WAAROM ‘N GEMEENSKAP SOOS DIALOOG?
Ek beskou myself as ’n redelike positiewe ou, maar as ek dit nog een keer moet hoor dan vang ek ’n fit! Ek sit soveel keer met mense wat struikelblokke beleef op hulle pad na geloof wat vir my vrae vra soos “Roedolf, waarom is daar soveel pyn en swaarkry in ons wêreld indien daar ’n God van liefde is?” of, “Ek het Richard Dawkins se The God Delusion gelees en ek weet nie meer of dit wat die Bybel oor Jesus vertel werklik waar is nie” of “Ek kan nie glo nie, want die mense in die kerk is skynheilig en van so ’n sirkus wil ek nie deel wees nie!”, en so gaan dit aan! Maar dit is nie wat my die fit wil laat vang nie! Trouens, ek geniet die gesprekke met mense soos pas genoem geweldig en ek beleef in my eie gemoed heelwat deernis met laasgenoemdes. Wat egter besig is om my na suurmelk te dryf is dat in byna elke liewe soortgelyke gesprek, die mense op die een of ander punt vir my sê dat die kerk hulle net nie kan help om antwoorde op hulle vrae te vind nie! Die Afrikaanse 2011 publikasie getiteld “Hier staan ek...” dien as ‘n monument van hierdie tragiese tendens! Geestelike soekendes moet gedurig na ondeurdagte, cliché-agtige pep-talks luister van Christenvriende, of na vae en onduidelike wasighede deur sommige geestelike leiers. Die gevolg? Geestelike reisigers wend hulleself tot ander godsdienste, spiritualiteite en selfs ateïsme!