Die ouens wat vir hierdie groepe speel, klink almal soos leeus. Hulle het die gestelle van leeus, hulle het die aggressie van leeus, die spierkrag van leeus, leeuemoed, die knaters en die slagtande van leeus, en hulle kan hom loop soos die leeu, dis gewis.
The Black Parade skets ‘n prentjie van ‘n wêreld wat vir die sensitiewe luisteraar, soos ek, ontstellend kan wees. ‘n Wêreld van verval, van verrotting, vervreemding, verskrikking. Klink dit te erg vir woorde? Wel, die werklikheid is meestal te erg vir woorde.
Oukei, wat die res van hierdie pakhuisvol rock-CD’s betref, sal ek nie minder lipstick koop sodat ek die aankoop daarvan kan bekostig nie. So ek dartel kortliks deur hulle, tussen die tiere en die luiperds, en helaas ook die hiënas.
Wat ek smaak, is dat jy kan hoor die vrou wat hier sing, vat nie kak van enigiemand nie, selfs nie eers Koning Leeu nie. En sy maak dit in geen ondubbelsinnige taal duidelik wat sy dink van die toestand van die mensdom nie. Sy sing tot reg in die harte van alle gebrokenes. Sy raak ‘n seer plek in elkeen aan. En sy sê vir jou wat om te doen sodat jy ‘n beter en sterker mens kan word. Ek meen, in watter ander rockliedjies kry ‘n mens nog sulke soort stories? (Ek moet byvoeg: ek kan nie in een sitting die hele ding deurgeluister kry nie – hier teen die middel raak dit alles darem net ‘n bietjie te erg en temerig. Maar as geheel is dit heel kwaai - luister net een keer na die liedjie "Cloud Nine" en jy sal ook betower wees en jou hart verower deur die siel van een of ander seerower wat jy tussendeur dit alles hoor.
The Killers se debuut, Hot Fuss, was allerfantasties. Ek moet eerlik wees: ek was baie teleurgesteld toe ek die tweede een, Sam’s Town, hoor. Ek het iewers in ‘n tydskrif gelees hulle het gesê hulle verander van koers met hierdie album, en dat dit baie gaan beter wees as Hot Fuss. Ek hoop nie hierdie mannetjies gebruik goeters wat hulle warhoofdig maak en hul gesonde oordeel aantas nie.
Die ideale CD as jy weer ‘n lekker wilde paartjie wil hou. Goeie ou dirty rock. Op die oor af klink dit maar gemiddeld, soos jou tipiese generiese run-of-the-mill suipgat rockband, maar moet jou nie deur die eerste indrukke laat flous nie. Vaartbelynde rock, selfs met meer skop en energie as waaroor iemand soos The Rolling Stones tans beskik. Jet klink ook nie of hulle hulself die heeltyd so ernstig opneem soos die meeste ander rockgroepe wat vandag hier ter sprake is nie.