BODHICITTA: LOOP DIE BOEDDHA-PAD TOT VOORDEEL VAN ALLE WESENS - MAHAYANA BOEDDHISME - 2022
Die basiese definisie van bodhicitta is "die begeerte om verligting te verwesenlik ter wille van ander." Dit word ook beskryf as die gemoedstoestand van 'n bodhisattva, gewoonlik 'n verligte wese wat belowe het om in die wêreld te bly totdat alle wesens verlig is .
Dit blyk dat leringe oor bodhicitta (soms gespel-bodhicitta) in Mahayana Boeddhisme ontwikkel het rondom die 2de eeu nC, gee of neem, of ongeveer dieselfde tyd wat die Prajnaparamita Sutras waarskynlik geskryf is. Die Prajnaparamita (perfeksie van wysheid) sutras, wat die hart en die diamantsutra insluit, word hoofsaaklik erken vir hul leer van sunyata, of leegheid.
Wat is geen self nie?
Ouer Boeddhisme-skole beskou die leer van anatman - geen self nie - om te bedoel dat die ego of persoonlikheid van 'n individu 'n beter en misleiding is. Sodra hy van hierdie misleiding vrygestel is, kan die individu die geluk van Nirvana geniet. Maar in Mahayana is alle wesens leeg van self-wese, maar bestaan ​​in plaas daarvan in 'n groot neeks van bestaan. Die Prajnaparamita Sutras stel voor dat alle wesens saam verlig moet word, nie net uit 'n gevoel van deernis nie, maar omdat ons nie eintlik van mekaar geskei is nie.
Bodhicitta is 'n wesenlike deel van die Mahayana-praktyk en 'n voorvereiste vir verligting. Deur bodhicitta, die begeerte om verligting te bereik, oortref die noue belange van die individuele self en omhels alle wesens in deernis. Sy heiligheid die 14de Dalai Lama het gesê:
"Die kosbare ontwakende gedagtes van bodhicitta, wat ander lewende wesens meer as jouself koester, is die pilaar van die praktyk van die bodhisattva die pad van die groot voertuig.
"Daar is geen deugsaamste verstand as bodhicitta. Daar is geen kragtiger gedagtes as bodhicitta nie, daar is geen meer vreugdevolle gedagtes as bodhicitta nie. Om een ​​te bereik s eie uiteindelike doel, is die ontwakende gedagtes opperm. Om die doel van alle ander lewende wesens te bereik, is daar niks beter as bodhicitta nie. Die wakker gees is die onoortreflike manier om verdienste te versamel. Dit is die unieke en allesomvattende metode. Elke gewone en buitemuurse mag kan verkry word deur bodhicitta. Dit is absoluut kosbaar. "
Verbouing van Bodhicitta
U mag erken dat bodhi 'ontwaking' beteken, of wat ons 'verligting' noem. Citta is 'n woord vir "mind" wat soms "heart-mind" vertaal word omdat dit 'n emosionele bewustheid eerder as intellek ken. Afhangend van die konteks, kan die woord verskillende skakerings van betekenis hê. Soms kan dit verwys na gemoedstoestande of gemoedstemming. Op ander tye is dit die gedagte van subjektiewe ervaring of die grondslag van alle sielkundige funksies. Sommige kommentare sê dat die fundamentele aard van citta suiwer beligting is, en dat 'n gesuiwerde citta 'n verligting van die lig is.
Toegepas op bodhicitta, kan ons aflei dat hierdie sitta nie net 'n bedoeling, besluit of idee is om ander te bevoordeel nie, maar 'n diep gevoel of motivering wat by die praktyk uitkom. Dus moet bodhicitta van binne gekweek word.
Daar is oseane van boeke en kommentaar oor die verbouing van bodhicitta, en die verskillende skole van Mahayana benader dit op verskillende maniere. Op die een of ander manier ontstaan ​​bodhicitta egter natuurlik uit opregte praktyk.
Daar word gesê dat die bodhisattva-pad begin wanneer die opregte strewe om alle wesens te bevry eers in die hart beland ( bodhicittopada, 'die gedagte van ontwaking'). Boeddhistiese geleerde Damien Keown het dit vergelyk met "n soort van bekeringservaring wat lei tot transformn getransformeerde uitkyk op die wêreld.
Relatiewe en absolute Bodhicitta
Tibetaanse Boeddhisme verdeel Bodhicitta in twee soorte, relatief en absoluut. Absolute bodhicitta is 'n direkte insig in die werklikheid, of suiwer beligting, of verligting. Relatiewe of konvensionele bodhicitta is die bodhicitta wat tot dusver in hierdie opstel bespreek is. Dit is die begeerte om verligting tot voordeel van alle wesens te bereik. Relatiewe bodhicitta word verder in twee soorte verdeel: bodhicitta in aspirasie en bodhicitta in aksie. Bodhicitta in aspirasie is die begeerte om die bodhisattva-pad te volg ter wille van ander, en bodhicitta in aksie of toepassing is die werklike betrokkenheid van die pad.
Uiteindelik gaan bodhicitta in al sy vorme daaroor om medelye met ander toe te laat om ons almal tot wysheid te lei, deur ons vry te laat van die kloue van selfklou. "Op hierdie stadium kan ons vra waarom bodhicitta so 'n mag het, " het Pema Chodron geskryf in haar boek No Time to Lose . "Die eenvoudigste antwoord is miskien dat dit ons uit selfgesentreerdheid ophef en ons die kans gee om disfunksionele gewoontes agter te laat. Boonop word alles wat ons teëkom 'n geleentheid om die verregaande moed van die bodhi-hart te ontwikkel."
Godsdienstige Sienings : Bodhicitta: Oefening tot voordeel van alle wesens © 2019. All Rights Reserved.