Die oneindige roete, 'n historiese benadering tot die eerste ronde van die wêreld Huidige literatuur
Aanhaling deur José Calvo Poyato.
Die oneindige roete is 'n historiese roman geskryf deur José Calvo Poyato. Hierdie teks vertel die gebeure wat verband hou met die eerste ronde van die wêreldtoer met buitengewone noukeurigheid en met respek vir die gedokumenteerde voorvalle. Omdat dit 'n toevallige en hobbelige reis was, begin deur Fernando de Magallanes en voltooi deur Juan Sebastián Elcano.
Die verhaal is in twee dele verdeel. In die eerste keer help die leser saam met Magellan met al die voorbereidings om die missie uit te voer. Die aanvanklike doel was om 'n alternatiewe roete na die Spice Islands te vind. Die tweede helfte, fokus op die voorvalle van die reis wat begin het met 'n bemanning van 239 man aan boord van vyf skepe, voltooi deur een skip en 18 oorlewendes.
1.2 Kenmerke van u publikasies
2 Die oneindige roete
2.1 'N Matroos met gewonde trots
2.2 Die voorstel
2.3 Navigeer tussen politiek
2.4 Na die see
2.5 Eerste terugslae
2.6 In die Suidsee
2.7 Getrou aan die geskiedenis
José Calvo Poyato is een van die mees gerespekteerde Spaanse historici. In sy werk dring hy daarop aan om die prestasies van die ontdekkingsreisigers wat vanaf die Iberiese Skiereiland vertrek, te bevestig. op soek na nuwe gebiede. Dit is legendariese figure wat Spanje sedert die einde van die XNUMXde eeu verander het in 'n masjien om ongekende lande (vir die Europese beskawing) te verower.
Een van sy studievoorwerpe is juis Fernando de Magallanes. Die Portugese admiraal - wat deur sy landgenote verkleineer is - het 'n Spaanse burger geword. Hierdie konjunktuur het hom in staat gestel om een ​​van die wonderlikste prestasies in die geskiedenis van die mensdom te bevorder.
Calvo is op 23 Julie 1951 in Cabra, 'n gemeente van die provinsie Córdoba, gebore. Andalusië. Vir 'n dekade was hy burgemeester van hierdie stad af, asook 'n lid van die Provinsiale Raad van Córdoba en 'n lid van die Andalusiese parlement. Net so is sy suster Carmen Calvo Poyato die huidige eerste vise-president van die regering onder leiding van Pedro Sánchez.
José Calvo Poyato is 'n dokter in moderne geskiedenis aan die Universiteit van Granada. Sedert 2005 het hy definitief van die politiek af weggetrek om hom volledig te wy aan sy werk as skrywer. Hy is tans rubriekskrywer van die koerant ABC en lid van die Royal Academy of Sciences, Fine Letters and Noble Arts van Córdoba. Dit is ook deel van die Andalusiese Akademie vir Geskiedenis.
Kenmerke van u publikasies
Die publikasiekatalogus is hoofsaaklik saamgestel deur biografieë, opstelle en historiografiese resensies van transendentale gebeure en karakters van die Iberiese Skiereiland. Op dieselfde manier toon hy in sy werke 'n spesiale belangstelling in wat binne Andalusië en die dorpe Córdoba gebeur het.
Sy debuut in die genre was Die betowerde koning (1995), speel King Charles II in die hoofrol. Op die ou end sal hy deel word van die amptelike geskiedskrywing as die laaste lid van die Oostenrykse dinastie in Spanje. Wie se dood die lont van die Opvolgingsoorlog aangesteek het.
Die oneindige roete.
U kan die boek hier koop: Die oneindige roete
'N Matroos met gewonde trots
In die middel van die 1510's, Fernando de Magallanes voel onderwaardeer deur die heersers van sy koninkryk. Wel, hy het geglo dat hy groot meriete as matroos gehad het. Daarbenewens was die admiraal gretig vir nuwe avonture en gretig om die onbekende wêreld te verken wat pas deur Columbus 'ontdek' is. Toe wend hy hom tot die groot mededingers van sy kroon: die koninkryk van Kastilië.
Destyds het Spanje en Portugal 'n verdrag gehad waarvolgens hulle die wêreld gedeel het. Spesifiek is die grense tussen die heerskappy van die een en die ander deur die eilande Kaap Verde vasgestel. Dit wil sê: alle gebiede ten weste van hierdie eilandgroep was Spaanse gebied, terwyl dit in die ooste aan Lusitania behoort het.
Die aanbod van Magellan vir Carlos I was om 'n alternatiewe roete (deur die Weste) te vind vanaf die Iberiese skiereiland na die eilande van die spesie. Daarom sou die missie toelaat om aan te toon dat hierdie eilandgroep (van die Molukke, in die huidige Indonesië) aan 'die Spaanse kant van die wêreld' was.
Navigeer tussen politiek
Lank voordat Magellan kon vaar, moes hy 'n aantal moeilike voorvalle navigeer. Spesifiek, dit was vyf jaar se moeisame onderhandelinge - waarvan sommige waarlik verleentheid - vertel deur Calvo Poyato noukeurig in die eerste deel van die boek.
Die ontwikkeling van hierdie antesedent laat die leser toe om die werking van die Spaanse samelewing aan die begin van die Renaissance-periode te ken. Net so, die skrywer onthul baie "geheime" feite oor Sevilla. Omdat die Andalusiese stad destyds die ekonomiese middelpunt van die koninkryk geword het ná die ontdekking van die Wes-Indiese Eilande.
Na moeilike politieke gevegte, tesame met interne en eksterne sameswerings, Magallanes het op 10 Augustus 1519 daarin geslaag om vanaf Sevilla te vaar. Sy roete: eers na die Atlantiese Oseaan; dan op pad na die suidelike seë (vandag bekend as die Stille Oseaan, danksy hierdie ekspedisie).
Die admiraal het die bevel gevoer oor 'n groep bestaande uit vyf skepe: Trinidad (aangevoer deur hom), San Antonio, Concepción, Victoria en Santiago. Aan die ander kant, die outeur se beheersing van die verhaal om 'n vloeiende verhaal te ontwikkel, is baie tasbaar. Die skrywer slaag daarin om die probleme wat die karakters in die gesig staar en hoe hulle sterker en sterker word, op 'n gedugte manier vas te lê.
Skaars 'n paar maande het deur die Atlantiese Oseaan gegaan, toe die eerste interne konflikte en 'n paar groepe rebelliese bemanningslede verskyn. Na aanleiding, Magellan moes noodgedwonge sy 'donker kant' wys om in beheer te bly. Daarbenewens het die strawwe suidelike klimaat die omstandighede van die reis vererger.
In die Suidsee
Toe hulle in die Stille Oseaan gekom het, het die bemanning nie meer kos gekry nie, en hulle het begin honger ly ... wanhoop was onvolhoubaar. Maar Magellan kry uiteindelik die roete wat oorspronklik deur Columbus ingestel is: die eilandgroep van die Filippyne.
Dus, die admiraal het getoon dat die Molukke 'aan die Spaanse kant' was. Fernando de Magallanes kon egter nie persoonlik 'bewys' nie, aangesien hy dood is voordat hy by die eilande van die spesie aangekom het. Om hierdie rede het Juan Sebastián Elcano die bevel oor die verminderde ekspedisie oorgeneem.
Getrou aan die geskiedenis
Die laaste deel van die verhaal beskryf die gebeure aan boord van Victoria, die enigste half-volledige skip wat die oneindige roete voltooi het. Benewens die honger en verveling nadat hulle so lank gevaar het, moes die bemanning waaksaam bly. Dit was nie vir minder nie, want die pad terug het deur die Afrika-kus beweeg (onder die beheer van die Portugese).
Op 6 September 1522 lê Elcano en 17 ander mans in Sevilla op. In die woorde van José Calvo Poyato is hierdie prestasie nie genoeg geag nie. Verder wys die Andalusiese intellektueel daarop dat as hy in die ekspedisie sou misluk, hy meer in Spanje onthou sou word. In elk geval, Die oneindige roete het die verdienste om 'n wonderlike hoofstuk in die geskiedenis van die mensdom te red.
Alhoewel die verhaal interessant is van begin tot einde, is die politieke weefsel van die eerste deel van die boek 'n bietjie dik. Daarom dra hierdie gedeelte van die teks (op droëland) die lesers en die skrywer self effens. Uiteindelik, as sy karakters op die oop see is, lyk dit asof Calvo Poyato haastig is om die reis te voltooi. Tog is dit 'n uitstekende leesstof.