Versindaba » Raymond Carver
Desmond Painter. Drie koppies oggendkoffie
Die nuwe dag aandurf sonder daardie eerste koppie oggendkoffie? Vergeet daarvan. Die eerste ding wat ek doen wanneer ek uit die bed opstaan is om die ketel aan te skakel. Soms volg daar ‘n tweede en ‘n derde koppie… Soos Bob Dylan gesing het: “One more cup of coffee before I go… to the valley below.” En nie een van daardie koppies koffie is heeltemal dieselfde nie. Hier, vir jou leesgenot, volg drie gedigte oor oggendkoffie, en oor die gedagtes wat hulle vergesel:
Morning Coffee – Gyorgi Petri
so much of it, so worthless!
in die vroegte probeer ek ‘n deuntjie dink – Boerneef
in die vroegte probeer ek ‘n deuntjie dink
wat ‘n man kan neurie as jy koffie drink
dis nie hoekom nie dis nie daarom nie
willie hotom nie willie haarom nie
smaak my ek sal my draai verloor
die deuntjie wat ek in die vroegte dink
hoekom moet hy tog so inskottel klink
kan nie hotom nie kan nie haarom nie
ek is seker ek het my draai verloor
Tags: Gyorgi Petri, Raymond Carver
middag was ons bedaard. Net gesit om ’n tafel
en drink en stories uitruil. ’n Paartie wat met rukke,
’n dag of so. Mekaar ’n week lank nie gesien nie,
min of meer. En sy’s skoon uitgevat. Hy omhels haar
soort van, meng vir haar ’n drankie. Kry ’n plek
vir haar om die tafel. Almal wil nou weet hoe dit
onbenulligs of sommer vir niks.
Later, in die woonkamer, onder die indruk
onder watse klip ék nou uitkruip nie. Net gesê:
“Wie’t jou iets gevra, pis van ’n leegloper?” Gawie het sy bril
het die wêreld verander, van middag na middernag.
Uit: All of Us: The Collected Poems (Harvil).
Tags: Charl-Pierre Naudé, Engels-Afrikaans, Raymond Carver
Posted in Vertalings | Comments Off on Raymond Carver – vertaling in Afrikaans
Raymond Carver. A new path to the waterfall
Vanoggend, steeds gerig op die boektema van elke Vrydag, wil ek egter ‘n meer persoonlike Nuuswekker pleeg ten einde aansluiting te vind by vandeesmaand se Blog-fokus. So gebeur dit dat ek na die verskyning van my tweede digbundel (Op die oog af, 1988) ‘n ernstige insinking beleef in my entoesiasme jeens die digkuns. Vir etlike jare kon ek (of wou ek) geen verse skryf óf lees nie. Tot vriend Henning (Pieterse) by my opdaag met ‘n stapeltjie bundels van Charles Bukowski en Raymond Carver ten einde my daarvan te oortuig dat poësie beslis nié die mors-van-tyd-woordspeletjies en intellektuele masturbasie is waarvoor ek dit aangesien het nie.
Een van dié bundels was Raymond Carver se posthume publikasie “A new path to the waterfall” (1989: The Harvill Press).
Wat hierdie bundel ‘n onvergeetlike leeservaring gemaak het, afgesien daarvan dat dit my eerste blootstelling aan “internasionale” poësie was, is die feit dat Carver dié gedigte geskryf het terwyl hy sterwend was aan ‘n terminale breingewas. Sy vrou, Tess Gallagher, het die gedigte versorg en ná Carver se dood gepubliseer; met gunstelinggedigte en -prosastukke wat Carver self gekies het, daarby ingesluit. Die verbluffendste aspek van hierdie gedigte is egter hoe gestroop dit van enige sentimentaliteit en/of verbittering jeens sy omstandighede is. Dit is verse wat júís die vreugde van die lewe vier in ritse sobere, toeganklike en meevoerende verse.
En met Carver voor oë, was ek meteens weer oortuig van die enorme krag wat in ‘n vers opgesluit lê en vol entoesiasme teenoor die poësie. Danksy ‘n deeltydse digter wat meer bekend is as kortverhaalskrywer, en ook danksy ‘n goeie vriend wat my nie aan my eie verdwalinge wou oorlaat nie.
As huldeblyk plaas ek twéé verse vanoggend: een van Carver se gekose gunstelingverse, gevolg deur ‘n eie vers van hom wat as ‘n tipe “programvers” (ook vir sy prosakuns) beskou kan word.
Dan het twee van ons bloggers gister hul “Blog-fokus” vir die maand geplaas; Philip de Vos pak bokse uit en onthou hoe sy eerste verse ontstaan het, terwyl Carina Stander weer vertel wie en wat haar die woorde in haar mond laat begin proe het. Inderdaad wonderlike, inspirerende stukke … En jy? Wat maak dat jy jou gras aan die poësiekant van die draad kom soek? En onthou – dit gaan nie net oor hoekom jy gedigte “skryf” nie, maar net soveel oor hoekom jy dit lees.
So, skryf vir die Brieweboks en laat ons hoor.
© Czeslaw Milosz (Uit: The Collected Poems: 1931 – 1987, The Ecco Press)
© Raymond Carver (uit: A new path to the waterfall)
Posted in Nuuswekkers. Louis | Comments Off on Raymond Carver. A new path to the waterfall