Die appel val nie ver… | Dion se gedagtes
Kan jy glo, die engele toon belangstelling in my ou gunsteling tydverdryf!
6kg se lekker gerookte genot.
Wel, ek dink op die stadium dat dit net om pa se onthalwe is, so ons sal maar sien hoe lank dit hou, maar tot dan geniet ek dit vreeslik. Beide Andrea en Megan het nou alreeds hulle eerste visse gevang en pa was natuurlik baie trots op hulle. Hulle is altwee vuur-en-vlam as dit nou net lyk of ek my hand uitsteek na ‘n visstok.
Andrea se eerste, 'n prag-geelvis.
Ons was by Wriggleswade naby Stutterheim, net ek en die engele vir ‘n “father-daughters’ day” toe die eerste deurbraak gemaak was. Ek het opgestap na die ablusie-blokke toe, en toe ek uitgestap kom hoor ek hulle al gil. Megan die hardste van almal: “Daddy, it’s taking line!” Ek het my krulle weggeskrik en het blindelings die bult afgestorm na die stokke waar Andrea alreeds die stok opgetel het, die briek vasgemaak het en hard besig was om met die vis te baklei. Ek dag toe: wel, sy doen goed sover sonder my, kom ons kyk wat gebeur, en vat toe nie die stok by haar nie, maar eerder die skepnet, en ek skep toe die vis vir haar. Sy het hom pragtig baklei en ingebring, en dit was ‘n spog kleinbek geelvis. Nie lank daarna het ek Megan se vis vir haar gevang – ‘n mooi karpie. Sy voel sy’s nog so bietjie klein vir die groot stokke.
Klein meisiekind, baie trots.
Ek het so twee weke terug die vis gerook nadat ek dit oornag in ‘n sout-watertjie laat week het, en dit was diabolies lekker gewees. Nou-ja, nou is die skade gedoen – ek moet die twee engele nou elke keer saamsleep water toe. Maar dit is geheel en al die moeite werd. Ek dink die voorbereiding en opgewondenheid is omtrent die beste om te aanskou. Daar word flesse reggesit vir koffie, koekies gepak, baadjies vir die glo snerpende koue langs die water, daar word tot op pa ingekyk wanneer ek aas kook, net om seker te maak dat ek dit reg doen. Ek is net bly hulle stel belang!
op Mei 29, 2009 at 9:42 vm | Antwoord Riet
Ai, ek het ook altyd so saam met my pa gaan visvang. Dit is iets wat altyd by ‘n mens bly. Jy is gelukkig dat jy 2 sulke pragtige meisiekinders het. Nou moet jy net vir Ma oortuig dat daar ‘n foto van haar met ‘n vis kort!
op Mei 29, 2009 at 11:12 vm | Antwoord vullisblik
Ja, ek aanbid my twee omtrent! Jou laaste stelling is waar die probleem sit – om vir ma sover te kry om enigsins naby viswaters te kom! Sy hou natuurlik van kamp en dies meer, maar verkies eerder stadsgeriewe bo “roughing it” soos ek en die Engele. Miskien kan ek haar eendag oortuig…
op Julie 22, 2012 at 6:09 nm | Antwoord annatjie
Hallo Dion Ek self vang gereeld vis. Ons bly hier naby Vrede op ‘n plaas en hier is swartbaars. Ek het altyd saam met my pa gaan vang, my pa het my geleer. Jy sal nie glo nie, maar my pa is 83 op die stadium, maar as hy plaas toe kom vir ‘n kuier vang hy steeds. Hy vergeet so hier en daar wat om te doen, en ek dink dit klink nogal snaaks soms om na ons twee te luister, want dit gaan soos volg:
Hou die stok vas pa,
Slaan oor (dis nou die ding by die katrol)
Hy het so ‘n rukkie terug 5 gevang, maar as hulle byt hoor ek ‘n benoude:
ANNA, HY BYT, WAT NOU?
Ek: Katrol pa
Pa: Wat nou? (Hy is half doof, so hy hoor nie mooi nie)
Teen die tyd moet ek hardloop sodat hy nie die vis verloor nie, en ek die vis kan inkatrol.
Dis omtrent ‘n sirkus.
Die ander probleem is, pa loop met ‘n loopraam en kan nie swem nie, so jy moet jou oog oor hom hou, ingeval sy lyn iewers vashaak sodat jy kan losmaak, voor hy dit self doen en in die water beland.
Maar gelukkig is daar darem nog iets wat ons kan deel, en wat ons altyd geniet.
As ek net praat van visvang is hy ook sommer op en wakker en lankal by die voordeur uit om in die kar te klim sodat ons kan gaan.
Dit is nou een ding waarvoor hy nie laat is nie. Soms is hy al reg voor ek nog klaar gepak het. Dis net jammer dat hy nooit so betyds en vroeg reg is vir ander goed nie.Vir die res is hy gewoonlik laat.
op Julie 31, 2012 at 8:39 vm | Antwoord Dion
Ai, dit doen die hart sommer goed om nog sulke staaltjies te hoor. ‘n Man wat in ‘n loopraam nog visvang en op die been is, is ‘n ware inspirasie. Ek hoop van harte dat julle nog lank saam sal kan gaan lyn natmaak!
op Maart 24, 2015 at 7:18 vm | Antwoord Jessie van Rooyen
Het op jou blog afgekom toe ek resep soek vir aartappel suurdeeg, en bietjie rondgesnuffel …
Kan nie verstaan hoekom daar in 2012 laas inskrywings was nie. Als nog reg met die Boet, die Irishman en die Engele?
op April 10, 2015 at 9:04 vm | Antwoord Dion
Hallo Jessie, en dankie vir jou inloer.
Ek het nie eintlik ‘n verskoning nie, als waaraan ek dink klink wankelrig! Dit gaan goed met almal. Engel1 is in haar eerste jaar uit die skool uit en Engel2 word hierdie jaar 16, kan jy dit oorvertel… Ek en die Irishman is besig om ons eie kunsvaardigheid-besigheid oop te maak. Ons sal wel ons eie goedjies verkoop maar dit sal hoofsaaklik gaan oor om ander op te lei in die verskillende vaardighede en stokperdjies wat ons aanbied. Ek en die Boet kuier nog nie minder nie en dryf steeds die Irishman die herrie in met tye…