In hierdie artikel sal geargumenteer word dat Passies en passasies volledig binne die sogenaamde vroulike literêre tradisie staan en aan die kenmerke daarvan gestalte gee. Die konsep van die vroulike literêre tradisie is ‘n opwindende instrument om die werk van vroulike outeurs binne ‘n spesifiek vroulike konteks te bestudeer, en gee daarmee ook erkenning aan literêre produkte wat “intens-vroulik in aanbod” (Hambidge 2008) is, of waarvan die outeur, soos Marlise Joubert dit verwoord, “verkies om uit ‘n vroulike perspektief te skryf” (Joan Hambidge in gesprek … 2008). (Dis een van die dinge wat ‘n versamelbundel as retrospeksiedaad kan doen!) en 2. dit problematisieer JUIS die begrip “Christelik” in terme van die ervaring van die vesrkillende outeurs. Sy vertel vroeër in die inleiding dat sy tot en met die uitbreek van die oorlog ’n eenvoudige maar bevredigende lewe gelei het. Sy open haar ironiserende narratief egter spesifiek wanneer sy skryf: Tyd om eindeloos te dink: "Hoe ek bang is vir swangerskap en geboorte!".