Om in Skollie te kon speel, het hom baie geleer. “’n Mens moet aanvaar wie jy is en nie bang wees vir waar jy vandaan kom nie. Kan dit wees dat daar van mens verwag word om anderkant verby hierdie naakte vrou – khora? – te kan kyk om by daardie onderskeid tussen geweld en brutaliteit te kan kom? Die woorde “ter afskeid” wat Walters by die bundelopdrag invoeg, is moontlik `n aanduiding dat hy hier klaarspeel met sy voorganger én die satiriese versvorm, maar hopelik nie met sy rol as skrywer nie. `n Mens kan jou kwalik voorstel dat die literêre mantel van hierdie digter, dramaturg, essayis, bloemleser en vertaler aanstons op iemand anders se skouers kan val. Waarop jy dan dalk ŉ antwoord soos hierdie sal kry (Breytenbach is immers bekend as ŉ koppige korrelspondent: en eisj, met hierdie opmerking van my dan ook ŉ demonstrasie van sy negatiewe invloed op beïnvloedbare amateurdigters… moet jou, jong digter, deur die man se woordspieletjies nie laat verlei nie!):