Vergewe my dus as ek vanoggend duiwelsadvokaat speel, maar die vraag kom onwillekeurig by my op: Waar is óns Malinga’s in die digkuns?! Sy opvallende versterking - 'n baksteenmuur met talle torings aan die noordelike kant - het in die 4de en 3de eeu v.C. ontstaan en dui daarop dat die boumeester uit die suide van Europa gekom het of ten minste daar opgelei is. Hierdie Grieks-Mediterreense boustyl was 'n uitsondering in die gebiede noord van die Alpe; dit bestaan uit 'n Akropolis-agtige sentrum wat deur 'n dorp omring word. Maar die vertikale rankskikking, d.w.s. in digvorm, van terme – sinsnedes, woorde, ensovoorts – toon dat die elemente in “digterlike“ interaksie gelees wil word. Maar hier is ook ‘n ander hoek op hierdie saak: Antibiotika het baie van die “angel” uit die dood in die wêreld gehaal. Mense wat vroeër aan infeksie sou sterf, het nou oorleef, nie so seer na gebedsverhoring nie, maar na ‘n inspuiting of ‘n pakkie pille geneem is… Dit herinner my aan die tien melaatses wat deur die Here genees is… Tien van hulle pleit om genesing, maar net een onthou die Geneser te bedank… Die ander nege gaan op hul weg met vreugde- God het Sy werk afgehandel- laat ons aanbeweeg.