Preke Handelinge 13:22
Doop: Amce Lucia du Plessis
Skriflesing: Lees 2 Samuel 11
Teks: Handelinge 13:22
En nadat Hy hom afgesit het, het Hy Dawid vir hulle verhef as koning, van wie Hy ook gesê en getuig het: Ek het Dawid, die seun van Isai, gevind, 'n man na my hart, wat al my welbehae sal doen. (AFR1953)
Maar nou sal jou (Saul se) koningskap nie bestaan nie. Die HERE het vir Hom 'n man na sy hart gesoek; en die HERE het hom as vors oor sy volk aangestel, omdat jy nie gehou het wat die HERE jou beveel het nie. (AFR1953)
Dis so idillies: ‘n man na God se hart! Dit moet ‘n wonderlike mens wees wat ‘n man na God se hart is!
Kom ons maak met die Bybel in die hand ‘n insnit in hierdie besondere man se lewe in en kyk of hy anders is as ons.
Ons kyk of hy minder ernstige sondes gedoen het as ons.
Ons kyk veral na sy gesindheid en optrede teenoor die Here wanneer hy die keer wel sonde gedoen het.
Daaraan kan ons dan agterkom wat maak iemand so besonders dat God sê die persoon is ‘n man na sy hart.
Let veral op na twee belangrike dinge:
1. Dawid is uit homself ‘n doodgewone ellendenaar!
2. Hoe hanteer ‘n man na God se hart hierdie saak?
Die geskiedenis wat in 2 Samuel 11 beskryf word, begin so: Dawid bly in Jerusalem.
Hierdie vermelding van waar die koning bly, is die inleiding tot die swartste tyd in sy geskiedenis.
Maar terselfdertyd ook die tyd waarin hy die diepste selfondersoek gedoen het en sy verhouding met God weer reggestel het!
Dawid se troepe is in die veld besig met oorlog teen Rabba.
Die verhaal gee duidelik die indruk dat Dawid hom nie baie oor hierdie oorlog bekommer het nie - en hom moontlik ook nie veel daaraan gesteur het nie, want hy sit in Jerusalem by die huis!
Dawid het sopas ‘n lekker lang middagslaap agter die rug - hy het letterlik geslaap tot die aand toe. Daarna het hy in in die koelte van die namiddag op sy paleis se dak gaan sit.
Daar op die dak het hy meer aandag gegee aan ‘n mooi jong vrou wat in een van die huise langs die paleis gebad het as wat hy besig was om te dink aan sy leër en die gevare waaraan hulle onder Joab uitgelewer was.
Dis belangrik om daarop te let dat Dawid ‘n ‘n tyd was waar sy voortdurende vertroue op die Here baie verslyt was.
Daarom was daar net so min sprake van sy verantwoordelikheidsbesef as koning wat aan sy landsake moes aandag gee.
Die aanduiding wat die Bybel gee, is dat hy verdwaal was in die natuurlike neigings van die sondige menselewe - ver van God af.
Die Bybel het ook iets te sê oor die vrou van die verhaal.
Sy was baie mooi en jonk - en sy het dit self ook geweet.
Sy is nie ‘n mens wat respek het vir preutsheid en privaatheid nie.
Die vrou het nogal ‘n interessante familiegeskiedenis:
Sy was die dogter van Eliam.
Dawid het hierdie Eliam goed geken, want Eliam was een van sy dapperste helde!
Dawid het haar oupa ook geken, want hy was Agitofel.
Agitofel was een van Dawid se raadgewers!
Die boodskappers kom vertel vir Dawid wie die vrou is: Sy is Uria die Hetiet se vrou.
Uria die Hetiet was ook nie aan Dawid onbekend nie - hy was ook een van Dawid se dapper soldate!
Die Bybel vertel dat Batseba die dag in ‘n lewenslustige bui was, want sy het haar juis van haar onreinheid gereinig.
Die baddery waarna Dawid gesit en kyk het, was juis die uiterlike seremonie daarvan!
Die probleem was net dat sy in haar opgewektheid alleen was, want haar man was in die weermag besig om oorlog te maak!
Daarom was die boodskappers wat Dawid na haar toe gestuur het, ‘n baie welkome afleiding.
Kom ons kyk hoe die “man na God se hart” hierdie situasie hanteer:
Die feit dat Batseba getroud was, moes hom weerhou het van enige natuurlike (sondige/seksuele) neigings.
‘n Oosterse man kon in sy tyd buitendien soveel vrouens geneem het, as wat hy wou gehad het - en dit was ook nie asof Dawid nie hiervan gebruik gemaak het nie!
MAAR een saak was baie duidelik verbied: Jy mag nie met iemand anders se vrou lol nie!
Ons let op dat Dawid alles van goeie sedes en van God se reg oorboord gooi.
Hy laat die vrou haal - en sy het baie gewillig saamgegaan.
Die Bybel maak geen melding daarvan dat sy op enige stadium self die reg van die Here in die saak oorweeg het nie!
Die verkeerde kuiery het daarop uitgeloop dat sy swanger was en dit vir die koning laat weet het. In die kort boodskap het daar ‘n duidelike uitdaging gelê: U moet nou maar weet wat u moet doen!
Vir Dawid was dit baie groot moeilikheid.
Dawid het onmiddelik sy regsposisie voor die Here verstaan! Die Here het ‘n wet laat maak dat ‘n man en ‘n vrou wat owerspel pleeg, dadelik altwee doodgemaak moet word!
En as iemand owerspel doen met 'n man se vrou, owerspel doen met sy naaste se vrou, moet hy en sy wat owerspel doen, sekerlik gedood word. (Levitikus 20:10 AFR1953)
Wat moet Dawid nou doen?
Hy behoort sy saak met die Here reg te maak, maar dis presies wat hy nie doen nie.
Hy probeer ‘n ding uitwerk dat Uria huis toe kan kom en sy vrou besoek.
Die poging het toe nie uitgewerk nie, want Uria het oor die oorlog meer spanning en verantwoordelikheid gehad as die koning!
Dawid val toe terug op die sondigste en primitiefste metode: Maak die man dood en vat sy vrou!
So word Dawid ‘n moordenaar ook!
Dit laat mens wonder hoeveel respek Dawid vir mense se lewens gehad het?
Batseba rouklaag na Uria se dood. Nadat haar routyd verby is, laat Dawid haar haal en hy neem haar in sy huishouding op. Sy word sy vrou en sy bring vir hom ‘n seun in die wêreld.
Vir die mens Dawid was alles meteens in orde - maar vir God was alles baie verkeerd! Daarom tree God op.
Die vraag bly in mens se gemoed hang: Is dit nou die man na God se hart? In Samuel se woorde:
…'n man na my hart, wat al my welbehae sal doen.
Dit lyk nie uit hierdie gebeurtenis of daar baie van die welbehae sal doen, sprake is nie!
Die Here se optrede verduidelik die saak. Deur die profeet stel die Here die koning aan die kaak.
Die Here wys Dawid deur Natan se mond op al die voorregte wat hy ontvang het.
In dieselfde asem kondig die Here sy straf aan: Die swaard van die Here sal vir ewig nie van sy huis wyk nie.
Dawid besef onmiddelik sy sonde! Hy verset hom nie en probeer sy saak regverdig nie. Hy bely en soek die Here onmiddelik op!
En Dawid sê vir Natan: Ek het gesondig teen die HERE! En Natan sê vir Dawid: So het die HERE dan ook u sonde vergewe: u sal nie sterf nie. (2 Samuel 12:13 AFR1953)
Ons weet uit Psalm 51 dat hierdie woorde Dawid soos hamerhoue geslaan het.
Die Here vergewe hom sy sonde.
Die Here gaan hom nie doodmaak nie - maar dit beteken nie dat die Here nie gaan straf nie!
Die Here gaan die sonde straf!
Hoe? Die Here het Dawid viervoudig laat boet vir die moord op Uria en sy owerspel met Batseba.
Die eerste direkte gedeelte van die straf is dat die kindjie gaan sterf. Die Here gaan die kind laat sterf - en die Here het!
Daarna is sy seun Amnon vermoor deur een van Dawid se ander seuns, Absalom
Daarna is Absalom dood tydens die opstand teen sy Pa toe hy sy pa se koningskap wou afneem.
Daarna het Salomo Adonia doodgemaak omdat hy die sunamitiese meisie wat in Dawid se ouderdom by hom geslaap het, as vrou wou hê.
Al hierdie kinders se dood hou verband met gesinsprobleme - die straf van die Here het hom dus voltrek in die hartseer van die gesin.
Hoe hanteer ‘n man na God se hart die straf van die Here oor sy sondes?
Deur belydenis voor God te doen. Dis hoe.
Dawid se belydenis van sy sonde was vir hom die verlossing uit sy sielskwellinge.
Dit was vir hom beter om met God sy pyn en straf te dra, as om sonder God in sonde te lewe.
Dis presies die punt waaroor die hele ding gaan: Dit is beter om met God die pyn en straf vir jou sondes te dra, as om sonder God in sonde te lewe.
Jy kry nie punte vir verdienste nie. Jy kry genade om te kan terugkeer na God toe.
Dit was die pad wat Dawid geloop het. Hy het gebid en met baie trane diep geworstel oor sy sondes. Hy het diep hartseer gehuil oor sy kinders se sondes en soos wat elkeen van hulle dood is, want hy het goed geweet dat dit sy sonde is wat op hulle gewreek word.
Daarby het hy baie opreg en met onbeskryflike berou by die Here gesmeek vir vergifnis van sy sondes.
3 (Psalm 51:5) Want ék ken my oortredinge, en my sonde is altyddeur voor my.
4 (51:6) Teen U alleen het ek gesondig en gedoen wat verkeerd is in u oë, sodat U regverdig kan wees as U spreek, rein as U gerig hou.
Nadat die kindjie van Batseba dood is, het Dawid dat die priester hom doop met die doop tot bekering. Dit was die doop wat Johannes die Doper ook geken het.
7 (51:9) Ontsondig my met hisop, dat ek kan rein wees; was my, dat ek witter kan wees as sneeu.
8 (51:10) Laat my vreugde en blydskap hoor; laat die gebeente juig wat U verbrysel het.
9 (51:11) Verberg u aangesig vir my sondes en delg uit al my ongeregtighede.
Daarmee Het Dawid simbolies ook sy sondes bely en gesmeek dat die Here hom rein moet maak deur die smet van sy sondes te verwyder.
Dis hoe iemand is wat vir die Here ‘n vreugde is: Hy is iemand wat smekend na die Here toe vlug as hy verkeerd gedoen het. En hy is iemand wat sy saak met God in die reine bring.
Vir so ‘n persoon gee God volle vergifnis van sondes.
My sonde het ek U bekend gemaak, en my ongeregtigheid het ek nie bedek nie. Ek het gesê: Ek wil aan die HERE my oortredinge bely; en U het die ongeregtigheid van my sonde vergewe. Sela. (Psalms 32:5 AFR1953)
So moet ek en jy ook lyk en optree!
Ons is natuurlik ‘n hele ent dieper in die genade van God ingelyf as wat Dawid was - en daarom behoort ons geloofsprestasies dienooreenkomstig beter te wees!
Tydens die dood van die Here Jesus Christus het God die tempel se voorhangsel geskeur en uitmekaar geskuif.
Daarmee het God die dinge wat ons van Hom af gekei het, uit die pad geskuif, sodat ons in ons gebedslewe en bekeringslewe vrye toegang na sy ewige teenwoordigheid toe kan hê.
Versoening tussen ons en God beteken dan ook onder andere dat die Here ons ons sondes vergewe het.
Dit beteken ook dat die Heilige Gees ons lei in ‘n lewe van berou oor ons sondes. Uiteraard is berou en bekering twee karperde wat saamtrek!
Ons kan Dawid dus volg in die eienskap wat hy gehad het wat gemaak het dat die Here hom so lief gehad het: dat hy ‘n man na God se hart was!
Ons kan ons ook voorneem om die dinge te doen waarvan die Here hou.
Ons kan ook opregte seer belewe oor sondes wat ons aanvang.
Ons kan ook bid en smeek vir vergifnis.
Ons kan ook van ons knieë af opstaan en weet dat die Here ons ons sondes vergewe het.
Slotpsalm 32:1, 3.
Datum: 10 November 2002.