Nuuskommentaar: Om gerook te wees of nieFoto: Verskaf. Dit is nou sowat vier maande sedert die Konstitusionele Hof die besit, gebruik en kweek van dagga gewettig het, mits dit in die privaatheid van die eie huis gebeur. Hiermee het die Konstitusionele Hof in wese die bevinding van die hooggeregshof in Kaapstad ’n jaar tevore, bekragtig. ’n Nuwe studie, wat deur navorsers van die Universiteit van Montreal op skoolkinders gedoen is, het bevind dat die gebruik van dagga skadeliker vir breinontwikkeling is as die gebruik van alkohol. Die bevinding het die navorsers verras omdat hulle verwag het dat alkohol skadeliker sou wees. Die toetse wat gedoen is, toon dat kinders wat dagga rook, se werksgeheue swakker is as dié wat nie dagga gerook het nie. Hulle kan minder goed redeneer, en vind dit moeiliker om hul gedrag te beheer. Die gebruik van dagga werk ontwrigtend in op die ontwikkeling van die brein. Die gebruik van alkohol het ook ’n negatiewe uitwerking op breinontwikkeling maar minder as die van dagga. Dié navorsing onderstreep vroeëre bevindings van die Mediese Navorsingsraad dat dagga by veral kinders leervermoë, aandag en geheue benadeel. Veral die kinders se neurologiese en emosionele vermoëns word aangetas. Vroeëre mynbase het die gebruik van dagga meer as ’n eeu gelede gepopulariseer deur dagga aan mynwerkers beskikbaar te stel. Hulle het bevind dat gerookte mynwerkers harder werk en ook ’n verhoogde uithouvermoë het. Deesdae moedig kontrakteurs hul werkers aan om nou en dan ’n bietjie boom te stook. Veral op HOP-skemas waar die oprigtingspoed belangriker is as die gehalte van die bouwerk, lyk dit soms of daar ’n brand in ’n huis onder konstruksie is soos die werkers dampies maak. Ook die skrywer Herman Charles Bosman skryf oor hoe rof dit in krale gaan waar die inwoners dagga en drank saam gebruik, en dan rasend moleste maak. Tog glo baie mense eenvoudig nie die navorsingsresultate nie, of as hulle glo daar is negatiewe elemente, is dit minder as die skadelike effek van gewone tabakrook of drank. Die bekende Jean Oosthuizen skryf in ’n artikel wat in Voertaal geplaas is dat dagga onder meer in die spreektaal bekend staan as boom, elektriese spinasie, giggelgras, karate-twak, laggras, papegaaislaai, rondkyktwak, aaptwak en wilde pietersielie. Kankerlyers word dikwels deur welmenendes aangemoedig om “marawan” te gebruik. Sommige mense meen dagga, veral in olie-ekstrakformaat, kan kanker genees, terwyl ander dit bloot as ’n buitengewone goeie pynstiller beskou. In die VSA, waar tien deelstate dagga reeds gewettig het, en New York en New Jersey volgende in die ry staan, veg voor- en teenstanders daarvan lustig voort. Die skrywer, John Stossel het pas ’n artikel vir die peilingsagentskap Rasmussen geskryf waarin hy die argumente van die twee kante uitlig. Stossel probeer veral die anti-dagga-aktivis, Paul Chabot, se syfers in perspektief stel. In die proses maak hy argumente soos dat dit tot meer misdaad en noodlottige ongelukke lei, verdag. Stossel wys daarop dat twee derdes van die Amerikaners die wettiging van dagga steun. Hy sluit af: “Good. Adults should have the right to make their own decisions about what to put in their own bodies.” Die debat vir en teen die gebruik van dagga is nog lank nie verby nie. Baie desperate kankerlyers sal na dié strooihalmpie bly gryp omdat die kankerdeurbrake feitlik weekliks aangekondig word, maar daarna nog vir die medikasie jare neem om vrylik vir menslike gebruik beskikbaar te wees. Dagga Daar is meer as een soort dagga, Cannabis sativa, Cannabis indica en Cannabis ruderalis. Een soort word veral as dwelmmiddel gebruik, en ’n ander as vesel, soos vir die maak van tou of denims. Dagga kom uit Asië, anders as wat sommige voorstanders verkondig deur ŉ saak uit te maak deur te beweer dagga is inheems aan Suid-Afrika en bloot verbied word om wit kapitaliste te beskerm wat ’n aandeel in die verbouing en vervaardiging van sigarette het. ’n Dagga is ’n dekade gelede ontwikkel wat vesel lewer wat spesifiek geskik is vir die maak van denims. Die skadelike stowwe is egter so min in hierdie dagga dat ’n mens ’n ganse denimbroek sal moet oprook voor dieselfde effek gevoel gaan word as wat met ’n enkele zol van die algemene dagga wat in Suid-Afrika in omloop is, verkry word.