GROENHEIDE BOEKE :: Lang Henning en die Moordplaas :: Hoofstuk 1
Die perd snork en die man lei hom na die agterdeur waar hy hom vasmaak aan 'n boomstomp. Dan buk hy sy ses-voet-ses liggaam by die deur in. Hy knip sy oë om aan die skielike skemerte gewoond te raak, onbewus van die paar bang ogies wat hom vanuit die meelkis deur 'n skrefie in die planke dophou.
Dis een van hulle wat nou deur die kamer loop, hier en daar vat en uiteindelik die groot familiebybel oopslaan. Die kind kyk bewegingloos toe, eien met 'n skok sy pa se geweer in die indringer se hande. Grif die gelaatstrekke van sy mense se moordenaar in sy geheue …
'Wat de … !' wil Lang Henning verstom weet.
'Eina! Luister, Boet, wat dit ook al is wat jy wil hê, vat dit! Ek sal jou nie keer nie, los net my arme ribbes uit.'
'Daar was een wat nie daar was nie,' sê hy half vir homself. 'Ek onthou nou. Daar moes drie wees, maar ek kon net twee kry.' Hy fokus op die seun. 'Die oudste … Maar dit was 'n dogter. Name soos jou pa s'n.'