Sakgeld paragraaf: Wat kinders kan koop - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Sakgeld paragraaf: Wat kinders kan koop
Sakgeld paragraaf: Wat kinders kan koop
Artikel 110 van die Duitse Burgerlike Wetboek (BGB) word na verwys as "sakgeldparagraaf". Dit laat minderjariges tussen die ouderdomme van 7 en 18 toe om sake te doen sonder die uitdruklike toestemming van hul wettige voogde. Dit geld egter slegs indien die goedere of dienste betaal word met fondse wat aan die kind of jongmens tot hul eie vrye beskikking gelaat is.
Die "fondse wat vrylik beskikbaar gestel word" verwys byvoorbeeld na die sakgeld wat aan die kind of jongmens uitbetaal word of geld wat met die toestemming van die ouers gegee is, byvoorbeeld deur die ouma. As die kind een keer die geld gegee word, kan hulle vryelik daaroor beskik en het nie ouertoestemming vir individuele aankope nodig nie.
Aandag: Kinders onder die ouderdom van sewe het altyd die toestemming van hul wettige voog nodig vir aankope van enige aard.
Wat presies in die sakgeldparagraaf staan ​​(§110 BGB)?
"'n Kontrak wat deur die minderjarige sonder die toestemming van die regsverteenwoordiger gesluit word, word van meet af aan geag effektief te wees indien die minderjarige die kontraktuele prestasie uitvoer met middele wat vir hierdie doel aan hom oorgelaat word of tot vrye beskikking deur die verteenwoordiger of met sy toestemming deur 'n derde party was. "
As die kind die sakgeld een keer gegee word, kan hulle vryelik daarmee ontslae raak en het nie ouertoestemming vir individuele aankope nodig nie.
Foto: iStock / KurKestutis
Ruiltransaksies is ook moontlik
Dit is belangrik om te weet dat minderjariges tussen die ouderdomme van 7 en 18 nie net toegelaat word om aankope te doen nie – ruilhandel is ook moontlik. Omdat die middele wat in die regsteks van die sakgeldparagraaf genoem word, geensins net na sakgeld verwys nie. Dit kan ook materiële items (albasters, lekkergoed, penne of dies meer) wees as die goed wat vir ruilhandel gebruik word aan die kind oorgelaat is vir gratis gebruik.
Vanaf hoeveel jaar geld die sakgeldparagraaf?
Kinders onder die ouderdom van sewe word wettiglik nie eers toegelaat om roomys of lekkers in die sentreeks by die kiosk te koop nie. Ouers kan die geld van die verkoper terugeis as hulle aantoon dat hulle nie die aankoop toegelaat het nie. Eers vanaf die ouderdom van sewe word die nageslag as beperkte regsbevoegdheid beskou, sodat die sakgeldparagraaf van toepassing is.
Wat kan kinders en jongmense koop en wat nie?
Danksy die sakgeld-paragraaf word minderjariges toegelaat om al daardie items te koop wat nie deur die wet verbied word nie, soos alkohol of sigarette. Hulle kan alle ander goed met hul sakgeld koop, tensy hul ouers die aankoop van sekere goedere uitdruklik verbied het. Dan mag dit nie gekoop word nie ten spyte van die sakgeld paragraaf.
Geen statutêre maksimum bedrag nie
In Artikel 110 van die Duitse Burgerlike Wetboek (BGB) word geen bedrag gespesifiseer as 'n limiet waartoe kinders en jongmense mag inkopies doen sonder die toestemming van hul wettige voogde nie. In beginsel moet hulle ook duur goedere koop as hulle daarvoor gespaar het. Die enigste ding wat saak maak is dat hulle vir die goedere of dienste betaal met die geld wat hulle gegee is om vrylik oor te beskik. Gewoonlik is dit sakgeld.
Bausparen & Finanzieren 7 wenke om te leer hoe om geld te hanteer Kinders moet op 'n vroeë ouderdom leer hoe om geld te hanteer - volwassenes kan altyd iets nuuts leer. Ons gee sewe wenke om jou te help om jou geld beter te bestuur.
Wat beteken die sakgeldparagraaf vir verkopers?
Handelaars en verkopers kan nie net die ontbrekende boonste limiet in die sakgeldparagraaf in 'n ongemaklike posisie plaas nie: Hulle dra die risiko van omkering as dit blyk dat die aankoop sonder die toestemming van die wettige voog gedoen is. As 'n kind dus iets koop wat die ouers verbied het om te koop, kan hulle die aankoop daarna fooi. Om hulself teen onaangename verrassings te beskerm, benodig sommige kleinhandelaars dikwels die toestemming van hul wettige voogde vir groter en duurder aankope.
Paaiementbetalings word toegelaat?
Dit word uitdruklik nie verlang dat kinders of jongmense skuld maak nie. 'n Afbetalingskontrak word dus nie deur die sakgeldparagraaf gedek nie, aangesien die kind of jongmens in hierdie geval geld sal bestee wat nog nie aan hom gegee is nie - soos voorgeskryf in Artikel 110 van die Duitse Burgerlike Wetboek (BGB). Die minderjarige kan dus nie die voordeel wat ontvang is met sy eie middele bewerkstellig het nie, soos in die wetsteks vermeld. Eenvoudig gestel beteken dit: Met sakgeld wat in die toekoms verwag word of voorsienbare ander finansiële voordele, word kinders nie toegelaat om kontrakte te sluit nie.
Die volgende aankope word dus nie deur die sakgeldparagraaf gedek nie en vereis die toestemming van die wettige voog:
Lidmaatskap met maandelikse betalings wat betaal moet word (bv. vir die gimnasium)
Pasop vir afbetalingskontrakte vir selfone, fiksheidstudio's en dies meer.: Dit word nie deur die sakgeldparagraaf gedek nie, want in hierdie geval sal die kind of jongmens geld spandeer wat nog nie aan hom gegee is nie.
Foto: iStock / AndreyPopov
Word kinders toegelaat om met geleende geld inkopies te doen?
Aankope wat met geleende geld gedoen word, word ook nie deur die sakgeldparagraaf gedek nie. Ouers kan ook later hierdie verkoopskontrakte omkeer.
Die handelaar is ook hier in 'n moeilike posisie, want hy kan nooit seker wees of die geld wat gebruik word om te betaal, sakgeld is wat gegee is (dan sou die aankoop deur die sakgeldparagraaf gedek word) of slegs geleende geld is. Sonder ouertoestemming is daar altyd 'n risiko.
Kinders kan aanlyn bestel?
Net soos in 'n plaaslike winkel, is 'n verkoopskontrak ook effektief as die jongmense iets aanlyn bestel en dadelik die diens ontvang en betaal. Astrid Auer-Reinsdorff, prokureur en voorsitter van die IT-reg-werkgroep in die Duitse Prokureursvereniging, gee 'n voorbeeld: "As die kind 'n toepassing koop met voorafbetaalde krediet waarop hy geregtig is (byvoorbeeld 'n krediet van Google Play of iTunes ), daar word aan Vereistes voldoen. Indien hulle egter goedere op rekening bestel, kan ouers toestemming weier. "
Dit raak moeilik wanneer kinders goedere aanlyn bestel met die verkeerde ouderdom, wat selfs aan 'n ouderdomsbeperking onderhewig kan wees. In hierdie geval is dit aan die een kant bedrog, waarvoor jongmense van 14 jaar en ouer vervolg kan word. Aan die ander kant het die verkoper die opsie om stappe teen die ouers te neem en skadevergoeding te eis. Indien die wettige voogde van so 'n aankoop bewus word, is dit raadsaam om die 14-dae herroepingsreg te gebruik om skoon uit die ding te kom.
Beheer selfoonkoste met kindertariewe
Baie kinders gebruik 'n slimfoon, maar kan nog nie self 'n kontrak daarmee sluit nie. "Vir kinders jonger as 16 jaar loop die kontrak deur hul ouers, wat ook aanspreeklik is vir koste-ontploffings in geval van twyfel," sê Astrid Auer-Reinsdorff. Daarom beveel sy kindertariewe met maandelikse krediet aan.
Blokke vir duur telefoonnommers en beperkings vir program- en inprogram-aankope (bv. vir speletjies met ekstras wat betaalbaar is) is net so nuttig. "Ouers kan byvoorbeeld stel dat hulle slegs inprogram-aankope goedkeur deur 'n PIN in te voer," sê die kenner. Dit is 'n effektiewe manier om nare verrassings te vermy.
Hoe kan wettige voogde eise afweer?
As ouers rekeninge ontvang as gevolg van aankope wat hul kind met hul sakgeld sonder hul medewete gemaak het en wat hulle nie daarna goedkeur nie, moet hulle weier om te betaal. Dieselfde geld vir kontrakte wat die kind sonder toestemming gesluit het. Dit gebeur dikwels met aanlyndienste wat na bewering of werklik intekeninge uitgeneem het.
In hierdie geval moet die wettige voogde die eiser skriftelik kontak. In die brief verwys hulle na die ouderdom van die kind (slegs die ware ouderdom tel, selfs al het die kind verkeerde inligting verskaf met die aankoop van die produk) en die gebrek aan toestemming. Die verbruikersadviessentrum bied 'n voorbeeldbrief aan om teen ongeregverdigde eise vir aanlyndienste te verdedig.