Dit & Dat - Resultate van #100
Waarom die opioïdekrisis 'n referendum is op ongereguleerde vryemarkteorie
Die opioïdekrisis in die VSA is 'n byna perfekte voorbeeld waarom die huidige druk vir ongereguleerde vrye markte meestal onsin is. Dit het gesê die idee dat volle regering regulasies en die beheer van markte is die antwoord is ewe belaglik.
By die vergelyking van notas met 'n buurvrou het ek gesê ons bestel al hoe meer van Amazon. Sy aan die ander kant bestel van Walmart.
Ek is onlangs herinner aan 'n gedagte wat as kind vir my gekom het. Ek weet nie hoe oud ek was nie, maar ek onthou dat ek op 'n Sondagoggend in die kerk gesit het. Ek herinner my aan myself, amper as 'n verklaring van lewensdoel, "wanneer ek groot word, wil ek soos Jesus wees."
Ek het die ander dag 'n spotprent gesien wat die bekende vraag gestel het of die beker halfvol of half leeg is. En die punch lyn was dat as jy dink jou koppie half leeg is, kry jy 'n ander koppie.
Ek het nie in byna 30 jare bewus van produkte van Exxon gekoop nie, behalwe vir 'n paar keer uit vrees dat hulle nie gas het nie. My persoonlike boikot van Exxon is bewys korrek toe dit bekend gemaak is dat hulle groot befondsers van klimaatsverloëning was.
Mense neem 'n standpunt oor wat hulle glo. En terwyl sommige glo in dinge waarvan jy nie kan glo nie, maar tog praat mense tenminste, standpunt inneem en keuses maak. Hulle is nie meer net toeskouers nie. Hulle neem deel aan ...
Weerstaan ​​'n Administrasie op soek na sy InnerDarthVader
Die idee van weerstand teen 'n outoritêre regime is lank, trots en uiteindelik suksesvol.
Ek het altyd geglo dat ons van ander se foute kan leer. En natuurlik, die teenoorgestelde is natuurlik waar, ons leer ook van ander se ervarings.
Die media en die algemene publiek betaal gewoonlik min aandag aan hierdie klimaat gebeurtenis wat elke jaar rondom die middel van Maart plaasvind.
Daar is 'n algemene tema in baie van die dinge wat ek hoor, sien en lees hierdie dae. Dit is die tema van 'aksie'. Ons word van baie rigtings aangemoedig om op te tree, om op te staan ​​vir wat ons glo, om proaktief te wees.
Terwyl die res van die inkomende administrasie onlangs bespreek is, het 'n vriend die hoop uitgespreek dat hulle dinge sou skud.
Dit is 'n nuwe jaar! Ek moet erken, ek is 'n bietjie soos 'n kind by Kersfees oor Nuwejaar. Dit is asof ek net 365 splinternuwe dae gekry het, splinternuwe bladsye van 'n leë boek waarmee ek wil kies.
Die kongresaanval op Amerikaanse gesondheidsorg is aan die gang
Die goedkeuringsklassifikasie van die Amerikaanse kongres hang voortdurend tussen 5 en 15%. Dit het daar vasgehou vir so lank as wat die meeste mense kan onthou. Tog hou die kiesers baie van dieselfde skelters terug na kantoor termyn na termyn.
Ongeag watter pad ons is, watter houding ons ook al geneem het, kan ons waarskynlik erken dat ons dit voorheen beleef het ... met ander vennote, ander base, ander medewerkers, ander vriende, ander familielede. Ons blyk dieselfde houdings en dieselfde ervarings te herhaal ...
Wat moet verander?
Wat moet verander? Sjoe! Dit is 'n gelaaide vraag. Of dalk nie soveel as soveel gelaai nie! As ons begin met 'n lys van wat moet verander, kan dit vir ewig aanhou. Of ten minste kan my lys.
Russiese hackers oral en nie 'n lek van gemeenskappe nie
Ek veg 'n hacker op die webwerf wat my e-pos hanteer. Dit herinner aan hierdie belaglike Russiese Hack bewering.
Is die Amerikaanse media probeer om hul skuldigbevinding af te skaf om ons verkiesing op te skroef?
Die onlangse aandag wat aan die Russiese regering se propaganda gegee word as 'n dryfkrag agter die Clinton-verlies of om die Amerikaanse demokrasie te omseil, is op sy beste belaglik en propaganda self.
Daar is sedert die verkiesing baie geskryf oor wat verkeerd gegaan het. Die verkeerde was nie soveel om Trump te kies nie, maar soos Michael Moore dit gestel het, lyk dit meer soos 'n reuse-middelvinger in die gesig staar.