Voel jy geskeur oor die dra van 'n masker? Ek ook. Ek wil nie lyk asof ek deugde is om te sein of te kry nie snaakse voorkoms. Maar ek wil ook verantwoordelik wees vir openbare gesondheid. Ek het uiteindelik konflik gehad, die een dag het ek 'n masker, maar nie die volgende dag nie.
Volgens die statistieke is dit nie net my dilemma nie. Terwyl maskerverkope hoogte ingeskiet in Nieu - Seeland sedert COVID - 19 weer opgekom het, met 'n openbare masker (selfs in Auckland) is steeds die uitsondering.
Dit is waar begrip vir etiese besluitneming nuttig kan wees. Etiek breek waardegebaseerde besluite af, en help ons om te sien wanneer ons ego ons regeer, en wanneer ons rasionaliteit in beheer is.
Etiese ontledings kan nie die besluit vir ons maak nie, maar dit kan die hantering van etiese besluite duideliker en meer bewus maak.
Watter soort persoon wil ek wees?
Geleerdes verdeel die studie van etiek in drie hoofvertakkings: deug, deontologiese en gevolglik. Al drie kan ons help om 'n masker te dra.
Deuglike etiek gaan oor die ontwikkeling van goeie karakter. Ons deugde kom uit ons opvoeding, ervarings en opvoeding. Ons kan dit verander deur te herdefinieer watter soort persoon ons wil wees.
Eenvoudige deugkontroles sluit in:
Die voorbladtoets - sou u gemaklik voel om u gedrag op die nuus te sien?
Die belangrike ander toets - sou die belangrike mense in u lewe trots op u wees?
(Daar is onlangs verskeie skande politici wat waarskynlik wil hê dat hulle die voorblad en beduidende ander tjeks wil uitvoer voordat hulle optree.)
Deugde-etiek is egter individualisties: waardes verskil volgens geslag, ouderdom, kultuur en ander faktore. Ons ego kan ons help om ons gedrag te modereer, maar dit kan ons ook oortuig dat ons reg is net omdat ons 'n sterk morele oortuiging het.
Die "geen wen" -debatte wat ons op sosiale media sien, bereik dikwels 'n dooiepunt omdat mense op persoonlike waardes staatmaak as hul enigste morele kompas.
Om prioriteit te gee aan redelikheid, kan ook lei tot apatie. Terwyl Aristoteles die 'redelike man' as deugsaam geprys het, het George Bernard Shaw daarop gewys dat 'alle vooruitgang van die onredelike man afhang'.
Nuttige opsomming van waarom die WGO sy maskeradvies hersien het, aangesien bewyse oor die COVID-19-oordrag ontwikkel het. NZ het sy advies in lyn gebring met die internasionale posisie dat maskers 'n ekstra veiligheidsnet bied as ons weer soos die res van die wêreld 'n uitbraak het.https://t.co/oDuUt8KE0E- NZ ChiefSciAdvisor (@ChiefSciAdvisor) Augustus 9, 2020
Tans is maskerdraers in Nieu-Seeland die uitsondering eerder as die reël, en sommige was dit selfs al bespot. Shaw se benadering dui daarop dat die moed om etiese leierskap te betoon, eerder lof as bespotting verdien. Maar ons kan slegs 'n robuuste etiese oordeel maak as pligte en uitkomste ook oorweeg word.
Wat is my pligte?
Deontoloë probeer reëls vir goeie gedrag identifiseer wat in elke situasie sal geld. Hulle raai ons aan om die wet en alle gedragskodes of standaarde wat op ons werk of ander groeplidmaatskap van toepassing is, te gehoorsaam.
Daar is tans geen wet in Nieu-Seeland wat die maskering verpligtend is nie, en dit kan ons dus nie lei nie. Maar baie werkplekke het gedrag of gesondheids- en veiligheidskodes wat die besluitneming kan vereenvoudig, en dit is duidelik aanbevelings oor openbare gesondheid.
Deontologie gee duidelikheid - reëls bepaal wat sonder straf gedoen kan word - en is minder modderig of persoonlik as deug-gebaseerde etiek. Dit kan ook aanspreeklikheid bied. As ons die reëls van 'n groep oortree, kan ons dikwels uit die groep verwyder word.
Aan die ander kant is deontologiese etiek onbuigsaam. Kodes en reëls kan nie elke situasie dek nie, kan vinnig dateer en word gewoonlik reaktief gemaak. Hulle straf meestal oortredings eerder as om goeie gedrag te lei.
Desondanks is die oorweging van wette en reëls 'n belangrike etiese stap, tesame met die nadink oor ons waardes en die impak van ons optrede.
Het u 'n masker aan? https://t.co/z6Yk9fOwFy- Newshub (@NewshubNZ) Augustus 12, 2020
In watter soort wêreld wil ek leef?
Konsekwensialiste beoordeel optrede volgens hul uitkomste: wie word geraak en hoe. Dit is daarop gemik om die voordeel te benut en skade te verminder.
As u gevolge weeg, is dit handig om te vra:
Sou u bly wees dat u optrede u beïnvloed op dieselfde manier as ander (omkeerbaarheid)?
Sou die uitkoms aanvaarbaar wees as almal so optree (universaliseerbaarheid)?
Wat weet ons nie vandag wat môre waar kan wees (onkenbaarheid)?
Konsekwensialiste probeer eties optree teenoor alle groepe mense, nie net die groep wat hulle tans beset nie, omdat hulle weet dat omstandighede kan verander. As 'n vriend môre byvoorbeeld met 'n onverwagte asemhalingstoestand gediagnoseer is, sou ons tevrede wees met hoe ons vandag optree?
Maar op sigself kan gevolglike benaderings vaag en ingewikkeld wees. Die belangrikste is dat konsekwensialisme diepte aan ander benaderings gee.
Ek voer dus al drie die etiese ondersoeke uit: watter waardes is vir my belangrik, wat is my pligte en wat is die potensiële gevolge van my keuse? Ek kan ander vrae vra om te help:
Wat sou mamma sê? (Wees medelydend.)
Wat sê my gedragskode op die werkplek? (Dit prioritiseer manaakitanga of omgee vir ander.)
Wat impliseer die omkeerbaarheidstoets? (Dat ek solidariteit met mense met 'n risiko kan toon en dit kan verminder, selfs al loop ek minder gevaar.)
As iemand met wie ek in kontak is môre siek word, hoe sal ek vandag voel oor my gedrag? (Ek wil eerder nie agterna spyt wees nie.)
As ek 'n verskeidenheid vrae uit al drie etiese invalshoeke vra, kan ek tot 'n eties-gemete besluit kom: dat ek gedurig 'n masker moet dra as ek uitgaan. En 'n noukeurige besluit is baie makliker om by te hou, al beteken dit dat ek steeds die vreemde snaakse voorkoms kry.