Kalifornium - Wikipedia
98 berkelium ← Kalifornium → einsteinium
Naam, simbool, getal Kalifornium, Cf, 98
Atoommassa 251 g/mol
Elektronkonfigurasie [Rn] 5f10 7s2
Elektrone per skil 2, 8, 18, 32, 28, 8, 2
Digtheid (naby k.t.) 15,1 g/cm³
Smeltpunt 1173 K
Kookpunt 1743 (skatting) K
Kristalstruktuur dubbel seskantige diggepakte
Oksidasietoestande 2, 3, 4
2de: 608 kJ/mol
Kovalente radius pm
Termiese geleidingsvermoë (300 K) W/(m·K)
Genoem na Kalifornië, waar dit ontdek is
Ontdek deur Lawrence Berkeley National Laboratory
Hoofartikel: Isotope van kalifornium
249Cf sin 351 j α (100%) 6,295 245Cm
250Cf sin 13,08 j α (99,92%) 6,129 246Cm
251Cf sin 898 j α 6,172 247Cm
252Cf sin 2645 j α (96,91%) 6,217 248Cm
253Cf sin 17,81 d β− (99,69%) 0,29 253Es
254Cf sin 60,5 d Ss (99,69%)
Kalifornium is 'n chemiese element met die simbool Cf en atoomgetal 98. Dit is 'n vermoedelik grys of silwerige aktinied.
Kalifornium is vir die eerste keer gesintetiseer deur Stanley Thompson, Kenneth Street, Albert Ghiorso en Glenn Seaborg aan die Universiteit van Kalifornië – Berkeley in 1950. Dit was die sesde transurane element wat ontdek is. Hulle bombardeer 242Cm met α-deeltjies in 'n siklotron, waarby die isotoop 245Cf ontstaan. Die naam kalifornium is afgelei van die naam van die universiteit, "University of California" in die staat van Kalifornië, waar die element ontdek is.
Omdat kalifornium slegs in klein hoeveelhede beskikbaar is, word dit alleen gebruik vir baie gespesialiseerde toepassings. Folies van 252Cf word by radiologiese navorsing as bron van neutrone en by die opsporing van goud en silwer gebruik. Dit is die swaarste element wat praktiese toepassings het.
Hoewel daar a.g.v. die gebrek aan materiaal weinig ondersoek na die eienskappe van kalifornium uitgevoer kan word, is daar tog enkele data beskikbaar. 252Cf (halfleeftyd 2,6 jaar) verval teen ongeveer 3% deur spontane splyting, waarby neutronstraling ontstaan. Een mikrogram kan 170 miljoen neutrone per minuut uitstuur. Tot op hede is kalifornium nog nie in suiwer metaalagtige vorm waargeneem nie. Die enigste ioon wat stabiel is in waterige oplossing is kalifornium-3 wat onder andere in kalifornium-3-oksied (Cf2O3), kalifornium-3-chloried (CfCl3) en kaliforniumoksichloried (CfOCl) aangetref word.
Op die aarde kom kalifornium nie in die natuur voor nie. Dit kan gesintetiseer word in kernreaktors deur ligter kerne soos kurium met neutrone te bombardeer. Teleskopiese navorsing het getoon dat kalifornium wel in oorblyfsels van supernovas voorkom.
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Isotope van kalifornium.
249Cf sin 351 j α 6,295 245Cm
250Cf sin 13,08 j α 6,128 246Cm
251Cf sin 898 j α 6,176 247Cm
252Cf sin 2,645 j α 6,217 248Cm
Daar is 19 radio-isotope van kalifornium bekend. Die mees stabiele isotoop is 251Cf met 'n halfleeftyd van byna 900 jaar. Ander relatief langlewende isotope is 249Cf en 250Cf met halveringstye van onderskeidelik 351 en 13 jaar. Alle ander isotope het halveringstye van minder as 2,7 jaar.
Omdat kalifornium van nature nie in die biosfeer voorkom nie, is die risiko's nie noemenswaardig nie. Op plekke waar wel met kalifornium gewerk word, moet uiters versigtig met die materiaal omgegaan word as gevolg van die uiterse radioaktiwiteit. In kalifornium kom relatief baie spontane splytinge voor, en die daarby ontstane neutronstraling is baie deurdringend en kan radioaktiwiteit in ander materiaal veroorsaak.
↑ Joseph Jacob Katz; Glenn Theodore Seaborg; Lester R. Morss (1986). The Chemistry of the actinide elements. Chapman and Hall. p. 1038. ISBN 9780412273704. Besoek op 11 Julie 2011.
↑ NNDC contributors (2008). Sonzogni, Alejandro A. (Database Manager) (red.). "Chart of Nuclides". National Nuclear Data Center, Brookhaven National Laboratory. Besoek op 1 Maart 2010.
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kalifornium.
Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir kalifornium.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalifornium&oldid=1893610"
Last edited on 18 Januarie 2019, at 00:38