Een vrou se rookstaking en COPD-verhaal
"Ek is 45 jaar oud en ek het COPD ..."
Hierdie ophou storie is 'n besonder aangrypende een ... saamgestel en vertel deur About.com. Lidmaatskap van die lidmaatskap van die Cessation Forum, Catherine (forum ID: Catherine2007), dien as 'n huldeblyk aan 'n baie spesiale vrou, Jacki (forum ID: PrettyMomma5). Ongelukkig kan Jacki haar eie storie nie op hierdie tydstip deel nie omdat sy in so 'n verswakte toestand is van die rookverwante siekte waaraan sy ly.
Haar liefste vriend en ondersteuner, Catherine, het dus genadiglik opgestaan ​​om te doen wat Jacki self nie kan doen nie.
My hartlike dank gaan uit na Jacki vir die deel van haar onfeilbare moed en vasberadenheid om op te hou rook in die gesig van slegte siekte. Hierdie vertoning van krag is 'n leidende lig vir so baie in ons forumsgemeenskap wat op soek is na vryheid van nikotienverslawing. Jacki se reis is vir ons almal 'n waardevolle geskenk. Baie dankie aan Catherine om Jacki se storie te deel.
Lees asseblief Jacki se afsluitingsverhaal en neem die onderliggende boodskap ter harte: rookverwante siektes kan op enige ouderdom staak en wanneer dit dit doen, ruïneer dit ons lewensgehalte lank voordat dit ons doodmaak.
Gedurende hierdie rekening sal Catherine se kommentaar in kursief gewys word.
Ter ere van my vriend, Jacki, gaan ek haar storie skryf deur middel van 'n seleksie van haar vorige forumposte omdat haar toestand haar nie toelaat om dit self te doen nie. Dit is my gawe van liefde aan 'n baie liewe vriend wat soveel moed in die storm van teenspoed getoon het.
Jacki is op 23 Oktober 1961 gebore. Sy het op die ouderdom van 11 gebly. Toe het Jacki nie besef sy sal uiteindelik 'n rookverwante siekte sterf nie . As sy geweet het, is ek baie seker dat sy nooit die eerste blik sou gehad het nie.
Jacki is op 38-jarige ouderdom met longsiekte gediagnoseer, maar weens die krag van nikotienverslawing het sy aanhou rook.
Dit was eers toe sy nie meer kon asemhaal nie, en sy het uiteindelik die sigarette vir goed gesit.
Dus, laat ek Jacki aan jou voorstel deur middel van hierdie pos wat sy 6 weke in haar afsluitingsprogram met die forum gedeel het. Dit vat in haar woorde op wat die finale strooi wat haar laat ophou rook, was:
Daar is 'n duisend redes waarom ek kon ophou rook om op te hou. Ek is byvoorbeeld 45 jaar oud en het COPD wat bestaan ​​uit voortydige genetiese emfiseem / brongitis, chroniese respiratoriese versaking, met sekondêre pulmonale hipertensie, osteoporose en hoë bloeddruk.
Ek is siek vir hierdie siektes vir 8 jaar, wat drie jaar langer is as wat die dokters my gegee het om te lewe toe ek die eerste keer gediagnoseer is. Ek is op 5 liter suurstof 24 uur per dag, 7 dae per week. Ek het net 15 persent gebruik van my longe oor. Ek is in 'n krag rolstoel en kon nie vir 5 jaar werk nie. Ek kan nie vir lang loop op die strand of enige plek vir daardie saak gaan nie. Ek mis 'n normale lewe!
Persoonlike higiëne is nog 'n probleem. Ek het nie so lank soos 'n normale mens kan stort nie. Seker, ek bad elke dag - dit neem net 'n paar uur om die taak te voltooi. Miskien kan ek 'n ontspannings- bad geniet as hulle ontspan. Hoe kan hulle egter ontspan as ek my asem probeer probeer inhaal!
Ek was vroeër swem, boul, skiet swembad, dans (vir 'n lewe, as jy dit kan glo) en draf. Nie een waarvan ek langer kan deelneem nie.
Chroniese respiratoriese versaking is so 'n scary toestand om te hê. Dit voel asof jy letterlik sterf ... asof iemand jou met 'n kussing versmoor. Dit gebeur amper enige tyd wanneer ek myself in enige aktiwiteit uitoefen. Kan jy jou voorstel hoeveel dit suig en hoe afhanklik word jy op mense daardeur?
Die afhanklikheid is iets wat jou kinders belas, en is die ergste gevoel wat enige ouer ooit ervaar. Ek voel dat ek my seun van sy tienerjare beroof het.
Al die bogenoemde was faktore in my besluit om op te hou rook. Seun, ek is bly ek het daardie duiwelse reis begin. Dit het uiteindelik 'n vreedsame reis geword en daarvoor is ek so dankbaar.
Ek dink die finale strooi wat my laat ophou rook, is dat ek nie meer 'n lewe het nie en sal nie totdat ek die nicodemon wegbreek nie . Ek herwin wat van my lewe as my eie oorbly! En miskien sal ek met die hulp van die wetenskap 'n lang toekoms hê.