Die dag, die uur en die lewe... | soos sand wat deur 'n uurglas wikkel, so is ons lewe…
Die dag, die uur en die lewe…
~ soos sand wat deur 'n uurglas wikkel, so is ons lewe…
Posted by MalDisAl in Uncategorized
Onthou jy nog daardie sepie, Days of our lives? Ek weet nie of die sepie steeds bestaan nie, maar die woorde was altyd net uitnemend. Like sands through the hourglass, so are the days of our lives. Daar was altyd onheil aan't broei, die goeie en die kwaad, die mooi en die lelik, die lag en trane ens. Ek voel ons lewens is ook so aanmekaar gevleg. Job se lewe natuurlik, so in sak en as sit elkeen met hul stories en dan wonder ek, is die mens werlik so gelukkig soos hulle voorgee hulle is?
So vyf jaar gelede het ek 'n man ontmoet en gedink dat dit die een vir my is, ongelukkig het hy net 'verdwyn' uit my lewe. Ek was waaragtig soos Job, ek kry die arme man so jammer. Ek het soos Job gaan sit en my wonde gelek, by wyse van spreuke ja, anders het ek seker soos 'n hond daar gesit en gelek en gelek. Klink snaaks maar nou ja, diere lek altyd hulle wonde letterlik en die mens figuuurlik. Wel, na 5 jaar daag die man mos weer so uit die bloute in my lewe op. En ken jy 'n donkie…? Ek is 'n donkie. Stamp mos waaragtig weer my kop want die skaap van 'n man sal mos toe presies dieselfde doen. Hierdie keer gaan Job nie 'n maatjie hê wat langs hom gaan sit nie, maar hom uit daardie as uitruk en sê: Kom boetie, nooi vir Dawid sodat hy sy kettie kan bring, dis tyd vir opstaan en ons krone regsit en terug baklei. Dink net, Dawid wil nog oorlog maak dan word hy weggeruk in 'n oeroue verlede en selfs hy word herinner aan sy nonsens wat hy aangevang het.
Vrou, soms dink ons, dat ons so lank vir iemand moet wag net om weer vir die wolwe gegooi te word, dis pure bog. Gryp eerder 'n pot nader en leer jêm kook of tamaties plant, maar lê gaan jy nie.
Vandag lig ek my hande vir jou na die Man met die grysheid en wysheid doer bo en vra hom om jou uit daardie sak en as te lug en jou bietjie te ruk en skud dat daardie as afval, want geen man is jou skoonheid, uniekheid, waardigheid werd wat jou so behandel asof jy sy side-kick is wat net daar is vir sy tye van nood nie. Aikôna, jy is mooi, jy is vrou en toe, toe kom skud jou kroontjie reg sodat jy soos 'n ware koningin jou plek in die samelewing kan instap. Mense moet wonder wat hierdie Desember 2020 oor jou lewe geloop het. Jy wat in 'n staat waar Job was en nou sit jy soos Ester en is die waardige koningin al is die koning nie nou in sy paleis nie, maar mag die Allerhoogste jou koning bring en die rusper wat jou so sleg oor jouself laat voel het, vertrap en dalk vir hom 'n Jesebel gee wat hy dalk verdien.
Toe, is jou kroontjie reg op jou kop? Glimlag vrou, jy is volmaak, mooi, en God se kind. Hy staan by jou en Hy lig jou ken en jy glimlag want JY VROU, is 'n pêrel onder die vroue. Geniet jou 2021.
Hier bly ek.
Ja, vriendekoeke! Nou vra jy my wat 'n vriendekoek is. Vriendekoeke bestaan uit 'n legio konseppe of konsepte, nes 'n koek se reseppe of resepte.
Goed, my beste vriendekoek is my BFFvriendinkoek, my BFF van ongeveer 30 jaar. Die volmaakte resep, dis 'n resep wat nog nooit gefaal het nie. Die mees sagste, vriendelike en hartsvriendinbotter is die geheidm. Bietjie gesels met haar en jou hart is opgebeur en jy voel soos 'n mens met vasrsgevulde, smaaklik en aanlokkende roomdele wat die siel sommer so vol geur stel. Nog nooit het daardie vriendekoek geflop nie. Altyd sag, sponserig en geurig. Daardie koek verruil ek vir niks in hierdie wêreld nie. En my dogter is deel van die room wat met soveel liefde en deernis en vreugde en raad aanmekaar geheg is…die liefde is vol in so 'n lepelvol room.
Dan kry ek die vrugtekoeke. Soveel tipes vriendinne in. Sommiges klou vas aan mekaar en sommiges gly sommer in 'n nuwe rigting in. Die vriendskap is soet en soms met 'n cherry on top, maar gits, geen room vir die waarheidsaspek nie.
Ooooooo, ja, die tjoklitkoekvriendin. In tye van goeie dae smul jy saam en jy meng met almal. 'n Gesprekkie hier en daar en natuurlik word vingers afgelek om die leed van jou vingers af te lek. Vergeet soms jou eie taaiheid aan die vingers. Maak vriende maar sodra iemand nuuts inkom dan klou die vingers eerder aan die nuwe vriendin as aan jou goeie vriendskap.
Die roomkoekvriendin. Gee voor alles is heerlik versteek onder die heerlike roomgevuldekoek, maar geen vastigheid nie. Word jy hulp aangebied word eers die vastigheid uit jou bod geruk en dan die room – sommer so met die vinger en jy wou maar net help. Nou ja, die taai lepel klou vas en jy sukkel om die kondensmelk uit die hare te kry, dis taai en dit klou soos chappies aan hare vasklou.
Tertjies kan so lekker wees, maar na 'n rukkie kom jy agter, die een happie lei na die volgende. Daar is altyd 'n agende daaragter. Jy hap en KWADWA val die een tand op die grond want jy het die verkeerde keuse gemaak.
Soetkoekies, crunchies, gemmerkoekies…elke koekie het ;n storie agter dit, en jy kan self kies watse koekie jy in iemand raaksien. So is vriendskap en mens kan kies wie jy as behulpsaam, vriendelik, agterbaks, verleidelik ens. beskou. Dis is jou keuse.
Môre bak ek beskuit en ek gaan my BFF-beskuit bak, wat ek weet dat liefde, vreugde, liefde, deernis, lag, vrede en alles wat mooi in is, gaan wees. My gunsteling en favourite sal dit my favourite BFF-beskuit/koekies bly.
Is dit net ek of….
08 Vrydag Mei 2020
Ek moes net hierdie met julle deel. Dit is beslis iets om oor te giggel, of dalk nie, iets om oor te vloek of dalk al my hare op my kop regop te laat staan…maar nou ja, hier kom dit….
Gistermiddag is ek besig om in die tuin rond te skoffel, as jy dit skoffel kan noem as ek so onderlangs vir my buurman loer…daardie – oe, sexy, lenige bruingebrande lyf van my buurman wat my met sy bekoorlike stem nader nader roep.
Eerstens wat ek aangaap is daai lyf – mannemarak, gespierd met 'n sixpack wat skrik vi niks! Dalk hou hy van my plomp lyfie wat daardie lyf van hom sagkuns sal kan hanteer…
Ek kry 'n pose soos n skouperd en kom soos 'n fyn opgeleide skouperd met so flinke drafstappie na die omheining aangetrippel-galop, glimlaggend en wys net tande. As dit nie nie vir my mond was nie, was my glimlag seker regom my gesiggie….ja, tot by hom…. Slaan 'n houding in wat Miss Universe soos n appy laat lyk.
Pluk toe mos die tuinhandskoen uit en strek toe mos my hand ewe galant uit na hom uit want 'n dame wil mos nou 'n goeie indruk maak…DIS NET DAAR DAT EK DIE EEN KLEIN FOUTJIE MAAK!!!!… EK…ek…ek vat toe mos aan daardie die elektriese omheinig vas!
Die ding skop my toe so hard, dit voel so asof my twee bene elk in sy eie rigting begin loop! Ek praat nie eens van die rigting waarin my arms, kop of pensie heen gewip het nie.
Ek sien wit voor my – my een kontaklens pop uit en lyk soos n pannekoek wat geflip word. Die ander lens krimp so en gaan plak sommer hier bo my oog vas. Dit lyk so asof die hele Aarde alreeds planeet Nibiru getref het en net ek sit nog vas aan die anderkant van die draad!
My tanne klap opmekaar, gedog ek het amper valstande in my mond gehad en ek lyk of ek erge koue koors ontwikkel hethet…weg is my nuwe stopsels, krone en sommer my voorste brug ook!! Imagine hier staat ek, rook wat by my ore uittrek, amper soos 'n stoomtrein wat van sy spore geloop het, die veld in en hyg na meer steenkool om terug te loop na sy sporte…gitsswart…GMF….!!!
My kleintongetjie slaan gat-oor-kop en duik in my keelgat af, by my twee nuwe mangels verby, (of wag, ek het mos nie meer mangels nie) en my tong loop plak aan my verhemelte vas, want my spoeg het opgedroog.
In my agterkop speel die liedjie "Another Brick in the wall". Ek mag 'n teacher wees, maar wat de heck het dit met another brick in the wall te doen?????
Ek sien 'n Chinese vuurwerk vertoning of was dit die 4th of July, wat van 'n ander aard voor my oë afspeel. Ek sien spinwiele wat skitter, kleappers en vuurwerkvertonings wat die omgewing helder oordag aan die brand gesteel het…
My twee grootgesperde oë kyk in alle rigtings en vaagweg sien ek sommer al my vier buurmanne?
Ek slaan met soveel geweld op die grond neer, lyk of Leon Schuster my geshucks en sommer ge-choke-slam het. Ek probeer toe maar stadig, baie baie stadig op staan, net daar doen ek splits beter as enige olimpiese gimnas of cheerleadertjie!! Die gil wat uit my huigende keelgat by my kleintongetjie verbykom, laat my klink soos 'n plotrot wat die hele naweek gesuip het.
Toe ek uit eindelik, swetend en huigend stil lê, hoor ek hom sê " Hello buurvrou, (nogal met 'n glinstering in sy flippen blou oë) ek wil maar gou by jou gehoor het of hierdie elektriese heining ooit nog werk? "
Bliksem, is die man dan blind!!!
knip van 'n oog
Soms wonder mens waar die tyd heengaan. Ek knip my oë en 5 jaar is sommer verby – net verby. Dit is asof ek deur 'n tydkapsule ingesluk is en net uitgespoeg is met herinneringe wat net daar is. Herinneringe wat ek nie wou gehad het nie, wat ek wonder hoe ek dit hanteer het.
My idees vir stories is daar, maar o wee, die tyd is min. Dit voel asof skoolhou 'n 25 uur werk geword het waar ek darem die Bar-One kan insluit. Ek gee steeds gedurende hierdie grendelgreep klas en berei klasse voor en sit dit op YouTube – met 'n gesukkel, voicenotes en ook notas. Soms voel ek daardie verslag wat die een ouer in die koerant geskryf het, nie die home-schooling kan hanteer nie…ouers kritiseer, onderwysers kritiseer…DIS ONNODIG! Almal is gefrustreerd, almal raak besorgd, almal voel asof die mat onder jou uitgeruk is, maar aangaan moet jy aangaan. Come hell, or high water, oorleef sal ons oorleef.
Nou dis vir jou 'n ander storie. Ouers het al so baklei oor een of 2 aktiwiteite (2/3 bladsye) in 'n week. Ander boodskappe het ek geïgnoreer en gaan aan. Ek het 'n mooi briefie vir die mamma geskryf en gesê dat dit eintlik min werk is. Binne 2 weke moet ons deur ten minste 8 aktiwiteite hardloop en ons werk op 'n 6 dag week. Dit is net my vak wat van die ander vakke. Elke onderwyser moet teen 'n sekere spoed werk aangesien hulle elkeen hulle werk moet verrig om deur die sillabus te kom. Ek het 7 periodes in daardie 6 dae, maar ek kla nie. Ek gee dieselfde vak 5 keer oor-en-oor-en-oor vir Gr. 9 en telkens uit 'n ander oogpunt…en vir Gr. 8 net 1 keer. Ek verlang na die kinders en ek is seker hulle haat home-schooling want juffrou is baie geduldiger. Wat mamma nie weet nie is dat ons voorbereiding doen (vakansie is my voorbereidingstydperk), vraestelle 4 per eksamen (Skryfstukke, Taal en Begrip, Mondeling en Letterkunde moet opstel – en ergste is, jy het 3 dae vir 'n stapel eksamenvraestelle om te merk. Ook addisionele remediërende klasse inwerk om kinders te help, na skool, aangesien daar iewers 'n foutjie ingesluip het, leermetodes aanleer, voicenotes stuur omdat 'n leerder nie eufemisme verstaan nie. Sport afrig omdat dit deel van jou buitemuurseaktwiteite is. Nee, ek werk nie van half 8 tot 2 nie. Ek is al 7 uur by die skool en gaan huis toe wanneer al my ander aktiwiteite afgehandel is. Soms oueraande, prysuitdelings, vergaderings, cluster-meetings van die distrik, opleiding, ens.
Ja, ek gee Afrikaans, die mooiste taal, maar ek voel nou soos die leerders en wil anglisisme, Engels, Sotho, Grieks en Russies sommer byvoeg a.g.v. frustrasie tuis. Ek dink soms dink ouers ons as onderwysers moet hulle kinders letterlik maniere leer, leer hoe om te leer, leer hoe om met sy/haar mede-leerders te kommunikeer. Ek weet 'n ouer is soms sag en sê nie nee wanneer hulle speletjies speel op hulle PS4 Pro nie, maar ek was self in daardie posisie en moes baklei, raas ens. O, jy is 'n enkelouer. Ek was ook een. Ek moes dit hanteer, alleen met geen hulp nie. Ek het omdat dit my kinders is, en soms voel ek ook so oor my leerders by die skool. My liefde vir my eie kinders is onvoorwaardelik en raai wat ma, my liefde vir jou kind is ook onvoorwaardelik.
Dit is tyd dat ouers, onderwysers en leerders daardie vertrouensverhouding begin en hande vat om saam te werk aan ons leerders se toekoms. Ouers, hoërskool is verby soos 'n oogwink. Dit is tyd wat jy nooit sal kan terugkoop nie. Dit is VERBY!
Ek verloor tred met tyd en nou sit die babatjies wat ek in Gr. 8 gehad het nou ewe skielik in Gr. 12. – volwasse en het steeds leiding, liefde en aandag nodig, oë op jou want hulle wonder wat die toekoms vir hulle inhou. Heel moontlik so depressief en vol angs oor hulle lewens. Ons moet saamstaan! Jy as ouer, ek as onnie is eintlik 'n span en saam kan ons berge versit.
Kom ons oordeel mekaar nie, maar kom ons span saam en gee die liefde, aandag, vertrouensverhouding, kalmte, 'n lus vir die lewe en toekoms saam uit sodat ons kinders, wat die leiers van die land eendag gaan wees, saam bou – 'n nasie vir die toekoms – READY, ABLE AND WILLING.
NS Uiteindelik…foute of de not, ek publiseer
I was not made for…anyone
Dié wie my ken, weet ek is geneig om soms iets radikaal op Faceboek, selfs op my Whatsapp status te plaas…my laaste Whatsapp status was: It doesn't matter what you think of me…because my imaginary friend thinks I'm special…
Ja…ja…dis my feëtjies seker in die tuin of ou Oom Martiens wat by die skool spook…giggel ek nou hier skuin voor vier vroegoggend.
Wel, daar was iemand in wie ek effens weer vertroue opgebou het, maar toe maak ek mos die uitlating: Iwas nog made for…anyone…Sjoe, my vriende/inne wat my verstaan het dadelik geweet Louisa bedoel ietsie heeltemal anders. En hulle was reg: Yes, she was made for someone special. Ongelukkig het die persoon in wie ek begin belangstel het, en selfs 'n deel van my siel bekend gemaak het dadelik 'n Whatsapp gestuur ek moet my lewe geniet en bye…nou nie direk in hierdie woorde nie, maar soortgelyks. En daar vlieg my vertroue nou weer die venster uit, soos 'n afvlerk duifie wat sopas deur 'n windbuks getref is….KADWAR!!!…ouch, eina…en toe kruip duifie nou mooi weer terug in haar dop.
Maar, dit gaan nie keer dat ek my uitlatings gaan stop nie. Aikona! So leer mens om soms die koring van die kaf te sny. Mooi woorde maak nie die voël nie, dis die diepte in die mens, in sy siel wat diepte bepaal. Wat ek ooit vir iemand sê, in persoon, bedoel ek uit die diepte van my hart. Ek kan nie onthou dat ek een ydele woord al vir iemand gesê het en as 'n blote grap beskou het nie. Ek kon nog elke stelling van my motiveer.
Vanoggend wil ek net vir my vriende/inne sê, julle wat my tipe humor verstaan, dankie…ek was gemaak vir julle wat so anders en mooi van binne is. Ek was gemaak om deur julle wat so uniek is uit te ken, en deel te wees daarvan. Ek was gemaak om saans elkeen van julle te bless wanneer ek my geselsie het met God. Ek was gemaak om anders te wees en ek was gemaak – nie vir sommer enige Jan Rap nie – maar vir iemand wat bereid is om my hele wese, getrouheid, liefde, andersheid, ens. te aanvaar…
So, ek bou weer aan myself, ek hou nogal van hierdie prosesse…ek verander my innerlike weereens, bou aan vertroue, bou aan humor – maar ek hou van my anderse sin vir humor – en ek vergewe…
My naaste vriende/inne sal altyd, vir die res van my lewe naby aan my hart wees…once my friend, always part of my soul. En, ek is dankbaar vir julle elkeen…
Mag julle 'n blessed week beleef…
oi…die lewe darem…
24 Vrydag Aug 2018
Wanneer ek skryf, voel dit of ek soms my hele lewe op my mou uitstort, net om later agter te kom hoe dom en naïef ek is… Soms wonder ek wat in die mens se kop aangaan…veral die mans se koppe. Net toe ek dink, hier ontmoet ek 'n goeie en ordentlike persoon, word ek, soos my Pikkewyne sê, 'uitgehaal'. Ek voel dat geen mens die reg op 'n ander se lewe kan plaas VERAL as jy nog nie die persoon eens persoonlik ontmoet het nie. Alles word so letterlik op Facebook ook geneem en Moeder het altyd gesê: My kind, papier is geduldig. Wel, Moeder is reg; Faceboek, Whatsapp, SMS'e, gmail, ens. is sooooooo geduldig. Mense lees verkeerd, dink anders, maak eie aannames en skryf soos hulle dink mens moet, mag, kan voel of dink.
Waarom nie eers die persoon leer ken, en weet wanneer iemand 'n hart van goud het, of wanneer iemand sensitief is nie. Is dit soveel gevra? Gelukkig ken my vriendinne my, weet wanneer ek 'n grapjas is en wanneer ek ernstig is, en wanneer ek baie sensitief is. Daarvoor is ek ewiglik dankbaar.
Vandag (en gister) was holderstebolder by die skool met een jonge dametjie wat al sedert Gr 9 siek is. Dit is soms hartverskeurend want al wat jy kan doen is om diep binne jouself kalm te bly en net te help….EN Vandag was ek weer die ID 10 T!!! Regte idioot…my dogter het sommer my seun huis toe gebring, yeah!!!!. Ek lê op die bank en hy vra my selfoonnommer, en ek gee…daarna vra hy die kode wat deurkom en ek lees dit vir hom. Julle weet mos die foon wys die notification en dan maak ek nie eens die foon oop nie. Vang die kind van my, my mooi vir 'n undercover blondine. Het die mannetjie vir my 'n rekening op Tinder geopen. Hy swipe deur die ou ooms en besluit of hulle goed genoeg vir sy ma is al dan nie. Ek, salig nog onbewus van wat hy doen, vry hy wat ek van die mans dink…ek lag en vra wat sy probleem met die mans is…soek hy man vir my…A nee a, daar gesels hy met die mans namens my. En gee sommer my selfoon se nommer ook uit. Om alles te kroon, doen hy toe dieselfde met sy sussie. Nou sit ek maar net en lag vir die kind van my. Sy pa gaan nou binnekort trou en hy dink seker hy moet nou drasties iemand vir sy mama soek. Minwetend, mama hou van haar lewe soos dit is…alles gebeur soos dit moet.
♫♪♪♫…Mama, wil jy 'n man hê…♪♪♫
♫♪♫…watse man my liewe kind…♪♫♫♪
♪♫♫…een op Tinder….♪♪♫
♫♪♪…nee, my liewe seun, nee sê ek weer…♪♪♫
Na al die drama en manewalis het ons maar lekkers gaan koop vir Woensdag se besoek aan een van ons plaaslike kinderhuise en sommer ouetehuisie wat reg langs die kindershuis is. So op een deel grond. Dit was 'n heerlike uitstappie en met baie sagte lekkers, suigstokkies, swieties, toffies ens. huis toe gekom. Wat 'n aangename afsluiting met KFC se dunked wings en streetwise burgers.
Hierdie naweek, gaan ek maar net in my doppie kruip en rustig tuis deurbring. Hoop elkeen van julle het 'n opwindende en lagwekkende naweek…
Ek het 'n vriendin…
'n Sonneblomvriendin…'n Sielssussie…
Sy laat my altyd met 'n glimlag wanneer ons klaar gesels het. Ek sien haar bittermin, maar elke boodskap, voicemail, wat ookal, het my vriendin 'n sprankel in haar stem.
Vandag vriendin, jy weet wie jy is, wil ek vir jou dankie sê vir jou vriendskap. Ons ken mekaar al sedert 1991, dis 'n leeftyd. Jy het al deur soveel lag, trane, hartseer, geluk, misverstande, woede, grappies, lewensvreugdes en lewenshartseer gegaan.
Ek weet dat wanneer ek en jy hierdie Aarde verlaat, ontmoet ons in die hemele. Jy is, was en sal altyd my sielssuster wees. Iemand wat my destyds aangeraak het, en steeds aanraak. Ware vriendskap is so skaars en deur tyd het jy deel van my gebly. Jy weet ek het nog altyd 'n klein vriendekring gehad en dié wie daar is, bly daar vir ewig.
Soms gaan weke verby maar ons tel altyd op waar ons gestop het…jy Sonskynvriendin, was altyd net 'n Whatsapp weg…al sit jy doer oorkant die waters, wil ek vir jou sê, jy sal my sielssussie bly…
Die spreekwoord lui: Gee die rose terwyl jy kan. Jy het nog altyd net gegee, saam gelag, en trane het gevloei deur moeilike tye ook. Min mense het tyd gemaak om te luister, maar jy het. Soms wens ek, ek kon die klok terugdraai, maar ek kan nie, en die lewe gaan aan.
Maar, vandag – vandag wil ek net vir jou sê, jou vriendskap sal vir ewig en altyd kosbaar wees…Jy is die sussie wat ek nooit gehad het nie, en daarvoor dank ek die Almagtige wat jou oor my pad gebring het. Jy wat my nog nooit geoordeel het nie…come, to think of it; nog nooit het ons ooit baklei nie, nie eens woorde of misverstande gehad nie. Nooit was daar enige struikelblokke in ons vriendskap nie…en beste van alles, ons gun mekaar net die beste…bid vir mekaar…jy laat my soms die lewe uit 'n ander oogpunt sien. Dankie, jy verstaan my op 'n vlak waar min my verstaan…
Soms sê mens min dankie vir familie, vriende en veral die sielsvriendinne…en ek, ek is dankbaar…Dankie dat jy deel is van my geestesgroei, my menswees.
IS DIE MENS…ALLEEN, EENSAAM OF VEREENSAAM…?
08 Sondag Jul 2018
Gister het ek 'n praatjie gelewer by 'n groepie waar enkellopende mense bymekaar kom…ek het sooooo lank gesit en wonder waaroor ek hulle gaan toespreek, selfs toe ek daar aankom het my gedagtes gedwaal…
Ek het na hulle gesigsuitdrukkings gekyk, gesien hoe hartseer, alleenheid, eensaamheid en vereensaamheid diep om hul mondhoeke strek, hoe die seer vlak in die oë lê…hoe die skouers hang. Mense wat soek, opsoeke is, opsoek na liefde…na vreugde…na vrede… na geluk in hul lewens. Ongelukkig is die tipe van vrede en geluk soek nie maklik nie. Sommige mense wil nie alleen wees nie, wil iemand in hul lewe hê om hulle leemtes te vul…
Nou, laat ek wegval en alles in 'n neutedop vertel…
Dis toe ek begin met Jabes; die jongste in sy familie, die onbelangrikste. Ek het 1 Kor. 4:10 voorgelees en uit my Dake 'n kort verduideliking gegee. Hy het gebid om gebless te word; om sy grondgebied te vergroot; om weerhou te word van kwaad; weerhou te word van onheil…dat geen smart hom sal tref nie. Ek dink Jabes het ook gevra om sy familie te beskerm en sy huwelik en meer. En daarna het ek gepraat oor hoe kinders iets vra…met 'n rein en sagte hart en geluk en vrede in die hart. Waarom die Bybel in hierdie gedeelte soveel name noem, maar by Jabez, die een wat met soveel pyn en hartseer gebore is, is 'n raaisel, maar wel 'n belangrike boodskap vir die mens.
Toe vertel ek die storie wat sy rondte op Whatsapp doen en 'n vriendin, Charlie, het my weer daaraan herinner…ek verander toe so bietjie daaraan; die ma en 2 kindertjies is laat die aand in Spar, besig om goedjies te koop en boetie koop uit sy sakgeld 'n houer 'glowsticks'. Kleinboet skreeu bloumoord vir daardie glimsttokkies en ouboet gee hom een. Net daar kom Eskom se beurtkrag en die ligte is uit. Ouboet neem toe die glimstokkie by kleinboet, wat weer 'n gil gee, en ouboet breek die stokkie – stukkie-vir-stukkie…kleinboet se trane droog dadelik op toe die glimstokkie begin gloei…dit is hoe die mens is…God breek ons ook soms, stukkie-vir-stukkie – nie om ons te straf nie, maar sodat ons kan sien dat daar tog 'n ander weg is, iets om na uit te sien. Soms 'n egskeiding, soms verwerping, soms dood…en die pad is nie maklik nie, dis redelik steil, moeilik, tyd…soms jare wat die herstel proses is. Niemand, maar niemand kan jou pad vir jou loop nie, niemand kan jou geluk van buite in jouself bring indien jy self dit bewerkstellig nie.
Geluk kom van binne…net jy en jy alleen kan daaraan werk. Dit neem soms jare om jouself te vind. Sodra jy jouself vind, (my opinie) vind jy die tikkie siel, jou geluk waarvoor jy as mens gemaak is. Innerlike vrede, dit waarvoor jy gemaak is, kom na vore en dan kom jy agter dat jy nie alleen, eensaam of vereensaam was nie. Galasiërs 6:7 sê mos nie verniet wat jy saai sal jy maai nie…Dit waaroor jy die hele tyd sit en tob en nadink, dit gebeur wel in jou lewe.
Mense het nodig om positief te dink en nie negatief nie. In liefde op te tree en nie die eie ego voor ander te stel nie. Ego is direk in die opposisie van liefde. Vrees en ego stoot die liefde opsy en wees eerder nederig as die arrogante, egoïstiese negatiewe persoon wat net die oordeel, revenge in ander raaksien…
God kyk nie na hoeveel keer jy in die kerk sit nie. Hy kyk nie na hoeveel keer jy sy naam probeer verdedig nie, na hoeveel keer jy bybelstudie hou ens. nie…NEE, hy kyk na jou optrede, jou denke, jou liefde teenoor jou medemens, jou nederigheid, jou optrede tydens partytjies, jou hart…Spreuke 4:21 sê juis, wees versigtig wat in jou hart omgaan, want dit bepaal tog jou hele lewe…
Geluk in jou hart is nie om iemand te kry wat dit gaan vul nie, wat 'n teleurstelling sal dit nie wees nie…geluk is nie om iemand te kry wat eensaamheid, alleenheid ens. gaan vul nie…GELUK is binne jouself gesetel.
Wie soek daardie innerlike vrede wat alle verstand te bowe gaan? Daardie geluk is meer werd as wat enige een ooit sal besef, dis raar maar dis die wonderlikste gevoel wat enige iemand kan erf.