Die opstand van die Moriskos - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Die opstand van die Moriskos
Die opstand van die Moriskos was een van die eerste werklike uitdagings vir die gesag van Philip waarmee hy in Spanje moes omgaan. Die Moriskos is bekeerlinge Moors wat geen belangrike staatsposisies in Spanje beklee het nie.
Die Moriscos-gemeenskappe in Spanje was nog nie geïntegreer nie en hulle het nou verband gehou met die Turke, wat tot vermoedens oor hul lojaliteit gelei het. In 1568 was daar 'n uitbraak van twis in Andalusië (die gebied Cadiz en Malaga), wat simbolies was van die bittere verhoudings tussen die Moricos en die Christene in die suide van Spanje. In eenvoudige terme vertrou die Spaanse nie die Moriskos nie en twyfel hulle dat hulle lojaal is aan Madrid. Die rebellie van 1568 het bekend gestaan ​​as die Rebellie van Alpujarras. Die Moriskos het griewe oor die lang termyn gehad, maar dit was op kort termyn die opstand.
Daar was 'n opstand in 1499, maar van 1500 tot 1550 het daar 'n onrustige wapenstilstand bestaan. In 1508 is die Moriskos verbied om hul tradisionele kostuums te dra, en hul ou gebruike is verbied.
Hierdie wette was egter slegs op papier en is nie afgedwing nie. Die Moriskos het bande met Islam behou deurdat hulle Arabies gepraat het en die Arabiese kultuur behou het, en die mislukking om 'Spaans' te word, het baie in Madrid en elders in Spanje beledig. Spaanse Christene beweer dat die Moriskos seksueel promiskue was en dat hulle gesinsverkopers onderhou het. Dit het alles tot verdenking gebring en 'n aantal Moriskan-gemeenskappe moes in bergagtige streke woon om hulle van die Spaanse lewe uit te sluit.
Van 1500 tot 1550 was die burgerlike en kerklike owerhede strydig met mekaar oor watter stappe te doen en gesamentlike optrede kon nie realiseer nie. Dit het die Moriskane tyd gegee om 'n nuwe magsbalans te ontwikkel.
Die betrokke gebied waar dit plaasgevind het, word beheer deur die graaf van Tendilla van die Mondejar-tak van die Mendoza-familie. Om hul posisie te behou, het die Moriskane 'n 'spesiale verhouding' met Tendilla ontwikkel. Die posisie van die Moriskane was nou afhanklik van die vermoë van die Mondejar om hul posisie by die hof te behou teen toenemende intrige teen hulle.
Van 1540 tot 1550 is die posisie van die Mondejar-gesin ernstig ondermyn en dit het die Moriskane se posisie toenemend beïnvloed. Dit het ook saamgeval met 'n chroniese ekonomiese en godsdienstige krisis.
Die Moriskane was afhanklik van sy vir hul handel. In die 1550's is die uitvoer van geweefde sy verbied en in 1561 is 'n groot belasting op Granadan-sy geplaas. Dit het die Moriskane erg getref. Ook op hierdie tydstip was die Inkwisisie baie aktief, veral in die ondersoek na die eienaarskap van grond in Granada. Die inkwisisie het beslag gelê op baie grond wat deur die Moriskane besit word, ondanks die pleidooie van Tendilla wat die belasting wat die Moriskane op die grond wat hulle besit het, nodig het om vir sy eie troepe te betaal.
Gekombineer hiermee het die Katolieke Kerk die offensief aangepak. Dit het sy eie probleme van afwesigheid en swak werk wat deur die geestelikes verrig is, genees en die aanstelling van 'n nuwe aartsbiskop van Granada (Pedro Guerrero) het gelei tot 'n meer kragtige veldtog deur die Kerk om die Moriskane volledig tot die Christendom te bekeer.
In November 1566 is ooreengekom om 'n hervorming van die Moriskanse gewoontes aan te gaan.
In Januarie 1567 is die hervormings gepubliseer. Dit was slegs 'n poging om vroeëre verordeninge af te dwing, sodat hulle nie nuut was nie. 1) Arabies was verbode 2) Tradisionele Arabiese kleredrag was verbode 3) die Moriskane moes 'hul tradisionele gewoontes' laat vaar (dit verwys na hul vermeende seksuele gewoontes). Die Moriskane het 'n deputasie na Madrid gestuur om te pleit dat die hervorming nie ingestel moet word nie, maar Pedro de Deza is in beheer van die afdwinging daarvan. Dit was hierdie poging om hierdie hervormings in te stel wat die opstand laat ontstaan ​​het.
Waarom is die hervormings ingestel?
Niemand het die afgelope 50 jaar die moeite gedoen om dit te doen nie, hoekom nou?
Die antwoord het 3 mense betrek.
'N Suksesvolle afdwinging sal die prestige van De Deza by die hof baie verbeter. Dit sal hom ook 'n voordeel bo die Mendoza-familie gee. Die Deza- en Mendoza-gesinne het 'n eeue oue gesinsfees beveg en Deza het alles in sy vermoë gedoen om iemand (Tendilla) in die verleentheid te stel wat bekend was dat hy sagmoedig was teenoor die Moriskane.
Die president van die Raad van Castille was kardinaal Espinosa. Hy was 'n klassieke ortodokse Katoliek en het nie van Tendilla se toegeeflikheid teenoor die Moriskane gehou nie. Hy was ook bekommerd dat die streek 'n administratiewe ineenstorting ondervind wat tot sosiale onrus kan lei. Sy oplossing was eenvoudig - verwyder Tendilla en plaas die streek onder die beheer van die president van die Audiencia wat toevallig de Deza was. Dit sou stabiliteit verseker wat Espinosa beweer het, en op hierdie tydstip was Philip II baie onder die invloed van Espinosa.
Philip self het stabiliteit in Granada nodig vanweë die dreigement van die Turke. In 1565 het drie Moriskan-spioene erken dat daar 'n plan was vir die Moriskane om die Granadan-kus in beslag te neem terwyl die Turke Malta aanval. Logika het bepaal dat die Turke dan 'n aanval op Spanje sou konsentreer met die hulp van die Moriskane wat Granada gehou het. Dit alles bevestig die vrees vir Filippus II en om selfs die grootste kans op hierdie gebeurtenis te voorkom, stem Philip in tot die afdwinging van die hervormings.
Hierdie afdwinging het 'n opstand deur die Moriskane veroorsaak. Dit het in 1568 uitgebreek en aan Philip bevestig dat die Moriskos nie vertrou kon word nie en dat Islam op die punt was om Spanje aan te val met die opstand om hulle te help. Die terrein was baie moeilik vir 'n militêre veldtog, maar Tendilla, met behulp van sy plaaslike troepe, het 'n paar briljante veldtogte beveg. Uit vrees dat hy te suksesvol sou wees en dat sy magsbasis sou uitbrei, het Philip II hom vervang met sy eie halfbroer genaamd Don John van Oostenryk. Hy moes egter wag dat sy mans van regoor Spanje aankom. Dit het die Moriskos tyd gegee om hulself te organiseer en dit het hom tot 1570 geneem om die opstand te beëindig.
Filippus II het 'n oplossing vir die probleem nodig en hy het besluit dat hy die Moriskos in Castille in klein afgesonderde dorpies sal versprei en hy het hulle daarna met 50.000 Spanjaarde vervang. Tussen 60,000 en 150,000 Moriscos het egter in Granada bly woon en al hierdie 'oplossings' wat in Castille versprei is, was baie kwaad mense wat in hul eie gedagtes niks verkeerd gedoen het nie en sonder enige rede gestraf is.
Dit het 'n ekonomiese uitwerking gehad deurdat die Moriskos nog altyd gevorder het in hul werksbenadering en dat hulle nou min tyd gehad het vir Madrid en die ekonomie van Spanje daarvolgens geraak is. Hulle het geen aansporing gehad om hard vir die land te werk nie en gekombineer met die swak ekonomiese posisie van Spanje het Spanje se finansiële en ekonomiese posisie verder onderdruk.