Christus is die volmaakte vervulling van God se Plan. PB1.8 Home - Slider
Christus is die volmaakte vervulling van God se Plan. PB1.8
Posted by thePLAN diePLAN on February 19, 2017 at 9:25 AM
Ds Leon Oosthuizen
•	1.8 Christus is die volmaakte vervulling van God se Plan.
•	Deel 3 – 12 Nuwe Testament – bl. 50-53
•	Week 2 – Dag 7 Wat soek ek waar? – bl. 19-21
•	Week 2 – Dag 8 Ons het dit nie uitgedink nie – bl. 22-24
As Skriflesing kan Johannes 14:1-7 geneem word. Die teksvers is Johannes 14:1.
Die Sitz zim Leben (konteks) van die gedeelte, is Jesus se afskeidsgesprek met sy dissipels, tydens hul laaste ete saam. Hulle het steeds nie werklik begryp dat Hy die Messias is nie en gevolglik was sy afskeidswoorde: Judas gaan My verraai, Petrus gaan My verloën, Ek gaan weg na my hemelse woonplek, vir hulle ontstellend en onverstaanbaar.
Afskeidswoorde is 'n bekende genre in die Hebreeuse literatuur – vergelyk Jakob se gesprek met sy kinders, Moses en Josua met die volk en Dawid se gesprek met Israel. Die patroon is: 'n belangrike leiersfiguur roep sy volgelinge bymekaar en gee aan hulle finale instruksies of opdragte voordat hy hulle verlaat. Hierdie instruksies het ten doel om hulle toe te rus, om sonder die leier verder te gaan.
1: Glo. Die woord kan verskillend vertaal word: Imperatief – Glo in God, glo ook in My;
Indikatief – Julle glo in God, julle glo ook in My; of as 'n vraag – Glo julle in God, glo julle ook in My? Die konteks vra egter hier vir die imperatief.
2: Huis van die Vader. Daar is baie gedagtes rondom die vertaling van hierdie sinsnede,
maar ons kan volstaan deur bloot te sê dat dit verwys na "hemel". So is ook die woord "woonplek" problematies. Party vertaal dit met wonings, ander met baie woonplek. Sekerlik wil hierdie gedeelte nie probeer verklaar hoe die woonplek sal lyk nie, maar bloot bevestig dat daar genoeg plek vir almal is.
4: Hier is nie 'n verwysing na die "plek" nie, maar hier word gepraat van "die weg na die
plek". Die skopus van hierdie gedeelte is dus nie die plek waarheen ons op pad is nie,
maar die weg. Jesus wil juis 'n gesprek ontlok oor die "weg", sodat Hy vir oulaas aan die dissipels kan verduidelik dat
die weg tot die hemel, Hy (Jesus) en Hy alleen is. Soos
Groenewald dit omskryf: Jesus is die weg deurdat Hy deur sy prediking die weg tot die
Vader bekend gemaak het, deur sy lewe self daardie weg bewandel het, en deur sy
kruisdood vir die sondaar daardie weg is.
6: Waarheid: Baie mense het beweer dat hulle die weg is. Jesus is egter die ware Jakob.
Lewe: Deurdat Hy die dood kom oorwin het, kan Hy werklik daarop aanspraak maak dat
Hy die lewe is.
Tot 'n mate kan ons sê, dat in die pre-1994 Suid-Afrika, nie net 'n skeiding tussen rasse was nie, maar ook 'n skeiding tussen gelowe. In 'n meer geslote samelewing was daar weinig kontak tussen verkillende gelowe, omdat die gelowe soms hand aan hand geloop het met ras. Blanke Christene het byvoorbeeld baie min kontak met Moslems, meestal Indiërs, gehad, veral op 'n persoonlike vlak.
In die post-1994 Suid Afrika, het dit verander, en is daar nou meer mense wat diep vriendskapsbande smee met mense wat aan ander gelowe behoort. Vanuit hierdie vriendskappe, ontdek hulle dat hierdie mense ook 'n baie toegewyde lewe lei en ontstaan daar maklik vrae oor die eksklusiwiteit van die Christelike geloof. Hoe durf ons verkondig dat ons die enigste geloof is waardeur mense in die hemel kan kom?
Die vraag is dus: Wat is God se Plan? Maak ander gelowe ook deel uit van God se plan, of kan jy net gered word deur Jesus Christus?
TEMA: Christus is die volmaakte vervulling van God se Plan.
TEKS: Johannes 14:1-7.
Ek lees dat die voormalige burgemeester van New York, Rudy Guilliani, in 'n toespraak na die 9/11 aanvalle die volgende sê: "On a typical weekend I will visit an Islamic mosque on Friday and a Christian Church on Sunday. Both groups worship the same God, but in different ways".
Die vraag is nou: Is hy reg? Aanbid ons dieselfde God ... slegs op verskillende maniere? Is al die wêreldgodsdienste maar deel van God se Plan? Wat dan van: "Ek (Jesus) is die weg en die waarheid en die lewe ... niemand kom na die Vader toe, behalwe deur My nie?"
Kom ons gaan kyk dan vandag weer na die gedeelte waar hierdie bekende woorde staan. Die Skriflesing kan hier geskied: Johannes 14:1-7.
In Johannes 14 probeer Jesus sy dissipels bietjie moed inpraat. Hy het reeds vir hulle gesê dat een van hulle Hom sou verraai, 'n ander Hom sou verloën en dat Hy binnekort sal weggaan na 'n plek waar hulle Hom nie kan volg nie. Hulle was dus verward, en daarom Jesus se woorde, wat as troos bedoel is: Hier gaan 'n klomp verwarrende dinge gebeur, maar moenie bekommerd wees nie, julle ken die weg ...
Nou die groot ironie in hierdie verhaal – Tomas verwoord die vraag wat al die dissipels het: Ons weet nie wat die weg is nie. Want steeds het hulle nie verstaan dat Jesus die Verlosser is nie. Jare later sou Petrus sê: "Hý (Jesus) bring die verlossing en niemand anders nie. Daar is geen ander Naam op die aarde aan die mense gegee waardeur God wil dat ons verlos moet word nie." (Sien Hand 4:12) Maar op hierdie stadium is ook Petrus, na soveel jare saam met Jesus, nog totaal in die duister oor Jesus as Verlosser.
Dan sê Jesus dit ondubbelsinnig: EK is die weg. Julle moenie bekommerd wees nie, julle ken die weg, Ek is die weg ...
Eintlik behoort ek nou "Amen" te sê. Dan gaan ons huis toe en eet lekker middagete, want die boodskap van hierdie gedeelte is tog duidelik. Jesus is die enigste weg na die hemel.
Maar ek kan nie – die feit dat die dissipels dit nie eens op daardie tydstip verstaan het nie, is maar bloot tekenend van vandag. Daar is vandag steeds so baie mense wat weet van Jesus, wat dalk groot geword het in 'n Christelike kerk en die evangelie duidelik gehoor het – maar dieselfde vraag vra: Wat is die weg? – Dit kan tog seker nie net Jesus wees nie? Wat van al die ander gelowe, hulle kan mos nie almal verkeerd wees nie ...
Kom ons praat dus daaroor:
4.2.1 Wat van ander gelowe?
Daar is 'n beeld wat probeer verduidelik hoekom daar verskillende gelowe/godsdienste is. Volgens dié beeld is daar 'n hoë berg. God is bo-op die berg en die mens staan aan die voet van die berg. Elke mens moet nou 'n paadjie vind om bo by God uit te kom. Party vat die reguit lyn teen die berg op; ander loop weer volgens die kontoere; daar sal altyd iemand wees wat die mees uitdagende roete uitsoek.
Kortom – daar is baie paaie om uit te kies, maar hulle almal eindig uiteindelik daar bo by God. So is daar verskillende gelowe, maar hulle eindig ook almal uiteindelik by dieselfde God, of soos sommige dit beskryf – baie paaie, een God.
Dit sou verklaar hoekom daar so baie verskillende gelowe is en hoekom daar in al hierdie gelowe sulke goeie toegewyde mense te vind is. Dit sou egter beteken dat Christene, Jode, Moslems, Boeddhiste, Hindoes en nog talle ander, almal die waarheid beet het en almal op pad is na die hemel.
My probleem met hierdie beeld, is dat die verskillende gelowe mekaar weerspreek op etlike terreine, en wanneer partye mekaar weerspreek, is hulle mos nie dieselfde nie – en moet mens begin soek na die waarheid.
Byvoorbeeld: Boeddhisme verkondig dat die hoogste doel in die lewe, is Nirvana – die plek waar daar geen pyn of lyding meer is nie en jy bereik Nirvana deur die pad van verligting te stap, 'n pad waar jy in totale harmonie leef met alles rondom jou, totdat jy 'n plek bereik van totale niks.
Hindoeïsme praat ook van Nirvana, maar by hulle is dit die plek waar jy met Brahm verenig word, en die pad soontoe is deur reïnkarnasie. Hoe jy leef in elkeen van jou lewens, bepaal of jy in die volgende lewe sal op of af beweeg.
Islam het natuurlik ook 'n hemel, 'n paradys van sang, wyn en maagde. Dit bereik jy, deur juis hier op aarde so min as moontlik van hierdie vreugdes te geniet, asook om die 5 pilare van geloof nougeset na te kom.
Die Jode het ook 'n hemel en dié bereik jy deur die Wet nougeset na te kom. Jesus word erken as 'n profeet, maar nie as die Messias nie.
As 'n mens bloot hierdie kontradiksies oor elke geloof se hemel in aanmerking neem, besef 'n mens dat jy nie die verskillende gelowe sondermeer as een kan beskou nie. Selfs nie eens as verskillende paaie na een en dieselfde doel nie.
Dit sê nog nie dat ons as Christene, moet neerkyk op ander nie. Dit sê selfs nie eers op hierdie stadium dat ons reg is en hulle verkeerd nie – al wat ek op hierdie punt wil sê, is dat ons nie een en dieselfde is nie.
4.2.2 So wie is reg?
CS Lewis skryf in sy boek "Mere Christianity": "Being a Christian does mean thinking that where Christianity differs from other religions, Christianity is right and they are wrong. As in arithmetic – there is only one right answer to a sum, and all other answers are wrong: but some of the wrong answers are much nearer being right than others."
4.2.3 Is ons reg? Het ons die waarheid beet?
Kom ons skets nog 'n prentjie, wat ek meen die groot verskil tussen die Christelike geloof en al die ander gelowe uitbeeld. In die prentjie is daar 'n pa en sy 3-jarige dogtertjie. Die dogtertjie wil hê dat die pa haar moet optel en lekker styf vashou. Daarom steek sy haar arms uit om hulle om haar pa se nek te gooi. Maar haar arms is te kort – sy kan nie bykom nie. Die pa loop nie weg nie, hy staan en wag dat sy dit regkry ... maar maak nie saak wat sy probeer nie, sy kom net nie by nie.
Dit is 'n beskrywing van hoe al die ander gelowe van die wêreld werk. Die gelowiges probeer by hul vader, by hul god uitkom deur te strek, deur reëls en wette na te kom, deur goeie werke te doen, deur offers te bring... maar hulle is altyd net te kort.
4.2.4 Is die Christelike geloof anders?
Dieselfde prentjie. Dogtertjie wat probeer om haar arms om haar pa se nek te slaan. Sy het dieselfde probleem – sy is te kort – sy kan op haar eie nie bykom nie, maar in hierdie prentjie gebeur daar iets anders. Die pa buk af en tel haar op.
God het gesien hoe sukkel ons om van ons kant af by Hom uit te kom en toe buk Hy af na ons toe en Hy het dit gedoen, deur Jesus wat aarde toe gekom het. Dis waarom Jesus sê: "Ek is die weg." Dis hoekom die Christelike geloof verskillend is van al die ander gelowe. Dis hoekom ons glo, dat ons net by God kan uitkom, deur Jesus Christus.
Ons is dus nie verwaand as ons dit so verkondig nie, ons getuig bloot uit ervaring: Jy kry dit nie reg van jou kant af nie. Die mens se pogings kom altyd kort. Ons het daarom nodig dat God van sy kant af, sal uitstrek om te help – en ons vind nie hierdie stukkie teologie in enige van die ander wêreldgelowe nie.
As ons dus bloot filosofies/logies redeneer is daar dus 'n rede om aan te voer, dat slegs Christene die waarheid beet het, maar dit behoort, by almal wat 'n simpatieke hart het, 'n volgende vraag te ontlok.
4.2.5 Wat van al die mense wat nog nooit van Jesus gehoor het nie?
As dit so is dat Jesus die enigste weg na God is, beteken dit dat al die miljoene mense wat nog nooit van Hom gehoor het nie, almal verlore is. Dit klink darem nie regverdig nie. Dit klink nie liefdevol ... Christelik... nie. Om gestraf te word omdat jy nie glo in iets wat jy nog nooit gehoor het nie. Dan is hulle mos almal eintlik onskuldig.
Daar word 'n storie vertel van twee broers wat albei 'n verskriklike rowwe lewe gelei het. Deur hulle swendelary en boewery was albei egter skatryk. Toe die een sterf, versoek sy broer die dominee om by sy begrafnis darem net te sê dat hy soos 'n engel was.
Tydens die grafrede, sê die dominee toe: Hierdie man was 'n skurk, 'n boef en 'n swendelaar, maar in vergeleke met sy broer, was hy 'n engel...
Nou is daar 'n stukkie verskuilde waarheid in hierdie storietjie. Ons wil graag almal engeltjies wees, as onskuldiges gesien word, maar in werklikheid is niemand van ons so onskuldig nie. Ons doen almal sonde. Natuurlik wil ons graag onderskeid maak tussen groot en klein sondetjies en onsself so probeer verontskuldig – maar ons weet – voor God is sonde, sonde. Met ander woorde, pleks van so erg fokus op mense wat onskuldig is, moet ons eerder erken dat almal skuldig is.
Nou praat ons dus nie meer van die arme onskuldige heidene wat nog nooit van Jesus gehoor het nie. Ons vraag is eintlik: Wat word van almal wat skuldig staan voor die Here, en nog nooit gehoor het nie?
Ek wil hê dat ons vandag besef hier is twee sake ter sprake in hierdie vraag.
•	Wat word van hulle?
Ek dink hulle gaan verlore – dink ... nie weet nie – dink ... want ek is nie God wat alles weet nie. Ons glo ook aan iets genaamd, die algemene openbaring, naamlik dat God Hom aan alle mense openbaar. Is hierdie openbaring genoeg, sodat hulle veroordeel kan word vir hulle sonde? Ek weet nie. Dis op 'n manier 'n akademiese vraag.
•	Maar daar is 'n tweede, meer praktiese vraag: Hoekom is daar nog mense wat nie weet van Jesus nie?
Is dit dalk omdat ons nie ons roeping uitleef nie? Omdat ons nie vir mense vertel van Jesus as die weg nie? George Barna dui aan dat slegs 9% van Christene die moed het om buite die kerk te getuig. Is dit nie dalk die probleem waarop ons moet fokus nie, eerder as om 'n akademiese debat te voer oor die verlorenheid of nie, van mense wat nog nie van God gehoor het nie.
Kom ons onthou eerder vir Rom. 10:14: "Maar hoe kan 'n mens Hom aanroep as jy nie in Hom glo nie? En hoe kan jy in Hom glo as jy nie van Hom gehoor het nie? En hoe kan jy van Hom hoor sonder iemand wat getuig?"
Miskien is dit tyd dat ons ophou vrae vra; en vir Jesus die geleentheid gee om 'n vraag te vra: sy vraag is waarskynlik: Die feit dat jy vandag hier in die kerk is, die feit dat jy 'n Bybel besit, beteken jy het al gehoor dat Ek die weg en die waarheid en die lewe is. Wat doen jy daaromtrent? Volg jy my ... praat jy daaroor, sodat ander dit ook kan hoor ...?
Ons praat van God se plan.
God se droom is dat alle mense in die hemel moet kom. God het egter ook in sy alwysheid geweet dat die mense dit nie gaan regkry nie. Hulle arms is spreekwoordelik te kort om tot by God te strek.
Daarom het God 'n Plan: Jesus, wat onskuldig aan die kruis sterf, sodat ons sonde weggeneem kan word, is God se arms wat ons optel. Jesus is dus meer as net 'n legkaart- stukkie in God se groot plan, God se groter prentjie – Jesus ís God se Plan.
Maar Jesus het sy dissipels opgelei om voort te gaan met sy werk op aarde en dit maak ons deel van God se Plan. Dit maak van elkeen van ons 'n stukkie van die legkaart.
Die groot vraag vandag is dus: As die wêreld daar buite nie die prentjie sien nie, is dit dalk omdat ek, as 'n stukkie van daardie legkaart, nie my deel doen nie?
Kom ons werk saam, kom ons vertoon elkeen 'n deeltjie van God se groot prentjie, sodat sy Plan sigbaar sal wees vir almal wat nog strek en strek, maar nie by God uitkom nie.