Kom ons spaar water (vervolg) | Alta Cloete
← Kom ons spaar water!
Afskeid en verlies … →
Waar drastiese en permanente verandering nodig is, is by ons tuine. 'n Australiese besoeker het jare gelede sy verbasing uitgespreek omdat Suid-Afrikaanse tuine so Europees van aard is. Intussen het ons darem veel meer bewus geraak van waterwys en inheemse plante, maar daar is steeds groot ruimte vir verbetering. Dis deesdae vir my 'n plesier om op te let hoeveel pragtige vetplanttuine daar nou te sien is. Die dorpie Prince Albert is 'n wonderlike voorbeeld – hulle het daardie les jare gelede al geleer.
Ek het nou tot die gevolgtrekking gekom dat 'n grasperk eintlik 'n effens belaglike instelling is. Is dit regtig sinvol om 'n klomp water en kunsmis te gebruik om iets welig te laat groei – en dit dan met groot moeite telkens weer stomp af te sny? Die meeste van die gras in ons erf is jare gelede al deur 'n klippiestuin vervang en die klein stukkie gras het wonderbaarlik aan die lewe gebly deur die somer. Ek dink nie ek gaan ooit in my lewe weer 'n stuk kikoejoe twee maal per week natspuit nie!
Die grootste belegging wat elke huishouding betyds moet maak, is natuurlik 'n opgaartenk (of sommer 'n paar). Maar dit kos geld – en die pryse is alreeds aan die styg. Daarby is baie erwe eenvoudig nie geskik vir die plasing van 'n tenk nie. Ons kon self nog nie by 'n oplossing uitkom nie. Die beste wat ons op die oomblik kan doen, is 'n emmer onder die enkele geut waaronder 'n emmer wel pas. Ek vermoed ek gaan volgende somer ten minste al die geute afsaag en nog 'n stapeltjie emmers aanskaf. Mens is werklik verstom om te sien hoeveel water kom selfs met net 'n paar millimeter se reën met een enkele geut van die dak af.
Ek dink werklik dis nou ons kans om permanente veranderings aan ons lewenswyse te maak, om nader aan die natuur te leef en in die proses die frenetiese haas waarmee ons leef, 'n bietjie te verminder. Ek dink nie die waterkrisis gaan gou weer weggaan nie, indien ooit. Die dae van 'n kraan oopdraai sonder om 'n gedagte te skenk aan die drinkbare water wat in die drein wegloop, is eenvoudig verby. Al wat dit vra, is 'n bietjie ekstra tyd en moeite. Dis natuurlik juis die tyd wat vir baie mense 'n kwessie is. Maar ek dink nie ons het meer 'n keuse nie.
Dit help nie meer om te kla oor die owerhede wat nie betyds maatreëls getref het nie of die mense wat van elders instroom nie. Dis gegewens waarmee ons nou moet saamleef. Ek dink steeds mense besef nie die waarde van 'n individu wat versigtig met sy water omgaan nie. Ons kan nie meer dink die ou bietjie wat ons dalk mors, maak nie saak nie. Elke druppel maak nou saak.