Na die geveg het die seëvierende leër na Jalapa gegaan, waar dit in 'n pragtige, produktiewe en gesonde land was, ver bo die koors. Jalapa is egter steeds in die berge, en tussen die groot vlakte is die hele pad maklik om te verdedig. Dit was dus belangrik om die groot snelweg tussen die kus en die hoofstad in besit te neem tot op die punt waar dit die berge verlaat, voordat die vyand tyd kon kry om in ons voorkant te herorganiseer en te versterk. Worth se afdeling is gekies om voort te gaan om hierdie uitslag te verseker. Die afdeling marsjeer na Perote op die groot vlakte, nie ver van waar die pad van die berge afbreek nie. Daar is 'n lae, sterk fort op die vlakte voor die stad, bekend as die kasteel van Perote. Dit bied egter geen weerstand nie en val in ons hande, met die bewapening daarvan.
Generaal Scott, wat nou net nege of tienduisend man wes van Vera Cruz het, en die tyd dat ongeveer vierduisend van hulle op die punt was om te verstryk, was 'n lang vertraging. Die troepe was in 'n gesonde klimaat, en hulle kon vir 'n onbepaalde tyd bestaan, selfs al sou hul lyn terug na Vera Cruz afgesny word. Aangesien vasgestel is dat die manne wie se tyd sou verstryk voordat die stad Mexiko moontlik in die hande van die Amerikaanse weermag sou val, nie langer sou bly as die tydperk waarvoor hulle as vrywilliger was nie, was die kommandant-generaal vasbeslote om hulle onmiddellik te ontslaan, want 'n vertraging tot die verstryking van hul tyd sou hulle gedwing het om gedurende die seisoen van die vomito deur Vera Cruz te gaan. Dit het Scott se mag in die veld tot ongeveer vyfduisend man verminder.