Nadat die twee liggame vermoedelik apart groter geword het, het hulle in ’n wentelbaan om mekaar begin beweeg. Uiteindelik het hulle vanweë die verlies aan momentum, wat ontstaan het omdat hul momentum na ander liggame in die wolk verskuif is, stadigaan nader aan mekaar beweeg totdat hulle aan mekaar geraak en later saamgesmelt het. Daar word geglo die twee liggame het baie stadig versmelt, met ’n spoed van sowat 2 m/s – min of meer so vinnig as wat ’n gemiddelde mens loop. Daar is moontlike aanduidings van skeure op hul oppervlak vanweë die samesmelting.
Op 2 Januarie 2019, net ná die verbyvlug, het die hoofondersoeker van New Horizons, Alan Stern, Arrokoth se vorm beskryf as ’n “sneeuman”. Op 8 Februarie het Stern aangekondig die voorwerp se vorm blyk uit latere foto’s platter te wees as wat voorheen gedink is; hy het dit toe beskryf as eerder soos ’n groot “pannekoek” (die groter lob) en ’n "okkerneut" (die kleiner lob) as soos twee sfere.
Die langste asse van die twee lobbe lyn feitlik op met hul gemeenskaplike draaias. Dié oplyning dui daarop dat hulle ’n sinchroniese rotasie gehad het, waarskynlik vanweë getykragte, voordat hulle saamgesmelt het.
Vier trôe is geïdentifiseer al langs die dag-naggrens van die klein lob, asook twee moontlike kilometer breë inpakkraters aan die rand van die groot depressie. Thule se oppervlak toon donker, breë streke (dm gemerk op die beeld regs) wat helderder gevlekte streke skei. Hierdie donker streke is waarskynlik neerslae van vlugtige ys wat deur ’n laag donkerder materiaal bedek word. Nog ’n helder streek (rm gemerk), op die ewenaar van die klein lob, toon ruwe terrein en verskeie eienskappe wat gate, kraters of heuwels kan wees. Anders as Ultima, toon Thule blykbaar nie tekens van subeenhede in sy topografie nie. Dit kan wees vanweë ’n verskuiwing van sy oppervlak wat deur dieselfde impakvoorval veroorsaak is as sy groot depressie.
Arrokoth se binnekant bestaan vermoedelik meestal uit amorfe waterys en rotsagtige materiaal. Spoorhoeveelhede metaan en ander vlugtige gasse in die vorm van dampe is ook dalk teenwoordig en in waterys vasgevang. Die interne struktuur het na verwagting ’n lae porositeit, aangesien vlugtige gasse wat in die binnekant vasgevang is, moontlik ontsnap. As ’n mens aanneem Arrokoth het ’n interne hittebron wat veroorsaak word deur die radioaktiewe verval van radionukliede, sal die vlugtige gasse na buite migreer en van die oppervlak af ontsnap, ’n proses soortgelyk aan ontgassing by komete. Die gas kan daarna vries en ’n neerslag op Arrokoth vorm, en dit verklaar dalk die teenwoordigheid van yse en toliene op die oppervlak.
Vanweë Arrokoth se groot aksiale draaihelling verskil die sonstraling op die noordelike en suidelike halfrond baie tydens sy wenteling om die Son. Een poolstreek wys gedurig na die Son terwyl die ander weggedraai is. Die sonstraling verskil met 17 persent vanweë die klein eksentrisiteit van sy wentelbaan. Die verligte kant se temperatuur is na verwagting tot 60 kelvin (K) of -213,2 °C en die donker kant 20 tot 35 K (-253,2 tot -238,2 °C).
Op 26 Junie 2014 is Arrokoth ontdek deur die gebruik van die Hubble-ruimteteleskoop tydens ’n voorlopige soektog na geskikte Kuipergordelvoorwerpe (KGV's) wat New Horizons kon besoek. Hubble is gebruik omdat teleskope op die grond nie ’n voorwerp in die Kuipergordel ontdek het wat op die ruimtetuig se pad lê nie. Met sy skynbare magnitude van byna 27 is Arrokoth te dof vir die meeste teleskope om te sien. Hubble is ook in staat tot baie presiese astrometrie en dus kon ’n betroubare wentelbaan bepaal word.
Op 10 Julie 2017 het die lugteleskoop SOFIA van Nieu-Seeland af probeer waarneem of daar enige gevaarlike materiaal soos ringe of stof naby Arrokoth is wat New Horizons tydens sy verbyvlug kon beskadig. Dit het voorlopige data bevestig dat die omgewing veilig is vir die tuig. Gedetailleerde resultate oor gevaarlike materiaal is op 20 Oktober 2017 aan die Amerikaanse Sterrekundige Vereniging (AAS) se afdeling vir planetêre wetenskappe voorgelê.
Nadat New Horizons sy verbyvlug van Pluto in Julie 2015 voltooi het, het dit in Oktober and November 2015 vier vlugaanpassings gedoen om dit in Arrokoth se rigting te laat vlieg. Dit is die eerste voorwerp waarvan ’n verbyvlug beplan is wat ontdek is nadat die ruimtetuig al gelanseer is, en is die verste voorwerp van die Aarde af wat deur ’n ruimtetuig besoek is.
Die aflaai van data is op 4 Januarie 2019 vir eers gestaak omdat die ruimtetuig in 'n konjunksie met die Son gegaan het. Dit is omstreeks 10 Januarie 2019 hervat.