Rusland kan nie net as sleg afgemaak word niePres. Wladimir Poetin van Rusland. Argieffoto Ons denke oor watter lande goed en watter lande sleg is, word gereeld deur Westerse en veral Amerikaanse politici en media beïnvloed. Israel is goed. Iran is sleg. Saoedi-Arabië is goed. Rusland is sleg. Die Oekraïne is goed. En so kan ’n mens byna elke land in die wêreld in ’n oorvereenvoudigde kolom van goed of sleg gaan plaas. Hierdie kategorisering is natuurlik ’n resultaat van ’n internasionale politieke strategie wat veral deur die VSA sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog geïmplementeer is en waarvolgens bondgenote in verskillende streke gekies word en jou vriend se vyand jou vyand en jou vriend se vriend jou vriend is. Dat hierdie denke onvolhoubaar is, is tans duidelik sigbaar in die Midde-Ooste waar die Amerikaners met minder en minder geloofwaardigheid kan stilbly oor die sondes van hul bondgenote en met min geloofwaardigheid hul vriende se vyande kan bly swartsmeer. ’n Land wat die afgelope paar jaar toenemend in die verste hoek van die slegte kolom geplaas is, is natuurlik Rusland. Wladimir Poetin is ’n outokratiese egoïs wat alle hoop op ’n demokratiese Rusland vernietig. Rusland se inval en oorname van die Krim-skiereiland is ’n daad van oorlog teen die Oekraïne, en toe meng die Russe ook nog in met die Amerikaanse verkiesing. Die Amerikaanse Pew Navorsingsinstituut het vroeër vanjaar resultate van peilings wat onder Russe gedoen is, bekend gemaak. Daarvolgens is 87% van Russe tevrede met Wladimir Poetin se hantering van internasionale aangeleenthede. Byna geen Westerse politieke leier geniet soveel steun onder sy/haar burgers nie. Dit is duidelik dat die oorgrote meerderheid van Russe heeltemal gelukkig is met Poetin se outokratiese regeerstyl. Die ingewikkelde geskiedenis van die Krim-skiereiland word ook in oorvereenvoudigde argumente misken. Russiese historiese aanspraak op die skiereiland kan nie net weggewens word nie. Oor die inmenging in die Amerikaanse verkiesing is dit duidelik dat Russiese individue die verkiesing deur sosiale media probeer beïnvloed het, maar dat daar geen bewys bestaan dat Rusland en sy regering dieselfde probeer doen het nie. Talle Amerikaners, George Soros sal seker die beste voorbeeld wees, het al meer direk probeer om verkiesings in lande soos Hongarye, Mexiko en veral Suid-Amerika te beïnvloed. Die mislukte Amerikaanse oorlog in Irak is ’n baie groter voorbeeld van ’n sinnelose oorlog en inmenging in die soewereiniteit van ’n ander land, as wat Rusland se betrokkenheid in die Oekraïne ooit was. Daardeur probeer ’n mens nie sê dat Rusland se optrede reg is nie. Om die waarheid te sê – daar is baie rede om bekommerd te wees oor Rusland se toekomstige rol in Oos-Europa, die Midde-Ooste en Asië. Dit is egter asof die Amerikaners lankal vergeet het dat dit die Russe was wat, toe die Nazi’s in 1942 op die punt was om die Tweede Wêreldoorlog te wen, met ’n groot oorwinning in Stalingrad 300 000 van Duitsland se beste soldate uitgewis en die Nazi’s op die agtervoet geplaas het. Rusland het 27 miljoen lewens in die oorlog verloor. Dit is sestig keer meer as die Amerikaners. Rusland se bydrae in die Tweede Wêreldoorlog moet nie misken word nie. Ook nie hul sondes wat later teen Duitse burgerlikes gepleeg is of ander sondes wat vandag steeds gepleeg word nie. Amerikaanse kategorisering van goeie en slegte lande is egter nie bevorderlik vir beter samewerking tussen groot wêreldmoondhede in die ware stryd teen boosheid in konflikgeteisterde gebiede van die wêreld nie.