Why companies must take shareholder petitions more seriously this year - afegames
Hierdie artikel is 'n ter plaatse weergawe van ons Moral Money-nuusbrief. Teken aan hier om die nuusbrief direk na jou inkassie gestuur te kry.
Besoek ons Morele Geld-hub vir al die jongste ESG-nuus, mening en ontleding van regoor die FT
Die beleggersdruk op Big Tech neem steeds toe. Gister het 'n groep Alphabet-aandeelhouers die Google-ouer geslaan met 'n reeks voorstelle oor menseregte en bestuursrisiko's voor sy jaarvergadering hierdie somer.
Die 11 voorstelle weerspieël 'n reeks bekommernisse rondom Alphabet en ander tegnologiegroepe. Een sê Alphabet moet meer deursigtigheid verskaf oor hoe sy algoritmes gebruikers met advertensies teiken. 'n Ander een vra vir 'n oudit oor sy bedrywighede se nadelige impak op anderskleuriges. 'n Derde eis 'n gedetailleerde verslag oor hoe Alphabet se steunwerwing by die Parys-ooreenkoms aansluit.
Soos dikwels die geval is met sulke voorstelle, is die beleggers agter hulle hoofsaaklik kleinerige fondse met 'n uitdruklike fokus op volhoubaarheid en sosiale impak. Vir die besluite om te aanvaar, sal die ondersteuning van groter beleggers deurslaggewend wees – veral die reuse met triljoene onder bestuur soos BlackRock, Vanguard en State Street. Die meedoënlose vlaag van aandeelhouerstemme oor omgewings- en maatskaplike kwessies dwing hierdie grootmense om hul gewilligheid te oorweeg om kragtige stemposisies te gebruik om korporatiewe verandering te versnel. En, soos ons opgemerk het in a onlangse uitgawe, lok hul relatief lae steunkoers vir sulke voorstelle toenemende ondersoek.
Dit is die fokus van Patrick se hoofitem vandag, 'n onderhoud met Cyrus Taraporevala, uitvoerende hoof van State Street Global Advisors. Vertel ons as jy dink Taraporevala se planne sal genoeg wees om die druk te verlig.
Ook in vandag se nuusbrief kyk ek na die jongste denke oor klimaatverwante rampe van die herversekeraar Munich Re, Tamami berig oor nuwe ontwikkelings in Indonesië se reuse-steenkoolsektor en Kristen beklemtoon 'n nuttige uiteensetting van koolstofvrystellings oor sakesektore. — Simon Mundy
State Street eis besonderhede vir 'bloedharde' koolstofoorgange
Die wêreld se grootste maatskappye wat koolstof vrystel sal hierdie jaar meer besonderhede oor hul oorgangplanne moet bekend maak – of teenkanting teen individuele raadslede moet ondervind, het State Street Global Advisors in 'n jaarlikse brief aan maatskappye gesê.
Voor die seisoen van 2022 algemene jaarvergaderings, het State Street gesê dit sal die grootste vrystellers in olie, gas, nutsdienste en mynbou druk om koolstofspeenstrategieë en befondsing vir hierdie oorgang onder meer besonderhede bekend te maak. Versuim om genoeg te doen, sal State Street laat oorweeg om in 2023 teen sekere direksiedirekteure te stem, het die batebestuurder gesê.
Met meer as $3 miljard se bates onder bestuur, is State Street een van die reuse-beleggers wat hekwagters geword het vir maatskappye oor omgewings-, maatskaplike en bestuurskwessies (ESG). Batebestuurders sal vanjaar weer onder druk wees van omgewingsbewustes wat hul stemkrag as 'n noodsaaklike knuffel in die stryd teen aardverwarming sien.
Cyrus Taraporevala, uitvoerende hoof van State Street, het in 'n onderhoud met Moral Money gesê een van die grootste probleme wat sy firma vanjaar kan aanspreek, sal wees om 'n oorgang van "baie donkerbruin" bates soos steenkool na aardgas aan te moedig.
"Ons wil die feit ondersteun dat hulle nie môreoggend al hul bruin bates hoef te stort nie," het Taraporevala gesê. "Ons glo nie in die simplistiese 'groen is goed en bruin is sleg' nie," het hy gesê en erken dat hierdie oorgange "bloed moeilik gaan wees".
Staatstraat het ook 'n oog op geslagsgelykheid. Die firma wat die standbeeld van 'n "vreeslose meisie" in 2017 voor die ikoniese Wall Street-bul geplaas het, sal weer vanjaar maatskappye wêreldwyd druk om vroue by direksies te voeg. Vanaf 2023 het State Street gesê dit wil hê dat groot maatskappye in die VSA, Kanada, Europa en Australië ten minste 30 persent vroulike direkteure moet hê. Die stoot kan na raming 3 000 tot 4 000 meer vroue by die direksies voeg.
Taraporevala het ook op kritiek gereageer, grootgemaak deur ShareAction in Desember, dat Amerikaanse batebestuurders ver agter Europese eweknieë gebly het in hul steun vir aandeelhouersbesluite oor omgewings- en maatskaplike kwessies. "Kyk daarna oor verskeie jare," het hy gesê oor SSGA se stemming. "Ek vind dit baie interessant as jy sien hoe iemand van nul tot 40 persent gaan [support] in een jaar. Wat het hier gebeur?" Die ShareAction-verslag het bevind dat State Street verlede jaar ten gunste van 32 persent van ESG-verwante aandeelhouersbesluite gestem het. Dit vergeleke met 40 persent vir BlackRock, en meer as 90 persent vir Europese eweknieë soos BNP Paribas Asset Management, Amundi en Aviva Investors.
Tog, met die groot Amerikaanse batebestuurders wat nou ernstig aandag aan ESG-kwessies begin gee, kan maatskappye nie meer aandeelhouers petisies afskud nie, en moet hulle skarrel om voor beleggersondersoek te kom. (Patrick Temple-Wes)
Versekeraars worstel met stygende klimaatrisiko's
Toe Ernst Rauch in die laat 1980's by Munich Re aangesluit het om klimaatsveranderingsrisiko's te bestudeer, het die wêreldwye herversekeringsreus reeds vir meer as 'n dekade daardie veld ondersoek as een van die eerste groot maatskappye wat wakker geword het vir die opkomende bedreiging. Na aanleiding van verlede jaar s'n rampspoedige vloede in Duitsland raak die gevaar kommerwekkend naby die huis vir Rauch, wat nou aan die hoof is van klimaatnavorsing en -strategie vir die € 59 miljard-inkomstemaatskappy.
Rauch en ek opgevang soos Munich Re sy skatting van verliese as gevolg van natuurrampe in 2021 gepubliseer het. Versekeraars moes verlede jaar skade ter waarde van $120 miljard dek – net tweede na die dosis horribilis van 2017, toe die totaal op $146 miljard te staan ​​gekom het. En 'n groot deel van die versekeringsmaatskappye se eie verliese is op hul beurt deur herversekeringsgroepe soos Munich Re gedek.
Soos die afgelope jare dikwels die geval was, het die enkele grootste verlies verlede jaar gekom van 'n monsterstorm in die Noord-Atlantiese Oseaan: Orkaan Ida, wat dele van die suidoostelike VSA in Augustus verwoes het. Maar die somervloede in Europa, wat meer as 200 mense doodgemaak het en skade ter waarde van €46 miljard aangerig het, was 'n dramatiese afwyking van enigiets waaraan die versekeringsbedryf gewoond is.
Oorstromings in Louisiana na orkaan Ida © AFP via Getty Images
In reaksie hierop het Munich Re besluit om te belê in die ontwikkeling van klimaatsmodelle met 'n hoër resolusie om hom te help om die volgende sulke ramp te verwag, het Rauch vir my gesê. Namate kommer in Europa toeneem oor die groeiende bedreiging van klimaatsverandering, het hy gesê, gaan die vasteland se tradisioneel lae vlakke van rampversekering aansienlik styg. Slegs sowat 'n kwart van verlede jaar se Duitse vloedverliese is deur versekering gedek.
'n Toename in Europese vraag lyk belowend vir Munich Re, wat 'n ongemaklik hoë vlak van blootstelling aan Amerikaanse katastroferisiko het. "Ons aptyt is daar – ons stel daarin belang om 'n gebalanseerde risikoportefeulje te hê," het Rauch gesê.
Maar hul beskerming sal teen 'n prys kom – soos duidelik sigbaar was uit die prysbewegings hierdie maand, toe herversekeringskontrakte hernu is. Die tariewe vir dekking in sommige rampgeteisterde gebiede van Duitsland het met 50 persent gestyg. En dit was nie net in Europa dat herversekeraars huiwerig geraak het nie. Wêreldwyd het eiendomsherversekeringspryse met 9 persent gestyg, volgens die versekeringsmakelaar Howden – die grootste sprong vir meer as 'n dekade.
Aangesien klimaatrisiko's versekeringspryse wêreldwyd opstoot, sal regerings moet besluit of hulle meer moet bestee om die beskerming van kwesbare eiendom te subsidieer – of mense aanmoedig om weg te beweeg van riskante gebiede. In die VSA het die Nasionale Vloedversekeringsprogram, wat sedert 1968 gesubsidieerde versekering verskaf, begin om sy tariewe te verhoog vir eiendom in die mees riskante kusgebiede – onder hewige kritiek van sommige politici.
In Duitsland het die onlangse vloede intussen oproepe aan die regering aangespoor om stewige subsidies vir eiendomsversekering aan te bied waar die markprys te hoog is, het Rauch gesê – 'n kommerwekkende ontwikkeling, na sy mening.
"Dit word vir sommige mense moeiliker om natuurlike rampversekering te bekostig," het hy gesê. "Maar as subsidies verhoog word, sal eiendomseienaars nie meer verstaan ​​wat die werklike risikoprys is nie. Dit kan tot 'n risikoborrel lei."
Of die koste deur huiseienaars, belastingbetalers of aandeelhouers van versekeringsmaatskappye gedra word, die prys van verergerende natuurrampe sal onmoontlik wees om te vermy. (Simon Mundy)
Wenke van Tamami
Nikkei se Tamami Shimizuishi help jou om op hoogte te bly van stories wat jy dalk van die oostelike halfrond gemis het.
Nadat China en Indië kragonderbrekings gely het wat deur steenkooltekorte veroorsaak is, het Indonesië vinnig opgetree om dieselfde lot te voorkom. Jakarta het vroeër vandeesmaand 'n verbod op steenkooluitvoer van een maand ingestel om die binnelandse kragtoevoer te beskerm.
Terwyl amptenare die moontlikheid bespreek van uitvoere te hervat, het die verbod – tot dusver – 'n groot verduistering verhoed. Maar die skokgolf wat deur die besluit geskep is, beklemtoon die risiko van steenkoolafhanklikheid vir Indonesië en die hele Asiatiese streek.
Steenkoolmynwerkers in Indonesië moet 25 persent van hul produksie op die binnelandse mark verkoop. Maar aangesien die prys van steenkool in die wêreldmark gestyg het, het sommige verskaffers die vereiste geïgnoreer. Dit het steenkoolvoorraad vir huishoudelike kragopwekking tot a "krities lae" vlak.
Ontleders voer aan dat die vrees vir 'n tekort 'n wekroep moet wees om Indonesië se afhanklikheid van steenkool te verminder. Die land het gegenereer meer as 60 persent van sy elektrisiteit van steenkool in 2020.
"Selfs as jy oorvloedige fossielbrandstofbronne in jou eie land het, is daar altyd die markprysrisiko, kommoditeitsrisiko en ander vervoer-, logistieke en politieke risiko dreig," sê Elrika Hamdi, Jakarta-gebaseerde energiefinansieringsontleder by die Instituut vir Energie-ekonomie en Finansiële Analise.
Top-invoerders moet ook ag slaan op die alarmklok. Japan, Suid-Korea en die Filippyne het 'n beroep gedoen dat die wêreld se grootste uitvoerder van termiese steenkool sy uitvoerverbod moet laat vaar weens kommer oor plaaslike energietekorte.
James Guild, adjunkgenoot by die S. Rajaratnam Skool vir Internasionale Studies in Singapoer, het verduidelik dat die onlangse episode getoon het dat die Indonesiese regering mag demonstreer om markkragte te tem met sy groot binnelandse steenkoolreserwes. "Dit gaan nogal 'n verskuiwing in die aansporingstruktuur neem vir hulle om daardie vermoë prys te gee deur van steenkool na hernubare energie te beweeg," het Guild gesê.
Grafiek van die dag
In die meeste sektore kom die meerderheid van organisasies se emissies uit hul voorsieningsketting, dié wat algemeen bekend staan ​​as Scope 3 emissions, HSBC gevind in 'n uiteensetting van maatskappye in die S&P Global 1200-indeks.
Maar daar was 'n paar interessante verskille tussen bedrywe. Bestek 2-vrystellings, wat verband hou met energie wat aangekoop is, in die kommunikasiesektor het 'n veel groter deel van die totaal uitgemaak as vir ander nywerhede, wat die groot elektrisiteitsverbruik van datasentrums weerspieël.
Om die volle klimaatrisiko van hul portefeuljes te kwantifiseer, ondersoek beleggers korporatiewe emissieverminderingsteikens en netto nul-strategieë, het HSBC geskryf. En beleggers evalueer of maatskappye hul invloed voldoende gebruik om die naald op groener voorsieningskettings te druk.
Die bank het opgemerk dat Bestek 3-openbaarmakings agterbly by dié van Bestek 1 en 2, wat 'n probleem inhou vir beleggers wat data oor hul portefeuljes wil bekom. (Kristen Talman)
Klimaataktiviste het 'n nuwe teiken in hul visier: kommunikasiemaatskappye wat daarvan beskuldig word dat hulle waninligting oor klimaat namens hul kliënte versprei. In hierdie uitstekende stuk, Andrew Edgecliffe-Johnson beskryf hoe vooraanstaande PR-firmas, insluitend Edelman, gereageer het.
Vir 'n uitlokkende neem oor die Amerikaanse energie-oorgang, moenie die nuutste Middagete met die FT met Harold Hamm misloop nie. Die legendariese olieman vergelyk die klimaatbeweging met 'n "godsdiens" en spot met BP se pogings om na hernubare energie te beweeg – maar vra ook vir strenger globale klimaatooreenkomste om die ondergang van steenkool te bespoedig.