Marilé Cloete: Liedjie vir jou – romanza.co.za
Dis vervlaks onbehoorlik vir ‘n mansmens om so mooi te wees. ‘n Mens kan droom van daai mond … en die sterk neus … Genade, nee, kyk liewer weg; na die ander passassiers … uit by die venster, enige plek.
Maar Nelleke Bezuidenhout – Nelle Marais vir haar aanhangers – is sat gekyk na die ander passassiers, sat gesit op lughawens, sat gesukkel met haar lang bene in beknopte sitplekke. Om te dink ‘n skrale paar weke gelede kon sy nog bekostig om eersteklas te vlieg. Al daai ruimte, regte porseleinborde, swaar silwer eetgerei, vonkelwyn by die ete. Maar nou ja, alle goeie dinge moet seker tot ‘n einde kom.
Maar was dit nou nodig dat die einde so heeltemal onverwags en so bitterlik pynlik moes wees?
Agter die beskerming van haar donkerbril knip sy die trane vir die duisendste keer op hierdie reis weg. Wat gebeur het, het gebeur; niemand kan nou meer iets daaraan verander nie. En hier sit sy nou, deur haar radelose ouers gepos om by Ouboet te kom aansterk. Of wat ‘n mens ookal veronderstel is om te doen ná jou hele klein wêreldjie om jou in duie gestort het. Herstel, heelword, opstaan … Alles klink vir haar op die oomblik na te veel moeite, sonder enige waarborg op sukses.
Wanneer gaan die vreeslike moegheid dan lig? Of is dit hoe die res van haar lewe gaan wees?
Die toneel onder haar laat Nelleke vir ‘n oomblik vergeet van haar sorge, selfs van die mooi man skuins oorkant die paadjie. Ver onder val Noorweë groen en blou en wit onder haar oop. Bome, water, wolke, lug … Alles nuut en vars; die ideale geleentheid vir opstaan en herstel – teen wil en dank, of sy nou daarna voel of nie.
En daardie opstaan en herstel gaan beslis nie ‘n mansmens in die prentjie hê nie. Sy gun haar dus een laaste loerslag na die lang man met die sensitiewe mond en adellike neus. En kyk vas in twee priemende donker oë onder perfekte wenkbroue. Sy glimlag verskrik, ruk haar kop terug na die venster en probeer konsentreer op wat sy sien. Vergeet van mans, Nelleke, die goed is die slegste van slegte nuus.
En dis ook die laaste anglisme wat sy haar gaan veroorloof. Sy’s sat gesing aan baby’s en maybe’s en al die leë rymwoordjies wat Braam vir haar opgedis het. Haar loopbaan is verby. Kant en klaar, finish, kaput.
Maar wat nou? Hoe verder vorentoe?
Sjoe, dit klink na lekker lees.