Kenmerke van die groei van Engelse rose in jou tuin, hoe om Austin-rose te plant en te versorg - Tuin blomme, plante en struike - 2020
Lush groot knoppe, asof dit afkomstig is van ou skilderye, sterk aroma, pragtige kleure van knoppe, waarvan sommige skaduwee verander wanneer blom, ronde vorm - Austin se Engelse tuinroos word maklik herkenbaar deur hierdie tekens.
Geskiedenis en beskrywing
Hierdie wonderlike blomme het te danke aan die langtermyn harde werk van die Engelse teler David Austin.
"Pat Austin" - Die variëteit is vernoem na die teler se gade, sy koper-oranje knoppies word geel na opening. Struik tot 120 cm. Bloei herhaaldelik gedurende die somer, die geur is tee roos.
"Claire Austin" - het die naam van die dogter van 'n produsent ontvang. Die lengte van die takke bereik 2,5 m, die swepe is versier met blomme van die onderkant van die bos tot by die kroon, waardeur jy boë en gazebos pragtig kan versier.
By die keuse van 'n plantplek vir 'n Engelse roos- en beplanningsorg, oorweeg die grootte van die struik, die tipe stam en die tuinsamestelling:
klimrose moet ondersteun word
blombeddings - geskik vir mediumgrootte blombeddings,
bos - om 'n heining te skep,
grondbedekking - om 'n elegante "mat" van helder geurige blomme te skep.
Blomme kan groei in arm grond, maar onderhewig aan losmaak, mulching en bevrugting van die grond. Die grond moet wees:
asemhaalbaar, los, met goeie dreinering,
bevrug, ideaal - geswelde mis en beenmeel.
Die kunsmislaag onderaan die gat is minstens 2 cm. 'N Laag nie-geweefde materiaal word voorlopig op die bodem van die put geplaas om die vrugbare laag te behou.
Voorbereiding van saailinge en plantdatums
Die optimale tyd vir die aanplant van saailinge met 'n oop wortelstelsel is herfs, die laaste week van September is die begin van Oktober. Saailinge moet wortel skiet en aanpas by 'n nuwe plek tot konstante ryp.
Vir saailinge berei diep, 50 cm en wye gate voor. Hulle moet geposisioneer word sodat die volwasse bosse harmonieus ontwikkel en 'n pragtige samestelling geskep het. Dawid Austin bied self 'n klassieke plantskema, 3-5 enkelgesorteerde plante, die aanbevole afstand tussen hulle is 0,5 m. Terselfdertyd moet saailinge nie te naby wees om lugversending rondom die takke in te meng nie.
Roos word natgemaak, afhangende van die tipe, toestand van die grond en weerstoestande. Dit is beter om in die aand die roostuin te water, sodat oornag die water in die grond binnedring en nie van sy oppervlak verdamp nie. Benaderde hoeveelheid water:
struik rose - 5 liter tot 1 bos,
klim - tot 15 liter per bos.
Hoe om die plante te snoei
Die klassieke vorm van die kroon is afgerond. Snoei bosse dwarsdeur die seisoen:
eerste snoei - in die lente voor die ontwaking van plante,
In die somer word die tops van die jong lote vasgespyker om lui takke te vorm,
Oorgroeide lote en blomknoppe afgesny.
Voorbereiding van rose vir die winter
Voor die winter word snoei van onrypse lote uitgevoer. Vir die rypwording aan die einde van die somer word die blomknoppe afgesny. Die struike word deur 'n lugdroogmetode verhit: 'n nie-geweefde materiaal oor die raam dek die lugkant van die plant, die rande van die materiaal word teen die grond gedruk, 'n bietjie saagsels en grond word bo-opgestort.
Lae bosse is heeltemal bedek met deklaag (saagsels) en bedek met spruce takke of nonwovens.
Voordele en nadele van variëteite
Onder die voordele van Engelse rose Austin Nota:
skouspelagtige knoppe, interessante kleure,
lang blom, sterk aroma,
weerstand teen siekte en ryp.
Die nadele sluit in die noodsaaklikheid om versigtig 'n terrein te kies vir die aanplant en skuiling van struike vir die winter, wat kos en moeite vereis, veral vir groot monsters.
Hoe is hierdie verskeidenheid geskep?
In die middel van die vorige eeu het 'n teler soos Dawid Austin het besluit om 'n nuwe blom te skep wat soos ou bosrose lyk, maar terselfdertyd het dit 'n sterk geur en verfynde knoppe gehad.
Die teler het gekonfronteer met die taak om nie maklik 'n nuwe verskeidenheid rose te bring en dit te maak nie re-blom en sodanig dat hulle normaalweg in verskillende klimaatstreke kan groei. David Austin het opgemerk dat die oesjaarse variëteite nie geel of oranje kleure gehad het nie, dit is wat die wetenskaplike wou regstel.
Vir teling is variëteite soos Belle Isis en Le Grasse gekies. Die eerste Engelse roos is in 1961 gebore, en was baie soos 'n pioen.
Watter eienskappe het die Engelse roos uit sy voorvaders geneem?
Die blomme het die volgende geërf eienskappe van:
sterk en weerstandige stamme
bloei deur die seisoen
goeie weerstand teen siektes en plae.
Ten spyte van die feit dat hierdie plante baie van hul voorvaders geneem het, het hulle hul eie kenmerkende eienskappe. So, sulke blomme is universeel, aangesien Engelse rose aangebied word in 'n wye verskeidenheid kleure en vorms.
Die blomme wat Dawid Austin uitgebring het, het hul foute, wat jy moet bewus wees van voor die plant. Hierdie nadele sluit die volgende nuanses in:
Sommige soorte kan nie altyd hul blare op hul eie oopmaak nie, so soms moet die tuinier dit self doen,
Die blomme self is baie swaar, so soms kan die knoppe as gevolg van hul eie swaartekrag val.
Breë blomme Deur David Austin, baie soortgelyk aan sulke ou variëteite soos die Bourbon en Gallic blomme, sowel as albu.
Hulle het die volgende kenmerke:
blom vorm in die vorm van 'n glas,
skoon en delikate kleure
sappige en onvergeetlike aroma,
David Austin se gewildste roosvariëteite het die volgende naam:
Benjamin Britten - 'n Lae struik wat onbewustelik in die sorg is en goed gekant teen poeieragtige skimmel. Kroonblare van hierdie plant het dikwels rooi of oranje skakerings.
William Shakespeare 2000 - hierdie roos groei in 'n reguit bos. Die blomme het 'n donkerrooi kleur. Hierdie verskeidenheid word onderskei deur sy lang blom.
Abraham Derby - sy kleurreeks wissel van koper tot appelkoos. Die gewig van die blomkop kan groot wees, so 'n geringe vervorming word nie uitgesluit nie.
Graham Thomas is 'n plant met blink geel blomme en lang blomme.
Charlotte - hierdie roos word onderskei deur sy geelbessieblomme. Hierdie verskeidenheid verdra koud.
William Maurice is 'n plant wat rozetagtige perske en pienk blomme het. Nader aan die middelpunt van die knop kleur meer versadigde, en buite dit kan wit wees. Die blom is goed bestand teen spotting en poeieragtige skimmel, aangesien dit normaalweg hoë humiditeit en lang reën verdra.
Selfs 'n beginner tuinier kan hierdie blom plant, dit is genoeg om vas te hou aan die elementêre reëls en aanbevelings.
Voordat jy plant, moet jy die wortels sny en vir 'n dag in die water laat. Die put waarin jy die plant plant, moet 50x50 meet. Om die plant beter te vestig, word humus en kompos by die plantput geplaas, wat dan met die grond gemeng word en met water oorvloedig gegiet word. Vir beter wortels, moet die plant na die plant spruit.
Die versorging van so 'n plant is feitlik nie anders as om vir ander rasse van rose te sorg nie. Die standaard kompleks van sorg maatreëls sluit in water, kunsmis, onkruid en voorkoming van siektes en die voorkoms van plae.
Water wat die bosse moet soos hulle droogbeste gedoen in die aand. Een roosbos sal ongeveer 5 liter water benodig, en vir die klim spesies benodig jy 15 liter water.
Bevrug die plant het meer nodig voor blom. Vir bemesting kan jy kunsmis gebruik, wat stikstof in sy samestelling bevat.
Tydens blom, kan die plant gevoed word met fosfaat of potash kunsmis.
Soos ander roosbosse, benodig hierdie spesie periodieke snoei. Ou, siek en onderontwikkelde stamme moet verwyder word. Nadat u alle onnodige takkies verwyder het, kan u begin om 'n bos te vorm. As jy 'n lae bos benodig, word die takke met die helfte gesny, maar as jy 'n lang en groot bos benodig, moet die stamme met 'n derde gesny word. Let asseblief daarop dat klimvariëteite lank gesny moet word. Snoei is nodig om nuwe lote te vorm, sterker en gesonder.
Hoe om die plant voor te berei vir die winter?
Die blomme wat Dawid Austin uitgebring het, is redelik sag Nie baie goed verdraaide ryp nie, met onbehoorlike winter voorbereiding, kan hulle sterf.
Dit is belangrik om die plant deeglik deur die seisoen te versorg. Die roos moet die regte hoeveelheid voedingstowwe kry sodat dit gesond en sterk in die winter sal wees.
In die herfs, wag tot die roos verdwyn het, die blare sal val, jy hoef nie die knoppe self of die blare te sny nie, aangesien jy die rypwording van die lote kan onderbreek. Met die koms van die eerste koue weer moet 'n mens onroonde laterale stingels verwyder en die plant vir die winter begin voorberei.
Ten volle bedek moet die bos slegs wees as daar 'n konstante lae temperatuur is - onder 0 ° C, maar nie minder as -10 ° C nie. Skenk aandag om skuiling bokant die bos te skep, is eers moontlik na die helling.
Om 'n winterskuiling te skep, kan jy die volgende materiale gebruik:
Nadat u 'n raam van een van die bogenoemde materiaal gemaak het, moet u dit invul droë blare, humus of spaanders. Weefvariëteite moet op die grond gelê word en bedek word met 'n dik laag blare.
Die boonste laag van die omslag is 'n film- of dakmateriaal. Hierdie ontwerp help om die plant teen ernstige ryp te beskerm. Dit moet eers verwyder word as 'n stabiele temperatuur bo 0 ° C is.
Siektes en hulle voorkoming
Ten spyte van die feit dat Austin-rose goeie immuniteit teen siektes het, kan hulle soms ly aan siektes.
Watter siektes kom die meeste voor en hoe om hul ontwikkeling te voorkom?
Simptome van die voorkoms van hierdie siekte - die teenwoordigheid van klein swart kolle. Let asseblief daarop dat hierdie siekte net die stamme raak, dus is dit moeilik om swartvlek te identifiseer. Die besmette plant begin swak groei, vervorm en sterf gou. Om te voorkom dat dit gebeur, moet voorkomende maatreëls getref word. Spuit die plant met 'n oplossing van mullein of as, of jy kan 'n mangaanoplossing gebruik. Twee keer per seisoen moet die plant met houtas bestuif word.
Dikwels begin hierdie siekte nader aan die middel van die lente, wanneer die roos sy knoppe oopmaak. Die eerste teken van die siekte - die vorming van groei. Roes begin aktief ontwikkel in nat weer, dit begin deur die bos versprei in die vorm van geel kolle. Op die ou einde dek roes die hele plant.
Ten einde die voorkoms van hierdie siekte te verskaf, is dit nodig om die blare betyds te verwyder, nie net in die herfs nie, maar ook wanneer hulle die hele seisoen regop vestig.
Die gebruik van Engelse rose in landskapontwerp
As gevolg van die gemak van plant en verbouing, word hierdie tipe plant baie dikwels gebruik vir die versiering van tuine en huishoudelike erwe. Sommige rasse is ideaal vir die vorming van heinings. Struikrose word gebruik om blombeddings aan te vul, alhoewel hulle op hul eie kan groei. Engelse rose voel goed in die pot en in die oop veld.
Die geskiedenis van die reeks
Engelse rose David Austin is op 'n baie nuuskierige manier gebore. In die middel van die XX eeu (in die jare vyftig) het Austin, in Frankryk, die aandag gevestig op die ou spesies rose wat hom met hul skoonheid en elegansie betower het.
Dit het die teler geïnspireer om 'n verskeidenheid blomme wat moderne was, uit te bring en terselfdertyd die man van die mistige romantiek van antieke tye aan te dui.
Austin se hooftaak was om te verseker dat die Engelse parkroos in die keuringsproses sy voorkoms en unieke delikate aroma behou. Klassieke verteenwoordigers het nuwe eienskappe opgedoen: die teler het hul herbloei gedurende die somer seisoen behaal en het ook geleidelik meer weerstandbiedende en onverskillige monsters gekies.
Terloops: voor die Austin Engelse roos in al sy skoonheid en diversiteit verskyn het, het die ou rasse nie geel of oranje kleur gehad nie. Dawid het dit ook gedoen.
In 1961 is vir die eerste keer 'n nuwe roos, geskep deur 'n spesialis, "gepubliseer". Dit is bekend as "Constance Spray" en is verkry deur een van die moderne spesies te kruis met 'n ou blom uit Galle.
In voorkoms en kleur lyk hierdie monster soos 'n groot pioen, sy reuk is soortgelyk aan die reuk van mirre, en die knoppe is groot, in die vorm van elegante bakkies. Die siening van "Constance Spray" is nog steeds in die tuinbou-omgewing geliefd - ten spyte daarvan dat dit eers een keer gedurende die somer seisoen blom.
Vir meer as twintig jaar het Austin voortgegaan om te werk. In 1984 is 'n groot uitstalling in die Engelse stad Chelsea gehou, waar hy alreeds vyftien verskillende variëteite rose aan die publiek voorgehou het as gevolg van herhaalde kruise. 'N Interessante feit is dat 'n gewone wilde rooskip aktief deelgeneem het in die keuring.
Algemene kenmerke van Austin rose
Die Engelse roos, waarvan die kleur 'n benydenswaardige verskeidenheid het, is bestand teen die harde klimaat, terwyl dit 'n ietwat outydse en nostalgiese voorkoms het. Austin se rose is nie te veeleisend om te verlig nie: vyf of ses uur se sonbad sal genoeg wees vir hulle.
In sy talle onderhoude, hou Dawid Austin daarvan om te herhaal dat wanneer hy sy blomme skep, hy veral op die vorm van die knoppe fokus. Hy probeer drie hoofvorme hê:
Om die individualiteit van hul wyke te bewaar, probeer die teler die voorkoms onder hulle van spesies met knoppe wat lyk soos 'n afgeknotte kegel. Die reuk van blomme is altyd aangenaam en intens, en die aantal variëteite is lankal meer as tweehonderd.
Om hul prioriteite duidelik te definieer, het Austin vier basiese vereistes uiteengesit wat sy blomme ideaal moet ontmoet:
noodwendig pragtige vorm
die suiwerheid van die kleurpalet,
aanhoudende en aangename reuk,
hoë vlak van vitaliteit.
Met betrekking tot die gedrag van Austin-rose in gematigde Russiese breedtegrade, ervaar ervare tuiniers die volgende kenmerke van hul groei:
hulle is bestand teen ryp,
groei baie hoër as by die huis,
Sommige rasse, inteendeel, is geneig om groeiprosesse te vertraag,
In die tweede jaar na plant, is blom minder groot,
Daar is 'n swakheid van die takke, maar na aanpassing gaan alles terug na normaal.
Dit is belangrik om te onthou dat die "moerasse" in die eerste jaar na plant nie in die intensiteit van blom sal verskil nie, omdat hulle tyd nodig het om aan te pas by 'n nuwe plek.
Engelse parkrose, wat gekenmerk word deur lang, het 'n rozet- of sopknoppie. Onder hulle is die Kroon van Prinses Margaret besonder opmerklik, sy hoogte kan tot 180 cm. Die blomme het 'n ryk geel-oranje kleur en word onderskei deur 'n delikate geur met vrugtige note. Die verskeidenheid is bestand teen swam infeksies en ander tipiese siektes van rose.
Variëteit Gertrude Jekyll kan tot twee meter hoog word, het 'n rozetblomvorm en 'n kenmerkende aangename reuk van roosolie. Kleur - versadig, pienk, weerstand teen siektes - medium.
Ligte pienk verskeidenheid Gees van vryheid word ook gekenmerk deur 'n rosetvormige blom wat 'n effense tert uitstraal, maar 'n aangename reuk van mirre. In die Russiese breedtegrade kan dit tot 150 cm hoog word.
Alle lang rasse van Engelse rose is ideaal vir die skep van hegte - insluitende Austin klimroos, gekenmerk deur buigsame en sterk takke.
Roos vir die groei in houers
Vir diegene wat Dawid Austin se pragtige blom in 'n houer wil groei, kan Anna Boleyn se roos 'n goeie opsie wees. Dit het 'n rozetvorm van glase, 'n delikate pienk kleur en 'n skaars waarneembare reuk wat waardeer word deur mense wat nie sterk geure duld nie.
Christopher Marlowe blomme in roos en kleure lyk soos 'n groot wilde roos met 'n geel-goue sentrum. Hulle het die reuk van roosolie, is hoogs bestand teen enige omgewingsfaktore.
Graansoorte word onderskei deur groot appelkoosbril, wat soos dahlias in vorm lyk. Net soos Christopher Marlow, het die reuk van roosolie.
Rozen met veral groot bril
Soos bekend is feitlik enige Engelse roos onderskei deur 'n groot bosgrootte en luukse welige blomme. Maar as dit gaan oor die groei van die grootste verteenwoordigers van David Austin op jou webwerf, is die pragtige Lady of Maginch een van hulle.
Diep pienk blomme word gekenmerk deur intense groei, en die unieke reuk, afwisselend met framboosnotas, fassineer met sy ongewone. Lady of Maginch is bestand teen siektes en pas by moeilike weersomstandighede.
Prinses Alexandra van Kent word onderskei deur 'n dik pienk kleur en lyk soos 'n groot wilde roos. Die reuk kan verander, afhangende van die blom tydperk: eerste tee verskyn, en 'n bietjie later - 'n aangename vrugtige aroma.
As daar groot Engelse spesies op die terrein is, is dit belangrik om nie te vergeet dat die maksimum grootte van die knop en die grootte van die bos nie dadelik sal geniet nie, maar net 'n paar jaar nadat die saailinge in die grond geplant is. Met betrekking tot kommersieel beskikbare rasse van Austin-rose, kan die beste spesies altyd individueel bestel word, in gespesialiseerde winkels.
Daar is Austin rose verteenwoordig deur suiwer blomme. Hulle gamma is soos volg: klassieke rooi, wit roos, baie kleure geel tot 'n ongewone skaduwee van oranje. Een van die bekendste verteenwoordigers is Graham Thomas. Helder geel glase in die vorm van 'n bak gee 'n delikate reuk van roosolie uit. Geleë naby mekaar.
Claire Austin is 'n delikate wit blom met 'n uitgesproke muskie-reuk en 'n gemiddelde vlak van klimaatstabiliteit. Dit is ook die moeite werd om te let op die ryk rooi verskeidenheid Brightwite en pienk Broeder Cadfael, verkry deur kruising met 'n tee verskeidenheid.
Seleksie van saailinge vir aanplanting
As jy Engelse parkrose wil groei, moet jy bekommerd wees oor die vraag waar jy goeie saailinge kan koop en die regte keuse maak. Jy moet dit slegs in gespesialiseerde winkels of blommewinkels koop: 'n Ervare verkoper sal kortliks vertel hoe rose geplant moet word. Wanneer jy kies, maak dit nie seer om te fokus op die feit dat jy Austin-rose wil koop nie, wat voortdurend bloei. Dan sal die verkoper onmiddellik verstaan ​​watter soort in die vraag is.
As jy saailinge kies, moet jy aandag gee aan die feit dat hul wortels op die snitte 'n suiwer wit kleur moet hê. Gesonde stamme is groen, en die niere moet in 'n "slaap" toestand wees.
Ten einde die Engelse roos van David Austin goed te kan wortel, moet saailinge eers voorsien word van hoëgehalte stoor. Indien moontlik, kan u by die somerhuis sogenaamde prikop toerus, wat voor die eerste rypstreep gedoen moet word.
Enige bed word gekies waarop 'n skuim of poliuretaan sowat 10 sentimeter dik is. So sal die land in die omgewing van Prikop in die winter nie vries nie en in die lente sal dit 'n ideale plek wees om saailinge te berg.
Sodra die lente kom, word die sneeu op die plek van die prikop opgegrawe, die isolasie is verwyder, en die saailinge word in 'n sloot gesit, waarvan die diepte nie meer as een skoppie bajonet is nie.
Aangesien die grond in die plek van die prikop sag bly, sal dit nie tot die lente vries nie. Saailinge kan veilig in 'n sloot geplaas word, begrawe, bedek die bokant met dieselfde laag skuim, strooi met sneeu stil en wag vir 'n gunstige tyd vir die plant. Die metode is 'n bietjie tydrowend, maar vir berging is dit die betroubaarste.
'N eenvoudiger metode is stoor in 'n konvensionele yskas. In hierdie geval moet die wortels in klam papier toegedraai word en in plastiek wikkel toegedraai word. Weekliks moet jy die toestand van saailinge kontroleer om moeras op die wortels te vermy. Dit moet in gedagte gehou word dat indien dit langer as 'n maand in die yskas gestoor word, die oorlewingsyfer aansienlik kan versleg.
Siektes van Engelse rose
Meestal is die Engelse roos siek van verskeie swaminfeksies indien die somer te reënerig was of die eienaar te ver gegaan het met water. Tipiese siektes is allerhande "spotting", wat voorkom as swart, bruin, roes of grys kolle op die blare, takke en stam.
Mealiedauw word dikwels gevind wanneer die blare bedek is met 'n taai grys bloei en begin vrot word. As tekens van swaminfeksie opgemerk word, is die eerste ding wat jy moet doen om al die geaffekteerde dele van die bos te verwyder. Maak seker dat jy dit verbrand sodat die infeksie nie verder versprei nie.
Vir behandelingsdoeleindes word dit aanbeveel om sulke middels as koper-seepoplossing, Topsin, Bordeaux-samestelling te gebruik. Aansoekskema: die bos self word gespuit en al die grond rondom dit word volop gekweek.
Die aantal behandelings - van drie tot vyf, die tussenposes tussen hulle - tien dae. Vir die voorkoming van een van die komposities van die roos word in die lente verwerk, voor blom en voor skuiling vir die winterseisoen.
Skuiling bosse vir die winter
Winter en verwarring van die koue Austin-rose kan, indien dit behoorlik georganiseer word, "winter". Die wortelsisteem is bedek met 'n heuwel bestaande uit grond en saagsels. Die hoogte is vyftien sentimeter. As die variëteit klim, word dit op dieselfde wyse van die ondersteunende struktuur verwyder en poeier.
Skuiling self word gedoen nadat die eerste gereelde ryp begin het. Die bosse is bedek met 'n digte laag sellofaan of spunbond. Om te verhoed dat die geïmproviseerde kweekhuis deur die wind weggeblaas word, kan dit liggies met planke of 'n lang dik serp vasgemaak word.
Engelse rose - "wyne" - is pragtig en wortel goed in ons breedtegrade. Met behoorlike versorging en verbouing, sal hulle hul eienaar jaarliks ​​behou met voortdurende blom en aroma, wat die verpersoonliking van die unieke era van romantiek is.
Kenmerke van Engelse rose
Hierdie groep rose het verskyn as gevolg van die kruising van die ander twee - die ou en floribunda. Nuwe rasse sluit die beste eienskappe in:
oorvloed van vorms en kleure
sterk aanhoudende aroma
eweredige verspreiding van knoppe op bosse,
Engelse rose - foto's van bloeiende geelknoppies
Tradisioneel vind blom in twee golwe plaas - in die middel van Junie en laat somer. Blomme van die meeste spesies Engelse rose is gevorm soos 'n bak, rozet of pom-pom met 'n groot aantal blomblare. Soos blomblare blare in die son en verhelder, en in een bos kan jy blomme van verskillende skakerings sien. Die bosse self word onderskei deur 'n verskeidenheid: hulle klim, sprei, dwerg, lank, dik en yl. As gevolg hiervan word Engelse rose baie wyd gebruik in tuinontwerp. Nog 'n voordeel is die voorraad, wat nie wilde lote gee met behoorlike plant.
Engelse rose in landskapontwerp
Maak nie saak hoe hard die telers probeer het nie, hulle het nie die nuwe variëteite van die tekortkominge van oesjaarrose en floribunda volledig ontgin nie. Eerstens, in reënweer, maak die knoppe nie oop nie, en as die reën nie 'n paar dae staak nie, verdwyn baie van die blomme. Tweedens word die hitte ook swak verdra, die blomme word kleiner, hulle vinniger uitbrand en verkrummel. Derdens, baie variëteite het 'n swak weerstand teen siektes, waardeur die dekoratiefheid van die bosse aansienlik afneem. Daarbenewens is herbloei in individuele variëteite baie swakker as die eerste.
Engelse rose David Austin
Die voor- en nadele van Engelse rose
Plant Engelse rose
Vir blomme om normaal te ontwikkel, moet die plek vir hulle baie versigtig gekies word:
die terrein moet nie swaar geblaas word deur die wind en in die skaduwee wees nie,
Roos moet nie in die laaglande en op plekke met hoë vlakke van grondwater geplant word nie,
Dit word nie aanbeveel om nuwe bosse in die plek van oumas te plant nie, waar veroorsakende agente van roosiektes in die grond kan bly.
Tip! As dit nie moontlik is om 'n nuwe plek vir boomplante te vind nie, moet jy die grondlaag vervang tot 'n diepte van minstens 'n halwe meter of selfs beter - 70 cm. Dit moet vooraf gedoen word sodat die grond goed gekompakteer word en nie onder nuwe bosse onderdompel nie.
Die voorraad van Engelse rose is baie pretensieloos en onbeskaamd aan die grond. Nietemin is ligte grondgrond of loamies wat ryk is aan humus en versadig met suurstof meer geskik vir plant. As die grond te dik en swaar is, is dit noodsaaklik dat sand binne redelike perke in die plantgate, sowel as humus of kompos ingevoer word. Oortollige kunsmis sal plante nadelig beïnvloed. Swak sandgronde moet verbeter word deur organiese materiaal en sootgrond by te voeg.
Vir die lente plant site is aanbeveel om voor te berei in die herfs. Grawe moet diep wees, minstens 50 cm, met gelyktydige bekendstelling van humus of kompos tot die volle diepte. Kunsmis toedieningshoeveelheid is 30 kg / m2. Vrugbare grond hoef nie te bemes nie, net grawe voor die aanvang van ryp. Die suurheid van die grond moet nie pH 5,5-6,5 oorskry nie, anders is die gebruik van kalk in die hoeveelheid van 500 g / m2 nodig. As die land nie vrugbaar genoeg is nie en kunsmis laag is, moet dit onmiddellik toegedien word voordat dit in die put geplant word.
Die optimale tyd om rose te plant, is van vroeg September tot middel Oktober. Lente plant word gewoonlik vanaf middel April tot Mei 20 gehou. Saailinge inspekteer noukeurig na stoor, gedroogde wortels word vir 5-6 uur in water gedoop. By die aanplant in die herfs moet lote tot 6-8 knopies verkort word en die blare heeltemal verwyder word.
Stap 1. Maak 'n kleioplossing vir die wortels: vir 10 dele water, neem drie dele klei en mis, voeg enige groentestimulant by en meng deeglik.
Toediening van minerale bemestingstowwe voor plant
Stap 2. Hulle grawe 'n plantgat 40x40 cm en 'n diepte van 30 tot 50 cm - afhangende van die lengte van die wortels. Vul die put met die volgende samestelling:
2 emmers tuingrond,
1 emmer sand, gebreekte klei, turf en humus,
2 klein handvol superfosfaat,
2 koppies been- en dolomietmeel.
Stap 3. Water word in die put gegooi en toegelaat om te week. Terwyl die water geabsorbeer word, word die wortels gedoop in 'n regte klei.
Stap 4. Laat die saailing in die put, liggies die wortels reguit. Die grens van die vee moet 7-10 cm onder die grondvlak wees. Hulle begin die grond gooi en druk dit met hul hande sodat die wortels nie leeg is nie. Na die slaap raak die grond vertrap en weer water gestort. Wanneer water geabsorbeer word, word die bos spruit tot 'n hoogte van 10 cm, wat dit toelaat om vog langer te behou en bydra tot die oorlewing van die plant.
Hoe om 'n roos korrek te plant
Snoei, natmaak en voer
Gieter rose na plant
Vir Engelse rose, snoei is 'n moet. Struike begin amper uit die oomblik van plant. Nadat die lente in die lente wakker geword het en die vorming van die eerste lote tot 5 cm lank is, word die grond van die basis van die bos opgekom, die grond is effens losgemaak en besprinkel met saagsels, dennenaalde of strooi om vog te behou. Sodra die stamme sterker word, word die bos verdun, wat 3-4 lote laat. Om die meeste groot blomme te kry, word die gekweekte lote met die helfte verkort, en as jy die stamme met 'n derde sny, sal die bos met knoppe bedek wees. Klimversies word slegs met 1/5 van die lengte afgesny. Vervaagde knoppe en verdorde rose moet dadelik van die bos verwyder word om die vorming van nuwe blomme te bevorder.
Volwasse struike word aanbeveel om in April gesnoei te word, voordat blomme bloei. Later snoei stel die bloei van die roos uit. Pasiënte, gebroke, swak en klein lote moet verwyder word sonder spyt. Ou houtagtige lote word elke 4-5 jaar uitgesny, wat plek maak vir jong lote. Dit is baie belangrik om in ag te neem wanneer die eienskappe van elke spesifieke variëteit gesny word, en instruksies oor die vorming van 'n bos word gewoonlik in die beskrywings in katalogusse ingesluit.
Die snymasjien moet goed gemaal wees sodat die sny so glad as moontlik is. Dumb pruners is baie maklik om die bas te beskadig en die infeksie te dra, wat veroorsaak dat lote begin krimp. Nog 'n belangrike reël: snitte moet op 'n hoek en op 'n afstand van 5 mm van die nier gemaak word. Plaas die sny, dit is wenslik om die tuinhoogte of ontsmettingsmiddel onmiddellik te behandel.
Snoei rose met skêrs - foto
Engelse rose word natgemaak soos die grond opdroog: vir klimvariëteite word tot 15 liter per bos benodig, vir gewone mense - 5 liter. Gieter is die beste in die aande, verdedig deur smelt of reënwater, maar om chloorwater uit die kraan te gebruik, is hoogs ongewens. Nodeloos om die blare van plante te vreet, is ook nie die moeite werd nie, van hierdie siekte ontwikkel in rose. Jy kan nie die roos dikwels en in klein dosisse natmaak nie, aangesien dit oppervlakkige wortels veroorsaak, wat maklik tydens bewerking beseer word. Die mees optimale behandeling is een keer in 4-5 dae in droë weer. Wanneer die hitte inkom, moet die water vir besproeiing net warm word, anders neem die absorpsiekapasiteit van die wortels af, die plant verswak, die knoppe word nie oopgemaak nie. Hou aan die einde van Augustus, en in die reënerige somer 'n maand vroeër.
Gieter en aantrek rose
Bosse word minstens drie keer per seisoen gevoer: stikstofbevattende aanvullings word toegedien voor blom, organiese materiaal en komplekse mikroelemente word benodig tydens blom, en voor die winterplante benodig kunsmis met fosfor en kalium die meeste van alles. As die landingsputte volgens die reëls gevul is, kan die rose in die eerste jaar nie gevoer word nie.
In die tweede jaar word 'n goeie resultaat gegee deur voedseldruppels of mullein-infusie te voer. Kuil verdun met water in die verhouding 1:20, mullein 1:10. Infusie word slegs vars voorberei. Om die struktuur van die grond te verbeter en beter te assimileer van nuttige elemente, moet die grond rondom die bos gevul word met 'n laag turf tot 8 cm dik. Dit beskerm die wortels van oorverhitting en versnel hul ontwikkeling.
Variëteite van Engelse rose is baie anders as ander. U kan baie oor hul voordele praat.
het 'n spesiale cupped vorm van blomme, harmonieuse struktuur van die bos en 'n wye verskeidenheid van aangename aromas,
bloei stadig deur die seisoen
bestand teen siektes
pretensieloos aan die voorwaardes van groei,
vereis nie meer aandag nie
kan die vorm en voorkoms van die bos verander, afhangende van die toestande.
Die vorm van dubbele blomme kan anders wees en lyk soos 'n pom-pom, 'n bak of 'n roset.
Engelse roos: voortplanting
Die maklikste manier om rose te propageer, is om te sny. Om dit te doen, kies 'n ontwikkelde en gesonde skiet van die eerste golf van blom en sny dit in steggies, 10 cm lank. Dan moet die spasies op 'n skaduryke plek begrawe word en bedek word met deursigtige pette. Jy kan die bokant van 'n plastiekbottel met 'n pet gebruik. Skroef die omhulsel uit, dit is gerieflik om water en lug steggies.
Klim rose is makliker om te propageer deur lae. Een van die vervaagde buitenste wimpers moet op die grond gebuig word, prikopat en maak die draad vas. In die lente van hierdie saailing kan oorgeplaas word na 'n permanente plek.
Voorbereiding en plant blomme
Oorweeg die proses om 'n sapling op die voorbeeld van die Engelse roos Falstaff te berei en te plant. Aangekoopte saailinge moet sterk, gesond wees, met buigsame wortels en groen lote (minstens 3 stukke).
Die beste plek vir die landing is 'n sonnige area, waar daar geen skielike windstande is nie. Moenie rose in gebiede met hoë grondwatervlakke plant nie.
Die afmetings van die put is standaard: breedte - 70 cm, diepte - 60 cm. Voor plant, berei 'n ondergrond van sand, rottende mis, turf en vrugbare grond voor. Dit is raadsaam om spesiale kunsmisstowwe vir rose en 'n glas houtas by te voeg.
Rose Falstaff is beter om in die lente te plant. Die grond moet verhit word tot 'n minimum van 14-15 grade.
Voordat jy plant, ontspan water in die water met wortel. Prosedure vir landing:
Giet 'n heuwel van die aarde tot by die bodem van die put.
Bedek die wortels met grond sodat die wortelnek 3-4 cm onder die oppervlak is.
Om die grond en water goed te ram.
Meng die grond met blare, strooi, bas, gekapte gras.
Daarna moet die voortdurende versorging van die saailing gereeld natmaak, bemesting en losmaak van die grond insluit. Die tempo van besproeiing - 10 liter warm water onder elke bos elke week. In die eerste jaar na plant, is bevrugting nie nodig nie.
Nuanses van die groei en versorging van Engelse rose
Omgee vir en groei van rose is nogal 'n uitdaging, selfs vir beginners. Jy moet egter van die nuanses weet.
Dit moet in gedagte gehou word dat in streke waar dit gereeld weer reënweer is, kan terry cupped en sferiese blomme eenvoudig nie geopenbaar word nie. Soms moet tuiniers dit handmatig doen, die rye buitenste blare versigtig oopmaak.
Jong plante benodig ondersteuning, aangesien hul dun takke sterk onder die gewig van bloeiende blomme gebuig word. Maar oor die jare verdwyn hierdie probleem, aangesien die lote sterk en sterk word.
Van die tweede jaar van plant moet sorg vir tydige voeding:
in die lente-gekapte mis,
in 2-3 weke - ammoniumnitraat,
in die tydperk van ontluikende en blom - fosforkalsium bemestingstowwe.
Oormatige rose is ook nie die moeite werd nie, aangesien dit geel en blare kan word. Dit is nie nodig om addisionele voer in die herfs te doen nie, om nie die voorkoms van nuwe lote uit te daag nie.
Vir rose om 'n pragtige vorm te hê, moet hulle behoorlik gesny word.
In die vroeë lente, sny die lote met die helfte af voordat die knoppe swel.
Na blom, verkort die lote met 'n derde.
Gedurende die somer, knyp jong stamme 5 cm.
Oorgroeide takke verwyder heeltemal.
Knip afgedwaalde knoppe af.
Die meeste wenvorm vir Engelse rose is 'n halfrond.
Engelse rose plant, sappings
Om bosse van Engelse rose te plant, kan sowel in 'n goed beligte plek as in die skaduwee gedoen word (dit is waar die son 4-5 uur per dag is). Hierdie eiendom (die moontlikheid van groei in die skadu's) was slegs in besit van 'n klimgroep. Эта особенность объясняется климатом Англии, где преобладают туманы и небольшое количество солнечных дней.
Итак, посадку «остинок» можно производит и в тени, хотя в солнечной стороне они быстрее развиваются (т.е. корни не находиться в сырости и избыточная влага будет испаряться, побеги не будут вытягиваться, потому что будут получать достаточно тепла и света). Om goeie Engelse rose te laat groei, hoef jy nie 'n deskundige te wees nie. Jy moet eenvoudige riglyne vir die sorg volg en jy sal self die plan kan implementeer. Eerstens, moet jy die verskeidenheid rose goed en korrek kies. Dawid Austin, hang daarvan af van watter afstand roses plant en hoe om dit te sny. Dit moet nie naby bome geplant word nie, sterk groeiende meerjariges of ander struike omdat die wortels onderdruk sal word, aangesien hulle nie genoeg voedingstowwe sal hê nie en in die ruimte beperk sal word en dus met die wortelsisteem van ander sal oorleef. Vir Engelse rose, is enige grond geskik, alhoewel dit beter ryk is aan humus, moet die pH-balans binne 6.5 wees, maar skommelinge in die suurheid van die aarde is moontlik. Voor die aanplant word pitte gemaak waar kunsmis (organies) en turf vooraf gesit word. Die wortels van saailinge van Engelse rose moet nie droog wees nie, daarom suig ons hulle in water (jy kan die wenke sny om beter vertakking te kry), jy kan meer groeireguleerders bymekaarmaak of ontsmet in kaliumpermanganaat. Die basis van die bos (entplant of wortelnek) word 5-7 cm in die grond begrawe. Die tipe onderstam vir Austin-basters is belangriker as vir ander rasse, dus kyk nader daaraan wanneer jy koop. Plaas Engelse rose op 'n afstand soos hibriedtee (50 tot 50 cm), krullerig - by 70 cm, 1 m van mekaar.
Engelse rose sorg
Wat die sorg van David Ostin se Engelse rose betref, volg ons 'n paar reëls: kunsmis, water, siektebeheer. Moenie vergeet om verskeie kunsmisstowwe vanaf die begin van die groei (lente) te maak nie, veral vir rose, dan in Junie - stikstofbevestigings vir groen massa en tydens die vorming van knoppe - fosfor en kalsium. Wees versigtig om nie die kunsmis oor te dra nie, anders sal die Engelse roos geel word en die blare werp. Aan die einde van die somer moet die land nie voed nie. David Austin se Engelse rose het los hout, wat beteken dat hulle minder winterhard is. Om die weerstand teen ryp te verbeter, benodig jy 'n gebalanseerde dieet (veral in die val van kalium), dit sal help om die hout te ryp. Om vir Engelse rose te versorg, moenie vergeet van water nie. Dit is belangrik dat die grond nie uitdroog nie. In die warm periode verhoog die frekwensie van die vog van rose. Gewoonlik op een bos gaan 4-5 liter water, op krullerig - 3 keer meer. Gieter word die beste gedoen in die aand, aangesien daar geen sterk verdamping sal wees nie. Die weer is baie reën of dou swaar vir digte "dubbelpuntige" potte. Sulke slegte weer ontwikkel siektes - grys vorm. Om vas te stel of hierdie siekte die roos aangeval het, kyk na die knop, dit sal 'n ligte bruin kleur op die uiterste blomblare hê, en wanneer dit aangeraak word, val die knop. In hierdie geval is dit dringend om die bos na die boonste ontwikkelde knop te sny. As jy die kiem aangeraak het, sal jy sien dat dit nie afgeval het nie, jy moet sy bekendmaking help deur die droë boonblare te verwyder (dit is nie 'n grys vorm nie). Dus, vir langdurige reënweer mag blomme in die vorm van 'n diep bak of laag nie bloei nie. Dit is raadsaam om die bosse gedurende reënweer op te skud en die waterblare tussen die blare te voorkom. Dit is een van die nadele van die klas Engelse rose. Die res van die slegte kenmerke van die "teen" is nie baie bestand teen siektes nie, maar die jong tak buig dikwels sterk van swaar blomme (mettertyd verdwyn hierdie probleem omdat die stamme nie buigsaam raak nie), sommige spesies groei effens weer. Dit word aanbeveel om die verdroogde blomme na die eerste blaar te verwyder, vir 'n impuls in die vorming van nuwe knoppies. Verwerk die plantchemikalieë periodiek. Dit is veral effektief aan die begin van die seisoen, tot die ontwikkeling van simptome van siektes. Vir meer inligting oor hoe om te veg, sien die sorg afdeling.
Daar is geen goed gedefinieerde reëls vir die snoei van Engelse rose, soos vir floribunda, hibriedtee, poliantium nie, omdat hulle verskillende groeiskragte het: hulle is laag, medium of oor die algemeen groot. Jy moet egter nog sny, want dit het verskeie maniere opgelewer. "Ostinki" bloei vroeg en hulle word in April gesnoei voor 'n knopbreek. Hulle verwyder heeltemal swak, klein, siek, en die lote wat nie die winter oorleef het nie, sal nog steeds nie bloei nie. Ou, stywe stingels (soos hulle in 'n paar jaar gemaak word) word gesny sodat jong, sterk lote kan groei. Engelse roos sal nie nuwe blomme kan gee of herbloei nie, indien nie deel van die tak uitgesny word nie. Besnydenis is 'n kuns, asof ons 'n beeldhouwerk skep, 'n bos na 'n sekere vorm plaas, dun, swak stamme verwyder en dit verjong. Op die gesnoeide takke, nuwe, jong, sterk, wat goeie groei gee. Moenie toelaat dat Engelse rose oorgroei of strek nie. Dit hang alles af van hoe jy 'n bos wil sien: óf klein met groot blomme (verkort met die helfte van die lengte), of groot met 'n groot aantal knoppies (met een derde gesny). Sterk snoei sal 'n goeie blom gee, aangesien die krag van groei tussen 'n kleiner aantal blomme spandeer word en hulle sal groter, beter kwaliteit en 'n swak struik word. Jy hoef nie baie hout te verwyder nie, om nie die bos van enige volume te ontneem nie. 'N Paar wenke word gegee:
'n regop struik kan erg gesnoei word om te verhoed dat die onderste stamme (die helfte van elke skiet na die buitenste knop) blootgestel word
vir klimmers, laat dit natuurlik groei, verwyder een derde van elke stam (buitenste knop), nuwe lote vorm van elke knop, moenie vergeet om swak takke te verwyder nie,
In die groot bosse, sny elke skiet deur 'n derde (tot die uitgestrekte knoppies),
Geboë bosse sny 'n bietjie (tot een vyfde of vierde van elke stam) om die wydte en hoogte te hou,
'n klein bos, soos baster tee rose, vanaf die grondoppervlak met 15 -20 cm.
Vir die winter moet bedek. Dit is beter om te oorwinter in 'n lug-droë skuiling.
Beskrywing van Engelse rose
Die eerste 12 rasse, wat deur Austin geteel is, het die hoogste toekenning in hul tuisland ontvang - die "Quality Mark" van die Tuinbougemeenskap van die Britse Koninkryk. Sedertdien stop werk op die ontwikkeling van nuwe rasse nie. Daar is 200 spesies van hierdie baster. Saplings met verskillende vorms en kleure van blomme, tee, mirre, muskus en vrugte aroma word in kwekerye verbou.
Ostinki - kompakte struike met 'n hoogte van 1,2-2 m of klim wingerde van 2-3 m in hoogte. Die plant word gekenmerk deur 'n verskeidenheid van bloeiwyses. Dit is 'n pompon, 'n sok, 'n bak, en selfs 'n keël.
Botaniese beskrywing van Engelse rose:
gedeeltelike skadu plante,
blom tydperk - Junie - September,
enkelblomme of versamel in 'n kwas,
bloeiwyses beige, room, pienk, oranje, geel,
Die geur van die blom verander sy intensiteit, afhangende van die klimaat en die tyd van die dag.
Die blare van die bosvorms is groot, glansend; in die klimvorms is hulle klein, ovaal en hard. Die plant is wispelturig, vereis sorg, verdra nie droogte en lang verkoeling nie. Aangesien die verskeidenheid vir die klimaat van die Britse koninkryk ontwikkel is, hou die plant van vog, gedeeltelike skaduwee, diffuse lig en warm winter.
Abraham Derby - blom deursnee 14 cm, appelkoos pienk. Dit word gegroei as 'n bosvariasie, bestand teen koue,
Thomas Graham - 'n bos met 'n hoogte van 2-3 m. Perske-terryblom. Diameter 10 cm
William Shakespeare - bos 1.2-1.6 cm lank. Persperryblomme,
Prinses Margaret is 'n boom van 1,5 m hoog. Blomme terry, oranje, wat vrugte aroma publiseer.
In Rusland word slegs winterharde variëteite van ostinos gegroei, byvoorbeeld Thomas Graham en Pat Austin.
Die mees algemene siektes is:
Om dit te voorkom, is dit raadsaam om periodieke bespuiting uit te voer.
Soms word rose deur plae binnegeval - groen plantluise, spinnekoppe, blaarwurms, saagvlokkies, blaaspootjies. Hulle beskadig nie net die plant nie, maar kan ook verskillende siektes duld. In hierdie geval, dringend nodig om die bosse te spuit met spesiale oplossings.
Tegnologie skuiling rose vir die winter
Die meeste Engelse rose ly ryp tot -16-20 grade, maar in ons streek is winters baie hard. Daarom, in die winter, is hulle seker om te spruit en takke. Sodra die ryp kom, maak 'n raam en bedek dit met 'n spanbond. Klim rose lote liggies verwyder, sit 'n kussing van 'n spar takke, bedek met blare en spesiale materiaal.
Maak seker in die lente dat die roos nie gebars het nie. Dit is wenslik om 'n gedeelte van die skuiling te verwyder, maar om die plante met materiaal te bedek voor die aanvang van relatiewe hitte.
In landskapontwerp word Engelse rose oral gebruik. Hulle kan die hoofdoel van die tuin word of 'n sekondêre rol speel. Behoorlike snoei laat jou toe om 'n bloeiende heining te skep, wat baie indrukwekkend lyk.
Hulle bestaan ​​heeltemal saam met naald- of immergroen struike. Lae-groeiende rasse word gebruik vir houer tuinbou, as 'n grens of vir die registrasie van groepaanplantings.
Die beste bure in blombeddings is delphinium, foxglove, veronica, salie, kermis, geranium. In die lente vul blombeddings met rose tulpe, pioene, hiasinne.
Kyk na die video: Watch This 17 Easy to Grow Herbs - Gardening Tips (April 2020).
Copyright 2020 \ Online tydskrif oor plante \ Engelse roos: beskrywing, plant en sorg