“Yesu ya amsa yana ce musu, ‘Hakika, na tausaya wa Shaiɗan da na san fāɗuwarsa, na kuma tausaya wa mutum wanda ya jarabtu cikin zunubi. Saboda haka na yi azumi da addu’a ga Allahnmu Wanda ya yi mini magana ta wurin mala’ikansa Jibra’ilu yana cewa, ‘Me kake so, Yesu, menene roƙonka?’ Na amsa, ‘Ya Ubangiji, Ka san muguntar da Shaiɗan ya haddasa, shi kuma da yake halittarka ne, ya lalatar da mutane da yawa da ruɗinsa. Ka yi masa jinƙai ya Ubangiji.’ Allah ya amsa, ‘Yesu, duba, na gafarta masa. Bari kaɗai ya ce, ‘Ubangiji, Allahna, na yi zunubi, ka yi mini jinƙai’ daga nan zan gafarta masa, in komo da shi a matsayinsa, na asali.’ Yesu ya ce, ‘Da na ji wannan, na yi murna, na gaskata ni na kawo wannan sulhu. Sai na kira Shaiɗan, ya kuwa zo yana tambaya, ‘Me zan yi maka, ya Yesu?’ Na amsa cewa, ‘Kana yi don kanka ne, domin ba na muradin aikinka, amma na kira ka don amfanin kanka.’ Shaiɗan ya amsa, ‘In ba ka son aikina, ba na son naka ni ma, don na fi ka daraja. Ba ka isa ka hidimta mini ba. Kai daga turɓaya ne, amma ni daga ruhu’” (51:4-20).