My ou honnes, Zulu. Jy het in 2004 in my lewe gekom toe dit swaar gegaan het met my. Jy was altyd die sprankelende woefie en jy was altyd so vol lewe.
Jy het diep in ons harte geklim en die laaste paar jaar was jy vir die kinders 'n teddy en n maat. Ons gaan jou sagte lyfie mis daar langs my in die bed.
Rus sag my honnes en stuur groete vir Oupa Tiens. Ons sien mekaar weer eendag my bruin oog seun…
Love you boesman
IN HERINNERING AAN ZULU 2002 – 14 September 2017
Ons dierbare Zulu seuntjie,
Vir 15 jaar het jy ons lewens aangeraak en met jou 4 pootjies vanaf dag 1 holderstebolder diep spore in ons harte kom trap wat geen ander honde-kind sal kan volstaan nie.
Jy was 'n regte gentleman met 'n sagte hart en blink ogies… pa se 'wilde man van die Kalahari', mamma se seuntjie en sus Melindi se boeta.
Jy het die wereld plat gehardloop dat die stof sommer so agter jou staan wanneer jy die kans gehad het en dan het jou tong amper op die grond gesleep. Vandat jy begin oud word het, kon jy nie meer so vinning of ver of baie hardloop nie. Maar ek glo jy en jou sussie Dumbo hardloop nou die wereld vol daar bo waar julle vir ons wag. Julle was juis so lief vir mekaar. Ek dink sy het Liewe Jesus gesmeek om jou te kom haal.
Jou plekkie langs my op die bank en in ons bed sal leeg bly. Daar is nie meer 'n seuntjie wat my soos 'n stertjie agtervolg nie. Daardie ogies wat begin dof word het, gaan nie meer in ons oe kyk nie. Ons gaan nie weer so lekker kan 'gesels' wanneer ek jou terg nie.
Daar was net een Zulu kind wat ons harte kom volmaak het en daardie plekkie sal altyd aan jou behoort. Vyftien jaar was nie lank genoeg saam met jou nie. Sien jou weer eendag…