Globale temperature vir Februarie het 'n ontstellende en ongekende opwaartse styging getoon. Dit was 1.35 ℃ warmer as die gemiddelde Februarie gedurende die gewone basislynperiode van 1951-1980, volgens NASA data.
Dit is die grootste warm anomalie van enige maand sedert rekords begin het in 1880. Dit is veel groter as die wat in 2014 en weer in 2015 rekords (die eerste jaar waarin die 1 ℃ merk is verbreek).
In dieselfde maand, Arktiese see ys dek bereik sy laagste Februarie waarde ooit aangeteken. En verlede jaar het koolstofdioksiedkonsentrasie in ons atmosfeer met meer as 3-dele per miljoen toegeneem, 'n ander rekord.
Wat gaan aan? Is ons in die gesig staar 'n klimaat nood?
f Februarie temperature van 1880 om 2016 van NASA GISS data. Waardes is afwykings van die basisperiode van 1951-1980. Stefan RahmstorfEl Niño plus klimaatsverandering
Twee dinge kombineer om die rekord warmte te produseer: die bekende aardverwarmingstendens wat deur ons kweekhuisgasvrystellings veroorsaak word, en 'n El Niño in die tropiese Stille Oseaan.
Die rekord toon dat globale oppervlak verwarming was nog altyd oorgetrek deur natuurlike klimaat variasie. Die grootste enkele oorsaak van hierdie variasie is die natuurlike siklus tussen El Niño en La Niña voorwaardes. Die El Niño in 1998 was 'n rekord-breker, maar nou het ons een wat selfs groter deur sommige maatreëls lyk.
Die patroon van warmte in Februarie toon tipiese handtekeninge van beide langtermyn aardverwarming en El Niño. Laasgenoemde is baie duidelik in die trope.
Verder noord lyk die patroon soortgelyk aan ander Februarie sedert die jaar 2000: veral sterk verwarming in die Arktiese, Alaska, Kanada en die noordelike Eurasiese vasteland. Nog 'n noemenswaardige kenmerk is 'n verkoue in die Noord-Atlantiese Oseaan, wat aan a toegeskryf word verlangsaming in die Golf Stroom.
Die Februarie verwarming piek het ons ten minste 1.6 ℃ bo die pre-industriële globale gemiddelde temperature. Dit beteken dat, vir die eerste keer, het ons die 1.5 ℃ internasionale aspirasies doel geslaag het in Desember in Parys ooreengekom. Ons kom ongemaklik naby aan 2 ℃.
Gelukkig is dit tydelike: die El Niño begin bedaar.
Uitstoot steeds toenemende
Ongelukkig het ons min gedoen oor die onderliggende opwarming. As dit ongemerk is, sal dit veroorsaak dat hierdie oortredings meer en meer gebeur, met 'n groter as 2 ℃-breuk, miskien net 'n paar dekades weg.
Die kweekhuisgasse stadig verhit die aarde is nog steeds besig om in konsentrasie. Die Die gemiddelde van 12-maand het ongeveer 400 dele per miljoen ongeveer 'n jaar gelede oortref - Die hoogste vlak vir ten minste 'n miljoen jaar. Die gemiddelde gestyg selfs vinniger in 2015 as die vorige jaar (waarskynlik ook as gevolg van die El Niño, aangesien dit geneig is om droogte na verskeie dele van die wêreld te bring, wat beteken dat minder koolstof gestoor in plantegroei).
'N flikkering van hoop is dat ons koolstofdioksied emissies van fossielbrandstowwe het, vir die eerste keer in dekades, gestop toeneem. Hierdie tendens het na vore oor die afgelope paar jaar, hoofsaaklik weens 'n daling van steenkool gebruik in China, wat onlangs die sluiting van sowat 1,000 steenkoolmyne aangekondig.
Het ons onderskat aardverwarming?
Verander die "spike" ons begrip van aardverwarming? Om te dink oor klimaatsverandering, is dit belangrik om die lang uitsig te neem. 'N Oorheersende La Niña-situasie in die afgelope jare het nie beteken dat die opwarming van die aarde 'n einde gemaak het nie, aangesien 'n paar openbare figure (en waarskynlik nog steeds) daarop aanspraak maak.
Net so, 'n warm spike weens 'n groot El Niño-gebeurtenis - alhoewel dit verrassend warm is - beteken nie dat aardverwarming onderskat word nie. Op die langer duur die aardverwarmingstendens stem baie goed in met jarelange voorspellings. Maar hierdie voorspellings nogtans 'n foto van 'n baie warm toekoms te verf as uitstoot nie af gou gebring word.
Die situasie is soortgelyk aan dié van 'n ernstige siekte soos kanker: die pasiënt gewoonlik nie 'n bietjie erger elke dag, maar het weke wanneer die familie dink hy kan herstel, gevolg deur verskriklike dae van terugval. Die dokters het nie verander hul diagnose elke keer dit gebeur, want hulle weet dit is al 'n deel van die siekte.
Hoewel die huidige El-Niño-gedrewe piek is tydelik, sal dit lank genoeg duur om 'n paar ernstige gevolge hê. Byvoorbeeld, 'n massiewe koraal bleik geval blyk nou waarskynlik op die Groot Koraalrif.
Hier in Australië het ons die afgelope paar maande hitteverslae gebreek, insluitende 39 reguit dae in Sydney bo 26 ℃ (verdubbel die vorige rekord). Nuusberigte blyk te wees op die rol van El Niño, maar El Niño verduidelik nie hoekom oseane in die suide van Australië en in die Arktiese gebiede op rekord hoë temperature is nie.
Die ander helfte van die storie is aardverwarming. Dit is die bevordering van elke opeenvolgende El Niño, saam met al sy ander effekte op yslae en seevlak, die globale ekosisteem en uiterste weersomstandighede.
Dit is die ware klimaat noodgeval: dit word moeiliker met elke verbygaande jaar vir die mensdom om te voorkom dat temperature bo 2 ℃ styg. Februarie moet ons herinner hoe druk die situasie is.
Steve Sherwood, Direkteur en LNR-Laureaatgenoot, Climate Change Research Centre, UNSW Australië
Stefan Rahmstorf, Professor in Fisika van die Oseane, Potsdam Instituut vir Klimaatsimpaknavorsing
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Bewyse van verhitting > Februarie se globale temperatuur Spike Is 'n wake-up call