Vir diegene wat die kontroversiële lykkleed van Turyn beduidend ag, het professor Giovanni Judica-Cordiglia die volgende beskrywing, op grond van die lykkleed, gegee: "Die man wat in die lykkleed toegedraai was, was 'n man van groot skoonheid en ongewone liggaamsbou. Hy was ongeveer 1m en 80 cm lank, met 'n volmaakte proporsionele liggaamsbou, soepel en in ewewig. Ons kan sien dat sy gesig 'n baie sagte en sagmoedige een was, effens lank en met 'n breë voorkop. Die neus is reguit en effens na onder gebuig; die wange is groot en staan effens uit..."
Die tweede eeuse kerkvader, Justin Martyr, het na Jesaja 53:2 verwys: "Hy het nie skoonheid of prag gehad dat ons na Hom sou kyk nie, nie die voorkoms dat ons van Hom sou hou nie" as 'n aanduiding dat Christus nie 'n merkwaardige voorkoms gehad het nie. Oregan, het egter weer Psalm 45:3 aangehaal: "U is mooier as alle mense..." as bewys dat die Here die mooiste van alle mans was. Jesaja het geprofeteer dat Christus se voorkoms so misvorm sal word dat Hy nie meer "die voorkoms van 'n mens gehad het nie." Jes 52:14. Hierdie kruisiging word grafies beskrywe in Psalm 22 en Jesaja 53. Sou dit dus enigsins van belang of relevant gewees het om te weet hoe die Here werklik gelyk het, sou die Evangelies vir ons 'n beskrywing van Hom gegee het. Die feit dat daar nie so 'n beskrywing is nie, dui daarop dat ons nie moet toelaat dat ons besig gehou word deur sulke dinge wat nie ter sake is nie.
Die kerkvader, Augustinus, het in 'On the Trinity' opgemerk dat elk-een 'n ander geestesbeeld van die Here het. Hy het geskryf: "Die fisieke gesig van die Here word deur talryke verbeeldings met oneindigende verskeidenheid voorgestel..." maar "betreffende die geloof wat ons in die Here Jesus Christus het, is dit nie in die minste vir ons verlossing van belang hoe ons verbeelding Hom vir ons voorstel nie..." Wat wel saak maak is ons begrip van Sy karakter, Sy lewe en Sy leringe.
Die Apostel Johannes beskryf wat hy gesien het: "Op die Dag van die Here is ek deur die Gees meegevoer en ek het agter my, so hard soos die geluid van 'n trompet, 'n stem hoor sê: 'Ek is die Alfa en die Omega, Hy wat is en wat was en wat kom, die Almagtige...' Ek het omgedraai om te sien wie dit is wat met my praat...en tussen die lampe Iemand soos die Seun van die mens. Hy het 'n lang kleed aangehad en 'n goue band om Sy bors gedra. Die hare op Sy kop was wit soos wit wol, soos sneeu, en Sy oë het soos vuur gevlam. Sy voete was soos geelkoper wat in 'n smeltoond gloei, en Sy stem soos die gedruis van 'n groot watermassa. In Sy regterhand het Hy sewe sterre gehad, en 'n skerp swaard met twee snykante het uit Sy mond uit gekom. Sy hele voorkoms was soos die son wat op sy helderste skyn. Toe ek Hom sien, het ek by Sy voete neergeval en bly lê soos een wat dood is. Hy het toe met Sy regterhand aan my gevat en vir my gesê: 'Moenie bang wees nie, dit is Ek, die Eerste en die Laaste, die Lewende, Ek was dood en, kyk, Ek lewe tot in alle ewigheid; en Ek het die sleutels van die dood en die doderyk.' " Op 1: 8-17.