Gesels saam met Roudéne le Roux – romanza.co.za
Gesels saam met Roudéne le Roux
by Romanza aan September 28, 2015 0 Kommentaar
Haar eerste Romanza, Bruid in die Amasone, het in September by LAPA Uitgewers verskyn. Ons gesels met Roudéne le Roux en leer ken die vrou agter die pen.
Bruid in die Amasone is jou eerste Romanza? Wat was die moeilikste aspek vir die skryf van hierdie boek, en hoekom?
Die moeilikste aspek vir die skryf van hierdie boek was om slegs vanuit die heldin se oogpunt te skryf. Ek het nog altyd boeke verkies waar die held se gedagtes en dade so dan en wan ingeglip het. Dit is nogal frustrerend as sy dade soms vir my onverklaarbaar was. Ek leef my net lekkerder in en kan selfs simpatiseer met die arme ou se probleme.
Onthou jy hoe jy gevoel toe jy die aanvaardingsbrief van LAPA Uitgewers ontvang het?
Ek was uit my nate van opgewondenheid. Dit was nogal 'n lang proses. Ek moes na keuring 'n gedeelte herskryf en het die manuskrip meer as 'n jaar laat lê, vasbeslote om nie weer te skryf nie. Toe byt die gogga weer. Vriendinne wat saam met my by die ATKV Skryfskool was, het my oortuig dat ek moreel verplig is om die boek te herskryf aangesien dit Lapa 'n aansienlike bedrag kos om 'n keurder te betaal en min boeke gekeur word. Nou ja, toe pak ek maar weer die stryd aan. Ek het eintlik my kinders geleer dat jy enduit volhard met dit wat jy aanpak. Dus: 'practise what you preach!'
Danielle Steele, Francine Rivers en Wilbur Smith. Eintlik lees ek alles waarop ek my hande kan lê indien ek tyd kry. Van politiek tot sport. Ek het net 'n kleintjie dood aan die skindernuus van ander mense se persoonlike lewens. Die sg. skitterende sterre se lewens hoef nie aan die publieke galg gehang te word nie. Ons bly slegs mense met gebreke.
Nadat hierdie boek gekeur is, het ek besluit om by kundiges kers op te steek wat die moets en moenies van skryf betref. Dit het 'n skryfkursusbehels wat uit agt modules bestaan. Die beste raad wat ek gekry het was om onnodige detail te skrap en af te skaal op die 'theatrics' (oordramatisering).
Genade, nee. Ek weet nie. Ek sal graag 'n skrywer wil wees wat twaalf uur per dag tot my beskikking het om te skryf. En nie twaalf uur per maand nie!
Ja. Ek wou dit al einde Februarie instuur, maar dis al September en ek is nou eers halfpad.
As ek nie 'n skrywer was nie, sou ek 'n model toeris wees.
Op die toilet. 'n Vriendin het eenkeer beken dat dit soms al plek is waar sy Bybelstudie kan doen in vrede (sy het toe 2 kleutertjies gehad) en die personeel se wenkbroue het gelig en andere se neuse het 'n wikkeldans gedoen, maar ek kon dit nogal verstaan.
My skootrekenaar, my treadmill en my motor.
My oorlede ma, 'n prostituut en 'n sielkundige berader. Dink net aan die interessante gesprekke!
Slegs die Bybel. As ek 'n boek gelees het – of iemand het die end daarvan vertel – dan is dit neusie verby. Afgehandel.