Komkommer - Cucumis sativus - Groentetuin - Komkommer - Cucumis sativus - Groentetuin - Vrugte en groente - 2022
Komkommer, cucumis sativus, is 'n eenjarige plant wat behoort tot die geslag van die komkommers, klim, inheems aan Asië; produseer draai-stingels wat geneig is om vinnig te ontwikkel totdat hulle 120-150 cm lank is; die blare is breed, dun, helder groen; die langwerpige vrugte is donkergroen, vlesig, bedek met klein wit groeisels, wat vinnig met oestyd afkom. Komkommers word al duisende jare deur die mens verbou, daarom is daar honderde variëteite van komkommers, gediversifiseer volgens die groottes van die vrugte en die velkleur: daar is reuse komkommers, slaai, wat 30-40 cm lank kan word. , en ook baie minuut komkommers, wat nie langer as 6 cm lank is nie, om gebruik te word om piekels te produseer; Die gebruik van die Cucumis sativus is gereeld en later word die groter vrugte opgetel om slaaie of ander geregte voor te berei, en die onryp klein vrugte om piekels voor te berei om die vrugte op verskillende maniere te gebruik; hierdie metode is veral nuttig vir rasse wat groot hoeveelhede komkommers produseer, wat skaars in 'n kort tydjie rou geëet kan word, gegewe dat dit benewens ingelegde preservering nie moontlik is om komkommers lank te bewaar met 'n ander metode, soos die vries.
Cucumis sativus is 'n oorwegend somergroente. Dit word hoofsaaklik rou verbruik om slaaie, toebroodjies, toebroodjies vars te maak, en as 'n begeleiding vir ander crudites.
Dit is baie eenvoudig om te kweek en sal beslis baie jare tevrede wees vir die beginnerboer en die groentetuin.
Daar is baie variëteite beskikbaar en ons sal sekerlik die een vind wat die beste by ons smaak- en ruimtebehoeftes pas. U kan dit ook in potte laat groei, veral as ons kleintjies kies.
Komkommers behoort tot die groente van makliker verbouing en van groter bevrediging, in die bestek van ongeveer drie maande beweeg ons van die saad na die ryp komkommer, gereed om geëet te word; die saailinge word geplant, wat reeds minstens twee regte blare het.
DIE KOMMER IN KORT
Van 60 cm tot 1 m
Ontkiemingstye / minimum temperatuur
8-10 / 16 ° C
Weerstand teen koue
Gevoelig vir temperature onder 10 ° C
Verdraagsaam, maar ryk aan humus en goed gedreineer
die komkommer saailinge dit word van saad verkry om in 'n saadbed wat aan die einde van die winter beskerm word, te plaas, sodat die jong plante alreeds in April min of meer geplaas kan word; in die kwekery is dit moontlik om klein, klaargemaakte komkommerplante te vind, wat ons in staat stel om plante van verskillende variëteite te hê sonder om die sade te koop, wat baie nuttig is in 'n klein groentetuin vir die gesin, waar komkommerplante gewoonlik voldoende vrugte lewer, selfs vir die lekkerste komkommerverbruiker, selfs genoeg om dit aan bure te gee.
Voordat die klein plantjies geplaas word, word 'n baie sonnige stuk grond gekies en dit word bewerk, wat die grond verryk met mis en beenmeel, 'n kosbare bron van fosfor, waarvan komkommers groot verbruikers is.
Dit is raadsaam om vir komkommers a te gebruik baie goed gedreineerde grond, aangesien hierdie plante dikwels onderhewig is aan basale of kraagvrot, wat sterk verkies word deur die teenwoordigheid van waterstagnasies; As die grond van ons tuin te kompak of swaar moet wees, voeg 'n bietjie sand by die stuk grond, wat die ondergrond sal verlig en sodoende 'n groter dreinering van die water sal gee.
Langs elke plant plaas ons ook 'n voog, sodat dit daarop kan klim sonder om hindernisse te vind; Dit is ook moontlik om komkommers te verbou, wat hulle laat kruip, maar hierdie praktyk neem baie meer ruimte in die tuin in, en benewens hierdie, is die vrugte wat op die grond rus, geel in die deel in kontak met die substraat, aangesien hulle nie lig ontvang nie.
Laat die plantjies dadelik geplaas word, op 'n afstand van ongeveer 40-50 cm tussen hulle en tussen die rye. natmaak word voorsien sodra die grond droog is, om oormaat te vermy; in die somer moet ons miskien elke dag natmaak, maar in die lente is daar elke 2-3 dae genoeg water om die ingryping te verdun in geval van reën.
Komkommerplante ontwikkel vinnig, maar produseer blomme en vrugte aan die sytakke; om die oes te verhoog sodra die stam 5-7 internodes bereik, word die toppunt van die hoofstam verwyder (tegnies gesien word die plant bo-op geplaas), om sodoende 'n groter produksie van sytakke te bevorder, en 'n gevolglike groter vrugbaarheid .
Nadat die komkommerplante na weke lank vrugte gedra het, neig dit natuurlik tot hulle heeltemal droog is, sodat ons hulle kan ontwortel en die grond voorberei vir verdere gewasse.
In die algemeen word die komkommerplaat in die familietuin gebruik om die tipiese wintergroente te kweek, soos blomkool, broccoli, venkel; Dit is goed om te vermy, selfs die volgende jaar, om komkommers, of ander komkommers, soos pampoene, courgettes, spanspekke, waatlemoene op dieselfde stuk grond te verbou.
Gebruike van komkommer
In Italië word komkommers hoofsaaklik rou verteer, in somerslaai, baie verfrissend; in Sentraal- en Noord-Europa word hulle meestal in piekels gebruik, sodat hulle regdeur die jaar gebruik kan word. Vir hierdie voorbereiding word hulle meestal baie klein komkommers gekies, of selfs nog nie ryp nie, maar amper saadloos in die middel. , met die toevoeging van witwynasyn en 'n paar mosterdsade binne.
Hierdie groente is baie verfrissend en word baie waardeer vir hul hoë suiweringsvermoë, aangesien hulle bestaan ​​uit ongeveer 95% water, met bygevoegde vesels, minerale soute en vitamiene, wat baie belangrik is vir menslike voeding. In die Asiatiese kombuis word komkommers ook gekook, in groente kerrie of ander geregte gebruik; oor die algemeen is dit vinnig kook om die pulp van die komkommers crunchy te hou; gekookte komkommers het 'n effense bitter smaak, nie altyd waardeer deur almal nie.
Komkommers word gewoonlik gebruik vir die bereiding van 'n beroemde sous, tzaziki, van Griekse oorsprong, berei met gerasperde en gedrukte komkommers, met toevoeging van wit en dik jogurt, knoffel, sout en olie; Daar is variasies van tzaziki voorberei met die toevoeging van aromatiese kruie, insluitend koljander, basiliekruid, of pietersielie.
Komkommers word ook in die kosmetiese industrie gebruik, danksy hul suiwerende deugde, wat ook nuttig kan wees vir toepassings op die gesig, in geval van aknee of ander velprobleme en irritasies; benewens ys, tonikum en lotions, word komkommers wyd gebruik as 'n vinnige middel om dit direk op velirritasies aan te wend, en sodra dit in dun skywe gesny is.
Komkommer (cucumis sativus) behoort tot die familie Cuburbitaceae. Dit is 'n jaarlikse plant wat inheems is in die Midde-Ooste en veral Indië en Pakistan. In Europa is dit slegs sedert 1500 bekend.
Dit word gekenmerk deur lang fluweelagtige stingels met takkies. Die blare, donkergroen van kleur, is groen en grof aan die raak. Sedert die begin van die somer het dit geel blomme opgelewer. Op elke plant is daar sowel manlike as vroulike blomme. Laasgenoemde ontwikkel dan tot langwerpige vrugte (alhoewel daar ook ronde vrugte is), met 'n gladde of effens doringagtige vel, wat kan wissel van groen tot geel.
Kombuisgebruik en voedingsinligting
In Italië is die gebruik daarvan redelik beperk: dit word in skywe by slaaie gevoeg of in pinzimonio saam met ander groente geëet. In Sentraal-Europa word dit in plaas daarvan gebruik vir die bereiding van vars en bewaarde souse (meestal gepekelde, gegeur met dille-sade) en dan gekombineer met vleis en eiers, selfs vir ontbyt. Dit is ook 'n onontbeerlike bestanddeel vir die bereiding van twee suiwer someregte: die Andalusiese gazpacho en die Tzatziki-sous.
Komkommer bevat absoluut min kalorieë. Een ons bring in werklikheid 'n maksimum van 13. Dit bestaan ​​feitlik geheel en al uit water en minerale soute (kalium, kalsium, fosfor) en 'n goeie dosis vitamien C.
Dit het suiwerende, diuretiese en verfrissende deugde.
Komkommer is 'n plant van subtropiese oorsprong: om te groei, benodig dit dus stabiele temperature en in elk geval altyd hoër as 10 ° C. Om maksimum opbrengs te kry, moet dagtemperature ongeveer 25-28 ° C wees. Daar moet egter altyd baie water beskikbaar wees, anders stop die produksie en kan die vrugte 'n baie bitter smaak hê.
Saai of plant in oop veld kan gewoonlik vanaf April begin, veral in die Midde-Suid. In die Noorde is dit altyd goed om ten minste die einde van hierdie maand te wag, indien nie die begin van Mei nie.
Komkommer is nie baie veeleisend ten opsigte van substraat nie. Dit pas by feitlik alle toestande aan. Slegs uiters kleiagtige en asfiksiale gronde, waar moontlik waterstagnasie sal voorkom, moet slegs vermy word.
Die beste resultate word verkry op medium-gestruktureerde, diep, goed gestruktureerde en ryk gronde, met goeie dreinering. Die optimale pH moet van sub-alkalies tot neutraal wees (5.8-7). Die verwerking moet altyd akkuraat en diep wees (ten minste 40 cm) om die groei van die belangrike wortelstelsel te bevoordeel.
Die ideaal is om die gebied al van die herfs af te grawe om sodoende goeie ventilasie te kry en die vries- / ontdooi-afwisseling te benut om 'n goeie vernietiging te bewerkstellig.
In die eerste plek sal dit nodig wees om te besluit of ons die saailinge wil koop of dit self moet saai. Dikwels is gevestigde individue in kwekerye beskikbaar, meestal basters wat bestand is teen verskillende patogene. As ons 'n groentetuin bestuur, kan dit 'n goeie keuse wees, want selfs twee of drie plante, indien goed behandel, is voldoende vir normale behoeftes.
Ons kan egter ook besluit om hulle onafhanklik te saai.
Saai warm slaai in
Dit word in postarelle gesaai, en voeg ten minste 'n handvol mis vir elkeen by. Ons plaas 3-4 sade in elke paal en distansieer dit met 'n paar sentimeter. Ons bedek met fyn grond en druk dit goed. Die ideale afstand in die ry is 40-80 cm, tussen die rye is dit ten minste 1 meter (alles afhangende van die verskeidenheid).
As die plante twee blare het, moet dit verdwyn, met 1-2 plante per pos.
3 tot 5 g is oor die algemeen voldoende. sade per vierkante meter gewas.
Komkommerbemesting en besproeiing
Om optimale resultate te verkry, benodig die komkommer 'n baie ryk grond in organiese stof: dit is oor die algemeen voldoende om 30-40 kg mis of kompos te lewer, selfs al is dit nie baie volwasse nie, vir elke 10 vierkante meter grond. Dit is egter uiters belangrik dat dit perfek by die prosesse ingelyf word en dan tydens saai of plant by die gate gevoeg word.
Die bepalende element om 'n goeie opbrengs te verkry, is fosfor. Ons kan die teenwoordigheid daarvan verhoog deur beenmeel, Thomas-slak of sintetiese kunsmisstowwe met 'n hoë hoeveelheid hierdie voedingstof te versprei.
Besproeiings moet altyd volop wees gedurende die hele verbouingsiklus. Die grond moet altyd klam wees: in die algemeen benodig elke komkommerplant ongeveer 2,5 liter water per dag.
Om verdamping te voorkom en dus om die substraat meer vogtig te hou, word dit altyd aanbeveel om deklaag te gebruik, moontlik met behulp van spesiale plastiekfilms. Benewens die vermindering van die besproeiingsfrekwensie, sal dit help om die vrugte skoon te hou (veral die lae wat in plaas van kontak met die grond sou wees, en die ontwikkeling van verrotting in gevaar sou wees) en sal die verspreiding van onkruid voorkom. Dit kan lig en voeding by ons gewasse steel, en dit is daarom uiters belangrik om dit te alle tye onder beheer te hou.
U kan uiteindelik die voet van die komkommers deklaag, selfs met natuurlike materiaal soos strooi of blare, maar dit is dikwels minder effektief.
Bolaag en komkommersteun
Nog 'n baie belangrike genesing is die bolaag. Dit het die doel om die vrystelling van syvloeistowwe wat meer vroulike blomme het (wat dan vrug sal dra) te stimuleer.
Dit is goed om te begin wanneer die plant die vyfde nodus, cimando, oor die vierde blaar vrygestel het. Op hierdie manier word nuwe lote met blaarseëls gebore, wat die beste van ons plante se potensiaal benut.
'N Ander uiters belangrike punt is die posisionering van die draers. Komkommers kan indrukwekkende plante word, met 'n aansienlike gewig wat deur die takke en die baie vrugte gegee word. Vir hierdie doel is dit moontlik om beide stywe plastieknette (of metaal) wat aan die sykante ondersteun word, deur goed aangedrewe pale diep in die grond te gebruik. Alternatiewelik kan natuurlike of plastiekstawe gebruik word, wat in hierdie geval ook kruisings skep. Om die stabiliteit te verhoog, kan ons aansluit by die skep van 'hutte'. Die sentrale ruimte kan gebruik word vir die verbouing van klein groente wat gedurende die somer gedeeltelike skaduwee benodig.
Benaderings en vennootskappe
Om die opkoms van plantsiektes te voorkom, is dit goed om die komkommerkultuur voor 2-4 jaar te herhaal.
Uitstekende samesmeltings is dié met seldery, blaarslaai, kool, boontjies, ertjies. Aan die ander kant moet die nabyheid van solanaceae, soos aartappels en tamaties, vermy word.
Komkommer oes en stoor
Oes begin oor die algemeen drie maande na saai, wanneer die sade nog nie in die vrugte teenwoordig is nie en ongeveer 2 maande duur. Die hoogtepunt van die produksie is van einde Junie tot begin Augustus. Die opbrengs wissel tussen 3 en 12 kwintale per 100 vierkante meter verbouing, ook afhangende van die verskeidenheid.
Dit is altyd goed om die klein vrugte te pluk en die steel met 'n mes of 'n skeer te sny. Op hierdie manier sal die plant nie te vinnig opraak nie.
Dit word ongeveer 'n week in die groente kompartement in die yskas gebêre.
Komkommer is uiters sensitief vir wortelkriptogaat en kraagkriptogame. Hoekvlek en mosaïek kom ook gereeld voor.
Om hierdie probleme te vermy, is dit nuttig om die saad te steriliseer en dit dan vir 45 minute by 45 ° C in water te laat. Dit is ook belangrik om komkommers in dieselfde omgewing te vermy, maar respekteer eerder rotasies.
Interessante basters is nou op die mark beskikbaar wat bewys het dat dit baie bestand is teen hierdie tipe patologie. Dit is miskien die moeite werd om te probeer.
Die variëteite van komkommer kan hoofsaaklik onderverdeel word op grond van hul grootte, vorm, kleur en veral gebruik (gewoonlik rou of ingelegde).
'N Verdere belangrike kenmerk wat die afgelope jaar bekendgestel is, is die absolute oorheersing van vroulike (produktiewe) blomme in vergelyking met manlike blomme.
Interessant is die variëteite Marketmore, die Klein Wonder (met dun wit skil), die lang van China. As basters meld ons ook hoki en burpless, bestand teen verskillende plantsiektes.