1 Wat sal ons dan sê? Sal ons in die sonde bly, dat die genade meer kan word? 2 Nee, stellig nie! Ons wat die sonde afgesterf het, hoe kan ons nog daarin lewe? 3 Of weet julle nie dat ons almal wat in Christus Jesus gedoop is, in sy dood gedoop is nie? 4 Ons is dus saam met Hom begrawe deur die doop in die dood, sodat net soos Christus uit die dode opgewek is deur die heerlikheid van die Vader, ons ook so in 'n nuwe lewe kan wandel.
In hoofstukke 1-5 wys die apostel Paulus dat hy wat in Christus glo, wetlik geregverdig en bevry is van die toorn en veroordeling van God. Hy verduidelik aan die Romeine dat hierdie regverdigmaking ons in ‘n staat van vrede met God en liefde vir die wêreld plaas.
Na sy aanvanklike aanbieding beantwoord die apostel die belangrike vraag wat lasterlik deur die vyande van hierdie regverdiging gevra is: Sal ons in sonde volhard sodat genade mag toeneem en die getrouheid van God mag verskyn?
In sy antwoord op hierdie kwaadwillige vraag, skets Paulus die weg wat na finale oorwinning oor sonde in ons lewens lei, dat geen gelowige genees kan word indien hy nie die volgende paragraaf lees en dit in sy lewe praktyk maak nie. Ons bespreking is nie ‘n teoretiese les nie, maar ‘n gids na ‘n lewe van heiligheid.
Die apostel het nie gesê, “stry teen jou sonde en oorkom dit” nie, want hy het geweet dat niemand sy eie sonde kan oorkom deur sy eie krag nie. Hy roep jou nie om teen jouself te stry nie, maar hy roep jou om te getuig dat daar geen ander oplossing vir jou ou self en slegte maniere is as om daaraan te sterf nie.
Hoe sal ons aan die krag van sonde in ons sterf? Paulus antwoord: “Ons het gesterf”, asof dit maklik was om die bose te vernietig. Hy benadruk hierdie dood in die verlede tyd, asof die aksie van die dood verby is. Dit hang nie af van ons eie pogings nie en ons hoef ook nie meer daarvoor te stry nie. Hy wys dat ons doop die teken is dat die bose mens in ons begrawe is en dat selfsug dood is. Die Christelike doop is nie net ‘n eksterne rite of uiterlike reiniging nie, dis ook nie slegs om water op die liggaam te plaas nie. Dit is ‘n oordeel, dood en ‘n begrafnis. Deur jou doop getuig jy dat jou Here jou tot die dood veroordeel het en wat jy tot uitvoering gebring het deur jou onderdompeling in water. Om die ou mens af te lê word nie in die liggaam onderneem nie, maar in die gees deur die aanvaarding van Christus se oorwinningsdood. Ons doop is die teken van ons finale vereniging met Christus in die verbond van liefde, ‘n oopheid van ons liefde vir hom en ‘n volharding in sy getroue voorbeeld.
Die opstanding vanuit die dood was ‘n wonderlike oorwinning van die Vader van ons Here Jesus Christus. Deur sy opstanding het hy sy ewige heerlikheid en onwrikbare geregtigheid verklaar deur die aanvaarding van die versoening met sy Seun, sy oorwinning oor die dood en die openbaring van sy heilige lewe. Die krag van God het in die opstanding van Christus gewerk en hierdie Goddelike werk nuut in die gelowiges wat aan Christus verbind is deur geloof. Die Christelike geloof is nie ‘n godsdiens van vrees of dood nie, maar van hoop, lewe en krag.