Pyloriese Stenose: 'n oorsaak van braking by honde | Troeteldiere Huishouding
Die hond se maag is 'n sakagtige struktuur wat ontwerp is om groot hoeveelhede kos te stoor en die verteringsproses te begin. Sodra dit geëet word, verlaat die meeste kos binne twaalf uur nadat hulle ingeskryf is. Die slukderm (spierbuis) dra kos na die maag, waar dit via 'n klepagtige struktuur bekend staan ​​as die kardiale sfinkter. Op die binnekant van die maag is 'n reeks voue wat maagvoue genoem word. Hierdie voue funksioneer om te help om te slyp en verteer kos. Die binneste maagvoering skei sure en ensieme af om voedsel af te breek as die aanvanklike stap in die spysverteringstelsel. Sodra die aanvanklike maagverteringsproses voltooi is, verlaat die gedeeltelik verteerde voedsel die maag deur die pyloriese sfinkterarea en kom dan in die duodenum (dunderm).
Waar die maag in die duodenum leegmaak, is daar 'n sirkelvormige klepagtige spier wat die pyloriese sfinkter genoem word. Die pyloriese sfinkter konstrikteer en verwyder om die vloei van voedsel uit die maag in die dunderm te reguleer. Af en toe, om onbekende redes, word die pyloriese sfinkter verstop of spasmas, wat 'n abnormale vernouing (stenose) van die ingang tot die dunderm veroorsaak. Klein rasse, veral senuwee-indiwidue, lyk hierdie toestand meer dikwels as ander.
Intermittente braking binne een tot twee uur se eet is die algemeenste teken van pyloriese stenose. Die kos sal onaangeraak blyk, pretty much kyk net soos dit gedoen het toe dit geëet is. Die sfinkter mag nie altyd verstram of spasties wees nie, daarom kan sommige etes sonder braking verbygaan. Daarbenewens sal vloeibare diëte of water makliker deur die vernoude sfinkter gaan as groot lyne. In ernstige gevalle kan gewigsverlies ontwikkel.
Baie honde leef normale lewens met slegs af en toe episodes van braking. Dit blyk dat die spier spasmas nie altyd in hierdie gevalle konstant is nie. As 'n hond ernstige uitstortingsbeperkings van die maag uitstoot van 'n meer konstante pyloriese stenose, kan gewigsverlies en selfs die dood tot gevolg hê.
'N Diagnose is nie altyd maklik nie. 'N Versigtige geskiedenis van braking in verhouding tot eet moet geëvalueer word. Bariumstudies met radiografieë (x-strale) kan die vernoude maaguitvloei openbaar. Sodra gediagnoseer word, bied chirurgie die beste genesing. Die pyloriese sfinkter, wat 'n nou gespierde band is, kan chirurgies afgesny word, en sodoende die samensmelting uitskakel. Daarbenewens kan die maaguitvloeiarea chirurgies vergroot word, sodat voedsel in die duodenum kan beweeg. Die uitkoms na die operasie is uitstekend.