Turkye is 'n staat in die suidweste van Asië en gedeeltelik in Suid-Europa. Die gebied wat deur die Turkse etniese groep oorheers is, het 'n volkstaat geword.
Die land se bevolking is meer as 72 miljoen mense, en Turkye is in die 16de plek ter wêreld. Vir die meeste van ons is Turkye danksy talle mites egter glad nie wat dit regtig is nie.
Istanboel is die hoofstad van Turkye. Alhoewel Istanboel meestal deur mense gehoor word, is die hoofstad van Turkye sedert 1923 die Ankara, die tweede grootste stad in die land. Die legendariese Kemal Ataturk het die hoofstad daarheen verhuis, hoewel die stad teen daardie tyd reeds 'n hoofkwartier vir die regering van die nasionale bevrydingsbeweging was. Aanvanklik het die bevolking van die stad slegs 60 duisend inwoners gehad, maar Ankara het vandag gegroei tot 3,5 miljoen en 'n belangrike industriële en ekonomiese sentrum geword. Alhoewel die hoofstad ver van die see is, is die posisie baie voordelig. Die handelsroetes oor die land kruis immers hier; selfs in die Romeinse tyd was daar 'n winkelsentrum op hierdie plek.
Turkye word deur die Swart See gewas. U hoef net die atlas oop te maak en te sien dat die land deur vier seë gewas word. Benewens die Swart See, is dit ook die Middellandse See, die Egeïese See en Marmara.
Turkye is 'n onderontwikkelde Asiatiese land wat van klein markte leef. Moenie vergeet dat 'n deel van die land steeds in Europa geleë is nie. Dit verklaar waarom die kulture van die Ooste en die Weste in Turkye so verweef is. Die land ontwikkel nie net die toerismebedryf nie, maar ook alle sektore van die ekonomie. Dit is nie toevallig dat Turkye 'n kandidaat vir toetreding tot die Europese Unie is nie.
Die stad het nog altyd die naam Istanbul gehad vanaf die oomblik dat dit gestig is. 'N Ander deel van hierdie mite is dat Istanboel en Konstantinopel verskillende stede is. Die Turkse toponiem Istanboel verskyn in die 10de eeu in Arabiese en Turkse bronne en beteken "na die stad" of "na die stad". Dus is Konstantinopel indirek genoem. Dit is hoe die stad in Grieks amptelik tot 1930 genoem is. Konstantinopel het sy naam in 330 gekry toe keiser Konstantyn die hoofstad van die Romeinse Ryk daarheen verhuis het en die stad Nuwe Rome verkondig het.
Turkye is voortdurend warm. In werklikheid is die land oorwegend bergagtig. Daarom het die klimaat sy eie karakter, insluitend die kenmerke van kontinentale weer. Somers in Turkye is gewoonlik warm en droog, maar die winters is koud en sneeu.
Die oorsprong van die woord Turkye. Die Turkmeërs glo dat hierdie term geleen word uit die Ruhname van die Groot Turkmenbashi, maar in die Verenigde State is daar 'n weergawe dat die woord Turkye 'n afgeleide van Turkye is, wat Turkye beteken. Dit is egter duidelik dat die land sy naam gekry het vanweë die groep Turkse volke wat eens op sy grondgebied gewoon het.
Die nasionale drankie vir die Turke is anysvodka, rakia. Raki (van die toer af. Rakı) is 'n sterk alkoholiese drank, soos brandewyn. Dit word gevorm deur gefermenteerde vrugte te distilleer. Brandewyn is egter oor die algemeen baie gewild op die Balkan; onder die volke bedaar die geskille oor wie die eerste keer met die resep vorendag gekom het. Die sterkte van die drank is gewoonlik 40%, maar brandewyn word dikwels tuis berei met 50-50% sterkte. Gewoonlik word dit met verdunde water gedrink in 'n verhouding van 1 tot 3, of met die toevoeging van ys. Hulle drink brandewyn in klein slukkies, en geur soms met anys. Terloops, Islam, die nasionale godsdiens van Turkye, verbied oor die algemeen die gebruik van alkohol, maar die meeste inwoners lei al lank 'n moderne leefstyl.
Turkse lekkers word van heuning gemaak. Baie sal verbaas wees, maar die Turke gebruik glad nie heuning vir die maak van lekkers nie. Daarom kan hulle aanstoot neem deur die vraag wat heuning gebruik word, omdat daar in Turkye feitlik geen resep vir heuningkoekies is nie. Daar is 'n verduideliking hiervoor: heuning was oorspronklik 'n taamlik duur lekkerny; die gebruik daarvan sou die prys van lekkers aansienlik verhoog. Later het die verwerping van heuning 'n handelsmerk van die Turke geword.
Vakansieoorde van Turkye, Griekeland, Antalya. Hierdie frase word gereeld in reisbrosjures en advertensies aangetref. In werklikheid is Antalya 'n stad in Turkye wat in 159 vC gestig is. Koning Attalus II van Pergamum. Aanvanklik is die stad Attalia genoem, en dit was 'n lang tyd in besit van Rome, en daarna Bisantium. Turkse oorde word gewoonlik vir toeriste geassosieer met die Swart See, terwyl Antalya in die suide van die land aan die oewer van die Middellandse See geleë is.
Die Arabiese taal word in Turkye gebruik. Die moderne Turkse taal is afkomstig van Oguz, wat deur die stamme van die oostelike deel van die land gebruik is. Toe hierdie volke Sentraal-Asië bewoon het, is hulle in die VIII-X eeue na die weste daarvandaan verdryf deur die Uyghur- en Turkse stamme. Die afgelope paar eeue het die Turkse taal van die Arabiese en die Persiese taal 'n beduidende indruk gelaat; soms is tot 80% van die woorde wat daaruit geleen is, in die Turkse woordeskat gebruik.
Buikdans en waterpook is Turkse uitvindings. Buikdans is 'n danstegniek wat algemeen in die Midde-Ooste en Arabiese lande voorkom; so 'n naam word ook in die Weste genoem. In Arabies word hierdie dans Raqs Sharqi genoem, in Turks - as Oryantal dansı, wat "Oosterse dans" beteken. Hierdie dans is egter in die 10de eeu aan die oostelike lande, vermoedelik deur die sigeuners, bekendgestel, so dit sou 'n fout wees om te glo dat dit hier gebore is. Hookah is glad nie in Turkye uitgevind nie, maar in Indië, wat redelik vinnig oor die Moslemwêreld versprei het, van Marokko tot Indochina. Hookah het in die 19de eeu na Europa gekom met 'n mode vir alles Oosters.
Daar is baie goedkoop goud in Turkye. In hierdie saak moet u versigtig wees. Ja, in Turkye kan u regtig 'n goedkoop goudproduk aanbied. Dit is egter meestal nie goud nie, maar 'n valsheid, op hierdie beste manier sal hierdie goud van lae gehalte wees en nie van Turkse oorsprong nie. Oor die algemeen het die prys van goud die afgelope tyd gestyg, maar die gehalte in die algemeen is steeds onbelangrik.
Alles is baie goedkoop in Turkye. Sedert die tyd van Ataturk het die land 'n bykomende belasting van 18% op alle ingevoerde produkte ingestel. In werklikheid word die meerderheid Turkse goedere vervaardig ten koste van ingevoerde grondstowwe, daarom kan dit eenvoudig nie goedkoop wees nie. Die lae prys word bereik deur die kwaliteit te verlaag. Dus, wanneer u 'n goedkoop artikel van 'n glimlaggende verkoper koop, weet u waarvoor u betaal.
In Turkye doen mans net wat hulle met waterpyp rook, en plaaslike vroue werk laat. In die praktyk is die teendeel waar. Boonop is Turkse vroue buitengewoon skoon. Dit is ook te wyte aan klimaatstoestande, omdat kakkerlakke en parasiete in so 'n hitte baie vinnig vermeerder en vermeerder.
In Turkse hotelle word toeriste selde vleis gevoer. Gewoonlik bied hotelle 'n goeie verskeidenheid vleis, op sommige plekke selfs tot vyf soorte. Maar koffie vir ontbyt is waarskynlik onbelangrik, en sappe is meer op poeierbasis.
In Turkye is dollars oral. Die nasionale geldeenheid van die land is steeds die lira. Die land streef egter na die Europese Unie, en die meeste toeriste is nog steeds van Europa, dus is dit nie verbasend dat die euro reeds baie gewilder is nie. By die meeste vulstasies aanvaar hulle glad nie geldeenheid nie, slegs lira word as betaling aanvaar.
Turkse mans hou daarvan om blonde meisies te mishandel. U kan eng verhale hoor oor hoe meisies nie aanbeveel word om alleen te loop nie, veral as hulle blondine is. In werklikheid sal niemand 'n vrou teister voordat sy haarself aan die saak oorgegee het nie. Natuurlik kan 'n mens van die Turke se kant af flirt, maar hulle sal vinnig agterbly as hulle sien dat die vrou nie geneig is tot 'n nouer kennismaking nie.
In Turkye is dit noodsaaklik om met almal te onderhandel, letterlik vir enige produk. Dit blyk dat die Turke nie oral sal onderhandel nie. Daar is winkels met vaste pryse waar dit nie afslag kry nie. Alhoewel, natuurlik, is onderhandeling 'n element van die nasionale kultuur. Maar talle toeriste het die Turke so bederf dat hulle nie altyd bereid is om die prys te verlaag nie, wetende dat die volgende toeris beslis goedere vir hierdie geld sal koop.
In Turkye is mense van 'n ander kultuur. Dit lyk vir ons dat Turkye, as 'n land met Islam, moeilik is om te verstaan. Ons word voorgestel met beelde uit sprokiesverhale, soos Aladdin. Daarom verwag ons toeriste om vroue in 'n burka te sien, mans in 'n voorhangsel, bewaarders, kamele in Turkye ... Sulke eksotisisme kan regtig gesien word, of dit word beter vir u gereël. In werklikheid is Turkye 'n mengsel van 'n Oos-Europese land en 'n gevorderde Sentraal-Asiatiese land, soos Kazakstan. Die kulturele voorkoms van die land het baie kenmerke wat soortgelyk is aan Sowjet.
In Turkye was die Russe nog altyd vyandig, hierdie houding is tot vandag toe behoue ​​gebly. Hierdie mite word gegenereer deur die feit dat Rusland en Turkye lank geveg het, en gedurende die Tweede Wêreldoorlog is die idee om al die Turke van die Adriatiese See tot die Stille Oseaan te verenig deur die USSR te verdeel, in die algemeen in Turkye gedra. In daardie jare het die land se leierskap egter op alle moontlike maniere probeer om 'n militêre konflik te vermy, terwyl die neutraliteit aan die einde van die oorlog gehandhaaf is, het Ankara meestal by die anti-Hitler-koalisie aangesluit. Sedert die proklamasie van die republiek het Turkye, met inagneming van die lesse van die Russies-Turkse oorloë, nie met die USSR geveg nie. Ja, en in die konflik in die Kaukasus ondersteun Turkye Rusland, en besef dat Islamitiese terrorisme môre na hulle toe kan kom. Moenie vergeet dat Russiese toeriste 'n belangrike komponent van die plaaslike ontspannings- en vermaakbedryf is nie.
Turke beweer dat hulle oor die hele Turkse wêreld heers. Daar is onlangs meer gepraat dat Ankara onder sy eie bewind 'n soort groot sultanaat wil skep. Daar is iets in hierdie mite wat waar is - Turkye verhoog sy invloed in Sentraal-Asië. Dit word egter glad nie gedoen nie as gevolg van Pan-Turkse idees, maar as gevolg van die begeerte om ekstra gewig te kry in die groot politieke spel wat in die grootheid van die voormalige USSR gespeel word. Ankara poog om lande daaraan te beïnvloed, aangesien dit die derde mag ná die Verenigde State en Rusland is. En die belangrikste buitelandse beleidsidee van Ataturk impliseer die verwerping van territoriale uitbreiding. Kazakstan gedra in hierdie streek baie gevaarliker en listiger.
Turke is van nature oorlogagtig en gewelddadig. Dit lyk vir ons asof die voorvaders van die Turke voetsoldate was, en daarom is hierdie mense deesdae so lief daarvoor om harde geweld te gebruik, te skree en te veg. Turke moet egter nie met Kaukasiërs verwar word nie. Atatürk het gesien dat die Turke, diep van onder, geen smaak vir oorlog gehad het nie. Handel en diplomasie is baie nader aan die Turkse samelewing. Hierdie aanwysings is waargeneem en in die samelewing ingevoer. Niemand sal vandag 'n mes gryp nie, jy sal eenvoudig elegant en met 'n glimlag mislei word, en jy sal nie eers agterkom hoe dit gebeur het nie. Die 'oorlogsugtige' Turke kon nie die weerstand van die Russiese leër in 1915 ordentlik organiseer nie, en die inval in Noord-Ciprus in 1974 het 'n groot probleem vir die land geskep. Dit is nie toevallig dat Ataturk eksterne uitbreiding verbied nie.
Die meeste van die Turke is dom. Hierdie mite kan gesien word langs die mites oor dom Amerikaners. Die gemiddelde Turk is nie meer dom as ons gewone burger nie. Die land het 'n stelsel van universele sekondêre onderwys. In die algemeen is die Turke 'n baie bekwame volk wat maklik praktiese dinge en vaardighede bemeester. Daar is baie ingenieurs, tegnici en bouers in die land. Dit is nie toevallig dat baie voorwerpe in Rusland en die Oekraïne deur Turkse vakmanne opgerig word nie. Maar met abstrakte denke is dit baie moeiliker - min mense het van Turkse wetenskaplikes of filosowe gehoor.
Turkye is 'n pro-Amerikaanse land. Turkye word deur baie beskou as die buitepos van die Amerikaanse beleid in die Midde-Ooste. Die Turke voer egter 'n onafhanklike beleid, nie eens bang vir verergering met Washington nie. Turkye plaas sy nasionale belange bo Amerika se geopolitieke belange. En die nabyheid met die Europese Unie laat 'n indruk op die verhouding met die Verenigde State.