Party mense is onder die indruk dat die natuur 'n plek is of dat 'n mens na sekere plekke moet gaan om die natuur te ervaar, bv. die veld, 'n natuurreservaat of 'n plaas. In werklikheid is ons deel van die natuur (of anders gestel, die skepping) en is die natuur oral om ons - maak nie saak waar ons is nie. Net so het alles wat ons aanvang, 'n impak op die natuur - weereens maak dit nie saak waar ons dit doen nie. In hierdie verband kom ek elke dag meer onder die indruk dat die mens 'n alte rare wese is. Op allerlei innoverende maniere slaag hy daarin om sy (gesonde) voortbestaan meer en meer te bedreig. Vir diegene wat dalk mag dink dat my bont varkie finaal die gat gevat het, sal ek 'n voorbeeld noem:
Die planteryk is al beskryf as die aarde se longe, want onder meer verwyder dit koolsuurgas uit die atmosfeer en stel suurstof daarin vry. Die plantegroei (miskien veral, maar nie net bome nie) word wêreldwyd op 'n geweldige groot skaal vernietig en op ander maniere benadeel. Boonop pomp ons enorme hoeveelhede koolsuurgas en ander sg. kweekhuisgasse die atmosfeer in. Met ander woorde aan die een kant verminder ons die natuur se vermoë om die atmosferiese gasse in balans te hou en aan die ander kant oorlaai ons die atmosfeer met skadelike gasse. Dit laat my dink aan 'n strawwe roker wat ten spyte van 'n erge longkwaal, nie kan of wil ophou rook nie!
Dit is natuurlik nie vreemd dat daar baie dikwels onagsaam met plante omgegaan word nie. Heelwat mense plaas plante immers op dieselfde vlak as nie-lewende voorwerpe. Gevolglik stel die meeste mense meer belang in diere as in plante (en natuurlik: hoe groter die dier, hoe belangriker en interessanter is dit!). Wat verstaan moet word, is dat die natuur 'n groot sensitiewe sisteem is waar begrippe soos balans en interafhanklikheid wagwoorde is. Dit sluit dan ook ons afhanklikheid van 'n gesonde natuurlike omgewing in.
Die belangrikheid van aksies soos die plant van bome, word gereeld deur sommige mense beklemtoon. Ander mense sal weer op hulle beurt heel negatief op so 'n veldtog reageer en sê dat dit 'n onbenullige bydrae maak tot die stryd teen toenemende klimaatsverandering. Dit mag so wees dat die klompie bome wat mense aanplant, nie op sigself 'n groot duik maak nie, maar vir my lê die grootste waarde daarvan op die gebiede van bewuswording en 'n verandering in gesindheid. Iemand wat self gehelp het om 'n paar bome te plant, sal dalk agterna met 'n ander oog na bome en ander plante kyk en besef dat plante nie maar net vanself daar is nie en dat dit 'n noodsaaklike rol speel in die handhawing van 'n gesonde natuurlike omgewing.
Wat ons dus ookal doen, moet met bedagsaamheid teenoor die natuur gedoen word. Alles wat ek hierbo kwytgeraak het word vir my mooi saamgevat in die volgende opmerking van die Oostenrykse kunstenaar, Hundertwasser, soos aangehaal deur dr. Dave Pepler in die tydskrif, Insig, van Januarie/Februarie 2005: "As 'n mens in die natuur beweeg, is jy die natuur se gas en moet jy leer om jou soos 'n goed opgevoede gas te gedra."