'n Anagram vir julle | Watkykjy
In Grapgat deur griffin August 25, 2009 2 Eiertjies
Scramble die letters rond:
Caster Semenya – Yes a secret man
Watkykjy staan op 229,917 post views in totaal sedert 1 November, 2019.
griffin'n Anagram vir julle 08.25.2009
Daars 'n fokken maklike manier om te check. Vra haar net om te reverse park.
Fantasties. Fantastic. I have sent this link to all my buddies. Keep it up ‘Grond lê naby aan my hart’ | Netwerk24
Die tweede deel van die uittreksel uit die boek For the Love of the Land, wat oor die saaiboer Alfreda Mars van Moorreesburg handel. Kobus Louwrens en Ivor Price het die boek saamgestel en geskryf.
Alfreda Mars boer vrou-alleen op die plaas Middelpos naby Moorreesburg met behulp van ’n kernspan werkers, onder wie Jan Meyer (regs). Foto: Verskaf
In 2011 hoor ons hierdie plaas in Moorreesburg is in die mark, en ons sit ons naam op. Ons het gegaan vir vele onderhoude. Jy moet soort van ’n sakeplan indien, en dan moet jy kan bewys waar jy voorheen geboer het. Die staat soek mense met ervaring sover hulle kan, maar ek dink hulle wil meestal maar net getalle op die grond sit.
In 2013 hoor ons toe ons het die plaas, Middelpos hier by Moorreesburg. Die staat se geld het nie dadelik deurgekom nie, maar ons het besluit om nie daarvoor te wag nie. Ek het trekkers gehad en Evan het trekkers gehad. Ons het niks geweet van saaiboerdery nie, want ons is groente- en veemense, maar toe begin ons maar boer.
Die staat se fondse het eers twee jaar later deurgekom. Hulle het aanvanklik vir ons ’n vyfjaar-huurooreenkoms gegee en toe skop ’n verdere 30 jaar in.
Ongelukkig het my partner toe verlede jaar afgesterwe. Nier­versaking. En nou is ek alleen op daai plaas.
Hulle het aanvanklik vir ons ’n vyfjaar-huurooreenkoms gegee en toe skop ’n verdere 30 jaar in.
Vandag kry ek baie ondersteuning van die kommersiële boere hier rondom my. Hulle help baie met implemente en inset-goedjies.
Maar aan die begin het dit regtig gevoel die mense wil ons nie hier hê nie, hier gaan ons nie pale haal nie. Die manne groet nie, hulle ry vir jou dat die stof so staan. Jy kannie eens sien deur jou windscreen so ry hulle vir jou nie. Dit was een van die moeilikste goed om mee vrede te maak.
Reg aan die begin toe is ek en Evan eendag op die plaas saam met twee ouens van Grondsake. En daar kom Loffie aan en hy dink ek en Evan werk vir Grondsake en die twee swart ouens is die begunstigdes. Hy het omtrent gal gebraak!
Nou, so twee, drie jaar terug, staan en praat hy daar by ons op die plaas en hy sê: “Weet jy, ek kon mos in die grootste moeilikheid gewees het, julle kan vir my gaan aankla het.” Toe sê ek: “Ja . . .”
Een ou aan die oorkant van die pad het een oggend daar verby­gekom – toe is ons nou besig om koring te plant daar, die heel eerste jaar. En die ou kyk die besigheid so, en hy stop en hy sê: “Julle kan maar oppak (sorry vir die woord nou), hier sal f*kk*l van daai koring kom nie.”
Ek dink dís waar dit begin het met my: In ’n stadium toe was die grondonteiening sommer op al die plase van toepassing. In 2017 is ons ingeroep deur Grondsake, en toe sê hulle: “Julle moet net onthou, die plase gaan terug­geneem word, daar’s nie ’n ander manier nie, ons moet swart mense op die plase sit.”
En dan bou die ding maar op. Waar pas jy nou rêrig in? Ons het so baie moeite met die plase gedoen – wat word aan die einde van die dag dan van jou?
Ek meen, jy boer nie oordat dit lekker is op die grond daar nie. Jy boer want dis ’n besigheid wat jy bestuur. Dis nie net om grond te hê nie, want almal kan grond hê, ons kan vir almal grond gee. Dit gaan oor hoe jy dit bestuur.
Die saaiboer Alfreda Mars is nie bang om moue op te rol en self in te spring op haar sowat 160 ha koringlande nie.
‘Ek kan nie wag vir staat nie’
Ek sou dit nie kon gedoen het sonder my wit buurmense nie! Hulle het vir my gesê moenie wag nie.
As ons saans nuus kyk, dan sien ons. Daai geld droog op, ons moenie wag daarop nie. “Praat liewer met ons hier in die rondte, dat ons vir jou help op jou voete bly,” het my buurmense gesê.
Die grond lê baie naby aan my hart, want ek behoort aan die Khoisan-beweging ook. Ons ba­klei die hel uit vir grond. Ons is daarmee gebore en ons het grootgeword daarmee.
Ek ken niks anders as my voete op die grond nie. Dit lê binne-in my hart in. Daar is niks wat die kamers skei daar nie. Ek voel as ek aftree moet ek my eie grond hê, dan’s die hongerte verby.
For the Love of the Land, saamgestel en geskryf deur Kobus Louw­rens en Ivor Price­, het pas by Tafelberg verskyn.
Meer oor: Kobus Louwrens | Ivor Price | Landbou | Boer