Urheberrechtsrichtlinie - Wie gerecht wird das Internet? - OPTION NEWS
Kan jy dit bespreek? | Greenpeace Duitsland
Greenpeace -verslag: hoe groot handelsmerke groot olie in u kombuis bring
Digitale beskermingskas vir onderrig en tuisonderrig
#NaturinNot: Biodiversiteit in gevaar | Natuurbewaringsvereniging Duitsland
Hoe multinasionale verbruikersgoedere en oliemaatskappye saamwerk | Greenpeace Switserland
Aandag groenwas! | Greenpeace Switserland
25.000 XNUMX mense by die demonstrasie # Greenpeace Duitsland
Amnestie Webtalk: Polisie - gereed om teen rassisme op te tree?! | Amnestie Duitsland
Sigrid Horn - Baun21 feat. David Raddish, Felipe Scolfaro | WWF Oostenryk
Klimaatnavorsingslaboratorium vir kinders geopen in St. Pölten
Ebony Twilley Martin aangewys as mede-uitvoerende direkteur van Greenpeace USA | Greenpeace VSA
Beskerm diversiteit en wen die Grand Prix van biodiversiteit!
Kopieregbeleid - hoe billik is die internet?
in Alternatiewe en opinies, maatskappy, Global, noodsaaklik
In 1989 is die grondslag vir die era van die digitale netwerk by CERN in Genève gelê. Aan die einde van 1990 is die eerste webwerf aanlyn. Meer as dertig jaar later: wat bly oor van die aanvanklike digitale vryheid?
Sonja Bettel 29. April 2020, 13: 40 2.5k views
Die basis van die hedendaagse piramide van behoeftes, sê dit grappend, is nie meer fisiese behoeftes nie, maar batterye en WLAN. In werklikheid het die internet 'n integrale deel van die meeste mense se lewens geword. Maar die wonderlike aanlynwêreld het sy donker kant: haatposte, kubermisdaad, terrorisme, agtervolgings, wanware, onwettige kopieë van werke met kopiereg en veel meer blyk die wêreldwye internet 'n gevaarlike plek te maak.
Geen wonder dat die Europese Unie toenemend probeer om hierdie plek met wette te reguleer nie.
Die eerste ding is kopiereg. Daar is baie jare lank bespreking oor hoe outeurs in die digitale era beskerm en beskerm kan word teen onwettige kopiëring van hul werke. Ten minste so lank is daar 'n wanbalans tussen die kreatiewe en die etikette en uitgewers. Hulle het lank geslaap deur die feit dat die gehoor na die internet gemigreer het en dit nie meer net verteer het nie, maar dit ook self ontwerp het - met uittreksels uit ander se werke. Toe die verkope in duie stort, het hulle gevra om in die inkomste van die aanlynplatforms te deel. Die gebruikers eis 'n outeursreg wat voldoen aan die tegniese en sosiale werklikheid van vandag.
Na 'n lang, taai stryd het 'n EU-kopiereg-richtlijn ontstaan ​​wat moeilikheid veroorsaak. Probleem nommer een is die outeursreg op outeursreg, wat persuitgewers die eksklusiewe reg gee om hul produkte vir 'n sekere periode in die openbaar beskikbaar te stel. Dit beteken dat soekenjins byvoorbeeld slegs skakels na artikels met "enkele woorde" mag vertoon. Eerstens is dit wettig onduidelik, tweedens is hiperskakels 'n belangrike element van die Wêreldwye Web, en derdens het aanvullende outeursregwetgewing in Duitsland, waar dit sedert 2013 bestaan, nie die hoop vir inkomste vir uitgewers gebring nie. Google het gedreig om Duitse uitgewers uit te sluit en het daarna 'n gratis lisensie vir Google News ontvang.
Probleem nommer twee is artikel 13. Hiervolgens moet die inhoud gekontroleer word op inbreuke op outeursregte voordat dit op sosiale netwerke gepubliseer word. Dit is eintlik net moontlik met oplaaifilters. Dit is moeilik om te ontwikkel en duur, sê Bernhard Hayden, kopieregkenner van die burgerregte-organisasie episentrum.werke: "Kleiner platforms sal dus hul inhoud deur die filters van groot platforms moet speel, wat sou lei tot 'n sentrale sensuurinfrastruktuur in Europa." Boonop kan filters nie onderskei of inhoud regtig kopieregwetgewing oortree of onder 'n vrystelling soos satire, kwotasie ens val. Hierdie uitsonderings verskil ook afhangend van die EU-lidstaat. Bernhard Hayden, 'n oplossing vir 'kennisgewing en afneem', soos dié in die VSA, sal baie nuttiger wees, waar platforms slegs die inhoud hoef te verwyder as 'n owerheid dit versoek.
Die stemming oor die kopiereg-richtlijn was maar ten gunste van die omstrede nuwe reëls. Die nasionale regsituasie word deur die EU-lidlande self beslis, dus daar sal geen algemene oplossing vir die hele EU-gebied wees nie.
Die glas man
Die volgende teenspoed vir telekommunikasie is net om die draai: die E-Evidence-verordening. Dit is 'n konsep van die EU-kommissie oor grensoverschrijdende toegang tot gebruikersdata. As ek as Oostenryker byvoorbeeld verdink word van 'n Hongaarse owerheid van "hulp aan onwettige migrasie", dit wil sê steun aan vlugtelinge, kan sy my mobiele netwerkoperateur vra om my telefoonverbindings te oorhandig - sonder 'n Oostenrykse hof. Die aanbieder sal dan moet kyk of dit wettiglik voldoen of nie. Dit sou beteken dat wetstoepassing privatiseer word, kritiseer ISPA - Internetdiensverskaffers Oostenryk, Die inligting moet binne 'n paar uur voorsien word, maar kleiner verskaffers het nie 'n regsafdeling beskikbaar nie en kan dus baie vinnig uit die mark gestoot word.
Gedurende die somer van 2018 het die EU-kommissie ook 'n verordening ontwikkel om terroriste-inhoud te bekamp, ​​al het die teen-terrorisme-richtlijn eers in April 2017 in werking getree. Ook hier moet aanbieders verplig word om binne 'n kort tyd die inhoud te verwyder sonder om te definieer wat die terreurinhoud presies is.
In Oostenryk het die wysiging van die Wet op Militêre Magtiging onlangs opgewondenheid veroorsaak, wat bedoel is om die weermag in staat te stel om persoonlike tjeks uit te voer in geval van 'beledigings' aan die Federale Leër en om inligting oor die selfoon- en internetverbindingsinligting aan te vra. Die volgende stap is waarskynlik 'n wetsontwerp op die gebruik van regte name en ander nasionale moniteringsinstrumente wat fundamentele regte kan beperk, sê die besturende direkteur van die vereniging epicenter.works. "In Oostenryk sowel as op EU-vlak moet ons alle wette wat hersien word, nagaan," het Thomas Lohninger gesê.
KMO vs. Netwerkreuse
Internetgebruikers, dit wil sê ons almal, moet ook oplettend wees, omdat wetstoepassingsagentskappe of groot, internasionaal aktiewe internetondernemings in die meerderheid van die gevalle voordeel trek uit nuwe internet- en telekommunikasiewette. Hulle betaal nie eens belasting in die mate waarin kleiner ondernemings dit moet doen nie. Dit moet nou met 'n digitale belasting verander word, waarvolgens Facebook, Google, Apple en Co belasting moet betaal waar hul kliënte woon. Iets soos hierdie word op EU-vlak oorweeg; die Oostenrykse regering het sy eie vinnige oplossing aangekondig. Hoe sinvol dit is, of dit versoenbaar is met die bestaande wette en of dit sal werk, is nog steeds oop.
Een ding is in elk geval duidelik: die wettige beperkings van die netwerk is van min nut vir die individuele gebruiker. Die saak van Sigrid Maurer, wat seksueel misbruik is via Facebook en 'n groot vergoeding moet betaal ná die publikasie van die beweerde plakkaat, maar nie haarself teen die mishandeling kan verdedig nie, toon dat die werklikheidswet ver agter bly in terme van aanlyn haat , Die joernalis Ingrid Brodnig, wat boeke oor haat en leuens aanlyn geskryf het, stel dus voor dat groot internetondernemings meer deursigtigheid vereis: ''n Vroeë utopie van die internet was dat dit ons 'n meer oop samelewing sou maak. In werklikheid is dit net die gebruikers wat deursigtig is, die gevolge van die algoritmes op die samelewing is nie. "Dit moet byvoorbeeld moontlik wees dat wetenskaplikes dit kan ondersoek, sodat ons kan uitvind waarom sekere soekresultate of plasings in sosiale netwerke in 'n spesifieke volgorde vertoon word. Sodat die groot platformoperateurs nie nog groter en kragtiger word nie, sou 'n strenger interpretasie van die mededingingswetgewing ook nodig wees.