Leerstellige Beklemtoning Van James Mullan
Published: 2014-12-26 Views: 963
DIE GESKIEDENIS VAN DIE ASSEMBLIES OF GOD IN SUID AFRIKA - LEERSTELLIGE BEKLEMTONINGE VAN MNR JAMES MULLAN
Mnr James Mullan was een van die vroeë pioniers van die Assemblies of God in Suid Afrika. Hy was 'n invloedryke leier met goeie Bybelkennis en het baie gedoen om fondasies te lê vir 'n beweging wat later binne die Assemblies of God as "The Group" sou bekendstaan. Na hom het Pastore John Bond, Mike Attlee en Noel Scheepers die leierskap van die beweging oorgeneem. Mike Attlee en Noel Scheepers het later weggebreek en die sg. Coastal Assemblies gevorm (Hoofsaaklik in Natal en die Oos Kaap). Die leerstellings van James Mullan het aan die vroeë gemeentes van die AOG 'n unieke karakter gegee, en dit is interessant om kennis te dra van sy sieninge. James Mullan se leerstellings oor die kerk kan in twee hooftemas opgesom word naamlik die priesterskap van die gelowige en die vyfvoudige bedieninge van Efesiers 4:11.
Priesterskap van die gelowige
Die Bybel maak nie die sterk onderskeid wat daar vandag bestaan tussen die leierskap in die kerk en die gewone gelowige nie. Mullan se ervaring is dat enige lidmaat geestelik agteruitgaan as sy/haar enigste rol die bywoning van eredienste is. Dit, het hy gesê, is die verwydering van die priesterskap van die gelowige. Sy klem op die priesterskap van die gelowige het gelei tot 'n baie hoë betrokkenheid van gewone lidmate in die gemeentes. Elke lidmaat moes sy/haar bediening ontdek en uitleef. Dit het ongetwyfeld druk op die passiewe lidmate uitgeoefen, en sommige het die gemeentes liewer verlaat as gevolg hiervan. Hierdie siening staan reglynig teen die konsep van die klerikalisme waar die leierskap van die kerk as 'n aparte identifiseerbare groep (clergy) funksioneer, in teenstelling met die gewone mense (laity)
Die gemeente is die liggaam van Christus. Die priesterskap van die gelowige betrek elke lidmaat, maar daar word orde gehandhaaf in die eredienste. Net soos 'n liggaam uit verskillende lede bestaan wat harmonieus saamwerk, net so funksioneer die gemeente. Elkeen het 'n rol, maar nie noodwendig dieselfde rol nie.
'n Uitvloeisel van die priesterskap van die gelowige is dat ruimte geskep word vir enige lidmaat om te kan bedien (preek/ praat). Die naam 'ope bediening' is gebruik om hierdie bediening te beskryf. Bediening is beperk tot lidmate van die gemeente. Mullan was 'n sterk kritikus van gemeentes waar slegs dié met opleiding mag preek en bedien.
Breek van brood
Die gebruik het ontstaan om weekliks nagmaal te gebruik. Hierdie was die belangrikste byeenkoms omdat die versoeningswerk van Christus sentraal staan. Die vorm was gewoonlik vooraf aanbidding deur sang en gebede, daarna die instelling van die nagmaal en die bediening daarvan aan die teenwoordiges. Hierna het 'n tydperk van ope bediening gevolg. Aanvanklik het twee tot drie persone spontaan kort boodskappies gebring. Later het die ope bediening per afspraak geskied, waar persone met 'n kanselbediening gevra is om voor te gaan. Die nagmaal is oop vir enige gelowige ongeag van kerklidmaatskap.
Die vyfvoudige bediening van Efesiërs 4
Ef. 4:8 – 12: "Toe Hy opgevaar het in die hoogte het Hy gevangenes gevange geneem en gawes aan die mense gegee, ....En Hy het gegee sommige as apostels, ander as profete, ander as evangeliste, ander as herders en leraars, om die gemeente toe te rus vir hulle dienswerk, tot opbouing van die liggaam van Christus."
Hierdie bedieninge is "gawes" wat aan die gemeente gegee is. Dit is nie 'n titel wat mense kan verwerf nie. Dit is 'n bediening wat God gee om die gemeente mee te bedien.
Daar word onderskei tussen die twaalf apostels en ander apostels wat later gefunksioneer het. Die eerstes was uitgesoektes wat Jesus vergesel het op aarde. Voorbeelde van ander apostels is Paulus, Barnabas, Jakobus, Apolos, Junius en Andronicus.
Die primêre taak van apostels was die stig van gemeentes en die vaderlike sorg oor gemeentes. Hulle preek, leer, doop, stel ouderlinge aan en sorg vir die gemeentes. Nadat gemeentes gevestig is, word die voltydse werkers volgens behoefte aan die gemeentes toegewys deur die apostel. Die Twaalf het 'n unieke posisie beklee en hul titels kan nie vererf nie, maar die funksie van die apostel, soos sigbaar geword het in die lewe en werk van die ander apostels (soos Paulus) vind vandag nog beslag.
As gevolg van die negatiewe konnotasie aan die naam apostel, skram menige christene weg van die benaming. In die AOG word verwys na die "Apostolic oversight" om die funksie te beskrywe.
Die evangelis se primêre taak is om die Evangelie te verkondig en die wen van siele. Voorbeelde is Stefanus en Filippus.
Hulle preek, doop en beweeg na die volgende plek. Die plaaslike gemeente is verantwoordelik vir die opvolg van die nuwe gelowiges. Hulle is sielewenners, nie kerkplanters nie. Dikwels werk die evangeliste en apostels nou saam. Dit is 'n rondreisende bediening.
Die profeet vermaan en bemoedig. Hy moet waak oor die geestelike welstand van die gelowiges. As hulle geestelik lou word, moet hy vermaan. As hulle mismoedig is, moet hy bemoedig en vertroos. Die bediening van profeet is anders as die gawe van profesie van I Korintiërs 12.
Ander benamings van hierdie bediening is pastoor, herder, ouderling, biskop, opsiener. Die onderskeid tussen pastoor en ouderling is volgens Mullan 'n dwaling wat in gemeentes ingesluip het. Die eienskappe van herders is:
‑ Etlike in elke gemeente (meervoudige leierskap)
‑ Plaaslik (nie rondreisende bediening nie)
‑ Selfonderhoudend in die meeste gevalle
‑ Sorg as herder vir die gemeente
‑ Moet mense kan onderrig, alhoewel nie noodwendig preek nie
‑ Werk saam met en onder apostoliese gesag
‑ I Tim. 3 lys die vereistes
‑ Geen enkele ouderling of pastoor in beheer
Rondreisende bedieninge wat in die gemeente bedien, word deel van die
ouderlinge en werk saam as gelykes.
Bediening om die gemeente te leer. Lig leerstellings en so meer uit.
Hierdie plat leierskapstrukture, wat grootliks outonomie gegee het aan elke lokale gemeente was 'n emulasie van die Nuwe Testamentiese kerkpraktyke soos Mullan dit verstaan het. Daar was geen sprake van 'n kerklike hierargie nie, hoewel die apostoliese oorsig heelwat gesag uitgeoefen het, byv om kerkleiers te plaas in gemeentes en uitspraak te lewer waar daar dispute kon wees. Hoewel die leierskapsmodel sekere aanloklikhede het, het dit ook sekere nadele. Die Assemblies of God het grootliks van die model afgestap die afgelope twee tot drie dekades.