Opstandige Antitrust In Hierdie Nuwe Gilde Ouderdom
Ons is in 'n nuwe vergulde era van rykdom en mag soortgelyk aan die eerste vergulde ouderdom toe die land se antitrustwette ingestel is. Hierdie wette moet konsentrasies van ekonomiese mag voorkom of borsel wat nie net verbruikers benadeel nie, maar ook ons ​​demokrasie ondermyn - soos die aanstaande Comcast-verkryging van Time-Warner.
In 1890, toe die Republikeinse Senator John Sherman van Ohio sy kongreskollegas aangespoor het om op te tree teen die sentrale industriële magte wat Amerika bedreig het, het hy nie onderskei tussen ekonomiese en politieke mag nie, omdat hulle een en dieselfde was. Die gebied van ekonomie is dan "politieke ekonomie" genoem, en onvoorsiene mag kan beide ondermyn.
"As ons nie 'n koning as politieke mag sal verduur nie," het Sherman gedonder, "ons moet nie 'n koning verduur oor die produksie, vervoer en verkoop van enige lewensbehoeftes nie."
Kort daarna het die Sherman Antitrust Wet in werking getree het deur die Senaat 52 om 1, en beweeg vinnig deur die huis sonder verdeeldheid. President Harrison onderteken in die wet Julie 2, 1890.
"Terug na 1910 alles weer"
Amerika is in baie opsigte terug na dieselfde reuse konsentrasies van rykdom en ekonomiese mag wat 'n eeu gelede die demokrasie bedreig het. Die vloedgates van groot geld is wyer oopgemaak in die nasleep van die Hooggeregshof se 2010-besluit in "Citizen's United vs. FEC" en die onlangse "McCutcheon" -besluit.
In hierdie lig gesien, is Comcast se voorgestelde verkryging van Time-Warner vir $ 45 miljard besonder lastig - en nie net omdat dit vir verbruikers sleg kan wees nie. Comcast is die land se grootste verskaffer van kabeltelevisie en hoëspoedinternetdienste; Time Warner is die tweede grootste.
Verlede week het Comcast se uitvoerende af op Washington om reguleerders en verkose amptenare te oortuig dat die kombinasie goed vir verbruikers sal wees. Hulle sê dit sal toelaat dat Comcast om sy beleggings in die kabel en 'n hoë-spoed internet te verhoog, en mededingers aan te moedig om dit so goed te doen.
Teenstanders argumenteer die kombinasie sal verbruikers minder keuses gee, wat lei tot hoër kabel- en internetrekeninge. En enige maatskappy wat staatmaak op Comcast se pype om sy inhoud aan verbruikers te kry (dink Netflix, Amazon, YouTube, of enige verspreider wat meeding met Comcast se eie televisienetwerk, NBCUniversal) sal ook meer moet betaal - koste wat ook aan verbruikers oorgedra sal word.
Ek dink die teenstanders het die beter argument. Internet diensverskaffers in Amerika is reeds te gekonsentreer. Daarom betaal Amerikaners meer vir toegang tot die internet as die burgers van amper enige ander gevorderde nasie.
Sommige argumenteer dat die breëbandmark alreeds in 'n kartel uitgekap is, sodat die verkryging nie beperk kan word om pryse te verhoed nie. Een reaksie sou wees vir die Federal Communications Commission om breëbanddiens 'n openbare nut te verklaar en pryse te reguleer.
Nuwe rykes is meer Ebenezer Scrooge as hulle Matthew en Lady Mary
Maar Washington moet ook 'n groter vraag ondersoek of die transaksie goed of sleg is vir verbruikers: Is dit goed vir ons demokrasie?
Ons het nie nodig om hierdie vraag vir meer as 'n eeu te vra nie, want Amerika het nie meer as 'n eeu die huidige konsentrasie van ekonomiese welvaart en mag ervaar nie.
Maar toe Senator John Sherman vandag lewendig was, het hy daarop gewys dat Comcast reeds 'n groot politieke speler is wat $ 1,822,395 tot dusver in die 2013-2014-verkiesingsiklus bygedra het, volgens data wat deur die Sentrum vir Responsiewe Politiek versamel is. Dit is 18th van alle 13,457 korporasies en organisasies wat sedert die siklus begin het, geskenk het aan veldtogte.
Van die totaal het $ 1,346,410 individuele kandidate gegaan, waaronder John Boehner, Mitch McConnell en Harry Reid; $ 323,000 tot Leierskap-PAC's; $ 278,235 te partytjie-organisasies; en $ 261,250 tot super PAC's.
Verlede jaar het Comcast ook $ 18,810,000 bestee aan lobbying, die sewende hoogste bedrag van enige korporasie of organisasie wat lobbyuitgawes aangemeld het, soos vereis deur die wet.
Comcast is ook een van die land se grootste draaideure. Van sy 107-lobbyiste het 86 in die regering gewerk voordat hulle vir Comcast gestig het. Sy lobbykundiges in die huis het verskeie voormalige personeelhoofde aan die Senaat en Huisdemokrate en Republikeine, sowel as 'n voormalige kommissaris van die Federale Kommunikasiekommissie.
Tenslotte is Time-Warner nie 'n puinhoop as dit gaan om politieke donasies, lobbyisten en draaideuren. Dit staan ​​ook naby die bokant.
Wanneer 'n groot korporasie wields hierdie mate van politieke invloed dit verdrink uit die stemme van die res van ons, insluitende klein besighede. Die gevaar is groter wanneer so 'n mag is uitgeoefen deur media reuse omdat hulle die mark van idees oor wat 'n demokrasie is gebaseer potensieel kan beheer.
Wanneer twee sulke media reuse saamsmelt, is die bedreiging ekstrem. As filmmakers, televisieprodusente, direkteure en nuusorganisasies op Comcast moet staatmaak om hul inhoud vir die publiek te kry, kan Comcast 'n wurggreep uitoefen oor wat Amerikaners sien en hoor.
Onthou, dit vind plaas in Amerika se nuwe vergulde ouderdom - soortgelyk aan die eerste een waarin 'n jong Teddy Roosevelt die "manfaktore van groot rykdom, wat" ewe onverskillig van die werkende mans, wie hulle onderdruk het en van die staat bestaan ​​hulle dwing. "
Groot geld maak regerings onbevoeg om die res van ons te beskerm
Dit is dieselfde gelyke sorgeloosheid teenoor gemiddelde Amerikaners en teenoor ons demokrasie wat nou vir ons primêre besorgdheid moet wees. Groot geld wat die regering betower, maak die regering onbevoeg om die res van ons te beskerm teen die verdere verwoesting van groot geld.
Nadat hy president in 1901 geword het, het Roosevelt die Sherman-wet teen vyf-en-veertig reuse-maatskappye gebruik, waaronder die reuse-Noord-effektemaatskappy wat gedreig het om vervoer in die Noordwes te oorheers. William Howard Taft het dit voortgegaan om die Standard Oil Trust in 1911 te gebruik.
In hierdie nuwe vergulde ouderdom moet ons onsself herinner aan 'n sentrale rigting van Amerika se oorspronklike antitrustwetgewing en dit nie minder vrymoedig gebruik nie.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Opstandige Antitrust In Hierdie Nuwe Gilde Ouderdom