En die beste is, hulle almal se oë blink. Hoe meer hulle doen, hoe meer kán hulle doen. Hulle kla nie oor verkeer of oor luisteraars wat mor oor hul musiekkeuse of oor lisensievoorwaardes nie. Hulle saai net uit, in Afrikaans, want hulle is passievol oor hulle gemeenskappe, oor Afrikaans en oor goeie radio.
“Gemeenskapsradiostasies”: Nie sommer enige stasie nie. Baie gemeenskapsradiostasies bedryf hulle besigheid met ŉ karige vaste inkomste. Hulle is afhanklik van adverteerders in die plaaslike gemeenskap, en ook van vrywillige omroepers wat nie betaal word vir hul dienste nie. As toerusting breek, moet hulle worsbroodjies verkoop om dit te herstel. As die ateljee nie klankdig is nie, maak hulle ŉ plan met leë eierbokse. As ŉ omroeper hulle in die steek laat, spring hulle self agter die mikrofoon in. Maar hulle doen dit, want hulle het ŉ hart vir die mense vir wie hulle uitsaai. As tannie Gerda se papegaai weg is, help hulle die hele dorp soek tot Kuifie terug is in sy hok. As die dominee se vrou in die hospitaal is, kry hulle almal in hul uitsaaigebied aan die bid en aan die kos aandra.
Dankie vir die moeite met #Klankgolf2016 en dankie vir Maroela Media wat die waarde van gemeenskapsradio besef. Dankie ook vir die laataand kuier met pizza en rooiwyn. Ons waardeer julle!