Waarom droogteborsende reën afhang van die tropiese oseane - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Ondanks die onlangse reënval is die suidooste van Australië steeds in die greep van 'n droogte van meer jare. Buro vir Meteorologie
onlangse nuttige reëns het vuurvelde gedemp en baie boere 'n rede gegee om te juig. Maar baie van suidoos van Australië bly in erge droogte.
Australië is nie 'n vreemdeling vir droogte nie, maar die huidige een is opvallend as daar na reënvalrekords oor die afgelope 120 jaar gekyk word. Hierdie droogte is gekenmerk deur drie opeenvolgende uiters droë winters in die Murray-Darling-wasbak, wat in die droogste 10% winters sedert 1900 staan.
Daar is baie besprekings gedoen oor die vraag of klimaatsverandering deur die mens veroorsaak word. Ons nuwe studie ondersoek Australiese droogtes deur 'n ander lens.
Waarom huidige voorstelle om bome te plant om klimaatsverandering te beveg, verkeerd mislei word
Eerder as om te konsentreer op wat die droë toestande veroorsaak, het ons ondersoek waarom dit wydverspreide droogte-reën gehad het. En dit het baie te doen met hoe die temperatuur in die Stille Oseaan en die Indiese Oseaan wissel.
Ons bevindinge stel hoewel klimaatsverandering wel bydra tot droogte, kan die skuld hoofsaaklik gewys word op die afwesigheid van La Niña in die Stille Oseaan en die negatiewe Dipole in die Indiese Oseaan - klimaatbestuurders wat verantwoordelik is vir natter weer.
Die Dipole van die Indiese Oseaan verstaan.
Wat is die Dipole in die Indiese Oseaan?
Soos u dalk reeds weet, die Stille Oseaan beïnvloed die oostelike Australië se klimaat deur El Niño-toestande (geassosieer met droër weer) en La Niña-toestande (geassosieer met nat weer).
Die minder bekende neef van El Niño en La Niña oor die Indiese Oseaan word die Indiese Oseaan Dipole. Dit verwys na die verskil in die seestemperatuur tussen die oostelike en westelike kante van die Indiese Oseaan. Dit moduleer winter en lente reënval in die suidooste van Australië.
As die Dipole van die Indiese Oseaan "negatief" is, is daar warmer oseaan temperature in die oostelike Indiese Oseaan, en ons sien meer reën oor groot dele van Australië. Die teenoorgestelde is waar vir "positiewe" Dipole-gebeure in die Indiese Oseaan, wat minder reën bring.
Die Murray-Darling-bekken beleef 'n groot variasie in reënval, en die dekades lange droogtes is algemeen sedert die aanvang van waarnemings. Die grafiek toon seisoenale afwykings van reënval vanaf 'n gemiddelde van 1961-1990 met groot droogtes gemerk. skrywer met dien verstande
Wat beteken dit vir die droogte?
Toe die droogte in 2017 en 2018 begin gryp het, het ons nie 'n El Niño of 'n sterk positiewe Dipole-Indiese Oseaan beleef nie. Dit is twee droë weerstoestande wat ons aan die begin van 'n droogte kan verwag.
Inteendeel, die toestande in die Stille Oseaan en die Indiese Oseane was naby neutraal, met weinig wat daarop dui dat 'n droogte sou ontwikkel.
So, waarom verkeer ons in ernstige, langdurige droogte?
Die probleem is dat ons sedert die winter van 2016 nie 'n La Niña of 'n negatiewe Dipole-gebeurtenis in die Indiese Oseaan gehad het nie. Ons studie toon dat die gebrek aan hierdie gebeure help om te verklaar waarom die ooste van Australië droogte het.
Veral in die suidooste van Australië bied La Niña of negatiewe Dipole-gebeure in die Indiese Oseaan die atmosfeer met geskikte toestande vir aanhoudende en wydverspreide reënval. Terwyl nóg La Niña of 'n negatiewe Dipole in die Indiese Oseaan swaar reënval waarborg, verhoog dit die kanse.
Terwyl klimaatsbestuurders hoofsaaklik hierdie droogte veroorsaak, klimaatsverandering dra ook byalhoewel meer werk nodig is om te verstaan ​​watter rol dit spesifiek speel.
Droogte is meer ingewikkeld en multidimensioneel as bloot "nie baie lank reën nie". Dit kan gemeet word met 'n reeks statistieke buite reënvalpatrone, insluitend statistieke wat na die humiditeitsvlakke en verdampingsyfers kyk.
Wat ons wel weet, is dat klimaatsverandering sommige van hierdie statistieke kan vererger, wat weer die droogte kan beïnvloed.
Klimaatsverandering kan ook 'n invloed op klimaatbestuurders hê, hoewel dit tans moeilik is om te sê hoe. 'N 2015-studie dui daarop dat onder klimaatsverandering, La Niña-gebeure sal meer ekstreme word. Nog 'n studie van vroeër hierdie maand dui daarop dat klimaatsverandering meer dryf positiewe gebeure in die Indiese Oseaan, bring nog meer droogte mee.
Ongelukkig is projeksies op die gebied van klimaatsmodelle op die skaal nie perfek nie en ons kan nie seker wees hoe die oseaanpatrone wat die kanse op droogtebreekende reën verhoog onder aardverwarming sal verander nie. Wat duidelik is, is dat die risiko dat dit sal verander, ons reënval sterk beïnvloed.
Die droogte in konteks plaas
Lang tydperke waarin 'n La Niña of 'n negatiewe Dipole-gebeurtenis in die Indiese Oseaan afwesig was, het Australië se droogtes in die verlede gekenmerk. Dit sluit twee periodes van meer as drie jaar in wat die droogte van die Tweede Wêreldoorlog en die droogte in die millennium gebring het.
Hoe langer die tyd sonder 'n La Niña of negatiewe Dipole-gebeurtenis in die Indiese Oseaan is, hoe meer waarskynlik is die Murray-Darling-kom in droogte.
Op die bostaande grafiek, hoe langer elke lyn voortduur voordat dit stop, hoe langer is die tyd sedert 'n La Niña of negatiewe Dipole-Indiese Oseaan plaasgevind het. Hoe laer die lyne beweeg, hoe minder reënval is daar gedurende die periode in die Murray Darling-wasbak gekry. Hiermee kan ons die huidige droogte met vorige droogtes vergelyk.
Tydens die huidige droogte (swart lyn) sien ons hoe die reënvaltekort nog etlike jare voortduur, amper identies aan die manier waarop die Millennium-droogte afgespeel het.
Maar toe neem die tekort sterk toe aan die einde van 2019, toe ons 'n sterk positiewe Indiese Oseaan Dipole.
So wanneer sal hierdie droogte breek?
Dit is 'n moeilike vraag om te beantwoord. Hoewel onlangse reën nuttig was, het ons 'n langtermyn-reënval tekort in die Murray-Darling-bekken en elders ontwikkel, wat moeilik sal wees om te herstel sonder 'n La Niña- of negatiewe Dipole-gebeurtenis in die Indiese Oseaan.
Die mees onlangse seisoenale voorspellings moet nie 'n negatiewe Dipole of La Niña-gebeurtenis in die volgende drie maande voorspel nie. Akkurate voorspellings is egter moeilik op hierdie tyd van die jaar, aangesien ons die "herfs voorspelbaarheid versperring".
Dit beteken dat die droogte waarskynlik nie sal breek vir die komende maande nie. Daarna is dit iemand se raaiskoot. Ons kan net hoop dat toestande verbeter.
Andrew King, LNR-DECRA-genoot, Universiteit van Melbourne; Andy Pitman, direkteur van die LNR-sentrum vir uitnemendheid vir klimaatstelselwetenskap, UNSW; Anna Ukkola, navorsingsgenoot, Australiese Nasionale Universiteit; Ben Henley, navorsingsgenoot in klimaats- en waterhulpbronne, Universiteit van Melbourne, en Josephine Brown, dosent, Universiteit van Melbourne