Dieet: Hoe suiker die drang na lekkers stimuleer - Nuus - 2022
Dieet: Hoe suiker die drang na lekkers stimuleer
Darmbrein-sirkulasie veroorsaak drang na suiker
Na die inname van suiker stuur ons ingewande 'n sein aan wat die hunkering na lekkers in die brein verhoog. 'N Amerikaanse navorsingspan het nou 'n spesiale verband tussen die ingewande en die brein getoon wat kan verklaar waarom baie mense 'n ware drang ontwikkel sodra hulle suiker verbruik het.
Navorsers van die Howard Hughes Mediese Instituut het ontdek dat suikermolekules sekere sensors in die ingewande aktiveer, wat dan 'n sein na die brein oordra. Hierdie sensors werk slegs op suiker en kan moontlik verklaar hoe die skynbaar onversadigbare aptyt vir lekkers ontstaan. Die resultate van die studie is onlangs in die bekende tydskrif "Nature" aangebied.
Suikermolekules veroorsaak 'n sein tussen die derm en die brein
'N Bietjie suiker is genoeg om die drang na alles wat vir die meeste mense soet is te vergroot, hetsy koekies, sjokolade, geklopte room of koek. 'N Nuwe studie wys nou dat hierdie begeerte veroorsaak word deur 'n seinverbinding tussen die derm en die brein wat slegs op suikermolekules reageer. Hierdie seinpad begin nie met kunsmatige versoeters nie.
'N Onafhanklike neurologiese weg
Benewens die smaakknoppies op die tong, is die verband tussen die ingewande en die brein 'n heeltemal aparte neurologiese seinweg. In eksperimente op muise het die navorsers gedokumenteer hoe die eerste suikermolekules wat in die ingewande kom sensors wat seine na die brein stuur, wat dan verhoog eetlus. Dit is 'n kieskeurige reaksie op die derm-brein en reageer slegs op suiker.
Die derm-brein seine verduidelik 'n lang waargenome verskynsel
Wetenskaplikes het lankal waargeneem dat suiker 'n unieke uitwerking op die brein het. Die oorsake van hierdie verskynsel is tot dusver nie voldoende verstaan ​​nie. 'N Ander studie in 2008 het getoon dat muise suiker verkies, selfs al het hulle nie die vermoë om soetgoed te proe nie. Die seinpad wat nou ontdek is, bied 'n verduideliking vir hierdie verbinding.
Soet smaak en suiker is twee skoene
"Ons moet die terme soet en suiker van mekaar skei," benadruk die neurowetenskaplike Charles Zuker. Terwyl soet smaak 'n voorkeur weerspieël, staan ​​suiker vir 'n ware begeerte. Die studie vraestel onthul die neurale basis vir suikervoorkeur.
Verfynde suiker laat die eetlus amok word
Suiker is 'n versamelwoord vir 'n hele reeks brandstowwe wat deur voedsel opgeneem word. Volgens die studie aktiveer die daaropvolgende sein van die derm die beloningstelsel van die brein en verseker dit dat mense goed voel. In die hedendaagse dieet, wat gekenmerk word deur verfynde suiker, loop die eetlus amok.
Suikerverbruik het tienvoudig toegeneem
Dit word ook weerspieël in die Amerikaanse dieet. Terwyl die gemiddelde jaarlikse suikerverbruik per kop aan die begin van die 19de eeu ongeveer vyf kilogram was, is dit nou ongeveer 50 kilogram. Hierdie toename hou verband met talle gesondheidsprobleme soos vetsug en tipe 2-diabetes.
Versoeter kan nie die suikerdrang bevredig nie
Die span onder leiding van die navorsingsleier Zuker het ook in vorige studies getoon dat kunsmatige versoeters nie die drang na suiker kan bevredig nie. Die navorsers het muise gegee om water te drink wat gemeng is met die wyd gebruikte versoeter acesulfame K en verfynde suiker. Die muise kon kies watter water om te drink.
Terwyl aanvanklik dieselfde hoeveelheid uit albei houers gedrink word, het die muise na twee dae byna uitsluitlik die suikerwater gedrink. "Ons het tot die gevolgtrekking gekom dat hierdie onversadigbare motivering wat die dier het om suiker in plaas van soet smaak te eet, 'n neurale basis kan hê," verduidelik Zuker.
Die suikersiklus tussen die derm en die brein
In die huidige studie het die navorsers die breinaktiwiteit van die knaagdier sigbaar gemaak. Daar is aangetoon dat die brein slegs op suiker spring, maar nie op kunsmatige versoeters nie. Die sein vanaf die ingewande word direk na die breinstam gestuur en verwerk deur 'n streek wat onafhanklik van die smaakverwerking is.
Die sein word deur die dermslymvlies uitgestuur en bereik die brein via die tiende kraniale senuwee (vagus senuwee). Hierdie baan is veral sterk vir glukose en glukose-agtige molekules. Verbasend genoeg blyk dit dat die seinweg nie na ander soorte suiker, soos fruktose, afkomstig van vrugte, spring nie.
Waarom is die liggaam so sensitief vir glukose?
Die navorsers vermoed dat hierdie seinweg die organisme se aandag op glukose as 'n spesiale bron van energie vir alle lewende dinge moet vestig. "Die ontdekking van hierdie siklus help om te verduidelik hoe suiker ons brein direk beïnvloed om verbruik te beheer," sê Zuker. Die ontdekking bied ook nuwe benaderings vir strategieë wat die aptyt vir suiker kan belemmer. (Vb)
Howard Hughes Mediese Instituut: 'n Gut-to-Brain-kring dryf suikervoorkeur aan en kan suikerdrang verklaar (gepubliseer: 15 April 2020), hhmi.org