Die Wet en Dokter se Bekommernisse oor Opioïde Mishandeling en Oordosis
Daar is 'n wye verskeidenheid medikasie beskikbaar om pyn te beheer van ligter, nie-verslawende middels soos Tylenol (acetaminophen) of NSAIDs tot potensieel verslawende stowwe soos opioïede. Algemene voorbeelde van voorskrifopioïede sluit in oksikontien (oksikodoon), Vicodin (hidrokodoon), morfien en metadoon.
Medisyne vir ligter pyn is gewoonlik beskikbaar by diegene wat dit wil koop, en kan dikwels geringe pyn beheer soos 'n hoofpyn of spierpyn.
Maar sterker medisyne, dié wat hoë vlakke van pyn beheer, insluitende chroniese pyn, kan ook afhanklikheid of verslawing veroorsaak. Hierdie medisyne word deur die regering beheer, wat ons vertel of hulle beskikbaar is, of ons in aanmerking kom om dit te koop, hoe ons dit kan koop, en die gevolge bepaal as ons dit buite die wet verkry of gebruik.
Wat is die Wet op Beheerde Stowwe?
In 1970 het die Verenigde State se kongres die Wet op Beheerde Stowwe geslaag. Hierdie wet beskryf watter medisyne en stowwe beheer word en plaas die beheerde stowwe in kategorieë genaamd skedules, gebaseer op hul neiging om misbruik te word. Die Departement van dwelmhandhawing is in beheer van die wette afdwing en onderskei ook watter medisyne mediese aansoek het en watter nie.
Individuele state het verdere wette en strawwe in plek gestel (wette wat voortdurend ontwikkel) en in onlangse jare het sommige van die federale wette oortree.
Byvoorbeeld, cannabis, miskien beter bekend as marihuana, word steeds as 'n onwettige dwelm deur federale wet beskou, maar is wettig besit in verskeie state in die Verenigde State.
Hier is 'n lys van die vyf skedules wat in die Wet op Beheerde Stowwe ingesluit is, tesame met sommige van die middels wat in elke skedule ingesluit is:
Bylae I: Dit is dwelms wat die maklikste mishandel word, maar het geen bekende, nagevorsde mediese toepassing nie. Dit sluit in heroïen, LSD, marihuana en ekstase. Volgens federale wetgewing mag hierdie medisyne nie vir enige rede voorgeskryf word nie. Terwyl die federale wette hul gebruik onwettig kan maak, het sommige van die state in onlangse jare hersien en oortree wette oor dagga (cannabis), hoofsaaklik vir medisinale gebruik, maar ook vir ontspanningsgebruik. Baie mense glo marihuana verlig hul pyn.
Bylae II: Hierdie middels het ook 'n hoë potensiaal vir misbruik, en word dikwels gebruik vir pynbeheer. Hul gebruik kan lei tot afhanklikheid, beide fisies en sielkundig. Dit sluit in morfien, opium en opioïede, metadoon, oksikodoon en fentaniel.
Bylae III: Minder geskik om na afhanklikheid te lei as Bylae II-stowwe is hierdie middels wat tot hoë psigologiese afhanklikheid kan lei, maar laer vlakke van werklike fisiese afhanklikheid. Ingesluit in Bylae III is baie van die kombinasie pynverligting middels soos dié wat hidrokodon of kodeïen kombineer (Vicodin, Tylenol met Kodeïen).
Bylae IV: Bylae IV-middels het 'n lae potensiaal vir misbruik in vergelyking met Bylae III en kan Xanax, Valium en Restoril insluit.
Bylae V: Hierdie middels kan beperkte hoeveelhede dwelms bevat, en word beskou as 'n baie lae risiko van misbruik. Baie hoesmedisyne en antidiarrheals word in Bylae V soos Robitussin en Fenergan met Kodeïen gelys.
Huiwering van dokters om beheerde pynmedisyne voor te skryf
Die Instituut van Geneeskunde berig dat 100 miljoen Amerikaners ly aan chroniese, miskien pynlike pyn. Hulle skat ook dat verlore produktiwiteit onder werkers met chroniese pyn tot 61 miljard dollar per jaar beloop. Duidelik pyn en die beheer daarvan het 'n groot impak op individue en ook op die ekonomie.
Dokters kan erken dat hul pasiënte in pyn is, maar as gevolg van die manier waarop die wette geskryf word, is hulle huiwerig, moontlik selfs angstig, om sekere medisyne (meestal opioïede) voor te skryf. Handhawing van die wet kan beteken dat die dokter in hegtenis geneem is, beboet is, kan sy of haar lisensie verloor, of al drie.
Daarbenewens en meer algemeen, is baie dokters bekommerd oor die potensiaal vir opioïedgebruiksversteuring, fisiese afhanklikheid (waardeur 'n persoon onttrekkingsimptome ontwikkel wanneer die medikasie gestaak word) of selfs opioïede oordosis en die dood van voorskrifopioïede. Dit is 'n wettige bekommernis, aangesien byna 2 miljoen mense in die Verenigde State in 2014 misbruik of afhanklik was van voorskrifopioïede, volgens die Sentrums vir Siektebeheer en Voorkoming.
Daar is ook mense wat algemeen bekend staan ​​as dwelmsoekers, wat in dokterskantore en hospitale verskyn, en het voorgegee dat hulle 'n mediese behoefte het aan voorskrifopioïede. Dit word aan die mediese spesialiste oorgelaat om te bepaal watter pasiënte werklik 'n mediese behoefte het, teenoor diegene wat dit nie doen nie . Dit kan moeilik wees, en sommige dokters is meer ervare as ander om te bepaal wie dwelms soek.
Hoe pyn dwelms wette beïnvloed jou dokter
As u dokter gevang word wat beheerde stowwe voorskryf aan pasiënte wat nie chroniese pynpasiënte is nie, en die oortredings word opvallend, kan hy of sy in hegtenis neem, boetes en moontlik sy of haar lisensie verloor. Die strawwe verskil volgens die staatsreg, maar daar is nie 'n week lank 'n mediese professionele wat iewers in die Verenigde State in hegtenis geneem is vir slegte voorskryfpraktyke nie, vir die dood van 'n pasiënt wat oordos of vir die voorgeskrewe bedrog bedoel het.
As jou dokter gevang word, te veel van enige beheerde stof aan jou voorskryf, plaas dit hom of haar in dieselfde posisie. As u oordosis is, kan hy of sy in u dood gehef word.
As jy pyn dwelms eis omdat jou voorskrif uitgeput is, of omdat jy te gou jou voorskrif gebruik het, dan is jou dokter gekonfronteer met 'n keuse: skryf vir jou om jou pyn tydelik te verlig of sy werk te behou. Is dit 'n wonder dat voorskrifte vir pynstillende dwelms moeiliker raak om te kom? Of dat jou dokter huiwerig is om dit vir jou voor te skryf.
Pyn Dwelmswette om pasiëntveiligheid te bevorder
Gevolglik bestaan ​​daar 'n aantal wetlike vereistes en kontrole in die vorm van papierwerk, kontrakte en rekordhouding, om die pasiënte wat pynstillende dwelms benodig, te help om hulle te help en om te voorkom dat diegene wat hulle nie nodig het om hulle te kry nie.
Byvoorbeeld, in 2016 het die Sentrums vir Siektebeheer en Voorkoming aanbevelings vir primêre sorg dokters gemaak vir die voorskryf van opioïede aan volwassenes met chroniese pyn - diegene wat langer as drie maande pyn het, wat nie as gevolg van kanker of afsterwe sorg kan wees nie. Die doel van hierdie riglyn is om pasiëntveiligheids- en medikasie voordeel te optimaliseer, terwyl die potensiaal vir opioïedmisbruik of oordosis verminder word.
Terwyl voorskrif opioïede jou pyn op die kort termyn kan verlig, dra hulle 'n aantal potensiële risiko's, insluitend verdraagsaamheid of fisiese afhanklikheid. As u dokter opioïede voorskryf, is dit belangrik dat u hierdie risiko's hersien, betyds opvolg, behandelingsdoelwitte vasstel, en oorweeg nie-opioïede pynverslappingsterapie wanneer dit moontlik is.
Sentrums vir Siektebeheer en Voorkoming. 16 Maart 2016. CDC-riglyn vir die opskryf van opioïede vir chroniese pyn.