Geskryf deur Mark Serreze
Hierdie Arktiese hittegolf is buitengewoon lank gevoer. Die donkerste rooies op hierdie Arktiese kaart is gebiede wat in die lente van 14 meer as 2020 grade Fahrenheit warmer was, vergeleke met die onlangse 15-jaar-gemiddelde. Joshua Stevens / NASA Earth Observatory
Die Arktiese hittegolf wat die Siberiese temperatuur vinnig laat styg het ongeveer 100 grade Fahrenheit het op die eerste dag van die somer 'n uitroepteken geplaas op 'n verstommende transformasie van die Arktiese omgewing wat ongeveer 30 jaar aan die gang is.
So lank gelede as in die 1890's, het wetenskaplikes dit voorspel toenemende vlakke van koolstofdioksied in die atmosfeer sou dit lei tot 'n opwarmende planeet, veral in die Arktiese gebied, waar die verlies van weerkaatsende sneeu en see-ys die streek verder sou verhit. Klimaatmodelle het deurgaans gewys op “Arktiese versterking”Na vore namate die konsentrasie van kweekhuisgas toeneem.
Wel, die Arktiese versterking is nou hier op 'n groot manier. Die Noordpool is warm teen ongeveer twee keer die koers van die aardbol as geheel. As ekstreme hittegolwe soos hierdie tref, staan ​​dit vir almal uit. Wetenskaplikes is meestal huiwerig om te sê: "Ons het dit vir u gesê," maar die rekord toon dat ons dit wel gedoen het.
As direkteur van die National Snow and Ice Data Center en 'n Arktiese klimaatwetenskaplike wat in 1982 die eerste keer in die verre Noorde begin loop het, het ek 'n voorste sitplek gehad om die transformasie dop te hou.
Arktiese hittegolwe kom meer gereeld voor - en hou vas
Arktiese hittegolwe kom nou bo-op 'n reeds warmer planeet, dus hulle kom meer gereeld voor as wat hulle vroeër was.
Wes-Siberië het dit aangeteken warmste lente op rekord hierdie jaar, volgens die EU se Copernicus Earth Observation Program, en dat die ongewone hitte nie binnekort sal eindig nie. Die Arctic Climate Forum het voorspel bogemiddelde temperature oor die grootste deel van die Arktiese gebied deur middel van ten minste Augustus.
Arktiese temperature styg vinniger as die wêreldwye gemiddelde. Hierdie kaart toon die gemiddelde verandering in grade Celsius vanaf 1960 tot 2019. NASA-GISS
Waarom hou hierdie hittegolf rond? Niemand het nog 'n volledige antwoord nie, maar ons kan na die weerpatrone rondom dit kyk.
In die reël hou hittegolwe verband met ongewone straalstroompatrone, en die Siberiese hittegolf verskil nie. Die aanhoudende swaai van die straalstroom noordwaarts het die gebied geplaas onder wat meteoroloë 'n 'rant' noem. As die straalstroom so noordwaarts swaai, laat dit warmer lug die gebied in, wat die oppervlaktemperatuur verhoog.
Sommige wetenskaplikes verwag stygende wêreldtemperature om die straalstroom te beïnvloed. Die straalstroom word aangedryf deur temperatuurkontraste. Namate die Arktiese gebied vinniger verhit, krimp hierdie kontraste, en die straalstroom kan vertraag.
Is dit wat ons nou sien? Ons weet nog nie.
Switserse kaas-see-ys en terugvoer-lusse
Ons weet wel dat ons noemenswaardige gevolge van hierdie hittegolf sien, veral in die vroeë verlies van see-ys.
Die ys langs die oewers van Siberië het tans 'n voorkoms van Switserse kaas in satellietbeelde, met groot dele oop water wat normaalweg nog bedek sou wees. Die omvang van die ys in die Laptevsee, noord van Rusland, is die laagste wat aangeteken is vir hierdie tyd van die jaar sedert satellietwaarnemings begin het.
Die verlies aan see-ys beïnvloed ook die temperatuur, wat 'n terugvoerlus skep. Die ys en sneeubedekking van die aarde weerspieël die son se inkomende energie, wat help om die streek koel te hou. As die reflektiewe bedekking weg is, neem die donker oseaan en land die hitte op, wat die oppervlaktemperatuur verder verhoog.
Die oppervlaktemperature op die see is reeds buitengewoon hoog langs dele van die Siberiese kus, en die warm seewater sal lei tot meer smelt.
In samewerking met die rekordwarmte (https://t.co/nVwzM2cUWh), #Arctic Die omvang van die ys langs die Siberiese kuslyn is tans 'n rekordlaagtepunt vir die datum.
[Streke sluit die Ooste-Siberiese, Laptev en Kara-seë in] pic.twitter.com/vNeie5fHzp- Zack Labe (@ZLabe) Junie 21, 2020
Die risiko's van die ontdooi van permafrost
Op land is die opwarming van permafrost 'n groot bron van kommer - die meerjarige bevrore grond wat die meeste Arktiese terrein onderlê.
As permafrost onder huise en brûe ontdooi, infrastruktuur kan sink, kantel en ineenstort. Alaskans voer dit al etlike jare mee. Naby Norilsk, Rusland, was die ontdooiende permafrost die skuld vir 'n ineenstorting van die olietenk einde Mei het dit duisende ton olie in 'n rivier gemors.
Ontdooiing van permafrost skep ook 'n minder voor die hand liggende, maar selfs meer beskadigende probleem. As die grond ontdooi, begin mikrobes in die grond die organiese materiaal in koolstofdioksied en metaan verander. Albei is kweekhuisgasse wat maak die planeet verder warm.
In 'n studie wat verlede jaar gepubliseer is, het navorsers bevind dat permafrost-toetswebwerwe regoor die wêreld gedoen het met byna 'n halwe graad opgewarm Fahrenheit gemiddeld oor die dekade van 2007 tot 2016. Die grootste toename was in Siberië, waar sommige gebiede met 1.6 grade opgewarm is. Die huidige Siberiese hittegolf, veral as dit aanhou, sal die permafrost-opwarming en ontdooiing op die streek vererger.
'N Satellietbeeld wys die Norilsk-olievlek wat in aangrensende riviere vloei. Die ineenstorting van 'n reuse-brandstoftenk is die skuld vir die ontdooiing van permafrost. Bevat gewysigde Copernicus Sentinel-data 2020, CC BY
Veldbrande is weer terug
Die uiterste warmte verhoog ook die risiko vir veldbrande, wat die landskap op ander maniere radikaal verander.
Droër woude is meer vatbaar vir brande, dikwels weens weerligstakings. Wanneer woude brand, kan die donker, blootgestelde grond wat agterbly, meer hitte absorbeer en die opwarming vinniger maak.
Ons het nou al 'n paar jaar gesien uiterste bosbrande oor die Arktiese gebied. Van die wetenskaplikes het vanjaar gespekuleer dat sommige Siberiese brande wat verlede jaar uitgebreek het, steeds kon voortduur brand deur die winter in turfskape en weer saamgevoeg.
'N Satellietbeelde toon dunner see-ys in dele van die Oos-Siberiese See en Laptev-seë en veldbrandrook wat oor Rusland stroom. Die stad Verkhoyansk, wat gewoonlik bekend is as een van die koudste bewoonde plekke op aarde, het op 100 Junie 20 grade getref. Joshua Stevens / NASA Earth Observatory
'N Ontstellende patroon
Die Siberiese hittegolf en die impak daarvan sal ongetwyfeld wyd bestudeer word. Daar sal beslis mense wees wat die geleentheid wil afdank as net die resultaat van 'n ongewone aanhoudende weerpatroon.
Sorg moet altyd gedra word dat u te veel in een gebeurtenis lees - hittegolwe gebeur. Maar dit is deel van 'n ontstellende patroon.
Wat in die Arktiese gebied gebeur, is baie waar en moet 'n waarskuwing dien vir almal wat omgee vir die toekoms van die planeet soos ons dit ken.
Mark Serreze, navorsingsprofessor in geografie en direkteur, Nasionale Sneeu- en ysdatasentrum, Universiteit van Colorado Boulder
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > 100 grade in Siberië? 5 maniere waarop die ekstreme arktiese hittegolf 'n verontrustende patroon volg
Die helfte van die wêreld se sandstrande kan verdwyn as gevolg van ...