As die kind sy troeteldier nie goed behandel nie - Inligting - 2021
Voor my reis as moeder was ek 'n troeteldier-eienaar. Ek hou van honde, katte en enigiets wat aangelê word en nie 'n hap neem by die eerste verandering nie (soos dit met my gebeur het toe ek besluit het om 'n leguaan te drink).
Die feit is dat, toe die noodlot my 'n tweeling gegee het, ek paniekerig geraak het omdat daar in 'n huisie soveel los "diere" nie gepas het nie, veral nie toe ons hond die hele bank bedek het en ons bed heeltemal oorgeneem het nie. Gelukkig, alhoewel my moeder met groot hartseer my hond aangeneem het, het die kat, wat al 13 jaar oud was, by die huis gebly. En dit is waar die verhaal begin, my tweeling het die troeteldier nie te goed behandel nie en dit is hoe ek daarin geslaag het om hierdie situasie te verander.
Die kat, wat meer geduldig was as 'n opgestopte dier, het die meisies verwelkom toe hulle by die deur inkom, en het langs haar in die bedjie geslaap, met my gevolglike besorgdheid dat sy besluit het om bo-op te lê asof dit haar hondjies was. Die kat het hulle altyd gerespekteer, nooit haar naels gehuff of getrek nie, en toe my kleintjies ouer geword het, het hulle besluit daardie sagte speelding wat altyd aan sy sy was, was perfek om allerhande hondjies te doen. Dit was dus die kat wat ons moes beskerm teen daardie slapertjies dat hulle, sodra ek verdwaal het, haar aan die stert, haar ore gegryp en selfs met hul vier tande gebyt het.
Die kat het my met 'n hartseer gesig aangekyk, en haar suiwer en goeie gees tot die uiterste laat haar die gunsteling speelding van die meisies word: hulle het haar in allerhande klein rokkies aangetrek vir poppe, lHulle het op die babastoeltjie gesit en dit in die huis rondgeloop, die poppe het dit op sy rug gemonteer asof dit 'n perd was, hulle het dit tot op die lippe geverf!
Daar het 'n tyd gekom toe die kat op die punt was om haar potte te neem en die huis te verlaat om in Tibet te mediteer, dus moes ek inspring en my dogters aan 'n diep empatie-breinspoeling onderwerp. Hy het hulle geskel, gestraf en eindelose praatjies gehou toe hulle die kat sleg behandel het (alhoewel dit nie sleg met haar behandel is nie, maar goed, omdat hulle gesê het dat hulle na haar omsien) en ek het gedink dit was tevergeefs.
Op 'n dag het 'n vriendin by ons huis gekom, en toe sy sien wat hulle aan haar kat doen, het die vriendin besluit om dieselfde te doen, toe my dogters die marteling besef waaraan haar vriend 'HAAR' troeteldier onderwerp het. tot hul verdediging gekom en dieselfde redes beweer dat ek dag na dag aan hulle herhaal het en dat ek gedink het geen effek het nie.
Toe die vriend vertrek, het ek geprys hoe goed hulle gevaar het, en ek het vir hulle iets gesê wat hulle altyd onthou: "Die kat is jou troeteldier, dit is 'n swak dier wat beskerm moet word, hy is lief vir jou, vertrou jou, vra jou hulp as sy het iets nodig, as jy haar sleg behandel, sal sy hartseer word en sal sy nie verstaan ​​waarom jy haar nie liefhet nie; jy sal haar teleurgestel het ".
Sedertdien was dit die hand van 'n heilige die twee het die rol van versorgers aanvaar en het haar nie weer as 'n speelding gebruik nie. Die dag toe sy dood is, toe sy amper 20 jaar oud was, was daar baie gehuil, maar ek kan u verseker dat dit die moeite werd was om al die vreugdes wat ons kat ons laat leef het, en die leerstellings dat sy met haar oneindige geduld vir ewig daarin ingeboesem het .
Die nuwe kat sal u ongetwyfeld meer as enigiemand meer bedank.
U kan meer artikels lees soos As die kind sy troeteldier nie goed behandel nie, in die kategorie Onderwys ter plaatse.