Die uitbasuin van nog ’n neologisme (“crescendo-bel”) en die té konkreetheid van die spasiëring van “lugruim” versaak die gedig. Eksperimentele bollemakiesies kan alte maklik geforseerd voorkom. In ‘n bekende Hebreeuse woordeboek word “sa-ir” as “hairy demon in shape of he-goat” vertaal (A concise Hebrew and Aramaic lexicon of the Old Testament, deur W.L. Holladay). Die mite van Orpheus is moontlik (wie weet?) gebaseer op ŉ werklike historiese figuur, naamlik ŉ Trasiese volgeling van die kultus van Dionisius. Vir wie is hierdie koninkryk bedoel, en wat word van mense verwag wat lede daarvan wil wees? n Ander belangrike vraag is: Wat word van diegene wat teëstanders van hierdie koninkryk is, en ook van mislukte, dubbelhartige lede van dié koninkryk? Veral in die slotafdeling is verse te vind wat onmiddellik tref op emosionele vlak. ’n Gedig soos die volgende is selfs “mooi”, sodat dit kers vashou by die soort liefdespoësie wat ’n mens geleer het om uit die pen van ’n Breyten Breytenbach te verwag (en aan wie erkenning gegee word in die subtitel van die gedig).