Fernando Lillo. Onderhoud met die skrywer van 'n Dag in Pompeii Huidige literatuur
Fernando Lillo plekhouer beeld hy is 'n onderwyser van klassieke tale en skrywer van historiese genre titels soos Teucro, die boogskutter van Troy o Die ruiters van die see. Sy nuutste roman is 'N Dag in Pompeii. Ek deel u bewondering vir die Grieks-Latynse wêreld, op my beskeie skaal van ook klassieke opleiding wat Latyn en Grieks insluit. Y Ek dank u baie tyd spandeer vir hierdie onderhoud.
ONDERHOUD MET FERNANDO LILLO
FERNANDO LILLO: Ek onthou die eerste boek nie presies nie. Ek is verby die buitengewone versameling strokiesprente Literêre juwele de Bruguera aanpassings van Castiliaanse klassieke in die versameling Nuwe wynsakke de Castalia (Graaf Lucanor, Spaanse legendes...).
Ek onthou dit eerder my eerste groot storie56 bladsye wat ek met groot moeite getik het toe ek 14 was. Dit is getiteld Die eliksir van die Yashib en die avonture van sommige vertel denkbeeldige klein wesens wat in 'n kind gewoon het en hom moes red van die vloek van die bose towenaars Yashib. Al my kindertydlesings was daar.
FL: Na geniet saam met Die eindelose storie deur Michael Ende, was ek so geskok Die naam van die roos deur Umberto Eco waarmee ek gelees het 15 of 16 jaar. Ek sien myself steeds in die bed in my tienerkamer lê na 'n harde dag op hoërskool en geniet van die plesier om te ontdek hoe Guillermo en Adso die labirint van die kloosterbiblioteek betree, 'n gevoel wat ek sedertdien nog nie meer met die film of televisie gevoel het nie. reeks. Behalwe alles daardie Latyn, toe nog vir my onbekend, onthou ek die uitstekende en skrikwekkende beskrywing aan die voorkant van die kloosterkerk met soveel eggo's van die apokalips.
AL: 'n Gunsteling skrywer? En aangesien u 'n onderwyser in Latyn en Grieks was, kon u 'n invloedryke skrywer hê as klassieke skrywer?
FL: My gunstelinge was nog altyd Grieks-Latynse en Spaanse klassieke. As skrywer is my status as Latynse en Griekse onderwyser Dit het die keuse van onderwerpe vir my romans sterk beïnvloed. Homerus met die ilíada en Odisea en Vergilius met sy onsterflike Aeneïs, sowel as die Griekse tragedies, soos Sofokles, was die inspirasie vir my eerste roman, Teucro, die boogskutter van Troy (Toxosoutos, 2004), en hulle was ook op die agtergrond in my laaste fiksiewerk, Die ruiters van die see. Die geheim van Carthago (Evohe, 2018).
Die kennis van die Cordovan-filosoof Seneca en sy geskrifte het my aangemoedig om syne te skryf gefiktiseerde biografie geregtig Seneca, die manier van die wyse (Dialoog, 2006).
AL: Waarin vertel jy ons 'N Dag in Pompeii?
FL: 'N Dag in Pompeii is 'n gefiksionaliseerde verhaal dat, gebaseer op die lewens van verskeie werklike karakters wat in die stad gewoon het, die die alledaagse lewe van enige dag in die lente van die jaar Vesuvius-uitbarstingDie 79 nC C. Die leser sal verdiep wees in die bruisende strate, bruisende forum, inrigtings van koshuisDie Termas of die privaatheid van huise onder baie ander aspekte.
My doel was dat u kon lewe Pompeii soos vertel deur sy eie inwoners, altyd met 'n streng gebruik van die historiese bronne agtergrond.
AL: Watter karakter sou jy graag wou ontmoet en skep?
FL: Sonder twyfel, Ulises, maar nie net die een wat in die Odyssee na vore kom nie, maar ook die van die Ilias en die van die hele Westerse tradisie wat sy figuur hervorm en verander in 'n onverganklike mite.
Die mengsel van wil huis toe gaan (nostalgie is pyn vir die terugkeer) met die aantrekkingskrag vir die aventura en ontdekking Ek dink dit is wonderlik sintese van die mens. En aan sy sy, natuurlik, die getroues penelope, wat op hom wag deur dik en dun, amper weerloos, maar ferm.
FL: ek het nie spesiale stokperdjies daaroor.
FL: Om te skryf Ek het net 'n plek nodig stilte en 'n wye tafel waar u die naslaanboeke en dokumentasie.
Om enige webwerf te lees Dit lyk vir my gepas, want as die lees goed is, isoleer dit my van die buitewêreld. Ek verkies natuurlik 'n rustige plek en selfs buite as die weer goed is.
FL: Ek hou van die gedigte en historiese hofopstel, veral dié wat erudisie met 'n aangename leesprosa kombineer. Die teater Ek verkies om dit te sien verteenwoordig en as dit klassiek is, is niks soos die toonsetting van 'n Griekse teater nie (Epidaurus) of Romeins (Mérida).
FL: Op die oomblik lees ek Stemme van lang eggo's, de Carlos Garcia Gual (Ariel), 'n uitnodiging om die klassieke te lees. Na 'N Dag in Pompeii Ek gee myself 'n kort onderbreking van skryfwerk Ek benut die geleentheid om myself te dokumenteer oor toekomstige projekte oor die Grieks-Romeinse wêreld.
FL: Die teken van ons tyd is die spoed. Die tafels van nuus hulle verander amper voortdurend en soos die bied van gepubliseerde boeke is so wyd baie werke kwaliteit kan ongesiens bly vir die breë publiek. Soms wed hulle op die kortstondige sukses van titels wat binnekort vergeet sal word. Ek vertrou dit egter die moeite werd werke sal mettertyd verduur, alhoewel dit tyd neem om erken te word.
FL: Die oomblikke van krisis waarin ons ons toets op die proef stel, is altyd geleenthede vir persoonlike en kollektiewe rypwording. Ons was te gewoond daaraan om te glo dat wetenskap en tegnologie ons lewens kan oorheers. Ons ontvang 'n nederigheid genees. Dit is ook 'n geleentheid om oop te maak vir God en die belangrikste dinge te bowe te kom en te waardeer.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Fernando Lillo. Onderhoud met die skrywer van A day in Pompeii