Septimanië was 'n provinsie van die barbaarse koninkryke en die Frankiese Ryk van die 5de tot die 11de eeue wat rofweg oorgekom het met die provinsie Gallia Narbonensis in die Romeinse Ryk en die hedendaagse Languedoc-Roussillon (behalwe die ooste en noordooste van die Gard en Lozère departemente).
Historici is oortuig dat Septimanië nie 'n Romeinse naam is nie aangesien dit nie in die Notitia Dignitatum verskyn nie. Die dokument, wat 'n paar dekades te vore opgestel is, in ongeveer 400 n.C., beskryf die organisasie van die Romeinse Ryk in 'n lang lys van al die siviele en militêre poste in die Ooste en Weste. Dit is aan die begin van die Middeleeue, in 'n brief van die Gallo-Romeinse biskop Sidoine Apollinaire, gedateer 472, wat die term vir die eerste keer gebruik is, in die uitdrukking "hulle Septimanië". Sidoine Apollinaire is waarskynlik self die uitvinder van die bynaam Septimanië. Hy is dan ook die enigste wat dit in sy tyd (die 5de eeu) gebruik het, en dan ook slegs eenkeer in byna honderd-en-vyftig briewe en vier-en-twintig lang gedigte wat hy agter gelaat het. Hy skryf: " Fiez-vous notamment aux Goths qui vont bien souvent jusqu'à montrer du dégoût pour leur Septimanie, pourvu qu'ils prennent possession de ce coin de terre [l'Auvergne], même dévastée, qui est l'objet de leur envie." 'n Mens kan aanneem dat hy 'n neologisme geskep het deur die naam van die naburige Romeinse provinsie Novempopulanië, wat "die land van nege mense" beteken, na te boots. Die naam Septimanië kom van die teenwoordigheid van veterane van die Romeinse sewende legioen wat die streek beset het, of van die sewe belangrike biskoplike setels in die gebied: Elne, Agde, Narbonne, Lodève, Béziers, Maguelonne en Nîmes. Met die "historiese" oorgaan van Elne en die hedendaagse Roussillon, Cerdagne en Capcir onder Katalaanse invloed, het die stad Uzès die sewende biskomdom geword. Historici weet egter nie werklik wat die strekking van die gebied was waarna Sidoine Apollinaire verwys het nie.
Gregorius van Tours, outeur van die Geskiedenis van die Franke, gebruik die naam Septimanië slegs vir die sestien van 569 tot 585, waar die provincia sewe gebiedseenhede beslaan het, biskopdomme of Graaflike stede (cités comtales). En soos Sidoine Apollinaire is Gregorius van Tours die enigste in sy tyd (die 6de eeu), wat die woord Septimanië gebruik. Gregorius van Tours dui, sonder moontlike twyfel, die Galliese Provinsie van die Wesgotiese Koninkryk van Toledo aan. Hy verwys egter meer gereeld na die gebied met sy gewone naam, Provinsie van Narbonne.
In 711 het dit slegs 'n paar maande geneem vir Arabiese troepe om byna die hele Iberiese skiereiland te verower. Van daar het die More hulle onstuitbare tog voorgesit en Narbonne aangeval en in 719 oorwin, daarna Carcassonne en Nîmes in 725. In 719 is die stad Toulouse aangeval en het die Arabiese leërs invalle op Rouergue, Quercy, en in Provence geloods. Na Odo, die Hertog van Akwitanië, daarin geslaag om hulle in 721 te stuit in die Slag van Toulouse het die More, onder leiding van hulle generaal Ambiza, in 725 'n groot ekspedisie langs die Rhône-korridor geloods tot by Autun wat hulle geplunder gebrand het.
Dit is historici wat die term Septimanië, wat hulle in die werk van Gregorius van Tours aangetref het, aangeneem en oorgedra het. Dit is teen die 8ste, 9de en 10de eeue algemeen gebruik. Dit is in hulle geskrifte wat Septimanië na 'n deel van Narbonnaise verwys in die tydperk wat die gebied deur die Wesgote oorheers is en daarna deur die Franke. Daar kan gespekuleer word dat die term Septimanië na hulle mening meer bevredigend as Narbonnaise was wat te nou met die Romeinse Ryk geassosieer is, of Gothie wat weer nie Frankies genoeg was nie. In werklikheid het die term Septimanië nie buiten die gebruik daarvan deur die twee kerkmanne enige historiese betekenis gehad nie. Maar dit het 'n kulturele en literêre realiteit waarin dit gevorm is. Om die waarheid te sê as mens die term Septimanië oproep, weet mens nie eintlik waarna dit verwys nie, die Wesgotiese erfenis, dit wat Gotië was of wat dit vir plaaslike geleerdes en vakkundiges beteken nie...
Na sy verkiesing as hoof van die regio (région) Languedoc-Roussillon in 2004 het Georges Frêche die gedagte om die naam van die région na Septimanie te verander, 'n term wat hy meen meer juis is as sy bestaande naam wat deur die DATAR. Die Regionale Raadhet begin om die term baie gereeld te gebruik. Hy het egter in sterk teenstand vasgeloop in 'n groot deel van die bevolking, veral onder die Roussillonnais, wat meen dat die term "Septimanie" hulle Katalaanse identiteit negeer en die dubbele kulturele identiteit wat in die naam Languedoc-Roussillon self vervang word tot niet maak. Verder dek die voormalige Septimanië nie presies die grense van die hedendaagse Languedoc-Roussillon nie.