Die 11. November was egter ook 'n tipiese dag waarop die indiensnemingsverhoudinge geëindig of herbegin is, waarop huur- of renteberekeninge geëindig en weer begin het. Die Martini-dag was nog altyd 'n tyd vir begin en einde in die ekonomiese sfeer en is dus 'n belangstellingsdag genoem.
Die tradisie om Martin se gans te eet, kan op hierdie manier verduidelik word, maar dit is ook 'n legende wat vertel van die verband met die Martinsgans. Martin moes 'n biskop wees wat hy nie wou hê en verberg het nie. Ganse het sy skuilplek verraai en sodoende moontlik gemaak dat hy nog gewy kon word. Maar daar is ook ander stories oor die tradisionele gansmeel. In Duitsland word die gans in die meeste streke bedien met kluitjies en rooikool.
Vir kinders, is die St Martin-optog 'n rede vir viering vir verskeie redes. Sulke hervestigings vind in baie Europese lande plaas, alhoewel klein besonderhede regionaal kan verskil. Almal het egter gemeen dat die optog met die lanterns of fakkels deur die woonplek plaasvind. Die lanterns word gekoop of geknip deur kleuterskool en skoolkinders self.
Die parades vind ook plaas in die klein dorpies, die plaaslike kleuter kan 'n eie parade hê, wat op 'n ander datum as die skuif van die studente van die skool plaasvind. So kan dit gebeur dat daar in 'n gemeente twee of drie keer 'n St Martin se parade gesien kan word. As daar nie genoeg kunstenaars vir die St. Martin is nie, word dit afgewys en die trein vind slegs een keer plaas.
In hierdie optog word mense ook vergesel van 'n gemonteerde St. Martin. Dit dra, afhangende van die streek, die kostuum van 'n Romeinse soldaat. Die deelnemers sing Martinslieder en word vergesel van bands. Aan die einde van die optog wag 'n St Martin-vuur, onder streng toesig, vuur, wat aangesteek word wanneer die treinlede aankom.
Die akteur St Martin sal ook 'n paar woorde aan die deelnemers van die trein sê, miskien om die storie van die bedelaar en die rokafdeling te onthou. Op baie plekke word hierdie toneel ook herhaal.
Natuurlik maak ouer skoolkinders tydens die klas op skool 'n fakkel. Voorheen was dit gewoon om 'n grimerende suikerbiet gesig te sny en dan hierdie raap as 'n fakkel te gebruik.
In baie streke beweeg die kinders van huis tot huis met hul fakkels na die werklike optog, sing 'n martini-liedjie aan die deuropeningbewoners en vra vir klein geskenke. Dit is natuurlik lekkers, vrugte of ander klein hoeveelhede.