'n Hiena "swem" deur die dam, en beland tussen die aasvoels wat reeds dik ge-eet is en nou water drink.
Ons besoek die Fort, en hier het Elsie as kind oral rondgespeel en oral geklim en geklouter. Vandag lyk dit of dit redelik aandag nodig het. "Myntynens" het agterwee gebly. So ook by die watergat. Daar het 'n groot deel van die hout afskorting platgeval, maar dit lê nou net so.
Op ons program vir vandag is 'n besoek aan Halali, die middelste kamp in die wildtuin, sowel as die wateergate in die omgewing.
Skaars was ons op pad, of ons kry ons 3e leeu sommer hier by die pad. Rustig stap sy aan, kruis die pad, en loop verder weg. Die hoofpaaie in die wildtuin , soos die C38 wat deur die wildtuin loop, is pragtig gebou en jy ry maklik teen die vasgestelde spoed van 60kpu. Maar die sekondere of verbindingspaaie is iets yslik - geen of min "myntynens".
Die ander suipings was maar teleurstellend. Op pad terug stop ons by die piekniekplek op die oewer van die pan. Die ablusies is in 'n vuil en smerige toestand en kort sommer bietjie baie aandag.
Ons gaan weer vir 'n oggendrit na Etosha, maar vandag was die oes maar aan die skraal kant. Dit was frustrerend as ons stop om voëls af te neem, dan jaag die buitelanders met hul daktente by ons verby dat die stof so staan. En die stof is nie STOF nie, dis so 'n fyn, wit poeier wat sy pad deur enige lugdigte motor vind. Ons weet dit is buitelanders want dit is almal gehuurde voertuie