Facebook teen Google+, Frat teenoor Sorority | MarTech-blog
Ek het uiteindelik 'n byna perfekte analogie vir Facebook en Google+ gevind, en eintlik vir alle bemarkings op sosiale media. Facebook is 'n fratshuis, en Google+ 'n sorority. Beide die manlike en vroulike kant van die Griekse stelsel het verskillende aspekte gemeen. Oorweeg die volgende voordele:
Kameraderie en lewenslange vriendskappe
Gemeenskapsbetrokkenheid onder eendersdenkende mense
Dit is 'n paar nadele van Grieks aan 'n kollege of universiteit. Maar ons het almal vooroordele oor die wêreld van broederskap en sororiteite. Trouens, hierdie bevooroordeelde standpunte verskil heeltemal, afhangende van watter soort Griekse huis ons bespreek. Stel jou die stereotipiese broederskap op jou standaard-kampus voor. (Nie die huidige kinders, my vriende wat in die Griekse gemeenskap werk, die geestelike prentjie wat ons uit Hollywood het.) Het jy dit? Goed, hier is waaraan u waarskynlik dink:
Wilde partytjies wat die hele nag duur
Privaat kamers, maar geen regte privaatheid nie
Willekeurige interieurontwerp met filmplakkate en neonborde
Gewoonlik morsig en ongeorganiseerd
Draai die muntstuk om en dink aan u tipiese universiteitsmaatskappy. En weer, ek praat nie van die werklike sororities van vandag nie, ek praat van die idee van 'n geselskap soos gepropageer deur TV-films gemaak. Hier is 'n paar belangrike punte:
Georganiseerde weeklikse vergaderings met minuut-vir-minuut agendas en uiters oplettende gehore
Onberispelike gemeenskaplike areas wat altyd skoon is en onberispelik binneontwerp het
Noukeurig bestuurde openbare reputasies en presiese huisprosedures
Die kultuur van hierdie twee stereotipes van instellings stem ooreen met die wêreld van Facebook en Google+. U Facebook-bladsy is 'n 24-uur deelnemingsfees, waar mense allerhande gekke foto's, skakels en video's uitbring, en feitlik enige onderwerp bespreek. Facebook is ook die plek waar foutiewe foto's of opmerkings lei tot privaatheidskwessies wat mense laat afdank. Facebook is deurspek met advertensies en funksies en verander die uitleg daarvan elke paar maande. Facebook is 'n fratshuis en die partytjie eindig nooit.
Google+ is egter baie meer soos ons stereotipe van 'n geselskap. Dit loop op gemete diskoers en noukeurig beskryf stelsels vir deel en kyk. Dit het 'n skoon ontwerp met dun lyne en geen flitsende advertensies of pragtige, nie-plek-bokse. U Google + -bladsy is agter die mure van u eie ontwerp gelê en nie gedeel sodat almal dit kan sien nie. En in teenstelling met 'n broederskap, waar almal die hele tyd vriende is, het die 'sorority' van Google+ 'n element van opsetlike keuse oor wie u as deel van u "sirkels" beskou.
Miskien is dit nie 'n perfekte analogie. Dit hang wel af van onakkurate stereotipes van die Griekse stelsel, nie van die ware saak nie. Anders as om by 'n frat aan te sluit, is Facebook (en Google+) gratis. En sover ek weet, kan u nie tegelykertyd in 'n broederskap en 'n sororiteit wees nie.
Nietemin is gebruikers van Facebook en Google+, sowel as inwoners van broederskap- en geselskapshuise, almal huurders. Ons is almal deel van 'n gemeenskap wat gebaseer is op 'n gedeelde verbinding, en ons is hier onder die plesier van ons onderskeie verhuurders. Dit is miskien die diepste element van hierdie analogie. Of as my vriend Jeb Banner skryf:
Daar is 'n groot verskil tussen huur en besit. Dit verander die manier waarop u aan 'n voorwerp koppel. Dit verander die impak wat voorwerp op u lewe het.
Ek glo dat digitale tegnologie, insluitend die internet, 'n huuringesteldheid moontlik maak. Hierdie huur ingesteldheid is verraderlik. Dit verander hoe ons die inhoud wat ons skep en verbruik waardeer. Ons, insluitend myself, gooi die inhoud bykans lukraak uit met min gedagtes na waar dit land. Niemand stoor letters in 'n kassie nie. Niemand spaar iets nie. Waarom moeite doen as dit nie regtig lyk nie?