Verskeidenheid weide plante: blomme en kruie - Tuin blomme, plante en struike - 2021
Meadow - 'n plot grond in toestande van normale of hoë humiditeit, bedek met meerjarige kruidagtige plante, graankosse en sedge. Gewoonlik word dit gebruik as weiding vir huishoudelike beeste. Alle wei word gekenmerk deur die teenwoordigheid van gras en word geklassifiseer deur ligging op die vasteland, berg en vloed (dit is geleë in die riviervallei bokant die watervlak in die rivier, waarom word dit periodiek oorstroom tydens die vloed).
Dit groei 'n verskeidenheid verskillende kruie en helder kleure. In die natuur vorm hulle groepe wat wortel langs mekaar wortel. Daarom is die grasstande van die wei verskillend van mekaar - op sommige plante word geskik vir kos, aan die ander kant - goeie heuningplante, op die derde - swak gebruikte kruie.
Plotte met kruie wissel in plek:
Vlakte - beset 'n gebied van hoë verligting gebiede, bevochtig met neerslag of water vloei.
Moerasagtig - is in die meeste vleilande en laaglande.
Langafstand - geleë in plekke vloede riviere, oorstroom vir 'n tydperk van nie meer as twee weke.
Kortafstand - oorstroom gedurende oorstromings vir 'n paar dae.
Laeveld - geleë in die laaglande, balke, ravyns, neem vog uit neerslag en grondwater.
Die beste, produktiewe wei is dié wat in rivierdalings geleë is, waar bome nie as gevolg van oppervlakwater kan groei nie.
Verskeie spesies kruieagtige plante wat op dieselfde wei bestaan, word "gras" genoem. Uitsonderings vir hulle is graan, peulgewasse en sedge. Kruie word gevind in verskillende soorte wei en beslaan tot 60% van die staanplek.
Granen is eensaadlobbige plante, wat koring, mielies, gierstowwe en hawer insluit. Hulle groei in alle hoeke van die wêreld. Selfs in Antarktika groei die jaarlikse gras en die Antarktiese grasland.
Peulplante is tweesaadlobbige, waarvan baie eetbaar is. Op die wei groei die meeste ornamentele en voerbekkies.
Sedge - hoofsaaklik meerjarige plante wat groei op vloedvlakte, langs die oewers van reservoirs.
Beskrywing van weide plante
Meestal is weilande begroei met sekere blomme en kruie.
Lente adonis - giftige meerjarige blom tot 40 cm hoog, dit staan ​​ook bekend as 'n medisinale plant. Die internasionale Latynse naam kom van die naam van die mythiese jeug Adonis, wat deur buitengewone skoonheid onderskei word. Ontelbare gewilde name wat verband hou met die helderheid van die blom en die vorm van die blare: adonis helder, vuurblom, geel blomme, haas papawer. Die plant word in die Rooi Boek gelys.
Astra kamille - meerjarige groei op groen weilande en riviervalleie.
Belozor moeras - 'n Terrestriële plant wat in heel Europa woon. Dit het 'n ongewone struktuur: tussen die blare op die meeldrade is klein penne wat soos druppels heuning lyk. Belozor word in volksgeneeskunde gebruik.
Siberiese hoender - sambreelplant. Ten spyte van sy naam groei dit hoofsaaklik in Europa en Rusland. Hy hou van nat wei. Gebruik as voer vir weidende diere.
bergklimmer versprei oor die hele wêreld, gebruik in tradisionele medisyne.
Datura - groot gras. Volksname: gras towenaars, vodyan, bodyak. Die plant bevat alkaloïede, dus in volksgeneeskunde word dit gebruik as 'n kruid wat hallusinasies en 'n versteuring van bewussyn veroorsaak. Sommige tipes dope word in industriële farmakologie gebruik.
Yellowcrus Levkoyny groei in hoogte tot 120 cm. Die meeste voorkom in vloed wei. Geelbessie is baie giftig. In farmakologie word die geneesmiddel Korezid daaruit vervaardig, wat voorgeskryf word aan pasiënte met bloedsomloopversaking.
Swaai paniek - Die nasionale naam van die plant is die tuimeldraad. Kachima-stamme is baie vertakt en vorm 'n soort bos in die vorm van 'n bal. Dan breek die droë stam af en die bal word deur die wind na verskillende plekke gedra. Kachim is lief vir droë plekke en groei net op droë wei.
klawer - 'n Algemene plant met trifoliate (soms met vier) blare. Blomme pienk, wit. Clover-trefoil word beskou as 'n simbool van Ierland en word gebruik in die embleme van Ierse sportspanne.
Botterboud bytend - 'n Plant van die familie van bottertjies met geel blomme. Buttercup is baie giftig, dit bevat anemonol-stof met 'n skerp reuk wat slymvliese irriteer. Dit word wyd gebruik in volksgeneeskunde vir die behandeling van migraine, rumatiek en tuberkulose.
bieslook - wilde uie, gebruik in kos, ryk aan vitamiene en minerale. In Siberië, word grasuie gebruik vir die behoud van die winter.
Pyreus kruipende word beskou as 'n skadelike onkruid, groei dwarsdeur Rusland, is lief vir droë weilande, vlaktes in die berge. In medisyne word dit gebruik om longkatarrale siektes te behandel.
Tiemie gewone - meerjarige struik bevat essensiële olies. Vloeistof uittreksel word gebruik in die bekende hoesmedisyne Pertussin. Daarbenewens word tiemie gebruik as 'n spesery in kook.
suring - Nog 'n gewilde en bekende plant. Daar word geglo dat sy naam afkomstig is van die Oud-Slavische woord "schav" en is nou verwant aan die naam van so 'n gereg as shchi. Sorge groei op alle vastelande in gematigde breedtegrade. Hy hou van nat weivelde en oewers van waterliggame. Gebruik in kook, veevoer en in die industrie - vir looiery.
Die wei groei 'n groot hoeveelheid gras. Vir die groei van goeie groen gras verbeter die grond. Skaars wei word geploeg en met sade gesaai, droogdroog. Dien top toediening met stikstof-, fosfaat- en potasverbruik toe vir beter plantegroei. Meadow grasses is 'n kragtige voer basis vir huisdiere, en grasse wat hier groei, is 'n bron van bruikbare stowwe vir die vervaardiging van medisyne.
Die konsep van wei en weide grasse
Meadow - is 'n uitgestrekte gebied van die land beset deur meerjarige kruidagtige plante, graan, sedge. Meestal word die terrein van gras staan ​​as weiding vir vee gebruik.
Gee aandag! Die samestelling en tipe weiland grasse hang af van die tipe terrein: grondkwaliteit, rivierverspilling, grondwatervlak, windrigting. Soorte voëls en insekte wat sade versprei, speel ook 'n rol in die vorming van 'n gemeenskap van weidegrasse.
Volgens die ligging van die wei is verdeel in 2 tipes: vasteland en vloedvlakte. Afhangende van die tipe wei, is die tipe gras verskillend. Volgens die bruikbaarheid van die groei van gras, kan die wei geskik wees vir voer, heuningdraende, en ook van weinig nut.
Weidingsvorming vind plaas in 3 fases:
Jaarlikse en kruipende gras grasse spruit. Hulle word gekenmerk deur 'n vlak wortel, vorm die oppervlak van die gras deur sy wortelstelsel.
Losbladige spesies weidegras verskyn op die eerste laag humus. Gekenmerk deur dieper wortels, voed van die onderliggende grondlae.
Die stadium van plantverdikking verdikking en grondversuring. Sommige van die wei-plante sterf as gevolg van onvoldoende beluchting. Hul plek word beset deur die gewone soorte kruie.
In vloedvlakte (vloedvlakte) gebiede is daar ongeveer 50 spesies weidegrasse. Verteenwoordigers van die sedge beklee die boonste vlak, wei-tee is die algemeenste in die laer vlak. Sulke sool (ongeveer 80 spesies) beslaan 'n belangrike deel van die gemeenskap van weidrasse: klawer, voer, kort en lang grasse, weide-bluegras.
Die samestelling van die grasveldgemeenskap:
Forbs. Dit kos tot 60% van die kruie. Dit is verskillende soorte gras, onkruid, met die uitsondering van sedge, graan en peulgewasse.
Graan. Monokotiele plante: hawer, gierst, koring, mielies.
Peulgewasse word verteenwoordig deur sier- en voerspesies. Dit is tweesaadlobbige plante, waarvan die meeste geskik is vir kos.
Riete. Meerjarige plante van vloedvlakte wei, oewers van reservoirs.
Variëteite van weidegrasse
Witte klawer (kruipende) is 'n meerjarige weidegras van die peulvrugtefamilie. Die blare is trifoliate, en soms is daar blomblare. Blomme is wit, pienk. Bloei begin vanaf einde Mei en duur dwarsdeur die somer. Dit groei op weilande, weivelde, velde, weivelde, langs paaie. Pienk klawer oortref wit in honing, maar minderwaardig tot rooi.
Weidegras met wit blomme - kruiwagen. Die kruidagtige meerjarige van die Aster-familie groei as 'n semi-struik tot 100 cm hoog. Die blare word afwisselend gesny of pinnately-dissected. Gewone bloeiwyse - corymbose, bestaan ​​uit klein mandjies. Die blomme is wit. Wyd versprei in Europa en Asië.
Siberiese Hogweed is 'n tweejarige of meerjarige kruid van die Paraplu-familie, wat tot 190 cm groei. Die blare het 'n eiervormige vorm. Die bloeiwyse word verteenwoordig deur 'n komplekse sambreel met blomme van geel en groenagtige kleure. Hogweed begin in Junie blom en bly ongeveer 26 dae blom. Versprei in Europa, Wes-Siberië, Kaukasië.
Die paardebloem medisyne is 'n geel veld gras, 'n meerjarige wat deel uitmaak van die Astrovye familie. Hoogte tot 50 cm. Die blare is lansetvormig, getande. Die blomme pyl eindig met 'n enkele bloeiwyse in die vorm van 'n mandjie, met 'n deursnee van tot 5 cm. Die kleur is goue geel.
Melilotus (Latynse naam - Melilotus) beteken "heuning" en "voergras". Dit kan ook wildhope, geweer, stabiele, wilde bokwiet genoem word. Behoort tot die familieboontjie. Hierdie geurige gras met geel blomme groei oor die veld. Die stam is lank, bereik 2 m. Die blomme is geel of wit, klein, versamel in die vorm van borsels. Drie-blare blare is eweredig gespasieer op die stamme. Melilot het 'n sterk reuk van kumarinsmaak. Goeie heuningplant. Groei in Asië en Europa.
Gras met geel blomme, gans uie, bereik nie meer as 15 cm in hoogte nie. Klein heldergeel blomme het 'n heuningaroma. Die blare is verleng, groei van die wortels. Dit groei in die Kaukasus, Siberië, die Verre Ooste.
Die korenbloem is 'n meerjarige van die Aster-familie. Dit groei van 30 cm tot 1 m. Die diameter van die blommandjie is 1 tot 2 cm. Die kleur is mauve. Bloei begin in die tweede helfte van Junie en eindig in September. Dit het die eienskappe van heuning. Dit groei in Eurasië.
Die gras met pers blomme, Jungar Aconite, is 'n struik tot 2 m hoog. Dit het donker pers, groot, vyfbladige bloeiwyses. Die blare is afgerond.
Pragtige staan ​​uit teen die agtergrond van groen lila gras, wie se naam - weide geranium. Dit is 'n meerjarige gras wat tot 80 cm groot word. Lila grootknoppe het vyf blomblare elk. Blare hieronder is in vyf dele verdeel, bo-op drie.
Die wei-anjer is 'n meerjarige blom tot 50 cm hoog. Dit is 'n tweesaadlobbige plant van die anjerfamilie. Die blare is oorkant, lansetvormig. Op die top van elke skiet is 'n enkele blom. Kroonblare gevang, pienk geverf, meer soos 'n pers kleur.
Valeriana officinalis is 'n meerjarige kruid van die Valeriaanse familie, wat 'n hoogte van 1,5 m bereik. Die regop stam word bedek met blare van die blare (in die eerste jaar), lansetvormig, nie geparafeer nie (in die tweede jaar). Bloeiwyses is corymbose. Blomme is klein, bleek. Per kleur - pienk, wit of pers. Bloei begin in die tweede jaar, van Junie tot Augustus. Die smaak van valeriaan is uitermate soos katte, geen wonder dat dit 'katgras' genoem word nie. Dit groei in Asië, Europa en Amerika. Alledaags in Rusland.
Violet gras is dikwels teenwoordig op die wei - Delphinium. Dit is 'n jaarlikse plant wat deel uitmaak van die familie Buttercups. Vertakte, regop stam groei tot 50 cm. Die blare is klein, oopwerk. Klein blomme lyk soos 'n luikrug. Kleur - pers, blou, soms is dit pienk. Verdeel in die Europese deel van Rusland.
Wilde ui is 'n bos meerjarige. Hoogte tot 50 cm. Die blare lyk soos uie uie, maar die pyle is smaller, taai. Pienk klokvormige blom lê op 'n lang steel. Wilde ui word gebruik as 'n geur vir eerste kursusse en slaaie.
Meadow mint is 'n meerjarige met 'n vertakte stam en gekapte langwerpige blare. Bloeitydperk - van Mei tot Oktober. Blomme - lila. As gevolg van die groot hoeveelheid essensiële olies in die samestelling, is die mint aroma kenmerkend van die plant.
Die gebruik van weidegrasse
Wilde blomme en kruie kan beide voordelig en skadelik wees. Sommige plante is ryk aan proteïene en voedingstowwe: klawer, lusern, rooiklawer. Daar is ook giftige verteenwoordigers: wildebraad, dope, botterbeker, giftige mylpale, larkspur en ander.
Medisinale Paardebloem bevat ongeveer 50 medisinale bestanddele. Bitter stowwe (taraksiny) word gebruik in die behandeling van die lewer en galblaas. Die wortels bevat beta-sitosterol, 'n anti-sklerotiese middel. In Frankryk word die paardebloem vir slaaie gekweek.
Jungar aconite word gebruik as 'n medisinale plant vir artritis, diabetes, anemie, psoriase, onvrugbaarheid, kanker, ulkus, pedikulose, angina pectoris en baie ander kwale.
Jungar aconite word gebruik vir artritis.
Klawer word gebruik om hoes, krampe en as wondgeneesmiddel te behandel.
Siberiese Hogweed het die vermoë om seksuele afwykings, siektes van die spysverteringstelsel, konvulsies, inflammasie van gewrigte, artritis te behandel.
Dit is belangrik! Hoësuur gebaseerde preparate verhoog die vel fotosensitiwiteit as gevolg van die furokoumarien inhoud.
Yarrow is 'n breëspektrum medisinale plant. Maar versigtig moet geneem word wanneer u dit binnekant neem, aangesien oordosis lei tot veluitslag en duizeligheid.
Rizome en wortels van valeriese weide word gebruik om die opwinding van die sentrale senuweestelsel te verminder.
Munt is in staat om byna alle verkoue en longsiektes te behandel. Dit word gebruik vir probleme met die spysverteringstelsel. Oestrogeen in munt het 'n verjongende effek op vroue.
Tee met kruisement word gebruik vir verkoue
Nou het dit geword modieus om betrokke te raak by die verbouing van weide blomme in die land en tuin erwe. Weidegras kan tot in November heerlik bloei. Groente lyk mooi in kombinasie met klokke, madeliefies, korsblomme, papawers, klawer en ander blomme. 'N Kleurvolle samestelling kan geskep word van vervain, meadowsweet, phlox. Blom tapyt versier nie net die gebied voor die huis nie, maar kan ook voordelig wees as gevolg van die genesende eienskappe van plante.
Dekoratiewe kruie (graan, sintuie) kan enige tuin versier, danksy mooi, smal blare, elegante stingels en bloeiwyses. Hulle vorm nie net die grasperk nie, maar skep ook 'n gevoel van lugigheid onder ander plante in die blomtuin. Dekoratiewe graan kan gekweek word met saad wat in die grond gesaai word. Meestal in die gebiede is daar reed molinia, Chinese miscanthus, pampas gras, viviparous knaagdiere, blou fescue, riet gras, hare-achtige veer gras.
Die plantegroei van ons klimaatstreek - soos in heel Europa - is hoofsaaklik onder die invloed van gletsers gevorm, en sedert die Neolitiese era het die mens dit toenemend beïnvloed. 'N kenmerkende kenmerk van weilande en velde is die spesie diversiteit: verskeie tientalle plantspesies kan hier gelyktydig saamleef.
Weidingsvorming vind plaas in drie fases. Eerste jaarlikse plante en kruipende grasse groei, so 'n plantegroei begin vlak en sy wortels, kruipende lote en risome vorm 'n digte grasoppervlak. Dan, wanneer die saailinge dikker word en die eerste humus op die grond vorm, verskyn daar spruitkruie wat wortel dieper maak en nutriënte van die onderliggende grondlae kan gebruik. Die laaste fase van die weiding is die verdere verdikking van die plantegroei en versuring van die grond. Gevolglik word die wortels van sommige kruie nie meer genoeg nie, sommige spesies sterf en gewone kruie groei in hulle plek, en in die nat gebiede sit en haas.
Weide en velde is 'n dinamies veranderende ryk gemeenskap van diverse plante wat meeding vir lig, water en voedingstowwe - minerale soute en spoorelemente. Liggierige plante vorm die boonste vlak, dubbelblaarplante is skaars hier. Die laagste vlak bestaan ​​uit spesies wat 'n gebrek aan lig verdra. Die samestelling en tipe weilandplante hang nie net van menslike aktiwiteite nie, maar ook op die aard van die terrein: grondkwaliteit, rivieroorstroming, grondwatervlak, windrigting, insekspesies en voëls - potensiële saaddraers.
Vanuit hierdie oogpunt word weilande onderverdeel in laagland en moerasagtige herwonne, vloedvlakte en droëbome, sowel as bergweiding en glans. Vloedvlakte of vloedvlakte is geleë in die valleie of waar water in die lente spoel of gronde. Daar kan ongeveer 50 spesies plante wees.
Die plantegroei van die boonste vlak van vloed wei word verteenwoordig deur vaatplante van die saadfamilie, wat uitstekend is vir suur gronde. В нижнем ярусе заливных лугов можно встретить вербейник монетчатый, или луговой чай — красивое стелющееся растение из семейства первоцветных.Его побеги, достигающие 60 см в длину, покрыты множеством овальных листочков. Довольно крупные жёлтые цветки, растущие из пазух листьев, цветут с июня по сентябрь.
Flora van droë wei
Van al die spesies beslaan droë weide 'n groot deel van die totale oppervlakte van meerjarige groen land. Hier, op ligte en medium gronde, groei 'n gemiddeld van 80 verskillende soorte, insluitende hoë en lae kruie, voerplante en klawers. Byna oral kan jy sagte, blaarvrye blare van grasblauwrasse ontmoet - sy wortelsisteem is goed ontwikkel sodat die plant 'n sterk turf vorm wat weerstand bied teen vertrap.
Fescue word gekenmerk deur 'n wesenlike verskeidenheid morfologiese eienskappe. Byvoorbeeld, rooi fescue kan ryp weerstaan ​​en selfs vir twee maande, selfs onder 'n yskors, oorleef. In die afwesigheid van ryp word dit nie eers droog in die winter nie. Fescue in Junie bloei, en in die somer groei die blare byna voor hul oë - teen 'n tempo van tot 4 mm per dag. Sy is nie bang om te vertrap nie, wat die lig vereis, en sonder skade aan haarself, vloei oor 10-15 dae met water oor.
Die wortelstelsel van die meerjarige of raaigras vorm digte gras, maar sy wortels val nie meer as 10 cm in nie. Hierdie waardevolle voer is sensitief vir watertekort, dit bloei in Junie-Julie en groei tot laat herfs. Rygras benodig lig, maar verdra dit goed, en die voedingswaarde daarvan vir vee is te danke aan die feit dat hierdie weiveld belangrike hoeveelhede minerale en spoorelemente opbou: kalsium, natrium, silikon, magnesium, kalium, swael, koper, molibdeen. Flat raaigras bereik 'n hoogte van 20 - 25 cm.
Inteendeel, vlas lakseermiddel - 'n jaarlikse plant met filamente stingels tot 30 cm lank en 'n swak wortel - is 'n klein onkruid, en die giftige linamarin wat daarin voorkom, kan skadelik wees vir diere.
Die blare van Hypericum perforatum, wat ook 'n algemeen gebruikte medisinale plant is, lyk asof hulle werklik iemand is wat geperforeer het. Trouens, die hoogs deurskynende plekke is niks anders as kliere wat gevul is met essensiële olies nie.
Plantain groot - 'n meerjarige rosetplant met 'n kort dik risoom en 'n bondel koordwortels. Lang ore op hoë stingels is bedek met klein vrugte wat voëls baie liefhet. Hierdie plant bloei en dra vrugte van April tot September, en dit is heeltemal ondankbaar vir die tipe grond en word amper oral in ons natuur aangetref.
Waarskynlik die bekendste onder die onkruid is die paardebloem officinalis: sy sonnige geel blomme kan in Mei tot Junie gesien word, en soms blom dit weer in die herfs. Paardebloemblomme ontvou onder die son, sluit op bewolkte dae en in die aand, en die gerypte ligte sade, voorsien van "valskerms", word oor groot afstande deur die wind gedra. Paardebloem is baie moeilik om te vernietig: die kraanwortel van hierdie plant bereik 5-50 cm lank, en as die lugdeel van die plant afgeskeur word, groei dit van die wortel af. Daarbenewens het die paardebloemwortel in die plek van skade wortels wat uit nuwe plante voorkom. Paardebloem kan slegs deur chemiese middels vernietig word of deur dit van lig te ontneem.
Brandnetel het uitstekende genesende eienskappe. Brandnetel is 'n meerjarige plant wat voortplant deur saad, sowel as 'n verskeidenheid ondergrondse lote. Dit bloei van Mei tot laat herfs en word deur die wind bestuif. Baie klein en ligte sade ryp van onbeskryflike blomme. Die bogrondse deel van die brandnetel is bedek met brandende, harde hare wat gevul is met 'n vloeistof met 'n hoë inhoud van mielsuur en histamien. Wanneer dit aangeraak word, breek hulle maklik uit en steek die epidermis deur. Brandnetelblare bevat baie chlorofil, vitamiene, tanniene en minerale soute.
As ons praat oor die flora van droë wei, is dit onmoontlik om nie die familie van peulgewasse of motte te noem nie, wat deur kruipende klawer en wei verteenwoordig word, asook muiswortels.
As gevolg van die pragtige blomme, meerjarige madeliefies en 'n aantal plante wat potensieel gevaarlik is met sy gif, is dit ook opvallend: lente adonis, geel iris, pers vosgeel, botterbeker.
Op droë wei met nat grond, kan jy ook die volgende soorte bome en struike vind: wratberk, swartalder en gewone viburnum. In die droër gebiede word die gewone berberis, beurt, rots eikebome en hondroos gevind. Die gras van die weiveld en die gras is afhanklik van die klimaat en ligging.
In die onderste deel van die berggebiede word weiveldplante wat op verskillende gronde groei, onderskei aan spesiesverskeidenheid en lewer ryk oes van goeie hooi. Hulle word gewoonlik twee keer per jaar gesny. Hier sien jy veral manchet, Europese swembroek, meerjarige kaf. Cuff-hoë-proteïen, ryk aan minerale voer, goed geduld deur bloeding en vertraping - gewoonlik bereik 'n hoogte van 40 cm en bloei, afhangende van die tipe, van Mei tot September. Die blomme is onopvallend, geel, en die blare is rond en gevang.
In die gebiede wat hoër in die berge geleë is, word die natuur dikwels deur die wet beskerm, en aangesien die plaaslike woude nie deur die menslike hand aangeraak word nie, word laasgenoemde geleidelik vervang. Bo die woud, op die rotse bedek met swak suur gronde, word die weivelde oorgegroei met belige uitsteek, veldvoël en heide algemeen
Enige persoon wat ooit 'n blomveld gesien het, sal nie hierdie wonderlike gesig kan vergeet nie: 'n soliede tapyt van blomme en kruie wat van die geringste wind af swaai. En wat 'n reuk - dit is onmoontlik om in woorde oor te dra, die blomme word in die son verhit en dit lyk asof die reuk net toeneem.
Die kleure van wildblomme is ook baie uiteenlopend: geel, wit, pers, bloedrooi, helderblou en vele ander. Een kleur bevat nie eers analoge onder ander kleure nie - dit is koorblomblou. Jy sal dit nie nêrens anders vind nie, 'n klein aantal kunsmatig geteelde blomme het dieselfde kleur, maar daar is geen ander soort van aard nie.
Volgens wetenskaplikes is daar baie wildblomme, ongeveer vyfhonderdduisend spesies, alhoewel slegs 290 daarvan beskryf word. Die meeste wilde blomme het medisinale eienskappe wat sedert antieke tye gebruik is. Die mees prominente verteenwoordigers is: kamille, korenbloem, klokkie, viooltjie en baie ander.
Onlangs het dit baie modieus geword om wilde blomme in tuine te groei. Sommige spesies word selfs gebruik om grasperke te maak. Die gewildste onder tuiniers is klokke, kamille, papawers. Veldkornblomme word nou feitlik nie geplant nie, in plaas daarvan word tuinmielieblom gekweek, wat nie net 'n koorblom kleur het nie, maar ook pienk, wit en ander.
Meadow blomme. Tipes meerjarige blomme en kruie
In die meeste gevalle is dit ligte plante met helderkleurige blomme en oorheersende vegetatiewe voortplanting.
Suhodolny weide.Graan speel 'n belangrike rol in die vorming van 'n droë wei. Dit is rhizomatous plante, groei, word nader aan mekaar gebring. Hulle beskik oor 'n goed ontwikkelde wortelstelsel en verplaas ander weideplante in mededingende stryd. Deur die aard van die lote en die ligging van die blare op die stam, word die gras verdeel in hoë en laer, minder ligte plante. Verteenwoordigers van die peulvrugtefamilie is ook van groot belang onder weilandplante. Diep deurdringende wortelstelsel en die teenwoordigheid van nodule-bakterieë daarop, die aanneming van atmosferiese stikstof, laat hulle toe om goed met graan te kom, die grondstruktuur te verbeter en sy vrugbaarheid te verhoog. Van peulplante op 'n droë wei is daar verskillende soorte klawer - rooi, pienk, wit, wei, ertjie, g. Mousy, rang, groenhout, lusern.
Onder ander plante wat deel uitmaak van forbs, is: koringblomme, knautia Field, Dandelion, paardebloem, daisy, duisendblad (familie Asteraceae), Pimpernel gewone, goutweed, kerwel, tiemie ( 'n gesin van seldery), vleirosie, rig ganzerik, cuff (familie Rosaceae ). Daarbenewens is daar ook verteenwoordigers van yasnotkovyh, buttercup, norichnykh, naeltjies.
Lowland weiHulle word gekenmerk deur hoë humiditeit en higrofiete vestig hier. Die mees kenmerkende plante van sulke wei is verskillende spesies seders, bluegras en moeras. (Roa palustris), Pedicularis (Pedicularis palustris), buttercups (Ranunculus sp.), 'n reeks tripartiete, waterpeper, serpentyn, sianose, brander.
Alpe weimaak deel uit van die alpiene plantegroei en word hoofsaaklik verdeel in die berge van gematigde breedtegrade. Hulle ontwikkel onder toestande van diepmetsagte dekking, vinnige daaglikse verandering in temperatuur en humiditeit, kort groeiseisoen. Alpe plante (graan, gentiaan, primrose, saxifrage, ens.) Is meestal kortgroei (10-15 cm), met klein blare. Die blink kleur van die blomme is 'n aanpassing van insekbestuiwing en die voorkoming van oorverhitting. Algehele weivelde wat ryk is aan voergrasse, is lank reeds as somerweidings gebruik. Die eienskappe van die flora en die struktuur van die hoë bergweide van verskillende bergstelsels verskil aansienlik.
Datum bygevoeg: 2014-12-29, Views: 322, kopieregskending?,
Wat is 'n natuurlike weidegemeenskap?
Enige natuurlike gemeenskap is 'n versameling plante, diere, swamme, mikroörganismes wat met mekaar en hul omgewing omgaan. Oorheersende belang in die ekosisteem van die wei is die flora, bestaande uit gras en gras. Die diversiteit dra by tot die kwaliteit van die grond en die water.
Weilings, afhangende van die ligging, word verdeel in oorstroomde, droë vallei, berg en subalpine. Plantegroei van wei wissel aansienlik na gelang van die mate van grondvog en klimaat. Sommige verteenwoordigers van die fauna is oorblyfsels van die biosensose wat die weiveld voorafgegaan het.
Watter organismes maak die wei-ekosisteem uit?
Die hoofplante van die wei-gemeenskap is verskeie meerjarige grasse. Op een vierkante meter kan jy tot honderd spesies tel. Hulle vorm verskeie vlakke. Annuale, wat uit bos of moeras natuurlike gemeenskappe gebring is, ontvang welige ontwikkeling. Volgens die ekonomiese waarde is dit gebruikelik om plante in graankosse, peulgewasse, forbs en sedges te verdeel.
Die fauna van die wei is nou verwant aan plantegroei. Insekte voed op nektar, terwyl hulle self dien as kos vir klein voëls en soogdiere. Dié is op sy beurt die bron van voedsel vir roofvoëls. Knaagdiere, insekvretende en klein roofdiere neem 'n aktiewe rol in die lewe van die natuurlike gemeenskap van die wei.
Oorstroomde weivelde word oorstroom met water uit riviere tydens vloede of vloede. As gevolg hiervan is die spesiesamestelling van plante arm. Water dra 'n groot aantal opgeskorte deeltjies mee, wat na sedimentasie in afvalwater verander. Op die hoë gebiede word wurmwortel, kruiwa, karter en vuurpyl gevind. In die moerasagtige dele van die wei groei graan. Hier is jachthavens, kanarie, bluegras, weide, ens. Die vloed wei gee 'n hoë oes hooi.
Die grond van droë wei is een keer onder die bos gevorm. Hulle is baie slanker as in vloedvlaktes. Desondanks kan daar tientalle kruie hier terselfdertyd groei. Bluegrassweide, te danke aan die wortelsisteem, vorm 'n soliede turf, bestand teen vertraping. Hierdie plant word oral gevind. Rygras is van besondere waarde as voergras. Baie medisinale plante groei in droë wei: brandnetel, paardebloem, plantain, St. John's wort, holey, en lakseermiddel. Van die peulgewasse kan onderskei word muis ertjies en klawer. In die eerste helfte van die somer bloei irises, madeliefies, botterblomme en vossies.
Berg en subalpiene wei word gekenmerk deur hoë en kleurvolle grasbedekking. Intense sonstraling, temperatuurverskille en sterk winde is 'n ware toets vir plantegroei. In 'n kort tydperk het die kruie tyd om te bloei en lewensvatbare sade te produseer. Die mees wydverspreide fescue, ander graan speel nie 'n groot rol nie. Die bergklimmers en die aanvanklike brief grandiflora groei in trosse. Blomme van piretrum, vergeet-nie-nie, serpentynkop, korsblom en lelies vorm 'n matige mat.
Die hoofdiere van die wei word beskou as muisagtige knaagdiere en insekvreters, wat aangetrokke is deur die oorvloed van voedsel. Dit is shrews, mol, voles. Op warm en nie-oorstroomde gebiede is daar slange, akkedisse en 'n paar paddas. Diverse spesies samestelling van voëls. In die wei woon die leeu, wagtail, kwartel, lapwing, snipe. Van roofdiere domineer die jakkals, wezel en fret.
Die fauna van die wei is nou verwant aan die plantegroei. Daar is nie so 'n soort diversiteit van die fauna soos in die woude nie. Groot soogdiere kan nie skuiling vind in forbs nie. Bloeiende heuningplante lok bestuiwende insekte, bye, wespe, skoenlappers en hommels.
Ekologiese skakels van die weidegemeenskap
Alle organismes van die natuurlike gemeenskap bestaan ​​in noue simbiose. Plante is 'n belangrike komponent in die dierelewe. Hulle voed op nektar, fitomassa, versprei sade. Graafaktiwiteit van knaagdiere verbeter grondtoestande, skep toestande vir saad ontkieming. Baie insekte en soogdiere is organiese mediese verpleegkundiges.
Herbivore red wei uit talle onkruide en skadelike plante. Roofdiere skep 'n balans tussen verskillende bevolkings.
Die rol van die wei-ekosisteem vir mense
Die meeste plante is 'n vitamienvoerbron vir lewende hawe. Vir lang tyd gebruik die mens weiveld as weiding, oes hooi vir die winter. Tydens die blom van heuningplante, kom bye hier by die naaste apiaries. Meadow heuning het 'n delikate aroma en delikate geur. Deur die somer oes die mens medisinale kruie. Dit handel oor jong blare, blomme, wortels en stamme.
Menslike invloed op weide-ekosisteem
Om die kwaliteit en produktiwiteit van kruie te verbeter, verander 'n persoon die samestelling van die gras staan, verander die groeitoestande. Weiding en sny het die grootste impak op die ekosisteem. Onbehoorlike hooiaktiwiteit ontwrig die ritme van seisoenale plantegroei, beperk die verspreiding van sade. As gevolg van sny, droog die kaal grond vinnig uit, verloor sy termiese regime. As sulke gebeure oor 'n lang tydperk gehou word, is daar 'n verandering in die spesiesamestelling van weidegras.
Meer ernstige impak is weiding. Oor die weivelde beweeg diere met die hoewe van die plante af. As gevolg hiervan bly plante wat weerstand bied teen vertrap op weivelde. Die impak van die hoewe vervorm die bogrond. As gevolg van die afzetting van ontlasting kan plantegroei heeltemal vernietig word. As kampe egter gereeld verander, vind die vernietiging van plantegroei nie plaas nie. Aangesien die grond gedurende die weidingseisoen aktief organies word, word grasbedekking redelik vinnig herstel.
Die probleem van bewaring van wei is wêreldwyd. Alle plantspesies is sensitief vir omgewingsfaktore. Gereelde weiding lei tot verminderde grasland. Die herstel van die dekking duur minstens drie jaar. As meer as die helfte van die gebied kaal was, moet die persoon dit handmatig saad.
As dit selde gedoen word, ly die hele gebied. 'N Digte laag ou blare word op die oppervlak gevorm, die sneeu-smeltperiode word vertraag, knaagdiere en patogene bakterieë begin. Vir die gesonde ontwikkeling van die wei is hooimasjien nodig. Dit laat jou toe om spesiediversiteit te behou.
Bevrugting het 'n groot invloed op die samestelling van kruie. As gevolg van stikstofvoeding, groei grasplante, en forbs en peulgewasse word aansienlik verminder. Bekwame seleksie van kunsmisstowwe sal die spesiesamestelling behou, die weilande teen jaarlikse opbrengskommelings beskerm.
'N Mens moet vermy die gebruik van plantbeskermingschemikalieë. Vir die gesondheid van die wei-ekosisteem is dit nodig om die tyd van maai, die intensiteit van weidingsladings, bekwame toediening van kunsmis en saad van kruie te kombineer.
Beskrywing van weide blomme
Meadow blomme verbaas met die verskeidenheid, eenvoud en terselfdertyd skoonheid. Hierdie blomme in hul natuurlike omgewing groei in weivelde en velde, op die boskante.
Terloops het kruidenkundiges opgemerk dat die blomme wat uit die weivelde versamel is, meer krag het in die behandeling van siektes as wat dit kunsmatig gekweek word, juis omdat mense nie in hul groei en ontwikkeling inmeng nie.
Daar is baie soorte weide blomme en in die artikel sal ons kyk na plante, hul beskrywing en foto's wat nie net in die wei is nie, maar ook in ons tuinplotte. Almal sal kan besluit wat om in die somer te versamel vir 'n noodhulpkissie en wat om in 'n blombeddings te plant. .
As jy blomme in jou natuurlike omgewing beskou, kan jy maklik verstaan ​​dat hulle baie helder sonnige kleur hou en nie skaduwee duld nie, behalwe vir blomme wat ook in die bos kan groei, byvoorbeeld, wilg-tee.
As jy dit in jou blombed wil hê, moet jy hulle lig gee: plant altyd op die eerste reël. Daarbenewens is die meeste verteenwoordigers van weide blomme laag en medium.
Weide blomme is nie bang vir onkruid nie, omdat hulle gewoond is om in noue samewerking met honderde bure in die wei te woon. Их корни переплетаются, создавая ковер, который хорошо впитывает дождевую воду и также достает влагу из самой почвы – поэтому уход за такими растениями будет минимальным.
Многолетнее травянистое растение, вырастает до полуметровой высоты. Листовые пластинки растут непосредственно на стебле, чем выше, тем мельче листы. Hulle het 'n langwerpige vorm en 'n skaduwee van groen. Die knoppe groei eenkant aan die kroon van die stam en het 'n sagte pienk kleur.
Die plant het 'n gemiddelde rypweerstand, wat dit egter toelaat om goed te groei in sentraal-Rusland, ook in die voorstede.
Dit is die wilde voorouer van kulturele amarant. Tuiniers is meer bekend as shchiritsa, kwaadwillige onkruide. Maar nie almal weet dat dit 'n hoë voedingswaarde en medisinale waarde het nie.
Amaranth bereik 'n hoogte van 1 meter. Die blare word afwisselend gereël en langwerpig. Bo-op die stam is die blare kleiner, aan die onderkant - groter.
Die blomme is baie klein, byna onsigbaar, het 'n geelgroen kleur en maak bloeiwyses in die vorm van 'n oor. Dit is nie veeleisend vir grond en weerstoestande nie.
'N Meerjarige plant wat tot 40 cm groot word. Blaarblaadjies groei afwisselend, groter aan die onderkant, in vergelyking met die bokant. Blomme op dun bene, groot, tricolor. Frost weerstand is hoog. Habitat is baie wyd.
Dit groei in die vorm van 'n bos en bereik twee meter hoog.
Klein blougroen blare groei oor die stam, van onder na bo. Bloei oorvloedig.
Vier-petal knoppies, wit en meer dikwels - 'n bloedrooi kleurstof met 'n ryk reuk, tot 4 cm in deursnee, word versamel in sambreel bloeiwyses. Winterhard, onpretensieus.
'N Meerjarige blom groei tot 'n hoogte van een en 'n half meter. Stam kaal, bietjie bedek met blare. Die knoppies is klein, van 'n ligte pienk kleur, versamel in sambreel bloeiwyses, baie geurig. Die habitat is wyd, maar as gevolg van hoë aanvraag kan dit moeilik wees om te vind.
Het aansoek nie net in die geneeskunde gevind nie, maar ook in die kosmetiese bedryf. Vir hierdie doeleindes word dit kunsmatig gekweek.
'N Langtermyn-verteenwoordiger van weideblomme, wat tot 'n meter lank groei en as 'n onkruid beskou word, veral op graangebiede. Die blare het 'n verlengde ovaalvorm, kroesend, groen met 'n blou tint. Die knoppe is ligte pienk in kleur, ongeveer 5 cm in deursnee.
'N Meerjarige blom, met 'n kruipende stam, wat 'n lengte van een en 'n half meter bereik. Blaar lemme is miniatuur, onopvallend, as-groen kleure. Knoppe verskil nie grootliks nie, maar hulle het 'n ryk perspienkleur.
Meerjarige blom, groei tot 40 cm. Leafy plate pubescent, het 'n lineêre vorm. Die knoppies is rooi, pienk, minder wit kleur, kroonblare rat. Behandel die skaars, beskermde plante.
'N Meerjarige verteenwoordiger van weideblomme, wat tot 80 cm groei. Die onderste blare is verdeel in vyf dele, die boonste blare - in drie. Vyf-bloemblaadjies, talle, groot, is lila kleur. Baie wyd verteenwoordig op die kaart van Rusland.
Die meerjarige verteenwoordiger van weide blomme, wat 90 cm groot word, behoort aan die Grechishny-familie. Die stam is reguit en dun, dig bedek met blare. Blaar lemme is penvormig. Knoppies is klein, sneeuwit, versamel in bloeiwyses in die vorm van 'n oor.
Meerjarige blom, wat 'n halwe meter lank bereik. Stingel kruipende, sterk vertakte. Blaar lemme is klein, teenoorgestelde, digte bedek die stam.
Knoppies lelik, wit, geleë in die oksels van die blare.
Die Highlander-voël het goeie winterhardheid en hoë voedingseienskappe. Dit word gebruik in volksgeneeskunde en as voerplant.
Meerjarige blom in die vorm van 'n bos, wat 'n lengte van een en 'n half meter bereik. Stingels is reguit en dig. Blaar lemme is donkergroen, teenoorgestelde. Die knoppe is blou, blou of pers, vorm soos 'n klokkie, redelik groot en groei een vir een. Die habitat is wyd.
'N Langtermyn-verteenwoordiger van weivelde blomme, tot 50 cm. Leaf lemme word in 'n rosette saamgestel, baie lank en dun. Die knoppe is klein, geel, met 'n heuning reuk. Die plant is termofilies.
Die verteenwoordiger van weide blomme, groei in die vorm van 'n bos en bereik 'n hoogte van een en 'n half meter. Lang donker blaar lemme vorm 'n roset. Die knoppe is groot, oranje-geel soos 'n groot kamille, maar die blare is baie smaller. Die wortel het mediese waarde en word in die kosmetiek gebruik.
Meerjarige blom in die vorm van 'n bos, wat 'n lengte van een en 'n half meter bereik. Blaar lemme vorm 'n rozet en is soos pyle gevorm. Peduncle lank, vorm 'n piramidale bloeiwyse met baie klein, maar pakkende knoppe, sneeuwit, pienk, blou, lila, rooi en geel skakerings. Die blom is termofilies. Skep by die huis uit die delphinium seep.
'N Meerjarige verteenwoordiger van weide blomme, groei 'n bos en bereik 'n halwe meter lank. Blaar lemme lyk soos tuisgemaakte vere, maar nie so dik en vlesig nie. Die lang peduncle word gekroon met 'n bolvormige bloeiwyse. Dit het voedingswaarde. Die habitat is wyd.
Meerjarige blom, wat 'n lengte van twee meter bereik. Blaarblaaie teenoorgesteld of in pare wat op die stam geleë is. Knoppies is klein, geel of wit, baie geurig. Dit is bekend as 'n heuningkultuur en 'n medisinale plant.
'N Meerjarige verteenwoordiger van weideblomme, wat tot 80 cm groei. Die regop, harde stam word bedek met 'n groot aantal klein donkergroen blare. Die knoppies vorm geel bloeiwyses op die boomstamme van die stamme. Dit word gevind in Rusland en in die Oekraïne. Word gebruik om verskillende kwale te behandel.
'N Meerjarige verteenwoordiger van weidingsplante, wat dertig sentimeter groei.
Blaarborde ovaalvormige met gesnyde rande, in drie geassembleer.
Lote wat kruip, wortel vorm maklik wortels op hulle. Blomme is klein, wit. Die vrugte is 'n rooi ovaal klein bes bedek met kaal ovaalse sade. Dit het voedings- en medisinale waarde. Hitte-liefde, maar verdra die klimaat van Sentraal-Rusland.
Rhizome spesies van weide blomme, bereik 'n lengte van sestig sentimeter. Blaar lemme vorm 'n rozet, plat en het die vorm van 'n swaard. Die knop is grasieus mooi, dit is op 'n hoë kaal stingel gevorm en het 'n ander kleur: geel, pers, sneeuwit, pers, maroen en pienk kleure.
Kiprey narrow-leaved (Ivan-tee)
Langtermyn-verteenwoordiger van weiveldplante, wat tot een en 'n half meter groot is.
Die stam is regop, dik en sappig, dig bedek met lineêre lansetvormige blare. Die knoppe is perspienk, wat apikale rasse vorm. Die habitat is wyd. Word gebruik om verskillende kwale te behandel en is die rou materiaal om tee te maak.
'N Langtermynverteenwoordiger van weiveldblomme, wat tot 80 cm groei. Die stam is regop en sterk vertakte. Blaar lemme is ovaalvormig en in drie geassembleer. Knoppies word in sferiese bloeiwyses versamel, in pienk en bloedrooi kleure geverf. Stikstoffikser. Gebruik as 'n heuningplant, voer en medisinale plant.
Die klok is gewone
'N Tweejarige verteenwoordiger van weiveldblomme, wat tot 70 cm groei. Die stamme is reguit, effens bedek met klein blare, met 'n gereelde reëling. Die knoppe is pers, versamel in bloeiwyses. Skaars beskermde plant, groei in gematigde klimaat.
Langtermyn verteenwoordiger van weide blomme, tot 80 cm groot.
Die stam is reguit, eindig met 'n enkele blom van blou-lila kleur.
Blaar lemme vorm 'n roset en het 'n lansetvorm. Goeie heuningplant.
'N Langtermyn-verteenwoordiger van weideblomme, wat tot 40 cm groot is en tot die genus Lilein behoort. Die stam is dun, naak, regop. Blaar lemme is groot, ovaal-verlengde, vorm 'n basale roset, waaruit 'n dun stam met klein wit blomme uitkom.
Die knoppies vorm 'n bloeiwyse en word soos bloublokke gevorm.
Skaars beskermde spesies wat in die Rooi Boek voorkom.
Eenjarige verteenwoordiger van weide blomme, groei tot 80 cm. Die stam is regop en regop, eindig met 'n pedikel met 'n blou blom. Blaar lemme is klein, in pare gereël langs die hele stam. Saad is eetbaar en gebruik om botter te maak. Die stam is 'n bron van vesel vir weefselproduksie.
'N Meerjarige verteenwoordiger van weivelde blomme, tot 90 cm groot. Die stam is regop, dig bedek met klein, gepunte blare. Knoppies is liggeel met 'n oranje sentrum.
Langtermyn verteenwoordiger van weide blomme, groei in die vorm van 'n bos en bereik 120 sentimeter lank. Stingels is reguit, sterk en eindig met rasse van blou-violet kleur. Die blaarborde is palmaat, vorm 'n roset en bedek die stam gedeeltelik. Dit groei goed in sentraal-Rusland.
'N Meerjarige verteenwoordiger van weivelde blomme, groei tot 30 cm. Die stam is regop, eindig met 'n blomstam met 'n enkele geel blom. Blaar lemme is glad bo-op, kroesend van onder af, vorm 'n rosette wat na die blomdroog verskyn.
'N Meerjarige verteenwoordiger van weideblomme, wat tot 60 cm groei. Die stam is regop, hol binne, bevat melkagtige sap en eindig met 'n enkele blom van heldergeel kleur. Blaar lemme, verleng in die vorm van 'n veer, vorm 'n basale roset.
Eenjarige verteenwoordiger van weide blomme, groei tot 60 cm. Die stam is reguit, vertak aan die basis, eindig met 'n blom met blomblare en 'n geel hart.
Blaarplate verleng nou en uitgekap. Het aansoek in tradisionele en tradisionele medisyne en skoonheidsmiddels gevind.
'N Langtermyn-verteenwoordiger van weiveldblomme, tot 80 cm groot. Die blaarblaaie op lang bene het 'n vingeragtige vorm. Die knoppe is klein, talle, wit en pienk geverf.
Die meerjarige verteenwoordiger van weide blomme, wat die vorm van 'n semi-struik, verwant aan ingewikkelde. Die stam is reguit, bedek met veeragtige, komplekse blare en eindig met talle mandjies met bloeiwyses, met wit of pienkwit blomme.
Meerjarige kruie, wat 'n lengte van een en 'n half meter bereik. Blaar lemme op dik blare vorm 'n roset. Die stam is regop en vertak. Die wortel en blare word gebruik in kook en medisyne. Die habitat is baie wyd.
Langtermyn verteenwoordiger van weide blomme, wat 'n lengte van een en 'n half meter bereik. Die stam is reguit, baie sterk, vurke en eindig met talle blomme van bloublou kleur.
Blaar lemme vorm 'n roset en bedek die stam gedeeltelik. Die habitat is baie wyd. Gebruik in kook en as medisinale plant. Van die wortels berei hulle 'n drankie voor wat soos koffie proe.
'N Meerjarige verteenwoordiger van weiveldblomme met 'n kruipende stam, wat tot 40 cm groei. Die stingel is bedek met klein ovaalvormige blare en eindig met pienk-pers knoppies. Alle dele van die plant is baie geurig en word gebruik vir tee, as geurmiddels, in medisyne en skoonheidsmiddels.
Langtermyn verteenwoordiger van weide blomme, bereik 'n meter hoogte.
Stingels en blare produseer 'n geel dik sap wat allergiese irritasie kan veroorsaak, maar dit word gebruik in die behandeling van vratte en papillomas.
Die knoppe is heldergeel, versamel in bloeiwyses, sambrele.
Langtermyn verteenwoordiger van weide blomme, bereik 'n meter hoogte. Stam regroef. Blaar lemme is wyd, ovaalvormig. Die knoppe is groot, tot vyftien sentimeter in deursnee, versamel in die bloeiwyses van die mandjie. Die kleur van blomme dek alle skakerings van pienk of rooibruin.
'N Meerjarige verteenwoordiger van weivelde blomme, tot 45 cm groot. Baie lig-benodig. Knoppies is wit of oranje, koppievormig. Begin bloei vroeg vanaf die begin van Junie en bloei tot ryp.
Reëls vir die oes van medisinale plante
jy moet plante in 'n goed omskrewe tydraamwerk insamel
versameling om te produseer in sonnige weer, na die volledige droging van die dou,
versamel skoon plante, weg van besoedeling,
Na versameling word die gras in koue water gewas,
gebruik tydens die droging van die son of elektriese droogers skaduwee, stel die temperatuur tot nie meer as 50 ° C nie,
Droog word gedoen om te breek. Ongedroogde dele van die plant kan met magswamme bedek word en hul krag verloor,