Menslike voorstel, faktore suggereer - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
vatbaarheid - dit is 'n eienskap van 'n persoon, waardeur die bereidwilligheid om sy eie wil te onderworpe aan invloede uit die omgewing (individue, groepe, koerante, boeke, advertensies) onderworpe is. Die voorgestelde mense kan vinnig iemand anders se idee as hul eie aanvaar. Hulle neem die advies wat hulle aan hulle gegee word baie maklik en handel volgens hulle, selfs wanneer hulle andersins wil. Hulle neem vinnig die gewoontes van diegene rondom hulle oor, hulle raak maklik besmet met die gemoed van hul geliefdes. Hulle is geneig om na te boots.
Die mate van aannames van elke persoon is anders en dit hang af van verskillende situasionele en persoonlike faktore. Persone wat ly aan hoë angs, selfvertroue, te vertroue en skelm is meer geneig tot hoë voorstelle. Hierdie kwaliteit is die teenoorgestelde van kritisiteit, dit is meer kenmerkend van individue met 'n lae vlak van intelligensie, swak ontwikkelde logiese denke en trae denkprosesse.
Voorstelle is 'n individuele persoonlikheidseienskap, wat die mate van persoonlike vatbaarheid van eksterne invloede voorstel.
In die hipnotiese proses word suggereer hipnotiteit, dit wil sê 'n persoon se vermoë om hipnose aan te bied. Hipnologie is direk afhanklik van aannames, want as dit toeneem, word die neiging tot hipnabelheid toeneem.
Absoluut alle mense is geïnspireer, selfs diegene wat hulself baie selfversekerd en onafhanklik beskou. Alhoewel suggestiwiteit nie 'n voordeel is nie, maar dit is as gevolg van evolusie, moet 'n mens inligting kan opspoor en dit volg. So is die hele onderwysproses gebou op aannames. Ouers in die proses van opvoeding gebruik voorstel, wanneer hulle probeer om vir hul kinders te verduidelik wat sleg is en wat goed is, is dit op sy beurt in die meeste gevalle die instruksies ongetwyfeld.
Verhoogde suggereer word gedefinieer as die nakoming en gereedheid van die individu om enige inkomende inligting te glo, wat slim manipulators moontlik sal gebruik. Maar in die algemeen, as jy kyk, dan kan die neiging van 'n persoon tot voorstelle beide voordele en nadele hê.
Die nadele (negatiewe aspekte) word uitgedruk in die feit dat die individu geneig is om onbillik op sy eie rekening besluite te neem. Van buite lyk dit asof hy geen persoonlike mening van enigiets het nie. 'N Persoon met 'n hoë suggestie meer dikwels as ander val onder die invloed van bedrieërs en verskeie bedrogspul kunstenaars, en as gevolg van die gereelde meningsverskil, kan sulke individue interpersoonlike konflikte ervaar.
Voordele (positiewe aspekte): dit word opgemerk dat mense met 'n hoë suggestie meer talentvol is; Sulke individue kan makliker en vinniger inligting ervaar en memoriseer, hulle het 'n baie plastiese verstand, en daarom is hulle redelik maklik opgelei.
Voorstelle, as 'n sielkundige eienskap van 'n persoon, het 'n verband met sulke faktore soos die beskikbaarheid van die nodige inligting vir die voorstel (in die vorm van spraak, emosies of aksies); die teenwoordigheid van individue wat bereid is om inligting te aanvaar; gebrek aan kritisiteit in waarnemers.
Met 'n toename in aannames word die hoofrol gespeel deur sekere faktore: angs, selfvertroue, minderwaardigheidskompleks, lae selfbeeld, skelterigheid, afhanklikheid, verhoogde sensitiwiteit en emosionaliteit, onvermoë om logies en rasioneel te dink.
Voorstelle kan verhoog word deur die optrede van sulke situasionele faktore soos stres, gebrek aan tyd, moegheid, groepdruk, huwelik van bekwaamheid, onsekerheidstoestande, verskillende sosio-psigologiese situasies, hipnose.
Verhoogde suggereer is die algemeenste by kinders (voorskoolse ouderdom) en ouer mense. By volwassenes verhoog dit gedurende die siekteperiode.
In die proses van voorstelle word 'n belangrike plek deur die gesag van die betrokke persoon beoefen; volle vertroue in verbale en nie-verbale gedrag; duidelike en gemeet spraak-inspirerende; persone wat suggereer; blootstelling omgewing (dowwe beligting van die ruimte, ritmiese klanke).
Die grootste rol in die voorstel word gespeel deur die subjektiewe gereedheid van die individu om aan eksterne, suggestiewe invloed onderwerp te word.
Die persoon se voorstelle hang af van die dinamika van persoonlike en situasionele faktore. Onder toereikende toestande en normale toestande kan dit 'n aanvaarbare gehalte wees, maar onder ongunstige toestande kan dit 'n persoon se optrede disorganiseer en 'n kwaliteit met 'n negatiewe teken word.
As 'n persoon te dikwels 'n eksterne aanstootlike invloed ervaar, sal hy die vorming van 'n gepaste karakter hê, waarin die heersende eienskappe sal wees: gelukwaardigheid, verhoogde angs, skelmheid, selfvertroue, 'n minderwaardigheidskompleks kan ontstaan.
Onder die situasionele faktore wat die vorming van persoonlikheidsaanvaarding beïnvloed, onderskei die psigofisiese toestand van die vak (ontspanne toestand of emosionele opwinding), die lae betekenis van die onderwerp wat bespreek word, vir die voorgestelde lae vlak van bevoegdheid in die vraag wat gestel word. As 'n persoon in 'n situasie van groepvoorstelle beïnvloed word, word hy beïnvloed deur 'n faktor soos groepsdruk of ooreenstemming, soos hy genoem word. Dit gebeur dat 'n individu wat die toets van voorspelling geslaag het, omskryf word as suggereer, maar in 'n span kan die voorstelle van ander weerstaan.
'N Persoon se neiging tot voorstel openbaar homself anders in verskillende sfere, afhangende van die faktore wat dit veroorsaak. Daarom kan elke individu op een of ander manier suggestief wees, net as gevolg van persoonlike eienskappe in sommige mense, word dit meer gemanifesteer.
Ken die primêre en sekondêre aannames toe. Primêre - geassosieer met menslike vatbaarheid vir selfhypnose en hipnose. Sekondêr - gebaseer op die verhouding van ondergeskiktheid, motivering en lae selfbeeld.
'N Persoon se aannames hang af van sy ouderdom, ervaring en vlak van onderwys. 'N Man van volwasse ouderdom, middeljarige, veral 'n man, is swak suggereer, hy het sterk sielkundige hindernisse wat moeilik is om te oorkom om sy wil en psige te verbreek deur die bewussyn aan homself te onderwerp.
By vroue is sielkundige hindernisse nie so sterk nie, so hulle is makliker om te oortuig, te mislei, te inspireer, na hul mening te buig. Veral in 'n situasie van angs, byvoorbeeld, 'n bedreiging of gevaar, word 'n vrou weerloos, aangesien die vlak van haar kritiesheid daal tot byna nul.
Persone wat onseker is van hulself, met 'n laer vlak van aspirasies, onvoldoende lae selfbeeld, baie indrukwekkend, met 'n laer vlak van kritiese intelligensie, wat nie op logiese wyse met mekaar kan skakel nie, afhangende van gesaghebbende individue, afhanklikes, onbevoegdheid, swakwillige, onverantwoordelike .
Die vermindering van die neiging tot voorstelle gaan baie stadig, maar geleidelik. Veral die opvoeding, sosiale omgang en praktiese aktiwiteit van die individu beïnvloed die verloop van hierdie proses. Persone met hoër onderwys is minder suggesteer as diegene wat nie een het nie. Die neiging van 'n persoon om voor te stel hang af van die ontwikkelingsvlak van sy kulturele vaardighede en kennis.
'N Persoon se aannames is meer oop vir persepsie in 'n staat van uitputting, ontspanning, geestelike demobilisasie.
Die voorstel van 'n persoon word ook geraak deur 'n staat van toenemende kommunikasie, swak inligting oor die onderwerp wat ontstaan ​​het, intieme aanleg vir die suggestiewe effek, gebrek aan tyd om 'n ingeligte besluit te neem. Daarom aanvaar sulke individue die inligting wat hulle oplê.
Verhoogde aannames kom voor by pasiënte met geestesversteurings.
Ligaanvaarding is kenmerkend van individue wat geneig is tot histeriese manifestasies. As gevolg van wat vir 'n lang tyd was geglo dat net mense wat geneig is tot histerie het 'n maklike aannames. Moderne psigoterapeute en psigiaters het hierdie probleem bestudeer en gevind dat ligaanspraak ook kenmerkend is van pasiënte met neurasthenie. Psigiaters het ook bevind dat geestelik gesonde mense meer vatbaar is vir suggestiewe effekte as individue wat aan psigastenie ly.
Pasiënte met aandagtig patologieë, obsessiewe state, fobies en sterk egosentrisme raak maklik slagoffers van 'n suggestiewe invloed.
Maklike suggestie is kenmerkend van mense wat gereeld alkohol en dwelms gebruik, en in 'n toestand van direkte dronkenskap, kan hulle feitlik enigiets bykans sonder enige moeite doen.
Die ligaanspraak van kinders styg oor die ouderdom van sewe tot elf jaar, wat verklaar word deur die vorming van die eienskappe van die morele en etiese kant van die persoonlikheid, soos 'n gevoel van plig en plig. Kinders, wat in 'n nuwe toestand van 'n student is, voel die verantwoordelikheid om die verwagtinge van volwassenes te regverdig, wat die inligting in die versoeke positief bevestig. Met ander woorde, die aanbeveel van kinders word bepaal deur die begeerte om 'n uitstekende punt op skool te verdien, probeer beter te wees as enigiemand, voldoen aan eksterne norme en regulasies en gehoorsaam wees - om dit alles te doen sodat ouers trots kan wees en goed in die skool kan praat.
Volgens die sielkundige diagnose verander kinders van laerskole-ouderdom hul oriëntasie in die assesseringsfeer van die individu, wanneer die belangrikheid van selfbeeld word aangevul deur die belangrikheid van ander se menings oor hulle, wat die basis vorm vir die verhoging van die gemengde assessering. In hierdie verband het die toeval van die ander persoon se mening met hul eie mening 'n indrukwekkende uitwerking, wat hoofsaaklik gebaseer is op 'n gevoel van plig en plig.
Voorstelle kan nie alleen individueel wees nie, maar ook die voorstelle van die groep. Hierdie konsep kenmerk die onmiddellike verhouding van individue wat in 'n groep bestaan.
Intra-groep suggereer word gedefinieer as die onbewuste en absolute aanvaarding deur die groeplid van die mening van dieselfde groep. Sulke aanvaarding vind plaas, asof dit in 'n toestand van hipnose is, want dit is heeltemal onuitwisbaar vir enige analise, aanvaar sonder konflik en onkritiek.
Intra-groep suggereer is 'n bewustelose houding, wat uitgedruk word in die individu se individuele nakoming van die idees en posisies van die groep, wat 'n basiese kenmerk van die groep is.
Vakvoorstelle kan bepaal word deur spesifieke diagnostiese toetse of deur eksperimentele studies.
In die 40's van die 20ste eeu het verskeie studies begin om die voorstelle van groepe te bepaal. In een van hierdie studies is eksperimentele metodes van domgroepe gebruik. Die kern van hierdie eksperiment was om die afhanklikheid van 'n individu se mening oor die posisie van die ander deelnemers te demonstreer. Hierdie studie het begin met die feit dat die vakke in 'n spesiale toegeruste kamer ingesamel is. Hulle het die taak gekry: om die tydsduur van een minuut vir 'n sekere tyd te bepaal, ondanks die ure, dit is sekondes vir hulself. Na 'n bietjie oefening kon die vakke leer hoe om die minuut akkuraat te bepaal met 'n afwyking van tot vyf sekondes.
Daarna het die volgende fase van die navorsing begin. Die vakke is geneem na spesiaal geïnstalleerde eksperimentele hutte waarin hulle die duur van 'n minuut moes bepaal, waarna hulle 'n knoppie gedruk het om die eksperimentele en ander navorsingsdeelnemers in kennis te stel dat die minuut reeds geslaag het. As jy 'n knoppie op die afgeleë een van die vakke druk, het die proefpersoon en die ander die gloeilampe aangeskakel.
Die eksperiment was dat die proefpersoon vals seine aan alle eksperimentele kabinette gegee het, wat na bewering ingelig het dat een of verskeie vakke die aftelling afgehandel het. Hierdie sein is gestuur vir 'n vloei van slegs 35 sekondes, nie minute nie. Daarna is aangeteken watter van die vakke ook met die druk van 'n knoppie gejaag het, en wat die sein ignoreer en wagtend bly en 'n persoonlike aftelling voortduur.
Die mate van aannames is bepaal deur die verskil tussen die duur van 'n minuut in die eerste eksperimente en verder wanneer valsseine gegee word. In die loop van hierdie eksperimentele studie het dit geblyk dat daar 'n baie groot aantal individue is wat die voorstelle van die groep voorgestel het.
Verder het die eksperiment ook voortgegaan, en dit het duidelik geword dat dit moontlik is om individue wat 'n neiging tot ooreenstemming het, te identifiseer. As die vakke na 'n rukkie 'n taak kry waarin hulle slegs die sekondes tot die voltooiing van die minuut sal tel, maar in die afwesigheid van die groep, is daar 'n neiging om terug te keer na hul vorige assessering (korrek). Ander bly die interval wat deur vals seine gegee word, handhaaf.
Dit is voor die hand liggend dat die voormalige nie uit die groep wou uitsteek nie, dus het hulle haar posisie ekstern aanvaar, maar indien moontlik, het hulle dit maklik geweier sodra die druk uitgeskakel is. Die tweede, meer suggereer en konformeel, het die posisie van die groep sonder konflik aanvaar en in die toekoms bewaar.
Die bogenoemde ervaring van die studie van ooreenstemming en intragroepe suggereer deur gebruik te maak van die metode van dummy groepe, met behulp van materiaal wat nie vir die vakke belangrik is nie, dui daarop dat alle individue verdeel kan word in twee groepe. Die eerste groep is geïnspireerde individue en konformiste, die tweede is onafhanklike en stabiele negativiste. In beginsel is 'n soortgelyke verskynsel verwag, aangesien dit in die groep individue wat net ekstern met mekaar kommunikeer en in 'n verhouding van direkte afhanklikheid is, dit moes gewees het. Daar was nie nodig om enige ander uitslag te verwag nie, veral aangesien individue persoonlike besluite moes neem. relatief onbeduidende ervaring vir hulle. Dinge soos waardes, oortuigings, doelwitte of ideale wat verdien om verskille met die groep ter wille van hulle op te doen, word nie geraak nie.
Oriëntering tot interpersoonlike verhoudings inherent in die diffuse groep, waarin die individu óf geïnspireer óf onafhanklik word, word vanuit die oogpunt van pedagogie as verkeerd beskou. Hierdeur ontstaan ​​'n pedagogiese dilemma waarin daar sulke vrae is: of konformiste opgevoed moet word, op soek na kreatiewe vermoëns, outonomie van denke en houdings van 'n individu, of in kinderontwikkeling moet beklemtoon dat hy 'n nie-konformistiese, negatiewe en nihilistiese word.