Hoe om 'n plek te vind en 'n put by 'n somerhuisie te bou - Interessant
Hoe om 'n plek te vind en 'n put by 'n somerhuisie te bou
Elke inwoner van die somer weet dat die plaas, soos die waterdraer in die beroemde film "Volga-Volga" uitgeroep het, "sonder water - en nie daar nie, en ook nie suudy nie." Daarom is die kwessie van watervoorsiening op die terrein van die grootste belang. Dit is goed as daar 'n natuurlike watermassa in die omgewing is, 'n openbare put of 'n kolom. En as dit nie die geval is nie? ... Dan kan u eie put help, wat u, as u wil, met 'n redelike benadering en 'n mate van geluk, dit self kan grawe.
Die moeilikste deel van die bou van 'n put is om dit nie te grawe nie. Opgrawing van grond, d.w.s. suiwer meganiese werk, dit is miskien die eenvoudigste, hoewel taamlik moeisame werk. Die moeilikste is om die optimale plek vir die toekoms goed te vind.
Natuurlik kan u byna altyd by die waterdraer uitkom. Die enigste vraag is hoe diep die myn gegrawe moet word. Om nie te slaag nie, soos een keer met ons brigade ... Ons het gekontrakteer om 'n put op die landgoed van die 'nuwe Rus' te grawe. Hy haal ons voorstelle oor die moontlike ligging van die put op en lei ons na 'n heuwel nie ver van die huis af nie en sê: 'Ouens, ek wil hê die put moet hier wees, en dit is dit!' As gevolg van hierdie gril van die eienaar, moes ons 'n skag van 22 meter diep grawe totdat ons by die water uitkom. Maar so 'n diepte is uiters skaars. En daarom moet die soeke na 'n plek vir 'n put op die ernstigste manier geneem word om nie vasgevang te word nie.
As u die literatuur oor die putbedryf lees, kan u dieselfde advies kry. So byvoorbeeld:
Om putte te grawe, moet u lae plekke kies, met bosse en bosse, waar daar vroeër 'n moeras was, en dan opgedroog word.
Die muggies en muggies na sononder wys dat hier 'n wateraar onder die grond moet wees.
Die mis wat na sonsondergang versprei, is ook 'n teken van die noue stand van grondwater op hierdie plek.
In die winter is ontdooide kolle en ys in die sneeubedekking sigbaar.
Daarbenewens is daar 'n groot verskeidenheid volksborde, met behulp van wat aanbeveel word om waterbronne te vind. Kom ons sê dit is.
Heldergroen sappige vogliefhebbende plante en struike (hemlock, riet, sedge, coltsfoot) groei waar grondwater naby die oppervlak van die aarde kom. Of, as berk, els, wilger - alles in een rigting geleun het, beteken dit dat daar water naby is.
Honde, perde, dors, grawe die grond waar hulle die water voel.
Daar word voorgestel om 'n klont ontvet wol te gebruik as middel om grondwater te vind. Snags word dit op die grond gelê en bedek met 'n pot of braaipan. Op die plek waar daar water is, is die knop versadig met vog. Die braaipan sweet ook.
Al hierdie aanbevelings is korrek, maar net gedeeltelik ... Want met behulp van plante, insekte, 'n bol wol en ander tekens kan u wel water vind, maar basies net oppervlakkig, die sogenaamde verkhovodka. Dit wil sê water wat van nêrens af vloei en nie weet watter mikroflora dit bevat nie. Sulke water is slegs goed vir natmaak.
Wandelaars en wandelaars met aluminiumdrade kan ook ondergrondse fonteine ​​opspoor, maar basies sal dit dieselfde dowser wees.
Daarom is dit heeltemal sinloos om 'n put in 'n laagland of op 'n helling te rangskik. Gedurende vloede, tydens reën, sal besoedelde oppervlakwater daarin dreineer. Hierdie bedreiging sal altyd bestaan, en dit is amper onmoontlik om daarvan ontslae te raak. Daarbenewens moet die plek vir die put minstens 20 meter van besoedelingsbronne wees: 'n motorhuis, 'n toilet, 'n putput, 'n bad.
Hoe kan u die regte plek vind? Nadat ek baie putte gegrawe het, kan ek uit my eie ervaring sê dat die beste van die bestaande metodes die "lyne" -metode is. Dit bestaan ​​uit die volgende: tussen die putte wat reeds beskikbaar is in tuinmaak of 'n somerhuisie vanaf twee, of beter van vier kante van u werf, word een of twee reguit lyne verbind, volgens die beginsel van "noord-suid". , "Wes Oos". Dit wil sê, sodat die lyne deur u webwerf gaan. Soos aardse parallelle en meridiane. Die snypunt van die lyne is die geskikste plek vir die bou van die toekomstige put.
Dit kan gebeur dat die snypunt ontoeganklik of op 'n ongerieflike plek is. Dan is dit toelaatbaar om 'n bietjie na die kant toe terug te stap.
U kan ook 'n aneroïede barometer gebruik. Die barometerskaal het indelings van 0,1 mm, wat ooreenstem met 'n hoogte van 1 m. Eerstens moet u die toestel naby die bestaande put installeer, en dan op die plekke van die voorgestelde put en die lesings daarvan vergelyk. Die verskil in lesings is die diepte waarop die akwifeer geleë is. Gestel, by die bestaande put wys die barometerpyl 744.7, en op een van die plekke van die toekomstige put, 744.1. Dit beteken dat die waterdraer op 'n diepte van 6 meter is.
Gebruik hierdie tekens as u om een ​​of ander rede nie hierdie metodes kan toepas nie. Dikwels help hulle ook. Daar is tog in elk geval geen ander uitweg nie!
Noudat die plek vir die put bepaal is, is dit nodig om die gereedskap voor te berei en 'n graafmetode te kies. Dit is moontlik om beide 'oop pad' en 'in 'n ring' te grawe.
Die 'oop metode' is dat daar eers 'n myn na die waterdraer gegrawe word, en dat daar reeds ringe daarin geïnstalleer is. Die ruimte tussen die ringe en die mure van die as is gevul met aarde. Die belangrike nadele van hierdie metode is dat die installering van die ringe 'n driepoot, kabel, lier, blok benodig. Die hoeveelheid uitgrawingswerk neem merkbaar toe. Daarbenewens word die integriteit van die grondstruktuur rondom die ringe versteur, wat verder kan lei tot die vervorming daarvan.
Die metode om 'n put in 'n ring te grawe, word baie meer gereeld gebruik en bestaan ​​daarin dat 'n fondamentput van ongeveer 'n halwe meter diep op die plek van die toekomstige put gegrawe word. Die eerste ring van gewapende beton is daarin geïnstalleer. Dan word die grond van binne verwyder. Sodra die ring met die oppervlak van die aarde vergelyk word, word die volgende daarop geïnstalleer - en so aan tot die einde.
Met hierdie metode om 'n myn te sink, is baie min gereedskap nodig: 'n bajonetskop met 'n verkorte handvatsel (die spesifieke lengte van die handvatsel hang af van die deursnee van die ringe), dieselfde kort koevoet, 'n emmer met 'n tou, 'n skep en 'n byl. 'N Elektriese of ander pomp met 'n slang sal nuttig wees.
Fig. 1.a - vanaf 'n staaf, b - vanaf 'n strook
Dit kan gebeur dat die bogenoemde suier op 'n stadium van die grawe verskyn. As die druk van hierdie water, wat ons op die oomblik nie nodig het nie, groot is, sal dit verdere penetrasie aansienlik bemoeilik. Of dit sal dit selfs onmoontlik maak. Dit is hier waar die pomp handig te pas kom.
Die eenvoudigste hek wat bo die as geïnstalleer is, vergemaklik die werk. Die beste is om 'n put aan die laagste grondwatertafel te bou - aan die einde van die somer, in die herfs.
Die volgende probleem is: hoeveel mense neem dit om 'n put te grawe? Die optimale aantal werknemers is drie. Een onder grawe onder die ringe, die tweede lig 'n emmer grond op, die derde vervang dit afwisselend. Werk onder, om beserings te voorkom, moet net in 'n helm wees.
Die werk moet die hele dag gedoen word. Want hier kan enige vertraging tot onherstelbare gevolge lei ... Die grawe van 'n myn word immers onvermydelik verswak en dit is moontlik dat in u afwesigheid 'n topwater of 'n onvoorsiene dryfsand deur die ringe sal breek is in die grond. Hulle sal was en dan die ringe verdraai, en dan sal al die vorige werk aan die gang gaan. Dit sal 'n werklike natuurramp wees, gelykstaande aan 'n deurbraak van 'n waterpyp in 'n woonstel in die stad. In die stad kan u wel 'n noodbrigade bel, maar as u 'n put grawe, is die noodbrigade jouself. Met al die gevolglike hartseer gevolge, omdat u niks kan doen nie.
Hoeveel keer is ek in sulke noodgevalle gevra om te help ... Helaas, die resultaat was byna altyd dieselfde - om die myn vol te maak. Dit blyk dus dat geld (ringe per slot van rekening baie duur is) en arbeid letterlik in die grond moet begrawe word.
Uit my jarelange ervaring kan ek sê: drie mense grawe in drie dae 'n put tot 8 meter diep. As daar natuurlik niks onverwags gebeur nie ... Stel ons dat u 'n groot rots, dryfsand raakloop, maar u weet nooit wat nog ondergronds gevind kan word nie.
Dit is die beste om gewapende betonringe met rante te gebruik. Hulle word styf in mekaar geplaas, soos hulle sê - "groef in groef", wat voldoende digtheid en hul onbeweeglikheid tydens verdere werking verseker.
As die ringe eweredig is, is dit eweredig nodig om langs die hele omtrek 3-4 H-vormige metaalbevestigingsbeugels met 'n dikte van minstens 5 millimeter te installeer (sien Fig. 1). Na die installering daarvan moet 'n rol betonmengsel met 'n hoogte van ongeveer 5 sentimeter langs die hele einde van die ring gelê word. Die volgende ring, geïnstalleer op die onderste ring, sal die betonmengsel met sy gewig verdig, en die naat tussen die ringe sal betroubaar blyk te wees. Vir 'n betonmengsel moet sement van 'n graad van minstens 400 gebruik word. Hierdie tegnologie moet streng nagekom word sonder om dit met alle ringe te werk.
1 - kleikasteel;
2 - grond;
3 - waterdraer;
4 - onderste filter
Spesiale aandag moet geskenk word aan die oomblik wanneer die grondwatertafel oopgemaak word, of, eenvoudiger, wanneer die waterdraer begin. Dit is altyd op 'n waterbestande laag geleë, anders kan water die onderliggende horison binnedring.
Die werk van die delwers is dan merkbaar ingewikkeld, aangesien die grond, gemeng met water, baie swaarder word. Daarbenewens moet u die aankomende water die hele tyd uithaal of uitpomp.
In drywende grond moet u dit eers onder die ring verwyder en dan eers uit die middel. Andersins kan die ringe skeef wees en na die een kant toe gly. Dit is nodig om baie versigtig te wees om die water uit te skep en die grond onder die ring in die water te verwyder, sodat die vingers en tone nie deur die rand van die gevestigde ring afgedruk word nie.
Dikwels is die waterdraer in ons toestande op saamgeperste sandsteen geleë. En die natuurlike druk van water vorm 'n kolom van 30-40 cm hoog, met die vereiste minstens 70 cm. Dit is duidelik dat u dieper in die sandsteen moet ingaan. Dit is egter glad nie maklik om te doen nie, aangesien dit net soos 'n rubber een is: 'n koevoet, 'n graaf spring net af. Die enigste uitweg is om die sandsteen met 'n byl te kap. En dit is raadsaam om vooraf verskeie asse voor te berei, en dit sal ook lekker wees om 'n skerpmaker te hê, aangesien die lemme vinnig dof word.
Tipies eindig die sink van die myn wanneer die water so intensief aankom dat dit nie uitgepomp kan word nie. Of as die hoogte van die waterkolom 70 sentimeter is. Moenie verwag dat water soos 'n fontein in die put gaan nie. Glad nie nodig nie. Dit kan net in smal skeure insypel.
As daar dryfsand aan die onderkant van die put gevind word of die grond te sag is, word 'n vloer van dik (verkieslik eikehout) borde met gate onder die onderste ring gelê.
Wanneer die uitgrawing voltooi is, word gruis of gebreekte klip na die bodem gegooi, wat 'n onderste filter vorm. Die dikte daarvan hang af van die hoogte van die waterkolom. Dit wil sê die emmer, heeltemal onder water, moet nie aan die onderkant raak nie. Andersins roer die water elke keer op.
Spesiale aandag moet gegee word aan die rangskikking rondom die put van die "kleikasteel" (sien Fig. 2, posisie 1). Dit is 'n tregter of uitgrawing in die grond van ongeveer 0,5 meter breed en 1-1,5 meter diep, gevul met vetterige, goed fyngemaakte klei of swaar leem. Hoe massiewer die "kleikasteel" is, hoe minder waarskynlik is dat besmette oppervlakwater in die put sal kom. 'Kleikasteel' word met 'n helling van die put af gelê. Dit sal lekker wees om sooi daarop te lê.
Die kop van die put (Fig. 2) moet 0,6-0,8 meter bo die grondvlak styg. Soveel so dat dit maklik is om die emmer op die rak te plaas: moenie te veel rek of buig nie.
Wanneer die put gebou en toegerus word, is dit nodig om die water te ontleed. Maar aangesien chemiese ontleding van individuele elemente baie duur is, is dit moontlik om u slegs tot bakteriologiese analise te beperk. Enige sanitêre-epidemiologiese stasie (SES) sal dit doen. Sy sal 'n gevolgtrekking maak: is die water in u put geskik om te drink of nie?
Water wat bedoel is om te drink, moet kleurloos, helder, smaakloos en reukloos wees. As daar 'n soort smaak of reuk in die water is en dit nie verdwyn na 'n paar maande se gebruik van die put nie, gebruik dan die eeue oue ervaring van ons voorouers - gooi silwer voorwerpe in die put: 'n lepel, vurk, ring, munte. Dit verbeter die waterkwaliteit dikwels baie.
Wat die res betref, heerlike water en 'n lang ononderbroke diens van die put ...
A. Nosov, putboukundige
105 foto's beplanning en verspreiding van die webwerf
Hoe kan u 'n goeie oes groente verbou met die minimum moeite en tyd? En ek wil tog hê dat die tuin die oog moet behaag, sodat deurlopende rye, stroke beddens nie vervelig is nie. Maar dit kan in 'n blomtuin verander word om 'n tuin volgens die beginsel van 'n blomtuin te rangskik. En vir groente kan u blombeddings, mixborders, rabatki, ens. Bou, u het net begeerte en verbeelding nodig.
Die tuin lyk moontlik esteties, mooi, oorspronklik. Nadat u die doelwit gestel het om vir u 'n tuinblommetuin te skep, hoef u aan die begin net een keer tyd en u moeite te spandeer, en in die daaropvolgende jare hoef u net te plant, nat te maak, skoon te maak en bly te wees dat die terrein is pragtig, knus, dat sulke tuinwerk u toelaat om u ontspanning aan ander stokperdjies, ontmoetings met vriende, goeie rus te wy.
Hierdie foto van 'n tuin in 'n somerhuisie demonstreer een van die opsies vir 'n siertuin, wat in die vermoë van almal is om op hul werf te skep.
Kort inhoud van die artikel:
'N Pragtige tuin in die land kan van die huis en die tuin geskei word met 'n laaggroeiende heining. Vir 'n lewendige en nuttige heining is Japannese kweper, cinquefoil, tunberg berberis en bewondering, honde roos, meidoorn, swartbessie, goue, alpiene, sint-janskruid, kruisbes, holly mahonia baie geskik. Hierdie struike verdra 'n kapsel goed, hulle kan gebruik word om oorspronklike randstene, heinings te vorm.
Met groente van verskillende kleure, kan u 'n hele artistieke doek by 'n somerhuisie skep. Enigiemand kan dit doen. By die skep van so 'n blomtuin is dit egter nodig om verskeie faktore in ag te neem wat nodig is vir die swanger tuin om vreugde en voordeel te bied, om mooi en vrugbaar te wees.
Oorweeg 'n paar wenke vir die versiering van 'n tuin in die land, wat u maklik en eenvoudig sal help om 'n uitstekende resultaat en oes te behaal.
Voordat u direk begin met die opstel van 'n plan vir die verdeling van tuinpersele, moet u in ag neem dat groente 'n sonnige plek nodig het, afgesper van die noordelike winde (u kan die beddens ook beskerm met 'n hoër heining teen immergroen struike).
Dit is nodig om ruimte te laat vir 'n komposhoop, wat versier kan word met kruidagtige meerjarige plante (salie, laventel, sint-janskruid, ens.), Ondermaatse struike.
Die tuin moet nie ver van die besproeiingstelsel geleë wees nie. Sorg dat u die wisselbou in pragtige beddings waarneem.
Eerstens moet u die samestelling van die grond op die terrein bepaal, sy suurheid, samestelling (sanderig, klei, turf, kalksteen, leem). Dit is belangrik omdat, byvoorbeeld, suur, aartappels, matig suur grond, wortels, raap, pampoen, wortelgroente, matig suur, uie, peulgewasse, komkommers en neutrale en effens alkaliese koolbiet.
As u 'n groentetuin beplan, moet u besin oor hoeveel tyd daaraan geskenk kan word. Gewoonlik is dit agt tot nege beddens, wat in die vorm van geometriese vorms gerangskik kan word, soos 'n vierkant, 'n driehoek, verskillende strale.
Die son moet die een kant van hulle verlig vanaf sonsopkoms, en die ander kant - met sonsondergang, wat veral belangrik is vir groente, kruie, lig, bv. die beddens is geleë van noord na suid.Die minimum beligting vir plante is van 06:00 tot 19:00.
Dit is goed as die plot vir die tuin op 'n gelyk grond is, maar as die gebied ongelyk is, is dit beter om die suidelike of suidwestelike, suidwestelike sagte hange daaronder te neem, maar die noordelike is heeltemal ongeskik hiervoor.
Ons moet nie die dreinering van die beddings vergeet nie - goeie dreinering is nodig sodat die wortelstelsel van plante ontwikkel en sterker word, en nie verrot van 'n oormaat vog nie, en nie versmoor van 'n gebrek aan suurstof in 'n te vogtige grond nie. .
By die beplanning van 'n groentetuin moet in ag geneem word dat die landboutegnologie van sommige gewasse heeltemal verskil in die behoeftes van plante vir lig, vog en grondsamestelling. Daarom word die sones eers beplan, en die sones word reeds vir die beddens beplan. Sodanige beplanning maak dit maklik om die verenigbaarheid van plante met mekaar te handhaaf om die korrekte wisselbou te verseker, wat u in staat stel om 'n goeie oes te kry.
Die beddens en paaie tussen hulle moet gemaklik en eweredig wees. Die bed moet nie te breed wees nie - sodat u die middel van beide kante kan bereik. En die paadjie - sodat jy vrylik daarlangs kan loop, dit is nog beter - sodat 'n tuinkruiwa vrylik daarlangs beweeg.
Die paadjies tussen die beddings moet nie met onkruid begroei word nie en baie tyd neem om te onkruid, dit is beter om dit te bedek. Daar is verskillende opsies om die paadjies toe te rus - om te trap van grasvlak wat betrap word, bedek met teëls, gruis, gebreekte stene.
Sodat onkruid nie daardeur ontkiem nie, moet eerstens 'n ligblokkerende geotextiel of dakmateriaal op die paaie gelê word, en daar moet fyngesteentes, gruis, klipsplinter en ander materiaal geplaas word.
Te koop is daar verskillende kant-en-klaar plate vir tuinpaadjies - rubber, plastiek of spesiale rolbedekkings. 'N Ander opsie is 'n deksel van plastiekbotteldoppies wat ook as masseringsmat kan dien.
Vir 'n siertuin maak hulle verskillende soorte beddings: hoog, vertikaal, muur, bedkassies, beddens-piramides, ens. Dit is veral waardevol en prakties as die plot klein is, en u wil verskillende groentegewasse verbou.
Hoë beddens - word byna een seisoen geskep, hoofsaaklik vir spanspekke, soms vir aartappels. Kompos word daarin aangetoon, bo-op bedek met grond. In gebiede waar die beer algemeen voorkom, word geen kompos bygevoeg nie, maar die rante word verhoog deur grond by te voeg.
Die gewildste is die boksbeddens, waarmee u, as die besonderhede van die ontwerper, die gebied kan uitlê soos u wil. Dit word eenvoudig gedoen: heinings word op vooraf aangewese en voorbereide plekke geïnstalleer, en dan word dreineringsmateriaal (gebreekte klip, baksteenskyfies, klippies, gruis, uitgebreide klei, ens.) In so 'n boks op die bodem gegooi, 'n klein lagie sand word daarop gegooi, dan word voorbereide grond bygevoeg ... Omheining van sulke beddens is planke, leiklip, plastiekplate.
Vir 'n klein area en nie net 'n ander opsie nie, is 'n piramidebed. Dit verwys na vertikale tuinmaak. Piramides word meestal vir aarbeie gebruik, maar ander plante kan ook daarin geplant word.
Daarom word die piramide-beddens nie net met praktiese voordele gebruik nie, maar ook as 'n element van landskapontwerp. Dit kan gemaak word van enige materiaal wat beskikbaar is, van enige grootte en vorm. Daar word byvoorbeeld plastiekbottels, motorbande, metaal- of plastiekpype, selfs blompotte gebruik.
Piramides word van hout, plastiek gemaak. Hulle kan in verskillende vorms, hoogtes, diameters gemaak word - soos u verbeelding u vertel en hoe gerieflik dit sal wees.
Vertikale beddens kan aan die muur gemonteer word, of in die vorm van 'n rek, van plastiekbokse, bande, konstruksiemaas, hout- of plastiekvate, PVC-rioolpype, plastiekbottels, houtpalette, ens. Dit is beter om sulke beddens met volgemaakte grond te vul, beter - in 'n winkel gekoop.
Maar hierdie beddings is meer geskik vir aarbeie, kruie, blomme. Hul grond verdroog vinnig en verdwyn, dus moet die plante meer gevoer en natgemaak word.
Wanneer u 'n siertuin skep, is dit nodig om die metodes van natmaak korrek na te dink, wat veral tydens droë seisoene baie belangrik is.
Die gewildste manier is om 'n spuitslang te gebruik. U kan verskillende houers (byvoorbeeld plastiekbottels), wat in die grond gegrawe word, gebruik, vanaf klein gaatjies sal water direk na die wortels sypel.
'N Ander manier is drup. 'N Pyp met klein gaatjies word in die boks gelê soos die boks self gelê word, dan word dit met die hoofslang of pyp verbind. Drupbesproeiing bespaar tyd, moeite en waterverbruik. Tans verkoop spesialiteitswinkels klaargemaakte drupbesproeiingsstelle.
Om plante gemaklik te maak in sulke pragtige, oorspronklike beddings, om goeie oeste te oes, kan u geheime dinge soos klein dingetjies gebruik. Klein dingetjies help egter baie om die tuin te versorg en u gunsteling plante te verbou:
dit is goed om hidrogel in die grond van vertikale beddings te voeg - dit sal nie vinnig uitdroog nie, maar dit sal vog langer behou
Dit is handig om gousblomme, nasturtium en ander naburige blomme langs groente te plant, wat ander plante van nature teen plae beskerm.
as daar miere skielik in die beddings begin, kan u 'n kalanderbos reg in die miershoop plant - die miere sal vertrek
dit is goed om 'n net aan die onderkant van die bedkassies te sit - mol sal nie die plant bederf nie
na die oes van groente is dit goed om onmiddellik groen mis in die beddings te saai
mosterd - gee vinnig groen massa, ontsmet die grond, skakel draadwurms uit, voed met stikstof, fosfor, kalium
verkragting - strukture, maak die grond los, wat plantwortels help om asem te haal, verhoog die vogvermoë
lupien - gee baie groen massa, verryk die grond met stikstof, maak die grond los, stoot die wortels van die Mei-kewerlarwes, beer en ander grondplae af
Vetch met hawer verryk die grond met stikstof en kalium
langs groente, kan u heuningplante in die beddings plant (wit klawer, voetsool, longkruid, kruisement, suurlemoenbalsem, komkommergras, phacelia), wat bye sal lok, wat die bestuiwing van blomme sal verseker om die opbrengs te verhoog
die beer hou nie van pietersielie, gousblomme, gousblom, om dit om die omtrek te plant nie, jy kan jou tuin beskerm
Foto van die tuin by hul somerhuisie
Stoor die artikel op u bladsy:
Neem deel aan die bespreking: Kopiereg © 2020 LandshaftDizajn.Ru - portaal oor landskapontwerp # 1 minecraft-files.ru
As u 'n somerhuisie het, kan u nie net groente, kruie, vrugte en bessies verbou nie, maar ook landskapontwerp. Elke eienaar is in staat om as ontwerper op te tree en die huis volgens eie goeddunke te versier deur goedkoop materiaal en geïmproviseerde middele te gebruik. Daarbenewens kan u seker wees dat dit in een enkele eksemplaar sal verskyn. Wat is die dacha-truuks met jou eie hande? van afvalmateriaal gebruik kan word? Kom ons kyk na 'n paar wenke.
Dacha truuks met u eie hande van afvalmateriaal
Ek het by die besoek aan nasionale parke, sowel hier as in die buiteland, opgemerk dat grotte - kunsmatig en natuurlik - amper oral is. Hulle lyk aanloklik en geheimsinnig, die dele van die tuin waar hulle geleë is, is bevorderlik vir alleenheid. Dus het ek gedink - is dit moontlik om 'n grot op my werf te bou, watter materiaal moet ek gebruik? Vertel my asseblief.
Die artikel is baie cool. Ek sal 'n paar foto's byvoeg vir meer duidelikheid. En om kunsmatige klippe te maak, is eenvoudig, jy kan ook rotse vir rotstekeninge vorm.
Baie nuttige en gedetailleerde antwoord. Dankie!
Die belangstelling in elemente vir landskapontwerp neem vinnig toe. Dit is 'n modieuse neiging en die geleentheid om u tuin uniek te maak, anders as elke ander, waar elke uithoek, volgens u smaak, behaag en 'n gevoel van gemak gee. Kunsmatige rotse en grotte is gewilde landskapelemente wat u tuin misterie sal gee. Sulke rustige, afgesonderde plekke het regtig eensaamheid, besinning, privaat gesprekke en vergaderings.
In tuinkuns word grotte al lank gebruik - die antieke Grieke het dit as heilig beskou, later word die grotte die prototipes van die eerste tempels, dikwels versier met kolomme. Terwyl tuindekorasies reeds in die Renaissance grotte begin bou het, is hulle naby watervalle gerangskik, in klipakkumulasies, op plekke waar rotse na vore kom. Dit is altyd koel in en rondom die grotte, en as daar ook 'n fontein in die omgewing is, dan is dit gedurende die somerhitte een van die beste plekke in die tuin.
As u 'n plot in landskapstyl het, is die grot 'n uitstekende toevoeging. Inrigtings soos kunsmatige rotse en grotte lyk duur en aantreklik, maar groot finansiële beleggings is nie nodig om sulke skoonheid te skep nie. As u sulke elemente skep, moet u die algemene konsep van die tuin in ag neem sodat dit harmonieus op die werf lyk. Dit is beter as die werf groot is, maar u kan iets op 'n klein een bou. Hier is geen spesiale bouvaardighede nodig nie, die materiaal is redelik bekostigbaar.
Laat ons dus 'n grot skep. Eerstens word die raamwerk van die struktuur gemaak van die poliuretaan skuim. Die kontoere daarvan is die buitelyne van die toekomstige rots of grot. Ons werk in fases - wend die skuim laag vir laag aan, laat die vorige laag droog word sodat dit nie drup nie. Die afgewerkte raam (dit kan slegs van skuim gemaak word of gebruik word vir skuimende klippe, pype wat in die grond ingedryf word, en tralies) moet met 'n konstruksiemaas toegedraai word en dit met bande vasmaak. 'N Betonlaag word bo-op aangebring (5-7 cm). Skuimraamwerk is liggewig, maar minder duursaam. Die voordeel daarvan is dat u dit na 'n ander plek kan skuif en draai terwyl u werk.
Vervolgens gee ons ons grot 'n 'natuurlike' vorm. In 'n verhouding van 1/3 gebruik ons ​​'n mengsel van hoë gehalte sement, sand en vullers. Vullers word in 'n arbitrêre hoeveelheid gebruik, maar dit mag nie te veel wees nie - dit is as, veselglas, houtgom en kwarts onsuiwerhede. Na verdunning met water moet die samestelling die sementbestandheid hê. Dit verg oefening om die grot mooi en natuurlik te laat lyk. Kyk na die rangskikking van klippe in die natuur, na rotse, grotte om die eienaardighede van hul lyne, plastisiteit, te verstaan.
Die oplossing word met 'n spatel op die basis aangebring en probeer om die natuurlike rangskikking van die klippe weer te gee. Ons skep die oppervlak van die klip op 'n ongeharde oplossing. Om die klippe poreus te laat lyk, druk ons ​​die spons op die oppervlak van die grot of rots, maak groewe wat natuurlike naboots, sowel as skuif, skyfies. Om die effek van erosie te bewerkstellig, maak ons ​​groewe en vul dit met 'n klein bietjie warm water. Moet dit nie in die son droog word as u u grot so versier nie. Dit moet in die skaduwee gedroog word en van tyd tot tyd met water besprinkel word om nie te krake nie. Droogte kan lank duur - tot 'n maand, dus neem u tyd. Dit is beter om 'n baie soliede struktuur te maak.
Ons begin ongeveer 3de dag met die werk. Die struktuur sal ongeveer 'n maand krimp, dus laat dit uitdroog, en intussen sal ons aanhou werk. Ons verwyder al die ongerymdhede wat lelik en onnatuurlik lyk. Dit kan met 'n slypsteen gedoen word. Dan berei ons die grot of rots voor vir verf. Let veral op hierdie stadium - die voorkoms en die bruikbaarheid van die struktuur hang daarvan af. Stof moet verwyder word van alle krake, ruheid. Gebruik 'n sagte en skoon borsel hiervoor, dit moet ook droog wees. Daarna spoel ons die kunssteen uit met 'n spons en laat dit droog word.
Nou kan jy begin verf. Kies natuurlike skakerings - bruin (klei), beige, groen, sagte oranje en geel, terracotta, grys, swart. Dit is die beste om waterverf in aerosols te gebruik. Hierdie verf kan afgewas word as u nie tevrede is met die resultaat nie. Ons probeer 'n homogene oppervlak maak, waar die kleure glad en harmonieus in mekaar smelt. Die verf kan gemeng word; ons kan dit in verskillende lae aanwend.
Nadat ons die rotse volledig gekyk het, installeer ons dit op die regte plek (as u die skuimkonstruksie-opsie gekies het). Die samestelling kan aangevul word met rotse, kunsmatig of natuurlik. As daar geen natuurlike klip byderhand is nie, maak ons ​​kunsmatige stene. Dit is nodig om dik papier te verfrommel, dit met dieselfde gaas te bedek en dan op dieselfde manier te werk as wanneer u 'n grot skep. Versier die grot met lewende plante - wingerde (klimop, druiwe), hoep, kampsis, in die algemeen, volgens u keuse. Varings en sierstruike sal pragtig lyk by die ingang van die skaduryke grot.
Nadat u so 'n wonderlike element van tuinontwerp met u eie hande geskep het, sal u self sien hoeveel gemakliker en aantrekliker u tuin sal word.
Oond met horisontale putte. Hoe lê ek die stoof neer
Huidige bladsy: 5 (totaal van die boek het 8 bladsye) [beskikbare leesstuk: 2 bladsye]
Hoofstuk 18Veertien skaars oorsake van die rook van die stoof
1. Tydens gelyktydige verhitting van drie (of meer) stowe in 'n groot huis en om dit op volle trek te plaas, begin alle stowe rook en verdof selfs alhoewel hul pype moontlik nie deur horisontale boorpunte aan mekaar verbind is om in een pyp uit te kom nie . Die rede hiervoor kan die vorming van 'n vakuumprop binne die huis wees. Stowe begin meer lugvloei benodig vir volledige verbranding as wat die huis kan bied.
Die uitskakeling van die oorsaak: verhit die stowe om die beurt.
2. In woonstelgeboue en geboue met twee verdiepings, waar die uitlaatgasse van skoorstene en ventilasieputte volgens die beginsel van skoorsteenbatterye in een met mekaar verbind muurwerk gemaak word, kan so 'n verskynsel voorkom. Wanneer die stoof verhit word, begin rook uit die uitgang van een stoof volgens die beginsel van die omkeer van die trek (sien paragraaf 1 van hoofstuk 4) aktief in een van die aangrensende rook- (of ventilasie) openinge vloei en vandaar in die aangrensende kamer.
Die uitskakeling van die oorsaak: verhoog die hoogte van een van die problematiese gate met 1 of 1,5 m.
3. Daar is ook 'n baie seldsame, maar onaangename verskynsel, waarteen die stryd baie tegnologiese probleme bied. As 'n verwarmingsstoof en 'n hoë trap (byvoorbeeld 'n kloktoring in 'n tempel) in dieselfde kamer is, vind 'n chroniese en konstante lugvloei plaas langs die trapgang wat na die bokant van die kloktoring lei. In die oondsone van die oond word onderskeidelik 'n seldsame lug gevorm en in die sone van die skoorstene van die oond - 'n chroniese en konstante beweging van lugvloei vanaf die straat na die kamer. Aangesien die dwarsdeursnit van die gang opwaarts tien keer groter is as die dwarsdeursnee van die skoorstene van die oond, lig dan die skoorsteen minstens drie keer hoër as die kloktoring - daar is geen sin nie. Al die rook sal steeds in die kamer ingaan en nie in die skoorstene nie. Intensiewe verhitting van die lug in die oondbuis kan die normale trekrigting vir 'n rukkie instel, maar dit is nie lank nie. Vroeër of later sal alles weer in die eerste plek terugkeer met onverbiddelike standvastigheid.
Die oorsaak uit te skakel: om die gang na bo te verseël, of om die stoof in 'n ander kamer te installeer.
4. Sommige stowe het 'n afzuigkap en 'n bokant bo die stoof, wat ter wille van die stene bespaar met dieselfde rook as die stoof. Wanneer so 'n baie ongeletterd geboude "uitlaat" -stelsel oopgemaak word, daal die stoot in die oond skerp (as gevolg van die drukloosheid van die uitlaatrook) en begin die oond aktief rook.
Uitskakeling van die oorsaak. Dit is onmoontlik om so 'n "uitlaatstelsel" te gebruik tydens die verhitting van die oond.
5. Te lang horisontale vark op die solder (meer as 3 m), sowel as reghoekige draaie van die varkskoorstene.
Elimineer die oorsaak: verwyder of verminder die vark aansienlik. Trek die reguit pyp op 'n nuwe plek uit. Rond indien nodig reguit draaie af.
6. Die oondspoed is te hoog (meer as vyf of sewe putte).
Die uitskakeling van die oorsaak: "Paralleliseer" die oondskoorstene deur addisionele gate tussen die blinde afskortings van die rookkanale te maak (beter as die eerstes uit die oonduitlaat), en maak twee opeenvolgende putjies in een dubbele parallel (Fig. 14).
Fig. 14. Skemas vir die rasionele parallelisering van twee of meer putte binne die oond, sy-gedeelte
7. Die aantal draaie van die rookkanaal (reghoekig) oorskry 12.
Die oorsaak uit te skakel: dieselfde as in item 6.
8. Die stoof in die "masjiengeweer bars" -modus begin gereeld rookvrystelling in die huis veroorsaak. Die rede vir hierdie verskynsel is miskien nie die redelike rangskikking van gate in die vuuroond van die oond nie, wat kort polsslag turbulensies direk in die vuurkas self veroorsaak (Fig. 15).
Fig. 15. Die ligging van die sylugopenings: a) verkeerd b) korrekte vooraansig
Die oorsaak uit te skakel: sny nuwe blaasgate en lê die boonste.
Baie stowe met verkeerd geplaasde blaasgate in die vuurkas, veroorsaak moontlik nie gereeld rookvrystelling in die woning nie. Die rede vir hierdie 'nederige' gedrag van verkeerd geposisioneerde blaasgate in die oond is niks anders nie as 'n onbevredigende algehele druk in die oond! Natuurlik met al die daaropvolgende negatiewe gevolge. As 'n ervare stoofvoorman in 'n soortgelyke stoof toegerus is met 'n vuurkas met verkeerd geplaasde blaasgate (sien Fig. 15) 'n normale (en dus noodwendig dubbele) drukreserwe daarstel, sal die bogenoemde kaggelvuurkas beslis begin "skiet".
9. Krake in die vuurherd van die oond, wat op 'n vuurvaste onderlaag staan, sowel as barste in die rookkanale, sal beslis luginsuiging in die oond vorm - so 'n drukvermindering van die interne hitte van die oond verswak altyd die totale stoot en kan 'n verborge oorsaak van rook wees.
Die oorsaak uit te skakel: indien nodig, moet u die vloere oopmaak en alle besproeiings verwyder
Pyp, filternaald en ander nuanses
Dit is belangrik om te onthou dat die kwaliteit en funksionering van die put direk afhang van die korrekte materiaal. Abessiniese put is geen uitsondering op die reël nie. As ons meer in detail na alles kyk, hang die werking van die put af van die kwaliteit van die pyp. Vir die Abessiniërs is dit die beste om metaal- of plastiekpype te gebruik, een of anderhalf sentimeter in deursnee.
Hierdie pype word in stukke van een of twee meter lank gesny. Namate die pyp diep in die put wegsink, word die pyp geleidelik opgebou, ensovoorts tot die benodigde lengte in u geval. Die segmente word met spesiale skroefdraadverbindings verbind. In hierdie geval word alle verbindings hiervoor verseël met silikoon, olieverf of sanitêre vlas. Loodgieterskoppelings kan ook hiervoor gebruik word.
Dit is belangrik om alles baie versigtig te doen, want elke verbinding moet baie betroubaar wees. As die digtheid selfs op een plek nie waargeneem word nie, kan dit lei tot oortredings en selfs skade aan die hele struktuur. Die deursnee van die pyppunt moet effens groter wees as die deursnee van die pyp self.
Hierdeur kan die pyp vryer deur die grondlae beweeg. 'N Spesiale filter is aan die rand van die pyp gemonteer. Dit is gebruiklik om dit naaldfilter te noem. Hierdie filter vergemaklik die indringing tot in die diepte. En sal die boorgatapparaat teen oorstromings beskerm. Hierdie filter maak ook die inkomende water skoon, en u kry dit sonder sanderige onsuiwerhede.
Die beste opsie is wanneer die punt van die pyp (die naald self) van dieselfde materiaal is as die pyp, dit wil sê as die pyp metaal is, dan is die punt dieselfde. Dit sal help om korrosie te voorkom, in hierdie geval elektrochemiese korrosie. Om 'n filter van 'n metaalpyp te maak, moet u gate in die pyp boor waarvan die deursnee vyf tot agt sentimeter sal wees.
U moet gate in 'n ruitpatroon skep. Sweis 'n vlekvrye staal gaas bo-op. In plaas van 'n gaas, kan u 'n draadwikkel aan die geperforeerde punt gebruik, terwyl u 'n gaping tussen die draaie laat. Op dieselfde manier as met die maasweergawe, moet die draad gesoldeer word.
Soldeer dan 'n lansagtige punt aan die pyp. Die deursnee van die punt moet effens groter wees as die deursnee van die pyp self. Dit sal die hele struktuur, na aanleiding van die pyp, help om vrylik diep in die ingewande van die aarde te gaan. Dit word aanbeveel om die elemente met suiwer tin te soldeer, sodat die ontwerp baie betroubaarder sal wees.
In geen geval moet u met lood en die onsuiwerhede daarvan soldeer nie, dit sal besoedeling van die water veroorsaak, wat op u beurt ernstige vergiftiging sal veroorsaak. Vir hierdie tipe putte is dit aanvaarbaar, en selfs aanbeveel, om 'n versterkte pyp van polipropileen te gebruik. Om 'n filter van hierdie tipe pyp te maak, moet u 'n filtergaas in die pyp self plaas. U kan dit daar regmaak deur te smelt. Daarna moet u gate op die oppervlak skep.
Hierdie perforasie kan met behulp van 'n metaal ystersaag gedoen word. Om hierdie taak te voltooi, moet u ten minste 'n bietjie ervaring hê in die werk met polipropileenprodukte. Die materiaal wat benodig word vir die konstruksie van so 'n struktuur, kan by enige hardewarewinkel gekoop word. U kan ook 'n kit vir 'n Abessiniese put in 'n gespesialiseerde winkel koop. Dit kos 'n bietjie meer as alle materiale afsonderlik, maar u sal u kosbare tyd en moeite aansienlik bespaar.
Verskeie ontwerpe in Russiese dachas word gemaak van gebruikte bande. U kan dit ook gebruik om die put af te rond, veral as die deursnee klein is. Hierdie afwerking moet geverf word, u kan 'n tekening as versiering aanwend.
Voordele van die afwerking van die put met bande
Begroting: eintlik bestee u niks en doen u self die werk.
Nadele van die afwerking van die put met bande
Wat 'n mens ook al sê, maar jy kan nie die oog mislei nie - jou gaste sal perfek verstaan ​​waarmee die put klaar is. As u 'n diskrete of luukse atmosfeer by u somerhuisie wil skep, is hierdie opsie beslis nie geskik nie. Maar, as u van 'n verskeidenheid kunswerke hou, moet u vinnig na die motorhuis gaan.