Interressant is egter hoe die vroeë kerk die Kindernagmaal verstaan en beoefen het. Geskrifte uit die vroeë kerk voorsien ons wel van inligting insake Kindernagmaal deur die eeue, wat vir ons oorweging belangrik is.
Die Pasga was ‘n teken vir die hele gesin, van klein tot oud. In die Pasga is die uittog uit Egipte, die plek van slawerny gevier. Dit was ‘n maaltyd van verlossing. Gedurende die Pasga-ete het die Joodse pappas vir hulle kinders, terwyl hulle saam geëet het, verduidelik waaroor die pasga gaan. Die Pasga was by uitstek ‘n stuk onderrigting vir die Joodse kind. Die Pasga vertel die verhaal van die uittog. Soos die doop in die plek van die besnydenis gekom het, net so het die Nagmaal in die plek van die Pasga gekom. Soos die Pasga ‘n fees van verlossing is, is die Nagmaal ‘n fees van ons verlossing uit die sonde. Juis daarom moet die hele verbondsgemeente, oud en jonk hieraan deel hê, soos dit die geval met die Pasga was. Die Nagmaal vertel immers die verhaal van Jesus Christus.
Verwysings na die wyse waarop Nagmaal in die Nuwe Testament gevier is, is uiters karig. Daar is byvoorbeeld geen verwysing na Vrouenagmaal of Kindernagmaal nie. Behalwe die gedeeltes wat die instelling van die Nagmaal beskryf, word daar slegs in 1 Kor 10: 14 – 22 en 1 Kor 11: 17 – 34 gewaarsku teen sekere wanpraktyke in die beoefening van die Nagmaal.
Ook soos in die geval van die kinderdoop sal teologiese en pastorale oorwegings die deurslag moet gee in die beoordeling van die Kindernagmaal. Veral die breë verband met die res van die Bybel moet ons aandag geniet, bv die gebruike rondom die Pasga.
Die eenmalige deurtog deur die Rooi See dien vir Paulus as ‘n tipe van die doop [1 Kor 10: 4], terwyl die herhaalde manna uit die hemel en water uit die rots wat [volgens rabbynse tradisie ] ”met hulle saamgegaan het” [1Kor 10:4], dien as tipe van Nagmaal.
Daaroor moet elke ouer, saam met die kerkraad self oordeel. Niemand hoef egter te vrees dat dit te vroeg sal gebeur nie. In die algemeen kan gesê word dat wanneer die kind oud genoeg is om te begryp dat Christus gesterf het sodat ons kan lewe, die ouderdom bereik is om sinvol Nagmaal te kan vier. In ons Belydenisskrifte word nêrens ‘n ouderdomsvereiste vir die toelating tot die Nagmaal gestel nie. Ouers moet nie die kosbare geleentheid laat verbygaan om deur die tekens van brood en wyn hul klein kindertjies te vertel van hoe lief die Here vir hul het nie.
Ten slotte: Met die herinstelling van die Kindernagmaal, keer ons terug na die oorspronklike gebruik in die kerk. Ons begin nie met iets nie. Daarom moet u seker maak dat u verstaan waarom dit gaan in die Kindernagmaal.
Nagmaal is ‘n verbondsmaaltyd vir die hele verbondsgemeente. As ons by ons huis eet, eet almal saam van groot tot klein. Waarom sal dit verskil rondom die Here se tafel? Die Here wil ook die kind verseker van sy liefde en ook die kind se geloof versterk. Die Nagmaal mag egter nie bedien word aan kinders, sonder dat die tekens verduidelik word nie. Die kritiese faktor in die bediening van die Nagmaal aan kinders is dat, dit ‘n opvoedkundige leerproses moet wees.