Geskryf deur Lindsay Grace
Het ou Egiptiese ouers bekommerd geraak dat hul kinders moontlik aan hierdie speletjie, senet genoem, verslaaf sou raak? Keith Schengili-Roberts / Wikimedia Commons, CC BY-SA
Daar word dikwels van videospeletjies die skuld gegee werkloosheid, geweld in die samelewing en verslawing - insluitend deur partydige politici wat morele kommer wek.
As u videospeletjies blameer vir sosiale of morele agteruitgang, kan dit iets nuuts voel. Maar vrese oor die gevolge van ontspanningspeletjies op die samelewing as geheel is eeue oud. Die geskiedenis toon 'n siklus van besorgdheid en aanvaarding oor speletjies wat baie soos gebeure uit die moderne tyd is.
Van antieke Egiptiese hiërogliewe, historici weet dat die oudste voorbeelde van bordspeletjies teruggevoer word na die spel van senet rondom 3100 vC
Een van die vroegste bekende geskrewe beskrywings van speletjies dateer uit die vyfde eeu voor Christus Dialoë van die Boeddha, voer aan dat hy die werklike woorde van die Boeddha self opneem. Daar word volgens hom gesê dat sommige mense beweer dat hy leef deur voedsel wat deur die gelowiges voorsien word, hou aan verslaaf aan speletjies en ontspanning; dit wil sê ... speletjies op planke met agt of met 10, rye vierkante. ”
Hierdie verwysing word algemeen erken as die beskrywing van a voorganger tot skaak - 'n baie bestudeerde spel met 'n oorvloed literatuur in kognitiewe wetenskap en sielkunde. In werklikheid was dit skaak 'n kunsvorm genoem en selfs gebruik as 'n vreedsame kompetisie tussen die VSA en Sowjet-Unie tydens die Koue Oorlog.
Ondanks die bekommernis van die Boeddha het skaak nie histories kommer oor verslawing geopper nie. Geleerdes se aandag aan skaak is gefokus op bemeestering en die wonders van die gees, en nie die potensiaal om verslaaf aan spel te wees nie.
Iewers tussen die vroeë Boeddhistiese tyd en vandag het die kommer oor spelverslawing plek gemaak vir wetenskaplike begrip van die kognitiewe, sosiale en emosionele voordele van spel - eerder as die nadele daarvan - en selfs skaak en ander speletjies as onderriginstrumente beskou verbetering van spelers se denke, sosiaal-emosionele ontwikkeling en wiskunde vaardighede.
'N Sterfgeval onder ander speelstukke uit die Akkadiese Ryk, 2350-2150 vC, gevind by Khafajah in die hedendaagse Irak. CC BY-SA
Speletjies en politiek
Dice, 'n antieke uitvinding, ontwikkel in baie vroeë kulture, het hul weg na die antieke Griekse en Romeinse kultuur gevind. Dit het gehelp dat albei gemeenskappe gelowiges gehad het in numerologie, 'n byna godsdienstige skakel tussen die goddelike en die getalle.
So gereeld was dobbelstene in die Romeinse kultuur dat Romeinse keisers het in hul speletjies soos Alea oor hul bedrywighede geskryf. Hierdie dobbelspel was uiteindelik verbied tydens die opkoms van die Christendom in die Romeinse beskawing, omdat hulle na bewering immorele neigings bevorder het.
Die kommer oor speletjies word meer gereeld as nie gebruik as 'n politieke instrument om openbare sentimente te manipuleer nie. soos een regshistorikus stel dit, statute oor dobbelstene in antieke Rome is slegs “sporadies en selektief afgedwing ... wat ons 'sportweddenskappe' sou noem, is vrygestel. 'Die dobbelsteen was verbode omdat dit dobbel, maar om nie op die uitkomste van sport te wed nie. Tot die sport het natuurlik self onder skoot gekom.
Die geskiedenis van die "Book of Sports", 'n 17-eeuse kompendium van verklarings van koning James I van Engeland, demonstreer die volgende fase van vrees vir speletjies. Die koninklike riglyne het uiteengesit in watter sport- en ontspanningsaktiwiteite geskik was om na die godsdienstige dienste op Sondag te gaan werk.
In die vroeë 1600's het die boek die onderwerp geword van 'n godsdienstige toutrek tussen Katolieke en Puriteinse ideale. Puriteërs het gekla dat die Kerk van Engeland gesuiwer moes word van meer invloede van die Rooms-Katolisisme - en hou nie van die idee om op Sondae te speel nie, en ook nie hoeveel mense daarvan hou om dit te doen nie.
Uiteindelik het die Engelse Puriteine ​​die boek verbrand. Soos die tydskrifartikel dit stel:Sport het grootgeword deur Puritanisme soos blomme in 'n makadam-gevangeniswerf. 'Sport, soos bordspeletjies uit die verlede, is verstyf en die onderwerp van baie ellende in die verlede en die hede.
Retro Report verduidelik die verbod op die masjien vir die masjien van die middel van die 20 eeu.
Pinball in die 20de eeu
In die middel van die 20de eeu het 'n spesifieke soort spel na vore gekom as 'n gereelde teiken van kommer oor politici - en dit is selfs verbied in stede regoor die land.
Die spel was flipper. Maar die parallelle met vandag se kommer oor videospeletjies is duidelik.
In haar geskiedenis van morele paniek oor elemente uit die populêre kultuur, het historikus Karen Sternheimer opgemerk dat die uitvinding van die muntstukbediende pinball-spel saamval met “'n tyd waarin jongmense - en werklose volwassenes - het 'n groeiende hoeveelheid vryetyd op hande gehad. ”
Gevolglik het sy geskryf:dit het nie lank geduur voordat flippie sou verskyn nie op morele kruisvaarders se radar; net vyf jaar strek tussen die uitvinding van die eerste muntstuk-aangedrewe masjiene in 1931 tot hul verbod in Washington, DC, in 1936. ”
Die burgemeester van New York, Fiorello LaGuardia, het aangevoer dat flipper-masjiene “van die duiwel”En morele korrupsie onder jong mense gebring het. Hy het 'n slee-hamer beroemd gebruik om flipperbalmasjiene te vernietig wat tydens die stadsverbod gekonfiskeer is het van 1942 tot 1976 geduur.
'N Vroeë pinball-masjien, voor die vernuwing van flippers om die bal langer in die spel te hou. Huhu / Wikimedia Commons
Sy klagtes klink baie na die hedendaagse kommer videospeletjies dra by tot werkloosheid in 'n tyd waarin millennials een van die meeste is geslagte onder werknemers.
Selfs die koste van penniespel-masjiene het politieke alarms veroorsaak oor die vermorsing van kinders se geld, soos die politici verklaar dat hulle probleme met klein aankope en elektroniese skatkaste in videospeletjies.
Tot die Boeddha se eie lering waarsku morele leiers verslavende speletjies en ontspanning insluitend 'dobbelsteentjies gooi', 'Speletjies met balle' en selfs 'uitspattigheid', en die vrome houers aanbeveel 'weg van sulke speletjies en ontspanning.'
Toe, soos nou, word spel gevang in samelewingswye besprekings wat eintlik niks met spel te doen gehad het nie - en alles te make het met die behoud of die vestiging van 'n gevestigde morele orde.
Lindsay Grace, riddervoorsitter van interaktiewe media; Medeprofessor in kommunikasie, Universiteit van Miami
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > Kultuurverskille > Speletjies is deur die geskiedenis heen beskuldig van sedelike agteruitgang en verslawing