.
Ja, ons is anders. Maar ons is nie die enigste wat anders is nie! Daar is ongeveer 1 750 taalgemeenskappe in Afrika. Bitter min van hulle woon in ’n polities afgebakende gebied; inteendeel, daar is min grense wat nie taal- of kultuurgemeenskappe sny nie. Ek kan nie dink aan ’n enkele grens op die kontinent wat op ’n logiese plek loop, en nie lede van ’n kultuur- of taalgemeenskap aan albei kante het nie.
Daarom dat ek nog nooit te opgewonde oor die idee van ’n Afrikaner-Volkstaat kon wees nie. Ek het nog altyd gevoel dat ek ’n geboortereg het op elke vierkante duim van hierdie land. Maar ek besef ook dat daar ’n foutlyn deur hierdie emosioneel gedrewe argument loop, want ek voel sedert my dienspligjare dieselfde oor Namibië, en ná besoeke aan landbouers in die diep landelike dele van Afrika, besef ek ek voel so oor die hele kontinent. Op ’n manier is my sentiment juis die teenoorgestelde van ’n Volkstater s’n.
Dit maak ’n unieke venster van geleentheid vir hierdie geslag oop. As daar ooit ’n tyd was om in Afrika betrokke te raak en ’n verskil te maak, dan is dit nou. Elke Suid-Afrikaanse boer wat elders in Afrika belê het, sal vir jou sê Afrika is ryp daarvoor, en hy ook.
In al my omswerwinge het ek slegs in Afrika tuis gevoel. Ek is nie ‘n europeër of wat ookal nie. Ek is van Afrika.
Interessant en verblydend om te lees dat die res van Afrika nie so openlik aggressief en rassisties soos Suid-Afrika onder die ANC/SAKP-bewind is nie. Nie so seker of dit as troos/aanmoediging sal dien vir die naasbestaandes van duisende vermoorde wit Suid-Afrikaners nie.
Ek en my gesin is Afrikaners wat reeds 15 jaar in Europa bly. Ons het nie ons Afrikanerskap afgesweer nie. So ook nie ons Afrikaanse taal nie. Ons het wel Suid-Afrika verruil vir ń veiliger heenkome met hope geleenthede vir ons wit Afrikaner kinders. Moenie die fout maak om te dink Afrika gaan die Afrikaner genadig wees net omdat Afrika in jou bloed is nie. Die wat steeds vasklou aan die idee dat SA sal regkom – leef in ń droom.
Ek is dankbaar dat die mense van Afrika jou as Afrikaner met soveel grasie en respek ontvang. Ek hoop net dat jy iets oor medemenslikheid by hulle sal leer en plek in jou hart sal maak vir ons stomme Afrikaners wat in die die buiteland woon en ook vir die Afrikaners wat werk vir selfs ‘n ou klein stukkie aarde waar Afrikaners as Afrikaners oor ons eie lot kan beskik, sonder om aan ander af te breek, terwyl hulle steeds vriendskappe bou in en met Afrika. Beide hierdie groepe Afrikaners hou geen bedreiging vir jou in nie.