Image deur Valentin Sabau
Die nuwe definisie van gesondheid en siekte
Gesondheid is die volle (of in elk geval voldoende) toestand van infeksie in die lewende organisme. Siekte is die toestand van geblokkeerde, verminderde of andersins gebrekkige vorming. Genesing is dan die herstel van die toestand van volledige (of voldoende) informasie.
Die taak van medisyne is om te genees deur 'n toestand van voldoende in-formasie in die organisme te herstel. Dit vra nie noodwendig kunsmatige maatreëls nie; in baie gevalle kan dit uitgevoer word deur gebruik te maak van die in-vorming wat reeds in die natuur voorkom. In die globale konteks is dit om toegang te verkry tot en te hou by wat die godsdienste die wil van 'n opperste intelligensie noem. In die konteks van genesing is dit gelykstaande aan toegang tot wat die Oosterse genesingskuns noem chi or qi van die organisme.
Die lewende organisme is 'n onherroeplike hele stelsel, met al sy dele en elemente nie-plaaslik - intrinsiek en onmiddellik - verbind. 'N Blokkering of ander gebrek in enige deel van die organisme is nie tot daardie deel beperk nie. Wat ook al in 'n sel of in 'n orgaan van die organisme gebeur, gebeur ook in al die selle en organe. 'N Sellulêre of organiese wanfunksie in een deel dui op 'n fout in die werking van die organisme as geheel.
'N Gesonde organisme is intrinsiek sowel as ekstrinsiek samehangend. Die intrinsieke samehang daarvan kom aan die lig in al die selle, organe en orgaanstelsels om die hele organisme in die lewende toestand te handhaaf. Konflik of disharmonie tussen die organisme en enige deel van sy omgewing dui op ekstrinsieke onsamehang en dit verminder die gesondheid en lewensvatbaarheid van die organisme. Die volgende definisies kan voorgestel word:
1) Gesondheid is 'n voldoende mate van samehang in die organisme, 'n toestand wat bewerkstellig en gehandhaaf word deur voldoende toegang tot die vorming wat die lewende organisme 'vorm'.
2) Siekte is 'n vlak en vorm van onsamehangendheid in die organisme, wat dui op onvoldoende toegang tot informasie. (Siektes kan geklassifiseer word volgens die soorte en vlakke van die verstoppings wat dit veroorsaak.)
3) Siektes is patologieë van in-formasie, en is terselfdertyd individueel en kollektief. Dit lyk asof hulle individueel is wanneer dit 'n enkele onderwerp beïnvloed. Dit is egter illusie. Aangesien organismes dinamiese elemente in die biosfeer is, wat 'n intrinsiek hele stelsel is, is die idee van individuele siektes 'n abstraksie. Siekte is 'n faktor in die kollektiewe toestand van lewende organismes op die planeet.
Die organisme kommunikeer konsekwent met ander organismes in die eksterne omgewing. Hierdie kommunikasie het nie definitiewe grense nie. In die finale telling is daar kommunikasie tussen elke lewende organisme en die res van die heelal. Die volgende definisies is van toepassing:
1) Die heelal is 'n samehangende stelsel wat gevorm word deur universele aantrekkers.
2) Die lewensvorme wat na vore kom en ontwikkel in die heelal, is georganiseer volgens beginsels van kompleksiteit, samehang, resonansie en analogie, eerder as van lineêre oorsaaklikheid en meganistiese interaksie.
3) Lewende stelsels is sensitief, kompleks en geheel. Dit is kognitiewe netwerke wat bestaan ​​uit die interaksie van hul dele en die interaksie van die stelsels self met hul omgewing.
Die eienskappe van lewende organismes is nie eienskappe van meganiese of biochemiese stelsels nie. Die belangrikste onder hulle is die volgende:
a) Die eienskappe van die organisme is sistemiese eienskappe; dit is eienskappe van die hele stelsel wat uit die dele bestaan, en nie die eienskappe van die dele nie.
b) Interaksies in die organisme vorm 'n komplekse integrale netwerk van verhoudings wat bestaan ​​uit nie-lokaal gekorreleerde groothede; die eienskappe van organismes is intrinsiek nie-plaaslik.
c) Die organisme is 'n geheel ten opsigte van sy dele, en dit is 'n deel ten opsigte van sy omgewing, wat 'n geheel is wat bestaan ​​uit sy multiorganiese dele. Dit is terselfdertyd 'n deel van die groter stelsel, wat die lewensstelsel op die planeet is. 'N Enkele sinchroniese skema verbind die makroskopiese wêreld van lewende organismes met die mikroskopiese wêreld van kwantumdeeltjies.
d) Lewende organismes is nie-komponeerbare kwantumstelsels. Die korrelasies wat hul elemente verbind, word vernietig wanneer hul dele van mekaar geskei word en van die stelsels wat hulle insluit.
e) In die wiskundige formalisme van kwantumfisika word die verhoudings tussen die dele van die hele stelsel uitgedruk in terme van waarskynlikheid, en word die waarskynlikheid bepaal deur die dinamika van die stelsel waarin dit voorkom. Konsepte van "verstrengeling" is dus van toepassing op lewende organismes, wat kwantumsisteme verstrengel is wat met ander organismes in die biosfeer verstrengel is.
Die taak van inligtingsgeneeskunde
Inligtingsgeneeskunde handhaaf baie van die insigte wat die wysheidstradisies kenmerk. In die eerste plek "herken" dit die belangrike rol van kontak met die natuur - en dus met die universele aantrekkers wat in die natuur aanwesig is - om die gesondheid en integriteit van die organisme te bewaar.
Die taak van inligtingsgeneeskunde is om die bewaring of herstel van samehang binne die organisme sowel as tussen die organisme en sy omgewing doelbewus te bevorder. In tradisionele samelewings was hierdie taak die herstel van kontak tussen individuele organismes of stamme en hul natuurlike omgewing. Dit is aan mans en vrouens deur sjamane, ghoeroes en medisyne toevertrou. In die moderne wêreld is die behoud en herstel van gesondheid die taak van mediese dokters en ander gesondheidswerkers. Hulle gebruik 'n wye verskeidenheid gesondheidstegnologieë wat direkte kontak met die natuur vervang.
Die gevolge van kontak met die natuur, wat al millennia bekend is, is onvervangbaar vir die gesondheid en die herstel daarvan, en dit word herontdek. Byvoorbeeld, die gebruik van 'bosbad' (shinrin-Yoku), wat hul oorsprong in tradisionele Japan het, versprei in die moderne wêreld. Daar word gevind dat dit aansienlike voordele vir die gesondheid inhou: die verlaging van die hartklop, die vermindering van bloeddruk, die vermindering van die produksie van streshormone en die verbetering van algehele welstand.
Thomas Miller, redakteur van die Findhorn-stigting se tydskrif, het opgemerk: "Studies het selfs relatiewe klein hoeveelhede tyd wat in die natuur spandeer is, gekoppel aan beter geestesgesondheid, verbeterde empatie, 'n verlengde aandagspan en 'n hupstoot van die immuunstelsel, om slegs enkele voordele te noem. Namate meer kunstenaars, skrywers, sakelui en ander die voordele van 'bosbad', natuurreservate en ander maniere om hulself in die natuur te dompel, wakker maak, vind hulle dat hul kreatiwiteit en inspirasie terugkeer. '
Soos die kliniese studies wat in deel twee van hierdie boek aangehaal is, getuig, lewer effektiewe kontak met natuurlike stowwe wat die vorming van die hele stelsel aan die siek organisme oordra, opvallende genesingseffekte. Dit genees of verhoog ten minste die weerstand teen 'n wye verskeidenheid outo-immuun- en degeneratiewe kwale, insluitend tumorsiektes en siektes van die kardiovaskulêre stelsel, die senuweestelsel en die spysverteringstelsel. Dit vertraag die prosesse van sellulêre senesensie en brei die omvang van 'n gesonde menslike lewe uit.
Nature se GPS-formasie-genesingstelsel
Kontak met die natuur bied die soort leiding wat die GPS (wêreldwye posisioneringssatelliet) doen ten opsigte van die posisie op die oppervlak van die planeet. Hierdie leiding word deur die natuur vervaardig en nie deur mensgemaakte tegnologie nie, en het betrekking op die samehang - die gesondheid - van die onderwerp en nie die ruimtelike posisie daarvan nie.
Duidelike en robuuste kontak met die natuur raak moeilik om te bereik. Dit is deels te wyte aan toegang tot die natuur wat al hoe meer afgelei word vir mense in stede, en deels deur die kwaliteit van die natuur waartoe mense toegang het. As gevolg hiervan beoefen minder mense effektiewe bosbad, meditasie in die natuur en ander maniere om met die natuur in aanraking te kom. Sodanige kontak blyk dikwels onvoldoende te wees om hul gesondheid te onderhou of te herwin.
Vir moderne mense word kontak met ongerepte natuur bykans onmoontlik om te bereik, en ons gesondheid ly onder die gevolge daarvan. Dit is nie verbasend dat 'n beduidende aantal kompenserende maatreëls ontwikkel word nie. Moderne medisyne fokus grootliks op die toepassing van kompenserende maatreëls. Gekonfronteer met 'n siekte of 'n toestand van minder as optimale gesondheid, wend dokters hulself tot biochemiese middels, bestralingsterapie, en indien nodig tot chirurgie, om die samehang van die organisme te herstel.
Die terapeutiese maatreëls van die moderne medisyne bied genesings aan tientalle kwale, maar dit is nie die eenvoudigste en doeltreffendste manier om die gesondheid te bewaar en te herstel nie. 'N Eenvoudiger en meer effektiewe manier is om die vorming wat dit in die natuur sou vorm, aan die organisme te bring.
Video met Ervin Laszlo: 'n Nuwe ingesteldheid kom na vore
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Genesingsdissiplines > Inligtingsgeneeskunde is die nuwe paradigma vir gesondheid en genesing