LuxuryTravelAdventure Unwind in the Alberta Rockies!	The JustLuxe Team View Profile Unwind in the Alberta Rockies!May. 11th, 2009 | Comments 0 | Make a Comment Tweet Give that man a bells – ToekomsVenster
by Kariné Taljaard|Published 27/09/2018
Wanneer ŉ mens die oggendkoerant deurblaai voel jou gemoed soos ŉ lyngrafiek op ŉ bladsy. Daar is momente van vreugde en positiwiteit en dan duik die lyne ver onder zero. Op en af maar vorentoe. Dis een ding van ŉ grafiek. Dit mag ŉ horisontale “zig-zag” verteenwoordig maar dis altyd vorentoe.
Nog ŉ dag, week, maand en jaar en geskiedenis word onafwendbaar geskryf.
Dalk is dit ŉ goeie metafoor vir ons lewe as gelowiges. Vandag in die sewende hemel, more in die dal van doodskaduwee, so beur ons vorentoe.
Immers, in Christus Jesus is “God met ons, Immanuel” ŉ wonderlike belofte wat ons ook in krisistye deurdra.
Die afgelope week is Suid Afrika tot stilstand geruk deur die bose verkragting van ŉ sewejarige dogtertjie in ŉ restaurant in Pretoria. ŉ Twintigjarige jongman is in aanhouding. Dit het een van die hartseerwaarhede van Suid Afrika geword. Niemand is meer veilig nie. Jy moet gedurig bewus wees van watter potensiële gevare dreig.
Grootmense kan hulself nog verweer. Kinders is naïef onbevooroordeeld en glo die beste van alle mense. Nou moet ons ten einde hulle veiligheid te verseker al die grootmensevrese wat ons het, op hulle projekteer. Hierdie is maar een voorbeeld van ŉ land wat lank nie meer veiligheid en sekuriteit aan sy kinders bied nie. Dis om van te huil.
Dagga vir persoonlike gebruik is ŉ dom besluit. Die verbod op die gebruik en verbouing van dagga, weliswaar binne die sg. gerief van jou eie huis en op grond van die reg om self te besluit mag die toets van die Grondwet nie deurstaan nie, maar die toets van gesonde verstand, slaag dit nie. Dagga word allerweë as die 101 van dwelmmisbruik gesien. Dis ŉ oënskynlik onskuldig maar potensieel ŉ dodelike uitnodiging om verder te eksperimenteer.
Is dit ŉ besluit wat die belange van ons kinders op die hart dra of is dit net nog ŉ voorbeeld van ŉ land wat onveilig geword het vir weerlose kinders? Ek kan my die uitwerking van hierdie besluite op die grootword generasie nie eers voorstel nie. Dalk een van die minder goeie besluite van ons regbank, wie se taak dit is om ons, ja somtyds teen onsself, te beskerm.
Om ŉ stopstraat te respekteer dring eweneens teen my reg op persoonlike keuse in.
Albei is dodelik gevaarlik.
Die onderskeie ondersoek kommissies vorder oënskynlik met hul verhore van korrupsie van allerlei aard. Die moeisame pas waarmee verhore plaasvind teen koste wat ons sukkelende ekonomie nie kan absorbeer nie, kwel egter. Kenners waarsku dat die pas heeltemal te stadig is. Ons vorige ondermynende staatspresident het helaas nog nie heengegaan nie. Hy en sy genote is berekend besig met hul sinistere ondergrawery. Daar word openlik gekonkel om die goeie bedoelings en werk van mnr Ramaphosa te ondermyn.
Mens wonder boonop of enige van die skuldige persone iewers tot verantwoording geroep gaan word.
Van ons huidige staatspresident gepraat, ten spyte van fel kritiek wat na sy kant geslinger word en “Ramaphobia” wat soos mis voor die oggendson verdwyn het, is ek tog van mening dat hy, ook by die VN waar hy tans optree, verdienstelike werk doen. Hy praat soos ŉ staatsman sonder om gedurig keel skoon te maak en na sy notas te verwys. Hy struikel nie oor getalle nie. Daarbenewens gee hy voor ŉ internasionale gehoor, potensiële beleggers en belanghebbende instellings die versekering dat grondhervorming met die nodige verantwoordelikheid sal gebeur.
Ongelukkig is mense in die verlede al so deur leë beloftes teleurgestel dat hy, mnr Ramaphosa, swaar dra aan die las van agterdog en bevooroordeeldheid.
Maar soos die bekende advertensie sê “give that man a bells” wil ek sê, “gee daai man ŉ kans!”.
Dit was in die sterfjaar van Ussia, ŉ turbulente en onsekere tyd, dat Jesaja die Here gesien het. Die beskrywing van wat hy aanskou is skouspelagtig.
In die jaar van koning Ussia se dood het ek die Here gesien. Hy het op ‘n baie hoë troon gesit, en die onderste van sy kleed het die tempel gevul. By Hom was daar serafs om Hom te dien. Elkeen het ses vlerke gehad: met twee het hy sy gesig bedek, met twee sy voete en met twee het hy gevlieg.
Toe het ek uitgeroep: “Dit is klaar met my! Ek is verlore! Elke woord oor my lippe is onrein, en ek woon onder ‘n volk van wie elke woord onrein is. En nou het ek die Koning gesien, die Here die Almagtige.”
Een van die serafs het toe ‘n gloeiende kool met ‘n tang van die altaar af gevat en na my toe gevlieg.
Miskien het ons net weer nodig om God in sy verhewe grootsheid raak te sien.
Hy is steeds op die troon.
Hartseer, teleurgesteld en ontnugter. Na ń indrukwekkende voorspel was ek vir ń oomblik trots om ń Suid Afrikaner te wees En toe […]
ŉ Liedjie (Pink se Beautiful trauma) wat tans hoog op die treffersparade van sekulêre liedjies figureer se woorde tref my toe ek […]
Persoonlike skrywe Ds Jannie Pelser Liewe medewerker en kollega Ja, inderdaad. Dit is wie jy binne die Toekomsvenster gesin is. Dankie dat […]
Previous post Forgot password?
Next post Is ons kinders nêrens veilig nie?