Nuuskommentaar: Plaasaanvalle sonder ophou, maar kop bo water gehouArgieffoto: Praag Plaasaanvalle kom so gereeld in Suid-Afrika voor dat, sou dit nie vir die verbluffende wreedheid daarvan gewees het nie, dit seker al die gemiddelde persoon wat nuus volg sou afgestomp het. Die Wes-Kaap beleef minder plaasaanvalle as die ander provinsies, maar die aanval op IW van der Merwe van die Koue Bokkeveld, en die wreedheid waarmee dit gepaard gegaan het, is skokkend. Die aanval is skynbaar ’n regstreeks gevolg van die droogte. Van der Merwe het keuses aan seisoenale arbeiders gestel om minder dae te werk en so te verhinder dat hulle hul werk verloor. Volgens boere in die Koue Bokkeveld wag ’n ongekende ramp op dié gebied as dit nie gou reën nie, en drastiese aanpassings is aan die besproeiing aangebring om byvoorbeeld verdamping te help hokslaan. Dis besonder duur prosesse en nie almal kan dit bekostig nie. Op gesaghebbende vlak is reeds voorspel dat die prys van uie en aartappels in die Wes-Kaap gaan styg omdat daar ’n skaarste aan dié produkte gaan wees. Dr. Corné Mulder, Wes-Kaapse leier van die Vryheidsfront Plus, het boere aangeraai om waar moontlik eerder van plaaslike arbeid gebruik te maak, nadat dit geblyk het dat die aanvallers waarskynlik seisoenale werkers uit Lesotho was. Plaasaanvalle staan egter in ’n omvangryke konteks, waarvan doeltreffende polisiëring ’n belangrike aspek is. Byna gelyklopend met die aanval op mnr. Van der Merwe het die minister van Polisie, Fikile Mbalula, in ’n erg dubbelsinnige antwoord op ’n parlementêre vraag van die VF Plus aangedui dat hy nie gespesialiseerde eenhede vir plase oorweeg nie. Dr. Groenewald, leier van die VF Plus, sê die antwoord van die minister op ŉ geskrewe parlementêre vraag is teleurstellend en ŉ stap in die verkeerde rigting wat landelike beveiliging aanbetref. Mbalula oorweeg nie spesialiseenhede vir landelike beveiliging nie en bou net voort op die bestaande landelike beveiligingstrategie, wat juis gebreke het, veral met die praktiese toepassing wat nie realiseer nie. Tans is daar ongeveer twintig polisiestasies in landelike gebiede wat nie eens aan die minimum vereistes van sektorpolisiëring voldoen nie. Dr. Groenewald sê dit is wel verblydend dat die minister onderneem om die “kapasiteit” by landelike polisiekantore te verhoog en dat verskeie stappe gedoen word om veiligheid in dié gebiede te verhoog. Ook die DA, by monde van mnr. James Vos, kiesafdelingshoof van Witzenberg, het die voorval gebruik om na die noodsaak van gespesialiseerde eenhede te verwys. Hy wil ook insae in die landelike beveiligingsplan hê sodat gesien kan word of dit voldoende is. Die ironie is dat die Vryheidsfront Plus die parlementêre vraag gevra het vóór die aanval op Van der Merwe, wie se toestand aanvanklik as bedenklik, maar nou as bevredigend aangegee word. Dit was na aanleiding van ’n vlaag plaasaanvalle in Augustus vanjaar. So het daar byna geen maand sonder ’n vlaag plaasaanvalle verby gegaan nie. Tog word daar nog steeds deur veral linkses ou koeie uit die sloot gegrawe, soos in artikels om te probeer aantoon dat plaasaanvalle niks met ras te make het nie. In die proses word die punt gemis – natuurlik word swart boere en plaaswerkers ook aangeval, maar die regering se reaksie, soos ook blyk uit aspekte van die landelike beveiligingsplan, is skerp op ras afgestem. Moet die landboubedryf in geheel moedeloos word? Die TLU SA skryf: “Die Suid-Afrikaanse landboubedryf was nie aandadig aan die resessie waarin die land hom tans begeef nie, en TLU SA wil die hele landboubedryf en alle boere gelukwens met die prestasie om die landbousektor te laat groei met meer as 22%, terwyl dit met die res van die land sleg gaan. “Mnr. Louis Meintjes, President van TLU SA, sê dit is ŉ merkwaardige pluimpie vir die landboubedryf en wys op die deursettingsvermoë van boere om, ten spyte van klimatologiese en politieke probleme, steeds een van twee sektore te wees wat groei terwyl die land in resessie verkeer.” Natuurlik gaan dit nie oral so nie. Heelwat berigte is al ontvang van boere wat nie meer die verwoestingswerk van die droogte kon hanteer nie en hul eie lewens geneem het. Maar die droogte en ander natuurrampe het ook getoon hoe boere en ander Suid-Afrikaners kan saamstaan en vragte voer van een deel van die land na die ander vervoer om met uitkomste te help. Dit is veral hartverblydend nadat Afgri-SA gesê het ’n groot deel van die regering se droogtehulp het in die burokrasie verdwyn.