Anna skrik liggies toe die deur agter haar toegaan, asof die afgelope weke se seerkry haar nog wil terughou, maar skuif dan finaal die onsekerheid opsy. Hy skep vir hulle 'n driegangmaal op wat haar in verwondering laat oor sy vernuftigheid in die kombuis.
Daar is 'n heen-en-weerbeweging in tyd en ruimte soos wat afsonderlike verhaallyne telkens opgeneem en weer opsy gelaat word.
Hierdie beeld van die leser is opsy sterkste in die gedigte "Isis (i)" en "Isis (ii)" (Dans, 443-4) uit ('YK') waarin die identifikasie tussen die digter en sy teks boonop so sterk is dat die spreker in die gedig met die teks geidentifiseer kan word.