Uncategorized | Emmabel's
Posted in Uncategorized on Oktober 15, 2008| 3 Comments »
Het iemand al hierdie tyd van die jaar in Keurboom wêreld gery deur die natuurlike pienk lanings?
so ver soos ek ry
deel van my
Posted in Grappies, Uncategorized on September 29, 2008| 5 Comments »
My geheim is 'n virtuele werklikheid!
8 x gelukkig
Boendoe, ekt jou al laasweek belowe ek sal die huiswerk doen, so here goes!
Ekt nogal gesukkel hiermee, want daar is so baie dinge wat mens laat lekker voel, dat ek moes mooi dink wat my regtig sielsgelukkig maak.
My dogter maak my ongelooflik gelukkig en ek dink veral wanneer ons uit ons mae kan saam lag. Of wanneer sy in die bed onder my vlerk kom inkruip. Die eerste oomblik na geboorte wat ek haar gesien het, dit was vir my so onwerklik, die bondeltjie meisiekind. Sy het stil en ernstig die lewe ingekom, met 'n kyk wat my "skuus, ek sallie werie" laat sê het. Nou straal sy vreugde en entoesiasme vir die lewe uit na almal rondom haar. Ek put krag uit haar.
Obviously maak my seun my ook gelukkig. Hy is 'n woelige klein wragtig, maar hy het onder my vel ingekruip en nes gemaak. Sy eerste nag na geboorte het hy die hele nag op my bors gelê en slaap. Ek kon nie slaap nie, die euforie was te groot. Ek het heelnag net die Here geprys tot ek later gevra het Hy moet nou maar Sy engele opdrag gee om verder vir Hom te sing, want ek kon nie meer dink watse lofliedere om te sing nie.
God se Skepping maak my gelukkig. Ek is bevooreg en gebless om in 'n redelik ongerepte plek by die see te bly. Om soggens die son te sien opkom oor die koppie en saans die son te sien ongergaan oor die see is ongelooflik en iets moet fout wees as dit mens nie gelukkig maak nie. Die paaie wat ek moet ry om erens te kom waar meer is as net my een-kafee-een-drankwinkel-dorp, is deur ongerepte natuur en landerye vol veevoer en kolle vol koeie. Dit maak my gelukkig. Toe ek kort hier gewoon het, het ek een oggend vroeg gaan stap, nie noodwendig in 'n goeie tyd van my lewe nie. 'n Pad teen die kop uit vanwaar mens ver oor die see sien en ek het God gevra, hoekom Hy my so ongelooflik seën deur my hier te laat woon, en onmiddelik het ek gehoor "hoekom nie?"
My view van sonsondergang en bote se ligte op die see
Dit sal dan my vierde geluk wees – Genade onbeskryflik groot! Niks maak so gelukkig soos God se seëninge wat onverdiend op my neerreën nie.
# 5 sal wees om te gee, wat ook al – geskenke, blomme uit my eie tuin, geld, 'n ete, my tyd, myself (binne perke!) (mind you, ek het lanklaas die geleentheid gehad om buite perke te gee van myself, dit opsigself sal my nogal gelukkig maak!! 🙂 )
Samehorigheid. Familie en vriende om 'n Sondagmiddag etenstafel, gemoedelik, vol grappe en gesels en skaapboud en gebraaide aartappels. En rys met sous wat na naeltjies ruik. Net familie en ou vriende gee daai soort warmte. Dit maak my verskriklik gelukkig en ek mis dit Sondae.
Is ek nou by nommer 7? Jip, om iets nice te koop of te kry. Ek het onlangs vir my 'n mooi skildery gekoop en dit maak my elke keer opgewonde as ek daarna kyk. Nuwe musiek. 'n Nuwe kar sou nogal op die oomblik die cherry op die koek wees!
Achievement. Wat is 'n goeie Afrikaanse woord daarvoor? Ek het onlangs 'n projek gelaunch waaraan ek hard gewerk het en om dit te sien ontvou het my ongelooflik lekker laat voel. En daarmeesaam erkenning, wie hou nie van erkenning nie.
En dis 8! Ag nee, ek wou nog vertel van blomme, kleure, die kortstondige gevoel van geluk as mens verlief is, eerste soene, kinderkuns en onskuldige briefies van kinders, om te droom en om te weet ek is waar God wil hê ek moet nou wees.
En nou moet ek vir jou dankie sê Boendoe, want ek was nie die laaste ruk baie gelukkig nie en ek dink dis wat ek nodig gehad het om te doen. Yee-haaaa, nou voel ek gelukkig en ek moet weer meer blog, net tyd maak, want dis lekker, ek voel nou sommer gelukkig!!
Posted in Uncategorized on Junie 10, 2008| 7 Comments »
Nou ja, ek wou uitvind oor hierdie blogging en toe begin ek maar by die begin en laai eers 'n prentjie. Is dit nie stunning foto nie? Aalwyne het my skielik begin aantrek. Het nooit van hulle gehou nie. Ek dink dit was die assosiasie. Sondagmiddagetes by ou tannies in hul voorhuis en dan hang daar sulke kitch skilderye van aalwyne. Of outydse rotstuine met een aalwyn wat die hoogte in styg. Maar toe kom woon ek in die aalwynwêreld en sien hulle in die natuur. En hulle begin blom in die grou winter en ek besef onmiddelik hoekom God hulle gemaak het. Hierdie spesifieke kiekie dans die aalwyn en sê dankie. So dis dan my eerste blog. Lank lewe die aalwyn!