"Almal weet dat die lewe van wolke baie aktief is, maar baie kort,"Skryf Bruno Ferrero. En dit bring ons na 'n storie:
'N Jong wolk is in die middel van 'n groot storm in die Middellandse See gebore. Maar dit het skaars tyd gehad om daar te groei; 'n sterk wind het al die wolke na Afrika gedruk.
Sodra hulle op die vasteland aangekom het, het die klimaat verander: 'n warm son het in die lug geskyn en onder die goue sand van die Sahara-woestyn versprei in die verte. Die wind het hulle voortgesit na die woude in die suide, aangesien dit feitlik nie in die woestyn reën nie.
Net soos met jongmense, so met jong wolke: hierdie een het besluit om weg te breek van sy ouers en ouer vriende om die wêreld te sien.
"Wat maak jy?" het die wind gekla. "Die hele woestyn is presies dieselfde! Kom terug na die groep, en kom ons gaan na die middelpunt van Afrika, waar daar pragtige berge en bome is!"
Maar die jong wolk, 'n rebellie van die natuur, het nie gehoorsaam nie; Bietjie vir bietjie, dit het sy hoogte verlaag totdat dit in 'n sagte, ruim briesie naby die goue sand kon dryf. Nadat hy oor die hele plek geloop het, het dit opgemerk dat een van die duine daaraan glimlag.
Dit was omdat die duin ook jonk was, wat onlangs gevorm is deur die wind wat pas geslaag het. Reguit weg, die wolk het verlief geraak op sy goue hare.
"Goeie more," het die wolk gesê. "Wat is dit soos om daar te woon?"
"Ek het die geselskap van die ander duine, die son, die wind en die karavane wat van tyd tot tyd verbygaan. Soms is dit baie warm, maar dit is draaglik. En wat is daar daar woon?"
"Daar is ook die wind en die son, maar die voordeel is, ek kan oor die lug dwaal en alles leer ken."
"Vir my is die lewe kort," het die duin gesê. "As die wind terugkom uit die woude, sal ek verdwyn."
"En maak dit jou hartseer?"
"Dit gee my die indruk dat ek vir niemand van nut is nie."
"Ek voel op dieselfde manier. Sodra 'n ander wind kom, gaan ek suid en word reën, maar dis my lot."
Die duin huiwer vir 'n oomblik voordat hy gesê het:
"Het jy geweet dat, hier in die woestyn, ons die reën Paradys noem?"
"Ek het nie geweet ek kan iets so belangrik word nie," het die trotse wolk gesê.
"Ek het verskeie legendes gehoor wat deur ou duine vertel is. Hulle sê dat ons na die reën in kruie en blomme bedek is. Maar ek weet nooit hoe dit is nie, want in die woestyn reën dit baie selde."
Hierdie keer was dit die wolk wat aarsel het. Maar toe het dit met blydskap begin glimlag:
"As jy wil, kan ek jou met reën bedek. Alhoewel ek pas pas aangekom het, is ek verlief op jou en wil jy vir altyd hier bly."
"Toe ek jou eers in die lug sien, het ek ook verlief geraak," het die duin gesê, "maar as jy jou pragtige wit hare in reën verander, sal jy doodgaan."
"Liefde sterf nooit," het die wolk gesê. "Dit transformeer, en ek wil jou die Paradys wys."
En so het die duin begin druppel met druppels; hulle het lankal so gebly tot 'n reënboog verskyn het.
Die volgende dag was die duin in blomme bedek. Ander wolke wat na Sentraal-Afrika oorgaan, het gedink dit moet deel wees van die bos waarna hulle soek, en het meer reën uitgegiet.
Twintig jaar later het die duin 'n oase geword, wat ververste reisigers onder die skaduwee van sy bome het.
En alles omdat, eendag, 'n liefdevolle wolk nie bang was om sy lewe in die naam van die liefde op te gee nie.
Ek moet al die seëninge uitleef
wat God my vandag gegee het.
Seëninge kan nie gered word nie
vir 'n reënerige dag.
Daar is geen bank met 'n kluis vir hulle nie.
As ek vandag nie hierdie seëninge geniet nie,
Ek verloor hulle vir ewig.
God weet dat ons kunstenaars van die lewe is.
Op een dag gee Hy ons 'n beitel,
'n ander kan ons borsels en 'n doek kry,
En nog 'n dag gee Hy vir ons 'n pen om te skryf.
Maar ons sal nooit 'n beitel op doek gebruik nie,
of penne op beelde.
Elke dag het sy eie wonderwerk.
Ek moet die seëninge van vandag aanvaar,
en skep wat ek kan met hulle;
as ek dit maklik en sonder skuld kan doen,
Ek sal môre meer seëninge ontvang.
wat uit herdruk is
Dinge gebeur natuurlik nie altyd soos ons wil nie. Daar is oomblikke waarin ons voel dat ons iets soek wat nie vir ons bedoel is nie, om aan te klop wat nie oopgaan nie, wag op ...
Op die vraag hoe hy so suksesvol geword het, het hy geantwoord dat hy tot dae gelede as die 'Ander' geleef het. 'Wat is die ander?' vra Pilar. 'Die Ander glo dat die verpligting van die mens is om te bestee ...
Daar was eens 'n sakeman wat in 'n klein Brasiliaanse dorpie langs die strand gesit het. Terwyl hy sit, sien hy hoe 'n Brasiliaanse visser 'n klein bootjie na die oewer roei en 'n hele paar groot visse gevang het.