Geslagsgelykheid het 'n paar groot vordering. Oor 'n honderd jaar gelede, die meeste vroue in die wêreld het nie die reg om te stem — geen stemreg, die korrekte term te gebruik. Nou, Ons het 'n vrou stapsgewijze nader as ooit aan die kantoor van die president van die Verenigde State van Amerika, beskou as die mees kragtige “man” op aarde. In die korporatiewe toneel te, sien ons nou baie vroue in kragtige posisies.
Maar, selfs die mees optimistiese onder ons wil nie hê dat geslagsgelykheid argumenteer is 'n werklikheid is en dat vroue het aangekom. Hoekom is dit? Wat presies is die probleme in die bereiking van hierdie heilige graal van gelykheid?
Ek dink dat die probleem lê in ons definisie, in wat ons bedoel met vroue se gelykheid. Natuurlik, die hele gelykheid probleem is 'n mynveld so ver as politieke korrektheid is bekommerd. En ek barging op dun ys waar geen normale persoon sou droom van 'n sterker in. Maar 'n rubriekskrywer is toegelaat om opinies en, Laat ons eerlik wees, 'n bietjie onaangenaam. So hier gaan ons…
Ek voel dat daar goeie en slegte argumente vir gelykheid. Kom ons neem die geval van tennis Grand Slam, waar hulle “bereik” gelykheid deur gelykmakende die prys gelde. Die argument was eenvoudig dat vroue en mans gelyke en hulle verdien dieselfde prysgeld.
Vir my, dit was nie veel van 'n argument ten alle. Dit was 'n vorm van genadig. Dit is 'n bietjie soos die minagtende (alhoewel, geen twyfel, welmenende) aanmoediging wat aangebied word deur moedertaal sprekers wanneer jy leer om hul tong. Teen die einde van my vyf jaar verblyf in Frankryk, Ek kon redelik goed Frans praat en mense gebruik om my te vertel, bemoedigend natuurlik, dat ek ook gepraat. Vir my, dit beteken altyd dat ek nie goed genoeg nie praat, want as ek gedoen het, hulle wil net nie sien dit glad, sou hulle? Na alles, hulle gaan nie om geluk te wens mekaar op hul perfekte Franse!
Daar is 'n baie beter argument. Prysgeld word geborg deur korporatiewe liggame gebuig oor die bevordering van hul produkte. Die borge is dus belangstel in die TV-kykers. Gegewe dat vroue se enkelspel trek in soveel kykers as mans se, die prysgeld gelyk moet wees. Nou, dit is 'n soliede argument. Ons moet kyk na dimensies waar gelykheid regtig bestaan ​​eerder as om te probeer om kunsmatig lê dit.
Verwoord deur 'n man, hierdie stelling van my, natuurlik, is 'n bietjie verdagte. Is dit nie Ek probeer om vroue te bedrieg deur hulle nuttelose opsigte eerder as ware gelykheid?
Ek het nie eens 'n soortgelyke ruil gehoor toe iemand aangevoer dat vroue in my eie land van Kerala geniet 'n hoër vlak van geslagsgelykheid, want, kom uit 'n matrilineêre stelsel, hulle regeer die huishouding. Die pittige weerlegging van die argument kom uit 'n Keralite vrou, “Mans is heeltemal tevrede te laat vroue heers hul huishoudings so lank as hulle die wêreld te regeer!”