In 'n TV-debat om die amptelike aanvang van die Franse presidensiële verkiesingsveldtog te merk, is die regs kandidaat Marine Le Pen daarvan beskuldig "Draai die waarheid" deur haar centrist-teenstander Emmanuel Macron. Sy het geargumenteer dat "Islamitiese fundamentalisme" in Frankryk opkom en dat die eis gebruik word om 'n oproep om 'n einde te maak aan immigrasie "regverdig. Haar posisie was die jongste in 'n lang reeks verklarings van regs-regse leiers wat algemene politici bekommerd maak.
As jy Le Pen se appèl wil verstaan, wys mense gereeld op die ooglopende: drie groot terreuraanvalle in 18 maande, onrus oor immigrasie en ekonomiese somberheid. Terwyl dit noodsaaklik is, word die huidige paradigmaskuif in die Europese politiek ook gehelp deur die verdelende taal van populisme. Die leiers van hierdie populistiese bewegings sê nie net verdeeldheid nie. Hulle verskuif die betekenis van sleutelkonsepte in die Westerse demokrasie.
Populistiese retoriek transformeer die feite van sosiale kwessies in verdelende metafore en simbole. Toe die VSA besoekers van sekere Moslem-meerderheidslande verbied het om sy grense te betree, het die Hollandse regs regs leier Geert Wilders gereageer deur te sê "Islam en vryheid is nie verenigbaar nie".
Wilders gebruik die woord Islam simbolies om in te gaan vir iets wat die teenoorgestelde van vryheid is: onderdrukking of beroep. Marine Le Pen het uitgekom en gesê soveel deur Moslem se gebed in die strate te vergelyk met die Nazi-besetting van Parys. Vir baie, Wilder se gebruik van die woord "vryheid" en Le Pen se gebruik van die woord "beroep" vlieg in die lig van die betekenis van daardie woorde in 'n Westerse demokrasie.
Die Europese Konvensie vir Menseregte verklaar dat "almal die reg het op vryheid van gedagtes, gewete en godsdiens" en terwyl daar is belangrike uitsonderings, Europese wetgewing het tradisioneel gelyke behandeling van mense van verskillende godsdienste gewaarborg. Die Europese Unie het ook verklaar dat dit 'n "wettige en morele verpligting" het om te sorg vir diegene wat van oorlog en terreur vlug. Om te suggereer dat die openbare teenwoordigheid van die godsdiens van diegene wat oorlog en terreur vlug, verband hou met oorlogstydse besetting deur 'n totalitêre regime, is 'n radikale verskuiwing in hoe die begrip vryheid in Europa verstaan ​​word.
Wanneer betekenis skofte beteken
Om die kognitiewe ontkoppeling tussen hoofstroompolitiek en populistiese retoriek te verstaan, is dit nuttig om te kyk na die manier waarop taal invloed het op die manier waarop kulture dink. In 1960, die Duitse filosoof Hans Blumenberg gepubliseer 'n studie van die metafore wat belangrike filosofiese idees in die Westerse kultuur georiënteer het.
'N Abstrakte konsep soos die waarheid, voorgestel Blumenberg, was moeilik om te beskryf sonder 'n metafoor. As mens na die geskiedenis van die maniere kyk wat die waarheid in die Westerse kultuur beskryf word, is dit dikwels gekoppel aan die beeld van lig. In die Christelike tradisie word Christus byvoorbeeld die "lig van die wêreld" genoem, maar as God is hy ook die uiteindelike waarheid. In die alledaagse taal, wanneer ons sê dat 'n speurder soos Poirot of Sherlock Holmes "liggies werp" op 'n raaisel, bedoel ons dat hulle die waarheid openbaar. Ons kan foto lig skyn in 'n donker gebied en skielik verlig wat regtig daar is.
Egter paradigmas kan verskuif. 'N Paradigmaskuif in taal is wanneer woorde vinnig 'n nuwe betekenis aangaan en die metafore en simbole wat ons skielik vanselfsprekend aanvaar, beteken nie wat ons gedink het nie. So is die geval met die taal van populisme.
Le Pen en Wilders gebruik die ou konsepte langs nuwe metafore. Gevolglik dink die kiesers oor die konsepte anders. Op dieselfde wyse as die simboliese gebruik van immigrante en Islamiete deur Le Pen en Wilders, word ekonomiese vryheid ook as 'n bedreiging vir die gemeenskaplike mark beskou. Die vrye verkeer van kapitaal, gehelp deur die gemeenskaplike geldeenheid, is bedoel om die moontlikhede van die Europese finansiële markte oop te maak. Maar Le Pen het die euro a genoem "Mes in die ribbes" Dit verseker die "voorlegging van die Franse mense."
Le Pen se metafoor is nie net ekstreem nie, dit verander die betekenis van ekonomiese vryheid en deur middel van haar metafoor koop die kiesers die idee dat hul vryheid deur hoofstroompolitici in die gedrang kom.
Hoofstroom politici moet uit ontkenning kom. In hierdie seisoen van die Europese verkiesings, kry hulle minder en minder deur populistiese leiers te beskuldig dat hulle die waarheid verdraai. Dit blyk net Le Pen en Wilders te galvaniseer wanneer diegene in die mag hulle gebruik van hierdie woorde uitdaag omdat meer en meer mense nie die tradisionele betekenis van daardie woorde glo nie.
Terwyl die ontluikende betekenis van woorde soos vryheid vir baie skrikwekkend lyk, sal die hoofstroompolitiek meer verkry deur nuwe maniere te vind om die verskuiwingskonsepte aan te spreek eerder as om 'n illusie van 'n vaste betekenis aan te spreek. Hulle waag sommige van die mees gekoesterde idees in die Westerse demokrasie wat deur hul vingers gly.
Andrew Hines, PhD Kandidaat, Departement Vergelykende Letterkunde en Kultuur, Queen Mary University of London
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Hoe om die taal van politieke populisme te verstaan