(2015 11 22 2e) Verandering van angs van tot blydskap – rou tot feesviering en welwillendheid Ester 9 v22 ♪ – Gereformeerde Kerk Vereeniging
(2015 11 22 2e) Verandering van angs van tot blydskap – rou tot feesviering en welwillendheid Ester 9 v22 ♪
Posted on	November 22, 2015 in Ester, Preke, Vrug van die Gees
Hoewel die Naam van die Here nie in die boek, Ester, voorkom nie, sien ons duidelik hoedat Hy handel. Lank voordat daar sprake van enige gevaar was, het Hy al gesorg dat sy volk kon oorleef op die tydstip wat die bedreiging werklikheid geword het. Die Here bewaar sy kerk.
Vanoggend het ons gesien dat die Jode al feesvreugde beleef het toe hulle die nuus kry dat hulle hulself teen hul vyand se aanslag kon verdedig.
In die eerste verse van Ester 9 het ons gelees dat die volk van God ‘n klinkende oorwinning oor hul vyand behaal het. Vanaand staan ons stil by die volk se reaksie op hierdie oorwinning. Hulle het die Purimfees ingestel. Die reaksie van God se volk tree as ‘n wesenlike verandering aan die lig: Angs verander tot blydskap; rou tot feesviering en welwillendheid. Ons let op die aspekte: Blydskap en feesviering; Onderlinge welwillendheid.
Blydskap en feesviering
Haman het ‘n proklamasie oor die hele ryk uitgestuur dat almal op ‘n bepaalde dag die Jode, klein en groot – selfs vrou en kind – moes doodmaak (Ester 3:13). Toe die Jode daarvan hoor, het angs hulle oorval. Hulle dood was, ingevolge ‘n proklamasie van die koning, onafwendbaar. Hulle het selfs dadelik – voor die bepaalde dag – begin rou.
Ester het vir haar volk ingetree. Die koning het die Jode toegelaat om hulle teen diegene wat hulle sou probeer doodmaak, te verdedig. Mordegai en Ester het dit per brief, met die koninklike seël verseël, die hele ryk ingestuur.
Volgens Ester 9, het die Jode die aanslag op die vasgestelde dag afgeweer en hulle vyand ‘n groot neerlaag toegedien.
Mordegai het die Jode opdrag gegee om die Purimfees (Ester 9:26) jaarliks te vier om dit te herdenk. Die naam van die fees verwys na Haman se plan om die Jode uit te roei. Die datum daarvan, 13 Adar, hy deur die lot (pur) bepaal (Ester 3:7). Op 14 en 15 Adar moes die Purimfees met vrolikheid en groot maaltye gevier word. Die motivering: Dit is die maand waarin hulle angs in blydskap verander het en hulle rou in feestelikheid (Ester 9:22m).
Die doodsangs wat die volk van God beleef het toe hulle hoor dat hulle vyande jag op hulle kon maak, het tot ‘n einde gekom. Danksy die Here hulle God se troue bewaring, het hulle rede tot blydskap en feesviering gehad. Deur sy trou het die Here verseker dat sy volk daar in ballingskap sou oorleef; dat hulle op die tyd wat Hy daarvoor bepaal het, weer uit ballingskap sou kon terugkeer en weer die beloofde land in besit sou kon neem.
Gelowiges in die Nuwe Testament vier nie meer die Purimfees nie. Tog kan ook ons harte bruis en ons gesigte straal van innerlike blydskap. Die vreugde waarin die Purimfees gevier is, het ook by ons sy plek. Luister na wat die Here deur sy Gees vir ons in sy Woord laat opteken het: En die engel sê vir hulle: Moenie vrees nie, want kyk, ek bring julle ‘n goeie tyding van groot blydskap wat vir die hele volk sal wees (Luk. 2:10). Ons Here Jesus Christus het vir sy dissipels gesê: Dit het Ek vir julle gesê, dat my blydskap in julle kan bly en julle blydskap volkome kan word (Joh 15:11) . Die apostel Paulus gee ons, onder leiding van die Heilige Gees, die opdrag: Wees altyddeur bly (1Tess. 5:16). Hy leer ons ook: … die vrug van die Gees is liefde, blydskap, vrede, lankmoedigheid, vriendelikheid, goedheid, getrouheid, sagmoedigheid, selfbeheersing (Gal. 5:22).
Ons moet beslis nie bang wees om ons gevoelens te wys nie. Ons het volle rede om bly te wees. God het ons immers in en deur sy Seun uit al ons sondes verlos. Die blydskap daaroor dat ons, danksy Christus, kinders van ons hemelse Vader is, moet uit ons hele wese straal.
Die wonder van my genadige verlossing op grond van Christus se verdienste moet nie net my hart met blydskap vervul nie. Dit moet my ook weg van myself af laat kyk, na my medegelowiges en medemens toe. Dit bring ons by:
Die welwillendheid van God se volk daar in ballingskap, blyk op twee wyses: Hulle moes dit dae van feesviering en vreugde maak en aan mekaar eetgoed en aan die armes geskenke stuur (Ester 9:22e). Die volk het opdrag gekry om tydens die Purimfees, die fees wat ingestel is om die werklikheid van die Here se bewaring elke jaar in herinnering te roep, aan mekaar eetgoed te stuur.
Die stuur van eetgoed is ook by ons ‘n gebaar van welwillendheid. Ons doen dit soms wanneer ‘n familie in rou gedompel is, in tyd van siekte. Ons poog om sake so vir hulle ietwat makliker te maak; om hulle te verseker van ons meelewing. Ons doen dit ook by die viering van iemand se verjaardag.
Die Jode moes egter ook verder kyk. Hulle moes die armes onder hulle raaksien. Hulle moes aan hulle geskenke stuur. Met die geskenk sou die gewer aan die arme op ‘n tasbare wyse betoon dat hy vir hom omgee. Almal, ryk en arm, moes deel in die vreugde van die Purimfees, die fees waartydens Israel kon terugdink hoedat die Here hulle teen hul vyand bewaar het; hulle gelei het om ‘n klinkende oorwinning oor hulle vyand te behaal.
Ons moet ons verbly oor ons verlossing in en deur ons Here Jesus Christus en sy verdienste, ja. Soos ou Israel, moet ons ook leer om verby onsself en ons eie gevoelens te kyk. Ons moet ook na ons medemens kyk en hulle nood raaksien.
Ons leef in ‘n omgewing vol arm mense. Meer en meer mense gaan gebuk onder die gevolge van werkloosheid. Gesinne ly honger. Ons kyk mense swaarkry liewer mis. Ons hou ons liefs eenkant van hulle. Hoe wonderlik sou dit nie wees as ons hulle van tyd tot tyd laat deel in die vreugde wat ons, danksy die Here se troue sorg, ervaar.
Ook in ons geledere as gemeente, ervaar ons broers en susters in Christus groot leed.
Die leed is soms die worsteling met siekte, of met die siekte van dierbares.
Daar is diegene wat onder soveel druk by die werk is, dat hulle bene nie meer die las kan dra nie. Hulle dreig om mee te gee.
Daar is diegene wie se kinders of ouers hulle verskriklik teleurgestel het, of wat intens ly onder die leed wat ‘n kind of ‘n ouer ervaar.
So sou ons kon aangaan. Wat ook al die bron van die leed is wat ons broer en suster ervaar, ons weet: hulle het regtig behoefte daaraan dat ons sal luister na hulle hartseer; dat ons hulle sal verseker: onthou: die Here is en bly getrou aan sy kind! Hy sal jou nie in die steek laat nie!
Onthou: Hy het sy Seun vir ons gegee. Sy Gees is die Trooster wat in my en jou woon en werk, wat ons verseker dat ons kinders van die Here is en dat die Here die goeie werk wat Hy met ons begin het, ook enduit sal deurvoer.
Hoewel sy Naam nie in die boek Ester voorkom nie, sien ons duidelik hoedat die Here handel. Lank voordat daar sprake van enige gevaar was, het Hy al gesorg dat sy volk kon oorleef op die tydstip wat die bedreiging werklikheid geword het. Vanoggend het ons gesien dat die Jode al feesvreugde beleef het toe hulle die nuus kry dat hulle hulself teen hul vyand se aanslag kon verdedig.
Ester 9 volg op die dag waarop die Jode se lewe bedreig is, maar hulle hulle suksesvol teen hulle vyand verset het. In die eerste verse van Ester 9 het ons gelees dat die volk van God ‘n klinkende oorwinning behaal het. Die volk het die Purimfees ingestel. Wesenlike verandering het aan die lig gekom: Angs het verander tot blydskap; rou tot feesviering en teenoor volksgenote en andere – welwillendheid.
Ook in ons gemeente en dorp is daar ‘n groot behoefte aan onderlinge welwillendheid. Laat ons daarmee erns maak om dit ook aan mekaar te betoon; regtig aandag aan mekaar te gee; mekaar in ons nood by te staan; mekaar te herinner dat die Here aan ons getrou by; dat Hy ons bewaar; dat Hy vir ons sorg.
Laat ons dit doen, omdat die Here sy welwillendheid – sy oneindige liefde en trou – aan ons betoon het, deur sy Seun vir ons te gee. Laat ons, onder leiding van die Heilige Gees, aan mekaar welwillendheid betoon, om op daardie wyse ook blyke daarvan te gee dat ons kinders is van ons genadige en troue God en hemelse Vader.
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: (2015 11 22) Verandering van angs tot blydskap – rou tot feesviering en welwillendheid Ester 9 v22
« (2015 11 29 1e) God beloof ‘n Koning wat volmaak regeer Jes 11 v1tot5 ♪
(2015 11 22 1e) Feesvreugde vir God se volk Ester 8 v16tot17 ♪ »