Dié stuk handel om vroue se strydvrae en, hoewel dit reeds in 1975 deur ’n Amerikaanse dramaturg geskryf is, het niks sedertdien verander nie.
Vroue oor die wêreld heen gaan steeds gebuk onder misbruik, depressie, identiteitskrisis en ’n gebrek aan selfliefde. Steeds is individuasie en bemagtiging nodig om hulle teen lewensaanvalle te bewapen.
Die sewe akteurs in die stuk vertel deur 19 gedigte hul verhaal. Hoewel elkeen sy eie pad loop, kom die besef dat hulle deur dieselfde wroegings geteister word en nie soveel verskil as wat hulle gedink het nie.
Toe sy van haar eerste man geskei is, het sy verskeie kere selfdood probeer pleeg, maar deur haar woede en pyn op die beperkende omstandighede van swart vroue te fokus, het sy haar innerlike krag herwin.
Daarna het sy die Afrika-naam, wat sy van vriende in Suid-Afrika gekry het, aangeneem. Dit beteken “sy wat met haar eie dinge kom” of “sy wat soos ’n leeu loop”.