Kruie plante - Pittige en medisinale kruie - 2020
Kruieplante in die woude van ons land is veel meer algemeen as struike en bome gekombineer. Die lengte van hul stam is as 'n reël klein, alhoewel daar baie hoenders is - piesang, suikerriet, koring, ens.
Die eienskap wat grasagtige plante kenmerk, is 'n sagte of sappige boonste stam. Daar word geglo dat hierdie tipe gras die gevolg is van die evolusie van boomverteenwoordigers van die flora. Wetenskaplikes het tot hierdie gevolgtrekking gekom deur hul anatomiese struktuur met die anatomiese struktuur van eenjarige takke van verwante boomsoorte te vergelyk.
Kruidagtige plante vir die bestaansperiode is verdeel in verskillende tipes: jaarliks, tweejaarliks ​​en meerjarig.
Die eenjariges sluit diegene in wie se totale lewensduur een groeiseisoen is, dws een seisoen wat gunstig is vir hul groei. As 'n reël ontkiem die saad van sulke plante in die lente, dan bereik hulle hul normale grootte, blom, dra vrugte en sterf dan heeltemal af. Dit is gierstok, komkommer, tamatie, mielies, asterblom, petunia, wilde quinoa, koringblom, houtluis, ens.
Tweejarige kruidagtige plante het twee periodes van plantegroei: in die eerste vorm hulle vegetatiewe organe, waarna die blare sterf en die wortels bly, en in die tweede jaar groei lote uit die knoppe, die plant dra vrugte en sterf dan. Dit is beet, kool, wortels wat ons weet dat hulle nie self koud kan verdra nie, sodat tuiniers hulle gewoonlik opgrawe en in kelders of kelders stoor om sade wat voorheen in die lente gekies is, te plant. Wilde tweejaarliks ​​- is klit, distel, komyn, sigorei.
Die oorgrote meerderheid spesies wat ons ken, is egter meerjarige kruidagtige plante, waarvan baie nie die blomtyd bereik nie, in die eerste of selfs die tweede jaar van hul lewe, en vyf tot tien jaar na die ontkieming van die saad. Hul blom- en vrugtydperk word tot twintig jaar herhaal. Elke jaar word nuwe grondskote gevorm uit knoppe, wat teen die einde van die groeiseisoen egter nie heeltemal sterf nie: slegs die boonste deel sterf, terwyl dit op of onder die grondvlak bly. Soms word lote op die grond versprei, teen dit gedruk met plantreste.
Byna al die kruidagtige plante van die bos is meerjarig, waarvan baie hul plek vir 'n lang tyd hou, maar as gevolg van hul lang wortels en landskote het hulle in verskillende rigtings versprei en nuwe habitats vasgelê.
Hierdie verskeidenheid word swak geproduseer deur sade, want in die bos is die grond byna altyd bedek met 'n dik laag gevalle naalde of blare wat ontkieming moeilik maak en hierdie rommel is nie 'n belemmering vir die vegetatiewe voortplantingsmetode nie.
In die bos groei baie soorte wintergras, wat veilig onder 'n dik laag sneeu weggesteek word. Hulle is skadu-verdraagsaam en verdra 'n gebrek aan lig.
Die bos is egter nie die enigste habitat van meerjarige kruidagtige plante nie. Baie van hulle groei goed in weilande, glades, en oor die algemeen in enige oop ruimte. Hier groei hulle as 'n reël baie meer wonderlik, en hulle blom en dra vrugte veel meer.
Grasagtige plante van die woud is altyd baie sensitief vir grondtoestande: die teenwoordigheid van voedingstowwe en vog, sodat hulle 'n soort aanduiding van die toestand van die bosgrond genoem kan word. Dit is hoekom baie van hulle nou verwant is in hul verspreiding na die tipe bos: sommige groei onder bladwisselende, ander onder naaldbome.
Dit is egter nuttig om daarop te let dat onder die kruidagtige plante daar ook diegene is wat 'n baie wye verspreidingsgebied het, onafhanklik van die tipe grond. Dit is die sogenaamde onverskillige plante.
Die tweede naam is Kornblom. Hierdie voorbeeld is 'n jaarlikse, versprei op grond wat ryk is aan minerale. Dikwels op stoomvelde aangetref.. Blom tydperk van Mei tot Julie.
Dit is 'n kruidagtige plant wat 'n hoogte van 50-60 sentimeter bereik.
Dit het 'n goed ontwikkelde wortelstelsel, regop romp.
Die blare onder die plant lobbe vorm 'n roset.
Stamblare is lineêr, heel bo.
Koringbloublou word in farmakologie gebruik. Antipiretiese, diuretiese, diforetiese middels word daaruit gemaak, dit kan gebruik word as 'n middel om die funksionering van die spysverteringstelsel te verbeter.
Wydverspreid in die Swart Aarde, Europese deel van Rusland, Kaukasië, die suidelike streke van die Verre Ooste en Siberië.
Hierdie jaarlikse is 'n lae kruidagtige plant, met 'n vertakte stam tot 60 cm, bedek met hare.
Mosterd behoort aan die kruisagtige familie, blomme van geel kleur met verlaagde blare. Die mosterdvrug is 'n peul.
Mosterdsaad het baie genesende eienskappe, en word ook wyd gebruik in kook. Die struktuur sluit in:
fosfor en baie ander spoorelemente.
Mosterd word in farmakologie gebruik. Dankie aan saadpoeier Hierdie kruie word vervaardig deur mosterdpleisters, wat bydra tot die verwydering van sputum tydens hoes.
In skoonheidsmiddels word mosterd gebruik in anti-verouderingskromme. Hierdie plant het groot gebruik in folkmedisyne gevind.
Die eerste middel vir verkoues is warm voetbad met mosterdpoeier.
Dit verkies 'n matige vogtige klimaat. goed verlig en warm terrein.
Dit groei op weilande, wei, boskante.
Regop, vertakte stam van klawerhoogte van 15 tot 50 cm.
Die wortelstelsel is vertak.
Kloverblomme lyk soos 'n bal.
Dit bloei van Mei tot Oktober.
Na blom, vrugteboontjies.
Clover is 'n ware spens van voordelige spoorelemente, vitamiene, sure.
As gevolg van sy voordelige eienskappe, word klawer in tradisionele medisyne gebruik. Brewing dit as 'n tee, neem om bloeddruk te normaliseer, om die ingewande te verbeter.
Clover het 'n genesende eiendom, dra by tot die vinnige weefselregenerasie in geval van beserings van die vel. In kosmetologie word gebruik in die samestelling van fondse vir brandwonde en psoriase.
Die rooiklawer, met 'n ander naam - skoenlappie, word as 'n voergewas as hooi gebruik.
Het sy naam uit die habitat. Meestal is kupier gevind in die bos sone, maar kan ook gevind word op weilande en paaie.
Meerjarige kan 'n hoogte van 2 meter bereik.
Dit het 'n dik wortel en 'n goed ontwikkelde basale roset van blare.
Die stam is geribb, die blare van die plant lyk soos 'n veeragtige driehoek.
Die blomme word versamel in bloeiwyses - sambrele, wit of geel.
Dit bloei vanaf middel Mei tot Augustus en dit is sy middelwaarde.
As 'n medisinale plant word die woudblom nie aangedui nie., maar het baie nuttige eienskappe.
Deur die blad van die grot aan die wond te bevestig, is dit moontlik om 'n spoedige genesing te verkry.
Infusie kupyrya help van brandwonde as jy hulle met 'n verband het.
Die borrel kan egter gevaarlik wees.aangesien dit baie ooreenkomste met giftige plante het. 'N Voorbeeld van so 'n kruie is hemlock, baie soortgelyk in voorkoms en bloeiperiode.
'N Lae meerjarige waarvan die blomme 'n heldergeel kleur het, in 'n semi-skaduwee versamel,
Kroonblare is afgerond.
Stingel kruipende, het kort hare.
Buttercup behoort aan die skaduwee en vog-liefdevolle plante, versprei langs die oewers van riviere en mere, in moerasse en groentetuine.
Dit bloei in die somermaande sedert Mei.
Buttercup kruipende verwys na giftige plante. Dit kan die senuweestelsel opwek, die hart, spysverteringskanale beïnvloed. Eet hierdie plant binne is gevaarlik, dit kan lei tot ernstige vergiftiging en verlies van bewussyn. 'N Bietjie botterbollensap op die vel kan brandwonde veroorsaak. Met al die gevare van hierdie plant, het dit sy toepassing in tradisionele medisyne gevind.
As dit plaaslik en in klein dosisse gebruik word:
Jy kan die inhoud van rooibloedselle verhoog,
stimuleer die senuweestelsel en verwyder selfs die liggaam van stafilokokke.
Maar sonder om te weet hoe om dit te gebruik, moet jy dit nie vir medisinale doeleindes gebruik nie. Buttercup kruipende kan net gegroei word as 'n pragtige sierplant in 'n blombedding.
Lae-groeiende plant verwys na meerjarige plante. Dit is 'n regstreekse blomstengel met langblaarblaar. Bene-klipblom vyfhoekig, in rassems geassembleer. Bloeitydperk van Mei tot Junie, waarna dit begin vrug dra. Die vrugte van hierdie plant is groot helder rooi druiwe. Vandaar die naam van die plant.
Kostyaku kan rou verteer word, asook samestellings, vrugte drankies, sappe, konfyt en jellies. Vrugte is ryk aan vitamien C, pektien.
In volksgeneeskunde word nie net bessies gebruik nie. hierdie meerjarige plant, maar ook die blare.
Afkooksel van die blare sal die gebrek aan yster in die bloed verlig, hoofpyn en hartseer.
Gedurende die periode van verkoue kan die beenboom gebruik word om immuniteit te verhoog.
Sap bessies verwyder perfekte gifstowwe en cholesterol.
As ons die plek van die wrat met die sap van die gartels smeer, sal daar geen spore daarvan wees nie.
Maar met al die verskeidenheid nuttige eienskappe van hierdie plant word nie aanbeveel om tydens swangerskap en borsvoeding te gebruik nie, sowel as met omsigtigheid moet gebruik word met tromboflebitis en hipertensie.
Kostyak groei in naaldbome, maar word ook op klipperige gebiede aangetref, daarom word dit soms steenkool genoem.
Nagshade is 'n meerjarige plant.
Die hoogte van die stam kan twee meter hoog wees.
Die blare word afwisselend gereël langs die hele lengte van die klimstene. Blomme van naghade lila, biseksueel, versamel in panels.
Dit blom in die somermaande.
Begin in Julie dra die nagkaat helderrooi bessies.
Daarbenewens het die nagkaat 'n naam van bittersoet, dit is nie die moeite werd om sy smaak te bepaal nie.
Hierdie giftige plant het baie ander name in die mense. Dit word wolfbessie of wormgat genoem.
Nie net bessies nie, maar ook die blare en stamme van die nagkaat bevat gif - solanienwat koors, naarheid, braking, probleme met asemhaling, afname in motoriese aktiwiteit kan veroorsaak. Terselfdertyd word bittersweet nagkaat gebruik in tradisionele medisyne.
As jy sy eienskappe behoorlik gebruik, kan jy ontslae raak van ekseem en psoriase. 'N afkooksel van soet bitter bessies sal die toestand verlig na 'n epileptiese aanval, verlig hoofpyn.
Celandine word beskou as 'n medisinale plant, terselfdertyd het dit giftige eienskappe en is gevaarlik vir vee en pluimvee.
Celandine is 'n meerjarige met 'n hoë regop stam, 'n groot, vertakkende wortel. Die enkelblomme van die plant het 'n helder geel kleur, die blare is ovaal, fluweelagtig om aan te raak. Stam Celandine beklemtoon melkgeel. Bloeitydperk - van Mei tot Oktober. Hierdie plante is algemeen op klei en klipperige grond in bosgebiede, dikwels langs die mure van 'n tuin of groentetuin.
Die genesende eienskappe van celandine word gebruik om velsiektes, allerhande uitslag en kindertydsiektes te behandel. Afkooksel van plante wat by die bad gevoeg word vir babas wat bad, sodat die vel van 'n pasgebore kind vinniger skoongemaak word. Papillomas, vratte, groei, celandine sal sulke probleme hanteer. Sy naam spreek egter vir homself en tel velsiektes op, waarin klandien onbepaald is onbepaald.
Kruie is baie uiteenlopend in hul name, eienskappe, eienskappe van groei en blom, habitat. Kan gebruik word in farmakologie, landbou, kook, plantegroei, byeboerdery, skoonheidsmiddels. Daarbenewens kan kruieagtige plante, beide jaarliks ​​en meerjarig, sonder enige genesende eienskappe net hul pragtige, blink blom in 'n blombedding of blomtuin.
Onder die invloed van die lenteson word die blaar van rooi svidiny versadig-helder, die asbas verkry 'n groenagtige tint. In bome en struike begin aktiewe knopwolking, en in groen plante word groen pigmente hernu.
Teen hierdie tyd begin vroeë verteenwoordigers van meerjarige kruidagtige plante beskeie van onder die sneeubedekking. Hul naam spreek vir homself, wat verband hou met die eerste ontdooiing: sneeuwklok. Hierdie wonderlike blomme verskyn in die Rooi Boek. In stedelike toestande kan hulle selde gevind word weens gekompakteerde grond en gebrek aan rommel. Ongelukkig is hierdie verteenwoordigers van meerjarige kruidagtige plante 'n aantreklike voorwerp vir gelde vir die doel van verdere verkoop, en word dus bedreig.
Op oop plekke, hange, naby konstruksieterreine, kan jy ook vroeë "wilde" blomkruidplante kry. Dit sluit in wit anemoon (eikhout), lewerwortel, geel anemoon (botterbeker), gansbomme en gekruiste insekte.
Geel bloeiwyses van koltsvoet verskyn 'n bietjie later. Dit is 'n meerjarige pionierplant, die eerste koloniserende nuwe gebiede. In die vroeë lente groei net blomblare in ma-en-stiefmoeders, maar nader aan die middel van die somer verskyn groot, mooi blare met 'n gladde oppervlak.
Terselfdertyd met die koltsvoet so 'n meerjarige kruie, soos botterblom, blomme. Aan die begin van die lente verskyn sy skaam bloeiwyses met donkerrooi blare op die grondoppervlak, en hy verkies ook om wye blare in die middel van die somer te ontvou.
Hoe lyk grasplante?
Die mees algemene kenmerk van hierdie lewensvorm is die feit dat hulle 'n meerjarige gronddeel het wat 'n ongunstige seisoen of seisoen kan oorleef. Hierdie kriterium is egter slegs van toepassing op die plante wat in 'n veranderlike seisoenale klimaat woon: "somer-winter". Meerjarige kruidagtige plant groei in die gebiede van die suidelike trope of woestyne, kry 'n baie indrukwekkende grootte. Sulke groei word presies bereik weens die teenwoordigheid van 'n meerjarige bogrondse deel.
In hierdie verband, om die grasigheid te onderskei, pas bioloë nog 'n kriterium toe - die feit dat daar geen lignifikasie van die gronddeel is nie, wat sappig, vlesig, ongeskik vir sekondêre verdikking en ook sterk met sagte weefsels moet verdun. Maar selfs hierdie tekens werk nie altyd nie. Die feit is dat bome, struike en kruidagtige plante onder mekaar verdeel word deur 'n verskeidenheid intermediêre vorme. Daarbenewens is lignifikasie in wisselende grade kenmerkend van baie soorte kruie.
Die struktuur van die kruidagtige plant sluit die wortelstelsel en die skiet in. Die lote vorm die blare, die stam en die blom deel.
Kom ons kyk na die hoofsoorte kruieagtige plante.
Meerjarige grasse het ondergrondse of kruipende stamme wat al jare bestaan. In bogrondse lote is die lewensduur baie korter: hulle is geneig om heeltemal in 'n jaar te sterf. In hul plek is hernieude knoppe, waaruit nuwe lote groei.
Kruidagtige eenjarige plante teen die einde van die groeiseisoen of aan die einde van blom en vrugte heeltemal sterf. Volgende seisoen verskyn hulle weer van saad. Jaarlikse plante sluit in die volgende tipes kruieagtige plante: wit mar, dille, wilde radyse, en ryushik saai. So, gedurende een seisoen, slaag hulle daarin om die hele lewensiklus te voltooi.
Die genus van meerjarige kruidagtige plante sluit kruie tweejaarliks. Terwyl sy naam regverdig, leef hierdie spesie vir twee jaar. Gedurende die eerste jaar word 'n skiet gevorm, met rozetblare en taproot. Slegs in die tweede jaar begin die blomskiet te ontwikkel. Aan die einde van die blom- en vrugingsfase sterf die hele plant af.
Die genus van kruidagtige tweejarige plante verskil van eenjariges deur die oorblyfsels van verlede jaar se blare op grond van die stam, en van meerjariges deur die afwesigheid van risome, knol of bol. Daarbenewens het die tweejaarlikse geen spore van verlede jaar se dood stil.
'N Meerjarige kruie is ook geneig om aan die einde van die groeiseisoen te sterf. Desondanks bly 'n beduidende deel van die plant onder die grond gedurende die breek tussen seisoene. Met die begin van die warm periode begin nuwe wortels en 'n jong stam uit lewende weefsel. Net so ontwikkel en groei sulke vorms van ondergrondse lote soos bol, bol, rizoom en knol. Alle meerjarige kruidagtige plante het hierdie kenmerkende kenmerk. Voorbeelde hiervan is pastinaak, wortels, kruisement, pioen, varings. Meerjarige grasse word in vier groepe verdeel: superearly, early, medium, late. Tekens van verskille is precisie, of die lengte van die groeiseisoen.
Grasagtige plante verskil van nie-grasse plante in die afwesigheid van 'n bogrondse stingel, wat gedurende die res van die res seisoen lewendig bly. У деревьев, кустарников и лиан в новом году вырастают побеги из надземной части.
Daar is plekke waar baie lang kruieagtige plante groei. Voorbeelde hiervan is die Sikhote-Alinberge, waar die hoogte van plantegroei van drie tot drie en 'n half meter bereik. In die Sayanberge van die Krasnoyarsk gebied, is die gemiddelde grootte van die gras twee meter. Afsonderlik moet daar kennis geneem word van die reuse-kruieagtige plante waarvan die name larkspur hoog en brandweefsel is. Die grootte van hul stamme is gemiddeld van drie tot vier en 'n half meter. Paraplu, gras, aster kruidagtige plante is ook geneig tot gigantisme. Hulle name is amper elke dag op ons ore, en 'n voorbeeld hiervan is die piesang. As gevolg van die indrukwekkende hoogte (ongeveer vyftien meter) word dit dikwels 'n boom genoem, wat 'n foutiewe assessering is. 'N Kragtige bananenstam is nie 'n stam nie, daarom behoort dit aan grasagtige plante.
As jy nie so 'n teken as die graad van lignifikasie in ag neem nie, is die hoogste plantegroei bamboes. Sy stam is 'n lang strooi wat tot vyf en dertig meter groot word.
Dit is lank reeds plante en kruie wat deur die mens gebruik word om hul eie huishoudelike en huishoudelike behoeftes te voorsien. Hul verbouing het ook ontwikkel, gemik op gebruik as voer vir troeteldiere. Wydverspreide en eis verdien pittige kruidagtige plante wat in die voedselbedryf gebruik word. Voorbeelde hiervan is roosmaryn, tiemie, basiliekruid, oregano. As 'n reël word kruie gebruik om die smaak van kos te verbeter. Sulke geurmiddels sluit dille, pietersielie, kruisement, komyn, knoffel in.
Alle medisinale kruieagtige plante word algemeen gebruik in medisyne. Lavendelblom tot vandag toe word gebruik as 'n veilige middel vir slapeloosheid, verkoue, help hipertensiewe pasiënte en hipotensief om drukvalle te verslaan. Sage as 'n middel vir verkoues en aansteeklike siektes van die boonste lugweg word gebruik vir die vervaardiging van tinkture en oplossings vir spoelwater. Munt, kamille, wurmhout, kalendula, plantain en baie ander kruie kruie word genoem in die geskrifte van dokters wat duisende jare gelede geleef het.
Die gebruik van kruie om die area te versier
Grasagtige plante naby die huis, geplant om die landskap te verbeter, behoort aan die groep sierplante. Daar is baie opsies vir die pragtige ontwerp van die gebied. Dit is die skepping van verskillende blombeddings, blombeddings, grense, groepe en skikkings, modulêre blombeddings, enkele landings, parterres en bosquets, asook die skepping van tematiese tuine wat bestaan ​​uit een-, twee-, multi-kleur flora verteenwoordigers.
Grasagtige plante naby die huis word gebruik om verskillende komposisies te skep wat in 'n sekere tydperk bloei: in die lente, somer of herfs. Sulke blombeddings word gemaak op grond van die voorwerp se toestande: lig, grondsamestelling, lugtemperatuur, ensovoorts.
Die ontwerp tegnieke is baie anders: tapytplanting, 'n kleurplek op die grasperk, 'n dekoratiewe muur, 'n boomboomstam, blom torings en 'n balkon.
Grasagtige plante naby die huis, geplant om die landskap te verbeter, behoort aan die groep sierplante. Daar is baie opsies vir 'n pragtige ontwerp van die gebied. Dit is die skepping van verskillende blombeddings, blombeddings, grense, groepe en skikkings, modulêre blombeddings, enkele landings, parterres en bosquets, asook die skepping van tematiese tuine wat bestaan ​​uit een-, twee-, multi-kleur flora verteenwoordigers.
Daar is 'n voorwaardelike verdeling van sierplante in blom- en dekoratiewe blare. In die proses van seleksie van die assortiment word voorkeur gegee aan blomblomme, veral die tydsberekening, duur en kleur van blom. Sommige grasse en grootbloemplante kan toegeskryf word aan blomplante en grasse, varings en mosse aan blare.
Kruidagtige plante wat vir utilitaristiese doeleindes gebruik word, word in 'n afsonderlike groep onderskei. As 'n reël word vir hulle aanplant en verbouing 'n aparte sone op die terrein toegeken. Met so 'n reëling is dit meer gerieflik om hulle te versorg, sowel as om algemene voorkomende behandeling van siektes en plae uit te voer met behulp van chemikalieë. Hierdie plantegroei het 'n aantreklike voorkoms, so hul plant is so georganiseer dat dit dekoratief lyk. Om dit te doen, moet u mure, spirale, skyfies en ander strukture toerus.
Plante vir damme
In hierdie groep word die groen inwoners verdeel in diepsee-, drywings-, kus-, suurstofgenerators en moeras. Oxygenerators bly die hele tyd onder water, en tel maar net blomme op die oppervlak. In die eerste geval is die wortelsisteem van die plant in die grond onderaan die reservoir, en die blare met blomme is bo-aan. In die tweede geval dryf die hele groen liggaam op die oppervlak van die water. Kruiskruidagtige plante is in ondergrondse grond gewortel, en die stamme met blare groei in die lug. Vir moerasverteenwoordigers van die flora is dit belangrik om voortdurend aan die oewer van die reservoir in 'n klam grond te wees. Daar moet onthou word dat elk van die bogenoemde plantgroepe sekere funksies verrig wat die toestand van die algemene omgewing van die reservoir kan beïnvloed. In hierdie verband moet die kwessie van keuse van die reeks noodwendig hierdie faktore in ag neem.
Jaarlikse kruidagtige plante in die lente word met saailinge of sade in die grond geplant. Dit is beter om die plant van hitte-liefdevolle spesies uit te stel en wag vir die einde van alle vorste. Die oorweldigende aantal jaarplante dra 'n oorplanting oor aan die begin van die somer en gedurende die bloeiperiode.
Struike plant gewoonlik 'n meerjarige kruie. Dit is beter om die blom op 'n permanente plek in die lente of vroeë herfs te plaas. Die plant wat in die lente blom, moet in die herfs herplant word. U moet weet dat elke plant ná die oorplanting 'n tydperk van herstel en rus begin, waartydens sorg geneem moet word dat dit deegliker moet wees. Dit duur vir eenjariges van een tot twee weke, vir meerjariges - van een tot twee groeiseisoene.
Die beste soorte kruieagtige plante
Ten tye van die buitengewone diversiteit van hierdie verteenwoordigers van die flora, is die keuse van die toepaslike spesies nie 'n maklike taak nie. Hieronder is die beste dosyn van meerjarige kruidagtige plante wat oor 'n lang tydperk oorvloedig bloei, en hulle is relatief onverbiddelik vir uiterlike toestande en mees bestand teen siektes en plae. Hulle sal reageer op 'n klein hoeveelheid komplekse minerale kunsmis met welige blom en vinnige groei.
Geranium Rozanne. Hierdie baster hou van groot blou blomme en massiewe sagte blare. Dit is die enigste Geranium spesie wat bloei in die somer tydperk. In die hoogte bereik sulke gevalle vyftig sentimente. Met gereelde water blom dit baie goed en groei aan die sonnige kant, maar op droë grond is dit nodig om dit gedeeltelik te voorsien.
Pulavka. Dit is op die eerste oogopslag 'n gewone plant, eintlik, nie so eenvoudig nie. So 'n sagte wese is voortdurend tevrede met 'n oorvloed geel bloeiwyses wat elkeen die hele somer deurlopend vervang. Pulyvka word amptelik erken as een van die mees langblomende meerjarige kruidagtige plante. Die voorwaardes vir die behoud is sonlig en nie te nat grond nie. Die maksimum hoogte van 'n volwasse plant is sestig sentimeter.
Kotovnik Fasena. Hierdie baster het 'n tuin oorsprong. Met sy verskyning is die oorblywende rasse nie meer nodig nie. Grys ​​blare verskyn vroeg in die lente, en pragtige bloeiwyses van persblou kleure verheug die oog van Mei tot die eerste ryp. Baie geskik vir warm en droë klimate, die enigste voorwaarde is om nat te word. Dit groei tot sestig sentimeter in hoogte.
Echinacea. Vandag is hierdie spesie baie algemeen. Dodelike aantrekkingskrag is een van die beste verteenwoordigers van sy familie. Oorvloedige blom vergemaklik die oog met pienk knoppies op swart pedicels. Voel wonderlik in die son in die grond van medium vrugbaarheid. Die grootte van 'n volwasse plant bereik tagtig sentimeter.
Astrantia. Om te leef, is hierdie verskeidenheid nie te kieskeurig oor omgewingsomstandighede nie. Duur van blom is nie minderwaardig as eenjarige nie. Geplant verkieslik in pritenennoy plek, noukeurig monitering van die grondvog. Dit groei tot honderd sentimeter.
Dubravny salie. Een van die mees onverskillige plante, wat baie variëteite het, verskillende skakerings, hoogte en vorm. Die mees algemene is die klassieke Mainacht, Viola Klose, Caradonna. As jy die blomblomme in die vroeë somer afsny, kan jy weer blom bereik. Optimale toestande vir groei - die sonnige kant en matig vrugbare grond. Die kombinasie van groot arrays van eik salie lyk baie indrukwekkend en maak 'n onvergeetlike indruk.
Veronikastrum virginsky. 'N Beskeie inwoner van die prairies, onlangs het hierdie blom 'n gunsteling geword by tuiniers. Dit lyk goed in die landskap van naturalistiese style, wat die buitelyne van siergras met sy vertikale lyn buig. Sulke vraag het die opkoms van dekades nuwe rasse veroorsaak, maar Diane het 'n klassieke gebly. Gegroei in vrugbare grond aan die sonnige kant. Volwasse monsters bereik een honderd en twintig sentimeter in hoogte.
Burnet Sanguisorba. Hierdie verskeidenheid is veelsydig, aangesien dit goed ontwikkel en in enige lig groei. Dit sal goed voel in die son en in die skaduwee. Hierdie plant pas perfek in 'n blomtuin van naturalistiese styl. Danksy die briljante groen blare lyk die branderplank elegant en edel. As gevolg van groeiende toestande, is hierdie plant gewild onder tuiniers. 'N Volwasse plant groei tot een meter hoog.
Coreopsis het gewurg. Aangesien hierdie verwoeste struik, omring deur 'n wolk geel blomme, nie fotogeen in foto's en foto's lyk nie, trek dit selde aandag. Om in die gemeenskaplike tuinblomtuin te wees, trek Coriopsis egter die oog met sy helder kleur en kontras, sonder om enigiemand onverskillig te verlaat. Dit is die beste om 'n blom in 'n matige vrugbare grond te plant, waar dit oorvloedige sonlig sal ontvang. In sulke toestande groei die kernopsis tot veertig sentimeter in hoogte.
Veinik is korthaar. Om tussen waardevolle en pretensielose kruie te kies, kies vir 'n bepaalde vorm is baie moeilik. Nader aan die val in die velde styg baie graankosse, wat onder mekaar in die skoonheid meeding. Veinik is korthaar, asof spesiaal geskep vir hierdie tyd van die jaar. In die vroeë mistige oggend bedek met klein dews, staan ​​hierdie plant effektief uit onder die ander. Netjiese en dekoratiewe voorkoms skep 'n buitengewone fotogeniese en dekoratiewe. Veinik kort hare groei goed op die sonnige kant in matig vrugbare grond, maar in die penumbra sal dit ook goed voel. Die maksimum hoogte van 'n volwasse plant kan honderd twintig sentimeter bereik.
Kruidagtige plante is dus 'n lewensvorm, met stingels en blare wat aan die einde van die groeiseisoen op die grondoppervlak sterf. Hul kenmerkende kenmerk is die afwesigheid van 'n boomstomp bo die grond. Kruidagtige plante word geklassifiseer in eenjariges, tweejariges en meerjariges volgens lewensverwagting, en volgens voorkoms en groeitoestande, in sier-, landbou-, klim- en waterplante.
Klassifikasie van kruidagtige plante
Die departement van varings verenig ongeveer 10 000 spesies plante versprei oor die hele wêreld. Hulle is verskillend in voorkoms, struktuur en grootte. Varings strek na die lig, sodat hulle gewoonlik naby die stamme van enige bome groei.
Verteenwoordigers van hierdie departement, sowel as die volgende twee, het nie blomme nie. Hulle vermeerder deur spore wat deur die wind gedra word (manlike varing). Baie spesies wat in die ewenaarsone groei, vestig op buurplante, maar parasiteer hulle nie.
Die rhizomatous meerjarige kruidagtige plante behoort aan die gedeelte van die perde. 'N Tipiese groep binne hierdie departement - die perdstoelfamilie - sluit die perde-familie in. In die natuur word perdehange aangetref in die vorm van klone van plante, maar altyd naby water of op plekke met 'n oorskryde voginhoud in die grond (veldhorsetail). Die stamme van baie verteenwoordigers is rowwe aan mekaar, hul hoogte wissel van 5 cm tot 'n paar meter. Horsetails word redelik oor die hele aarde versprei.
Pine-agtige behoort aan die hoogste plante wat ons planeet bewoon. Verteenwoordigers van hierdie departement is meerjarige kruidagtige plante, verenig in klasse van plaun en shilnik. Evergreens met regop of klimskote, dig bedek met smal, skubbelende blare word plauns genoem. Vir alle plante van hierdie groep is twee tipes groei kenmerkend - ondergronds en bo-grond (plaun mace). Mande verskil van eenvoudiger spesies deur 'n goed ontwikkelde waterdraende stof.
Die blomplantafdeling word onderverdeel in klasse van dikotse en monokotte, onderskei deur die struktuur van die verteenwoordigers. In totaal is angiosperme, wat die grootste verdeling van die groentekoninkryk is, meer as 390 gesinne en meer as 350 duisend spesies.
Die sentrale orde van tweesaadlobbiges is die kliphinderige, wat 20 gesinne verenig. Onder hierdie plante word oorheers deur kruie, meestal meerjarige, met 'n hoogte van slegs 'n paar sentimeter tot een en 'n half meter. Een van die talle spesies in die getal is saber-hemlock.
Onder ander belangrike verteenwoordigers van die departement is die Rosaceae-familie, wat plante hoofsaaklik kombineer met eenvoudige of komplekse alternatiewe blare. Baie lede van hierdie familie word as dekoratief gekweek.
Die namaak-familie bevat ongeveer 90 genera en meer as 2500 spesies.
Klassifikasie van kruieagtige plante - onder alle blomfamilies, grasse beslaan 'n spesiale posisie. Dit sluit in die belangrikste voedselplante: koring, rys, gars, rog, mielies, asook baie ander bekende graanprodukte. Daar is 650 genera en tot 10,000 spesies van hierdie familie, wat beskou word as die mees talle groep van die klas monokotte.
Nog 'n bekende familie van monokotte het die naam lelie ontvang, en sy verteenwoordigers is hoofsaaklik medisinale plante. Dit sluit in uie, knoffel, wilde knoffel, aalwyn, lelie en ander spesies. In totaal sluit hierdie familie 4000 spesies in. Sierplantkruidplante in hierdie familie is egter nie minder bekend nie, veral tulpe, ruskus, aspersies, hiasintes en natuurlik lelies, waarna die familie vernoem is.
Wat 'n grasagtige plant lyk, is baie moeilik om te beskryf, aangesien die vorm verteenwoordig word deur 'n groot aantal spesies wat van mekaar verskil. Hulle het egter almal 'n algemene kenmerkende kenmerk - 'n sagte (nie houtagtige) lugstam. Die struktuur van die kruidagtige plant sluit die wortelstelsel en die skiet (stam, blare, blomdeel) in.
Nog 'n teken van kruieplantegroei is die afwesigheid van 'n meerjarige bogrondse deel wat die koue seisoen kan weerstaan. Hierdie kenmerk is egter inherent in grasgroei in 'n veranderlike klimaat. In die warm trope en woestyne, het sommige plante 'n meerjarige bogrondse deel wat tot 'n hoogte van 15 m of meer groei.
Daar moet kennis geneem word dat daar saam met 'n baie klein verteenwoordiger van die vorm - eendewas, wat slegs tot 'n hoogte van 0.4-1.5 cm groei - reuse spesies is. Die naam van kruidagtige plante, wat tot 15 m hoog is, is vreemd genoeg vir almal bekend. Hulle is piesangs, wat soms verkeerd toegeskryf word aan bome. Selfs piesangs is egter nie die hoogste verteenwoordigers van kruieagtige plante nie, aangesien bamboes, wat ook met gras verband hou, tot 35 m kan groei.
Verteenwoordigers van hierdie vorm bestaan ​​uit ornamentele en blomkruidagtige plante, weide en boskruie. Daarbenewens is daar medisinale en voedergewasse.
Almal van hulle gedeel deur hul lewensverwagting in:
jaarplante daar is net een groeiseisoen waartydens hulle groei, bloei, rypword en sterf. Hulle vermeerder slegs deur saad. Bekende name van kruieplante soos rasse: dille, ertjies, kamille.
In tweejaarlikse plante In die eerste jaar ontwikkel die wortelstelsel, die stam en die blare. Hulle bloei egter eers in die tweede jaar, waarna hulle sterf. Dit sluit in byvoorbeeld pansies, klokkies, mallow.
meerjarige leef meer as twee jaar. Hulle het 'n wortelstelsel (in die vorm van 'n knol, gloeilamp of wortelskiet) met hernuwingsknoppies. Deel op supershaven, vroeg, middel en laat. Dit sluit in tulpe, delphinium, pioene.
Kruie plante is lank reeds deur mense gebruik. Hul gebruik hang af van individuele eienskappe.
Pittige Kruie (basiliekruid, tiemie, roosmaryn, dille, pietersielie, komyn, munt) word gebruik om die smaak van kos te verbeter en speserye te maak.
Medisinale kruie (kamille, salie, kruisement, kalendula, laventel, plantain) word gebruik in tradisionele medisyne en die produksie van farmaseutiese middels.
Dekoratiewe, klim en blomplante word gebruik om tuine, parke en ander gebiede te versier.
feed gegroei as troeteldier kos.
Medisinale kruie is die basis van die gewildste resepte. Sulke spesies groei in die natuurlike omgewing - perderestaart groei langs rivieroewers, in wei en in skaars woude. Dit word gebruik in hartsiektes en as 'n diuretika.
Op die hange van die klowe en in die bosse onder die bosse kan jy die lente-primrose vind, so genoem vir die vroeë blom. Die blare bevat 'n groot hoeveelheid vitamiene, dus die afkooksel van hulle word vir beriberi gebruik. In volksgeneeskunde word sy wortels gebruik om ontkiemende ontkieming te berei.
In die bos-steppe en steppe-gebiede groei maagwortels, van watter hart kalmeermiddels gemaak word.
Versiering van die gebied
Ornamentele kruie plante word gebruik om gebiede te versier. Hulle word geplant in blombeddings, blombeddings, randstene, modulêre blombeddings, ens. Hulle word tradisioneel in twee groepe verdeel:
Tipes word gekies afhangende van die toestande: die samestelling van die grond, die verligting van die plek, die nabyheid van grondwater, klimaat. Wense word ook in ag geneem - die kleur van die knoppe, die bloeiperiode.
Daar is 'n groot verskeidenheid spesies wat bloemiste sal interesseer. Byvoorbeeld, groot blou knoppies van geranium lyk baie mooi, wat die oog byna die hele somer verheug. Groot landings van eik salie lyk baie indrukwekkend. Die spesie het baie variëteite wat in die skakerings van knoppe verskil. As jy die eerste blomme uit salie sny, sal die kultuur weer blom. Terselfdertyd behoort die salie tot die mees onpretensieuse tipes.
Moenie vergeet nie, behalwe nuttige en pragtige kruie, is daar gevaarlik en giftig vir mense en diere. Dit is die moeite werd om te weet hoe hulle lyk, hulle name. Dit is die moeite werd om te verduidelik, na die bos toe, waar jy kan ontmoet een van die gevaarlikste spesies:
herfs krokus herfs,
Lelie van die vallei (gevaarlike bessies),
Sommige spesies kan selfs in die somerhuis as onkruid gevind word: Hemlockvlek groei in Sentraal-Rusland amper oral. Sy blare lyk soos pietersielieblare, wat vir onervare tuiniers en veral kinders verwarrend kan wees.