Ek groet jou Lindie - Columns - Windhoek Express
Wednesday, June 26th, 2019 16:17:02
Yolanda Nel - Wanneer jy iemand groet, dink jy mos nie dis die laaste keer wat jy daardie persoon gaan sien nie. Ek groet jou tot ek jou weer sien. En tussenin gaan ek vir jou whatsapp en bel.
Maar baie mense het nie daardie geluk nie. Soms is dit regtig die heel laaste keer wat jy daardie persoon gaan sien. Die moeilikste is dan om te weet dat jy wel totsiens gesê het, maar dit was nie vir ewig nie.
Lindie Prinsloo is vir baie van ons daardie persoon. Vir haar dogtertjie is sy beslis te vroeg weggeneem. Sy was die vrou met 'n lied in haar hart, maak nie saak hoe groot die pakslae van die lewe was nie. 'n Sonstraal in 'n donker wêreld.
Ek het Lindie die eerste keer in 2013 op Outjo in 'n koffiewinkel ontmoet. Ons het gesels oor haar liefdadigheidswerk by Have-a-heart. 'n Half uur later was die hele Outjo daar. Sy het almal laat weet die koerant is hier, hulle moet hulle stories bring.
Later het sy my fotografie bemark en aan toeriste verkoop. Ek was haar ewig dankbaar, hoewel die stokperdjie van my nie lank gehou het nie. Dit was maklik om vir Hammelie na Lindie te verwys toe sy iemand gesoek het om resepteboeke vir haar skooltjie te publiseer.
Ons het onlangs nog gesels oor 'n persoonlike klerereeks. My eerste materiaal het 'n maand gelede in Windhoek aangekom. Sy was so opgewonde oor hiedie nuwe onderneming. Lindie wou die wêreld net nog meer inkleur.
Ongelukkig is Lindie nie die eerste met wie so 'n verskriklike ding gebeur het nie. Mens sou kon hoop dat hierdie lewe gespaar sou word, omdat ons van beter weet. Omdat ons al hierdeur is. En hoewel haar situasie nie die eerste voorval van sy soort is nie, maak hierdie een my hart baie seer. Want ek het Lindie geken. En hoewel niemand so 'n dood verdien het, het 'n vredeliewende mens soos sy dit glad nie verdien nie.
Baie mense wys vinger na die polisie. Maar die polisie se werk is nie om dieselfde oortreders oor en oor te moet vastrek nie. Verlede maand moes ons weer trane wegvee na 'n vermeende verkragter op 'n kind toegeslaan het. Ons skryf 'vermeende' omdat ons eties verplig word om dit te doen, want hulle is mense en hulle het ook regte. Dié oortreder het nie net een klag op sy kerfstok nie, maar ses. Ten spyte daarvan is hy op borg uit. Meeste sake is teruggetrek of van die rol geskraap.
Ons word weer en weer herinner aan hoe die regstelsel vroue faal. Die president kan soveel bid-dae reël vir geweld teen vroue, maar dit is die uitspraak van die regter wat die lot bepaal. Hoeveel vroue het nie al met hulle lewe geboet nie? Hoeveel moet nog sterf aan die hande van 'n “geliefde” tot ons 'n verskil in ons samelewing sal sien?
Woorde om te troos is min. Ons sal nooit verstaan nie. Dalk moet ons ook nie. Maar ek troos myself daaraan dat Lindie net in die kamer langsaan is. Sou iemand daardie kamer ingaan, sou sy steeds net in die kamer langsaan wees. Nie bereikbaar nie, maar altyd naby.