TRANSVERSALE POSISIE VAN DIE FETUS - SWANGERSKAP - 2019
Transversale posisie van die fetus - die verkeerde plek van die fetus in die baarmoeder, waarin sy lengteas met 'n hoek van 90 ° met die as van die baarmoeder sny, terwyl groot dele van die fetus (boude, kop) bo die lyn van die iliacbene van die bekken geleë is. Die transversale posisie van die fetus word bepaal deur eksterne verloskundige en vaginale ondersoek, ultraklank. Swangerskap in die transversale posisie van die fetus kan ongekompliseerde voorkom, maar voortydige geboortes is moontlik, wat 'n bedreiging vir die lewe van die moeder en die fetus kan veroorsaak. Die optimale taktiek in die transversale posisie van die fetus is operatiewe aflewering.
Oorsake van die transversale posisie van die fetus
Die intrauteriene transversale posisie van die fetus kan te wyte wees aan verskeie faktore. Dit sluit in die voorwaardes wat voorsiening maak vir oormatige mobiliteit van die fetus: hoë water, vlotheid van die spiere van die abdominale wand, fetale hipotrofie, ens. , verhoogde uteriene toon, die bedreiging van spontane aborsie, afwykings van die struktuur van die baarmoeder (saal of tweeshoring-baarmoeder), baarmoederfibroïede, ens.
Die transversale posisie van die fetus is in sommige gevalle 'n gevolg van anatomiese redes wat die insluiting van die kop in die bekken voorkom, veral placenta previa, gewasse van die onderste baarmoeder of bekkenbene, smal pelvis. Anomalieë van fetale ontwikkeling soos anienfale en hidrosefalus kan bydra tot die transversale posisie.
Diagnose van die transversale posisie van die fetus
Die abnormale (skuins of dwars) posisie van die fetus word vasgestel tydens verloskundige ondersoeke van die swanger vrou, abdominale palpasie en vaginale ondersoek. Met die transversale posisie van die fetus verkry die abdomen 'n dwarsstreke (skuins gestrekte) onreëlmatige vorm. As gevolg van die dwarsstrekking, het die baarmoeder 'n bolvormige eerder as verlengde-ovaalvorm. Let op die oormaat van die norm van die omtrek van die abdomen in vergelyking met die tydperk van swangerskap en onvoldoende hoogte van die baarmoeder.
In die proses van palpasie word die voorliggende deel van die fetus nie bepaal nie, die kop kan regs of links van die medianas van die swanger vrou en groot dele (kop- of bekken-einde) in die laterale dele van die baarmoeder gevoel word. Met die transversale posisie van die fetus word hartklop beter in die naeltjie gehoor. Moeilikhede in die bepaling van die posisie en posisie van die fetus kan ontstaan ​​in situasies van meervoudige swangerskap, polihidramnios en hipertonus van die uterus. Obstetriese ultraklank bevestig betroubaar die laterale posisie van die fetus.
Ginekologiese ondersoek uitgevoer tydens swangerskap en die aanvanklike tydperk van arbeid met ongeskonde fetale blaas, oninformatiewe. Sy optrede bevestig slegs die afwesigheid by die ingang van die klein bekken van die voorliggende deel van die fetus. Na die afvoer van water en die openbaarmaking van die baarmoeder keel met 4-5 cm met die transversale posisie van die fetus, kan die skouer, skouer, ribbes, oksel, spinagtige prosesse van die werwels bepaal word, soms - die elmboog of handborsel. In die geval dat 'n vrughendel uit die geslagsgleuf val, is daar geen twyfel oor die teenwoordigheid van die transversale posisie van die fetus nie.
Risiko's van die transversale posisie van die fetus
Die teenwoordigheid van die transversale posisie van die fetus, as 'n reël, oortree nie die algemene verloop van swangerskap nie. Die meeste keer in die transversale posisie van die fetus ontstaan ​​egter voortydige breuk van vrugwater en die ontwikkeling van vroeggeboorte. As die transversale posisie van die fetus gepaard gaan met placenta previa, kan daar massiewe bloeding wees.
Die vinnige afvoer van water lei dikwels tot 'n skerp beperking van die mobiliteit van die fetus, die hamer van die skouer in die pelviese inlaat, die verlies van dele van die fetus (handvatsels, naelstring) en die ontwikkeling van die sogenaamde verwaarloosde transversale posisie van die fetus.
Met die verlies van dele van die fetus kan opwaartse infeksie voorkom met die ontwikkeling van chorioamnionitis, diffuse peritonitis, sepsis. 'N Lang anhidriese tydperk, wat 12 uur of langer duur, lei tot akute hipoksie of fetale asfyksie. Loods laterale posisie van die fetus teen die agtergrond van toenemende arbeidsaktiwiteit dreig om die baarmoeder te breek.
In seldsame gevalle, met die transversale posisie van die fetus tydens die bevalling, kan selfverdraaiing in die kop- of bekkenpresentasie of die geboorte van 'n baba met 'n dubbeltas voorkom. So 'n uitkoms van arbeid is 'n uitsondering en is moontlik in die geval van sterk kontraksies, diep prematuriteit van die fetus of met 'n dooie fetus.
Taktiek van bevalling in die transversale posisie van die fetus
Vir 'n tydperk van 34-35 weke swangerskap word die skuins of laterale posisie van die fetus as onstabiel beskou, aangesien dit onafhanklik kan verander na longitudinale. By die diagnose van die transversale posisie van die fetus word 'n volledige ginekologiese ondersoek van die swanger vrou vereis om die oorsake van die anomalie te identifiseer, die keuse van taktiek vir verdere hantering van swangerskap en die wyse van aflewering.
Op 'n tydperk van 30-34 weke van swangerskap kan korrektiewe gimnastiek voorgeskryf word om die fetus te help om hoofpyn te bewerkstellig. Spesiale oefeninge word getoon in die afwesigheid van tekens van bedreigde aborsie, baarmoederlitte, fibroïede, bloeding, gedekompenseerde hartafwykings in 'n swanger vrou, ens., En word uitgevoer onder toesig van 'n verloskundige-ginekoloog wat die vrou toesig hou. Ook, wanneer die fetus swanger is, word dit aanbeveel om meer tyd aan die kant te lê wat ooreenstem met die posisie wat bepaal moet word.
Na 35-36 weke van swangerskap neem die fetus 'n stabiele posisie. Alhoewel die swanger vrou in die kraamhospitaal gehospitaliseer word, word die swanger vrou in die hospitaal opgeneem om die leweringstaktiek te bepaal.
Die metode van eksterne rotasie op die kop - veranderinge in die laterale posisie van die fetus deur gebruik te maak van eksterne metodes word tans nie gebruik nie. Dit is as gevolg van die lae doeltreffendheid van rotasie, aangesien met onopgeloste oorsake die fetus dikwels weer 'n laterale posisie aanvaar. In sommige gevalle kan eksterne rotasie lei tot ernstige gevolge: plasentale abrupsie, baarmoederwring, fetale hipoksie.
Die optimale metode van aflewering van pasiënte met 'n transversale posisie van die fetus is 'n beplande keisersnee. Absolute aanduidings vir operatiewe aflewering word swangerskap uitgestel, die teenwoordigheid van plasenta previa, voortydige breuk van vrugwater, letsels in die baarmoeder en ontwikkeling van fetale hipoksie. Wanneer die transversale posisie van die vrug met die verlies van sy handvatsel of naelstring gehardloop word, is die vermindering van die uitgelate dele onaanvaarbaar.
In die geval van volledige openbaarmaking van die serviks, bepaal deur die lewende fetus en sy mobiliteit, is dit moontlik om die rotasie van die fetus op die been en die daaropvolgende ekstraksie uit te voer. Die voorspelling vir die fetus is egter minder gunstig. Rotasie van die been en natuurlike geboorte is geregverdig in geval van prematuriteit of geboorte tweeling, wanneer een fetus 'n transversale posisie beklee.
In 'n toestand van langdurige anhidriese tydperk, ingewikkeld deur die ontwikkeling van 'n aansteeklike proses, en lewensvatbaarheid van die fetus na keisersnee, word 'n histerektomie (uitwissing van die baarmoeder) en dreinering van die buikholte uitgevoer. Wanneer 'n fetus dood is, word 'n fetale vernietigende embriotomie uitgevoer.
Hoekom doen die laterale posisie van die fetus
Voor 30-32 weke van die swangerskap is die klein man te mobiel en verander sy posisie voortdurend. Dit beteken dat hy maklik na die regte posisie kan draai. So moenie paniekerig raak gedurende hierdie tydperk nie. Dit is die moeite werd om te bekommer as die situasie na 33 weke nie verander nie.
Dit word opgemerk dat die verkeerde leuen van die baba in die baarmoeder slegs by 1 uit 200 vroue gebore word, dit is 0,5 - 0,6% van die gevalle word aangeteken. Mama wat 'n tweede keer geboorte gee, is 10 keer meer geneig tot ontwrigting van die normale swangerskap.
Gesonde vroue is minder geneig om komplikasies te ontwikkel. Hieronder op die video kan jy kyk en luister na 'n spesialis wat in detail oor die patologie sal praat.
Daar is verskeie redes vir die abnormale teenwoordigheid van die kind in die baarmoeder:
Uteriene fibroids. Die vorming van miomatiese knope in die onderste gebied van die uteriene pool en naby sy nek veroorsaak dikwels 'n abnormale ligging van die fetus. Veral in die geval van profilering van fibroïede, maak 'n vinnig groeiende tumor dit onmoontlik vir die baba om in die regte rigting te draai.
Abnormale ontwikkeling van die baarmoeder. Byvoorbeeld, as 'n swanger vrou 'n tweeshoring-baarmoeder het, met 'n septum. So 'n verskynsel kan dit moeilik maak vir die fetus om reg te lê.
Plaçental aanbieding. Om die plasenta naby die uteriene farinks te vind, verhoed die aanvaarding van die korrekte fisiologiese ligging van die krummels.
polihidramnios. 'N Groot hoeveelheid amniotiese vloeistof dra by tot die oormatige aktiwiteit van die krummels in die baarmoeder. Hy voel nie die baarmoedermure wat die korrekte persepsie van die omringende ruimte oortree nie. Dit kan lei tot die keuse van 'n verkeerde postuur.
Veelvuldige swangerskap. Wanneer 'n vrou tweelinge het, is daar 'n maksimum risiko van verkeerde aanpassing van kinders, omdat hulle inmeng met mekaar om lengteposisies te neem. As tydens die ontwikkeling van verskeie kinders voortydige arbeid plaasgevind het, is die kanse dat hulle die korrekte posisie aanvaar, uiters klein.
Pariteit van geboorte. Hoe meer keer 'n vrou geboorte gee, hoe swakker word die spiere van die orgaan. Dit lei tot 'n maksimum intra-uteriene mobiliteit van die krummels, wat hom met die verkeerde plek bedreig.
Die nou ring van die bekken. As 'n swanger vrou 'n derde of groter mate van vernouing van die bekkenring het, kan die kind nie reg lê nie, wat lei tot 'n komplikasie.
Oortreding van die ontwikkeling van die baba se vestibulêre apparaat. Hierdie patologie lei selde tot hierdie situasie, maar jy moet nie hierdie moontlikheid afslag nie.
Groot of klein vrugte. Met 'n oormaat van gewig en grootte is die toekomstige man moeilik om te beweeg, as gevolg van wat hy die verkeerde postuur inneem. Met 'n klein grootte van die baba, verhoog sy aktiwiteit, waardeur hy voortdurend draai, omdraai, en teen die einde van die kwartaal kan die verkeerde posisie ook plaasvind.
Hipertonus van die uterus. Die bedreiging van voortydige beëindiging van swangerskap veroorsaak 'n toename in die baarmoeder se tone wat die motoriese vermoë van die baba aansienlik beperk.
Wat is die skuins posisie
Na die verkeerde plek van die fetus sluit nie net die dwarsliggende, maar ook skuins posisie in nie. In hierdie geval is die liggaam van die krumm teen 'n hoek van 45 grade relatief tot die as van die baarmoeder. En die kop of die boude van die toekomstige kleinman is effens onder die iliac-kruin.
In die verloskundige praktyk is daar steeds 'n transversale posisie. In hierdie geval sal die hoek van die fetus meer as 45 grade wees. Maar in albei gevalle is die baba se plek onstabiel, en met intensiewe mobiliteit kan dit tot 'n transversale of longitudinale reëling lei.
Dit is moontlik om die transversale van die skuins te onderskei met 'n eksterne ginekologiese ondersoek van die buik. Groot dele (kop en boude) word van die kante van die buik gevoel.
Wat is die gevaar van so 'n diagnose
So 'n diagnose bemoeilik nie net die bevalling nie, maar ook die verloop van swangerskap, aangesien dit die risiko van sulke verskynsels verhoog soos:
premature arbeid - wanneer die kind oorkant lê, kom die druk van die baarmoeder eerder as wanneer dit in die lengte lê, wat bydra tot voortydige druk uit die baarmoeder as gevolg van die onvermoë om vinnig te strek,
vroeë ruptuur van die membrane - kom voor as gevolg van die gebrek aan uniform verspreiding van vrugwater, wat 'n las op die onderste paal van die borrel skep,
verwaarloosde laterale posisie - By die breuk van die fetale blaas kan 'n baba uit 'n ledemaat val, wat sy beweging belemmer en die dood tot gevolg kan hê.
Hoe om siektes te diagnoseer
In die eerste en tweede trimester is laterale diagnose ondoeltreffend, aangesien die baba in konstante beweging is en op enige stadium posisie kan verander. Geen simptome word in hierdie patologie van swangerskap gemanifesteer nie. Dit kan eers tydens 'n ginekologiese ondersoek opgespoor word.
Bepaling van die probleem tydens die inspeksie word op verskeie maniere uitgevoer:
palpasie van die buik,
Elk van hierdie metodes het sy eie eienskappe en nadele.
Ondersoek van die buik
By die normale ondersoek van die buik, is 'n abnormale, verbrede middelpunt na die kante, die vorm van die baarmoeder duidelik sigbaar. Bepaal die ligging van die kop met hierdie inspeksie is onmoontlik. Maar die transversale of skuinsreëling word maklik opgespoor, aangesien die orgaan dwarsgestrek of skuins gestrek word.
Hoe om te verstaan ​​wat die teenwoordigheid van patologie is? Cephaliese voorkoms is merkbaar langs die baarmoeder wat langs sy as verleng word. Wanneer die posisie egter verkeerd is, word die baarmoeder sferies. Wanneer die abdominale meting gemeet word, kom die abdominale omtrek effens hoër as die norm, wat ooreenstem met die duur van swangerskap.
Palpasie van die buik
Op palpasie is dit onmoontlik om die voorliggende deel van die kleintjie te bepaal, en die kop word aan die kant van die middellyn van die swanger buik vasgeplak. As die kop aan die linkerkant geleë is, word dit as die eerste posisie beskou. Wanneer die kop regs in die kaart van 'n swanger vrou bepaal word, word die tweede posisie aangeteken.
Luister na die hartklop van 'n kind naby die moeder se naeltjie, is tipies vir die transversale voorstelling, terwyl die hart in die linker of regs van die buik geluister word.
Die nadeel van hierdie metode van ondersoek is die onvermoë om die posisie van die fetus in die geval van transversale voorkoms te bepaal in die geval van 'n oormaat van amniotiese vloeistof, die ontwikkeling van verskeie fetusse en 'n verhoogde uterus toon.
By ultraklank word die posisie van die fetus baie goed bepaal, selfs met veelvuldige fetusse en ander faktore. Gewaarborgde 100% bepaling van die ligging van die baba hang nie af van die duur van swangerskap nie.
Dit is opmerklik dat 'n ultraklankskandering wat teen 20 weke of vroeër gemaak is, nie die verwagte moeder moet pla nie. Hierdie tydperk is te kort om die patologie te bepaal. Maar by die identifisering van die kliniek op 'n later datum, is dit die moeite werd om te voldoen aan sekere reëls en aanbevelings van die dokter.
Inligting oor die plasing van die baba kan verkry word met behulp van vaginale ondersoek. Dra dit kort voor die einde van die swangerskap en op die tyd van die begin van die arbeid, wanneer die vrugwater nog nie vertrek het nie.
As die ondersoekende deel van die fetus nie tydens palpasie gevoel word nie, dui dit op die onbehoorlike plasing.
As die baarmoederring 4 cm of meer oopgemaak het en die fetale blaas gebars het, word die toets baie versigtig uitgevoer om nie komplikasies van die arbeid wat verband hou met die verlies van die naelstring of die ledemaat van die fetus te veroorsaak nie. Gegoten water laat die vroedvrou die boonste gedeelte van die krummels van die liggaam - ribbes, oksels, pen, ondersoek.
Kyk na die video oor die verkeerde posisie van die fetus:
Hoe gaan dit met swangerskap
Die transversale teenwoordigheid van die fetus in die baarmoeder versteur selde die proses van swangerskap as 'n geheel. Maar vir so 'n siekte is tipies om vroeë periodes vroeë beëindiging van swangerskap te veroorsaak, ongeveer 30% van alle gevalle.
Daar is geen duidelike kenmerke van die verloop van swangerskap nie. En vanaf die 38ste week kan die amniotiese vloeistof terugval, as gevolg waarvan onmiddellike hospitalisasie van die swanger vrou benodig sal word. Streeksvoorstelling van die plasenta in die transversale posisie kan ook die proses van swangerskap vererger. Met verhoogde druk op die onderste deel van die uterus, kan die plasenta na die baarmoeder keel beweeg, wat bloeding veroorsaak.
As die laterale aanbieding op 28 weke gediagnoseer is, moet die verwagte moeder sekere gedragsreëls volg:
Om die breuk van die amniotiese blaas te vermy, verminder fisiese aktiwiteit,
lig nie gewigte op nie
Moenie mediese ondersoeke veronagsaam nie,
doen oefeninge om die posisie van die fetus te verbeter.
Oor die vraag of dit moontlik is om 'n verband te dra, as hulle 'n kind oorlede het, is dit beter om 'n dokter te raadpleeg. Maar dikwels word die dra van 'n verband aangewys deur die ginekoloog, aangesien dit help om die gewig van die buik eweredig te verdeel, wat die las op die onderste deel verminder. Die tweede positiewe effek is die vermindering van rug- en buikpyn.
Maar dit moet in gedagte gehou word dat die verband met anterior lae plasenta en ander patologieë nie gedra kan word nie.
Die keuse van verband moet versigtig oorweeg word. Diegene wat reeds geboorte gegee het, beveel aan om dit te probeer wanneer hulle koop of raadpleeg met 'n waarnemende verloskundige-ginekoloog, wat jou die regte grootte sal vertel.
Afsonderlik moet daar gesê word oor die geleentheid om die posisie te verander tot aan die begin van aflewering. Vir hierdie doel, ervaar vroedvroue op 35-36 weke 'n eksterne rotasie van die fetus. Voorheen is so 'n tegniek gereeld beoefen, maar moderne verloskunde behandel hierdie metode skraal.
Могут возникнуть осложнения в ходе проведения или после процедуры. Например, отслоение плаценты или разрыв матки. Daarom vereis die implementering van 'n staatsgreep maksimum vaardigheid van die verloskundige. Om negatiewe gevolge te vermy, moet jy die plek en posisie van die baba ken en kan draai sodat sy rug nie agter is nie (draai na die agterste wand van die baarmoeder).
As die kind nie, soos die geboorte nader, die korrekte longitudinale posisie geneem het nie, en daar is geen moontlikheid om dit te draai nie, dan word 'n keisersnee voorgeskryf ten tyde van die diagnose.
Die hoofredes wat verband hou met onbehoorlike leuens van die kind in die baarmoeder, kan tot die volgende komplikasies lei:
Onmiddellike ontslag van vrugwater, veral vinnig, kan lei tot die verlies van die kind se ledemaat deur die oop farinks.
Lopende laterale leuens lei tot die klem van die naelstring as gevolg van sy prolaps, wat bloedvloei ontwrig en tot die dood van die baba kan lei.
Die breuk van die inwendige genitale organe kom voor as gevolg van die verwaarloosde laterale posisie, wanneer die baarmoeder as gevolg van die fetale skouer in die klein bekken van die moeder gestoot word, die baarmoeder begin met 'n aktiewe sametrekking (dit lei tot sy sterk strekking in die onderste segment). Slegs 'n tydige keisersnit sal die ma en baba van die dood red.
As gevolg van 'n verlengde watervrye tydperk, kan 'n infeksie binnedring, wat choriamnionitis veroorsaak, wat lei tot peritonitis en bloedinfeksie.
'N Langdurige verloop van arbeid kan lei tot fetale hipoksie.
Die dood van 'n baba kan voorkom as gevolg van die buiging van sy liggaam in die torakale gebied ten tyde van die begin van die deurgang deur die geboortekanaal. So 'n botsing laat geen kans op oorlewing plaas nie.
Korrektiewe gimnastiek in die transversale posisie van die fetus
Daar is 'n manier om die baba te draai sonder om by die verloskundige staatsgreep en ander metodes te gebruik. Aangesien die behandeling in hierdie geval nie uitgevoer word nie, is dit moontlik om die situasie reg te stel met die korrektiewe gimnastiek.
Daar is egter sekere kontraindikasies om hierdie oefeninge uit te voer:
ontslag en bloeding
oormaat of gebrek aan amniotiese vloeistof,
gewasse, littekens en gewasse in die baarmoeder,
verhoogde uteriene toon,
Skending van die aktiwiteit van naelstringvate.
Daarom ondersoek die aanstelling van so 'n gimnastiek noodwendig die geskiedenis van die siekte en die bestuur van swangerskap van die vrou.
Die kompleks van gimnastiek sluit verskeie swem-, fisiese en asemhalingsoefeninge in, soos:
bekkenhange of hysbakke
knie-elmboog stel en ander.
Bekwame gimnastiek volgens die metode van I. F. Dikan, wat vanaf week 29 uitgevoer word. Dit bestaan ​​uit die herhaling van draaie drie keer van die een kant na die ander, wanneer dit aan die kant lê tussen die beurte duur 15 minute.
Daar is ander metodes, maar almal kan slegs op aanbeveling van 'n dokter uitgevoer word.
Dit is belangrik om te weet hoe om te slaap wanneer jy dwarsoor lê. Die kind is gemaklik om kop te wees, sodat die moeder 'n posisie moet kies om te slaap volgens die ligging van die baba, dit wil sê, aan die kant van sy kop slaap.
Chirurgiese ingryping in die transversale posisie is ten volle geregverdig. Hierdie benadering verminder die sterftesyfer van een of albei deelnemers aan arbeid (ma en kind) aansienlik, en dra ook by tot die afwesigheid van die voorkoms van komplikasies ten tyde van arbeid. Dit blyk uit die baie positiewe resensies van vroue wat veilig geboorte gegee het.
Bepaal die terminologie
Afhangende van hoe die fetus in die baarmoeder geleë is, word die leweringstaktieke van die vrou bepaal. Om die terme te verstaan, definieer ons die volgende begrippe:
fetus-as - longitudinale lyn wat die boude en die baba se kop verbind,
die as van die baarmoeder is 'n lengtelyn wat die onderkant van die baarmoeder en serviks verbind, of die lengte-as van die baarmoeder.
Die posisie van die fetus is die verhouding van die baba se as tot die lang baarmoeder. Onderskei die korrekte posisie van die fetus en die verkeerde. Die korrekte posisie word beskou as longitudinale wanneer die bene van die uterus en die kind saamval, maar bloot wanneer die baba en die moeder se liggaam in dieselfde rigting is (as die moeder staan, dan is die kind vertikaal met haar). Terselfdertyd is een van die groot (kop- of pelviese-end) dele van die baba "kyk" by die ingang van die klein bekken, en die ander rus op die baarmoederbodem.
Verkeerde posisies is die transversale en skuins posisie van die fetus. Maar dit moet onthou word dat die fetus die meeste van die swangerskap baie mobiel is en voortdurend sy posisie verander. Stabilisering van sy posisie vind plaas met 34 weke, daarom maak dit nie veel sin om oor die verkeerde posisie voor die sperdatum te praat nie.
Wat word 'n skuins posisie genoem
Die skuins posisie van die fetus (situs obliguus) word aangedui wanneer die fetale as verplaas word in verhouding tot die lang baarmoeder wat 'n skerp hoek (minder as 45 grade) vorm. In hierdie geval is die kop of boude onder die iliac-kruin. Jy kan nog steeds die transversale skuins posisie uitlig (speel nie 'n groot rol nie) wanneer die asse van die fetus en baarmoeder op 'n hoek is, maar nie 90 grade, maar meer as 45 grade bereik nie.
Dit is ook die moeite werd om die onstabiele posisie van die fetus te noem. Met beduidende mobiliteit van die fetus verander dit van tyd tot tyd sy posisie van longitudinale na dwars of skuins en omgekeerd.
Wat dra by tot die verkeerde posisie van die fetus
Oorsake van die transversale posisie van die fetus kan wees as gevolg van óf uteriene faktore (die teenwoordigheid van struikelblokke daarin) of verhoogde of verminderde motoriese aktiwiteit van die fetus:
Die risiko van 'n abnormale baba posisie verhoog aansienlik met die teenwoordigheid van miomatiese / fibreuse baarmoederknope. Dit is veral lekker om die nodusse in die serviks, muskus of laer uterus segment te lokaliseer, of vir groot groottes nodusse wat op ander plekke geleë is, wat verhoed dat die kind die korrekte posisie inneem. Uterusgewasgroei tydens swangerskap word nie uitgesluit nie, wat ook die baarmoederholte vervorm en die fetus word gedwing om homself verkeerd te posisioneer.
Kongenitale misvormings van die baarmoeder
Uteriene anomalieë dra ook by tot die transversale posisie, byvoorbeeld, 'n partisie in die baarmoeder of 'n saalvormige of tweehoornige baarmoeder.
Verkeerde lokalisering van die plasenta
Lae plasenta of lae plek van die plasenta (5 cm of minder van die interne farinks) of die voorkoms daarvan (wanneer die plasenta gedeeltelik of heeltemal die interne farinks dek) veroorsaak dikwels die verkeerde posisie van die baba in die baarmoeder.
As 'n reël maak die vernauwing van die bekken 1 - 2 grade nie hindernisse vir die ontwikkeling van die fetus of vir die geboorte daarvan nie. Maar meer ernstige grade van bekkenkontraksie, veral asimmetriese vorms van vernouing (skeef, verdraai deur been-eksostose) is die voorvereiste vir die ligging van die fetus nie langs die as van die baarmoeder nie, maar dwarsoor of skuins.
Sommige misvormings manifesteer hulleself reeds in utero. Byvoorbeeld, met anienfale (afwesigheid van die brein) of hidrosefalus - druppel van die brein (die fetus se kop word baie groot), kan die laterale / skuins posisie van die fetus waargeneem word.
Patologie van vrugwater
Oormaat amniotiese vloeistof lei tot oormatige uitbreiding van die baarmoederholte, wat op sy beurt 'n oormatige fisiese aktiwiteit van die baba veroorsaak. Hy word baie mobiel, voel nie die rand van die baarmoeder en pas hom daarby nie. Met 'n gebrek aan amniotiese vloeistof word die situasie omgekeer. Die digtheid van die baarmoederruimte en 'n klein hoeveelheid amniotiese vloeistof laat nie die kind aktief beweeg nie en neem die nodige longitudinale posisie.
Wanneer daar verskeie vrugte in die baarmoeder is, word hulle krampig, wat verhoed dat een of alle babas die korrekte posisie inneem.
Beduidende grootte en gewig van die fetus (meer as 4 kg) verminder sy fisiese aktiwiteit en veroorsaak die verkeerde rangskikking van die baba in die baarmoeder.
In die geval van bedreigde aborsie, veral permanent, is die baarmoeder byna altyd in hipertonie en beperk die fetale beweging.
Flabberigheid van die spiere van die anterior abdominale wand
'N Soortgelyke situasie is dikwels kenmerkend van multi-broeiende vroue (4-5 genera). Konstante strek van die anterior abdominale wand van die buik van 'n swanger uterus dra by tot die oormatige fisiese aktiwiteit van die kind (die buikspiere hou nie beweging nie), sy staatsgrepe en somersaults, wat eindig met die plek van die fetus in die baarmoeder dwars.
Onvoldoende gewig en grootte van die fetus is ook die oorsaak van sy konstante beweging en omwentelinge in die baarmoeder (die baba is klein en daar is te veel spasie in die uterus vir hom).
Hoe is swangerskap en bevalling
Swangerskap met die transversale posisie van die baba, as 'n reël, gaan voort sonder kenmerke. Maar dit word opgemerk dat voortydige arbeid begin in bykans 30% van die gevalle. Ontydige ruptuur van vrugwater is een van die mees algemene komplikasies van hierdie patologie, wat beide tydens swangerskap kan voorkom en die aanvang van voorafgaande arbeid en tydens kraam kan veroorsaak.
Waarom arbeid is ingewikkeld in die geval van die transversale posisie van die fetus
Dit is selde moontlik om die geboorte te voltooi met die transversale posisie van die fetus onafhanklik en die geboorte van 'n lewendige baba. In sulke gevalle vind 'n onafhanklike rotasie van die kind in die longitudinale posisie en die geboorte van sy kop of bekken einde plaas. Samozvorot moontlik met klein mate van die fetus of sy prematuriteit. Basies ontwikkel die loop van die arbeid nadelig en word dit ingewikkeld deur die volgende prosesse:
Onbepaald ontslag van water
Met die transversale rangskikking van die fetus ontstaan ​​vroeë of voortydige ruptuur van water (byna 99% van die gevalle). Dit veroorsaak die afwesigheid van die voorliggende deel wat teen die ingang van die bekken gedruk word en die amniotiese water in die voor- en agterkant verdeel.
Lopende laterale posisie
Hierdie komplikasie vind plaas na vroegtydige of vroeë afvoer van water. In so 'n geval, as gevolg van die vinnige uitstorting van water, is die mobiliteit van die kind skerp beperk, en óf die skouer word gehamer in die klein bekken of klein dele (handvatsels of bene) val uit. Wanneer die naelstringlusse geklem word, word die bloedvloei versteur en die fetus sterf.
'N Dreigende breuk van die baarmoeder vergesel die verwaarloosde laterale posisie van die fetus. Nadat die water afgegaan het, is die skouergordel in die binnekant van die klein bekken ingekom en die baarmoeder begin vinnig krimp, wat lei tot die overstretching van die onderste segment en die dreigement van sy breuk. As 'n keisersnit nie betyds uitgevoer word nie, word die baarmoeder geskeur.
Premature ontslag van water en 'n lang watervrye tydperk dra by tot die penetrasie van infeksie in die intraderinale holte en die vorming van chorioamnionitis, wat lei tot die ontwikkeling van peritonitis en sepsis.
Die langdurige verloop van arbeid teen die agtergrond van 'n verlengde watervrye tydperk veroorsaak die ontwikkeling van fetale hipoksie en die geboorte van 'n kind in asfyksie.
As gevolg van intense samentrekkings en gegoten water, is die baarmoeder in noue kontak met die fetus wat tot die helfte van die borskas lei. In hierdie geval eindig die bevalling spontaan. Eerstens word die borskas gebore met die nek wat daarop gedruk word, dan word die maag en die kop daarin ingeprop, en dan die boude en bene. Die geboorte van 'n lewende fetus in so 'n situasie is onwaarskynlik.
Hoe om geboorte en swangerskap te gee
Die taktiek van die bestuur van 'n swanger vrou met die transversale posisie van die fetus sluit in die versigtige waarneming van die vrou, beperking van fisieke aktiwiteit en die aanstelling van korrektiewe gimnastiek (in die afwesigheid van kontraindikasies). Tot 32 - 34 weke word die laterale of skuins posisie van die kind as onstabiel beskou, aangesien dit hoogs waarskynlik is dat die fetus 'n longitudinale posisie sal aanneem.
Voorheen is eksterne rotasie van die fetus wyd beoefen om dit in 'n lengterigting te bring. Eksterne verloskundige beurt is uitgevoer in terme van 35 - 36 weke met 'n bevredigende toestand van die swanger en geen kontraindikasies. Tot op datum word hierdie metode van die verbetering van die posisie van die fetus as ondoeltreffend beskou en word dit selde gebruik as gevolg van die baie kontraindikasies en komplikasies wat ontstaan. Tydens die prosedure kan die plasenta losmaak en fetale hipoksie veroorsaak, en daar is ook 'n hoë waarskynlikheid van uteriene ruptuur.
Lig op die vloer, buig die bene by die knieë en heupgewrigte en rus jou voete teen die vloer. Met elke asem, lig die bekken en hou dit in daardie posisie. Met elke uitaseming, laer en reguit die bekken. Oefeninge word tot 7 keer herhaal.
As 'n reël duur die optrede van korrektiewe gimnastiek tot 7-10 dae, waartydens die fetus 'n longitudinale posisie veronderstel. Oefeninge moet drie keer per dag gedoen word.
Nadat die fetus 'n longitudinale posisie in die baarmoeder het, word die vrou voorgeskryf met 'n verband met die lengte rollers. Om 'n verband te dra, verbeter die resultaat en word aanbeveel voor die aanvang van kraam of die kop word teen die ingang van die bekken gedruk.
Die optimale afleweringsmetode in die geval van die transversale posisie van die fetus is die beplande keisersnee. 'N Swanger vrou word vir 'n tydperk van 36 weke ingehospitaliseer, noukeurig ondersoek en voorberei vir chirurgie. Die geboorte van 'n kind op 'n natuurlike manier is amper onmoontlik, aangesien selfdraai baie selde gebeur. Geboortes word deur die geboorte kanaal gevolg, gevolg deur 'n buite-interne rotasie van die fetus op die been net in twee gevalle:
die vrugte is diep te vroeg,
geboorte tweeling, as die tweede baba dwars geleë is.
Die beplande operatiewe aflewering voor die aanvang van kontraksies word in die volgende gevalle uitgevoer:
voorgeboorte ontslag van water,
baarmoeder met postoperatiewe littekens,
In skaars gevalle, met die aanvang van kontraksies, kan die fetus van 'n transversale posisie na 'n longitudinale posisie beweeg en die arbeid onafhanklik beëindig. Met 'n skuins posisie van die baba word die ma aan die kant geplaas, aan die onderkant waarvan 'n groot deel van die fetus bepaal word. 'N Vrou mag nie opstaan ​​nie en is in 'n horisontale posisie.
In die geval dat 'n kind se hand of voet uitval, moet hulle nooit op enige manier ingetrek word nie. Eerstens is dit absoluut onverbeterlik, en tweedens is dit gevaarlik. Benewens addisionele infeksie van die uterus, word die tyd tot keisersnee ook vertraag.
Wanneer die kind in die transversale posisie loop, word 'n onmiddellike keisersnit uitgevoer ongeag die toestand daarvan (lewend of dood). 'N aantal verloskundiges, in die geval van verwaarloosde laterale posisie en die dood van die fetus, stel voor dat 'n vrugte-vernietiging operasie uitgevoer word. Maar die vrug-vernietigende operasie is baie gevaarlik, aangesien dit kan lei tot die uitbreek van die baarmoeder. As daar tekens van infeksie is (temperatuurspring, purulente uitskeiding van die baarmoeder), dan word 'n keisersnee voltooi met 'n histerektomie en dreinering van die buikholte.
Die gekombineerde eksterne interne rotasie word uitgevoer onder die volgende omstandighede:
opening van die baarmoeder farinks is vol,
vrou se toestemming
kopgroottes stem ooreen met die grootte van die pelvis van die moeder,
behoue ​​fetale mobiliteit,
daar is geen gewasse van die baarmoeder en vagina, vagina se skuinsstrepe nie,
klein grootte van die vrugte (tot 3600 gr.).
Moeilikhede wat mag voorkom wanneer 'n gesamentlike beurt gemaak word:
styfheid (nie gestrek nie) van die sagte weefsel van die geboortekanaal - die keuse van 'n voldoende dosis narkotiese middels, die bekendstelling van antispasmodika, die uitvoering van 'n episiotomie,
baarmoederbreuk - onmiddellike chirurgie
verlies van die handvatsel of die verwydering daarvan in plaas van die been - die lus op die handvatsel plaas en die handvatsel na die kop van die fetus beweeg,
die verlies van die naelstringlus na afloop van die rotasie - verpligte en vinnige verwydering van die fetus deur die been,
fetale hipoksie en sy intranatale dood,
ontwikkeling van aansteeklike komplikasies in die postpartum periode.
Die swangerskapstydperk is nog klein, dus geen aksie moet geneem word nie. Die kind sal die finale posisie neem tot 34 - 35 weke, en tot daardie tyd kan hy draai en geplaas word soos jy wil.
Die behoefte aan korrektiewe gimnastiek moet bespreek word met die verloskundige wat die swangerskap lei. Slegs met sy toestemming kan jy spesiale oefeninge uitvoer om die baba in 'n lengterang te draai, aangesien dit in sommige gevalle geïmplimenteer en selfs gevaarlik is.
Ja, in hierdie situasie is keisersnee die veiligste en gunstigste manier van aflewering vir beide ma en babas. As die eerste kind in suiwer stuitpresentasie was, dan is sy onafhanklike geboorte moontlik, gevolg deur die gekombineerde rotasie van die tweede fetus op die been. Maar in hierdie geval, tydens die bevalling, ontstaan ​​natuurlik probleme in die stadium van die geboorte van die eerste baba, aangesien die bene gebore kan word voordat die serviks volledig oopgemaak is, wat dit moeilik maak om nie net aan die kop geboorte te gee nie (hoof is die grootste deel van die fetus), maar ook na die bekken einde.
Gedurende swangerskap verander die baba herhaaldelik sy posisie in die baarmoeder. In die eerste en tweede trimester het die kind baie vrye spasie in die baarmoeder om oor te rol, te tuimel en 'n verskeidenheid posisies te neem. Aanbieding van die fetus op hierdie datums word slegs as 'n feit uitgespreek en nie meer nie, hierdie inligting het geen diagnostiese waarde nie. Maar in die derde trimester verander alles.
У малыша становится мало места для маневров, к 35 неделе беременности устанавливается постоянное расположение в матке и переворот становится весьма маловероятным. В заключительной трети срока гестации очень важно, какое положение занят малыш – правильное или неправильное. Hierdeur hang af van die keuse van leweringstaktieke en die waarskynlike risiko van komplikasies vir beide die moeder en haar baba.
Praat van aanbieding, dit is belangrik om te verstaan ​​waaroor dit presies handel. Kom ons probeer om terminologie in te breek. Die voorstelling van die fetus is die verhouding van 'n groot deel van die fetus na die uitgang van die baarmoederholte na die bekkenarea. Die baba kan deur die kop of deur die boude, of in 'n skuins posisie, oor die baarmoeder, na die uitgang gedraai word.
Die posisie van die fetus is die verhouding van die ligging van die lengte-as van die baba se liggaam tot dié van die baarmoederholte. Die krummel kan in die lengte, dwars of skuins geleë wees. Die norm word beskou as 'n longitudinale posisie. Die posisie van die fetus is die verhouding van die rug na een van die bene van die baarmoeder - links of regs. Die tipe posisie is die verhouding van die rug na die rug of voorwand van die baarmoeder. Chidrenozhennostyu het die verhouding van arms, bene, baba kop in verhouding tot sy eie liggaam genoem.
Al hierdie parameters bepaal die posisie van die baba, en dit word altyd in ag geneem wanneer jy besluit hoe om 'n vrou te gee - natuurlik, natuurlik met stimulasie of deur keisersnee. Hierdie besluit kan beïnvloed word deur 'n afwyking van die norme in enige van die genoemde parameters, maar die previa is gewoonlik die deurslaggewende een.
Afhangende van watter deel van die liggaam die naaste (aangrensende) na die uitsteeksel van die baarmoeder in die klein bekken (en dit is die begin van die baba se pad by geboorte) is, is daar verskillende tipes aanbiedings:
In ongeveer 4-6% van swanger vroue word die baba na die buit of bene geposisioneer. 'N Volledige pelvispresentasie is 'n posisie in die baarmoeder waarin die baba op die boude van die boude gerig is. Dit word ook die boude genoem. 'N Enkel word beskou as 'n voordrag waarin die kind se bene "kyk" na die uitgang - een of albei. Gemengde (gekombineerde of onvolledige) pelvispresentasie word beskou as 'n posisie waarin die boude en bene aangrensend aan die uitgang is.
Daar is ook 'n kniebroek waarin die baba se bene by die kniegewrigte gebuig is aan die uitgang.
Pelvic previa word beskou as 'n patologie. Dit kan vir beide moeder en kind baie gevaarlik wees. Die mees algemene is gluteale voorstelling, met sy voorspellings is gunstiger as by die voet, veral met die knie.
Die redes waarom die baba 'n breekpresentasie neem, kan anders wees, en nie almal is voor die hand liggend en verstaanbaar vir dokters en wetenskaplikes nie. Daar word geglo dat die hoof en buit gewoonlik die kinders is wie se moeders ly aan patologieë en abnormaliteite van die baarmoeder, appendages, eierstokke. Vroue wat baie aborsies en chirurgiese kromslag van die baarmoeder ervaar het, vroue met littekens in die baarmoeder, wat dikwels baie baar, is ook in gevaar.
Die oorsaak van bekkenpresentasie kan in die kind self 'n chromosomale versteuring wees, sowel as abnormaliteite in die struktuur van sy sentrale senuweestelsel - gebrek aan brein, mikrosefalie of hidrosefalus, skending van die struktuur en funksies van die vestibulêre apparaat, aangebore afwykings van die muskuloskeletale stelsel. Van die tweeling kan een baba ook 'n sitposisie inneem, en dit is gevaarlik as hierdie baba eerste na die uitgang lê.
Lae water en hoë water, kort naelstring, verstrengeling, voorkoming van verkrummel, lae plasenta previa - al hierdie is addisionele risikofaktore.
Hoofpynvoorlegging word as korrek beskou, mits die natuur self ideaal vir die kind is. Wanneer dit by die uitgang in die klein bekken van 'n vrou grens aan die baba se kop. Afhangende van die posisie en tipe posisie van die kind, is daar verskillende soorte hoofaanbieding. As die krummel na die uitgang deur die nek gedraai word, is dit 'n oksipitale hoofpynaanbieding. Die eerste wat verskyn, is die agterkant van die kop. As die baba by die uitgang na die profiel geleë is, is dit 'n voorhak of tydelike voorstelling.
In hierdie posisie verloop die bevalling gewoonlik 'n bietjie moeiliker, want hierdie grootte is wyer en dit is 'n bietjie moeiliker vir die kop om in so 'n posisie op 'n vrou se seksuele manier te beweeg.
Frontale previa - die gevaarlikste. Met hom bons die baba sy voorkop. As die baba omgedraai word om met gesigte te verlaat, beteken dit dat die voorkoms gesig genoem word, dit is die gesigstrukture van die krummels wat eers gebore sal word. Die oksipitale variant van kopvoorstelling word as veilig beskou vir moeder en fetus tydens kraam. Die oorblywende spesies is extensor variante van kefaliese aanbieding, en dit is eerder moeilik om hulle normaal te oorweeg. As jy byvoorbeeld deur die geboorte kanaal gaan, wanneer die gesigspresentasie voorkom, is daar 'n moontlikheid van besering aan die servikale werwels.
Ook hoofpynvoorlegging kan laag wees. Hulle praat oor hom by die "eindstreep", wanneer die maag "verlaag" word, druk die baba sy kop teen die uitgang na die klein bekken of gaan dit te vroeg in. Normaalweg vind hierdie proses plaas in die laaste maand voor geboorte. As die weglating van die kop vroeër voorkom, word swangerskap en aanbieding ook as patologies beskou.
In hoofpyn previa, tot 95-33 weke van swangerskap, is tot 95% van alle babas geleë.
Abnormale fetale posisie word beskou as bekken wanneer die boude of die onderste ledemate van die fetus die bekken in die gesig staar. Die frekwensie van sodanige aanbieding - 4%. Tot die 28ste week van swangerskap is dit kenmerkend van 25% van die vrug. Soos die fetus groei, gaan dit in die kopvoorstelling, wat die vorm van die baarmoeder die beste pas. Teen die 34ste week van swangerskap is die meeste fetusse in die longitudinale posisie en oksipitale voorkoms.
Die hooffaktor wat aan bokkerspresentasie voorspel, is prematuriteit. Ongeveer 20-30% van die kinders wat gebore word as gevolg van Singleton-swangerskap in die pelvispresentasie, het 'n lae geboortegewig (minder as 2500 g). Fetale strukturele abnormaliteite (bv. Hydrocephalus) kan egter die vermoë van oksipitale voorkoms beperk. In die pelvic previa is die voorkoms van strukturele abnormaliteite meer as 6%, wat 2 keer hoër is as in hoofvoorkoms. Ander etiologiese faktore sluit in abnormaliteite van die baarmoeder (byvoorbeeld die tweeshoornige baarmoeder), meervoudige swangerskap, plasenta previa, polihidramnios, noubeen en bokkie-neoplasmas wat die geboortekanaal oorvleuel.
Daar is drie hooftipes bekkenvervanging van die fetus: die boude, boude-boude en voet. In breech-voordrag word albei bene van die kind gebuig aan die heupgewrigte en ongebende aan die knieë, en by die boudvoet - albei bene van die kind word gebuig by die heupgewrigte en een of albei by die knie (hakposisie). Met 'n voet previa word een of albei bene van die kind verleng in die heupgewrigte en een of albei knieë of albei voete is onder die boudvlak. Teen die tyd van geboorte word 65% van die pelviese voorkoms suiwer gluteale, 25% - boudevoet en 10% -voet.
Die diagnose van die pelvispresentasie is dikwels gebaseer op die gebruik van Leopold se tegnieke, wanneer 'n digte kop van die fetus in die bodem gepak word, en 'n sagter bekkenpunt word beset deur die onderste baarmoedersegment bo die simfise. Wanneer die voorkoms tydens die bevalling tydens die bevalling deur die vagina plaasvind, is dit moontlik om die boude, anus-, sakrum- en skelethekke van die fetus te versteek vir die boude, boude, boudjies, voete en enkels en met die voet, een of albei voete. 'N ultraklank skandering is nodig om 'n diagnose van abnormale fetale posisie te vestig.
Uitsondering van afwykings van die fetus en baarmoeder. Indien daar voor die 34ste week van swangerskap 'n vermoede van bekkenpresentasie bestaan, om fibroïede, baarmoederafwykings of strukturele fetale afwykings op te spoor, moet die resultate van alle vorige studies ondersoek word. Dan moet die vrou na die ultraklank gestuur word.
'N buitenste draai op die kop is 'n prosedure waartydens die verloskundige, onder ultraklank beheer, met sy hande die fetus buite laat sodat dit in die kopaanbieding verander. 'N Buite-draai op die kop is toelaatbaar voor dringende aflewering voor die aanvang van arbeid. Die beurt vind nie plaas tot die 36-37ste week van swangerskap nie, aangesien die voortydige fetus dikwels spontaan terugkeer na die pelvispresentasie. Die prosedure moet uitgevoer word in 'n hospitaal wat toegerus is vir nood keisersnee, aangesien daar 'n klein risiko vir plasentale abrupsie en naelstringkompressie is. Weens die waarskynlikheid van noodchirurgie moet die pasiënt daarvan weerhou om 8 uur te eet voordat hy draai. Daarbenewens is dit nodig om vooraf intraveneuse toegang te verskaf. Kontraindikasies vir die rotasie van die fetus op die kop: uteroplasale onvoldoende, plasentaale voorkoms, agteruitgang van die fetus, hipertensie, IUGR, gebrek aan water en litteken op die baarmoeder. Van die eerste beurt is dit moontlik om die beurt in 35-76% van die gevalle uit te voer. Alhoewel die eksterne rotasie van die fetus op die kop die frekwensie van keisersnee verminder, beïnvloed dit nie die tempo van perinatale sterftes nie. Slegs 2% van die omgekeerde vrugte het op die tyd van geboorte na die pelvispresentasie teruggekeer.
Geboorte in die verkeerde posisie van die fetus deur die geboorte kanaal. Voor die publikasie van die resultate van gerandomiseerde studies, waar daar getoon is dat arbeid in bekkenpresentasie nie gepaard gaan met 'n toename in perinatale mortaliteit in vergelyking met die beplande keisersnee nie, is vaginale aflewering slegs in sommige sentrums uitgevoer en slegs volgens streng kriteria. In die meeste instellings word pelvispresentasie beskou as 'n aanduiding van 'n keisersnee, wat die gevolg is van die risiko van naelstringlusse, gevolglike kopbeserings, geboortevervalsing en geboortetrauma.
Kriteria wat benodig word vir vaginale aflewering met pelviese afwyking
Gluteale of boude en voetvoël.
Die swangerskapstydperk is meer as 36 weke.
Geskatte vrugte gewig 2500-3800 g.
blik in 'n gebuigde posisie.
Normale bekkengrootte volgens radiografiese pelviometrie of geskiedenis (groot fetus).
Die afwesigheid van ander aanduidings vir keisersnee.
Die teenwoordigheid van 'n assistent om die kop na die bekken te lei.
Aangesien 'n keisersnee lewering moeilik kan wees met bekkenpresentasie, bly die besit van vaardighede om voordele te verrig in die geval van bekkenverkeerde posisie van die fetus relevant. Nadat die fetus na die naeltjie gebore is, word die vermindering van die traksie uitgevoer totdat die hoeke van die skouerblaaie in die genitale spleet voorkom. Na hul geboorte word elke skouer verwyder met 'n wasbeweging langs die bors, sodat net die kop in die bekkenholte bly. Na die geboorte van die skouers met 'n vinger wat in die mond van die fetus geplaas word, word die kop in 'n geboë posisie gehou. Die indeks en middel vingers van die ander kant vang die fetale skouergordel. Traksies word uitgevoer met die buitenste hand, eers af en op hulself, dan. Sommige verloskundiges gebruik die Piper tang, en hierdie metode word vergesel deur minimale trauma aan die fetus.
Tydens die bevalling in die pelviese verkeerde posisie van die fetus word die grootste deel gebore - die kop van die fetus. As die fetus voorbarig is, is die buik van die maag baie kleiner as die kop. Bene en stamme kan gebore word deur 'n onvoltooide verduisterde serviks wat veroorsaak dat die daaropvolgende kop aan die slaap raak. Die fetus ontwikkel asfiksasie en verhoog die risiko van geboortetrauma. Premature fetus in pelvispresentasie is 'n aanduiding vir keisersnee, wat verband hou met 'n wanverhouding tussen die grootte van die kop en die buik. Tans word keisersnee met bekkenpresentasie sowel vir premature as voltydse fetus uitgevoer, maar as jy nie die nodige aandag gee aan die geboorte van die handvatsels en kop nie, is die risiko van aansienlike besering nog steeds daar.
Komplikasies en uitkomste
Selfs met die optimale taktiek, is perinatale sterftes met pelvispresentasie ongeveer 25 gevalle per 1000 lewende geboortes (tydens geboortes in die kopvoorstelling - 12-16 gevalle). As ons premature babas en kinders wat vir meervoudige swangerskappe gebore is, uitsluit, is die sterftesyfer vir abelormale fetus nog hoër as vir die oksipitale. Faktore wat perinatale morbiditeit en mortaliteit beïnvloed, sluit in dodelike aangebore misvormings, prematuriteit, geboortetrauma en asfyksie. Laasgenoemde word meer dikwels geassosieer met die verlies van naelstringe in kraam of kompressie deur die daaropvolgende kop. Geboortebesering kan voorkom met oormatige traksie: moontlike skade aan die brachiale pleksus (Erb se verlamming), die farinks en lewer van die fetus.
Gesigspresentasie van die fetus
Die gesigabnormale posisie is die maksimum mate van uitbreiding van die kop, waarin die fetale gesig as voorposisie dien. Die frekwensie is een geval per 500 aflewerings.
Die etiologie van gesigsvoorstelling is nie duidelik nie. By geboorte in die oksipitale voorkoms word die fetale kopbuiging en die agterkant van die kop die hoofpunt. Die faktore wat bydra tot die toetrede van die kop in die bekken in 'n ongebende toestand sluit in premature, baie geboortes in die geskiedenis en aangebore afwykings van die fetus (byvoorbeeld diffuse goiter).
Diagnose van gesigsverteenwoordiging is gebaseer op die resultate van vaginale ondersoek tydens die bevalling, waarin u palpator kan gebruik om die sagteweefsel van die mond en neus van die fetus te bepaal, langs die sikomatiese bene en oogpunte. Bevestig gesigsvoorstelling deur middel van ultraklank of radiografie. Aangesien die fetus altyd in gesigspresentasie met aniensfalie is, moet die ontwikkelingsfout in die eerste plek uitgesluit word.
Die posisie met die gesig verkeerde posisie word bepaal deur die ligging van die kin van die fetus. In 60% van die gevalle word dit anterior gesig, terwyl dit in 15% dwars en in 25% is dit posterior. Die meganisme van arbeid in die gesigspresentasie is soortgelyk aan dié in die oksipitale een: die kop betree die transversale dimensie van die vlak van die ingang na die bekken met sy grootste grootte (van die ken tot die supercilierboog). In die proses van bevalling val dit in die bekkenholte, maak 'n interne beurt en die voorste lyn gaan in 'n reguitlyngrootte van die uitgangsvlak. Wanneer die vooraansig van die gesigspresentasie van bevalling deur die natuurlike paaie onmoontlik is. As dit nodig is, word die pik gebruik om die kop te onttrek (onder die voorwaardes om dit toe te pas), maar nie 'n vakuum-ekstraktor nie. As die ken agteruit geroteer word, kan die kop nog nie meer reguit uitmaak nie, en die uitstootproses self sal nie voltooi word nie. So, wanneer die kin terug, sowel as in die dwarsliggende posisie, word 'n keisersnee aanbeveel. Aangesien die finale draai van die ken van die transversale posisie slegs plaasvind as gevolg van die effektiewe pogings van die moeder, gebruik hulle op hierdie stadium wagtegnieke. In ongeveer 50% van die gevalle, verander die agteraansig van die gesigsvoorstelling en die transversale gesigsvoorstelling spontaan in 'n vooraansig. Perinatale morbiditeit en mortaliteit tydens die bevalling in die gesig verkeerde posisie, beide spontaan en as gevolg van die oplegging van tang, is dieselfde as by oksipitale voordrag.
Soorte aanbieding van die fetus
Aanbieding, sowel as die posisie van die fetus, kan gedurende die hele swangerskap verander, maar vanaf week 33 bly die kind byna altyd in 'n sekere aanbieding. Dit is as gevolg van sy grootte, want dit word moeiliker om te spin, die plek elke dag minder en minder. En al vanaf die 34ste week word die fetus geleidelik vir die geboorte voorberei. Die toekomstige ma begin voorlopige (opleiding) kontraksies, en die baba val geleidelik af. By die laaste ultraklank bepaal die voorstelling van die fetus, waarin hy gebore sal word.
Oorweeg die tipes aanbieding van die fetus.
Dit is die mees algemene posisie vir die geboorte van 'n kind. Volgens statistieke gee bykans 95% van die vroue aan kinders met 'n kop vorentoe. Die kind wat in kopvoorstelling is, is in 'n lengterigting.
Hierdie aanbieding word op sy beurt weer verdeel, afhangende van die vlak van die uitbreiding van die kop:
Oksipitale hoofpynaanbieding van die fetus is die norm waarin alle vroue hulself bevredig, sonder bykomende intervensie.
Anteropagie aanbieding vererger deur die feit dat die kop in die bekken ingesluit is die grootste grootte, so 'n genera is baie harder. Maar daar was gevalle waar die kind aangepas en die posisie van die kop verander het in die proses van bevalling, wat sy pad makliker maak. So 'n aanbieding kan 'n aanduiding wees vir 'n keisersnee, maar hierdie vraag is baie individueel. Elke geval word afsonderlik oorweeg, met inagneming van ander aspekte.
Frontaanbieding is baie skaars, dit is die gemiddelde mate van uitbreiding van die kop. Met hierdie posisie van die fetus is natuurlike bevalling onmoontlik, slegs met chirurgie.
Gesigsvoorstelling - maksimum verlenging van die kop. Tegnies kan sulke bevalling op 'n natuurlike manier plaasvind, maar met beserings vir beide die kind en die moeder, wat in die meeste gevalle die geneigdheid vir keisersnee bepaal.
Vir 'n beter persepsie van inligting, stel ons voor dat u na foto's kyk van die kopaanbieding van 'n kind met verskillende grade van die uitbreiding van die kop.
Transversale of skuinspresentasie van die fetus
Transversale en skuinspresentasie van die fetus is 'n aanduiding vir keisersnee. Dit is onmoontlik om natuurlik 'n kind in so 'n aanbieding te gee.
Voorheen, tydens die bevalling, is beurte gebruik vir die ledemate van 'n kind, maar in ons tyd is dit verbied, omdat hierdie prosedure onherstelbare skade aan beide die kind en die moeder kan veroorsaak. Die enigste geval waar hierdie manipulasies van toepassing kan wees, is slegs by die geboorte van tweeling. Когда первый ребенок рожден, а второй принял неправильное положение в поперечном или косом предлежании.
Afhangende van die algemene toestand van die vrou, op die baarmoeder, die grootte van die serviks, kan hulle die bedreiging van miskraam diagnoseer en voorskryf:
laat die toekomstige ma in die hospitaal gehou word,
vat die nek.
Met 'n lae previa van die fetus aanbeveel:
neem medikasie, vitamiene voorgeskryf deur 'n dokter
Spandeer genoeg tyd in die vars lug
moenie sport speel nie, verwyder alle fisiese aktiwiteit,
Genoeg om te drink gedurende die dag en nie dronk te word voor slaaptyd nie.
Kyk na die video: EL DOBERMAN y los DIFERENTES TIPOS DE DOBERMAN Different types of doberman (September 2019).
Copyright 2019 \ af.dzvranje.org \ Hoe gaan die swangerskap in die transversale posisie van die fetus voor: moontlike komplikasies en leweringstaktiek korrektiewe gimnastiek