Moses 1 vers 1: Wat leer die Bybel ons oor hoe jy 'n kind van die HERE word en dus die land Kanaän, wat die HERE beloof het, in besit neem? | Shama Ministries
Die Bybel leer ons dat Josef na Egipte weggevoer is, dat sy broers later in Egipte kom kos soek het, en so is Jakob se familie weer verenig. Oor die jare het hulle nasate 'n sterk volk geword, en het hulle 'n eie nasie geword. So het Israel as volk ontstaan en is Israel as volk deur die HERE uitverkies om Sy volk te wees. Ons moet onthou dat Esau ook een van Jakob se seuns was, en dat hy en sy nageslagte nie saam met Josef en Jakob na Egipte vertrek het nie. So hoekom is Israel uitgesonder deur die HERE? Moses gee vir ons die antwoord in Deuteronomium 7:7. "Die HERE het 'n welgevalle aan julle gehad en julle uitverkies, nie omdat julle meer was as al die ander volke nie, want julle was die geringste van al die volke." Omdat Israel hulle verneder het deur slawe van die Egiptenare te word, het die HERE hulle uitgekies om Sy volk te wees. Dan is hulle ook die afstammelinge van Abraham. "Wat My aangaan, kyk, my verbond is met jou, en jy sal die vader van 'n menigte van nasies word. Daarom sal hulle jou nie meer Abram noem nie, maar jou naam sal wees Abraham, want Ek maak jou 'n vader van 'n menigte van nasies. En Ek sal jou buitengewoon vrugbaar maak: Ek sal jou tot nasies maak, en konings sal uit jou voortkom. En Ek sal my verbond oprig tussen My en jou en jou nageslag ná jou in hulle geslagte as 'n ewige verbond, om vir jou 'n God te wees en vir jou nageslag ná jou. En Ek sal aan jou en jou nageslag ná jou die land van jou vreemdelingskap gee, die hele land Kanaän, as 'n ewige besitting; en Ek sal vir hulle 'n God wees. Verder het God aan Abraham gesê: Maar jy moet my verbond hou, jy en jou nageslag ná jou, van geslag tot geslag." (Gen 17:4-9)
Ons leef nie meer onder die Ou Testament(verbond) se reëls en wette nie, so wat van die Nuwe Testament? Wanneer ons na die Nuwe Testament kyk word die HERE se volk uitgebrei in Handelinge 10 as volg: 10:34 " En Petrus het sy mond geopen en gesê: Ek sien waarlik dat God geen aannemer van die persoon is nie, maar dat in elke nasie die een wat Hom vrees en geregtigheid doen, Hom welgevallig is". Paulus bespreek dit in Efesiërs 2, as volg: "11 Daarom, onthou dat julle wat vroeër heidene in die vlees was en onbesnedenes genoem word deur die sogenaamde besnydenis wat in die vlees met hande verrig word, 12 dat julle in dié tyd sonder Christus was, vervreemd van die burgerskap van Israel en vreemdelinge ten aansien van die verbonde van die belofte, sonder hoop en sonder God in die wêreld. 13 Maar nou in Christus Jesus het julle wat vroeër ver was, naby gekom deur die bloed van Christus. 14 Want Hy is ons vrede, Hy wat albei een gemaak en die middelmuur van skeiding afgebreek het 15 deurdat Hy in sy vlees die vyandskap tot niet gemaak het, naamlik die wet van gebooie wat in insettinge bestaan; sodat Hy, deur vrede te maak, die twee in Homself tot een nuwe mens kon skep 16 en albei in een liggaam met God kon versoen deur die kruis, nadat Hy daaraan die vyandskap doodgemaak het."
Eerstens moet ons leer dat die volk in Egipte was voordat Moses hulle uitgelei het. Dit is 'n lewe waar hulle as slawe deur die Egiptenare gebruik is, maar dat dit die plek is waar die HERE vir hulle uitkoms gegee het. Ons moet ook besef dat die HERE nie uit Sy eie besluit het dat Israel uit Egipte moes kom nie, maar die Israeliete moes eers uitroep tot die HERE. Eksodus 2 vers 23: " En in daardie lang tyd het die koning van Egipte gesterwe. En die kinders van Israel het gesug en geweeklaag vanweë die slawerny. En hulle geroep om hulp oor hulle slawerny het opgeklim tot God. 24 En God het hulle gekerm gehoor, en God het gedink aan sy verbond met Abraham, met Isak en met Jakob. 25 En God het die kinders van Israel aangesien, en God het hulle geken." Een aspek wat my hier opval is dat die Bybel ook verklaar dat dit 'n lang tyd was. Hoeveel keer vra ons vir die HERE uitkoms en raak ons opgewerk as die antwoord nie die volgende dag daar is nie. Hier sien ons dat Moses vir byna 40 jaar in die woestyn was, en Israel moes maar wag totdat God geweet het dat dit nou die tyd is om verlossing te bring. Wat is die eerste stap?
So ek moet besef dat ek in Egipte is en dan uitroep na die HERE vir verlossing. Maar hoe weet ek dat ek in Egipte is? Wat sê Jesus hoe sal ons weet dat ons nog in sonde is? Jesus het dieselfde probleem gehad toe hy die Jode aangespreek het in Mattheus 5 vanaf vers 17. Hier het Hy met mense te doen gehad wat elke wet noukeurig nagekom het. Ons moet onthou dat die skrifgeleerdes en Fariseërs elke wet in onderafdelings opgedeel het, en elke deel moes nagekom word. Indien hulle dit nie sou doen nie, was hulle bevrees dat die HERE hulle weer sou laat wegvoer na Babel of een of ander land toe soos Hy met Israel vroeër gedoen het. So, hoe het Jesus dit gedoen? Deur vir hulle te bewys dat dit nie gaan oor wat jy doen nie, maar oor hoe jou ingesteldheid is. Jesus moes vir hulle sê dat dit nie gaan oor wie reg of verkeerd is in 'n saak nie, maar oor jou stand in Christus, of jy deel is van die verbond of nie. Hoe stel Jesus dit in vers 20 "Want Ek sê vir julle dat, as julle geregtigheid nie oorvloediger is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs nie, julle nooit in die koninkryk van die hemele sal ingaan nie." Ons vind verder dat Jesus die gedeelte afsluit in vers 48 met 'n versoek wat vir ons as mense, onmoontlik klink: "Wees julle dan volmaak soos julle Vader in die hemele volmaak is."
Sodra ek besef dat ek in Egipte is, dan kan ek voortgaan. Indien ek nie besef dat ek in Egipte is nie, sal ek later altyd wil teruggaan na my vorige lewe toe. Indien ek nie besef dat ek in Egipte is nie gaan dit met 'n persoon soos wat Charles Finney in Revival Fire beskryf : "I have already intimated that pains enough had not been taken to search the heart and thoroughly detect and expose the sinner's depravity, so as to make him see the need of the gospel remedy. If I am not mistaken, there has been, in many cases, an error committed in urging sinners to submission before they are prepared to understand what true submission is. They have been urged to repent, before they have really understood the nature and dessert of sin; to believe, before they have understood their need of Christ; to resolve to serve God, before they have at all understood what the service of God is. They have been pressed to make up their minds to enter immediately upon the service of God, and have been taught that they needed only to make a resolution to obey the Lord. Hence their religion, after all, has been only a religion of resolutions, instead of a religion of faith, and love, and of a broken heart. In short, it appears to me that, in many instances, the true idea of what constitutes pure religion has not been developed in the mind, and that consequently spurious conversions have been distressingly numerous. I have been more and more surprised from year to year, to find how very numerous those professors of religion are who manifestly have not the true ideal of pure religion before their minds. It seems that, in many instances, the idea that love is the essence and the whole of religion, is left almost, if not entirely, out of view."
Een aspek wat die HERE alreeds hier vir die Israeliete wou tuis bring, is dat hulle Hom moet liefhê en eer. Daaroor, in dieselfde gedeelte as die instelling van die pasga, vind ons dat Moses met die Israeliete praat oor die reëling van die eerste vrugte. Hier alreeds laat die HERE hulle weet dat wanneer hulle in Kanaän kom, hulle die HERE moet vereer met hulle eerste vrugte, of dit nou kind of dier is, die eerste vrugte behoort aan die HERE. Eksodus 13 leer ons as volg: 11 " En as die HERE jou in die land van die Kanaäniete bring, soos Hy aan jou en jou vaders met 'n eed beloof het, en Hy dit aan jou gee, 12 dan moet jy alles wat die moederskoot open, aan die HERE afgee; ook elke eersteling, die aanteel van vee, wat jy sal hê–wat manlik is, behoort aan die HERE. 13 Maar elke eersteling van 'n esel moet jy met 'n lam loskoop. En as jy dit nie loskoop nie, moet jy sy nek breek. Maar al die eersgeborenes van mense onder jou seuns moet jy loskoop. 14 En as jou seun jou later vra en sê: Wat beteken dit? dan moet jy hom antwoord: Die HERE het ons deur 'n sterke hand uit Egipte, uit die slawehuis, uitgelei". Wat beteken die gedeelte? Die HERE gee hier te kenne dat alles wat die eersteling is, sal die vloek van Egipte op wees dat dit sal sterf. Die enigste manier om dit te voorkom, is deur dit aan die HERE te offer. So elke vrug van die grond en elke dier se eersteling moes aan die HERE geoffer word. Offers in die tyd het beteken dat hulle dit na die tempel toe moes neem en die priester vra om dit te offer, want slegs priesters kon offer. Die priester was dan, afhangende van die tipe offer, geregtig op 'n gedeelte van die offer om vir hom en sy huisgesin as kos te dien. Die res van die offer is deur die persoon wat die offer bring, en sy huisgesin geëet. Seuns moes dan besny word om vry te kom van die vloek wat oor die eersgeborene geplaas is. Verder moes alle ander manspersone ook besny word as teken van die verbond. Nou lees ons verder in Esegiël dat eerste vrugte nie in sy tempel van toepassing is nie, omrede Jesus as eersgeborene van die VADER die prys betaal het en die vloek van die eersgeborene volbring het. So dit leer ons dat die wet volbring is soos Jesus verklaar het, en tesame met die offers wat nie meer nodig is vir sonde nie, eerste vrugte ook nie meer nodig is om te betaal nie. Op hierdie manier het ons dus vrygekom van die wet van eerste vrugte en van besnydenis. Vir 'n volledige bespreking van finansies en offers, sien die vraag "So wat nou van my finansies?".
So, sodra ek deur die doopwater gaan, sterf ek vir die sonde, en kan ek sonder sonde voor die Vader gaan staan op grond van die bloed van Jesus. 1 Johannes 3 vers 8 en 9 leer ons as volg:8 "Hy wat die sonde doen, is uit die duiwel, want die duiwel sondig van die begin af. Vir hierdie doel het die Seun van God verskyn, om die werke van die duiwel te verbreek. 9 Elkeen wat uit God gebore is, doen geen sonde nie, omdat sy saad in hom bly; en hy kan nie sondig nie, want hy is uit God gebore". Ek het dus saam met Jesus gesterf, en daaroor kan ek nou saam met Hom lewe. Soos die Israeliete bevry was van die Egiptenare, so word ek dus ook bevry van my sondige natuur. Net soos die Farao in die see verdrink het, so word die mag van Satan in my lewe gedood. Maar, ons moet onthou dat die Israeliete ook nog steeds gesondig het nadat hulle deur die Rooi See gegaan het. Hulle het nog steeds 'n begeerte gehad na die vleispotte van Egipte. So ek en jy sal ook nog faal. Maar dit beteken nie dat ek weer myself terug vind in Egipte nie. Nee, ek kan bely dat ek gesondig het, en so weer die skeidsmuur tussen my en God afbreek volgens 1 Johannes 1 vers 8 en 9: 8 "As ons sê dat ons geen sonde het nie, mislei ons onsself en die waarheid is nie in ons nie. 9 As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig".
Deur onderdompeling. Dit is hoe Jesus gedoop is. As ons ook kyk na die Bybel verklaar die HERE dat indien Israel iets buitmaak van die vyand, moet dit gereinig word voordat dit gebruik mag word, anders bly dit onrein. Indien dit deur vuur kon gaan, soos met metale wat gesmelt kan word, moes dit deur die vuur gaan om gesuiwer en gereinig te word. Indien dit nie deur die vuur kon gaan nie, moes dit deur water gereinig word. Daarom is die doop ingestel om deur water, in Israel se tyd reinigings water, iets te reinig, maar vandag word ons gereinig deur die aksie om deur die doop bad te gaan. Die woord in Grieks wat vir doop gebruik word, is baptismo. As ons na die betekenis van die woord gaan kyk waar dit buite die Bybel gebruik is in Bybelse tyd, vind ons dat dit byvoorbeeld in 'n resep vir vleis gebruik word. In die resep word 'n sous gemaak, en die vleis word oornag daarin geweek, sodat die vleis die sous se smaak aanneem. Dit beteken ons neem ook Jesus se geur, sy persoonlikheid aan terwyl ons onder die doopwater gaan. Die gebruik van besprenkeling het sy oorsprong in die Roomse Kerk, wat dieselfde tyd bepaal het dat tot dooies gedoop kan word. Vir 'n volledige bespreking oor doop, lees die vraag "Doop, hoekom, waar, en hoe?" Vir 'n bespreking oor kinderdoop, lees die vraag "Wat nou van my kinders?"
Die volgende gebeurtenis wat die Israeliete tref, is die water by Mara. Hierdie water is bitter, en hulle kan dit nie drink nie. Maar God kom met 'n oplossing. Moses moes 'n stuk hout in die water gooi, sodat die water drinkbaar kan word. Eksodus 15:25 "En hy het die HERE aangeroep, en die HERE het hom 'n stuk hout gewys; dit het hy in die water gegooi, en die water het soet geword". Wanneer ons water, in ons geval die doopwater, vat, en die kruis van Jesus (stuk hout) byvoeg, kry ons water om te drink, net die verskil is dit is lewende water. Maar wat is lewende water? Johannes 7 vers 37 "En op die laaste dag, die groot dag van die fees, het Jesus gestaan en uitgeroep en gesê: As iemand dors het, laat hom na My toe kom en drink! 38 Hy wat in My glo, soos die Skrif sê: strome van lewende water sal uit sy binneste vloei. 39 En dit het Hy gesê van die Gees wat dié sou ontvang wat in Hom glo; want die Heilige Gees was daar nog nie, omdat Jesus nog nie verheerlik was nie". Jesus verwys ook na lewende water in die gedeelte in Johannes 4 vanaf vers 10 waar Hy met die Samaritaanse vrou in gesprek is. Hier vertel Hy haar dat Hy vir haar lewende water sal gee sodat sy nooit weer dors sal kry nie. So wanneer ons die Heilige Gees ontvang, dan sal al ons woorde en dade lewend maak, en nie dood nie. Dit sal soos strome uit ons binneste vloei. Dit sal nie nodig wees om mense te vra om iets vir die gemeente te doen nie, die persone sal self die werk doen, nog voordat daar vir hulle gevra word. So na die doop, moet ek die HERE vra om my te verander sodat lewende water uit my kan vloei. Ek moet dus die Heilige Gees ontvang, of anders gestel, ek moet die doping van die Heilige Gees ontvang.
Maar hoe geskied dit? Handelinge 2:38 " En Petrus sê vir hulle: Bekeer julle, en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus tot vergewing van sondes, en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang". Hoe weet ek dat ek die Heilige Gees ontvang het? Handelinge 19 gee vir ons die antwoord: vers 4 " Daarop sê Paulus: Johannes het met die doop van bekering gedoop en aan die volk gesê dat hulle moes glo in die Een wat ná hom kom, dit is in Christus Jesus. 5 En toe hulle dit hoor, is hulle gedoop in die Naam van die HERE Jesus. 6 En Paulus het hulle die hande opgelê, en die Heilige Gees het op hulle gekom, en hulle het met tale gespreek en geprofeteer". Soos wat Paulus in Handelinge 19 die persone gedoop het en hulle hande opgelê het, wil die HERE dat ons ook so die Heilige Gees kan ontvang. Ons lees hier wat die tekens is wanneer ons die doping in die Heilige Gees ontvang het, naamlik om in tale(klanke) te praat, en te profeteer.
Maar hoe rym dit met wat in Israel se tyd gebeur het? As ons na vers 27 van Eksodus 15 in die Bybel kyk, sien ons dat hulle laer opgeslaan het by Elim, 'n plek waar daar 12 fonteine en 70 palmbome was. Is dit toeval? Of wys dit op die 12 stamme van Israel, sodat elke stam sy eie fontein het. En sewentig, wat weer verwys na die 70 oudstes wat Moses moes aanwys en die HERE Sy Gees op hulle laat kom het in Num 15:24 "Toe het Moses uitgegaan en die woorde van die HERE aan die volk te kenne gegee; en hy het sewentig manne uit die oudstes van die volk bymekaar laat kom en hulle rondom die tent laat staan. 25 Daarop het die HERE neergedaal in die wolk en met hom gespreek; en Hy het van die Gees wat op hom was, afgesonder en op die sewentig oudstes gelê. En terwyl die Gees op hulle rus, het hulle geprofeteer; maar daarna nie meer nie." So, ook in die Israel se tyd was die teken van die Gees van die HERE, dat die persone geprofeteer het. Dieselfde geld vandag nog. Maar wat nou as ek nie in tale kan praat nie, of dalk ook nie kan profeteer nie? Jesus het verklaar dat strome van lewende water uit jou binneste sal vloei, met of sonder enigeen van die twee uiterlike kenmerke. So, as ek optree sodat ek die beeld van Jesus in alles wat ek doen uitstraal, is ek besig om lewende water uit te gee, en is ek met die Heilige Gees gedoop. Paulus het ook vir ons opgeteken wat 'n persoon sal doen en hoe 'n persoon sal optree wat met die Heilige Gees gedoop is. 1 Kor. 12 verse 7 tot 11 : "Maar aan elkeen word die openbaring van die Gees gegee met die oog op wat nuttig is. Want aan die een word deur die Gees 'n woord van wysheid gegee, en aan die ander 'n woord van kennis vanweë dieselfde Gees; aan 'n ander weer geloof deur dieselfde Gees, en aan 'n ander genadegawes van gesondmaking deur dieselfde Gees; aan 'n ander werkinge van kragte, aan 'n ander profesie, aan 'n ander onderskeiding van die geeste, aan 'n ander allerhande tale, aan 'n ander uitleg van tale. Maar al hierdie dinge werk een en dieselfde Gees wat aan elkeen afsonderlik uitdeel soos Hy wil".
Baie maal voel ons en wonder ons of die HERE nog by ons is. Dit is nie vreemd nie. Die Israeliete het dit ook gedoen. Die Israeliete het deur die woestyn Sin getrek. Hulle het met ander woorde deur die woestyn van Sonde getrek. Daar het hulle gemurmureer met Moses deur aan hom te sê dat die HERE nie by hulle is nie, want hulle het nie water nie. Hoeveel keer het ek en jy al die HERE versoek? Maar die HERE het hulle versoek toegestaan. Eksodus 17; 6 "Kyk, Ek sal daar voor jou by die rots op Horeb staan; dan moet jy die rots slaan, en daar sal water uit kom, dat die volk kan drink. En Moses het so gedoen voor die oë van die oudstes van Israel 7 en die plek Massa en Mériba genoem vanweë die twis van die kinders van Israel en omdat hulle die HERE versoek het deur te sê: Is die HERE in ons midde of nie?" So, wanneer ek en jy vra of die HERE nog met ons is, weet dat Hy jou nooit sal verlaat nie, en altyd daar vir jou sal wees.
Maar weet jy, net so gou as ons dink alles is nou oor, vind ons soos Israel van ouds dat ons nog nie in die beloofde land is nie, maar in die woestyn. Nou besef ons eers dat die HERE ons wil begin leer soos vir Israel van ouds. Ons moet leer soos hulle om totaal afhanklik van Hom te wees. Hy wil vir ons sorg, soos vir Israel met manna en kwartels. Hy wil vir ons voorsien van water, maar ons moet leer om op Hom te vertrou. Het jy geweet dat Jesus self ook na die manna verwys het? In Johannes 6 van vers 47 verklaar Jesus self die volgende: "Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, wie in My glo, het die ewige lewe. 48 Ek is die brood van die lewe. 49 Julle vaders het die manna in die woestyn geëet en het gesterwe. 50 Dít is die brood wat uit die hemel neerdaal, sodat iemand daarvan kan eet en nie sterwe nie. 51 Ek is die lewende brood wat uit die hemel neergedaal het. As iemand van hierdie brood eet, sal hy lewe tot in ewigheid. En die brood wat Ek sal gee, is my vlees wat Ek vir die lewe van die wêreld sal gee." Moses het ook vir Aäron beveel om 'n houer met van die manna in die tempel by die ark neer te plaas, wat ook beteken dat Jesus was die hele tyd saam met Israel teenwoordig in die tabernakel. Al ooit gewonder of God Drie-enig daar was? Die staf van Moses is weer verteenwoordigend van die Heilige Gees, aangesien al die wonders wat Moses gedoen het, die Staf voor gebruik moes word. So, die Vader het saam met hulle getrek in die wolkkolom bedags en die vuurkolom in die nag, terwyl Jesus in die ark was en Moses met die Heilige Gees in sy hand gewandel het.
Hier by Sinai in die woestyn, moes die HERE met Moses al die wette deel wat ons opgeteken vind in Eksodus, Levitikus, Numeri en in Deuteronomium. Hy moes hulle nie net opskryf nie, maar moes die volk onderrig aangaande alles. Hier het hulle gekamp vir meer as 'n jaar lank. Verder moes hulle die tabernakel en die ark bou, en daarmee saam al die instellings van priesters en owerstes oor tien, vyftig, honderd en duisend man moes aangewys word. Vir ons vandag is dit 'n tyd waar die HERE ons toets, en Sy Woord op ons harte skryf. Die hele tyd word ons bewus van 'n roeping wat die HERE vir ons het, maar Sy instellings moet eers gevestig word voordat ons daarin kan wandel. Hoeveel mense het ek al gesien wat dink dat dit hulle bestemming is, maar nie besef dat dit slegs 'n tyd van onderwerping en toetsing is nie. Dan sien ons mense wat verkeerde gewoontes het, en vir jou sal sê dat die HERE nog nie vir hulle gesê het dat hulle die gewoonte moet los nie. My antwoord is maar die standaard antwoord. As jy my die gewoonte of gebruik in die Bybel kan wys waar dit as aanvaarbaar verklaar word, dan sal ek die Bybelse uitspraak aanvaar. Maar indien nie, dan kan die gewoonte of gebruik nie van die HERE af kom nie. Dan moet ek daarmee breek, en hoef ek nie te wag totdat die HERE vir my persoonlik sê dat dit verkeerd is nie, want die Bybel is Sy Woord. Hoekom wil jy langer tyd as nodig by Sinai in jou lewe spandeer? Breek met wat nie van God is nie en gaan voort. Die doel is nie om Sinai jou tuiste te maak nie. Die doel is om in Kanaän te kom.
Selfs hier het die HERE alreeds gewys dat Israel die verbond sal verbreek. Terwyl Moses op die berg was het die volk die goue kalf gemaak. Toe die HERE vir Moses afgestuur het na die volk toe, het Moses die wet wat die HERE self op die kliptafels geskryf het stukkend gegooi. Die gedeelte word ook later in die evangelie van Barnabas na verwys dat die verbond met Israel verbreek sou word en dat daar 'n tweede volk sal kom wat die HERE se volk sal wees. Moses moes weer terug berg toe om weer nuwe kliptafels te kry waarop die HERE weer die wet geskryf het.
Maar hoe lyk Kanaän nou weer? "Psalm 1 :1 Welgeluksalig is die man wat nie wandel in die raad van die goddelose en nie staan op die weg van die sondaars en nie sit in die kring van die spotters nie; 2 maar sy behae is in die wet van die HERE, en hy oordink sy wet dag en nag. 3 En hy sal wees soos 'n boom wat geplant is by waterstrome, wat sy vrugte gee op sy tyd en waarvan die blare nie verwelk nie; en alles wat hy doen, voer hy voorspoedig uit". Dit is Kanaän. Dit is wat vir my en jou beskore is. Dit is wat die HERE se plan vir my en jou is. As jy dit nie wil aanvaar nie, moet jy dalk ook soos Israel vir nog 'n vêrdere 40 jaar woestyn toe gaan. Het jy geweet dat al die Israeliete oor 20 jaar oud, nooit die beloofde land ingegaan het nie, behalwe Josua en Kaleb? Numeri 14: 28 "Sê vir hulle: So waar as Ek leef, spreek die HERE, waarlik, soos julle voor my ore gespreek het, so sal Ek aan julle doen. 29 Julle lyke sal in hierdie woestyn lê, naamlik al julle geteldes, volgens julle volle getal, van twintig jaar oud en daarbo, julle wat teen My gemurmureer het. 30 Waarlik, júlle sal nie in die land kom waaroor Ek my hand opgehef het om julle daarin te laat woon nie, behalwe Kaleb, die seun van Jefúnne, en Josua, die seun van Nun". Hulle het dit nooit gesien nie omrede hulle getwyfel het dat die HERE die oorwinning vir hulle sou gee. Moenie dat jy nooit bereik wat die HERE vir jou beoog het nie. Glo Hom. Glo in Sy Woord. Moenie jou oortuigings bou op die oorlewering van mense nie. Paulus het daarin gespesialiseer. Maar toe ontmoet hy Jesus. Ek vertrou dat jy Kanaän toe wil gaan.
Die Israeliete was ook bly toe hulle uiteindelik by Kanaän aankom, en het verspieders uitgestuur om die land deur te gaan en verslag aan hulle te kom gee. Die verslag wat hulle gehoor het, het hulle nie van gehou nie, want daar was nie geloof nie. Hulle het nie geglo dat die HERE die vyand in hulle hand sal gee nie, maar wou 'n nuwe leier aanstel om hulle terug te vat na Egipte. Hier het hulle getoon dat hulle nie die HERE geglo het wat Hy kan doen nie. Hoeveel keer hoor ek nog vandag dat al hierdie wonders wat in die Bybel bespreek word, net vir daardie tyd was. Die mense vergeet die gedeelte dat Jesus gesê het dat ons nog groter wonders as Hy sal doen. Maar daar is 'n voorbehoud. Ons moet glo. Ons moet glo dat die HERE aan ons kant is. Ons moet glo dat Sy beloftes wat Hy in Sy Woord vir ons gee, waar is. Hoeveel keer het die HERE al met jou gepraat en gesê dat Hy 'n groot bediening vir jou het, maar deur ongeloof kom jy nie daar nie. Of hoeveel keer het jy al mense se drome verpletter deur te sê dat jy nie glo dat die HERE hulle kan gebruik nie. Al hierdie faktore moet ons in ag neem as ons deur die Jordaan wil gaan om Kanaän in besit te neem. As ons twyfel, is ons nog steeds in die woestyn, en sal ons nooit in Kanaän uitkom nie. Weet u dat al die verspieders wat die boodskap van twyfel gebring het, daar gesterf het. Nie een van hulle het eers 40 jaar in die woestyn deurgebring nie. So moet asseblief nie 'n boodskap van twyfel bring deur die Woord van die HERE in twyfel te trek nie. Soos ek vroeër in die boek ook gemeld het, ons moet glo dat Jesus die Christus is. Ons moet oorgaan van die sesde dag na die sewende dag van die HERE, om Sy rusdag in te gaan. "Laat ons dan vrees dat, terwyl die belofte om in sy rus in te gaan nog standhou, dit nie miskien sal blyk dat iemand van julle agtergebly het nie. Want aan ons is die evangelie ook verkondig net soos aan hulle; maar die woord van die prediking het hulle nie gebaat nie, omdat dit by die hoorders nie met die geloof verenig was nie. Want ons wat geglo het, gaan die rus in, soos Hy gesê het: Daarom het Ek in my toorn gesweer, hulle sal in my rus nie ingaan nie—alhoewel sy werke van die grondlegging van die wêreld af volbring is. Want Hy het êrens van die sewende dag so gespreek: En God het op die sewende dag van al sy werke gerus; en nou hier weer: Hulle sal in my rus nie ingaan nie. Terwyl dit dan so is dat sommige daar ingaan, en diegene aan wie die evangelie eers verkondig is, deur ongehoorsaamheid nie ingegaan het nie, bepaal Hy weer 'n sekere dag, naamlik vandag, as Hy soveel later deur Dawid spreek, soos gesê is: Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie. Want as Josua aan hulle rus gegee het, sou Hy nie van 'n ander dag daarná spreek nie. Daar bly dus 'n sabbatsrus oor vir die volk van God; want wie in sy rus ingegaan het, rus ook self van sy werke soos God van syne. Laat ons ons dan beywer om in te gaan in dié rus, sodat niemand in dieselfde voorbeeld van ongehoorsaamheid mag val nie." (Heb 4:1-11)
Een aspek wat ons ook in die oog moet hou is dat toe die Israeliete in Kanaän aangekom het, is dit ook die tyd gewees dat die HERE Sy bo-natuurlike voorsiening gestop het. Toe die Israeliete die oggend opstaan nadat hulle die eerste keer van die opbrengs van die land geëet het, was daar geen manna meer nie. Hoekom? Nou sal die HERE seën wat ons doen. Al wat Hy verwag, is gehoorsaamheid. Deuteronomium 11 vertel ons presies wat die HERE gaan doen. Waar ons vroeër self moes werk om te kan voorsien, sê die HERE Hy sal sorg vir die groei, ons moet net plant en oes. Vers 11 en 12 stel dit so: "11 Maar die land waarheen julle oortrek om dit in besit te neem, is 'n land van berge en laagtes wat van die reën van die hemel water drink; 12 'n land waar die HERE jou God voor sorg; die oë van die HERE jou God is altyddeur daarop, van die begin van die jaar tot die einde van die jaar." Nou kan ons ook verstaan waarvan Salomo in Psalm 127 van praat: "1 'n Bedevaartslied. Van Salomo. As die HERE die huis nie bou nie, tevergeefs werk die wat daaraan bou; as die HERE die stad nie bewaar nie, tevergeefs waak die wagter.2 Tevergeefs dat julle vroeg opstaan, laat opbly, brood van smarte eet–net so goed gee Hy dit aan sy beminde in die slaap!" So, in Kanaän sal die HERE alles wat ek doen seën, solank ek my hou by wat Hy van my verwag om Hom te dien, en nie afdwaal na vreemde gode nie.
This entry was posted in Uncategorized and tagged geregtigheid, Verbond met Abraham, verlossing by admin. Bookmark the permalink.