Daar is altyd plek vir goeie popmusiek, al word dit gemaak deur ’n groep met die etiket “Indie” om die nek. Tracyanne Campbell sing steeds op die ongoddelik mooiste manier oor hartseer, die vreugde van liefde, hartseer en hartseer. Mal oor spookasem klank. Luister gerus na “French Navy”.
Wat ’n ommekeer! Dis asof die groep gaan kyk het hoe die New Romantics van die jare tagtig hul sintetiseerders gebruik het, ’n dik (eintlik duk) fuzzerige kitaar bygevoeg het, en toe probeer het om Blondie se disko-trippies na te maak. Dit klink alles paradokseel, maar sodra jy daaraan gewoond is en jy die faux-drama van die chanteuse Karen O gewoond is, kan jy nie genoeg hierna luister nie. My gunsteling-snit is “Heads Will Roll”.
Ek hoop nie Oberst het sy Bright Eyes-projek nou heeltemal laat vaar nie. Maar aan die ander kant kan mens ook sien dat hy gatvol raak vir die maklike aanslag van Bright Eyes se neulerige sienings en dat die lekker los aggressie van die Mystic Valley Band hom kans gee om smeerig te groove. Vergelyk “Slowly (oh so slowly)”.