Filippense 4 - Heilige Bybel [Afrikaanse Bybel 1933/1953]
Daarom, my geliefde broeders, na wie ek ook verlang, my blydskap en kroon, staan so vas in die Here, geliefdes.
Ek vermaan Euodia en ek vermaan S¡ntich, om eensgesind te wees in die Here.
En ek vra jou ook, opregte metgesel, wees hierdie vroue behulpsaam wat met my saam gestry het in die evangelie, ook saam met Clemens en my ander mede-arbeiders wie se name in die boek van die lewe is.
Ek het my grootliks verbly in die Here dat julle nou eindelik weer opgeleef het om aan my belange te dink; waaraan julle ook gedink het, maar julle het die geleentheid nie gehad nie.
Ek weet om verneder te word, ek weet ook om oorvloed te hê; in elke opsig en in alle dinge is ek onderrig: om versadig te word sowel as om honger te ly, om oorvloed te hê sowel as om gebrek te ly.
En julle, Filippense, weet ook dat in die begin van die evangelie, toe ek van Macedonië vertrek het, geen gemeente deel gehad het in my rekening van uitgawe en inkomste nie, behalwe julle alleen.
Want ook in Thessalon¡ka het julle vir my behoefte meer as een maal iets gestuur.
Nie dat ek die gawe soek nie, maar ek soek die vrug wat oorvloedig word op julle rekening.
Maar ek het alles ontvang, en ek het oorvloed. Ek het dit volop noudat ek van Epafrod¡tus ontvang het wat deur julle gestuur is, 'n lieflike geur, 'n welgevallige offer, welbehaaglik by God.
Aan onse God en Vader die heerlikheid tot in alle ewigheid! Amen.
Groet elke heilige in Christus Jesus. Die broeders wat saam met my is, groet julle.
Al die heiliges, en veral die wat aan die keiserlike huis behoort, groet julle.