Smaak, die sin wat farmakologie gestig het. - Indusvallei-ayurvediese sentrum
Die fassinerende gedagte dat die struktuur van die Ayurvedische Farmakologie ontwikkel het deur een van ons vyf sintuie (smaak) waar te neem.
Die ses smake en die vyf elemente.
Die element van water is die basis vir die sensoriese ervaring van smaak. Die tong moet nat wees om 'n stof te proe. Probeer om jou tong af te droog en sit dan 'n bietjie suiker of peper daarop. U sal dit nie kan proe nie. 'N Nat tong is nodig vir die persepsie van smaak. Daar is ses smaak: soet, suur, sout, skerp, bitter en samentrekkend. Hulle is afgelei van die vyf elemente. Die soet smaak bevat aard- en waterelemente; suur smaak bevat Aarde en Vuur. Terwyl dit vir die sout smaak is, is dit water en vuur. Die skerp smaak bevat vuur en lug, bitter het beide lug en eter, en uiteindelik bevat die samentrekkende smaak lug en aarde.
Die ses sintuie van smaak
Verskillende smake vir verskillende soorte
mense met Vata grondwette moet probeer om bitter, skerp en samentrekkende stowwe in groot hoeveelhede te vermy. Dit is naamlik omdat hulle geneig is om gas te veroorsaak en lug in die liggaam te verhoog. Maar stowwe wat soet, suur en sout smaak produseer, is voordelig vir individue met Vata-samestellings.
Mense van pitta samestelling moet suur, sout en skerp stowwe vermy wat Agni kan vererger. Soet, bitter en samentrekkende smake is voordelig vir individue met 'n Pitta-samestelling. Kapha individue moet voedsel vermy wat soet, suur en sout smaak bevat, aangesien dit oortollige water in die liggaam skep. Hulle moet kos van kies skerp, bitter en samentrekkende smake.
Die eerste smake van Rasa.
Die struktuur van die ayurvediese farmakologie het ontwikkel rondom die begrippe Rasa, Virya en Vipak. Hierdie konsepte handel oor die subtiele verskynsels rakende smaak en die warm en koue effekte van voedsel. Organiese en anorganiese stowwe skep verskillende smake en temperatuursensasies wanneer dit deur die mond beweeg, maag, dunderm en dikderm.
Rasa - Eerste kontak
As 'n stof die tong raak, is rasa die naam vir die eerste smaakervaring. Virya is die term wat gebruik word wanneer 'n ingeslukte stof die maag binnedring, die warm of koue ervaring onmiddellik of later. Die sensasie of werking van Virya het dus te make met die verhitting en verkoelingseienskappe van stowwe.
Vipak is die term vir die voedsel na die verteringseffek. Byvoorbeeld, die meeste styselryke kos word soet na kou en vertering, en die smaak na die spysvertering, of vipak, is soet. Die kernkennis van die rasa, virya en vipak van stowwe staan ​​sentraal in die Ayurvediese farmakologie. Daaglikse waarneming het baie ander stowwe geïdentifiseer wat 'n spesifieke onverklaarbare werking in die liggaam het.
Prabhav-Die smake wat nie inpas nie
Standbeeld van Charak - beskou as die Indiese vader van die geneeskunde
Om hierdie aksie te erken, het Charak (bekend as die "Indiese vader van medisyne") die term Prabhav gebruik. As dit verduidelik word, beteken Prabhav 'n spesifieke aksie sonder inagneming van rasa, virya en vipak, of die uitsondering op die reël.
Rasa, Virya en Vipak Herbs
Die konsep rasa, virya en vipak is nie net van toepassing op voedsel en kruie nie, maar ook op verskillende ander stowwe, insluitend juwele, klippe, minerale, metale, kleure en selfs die verstand en emosies.
Hieronder is 'n tabel met die algemene reëls vir die bepaling van rasa, virya en vipak. Daar is ook 'n voorbeeld van Prabhav, of 'n uitsondering, vir elke smaak.
Oor die algemeen het soet en sout smaak soet vipah; terwyl suur smake suur vipah het, en skerp, bitter en samentrekkende smake skerp vipak.
Dus hou Rasa en Vipak heeltemal verband met die smaak van stowwe, terwyl Virya verband hou met die warm en koue effekte daarvan. Hierdie drie het 'n direkte invloed op die tridosha en beïnvloed ook die voeding en transformasie van die weefsels van die liggaam of dhatus.