Foto- en kaartgalery vir die Slag van Peleiu - Geskiedenis Podcasts - 2022
Geskiedenis & Kultuur
Die vroeë geskiedenis van Palau is steeds grotendeels bedek met geheimsinnigheid. Waarom, hoe of wanneer mense op ons pragtige eilande aangekom het, is onbekend, maar studies dui aan dat die huidige Palauane verre familie is van die Maleisiërs van Indonesië, Melanesiërs van Nieu -Guinee en Polinesiërs. Wat die datum van hul aankoms betref, plaas koolstofdatering van artefakte vir die oudste bekende dorpsterreine op die Rots -eilande en die skouspelagtige terrasse van Babeldaob die beskawing hier al so vroeg as minstens 3500 vC.
Die eerste aangetekende buitelandse kontak het in 1783 plaasgevind toe die vaartuig Antelope, onder bevel van die Engelse kaptein Henry Wilson, op 'n rif naby Ulong, 'n rots -eiland tussen Koror en Peleliu, verniel is. Met die hulp van Ibedul, hoofhoof van Koror, het Wilson en sy manne drie maande lank gebly om sy skip te herbou. Sedertdien het baie buitelandse ontdekkingsreisigers 'n beroep op Palau gedoen, en die eilande is blootgestel aan verdere Europese kontak.
Buitelandse regering van ons eilande het amptelik begin toe pous Leo XIII in 1885 die regte van Spanje oor die Caroline-eilande bevestig het. Twee kerke is gestig en onderhou deur twee kapucynse priesters en twee broers, wat gelei het tot die bekendstelling van die Romeinse alfabet en die uitskakeling van interdorpe. oorloë. In 1899 verkoop Spanje die Carolines aan Duitsland, wat 'n georganiseerde program opgestel het om die natuurlike hulpbronne van die eilande te verhandel.
Na die nederlaag van Duitsland in die Eerste Wêreldoorlog, is die eilande formeel aan die Japannese oorgedra ingevolge die Verdrag van Versailles van 1919. Die Japannese invloed op die Palauese kultuur was geweldig, aangesien dit die ekonomie en eiendomsbesit van die stam na individue verskuif het. In 1922 word Koror die administratiewe sentrum vir alle Japannese besittings in die Suidelike Stille Oseaan. Die stad Koror was 'n stylvolle metropool met fabrieke, winkels, openbare baddens, restaurante en apteke.
Nadat Japan in die Tweede Wêreldoorlog verslaan is, het die Carolines, Marianas en Marshall -eilande die Verenigde Nasies se Trustgebiede geword onder die Amerikaanse administrasie, met Palau as een van die ses eilanddistrikte. As deel van sy mandaat moes die VSA die infrastruktuur en onderwysstelsel van Palau verbeter sodat dit 'n selfonderhoudende land kon word. Dit gebeur op 1 Oktober 1994, toe Palau sy onafhanklikheid verkry het toe hy die Compact of Free Association met die Verenigde State onderteken het.
Die Slag Oor Peleliu: Eilandbewoners, Japannese en Amerikaanse Oorlogsherinneringe
Die ekspansionistiese Japanse ryk het die bewoonde argipel van Palau in 1914 geannekseer. Die vliegbasis wat op die eiland Peleliu gebou is, het 'n teiken geword vir aanvalle deur die Verenigde State in die Tweede Wêreldoorlog. Die Slag oor Peleliu: Eilandbewoners, Japannese en Amerikaanse oorlogsherinneringe bied 'n etnografiese studie van hoe Palau en Peleliu verander is deur die stryd teen groot moondhede en ondersoek verder hoe hulle konflik anders onthou word deur die drie mense wat hierdie ervaring gedeel het.
Skrywer Stephen C. Murray gebruik mondelinge geskiedenis van Peleliu se oudstes om die lewenswyse van die eiland voor die oorlog te rekonstrueer, en bied 'n fassinerende verduideliking van die rol van land en plek in die eilandkultuur. Vir Palauans word die geskiedenis geografies bedink, nie chronologies nie. Grond en landmerke is beide die inhoud van die geskiedenis en die mnemoniese snellers wat die verlede herinner. Murray bied vervolgens 'n gedetailleerde weergawe van die Amerikaanse inval van 1944 teen gevestigde Japannese magte op Peleliu, 'n veldtog van vier en sewentig dae wat dorpe, plase, begraafplase, voorouers, strande en woude verwoes het, en daarmee saam baie van die belangrikste geheue-nodes en identiteit.
Murray ondersoek ook hoe Eilandbewoners se herinneringe aan die stryd, wat hul lewenswyse verpletter, radikaal verskil van die manier waarop Japannese en Amerikaners die betrokkenheid in hul geskiedenis, herinneringe, fiksie, monumente en toere deur Peleliu onthou. Vasbeslotenheid om die oorblyfsels van 11 000 Japannese soldate uit die grotte van Peleliu te haal, het hoë profiel burgergroepe van regoor die Japannese politieke spektrum na die eiland gedryf. Die hedendaagse Japan debatteer steeds oor pasifiste, regse verskonings en ander interpretasies van sy aggressie in Asië en die Stille Oseaan. Hierdie geskille word na Peleliu uitgevoer en omskryf subtiel hoe Japannese herdenking die geveg in klip en ritueel uitbeeld. Amerikaners, oorwinnaars in die geveg, keer in baie minder getalle terug na die argipel. Vir hulle bly die konflik kontroversieel, maar word dit meestal ondergedompel in die verhaal van 'die goeie oorlog'.
Die Slag oor Peleliu is 'n studie van die openbare geheue en die maniere waarop drie mense in konflik gesukkel het om 'n algemene begrip te skep van die tragedie wat hulle deel.
Besoekers aan die Stille Oseaan -eiland Peleliu kan nie beweer dat hulle nie gewaarsku is nie. Op die bord by die hawe staan ​​'Welcome to Peleliu - Land of Enchantment', maar as die boot die kaai nader, word 'n tweede bord sigbaar. "Onthou dat die Tweede Wêreldoorlog nog steeds gevaarlik is en kan beseer of doodmaak!"
Die water glinster in verskillende skakerings van turkoois, die sand op die strande is fyn soos stof en 'n sagte briesie verlig die tropiese hitte. Maar die skoonheid is bedrieglik. Die "Land of Enchantment", wat aan die eilandland Palau behoort, was die toneel van een van die bloedigste gevegte in die Stille Oseaan tydens die Tweede Wêreldoorlog. Geroeste granate en gewere lê steeds gestrooi oor die eiland. Verwoeste oorlogsvliegtuie en tenks skuil in die welige groen plantegroei. Niemand het hulle beweeg nadat die skietery opgehou het nie. Baie van die strydpuin bly dodelik.
"Die Amerikaners het op 15 September 1944 hier op Orange Beach geland," sê Des Matsutaro. Die 36-jarige gids het die groep toeriste by die kaai gaan haal en na die strand geneem. Sy onderneming Peleliu Adventures bied toere uit die Tweede Wêreldoorlog aan. Hy verseker besoekers dat hulle veilig is as hulle naby hom bly.
Gevang in swaar kruisvuur
Matsutaro wys na die see en wys 'n swart-en-wit foto van die strand bedek met dik rook en met amfibiese voertuie wat die oewer nader. 'Die Amerikaners is vasgevang in 'n swaar Japannese kruisvuur,' verduidelik hy. 'Die stryd om Peleliu sou slegs 'n paar dae duur, maar die geveg het amper drie maande aangehou.'
Uiteindelik het die Amerikaners gewen. 'N Totaal van 10 700 Japannese soldate en 2300 Amerikaanse mariniers is dood in die stryd om hierdie tropiese stukke land. Skattings wissel effens. Die eiland was 'n strategiese teiken vanweë sy vliegveld.
Matsutaro se groep is nie alleen nie. Verskeie Japannese is ook hier. 'N Bejaarde man met 'n gehoorapparaat vul met bewende hande sand in 'n plastiekbottel. 'N Vrou wat 'n groot sonhoed dra, hurk in die skaduwee van 'n palmboom en staar na die see. Amerikaanse veterane en hul afstammelinge kom ook hierheen om byvoorbeeld gedenkdienste by te woon.
Terug op die hoofweg slaan Matsutaro rem. 'Almal uit,' sê hy. Die teerpad is bedek met bosse. Die gids verdwyn deur 'n gaping. Die groep volg hom na 'n hoop roesmetaal 5 meter (16 voet) van die pad af. Die oorblyfsels van 'n kajuit kan gesien word, saam met die onderstel en rooi verf op die romp. Die ou oorlogsvliegtuig is nie gevaarlik nie, maar die ammunisie wat daar rondom lê, is wel.
Ordonnansie wat mettertyd destabiliseer
"Na byna 60 jaar roes die veiligheidsmeganismes stadig weg," waarsku Steve Ballanger. Die voormalige Britse soldaat bestuur 'n span vir die verwydering van ammunisie genaamd Cleared Ground Demining, wat hard aan die werk is op Peleliu. Sedert einde 2009 het die span ongeveer 6500 gewere en ander wapens verwyder - altesaam 9 ton. Ballanger maan toeriste om nie in die oerwoud te gaan rondloop nie.
'N Oopgemaakte pad lei 300 meter deur Death Valley na Bloody Nose Ridge, wat die grootste slagoffers beleef het. Op die heuwel sê 'n lid van Ballanger se span, 'n Amerikaner genaamd David McQuillen: "My oom is hier dood in 'n mortieraanval." Hy het gesê dat hy besluit het om by die span aan te sluit ter nagedagtenis aan sy oom.
Vir die eilandbewoners is die Tweede Wêreldoorlog 'n verre abstrakte gebeurtenis wat drie geslagte gelede gebeur het. Daar is skaars ooggetuies hier oor. Vir McQuillen gee dit die puin van die veld nog groter betekenis. "As ek op Peleliu is, voel ek die oorlog. Dit is onmoontlik om die stryd te verstaan ​​as jy nie in hierdie oerwoud was nie," sê hy.
Die eilandbewoners is voor die geveg ontruim en herken nie hul vaderland toe hulle terugkeer nie. Die plantegroei is tot op die grond afgebrand, hul dorpe is platgeslaan. "Die Amerikaanse vloot het 'n sonbril versprei omdat die kaal gesteentes die lig so helder weerkaats het," sê die voormalige Marine McQuillen.
Die terugkerende eilandbewoners, die meeste van hulle vissermanne, het tonynvis en vleis ingemaak. Dit het lank geneem om die landbou te hervat. Omdat die gevegte alle tekens en grondafbakeninge verwyder het, was dit onduidelik wie wat besit, en geskille oor grondbesit bly tot vandag toe.
Aan die begin verkoop die eilandbewoners oorlogsmateriaal vir afval. Motore en vliegtuigonderdele is gestroop, met beton gemeng en gebruik om 'n kaaimuur te bou. En voordat dit onwettig gemaak is om artefakte van die eiland af te neem, het Japannese en Amerikaanse toeriste vertrek met allerhande items in hul bagasie. Sommige inwoners versier hul huise met ou oorlogstoerusting.
Vandag is die fokus nie net daarop om die eiland veilig te maak vir sy 500 inwoners en die besoekers nie, of om te laat groei tenks as toeriste -aantreklikhede. Die owerhede wil Peleliu bewaar as 'n gedenkteken en 'n opelugmuseum. En geleidelik begin jonger geslagte meer belangstelling toon in die geskiedenis van die eiland, sê McQuillen, wat vrywillig is by 'n plaaslike laerskool.
Matsutaro het sy toergroep veilig na die kaai teruggebring. Die span van Clear Ground Demining het saamgekom en waai terwyl die groep vertrek. Terwyl die palmbome in die verte terugtrek en swerms vlieënde visse langs die boot spring, lyk dit asof hierdie tropiese eiland werklik betower is.
Maar die sneeuwit strande en die heerlike sonsondergang kan die gruwels van sy verlede nie verberg nie.
ww2dbase Palau -eilande was van 1899 tot die einde van WO1 onder Duitse beheer. Na die WO1 het Japan die mandaat van die groep eilande gekry. Terwyl Douglas MacArthur van SOWESPAC gevorder het deur Morotai te neem, het Chester Nimitz van CINCPOA dieselfde dag sy intrek in sy teater gemaak deur General Geiger 's III Marine Corps op Peleliu van die Palau -eilande te beland. In die middel van September was die weer warm en vogtig, selfs met gereelde reën; die temperatuur bly aanhoudend op 115 grade Fahrenheit.
ww2dbase Die voor-inval bombardement op Peleliu was relatief nutteloos, die skulpe wat op die eiland gereën het, kon nie die goed ingegrawe Japannese raak nie. 'N Skutoffisier het opgeteken dat sy bemanning vyf salvo's van 8-duim-skulpe op 'n kusgeweer wat deur harde koraal beskerm is, afgevuur het net om die Japannese te vind wat die kusgeweer terugstoot om die Amerikaners terug te skiet. Nietemin het die marine -offisier William Rupertus, wat toesig gehou het oor die invalsbedrywighede, steeds 'n optimistiese siening. Ons gaan 'n paar ongevalle hê, maar ek kan u verseker dat dit 'n kort een sal wees, 'n vinnige, en hy het gesê. Dit het geblyk dat dit nie die geval sou wees nie.
ww2dbase Die Amerikaanse mariniers het die oggend van 4 September 1944 met 'n LST -landingsvaartuig vanaf Pavuvu na Peleliu vertrek. Toe hulle by Peleliu aankom, vind hulle die landingstrande 'n vreeslike skouspel. Groot geisers water styg om die Amtracs voor ons toe hulle die rif nader. Die strand is nou langs sy lengte gemerk deur 'n deurlopende vlam wat deur 'n dik rookmuur gesteun word. Af en toe vlieg artillerie -skulpe agter die lyne in, stuur fragmente oral en kry soms treffers op Amerikaanse landingsvoertuie. Deur hierdie mees vyandige natuurskoon het die Amerikaners 'n strandkop verseker om hul operasies te bevorder.
ww2dbase Die Japannese het nou besef dat die strategie wat luitenant -kolonel Naoyuki Kuzume op die eiland Biak gebruik het, die doeltreffendste was om verdere Amerikaanse vordering oor die Stille Oseaan te ontmoedig. Dit was 'n uitputtingsoorlog. Na Biak was Peleliu die eerste geveg waar gevegte uit die dieptes van ingewikkelde grotte die amptelike leerstelling was. Die Japannese troepe is aangesê om diep te delf, vuur te hou tydens die aanvanklike landings en slegs aan te val as hulle teenaanvalle kan binnedring en Amerikaanse lyne kan infiltreer. Op Peleliu het die Japannese net die bevele gevolg, en die Amerikaanse offisiere het hulle gehelp deur arrogant en sorgeloos te word na hul onlangse oorwinnings. Die Amerikaners het egter baie vinnig geleer dat hulle nie meer grotte kan opruim deur plofstof in te gooi of vlammenwerpers te gebruik nie, aangesien die Japannese ook hul grottegrafietegnieke verbeter het, sodat skuins ingange die beskadigde deur sulke wapens veroorsaak het. As gevolg hiervan het die 11 000 Japannese troepe twee en 'n half maande lank uit hul labirintiese grotte geveg en teenaanvalle gekry wanneer hulle die geleentheid gehad het. Een van die meer opvallende teenaanvalle op die Amerikaanse mariniers was 'n teenaanval onder leiding van 13 ligte tenks en 'n groep mans. Die uiters goed gekoördineerde tenk-infanterie-aanval het die Amerikaanse omtrek oortree en oor Peleliu se hoofvliegveld beweeg, en die Amerikaanse magte daar byna in twee verdeel. Hulle is uiteindelik op die laaste erf gestuit deur goed gemikte 37 mm-tenkgeweer en die aankoms van 'n duikbommenwerper. As hulle nie die vliegveld geneem het nie, het Japannese mortiere en artillerie die Amerikaners gestraf. "Om deur groot artillerie en mortiere beskut te word, is absoluut skrikwekkend," het die veteraan van die United States Marine Corps, Eugene Sledge, wat op Peleliu geveg het, gesê. van almal wat dit nog nie beleef het nie. "
ww2dbase Namate die Japannese krag effens begin afneem, is 'n nuwe taktiek in werking gestel. Hulle verdediging van Peleliu het 'n streng vuurdissipline geword. Daar was tye dat dinge so stil was dat dit vir 'n oomblik gelyk het of die oorlog verby is, maar sodra 'n klein groepie manne bymekaarkom of iemand hul kop sorgeloos bo die punt van die krater beweeg het, het Japannese mortiere en gewere het lewe gekry. As gevolg hiervan kon die Japannese maksimum ongevalle veroorsaak met die minste hoeveelheid vuur, wat ook die opsporingstempo deur die Amerikaners tot die minimum beperk het.
ww2dbase Een van die moeilikste gebiede op Peleliu vir die Amerikaners was die Umurbrogol -berg. Geen Amerikaanse Marine het dit in plaas daarvan die regte naam genoem nie; die naam "Bloody Nose Ridge ", soms eenvoudig "Bloody Nose ", is gebruik. Die harde rots is ontneem van die klein plantegroei wat daar was deur vlootbomaanvalle, en toe die Amerikaners die rant bereik, besef hulle dat die bombardement soveel rotsfragmente geskep het dat dit die doeltreffendheid van Japannese mortier en artillerie vermeerder deur die hoeveelheid granaat wat in vlieg, te verhoog die lug. Die vooruitgang van Bloody Nose Ridge het die Amerikaanse eerste mariene divisie se drie maatskappye 538 ongevalle uit 'n totaal van 612 gekos toe hulle versterk is deur peloton van die 7de mariene afdeling, hulle het gevind dat die pas aangekom onmiddellik vasgemaak is net soos hulle was , neem ongevalle onmiddellik op.
ww2dbase Die geveg by Peleliu was die wreedste, met albei kante op die gewelddadigste manier. Sledge het gesê dat die mariniers met die grootste haat teen die Japanners in hul harte baklei. Dit sou wees om hierdie haat te ontken of daarvan lig te maak. 'n leuen ", het hy gesê.
Die gesamentlike houding, Marine en Japanese, het gelei tot woeste, woeste gevegte sonder grense. Dit was nie die hartstogtelike moord wat op ander fronte of in ander oorloë gesien is nie. dit was 'n wrede, primitiewe haat, net so kenmerkend van die verskrikking van oorlog in die Stille Oseaan soos die palmbome en die eilande.
ww2dbase Op 28 September 1944 klim American Marines op amtracs en ry 500 tot 700 meter vlak water na die nabygeleë Ngesebus -eiland, waar die Japannese artillerie gevestig was. Die landing by Ngesebus is uitsluitlik ondersteun deur mariene vliegtuie. Die Corsair van die Marine Fighter Squadron 114 het hul bomme en vuurpyle op die Japannese posisies afgelaai en daarna alles wat beweeg het, bestraf. Intussen het een slagskip ondersteun deur kruisers en vernietigers gebiede in die binneland gebombardeer om die verdediging verder te versag. Die gevegte was taai in die rante en grotte van die eiland, maar die mariniers kon die ongevalle tot die minimum beperk. Toe die eiland 'n paar dae later beveilig is, het die Amerikaners 15 mense gedood en 33 gewond. Die Japannese het egter 470 slagoffers gely weens groot vuurkrag.
ww2dbase Op 3 Oktober het die mariniers die Five Sisters aangeval, 'n groep koraalheuwels met vyf hoë pieke. Die mariniers het geleidelik gevorder, maar die Japannese sluipskutter was so sterk dat die slagoffers baie hoog was vir die Amerikaners. Baie gou het die Japannese besef dat dit voordelig was om die draagbaars te skiet, want dit sou die Amerikaners dwing om ten minste twee mans opsy te sit as draagbaar om die neergeslaan man terug te bring. Weereens het die Japannese uiters goeie vuurdissipline beoefen en slegs geskiet toe hulle maksimum ongevalle kon veroorsaak. " Toe hulle skiet, het iemand gewoonlik geraak. " Snags was dit egter 'n ander geveg. Japannese infiltreerders het voortdurend die voorste linies getoets, stil in jakkalse ingeglip en soms kele van niksvermoedende mariniers ingeklits. Om hierdie nag -taktiek teë te werk, het die Amerikaners hul eie goeie dissipline beoefen. Niemand mag in die donker rondbeweeg om vriendelike vuur te verminder nie, terwyl twee-man jakkalsgate gegrawe is sodat die een kon slaap terwyl die ander een waak. Tog het Japannese soldate steeds 'n ernstige bedreiging ingehou en die Amerikaanse moraal in stilte weggedra met die nagaanvalle.
ww2dbase Op 12 Oktober het die Amerikaners verklaar dat die aanrandingsfase van Peleliu voltooi is. Daar is protes van die voorste linies ontvang. Iemand uit die afdeling CP moet hiernatoe kom en vir die verdomde Nips sê die aanval is verby, en#34 brom een ​​man soos deur Sledge onthou. Nog 'n paar weke se geveg het voor hulle gebly voordat die laaste Japannese sak van verset verslaan is. Trouens, 'n paar Japannese het aanhou baklei ver nadat die oorlog verby was, en eers 11 jaar later oorgegee.
ww2dbase Toe die soldate van die 2d Bataljon van die 321ste Infanterieregiment van die 81ste Divisie van die Amerikaanse Weermag op 15 Oktober 1944 vir hulp kom, is hulle hartlik verwelkom deur die uitgeputte Marines. Alhoewel die mariniers teen daardie datum reeds die Japannese weerstand tot 'n oppervlakte van 400 tot 500 meter breed in die Umurbrogol -berg verminder het, het die manne van die 81ste afdeling 'n vyand so hard gekonfronteer as die mariniers op die eerste dag van die landing. Die Japannese veggees was so fel dat generaal -majoor Roy S. Geiger van die Marines herhaaldelik opgemerk het dat Peleliu die moeilikste stryd van die hele Stille Oseaanoorlog was. Die meeste veterane van die geveg, selfs die paar ouer manne wat in die wrede loopgrawe van die Eerste Wêreldoorlog gevegte gesien het, was dit eens.
ww2dbase Die inval op die eiland Angaur het plaasgevind twee dae nadat Palau geland is, op 17 September. Gelukkig vir die 81ste afdeling van die Amerikaanse weermag wat die taak gehad het om beheer oor die eiland te neem, het slegs 237 mans verlore gegaan voordat die strandkop volledig beveilig is, 'n heel ander situasie as die operasie op Peleliu. Selfs terwyl die Amerikaanse indringers besig was om die berge van die oorblywende Japannese troepe skoon te maak, was 'n vliegveld in aanbou wat later die Leyte -veldtog sou help.
ww2dbase Toe die Slag van Peleliu verby was, het die Amerikaners meer as 10 000 slagoffers gely, met 2,336 van hulle dood. Die Amerikaanse 1ste mariene afdeling het die grootste slagoffers gely met 6,526 mans, met 1,252 sterftes. Alhoewel die 81ste afdeling van die weermag eers 'n maand na die landing aangekom het, het die Japannese steeds 3,278 slagoffers onder hulle veroorsaak, met 542 dood. Die Japannese het na raming 10 695 mans op die eiland verloor, met slegs 302 wat as gevangenes oorleef het. Van die 302 gevangenes was slegs 19 Japannese vegters, die ander was konstruksiewerkers van verskillende etnisiteite.
ww2dbase Alhoewel die Palau -eilande waardevol was vir die daaropvolgende Filippynse operasies, beweer baie historici dat die algehele operasie nutteloos was in die groot plan van die oorlog. Die Japannese op hierdie eiland kon aan die wingerdstok laat verdor sonder om die verloop van die Stille Oseaanoorlog op enige manier te verander, het William Manchester aangevoer. Trouens, so 'n idee bestaan. William Halsey het aan Chester Nimitz die radio gestuur dat die operasie in Palau gestaak moet word en dat die magte eerder op Leyte, Filippyne, moes konsentreer. Nimitz, terwyl hy die siening van Halsey onderskryf, het steeds die operasies teen die Palau -eilande voortgesit.
ww2dbase Behalwe die belangrikheid van Peleliu, was 'n ander rede waarom die Peleliu-operasie een van die minder bekende gevegte van die Stille Oseaanoorlog was, die Amerikaanse vloot en die Amerikaanse marinekorps, oorspronklik gedink dat dit 'n maklike operasie sou wees. Generaal -majoor William H. Rupertus het voorspel dat Peleliu binne vier dae beveilig sou word. As gevolg van die voorspelling, het slegs 6 van die 36 joernaliste by hom die moeite gedoen om aan wal te gaan, en op sy beurt het baie min berigte oor Peleliu in Amerikaanse koerante gekom.
ww2dbase Nadat die oorlog geëindig het, het die Palau -eilande tot 1994 onder Amerikaanse beheer gebly.
ww2dbase Ulithi -eilande
ww2dbase Op 21 September 1944, gesien die relatiewe gemak van die Angaur -gedeelte van die operasie op die Palau -eilande, het William Halsey die manne van die Amerikaanse 81ste afdeling wat oorspronklik as reserwes aangehou is, na Angaur gelei vir 'n ekstra operasie teen Ulithi -eilande. Ulithi -eilande was in die noordooste van die Palau -eilande, onder die westelikste van die Caroline -eilande. Die Ulithi -eilande was vroeg in die oorlog 'n Japannese radio- en weerstasie, en deur die loop van die oorlog is die strandmeer ook as 'n ankerplek gebruik. 'N Tyd in 1944 het die Japannese die eilande ontruim ten spyte van die oorweldigende Amerikaanse druk.
ww2dbase Op 23 September 1944 het 'n Amerikaanse leërregiment onbestrede op die Falalop -eiland van die Ulithi -eilande geland. 'N Paar dae later arriveer 'n US Navy Construction Battalion, "Seabees ", saam met die opnameskip AGS-5 Sumner. Die bou van 'n nuwe vliegveld op Falalop -eiland het byna onmiddellik begin, en teen die tyd van die Filippynse Eilande later daardie jaar is die strandmeer opgebou om meer as 600 skepe gelyktydig te bedien. Die burgers van Falalop is verplaas na die Fedarai -eiland, ook van Ulithi, en het eers na die einde van die oorlog teruggekeer.
ww2dbase Bronne: American Caesar, Goodbye Darkness, the Pacific Campaign, Wikipedia, With the Old Breed.
Laaste groot opdatering: September 2007
Interaktiewe kaart van die Palau -eilande en Ulithi -eilande
Tydlyn vir die veldtogte van die Palau -eilande en Ulithi -eilande
30 Maart 1944 USS Portland het vlootdraers gekeur toe hul vliegtuie vyandelike installasies op die Palau -eilande, Caroline -eilande, tref.
31 Maart 1944 USS Portland het vlootdraers gekeur toe hul vliegtuie vyandelike installasies op die Palau -eilande, Caroline -eilande, tref.
1 April 1944 USS Portland het vlootdraers gekeur toe hul vliegtuie vyandelike installasies in die Woleai, Caroline -eilande, raakloop.
29 April 1944 As deel van die US Navy Carrier Task Force 58, het USS Portland draers gekeur wat teen Truk in die Caroline -eilande begin het.
30 April 1944 As deel van 'n cruisetaakgroep onder admiraal Jesse Oldendorf, het Portland deelgeneem aan die bombardement van Salawan -eiland in die Carolines.
12 September 1944 USS Portland en Cruiser Division 4 begin met pre-inval bombardement van Peleliu in die Palau-eilande. Bombardemente het drie dae voortgeduur totdat die Amerikaanse 1ste mariene afdeling op die eiland geland het.
12 September 1944 USS Hoel het begeleidingsvervoerders gekeur wie se vliegtuie voor bombardemente van Peleliu op die Palau-eilande gevlieg het.
15 September 1944 Die Amerikaanse mariniers het Peleliu op die Palau -eilande binnegeval in die oortuiging dat die eiland slegs ligtelik verdedig word. Trouens, daar was ongeveer 12 000 Japannese wat op die eiland versteek was om hul hand te onthul. Binne 'n week sou die mariniers ontsaglike slagoffers opdoen. Die 1ste Mariniers eindig op die helfte van hul gevegskrag, en in die 5de en 7de Marines is meer as vier uit elke tien manne wat aan wal gestuur is, óf dood óf gewond. Vir die rekord was Peleliu net ses myl lank en twee myl breed en was van twyfelagtige strategiese waarde.
15 September 1944 Die escort carrier USS Petrof Bay het haar eerste aanvalle geloods ter ondersteuning van die Amerikaanse mariene landings op Peleliu, Palau -eilande. Petrofbaai en Composite Squadron 76 het 112 aanvalle oor 14 dae geloods ter ondersteuning van hierdie operasie.
28 September 1944 USMC het op Ngesebus van die Palau -eilande geland om 'n Japanse artillerieposisie uit te skakel.
1. Charles Widegren sê:
14 Sep 2006 23:59:15 PM
dankie vir die inligting - my pa wat in die 81ste was, sal in Desember 2006 99 jaar oud wees, onthou nog die landings en gevegte waarin hy geveg het.
2. Anoniem sê:
17 Apr 2007 22:40:04
Palau is eintlik Peleliu genoem.
Palau word nie Peleliu genoem nie. Peleliu is 'n eiland in die Palau -groep.
Ek weet. Ek het dit net besef vandag. My fout. lol
5. Adam VanMeter sê:
20 Apr 2007 13:17:11
Peleliu. een van die ergste en waardeloosste gevegte van die Stille Oseaan -oorlog. 10 000 Amerikaanse lewens is verlore vir 'n waardelose eiland sonder 'n nuttige doel. Die meeste het verlore gegaan by Umerbrogul, of Bloody Nose Ridge, 'n rant kaal koraal met die Japannese ingegrawe soos op Iwo -eiland, in werklikheid soos baie van hul eilandhoewes.
6. Anoniem sê:
20 Sep 2007 17:41:26 PM
Moenie vergeet van die mans op die LCI's wat hul lewens in gevaar gestel het om die mariniers en weermag aan die gevegte te lewer nie. My pa was op 'n LCI landingstuig en later 'n LCI geweerboot. Nadat ek oor hierdie stryd gelees het, besef ek dat ons baie gelukkig was dat hy by die huis gekom het.
൒,000 Amerikaanse lewens is verlore vir 'n waardelose eiland sonder 'n nuttige doel. "
Eintlik het 2,336 gesterf, die res is gewond of vermis (vermoedelik dood).
23 Jan 2009 15:21:01 PM
Ons gesin se geliefde Leon (Lee) Szetela is op 22 November 1944 in aksie op Peleliu dood. Is daar iemand wat hom ken of saam met hom dien?
9. Anoniem sê:
10. Anoniem sê:
13 Apr 2011 10:14:26
Thanx Vir die inligting het dit my regtig gehelp met my navorsingsprojek vir die boek With the Old Breed
17 Nov 2011 22:35:14
Baie van die teks in hierdie verhaal kom uit Samuel Morrison's Two Ocean Navy. Die aanhaling wat aan Manchester aangehaal is, kom ook van Morrison.
2 Okt 2012 10:58:14
P = Army PFC Charles Wade Fain is op 17 September 1944 in Peleliu vermoor
13. Anoniem sê:
20 Julie 2013 16:07:48
My oom aan my ma se kant, is op 22 September 1944 as MIA/KIA gelys. RIP Cpl. Robert C Washburn !!
14. William D. Douglas sê:
My pa, Raymond Elton Douglas, Kalamazoo, MI. k-3-5 Ist Marine-afdeling. Ek het teen Peliliu en Okinawa geveg, waar hy dieselfde dag twee keer gewond is. Ek het 'n foto van hom en vriende op Peliliu.
Is daar iemand wat hom ken?
Dankie aan almal wat gedien het, God seën julle.
15. Anoniem sê:
Op soek na die geskiedenis van die 1ste afdeling van die US Marines
1ste bataljon in WW11
16. Nick Mott - Ohio sê:
My pa Pfc Garner Mott is gewond op die vliegveld op Peleliu 16/09/44. Hy was KIA op 7 Mei 45 Okinawa. Ek was 10 maande oud. Ek was saam met die ouens van K-3-5, sy onderneming.
17. D. R. West sê:
19 Aug 2015 13:00:24
My geliefde skoonvader W. S. "Willie " Francisco was saam met die 323 Combat Infantry Batallion van die 81ste Infanteriedivisie!
Hy was 'n BAR -man vir sy span. Hy het altyd gesê dat hy baie van sy vriende verloor het vir 'n waardelose stuk sand en vuil!
18. Anoniem sê:
7 Sep 2015 14:41:43 PM
My vriend was in die mediese skool in Madison, WI, en hy het by die vloot aangesluit. Vanweë sy mediese opleiding het hy hom na die Marines gestuur. Hy het my baie van Peleliu vertel. Dr Gordon Paton is nou oorlede. Maar hy was die grootste deel van sy diens op Peleliu.
19. Kenn Cunningham sê:
23 Sep 2016 14:20:46 PM
my oom Ray Cunningham het vir my gesê dat hy in die 323ste van die 81ste infanterie as gevegsmedisyn gedien het. Hy het baie min gepraat, maar ek wil graag meer leer oor die pligte en optrede van die eenheid. Kontak my asseblief
USS FRANKLIN was die vyfde ESSEX -klas vliegdekskip en ook die vyfde skip in die vloot wat die naam gedra het. Die FRANKLIN is erg beskadig deur 'n Japannese lugaanval op 19 Maart 1945 en keer in April 1945 na die Verenigde State terug en bly in Brooklyn, NY. Na afloop van die oorlog is FRANKLIN vir die publiek oopgemaak vir Navy Day -vieringe en op 17 Februarie 1947 is die skip buite kommissie geplaas in Bayonne, NJ Op 15 Mei 1959 is sy herklassifiseer AVT 8. Die FRANKLIN was wat op 1 Oktober 1964 van die Navy -lys geslaan is, en verkoop is om te skrap.
Keel gelê: 7 Desember 1942
Gestig: 14 Oktober 1943
In gebruik geneem: 31 Januarie 1944
Ontmantel: 17 Februarie 1947
Bouwer: Newport News Shipbuilding, Newport News, Va.
Vlugdekbreedte: 147,6 voet (45 meter)
Straal: 28,4 meter
Verplasing: ongeveer. 36 500 ton vol vrag
Vliegtuie: 80-100 vliegtuie
Bemanning: ongeveer. 3448
Bewapening: 12 5-duim (12,7 cm) 38 kaliber gewere, 68 40 mm kanonne en 57 20 mm kanonne
Hierdie afdeling bevat die name van matrose wat aan boord van USS FRANKLIN gedien het. Dit is geen amptelike lys nie, maar bevat die name van matrose wat hul inligting ingedien het.
Ongelukke aan boord van USS FRANKLIN:
Die tweede bom het agtertoe getref en deur twee dek geskeur, wat vure waai wat ammunisie, bomme en vuurpyle ontplof het. FRANKLIN, binne 50 myl van die Japannese vasteland, lê dood in die water, neem 'n 13-grade stuurboordlys, verloor alle radiokommunikasie en is deur vuur omring. Baie van die bemanning is óf oorboord geblaas, deur vuur verdryf óf doodgemaak óf gewond. Oorblywende was 106 offisiere en 604 aangewese persone wat die skip deur redelike dapperheid en volharding red. Altesaam 724 sterftes en 265 gewondes. FRANKLIN, die sterkste beskadigde vliegdekskip tydens die oorlog, bly kop bo water en nadat 'n sleep van USS PITTSBURGH (CA 72) onder haar eie krag na Pearl Harbor gegaan het vir noodherstelwerk.
USS FRANKLIN is van stapel gestuur deur Newport News Shipbuilding en Dry Dock Co., Newport News, Va., Op 14 Oktober 1943 geborg deur luitenant -kmdt. Mildred A. McAfee, USNR, direkteur van die WAVES en in opdrag op 31 Januarie 1944, met kaptein James M. Shoemaker in bevel.
FRANKLIN het na Trinidad gevlieg om af te skud en het kort daarna na Task Group (TG) 27.7 vertrek na San Diego om intensiewe oefenoefeninge voor te berei om diens te bekamp. In Junie vaar sy via Pearl Harbor na Eniwetok waar sy by TG 58.2 aansluit.
Op die laaste dag van Junie 1944 het sy gesorteer vir draagaanvalle op die Bonins ter ondersteuning van die daaropvolgende aanval op Marianas. Her planes scored well against aircraft on the ground and in the air as well as against gun installations, airfield and enemy shipping. On 4 July strikes were launched against Iwo Jima, Chichi Jima and Ha Ha Jima with her planes battering the land, sinking a large cargo vessel in the harbor and firing three smaller ships.
In 1981 Peleliu complete its Post-Shakedown Availability and join the fleet as a fully operational unit of the Navy's Pacific Amphibious Force. In die laaste deel van die jaar is die skip en haar bemanning goed opgelei nadat hulle verskeie evaluerings geëvalueer het. Die ingenieurswese-afdeling het hul operasionele voortstuwingsaanlegeksamen (OPPE) in 42 uur geslaag, volgens die normale 72 uur, en REFTRA is suksesvol behaal net voor die vakansieseisoen. All efforts were directed toward preparing Peleliu for its first Western Pacific/Indian Ocean deployment.
1982 marked USS Peleliu's first year as a fully operational unit of the Navy's Pacific Fleet Amphibious Force. In Januarie was sy die vlagskip in 'n noodontruimingsoefening wat buite San Clemente gedoen is, sonder kennisgewing, en op 28 Maart is die skip aan die gang vir die eerste ontplooiing daarvan in die Westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan.
USS Peleliu is named in honor of the Third Amphibious Force's assault and capture of the island of Peleliu. The battle was one of the most vicious and stubbornly contested of the Pacific campaign and nowhere was the fighting efficiency of the U.S. Marines more convincingly demon-strated. Agt mariniers is tydens hierdie geveg met die erepenning toegeken.
In Die Wall Street Journal, Victor Davis Hanson named With the Old Breed one of the top five books on epic twentieth-century battles. Studs Terkel interviewed the author for his definitive oral history, The Good War. Now E. B. Sledge's acclaimed first-person account of fighting at Peleliu and Okinawa returns to thrill, edify, and inspire a new generation.