Gladiolus - swaardblom * Oor plante
Gladiolus - swaardblom
Gladiolus is 'n swaardblom, hy is die koning van die oorwinning, 'n manjifieke tweestryd. Baie pragtige legendes en oortuigings word met hierdie pragtige blomme geassosieer. Hulle het genesende eienskappe toegeskryf. Volgens die legende het gladioli gegroei uit swaarde wat deur die Romeine van die Thraciese krygers gevange geneem is. Gladiolus, of Vinkel (Gladiolus) - 'n geslag van meerjarige knolplante van die Iris-familie met pragtige blomme. Oor die funksies van die groei van gladioli in die tuin word hierdie publikasie vertel.
Botaniese beskrywing van gladiolus
Gladioli in landskapontwerp
Metodes om gladiolus-siektes te beheer
Tuisland gladiolus - tropiese en subtropiese streke van Afrika en die Middellandse See, Sentraal- en Suid-Europa, Sentraal-Asië, Wes-Siberië. Ongeveer 200 spesies is bekend. Meerjarige plante, knolle. Die stingels is vertikaal, onvertakt, enkel, blaaragtig, 50-150 cm lank. Blare is 50-80 cm lank lineêr of xifoïed.
Die skedes van die gladiolus laat naby die stam staan, wat dit ekstra krag gee. Blomme word versamel in 'n eensydige, bilaterale of spiraalvormige bloeiwyse van tot 80 cm lank, los, mediumdig of dig. Sittende blomme met 'n eenvoudige tregtervormige blomdek van ses ongelyke lobbe, versmelt met basisse, van verskillende groottes en vorms.
Die gladiolusvrug is 'n driekwart boks. Daar is baie sade, hulle is rond of ovaal, bruin. Corm is afgerond, jaarliks ​​hernu, geklee in membraanagtige skubbe van wit tot swart en kersies van kleur.
Hoe berei u die grond voor om gladioli te plant?
Die voorbereiding van die grond vir gladioli sal 'n bietjie moeite verg. Gladioli groei goed op enige bewerkte grond, maar die beste van alles - op ligte sanderige leem, met baie humus. Maak seker dat u sand by die kleigrond voeg.
Voeg humus, kalk by en grawe dit tot 'n diepte van 25-30 cm in die omgewing wat u in die herfs vir gladiolus gekies het. Vers mis moet nie gebruik word nie, om ten minste twee redes: in hierdie geval is die bolle sleg geberg, meer blare en minder blomme vorm .
In die lente moet gladiolusbeddings opgegrawe word, gelykgemaak en bevrug word met ammoniumnitraat (15–20 g per vierkante meter), dubbel superfosfaat (10–15 g per vierkante meter) en kaliumsulfaat (25–30 g per vierkante meter). As u plant, kan u ook houtas byvoeg - 40-60 g per lineêre meter.
Moet in geen geval gladioli vir twee opeenvolgende seisoene op een plek plant nie - hulle sal seermaak. Boonop vermy gebiede waar flox, asters en ander blomme wat gebruik word om te groei, geneig is tot swamsiektes soortgelyk aan gladioli. Komkommers is komkommers, uie, knoffel en aarbeie.
Vir gladioli wat tevrede is met 'n vrygewige blom, is dit nodig om 'n geskikte plek te kies en die knolle korrek te plant. Dit is bekend dat gladiolus lig en sonlief is. As u 'n plek vir hom kies, moet u dus seker maak dat die bed duidelik van oos na wes gerig is.
In Sentraal-Rusland word gladioli in die eerste helfte van Mei geplant, as die grond reeds tot 10 grade Celsius opgewarm is. Met voldoende humiditeit en 'n relatiewe lae temperatuur, ontwikkel die wortels intens en word 'n kragtige wortelstelsel gevorm, wat die plant verder van normale voeding voorsien.
Voordat hulle gladiolusknolle in die grond plant, word hulle skoongemaak van droë skubbe; in die dele wat deur die siekte geraak word, word ongesonde gebiede uitgesny en die skyfies met fyngemaakte houtskool besprinkel. Dit is waar, al kan dit vermy word as die knolle tydens die aankoop noukeurig ondersoek word - dit moet nie vrot en vorm hê nie. Let op die bodem: as dit klein is, dan is die gloeilamp nog jonk.
In 'n volwasse gladiolusknol is die deursnee van 5 tot 7 cm, maar daar is ook 10-sentimeter eksemplare, hoewel dit uiters skaars is. Knolle wat elke jaar opgebruik word, word deur nuwe vervang - meestal een of twee, soms drie of selfs vier. En aan die basis daarvan word niere (kinders) gevorm met 'n deursnee van 2 tot 10 mm, waarvan die getal van 10 tot 200 wissel en afhang van die biologiese eienskappe van die verskeidenheid en metodes van verbouing.
Beide die grootte en ouderdom van knolle en die kwaliteit van die land beïnvloed die diepte van plant. Op ligte grond word dit op 'n diepte van 10-12 cm geplaas, op leemagtige grond - 2-3 cm hoër. Klein knolle met gladiolusse is 5-8 cm van die oppervlak af geleë, kinders is nie minder nie as 3-5 cm, en hulle word 'n week vroeër as volwasse bolle geplant. Na plant, word die bed vir 2-3 cm met turf of humus besprinkel.
En as jy dieper plant? Eerstens sal gladiolusse later blom. Tweedens word 'n groter corm gevorm, maar daar sal minder kinders wees. En die onaangenaamste - in koel somerbolle kan swam- en bakteriese siektes besmet word.
Soos enige man, is die gladiolus lief om omring te word deur sorg en aandag. Hy reageer op vriendelikheid en toegeneentheid met ryk kleure en welige blom. En aangesien die paadjie na die hart van die man deur die maag lê, moet dit gevoer word: om elke 10 dae te begin, vanaf die tweede dekade van Junie, of in ooreenstemming met die ontwikkelingsfases.
Die eerste keer dat hulle die gladioli voed as 3-4 blare verskyn, die tweede - 5-6, wel, en die derde - net voor blom. Dit is die beste om vloeibare kunsmis te gebruik. Maar droë minerale is ook geskik - in sekere dosisse: 10 g ammoniumnitraat, 10-15 g kaliumsout of 20-25 g houtas en 10 g superfosfaat per 1 vierkante km. m. Na die toediening word die grond versigtig losgemaak en goed natgemaak. Middel Augustus moet voeding gestaak word.
Sorg vir grondvog. Gladioli is veral sensitief vir die tekort daaraan wanneer hulle bloeiwyses en 'n tweede wortelvlak vorm. Maak die plant betyds nat, anders kan die wortelstelsel sleg ontwikkel en die bloeiwyses kan vervorm word.
Watter plante word die meeste in tuinpersele geplant? Diegene wat minimale onderhoud benodig en wat bestand is teen weerrampe. Wat verkies ontwerpers? Stabiele dekoratiewe gewasse wat nie die struktuur van die blomtuin oortree nie, hetsy voor, tydens of na blom. Gladiolus voldoen nie aan enige van hierdie vereistes nie.
Wintergimpels met gladiolus-hokkies maak plek vir angs: hulle sal opstaan ​​- hulle sal nie opstaan ​​nie, hulle sal vries - hulle sal nie vries nie. 'N Beduidende deel van die blomtuin bly nog lank onuitdruklik. Na reën moet die pyltjies wat van die vertikale afwyk, aan die penne vasgemaak word. En wanneer hulle uiteindelik blom, word hulle genadeloos afgesny, want die eerste September het aangebreek.
'N Logiese vraag ontstaan: waarom word gladioli glad nie geplant nie? Eerstens tradisie; tweedens, in die Maart-sloop is dit onmoontlik om deur die pragtige pakkies bolle te gaan; en derdens, as u alles volgens die reëls doen, is die resultaat verbasend.
Aan die begin is dit nodig om vas te stel watter blomme bedoel is om te sny, en wat sal dien as versiering vir die blomtuin. Diegene wat geknip word, plant ons afsonderlik. In die tuin of in die nie-voorste deel van die tuin. As u besluit om gladioli by die landskapskomposisie in te sluit, moet u eers begin dink oor die verskeidenheid.
Met al sy diversiteit word gladioli konvensioneel in twee groot groepe verdeel: grootblom en kleinblom.
Grootblom gladioli - dit is die baie luukshede wat ons in ons tuine en ruikers gesien het. Die geskikste plek vir hulle is 'n groot seremoniële menggrens.
Kleinblom gladioli - 'n betreklik nuwe groep vir ons. Hulle is laer en lyk baie beskeie. Maar dit is presies wat dit universeel en gerieflik maak. Benewens die tradisionele gordyn in die blomtuin, is hulle geskik vir plaaslike samestelling met klippe en naaldbome, en vir 'n groot landskapstuinery, en selfs vir houers.
Lae-groeiende variëteite van gladioli kan geplant word sodat die grond onder hulle oop bly (natuurlik, besprinkel met houtskyfies, neutedoppe, gruis - wat ook al). En hoër grade verskyn in die reël op die tweede verdieping in die blomtuin.
Die probleem met gladioli is tweeledig: eerstens blom hulle laat, en tweedens val die gordyn uitmekaar van reën en wind. Ons moet truuks gaan. U kan byvoorbeeld gladioli plant tussen digte verspreidende plante van medium hoogte (klein spirea, kersies, ens.) Wat stingels kan hou. Of plant meerjariges rondom wat onooglike toue en pens sal verberg.
En natuurlik is dit nooit seer om aanplantings met vlieëniers te verseël nie, dit wil sê bloot om vlieëniers tussen gladioli te plant. As u hulle volgens kleur kies (in die toon van die middel van die toekomstige blom of net in die algemene kleur), sal dit die indruk baie verhoog.
In al hierdie gevalle is die grond bedek en lyk dit asof die gladioli uit die digte massa van ander plante groei. 'N Oninteressante onderkant bly agter die skerms, elastiese bloeiwyses word ge-ear, en die blomtuin is die hele somer goed.
Gladiolus moeras (Gladiolus palustris). In die moerasagtige weide van Sentraal-Europa, Noord-Italië, die Balkan-skiereiland; selde in Belo-Rusland. Die steel is swak, dun, 30-60 cm lank. Die blomme is 5-8, 3 cm lank, donkerpers. Die buis is geboë, 0,5-0,7 cm lank. Blomdekwortelvormig lobbe ovaal, stomp, in kontak; 3 onderste lobbe langer as die boonste, met 'n vingernael wat in lengte gelyk is aan die ledemaat. Anters het gelyke meeldrade. Skutblare is lansetvormig, puntig, 3-4 cm lank. Die bloeiwyse is eensydig. Blare 2-3, hulle is lineêr, 18-20 cm lank, 1 cm breed. Korm tot 2 cm breed; die skulpe is ongeveer veselagtige, opwaartse maas. Dit blom in die somer. Dit word in rotstuine gebruik vir kuslandings naby reservoirs. Corms word in die herfs geplant, en hulle moet bedek word vir die winter. Getoets: Moskou, Stavropol.
Gladiolus bysantyn (Gladiolus byzantinus). In die weivelde, woudrande in die Middellandse See, Klein-Asië en Klein-Asië (Sirië, Turkye, Iran). Die stam is 45-60 cm lank, reguit, dun. Die blomme is redelik groot, van nature 3-4 cm, in kultuur tot 5-6 cm breed, pers tot karmynrooi (framboos) met 'n wit streep langs die sentrale aar. Die buis is klein (1-1,5 cm lank), effens gebuig. Blomdekwortelbande smal, laer as die bokant en met 'n duidelik gedefinieerde spyker van dieselfde lengte as die ledemate. Anthers is amper gelyk aan drade. Skutblare is sekelvormig, tot 3 cm lank. Die bloeiwyse is skaars, eensydig, 15-20 cm lank, met 5-10 blomme. Daar is gewoonlik drie blare, dit is xifoïed, 30–35 cm lank en 1-1,5 cm breed, met are wat uitdruklik uitgedruk is. Corm afgerond, 1,8-2 cm breed; die skulpe is bruin, membraanagtig; in voorbeelde van die natuur is dit veselagtig en breek dit in drade op. Sade is bruin, gevleuelde.
Gladiolus Kochi (Gladiolus kotschyanus). Op subalpyn nat weide tot 3000 m bo seevlak in Iran en Afghanistan; Suid-Transkaukasië. Stingel 35-65 cm, duursaam, dun. Blomme 4-8 in 'n oorvol kort, eensydige bloeiwyse. Blomkop 2,5-3 cm lank., Donkerpers-violet; lobbe eiervormig-kopvormig met 'n smal lang marigold. Buis tot 1 cm lank. Gebuig. Skutblare 1,5 cm lank, langwerpig-langwerpig. Blare, insluitend 3, is liniêr, dun, 20-30 cm lank. 0,6-0,8 cm breed. Die boks is skuins. Sade is rond, vleuelloos. Corm is eiervormig, 2–2,5 cm breed .; die skulpe is dun, leeragtig, met die gaas aan die bokant. Dit blom in die lente. Dra vrugte. Word aanbeveel vir werkers en mixborders.
Gladiolus vulgaris (Gladiolus communis) In weidings van subalpien en woud tot 'n hoogte van 2100 m bo seevlak. in die Middellandse See, Suid-Europa, Klein-Asië, Iran; Krim, Kaukasus. Die stingel is 60-100 cm lank, regop. Die blomme is ligpers, op die onderste lobbe in die middel is daar 'n wit strook, smalvormig, 3-4 cm breed, sterk sigomorfies. Blomdekbuis klein (tot 1 cm lank), gebuig. Die breuke is smal, 2,5-3 cm lank, die onderste 3 met 'n goudsbloem. Skutblare is klein, 1,5-2 cm lank, lansetvormig. Die oor is dig, eensydig, 15-20 cm lank, van 4-12 blomme. Anthers gelyk of effens korter as drade. Blare 3-4, dit is nou ooglopend, 20-30 cm lank, 1,5-2 cm breed. Corm afgerond, tot 2 cm breed; skulpe van growwe parallelle vesels, opwaartse maas. Die boks is oormatig, 1-1,5 cm lank.
Gladiolus geteël (Gladiolus imbricatus). Op droë wei en struike in die Middellandse See, Oos- en Sentraal-Europa; vanaf die Krim en die Kaukasus ten suide van die Leningradstreek, kom dit in die noordweste van Kazakstan (Mugodzharskie-berge). Die stam is reguit, 30-50 cm lank, in 'n kultuur van tot 80 cm. Blomme van 3 tot 14 in 'n eensydige digte, maar kort bloeiwyse. Die blomdek is persrooi en donkerpers, redelik groot, 3 cm lank. en 3-4 cm koring. Die aandele is ovaal, stomp, byna almal van ewe groot, mekaar effens oorvleuel. Die buis is klein, geboë, tot 1 cm lank. Skutblare is lansetvormig, klein, 2–2,5 cm lank. Blare 2-3, hulle is lineêr met 'n effens uitgesproke venasie, 15-30 cm lank. Corm afgerond, tot 2 cm breed; die skulpe is dun, gemaak van parallelle vesels, wat aan die basis verval. Die boks is langwerpig en silindries. Breëvlerk sade. Dit blom in die vroeë somer.
Die stryd teen gladiolus-siektes is eerstens voorkoming, profilakse en profilakse. Dit is makliker om 'n siekte te voorkom as om dit later te beveg. Die verspreiding van siektes dra by tot onbehoorlike landboutegnologie en onkunde oor die basiese beginsels van plantbeskerming.
Die meeste gladiolus-siektes word deur swamspore versprei. Met verdikte aanplantings en ongunstige weerstoestande kan siektes binne enkele dae alle aanplantings beïnvloed. Bemesting met minerale kunsmisstowwe kan die ontwikkeling van siektes positief en negatief beïnvloed. Die oormatige konsentrasie van soute in die grond veroorsaak skade aan wortelhare. Patogene dring maklik deur dooie weefsel.
Tydens blomtyd is dit gevaarlik om gladioli met stikstofbemesting te oorvoed, aangesien dit die tussen-sellulêre ruimtes in die wortelweefsel verhoog, wat ook die penetrasie van swamme en bakterieë in die plant vergemaklik. In die herfs, met 'n oormaat stikstof in die grond, duur plantgroei nog lank aan, wat die gehalte van knolle verminder. Kalium verhoog die weerstand van plante nie net teen siektes nie, maar ook teen die weer, koper, mangaan en sink dra ook daartoe by.
Daar moet onthou word dat stikstof die verteerbaarheid van koper en fosfor - koper, sink en boor verminder. Daarom moet ook koper kunsmis gegee word, tesame met die kleedstof met stikstofbemesting. Weens die lae vraag na fosfor en die negatiewe effek daarvan op die spyselement van baie spoorelemente, moet 'n mens nie met fosforkunsmisstowwe weggevoer word nie. Daar is agrotegniese, chemiese en fisiese metodes om siektes te beheer.
Agrotegniese metodes vir die beheer van siektes
Die voorbereiding van die grond vir die plant van gladioli is die belangrikste faktor in voorkoming. In die herfs word die grond opgegrawe op 2 bajonette van 'n skopgraaf met 'n omset van die reservoir. Dit dra by tot die verbetering van die grond, aangesien spore van parasitiese organismes binnekom en daar sterf.
Verbetering van die grond word baie vergemaklik deur wisselbou. Byvoorbeeld, voor gladioli, is dit nuttig om kalkblare, calendula, nasturtium, mosterd, pietersielie te kweek. Deur nuwe knolle aan te skaf, kan u enige siekte op u webwerf bring. Daarom moet kwarantyn- en ontsmettingsmaatreëls voorsien word.
Die aartappels gladioli voor plant moet noukeurig ondersoek word en slegs gesond geplant word - die res word vernietig. Voorkoming van plantmateriaal in 'n 0,05% oplossing van kopersulfaat of 'n sterk oplossing van kaliumpermanganaat vir 30 minute voor plant help om die oorsaak van die siekte van die oppervlak af te verwyder.
Plant op die optimale tyd verhoog die weerstand van plante teen siektes. Met 'n vertraging in die plant totdat die grondtemperatuur tot 10 grade styg, word die ontwikkeling van die wortels vertraag, en as gevolg van die verskaffing van voedingstowwe in die snaar begin die verhoogde blaargroei.Gevolglik word plante depressief en word dit makliker deur siektes beïnvloed.
Onkruid verwydering, verbouing en natmaak is van groot belang vir voorkoming. Onkruid verarm die grond nie net nie, maar dien ook as besmettingsreservoir. Losmaak help om die mycelium te vernietig en lugtoegang tot die wortels te verbeter. 'N Gebrek aan vog verswak die wortelstelsel, en gladioli word meer deur siektes beïnvloed.
Tydige aantrek verhoog die beskermende eienskappe van plante. Die periode vir die opgrawing van gladioli beïnvloed ook die aantal siek plante vir die volgende jaar. Hoe later die skoonmaak, hoe meer siek plantmateriaal. 'N Kind wat geplant word, moet slegs van sterk, gesonde plante geneem word, in welke geval die verskeidenheid voortdurend sal verbeter.
Om plantmateriaal van gladioli, grond en spuitplante te ontsmet, word giftige stowwe vir patogene en plae gebruik. Chemiese behandeling word ook vir voorkoming gedoen, wat daarop dui dat patogene onder hierdie toestande kan voorkom. 'N Giftige middel vernietig spore voordat dit die plantweefsel binnedring.
Om die grond tydens die herfsgrawe te ontsmet, word dit met 2% oplossing van kopersulfaat of 1-3% oplossing van tiazon natgemaak teen 'n dosis van 10 liter per 1 m. Voor planttyd word die knolle 15 uur geweek in 'n warm oplossing van volledige minerale kunsmisstowwe met spoorelemente 20 g. 10 liter (maar nie meer as 1 keer in 3 jaar nie), en daarna vir 30 minute vir ontsmetting. in 'n donker kersie-oplossing van kaliumpermanganaat of in 'n oplossing van kopersulfaat (5 g per 10 l.) of beter vir 18 uur in 'n oplossing van thioureum (5 g per 1 l).
Selfs siek corms van gladioli wat in 'n thioureumoplossing geweek is, kan genees word. Karbofos word vir die voorkomende bespuiting van peste gebruik, begin einde Junie met 'n interval van 1-2 weke, slegs 2-3 keer per seisoen (20 g per 10 liter water). As daar pioene in die tuin is, word hulle met dieselfde oplossing behandel, aangesien blaaspootjies van een kultuur na 'n ander oorgaan.
Vir die voorkoming en terapeutiese bespuiting, begin middel Junie, word bespuitings met 'n koperoksichloriedoplossing (5-10 gram per 10 liter) gebruik en plante word elke 4-5 dae minstens 3 keer in 'n ry behandel. Om blaaspootjies te bestry word bespuiting met knoffelinfusie ook gebruik (100-200 gr. Per 10 liter).
Die fisiese metode bestaan ​​uit die hittebehandeling van gladioli-knolle onmiddellik na die uitgrawing. Vuil knolle moet gewas word, die baba moet geskei word, die wortels en stingels gesny word. Gooi knolle met warm water, temperatuur + 55 grade. presies volgens die termometer. Dreineer die water na 5 minute en vul dit met warm water vir nog 10 minute (55 grade). Dreineer dan die warm water en gooi onmiddellik koue water 10-12 grade, vervang dit 3-4 keer of vloei.
'N Skerp temperatuurverskil help om knolle van Fusarium, verrotting, skurfte te genees, het 'n nadelige uitwerking op aalwurms en blaaspootjies. Giet die behandelde knolle vir 30 minute met 'n sterk oplossing van kaliumpermanganaat (2 g. Per 1 liter). Hierna droog knolle 2-3 dae by 'n verhoogde temperatuur en ventilasie, en daarna 30 dae by 'n temperatuur van 20-25 grade.