Die ateljee was lankal 'n noodsaaklike deel van 'n suksesvolle skilder. Na alles, 'n kunstenaar het 'n plek om te verf, 'n plek om voorrade en materiaal te hou en produktief te wees, en 'n plek om te ontsnap uit die eise van die alledaagse lewe en fokus op idees. Dit het nie altyd in dieselfde fisiese ruimte plaasgevind nie.
David Packwood, op sy webwerf Kunsgeskiedenis Vandag, skryf dat tydens die Renaissance die studiolo , waaruit die woord ateljee kom, 'n kamer vir oorweging, soos 'n studie en 'n bottega , wat die werkswinkel was, beteken.
Die een was vir die verstand en die ander was vir fisiese arbeid. (1) Hy gee aan op die voorbeeld van Tintoretto, wat ateljeesassistente in die bottega gewerk en onder toesig gehad het, en idees vir sy skilderye sou oorweeg of na ander sake in die studiolo gaan kyk. Nie almal het albei albei gehad nie. RafaEl sal in sy bottega werk terwyl hy tegelykertyd sy werk, sy studiolo in sy kop, oorweeg. (2) Daar was 'n berig van die fisiese en kontemplatiewe. Soos vir beelde van kunstenaars wat in hul ateljee werk, het dit eers na die Renaissance verskyn toe die daaglikse lewe onderwerp geword het. Rembrandt was een van die skilders wat homself in sy ateljee uitgebeeld het. (3)
Kunstenaars moes altyd aanpas by die kultuur en ekonomiese tyd waarin hulle woon, 'n plek vind om hul kuns te beoefen en 'n manier om hul werk en hul lewe te integreer, uit te vind. In Amerika het studio-ruimtes deur baie oorgange gegaan, wat die kunswerke van die wêreld en die proses van kuns vergelyk.
Katy Siegel skryf in The Studio Reader: "Wat het my altyd in die ateljee aangetrek, want 'n soort plek was iets nader aan die oorspronklike betekenis van die ateljee- woonstel ... .In New York by die draai van die twintigste eeu, ... "studio woonstel" bedoel 'n woonstel vir 'n kunstenaar, gebou om beide huishoudelike en artistieke behoeftes te akkommodeer, gewoonlik binne 'n koöperatiewe geboureëling.
Dikwels, maar nie altyd een kamer nie, het hierdie woonstelle gewoonlik dubbelverdiepingplafonne om groot kunswerke en lang vensters vir lig te akkommodeer. Selfs as die ateljee-woonstel weggedryf het van hierdie vroegste doel, het een aspek gedink: eerder as om 'n eetkamer, 'n sitkamer en 'n slaapkamer te hê, verskillende kamers toegewy aan verskillende funksies, doen die inwoner alles in dieselfde kamer - slaap, eet , en "lewe", wat dit ookal beteken. "(4)
Aangesien opvoeringskuns en installasie kuns na die 1960's gewild geraak het en skilderye en beeldhouwerk as minder relevant beskou is, het sommige kunstenaars nie selfs ateljees gehad nie. Diegene wat dit gedoen het, het - alhoewel - die skilders en beeldhouers - hul daaglikse lewens aangemeld met die maak van kuns in leef- / werksruimtes.
Siegel vervolg: "Net soos die ateljee woonstel oorspronklik 'n tuiste was om in te werk, was die ateljee en was lankal 'n werkplek om in te woon." Sy noem as voorbeeld kunstenaarsstudio's in sekere dele van New York vanaf die 1910's tot die 1990's. Nie meer was 'n ateljee los van die alledaagse lewe nie, maar het dit deel geword. Hierdie leef- / werkruimtes het impliseer "'n diep betrokkenheid by jou werk, 'n identiteit tussen werk en lewe." (5) Soos sy sê, "is die ateljee die meeste deurlopend interessant vir die manier waarop dit twee dinge beliggaam: die verhouding tussen die produksie van kuns en ander soorte produksie in 'n samelewing op 'n gegewe oomblik en die verband tussen werk en lewe. " (6)
Vandag kan die "ateljee" 'n aantal verskillende dinge beteken, en dit is baie minder maklik om te kategoriseer. Baie kunstenaars het ook "dagwerk", waarvan baie buigsaam is en van die huis af gedoen kan word. Kunstenaars is melding werk en lewe in meer en meer onderlinge en kreatiewe maniere. Soos Robert Storr in sy opstel skryf, ' n Room of One's Own, 'n Mind of One's Own van The Studio Reader, In die Kunstenaarsplek:
"Die bottom line is dat kunstenaars werk waar hulle kan en hoe hulle kan. Gevolglik kan die aankondiging" Ek gaan na die ateljee "die volgende beteken: die sitkamer, 'n slaapkamer, die kelder, die solder, 'n aangehegte of vrystaande garage, 'n afrigterhuis in die agterkant van 'n ou ouhuis, 'n winkelfront onder of naby die blok van jou woonstel, die vloer van 'n pakhuis, die ondergrondse hoek van 'n vloer van 'n pakhuis, die sublet hoek van 'n sublet hoek van 'n pakhuis van 'n pakhuis "(7), ensovoorts. Hy gaan ook oor ander oorblyfsels en selfs onbevooroordeelde plekke wat kunstenaars hul" ateljee "noem.
Dit is inderdaad 'n voorreg om 'n kamer te hê wat jou eie ateljee kan noem, maar dit is noodsaaklik vir 'n skilder om 'n ateljee te hê, ongeag die vorm wat dit nodig het, want dit is meer as net 'n fisiese ruimte - dit is 'n plek waar beide oorweging en oefening word saamgesmelt en kreatiwiteit word gevoed.
1. David Packwood, Kunsgeskiedenis Vandag, http://artintheblood.typepad.com/art_history_today/2011/05/inside-theartists-studio.html.
4. Katy Siegel, Live / Work, in die Studio Reader: op die ruimte van kunstenaars , aangepas deur Mary Jane Jacob en Michelle Grabner, Universiteit van Chicago Press, Chicago, 2010, p. 312.
5. Ibid, p. 313.
6. Ibid, p. 311.
7. Robert Storr, ' n Kamer van Eie Eie, 'n Gees van 'n Eie , in die Studio Leesbundel: Op die Ruimte van Kunstenaars , Uitgegee deur Mary Jane Jacob en Michelle Grabner, Universiteit van Chicago Pers, Chicago, 2010, p. 49.