Ek het al vele male vir hom in briewe probeer verduidelik wat aangaan maar hy lees dit net skeur dit stukkend en gooi dit weg. Kry dan stil stuipe vir `n paar dae en as daar weer `n kwessie opduik verwyt hy my en se dat ek beweer hy kan niks reg doen nie en sê dan vir my dat hy nie tyd het vir my en ons kinders se dinge nie. Ek probeer my bes en die kinders ook maar niks is goed genoeg vir hom nie. Hy sal beslis nie instem vir huweliks berading nie want volgens hom is dit ek en die kinders wat probleme het nie hy nie. Hy weier om in te sien dat hy die oorsaak van ons probleme is. Ek moet eerlik wees en erken dat ek al daaraan gedink het om hom ve vermoor. Maar terwille van myself en my kinders sal ek nooit sover gaan nie. Meskien sal dit beter wees as ek net tou opgooi en die vlaktes invaar. Ek is moeg en moedeloos wil nie meer so lewe nie. Gaan probeer om more `n lokale sielkundige te gaan spreek en die betrokke kind ook saamneem. Dankie vir die hulp sover.