Werk die nul-verdraagsaamheidsbeleid in skole? - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelWerk die nul-verdraagsaamheidsbeleid in skole?
Werk die nul-verdraagsaamheidsbeleid in skole?
Deur Amanda Morin Opgedateer op 24 Julie 2019
Dit is 'n vraag wat ouers en professionele persone regoor die land vra: Werk nulverdraagsaamheid in skole "> boelies, dwelms, alkohol en enige gewelddadige daad, of dit nou liggaamlik, mondeling of gesind is.
In sommige skooldistrikte het die verdraagsaamheid van nul stadig maar seker sinoniem geword met "ons wil nie met enige vorm van nonsens te doen hê nie." Sulke beleidsrigtings hou ernstige gevolge in vir oortredings, en in sommige gevalle doen dit meer skade as goed.
1. Nul verdraagsaamheid kan die slagoffer van afknouery benadeel
Oorweeg hierdie scenario: 'n Kind word al geruime tyd geboelie. Die boelies het tot dusver die vorm van vernedering en mondelinge mishandeling aangeneem, maar dit word vandag fisies en word die kind deur sy pynigers aangeval. Hy veg terug om weg te kom.
Die onderwyser neem al die studente na die skoolhoof wat, nadat hulle gehoor het wat gebeur het, al die studente, insluitend die slagoffer, opskort of verdryf. Ingevolge 'n nul-verdraagsaamheidsbeleid het hy geen buigsaamheid om die omstandighede in ag te neem nie, omdat fisieke geweld oor die algemeen onaanvaarbaar is.
2. Dit kan 'n outonomie van die klaskameronderwyser verwyder om geringe voorvalle op te los en afknouery te voorkom
Oorweeg dit: 'n Kleuterskoolklas speel gratis. In die loop van die spel sê 'n seuntjie vir 'n ander een: "Ek gaan jou doodmaak." Die onderwyser wil regtig van die geleentheid gebruik maak om dit as 'n onderrigmoment te gebruik. Sy kon met die studente praat oor wat woorde regtig beteken, hoe sommige frases nie gebruik kan word nie, selfs nie in die steek nie, en hoe een persoon as eenmalig beskou kan word.
Maar ingevolge die nul-verdraagsaamheidsbeleid moet sy die voorval by die administrateur aanmeld. Die administrateur hanteer dan die kind asof hy werklik 'n doodsdreigement gemaak het.
3. Beleid vir zero-toleransie kan diskriminerend wees vir studente met spesiale behoeftes
Studente met gedrags- en emosionele gestremdhede word dikwels onder hierdie beleid gedissiplineer. Kragtens die spesiale onderwyswetgewing moet elke saak individueel en met buigsaamheid hanteer word, indien die voorval verband hou met die student se gestremdheid. Daardie buigsame oplossings is nie altyd nuttig nie. 'N Student wat 'n roetine benodig om te funksioneer of wat uit 'n rowwe huis kom, sal nie baat vind by skorsing of uitsetting nie.
'N Voorbeeld: Toe ek die eerste keer begin onderrig gee, het ek in 'n klaskamer gewerk vir kinders met gedragsgestremdhede. Een van ons studente wat uit 'n baie beledigende, verwaarloosde huis kom, is een oggend geskors omdat hy 'n ander onderwyser gedreig het. Tot ons verbasing was hy na middagete terug op sy sitplek en het teruggekeer skool toe omdat dit die veiliger opsie was.
4. Beleide vir nul-verdraagsaamheid neem nie ouderdom in ag nie.
Beleid oor die hele distrik vereis dat 'n nuuskierige kleuter op dieselfde manier behandel word as 'n ouer student wat vasberade is om te boelie of skade te berokken.
Geval: In 2008 in Anderson County, Tennessee, is agt kinders onder die nulverdraagsaamheidsbeleid geskors. Een van die kinders was 'n kleuterskoolleerling wat 'n speelgoedpistool in sy rugsak skool toe gebring het, en 'n ander een was 'n middelbare leerder wat gedreig het om die skoolhoof te skiet. Die bedoeling was baie anders, maar die straf was dieselfde.
5. Beleid vir nul-verdraagsaamheid kan die bedoelings straf.
'N Werklike lewensituasie uit Longmont, Colorado, demonstreer hierdie punt: Shannon Coslet, die vyfde klashouer, het 'n mes in haar kosblik gepak waarmee Shannon haar appel kon sny. Shannon het begryp dat messe teen die reëls is, en het die mes in 'n onderwyser gemaak, geprys omdat hy die regte ding gedoen het en toe onder die nulverdraagsaamheidsbeleid geskors is omdat sy 'n wapen gehad het.