Ravings about my family | TetelestaiRavings about my family Archives - Tetelestai
Archives For Ravings about my family
My Pa en boeke
Ek en my Pa in Egipte
Ek voel byna nostalgies want my pa is vandag 60 jaar oud. Ek is so uiters bevoorreg om juis hierdie man, my pa te mag noem. Op so 'n dag kan ek nie help om te dink wie en wat ek in hierdie lewe sou wees sonder sy insette nie.
Ek kan baie dinge van my pa sê – soos hoe hy altyd dieselfde is. Wie hy by die universiteit in 'n klaskamer, by die kerk op 'n preekstoel of by ons huis rondom 'n etenstafel is, is altyd eenders. Ek sou ook kon vertel van al die geleenthede wat hy my in die lewe gegee het. Soos toe hy my vir al die Love Southern Africa's ingeskryf het. Ek sou ook kon vertel van hoe hy my Ma behandel. Soos dat hy vir haar blomme koop sonder dat hy iets verkeerd gedoen het. Ek sou ook kon vertel van al die gesprekke wat hy al met my gevoer het wat rigtinggewend in my lewe was. Soos daardie keer in 1999-2000 toe ek deur 'n geloofskrisis gegaan het. Ek sou ook kon vertel wat dit aan my doen as ek sien hoe hy my kinders vashou, vir hulle drukkies gee en met hulle grappies maak.
Maar vandag trek my kop om een of ander rede na die invloed wat my pa op my uitgeoefen het, deur middel van boeke. As kind was ek tipies seun. Al wat belangrik was, was honde en gewere. Vir my pa was dit belangrik dat ek moes lees – iets wat op daardie stadium van my lewe baie vervelig gelyk het. Ons het menige kere vasgesit omdat ek nie genoeg gelees het nie.
Toe doen my pa 'n slim ding. Hy gee vir my 'n boek oor 'n seun wat 'n hond as 'n geskenk kry, met al die avonture wat daaruit spruit. Die boek was getiteld "Present" deur H.J. Vermaas. Ek het die boek nou nog in my boekerak. Ek kry dit nie weggegooi nie. Dit was immers die eerste boek wat ek klaargelees het.
Direk hierna het my pa vir my "Valskermbataljon" deur Heinz G. Konsalik gegee om te lees. Hierdie boek is ook nog in my boekerak. Dit was die tweede boek wat ek klaargelees het.
Hierdie twee boeke het my ingelei in die nuwe wêreld van lees. Kort hierna het ek ernstig oor my verhouding met die Here geraak. Toe my pa dit sien, het hy vir my Charles Sheldon se "In His Steps" gegee om te lees. Dit was lewensveranderend vir my. Ek wou ook Jesus nougeset volg.
Vandaar het my pa vir my boeke soos "The Prayer Factor" deur Sammy Tippit en "Prison To Praise" deur Merlin Carothers gegee, asook "He is There And He Is Not Silent" deur Francis Schaeffer – ja, my pa het Francis Schaeffer vir 'n hoërskoolseun voorgeskryf! Van die ander boeke wat uit my pa se hand na my toe aangekom het, was "God se Smokkelaar" deur Broer Andrew en Viktor Frankl se vertaalde werk "Waarom Lewe Ek".
Deesdae moet ek gereeld boeke wegmaak om plek te maak vir nuwes wat ek aankoop. Maar die boeke wat my pa vir my gegee het, kry ek nie weggegooi nie. Hy het altyd die perfekte boek vir die perfekte tyd van my lewe gegee – en dit het 'n bepalende rol gespeel in wie ek vandag is.
Toe ek later in my studiejare met Calvinisme se "streepteologie" te make kry, het my pa vir my sy eie boekie "Die besonderse gawes van die Heilige Gees in die eerste vier eeue n.C." in die hand gestop. Dit was die eerste keer ooit dat my pa een van sy eie boeke vir my voorgeskryf het – en ek was verbaas om die minste te sê. Ek het besef – en ek glo dit vandag nog – dat my pa deur daardie navorsingstuk die streepteologie van Calvinisme eiehandig die nek omgedraai het. Wie nog daarin glo, het definitief nog nie van my pa se boek kennis geneem nie (verskoon asseblief my skaamtelose trots in hierdie verband).
Toe ek met 'n skok ontdek dat ek 'n akademikus vir 'n pa het, het ek uit my eie sy ander boeke gaan opsoek. Daar was so baie om vanuit te kies: "Gebruike en Gewoontes in die Bybel", "Baptism in the early Church", "God gee ons seks om te geniet" – goed, dit was bietjie "weird" om dáárdie een te lees en my pa te hoor praat . . .
Maar intussen het sy stroom van aanbevole werke nie opgehou nie. Ben Witherington se "Jesus Quest", "Sounds of Wonder" deur Eddie Ensley en "Healing in the Early Church" deur Daunton-Fear. Sy verjaarsdaggeskenk aan my van twee jaar gelede, was "The Resurrection of Jesus" deur Michael Licona en hierdie jaar het hy vir my 'n geskenkbewys by Augustine Bookroom gegee. Daarmee het ek die boek van Beale, "We Become What We Worship", gekoop.
Daar is geweldig baie dinge van my pa wat aan my afgesmeer het: sy liefde vir die Patristiek (vroeë Kerk), sy waardering vir vroeg Christelike kuns – maar 'n konstante dors na meer kennis is definitief 'n liefde wat hý by my gekweek het.
Hy het my geleer om nie net die boeke te lees van die ouens met wie jy saamstem nie, maar ook van die ouens met wie jy verskil. Hy het my geleer om nie terug te deins vir die klassieke werke van groot outeurs en te dink dat dit te moeilik verstaanbaar is nie. Hy het my geleer dat jy gelyktydig 'n akademikus en 'n gelowige kan wees – dat wetenskap en geloof nie teenoor mekaar staan nie.
Kortom, deur 'n liefde vir lees by my te wek, het my pa my geleer dink. Dit is een van sy vele blywende nalatenskappe in my lewe, en daarvoor sal ek hom altyd innig dankbaar wees.
In Ravings about my family
Ek het onlangs die langpad aangedurf om vir familie te gaan kuier. In die kar het een van Jak De Priester se cd's gespeel. Hy sing oor die liefde, Brooklyn en Stellenbosch.
Sy musiek het my ver teruggeneem na dae toe ek en 'n beautiful girl by Tukkies geswot het. Ons het saam op kampus geloop en oor ons toekoms gedroom. Ons het aan die einde van elke jaar saam in Brooklyn op die tapyt van Jakarandabloeisels nog 'n jaar afgetel en bereken wanneer ons eendag sal kan trou.
Later het hierdie beautiful girl my beautiful bruid geword. Ons het wittebrood in Stellenbosch gehou. Ons was jonk. Ons was gesond. Die lewe was so mooi. Terwyl ek na Jak se musiek luister, soek ek daardie meisie. Sy sit nie meer langs my nie.
Ek sien haar in die truspieëltjie. Deesdae – 'n stuk of agt jaar later – sit sy mos op die agterste sitplek – tussen ons twee seuntjies. As die pad vir hulle lank word moet hierdie Mamma naby wees om 'n haas uit die hoed te ruk . . . hierdie Mamma . . . hierdie Pappa.
Partykeer prewel ek hierdie titels want dit voel nog baie onwerklik. Jikkels, ons het 'n ver pad gekom sedert daardie dae van studenteliefde. "But, truth be told" ek ruil dit wat ek nou het vir niks in die lewe nie. Ek het twee seuns! En daardie girl in die truspieëltjie is vir my mooier as ooit!
Terwyl ek na Jak se musiek luister, dank ek die Here. My beker loop oor. Ja, ek weet ek raak nostalgies. Maar dit is meer as net 'n sentimentele oomblik. Ek wil soos die Psalmdigter innig uit my hart uitroep: "'n Pragtige deel is vir my afgemeet, ja, wat ek ontvang het, is vir my mooi." (Ps 16:6)