Sun, Jiaqi (2011-03)
Thesis (MComm (Business Management))--University of Stellenbosch, 2011.
AFRIKAANSE OPSOMMING: Hierdie studie fokus op die probleme van die bankboek rentekoersrisikobestuur, meer spesifiek die korttermyn rentekoers risikobbestuursprobleme. Hierdie tipe risiko word deur die inflasieteikenraamwerk beleid van die Suid-Afrikaanse Reserwebank veroorsaak. Dit veroorsaak 'n tydperk van onsekere rentekoersvlakke veral sover dit uitleen- en leenprodukte in die Suid-Afrikaanse kommersiële banksektor aangaan. Die uitleenkoerse van die meeste Suid-Afrikaanse kommersiële banke is aan die prima bankoortrekkingskoers gekoppel. Die leningstariewe is aan die geldmarkkoerse soos die Johannesburgse Interbank Ooreengekome Koers (JIBOK) gekoppel wat indirek geraak word deur die prima bankoortrekkingskoers. Uitleen- en leenkoerse is redelik afhanklik van die repo-koers waar laasgenoemde 'n redelike vaste verwantskap met die prima bankoortrekkingskoers het. Die monetêre beleidkomitee vergader elke twee maande van die jaar om inflasie en repokoers aanpassings te maak, ooreenkomstig die inflasieteiken beleid. 'n Bepaalde portefeulje met vasterente lenings, voorskotte en vlottende koers deposito's is blootgestel aan die verandering in die repokoers. Hierdie korttermyn rentekoersrisiko van die bankboek word gedefinieer op grond van die feit dat die repo-koers aanpassing elke twee maande gebeur. Die bankboek risikobestuur het 'n korttermyn fokus, en verskansingsinstrumente teen rentekoersrisiko is korttermyn kontrakte. So 'n korttermyn risiko kan 'n negatiewe impak op die bank se winsgewendheid hê. In hierdie studie word bankrisikobestuur prosesse beskou. Die risikobestuursraamwerk wat die basis vorm van die risikobestuursprosesse en stelsels word aangespreek. Om 'n idee te vorm van die huidige internasionale risikobestuurspraktyke of tendense by banke, word die state van internasionale en oorsese banke kortliks beskou. Die empiriese bevindinge uit die opname dui daarop dat die meeste banke (d.w.s tagtig persent van alle plaaslike banke) die korttermyn rentekoersrisiko nie afsonderlik van rentekoersrisikobestuur in die algemeen bestuur nie. Die sleutelelemente van die risikobestuursproses (risiko identifisering, mitigasie, implementering, monitering en verslagdoening) kom wel voor maar die bankboek rentekoersrisikobestuur is nie gekoppel as 'n sistemastiese proses nie. Dit blyk dat hierdie situasie na alle waarskynlikheid nie in lyn is met die Basel II akkoord om markrisiko's deur 'n prosesbenadering, te bestuur nie. Die studie stel ook 'n generiese raamwerk voor vir die bestuur van korttermyn rentekoersrisiko wat dan ook van die swakhede van die huidige risikobestuurspraktyke aanspreek. Op grond van hierdie raamwerk, kan die Suid-Afrikaanse banke dit oorweeg om hul eie prosesse te ontwikkel vir die bestuur van bankboek rentekoersrisiko blootstelling. Sommige navorsingsprobleme van bank risikobestuur wat uit die empiriese bevindinge aan die lig gekom het, word in die laaste hoofstuk opgesom en kan vir verdere navorsing in die toekoms oorweeg word.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/6747