Daar is ’n outomatiese inklusiwiteit by die KKNK wat ek nog nie op ’n ander Afrikaanse kunstefees gewaar het nie. Tesame daarmee neem groot gehore op ’n meer proaktiewe en kritiese manier deel aan gesprekke en daar is ’n paar produksies wat op gewaagde maniere kwessies in ons samelewing aanroer wat nie noodwendig sal slaag op ander feeste nie. (Sien byvoorbeeld Buite land, waarin Jacques, ’n Afrikaanse narkotiseur, en Sizwe, ’n Zoeloe-choreograaf, in ’n vlugtige verhouding is, en Asem, waarin Stian Bam as gewonde en ylende Boeregeneraal-karakter, wat bedek is met ’n kombers van Springbokvelle, die gehoor verras deur absurd en poedelnaak op die verhoog uit ’n kot te spring in ’n koorsige poging om “die manne” se oorlog teen die Kakies voort te sit.)
Die meeste van ons word nou vervreem deur ’n korrupte politieke bestel en gevolglik is opmerkliker “parallelle polisse” (“polis” in die sin van maatskaplike eenhede, van die Grieks vir “stad”) besig om te ontstaan.