Die Amerikaanse inval in Grenada - Inligting
Op 25 Oktober 1983, ses dae nadat premier Maurice Bishop tereggestel is deur die stalanistiese sekte van Bernard Coard, het die Amerikaanse weermag troepe op die strande van Grenada laat beland. aangevul deur ongeveer 300 militêre personeel van omliggende eilande, behoort die leser 'n bietjie te weet van die geskiedenis wat gelei het tot die konflik.Grenada, die beginjareGrenada is 'n klein eiland van 135 vierkante kilometer, met 'n bevolking van ongeveer 95,000. Dit is 'n golwende, bergagtige eiland wat bekend is vir sy geurige speserybome en ander produserende plante, waaronder neutmuskaat, naeltjies, gemmer, kaneel en koka. Die eerste kontak deur nie-inheemse mense was deur Christopher Columbus in 1498. Vincent, wat wou nie hul handelsroetes na die vasteland verloor nie. Die Britte het in 1783 weer beheer oor die eiland gekry en Grenada in 1877 tot 'n kroonkolonie gemaak.Tot die hedeUiteindelik, in 1974, word Grenada onafhanklik van Brittanje. Die nuwe regering, onder leiding van Sir Eric Gairy, het stadig na 'n totalitêre staat beweeg, wat 'n opstand veroorsaak het toe Gairy in Maart 1979 in die Verenigde Nasies was, het Maurice Bishop, 'n geliefde en opgevoede linkse, gelei 'n bloedlose staatsgreep om die beheer van die Grenadese regering oor te neem. Bishop's Marxistiese neigings het gelei tot bande met Kuba, Rusland en ander linkse lande.Bishop het Kubaanse ingenieurs na sy eiland genooi om 'n internasionale lughawe te bou om toerisme te verbeter. Dit word deur president Ronald Reagan beskou as 'n bedreiging vir die Verenigde State, omdat die landingsbaan gebruik kan word om 'n wapenkas op te bou en 'n militêre opbou in die Karibiese Eilande aan te dryf. minister en voormalige vriend, het gevoel dat Bishop nie ver genoeg na links opereer nie. Op 19 Oktober 1983 het Coard, gesteun deur sy eie weermag, die mag oorgeneem tydens 'n bloedige staatsgreep, toe tereggestel Biskop en lede van sy binnekring.Operasie Urgent FuryDie laaste poging om 'n Marxisties-Leninistiese regering in die Amerikaanse invloedsfeer te installeer, het lede van die Organisasie van Oos-Karibiese State so ontstel dat hulle 'n beroep op die VSA, Barbados en Jamaika gedoen het om in te gryp. Op die spel was nie net 'n stryd van ideologieë nie, maar ook 'n bedreiging vir ongeveer 1 000 mediese studente wat op die eiland woon, waarvan baie Amerikaners was. Terwyl die postuur in die Karibiese Eilande aan die gang was, het 'n vragmotorbom op 23 Oktober, half wêreldwyd in Beiroet, Libanon, dood en 241 Amerikaanse mariniers doodgemaak. Benewens die groot lewensverlies, was die voorval 'n groot verleentheid vir die Verenigde State. Die staatsgreep in Grenada het Reagan die kans gegee om 'n bietjie wraak te neem op anti-Amerikaanse regimes in die Karibiese Eilande en die res van die wêreld. Op 25 Oktober het die president 'n invalsmag gestuur, genaamd "Operasie Urgent Fury", om die eiland te bevry en die studente te red.Grenadaanse troepe het ongeveer 1200 getel, met ongeveer 800 Kubane (meestal konstruksiewerkers met handwapens) en 60 adviseurs van die Sowjet Unie, Noord -Korea, Oos -Duitsland, Bulgarye en Libië. Die klein kontingent word spoedig gekonfronteer deur 'n Amerikaanse mag onder leiding van ongeveer 7 300 man. inheemse Grenadane is vrygelaat, en 'n pro-Amerikaanse regering het die bewind oorgeneem.AfsluitingNet voor die inval het betogings teen die mure van die ovaalkantoor afgekom. Eerste minister Margaret Thatcher van die Verenigde Koninkryk het "in die sterkste terme" daarop aangedring dat "Grenada deel van die Britse Gemenebes was, en dat die Verenigde State geen sake inmeng nie." Reagan herinner later: "Sy was baie vasberade en het voortgegaan om aan te dring dat ons ons landings op Grenada kanselleer. Ek kon haar nie vertel dat dit reeds begin het nie. "Na die inval het Thatcher aan Reagan gesê:
"Hierdie aksie sal gesien word as ingryping deur 'n Westerse land in die binnelandse aangeleenthede van 'n klein onafhanklike nasie, hoe onaantreklik dit ook al is. Ek vra u om dit in ag te neem in die konteks van ons breër Oos-Wes-verhoudings en die feit dat ons sal in die komende dae aan ons parlement en mense die ligging van kruisraketten in hierdie land moet voorlê.
'N Onbevange Reagan sal later 'n grap maak dat Grenada binnegeval moet word omdat dit die grootste neutmuskaatprodusent ter wêreld is. 'U kan nie 'n eiervark sonder neutmuskaat maak nie,' merk hy op.
Historikus Howard Zinn se verslag van die Amerikaanse inval in die klein Karibiese eiland Grenada, oënskynlik om Amerikaanse burgers te 'beskerm', maar in werklikheid om Amerikaanse militêre en finansiële oorheersing oor die streek weer te laat geld.
Kort daarna, in Oktober 1983 (met 'n paar ontleders wat tot die gevolgtrekking gekom het dat dit 'n kloon was om aandag te skenk aan die ramp in Libanon), stuur Reagan Amerikaanse magte om die klein Karibiese eiland Grenada binne te val. Weer is die kongres in kennis gestel, maar nie geraadpleeg nie. Die redes wat die Amerikaanse volk vir hierdie inval (amptelik Operation Urgent Fury) genoem is, was dat 'n onlangse staatsgreep wat in Grenada plaasgevind het, Amerikaanse burgers (studente aan 'n mediese skool op die eiland) in gevaar gestel het en dat die Verenigde State ontvang het 'n dringende versoek van die Organisasie van Oos -Karibiese State om in te gryp.
Die formele versoek dat die VSA en ander vriendelike lande militêre hulp verleen, is verlede Sondag deur die Organisasie van Oos -Karibiese State op versoek van die Verenigde State gerig, wat bewys wil lewer dat daar versoek is om op te tree ingevolge die groepsverdrag . Die bewoording van die formele versoek is egter in Washington opgestel en deur spesiale Amerikaanse afgevaardigdes aan die Karibiese leiers oorgedra.
Sowel Kuba as Grenada het, toe hulle sien dat Amerikaanse skepe op pad is na Grenada, dringende boodskappe gestuur waarin belowe word dat Amerikaanse studente veilig is en dring daarop aan dat daar nie 'n inval plaasvind nie & hellip het erken dat daar geen neiging was om met die Grenadiese owerhede te probeer onderhandel nie en hellip & ldquo Ons het betyds daar aangekom, en die president het gesê. 'N Belangrike punt in die geskil is of die Amerikaners op die eiland in werklikheid so gevaarlik was dat hulle 'n inval sou regverdig. Geen amptenaar het vaste bewyse gelewer dat die Amerikaners mishandel word of dat hulle nie sou kon vertrek as hulle wou nie.
Daar was gevalle waar Amerikaanse burgers werklik in gevaar was: byvoorbeeld die vier kerkvroue wat in 1980 in El Salvador deur die regering geborg is. Maar daar was geen Amerikaanse ingryping nie, geen mariene landings, geen beskermende bombardemente nie. . In plaas daarvan ondersteun Washington die regime van die doodsgroep met militêre en ekonomiese hulp, militêre opleiding, intelligensie -deelname en diplomatieke ondersteuning. Die verhaal in Panama, Nicaragua, Guatemala en Suidoos -Asië was tragies soortgelyk.
Hierdie artikel is geneem uit Howard Zinn & rsquos uitstekende A People's History of the United States. Ons beveel u ten sterkste aan om A People's History of the United States nou te koop. OCR geskryf deur Linda Towlson en liggies geredigeer deur libcom - spelling van die VSA na die Verenigde Koninkryk, bykomende besonderhede, verduidelikings en skakels bygevoeg .
Grenada, Amerikaanse ingryping in
Grenada, Amerikaanse ingryping in (1983) .Grenada trek die eerste keer die militêre belang van die Verenigde State in 1979. 'n Marxistiese ‐Leninistiese staatsgreep daardie jaar, onder leiding van Maurice Bishop en die New Jewel -beweging, het die regering omvergewerp, die kommuniste het ook begin met die bou van 'n 9.800 voetstrook . 'N Tweede en meer gewelddadige staatsgreep in 1983 het Bishop en meer as 100 ander Grenadiane dood en adjunk -premier Bernard Coard en genl Hudson Austin in beheer. In reaksie op hierdie geweld en wanorde het die goewerneur -generaal van Grenada, sir Paul Scoon, heimlik die Organisasie van Oos -Karibiese State (OECS) om hulp gevra om die orde te herstel. Die OECS het op sy beurt hulp van die Verenigde State versoek.
Vir die sterk anti -#Kommunistiese Amerikaanse president, Ronald Reagan, was die moontlikheid van 'n Sowjet -kliënt op so 'n strategiese plek onaanvaarbaar. Die vliegveld word beskou as 'n bedreiging vir lewensbelangrike Karibiese seilane en die Panamakanaal, en dit kon gebruik gewees het vir die opstel van Kubaanse en Sowjet -militêre vlugte na Afrika en Nicaragua. Amerikaanse amptenare het ook hul kommer uitgespreek oor die veiligheid van ongeveer 1 000 Amerikaners, meestal mediese studente, wat in Grenada woon. Die dag nadat Bishop vermoor is, is 'n taakmag van die Amerikaanse vloot, saam met mariniers, na Grenada beveel.
Amerikaanse militêre ingryping in Grenada in 1983, met die kode ‐naam "Urgent Fury, " is inderhaas beplan, maar oorweldigend. Die invalmag het die Onafhanklikheid Carrier Battle Group die helikopterdraer Guam en Amfibiese eskader Vier 1700 mariniers van die 22ste Marine Amfibiese eenheid twee weermagwagters bataljons 'n gereed brigade van die 82ste lugafdeling verskillende spesiale operasie -eenhede en tekenmagte van die OECS. Dit het geblyk dat die eiland slegs deur ongeveer 500 tot 600 Grenadiese troepe verdedig is, 2 000 tot 2 500 milisieërs en 750 tot 800 Kubane, meestal militêre konstruksiewerkers.
Paul Seabury en Walter A. McDougall, reds., The Grenada Papers, 1984.
Kort daarna, in Oktober 1983 (met sommige ontleders wat tot die gevolgtrekking gekom het dat dit 'n kloon was om aandag te skenk aan die Libanon -ramp), het Reagan Amerikaanse magte gestuur om die klein Karibiese eiland Grenada binne te val. Weer is die kongres in kennis gestel, maar nie geraadpleeg nie. Die redes wat die Amerikaanse volk vir hierdie inval (amptelik Operation Urgent Fury) genoem is, was dat 'n onlangse staatsgreep wat in Grenada plaasgevind het, Amerikaanse burgers (studente aan 'n mediese skool op die eiland) in gevaar gestel het en dat die Verenigde State ontvang het 'n dringende versoek van die Organisasie van Oos -Karibiese State om in te gryp.
Na 'n studie van verskeie Amerikaanse militêre ingrypings, het die politieke wetenskaplike Stephen Shalom (imperial Alibis) tot die gevolgtrekking gekom dat mense in die binnegevalde lande gesterf het en dat hulle nie Amerikaanse burgers sou red nie, wat baie veiliger sou gewees het sonder Amerikaanse ingryping, maar sodat Washington dit duidelik kon maak het die Karibiese Eilande regeer en dat hy bereid was om geweld te onderneem om die wil daarvan af te dwing. & rdquo Hy vervolg:
Die inval en nagevolge
Dit was Scoon en die Organisasie van Oos -Karibiese State (OECS) wat dekking gegee het vir die Verenigde State om binne te val, beide versoek die inval deur geheime diplomatieke kanale. Toe die magte op 25 Oktober in Operasie Urgent Fury beland, het die Verenigde State verklaar dat dit op versoek van onderskeidelik Tom Adams en Eugenia Charles, die eerste ministers van Barbados en Dominica, gedoen is. Oor 'n paar dae het ongeveer 7000 Amerikaanse troepe en 300 ander van die Organisasie van Amerikaanse State (OAS) geveg met ongeveer 1500 Grenadese soldate en ongeveer 700 gewapende Kubaanse onderdane wat verdedigende posisies ingeneem het. Sommige van die Amerikaanse magte wou Amerikaanse studente "red" op die mediese kampus van die St. George's University op die eiland, wat 'n belangrike komponent van Amerikaanse binnelandse propaganda sou word om die imperialistiese aanval te regverdig.
Teen die tyd dat die geveg verby was, het die Amerikaanse militêre superioriteit geseëvier, en slegs 19 Amerikaanse magte is dood. Kubaanse en Grenadiese magte het groter slagoffers gely, net soos burgerlikes, waaronder 18 wat dood is tydens die 'toevallige' bomaanval op 'n geesteshospitaal.
Die Amerikaanse regering verdedig die inval: dit was 'n aksie wat geneem is om Amerikaanse burgers wat op die eiland woon, te beskerm, veral die mediese studente. Die OAS -handves, het die Amerikaanse staatsdepartement aangevoer, verwys na situasies "wat die vrede in gevaar kan stel" en die OAS en die Verenigde Nasies se handves "erken die bevoegdheid van plaaslike veiligheidsliggame om streeksvrede en stabiliteit te verseker." Volgens die Amerikaanse imperialisme het die OCES die invasie goedgekeur, die Verenigde State van enige oortreding bevry.
Dit was natuurlik alles 'n leuen. Die VN-handves verbied die gebruik van geweld deur lidlande, behalwe in gevalle van selfverdediging of wanneer dit spesifiek deur die VN se Veiligheidsraad goedgekeur word, wat nie een van die twee van toepassing was nie. Die Algemene Vergadering van die VN veroordeel die inval as '' 'n flagrante oortreding van die internasionale reg '', en die Veiligheidsraad het 'n soortgelyke resolusie wat die Verenigde State dan veto gelê het, oorweldigend aanvaar.
Die siniese regverdiging dat die inval die mediese studente beskerm het, het grootliks in die Verenigde State gewerk. Hulle skool was naby die Kubaanse boubaan wat die Verenigde State beweer het dat dit vir militêre doeleindes was en nie vir 'n internasionale lughawe nie. soos Amerikaanse diplomate in Iran vier jaar tevore was. Die meeste Demokrate het byvoorbeeld opgestel agter die speaker van die Reagan Administration House Tip O'Neill, byvoorbeeld, het sy standpunt verander na 'n steunpunt. Die enkele uitsonderings was die Congressional Black Caucus en 'n klein groepie van sewe Demokratiese kongreslede wat 'n onsuksesvolle besluit ingedien het om Reagan te beskuldig.
Die Amerikaanse aanval op Grenada was daarop gemik om 'n bourgeois-nasionalistiese regering te herstel wat die imperialisme sou doen. Die Amerikaanse en Karibiese regerings het presies dit gedoen en Scoon vinnig weer geïnstalleer as koningin Elizabeth se enigste verteenwoordiger in Grenada, met volle gesag. Hy organiseer noukeurig georkestreerde nuwe verkiesings wat in Desember 1984 'n nuwe pro-imperialistiese premier, Herbert Blaize, aan bewind gebring het.
1974: Grenada word onafhanklik van Groot -Brittanje en word lid van die Statebond
1979: Maurice Bishop neem die regering oor tydens 'n staatsgreep en vorm die People's Revolutionary Government
Maart 1983: President Reagan waarsku dat die lughawe in Grenada, wat tans in aanbou is, as 'n Sowjet-Kubaanse lugbasis gebruik kan word, en 'n duidelike bedreiging vir die VSA inhou
Grenada is in 'n onstabiele toestand met (politieke) geweld en gerig op sosialisme.
13 Maart 1979: Die Grenada -rewolusie
Op 13 Maart 1979 is die premier van Grenada, Eric Gairy, uitgestoot tydens 'n staatsgreep wat deur die New Jewel Movement gereël is en gelei is deur Maurice Bishop. Bishop is aangestel as premier van die nuutgestigte People's Revolutionary Government. Bill Bigelow beskryf in Grenada: 'A Lovely Little War':
In 1979 het die sosialistiese New Jewel Movement die korrupte en ongewilde diktator Eric Gairy in 'n byna bloedlose staatsgreep omvergewerp. Gairy regeer jare lank uit vrees. Sy geheime polisie, die 'Mongoose Gang', is verskaf deur die Amerikaanse gesteunde Pinochet-diktatuur in Chili. Die revolusie wat deur die New Jewel Movement geloods is - die 'Revo', soos dit met liefde genoem is - was baie gewild.
Teen 1982, toe ek die eiland die eerste keer besoek het, was 'n geletterdheidsveldtog aan die gang, nuwe skole is gebou en werklose jeugdiges op die platteland het baat by nuwe landboukoöperasies. Grenada het Kubaanse hulp verwelkom: onderwysers, gesondheidswerkers en konstruksiewerkers op die nuwe internasionale lughawe wat daarop gemik was om die verouderde en gevaarlike vliegveld in die berge te vervang.
In net vier jaar is die werkloosheid van 49 persent tot 14 persent verminder. In plaas daarvan om sigarette en drank te adverteer, het kleurvolle advertensieborde op die hele eiland onderwys bevorder: "Elkeen leer een", "As jy weet, leer as jy nie leer nie," en "Onderwys is ook produksie."
Hieronder vind u hulpbronne vir onderrig oor die Grenada -rewolusie, insluitend 'n videogreep van Bishop wat aan die Hunter College in New York praat oor hoe en waarom die staatsdepartement Grenada as 'n bedreiging voorgestel het. Die snit word gevolg deur 'n dokumentêr oor die vordering van die rewolusie in Grenada.
/> KUBANSE EN VSA INVASIE VAN GRENADA. (Video's/foto's)
The Invasion of Grenada, met die kodenaam Operation 'Urgent Fury ', was 'n 1983-Amerikaanse inval in Grenada, 'n eiland in die Karibiese Eilande met 'n bevolking van net meer as 100,000, 160 myl noord van Venezuela. Dit is veroorsaak deur 'n militêre staatsgreep wat 'n kort revolusionêre regering afgedank het.
Die suksesvolle inval het gelei tot 'n regeringswisseling, maar was omstrede weens die aanklagte van Amerikaanse imperialisme, politiek van die Koue Oorlog, die betrokkenheid van Kuba, die onstabiele toestand van die Grenadiese regering en die status van Grenada as 'n Statebond met Elizabeth II as die monarg. Grenada het in 1974 onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk verkry, en linkse rebelle het die bewind in 1979 oorgeneem. 'n mag van ongeveer 7 600 troepe uit die Verenigde State, Jamaika en lede van die Regional Security System (RSS) het die Grenadiese verset verslaan en die militêre regering van Hudson Austin is afgedank. Burgerlike sterftes sluit alle inwoners van die eiland se enigste geesteshospitaal in.
Die biskopregering het met die hulp van Brittanje, Kuba, Libië, Algerië en ander nasies begin bou. Die lughawe is die eerste keer deur die Britse regering in 1954 voorgestel, toe Grenada nog 'n Britse kolonie was. Dit is ontwerp deur Kanadese, onderskryf deur die Britse regering, en deels gebou deur 'n Londense firma. Die Amerikaanse regering beskuldig Grenada van die oprigting van fasiliteite om 'n Sowjet-Kubaanse militêre opbou in die Karibiese Eilande te help, en om die Sowjet- en Kubaanse vervoer van wapens na Sentraal-Amerikaanse opstandelinge te help. Die regering van die biskop beweer dat die lughawe gebou is om kommersiële vliegtuie met toeriste te huisves, en daarop gewys dat sulke stralers nie op die bestaande lughawe in die noorde van die eiland kan beland nie. Die bestaande lughawe, self, kon ook nie uitgebrei word namate die aanloopbaan teen 'n berg loop nie.
In Maart 1983 begin Ronald Reagan waarskuwings uitreik oor die bedreiging wat die Verenigde State en die Karibiese Eilande inhou deur die "Soviet-Kubaanse militarisering ", soos blyk uit die buitensporige lang aanloopbaan van die vliegtuig sowel as intelligensiebronne. Hy het gesê dat die aanloopbaan en die tenk vir olieopslag onnodig was vir kommersiële gebruik, en dat bewyse daarop dui dat die lughawe 'n Kubaanse-Sowjet-militêre vliegbasis sou word. Ons het 'n geheime ingryping in Grenada geken/ingelig van 'n spesiale mag onder leiding van die Kubaanse generaal Ochoa (nog 'n paar maande voor 'n brandweer as verraaier) en 'n harde kern van bewese eersteklas kaders van Castro 's 's 8220 internasionale vegters ". Dit is ook in die geheim geneem van die eiland af, dit is deur die Kubaanse regering bekend van die naderende Amerikaanse ingryping.
Amerikaanse ingryping ..
Die inval, wat op 25 Oktober 1983 om 05:00 begin het, was die eerste groot operasie wat die Amerikaanse weermag sedert die Viëtnam -oorlog uitgevoer het. [Verwysing benodig] vise -admiraal Joseph Metcalf, III, bevelvoerder Tweede Vloot, was die algemene bevelvoerder van die VSA magte, aangewese Joint Task Force 120, wat elemente van elke militêre diens en verskeie spesiale operasie -eenhede ingesluit het. Die geveg het etlike dae voortgeduur en die totale aantal Amerikaanse troepe het ongeveer 7 000 bereik, saam met 300 troepe van die OECS. Die indringende magte het ongeveer 1 500 Grenadese soldate en ongeveer 700 Kubane teëgekom. Ook was daar 60 adviseurs uit die Sowjetunie, Noord -Korea, Oos -Duitsland, Bulgarye en Libië teenwoordig. Volgens joernalis Bob Woodward in sy boek Veil was die vermeende gevange militêre adviseurs van die voormelde lande eintlik geakkrediteerde diplomate en ingesluit hul afhanklikes. Nie een het werklik aan die geveg deelgeneem nie. Sommige van die " -konstruksiewerkers " was eintlik 'n afdeling van die Kubaanse militêre spesiale magte en gevegsingenieurs.
Amptelike Amerikaanse bronne verklaar dat die verdedigers goed voorbereid, goed geposisioneer en hardnekkige weerstand was, in die mate dat die VSA op die aand van 26 Oktober twee bataljons versterkings ingeroep het. Die totale vloot- en lug superioriteit van die koalisiemagte - insluitend helikoptergeweerskepe en ondersteuning van die skote - het die plaaslike magte oorweldig. Byna agtduisend soldate, matrose, vlieëniers en mariniers het saam met 353 Karibiese bondgenote van die GPF aan DRINGENDE FURY deelgeneem. U.S. forces had sustained 19 killed and 116 wounded Cuban forces sustained 25 killed, 59 wounded and 638 combatants captured. Grenadian forces casualties were 45 killed and 358 wounded at least 24 civilians.