Noord-Dakota Nasionale Wacht / Flikr / CC BY 2.0
In die Amerikaanse Militêre Dienste bepaal die rang wie kry om vir hulle te vertel wat om te doen. Die hoër een se rang, hoe meer gesag (en verantwoordelikheid) het hulle. Amerikaanse militêre personeel val in een van die drie kategorieë: (1) aangewese lede, (2) lasbriefbeamptes, en (3) opdragbeamptes . Waarskuwingsbeamptes oortref alle aangewese lede, en opdragbeamptes vervolg alle regeringsbeamptes en aangewese lede.
"Rank" en "pay grade" is nou verwante terme, maar nie heeltemal dieselfde nie. "Betaalgraad" is 'n administratiewe klassifikasie wat verband hou met 'n lid se betaling. "Rang" is 'n titel en dui die lid se vlak van gesag en verantwoordelikheid aan. 'N E-1 is die laagste aangewese betaalgraad. Die persoon se "rang" is 'n "privaat" in die weermag en mariene korps, 'n "Airman Basic" in die Lugmag, en 'n "Seaman Recruit" in die Marine en Coast Guard . Dit is ook opmerklik dat die term "rang" nie in die Vloot en Kuswag gebruik word nie. Die regte term is "koers."
Deur die eeue is die simbole van geledere soos simbole, vere, strepe, strepe en pragtige uniforms ingesluit. Selfs die uitvoering van verskillende wapens het 'n aanduiding gegee van rang. Die kentekens van rang is op hoede, skouers, en om die middel en bors gedra.
Die Amerikaanse weermag het die meeste van sy rangbetekenis van die Britte aangepas.
Voor die Revolusionêre Oorlog het Amerikaners met militêre uitrustings geboor, gegrond op die Britse tradisie. Matrose volg die voorbeeld van die mees suksesvolle vloot van die tyd - die Royal Navy.
So het die Kontinentale Weermag parades, sersante, luitenante, kapteins, kolonels, generaals en verskeie nou-verouderde geledere soos die kroon, subaltern en ensign gehad.
Een ding wat die weermag nie gehad het nie, was genoeg geld om uniforms te koop.
Om dit op te los, skryf genl. George Washington,
"Aangesien die Kontinentale Weermag ongelukkig geen uniforms het nie, en gevolglik baie ongerief moet voortspruit uit die nie in staat wees om die opdragbeamptes van die privaatheid te onderskei nie, is dit wenslik dat 'n onderskeidingswapen onmiddellik verskaf word, byvoorbeeld dat die veldbeamptes mag het rooi of pienk gekleurde cockades in hul hoede, die kapteins geel of dof, en die subalterns groen. "
Selfs tydens die oorlog het rangbetekenis ontwikkel. In 1780 het regulasies twee sterre vir hoofgeneraals en een ster vir brigadiers voorgeskryf op skouerborde, of epaulette.
Die gebruik van die meeste Engelse geledere het voortgegaan selfs nadat die Verenigde State die oorlog gewen het. Die laer en mariene korps het vergelykbare geledere gebruik, veral na 1840. Die vloot het 'n ander roete geneem.
Evolving Rank Structure
Die rangstruktuur en insignes het voortgegaan om te ontwikkel. Tweede luitenants het die weermag se kroonette, ensigns en subalterns vervang, maar hulle het geen kenmerkende insignes gehad nie, totdat die Kongres hulle in 1917 "skoenlappers" gegee het. Kolonels het die arend in 1832 ontvang. Vanaf 1836 was hoofvakke en luitenant-kolonies deur eikerversorg aangedui. kapteins deur dubbele silwerstawe, of "spoorpaadjies"; en eerste luitenante, enkel silwerstawe.
In die Vloot was kaptein die hoogste rang tot die Kongres in 1857 vlagkampe geskep het. Voorheen was die aanwysing van iemand wat 'n admiraal in die republiek was, te koninklik vir die Verenigde State. Tot 1857 het die vloot drie grade kaptein gehad wat gelykstaande was aan die weermag se brigadier-generaal, kolonel en luitenant-kolonel. As gevolg van die verwarring, word alle marine-bevelvoerders se naam "kaptein", ongeag rang.
Met die aanvang van die Burgeroorlog het die hoogste graadhoofde kommodore en agterkampioene geword en onderskeidelik eensterrige en tweesterige epaulette gedra. Die laagste het bevelvoerders geword met eikehoutblare, terwyl die owerstes in die middel gelyk het aan die kolonies van die leër en die arende gedra het.
Terselfdertyd het die Vloot 'n mylstrookstelsel aangeneem wat so kompleks geword het dat wanneer David Glasgow Farragut in 1866 die eerste volle admiraal van die diens geword het, die strepe op sy moue verleng het van die manchet tot die elmboog.
Die kleiner moustrepe wat vandag gebruik word, is in 1869 bekendgestel.
Chevrons is V-vormige strepe waarvan die gebruik in die weermag teruggaan na ten minste die 12de eeu. Dit was 'n wapen van eer en gebruik in die heraldiek. Die Britse en Franse gebruik chevrons - van die Franse woord vir "dak" - om die lengte van die diens aan te dui.
Chevrons het vir die eerste keer in 1817 amptelik rang in die Amerikaanse weermag aangedui, toe kadette by die Amerikaanse Militêre Akademie by West Point, NY, hulle op hul moue gedra het. Van Wespunt af het chevrons versprei na die weermag en mariene korps. Die verskil wat toe was, was tot en met 1902 punte gedraai toe Army en Marine Corps personeel aangeskakel het wat oorskakel na die huidige punte-opset.
Vlootbeamptes van Vloot- en Kuswachters spoor hul herkenningseer erfenis na die Britte. Kleinmanne was assistente aan die offisiere aan boord van die skip. Die titel was nie 'n permanente rang nie en die mans het by die kaptein se plesier gedien. Kleinboere het hul rang verloor toe die bemanning aan die einde van 'n reis betaal is.
Nuwe geledere, nuwe insignes
In 1841 het Vlootbeamptes hul eerste rangbetekenis ontvang - 'n arend wat op 'n anker neergesit het. Graderings - werksvermoëns - is in 1866 in die insigne ingelyf. In 1885 het die Vloot drie klasse pleegbeamptes aangewys - eerste, tweede en derde. Hulle het chevrons bygevoeg om die nuwe geledere aan te dui. Die rang van hoofbeampte is in 1894 gestig.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die weermag tegnikusgrade aangeneem. Tegnici van 'n gegewe graad het dieselfde loon verdien en dieselfde insignia gedra as ekwivalente nie-beamptes behalwe 'n klein "T" wat onder die chevrons gesentreer is. Tegnici, ondanks die strepe, het geen bevel gesag oor troepe gehad nie. Dit het ontwikkel in die spesialis geledere, betaal grade E-4 tot E-7. Die laaste vestige vandag oorleef duidelik as 'spesialis', betaal graad E-4. Toe daar sulke mense as spesialiste was 7, het hulle die huidige arend-simbool gedra wat deur drie geboë goudstawe oorheers word - dikwels genoem "voëlparaplue."
Toe die Lugmag in 1947 'n aparte diens geword het, het dit die weermagbetogers se insignes en name gehou, maar verskillende geledere en geledere aangewys.
Waarskuwingsbeamptes het deur verskeie iterasies gegaan voordat die dienste by vandag se opset aangekom het. Die Vloot het van die begin af beamptes beveel - hulle was spesialiste wat die versorging en bestuur van die skip gesien het. Die leër en mariniers het nie tot die twintigste eeu waarborge gehad nie. Rang insignia vir waarborge laas gewysig met die toevoeging van hoof lasbrief beampte 5. Die Lugmag gestop aanstelling van lasbrief beamptes in die 1950's en het niemand op aktiewe plig vandag.
Ander Rank Tidbits
Ensigns het met die weermag begin, maar het met die vloot geëindig. Die rang van die leërswapen was lankal verby toe die rang van die vloot van die Vloot in 1862 gestig is. Ensigns het in 1922 goue stawe ontvang, sowat vyf jaar nadat ekwivalente weermaglede hul s'n ontvang het.
"Luitenant" kom van die Franse " lieu " wat beteken "plek" en " huurder " wat beteken "hou." Letterlik is luitenante plekhouers. Die Britte het oorspronklik die Franse uitspraak verwoes , die woord " Lieuftenant " uitgespreek , terwyl Amerikaners (waarskynlik weens die Franse nedersetters) die oorspronklike uitspraak onderhou het.
Terwyl majoors luitenante uitlok, het luitenantgeneraals groot generaals uitgedaag . Dit kom van die Britse tradisie: Generaals is aangewys vir veldtogte en word dikwels "kaptein generaals" genoem. Hul assistente was natuurlik "luitenantgeneraals." Terselfdertyd was die hoof administratiewe beampte die "sergeant hoof generaal." Iewers langs die pad is "sersant" gedaal.
Goud is meer werd as silwer, maar silwer is goud. Dit is omdat die weermag in 1832 besluit het dat infanteriekolonels goue arende op 'n silwer epaulet sou dra en al die ander kolonels sou silwer arende op goud dra. Toe hoofvakke en luitenant-kolonies die blare ontvang, kon hierdie tradisie nie voortgaan nie. So silwer blare verteenwoordig luitenant-kolonels en goud, hoofvakke. Die saak van luitenante is anders: die eerste luitenante het 80 jaar silwerstawe aangehad voordat die tweede luitenant enige bars gehad het.
Kolonel word " kernal " uitgespreek omdat die Britte die Franse spelling "kolonel" aanvaar het, maar die Spaanse uitspraak " koronel " en dan die uitspraak beskadig.
Terwyl rangbetekenis belangrik is, is dit soms nie slim om hulle te dra nie. Toe die geskeurde musket in die Burgeroorlog verskyn het, het skerpskutters na offisiere gekyk. Beamptes het gou geleer om hul rangbetekenis af te haal terwyl hulle die slaglyn genader het.
Die lugmag het eintlik 'n stemming oor hul aangewese strepe geneem. In 1948 het die Hoër Vandenberg-hoof van die staatshoof, Hoyt Vandenberg, NCO's by die Bolling Air Force Base in Washington ondervra en 55 persent van hulle het die basiese ontwerp wat vandag nog gebruik word, gekies.