1. Sedert die ontstaan van die Suid-Afrikaanse Kerkorrelistevereniging (SAKOV) word van hierdie sake in die vereniging se tydskrif, Vir die Musiekleier, bespreek en as Probleme aangedui. Hierdie aspekte kom ook voortdurend ter sprake tydens toerustingskursusse vir predikante, orreliste en lidmate waarby ek geruime tyd reeds vanuit die Instituut vir Kerkmusiek in Suid-Afrika (IKSA) betrokke is.
3. Bubman (2012:215-217) beskryf hoedat die situasie in Duitsland sedert sy kindertyd verander het - hoe kinders hulle in 'n motor met selfone, ipods en playstations besig hou, in plaas daarvan dat gesinne saam sing soos vroeér. In huise, sowel as in die breér gemeenskap, word selde saam gesing. Daar is geen twyfel dat hierdie veranderde luisterpatrone en sosiale tendense ook in Suid-Afrika, as deel van die dieselfde wêrelddorp, waargeneem kan word nie.
4.Naas die ervarings van gemeentelede wat liedere moeilik vind en dalk spontaan aanvoel dat 'n melodie 'swak' is, is dit ook so dat die skeppers van sodanige melodieé dikwels enige bewys dat 'n melodie swak is, afmaak as elitisties en 'van bo-af' - dikwels omdat hulle nie die musiekteoretiese opleiding en onderbou het om die kritiek te verstaan en die probleme aan te spreek nie. 'n Sekere mate van kennis van beginsels is tog ononderhandelbaar en mens sou kon vra: Probeer 'n 'leek' ooit gedigte of tekste in 'n ander taal skryf sonder 'n grondige kennis van daardie taal?