Soetsappige en gerusstellende gemeenplase is egter volop. ’n Mens lees byvoorbeeld dat jy óf moet glo in jouself ten einde jou lewensdoel te bereik óf moet twyfel in jouself sodat jy ’n nuwe begin kan maak; dat jy gaaf moet wees met ander; dat liefde die antwoord op alles is; dat vergifnis bevorder moet word; dat die lewe ’n reis is; dat ons deursettingsvermoë moet toon; dat ons ons kreatiwiteit moet ontgin; dat vrede beter is as oorlog, en meer in dieselfde trant. (Daar is bewerings dat Druïdisme reeds 1 000 v.C. begin het.) Die oënskynlike eenvoud van Kopland se werk, die gevoelige manier waarop hy die alledaagse verwoord en Hugo se puik vertaling behoort hierdie bundel baie gewild onder Afrikaanse lesers te maak. ‘n Enkele strofe uit die titelgedig gee ‘n aanduiding van Kopland se sobere, maar beeldende verse: Jeanette Ferreira (of Martjie Bosman?) van Protea het voorgestel ek ruil die eerste twee reëls om: