Blinde kinders en babas - Waardes - 2022
Die rol van die samelewing voor 'n kind met 'n gesiggestremdheid is uiters belangrik vir die kind om geïntegreerd, gerekend en gerespekteerd te voel. As 'n kind met 'n gestremdheid goed versorg, opgelei en aanvaar word, kan hy dieselfde dinge doen as enige ander kind, net op 'n ander manier.
Die houding van respek moet begin vanaf die oomblik dat die gestremdheid opgespoor word. Moenie u moontlikhede beperk nie, net omdat die kind moeilik is. Inteendeel, hy moet aangemoedig word en wys hoe hy kan doen wat hy wil.
Onderwys is in hierdie gevalle baie belangrik om met outonomie saam te leef. Dit is nie raadsaam dat 'n blinde kind 'n straat oorsteek sonder om eers die regte opleiding in padmobiliteitsklasse te kry nie. Maar dit sou erger wees om te dink dat hierdie blinde kind nooit alleen 'n straat sou kon oorsteek nie. Die bewustheid om 'n blinde kind te versterk sodat hy kan bereik wat 'n kind sonder gestremdhede bereik, moet in alle uithoeke van die samelewing, tuis, op skool, in strate, parke, ens. Op hierdie manier gee ons u die geleentheid om binne die samelewing produktief te wees en te voel.
'N Funksioneel blinde persoon is iemand wat niks sien nie (totaal blind) of slegs 'n persepsie van lig of ander flitse het. Die oorsake van hierdie gestremdheid lê in:
- Siektes van oorerflike oorsprong: soos aangebore katarakte, renitis, degeneratiewe miopie, ens.
- Siektes van aangebore oorsprong: atrofie van die optiese senuwee, verlies aan gesigskerpte, rubella tydens swangerskap.
- Traumatiese oorsprongsversteurings: in die retina, oormatige suurstofaflewering in die broeikas, diabetiese retinopatie, retinale losmaking.
- Versteurings geproduseer deur gewasse, virusse of gifstowwe: gewas in die retina, ontsteking en degenerasie van die optiese senuwee.
Velgevoeligheid, die vermoë om aan te raak en gehoor is vermoëns wat deur 'n blinde kind gestimuleer en ontwikkel moet word. Deur hierdie gewaarwordinge kan die kind sy ruimte ken. Die oor stel die kind byvoorbeeld in staat om geluide te onderskei, hindernisse op te spoor en op te spoor en mense en voorwerpe te identifiseer. Daar is geen verwante studies rakende die chemiese sintuie, smaak en reuk nie. Die doel van die opvoeding van 'n blinde baba is om sy rypwording en ontwikkeling volgens sy moontlikhede te bereik. Die rol van ouers is belangrik. Hulle moet dit oorweeg:
- Hulle moet die baba se ondersoek na die verskillende liggaamsdele aanmoedig.
- Hulle moenie motoriese aktiwiteit belemmer uit vrees vir val nie.
- Die ontwikkeling van aanraking en gehoor is belangrik vir die kind om geluide waar te neem en te ontdek waar dit vandaan kom.
- Hulle moet die baba se voorkoms van gedrag aanmoedig (glimlag, huil ...).
- Hulle moet die verkenning van die omgewing stimuleer en woorde aan voorwerpe toewys.
- Dit moet die kind help om aktiwiteite in die daaglikse lewe te ontwikkel, soos om 'n bottel, fopspeen te neem, eetgerei te gebruik, hom aan te trek en uit te trek, om aan te dui wanneer u moet urineer, ens.
Dit is nodig om te weet dat die ontwikkeling van 'n blinde kind in die eerste maande van die lewe soortgelyk is aan dié van 'n siende. Vanaf die vierde maand van die lewe is die verskille duideliker. Vir 'n blinde baba bestaan ​​mense deur die geluide wat hulle maak. Tussen 7 en 9 maande begin die blinde baba na voorwerpe soek wat hy al ken. En tussen 9 en 12 maande weet hulle hoe om die voorwerp te soek waar hulle dit gelaat het.
Wat die houding en motoriese ontwikkeling van blinde babas betref, is dit gewoonlik amper dieselfde as dié van siende babas. Slegs kruip word vertraag (tussen 12 en 13 maande) en loop tot 19 maande. Taal kry 'n fundamentele rol in die blinde kind, veral om toegang tot spesifieke bewerkings te kry. As 'n blinde kind nie geneentheid of omgewingsstimulasie ontvang nie, kan hy 'n passiewe kind word, wat nie in staat is om te hanteer volgens omgewingsituasies nie.