Karel Schoeman. Sy meesterlike hantering van taal en sinskonstruksie. Sy vermoë om beeldend te skryf sodat mens as’t ware verskillende lae oormekaar kry, soos ’n film waarvan die raampies oormekaar lê.
Chanette Paul. Die toewyding waarmee sy skryf, haar liefde vir haar ambag en haar eerlikheid oor haar werk en lewe. Haar groothartigheid om elke ander skrywer ’n plekkie in die son te gun. Haar sagte aanslag op haar medemens.
“Elkeen het ’n paadjie vol dubbeltjiedorings, maar jy is God se kalfie.” Die uur van verlange, W.A. de Klerk. Dit was my voorgeskrewe boek in Graad 11 en ek moes die aanhaling vir eksamen leer, maar dit bly my nog al die jare by.
In Graad 4 moes ons ’n dialoog skryf en my juffrou het met myne by al die ander onderwysers gaan spog. In Graad 6 het Charlotte Koch, ook ’n skrywer, vir ’n kwartaal by ons skool kom aflos en kon ek onder haar leiding skoolgaan. My opstelle het toe natuurlik al beter geraak. Al die jare my stories in ’n laai gebêre.
In 1998 het ek ’n landswye skryfkompetisie, wat deur die Klerksdorp Rekord geloods was, gewen met die gedig Leonardo da Vinci, en kon daarmee die ATKV Skryfskool op Potchefstroom gratis bywoon. Ook in 1998 wen ek ’n kortverhaalwedstryd van die Bloemfonteinse Skywersvereniging. Die prys was ’n werkswinkel deur Jan Scholtz in draaiboekskryf.
Ek is ’n afgetredene en kan gelukkig elke dag skryf. Meestal soggens en soms vir so ’n uur of meer in die middae.
Sy moet haarself baie ferm, dog vroulik, in moeilike situasies kan handhaaf. Sy moet toegewyd wees in haar beroep, maar nogtans tyd maak vir die mense vir wie sy omgee. Sy hoef nie volmaak te wees nie.