Asem vd Innerlike mens
DIE VERSKILLENDE "ASEMS" WAARDEUR DIE NATUURLIKE EN GEESTELIKE MENS LEWE (veral verwysend na die innerlike mens).
Vir 'n dagstukkie hieroor, gaan na: http://warechristenedagstukkies.blogspot.com/2018/10/lig-nodig-om-lewende-wese-te-wees.html
(Gen 2:7) "En die HERE God het die mens geformeer uit die stof van die aarde en in sy neus die ASEM van die lewe geblaas. So het dan die mens 'n lewende siel geword".
Die woorde "lewende siel" verwys na iets waarin daar 'n lewende siel is (Gen. 1:30). Die mens is 'n lewende siel omdat hy ASEM het - sonder lewensasem kan niks gesien word as lewendig ('n lewende siel of lewende wese) nie (selfs plante haal asem). Die mens is egter nie net uiterlik van aard nie, maar ook innerlik (die innerlike mens - die mens binne-in); dus, net soos die uiterlike mens nie sonder asem kan lewe nie (en dus sterf wanneer hy sy laaste asem uitblaas-Job 34:14,15), net so kan die innerlike mens ook nie sonder asem lewe nie.
Wanneer die mens sy laaste asem uitblaas, dan sterf hy (die uiterlike mens) en hou op om 'n lewende siel op aarde te wees, maar dit beteken nie dat hy nie meer 'n wese is nie! - wel nie meer 'n lewende wese wat op aarde lewe nie, maar is dan steeds 'n lewende wese (want sy uiterlike het wel gesterwe, ja, maar sy innerlike het nie gesterwe nie) . Bv., daar is baie soorte wesens en wesens met soorte liggaame, en nie almal is lewende wesens op aarde (soos die mens) nie. Op dieselfde wyse het die innerlike mens ook 'n liggaam en sintuie en hart ens.(Luk.16:22.23), maar is nie dieselfde as die vd uiterlike mens nie. Die uiterlike mens is uit stof gemaak, so hy keer terug na stof wanneer hy doodgaan!, maar nie die innerlike mens nie... (die innerlike mens is nie uit stof gemaak nie, maar deur God in die mens se binneste geformeer - Sag. 12:1). Die innerlike mens kan gesien word soos "gees".
Wanneer die mens (se uiterlike mens) sterf is hy dus steeds 'n "lewende" wese, verwysend na sy innerlike; dus, na regte het hy nog "asem" (anders kan hy nie lewe nie)! Wanneer die mens doodgaan en hy sy laaste ASEM uitblaas, gaan die asem (wat die uiterlike mens aan die lewe hou) terug na God wat dit gegee het (Ecc. 3:21; 12:7), maar sy innerlike mens (die mens van binne) is dan nog aan die lewe en lewe deur die asem van of:
- (1) die wereld (in die gv die natuurlike mens - het m.a.w. 'n menslike natuur), of
- (2) deur die asem vd Heilige Gees (in die gv die geestelike mens - het 'n goddelike natuur)(rol af vir skrifte).
Wanneer die mens sterwe is hy dus dan wel dood (in die sin van die uiterlike mens het gesterwe), maar is 'n gees sonder (letterlike) vlees en bene (Luk. 24:39)(innerlike mens lewe dan nog), en kan inderdaad steeds gesien word soos 'n wese wat "asemhaal" (is " 'n gees " - vgl. dit met die tema van "geeste van afgestorwenes"). Die wie se innerlike lewe deur die asem vd Heilige Gees, het die belofte van ewige lewe want die Heilige Gees hou hulle aan die lewe. Hulle is verseel tot die dag van verlossing... Maar die natuurlike mens wie se innerlike deur die asem vd wereld lewe, se uiteinde is die dood... (natuurlik verwysend na die "tweede dood").
Om hierdie kortliks op te som:
Net soos die uiterlike mens nie sonder asem kan lewe nie, net so kan die innerlike mens ook nie sonder asem lewe nie. M.a.w., wanneer die uiterlike mens sterwe en hy sy laaste ASEM uitblaas, en die asem wat God gegee het teruggaan na Hom, dan beteken dit nie die innerlike mens het ook gesterwe nie. Die innerlike mens (die mens van binne) lewe dan nog, en het ook ASEM waardeur hy lewe, en hy wag dan... - in g.v. die natuurlike mens op die tweede dood...; maar in die g.v. die geestelike mens sal hy nie deur die tweede dood gaan nie (want hy het die asem van die Heilige Gees). M.a.w., in die geval vd natuurlike mens lewe sy innerlike mens deur "die wereldse gees" ("asem")(ook genoem "gees van dwaling")(Ef. 2:2; 1 Joh. 4:6), maar in die geval vd geestelike mens lewe sy innerlike mens deur die Heilige Gees ("asem")(die Gees wat uit God is)(ook genoem "die Gees vd waarheid")(1 Kor. 2:12; 1 Joh. 4:6).
NS: Alhoewel die woord "gees" gewoonlik vewys na 'n gees, bv. kan verwys na die mens se gees of die Heilige Gees of ander geeste soos bose geeste, verskil dit in betekenis nie veel van ASEM (Gen. 7:22; 25:8; Hand. 17:25) nie.
- Die natuurlike mens se innerlike word somtyds as "dood" gesien (Ef. 2:1) nie omdat sy uiterlike en innerlike alreeds dood is nie, maar omdat hy vrugte dra tot die DOOD... Hy het m.a.w. nie die Lig (asem) wat hom vrugte tot lewe kan laat dra nie, en kry ook nie die regte (soort geestelike) kos en water wat hom aan die lewe hou nie (http://warechristenedagstukkies.blogspot.com/2018/10/die-innerlike-mens.html). En hy kan ook nie die geestelike voedsel verwerk nie want hy het nie die Lig of asem wat nodig is om dit te kan verwerk nie. Die "natuurlike mens" (die gebore uit die saad van Adam) sal dus deur die tweede dood gaan (want hulle dra vrugte vir die dood) (m.a.w., wanneer die uiterlike mens sterwe, kan dit gesien word soos die eerste dood, en die tweede dood kan miskien vgl. word met soos wanneer nie net die liggaam nie maar ook die innerlike mens sterwe - terloops, die tweede dood verwys na die oordeel vd hel,,, - Openb. 21:8). M.a.w., omdat hulle nie die asem of LIG het van die Heilige Gees nie, kan hulle nie geestelike voedsel verteer nie, en dus nie groei en vrug dra "tot lewe nie" (of vrug dra wat vir hulle lewe kan gee nie), maar dra vrugte tot die dood. Die natuurlike mens is uit die wêreld (het 'n gees van dwaling - 1 Joh. 4:6) en praat uit die wêreld (en luister dus nie na die wat uit God is nie, maar na die wat uit die wereld is - luister na die wat die gees van dwaling het)(1 Joh. 4:5,6). Hy wandel volgens die loop van hierdie wêreld (wandel in die begeerlikhede van hulle vlees en doen die wil vd vlees en sinne - verdwaas in die gemoed - Ef. 4:17), volgens die owerste van die mag van die lug (Ef. 2:2,3; 1 Joh. 5:19; 1 Pet. 4:2 - "die wêreld" is onder die mag vd bose)(want hulle het die gees vd wereld, die gees van dwaling) - en word daarom kinders vd ongehoorsaamheid of "kinders vd toorn" genoem (Ef. 2:3)(want hulle is onder die mag vd bose).
- Die geestelike mens se innerlike word as "lewendig" gesien omdat hy die Heilige Gees ("roo'-akh" -lug, blaas, asem, wind.)("pnyoo"-mah" - asem, wind, gees, lewe, gemoed) het wat hom nie net laat LEWE nie, maar hom vrug kan laat dra tot LEWE / ewige lewe! (wat beteken dat hy onder die mag van God is, want hy het Sy Gees - "is uit God", is "uit God gebore" - het Sy saad in hom) (omdat sy innerlike mens "lewe" deur die Heilige Gees, m.a.w. die asem het vd Heilige Gees, is hy instaat om geestelike voedsel en water te verwerk wat vir hom die ewige lewe kan gee). Hierdie Heilige Gees (wat soos ASEM is vir die innerlike mens) word deur Jesus Christus gegee aan elkeen wat in Hom GLO (dus, as jy nie in Hom glo wat die Gees uitstuur nie, hoe sal jy die Heilige Gees ontvang?). Die Heilige Gees is ook een vd twee elemente nodig vir iemand om wederbaar te word - dus om "weer gebore" te word, wat beteken dat hulle nie meer natuurlike mense is wat gebore is uit Adam se saad nie, maar word geestelike mense, wat beteken dat hulle gebore word uit God se saad. Daarom is die geestelike mens uit God (1 Joh. 4:4), want hy is wederbaar deur (water en) die Heilige Gees; en hy KEN God want hy het die Heilige Gees (en hy luister daarom ook na die wat uit God is, want hy het die Gees vd waarheid - 1 Joh. 4:6). Die geestelike mens wandel nie meer volgens die begeerlikhede van sy vlees en sinne nie (het nie meer die wereldse gees of gees van dwaling nie), maar wandel volgens die wil van God (want hy het die Heilige Gees, die Gees van waarheid) en dra vir Hom vrugte (beklee hulle dus met die nuwe mens wat uit God geskape is - Ef. 4:24) (...vernuwe hulle in die gees van hulle gemoed - Ef. 4:23)(1 Pet. 4:2; Rom. 7:4; 14:7). God wat in die geestelike mens is is groter as hy wat in die wêreld is (1 Joh. 4:4)...
Geplaas deur Hestie Myburgh om 15:29 0 opmerkings
Die geeste van alle vlees...
In hierdie studie kyk ons na die begrip "geeste van alle vlees", wat verwys na die mens se innerlike (die mens van binne).
-Vir 'n dagstukkie oor liggaam, siel en gees, nie net vd uiterlike mens nie maar ook vd innerlike mens, gaan na: http://warechristenedagstukkies.blogspot.com/2019/05/liggaam-siel-en-gees.html
-Vir 'n dagstukkie oor die innerlike mens, gaan na: http://warechristenedagstukkies.blogspot.com/2018/10/die-innerlike-mens.html
Elke mens weet dat hy nie net bestaan uit liggaam siel en gees nie, maar is ook TWEELEDIG VAN AARD - en is dus nie net uiterlik mens nie maar het ook 'n innerlike (bedoelende "die mens van binne').
In elke mens is daar 'n gees in sy binneste gevorm (Sag. 12:1).
Die woord "gees" verwys nie altyd na "asem" nie, maar word ook gebruik om te verwys na "die mens van binne" (en net so word die woord "siel" somtyds daarvoor gebruik).
Daar word somtyds na die mens(dom) se innerlike verwys as "die geeste van alle vlees":
-(Num 16:22) Maar hulle het op hul aangesig geval en gesê: o God, God van die geeste van alle vlees! Sal een man sondig en U op die hele vergadering toornig word?
-(Num 27:16) Laat die HERE, die God van die geeste van alle vlees, 'n man oor die vergadering aanstel
-(Job 12:10) In wie se hand die siel is van alles wat leef, en die gees van alle menslike vlees.
-(Heb 12:9) Verder, ons het ons vaders na die vlees as kastyders gehad, en ons het vir hulle ontsag gehad; moet ons nie veel meer aan die Vader van die geeste onderworpe wees en lewe nie?
God is die een wat 'n gees in elkeen se binneste formeer:
- Sag. 12:1 - "Godspraak. Die woord van die HERE oor Israel. Die HERE spreek, wat die hemele uitsprei en die aarde grondves en die gees van die mens in sy binneste formeer";
Vgl. hierdie gerus ook met die studie oor "lewende siel":- Gen 2:7 - "En die HERE God het die mens geformeer uit die stof van die aarde en in sy neus die asem van die lewe geblaas. So het dan die mens 'n lewende siel geword") (Hier is ook 'n dagstukkie hieroor: http://warechristenedagstukkies.blogspot.com/2019/02/die-mens-as-lewende-siel.html). Iets is 'n lewende siel omdat hy lewensasem het... Afgode het bv. nie 'n gees in hulle binneste nie (Hab 2:19), en kan dus nie voel en hoor en praat ens. nie (Hab. 2:18). Die uiterlike mens het letterlike asem waardeur hy lewe (wat die liggaam verlaat wanneer hy doodgaan).
Op dieselfde wyse lewe die innerlike mens deur "asem";
(1) hetsy deur 'n wereldse gees (asem) - i.g.v. die natuurlike mens, of
(2) deur die asem vd Heilige Gees - in geval vd geestelike mens.
Die volk van God het hierdie begrip goed verstaan dat die mens nie net uiterlik van aard is nie, maar ook elkeen 'n mens binne-in; en het verstaan dat dit God is wat hierdie gees in elkeen se binneste formeer; daarom het hulle Hom dikwels aangespreek as:
- "die God van die geeste van alle vlees" (Num. 27:16), of
- "die Vader vd geeste" (Hebr. 12:9),
(die woord "gees" hier verwysend na die "mens van binne" (Sag. 12)).
Wanneer die mens doodgaan is hy steeds instaat om te voel, sien, praat ens. (vgl. dit met die gelykenis vd ryk man en Lasarus, waar beide na hulle dood nog kon sien en voel en praat ens., en Lasarus bv. "weggedra" is na die boesem van Abraham, soos een wat 'n liggaam het... - Luk. 16:20-31). Baie ander skrifte verwys ook na hierdie "gees in die binneste", bv. Job 32:18, Ps. 143:4; Spr. 20:27; Jes. 26:9; Eseg. 11:19 ens. Wanneer die mens sterf, is dit nie sy innerlike mens (die gees van binne) wat sterf nie, maar sy uiterlike mens. Sy innerlike mens lewe dan nog en kan sien, voel, praat... - hy is dan m.a.w. soos " 'n gees sonder letterlike vlees en bene ", maar is figuurlik bedoel, m.a.w. "figuurlik" ligaam, siel en gees.
In geval vd natuurlike mens wag die mens wat gesterf het, op die "tweede dood", maar i.g.v. die geestelike mens sal hy wanneer hy sterf (bedoelende die wat in Christus sterf), nie deur die tweede gaan nie (maar wag dan op die opstanding vd uiterlike mens; wanneer hulle geeste weer verenig word met hulle liggame en hulle nuwe liggame kry).
Die Skrif verwys somtyds na, en ons praat somtyds van die uiterlike mens as "die liggaam", en die innerlike mens as "siel" (kyk bv. ook Jesus se woorde in Matt. 10:28), maar ons moet verstaan dat die mens bestaan uit "liggaam, siel en gees" - m.a.w. die uiterlike mens is liggaam siel en gees, ja, maar die mens is tweeledig van aard - dus nie net uiterlik liggaam siel en gees nie, maar ook innerlik liggaam siel en gees. Die "gees van binne" (Job 32:18; Eseg. 36:26; Sag. 12:1), of (mens) "van binne" (Mark. 3:27), of ook genoem "innerlike mens" (Rom. 7:22; 2 Kor. 4:16; Ef. 3:16), kan dus net soos die uiterlike mens gesien word as "liggaam, siel en gees"; en daarom word hierdie begrippe nie net as letterlik hanteer in die Skrif nie, maar ook figuurlik hanteer. Daarom kan die innerlike "liggaam" bv. ook voel en sien praat net soos die uiterlike, en net so kan die innerlike "siel" en "gees" beskryf word... Vir 'n studie oor die uiterlike en die innerlike mens, gaan na: https://warechristene.blogspot.com/2018/10/uiterlike-mens-innerlike-mens.html.
Die verskil tussen gees as "asem", en gees verwysend na die innerlike mens:
(1) Die Here is die Een wat aan almal lewe en aan alles asem gee! (Hand. 17:25),
(2) maar Hy skep ook 'n gees in elkeen se binneste... (Sag. 12:1).
Hier sien ons hoe die woord "gees" nie net gebruik word vir asem nie, maar ook om te verwys na die mens van binne (m.a.w. "die geeste van alle vlees").
(1) "GEES" AS "ASEM":
- Alle vlees wat lewe, het gees of asem - dit is immers deur hierdie gees (wind/asem) wat hulle van God ontvang waarom hulle lewe (is "lewende siele").(Jes. 42:5 - "So sê God, die HERE, wat die hemele geskape en hulle uitgesprei het, die aarde uitgespan het saam met wat daaruit voortkom, wat aan die aardbewoners die asem gee en die gees aan wie daarop wandel"). God het uit een bloed al die nasies van die mensdom gemaak om oor die hele aarde te woon (Hand. 17:26) - alle vlees se lewe is in Hom! - in Hom lewe ons, beweeg ons en is ons! (Hand. 17:28). Hierdie "gees" wat in die mens is word o.a. in Job 27:3 genoem "asem"; Job noem hier dat die "lewensasem van God is in sy neus". Vgl. dit gerus met Gen. 2:7 met die woorde "en in sy neus die asem vd lewe geblaas". En dit is deur hierdie "lewensasem" wat die mens 'n lewende siel word (Gen. 2:7). In Gen. 6:17 word daar ook na mens en dier verwys as "vlees waar 'n lewensgees in is". Job 34:14 en 15 verklaar dat sou God sy Gees en sy asem na Hom terugtrek, dan sal alle vlees tesame die asem uitblaas - m.a.w., dan sou almal sterf (en die mens na stof terugkeer). Deur hierdie verse leer ons hoe afhanklik die mens is van die asem wat God aan hom verleen, om te kan LEWE! Elke mens se "lewe" is in God se hande en sonder die asem wat Hy gee, KAN HULLE NIE LEWE NIE. Hy gee lewe, en Hy neem lewe terug.
Alle vlees (wat lewe) het dieselfde asem en dieselfde lot - wanneer hulle hierdie asem uitblaas (die asem weggeneem word), dan keer die vlees weer terug na stof waaruit dit gemaak is:
-(Ecc 3:20) "Alles gaan na een plek toe; alles is uit die stof, en alles keer na die stof terug".
-(Psa 104:29) U verberg u aangesig, hulle word verskrik; U neem hulle asem weg, hulle sterwe en keer terug tot hul stof.
-(Gen 3:19) In die sweet van jou aangesig sal jy brood eet totdat jy terugkeer na die aarde, want daaruit is jy geneem. Want stof is jy, en tot stof sal jy terugkeer.
- (Gen 18:27) En Abraham antwoord en sê: Kyk tog, ek het dit gewaag om met die Here te spreek alhoewel ek stof en as is.
Hierdie asem (gees of wind) behoort nie net aan die mensekinders nie, maar ook aan die veediere (Ecc. 3:19) - en v. 21 leer vir ons dat wanneer mensekinders sterwe, hulle asems "opgaan boontoe", maar wanneer veediere sterf, daal hulle asems ondertoe in die aarde; en 12:7 leer vir ons iets soortgelyks, dat wanneer die stof na die aarde terugkeer (hier in konteks met mensekinders), die gees/asem terugkeer na God (wat dit gegee het). Wanneer die gees of "lewensasem" uitgaan keer die vlees terug na die aarde (en op daardie dag is dit met daardie persoon se planne gedaan)(Psa 146:3,4). In Ps. 78:40 word die mensekinders voorgestel soos winde wat weggaan (wanneer hulle sterf) en nie (kan) terugkom nie...
Hierdie skrifte verwys natuurlik na wanneer die uiterlike mens sterwe.
(2) "GEES" VERWYSEND NA DIE MENS VAN BINNE:
- "Dood" kan soos 'n baie diep slaap gesien word waaruit die mens nie self kan opstaan nie... Wanneer die mens doodgaan en sy laaste asem uitblaas, is dit die uiterlike wat sterwe (nie die innerlike mens nie); maar wat word vd innerlike wanneer die uiterlike sterwe? M.a.w., wat word van die GEESTE VAN ALLES VLEES wanneer hulle uiterlike sterwe? Ons weet wat met die uiterlike gebeur en dat dit terugkeer na stof (Job 34:14,15), maar wat word van die innerlike?
Ons kan uit die Skrif leer dat in die geval vd natuurlike mens, hy dan wag hy op die tweede dood - sy uiterlike mens het gesterwe, maar nie sy innerlike mens nie en hy wag nou op die tweede dood wanneer beide sy "liggaam" en "siel" in die hel gewerp word (Matt. 10:28).
Maar dit is nie dieselfde vir die geestelike mens nie! - wanneer die geestelike mens se uiterlike sterwe, dan wag hy nie op die tweede dood soos die geval met die natuurlike mens is nie, maar het die belofte dat hy nie deur die tweede dood sal gaan nie, en wag op "die opstanding" vd uiterlike mens (wat sal gebeur wanneer Jesus Christus terugkom)(Joh. 6:40,54; 5:24; 8:51; 11:26 ens.).
Wanneer die gees vd mens sy liggaam verlaat kan hy nie op sy eie teruggaan in sy liggaam nie - in hierdie opsig het die doderyk oorwinning oor die liggaam. MAAR die wat glo in Jesus Christus het die hoop op opstanding (1 Kor. 15:50-58). Hulle het die hoop dat, al het hulle gesterf, hulle geeste eendag weer verenig sal word met hulle liggame, maar nie dieselfde liggame nie want hulle liggame sal verander word na "verheerlikte liggame"... (http://warechristene.blogspot.co.nz/2017/11/verheerliktegeestelikeonverganklike.html).
Maar nie almal wat opstaan sal opstaan tot lewe nie! - die Skrif leer vir ons dat sommige sal opstaan tot lewe, maar ander tot groot smaadheid... (Dan 12:2) En baie van die wat in die stof van die aarde slaap, sal ontwaak, sommige tot die ewige lewe en sommige tot groot smaadheid, vir ewig afgryslik. Vgl. dit met Jesus se woorde in Joh. 5:28,29.
Die goddelose het egter geen hoop op opstanding nie - hulle sal wel herlewe maar met die doel om voor die wit troon oordeel te verskyn (en hoedanig hierdie "herlewe" gaan wees, moet nie dieselfde gesien word as "die opstanding" nie, en sal terloops ook nie op dieselfde tyd geskied nie). Baie geleerdes sien hierdie feit dat hulle sal "herlewe" ook soos 'n tipe opstanding. In elke geval van waar mense "herlewe", is dit duidelik dat dit gewoonlik gepaardgaan met oordeel. By die opstanding wanneer Jesus Christus terugkom (dit wat baie noem die "opstanding van gelowiges"), gaan dit terloops ook gepaard met oordeel - dan sal daar skeiding gemaak word tussen die koring en kaf, die koring en onkruid, asook die skape en die bokke...
Geplaas deur Hestie Myburgh om 15:59 0 opmerkings
Die Here ons BRON
In hierdie pos kyk ons deels na wie dit is vir wie ons RAADPLEEG, wat te doen met watter BRON ons gebruik. Wat is bv. die verskil tussen 'n profeet vd Here en 'n waarsegster?, want in beide gevalle kan hulle somtyds die toekoms sien, of weet wat in iemand se lewe gebeur ens. Die VERSKIL is die BRON wat hulle gebruik... Wanneer die Christen antwoorde soek moet hy seker maak dat hy:
-die Here as bron gebruik, en ook seker maak dat
- die een deur wie hy die antwoorde kry, die Here as bron gebruik! - vir 'n opsomming oor "sieners" (raadpleeg), gaan na https://warechristene.blogspot.com/2017/03/siener-raadpleeg.html (- wat o.a. te doen het met hoe die Here ons ANTWOORD). In ander woorde, nie almal wat "sieners" is in hierdie wereld, is sieners vd Here nie, en nie almal wat "sieners" is, raadpleeg die Here nie. Ook nie almal wat bekendstaan as profete vd Here is opreg Sy profete nie, want daar is valse profete onder Christene wat hulle voordoen as profete vd Here...
In hierdie pos kyk ons ook nie net na die BRON van gebruik nie, maar ook na hoekom die Here nie altyd Sy kinders antwoord nie - bv., somtyds antwoord Hy met opset nie vir iemand nie, al gebruik die persoon Hom as bron!
Wat kan die rede wees hiervoor?, en wat moet die Christen met wie dit gebeur doen om dit reg te stel?
Daar is redes waarom die Here nie altyd iemand antwoord nie. Natuurlik neem dit somtyds bloot tyd, maar baiemaal is dit omdat daardie persoon verkeerd bid (bv. volgens eie begeertes - Jak. 4:3); of in ongehoorsaamheid stap! Baie Christene word so onkant gevang, en is soos mense sonder kennis (Jes. 5:13), wanneer die Here hulle hanteer asof hulle nie 'n Here het nie, want die rede waarom die Here nie altyd Sy kinders antwoord nie het baiemaal te doen met die feit dat hulle ongehoorsaam is (Hos. 4:6). WANNEER KINDERS VAN DIE HERE die kennis verwerp en NALAAT OM NA hulle HERE TE LUISTER, DAN VEROORSAAK DIT DAT DIE HERE HOM LATER OOK NIE MEER DEUR HULLE LAAT RAADPLEEG NIE - en dit het dan weer tot gevolg dat sommige van hulle ander weivelde begin soek vir antwoorde (soos met koning Saul gebeur het) ---------------------------- Koning Saul is 'n goeie vb. van iemand wat in hierdie opsig oortree het. Hy's gesien as "wederstrewig" en "eiesinnig" (1 Sam. 15:23) omdat hy, terwyl hy goed geweet het wat die Here se antwoorde en opdragte is, nie na Hom geluister het nie maar gedoen het soos hyself goeddink (soos iemand sonder kennis)- en dit het daarnatoe gely dat, al het hy die Here steeds geraadpleeg, die Here later nie meer vir hom antwoorde gegee het nie - en dit het weer daarnatoe gely dat koning Saul 'n waarsegster gaan opsoek het om vir hom antwoorde te gee - so het hy nog verder gesondig! Wat hy eerder moes doen was om hom te bekeer van sy wederstrewigheid en eiesinnigheid (terwyl hy steeds die Here raadpleeg), nie in opstandigheid, omdat die Here hom nie antwoord nie, sy antwoorde op ander plekke te gaan soek nie! In Eks. 23:21, waar die woord "wederstrewig" gebruik word, is dit die Hebr. woord "maw-rar" (die KJV gebruik die woord "provoke"), wat beteken om iemand bitter te maak of te bedroef. In ander woorde wanneer iemand wederstrewig is teen die Here, dan bedroef hy Hom en kan veroorsaak dat die Here bitter word teen so iemand. Dit is dieselfde wanneer 'n Christen in wie die Heilige Gees is, nie na die Heilige Gees luister nie, en Hom so bedroef...
'n Ander woord wat ook gebruik word is "maw-raw" (Num. 20:24) wat nie net verwys na die effek van wederstrewigheid nie, maar wederstrewigheid beskryf as iemand wat rebelleer en ongehoorsaam is... Vgl. dit met 1 Sam. 15:23. Eiesinnigheid is die woord Hebr. woord "paw-tsar" wat gaan oor hardkoppigheid, en word selfs in 1 Sam. 15:23 vgl. met afgodery en beeldediens! (en wederstrewigheid word vgl. met waarsêery!). In Tit. 1:7 is dit die Griekse woord "ow-thad'-ace" wat vir eiesinnig gebruik word, wat verwys na arrogansie en eie wil (om die self tevrede te stel)... Christene wat wederstrewig is deur die waarheid te ignoreer en hulle eie waarheid volg, of eiesinnig hulle eie wil soos 'n afgod hanteer, staan die gevaar dat hulle die Here en Sy Gees bedroef... - dit kan tot gevolg he dat al sou hulle steeds by die Here antwoorde soek, Hy hulle nie meer antwoord nie.
Dit was m.a.w. die gevolg van koning Saul se wederstrewigheid en eiesinnigheid wat veroorsaak het dat die Here hom nie wou antwoord nie, en toe i.p.v. om hom te bekeer, sondig hy verder deur die bose te raadpleeg (en het so 'n ander BRON gebruik)(afgodsaanbidding en het die bose geraadpleeg). Dieselfde gebeur somtyds met wederstrewige en eiesinnige Christene. Dit is gevaarlik wanneer kinders van die Here 'n pad van ONGEHOORSAAMHEID begin stap (en doen wat hulle self wil, i.p.v. wat die Here wil), want dit kan veroorsaak dat die Here Hom glad nie meer deur hulle laat raadpleeg nie (Eseg. 14:3; 20:3; 1 Sam. 28:16,17).
VIR WIE MAG JY RAADPLEEG?
In die Skrif word dit gesien soos hoerery wanneer kinders van die Here ander gelowe of die bose raapleeg terwyl hulle nalaat om die/hulle Here te raadpleeg (Hos_4:12). Natuurlik beteken die feit dat ons die Here raadpleeg nie dat ons geensins ons antwoorde by mense kan kry (soos geestelike leiers) nie, maar wat dit oor gaan is dat ons eerstens die Here moet raadpleeg (en Hy antwoord ons op verskillende maniere, bv. deur die wat Hom dien, of d.m.v. visioene of drome ens.). Maar dit gaan ook oor waar die persoon na wie toe ons gaan, sy antwoorde vandaan kry! (m.a.w., wie is hulle bron?). In die O.T. was die profeet of priester die persoon na wie gelowiges gegaan het vir antwoorde. Hierdie profete en priesters se bron was die Here... -tensy dit 'n valse profeet was of bv. 'n ongehoorsame priester. Neem ook kennis dat die Heilige Gees nie op die hele volk van God uitgestort was (in die O.T.) nie. Die Christen in wie die Heilige Gees is, word deur die Heilige Gees gelei en het in der waarheid nie nodig om mense te raadpleeg nie, maar dit gese - die Gees werk nie dieselfde gawes en bedieninge deur almal nie! In ander woorde, ons het mekaar nodig. Sommige word soos profete gebruik, of is leermeersters, of deur sommige word kragte gewerk, deur ander genadegawes van genesing, sommige dien as helpers en ander regeer, of dien in verskillende tale... Baie gawes word deur die Gees gewerk, bv. 'n gawe van wysheid of kennis of onderskeiding van geeste, ens. Dit beteken dat Christene indirek antwoorde by mekaar kry ! - waaroor dit egter hier gaan is WIE DIE BRON is (van daardie antwoorde). 'n Valse profeet het bv. nie dieselfde BRON as 'n ware profeet nie. 'n Valse leermeester het nie dieselfde BRON as die een wat die waarheid verkondig nie. Daar is ook baie verskillende soorte dokters, maar dit hang af wat hulle BRON is. Wanneer kinders van die Here dokters nader wat praktyke verkondig gekoppel aan ander geloofspraktyke, is hulle eintlik besig om "ANDER GELOOFSPRAKTYKE" TE RAADPLEEG. ONS MOET HIERDIE ONDERSKEIDING MAAK en versigtig wees na watter dokters ons gaan. In vandag se lewe word alle dokters gesien soos "werktuie in die Here se hand", maar natuurlik is dit nie waar dat alle dokters deur die Here gebruik word nie!
Dus, natuurlik gebruik die Here mense om Sy wil bekend te maak soos die volk na Moses toe gegaan het wanneer hulle vir God wou raadpleeg (Eks. 18:15), maar neem ag dat die Gees van God op Moses gerus het; daarom het hy geweet wat die wil van die Here is (en hy het die Here as bron gebruik). Wanneer iemand van die volk van God 'n profeet gevra het om die Here te raadpleeg, het hy eintlik steeds die Here geraadpleeg (Eks. 33:7; Rig. 18:5; 1 Sam. 9:9; 1 Sam. 23:2,4; 2 Sam. 5:23; 1 Kon. 22:5,7,8, 13; 1 Kron. 14:14; 2 Kron. 18:4-7; 34:21 ....), want die profeet het ter wille van die persoon dan die Here geraadpleeg. Daar is verskillende maniere waarop die Here mense antwoord wanneer hulle Hom raadpleeg - in die O.T. was dit bv. veral deur drome of deur die urim of deur die PROFEET (1 Sam. 28:6; 1 Kon. 22:5,6; 2 Kon. 8:8; Jer. 21:2; 37:4,7...). Profete was oorspronklik SIENERS genoem deur die mense van Israel, en baiemaal as iemand die Here wou raadpleeg, het hy na die siener (profeet) gegaan (1 Sam. 9:9)(of na die priester gegaan). Die siener se antwoord was onderwerp aan die Here se antwoord, en as die Here niks antwoord nie, dan het die siener ook nie 'n antwoord nie! Maar nie almal wat "sieners" is in hierdie wereld, is "sieners van die Here" nie - m.a.w. nie alle sieners raadpleeg die Here nie. Daar is bv. "sieners" wat die dooies raadpleeg, en daar is die wat afgode raadpleeg (2 Kon. 1:2), en die wat geeste wat waarsê, raadpleeg (Jes. 8:19) - gelowiges word beveel om niks met sulke sieners te doen te he nie (Deut. 18:11; 2 Kon. 1:16; Hos 4:12; Jes. 8:19). WIE dit is vir wie ons raadpleeg, wys in wie ons ons hoop plaas. Sommige dink dat hulle altwee kante kan raadpleeg (soos koning Saul op die ou end gedoen het). Daar is vandag baie voorbeelde (en ongelukkig baie getuienisse) van Christene wat hulle hoop plaas in heidense praktyke, en daarvandaan net meer en meer afvallig geword het van die geloof ... Die ongeluk is dat hierdie gelowiges, as hulle hul nie bekeer van hierdie werke nie, die gees van dwaling gestuur sal word omdat hulle nie die Here soek en Hom nie raadpleeg nie, maar elders raadpleeg en vir hulle leermeesters vergader het wat hulle in die gehoor streel. En as hulle hierdie gees van dwaling gestuur word,is dit amper soos 'n vloek, want dan sal hulle glo hulle is reg terwyl hulle eintlik verkeerd is! (Vir 'n dagstukkie hieroor, gaan na: http://warechristenedagstukkies.blogspot.com/2017/04/aan-wie-word-die-gees-van-dwaling.html).
Elke kind van God behoort eerste die Here te raadpleeg, en sal ook slegs weet wat hy presies moet doen (of nie doen nie) wanneer hy die Here raadpleeg. Maar wanneer die Here vir jou antwoord, en jou die kennis gee wat jy nodig het, moet jy nie in eiesinnigheid steeds doen wat jyself goeddink moet gedoen word (soos koning Saul gedoen het) nie. Wat help dit 'n Christen raadpleeg die Here, en kry 'n antwoord, maar is dan wederstrewig? Wat was die doel dan hoekom hy in die eerste plek die Here geraadpleeg het?
Of wat help dit 'n Christen raadpleeg die Here, maar gaan soek steeds op ander plekke (soos "ander geloof"-praktyke) ook 'n antwoord? Hierdie is baiemaal hoe Christene optree, en dan wonder hulle hoekom die Here bitter word teenoor hulle? As jy in ongehoorsaamheid stap, moet dan nie verras wees as die/jou Here jou nie wil antwoord nie! (Eseg. 20:31 - "ja, deur die aanbieding van julle offergawes, deur julle seuns deur die vuur te laat gaan, is julle verontreinig met al jul drekgode tot vandag toe—en sou Ek My deur julle laat raadpleeg, o huis van Israel? So waar as Ek leef, spreek die Here HERE, Ek laat My deur julle nie raadpleeg nie!").
ONTREINIG DEUR ONGEHOORSAAMHEID EN BRONNE WAT GERAADPLEEG WORD:
Wanneer gelowiges agter afgode en afgodspraktyke aan hoereer, gaan die Here ophou om hulle te antwoord. Jy kan nie beide raadpleeg en dink dat die Here tevrede is daarmee nie! Vandag is daar baie Christene wat glo dat hulle geensins ONREIN kan word wanneer hulle deelneem aan afgodspraktyke nie, maar natuurlik is dit nie wat die Skrif leer nie. Die eerste gemeentes was gewaarsku hierteen en gelowiges was o.a. beveel om hulle af te sonder van sulke ongelowiges en NIE AAN TE RAAK WAT ONREIN IS NIE! (2 Kor. 6:14-18). Die groot probleem met wanneer gelowiges hulle ontreinig met drekgode, is die feit dat hulle NIE DIE HERE RAADPLEEG NIE, maar hulle antwoorde op 'n ander plek gaan soek (dit gaan m.a.w. oor die BRON wat gebruik word). Daarom word dit gesien soos hoerery, want as jy aan die Here behoort (soos 'n vrou aan 'n man), dan hoereer jy natuulik wanneer jy agter drekgode aangaan of jou vertroue in die bose plaas! (Hos. 4:12; Eseg. 20:31)(soos 'n vrou wat agter 'n ander man aan hoereer). Dit is dus niks anders as opstandigheid nie. OPSTANDIGE KINDERS is wederstrewig en eiesinnig en volg hulle eie koppe en wil, en maak hulle eie planne en raadpleeg nie die Here nie...
- Wanneer kinders van die Here leef soos mense wat nie 'n Here het nie en Hom dus nie gehoorsaam nie, is hulle besig om te sondig! (Jes. 30:1) - en hulleself te verontreinig. Dit het baiemaal tot gevolg dat so iemand op die ou end hoereer agter afgode en ander geloofspraktyke aan.
- Kinders van die Here wat opstandig is en weier om hulle te bekeer tot die Here, word later nie deur Hom geantwoord nie, al raadpleeg hulle Hom ook! (1 Sam. 28:16,17). En dan, omdat hulle nie antwoorde van die Here kry nie, gaan soek hulle somtyds dit by ander geloofspraktyke (soos Saul gedoen het), en sondig net verder. Kinders van die Here wat in hierdie wederstrewigheid en eiesinnigheid verval het waar hulle glad nie die wil van die Here soek nie maar hulle eie planne en wil doen, en selfs ook fisies betrokke word in afgodspraktyke, moet hulle TOT DIE HERE BEKEER!
VERONTREINIG DEUR ANDER GELOOFSPRAKTYKE:
Alhoewel meeste Christene wegbly van dinge soos waarsêery en afgodery, is die waarheid dat wederstrewigheid en eiesinnigheid niks anders is as juis dit is nie (1 Sam. 15:23), en dit beteken dat baie Christene eintlik indirek besig is met waarseery en afogodery! Ons weet ook goed om weg te bly van dinge soos verklaring van voortekens, towery, besweringe, of die wat 'n gees van 'n afgestorwene vra of 'n gees wat waarsê, of wat die dooies raadpleeg ens., maar daar is ongelukkig baie ander maniere en vorme waarin Christene deesdae betrokke word in hierdie dinge sonder dat baie dit eens agterkom. Kyk maar hoeveel Christene is betrokke by verkillende vorme van meditasie en gebede wat in ander geloofspraktyke gebruik word. Hulle RAADPLEEG hierdie ander geloofspraktyke en vorme van (afgods)aanbidding (bv. ydele herhaling van woorde) vir antwoorde, vir bv. die voordele wat hulle daaruit kry, en glo dat hierdie dinge hulle geensins onrein kan maak nie. Maar moenie verwag dat die Here tevrede sal wees daarmee wanneer ons in heidense geloofspraktyke betrokke word nie (2 Kon. 1:4-6); inteendeel, wanneer kinders van die Here hierdie heidense praktyke raadpleeg, is hulle besig om van die Here afvallig te word.... (Hos. 4:12). Hulle is dan besig om die verkeerde BRON te gebruik. Vgl. hierdie met die tema van wat dit beteken om "geestelike DRONK of aan die slaap" te wees.
Baie van hierdie praktyke is ander name gegee, en Christene besef nie altyd waarin hulle betrokke is nie. DIE MANIER HOE ONS EGTER KAN VERHOED dat ons BETROKKE word BY HIERDIE DINGE SONDER DAT ONS AGTERKOM, IS NATUURLIK DAT ONS NOOIT ONS ANTWOORDE BY ANDER GELOWE/GELOOFSPRAKTYKE MOET GAAN SOEK NIE, MAAR EERDER DIE HERE MOET RAADPLEEG en Hom op Sy maniere laat antwoord, en deur die wat Hom as BRON gebruik. Bv., Jesus het vir ons geleer dat ons nie moet bid soos die heidene met ydele herhaling van woorde omdat hulle dink hulle so verhoor sal word nie (Matt. 6:7). As iemand nie hierdie kennis het van Jesus se woorde nie is dit iets anders, maar as hy goed weet dat Jesus ons gewaarsku het teen heidense vorme van gebed waar ydele herhaling van woorde geskied maar steeds deelneem aan sulke praktyke, dan is so iemand eiesinnig besig om eerder sy eie wil en kop te volg. Wat sal die uiteinde wees van sulke optrede?
Christelike meditasie/"bepeinsing" is egter anders! want, anders as ander vorme van meditasie en gebed, is die een wat met die Here "mediteer" en tot Hom bid, besig om sy gedagtes op die Here te plaas en Hom te raadpleeg vir antwoorde (die Here as BRON). Verder, ook anders as heidense vorme van meditasie, is die Christen wat mediteer eerder besig om "gedagtes gevange te neem (nie bloot te laat verbygaan nie!), en onderwerp hom aan die Here se wil en Sy woord" (soos die skrif vir ons leer - 2 Kor. 10:5). L.w., Die een vir wie jy raadpleeg, is die een in wie jy jou vertroue plaas.
Op die stadium wat Sefanja (http://warechristene.blogspot.co.nz/2014/12/opsomming-die-boek-sefanja.html) geprofeteer het, was die sedes van die volk baie laag. In Sefanja 1 word verduidelik wat gaan gebeur met die wederkoms, en hoe die Here gaan terugkom om besoeking te doen oor die mense van die aarde... - bv., Hy gaan terugkom OM TE OORDEEL en heelwat dinge word in Sef. 1 genoem wat Hy teen hulle hou, o.a. dat hulle VAN HOM AFVALLIG GEWORD het en HOM NIE SOEK nie; asook die feit dat HULLE HOM NIE RAADPLEEG NIE! (Sef. 1:6 - "Ook die wat van die HERE afvallig word en wat die HERE nie soek en Hom nie raadpleeg nie"). Spesifieke dinge wat ook in die gedeelte genoem word en dinge waarmee die volk hulle verkeerdelik besig gehou het, is afgodsaanbidding (Sef. 1:4,5) en die feit dat hulle ook hulle vertroue geplaas het in rykdom (Sef. 1:18). Hulle het hulle vertroue geplaas in afgode en ander dinge, in plaas van in die Here. Deur hulle antwoorde te gaan soek by ander geloofspraktyke, was hulle betower deur die kitsantwoorde van die mistieke, in plaas van om hulle antwoorde by die Here te soek EN TEVREDE TE WEES MET SY WIL. Hierdie is baiemaal die rede waarom mense nie die Here raadpleeg nie, want hulle is nie tevrede met Sy wil of antwoord nie, of hulle wil nie WAG op Sy antwoord nie - dit is bv. die rede waarom sekere konings eerder hulle hoop in valse profete geplaas het as in die ware profeet, want hulle was nie tevrede met die Here se antwoord nie! (2 Kron. 18).
Dit is die groot verskil tussen die valse profeet en die ware profeet: -Die valse profeet profeteer "uit eie hart" (Eseg. 13:2) en bring sy eie woord (asof hy die antwoord het!), maar die ware profeet kry sy antwoord van die Here. Die ware profeet se antwoord is dus nie volgens hoe "hy self sien" nie, maar volgens hoe die Here sien en volgens die Here se wil. Maar die valse profeet is eerder besig met waarseery, want hy spreek leuens en gee valse hoop... (Eseg. 13:6). (http://warechristene.blogspot.co.nz/2015/07/profete-valse-profeet.html).
Mense wat hulle hoop plaas in afgode, raadpleeg nie die Here nie - hulle volg geloofspraktyke soos waarseery, goelery of verklaring van tekens of towery, of raadpleeg 'n gees van 'n afgestorewene ens. Kinders van die Here word beveel OM NIKS MET HIERDIE DINGE TE DOEN TE HE NIE! Wanneer iemand sy hoop in sulke dinge plaas, is hy soos 'n ONGELOWIGE wat nie glo dat sy Here vir hom iets kan doen nie.
(Jes. 8:19) "En as hulle vir julle sê: Raadpleeg die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsê, wat piep en mompel—moet 'n volk nie sy God raadpleeg nie; moet vir die lewendes die dooies gevra word?". (Deu 18:9) As jy kom in die land wat die HERE jou God jou sal gee, moet jy nie leer om volgens die gruwels van daardie nasies te doen nie.
(om meer te leer oor die begrip "raadpleeg", en die gevolg van gelowiges wat die verkeerde bron raadpleeg)(lees gerus die verse in konteks)
Jes_19:3 En die gees van Egipte sal radeloos word in sy binneste, en sy planne sal Ek verwar; dan raadpleeg hulle die afgode en die besweerders en die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsê.
(2Kon 1:3) Maar die Engel van die HERE het vir Elía, die Tisbiet, gesê: Maak jou klaar, gaan op, die boodskappers van die koning van Samaría tegemoet, en spreek met hulle: Gaan julle, omdat daar glad geen God in Israel is nie, om Baäl-Sebub, die god van Ekron, te raadpleeg?
(2Ki 1:4) Daarom dan, so sê die HERE: Van die bed waar jy op geklim het, sal jy nie afkom nie, want jy sal sekerlik sterwe. En Elía het gegaan.
(2Ki 1:5) En toe die boodskappers by hom terugkom, sê hy vir hulle: Waarom kom julle nou terug?
(2Ki 1:6) En hulle antwoord hom: 'n Man het opgekom ons tegemoet en aan ons gesê: Gaan terug na die koning wat julle gestuur het, en spreek met hom: So sê die HERE: Stuur jy, omdat daar glad geen God in Israel is nie, om Baäl-Sebub, die god van Ekron, te raadpleeg? Daarom sal jy van die bed waar jy op geklim het, nie afkom nie, want jy sal sekerlik sterwe.
(2Ki 1:16) en met hom gespreek: So sê die HERE: Omdat jy boodskappers gestuur het om Baäl-Sebub, die god van Ekron, te raadpleeg—is dit omdat daar glad geen God in Israel is om sy woord te raadpleeg nie? —daarom sal jy van die bed waar jy op geklim het, nie afkom nie, want jy sal sekerlik sterwe.
(Eseg 14:7) Want elke man uit die huis van Israel en uit die vreemdelinge wat in Israel vertoef, wat hom afsonder en My nie navolg nie en sy drekgode in sy hart opneem en die struikelblok tot sy ongeregtigheid voor sy aangesig neersit en na die profeet toe kom, dat dié My vir hom kan raadpleeg—hom sal Ek, die HERE, self antwoord gee.
Eks_18:15 En Moses antwoord sy skoonvader: Omdat die volk na my kom om God te raadpleeg.
Eks_33:7 En Moses het elke keer 'n tent geneem en dit vir hom buitekant die laer opgeslaan, ver van die laer af; en hy het dit genoem die tent van samekoms. En elkeen wat die HERE wou raadpleeg, het uitgegaan na die tent van samekoms wat buitekant die laer was.
(2Sa 5:23) Toe raadpleeg Dawid die HERE, en Hy sê: Jy moet nie optrek nie: trek agter hulle om en val hulle aan vlak voor die balsembosse.
(Isa 65:1) Ek het My laat raadpleeg deur wie na My nie gevra het nie; Ek het My laat vind deur die wat My nie gesoek het nie; aan 'n nasie wat na my Naam nie genoem is nie, het Ek gesê: Hier is Ek, Hier is Ek!
(Eze 14:3) Mensekind, hierdie manne het hulle drekgode in hulle hart opgeneem en die struikelblok tot hulle ongeregtigheid voor hulle aangesig neergesit—sou Ek My dan werklik deur hulle laat raadpleeg?
(Eze 20:3) Mensekind, spreek met die oudstes van Israel en sê vir hulle: So spreek die Here HERE: Kom julle om My te raadpleeg? So waar as Ek leef, gewis, Ek laat my deur julle nie raadpleeg nie, spreek die Here HERE.
(Eze 20:31) ja, deur die aanbieding van julle offergawes, deur julle seuns deur die vuur te laat gaan, is julle verontreinig met al jul drekgode tot vandag toe—en sou Ek My deur julle laat raadpleeg, o huis van Israel? So waar as Ek leef, spreek die Here HERE, Ek laat My deur julle nie raadpleeg nie!
Geplaas deur Hestie Myburgh om 16:04 0 opmerkings
Etikette: afgodsaanbidding, afgodspraktyke, beeldediens, ongehoorsaamheid, onrein, raadpleeg, waarseery, wederstrewigheid
Hierdie is deel van die reeks studie oor DIE MENS.
In hierdie pos wil ons spesifiek kyk na "die LIGGAAM" vd mens
- hetsy letterlik (uiterlike mens) of figuurlik (innerlike mens).
Op dieselfde wyse word die "gees" en "siel" op ander poste behandel in hierdie reeks oor "die mens".
Ons gaan nie net kyk na wat "liggaam" LETTERLIK (liggaam vd uiterlike mens)(bv. "letterlike" VLEES; FAMILIE; WERKE; VOEDSEL; VLEIS; DIE SELF; KLERE; NAAKTHEID ens.) bedoel nie, maar ook na wat dit FIGUURLIK bedoel (liggaam vd innerlike mens)(m.a.w., waarna dit figuurlik verwys - figuurlik vlees, figuurlik familie, figuurlik werke ens.). Die mens bestaan wel uit liggaam, siel en gees, maar is TWEELEDIG van aard; d.w.s., nie net liggaam siel en gees LETTERLIK (die uiterlike mens) nie, maar ook FIGUURLIK (die innerlike mens). Wanneer die mens doodgaan (verwysend na wanneer die uiterlike mens sterwe) is hy bv. steeds instaat om te sien, voel, praat ens. (innerlike mens). 'n Goeie vb. hiervan is die gelykenis vd ryk man en Lasarus in Luk. 16:20-31 waarin beide gesterwe het...; tog leer ons uit hierdie gelykenis dat Lasarus "deur die engele weggedra is na die boesem van Abraham" (m.a.w. het 'n liggaam - vd innerlike mens), en die ryk man kon "sien" en "praat" en was terloops in smarte (hy kon m.a.w. ook "voel" ens.)...
"Liggaam" verwys m.a.w. wel letterlik na vlees, familie, vleis, bene en dit verwant aan die liggaam bv. letterlik werke, kos en water, klere ens., maar "liggaam" het ook 'n figuurlike betekenis (vd innerlike mens) en daar moet dan ook onderskei word tussen die "natuurlike mens" en die "geestelike mens", want die innerlike vd natuurlike mens lyk anders as die innerlike vd geestelike mens. Bv., in die geval van "familie" verwys "kinders van Adam" na die wat gebore is uit die vlees (m.a.w. die "natuurlike mens"), maar die "kind van God" vewys na die wat gebore is uit Gees (nl. die "geestelike mens"). Selfs dit "verwant" aan die LIGGAAM het ook 'n figuurlike betekenis, bv. "voedsel" verwys nie net na letterlike kos en water nie, maar verwys ook na die woorde van God, na Jesus Christus, en die Gees van God. Net soos die uiterlike mens kos en water nodig het om aan die lewe te bly, net so het die innerlike mens (die regte soort) kos en water nodig. En net soos die LIGGAAM vd uiterlike mens nie kan lewe sonder die lig / ASEM wat God gee nie (en dus sterwe wanneer iemand die laaste asem uitblaas), net so kan die innerlike mens nie lewe sonder die asem vd Heilige Gees nie. En net soos die uiterlike mens klere nodig het, nodig om te bad en liggaamlike oefening, net so het die innerlike mens klere nodig om sy naaktheid te bedek, nodig om gewas te word wanneer vuil, en nodig om hom te oefen (in die godsaligheid). En net soos die uiterlike mens in vlees en been of vlees en bloed deel is van 'n spesifieke familie, net so met die innerlike mens...
Die woord "liggaam" is die Hebr. woord/e:
- baw-sawr' (LIGGAAM, VLEES, MENSDOM, DIE SELF, VEL, NAAKTHEID)(Eks. 30:32; Lev. 14:9; 15:7,13,16 ens.);
- beh'-ten (buik, liggaam, "skoot")(Deut. 28:53; 30:9 ens.) - WAT GEBRUIIK WORD vd VRUG VD LIGGAAM - "nageslag";
- may-aw' (wat in KJV vertaal word as "bowels")(MAAG, INGEWANDE, HART, BAARMOEDER)(Gen. 15:4; 25:23...) - maar hierdie woord word liewer onder die studie van "siel behandel, want alhoewel die AOV dit somtyds as "liggaam" vertaal, sien ons hier dat dit eerder verwys na ander organe...
en die Griekse woord/e:
- so'-mah (LIGGAAM in geheel, LIGGAAMLIK, SLAAF)(Matt. 5:30; 6:22; Luk. 24:3; Jud. 1:9 ens.);
- sarx (wat gewoonlik as "flesh"vertaal word in die KJV)(VLEES, MENSLIKE NATUUR, MENSLIKE WESE - VERGANKLIK, VLEESLIK)(Kol. 1:24; 2:11) - word in meeste gevalle figuurlik gebruik, maar ook vd letterlike liggaam in sommige skrifte;
- soos'-so-mos (VAN DIESELFDE LIGGAAM - lede vd saamgevoegde liggaam)(Ef. 3:6).
Ons gaan in hierdie pos dus kyk na die volgende begrippe :
wat na die volgende verwys: (mens, mensdom)(voëls, vee, wilde diere, alle die gediertes wat op die aarde wemel) ; - en die volgende beteken: (liggaam, vleis, naaktheid, die self, vel, menslike natuur, menslike wese, vleeslik, voedsel, familie);
(2) - FAMILIE (vlees en been)(vlees en bloed - die mensdom - of natuurlike, of geestelike mens)(liggaam en bloed);
(3) - WERKE (en rus);
(4) - VOEDSEL (en water)(en "om te vas");
(5) - VLEIS (vlees en vel);
(6) - DIE SELF (menslike natuur/menslike wese);
(7) - KLERE en NAAKTHEID;
(8) - ORGANE (en sintuie).
en natuurlik ook raak aan die volgende begrippe:
-"skoot" (wat inskakel by familie, "vlees en BEEN");
- slaaf (wat inskakel by "werke");
- verganklik (en figuurlik/onverganklik)(wat inskakel by tema "liggaam en bloed" of "vlees en BLOED");
- lewende siel / wese.
Ons moet onderskei tussen die natuurlike mens en die geestelike mens:
Die NATUURLIKE MENS wag op die eerste dood (uiterlike mens), en dan op die tweede dood (innerlike mens).
Die GEESTELIKE MENS wag op die eerste dood (uiterlike mens), maar is innerlik wwergebore en onverganklik omdat hulle gebore is uit Gees ("nuwe mens") - en wag nie net op die (letterlike)opstanding (tot lewe) nie, maar het "oorwinning oor die dood", en die tweede dood het oor hulle geen mag nie... - al gaan hulle dood, sal hulle eendag nuwe uiterlike liggame (meer presies "geestelik, onverganklike liggame") verkry en weer lewende wesens op aarde wees en letterlik vir ewig lewe! - https://warechristene.blogspot.com/2017/11/verheerliktegeestelikeonverganklike.html.
Die mens bestaan uit LIGGAAM, SIEL en GEES, en is tweeledig van aard nl. letterlik (UITERLIKE MENS: liggaam, siel en gees) en figuurlik (INNERLIKE MENS: liggaam, siel en gees).
Ons moet dus verstaan dat daar nie net na die letterlike "liggaam" (vlees, familie ens.)(uiterlike mens) verwys word in die Skrif nie, maar ook na die figuurlike (bv. vd liggaam vd innerlike mens). Die begrip "vlees" het bv.'n letterlik sowel figuurlike betekenis. "Familie" het 'n letterlik sowel figuurlike betekenis. Net so "werke", "voedsel", "vleis", "die self", "naaktheid" ens... Ons is nie net "uiterlik" mens nie, maar ook "innerlik", en moet nie net weet waarna die liggaam letterlik verwys nie maar ook waarna dit figuurlik verwys.
Die liggaam is ten eerste UIT STOF / GROND gemaak (letterlik)(Gen. 2:7). Na regte kan ons sê dat die mens "grond" is, of soos grond gesien kan word (hetsy letterlik of figuurlik)(waarin saad/siel geplant word). Dit is nie net 'n Bybelse waarheid nie maar ook 'n wetenskaplike feit dat wanneer die mens sterf sy liggaam terugkeer na stof ("aw-fawr'" - klei, modder, aarde, grond ens. - Gen. 2:7) waaruit dit gemaak is (Gen. 3:19; Pred. 12:7). Abraham het ook na homself verwys as "stof en as" (Gen. 18:27; Pred. 3:20) - die beeldspraak van "stof" word veral gebruik van die wat sterf, maar nageslag word ook somtyds met stof vgl. (bv. in die geval van groot getal kinders)(Gen. 28:14; Num. 23:10)... Die feit dat die mens soos grond gesien kan word is ook 'n figuurlike konsep en Christus self het ook hierdie beeldspraak gebruik in die gelykenis vd saaier waarin Hy die mens voorstel soos "grond". Die Hebreër skrywer het ook dieselfde tipe beeldspraak gebruik waar hy die gelowige voorstel soos "grond wat nuttige plante voortbring..." (Heb 6:7), (en waarsku teen die wat dorings en distels voortbring... (v.8))(https://warechristene.blogspot.com/2018/06/dorings-en-distels-braak-vir-julle-n.html). Kyk ook Jak. 5:7 waarin gelowiges gevra word om geduldig te wees tot op die wederkoms vd Here, want "die landbouer wag op die kostelike vrug vd aarde"(http://warechristenedagstukkies.blogspot.co.nz/2017/07/die-here-se-wingerd.html). Die mens word ook o.a. vgl. met saad, en is soos saad wat in die wereld geplant word..., maar hier miskien meer verwysend na die "siel" vd mens (wat vgl. kan word met plant of boom wat groei en vrug dra); alhoewel die LIGGAAM ook gesien kan word soos saad wat gesaai word... (1 Kor. 15:44). ONS KAN DUS DIE LIGGAAM FIGUURLIK VOORSTEL SOOS GROND, en LETTERLIK is dit uit grond gemaak (Gen. 2:7) en letterlik keer dit terug na stof wanneer iemand doodgaan (Gen. 3:19).
Die mens is 'n "LEWENDE SIEL" (iets waarin 'n lewende siel is) - ook genoem, "LEWENDE WESE" (alles wat die asem vd lewensgees in hulle neusgate het). Die woorde "wese of wesens" verwys egter nie altyd na iets wat op "die aarde" beweeg en lewe nie... Daar is baie soorte WESENS, maar nie almal is "lewende wesens op aarde" nie (en nie almal het liggame of dieselfde soort liggame nie).
Niks en niemand kan op aarde lewe as God nie vir hulle lewe gee, altans ASEM gee (wat hulle verander in lewende siele) nie. Wanneer iemand sy laaste (letterlike) asem ("gees") uitblaas, gaan sy letterlike liggaam dood (en keer terug na stof) en sy letterlike siel (siel is in bloed / organe) kom tot stilstand... - hy hou dan op om 'n LEWENDE WESE te wees op aarde, maar sy innerlike mens (die mens figuurlik gesproke) is dan nie dood nie! maar is soos 'n gees/siel sonder (letterlike) vlees en bene... Sy UITERLIKE MENS het dus gesterwe maar nie sy INNERLIKE MENS nie. Die innerlike mens verwys na die gees wat God in elke mens se binneste formeer (Sag. 12:1). Ons moet dus onderskei tussen die uiterlike mens en die innerlike mens.
Die MENSLIKE WESE:
Letterlik kan die liggaam nie lewe sonder "gees" (asem) nie (Jak. 2:26) want wanneer die gees of letterlike asem uitgaan (opgaan, en terug na God wat dit gegee het - Pred. 12:7; Ps. 146:4), dan kom die uiterlike mens (nl. "die siel" - letterlik siel - Lev. 17:11,14) tot stilstand. Bv., die (letterlike) liggaam gaan dan tot niet en keer terug na stof... (Pred. 3:20; Gen. 3:19; Ps. 90:3). Hierdie verwys na die letterlike sy vd mens, of soos genoem in die Skrif: DIE UITERLIKE MENS. Dus, wanneer iemand doodgaan keer die letterlike liggaam terug na stof, maar wat word van die liggaam figuurlik gesproke (die "figuurlike" liggaam vd innerlike mens)? Hier moet ons weer onderskei tussen die natuurlike en die geestelike mens. "Figuurlik gesproke" kan die liggaam en siel ook nie lewe sonder gees nie! (net soos wat dit leterlik nie sonder gees/asem kan lewe nie); meer presies bedoel kan die (innerlike) nie "lewe" sonder die Gees van God nie. Daarom kan die NATUURLIKE MENS (wat nie die Gees van God het nie) gesien word soos "dood" wat verwys na sy innerlike se toestand - die natuurlike mens het die gees vd wereld (die uiterlike gaan eendag letterlik dood, en die innerlike wag dan op die "tweede dood"...). Party mense noem dit "geestelik dood", 'n term wat gebruik word om te verwys na hoe Adam en Eva "gesterwe" het toe hulle sondig... (Gen. 2:17)(figuurlike komponent)(alhoewel die term self nie in die Bybel gebruik word nie) - dus nie net letterlik bedoel (vd uiterlike mens) nie, maar ook figuurlik (vd innerlike mens). Natuurlike mense is nog nie innerlik vernuwe nie en het dus geen hoop op opstanding tot lewe of om die oordeel vd tweede dood vry te spring nie. Maar die GEESTELIKE MENS LEWE! (figuurlik)(innerlike mens vernuwe, en hulle uiterlike mens sal ook eendag letterlik vernuwe word). In hierdie opsig verwys die Skrif daarna as:
- die natuurlike mens het die gees vd wereld, maar
- die geestelike mens het die Gees van God (https://warechristene.blogspot.com/2018/10/natuurlike-mens-geestelike-mens.html).
Wanneer iemand die Heilige Gees ontvang (dus verwysend na die "geestelike mens) dan is dit asof sy innerlike mens (liggaam, siel en gees) lewendig word, en deur die Heilige Gees is hy dan instaat om vrug te dra tot ewige lewe. Sy uiterlike is nog nie vernuwe nie (almal gaan dood - uiterlike mens), maar die geestelike mens het nie net die belofte dat sy innerlike mens die tweede dood sal vryspring nie, maar het ook die hoop op opstanding eendag in 'n nuwe uiterlike liggaam - 'n ander soort liggaam, genoem 'n "verheerlikte (onverganklike) liggaam".
Alle mense het huidiglik "NATUURLIKE LIGGAME", maar is letterlik en figuurlik van aard.
"Letterlik" verwys na die UITERLIKE MENS.
"Figuurlik" verwys na die INNERLIKE MENS
(en wat die innerlike aanbetref moet ons onderskei tussen die natuurlike mens (die geobre uit vlees), en die geestelike mens (die gebore uit Gees).
Die mens is - letterlik liggaam, siel en gees (UITERLIKE MENS);
Die mens is ook- figuurlik liggaam, siel en gees (INNERLIKE MENS).
ROL AF VIR afsonderlike OPSOMMINGS EN SKRIFTE OOR die tema van die LIGGAAM waaronder die volgende onderwerpe wat alles te doen het met die begrip "liggaam", behandel word:
(1) "VLEES", (2) "FAMILIE" en (3) "WERKE", (4) VOEDSEL, (5) VLEIS, (6) DIE SELF,
(7) KLERE en NAAKTHEID.------------------------------------------------------------------------------------------
Kort opsomming (uiteensetting met skrifte word op ander poste behandel):
-(1) Die woord "VLEES" verwys veral na die liggaam (hetsy letterlik of figuurlik)- in sommige skrifte verwys dit na die mens of mensdom (in geheel)(bv. "vlees en bloed" - letterlike - verganklik)(rol ondertoe vir ander betekenisse). Dit word wel letterlik en figuurlik gebruik en verwys in sekere skrifte na die uiterlike mens, en in ander na die innerlike mens. Daar is verskillende soorte "liggame" - die vlees van mense is bv. anders as die van diere en visse en voëls. Daar is hemelse liggame en aardse liggame... Daar is natuurlike liggame en geestelike liggame... (wat natuurlik die uiterlike of letterlike aanbetref). Almal is "natuurlike mense" want hulle is gebore uit die saad van Adam, maar die geestelike mens se innerlike is vernuwe (is weergebore uit die saad van Christus -gebore uit God) - die geestelike mens het FIGUURLIK OPGESTAAN IN 'n NUWE LIGGAAM! (maar nog nie LETTERLIK nie. Die geestelike mens het figuurlik 'n nuwe liggaam - wat verwys na die innerlike mens se liggaam, maar sal eers letterlik 'n nuwe liggaam kry wanneer Christus Jesus terugkom - verwysend na die uiterlike mens se liggaam - "geestelike liggaam" wat vir die geestelike mens belowe word). Wat sy innerlike aanbetref, word die "geestelike mens" nie meer gesien as 'n "natuurlike mens" (gebore uit vlees, gebore uit Adam se saad) nie, maar 'n "geestelike mens" (gebore uit Gees, gebore uit God se saad). Innerlik verander die geestelike mens se "menslike natuur" na 'n "goddelike natuur" (want hy is nou gebore uit God). Wat "vlees" dus figuurlik bedoel in die geval vd geestelike mens, is dat die geestelike mens die OU VLEES aflê en word 'n nuwe mens (wat gaan oor geloof en gehoorsaamheid - dien nie meer die sonde nie, maar dien die Here - gee liggaam as slaaf vir die Here). Net soos wat geestelike mense eendag letterlik gaan opstaan uit die dood, so het die innerlike mens vd geestelike mens nou alreeds opgestaan in 'n nuwe liggaam toe hy wederbaar is (waarvan die doop o.a. 'n teken is). Verder is hy daagliks besig om die nuwe mens "aan te trek" terwyl op die pad van godsaligheid...(gehoorsaamheid / dien / slaaf / behoort nie aan onsself nie) (kyk punt 5 "vleis") - wat te doen het met kos en water, bad, oefening ens. figuurlik gesproke - nodig om hom aan die lewe te hou!
- (2) FAMILIE verwys na (vlees en been - gebore uit dieselfde geslag)(vlees en bloed - die mensdom - of natuurlike, of geestelike mens)(liggaam en bloed). Na regte is alle mense familie van mekaar omdat Eva uit Adam geneem is en almal gebore uit vlees... - dus almal NATUURLIKE MENSE. Immers nie net vlees nie, maar ook bene van mekaar, want Eva is geskep uit een van Adam se ribbebene. Die term "vlees en been" word egter veral gebruik in die geval van spesifieke geslagslyne (uit watter saad of geslag iemand gebore is, bv. "kinders van Abraham"), maar nie net t.o.v. LETTERLIKE geslagslyne nie, maar ook FIGUURLIKE geslagslyne. Wat "familie" bv. figuurlik bedoel is dat die geestelike mens deel word van God se FAMILIE - bv. geestelike familie: "Jood en heiden EEN" in Christus (soos 'n "nuwe mens"); en "Christene almal deel van EEN liggaam" (Rom. 12:4,5) (Christene lede van Christus se liggaam - van Sy VLEES EN VAN SY BENE...). Die term "liggaam en bloed" word ook veral gebruik in konteks met die figuurlike familie (van die wat in Christus Jesus glo en Sy Gees ontvang). Meer presies verwys dit na hoe die geestelike mens familie is van Jesus Christus deurdat hulle uit Hom gebore is (uit Sy saad, deur die Heilige Gees) en LEWE deur Sy bloed! (siende die siel/lewe in die bloed is)(m.a.w. FIGUURLIKE GESPROKE, "gemeenskap met Sy "liggaam en bloed" waarvan die Nagmaal 'n teken is). Natuurlik word die term "vlees en bloed" ook in hierdie konteks gebruik (nie net "liggaam en bloed" nie) , want immers verwys liggaam na "vlees", maar meer presies in hierdie konteks dan gebruik van Jesus Christus se liggaam... Die term "vlees en bloed" verwys veral na "die mensdom", en na die liggaam met die lewe in die bloed/siel, maar word nie net gebruik t.o.v. die natuurlike mens nie (m.a.w.,"kinders van Adam" - die gebore uit vlees - verganklik), maar ook vd geestelike mens ("kinders van Jesus Christus - gebore uit Gees - onverganklik) omdat die geestelike mens "vlees en bloed" is van Christus Jesus (wat terwille van ons "vlees en bloed" geword het...)(die geestelike mens is deel van Sy liggaam, en sy lewe is in Sy bloed...). Omdat daar lewe is in bloed, kan dit in die regte konteks as reinigingsmiddel gebruik word, m.a.w. 'n lewe vir 'n lewe! - sonder bloedvergieting vind daar geen vergifnis plaas nie. Christus Jesus het die "vlees en bloed" deelagtig geword (mens geword) sodat Hy deur die dood, hom wat mag het oor die dood (nl. die duiwel), tot niet kon maak.
- (3) WERKE verwys na letterlik sowel figuurlik bedoel, werke (en rus). God het, nadat Hy die mens geskape het, aan hom WERK gegee (letterlik). "Werk" is deel van elke mens se lewe en dit word verwag dat elkeen met sy eie hande werk. Maar ons moet ook rus. Dit is wat ons Skepper van ons verwag omdat Hy self ook gerus het op die 7de dag... Die figuurlike liggaam het ook rus nodig net soos die letterlike liggaam (vgl. "letterlik Sabbat onderhou met "Figuurlik" - verwys na die Sabbatsrus (rus van werke)).
Net soos in die geval van "vlees" en "familie", verwys werke ook nie net na LETTERLIKE werk nie (uiterlike mens), maar dit word ook FIGUURLIK gebruik in die Skrif (vd innerlike mens). Nie alle soorte werk is goed nie!, bv. bose werke, goddelose werke, wettelose werke, werke vd duiwel, dooie werke, werke vd vlees , werke vd duisternis en werke vd liggaam... Alle soorte werk het 'n invloed op iemand se liggaam of gewete of gees; bv., dooie werke kan iemand se gewete besoedel. Christene word aangemoedig om ywerig te wees in GOEIE WERKE - nie net letterlik bedoel nie, maar ook figuurlik. Wat "werke" figuurlik aanbetref, doen die geestelike mens nie meer die "werke van die vlees" nie, maar die "werke van geloof". Soos die mens nie kan lewe sonder gees nie, so is geloof dood sonder werke. Christene is afsonderlike lede vd liggaam van Christus en kry verskillende WERKE wat hulle elkeen moet uitvoer (net soos wat elkeen met sy letterlike liggaam letterlike werk doen, net so behoort die geestelike mens aan 'n geestelike liggaam "waarmee hy werk" - meer presies, is 'n lid van daardie liggaam en het 'n werk). Net soos daar verwag word dat elkeen met sy eie hande letterlik werk, net so verwag die Here dat elke Christen die geestelike werk wat vir hom gegee word, uitvoer (en nie aan die slaap wees wanneer Hy terugkom nie). Die Here het ook verstandige bestuurders wat Hy oor Sy diensvolk aanstel om vir hulle voedsel op tyd te gee... (vgl. hierdie ook met die volgende punt, punt 4 "voedsel). Elkeen sal geoordeel word op sy werke - bv., die natuurlike mens sal eendag voor die wit troon oordeel verskyn; die geestelike mens sal eendag voor die regterstoel van Christus verskyn ... Ons kan nie "doen wat ons wil" nie! Alles wat die mens doen word as werke gesien, bv. om God se gebooie te hou en die geloof in Jesus te bewaar, word ook gesien as WERKE. (Rol af na die uiteensetting van hierdie onderwerp om te sien wat nog as "werke" gesien word). Wat die FIGUURLIKE betekenis van die woord "werk" aanbetref, gaan dit ook oor die feit dat "die vlees" van geen nut is nie, want die "begeerlikheid vd vlees" werk in ons lede om vir die dood vrugte te dra! (m.a.w. die "natuurlike mens"). Wie is dit vir wie jy dien of gehoorsaam? Aan watter LIGGAAM behoort jy figuurlik? (bv., die Christen behoort aan die liggaam van Christus, en het die werke vd geloof in Christus...). Leef jy na die vlees? of na die Gees? Doen jy die werke vd vlees? of die werke vd Gees? In geval vd geestelike mens is die LIGGAAM DOOD VANWEë DIE SONDE, MAAR DIE GEES IS LEWE VANWEë DIE GEREGTIGHEID - geestelike mense leef nie meer "na die vlees nie" (Rom. 8:12) want hulle het die OU VLEES gekruisig (Rom. 6:6) en is NUWE MENSE na die Gees. M.a.w., hulle is nie meer gehoorsaam aan die vlees (of aan die wet van Moses nie), maar gehoorsaam aan die Gees! (https://warechristene.blogspot.com/2017/05/wie-is-nie-onder-die-wet-nie.html). Vgl. dit met die tema van "oue mens" en "nuwe mens" (die nuwe mens het die oue mens MET SY WERKE afgele). Die geestelike mens se worstelstryd is nie teen mense of die "mensdom" (vlees en bloed) nie... - en daarom is ons "wapenrusting ook FIGUURLIK van aard (waarheid, geregtigheid, bereidheid om die evangelie te verkondig, geloof, verlossing, die woord, gebed...). Hierdie kan alles gesien word as "goeie werke"...
- (4) VOEDSEL verwys na (voedsel, water en vas). "Voedsel" verwys figuurlik na die woorde van God, en gaan verder oor om Sy wil te doen en om die werke te doen soos wat Hy aan elkeen toebedeel...(Joh. 4:32-34). "Die arbeider is ook sy voedsel werd" (Mat 10:10; 24:45) - die mens doen letterlik werk om sy voedsel te verdien - figuurlik gesproke is dit ook waar; dus, om Sy wil te doen, en die werk wat Hy aan iemand toevertrou, het tot gevolg dat so iemand "sy voedsel werd is" - dit is m.a.w. vir hom "soos voedsel". As 'n Christen nalaat om die Here te raadpleeg, of die werk te doen wat die Here vir hom gee, sal hy vind dat sy innerlike "honger ly". Die persoon sonder water (geestelik bedoel/innerlike) word in die Skrif voorgestel soos 'n dor land. As die mens (wat terloops met grond voorgestel kan word) (innerlik sowel uiterlik) nie "water" kry nie, sal hy sterf. Geestelik verwys water na die woorde van God, na Jesus Christus, en die Gees van God (in die Skrif word die Here ook voorgestel soos "'n fontein van water"). Sonder die Here en Sy woorde, en sonder Jesus Christus, kan niemand lewe nie!
Alhoewel iemand niks eet wanneer hy vas, gaan opregte vas nie oor "honger ly" nie maar is eerder soos om gevoed te word!- vas is 'n manier "van brood eet" (maar om die innerlike te voed, nie die uiterlike nie). Die Here se woorde is figuurlik soos BROOD vir ons. Elke geestelike mens (die Christen) moet besef hoe belangrik "vas" is vir sy innerlike mens...
- (5) VLEIS verwys na (vlees en vel). Wat "vleis" figuurlik na verwys het te doen met die "menslike natuur" (bv. die begeertes vd vlees en liefde vir die wêreld...). Die geestelike mens se innerlike "liggaam" is egter vernuwe - sy begeertes is nie na die wereld nie maar hy het die Here lief en begeer om Sy wil te doen - dit is anders as wat dit is vir die "natuurlike mens". Die geestelike moet die nuwe mens aantrek, want alhoewel sy innerlike vernuwe is is sy uiterlike nog nie vernuwe nie, en het beslis 'n invloed op sy innerlike. Innerlik begeer die "nuwe mens" (in hierdie geval die vlees wat opgestaan het in 'n nuwe liggaam) nie meer die wereld nie, maar kan nog beinvloed word deur die wereld - hy het nog nie 'n uiterlike nuwe liggaam ontvang het nie. Natuurlik kan ons hier ook praat oor die sintuie en hulle invloed op die liggaam... Christene kan nie doen "wat hulle wil" nie, maar het hulleself onderwerp aan die Here (gee hulle liggame as slaaf vir Hom). Nog iets waarna ingekyk moet word onder die onderwerp van "vleis", is die tema van "een vlees" (soos in, "twee wat een word"...). Die Hebreeuse volk kon bv. gesien word soos "een mens"; en heidene soos "een mens", maar in Christus Jesus kan hulle saamgevoeg word... Christene word dus gesien as "een mens" (Jood en heiden, "een" in Christus - "een vlees" - dus "familie"). Nog 'n vb. van "een vlees" is die van 'n man en vrou wat hulle aan mekaar trou. Hulle word soos "een liggaam" (een vlees) gesien, en as een van hulle hoereer dan "sondig hy dus teen sy eie liggaam". Nog 'n vb. van "een vlees" (wat eintlik aanskakel by die eerste punt), is Christene wat gesien word soos "lede van Christus se liggaam" - "van Sy vlees en Sy bene". Dit moet ook vgl word met die vorige punt, want God se volk word somtyds in die profetiese boeke voorgestel soos "Sy vrou", en as hulle agter ander gode aangeloop het was hulle besig om geestelik te hoereer... Net soos wat 'n man en vrou wat getroud is se liggame nie aan hulleself behoort nie, net so behoort die geestelike mens se liggaam nie aan homself nie, maar aan die Here (vgl. dit met die tema van "slaaf" - een vd betekenisse vd woord liggaam). 'n Liggaam het baie lede. Christene behoort aan Christus en word gesien soos lede van Sy liggaam - almal saam deel van een LIGGAAM ("een vlees"). Soos die verskillende lede van 'n liggaam werke het, so het elke Christen 'n werk in die liggaam van Christus. Hulle werk saam soos "een vlees".
- (6) DIE SELF verwys na 'n wese, bv. die mens is 'n menslike wese; en elke wese het 'n "natuur", bv. "die mens" het 'n menslike natuur. Die woorde "LEWENDE WESE" verwys veral na alles wat "die ASEM vd lewensgees in hulle neusgate het"... (waardeur hulle lewende siele word)(Gen 7:22,23)(die MENS, die vee, alle diere, kruipende diere, voëls van die hemel)(Gen. 1:20,21,24,30; 2:19; 7:4; 9:10,12,15,16; Lev. 11:10,46; Deut. 11:6; Eseg. 47:9; Openb. 16:3). Die MENS is ook 'n LEWENDE "SIEL" - die woorde "lewende siel" verwys na iets "waarin 'n lewende siel is" (Gen. 1:30). Die woord LEWENSASEM verwys na "asem in die neus" (Jes. 2:22) en is miskien meer verwysend na letterlike ASEM (letterlik "gees" - NIE die "gees wat in iemand se binneste gevorm word" nie...). Letterlike asem (gees) verwys na die asem wat God self aan almal en alles gee (Hand. 17:25) - niks en niemand kan lewe op aarde as God nie vir hulle asem gee nie. Elke wese se lewe is in God se hande! Dus, sonder die "liggaam" en "lewensasem" kan niks 'n LEWENDIGE SIEL of DING of WESE op aarde wees nie. Die woord "wese" verwys egter nie altyd na iets wat op "die aarde" beweeg en lewe nie... Daar is baie soorte WESENS, maar nie almal is "lewende wesens op aarde" nie, en nie almal het liggame of dieselfde soort liggaam nie. Daar is 'n NATUURLIKE VERKEER op die aarde wat vir die mens deur die Skepper vasgestel is. Die mens het nie die mag om hierdie natuurlike verkeer wat deur God vasgestel is, te verander nie. Ons moet egter hier onderskei tussen "natuurlike verkeer" en dit wat verskillende kultuurgroepe sien as "natuurlik", want ons verwys nie hier na dinge soos is dit reg vir 'n vrou om kort hare te dra nie... Die begrip "natuurlike verkeer" verwys na natuur wat deur God vasgestel is (nie deur mense nie). Die mens is bv. as "man" en "vrou" geskep; daarom is dit nie "natuurlik" vir die man om met 'n ander man omgang te he nie; en so ook nie vir 'n vrou met 'n ander vrou nie (Rom. 1:26,27). Mense wat hierdie "natuurlike verkeer" verander sondig teen hulle Skepper en kom in opstand teen die natuur wat Hy vir hulle gegee het. Maar "natuur" gaan nie net oor 'n wese se "verkeer" nie, maar ook oor wie dit is aan wie 'n wese onderwerp is en wie oor 'n wese heers (Jak. 3:7). Die mens heers oor die dier (Gen. 1:28). God heers oor die mens (Gen. 1:27; 2:7...) - die mens moet hom dus onderwerp aan sy Skepper... Die menslike wese wat hom nie aan Sy Skepper onderwerp nie kan gesien word soos 'n wilde dier, of meer presies word 'n wilde olyfboom genoem in Rom. 11:24, en het nodig om "mak gemaak" te word (wat wel kan gebeur deur op die mak olyfboom ingeeent te word). Maar net soos in die geval met 'n dier, kan die mens nie "mak gemaak" word as hy hom nie onderwerp aan die een wat oor hom heers nie! Die Vader het aan Jesus Christus die mag gegee oor alle vlees (Joh. 17:2; 3:35; Fil. 2:10; Hebr. 2:8,9); daarom moet alle vlees hulleself aan Jesus Christus onderwerp. "Die self" verwys dus nie net na die "menslike wese" nie, maar ook die toestand van sy natuur (is hy bv. "wild" of "mak"?). Elke mens behoort (figuurlik, volgens keuse) aan een of ander "geestelike liggaam" wat veral beskryf word deur wat dit is waarin iemand GLO (aan wie het hy hom onderwerp?)(wie is dit vir wie hy DIEN, en aan wie of wat is hy GEHOORSAAM?)(van wie is hy 'n slaaf?). Christene is figuurlik deel van Christus se "liggaam" (is aan Hom onderwerp) en dien Hom deur hulle eie liggame (slaaf). Christene se liggame en gees behoort aan die Here - hulle is duur gekoop (1 Kor. 6:19,20). Daarom moet Christene vlug vir geestelike hoerery want hulle liggame is 'n tempel vd Heilige Gees (1 Kor. 6:19) - vrygemaak, maar dien nou die Een deur wie hulle oorwin is (2 Pet. 2:19). (1Kor. 7:22 ). Christene word ook deel van die GODDELIKE NATUUR (1 Pet. 1:4)(gebore uit God), en is dus nie gehoorsaam aan die wet van Moses nie, maar aan Jesus Christus en Sy Heilige Gees.
- (7) KLERE verwys na (bedekking en naaktheid). Wat "klere" figuurlik na verwys is 'n figuurlike bedekking wat slegs verkry kan word deur geloof in Christus Jesus. Die "sonder bruilofskleed" sal bv. eendag uitgegooi word uit die bruilofsaal (met die tyd vd Bruilof van die Lam)... Die geestelike betekenis van naaktheid gaan oor "skaamwees en vernedering" - net soos Adam en Eva skaam geword het na die sondeval en bewus geword het van hulle naaktheid - dit was letterlik, maar dieselfde geld vir die INNERLIKE MENS (figuurlik bedoel). Sonde laat iemand se innerlike "naak" en dit laat hom skaam voel. As die geestelike mens (wat reeds bedek is deur klere - figuurlik bedoel) nie sy klere bewaar nie, sal hy homself skaam en NAAK bevind wanneer Christus terugkom... Om naak rond te loop of om naak gemaak te word in die publiek, is 'n skande - die wat so rondloop word belaster en hanteer soos uitvaagsels vd wereld en volgens Paulus, "die afskraapsel van almal". Op dieselfde wyse sal die wat geestelik naak is a.g.v. ongehoorsaamheid en ongeloof, eendag hanteer word soos die afskraapsel van almal en hulle sal in skande staan... 'n Kleed bedek iemand se NAAKTHEID. Verskillende soorte beeldspraak word gebruik t.o.v. KLERE in die Skrif, bv. "wit klere" - wat verwys na klere wat nie besoedel is nie (en gaan oor die belangrikheid vd geestelike mens om rein te wees en heilig te lewe). Die heiliges (Christene) moet seker maak dat die klere waarmee hulle geestelik bedek is, nie besoedel word nie. Verder moet geestelike mense (Christene) ook "hulle klere bewaar", want as hulle dit nie doen nie, kan hulle dit verloor! (vgl. hierdie met die tema van "Hy kom soos 'n dief in die nag" - (moenie "slaap" en "dronk" wees nie, maar wakker en nugter). Ons moet natuurlik verstaan wat al hierdie begrippe geestelik beteken en nie net ag gee op die uiterlike liggaam wat klere nodig het nie, maar veral let op die INNERLIKE liggaam (wat ook klere nodig het). Sommige Christene stap rond soos mense "sonder klere" - dit verwys o.a. na die lou Christene - hulle is nie koud nie en ook nie warm nie, en in konteks verwys dit ook na Christene wie se klere besoedel is, asook na die wat nie ryk is in God nie... Hulle dink dat hulle ryk en aan niks gebrek het nie, maar is voor die Here soos mense wat nie klere het nie en is NAAK . Vir ander lyk dit of hulle bekleed is, maar die Here sien die binneste en kan sien dat hulle INNERLIKE MENS eintlik kaal is, want hulle is wel ryk in aardse dinge maar nie ryk in die hemelse nie. In die uiteensetting ondertoe kyk ons ook na die tema van "skaamte ontbloot" (kaal), bv. hoe dit nie mag geskied nie... Die tema van naaktheid gaan nie net oor die feit dat ons bedekking nodig het (a.g.v. ons sonde) nie, maar daar is ook reels t.o.v. gevalle van waar dit verkeerd is om ons te ontklee - letterlik bedoel, maar het ook weer-eens 'n figuurlike betekenis. Bv., vleeslike gemeenskap word net binne die huwelik toegelaat, en word gesien as hoerery as iemand dit onwettig doen - dieselfde geld vir die geestelike. Afgodsdiens en heidense praktyke word vgl. met geestelik hoereer... Kinders vd Here wat geestelik hoereer word ook voorgestel as "naak"! (en hulle skaamte het nodig om bedek te word).
(8) vir Sintuie en Organe, gaan na die opsomming oor DIE SIEL. Soos sien onder die studie van "liggaam", word die woord "may-aw'" (wat in KJV vertaal word as "bowels") somtyds vertaal as liggaam in AOV, maar dit verwys eintlik na die "MAAG, INGEWANDE, HART, en BAARMOEDER" (Gen. 15:4; 25:23...).......