Die film 'Children of Men', gebaseer op die boek van dieselfde naam deur PD James, wys hoe mense in 'n tragedie bymekaar kom.
Hierdie gebeure kan as apokaliptiese beskou word - óf op wêreldwye skaal, of as bedreigings vir spesifieke gemeenskappe.
Toe ek vier jaar gelede in die letterkunde apokalips begin bestudeer het, was my fokus op gebeurtenisse soos die holocaust en die bombardement van Hiroshima en Nagasaki. Ek wou verstaan ​​wat ons van die mensdom kan maak wanneer die wêreld sulke apokaliptiese situasies gesien het.
Maar ek het ontdek dat die studie van apokalips 'n dieper wel is as wat die meeste mense kan verstaan. Die wortel betekenis van "apokalips" beteken "ontbloot" of "opheffing van die sluier", wat daarop dui dat 'n openbaring aan die einde gemaak kan word.
As student van beide Westerse en Oosterse letterkundes en kulture geniet ek van die kulturele verskille in die leeswerk van apokalips. In subkontinentale Indiër, veral Hindoe, kultuur en tekste, Apokalips is nie lineêr nie, maar siklies. Suid-Asiatiese literatuur kan ook verskillende konnotasies in kulturele terme bied vir persoonlike apokaliptiese gebeurtenisse.
Die einde van die tye het 'n spesiale gehalte: die sifting van wat belangrik is van wat oppervlakkig en onnodig is. Hierdie distillasie is nie beperk tot materiële dinge wat mens oor die finale rampe dra nie. En apokalips hoef nie noodwendig alles in terme van vernietiging te wees nie.
Apokaliptiese gebeure kan selfs op 'n baie persoonlike vlak kleiner wees, beide vernietigend en onthullend. Kleinskaalse persoonlike apokalips lei ons ook om ons idees en konsepte oor ons lewens te evalueer en te stroomlijnen.
Teenstrydige idees bestaan ​​oor hoe om apokaliptiese gebeure in literêre sin te hanteer. Literêre en kulturele kritikus Jacques Derrida, in 'n glib verklaring oor katastrofe, het gesê dat 'n totale vernietiging van menslike spesies, veral deur kernuitval, is "fabelagtig tekstuele. "
Derrida het beteken dat terwyl teks soos onskuldige punte op 'n bladsy lyk, tekste kan 'n plofbare en onvoorspelbare impak op lesers hê. Hy wys ook op 'n politieke en eksistensiële konfrontasie: terwyl ons onsself wag vir 'n absolute, finale uitwissing, kan ons net praat en skryf daaroor.
Filosoof en kulturele kritikus Theodor Adorno bied 'n opponerende gedagtegang aan met sy baie gedebatteerde idee dat "Dit is barbaar om poësie na Auschwitz te skryf. "
'N Apokaliptiese leeslys
My komende kursus, "Lees die einde van die wêreld," gelyktydig geleer in Saskatoon en in Ahmedabad, Indië, sal kyk na sowel mikro- as makro-vlak apokalips. Ons Saskatoon-studente sal kommunikeer met ons Ahmedabad studente geleer deur my kollega, Chirag Trivedi, via videokonferensie tegnologie. Die model laat studente oor kontinente toe om idees vir navorsing te genereer en tekste oor kulture op nuwe maniere te bespreek.
Ons kursusse se leeslys ondersoek wat deur dreigemente, vernietiging of persoonlike krisis geopenbaar kan word. Hier is 'n lys van sommige van die tekste wat ons gaan studeer:
"Bullet in the Brain" in Die Nag in Vraag (1996)
Tobias Wolff's "Bullet in the Brain" is een van die mees merkwaardige kortverhale in die hedendaagse Noord-Amerikaanse letterkunde. Hierdie verhaal is 'n bewys van wat openbaring en vernietiging gelyktydig kan doen vir een lewe; absolute vernietiging is ingewikkeld gekoppel aan die uiteindelike epifanie.
"'N Tydelike saak" in Die Tolk van Maladies (1999)
Jhumpa Lahiri's storie gaan oor 'n paar besef dit is tyd om 'n einde te maak aan hul verhouding.
"Squatter" in Verhale van Firozsha Baag (1987)
Rohinton Mistry se "Squatter" is 'n klaskamer gunsteling, oor die belangrikheid van dermbewegings.
"Ons kyk selde na liefde" in die versameling van dieselfde titel (1992)
Barbara Gowdy ondersoek nekrofilie in die kortverhaal "Ons kyk selde na liefde."
"Die dinge wat hulle gedra het" in die versameling met dieselfde titel (1990)
Tim O'Brien se "The Things They Carried" gee aan al die voorwerpe wat soldate in tyd van stryd dra.
Stap met die Comrades (2011)
Arundhati Roy's Stap met die Comrades, eerste gepubliseer in 2010 as 'n opstel in Outlook tydskrif, is in-diepte begrip van wat ondergrondse anti-kapitalistiese revolusie en disenfranchisement beteken.
Apokaliptiese stories kan kleinschalig en persoonlik wees soos in 'The Great Gatsby', wat baie meer openbaar as die oppervlakglans en glans. ' bron
Ek verwag multidimensionele, herlewende en grensgedrukte gesprekke met my studente en my kollega, besprekings waarin ons sal ondersoek hoe ons kan optree, wat ons kan leer en wat ons kan doen oor die bedreigings wat ons in die gesig staar.