Die ontmoeting van twee swanger vroue beklemtoon die andersheid van God se rewolusionêre reddingsplan. Dit saam met Maria se Magnificat gee 'n ander insig van wie Jesus is en wat Hy kom doen het. Maria se rol as profeet in hierdie lied open 'n ander verstaan van haar as die soms eng verstaan waarmee ons in die kerk se geskiedenis met haar omgegaan het. (Sien Mosaïek van Maria, Miriam van Nasaret ingeweef in God se verhaal deur dr Lisel Joubert, 2018, uitgegee deur Bybelkor.)
2Hy sal sy mense 'n kort rukkie prysgee,
so lank as dit 'n vrou neem
om 'n kind in die wêreld te bring.
Dan sal dié uit sy familie
wat die ramp oorleef het,
terugkom na die Israeliete toe.
3Hy sal na vore kom en sy volk lei
deur die krag wat die Here hom gee,
deur die sterkte van die Naam
van die Here sy God.
Hulle sal woon tot in die uithoeke
want hulle leier sal sterk wees.
4Hy sal vrede bring.
Wanneer Assirië ons land binneval,
wanneer hy in ons mooi huise wil ingaan,
sal ons baie leiers,
genoeg generaals, teen hom uitstuur.
5Hulle sal Assirië platloop
met die swaard,
die land van Nimrod met swaarde
wat reg is om te steek.
'n Woord aan Teofilus
1 Hooggeagte Teofilus!
Daar is baie wat onderneem het om 'n verhaal te skrywe van die dinge wat onder ons gebeur het. 2Hulle het dit opgeteken soos dit aan ons oorgelewer is deur die mense wat van die begin af ooggetuies en dienaars van die Woord was. 3Daarom het ek dit ook goedgedink om self alles stap vir stap van voor af te ondersoek en die verhaal noukeurig in die regte volgorde vir u neer te skryf. 4So kan u te wete kom dat die dinge waaroor u onderrig is, heeltemal betroubaar is.
5In die tyd van koning Herodes van Judea was daar 'n priester met die naam Sagaria, uit die diensgroep van Abia. Ook sy vrou het van Aäron afgestam, en haar naam was Elisabet. 6Hulle was albei getrou aan die wet van God en het onberispelik al die gebooie en voorskrifte van die Here onderhou. 7Hulle het geen kind gehad nie, omdat Elisabet onvrugbaar was. Buitendien was albei reeds op ver gevorderde leeftyd.
8Op 'n keer toe Sagaria in die beurt van sy diensgroep besig was om die priesterdiens voor God te verrig, 9is hy volgens die priesterlike gebruik deur die lot aangewys om in die tempel van die Here in te gaan en die wierook op die altaar te brand. 10Terwyl die wierookoffer gebring is, was die hele volksmenigte buite besig om te bid. 11Toe verskyn daar aan die regterkant van die wierookaltaar 'n engel van die Here aan hom. 12Sagaria het geskrik toe hy hom daar sien staan en hy het baie bang geword, 13maar die engel sê vir hom: "Moenie bang wees nie, Sagaria, want jou gebed is verhoor. Jou vrou, Elisabet, sal aan jou 'n seun skenk, en jy moet hom Johannes noem. 14Hy sal 'n bron van blydskap en vreugde vir jou wees, en baie sal bly wees oor sy geboorte, 15want hy sal groot wees in die oë van die Here. Wyn en bier sal hy glad nie drink nie, en reeds van sy geboorte af sal hy met die Heilige Gees vervul wees. 16Hy sal baie uit die volk Israel laat terugkeer tot die Here hulle God. 17En hy sal voor die Here uit gaan in dieselfde gees en krag as Elia, om vaders en kinders met mekaar te versoen, om ongehoorsames op die regte pad terug te bring en om so vir die koms van die Here 'n volk voor te berei."
18Toe sê Sagaria vir die engel: "Waaraan sal ek dit weet? Ek is 'n ou man, en my vrou is al op ver gevorderde leeftyd."
21Intussen het die volk vir Sagaria gestaan en wag en begin wonder waarom hy so lank in die tempel bly. 22Toe hy uitkom, kon hy nie met hulle praat nie. Hulle kom toe agter dat hy in die tempel 'n gesig gesien het. Hy het net aanhoudend vir hulle beduie en stom gebly. 23Toe die tyd van sy tempeldiens om was, het hy huis toe gegaan.
24Na daardie tyd het sy vrou Elisabet swanger geword en haar vyf maande lank afgesonder. Sy het gesê: 25″Die Here het dit vir my gedoen. Nou het Hy na my omgesien om my smaad onder die mense weg te neem."
26In die sesde maand van Elisabet se swangerskap het God die engel Gabriël gestuur na 'n maagd in Nasaret, 'n dorp in Galilea. 27Sy was verloof aan Josef, 'n man uit die geslag van Dawid. Die naam van die maagd was Maria. 28Toe die engel by haar kom sê hy: "Ek groet jou, begenadigde! Die Here is by jou."
29Sy was verbysterd oor die woorde en het gewonder wat die begroeting tog kon beteken. 30Die engel sê toe vir haar: "Moenie bang wees nie, Maria, want God bewys genade aan jou. 31Jy sal swanger word en 'n seun in die wêreld bring, en jy moet Hom die naam Jesus gee. 32Hy sal groot wees en die Seun van die Allerhoogste genoem word. Die Here God sal Hom die troon van sy voorvader Dawid gee, 33en Hy sal as koning oor die nageslag van Jakob heers tot in ewigheid. Aan sy koningskap sal daar geen einde wees nie."
34Maar Maria sê vir die engel: "Hoe is so iets moontlik, aangesien ek nog nooit omgang met 'n man gehad het nie?"
35Die engel antwoord haar: "Die Heilige Gees sal oor jou kom, en die krag van die Allerhoogste sal die lewe in jou wek. Daarom sal die een wat gebore word, heilig genoem word, die Seun van God. 36Kyk, 'n bloedverwant van jou, Elisabet, het in haar ouderdom self ook 'n seun ontvang, en sy wat as onvrugbaar bekend was, is nou al in haar sesde maand. 37Niks is vir God onmoontlik nie."
39Maria het haar sonder versuim gereed gemaak en haastig na 'n dorp in die bergstreek van Judea gegaan. 40Daar het sy in Sagaria se huis ingegaan en vir Elisabet gegroet. 41Net toe Elisabet die groet van Maria hoor, het die kindjie in Elisabet se moederskoot beweeg, en sy is met die Heilige Gees vervul 42en het hard uitgeroep:
57Toe die tyd gekom het dat Elisabet se kind gebore moes word, het sy 'n seun in die wêreld gebring. 58Haar bure en familie het gehoor dat die Here aan haar groot ontferming bewys het, en hulle was saam met haar bly.
62Met gebare vra hulle toe sy pa hoe hy wil hê dat die kindjie genoem moet word. 63Hy vra toe 'n skryfbordjie en skryf daarop: "Johannes is sy naam." En almal was verbaas. 64Onmiddellik het Sagaria sy spraak teruggekry en begin praat en God geprys.
68″Lofwaardig is die Here,
opgesoeken vir hulle verlossing bewerk.
73Met 'n eed het Hy dit bevestig
76″En jy, kindjie,
'n profeet van die Allerhoogste
die geboorte van Johannes die Doper waarop sy pa se tong loskom en hy uitbars in lof aan God en 'n profesie oor beide Johannes en Jesus (1:57-80).
dat die doel van sy skrywe is om sekerheid te bring rondom die verhaal van Jesus. Daarom baseer hy sy verhaal op ooggetuies (veral Markus, maar ook Matteus, soos ons uit 'n vergelyking van hulle evangelies kan agterkom). Waar hy sê dat hy in volgorde skryf, is dit die volgorde van Markus se verhaal, nie soseer kronologies nie.
Let op dat die eerste aankondiging van die engel Gabriël in 'n gebedsomgewing gedoen word, waar die hele volksmenigte besig was om te bid, terwyl Sagaria die wierook op die altaar gebrand het (1:9-11). Hy het ook sy eie gebed daar gebid, vir 'n seun (vers 13). Laat my dink aan die toneel in die hemel waar Jesus die sewende seël oopmaak terwyl 'n engel wierook saam met die gebede van al die gelowiges aan God offer (Open 8:1-5). Betekenisvolle gebeure gaan meesal met gebede saam en het 'n hemelse impak!
Sagaria en Elisabet word as getrou aan die wet van God beskryf (eintlik regverdig voor God in die Grieks) wat God se gebooie en voorskrifte nagekom het. Hulle was uit 'n suiwer priesterlike familie, omdat albei uit priesterlike families afkomstig was.
Sagaria word deur die lot aangewys om die diens in die tempel te verrig (1 Kron 24), wat onpartydigheid illustreer deurdat niemand voorgetrek word nie, maar ook beteken dat dit 'n uitsonderlike voorreg was wat nie noodwendig baie in 'n priester se lewe kon gebeur het nie. Sagaria maak daarom ook eers klaar met sy dienswerk voor hy dit met Elisabet gaan deel.
Maar juis hierdie voorreg word die moment waar die buitengewone gebeur, met die engel wat 'n besondere boodskap vir hom bring. En die boodskap is nie net 'n verhoring van sy gebed vir 'n eie seun nie, maar die belofte van 'n Seun vir die volk wat hulle sou verlos.
Sagaria word verkwalik vir sy vraag, anders as wat die geval was met Abraham (Gen 15:8) en Gideon (Rigt 6:17). Ook anders as met Maria net hierna. Dit kan wees dat sy vraag eintlik sy twyfel geopenbaar het, of hy nog in staat sou wees tot vaderskap, terwyl Abraham en Maria eerder na die proses uitgevra het, en Gideon na sekerheid aangaande die engel se status. Hoe dit ook al sy, die engel tree beslis op met 'n teken van stomheid, wat eers met die geboorte van Johannes verbreek is.
Die vraag oor die maagdelike geboorte, en die debat oor Jes 7:14 se betekenis is eintlik net van akademiese belang, want Maria was duidelik 'n maagd uit haar eie (en Josef se) getuienis.
Aanvangslied: Lied 354 "O Christus, ons verlange.vs 1,2,3,4,"
Sang: Lied 327 "Dag van verlossing! Kyk, Hy kom vs 1,2,3,4,5,6"
Ons sluit aan by die tema van hierdie Sondag, liefde.
Skriflesing: 1 Johannes 4:7-21
Loflied: 334 "God is liefde juig ons harte vs 1,2,3"
Skriflesing: Lukas 1:39-55
'n Gebed aan die begin van die Kerstyd
Wegsending: Lied 223 "Aan Jesus Koning al die eer 1,2,3"
"Here, Ons God, As Ons Nou Huis Toe Gaan"
Die klem op die vierde Sondag van Advent val op die liefde. Die Een wat voorspel is, is die Immanuel. Hy beliggaam God se liefde. Hy maak God se hart sigbaar. Hy is God met ons. Hy is liefde.
Voorganger: Maar jy, Bethlehem-Efrata, al is jy gering in die streke van Israel, uit jou sal daar vir My iemand kom om 'n heerser te wees in Israel.
Gemeente: My hart loof die Here!
Voorganger: Sy oorsprong is uit die verre verlede,uit die ou dae!
Gemeente: My hart loof die Here!Hy wat was en is en wat kom.
Voorganger: Dit is waarom die Here hulle sal oorgee tot die tyd aanbreek vir 'n swanger vrou om geboorte te skenk.
Gemeente: My hart loof die Here! My gees jubel oor God my Verlosser, want Hy het die nederigheid van sy diensmeisie raakgesien.
Voorganger: Dan sal die res van sy volksgenote terugkeer saam met die Israeliete.
Gemeente: My siel loof die Here! Want die Allerhoogste het groot dinge vir my gedoen – ja, heilig is sy Naam.
Voorganger: Hy sal optree en as Herder lei, deur die krag van die Here, deur die grootheid van die Naam van die Here sy God.
Gemeente: My siel loof die Here! Hy bewys ontferming van geslag tot geslag aan hulle wat vir Hom ontsag het.
Almal: My siel loof die Here! Amen (uit Miga 5 en Luk 1).
Aansteek van al vier advent kerse.
Voorganger (V): Vandag is die vierde Sondag van Advent, die Sondag van Liefde.
Gemeente (G): Jesus wys vir ons hoe God se liefde lyk.
Hy self is die volmaakte liefde van God in die gestalte van 'n mens.
Elkeen wat in Hom glo en in Hom lewe, leef in liefde.
Liefde verander alle dinge en vergaan nooit nie.
V: Ons steek vandag die vierde kers aan om ons daaraan te herinner dat God liefde is.
Ons dank God vir die hoop wat ons van Hom ontvang, vir die vrede wat Hy skenk,
vir die vreugde wat Hy ons harte uitstort en vir die liefde waarmee Hy ons verlos.
G: U is Immanuel, God met ons. U is die God van liefde.
(Die vierde kers word aangesteek.)
V: O God van liefde, Immanuel, God met ons, ons bid dat U u lig in hierdie dae in ons
hart sal laat skyn. Help ons om gereed te wees vir die dag wanneer Christus finaal verskyn.
Vernuwe ons deur die krag van u Gees, sodat ons aanbidding, ons feesviering en ons voorbereiding vir U welgevallig sal wees – nou en vir ewig.
(Uit Handleiding vir die Erediens. Wellington: Bybel-Media 2012: 202)
Genade vir julle en hoop, vrede, vreugde en liefde van God ons Vader en van Jesus Christus, wat gekom het, hier is en weer kom, en van die Heilige Gees.
Die gebed is ook hier beskikbaar
Musiek: Publieke Domein
Refrein:Dit maak my bly, en dit laat my huil,
Berei ons lewens voor om deur U verander te word
In vers 43 maak Elisabet 'n aangrypende uitspraak: as sy die ongebore Jesus reeds "haar Here" noem. In vergelyking met ons, wat werk met "geloof as kennis en vertroue", en die mense van haar tyd, wat werk met "sien is glo" (vgl. Thomas in Joh. 20), is Elisabet eintlik 'n uitsondering. Die vraag wat amper outomaties by ons opkom is: Hoe kry sy dit reg? Vers 41 gee die antwoord: "… sy is met die Heilige Gees vervul"
Om aan kinders iets daarvan te verduidelik, gebruik die voorbeeld van 'n doedelsak. Dalk kan jy een iewers leen of iemand kry wat dit kan bespeel.
Die doedelsak is nie op sy eie iets wat kan werk nie, maar as iemand van buite af lug kan inblaas, is die potensiaal daar dat daar klanke kan uitkom. Jy kan ook verder die beeld van die doedelsak ondersoek en iets maak van iemand wat die doedelsak moet bespeel om die regte klanke te kry en ook iemand wat 'n bietjie druk op die doedelsak moet uitoefen voordat daar klank uitkom. Ons klank kom mos ook op die beste uit as daar iets is wat druk op ons uitoefen, of as ons buite ons gemaksone beweeg…
Die tema van blydskap word dikwels in Lukas se evangelie herhaal. Daarom word dit dikwels 'n "happy Gospel" genoem. Dit gebruik meer as enige ander boek in die Nuwe Testament woorde waarvan die wortel verband hou met blydskap.
Ons teksgedeelte handel oor Elisabet se profetiese loflied, 'n lied van vreugde. In Israel was 'n vrou se waarde destyds grootliks bepaal deur haar vermoë om kinders in die wêreld te bring. Dit sit die geslagslyn voort. Elisabet het met die seer geleef dat sy kinderloos is. 'n Kinderlose vrou is beskou as die minste onder vroue, dikwels in die gemeenskap gespot.
Op 'n dag het haar man, Sagaria, van sy tempeldiens teruggekom met 'n wonderlike boodskap waaroor hulle net kon droom. Kort daarna het Elisabet swanger geraak en het sy geweet dat God aan hulle 'n kind sou gee. Die gedagte van 'n onvrugbare vrou wat 'n seun baar, is 'n bekende tema in die Skrif. Mens dink aan Sara, Rebekka, Ragel en Hanna.
Volgens Lukas was Elisabet en Maria familie van mekaar. Dit word soms so vertaal dat dit daarop dui dat Elisabet 'n tannie van Maria was. Albei moeders word op wonderbaarlike wyse swanger en kom bymekaar om in mekaar se vreugde te deel.
Fokus op Maria
Die rol van Maria in die Nuwe Testament verg ons aandag. Dit is uit hierdie gedeelte duidelik dat die Bybel self aandag vra vir Maria. Daar moet gewaak word teen die uiterstes.
Aan die een kant moet die Roomse verklaring afgewys word wat Maria verhef tot die Moeder van God, wat op 'n bonatuurlike manier medeverlosser is, en wat ook aanbid moet word.
Aan die ander kant moet 'n teenreaksie wat Maria alle betekenis wil ontsê, ook afgewys word.
As mens deeglik na die Lukasevangelie luister, dan word haar rol geteken as 'n mededissipel, 'n medegelowige. Sy is deel van dié wat die woord hoor en dit doen. Dirkie Smit sê dat haar saligheid nie daarin lê dat sy fisiek die moeder van Jesus is nie, maar dat sy Gods woord "hoor, bewaar en doen". Maria moet nie geëer nie, maar nagevolg word. Deur Maria word Jesus met Israel (Matteus) en met die hele wêreld (Lukas) verbind. In haar word die ou en nuwe verbond verbind.
Teken en vervulling
Maria en Elisabet se ontmoeting bring Johannes en Jesus bymekaar, soos verteenwoordig deur hulle ouers. Dit is die bymekaarkom van die teken van die Messias wat sou kom (Johannes) en die vervulling (Christus). Die gedeelte vervul ook twee literêre funksies. Dit bind die geboorteaankondigings saam deurdat Johannes en Jesus bymekaarkom. Dit maak ook die toneel gereed vir die geboorte van Johannes en Jesus, want Elisabet is hier teen die einde van vers 56 al in haar negende maand.
Die vertelling beklemtoon ook Jesus se voorrang bo Johannes as die vervulling van God se beloftes. Elisabet is glad nie jaloers nie omdat hulle al twee besef het hulle is net instrumente in God se diens. Elisabet speel hier die rol van die een wat God se plan bekendmaak. Sy is hier 'n profetes en Maria word geëer as die draer van die Messias. Mens sou kon sê dat Johannes se profetiese werk alreeds hier in sy moederskoot begin.
Dit is opmerklik dat twee vrouens die eerste ontvangers van die Heilige Gees was (Luk 1:35 en 1:39). Vrouens is dus die eerste wat van Jesus se koms weet. Hierdie hele ontmoeting is so gestruktureer dat die klem op die teenwoordigheid van Jesus val. Alles wat in hierdie verse gebeur is 'n reaksie op die teenwoordigheid van die Seun van God.
Die engel het vir Maria gesê die bevestiging van die Here se belofte aan haar dat sy die moeder sal wees van die beloofde Messias, is dat haar ouer familielid, haar tannie Elisabet, ook 'n wonderwerk sal ervaar deur 'n seun te kry.
Daarop het Maria haastig na die huis van Sagaria en Elisabet toe gegaan in die bergstreek Judea. Vanaf Nasaret was dit 'n reis van 3 tot 4 dae deur 'n jong meisie, alleen. Maria is haastig, wat wys op haar gretigheid om bevestiging te kry van wat die engel vir haar gesê het.
Soos wat belowe is, is Elisabet, die onvrugbare, toe swanger. Maria se swangerskap was menslik onmoontlik, maar die ouer, verstandige familielid, Elisabet, het wel geglo God sal dit doen en was saam met Maria bly. Maria en Elisabet deel hulle seëninge, wat die wêreld nie sou verstaan nie, met mekaar. Hulle verheug hulle in God wat wonderwerke in hulle verrig, en hulle samesyn sou vreugdevol wees.
Drie persone se blydskap
Dit gaan in ons teks om drie persone se blydskap, naamlik:
die van Elisabet,
die van die kind in haar moederskoot (Johannes) en
die van Maria.
Die belangrikste van die blydskap is egter die bron daarvan, naamlik God se wonderwerkende ingrype in hulle lewe.
Blydskap van Elisabet
Toe Maria by Elisabet kom en haar groet, het Elisabet, gevul met die Heilige Gees, haar vreugde laat hoor in 'n loflied, met die woord "seën" onmiddellik oor haar lippe. Sy seën Maria en die vrug van haar moederskoot.
Agter hierdie woorde is haar eie ingehoue blydskap wat ook deurskemer in die loflied. Sy het 'n gawe van God ontvang waarvoor sy en haar man Sagaria nie eers meer kon bid of hoop nie. Hier, in haar ouderdom, is Elisabet verwagtend. "Die Here het dit vir my gedoen. Nou het Hy na my omgesien om my smaad onder die mense weg te neem" (Luk 1:25). Die Here het die vrou wat geminag is se kinderloosheid opgehef en vir haar en haar man nuwe toekomsmoontlikhede geskep. In plaas van die ervaring van mislukking en twyfel, is Elisabet se entoesiasme 'n teken van hoop in 'n tyd wat hoop nodig het.
Hierdie hele ontmoeting van Elisabet en Maria word gevul met die deel van mekaar se vreugde. Elisabet is bly en verwonderd dat die "moeder van my Here" na haar toe kom (43). Dit is 'n voorreg waaroor sy baie nederig voel.
Elisabet sou maklik jaloers kon wees omdat Maria die moeder van die Messias sou word. Jesus se voorrang as die vervulling van God se beloftes kom hier pertinent na vore. Tog sien ons by Elisabet diepe vreugde saam met Maria. In plaas van enige vorm van selfhandhawing, deel Elisabet haar vreugde met Maria en deel sy in Maria se vreugde. Elisabet se blydskap borrel behoorlik oor as sy "sing" van die vrou wat geseënd is onder die vroue, die vrou wat gelukkig is omdat sy glo dat God sal doen wat Hy beloof.
Elisabet se blydskap is ook hoorbaar in die manier waarop sy die effek van Maria se groet op die kind in haar moederskoot beskryf (44). Dit bevestig dat God in hulle al twee se lewe ingegryp het en hulle gebruik as instrumente in sy diens. Elisabet se vreugde is hoofsaaklik gerig op hierdie jong vrou wat gekies is om die Messias in die wêreld te bring. Eintlik gaan dit verder: die diepere bron van Elisabet se blydskap is Jesus Christus self.
Blydskap van die kind
Nog voordat Elisabet kon antwoord op Maria se groet, het die kindjie in Elisabet se moederskoot gespring. Dit is waarskynlik nie die gewone beweging van 'n fetus in reaksie op 'n emosionele ervaring van die moeder nie, maar 'n bonatuurlike reaksie van die ongebore baba op hierdie "ontmoeting" met die Messias in Maria se moederskoot. Dit sou dalk kon dui op die vervulling van Lukas 1:15, dat Johannes reeds van sy geboorte af vervul sou wees met die Heilige Gees.
Elisabet besing die blydskap van die kindjie in haar wat van vreugde beweeg (44). Reeds voor sy geboorte verheug Johannes hom al in Jesus Christus, soos wat hy in sy lewe sou doen (Joh 3:29-30). Dit dui daarop dat die ongebore kind opgewonde is oor dit waarmee God besig is in die swangerskap van Maria. Die koms van Christus bring vreugde.
As Johannes die Doper, sou hy die voorreg hê om die Messias aan die wêreld bekend te stel. Sy lewensroeping sou 'n heenwysing na die Lam wees, 'n oproep om gereed te maak vir Hom. Sy bestemming is sy blydskap. Johannes begin sy bediening reeds in sy moederskoot, deur van vreugde te beweeg.
Blydskap van Maria
Elisabet se loflied besing ook die blydskap van Maria, 'n vreugdevolle viering van Maria se seën.
Van Maria word eerstens gesê dat sy geseënd, salig, gelukkig is onder die vroue. Sy is nie "bokant" ander vroue geseën nie, maar "onder die vroue", dus "tussen" hulle, as hulle gelyke. Die seën wat Elisabet haar toesê is nie soos gewoonlik iets wat nog in die toekoms sal gebeur nie, maar is reeds waar vir Maria. Hierdie uitdrukking, "geseënd onder die vroue", is idiomaties en kom ook elders voor (vgl Rig 5:24; Judith 13:18).
Dan is daar tweedens die verklaring van Maria se seën: Sy is geseën omdat die vrug van haar moederskoot geseën is. Daarom besing Elisabet tweedens die seën van die vrug in Maria se moederskoot (42). "Vrug van die moederskoot" is 'n Hebreeuse uitdrukking wat God se seën aandui wat volg op getrouheid aan God. Maria is so gelukkig, geseënd, omdat sy aan God gehoorsaam was ("Laat met my gebeur wat U gesê het", 38). Daarmee seën en vereer Elisabet eintlik vir Christus. Maria se vreugde bestaan daarin dat sy die bron van alle seëninge in haar dra.
Derdens seën sy die teenwoordigheid van geloof (45), spesifiek hier Maria wat glo dat wat die Here vir haar gesê het in vervulling sal gaan. Seën kom vir dié wat in God glo. Maria is ten diepste nie geseën omdat sy die fisieke moeder van Jesus was nie. Sy is geseën omdat sy die woord van God gehoor en dit gedoen het (Luk 8:21; 11:27, 28).
Maria moenie vereer en aanbid word as medeverlosser nie, maar haar rol moet ook nie geïgnoreer word nie. Sy is 'n spesiale instrument vir God. Haar rol word beskryf as 'n mededissipel, 'n medegelowige. Sy is deel van dié wat die woord hoor en dit doen. Daarin lê haar saligheid. Maria moet nie geëer word nie, maar nagevolg word as voorbeeld van gehoorsame toewyding aan die Here.
Die boodskap van hierdie gedeelte in Adventstyd wil ten diepste die aandag vestig op die ondenkbare gebeure van God wat mens word in Jesus Christus. Sy koms bring 'n toekoms, hoop in 'n vasgeloopte wêreld. Elisabet, Johannes en Maria se blydskap is aansteeklik. Dit maak iets in ons los om ook 'n loflied te wil sing: "Jesus, bron van al my vreugde . . ."
Dit is blydskap wat voortkom uit geloof. Daarom is dit 'n vreemde blydskap, 'n vreugde wat mens nie in jouself het nie, maar in Hom wat die lewe in oorvloed bring.
Dit is nie afhanklik van omstandighede nie, maar: Dit is blydskap wat voortkom uit die teenwoordigheid van Jesus Christus, die vervulling van God se beloftes. Blydskap wat sonder skroom of terughoudendheid gedeel word met ander geseëndes, wat vir ander selfs meer geld as vir die self, wat ander na Hom toe heenwys, want dit is blydskap wat voortkom uit die ervaring dat God nie die magtiges en grotes in die wêreld gebruik nie, maar klein, swak mense.
Dit bevestig die saligspreking van Matteus 5: Salig is die wat weet dat hulle afhanklik is van God. Dit is mense wat nie so goed op hulle eie regkom nie, wat weet hulle het God nodig, wat hulle kan verheug in Hom.
Heilige God, en in Jesus Christus ons liefdevolle Vader, ons sien uit na die sinvolle viering van die geboorte van ons Verlosser.
Gee genadiglik dat ons Kersfees in die regte gesindheid sal tegemoet gaan. Suiwer ons gees van bitterheid en haat, ons wil van onwaardige motiewe, en ons siele van gebruike wat vir U onterend is. Laat elke geskenk gepaard gaan met opregte liefde en elke groete kaartjie 'n belydenis wees van ons geloof in U.
Ons hunker, o Vader, na die eenvoudige skoonheid van Kersfees: onopgesmuk met die klatergoud en die skitterligte van die wêreld. Gee nuwe betekenis aan elke ou bekende melodie van Kersfees. Laat dit opnuut tot ons deurdring dat God méns geword het- 'n Kind in 'n krip- sodat mense met God versoen kan raak en Hom weer Vader mag noem.
Mag hierdie versoening tussen God en mens lei tot versoening tussen mens en mens. Mag ons die vrede waarvan die engele gesing het, nie as 'n ydele droom sien of as 'n onmoontlike ideaal nie, maar laat ons deur geloof ons deel doen om dit 'n werklikheid te maak.
Gee tog dat die goedheid en glorie van die Kerstyd nie slegs 'n kort rukkie in ons harte vertoef nie. Gee dat dit daar sal bly sodat, wanneer ons terugkeer na ons elke dag se pligte en bekommernisse en verantwoordelikhede, ons selfs in die koue van Junie maand nog die warmte van Kersfees in ons harte sal beleef.
Ons bid dit in die Naam van Jesus wat gekom het om mense van hulle sondes te verlos en vir ons Immanuel- God met ons- te wees. Amen