John Mathers, Universiteit van Newcastle
Dit was een van die verstommendste veranderinge in menslike anatomie. In net een generasie het mense regoor die wêreld gekry baie groter. Alhoewel ons ook geleidelik kry 'n bietjie langer, die baie groot verandering is in liggaamsvet. En terwyl baie daarvan tot lewenswyse gestel word, stel sommige voor dat "vetsuggen" beteken dat dit vir sommige mense maklik is om gewig te kry en moeiliker vir hulle om gewig te verloor.
Egter in 'n nuwe studie gepubliseer in die BMJ, wys ons dat die risiko-weergawe van die FTO-geen (die geen wat die grootste effek op liggaamsvetheid het) nie 'n persoon se vermoë om gewig te verloor, beïnvloed nie.
In die Verenigde Koninkryk in 1980, oor 7% van volwassenes was vetsugtig, maar die syfer is nou byna vier keer hoër. Alhoewel die Britte is onder die vetste mense in Europa, hulle hou nie die wêreldrekord nie. Meer as die helfte van die volwassenes in die Polynesiese archipel van Tonga is oorgewig en pryse is amper so hoog in Kiribati, die Federale State van Mikronesië en in sommige Golfstate.
Dit is maklik om veranderinge in lewenstyl te blameer vir die dramatiese uitbreiding van menslike middellyf. Die meeste van ons sit nou terwyl ons werk, en gemotoriseerde vervoer, hysbakke en roltrappe verseker dat ons nie veel energie nodig het om rond te beweeg nie. Natuurlik, aantreklike energie-gelaaide kosse en drankies is oral beskikbaar by histories lae pryse. So dit is voor die hand liggend, is dit nie? Ons eet te veel en ons doen te min fisiese aktiwiteit, dus moet die surplus-energie iewers heen gaan.
Soos alle ander diere, het ons ook ontwikkel om baie doeltreffend te wees om aan enige surplus energie wat ons as vet in adiposiete in te vul - ons gespesialiseerde vetopbergingselle. In evolusionêre terme was dit 'n groot voordeel om energie te kan spaar vir tye van voedseltekort of hongersnood.
Dit sal dus maklik wees om ons omgewing te blameer vir vandag se kommerwekkende vetsug. Maar as vetsugtige omgewings oral rondom ons is, waarom is ons nie almal oorgewig nie? Is sommige van ons geneties besig om in sulke omstandighede gewig te kry?
Die FTO geen
Onlangse studies, wat die genome van honderde duisende maer en vetsugtige mense vergelyk het, het meer as 90 gene geassosieer met liggaamsvetheid. Die geen met die grootste effek word FTO genoem. So miskien kan sommige van ons ons FTO blameer, en ander gene variasies wat van ons ouers geërf word, vir daardie ekstra pond.
Om oorgewig of vetsugtig te wees, beteken dat ons korter lewens leef en dat ons baie meer geneig is om aan 'n wye reeks gesondheidsprobleme te ly, soos diabetes, dermkanker en osteoartritis. Regerings word wakker aan die ekonomiese en sosiale koste van vetsug, insluitend, eerder laat, probeer om te stop en omgekeerde koerse van kinderjare vetsug. Om sodoende meer effektiewe maniere te vind om mense in staat te stel om gewig te verloor, word 'n hoë prioriteit.
Aangesien mense wat die risikoversie van die FTO-geen dra, is swaarder en 70% meer geneig om vetsugtig te wees, het my kollegas en ek gewonder of dit dit moeiliker sal maak vir daardie mense om gewig te verloor. Om hierdie idee te toets, benodig ons data van groot getalle mense wat getoets is vir die FTO-geen en wat deelgeneem het aan hoëgehalte, gerandomiseerde, beheerde, gewigsverliesproewe.
Die data versamel
Ons het die wêreld se letterkunde deursoek en was verheug toe die navorsers wat verantwoordelik was vir die agt grootste proewe, ingestem het om by ons span aan te sluit. Met hierdie internasionale samewerking van Europese en Noord-Amerikaanse wetenskaplikes kon ons die individuele data vir meer as 9,500-mense wat deelgeneem het aan die proewe, wat dieet, fisiese aktiwiteit of dwelms gebruik het om gewigsverlies te veroorsaak, bymekaarmaak.
Nadat ons robuuste statistiese tegnieke op hierdie data toegepas het, was ons verbaas om te ontdek dat die FTO-geen geen effek op gewigsverlies gehad het nie. Die gewigsverlies intervensies was net so effektief in mense met die risiko-weergawe van hierdie geen as in almal anders. En ons bevinding blyk universeel te wees - dit geld vir mans en vroue, vir jonger en ouer mense, en vir Kaukasiërs en swart Amerikaners.
Dit is belangrike nuus vir mense wat probeer om gewig te verloor aangesien dit beteken dat dieet, fisiese aktiwiteit of dwelmgebaseerde gewigsverliesplanne net so goed sal werk in diegene wat die FTO-geen dra. Op die maatskaplike vlak beklemtoon dit die dringendheid om ons vetsug-veroorsakende omgewing te verander na een waarin eter gesond en meer aktief word, die norm vir almal word. Genetika kan gewig beïnvloed, maar dit dikteer nie wat jy daaraan kan doen nie.