2. Meng al die bestanddele vir die vulsel en smeer dit oor die vleis. Rol die vleis op en bind op gereelde afstande met tou vas.
3. Meng al die bestanddele vir die marinade en marineer die vleis 48 uur lank in die yskas. Draai die vleis gereeld.
7 Meng die meel met ’n bietjie koue water en roer dit by die sous in die pot. Prut stadig tot die sous dik is. Haal die vleis uit die pot, verwyder die tou en garneer met pynappel en glanskersies.
En nou het sy nog ’n mylpaal bereik: In slegs drie jaar was sy al 35 keer op die voorblad van ’n Vogue-titel. En sy is maar net 23 jaar oud!
Op skool of in ’n student se voorgraadse jare is die kanse goed dat hul kennis oor die verlede gebrekkig sal wees.
Ek het onlangs gehoor dat die skrywer Clare Mulley geskiedenis beskryf as die verhouding wat ons in die teenswoordige tyd met die verlede het.
Indien dit so is, dan is dit broodnodig dat elke Suid-Afrikaner die verlede behoorlik bestudeer. Hoekom? Is dit nie onmoontlik om alles wat in die verlede gebeur het terug te roep nie? Hoe sal die verlede ’n mens se honger kan stil of jou kar se brandstoftenk kan volmaak?
Volgens hulle was dit teen die einde van die 80’s nie moontlik vir die Amerikaanse burgery om hul lewens as deel van die groter trajek van tyd te sien nie.
Elke probleem wat die mens in die gesig staar, het ’n oorsprong in die verlede en indien die oorsaak nie behoorlik bestudeer word nie, sal ’n moontlike oplossing nie maklik, indien ooit, gevind word nie.
Suid-Afrika moet natuurlik nie dieselfde fout begaan nie. Ons het ’n lys van uitdagende sosiale kwessies wat nie oornag opgelos gaan word nie en elkeen het ’n oorsaak diep in ons verlede.
Kom ons kyk na die sosiale kwessie van behuising. Hoekom is dit so moeilik om ’n behoorlike historiese narratief oor die geskiedenis van behuisingsprojekte in Suid-Afrika te vind? Sekerlik het voormalige administrasies wat vanuit die Uniegebou regeer het, hul eie behuisingsprobleme gehad en ’n plan gehad om vir werkers en haweloses skuilings teen die elemente te voorsien, al was dit nie gratis nie.
Hoekom is dit dat huise wat gedurende die eerste helfte van die 20ste eeu gebou is, steeds staan – die meeste in ’n goeie toestand en steeds bewoonbaar? In vergelyking met die Hop-huise wat die teenwoordige owerheid sedert die laat 90’s begin bou het, is dit ’n regverdige vraag om te vra!
Suid-Afrika het ’n lys sosiale kwessies en omdat die historiese oorsprong van elkeen nie die nodige aandag kry nie, is ons vasgevang in ’n maalkolk van agteruitgang.
Dit is duidelik dat die geskiedenis van Suid-Afrikaanse polisiëring, misdaad en die gevangenis die aandag moet kry wat dit verdien. Selfs die Nasionale Party-regerings het dit besef met sy polisiemuseums, byvoorbeeld in Pretoria, wat moes dien om die “blanke” Suid-Afrikaner van misdaad af te skrik en om penkop-polisiemanne die nodige raamwerk te gee om hul nuwe posisie in die samelewing te kan verstaan.
Dit is ’n begrip wat selfs die staatshoof en sy party se uitvoerende raad ooglopend vergeet het. Ek verwys natuurlik na grondhervorming.
Is die skrywer die enigste skepsel wat verwag om hierdie soort vrae in enige debat oor grondhervorming te sien?
Emile Coetzee (31) is ’n student in geskiedenis aan die Noordwes-Universiteit. Hy is besig met sy meestersgraad en doseer ook deeltyds in dié vak. Hy kom oorspronklik van Pretoria.