Dit is dus baie duidelik dat die openbaringsgebeure met ‘n sterk proklamering van Christus se koningskap gepaard gaan: “Nou het die heil en die krag en die koningskap die eiendom van onse God geword, en die mag van sy Christus; want die aanklaer van ons broeders is neergewerp... [en] hy weet dat hy min tyd het” (Op. 12:10,12). Die eerste een van wie werk in die boek opgeneem is, is Tagore, van Bengale, geb. in 1861, terwyl die laastes uit die totaal van 209 digters in die 1980’s begin rondkyk het. Leon, later bietjie meer (ek moet hardloop om die menigtes te gaan toespreek!), maar wat ook al die uitdagings rondom ‘integrasie’ is (en dis ook maar ‘n ideologies gelaaide term: beteken dit maatskaplike en politieke deelname? beteken dit die aanneem van ‘n slegs skynbaar ‘neutrale’ nasionale kultuur ten koste van die eie kulturele agtergrond? ens.), die openbare vernedering van die baie klein minderheid Moslemvroue wat in ‘n land soos Frankryk wel die Burka wil dra, kan net teenproduktief wees.