Maskers het net so onwaarskynlike modehelde na vore getree as wat die COVID-19-pandemie ontwikkel het. Dit lyk asof elke denkbare kleur en patroon beskikbaar is vanaf facehuggers om Darth Vader om bruidsgetalle van bejeweled.
Baie wys hoe kort en styl die draer kan beskerm om die vrees te vergoed wat die gesig van 'n asemhalings- of chirurgiese masker gewoonlik wek.
Sommige, soos dié wat geproduseer word deur ondernemings sonder winsoogmerk, insluitend die Sosiale Studio en Tweede steek, gebruik moderne materiaal en dra voordeel vir beide die draer en die vervaardiger. Intussen het 'n Israeliese juwelier 'n ontwerp witgoud, met diamant omhulde masker US $ 1.5 miljoen werd (A $ 2.1 miljoen).
Tog bly maskers fundamenteel onaangenaam. Hulle is meestal bedoel om te beskerm of te vermom, en is ontwerp om die hele of 'n gedeelte van die gesig te bedek. In samelewings waar emosies is lees deur albei oë en mond, kan hulle disoriënterend wees.
Op baie plekke regoor die wêreld het maskers duisende jare lank 'n belangrike rol gespeel in die oordra van styl, spiritualiteit en kultuur. Dit is al eeue deel van die Westerse mode. Hier is 'n paar van die hoogtepunte (en onderligte) van maskers as mode-items.
Swyg deur die towenaar
"En maak ons ​​gesigte vizards in ons harte / verbloem wat dit is" - Macbeth
Een van die vreemdste bykomstighede op die 16de eeu was die towenaar, 'n ovaalvormige masker gemaak van swart fluweel wat deur vroue gedra word om hul vel te beskerm tydens reis.
'N Vrou wat 'n towenaar dra, c.1581, Frankryk. Wikimedia
In 'n tyd waarin onbesmette vel 'n teken van sagmoedigheid was, het Europese vroue moeite gedoen om sonbrand of sonskadu te vermy. Twee gate is vir die oë gesny, soms met glas, en 'n inspringing is geskep om die neus te akkommodeer. Ontstellend, hulle het nie altyd 'n opening vir die mond gehad nie.
Om die masker op sy plek te hou, het draers 'n kraal of knopie tussen hul tande vasgehou om spraak te verbied. Vir die hedendaagse feminis verhoog die masker assosiasie met die skel se toom: 'n metode van marteling en openbare vernedering vir die skinder van vroue en vermeende hekse.
Gedurende die volgende eeu was maskers steeds modieus, alhoewel die dekmantel van beskerming plek gemaak het vir mistiek en begeerte. Die klein 'domino' masker - gesien in 'n voorbeeld uit die 17de eeu in Nederland hieronder en steeds gedra deur superhelde van Batman tot Harley Quinn - bedek die oë en die punt van die neus. Dit is gewoonlik gemaak van 'n strook swart materiaal. Vir warmer maande, 'n ligter sluier vervang kan word.
The look for Winter deur Wenceslaus Hollar (1643). Rijksmuseum
Maskerade en begeerte
Venesië word al lank met maskers geassosieer, danksy sy geskiedenis van karnaval en maskerade. Hulle teateragtige aard kan lei tot die veronderstelling dat maskers altyd gedra word om te mislei of te verlei. Reisigers wat 'n gemaskerde amoreel in die vroeë 18de eeu gratis vir almal verwag was verbaas hoe onskuldig die bykomstigheid in die alledaagse lewe was.
Wanneer hulle tydens 'n maskerade gedra word, het maskers 'n "veilige" kontak tussen die geslagte aangemoedig, wat hulle naby genoeg bring om te meng, maar die sosiale afstand tussen vreemdelinge wat die etiket vereis, behou. In hierdie scenario het maskers ook 'n soort egalitarisme aangemoedig deur mense van verskillende mense toe te laat sosiale klasse om te meng - 'n vryheid wat nooit toegelaat word tydens normale sosiale byeenkomste nie.
Die gnaga masker, met sy katvorm, het mans toegelaat om soos vroue aan te trek en Venesiese wette oor homoseksualiteit aan te trek. Venesiese prostitute was op verskillende tye verbied om te dra of om maskers te dra in die openbaar moes tog getroude vroue maskers in die teater dra, wat 'n verband tussen maskers en seks bevorder.
Masquerades het kontak tussen die geslagte aangemoedig terwyl hulle aanvaarbare sosiale afstand gehandhaaf het. Unsplash / Llanydd Lloyd, CC BY
Omgekeerd, die berugte Harris's List of Covent Garden Dames, wat jaarliks ​​tussen 1757 en 1795 gepubliseer word, verskaf 'n katalogus van prostitute wat in Londen gehuur moet word. Een inskrywing uit 1779 beskryf 'n vrou wat ... deur haar eie bekentenis die dertig jaar 'n stemgeregtigde was, sy dra 'n aansienlike masker op haar gesig en is nogal kort.
John Cleland se omstrede boek uit 1748 Memoires van Fanny Hill beskryf Louisa, 'n prostituut, wat 'gewelddadige liefde' word deur 'n 'heer in 'n mooi domino' sodra haar eie masker verwyder is.
"'N Masker vertel ons meer as 'n gesig", het Oscar Wilde in sy dialoog van 1891 geskryf bedoelings, maar teen die 19de eeu was die masker as mode-bykomstigheid ouderwert. Maskers is meestal net in koerante en modetydskrifte genoem as daar verwys word na aantreklikes en maskerballe, wat steeds in die huise van die rykes plaasgevind het.
"Die samelewing is 'n gemaskerde bal", het geskryf een Amerikaanse rubriekskrywer in 1861 Wilde se beroemde aanhaling weerspieël, "waar almal sy regte karakter verberg, en dit openbaar deur weg te steek".
Alhoewel maskers nie meer aanbeveel word om 'n ligte gelaatskleur te behou nie, is vroue se gesigte in sekere situasies steeds bedek deur sluiers: vir die eerste keer troues. Ironies genoeg, een Australiese moderubriek in 1897 het die mode afgekeur en gesê:
Sluiers is hoofsaaklik verantwoordelik vir swak gelaatskleur ... Hierdie fyn kantmasker - want dit is niks anders nie - belemmer die sirkulasie ... maar doen baie meer skade deur die gesig warm te hou.
Asof dit nie genoeg is nie, het sluiers stof van die straat af in 'oop porieë' geblaas en vuil behoue ​​gebring en dit weer op die vel versprei elke keer as dit gedra word.
'N Voorloper van vandag se skoonheidsbehandelings. Shutter
Veiling het nog 'n paar aanhangers gehad wat die voordele vir gesondheid en skoonheid aangewys het, en konnotasies van intrige en opwinding. "Dit dui op sulke bekoorlike moontlikhede daaronder", het 'n rubriekskrywer in The Australasian in 1897 geskryf.
Modieus of nie, sommige maskers is steeds agter geslote deure gedra. Voer die mees bisarre masker-bykomstigheid sedert die towenaar in: die toiletmasker of 'n gesigshandskoen.
In die 1870-80's deur 'n Madame Rowley ontwerp, is die rubberbedekking met volle gesig bedek geadverteer as 'n:
hulpmiddel vir skoonheid van die gelaatskleur ... behandel met 'n medisyne ... die effek van die masker as dit twee of drie keer in die week snags gedra word, word as wonderlik beskryf.
Advertensies hiervoor voorlopers van vandag se velmasker skoonheidsbehandelings bevat getuigskrifte van vroue wat beweer dat hulle van sproete en plooie genees is.
Sluiers en visiere
Die koms van die motor in die vroeë 20ste eeu het 'n nuwe mode-reeks in die openbare arena gebring. Motoriste het beskerming nodig teen weer, stof en dampe, en bykomstighede moes dus prakties wees. Vir vroue het beskerming die modieuse vorm van jasse en gesigbedekkings aangeneem.
Sluiers en kappies is om stylvolle groot hoede van die dag toegedraai en onder die ken vasgemaak sodat die hele gesig veilig bedek is.
Advertensies in die vroeë 1920's beskryf 'n "volledige gesigmasker"Vir bestuurders - skynbaar mans as die bykomstigheid" aan die pet geknoop en [is] toegerus met 'n verstelbare oogskerm teen skitterende kopligte.
'N Ontwerp vir vroue in 1907 word beskryf as 'n "Vensterkap", wat die hoed onder heeltemal verswelg en met 'n trekkoord om die nek toegemaak het. Dit het 'n gaasvenster vir die oë en nog 'n kleiner opening aan die mond.
Teen die swaaiende 1960's kon die kulturele en sartoriale landskap nie meer anders gewees het nie - en tog het maskers 'n onwaarskynlike verskyning gemaak in 'ruimte ouderdom"Mode wat deur ontwerpers soos André Courrèges en Pierre Cardin gekamp word. Metalliese minirokke en pakke uit een stuk is bedek met 'ruimtehelms' wat 'n opening vir die hele gesig of oë gelaat het.
Meer algemeen word plastiese viziere gebruik wat apart of as 'n hoed gedra word, wat soms die voorkop tot op die ken bedek en die voorkoms van 'n laserskerm aantrek - of inderdaad die gesigskerms wat deur gesondheidswerkers gedra word vandag.
Sonbrille, 'n soort masker op hul eie, is deur Courrèges tot die uiterste gevoer met sy berugte soliede wit skakerings met net 'n gleuf vir lig. Life beskryf dit as 'n "Ingeboude skeel" in 1965 - 'n ontwerp wat "die gesigsveld gevaarlik vernou".
Wat om gaan …
Die versiering van skedels en kruisbene was 'n grap, eerder as 'n standaardkwessie in 1919. Staatsbiblioteek van NSW / Flickr
Hierdie donker komiese masker uit 1918 toon dieselfde wens vir vernuf en lewenskrag as wat daar vandag bestaan:
Besprekings tydens die Spaanse griep-pandemie in 1918-19 oor die vraag of maskers 'n gier sou wees, hoe lank dit nodig sou wees en hoe om u eie tuis te skep, lyk nou skrikwekkend.
In Australië het die entertainer Todd McKenney 'n aanlyn markplek vir kostuumontwerpers om unieke maskers direk aan die publiek te maak en te verkoop.
Gesigsmaskers hoef nie deur kunstenaars, ontwerpers of couture-modehuise gemaak te word om dit aantreklik te maak nie. Maar 'n blik deur ons modegeskiedenis wys dat vindingrykheid en menslikheid ons gesigsdrag lankal beïnvloed het - of dit nou vir allure, ruimtereise of beskerming van pandemie is.