GRAINGER APPROVED 3In Vinyl SelfAdhesive Block NumberSet - Letters and Numbers - 23Y085|23Y085 - Grainger Industrial Supply
Item # 23Y085
Mfr. Model # 23Y085
Item # 23Y082
2In Vinyl SelfAdhesive Block NumberSet
Self-Adhesive Numbers (157) Lizz Meiring se pannekoek-konsert | SARIE
‘Seker so twintig jaar gelede. My pa bel my. Die ouetehuis waar een van sy afgetrede vriende woon, is in groot finansiële moeilikheid. Die inwoners kry bitter swaar. Sy versoek – sal ek gratis ’n solo-show kom doen as fondsinsameling?
Vooraf reël ek en my tegnikus alles – hoe groot is die verhoog, die saal? Ons bring gepaste klank en ligte, is daar driefase-krag? Ja, natuurlik is daar driefase krag, kom die verontwaardigde antwoord. Wat dink ons van hulle? Mag ’n klein dorpie wees, maar hulle is darem nie uit die vorige eeu nie.
In die kombuis van die kerksaal dwaal ’n raakvatter-tannie. Een van daai met die vadoek altyd paraat op die skouer, ’n uitgewaste soliede voorskoot soos ’n wapenskild aan – reg om die menigtes te voer. Sy gaan 500 pannekoeke bak wat hulle ná my opvoering gaan verkoop – ook ter fondsinsameling vir die “oumense”. (Sy sien haarself duidelik nie as bejaard nie)
Ons toets die krag, dis nie driefase nie. Maar ons sal regkom. “Wanneer gaan Mevrou die pannekoeke begin bak?” gaan vra ek in die kombuis. “Ek is net bang die stoof gaan nie werk saam met ons klank en ligte nie.”
Buitendien, ek is ’n skande vir die vrouegeslag dat ek nou wraggies nie eens besef ’n prima-pannekoekbakster sit nie ou rubberige deegsels voor nie – dit moet vars wees. Kraak-kaneelsuiker-vars.
“Wanneer gaan jy ophou met jou nonsenspratery?” bulder sy. “Jul dêm masjiene trip my stoof! Ek moet 500 bak, maak klaar met jou konsert. Nóú!”
Iets uit my kinderdae onthou basaartye en tannies met primusstofies. “Het u nie ’n primusstoof nie?” piep ek verskonend. Ek hoor my pa se gedempte lag iewers in die gehoor. Hy weet goed nie ek of my ma weet enigiets van kosmaak nie.
“Ja, maar dis by huis,” blaf sy. “Ek gaan nie nou oor die straat stap en als aandra nie.” Sy kyk uitdagend na my – dis nou pannekoek versus konsert. “Is daar iemand in die gehoor wat bereid sal wees om die dame se primus te gaan haal?” vra ek.
’n Lang relaas volg – ons moet wag, die Pannekoek-Keiserin gaan net eers haar sleutels in die kerk se kombuis haal.
“Ek gaan nou van die verhoog af, dan kom ek terug en begin van voor af,” fluister ek vir die gehoor. En so het ons konsert gehou vir die behoeftige bejaardes – die volle konsert. En vreemd, ná die tyd was ek vir die eerste keer in my lewe niks lus vir pannekoek nie.Tot vandag toe eet ek dit nooit sonder om ’n knop in my keel en ’n onbedaarde lagbui te kry nie.
Wie kan nee sê vir pannekoek?’