Hierdie vlag kan baie ver gesien word, bykans vanuit elke hoek in die stad. As geboue nie die uitsig beperk nie.
Ek het die foto op ‘n reëndag dié week geneem omdat die son net daar geskyn het. Terwyl dit om ons erg bewolk was na die reën.
Een van die redes waarom Qazaqstan my so aantrek is die kleur van die vlag. Seegroen of seeblou? Van hier af kyk mens oor die stad en die rivier daar ver onder.
Ons was bo op ‘n dag toe die lugbesoedeling hoog was. Ek kla nie oor die lug nie, daai rook verseker dat elkeen van ons nie in ons huise doodvries nie.
En dit kan ons ook van ons woonstel af lees. Baie Hollywoodagtig, behalwe dat die fokus op die land is en nie op die stad nie.
Vandag gaan die foto’s anders lyk. Ons het nou rigting, ek weet wat ek wil afneem en soek van daar af. En dit is grasgroen. Die berg is so groen dat mens dit oor die afstand sien. Ek moet weet wat daarvoor verantwoordelik is. Bome? Bosse? Ek het laas net onherbergsaam en wit gesien. En koud gekry …
En vandag hang die vlag pap grond toe. Gewoonlik staan dit punt in die wind – noordoos of suidwes. Ons reën en sneeu bekruip ons ook van die berg se kant af. Soos in Dans van die Reën. Eers loer sy oor die bergtoppe …
Die monument en vlag is regtig pragtig. Ek en ma hou ook van daai seegroen kleur. Dit laat ons aan die see dink. 😀