Vergewe hulle | SkalkSkryf
« The Red Cap Shunned.
A Red Cap in Hell »
Desember 26, 2014 deur Joh
Seker een vannie grootste mistastings wat ons handhaaf is dat ons weet wat ons doen. En meer nog: dat anner weet wat hulle doen, en wel só ver dat ons van hulle verwag om perfek te wees.
Maar die feit is dat ons NIE weet wat ons doen nie – nie ek nie, en ook nie jy nie. Meeste vannie tyd vlieg ons op auto pilot, en darie loods word beheer deur omstandighede en kondisionering. Ons dink ons besluite gee uiting aan ons vrye wil, maar in werklikheid is hulle maar net deel vannie vloei wat ons lewens is: elke oorsaak lei tot 'n gevolg wat weer die oorsaak van die daaropvolgende gevolg word, ad infinitum, ad nauseam.
'n Keuse verword nie noodwendig vrye wil nie; innerwaarheid is dit bitter min die geval.
Dis so maklik, en so gekondisioneerd, dat mens 'n anner blameer as iets verkeerd gaan, as dit voel of dit teen my welsyn indryf. En dan soek mens na die motief, die intensie agter die daad. Ons hele regstelsel is gebasseer op die veronnerstelling dat feitlik elke daad wat mens pleeg voortvloei uit 'n spesifieke bedoeling. En dan veroordeel ons, en straf ons, en haat ons.
Maar ons weet nie wat ons doen nie. En dié teen wie ons opswelg, weet ook nie.
Meesal is die veronnerstelling dat iemand iets doen om die self gestand te hou, vir eie voordeel, en dat die besluit om die daad te doen uit vrye wil geneem word. Daarin lê 'n grooteske onwaarheid, en ook 'n werklike feit. Die feit is dat, ja, mens is gekondisioneer om jou eie voortbestaan voor te staan en te bewerkstellig – 'n ieder en 'n elk van ons is hiertoe verbonde, sonner uitsondering. Die onwaarheid is dat die besluit uit vrye wil geneem word. Die drang tot voortbestaan is 'n inherente faktor van lewe; dis nie iets wat mens kan kies om te doen of nie. (Byskrif: die keuse om dit NIE te doen nie is net die uiting van 'n anner kondisionerings faktor wat in 'n spesifieke oomblik as primêr manifesteer.)
Die dilemma is dat, in die bestel van wees, dit wat tot een se voordeel strek meeste vannie tyd tot 'n anner se nadeel is. Vir 'n leeu om nie te vrek vannie honger nie, moet 'n bok vrek. Vir 'n besigheidsman om ryk te word moet baie anner 'n misrabelle bestaan voer. Beide die leeu en die besigheidsman handel nie uit vrye wil nie, maar eenvoudig uit kondisionering. Hulle weet regtig nie wat hulle doen nie, of te wel hoekom hulle dit doen nie. 'n Subkontrakteur by 'n goudmyn kan net skat ryk word omdat die mynwerkers se salarisse so karig is. En sy geniet haar gate uit, selfs deur duur geskenke uit te deel, omdat sy nie weet wat sy doen nie.
Om dus iemand te veroordeel, en te haat, omdat die persoon iets "uit vrye wil" gedoen het wat sy / haar eie voortbestaan bevorder het, en sodanige handeling het my voortbestaan benadeel, is onsinnig – alhoewel tog ook natuurlik gekondisioneerd.
Ons word nie in sonde gebore nie, maar wel in onkunde.
Posted in Joh | Tagged keuse, leeu, vrye wil, wees | 3 Kommentaar
op Desember 26, 2014 at 11:45 vm crlredelinghuys
Don't judge people who sin differently from you… jou skrywe laat my aan hierdie aanhaling dink
op Desember 26, 2014 at 7:15 nm rondomtaliedraai
op Desember 28, 2014 at 2:03 nm Louwie
"Meeste vannie tyd vlieg ons op auto pilot" inderdaad. Mens sien dit baie op Fb (ja, ja ek weet; die splinter ennie balk en en en ….). Die mense post dat die biesies bewe, veral Bybelversies, en as jy hulle vra of hulle mooi gelees het voor hulle ge-repost het en verstaan wat die pos sê, dan kry jy `n klap op die oor.
Vrye wil? Ja dit sou nice gewees het. Intussen moet ons doen wat ons moet doen, tot ons dit nie meer moet doen nie, en dan moet ons weer doen wat ons moet doen. The sound of one hand clapping?