Hy begin toe met die brandoffer – dit is die offer wat aandui dat die persoon wat hierdie offer bring, homself ten volle aan God oorgee.
Daarmee laat die Here ons dadelik verstaan wat die bedoeling is van die hele versoeking wat Saul hier deurgemaak het.
Uiteindelik kom die saak daarop neer dat hy dit duidelik maak dat hy gedink het dat ’n mens die seën van die Here moet verwerf.
Dit word meteens duidelik dat Saul die offer wou gebruik as ’n toormiddel waarmee hy die guns en samewerking van die Here wou verkry vir die oorlog wat voorgelê het.
Saul se sonde is dat hy nie kon wag nie, en dat hy die beskerming van die Here wou hê volgens sy eie voorskrifte.
Sterk heidense elemente slaan deur in sy verhouding met die Here, want die heidene het voor ’n geveg hulle gode met offers probeer omkoop.
Die Here neem sy koningskap weg. Iemand wat die Here soos ’n afgod behandel, kan nie in die Here se Naam koning oor sy volk wees nie.
Daarom kry Saul ook nie van die Here die boodskap wat hy in die oorlog met die Filistyne moes doen nie.
Maar nou sal jou koningskap nie bestaan nie. Die Here het vir Hom ’n man na sy hart gesoek; en die Here het hom as vors oor sy volk aangestel, omdat jy nie gehou het wat die Here jou beveel het nie. (1 Samuel 13:14 AFR53)
Dit was van die begin af duidelik dat die Here deur die koning oor Israel moes regeer, omdat die Here die werklike Koning van die volk was.
Dit was waarom Samuel vir hom ’n brandoffer wou slag, want tydens die bring van die brandoffer het die Here sy wil aan die koning geopenbaar.
Hy loop sy pad vir twee jaar voordat hy Gilgal toe gaan sodat daar brandoffers en dankoffers gebring kan word.
Hy het nie verstaan dat hy persoonlik en direk verantwoordelik is vir die toestand waarin sy volk is nie.
Dit is dalk waarom daar so baie kere van ons gebede niks kom nie, want watter mens gaan die Here opreg dank as hy dink dat hy alles in sy lewe self regkry?
U weet, die Here Jesus Christus leer ons dat Hy ons juis begenadig het omdat Hy ons uit die sonde uitgebreek het.
Hy het aan die kruis met sy liggaam die soort offer gebring wat Saul in gedagte gehad het – ’n brandoffer, want Hy het ons met God versoen.
Ons kan opreg wees met die Here en met mekaar as ons dit net wil doen – want die Heilige Gees maak dit vir ons moontlik.
Die Nagmaal wat ons later in die maand gaan vier, is ’n herdenking van die Here Jesus se soenoffer waarmee Hy ons met God versoen het sodat ons weer die genade van God se vrede in ons het.
Maar terselfdertyd lewe ons ’n bekeringslewe – nie soos Saul wat die Here verstoot het en eers weer van die Here onthou het toe hy in die moeilikheid was en toe gedink het dat aanbidding ’n toormiddel is wat hom uit sy sondes moet uithaal nie.