Algemene breukinligting by klein soogdiere - Algemene - 2022
Algemene breukinligting by klein soogdiere
'N Breuk is 'n breuk of kraak in 'n been. Alhoewel ons gereeld van breuke dink as om 'n been te betrek, is dit ook moontlik om die skedel, kakebeen, ruggraat, ribbes, bekken en syfers (vingers) sowel as die lang bene en klein bene van die voor- en agterlyf te breek.
Feitlik elke been in die liggaam van u troeteldier is vatbaar vir breuke, en sommige het, soos ruggraatfrakture, 'n hoër prioriteit om te behandel. Die simptome wat ontstaan ​​as gevolg van frakture is gebaseer op die liggaamsdeel wat beseer is en enige orgaanbeskadiging. Frakture word gewoonlik veroorsaak deur 'n traumatiese gebeurtenis; patologiese frakture kan egter voorkom as gevolg van relatiewe lae energie-gebeure wanneer die bestaande siekte soos 'n gewas of 'n metaboliese beensiekte soos ragitis die been verswak.
As gevolg van die trauma wat by 'n breuk betrokke is, is dit noodsaaklik dat u troeteldier gekontroleer word op gelyktydige of parallelle traumatiese beserings. Alhoewel die fraktuur van u troeteldier traumaties kan lyk, is die breuk selde 'n oorsaak vir dringende chirurgiese behandeling. U troeteldier moet eers geëvalueer word vir skok, neurologiese probleme en beserings aan interne organe.
Uiterste swakheid of depressie
Ongemak of buik in die buik
'N Verandering in geestelike status
Diagnostiese toetse wat nodig mag wees om breuke te herken en te behandel, sluit in:
Radiografieë (X-strale) van die aangetaste ledemaat of gebied
Hierdie toetse is meestal voldoende. In seldsame gevalle kan addisionele toetse aanbeveel word.
Radiografieë van die borskas en abdominale reaksie uit te sluit, veral vir traumapasiënte
Bloedtoetse om sistemiese orgaantrauma en siektes of gevolge van skok te evalueer
Afhangend van die fisiese status van u troeteldier, kan u veearts die breuk tydelik stabiliseer deur 'n spalk, opgestopte verband of 'n ander apparaat aan te wend. Nadat die pasiënt stabiel is, kan definitiewe herstel van die fraktuur ingestel word. Die tipe herstelwerk is afhanklik van 'n aantal faktore:
Die tipe breuk en duur
Die plek van die breuk
Die teenwoordigheid van veelvuldige beenfrakture
Die spesie (hamster, fret, konyn)
Die beoogde aktiwiteit van die pasiënt
Die eienaar se finansiële hulpbronne en toewyding
Die chirurg se ervaring
Definitiewe breukvermindering en -stabilisering behels óf geslote reduksie, waarin 'n giet of spalk sonder chirurgie toegepas word. 'N Chirurgiese metode kan ook 'n opsie wees met die gebruik van 'n soort metaal-chirurgiese inplantaat soos 'n pen, draad, skroef, spyker of fixator. Die chirurgiese tegniek bied dikwels die beste herstel en kans vir volle terugkeer na die funksie.
Gevorderde veeartsenykundige chirurgie is tegnies gelyk aan dié wat menslike pasiënte geniet en gebruik soortgelyke duur materiale (inplantings, beenplate, fixatortoestelle) vir die herstel van sommige frakture. Die wenslikste behandeling kan ietwat duur wees. As mediese en chirurgiese koste 'n probleem is, is dit belangrik om eers die terapieopsies met u veearts te bespreek. Maar onthou dat as u 'n minder wenslike opsie kies, die sukseskoers moontlik laer kan wees en die kans op terugkeer na ledemaat minder as ideaal is, of dat u herhaaldelike besoeke aan die veearts sal ondergaan vir probleme wat met die oorspronklike breuk verband hou. Hierdie besoeke kan ook bydra tot die algehele veeartsenykoste.
Volg die instruksies wat u veearts gegee het noukeurig en let veral op die wond en die verbande of spalk wat aangebring is. Let op vir rooiheid, swelling of abnormale afskeiding van die snytjie.
Alle verbande, spalk of gietstukke moet skoon en droog gehou word. Dit is beter om geen verband te hê as 'n los of nat een nie.
Keer terug na die herbeoordeling soos deur u veearts aanbeveel. X-strale kan geneem word om seker te maak dat die breuk behoorlik genees.