Lollos en Marlise: ek bullshit mense al jare lank en julle val so wragtag daarvoor! 🙂 Die ouderlinge rondom die troon sal die Lam toesing: U is geslag en het ons vir God met u bloed gekoop uit elke stam en taal en volk en nasie, en het ons konings en priesters vir onse God gemaak, en ons sal as konings op die aarde heers (Op. 5:9-10). Een van die min Brel-liedere met Wallonië, die Franstalige deel van België, as agtergrond. ‘n Stemmingsvolle chanson oor ‘n sneeubedekte stad aan die Maasrivier, maar waarin die Maas treffend uitgebou word tot ‘n verganklikheidsimbool. Dit sou ‘n eenheidskeppende procedé kon wees, maar te veel verse word geskaad deur herhaalde verwysings na dinge soos trane, brandende kerse, spieëls, verlange en verdriet – waarvan die laaste twee (en meer) telkens by die naam genoem word, instede daarvan om die emosie slegs te suggereer. ‘n Mens wonder ook waarom die digter nie meer selfkritiek toegepas het deur die oormaat aan beskrywende woorde te skrap nie, omdat woordoortolligheid die indruk wek dat die digter nie geloof het in die krag van haar kernwoorde nie.