Beskrywing van die skildery deur Konstantin Yuon "Winter Sun" - Skilderye - 2022
Die Sowjet-kunstenaar K. Yuon het die mooiste en waardigste skilderye van Russiese aard gevind. Die meester het 'n huis in die voorstede gehad, waar hy lief was om homself in kreatiwiteit te dompel. Die dorp Ligachevo, ver van die stad se gewoel, word in baie werke van die skilder gevang.
Die "wintersonnetjie" is betrap deur Konstantin Fedorovich se aandag in 1916. Die meeste van die skilderye is landskapvoorwerpe. Die onderste deel is bedek met 'n egalige sneeuvel, die lug met seldsame skerwe pluizige wolke word van bo blou.
Die middelste horisontale lyn is gestreep met boomstamme. Groot sparre bome versprei na die wye en hoë in die oop uitspansels van die aarde. Hul immergroen skuins takke is bedek met dik donkergroen naalde.
Naaldbos word verdun met lang, hoë bome. Die afwesigheid van blare op hulle gee die lig van die middagson aan die kykers. In teenstelling met die ryp wat die natuur in ysige boeie beklee, verlig die goue sirkel van die sonlig alles rondom met sagte warmte.
Aan die regterkant van die doek is 'n klein intrige-toneel opvallend. In die sneeu staan ​​'n wa met 'n perdekar, langsaan staan ​​'n boer in die dorp klaar om borselhout te versamel. Selfs hierdie dinamiese toneel lyk onbeweeglik, bevrore soos die bos self, toegedraai in 'n mantelblad.
Die wintersonnetjie deel geel met wolkvlekke, trek lang skaduwees van die bos in die sneeu. Uit so 'n foto word dit lig en warm met slegte weer in die stort.
Russiese kunstenaar wys ons hoe statig en mooi die wintertyd is. Dit lyk asof die ruimte met sonstrale oorstroom is deur die grense van die tweedimensionele deurdringing en gee die gehoor 'n gevoel van teenwoordigheid.
As 'n erkende meester van die landskap, is Yuon ook 'n groot patriot en 'n toegewyde aanhanger van lewende natuurskilderye. Die "wintersonnetjie" verlig met die hoop op die opstanding van 'n ysige wêreld; sag en ewig, verklaar dit telkens weer sy bestaan ​​deur vergelingstrale te verblind.