Nuus - Reënjas
Reënjas is gemaak van waterdigte lap waterdigte klere, die toepaslike waterdigte lap het band, oliedoek en plastiek film, ens.
Reënjasse het hul oorsprong in China. In die Zhou-dinastie is reënjasse van vanielje "petrol" gemaak as 'n reënjas om teen reën te beskerm. Hierdie reënjas is wat mense dikwels die "Reënjas" noem. Moderne reënjasse let op die lugdeurdringbaarheid van waterdigte materiaal, en asemende reënjasse is bevorderlik vir die vrystelling van warm en vogtige lug tydens die dra van die reënjas, wat die gemak verhoog
Reënjasse het hul oorsprong in China. In die Zhou-dinastie is 'n reënjas van vanielje "petrol" gebruik om te beskerm teen reën, sneeu, wind en son. Hierdie reënjas het die 'Reënjas' genoem. Rondom die lente- en herfsperiode het die ou mense 'n reënjas uit 'n oliedoek uitgevind. Die sewe en twintigste jaar van Ai Gong in Zuozhuan: "Chen Chengzi het Jangge gemaak deur klere". Du Yu se opmerking: "gemaak, reënjas". Duan Yucai van die Qing-dinastie het gedink: die reënklere is nie van gras gemaak as vandag se oliedoekklere nie. Volgens navorsing het mense op daardie stadium reeds die begrip gehad van die droogolie-planttang, Ebara, ens., Die sogenaamde oliedoek, is die stof met wololie of waterdigte waterdoek. Na die Noordelike en Suider-dinastieë is die produksie van oliedoekreënjasse verder gevorder. Dit kan op sy verwerk word of van sywurm-kokonpapier gemaak word. In die Sui-dinastie is 'n oliedoek gebruik om reënjasse te maak. 'Sui Book' het keiser Yangdi eens op 'n manier gesien hoe hy reën, 'rondom die olieklere'. Die reënjasse van die oliedoek was egter duur en moeilik vir gewone mense om te kry. Net die aristokrate kon hulle geniet. In die Tang-dinastie het die reënjasse 'n kombinasie gevorm van die kokosreënjas en hoed. Die woord "Yuge Zi" geskryf deur Zhang Zhihe van die Tang-dinastie lui: "Groen Ruoli, groen Coir-reënjas, geen terugkeer as gevolg van skuins weer nie", wat die werkende mense wat in reënjasse werk, werklik beskryf. Ons sê dus "groen zhu zhu" en "Groen koolreënjas", want albei is gemaak van die blare van plante. In die tang-dinastie was daar reënjasse van sy. In 'n taamlike lang historiese tydperk is die kokosreënjas en die hoed nog steeds gewilde reënjasse, maar met die ontwikkeling van sosiale produktiwiteit is dit nie meer grasdak nie, maar bruin, en word dit al hoe meer voortreflik in produksie. In die Song- en Yuan-dinastieë was die kokosreënjas die reënjas van die soldate. In die Ming- en Qing-dinastieë het adellikes ook die koer-reënjas verkies, soos Jia Baoyu in 'n droom van rooi herehuise. In reënerige dae het sy 'n 'jade pin rush' met jade gras gedra, en 'n 'goue wingerdhoed' geweef met dun wingerdvel en geverf met tung olie, wat meisies se bewondering gewek het. Die kokosreënjas is as reënbestande kledingstuk gebruik totdat die voorkoms van die moderne plastiekreënjas geleidelik mense se sig laat. Maar in sommige afgeleë bergagtige gebiede kan u steeds die koolstofreënjas van plantvesels sien
In 1747 het die Franse ingenieur Francois Freno latex wat uit rubberhout verkry is, gebruik om lapskoene en -jasse in hierdie latexoplossing te bevrug om dit waterdig te maak. In 'n rubberfabriek in Skotland, Engeland, was daar 'n werker met die naam McGuindos. Op 'n dag in 1823 het McGuindos gewerk toe hy per ongeluk rubberoplossing op sy klere gedrup het. Toe hy dit agterkom, vee hy dit vinnig met sy hande af, maar dit lyk asof die rubbervloeistof in sy klere binnedring. In plaas daarvan om dit af te vee, is dit in 'n stuk bedek. Mnr. McGuindos kon nie daarvan ontslae raak nie, en hy het dit steeds werk toe gedra. McGuinty het nie lank opgemerk dat die rubber dele van die kledingstuk bedek was met waterdigte gom nie, 'n lelike maar ondeurdringbare voorkoms. Hy het eenvoudig die hele kledingstuk met rubber bedek, en die resultaat was 'n reënbestande kledingstuk. Met die nuwe pak hoef McGuinty hom nooit weer oor reën te bekommer nie. Die nuutjie het vinnig versprei en kollegas in die fabriek het McGuinty se leiding gevolg en waterdigte vinielreënjasse gemaak. Later trek die toenemende roem van die bandreënjas die aandag van Parks, 'n Engelse metallurg, wat ook hierdie spesifieke kledingstuk bestudeer het. Parke het bevind dat rubberklere, hoewel ondoordringbaar, hard en broos was, wat dit onaantreklik en ongemaklik dra. Parks het besluit om die rok te verbeter. Eers in 1884 het Parks die tegnologie uitgevind en gepatenteer om koolstofdisulfied as oplosmiddel te gebruik, rubber op te los en waterdigtingsmiddels te maak. Sodat die uitvinding vinnig in 'n produk kon omskep, het parke die patent aan 'n man met die naam Charles verkoop. Reënjasse is in groot hoeveelhede vervaardig, en die Charles Raincoat Company het gou regoor die wêreld gewild geraak. Mackindows, soos almal sy reënjas genoem het, is egter nie vergeet nie. Van toe af het die woord 'reënjas' in Engels bekend gestaan ​​as die 'Mackintosh'. Na die aanvang van die twintigste eeu het die voorkoms van plastiek en verskillende waterdigte materiaal die styl en kleur van reënjasse ryker en ryker gemaak. Na die 1960's het reënjasse gemaak van plastiekplate of behandelde reënjasse baie gewild geword