Plaas in die oond en bak 15–20 minute of tot die frikkadelle gaar is. Terwyl die frikkadelle bak, kook die spaghetti volgens die aanwysings op die pak. Dreineer en sit warm saam met die frikkadelle en parmesaan voor.
Hoe getrou moet ’n vertaling aan die oorspronklike gedig bly? Dit is ’n vraag wat dikwels by werksessies vir aspirantvertalers opduik.
Die eenvoudige antwoord is: So getrou as moontlik. Maar as die vertaler self ’n digter is, word die vertaling soms onvermydelik ’n nuwe gedig, ’n eie skepping.
D.J. Opperman het byvoorbeeld van Uys Krige gesê dat sy vertalings neig tot oorspronklike werk, en sy oorspronklike werk tot vertalings!
Wat Dickinson sê, is dat die vrugbare verbeelding en woordvaardigheid van ’n digter genoeg is om ’n stuk natuur te skep – iets wat selfs as ’n alternatief vir die werklikheid kan dien. Al wat nodig is, is digterlike dagdromery (“revery”).
Met die byhaal van die Karoo en die vygie kry die leser ’n weerklank van ’n strofe uit Opperman se “Joernaal van Jorik”:
Net soos by Dickinson word hier verbeeldend ’n wydse ruimte geskep met die minimum gegewe – die gereduseerde essensie verteenwoordig ’n veel groter geheel.
Die ware digter bly dus getrou aan sy eie aard en poëtiese universum, selfs wanneer hy ’n digter van die ander kant van die aardbol vertaal.
In plaas van ’n wandelaar wat in die aand – al neurieënd – met homself praat, maak Van Niekerk van die woorde ’n wiegelied, soos blyk uit die aanspreek van ’n kind in die slot. In albei gedigte word met die woord “rus” nie net die slaap bedoel nie, maar ook die dood.