Karis se storie oor tienerseks Hoofstuk 12 Deel 1 – Finesse Meisie
meneer leon kleingeld verskyn maandag vir die eerste keer in die hof. Celia is nie by die skool nie, en dit is te verstane. Die skool is in twee kampe verdeel, dié vir haar en dié teen haar. Daar is selfs van die onderwysers wat haar behandel asof sy 'n moeilikheidmaker is wat 'n onderwyser se goeie naam vir eie gewin deur die modder probeer sleep. Een onderwyseres het vir haar gevra of sy nie skaam kry dat sy die man van sy werk beroof nie, en wat gaan dan van sy kinders word? Die stres wat hierdie houding van mense veroorsaak en die hofsaak self is besig om sy tol van Celia te eis. Selfs die skoolhoof het haar gevra of sy nie die saak wil terugtrek nie, want die skool se goeie naam is in die gedrang.
Na skool gaan Karis na Celia se huis toe. Sy wil net hoor of sy oukei is. Maar Celia is beslis nie oukei nie. Haar oë is rooi gehuil en haar gesig vaal van spanning en min slaap.
"Ek het nooit geweet wat beteken onskuldig tot die teendeel bewys word nie. Dit voel elke oomblik of hulle mý skuldig kan bewys. Dit voel of niemand my glo nie. Ek voel soos 'n leuenaar, soos iemand wat almal haat en wil vermy. Miskien moet ek tog maar die saak terugtrek," sê Celia deur 'n stortvloed trane.
"Celia, nou is jy verspot! As jy dit terugtrek, stel jy iemand anders in gevaar om ook in dieselfde strik te val!" roep Karis ontsteld uit. Sy glo Celia met haar hele hart. Sy is nie die soort meisie wat 'n storie sal versin nie. Wie so siek sou wees om so iets te sê as dit nie waar is nie, weet Karis ook nie. "Moenie worry nie, Celia, ék glo jou!" stel sy haar gerus.
"Mevrou Smithers het in die klas gesê hy is nog ver van skuldig en hoe weet ons die aanklag is waar, en dit terwyl ek daar in die klas sit," vertel Celia.
"Ag, Celia, steur jy jou aan haar? Sy en mevrou Meyer is van dieselfde materiaal, mislik verby!" troos Karis.
"Hoekom word sulke mense onderwysers?" vra Celia.
"Weet jy, ek dink hulle is soort van sadiste en wil graag jongmense tussen hulle vingers dooddruk!" sê Karis passievol en vryf Celia se arm.
Toe Karis na 'n halfuur huis toe gaan, lyk Celia minder gespanne en Karis voel meer gerus oor haar gemoedstoestand. Maar dit moet erg wees om jou in so 'n situasie te bevind, dink Karis.
Mia praat al vir twee dae net die minimum. Op Karis se vraag of sy toe met Chris uitgemaak het, het sy net haar kop geknik en gesê: "Maar ek wil nie met jou of enigiemand anders daaroor praat nie."
Karis voel egter sy het nou genoeg gehad van Mia se houding en toe sy van Celia af by die huis kom, takel sy haar suster dadelik. "Luister hier, Miatjie, jy weet Pa bedoel dit goed om te sê jou en Chris se verhouding moet eindig. Ek verstaan jy voel nie lekker daaroor nie en ek besef dat dit net 'n slegte ervaring kan wees, maar dit is nie nodig om ongeskik te wees met almal om jou nie. Ek het byvoorbeeld niks aan jou gedoen nie!" sê Karis vererg en stap weg.
'n Rukkie later klop Mia aan Karis se kamerdeur.
"Jammer, Sus, ek weet ek was goor met jou. Vergewe my maar …" sê Mia in 'n kleindogtertjiestemmetjie.
"Dis oukei, maar watch it," sê Karis waarskuwend.
Dié aand is Mia vriendeliker met haar pa en ma. Sy vertel aan die etenstafel dat daar by Anri-hulle ingebreek is en Karis besef Anri en Mia is weer aan die gesels. Eers die uitnodiging dat Anri saam met Karl na die verjaarsdagpartytjie toe moet kom en nou die aanduiding dat hulle by die skool gesels. Die kwaaivriendskap is blykbaar nou vergete.