Verkennende Chirurgie in Troeteldiere | Troeteldiere Huishouding
Verkennende operasies is 'n baie nuttige hulpmiddel in veeartsenykunde. Sulke chirurgie kan gebruik word vir diagnostiese en terapeutiese doeleindes by katte en honde. In hierdie artikel sal ons enkele van die redes vir verkennende chirurgie beskryf en 'n geval van verkennende chirurgie in 'n troeteldier voorlê.
Verlede somer is 'n vierjarige vroulike Vizsla genaamd Sadie na die kliniek vir ondersoek geneem. Alhoewel sy aktief en waaksaam was, het sy al die kos geweier - insluitend lekkernye - vir vier dae. Sy het normaalweg gedrink, en daar was geen braking, moontlike inname van gif of iets anders as abnormaal nie. Die 30-minute fisiese eksamen het maagpalpasie ingesluit, die temperatuur, stetoskoop ondersoek van die bors, neurale toets, ens., En geen abnormaliteite geopenbaar nie. Haar bloedwerk was normaal. In 'n poging om die bron van die probleem te vind, het ons abdominale en bors-x-strale geneem. Weereens, alles het normaal geword. Ons het probeer om uit te vind of die hond iewers anders was as by die eienaar se huis. Die eienaar het ons verseker dat dit onmoontlik was, want Sadie was altyd aan die gang. Ons het bevraagteken of sy 'in seisoen' kon wees, aangesien dit gereeld 'n hond sal laat eet. Die eienaar het opgemerk dat sy by ons kliniek gesaai is en so moet dit nie 'n probleem wees nie. Vizslas is amper altyd slank en hierdie een pas die prentjie goed. Vir ons het sy gekyk en opgetree heeltemal normaal. Ons het die eienaar gevra om die dier oornag huis toe te neem en probeer om die hond met haar gunsteling lekkernye te versoek, of die ou koekies soos roomys of beesvleisbrood oor brood. Die eienaar (dankbaar, 'n pasiënt) het ons daaraan herinner dat hy vanoggend reeds vanoggend gedoen het.
Die eienaar en sy Vizsla het die volgende oggend na ons kliniek teruggekeer. Gedurende die nag het sy 'n normale hoeveelheid water gedrink, maar het geweier om 'n kaasbokkie, roomys, beesvleis, baba kos (wat nie), kaas, grondboontjiebotterkoekies, hoenderbottel en 'n paar oorblywende aartappels met sous. 'N fisiese eksamen weer aan die lig gebring 'n gesonde, aktiewe Vizsla van tipiese voorkoms. X-strale is weer van die maag geneem en het konsekwent niks gewys nie. Ons het gehaat om die ou mediese bystand te gebruik, "dit is net 'n virus." Bowendien sou dit nie in elk geval hierdie keer werk nie omdat die eienaar 'n gastro-enteroloog by die plaaslike hospitaal was. Dus, ons het 'n barium-reeks van die spysverteringskanaal aanbeveel en die kliënt het saamgestem. Nadat ons die hond 'n pint bariumoplossing gekry het, het ons die volgende agt uur x-strale geneem en die barium gevolg soos dit deur die mond, esofagus, maag, dunderm, dikderm en rektum beweeg het. Probeer soos ons dalk, selfs met die eienaar se hulp, geen afwykings in die gang van barium kon vind deur Sadie se GI-kanaal nie.
Ons het die twee van hulle weer huis toe gestuur vir nog 'n nag van behandel-eksperimentering, en soos verwag, het hulle die volgende oggend teruggekeer. Sadie het water gedrink, maar het geen belangstelling in haar kos gehad nie en het volgens ons skale twee pond gedaal. Die resultate van 'n paar vinniger bloedtoetse sal jou die indruk gee dat Sadie in perfekte gesondheid is. Na 'n konferensie met die eienaar, het ons uiteindelik aanbeveel om verkennende abdominale chirurgie. Ons redenasie was dat daar iets verkeerd moes wees en Sadie was steeds in uitstekende vorm en kon maklik 'n vinnige chirurgiese prosedure verdra. Die dokter het ingestem en Sadie was voorbereid vir operasie.
Verkennende operasies is niks meer as 'n diagnostiese prosedure, net soos 'n bloedtoets of x-straal nie. Hulle kan op enige gebied van die liggaam gedoen word. Abdominale kinders is waarskynlik die algemeenste en kan maklik gedoen word binne minder as dertig minute vanaf die eerste snit tot die vel se hechting. Hierdie een, soos hulle gewoonlik doen, het dalk Sadie se lewe gered.
X-strale is goeie diagnostiese gereedskap. Hulle laat ons eintlik 'n foto van die binnekant van 'n dier neem. Hulle is nie in kleur nie, eerder is hulle net 'n swart en wit prentjie soos dit op 'n 1960-televisie gesien. Aangesien hulle nie die vel verwyder om te sien wat binne gaan nie, hoe gee hulle ons die prentjie? Glo dit of nie, dit is alles net 'n kwessie van digtheid. In ons liggame het verskillende weefsels en stowwe verskillende digthede. As jy 'n x-straal ontwikkel het wat 'n prentjie van niks (dws nul digtheid) geneem het, sou dit heeltemal swart lyk. As ons dit as uitgangspunt gebruik, laat ons die radiografiese prentjie van 'n dier op die film plaas. Been en metaal het die grootste digtheid van enigiets wat in of op die liggaam gevind word en hulle lyk suiwer wit op die x-straalfilm. Lug is die minste dig en dit lyk swart. Vloeistof is omtrent halfpad tussen hierdie twee uiterstes en dit is grys. Sagte weefsels soos vel, ingewande, spiere, ens., Is meestal water en hulle is ook middeltone. Die verskillende sagte weefsels word uiteengesit of gedifferensieer op die x-straal deur hul relatiewe persentasie samestelling van water, vet of lug. Nadat jy 'n paar duisend x-strale gekyk het, kan jy die meeste organe en ander dele van die liggaam maklik op die meeste films uitsoek. Jy weet waar dinge moet wees en hul relatiewe digtheid in vergelyking met omliggende strukture. Die probleem met x-strale is dat as iets wat nie daar behoort te wees nie, dieselfde digtheid as alles rondom dit is, sal jy nooit weet dit is daar nie. Dit is wat aangaan met Sadie.
Die verkennende het 'n massa in haar dunderm geopenbaar. Ons het die dunderm oopgemaak en 'n perskepit gevind! Hulle is saamgepersde plantvesel, amper soos hout. Hierdie een het baie vog opgeneem en was dieselfde digtheid as die dermmuur, en daarom het dit nie op die oorspronklike x-strale gewys nie. Dit het nog nie 'n volledige obstruksie gevorm nie en het barium en vloeistowwe toegelaat om normaalweg te slaag sodat die bariumreeks x-strale almal normaal was.En dit was te klein om te voel wanneer ons die maag gepak het. Die skerp punt op die put het egter amper deur die dermmuur gesny en een keer geperforeer. Dit sou daartoe gelei het dat 'n ernstige en moontlik dodelike maag infeksie bekend is as 'n peritonitis. Sadie het nie geëet nie omdat die vreemde liggaam pyn of stewige kos veroorsaak het wat haar naar bo gekry het. Haar gedrag was 'n tipiese reaksie op 'n volledige of onvolledige intestinale obstruksie. Ons het die perskehok verwyder, die dermmuur gesluit, die maag gesluit en Sadie huis toe gestuur die volgende dag. Daardie aand by die huis sou sy 'n hele supermark geëet het as ons haar laat gaan het.
In ons praktyk het ons intestinale obstruksie gesien wat veroorsaak word deur bene, gewasse, naalddraad, gholfballetjies, sponse, mieliekoppe, skoene, rotse, ens. Ons het ook gesien hoe honde ongelooflike dinge soos vishake en koue bierkanne verbysteek. Die meeste van hierdie dinge verskyn vinnig op gereelde of barium-x-strale, wat 'n diagnose maklik maak. In 'n paar gevalle het 'n ondersoekende operasie beide 'n antwoord en 'n geneesmiddel gegee. Ongelukkig word vandag baie chirurgiese prosedures te gereeld gedoen, sonder regverdiging, en het aansienlike publisiteit ontvang. As jou veearts ooit 'n verkennende voorstel stel, vra vrae, maar verstaan ​​die prosedure se waarde.