Rektale kanker (rektale kanker, rektale kanker) is 'n kwaadaardige gewas in die laaste deel van die ingewande. Dit ontwikkel gewoonlik vanaf aanvanklik onskadelike dermpoliepe. Kenmerkende simptome is sigbare bloed in die ontlasting, slymverstopping en pyn tydens dermbewegings. Lees hier meer oor die tekens, oorsake, behandeling en prognose van rektale kanker.
Rektale karsinoom: beskrywing
In baie pasiënte met kolorektale kanker is die gewas in die rektum of rektum geleë. Dit is die laaste deel van die ingewande voor die anus. Hy is ongeveer 16 duim lank.
Rektale kanker (rektale kanker, rektale kanker) is byna altyd 'n sogenaamde adenokarsinoom. Dit is 'n kwaadaardige gewas wat ontwikkel uit die slymklierweefsel. Sulke adenokarsinoom van die rektum vorm ongeveer 30 tot 40 persent van alle gevalle van kolorektale kanker (kolorektale karsinoom) in Duitsland.
Rektale kanker: oorsake en risikofaktore
Rektale karsinoom ontwikkel meestal uit goedaardige groeisels van die dermslijmvlies, die sogenaamde poliepe, Sulke poliepe kom voor in baie ingewande. Hulle bly meestal skadeloos. Maar hulle kan ook deur die jare ontaard en kanker word – 'n rektale kanker ontwikkel.
Die kanker groei vinnig en onbeheersd. Dit dring deur na die gesonde weefsel en vernietig dit. Boonop kan individuele kankerselle deur die bloed- en limfkanale in die liggaam versprei en sekondêre gewasse (metastases) elders vorm, byvoorbeeld in die limfknope, longe en lewer.
Soms kom die rektale kanker familiaal voor. Dit dui daarop dat daar een in sulke gesinne is genetiese geneigdheid vir kanker van die rektum dui aan: Diegene wat geraak word, verhoog 'n groter risiko om rektale karsinoom te ontwikkel van goedaardige derm poliepe in die rektum.
Daar is ook 'n paar oorerflike siekteswat die ontwikkeling van kolonkanker (en ander kankergewasse) bevorder. Dit sluit byvoorbeeld Lynch-sindroom (oorerflike nie-polipiese kolorektale karsinoom, HNPCC) en familiële adenomatous polyposis (FAP) in.
Chroniese inflammatoriese dermsiekte verhoog ook die risiko van rektale kanker (en ander kwaadaardige kolon gewasse). Dit geld veral vir ulseratiewe kolitis.
Kom baie gereeld in ongesonde leefstyl oor die ontwikkeling van kolorektale kanker (soos rektale kanker) in: Bietjie beweging, oorgewig en 'n ongesonde dieet verhoog die risiko van kanker. Veral een Voeding met baie (rooi) vleis, verwerkte worsies en lae vesel word beskou as 'n risikofaktor vir rektale kanker en ander vorme van kolorektale kanker. Dieselfde geld Nikotien en alkohol om.
Wenke: Gereelde inname van groente en vrugte, sowel as 'n dieet met 'n lae vetvleis en 'n lae vleis verminder die risiko van darmkanker (insluitend rektale kanker)!
'N Ander algemene risikofaktor vir alle vorme van dikdermkanker is hierdie ouderdomMet die ouderdom neem die risiko van siektes toe. Dus is die gemiddelde ouderdom van aanvang ten tyde van die diagnose 73 jaar (mans) en 75 jaar (vrouens).
Rektale karsinoom: simptome
In die vroeë stadium veroorsaak die rektale karsinoom gewoonlik geen simptome nie. In die verdere verloop is daar egter tekens soos bloed in die ontlasting, pyn tydens dermbewegings en veranderde dermgewoontes (diarree en / of hardlywigheid). Die gewas kan selfs deur die rektum deurgaan. Dan kom dit by intestinale obstruksie (ileus).
Let op: Nie elke verandering in dermgewoontes is gelyk aan kanker nie. Dit word egter aanbeveel dat die klagtes deur 'n dokter opgeneem word vanaf die ouderdom van 40.
Rektale kanker kan ook algemene simptome veroorsaak. So voel baie pasiënte minder doeltreffend en moeg, Sommige pasiënte meld ook een daarvan aan ongewenste gewigsverlies of koors.
Dikwels simptome van Anemie (bloedarmoede) op. Dit sluit byvoorbeeld bleekheid, verminderde veerkragtigheid en hartkloppings in, selfs by lae vrag. Die bloedarmoede word veroorsaak deur die feit dat die rektale karsinoom maklik en gereeld bloei.
Rektale kanker: ondersoek en diagnose
As vermoedelik rektale kanker is, sal die dokter eers breedvoerig met u praat Om mediese geskiedenis op te stel (Geskiedenis). Byvoorbeeld, hy gee 'n gedetailleerde weergawe van die simptome wat voorkom, en vra oor moontlike bestaande en onderliggende siektes, asook oor u lewenstyl. Daarbenewens sal die dokter navraag doen as daar reeds gevalle van kolonkanker in u gesin is.
Die volgende stap word gevolg deur een fisiese ondersoek, Aan die een kant kan die dokter u algemene toestand beter beoordeel. Aan die ander kant is hy op soek na moontlike tekens van die kanker. Dit sluit een in digitale rektale ondersoek: Die dokter skandeer met een vinger oor die anus van u rektum. In sommige pasiënte kan rektale kanker palpeer word.
Nader vertering bring een kolonoskopie (Kolonoskopie). Dit is die beste manier om dermkanker op te spoor: die dokter plaas 'n buisinstrument (endoskoop) oor die anus. Dit het 'n ligbron en 'n klein kamera is aan sy punt geïnstalleer. Die dokter druk die endoskoop saggies deur die hele kolon. Op grond van die kamerabeelde op die monitor is die persoon onderweg om die binnekant van die ingewande akkuraat te inspekteer.
Daarbenewens kan die dokter fyn instrumente via die endoskoop voorstel. Met hul hulp kan wees Verwyder derm poliepe sowel as kleintjies weefselmonsters (Biopsies) van verdagte mukosale terreine. Dit word in die laboratorium vir kankerselle ondersoek.
By sommige pasiënte is kolonoskopie om verskillende redes nie moontlik nie (miskien omdat die gewas die ingewande vernou). Dan kan die dokter ook slegs 'n weerspieëling van die rektum (rectoscopieuit te voer). 'N Ander alternatief is die sigmoidoskopie 'n weerspieëling van die rektum en die voorafgaande S-vormige Grimmdarmschlinge. Die nadeel van albei metodes is dat 'n groot deel van die dikderm nie van die ondersoek uitgesluit word nie.
'N Derde moontlikheid, indien 'n kolonoskopie nie haalbaar is nie, bied die virtuele kolonoskopie: Die ingewande word in drie dimensies en in detail getoon deur rekenaar tomografie (CT). As daar gevind word dat poliepe verwyder moet word, of dat weefselmonsters verwyder moet word, maar dan is 'n chirurgiese ingreep nodig.
Die noukeurige ondersoek van die ingewande en die ontleding van weefselmonsters is gewoonlik voldoende om die rektale karsinoom betroubaar te diagnoseer. Daarna sal die dokter verdere ondersoeke bestel. Dit dien om die presiese ligging en grootte van die gewas sowel as die verspreiding daarvan in die liggaam te bepaal.
Moontlike ondersoeke is byvoorbeeld rekenaar tomografie (CT), magnetiese resonansietomografie (MRI) en ultraklankondersoeke van die buik. As vroue vermoed dat rektale kanker na die vagina of baarmoeder versprei het, is 'n ginekologiese ondersoek nodig. 'N Röntgenondersoek van die borskas (röntgenfoto van die borskas) kan toon of metastase in die longe neergesit het.
Rektale karsinoom: behandeling
Die presiese behandeling van rektale kanker sal by elke pasiënt aangepas word. 'N Rol word gespeel deur die gewasstadium, die ouderdom en die algemene toestand van die pasiënt, sowel as moontlike comorbiditeite.
Die enigste manier om rektale kanker te genees, is tans een operasie, Die chirurg sny die gewas so volledig as moontlik uit, met 'n sekere veiligheidsmarge. Met ander woorde, dit sny in die omliggende gesonde weefsel in om sodoende alle kankerselle te "vang".
As daar 'n groot risiko van terugval is (byvoorbeeld vir groter gewasse), moet die chirurg, tesame met die gewas, ook die omliggende vetterige en bindweefsel (genoem mesorektum) sny. As dele van die anale sfinkspier ook verwyder moet word, is dit een kunsmatige dermuitgang (Anus praeter of stoma) nodig.
Bestraling en / of chemoterapie
Vir rektale kanker in die vroeë stadium is chirurgie gewoonlik voldoende. As die gewas 'n bietjie verder gevorder het, sal pasiënte dit ontvang voor die operasie 'n bestraling of 'n gekombineerde bestraling en chemoterapie (chemoradioterapie). Dit kan die gewas krimp en voorkom dat die anale sfinkter verwyder moet word.
ook na die operasie Chemoterapie of chemoradioterapie kan nuttig wees: enige oorblywende kankerselle in die liggaam kan doodgemaak word.
Dikwels veroorsaak 'n gevorderde rektale kanker metastases in ander dele van die liggaam, soos die lewer en longe. As dit moontlik is, word hierdie – soos die primêre gewas in die rektum – chirurgies verwyder.
In gevalle van gevorderde rektale kanker, is die metastases dikwels te groot om heeltemal chirurgies te verwyder. Dan probeer u dit eers verminder. Dit word gekombineer met chemoterapie geteikende medisyne, Sulke medisyne werk spesifiek teen sekere eienskappe van die kankerselle van die pasiënt.
'N Voorbeeld is bevacizumab: Dit is 'n sogenaamde monoklonale teenliggaampie. Dit verhoed dat 'n sekere groeifaktor (VEGF) aan kankerselle dop en die vorming van nuwe bloedvate in die rigting van die gewas stimuleer. Die gewas word dus nie so goed van bloed voorsien nie (en dus suurstof en voedingstowwe). Dit slaag soms daarin om groot metastases in so 'n mate te verminder dat dit uitvoerbaar word.
Rektale karsinoom: verloop en prognose
Hoe gevorderder die rektale karsinoom is, hoe erger is die voorspelling: Met die grootte en verspreiding van die gewas neem die kans op herstel af en neem die risiko van terugval toe. Dit kan afgelei word uit die waargenome oorlewingsyfers: Vyf persent na die diagnose van rektale kanker op stadium I leef nog 95 persent van die behandelde pasiënte. In stadium IV karsinoom is hierdie 5-jaar-oorlewingsyfer slegs 5 persent.
Daarom moet alle pasiënte by wees rektale kanker selfs na voltooiing, word suksesvolle behandeling gereeld opvolgbesoeke gedoen. 'N Moontlike terugval kan so vroeg as moontlik opgespoor en behandel word.