‘n Sendelingseun reis deur Afrika op sy motorfiets. Hy soek nie antwoorde oor sy wortels nie. Hy weet wie hy is. Sy nalatenskap is meer as die siel van die mier.
Op ‘n eerlike, praktiese en humoristiese manier werp hy lig op ons mensbeskouings en die effek daarvan op ons keuses. Hy kombineer sy passie vir motorfietsry met sy liefde vir sy gesin en Afrika. Gedurende ‘n motorfiets-ekskursie met sy dogter na Malawi word dit baie duidelik wat dit beteken om aan die oomblik reg te laat geskied.
Die konflik met sy seun in die Caprivi help hom om te verstaan dat almal verantwoordelik is vir hul eie geluk en word sy reis deur die Afrikalandskap ‘n selfontdekkingstog met ‘n verskil.
Hulle beweeg tot reg voor die motor, en dan gaan staan hulle. Gefassineerd kyk hulle reguit vir die voertuig. Hulle staan presies tussen die kar en die water. Dis asof die twee vroue en die twee luiperds mekaar reg in die oë kyk. Die ligte van die kar verblind die diere en hulle staan bewegingloos.
Groot, geel oë in massiewe koppe. Lang snorbaarde. Die ore gespits. Die gietende reën pla hulle nie in die minste nie. Hulle geheimsinnige nagtelike lewe gaan voort. Hulle sal beweging raaksien. Hulle sal hulle prooi kry, wat ookal die weer.
Die dramareeks het onwrikbare erkenning van en geloof in die bestaan van die magiese onder Afrikane weerspieël. Die riller benadruk die vrees vir die tokkelossie en sy aktiwiteite – ‘n vrees wat steeds tot in die hoogste kaders van die Suid-Afrikaanse gemeenskap heers.
‘Koedoehoringdraai’ word deur die Griekwamense gebruik, om die draaie van die lewe met sy swaarkry en keerpunte te beskryf. Dit voel vir haar asof die verdraaide dinge nie gaan regkom nie. Sommige draaie is tydelik en ander is permanent, maar net die Here weet wat die beste is …