Christelike vakansiedaeGesprekke word tans gevoer oor die behoud al dan nie van Christelike publieke vakansiedae. Net twee dae is eintlik ter sprake: Goeie Vrydag en Kersdag. Hemelvaartdag is immers ‘n hele paar jaar gelede reeds van die kalender geskrap. Daar is ‘n aantal punte wat ‘n mens in oorweging behoort te neem: Eerstens is daar ‘n sterk argument uit te maak dat Suid-Afrika te veel publieke vakansiedae het. Veral ná 1994 het daar ‘n hele aantal polities-verwante vakansiedae bygekom soos Vryheidsdag, Jeugdag ea. Aan die ander kant het sommige uit ‘n vorige era weer verdwyn, bv. Republiekdag en Stigtingsdag (6 April). Dan moet daar sekerlik in gedagte gehou word dat die oorweldigende meerderheid van SA se inwoners (84.6% volgens die 2001 sensus) Christene is, terwyl nie een van die ander godsdiensgroepe meer as 2% van die bevolking verteenwoordig nie – met as moontlike uitsondering die Afrika Tradisionele Godsdienste. Daar kan geredeneer word dat in geen land waar een van die ander godsdiensgroepe so ‘n meerderheid het, daar enige oorweging geskenk sal word om hulle godsdiens-spesifieke vakansiedae te skrap of Christelike publieke vakansiedae by te voeg nie. Indien ‘n mens egter so ‘n benadering sou volg, beweeg jy na dieselfde vlak van godsdienstige dominansie en -onverdraagsaamheid. Ons het immers ‘n konstitusie wat volkome godsdiensvryheid en –gelykheid waarborg. Dis opvallend dat selfs in post-Christelike Wes-Europa ‘n hele aantal lande steeds die Christelike vakansiedae behou het – selfs Hemelvaartdag. Feit is dat die twee huidige godsdienstige vakansiedae vir die meeste Suid-Afrikaners bloot ‘n welkome langnaweek en verlengde vakansie impliseer. ‘n Minderheid Christene trek op dié dae in plekke van aanbidding saam. Veral Kersfees is totaal gekaap deur die besigheidswêreld. Godsdienstige simbole en –slagspreuke word skaamteloos misbruik om die vorige jaar se rekordverkope hierdie jaar te verbeter. Kersfees is los voor, maar Paasnaweek word toenemend gekommersialiseer. Wat die regering uiteindelik sal besluit, sal geen verskil maak aan die betekenis van hierdie dae vir Christene nie. Dis nie die erkenning as publieke vakansiedag wat die dae spesiale betekenis gee nie. Die vroeë Christene het geen konstitusionele erkenning of beskerming geniet nie. Geen van hule heilige dae is deur die staat erken nie. Sondae moes hulle douvoordag hulle aanbiddings-byeenkomste hou sodat hulle werk toe kon gaan. In ons eie geledere het ons ‘n soortgelyke tendens beleef nadat Hemelvaartdag ‘n aantal jare gelede as publieke vakansiedag in die slag gebly het. Sedertdien is daar meer gemeentes wat spesiale dienste op die dag reël en gelowiges wat dit bywoon – óf vroeg in die oggend óf in die aand – as wat die geval was toe dit nog ‘n vakansiedag was. Wat sou die regering in gedagte moet hou nou dat hierdie kwessie op die tafel is? Eerstens – watter boodskap sal so ‘n besluit uitstuur aan die Christene in die land, van wie die oorgrote meerderheid swart is? Dit is veral die swart Christene wat hierdie dae (veral Paasnaweek) met groot entoesiasme vier. Tussen twee en drie miljoen Sioniste vergader jaarliks Paasnaweek op Moria, anderkant Polokwane. Dit was nog altyd vir politieke leiers ‘n eersteprys om daar te kan verskyn. Waar sal hulle immers aan so ‘n massa mense op een slag blootstelling kry tydens enige politieke kampanje? Wat sal die reaksie van hierdie mense wees indien hulle heilige naweek kortgeknip word? Die regering kan inderdaad onder druk kom indien ander godsdiensgroepe op grond van hulle konstitusionele gelykheid aandring dat hulle heilige dae ook as publieke vakansiedae erken word. Dit mag dan dalk vir die regering ‘n uitweg wees om geen godsdienstige vakansiedae meer te erken nie. Terwyl baie dalk hierop negatief sal reageer – (vir baie omdat hulle minder ekstra vakansiedae sal hê) – kan daar egter in so ‘n geval dalk ‘n algemene reëling wees dat werkgewers versoek word om gelowiges (van watter godsdiens ookal) toe te laat om bona fide godsdienstige byeenkomste sonder enige benadeling by te woon. Natuurlik sal dit vir die meeste van ons die eerste prys wees indien die status quo gehandhaaf word.