In 'n verdeelde nasie gaan 'n bietjie empatie baie. Brent Stirton / Getty Images
Die jaar 2020 was geen vreemdeling vir lyding nie. In die Midde van 'n wêreldwye pandemie, wydverspreide finansiële swaarkry en geweld as gevolg van sistemiese rassisme, is empatie vir ander se lyding na die voorpunt en middelpunt van die Amerikaanse samelewing gestoot.
Terwyl die samelewing worstel om sy morele kompas te vind in 'n tyd van sulke swaarkry en twis, kom 'n kritiese vraag na vore: Wie se lyding moet 'n mens omgee?
As u nadink oor wie die moeite werd is om empatie te voel, kan vriende, familielede en kinders in u gedagtes opkom. Maar wat van vreemdelinge, of mense wat nie aan u verbonde is deur nasionaliteit, sosiale status of ras nie?
As kognitiewe wetenskaplikes, ons wou om te verstaan ​​watter morele oortuigings mense oor empatie het en hoe hierdie oortuigings kan verander afhangend van wie iemand empatie het.
Empatie as 'n krag ten goede
Bewyse dui daarop dat empatie - breed omskryf as die vermoë om iemand anders se ervaring te verstaan ​​en te deel - kan 'n krag ten goede wees. talle studies het getoon dat dit dikwels tot altruïstiese hulpgedrag lei. Verder, voel empatie want 'n lid van 'n gestigmatiseerde groep kan vooroordele verminder en die houding teenoor die hele gestigmatiseerde groep verbeter.
Maar daar was ook navorsing om empatie voor te stel, kan bydra tot vooroordeel en onreg. studies het getoon dat mense geneig is om meer empatie te hê vir die lyding van diegene wat naby aan mekaar is, soos iemand van dieselfde ras of nasionaliteit, as vir diegene wat ver of anders is. Hierdie vooroordeel in empatie het gevolge. Byvoorbeeld, mense is minder geneig om tyd of geld te skenk om iemand van 'n ander nasionaliteit te help vergeleke met iemand van hul eie nasionaliteit.
Neurowetenskaplikes het getoon dat hierdie vooroordeel duidelik blyk uit hoe ons brein sowel eerstehandse as tweedehandse pyn verwerk. In een so bestudeer, het deelnemers 'n pynlike skok gekry en ook gekyk hoe 'n ander persoon 'n pynlike skok kry. Daar was groter ooreenkoms in die neurale aktiwiteit van die deelnemers toe die persoon wat hulle waargeneem het, dieselfde sportspan as hulself gewortel het.
Of empatie 'n positiewe impak op die samelewing het of nie, was die onderwerp van 'n hewige debat oor politiek, filosofie en sielkunde. sommige geleerdes het voorgestel dat empatie aan die kaak gestel moet word as te eng van omvang en inherent bevooroordeeld om 'n plek in ons morele lewens te hê.
ander het aangevoer dat empatie 'n besonder kragtige krag is wat baie mense kan motiveer om ander te help en kan wees uitgebrei om meer te wees insluitend.
Wat grotendeels nie oorweeg word nie, is of dit ons gevoel van wat reg en verkeerd is wat ons empatie beperk, kan wees. Miskien glo baie van ons dat ongelykheid in empatie reg is - dat ons meer moet sorg vir diegene wat naby aan ons is. Met ander woorde, lojaliteit is 'n groter morele krag as gelykheid.
Die moraliteit van empatie
In 2020 het ons 'n bestudeer om die moraliteit van empatie beter te verstaan.
Driehonderd deelnemers van regoor die VSA het 'n studie voltooi waarin hulle 'n verhaal voorgelê het wat 'n persoon beskryf wat oor wêreldwye voedselskaarste leer. Die individu lees oor die stryd van twee mense in die verhaal, een wat sosiaal naby is - 'n vriend of 'n familielid - en 'n ander wat sosiaal ver is: byvoorbeeld uit 'n ver land. In verskillende weergawes word die persoon in die verhaal beskryf as empatie vir die vreemdeling of vir die vriend of familielid, of vir albei mense gelyk, of vir nie een van die twee nie.
Nadat hulle die verhaal gelees het, beoordeel die deelnemers hoe moreel reg of verkeerd hulle dink dat dit vir hierdie persoon is om op hierdie manier empatie te voel.
Wanneer verhale aangebied word waarin die persoon empatie uitsluitlik met die vriend / familielid of die sosiaal verafgeleë persoon ervaar, reageer die deelnemers gewoonlik dat dit moreeler is om empatie vir die vriend / familielid te hê. Maar deelnemers het geoordeel dat hulle gelyke empatie as die moreelste gevoel het. Gelyke empatie is moreel reg as 32% meer as empatie vir net een persoon in die verhaal.
Vriend of vreemdeling?
Alhoewel hierdie studie voorgestel het dat mense dit moreel ag om gelyke empatie te hê, het dit sekere vrae onbeantwoord gelaat: wat was agter die moraliteit van gelyke empatie? En sou hierdie patroon geld as mense hul eie gevoelens op empatie sou beoordeel?
Dus het ons 'n opvolgstudie met 'n nuwe monster van 300 mense. Hierdie keer het ons die verhaal verander sodat dit vanuit die perspektief van die deelnemers was en dat die twee mense in nood mense was wat hulle persoonlik geken het - die een is iemand na aan hulle, die ander 'n kennis. Ons het ook eindes by die verhaal gevoeg, sodat die deelnemers nou ook empatie vir beide mense, maar in verskillende mate, kon voel.
Die resultate was opvallend soortgelyk aan die eerste studie: die gevoel van meer empatie vir 'n goeie vriend of familielid is meer moreel. Maar die belangrikste is dat die gevoel van gelyke empatie vir beide mense weer as die mees morele uitkoms beskou word.
Waarheen gaan jy vandaan?
In 'n oomblik dat die bevordering van 'n kultuur van versorging van diegene wat anders lyk, uitdagend is, kan ons navorsing insig en miskien hoop bied. Dit dui daarop dat die meeste mense glo dat ons ewe veel vir almal moet omgee.
Met die regte benadering kan hierdie geloof in die moraliteit van gelyke empatie selfs tot werklike veranderinge lei. Onlangse werk het getoon dat empatie verhoog kan word op grond van 'n mens se motivering en persoonlike oortuigings. Vir byvoorbeeld, het deelnemers wat 'n brief geskryf het oor hoe empatie gekweek en ontwikkel kan word, verbeteringe getoon in hul vermoë om ander se emosies te herken, 'n groot deel van empatie.
Ons leef ongetwyfeld deur 'n tyd waarin mense verkeer gedeel deur ras, nasionaliteit en politieke affiliasie. Maar ons is almal mense, en ons verdien almal om op een of ander vlak versorg te word. Ons navorsing lewer bewys dat hierdie beginsel van gelykheid in empatie nie 'n obskure ideaal is nie. Dit is eerder 'n beginsel van ons morele oortuigings.
Brendan Gaesser, assistent-professor in sielkunde, Universiteit van Albany, Staatsuniversiteit van New York en Zoë Fowler, nagraadse assistent, Universiteit van Albany, Staatsuniversiteit van New York