Hierdie besef versterk die gevoel van magteloosheid wanneer hy om verskoning moet vra. Die rebel in hom vind egter die kuberkraker se “toolbox” (84) en daarmee gepaardgaande die agterdogwekkende verbintenis tussen die skoolhoof en ’n farmaseutiese maatskappy (85). Net wanneer hy vir die tweede keer om verskoning vra (93), kry hy ’n hernude naamlose oproep tot rebellie: “Moenie dat hy so met jou mors nie” (94). Terwyl die konfrontasie met die polisie Greg tot leuens dwing, want hy is reeds skuldig aan onwettige bedrywe (97), gebruik hy sy nuutverworwe kennis van sosiale manipulasie om die RAT-program op Dok Pienaar se rekenaar te installeer (112).
Op daardie oomblik besef Greg hy het finaal die grense oortree en hoevéél hierdie matriekjaar hom verander het (121). Die onderwêreld (en die mag wat dit hom gee) bly egter ’n stem in sy agterkop (123) soos hy op ’n skynbaar onkeerbare pad voortgaan met sy onwettige aksies.
Hierna ontdek Greg ook ’n ander sy van sosiale manipulasie: sellulêre manipulasie (131) en die kriminele aksies, virusverspeiding en entstofontwikkkeling (133). Hy vind naamlik inligting wat daarop dui dat ’n nuwe griepvirus gekweek word wat sou lyk na ’n voëlgriepvirus waarteen die farmaseutiese maatskappy van sy pa en Dok Pienaar alleen ’n teenmiddel ontwikkel het (133–6). Uiteindelik kom sy rebellie oënskynlik tot ’n einde wanneer hy moet buig voor ’n ander institusionele gesag, die polisie, wanneer hulle hom konfronteer met sy kuberkrakernaam, G-4ce (148). Dié herkenning van (en insig in) sy vals identiteit en die realiteit van waarmee hy besig is en was, is ook ’n erkenning dat sy verworwe mag nie sterk genoeg is teen dié van die groot sosiale instansies nie.
Met die taktiese uitsnuffel van Dok Pienaar se rekenaarwagwoord ontdek hy genoeg getuienis teen die skoolhoof (158) en ’n nóg groter onderwêreld: die bose wêreld van geld en korrupsie (159). Dit laat verdere morele vrae ontstaan en dien as stimulus vir die voortsetting van sy “rebellie”. Die onderwêreld wat hy ontdek, is sekerlik boser as sy kuberkrakery.
Hy kom ook tot die ontnugterende besef dat iemand hom op die web dophou (164). Hy ervaar verdere verwarring en besef dat hy nie meer weet waar die web van die onderwêreld eindig nie (165). Tog is hierdie wêreld van skyn, bedrog en kriminaliteit wat hy op die web leer ken, skynbaar die realiteit.
Greg besef sy magteloosheid teenoor die groot sosiale instansies en sien as enigste oplossing juis die saamwerk met die gesagstrukture waarteen hy in opstand is, byvoorbeeld die saamwerk met ’n staatsaanklaer (168), al maak dit van hom ’n groot “loser” (170). Hy besef ook dat hy juis gered kan word omdat hy nie te ver gegaan het met sy rebellie nie (170), alhoewel die moraliteit van sekere waardes tog deel bly van sy besluit: hoe anders sal die waarheid uitkom? (171). Soos baie ander tienerkarakters keer hy terug na die ouerhuis vir beskerming, maar ook uit empatie met sy ma (172, 174). Die skool as instansie word verwerp ten gunste van sy ouerhuis; hy soek op hierdie stadium nog aanvaarding by sy pa (174); en daar is die hoop dat ’n nuwe begin tog nog moontlik is (174).
Die finale onthulling vind plaas in die laaste konfrontasie met Eckard, die insig dat hy (Greg) self die slagoffer was van ’n proses van sosiale manipulasie: hy is geprogrammeer soos ’n rekenaar as deel van Eckard se rebellie teen Greg se pa. Op hierdie wyse is Greg se pa (en Greg ook) blootgestel aan dieselfde vernedering as deel van Eckard se wraaktog oor sý pa (180). Die suggestie is dat Greg medepligtig is aan die “moord” op sy eie pa, dat hy sy pa vir die wolwe gegooi het as gevolg van sy eie gemanipuleerde rebellie. Sy pa se aandeel aan sy broer se dood word ook duideliker (185).
Uiteindelik is die insig ná die mislukte rebellie, soos algemeen in die jeugroman, baie duidelik: dis tyd vir grootword (188); hy was toe nie so “bullet proof” soos hy gedink het nie (193). Trites (2000:80) verwys in hierdie opsig na Peter Hollindale se insig: