Cinemaskop -Last month's silver screen stars - Astrodienst Guest user u1359799630
28-May-2016, 22:25 UT/GMT KEEP SMILING ~ Self-Growth, 5th Teves, 5773 | Aryeh's Sharings
← Limud yomi, 5th Teves, 5773
Daily Teachings of The Baal Shem Tov – 5th Teves, 5773 → Reis na Annerkant | lewe, spiritualiteit, werklikheid, die heelal en ons plek daarin
Posted on 13 Junie, 2009 by annerkant	Dankie dat u hier kom kuier. Ongelukkig gaan hierdie blog onaktief wees tot November 2009 en sal ek tot dan geen nuwe inskrywings byvoeg nie. Ek sal ook slegs ongereeld na kommentare kom kyk. Ek vra ook groot om verskoning dat ek sommer net so verdwyn het, sonder enige kennisgee, veral aan die wonderlike mense wat ek hier in WordPress onmoet en met wie ek vriendskappe gesmeë het. Ek kan nie glo dat ek verlede jaar in November laas hier was nie! :0 Dit voel nie so lank terug nie! Alles is ook so vreemd hier, en ek sal seker weer van voor af moet leer hoe om dinge te doen. Ongelukkig moes ek ‘n verbod plaas op omtrent alles in my lewe wat nie direk tot my werk en studies bydra nie, en veral aktiwiteite wat dink en skryf benodig, en my aandag af kan lei. My studies het reeds te veel jare gesloer, en die finale inhandigingsdatum vir my verhandeling is Oktober hierdie jaar. Dit verg maar bloedsweet en selfdissipline om die werk te voltooi!
Met my geestelike reis en ontdekking is ek nie klaar nie. Bo en behalwe ander aspekte van my lewe en persoon wat verbeter het, vind ek dat die herontdek van my geestelikheid my baie help in my daaglikse lewe. Vrae en wroeg sal daar altyd wees, maar ten minste is geestelikheid ‘n nuttige gereedskap om onnodige ontsteltenisse en spanning teen te werk. Alhoewel ‘n mens dit altyd hoor, word ek self al meer bewus daarvan dat ‘n geestelike reis, en lewensreis, behalwe vir die dood [debatteerbaar :)], nie ‘n eindbestemming het, of tot ‘n einde kom nie. Dit is maar moeilik om te aanvaar wanneer ‘n mens nie kan dink hoe jy ooit sover sal kan kom om ‘n besonderse kunswerk in sand te skep, om dit dan net weer te vernietig nie. Om ‘n taak aan te pak wat nie ‘n einddoel het nie, voel so nutteloos. Niks is tog so lekker en vervullend as om ‘n werk goed af te handel, of die wenstreep te haal nie. So kan ‘n mens ook voltooide trofieë met trots uitstal, of wegbêre, om weer later na vore te bring en te geniet.
Ek wil graag hierdie blog ooplos om dit dan later weer voort te sit. In ‘n nuwe blog sal die begin van my reis ontbreek, of ten minste die begin waarvandaan hierdie blog deel gevorm het van die reis. Die blog is vir my kosbaar, want in ‘n tyd wat ek vasgevang gevoel het in my onvermoeë om my gedagtes oor geestelikheid met iemand te deel, het die blog ‘n uitlaatklep oopgemaak.
Tot November dan. Leef in liefde en geluk! 🙂 Filed under: Algemeen | Tagged: afwesig,blog hiberneer,later terug |	6 Comments »	Die beste besluit
Posted on 6 November, 2008 by annerkant	Ek wil graag vanaand vinnig ietsie skryf. Daar het al ‘n paar dinge by my opgekom waaroor ek wil skryf, maar ek het meeste al weer vergeet in die gejaag. Ek is so gretig om al die boeke te lees, maar dit sal maar eers ‘n bietjie moet wag. Dit is vir my ook nogal dringend om by die kommentare op my blog en by die inskrywings by ander mense se blogs uit te kom, maar vanaand is ek sommer lus om net gedagtes te deel.
Verbasend, ten spyte van die gejaag het ek die spiritualiteit wat deel van my lewe geword het nie heeltemal verloor nie. Elke oggend ( in die vyf minute op die toilet 🙂 ) lees ek ‘n stukkie uit een van Louise Hay se boeke. Dit laat my altyd goed voel en verg nie baie dink en swoeg met idees en nuwe inligting nie. Sy verklaar ook dikwels dat sy die gedagtes en idees so eenvoudig as moontlik vir mense wil bring.
Nou die oggend lees ek ‘n idee raak wat iemand jare terug aan die begin van my navorsingsloopbaan vir my gesê het omdat ek dit so moeilik vind om besluite te neem. Ek kan seker maar uitlap dat ek ‘n taksonoom of eerder deesdae, ‘n sistematikus is. [Mettertyd sal ek tog met my identiteit na vore kom, want hierdie geheimhouding agter ‘n skuilnaam, is maar net nie ek nie. As my naam net nog nie bykom nie, sal ek darem nie so duidelik sigbaar wees in soekenjins en so meer nie. Ek is net nog nie gereed daarvoor nie, en ek dink ook nie my familie en vriende nie.] In taksonomie moet ‘n mens dikwels ‘n identifikasie doen, of bv. ‘n besluit neem of ‘n bepaalde groep eksemplare (specimens) tot ‘n bestaande of nuwe spesie behoort, afhangend van bv. die verskille en variasie wat ‘n mens waar kan neem. In die groep waarop ek werk is molekulêre studies nog nie so aan die orde van die dag nie, en neem ons nog besluite grootliks op morfologiese data. [Dit is lekker om oor my werk te gesels. 🙂 ] Soms herinner die besluite my nogal aan ‘n regsgeding, waartydens jy al die inligting en getuienis op die tafel sit, en daarvolgens ‘n besluit neem. Tot vandag toe neem ek hierdie besluite moeilik, want ek sien altyd die kompleksiteit daarin raak, en die inligting wat ons nog nie het nie, en wat so ‘n besluit mettertyd kan beinvloed soos daar meer uitgevind word. Die raad wat ek gekry het: ‘n mens neem die beste besluit wat jy kan op daardie oomblik en met die inligting wat tot jou beskikking is. Dit mag verkeerd wees, maar jy kon nie beter doen op daardie stadium nie, en die besluit moes geneem word.
Toe loop ek dieselfde raad in Louise Hay se boek (The Power is within you.) raak. Sy benadruk dat jy jouself nooit moet blameer, verkleineer, en aanhoudend moet vertel dat jy onnosel en niks werd is oor besluite wat jy in die verlede geneem het nie. Heel waarskynlik waar jy nou is, en met die kennis wat jy nou het, sou jy dit anders doen, maar toe jy die besluit geneem het, of jou lewe gevorm het, het jy die beste gedoen wat jy kon. Jy moenie jouself afbreek oor die posisie waarin jy jou mag bevind nie. In sulke negatiwiteit sal jy net vasval en glad nie vorder nie. Jy het jou eie liefdevolle ondersteuning nodig indien jy veranderinge wil maak. Indien jy aan God glo, dink ek altyd, indien hy jou so oneidig lief het en vergewe, watter reg het jy self om nie ook met liefde en met volle aanvaarding en vergiffenis teenoor jouself te staan nie.
Ek haal aan uit Louise Hay se boek: “No matter where you are in life, no matter what you’ve contributed to creating, no matter what’s happening, you are always doing the best you can with the understanding and awareness and knowledge that you have.”
Ek moet versigtig wees oor wat ek nou weer belowe, maar volgende keer wil ek graag ‘n inskrywing maak oor my oënskynlike draadsittery en openlike en algehele tolleransie en verstaan van alle uiterstes in spiritualiteit, godsdiens, anti-godsdiens en ateïsme. Dit is werklik hoe dit vir my is, en ek het gewonder waar my grense lê, en of ‘n mens dit kan regverdig.
Filed under: Vir elke dag | Tagged: lewensbesluite,selfaanvaarding,vergewe |	5 Comments »	Kinders, hoeveel mag ons?
Filed under: Persoonlike joernaal | Tagged: godsdiens,kinders |	46 Comments »	So baie om te doen, so min tyd!
Filed under: Algemeen | Tagged: blog ongereeld,tyd |	26 Comments »	Linker- en regterbrein: wow!
Vandat ek blog, spandeer ek wel meer tyd aan dink en redeneer oor godsdiens en geestelikheid. Ek “ontmoet” mense met verskillende oortuigings en denke daaroor. Ek skryf daaroor, ek begin oor verskillende aspekte daarvan lees, en het al ‘n hele hoop boeke bestel, waarop ek nog wag, wat my bankbalans bietjie laat steier. 🙂 Ek stoot die aktiwiteite daar rondom nie meer so heeltemal op die agtergrond wanneer dit besig raak nie. Ek dink oor wat mense vir my gesê het, nuwe idees waaroor ek kan skryf, ek lees oor allerhande dinge op ander mense se blogs, en ek leer baie! Ek is minder angstig oor my denke oor godsdiens en geestelik wees. Maar al hierdie dinge is op die vlak wat ek persoonlik meer geniet en veiliger in voel: op ‘n denkende, redenerende, logiese en grootliks on-emosionele vlak. Maar die gevoelservaring of “spiritualiteit” het “minder” geraak, as ek dit so uit kan druk. In daardie opsig, dra die blog nie regtig tot my geestelike groei by nie.
Hierdie twee aspekte van my geestelike reis pas vir my so reg in die linkerbrein en regterbrein idee in. Ek dink dit is al taamlik algemene kennis, en omtrent soveel as wat ek op hierdie oomblik daarvan weet, dat die linkerbrein reglynig, logies, analities en on-emosioneel dink, en detail “raaksien”. Daarteenoor is die regterbrein kreatief, mistiek, intuitief, emosioneel en ruimtelik, en “sien” die “geheel” raak. Soos in alle dinge moet ek seker balans hou tussen hierdie twee aspekte, maar intuitief 🙂 voel ek dat my spirituele (regterbrein?) meer aandag moet kry.
[Naskrif: Vir die wat nog nie het nie – gaan lees gerus ook ‘n inskrywing van Nikita, “My whole brain”, wat sy al ‘n hele rukkie terug geskryf het. Dit is die moeite werd as jy in denke en die brein belang stel. Dit handel oor “whole brain thinking” (geheelbrein denke), kreatiwiteit, en dies meer, en sluit soos al haar inskrywings ook koppelinge na leersame en ook prettige web blaaie in, waar jy ondere jou eie Picasso skildery kan skep! 🙂 ]
Filed under: Die brein en spiritualiteit,Geestelike reis,Persoonlike joernaal | Tagged: brein,denke,eie ervaring,Jill Bolte Taylor,linkerbrein,regterbrein,spiritualiteit |	66 Comments »	Sommer ongelukkig en omgekrap
Posted on 5 Oktober, 2008 by annerkant	Van Vrydagaand af wou ek al begin oplees en skryf aan ‘n inskrywing, maar een of ander rede is ek net nie lus daarvoor nie en half geïrreteerd daarmee. Die krapperigheid wil maar net nie weg gaan nie. Daarom sit ek nou hier en skryf, met geen interessante inligting nie, met eintlik weinig positief om by te dra, en met die wete dat die arme mense wat hulle tyd mors om hier ‘n draai te maak, met net ‘n gemors van tyd weg gaan stap. Maar dit is dit. Ek het nou op my pad met my sitvlak in hierdie modderpoel beland, en nou moet ek dit deel, want anders draai ek mos net die blink kant na bo, en blink en aangenaam is my reis nie altyd nie. Ek dink my ongelukkigheid het in die week begin toe ‘n gesprek tussen my en ‘n vriendin ‘n draai by godsdiens gemaak het. Alhoewel ek probeer om die onderwerp te vermy, beland ek dikwels pens en pootjies in so ‘n gesprek, ek het gewoonlik geen idee hoe die gesprek daarby uit gekom het nie. Sy is ‘n christen (soos al my vriendinne), en nadat ek probeer het om net te luister, is ek tog ingetrek, en het vir haar probeer verduidelik hoe ek op die oomblik spiritualiteit beleef. Onthou, ek het nou weg beweeg van die glimlag en instemmende kopknik-fase. Ek moet sê, dit was ‘n baie makliker manier om geestelike episodes en gesprekke te hanteer. Dit is soos baie keer moeilik om in woorde vas te vang wat deur my kop gemaal het vanaf daardie eintlik heel gewone gesprek af, so ver as wat godsdienstige gesprekke aan gaan.
Soos ek al hoe meer agter kom, neig my ervaringe en dit waarmee ek myself kan vereenselwig, wat vir my betekenis het en wat my positief laat voel op die oomblik waarskynlik om “new age” te wees. Ek het nie regtig ‘n goeie idee wat “new age” is nie, en miskien het ek maar net onwetend in die aanloklikheid daarvan getrap voordat ek dit eers kan definieer, of eens ‘n Afrikaanse woord daarvoor ken. Al wat ek weet is dat dit vir my ‘n baie positiewe ervaring is. Dit is werklik vir my aangenaam om my, my lewe en almal om my te omhels met liefde en positiewe energie. Om net te wees, en om na die beste in alles te soek en om dankbaar te wees. Om die natuur raak te sien, na mooi musiek te luister, en my daarin te verloor. Om wetenskap te beoefen en met verwondering oor nuwe uitvindings te wete te kom, en te lees en luister na nuwe idees en ander oortuiginge, sonder om dit te veroordeel. Ek is seker maar ook ‘n volstruis, want ek verkies ook om ‘n dowe oor en blinde oog te draai in my daaglikse spirituele lewe op die negatiewe wat my nie aanstaan nie, soos so dikwels byvoorbeeld politiek en geweld. Ek hou nog daarvan om oor lewe en dood te dink, oor niks en oor iets, en oor hoe min ons weet, en selfs dat ons maar vervlietend is, en wanneer ons doodgaan daar net niks oorbly nie. Dit is nie lekker nie, maar dit is ook nie vreesaanjaend nie, dit is maar net. Dit keer my nie om die beste wat ek kan uit die lewe te haal nie, beide met my verstand en my gevoel.
My vriendin is ‘n pragtige mens. Sy het my vertel van haar positiewe ervaring en vertroosting om ‘n christen te wees, en hoe al die vrae nie meer saak maak vandat sy haar hart vir die Here en vir Jesus gegee het nie. Sy weet daar is net een manier om verlos te word, en dit is om te glo dat Jesus Christus vir ons sonde gesterf het. Sy weet daar is baie dinge waaroor ‘n mens vrae kan vra, maar sy weet sy is reg, en eendag sal ons alles weet. Sy het my verseker dat sy my nie veroordeel nie, sy kry my net jammer. Sy gaan toe voort, om soos wat ek baie van alle kante af hoor, te vertel dat die wederkoms baie, baie naby is. En sonder dat ek eers die woord “new age” genoem het (ek sê mos ek is “new age” sonder dat ek eers weet ek is “new age”), sê sy sy is bekommerd dat dit so vinnig toeneem, maar sy is ook bly, want sodra dit die wêreld behoorlik oorheers, kom christus weer. Maar, probeer sy my troos, dalk sal God in sy genade vir mense soos ek ‘n tweede kans gee voor die groot oordeelsdag, selfs al sou ons nie hier op aarde tot bekering kom nie. Sy het met my gedeel hoe sy tot bekering gekom het, en soos altyd was dit so opreg, ek kan nie anders om te glo dat dit die ervaring is wat sy beleef het nie. Sy het nog baie ander dinge gesê, onder andere ook hoe slinks en slim die duiwel is.
En so is ek weet gelaat met die vae gevoel dat al vind ek die liefde en spiritualiteit wat ek ontdek so positief, is ek eintlik deur satan verlei, en is ek nou op pad hel toe. My lewensgeluk en voorspoed is te verduidelik, want ek sal nie beproef word en aangeval word deur die duiwel nie, want ek is nie een van God se kinders nie. Ek kry ook die gevoel dat ek waarskynlik deur beproewing moet gaan om my tot God te keer, en dat dit dalk die manier is waarop God my na hom toe terug sal lei. Na alle kante toe, lyk my toekoms nie rooskleurig nie, veral nie wanneer ek die ewigheid ingaan nie. Maar dalk sal alles ten goede uitwerk, want sy bid ook nou vir my. (En hierdie sê ek opreg nie sonder respek nie. Dit is vir my net so bitter frustrerend dat ek maar elke keer weer in die vrees en twyfel verval … maar dit is seker omdat ek nie gered is en die sekerheid in die geloof het nie.)
Ek vra groot om verskoning vir die negatiwiteit, met al my liefde!
(Naskrif: In my soektog vir ‘n mooi prentjie of foto om onsekerheid of verwardheid uit te beeld, om hierdie inskrywing ‘n bietjie kleur te gee en om die negatiwiteit ‘n bietjie te lig, het ek op hierdie prentjie afgekom op ‘n web blad oor “When is a Braitenberg architecture all you really need?” in inligtingskunde (“informatics”). Ek weet nie eens of inligtingskunde ‘n goeie vertaling vir “informatics” is nie, en van die inhoud van die bladsy weet ek minder as nul, maar so op die oppervlak geskandeer, miskien kan ek my onsekerheid op ‘n manier wiskundig oplos? Dalk as ek minder keuses gegun word?)
Filed under: Persoonlike joernaal | Tagged: bekering,christen,godsdiens,hel,new age,onsekerheid,spiritualiteit,twyfel |	27 Comments »	Nie die einde oor die terme spiritualiteit en christen nie
Posted on 28 September, 2008 by annerkant	Die presiese betekenis, definisie of konsep van woorde of terme wat ‘n mens gebruik wanneer jy oor ‘n onderwerp praat, dink, skryf of redeneer is van uiterse belang. Daarsonder kan kommunikasie redelik skeef loop, en wat een persoon bedoel, heel verkeerd verstaan word deur die volgende persoon wat dit hoor of lees. (Nota: in Afrikaans het ons natuurlik ook die probleem dat terminologie in seker vakgebiede nog nie behoorlik ontwikkel is nie.)
In kommentaar op ‘n vorige inskrywing van my vra Duskant wat ek dink ‘n teksboekdefinisie van ‘n Christen sal wees. (Na aanleiding hiervan het Flippiefanus ook ‘n interessante inskrywing oor die definisie van ‘n Christen geskryf: Burgerskap in God se volk.) Ek spring toe daar weg met ‘n definisie, maar besef gou dat ek vasbrand. Ek het besef voordat ek oor christen wees en spiritualiteit kan begin dink en skryf, moet ek eers presies weet hoe ek dit vir myself definieer. So beland ek toe weer op Google, die plek wat my altyd so oorweldig met al die inligting, en vir iemand soos ek ‘n plek waarin ek behoorlik verdwaal en in alle rigtings gelyktydig begin hardloop.
Oor christen wees verlaat ek my eers op Flippiefanus se inskrywing en sal later weer mooi daaroor gaan oplees en dink.
Oor spiritualiteit loop ek my ook vas. Daaroor kan ek my ook nog nie finaal uitlaat nie, behalwe wat dit op hierdie oomblik vir myself betekenis het nie ( ‘n volgende inskrywing iewers in die toekoms 🙂 ). Ek loop tog die volgende interessante en veelseggende webinligting raak wat die eerste koppelinge is wat ek in Google gekry het oor die betekenis van spiritualiteit, maar om dit en moontlike definisies te verteer kan ek nie so gou nie.
Een van die eerste “hits” ( wat is “hits” in Afrikaans, “kolskote”? 🙂 ) lei na George Maru se blog en ‘n inskrywing van hom, “Die Gevare van Spiritualiteit?“. Hy gee nie ‘n definisie vir spiritualiteit nie, maar laat ‘n mens dink oor die waarde van spirituele ontberinge en spiritualiteit. Hy vra onder andere of spiritualiteit en geloof ‘n mens nie soms kan verwyder van liefde vir self en medemens nie, en dat hierdie voertuie dalk moontlik die dinge is waarvan jy gered moet word, en nie tot jou redding lei nie. Die kommentare op sy inskrywing is ook interessant om te lees.
Die volgende stukkie waarop ek afkom is ‘n boekhoofstuk wat op daardie stadium geskryf word deur Ds. Chris van Wyk van die NG kerk. Dit handel oor spiritualiteit in die kerk, en ek hou van die aanhaling: “Dit beteken dat ons moet afstand doen van die drang om mense te bekeer deur hulle die evangelie te leer, en hulle eerder aan die goeie nuus bekendstel, onder andere deur dit met ons lewe te modelleer.” Ek neem aan hierdie ds. veroorsaak seker nogal kontroversie in die tradisionele christenkerke, maar ek sal nie weet nie.
‘n Sekere Pieter de Villiers (van Stellenbosch af – miskien ken Johan Swarts hom) vra op sy blog “Wat is spiritualiteit“. Dit is nader aan wat ek by uit wil kom. Hy begin deur die verskillende betekenisse wat aan spiritualiteit geheg word te lys: “gevoel van godsdienstigheid”, New Age, alles wat ‘n mens “goed” laat voel (Reiki, joga ens.), en kontak met die geeste. Hy gaan voort deur te katagoriseer dat hy oor spiritualiteit (volgens hom letterlik “dit wat te doen het met die Gees”) in die Christelike of Bybelse sin van die woord. Dit kan volgens hom eenvoudig verstaan word as “geleefde geloof”, maar gaan tereg voort dat ‘n mens die term meer presies moet definieer om ‘n mens in staat te stel om daaroor te redeneer en praat. Hierna lys hy verskeie aspekte van christelike spiritualiteit: 1) die verhouding tussen die goddelike en die menslike; 2) transformasie van die mense deur God – verlossing van die mens; 3) verlossing is ‘n proses, en spiritualiteit het dus te doen met ‘n geloofsreis.
Hier word bespiegel oor die verskil tussen geestelikheid en spiritualiteit na aanleiding van ‘n berig deur ‘n Prof. Christina Landman wat in die Beeld verskyn het. Vir my beteken dit dat “geestelikheid” en “spiritualiteit” deur sommige nie noodwendig as sinonieme beskou word nie.
Op ‘n blad van die Stellenbosch Gemeente (hoekom beland ek nou aanhoudend daar by die Stellenboschers?) is daar ‘n stuk vir studie oor “Vensters op ‘n ander realiteit … Spiritualiteit”. Hier word baie vrae gevra, onder andere, “Wat is die definisie van spiritualiteit”. Ek sou graag wou weet wat die antwoord was. In die aanloop tot die vrae skryf ds. André Serfontein oor spiritualiteit. Hy begin met soort van ‘n definisie: “Spiritualiteit is ‘n bewustheid dat daar meer is as dit wat ons kan sien en verstaan; daar is iets of iemand groter as ons (transendensie). Spiritualiteit beskryf ook ons behoefte aan ‘n konneksie met hierdie iets of iemand groter (intimiteit). Mense reageer verskillend op hierdie bewuswording en soeke – sommige maak hulle eie spiritualiteit op, ander vergeestelik dit, party skei dit van ‘n goddelike dimensie.” Ek kan nogal hiermee saamstem. Dalk is my probleem met christen wees nie die spirituele deel daarvan nie, maar die dogma daarvan (eerste gedagte wat by my opkom).
In Wikipedia is daar natuurlik ook ‘n stuk oor spiritualiteit: wiki oor “spirituality”. Hier word baie geskryf. Julle kan dalk self eers gaan lees.
En so eindig ek weer met ‘n inskrywing wat nie regtig uitkom by wat ek beplan het nie: my eie definisies en betekenis van spiritualiteit en christen in die sin waaroor ek daaroor dink en skryf en hoe dit deel is van my geestelike reis. Ek sal dit dus weer besoek, en waarskynlik sal dit ook verander soos my reis vorder. Hierdie gaan ‘n laaaaaang reis wees!
Filed under: Geestelike reis | Tagged: christen,geestelikheid,geloof,spiritualiteit,terminologie |	12 Comments »	Volgende Blad » Kalender
Reis na Annerkant	Create a free website or blog at WordPress.com. Post to