Tydlyn van Efesos - Inligting
Tydlyn van Efesos
Die geskiedenis van Efese
Volgens die Griekse mitologie is die ou stad Efese deur die Grieke in 11 eeu v.C. deur Androclos, die seun van die legendariese koning van Athene. Hy het die orakels in Delphi gevra waar en hoe hy 'n nuwe vestiging vir Grieke kan vind. Die antwoord van orakels was baie interessant en eenvoudig.
Volgens orakels sou 'n wildevark en 'n vis hulle na die plek van die nuwe nedersetting lei. Op 'n dag was Androklos en sy vriende besig om vis op 'n oop vuur te kook, toe 'n vis uit die pan na die nabygeleë bosse vlieg. Vonke uit die vuur het die bosse ook aangesteek en toe hulle opvlam, hardloop 'n wildevark uit die bosse om uit die vlamme te ontsnap. Androklos het die vark agtervolg en doodgemaak. Toe herroep hy die woorde van die orakels en bou sy stad op hierdie webwerf.
Die nedersettings van Efese
Efese is op verskillende plekke in verskillende tye geleë. Die eerste nedersetting van die stad was geleë op die heuwel Ayasuluk en bewoon deur antieke Anatoliërs (Amazones, Hetiete), Carians en Lelegians. Die tweede nedersetting van Efese was noord van die berg Panayır (berg Pion). Net soos in ander stede van die Egeïese koste van Anatolië, word Efese regeer deur Croesus van Lydië en Perse. Die derde nedersetting was geleë in die vallei tussen Mount Panayır en Mount Bülbül (Mount Coressus), gevind deur Lysimachus, een van die generaals van Alexander die Grote. Hierdie nedersetting Efese is die grootste en kan vandag besoek word. Ten slotte, as gevolg van die aanhoudende insil van die hawe en herhaaldelike aanvalle deur Arabiere, het die stad sy ligging verander na die Ayasuluk -heuwel wat die Vierde Efese vorm.
Volgens oorskrywings dateer die geskiedenis van Efese uit 6000 vC, tot die Chalcolithic periode. Opgrawings by die Ayasuluk -heuwel het 'n nedersetting aan die lig gebring, en dus was antieke Efese die eerste keer op die Ayasuluk -heuwel. Dit is eers deur die Anatoliese stamme gevestig, want Efese word genoem in Hittitiese spykerskrifttabelle onder die naam Apassas wat "heuningby" beteken.
Volgens die ou geograwe Strabo en Pausanias, en die historikus Herodotus beweer dat Efese deur Amazones gevind is en die inheemse stamme van die gebied was die Kariërs en die Lelegiërs omstreeks 3000 vC. Amazones het die stad se naam Efesos genoem, kan een van die koninginne of generaals van Amazones genoem word. Volgens hulle het Hetiete omstreeks 1400 vC hierheen gekom en die naam van die stad verander van Efese na Apassas. Ioniese koloniste het omstreeks 1100 vC hierheen gekom.
Ongeveer 650 vC is Efese aangeval deur die Cimmeriërs, wat die stad verwoes het, insluitend die tempel van Artemis. Ongeveer 560 vC is Efese verower deur die Lydiërs onder koning Croesus. Hy het die inwoners met respek behandel, ten spyte van harde uitspraak, en selfs die belangrikste bydraer tot die heropbou van die tempel van Artemis geword. Sy handtekening is gevind op die voet van een van die kolomme van die tempel (wat nou in die British Museum te sien is). Croesus het die bevolkings van die verskillende nedersettings rondom Efese hergroepeer in die omgewing van die Tempel van Artemis en die stad vergroot. Later in dieselfde eeu het die Lydiërs onder Croesus Persië binnegeval. Die Ioniërs het 'n vredesaanbod van Kores die Grote geweier, maar in plaas van die Lydiërs. Nadat die Perse Croesus verslaan het, het die Ioniërs aangebied om vrede te maak, maar Kores het daarop aangedring dat hulle moet oorgee en deel word van die ryk. Hulle is verslaan deur die Persiese leërbevelvoerder Harpagos in 547 vC. Die Perse het toe die Griekse stede van Klein -Asië opgeneem in die Achaemenidiese Ryk. Efese het argeoloë gefassineer omdat daar gedurende die argaïese tydperk geen definitiewe plek vir die nedersetting is nie. Daar is talle plekke om die beweging van 'n nedersetting tussen die Bronstydperk en die Romeinse tydperk aan te dui, maar die versinking van die natuurlike hawens sowel as die beweging van die Kaysterrivier het beteken dat die ligging nooit dieselfde gebly het nie.
Toe Alexander die Grote die Persiese magte in die Slag van Granicus in 334 vC verslaan het, is die Griekse stede van Klein -Asië bevry. Die pro-Persiese tiran Syrpax en sy gesin is met klippe doodgegooi, en Alexander is hartlik begroet toe hy in triomf in Efese inkom. Na die dood van Alexander in 323 vC, het Efese in 290 vC onder die bewind gekom van een van Alexander se generaals, Lysimachus. Terwyl die rivier Cayster die hawe verswelg het, het die gevolglike moerasse malaria en baie sterftes onder die inwoners veroorsaak. Die mense van Efese moes noodgedwonge na 'n nuwe nedersetting van twee kilometer verhuis, wat die grootste is en wat ons vandag sien. Toe Lysimachus sterf, val Efese onder die bewind van die Attalid-koning van Pergamon Eumenes II (197-133 vC). Toe sy kleinseun Attalus III sonder eie kinders sterf, het hy sy koninkryk aan die Romeinse Republiek oorgelaat.
Toe Augustus in 27 vC keiser word, maak hy Efese in plaas van Pergamum die hoofstad van die prokonsulêre Asië, wat Wes -Klein -Asië dek. Efese het 'n era van voorspoed betree. Dit het die setel van die goewerneur geword en uitgegroei tot 'n metropool en 'n groot handelsentrum.
Die stad was beroemd om die Tempel van Artemis met haar hoof heiligdom daar, die Library of Celsus, en sy teater, wat 25 000 toeskouers kon huisves. Hierdie opelug-teater is aanvanklik gebruik vir drama, maar tydens latere Romeinse tye is daar ook gladiatorgevegte op die verhoog gehou, met die eerste argeologiese bewyse van 'n gladiator-begraafplaas wat in Mei 2007 gevind is. Die bevolking van Efese het ook verskeie groot badkomplekse gehad, op verskillende punte gebou terwyl die stad onder Romeinse bewind was. Die stad het een van die mees gevorderde akwaduktstelsels in die antieke wêreld, met verskeie akwadukte van verskillende groottes om verskillende gebiede van die stad te voorsien, insluitend 4 groot akwadukte.
Die stad en tempel is in 263 deur die Gote vernietig. Dit was 'n afname in die glans van die stad.
Efese was ná Konstantinopel in die 5de en 6de eeu die belangrikste stad van die Bisantynse Ryk in Asië. Die keiser Konstantyn I, het 'n groot deel van die stad herbou. Aankope deur die Arabiere eers in die jaar 654-655 deur kalief Muawiyah I, en later in 700 en 716 het die afname verder versnel. Toe die Seljuk -Turke Efese in 1090 verower, was dit 'n klein dorpie. Die Bisantyne hervat die beheer in 1100 en verander die naam van die stad in Hagios Theologos. Hulle het beheer oor die streek gehou tot 1308. Kruisvaarders wat daar verbystap, was verbaas dat daar slegs 'n klein dorpie was, Ayasalouk, waar hulle 'n bruisende stad met 'n groot hawe verwag het. Selfs die tempel van Artemis is heeltemal vergeet deur die plaaslike bevolking.
Die stad is in 1304 verower deur Sasa Bey, 'n leërbevelvoerder van die Menteşoğulları Prinsdom. Kort daarna is dit afgestaan ​​aan die Aydınoğulları-prinsdom wat 'n kragtige vloot in die hawe van Ayasuluğ (die huidige Selçuk, langs Efese) gestasioneer het. Ayasoluk het 'n belangrike hawe geword, vanwaar die vloot aanvalle tot die omliggende streke georganiseer het. Die stad het weer 'n kort bloeitydperk gedurende die 14de eeu onder hierdie nuwe Seljuk -heersers geken. Hulle het belangrike argitektoniese werke bygevoeg, soos die İsa Bey -moskee, woonwaens en Turkse badhuise (hamam). Hulle is vir die eerste keer in 1390 as vasale opgeneem in die Ottomaanse Ryk. Die Sentraal -Asiatiese krygsheer Tamerlane het die Ottomane in 1402 in Anatolië verslaan, en die Ottomaanse sultan Bayezid I sterf in ballingskap. Die streek is herstel na die Anatoliese Turkse Beyliks. Na 'n tydperk van onrus is die streek in 1425 weer opgeneem in die Ottomaanse Ryk.
Efese is uiteindelik heeltemal verlaat in die 15de eeu en het haar eertydse glorie verloor. Ayasuluğ in die omgewing is in 1914 herdoop tot Selçuk.
Hy is gebore in Amida (moderne Diyarbakır in die suidooste van Turkye) omstreeks 507, en is daar in 529 deur Johannes van Tella in die Zuqnin -klooster as diaken aangewys, , maar in 534 vind ons hom in Palestina, en in 535 gaan hy na Konstantinopel. Hy het in die later jare van die 530's na die ooste teruggekeer, waar hy eerstehands die verwoesting van die groot plaag aanskou het. Hy het deur die streek gereis, so ver as Egipte gegaan, om verhale te versamel vir sy versameling heiliges wat hy in die jaar 565 in 'n boek (met 58 sulke lewens) saamgestel het. Hy was aan die begin van die jaar terug in Amida die woedende vervolging teen die Monofisiete deur Ephrem, Melkitiese Aartsvader van Antiochië en Abraham, biskop van Amida c. 520-541. Omstreeks 540 keer hy terug na Konstantinopel en maak dit sy woonplek.
In Konstantinopel blyk dit dat hy vroeër die kennisgewing van Justinianus I gewen het, een van die belangrikste doelwitte van wie die beleid die konsolidasie van die Oosterse Christendom was as 'n skans teen die Zoroastriese mag van Persië, deur vervolging van al die oorblywende heidene van die ryk. Johannes word deur Barhebraeus gesê (Chron. eccl. ek. 195) om Anthimus as monofisiet -biskop van Konstantinopel opgevolg te word, maar dit is waarskynlik 'n fout. Hy het in elk geval die guns van die keiser geniet tot die dood van laasgenoemde in 565 en (soos hy self vir ons sê) die hele inkomste van die Monophysite Church toevertrou.
Hy is deur Justinianus gestuur op 'n sending vir die bekering van heidene wat in 542 in Klein -Asië oorgebly het, en laat ons weet dat die aantal wat hy gedoop het, 70 000 beloop het. Hy bou ook 'n groot klooster by Tralles op die heuwels wat in die middel van die Meander val, en meer as honderd ander kloosters en kerke, meestal bo -op afgebreekte heidense tempels. Van die sending aan die Nubiërs wat hy moontlik bevorder het, alhoewel hy nie self hul land besoek het nie, word 'n interessante verslag gegee in die 4de boek van die 3de deel van sy geskiedenis. Hy is in 558 deur Jacob Baradaeus aangewys as biskop van Efese (Asië) vir die anti-Chalcedoniërs, hoewel sy titel grotendeels nominaal was en hy in Konstantinopel gebly het.
In 546 werk hy saam met die keiser tydens 'n vervolging wat heidene in Konstantinopel en sy omgewing geteiken het. Hy het hierdie taak getrou uitgevoer en alle wat verdink word van die 'goddelose heidense dwaling', soos Johannes dit self noem, gemartel en baie aanbidding van die voorvader onder die aristokrasie van die Ryk gevind. Maar sy lot verander kort ná die toetreding van Justin II. Ongeveer 571 begin Johannes III die Scholasticus, die ortodokse of Chalcedoniese aartsvader (met die keuring van die keiser) 'n streng vervolging van die monofisitiese kerkleiers, en Johannes was een van diegene wat die meeste gely het. Hy gee ons 'n gedetailleerde verslag van sy lyding in die gevangenis, konfiskering van sy eiendom, ens. Geskiedenis. Die nuutste gebeure is op 588, en die skrywer kon nie veel langer gelewe het nie, maar van die omstandighede van sy dood is niks bekend nie.
John se hoofwerk was syne Kerklike geskiedenis, wat meer as ses eeue beslaan het, van die tyd van Julius Caesar tot 588, hoewel Johannes self die Seleukidiese era gebruik.  Dit is in drie dele saamgestel, elk met ses boeke. Dit lyk asof die eerste deel heeltemal vergaan het. Die tweede, wat strek van Theodosius II tot die 6de of 7de jaar van Justin II, is volgens F. Nau volledig of byna volledig weergegee in Johannes se eie woorde in die derde deel van die Zuqnin Chronicle, wat tot onlangs was verkeerdelik toegeskryf word aan die aartsvader Dionysius Telmaharensis. Moderne navorsing het getoon dat dit meer waarskynlik is dat groot dele ontbreek. Van hierdie tweede afdeling van John's Geskiedenis, waarin hy moontlik die sg Kroniek van Joshua die Styliet word aansienlike gedeeltes gevind in die manuskripte van die British Museum Add. 14647 en 14650, en hierdie is gepubliseer in die tweede volume van J. P. N. Land's Anecdota Syriaca. Maar die geheel word meer volledig weergegee in die Vatikaan -manuskrip (Codex ZuquenensisVatican Syriac 162), wat 'n groot deel van die kroniek van John bevat in 'n kolofon uit die agtste eeu. (Engelse vertaling, met aantekeninge, deur Amir Harrak, Die kroniek van Zuqnin, dele III en IV (Toronto, 1999) en deur Witold Witakowski, Pseudo-Dionysius van Tel-Mahre: Kroniek, Deel III (Liverpool, 1997)).
Die derde deel van Johannes se geskiedenis, wat 'n gedetailleerde weergawe is van die kerklike gebeure wat in 571-588 plaasgevind het, asook van 'n paar vroeëre gebeurtenisse, bestaan ​​in 'n redelik volledige toestand in Add. 14640, 'n manuskrip van die Britse museum uit die sewende eeu. Dit vorm 'n kontemporêre rekord van groot waarde vir die historikus. Die ietwat wanordelike toestand, die gebrek aan chronologiese rangskikking en die af en toe herhaling van verslae oor dieselfde gebeurtenisse is, soos die skrywer ons self meedeel (ii. 50), te wyte aan die feit dat die werk byna heeltemal saamgestel is tydens sy gevangenisstraf. Konstantinopel. Dieselfde oorsaak is moontlik die ietwat slordige Siriese styl. Die skrywer beweer dat hy sy onderwerp onpartydig behandel het, en hoewel dit geskryf is uit die eng oogpunt van iemand vir wie die Miaphysite Ortodoksie belangrik was, is dit grotendeels 'n getroue weergawe van gebeure soos dit plaasgevind het. Hierdie derde deel is geredigeer deur William Cureton (Oxford, 1853) en EW Brooks (CSCO 105, Louvain, 1935), en is vertaal - soms parafraseer - in Engels deur Robert Payne Smith (Oxford, 1860), in Duits deur JM Schonfelder ( München, 1862) en in Latyn deur Brooks (CSCO 106, Louvain, 1936).
John se ander bekende werk was 'n reeks van Biografieë van Oosterse heiliges, saamgestel oor 565-7. Hierdie is deur Land in geredigeer Anecdota Syriaca, ii. 1-288, en in Latyn vertaal deur Douwen en Land (Amsterdam, 1889), en in Engels deur Brooks (Patrologia Orientalis vol 17-19, 1923–26). Die skatting van John as kerklike en skrywer is deur Louis Duchesne gegee in 'n memoires wat voorgelees is aan die vyf Franse akademies op 25 Oktober 1892.
Die geskrifte van Johannes van Efese beskryf dat die son se lig gedurende die jare 535 en 536 nC verdof het, wat gevolg het deur 'n verkoeling wat net meer as 'n dekade geduur het:
Daar was 'n teken van die son wat nog nooit vantevore gesien of gerapporteer is nie. Die son het donker geword en sy duisternis het agtien maande geduur. Elke dag het dit ongeveer vier uur lank gewys, maar steeds was hierdie lig maar 'n swak skaduwee. Almal het verklaar dat die son nooit weer sy volle lig sal herwin nie.
Voorheen is dit verduidelik as 'n godsdienstig simboliese of 'n plaaslike voorkoms. Dit blyk dat dit in 2010 'n werklike verslag was van twee vulkaniese uitbarstings in die verte, wat tot amper twee jaar lank tot 'n verduistering van die son gelei het en 'n kunsmatige winter op die Noordelike Halfrond veroorsaak het, wat net meer as 'n dekade geduur het. 'N Soektog na geskrifte wat hierdie donker jare noem, is begin toe dendrochronoloë regoor die wêreld besef het dat die ringe van antieke bome aandui dat daar 'n miniatuur ystydperk is wat ongeveer twee jaar lank duur. Die hipotese op daardie stadium was dat dit moontlik die gevolg was van 'n supervulkaan wat in Suid -Amerika uitgebars het. 'N Volgende soektog dui aan dat dit twee verskillende vulkane was wat 'n entjie van mekaar was.  
Tydlyn van Ephesos - Geskiedenis
Die boek Efesiërs word met groot eerbied deur beide Bybelwetenskaplikes en leke gehou. Die Amerikaanse B aptistiese teoloog, W. O. Carver, beskryf die boek Efesiërs as 'die grootste skryfstuk in die geskiedenis"En die Engelse digter Samuel Taylor Coleridge noem dit"die goddelike samestelling van die mens". Om die volle rykdom van die boek Efesiërs te ondersoek, is dit nodig om nie net die literêre teks van die boek te ondersoek nie, maar ook die histories-kulturele konteks van die boek te ondersoek. Deur te ondersoek wie die gehoor en die skrywer van die boek was, asook om te kyk na die kenmerke van die boek, word die volle diepte van die boek Efesiërs onthul.
Die boek Efesiërs is geskryf aan "God se heilige volk in Efese" (Efesiërs 1: 1, NV). Die stad Efese was 'n groot kommersiële hawestad in Klein -Asië (tans Turkye) geleë aan die monding van die Caysterrivier naby die Egeïese See. As 'n groot bevolkingsentrum op 'n groot handelsroete en die hoofstad van die Romeinse provinsie Asië, word Efese beskou as die "poort na Asië". Boonop was die stad Efese bekend as 'n sentrum van heidense aanbidding, aangesien die tempel van die Griekse godin Artemis (Romeinse godin Diana), wat as een van die sewe wonders van die antieke wêreld beskou word, net buite die stadsgrense geleë was. As sodanig het mense van regoor die streek na Efese gereis om die tempel te besoek, en 'n industrie van smede het hulle bedien deur snuisterye en standbeelde van die godin te skep. Boonop was daar in Efese 'n groot gemeenskap Jode wat 'n sinagoge in die stad gehad het.
Die skrywer van die boek Efese was die apostel Paulus. Voordat Paulus sy brief aan die Efesiërs in 60–61 nC geskryf het, het Paulus 'n gevestigde bediening in Efese gehad. Paulus kom eers met Efese in aanraking wanneer hy Korinte verlaat om in 53 nC na Jerusalem te reis. Soos in Handelinge 18: 18–22 opgemerk is, het Paulus in Efese gestop, die sinagoge in die stad besoek en sy akoliete Priscilla en Aquila daar gelos voordat hy na Jerusalem gegaan het. Met sy terugkeer uit Jerusalem, reis Paulus na Efese en vestig daar sy langste bediening op enige plek. Soos Handelinge 19 beskryf, was een van Paulus se eerste werke om twaalf dissipels te herdoop in die naam van Jesus wat deur die Joods-Christelike Apollos gedoop is in die naam van Johannes. Handelinge 19: 8–10 sê verder dat Paulus drie maande in die sinagoge deurgebring het "oorredend oor die koninkryk van God gestry het", maar nadat hy deur die Jode van die sinagoge beledig is en toe twee jaar lank "daagliks in die lesinglokaal gesels het" van Tyrannus "saam met Jode en heidene. Gedurende hierdie tyd "het God buitengewone wonderwerke deur Paulus gedoen, sodat selfs sakdoeke en voorskote wat hom aangeraak het, na die siekes geneem is, en hulle siektes genees is en die bose geeste hulle verlaat het." (Handelinge 19: 11–12). Dit was die sukses en eis vir Paulus se bediening dat die smede wat afgode gemaak het vir die godin Artemis, sien dat hul sake agteruitgaan en hul ekonomiese lewenswyse bedreig word. Onder leiding van 'n silwersmid met die naam Demetrius, was 'n woedende skare oproerig en vul die teater in Efese met 24 500 mense wat skreeu: "Groot is Artemis van die Efesiërs!" (Handelinge 19:28). Kort na die oproer verlaat Paulus Efese ongeveer 56 nC om na Masedonië te gaan. Paulus sou nooit weer na Efese terugkeer nie.
Wat maak die boek Efese dus so spesiaal met betrekking tot die ander boeke van die Nuwe Testament wat Paulus geskryf het? Nuwe -Testamentikus N.T. Wright verklaar dat "dit bied 'n asemrowende uitsig oor die hele landskap"En pastoor Robert Deffinbaugh noem dit die"hoë pad van Nuwe -Testamentiese openbaring".Deur die kenmerke van die brief of brief te ondersoek, kry ons insig in waarom dit hoog aangeslaan word. Eerstens is die boek Efesiërs nie 'n persoonlike brief soos dié wat aan Timoteus, Titus of Filemon geskryf is nie, en dit spreek ook nie van Paulus se persoonlike planne nie. N.T. Wright stel voor dat dit moontlik as 'n omsendbrief aan die kerk in Efese geskryf is om aan verskeie jong kerke in die Efese -streek versprei te word. Die brief poog nie om foute reg te stel nie, net soos sy briewe aan Korinte of Galasië, en dit is ook nie 'n leerbrief nie. Soos Robert Deffinbaugh opgemerk het, was die gemeente in Efese een van "die goed onderrigte kerke wat ooit bestaan ​​het", met Paulus wat daar byna drie jaar lank diens gedoen het en Timoteus, die naaste hulp van Paulus, wat daar bedien het nadat Paulus vertrek het. Boonop het Paulus die boek Efesiërs geskryf terwyl hy in Rome in die tronk was en onseker was oor wat die lot op hom sou wag. Dit is duidelik dat Paulus die punt van sy gevangenis wou huis toe dryf, terwyl hy Efesiërs 3 begin met "Om hierdie rede, ek, Paulus, die gevangene van Christus Jesus" en Efesiërs 4 met "As 'n gevangene vir die Here". Paulus was moontlik fisies in die tronk, maar sy verstand en gees, soos in die brief uitgebeeld, was duidelik vry. En laastens is die skryfstyl soos die Baptiste -sendeling Wil Pounds beskryf as "die taal van 'n liriese gebed"En daar is"niks soos hierdie in Paulus se ander briewe nie".
Deur die gehoor, die skrywer en die kenmerke in ag te neem, word die konteks van die boek Efesiërs in oënskou geneem. Ons het 'n leraar in Paulus wat sy aardse ondergang in die gesig staar en moontlik gedagtes deurgee aan sy mees gewaardeerde student in die gemeente van Efese. Daar is nie meer lesse te leer nie, en dit is nou die tyd vir die student om na te dink oor die oorhoofse doel van die leer om 'n kerk te word wat in Jesus Christus geskep is en in die heerlikheid van God. Die onderwyser en die student stap 'n laaste wandeling deur die figuurlike kerk na die goddelike in Efesiërs 1 tot en met 3, God se plan vir sy kerk, gebede vir sy gelowiges en redding vir Jode sowel as heidene. In Efesiërs 4 tot en met 6 doen die lede van die kerk goeie werk namens die eenheid van die kerk, vir hulself en in hul verhouding met ander. En terwyl die wandeling tot 'n einde kom, gee Paulus te kenne dat dit tyd is om die wapenrusting van God aan te trek:
Ten slotte, wees sterk in die Here en in sy magtige krag. Trek die volle wapenrusting van God aan, sodat u standpunt kan inneem teen die plan van die duiwel. Want ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die heersers, teen die owerhede, teen die magte van hierdie donker wêreld en teen die geestelike magte van die bose in die hemelse gebied. Trek daarom die volle wapenrusting van God aan, sodat wanneer die dag van die bose kom, jy jou stand kan hou en nadat jy alles gedoen het, kan staan. Staan dan vas, met die gordel van waarheid om jou middel vasgemaak, met die borswapen van geregtigheid op sy plek en met jou voete die gereedheid wat uit die evangelie van vrede kom. Benewens dit alles, neem die skild van die geloof op, waarmee u al die vlammende pyle van die bose kan blus. Neem die helm van verlossing en die swaard van die Gees, wat die woord van God is. (Efesiërs 6: 10–17)
Die student, die gemeente van Efese, het uiteindelik gematrikuleer en Paulus, die leraar, het hulle in die heerlikheid van God uitgestuur.
(Oorspronklik ingedien op 9/3/14 vir die BIB203A Interpretasie van die Bybelklas wat deur Robert Marquardt aan die Colorado Christian University, CAGS aangebied is)
30. Die evangelisering van Efese (Handelinge 19: 8-41)
Die verhaal van die evangelisering van Efese begin nie in hoofstuk 19 of selfs in hoofstuk 18 van die boek Handelinge nie. Dit het begin met die bediening van Johannes die Doper, wie se lering 'n aantal bekeerlinge en#8221 mans en vroue opgelewer het wat na die Messias gesoek het, belowe deur die Ou Testamentiese profete, wat Sy voorloper was. Apollos (Hand. 18: 24-28) en die 󈫼 dissipels " (Hand. 19: 1-7) was een van die wat geglo het in die Verlosser wat kom, en wat met ander van hulle (Ou-Testamentiese) geloof moes gepraat het .
Paulus het op sy tweede sendingreis (sogenaamd) na Asië gekom, maar die Heilige Gees het hulle verbied om die evangelie te verkondig (Handelinge 16: 6). Paulus het uiteindelik na Efese gekom, maar hy was van plan om Sirië te bereik (Handelinge 18: 18-21), en daarom het hy slegs 'n kort tyd daar gebly. Hy het Priscilla en Aquila egter agtergelaat (18:19), en hulle moes 'n belangrike rol gespeel het in die grondploeg ter voorbereiding op die lang verblyf van Paul, soos in ons teks opgeteken is. Dit is hier in ons teks wat ons sal lees,
… almal wat in Asië gewoon het, het die woord van die Here gehoor, sowel Jode as Grieke " (Handelinge 19:10).
Dit was God se tyd vir die evangelisasie van Asië, en dit lyk asof alles van die stad Efese begin het.
As die Efesiese kerk die beginpunt was vir die evangelisering van Asië, is dit ook om verskeie ander redes belangrik. Laat ek verskeie redes noem vir die belangrikheid van hierdie kerk.
(1) Dit was hier in Efese dat Paulus teen die wilde diere geveg het (1 Kor. 15:32). Aangesien die konteks van Paulus se woorde handel oor die dood en die opstanding uit die dood, wil dit voorkom asof daar 'n werklike gevaar bestaan. Hy sal later vir die Efesiese ouderlinge van sy probleme in die stad vertel:
Julle weet self: vorm die eerste dag waarop ek in Asië voet geloop het, hoe ek die hele tyd by julle was en die Here gedien het met alle nederigheid en met trane en beproewinge wat deur die Jode se planne oor my gekom het. (Handelinge 20: 18b-19).
(2) Paulus het 1 Korintiërs uit Efese geskryf (vgl. 1 Kor. 16: 8). (3) Die brief aan die Efesiërs is aan die gemeente in Efese geskryf (vgl. Efesiërs 1: 1). (4) Die gemeente in Efese was een van die sewe kerke van Asië " (Openbaring 1: 4), waaraan spesifieke vermaningswoorde van die Here gegee is (Openbaring 1:11 2: 1-7). (5) Timoteus (1 Timoteus 1: 3) is deur Paulus daarheen gestuur, en dus het 1 Timoteus betrekking op die lewe en gedrag van die kerk daar in Efese.
Hoofstuk 19 is nie die definitiewe hoofstuk van Handelinge oor die beskrywing van die bediening van Paulus in Efese nie. Hierdie hoofstuk fokus op drie belangrike gebeurtenisse: (1) die ontmoeting van die 󈫼 dissipels " en hulle geloof tot Jesus as die Messias, die ontvangs van die doop as bewys van hul geloof en die doop deur die Gees as bewys van God se ontvangs van hulle in Sy kerk (verse 1-7). (2) Die bediening van Paulus in die sinagoge en daarna die skool van Tyrannus (verse 8-20). (3) Die opstand in Efese, as gevolg van die opposisie van Demetrius (verse 23-41). Baie inligting oor die bediening van Paulus in Efese sal in hoofstuk 20 verstrek word, wanneer Paulus die Efesiese ouderlinge roep en hulle sy afskeidende woorde van onderrig en vermaning gee, gegrond op die feit dat hy hulle nie weer sal sien nie.
Die struktuur van Handelinge 19
Die "Tweef dissipels " 󈟣: 1-7
Die Joodse evangelis en die Joodse uitdrywers 󈟣: 8-20
Paul se planne 󈟣: 21-22
Die opstand in Efese 󈟣: 23-41
Die bedrieglike dade van Demetrius — (v 23-29)
Die pogings tot adresse van Paul en Alexander — (v. 30-34)
Die teregwysing en seën van die stadsklerk — (vv 35-41)
Van die sinagoge na die skool (19:8-10)
8 En hy het die sinagoge binnegegaan en drie maande lank met vrymoedigheid gepraat en hulle geredeneer en oortuig oor die koninkryk van God. 9 Maar toe sommige verhard en ongehoorsaam geword het, en voor die menigte van die Weg kwaad gespreek het, het hy hulle teruggetrek en die dissipels weggeneem en daagliks 433 in die skool van Tyrannus geredeneer. 434 10 En dit het twee jaar lank plaasgevind, 435 sodat almal wat in Asië gewoon het, die woord van die Here gehoor het, sowel Jode as Grieke. 436
Na sy ontmoeting met die 12 dissipels by sy aankoms in Efese (19: 1-7), het Paulus begin om in die sinagoge in Efese te bedien. Sy onderwerp was "die koninkryk van God " (vers 8). Ek sou dink dat Paulus begin het met die Ou -Testamentiese profesieë rakende die koninkryk, en oor 'n tydperk gewys het hoe Jesus van Nasaret dit vervul het, en dan die aspekte van die koninkryk wat deur Jesus geopenbaar is, of aan die apostels deur die Heilige Gees.
Wat my beïndruk oor die onderrig van Paul in die sinagoge, is hoe lank hy daar geleer het voordat dit nodig was om na 'n ander plek te verhuis. Dit impliseer sterk dat Paulus sy saak oor 'n tydperk vasgestel het, in teenstelling met die feit dat hy dieselfde saak herhaaldelik gestel het. Dit stem ooreen met die benadering van Paul elders. Byvoorbeeld, in Berea het Paulus op die sabbat in die sinagoge klas gegee, en die mense het die hele week tyd gehad om die Skrif te ondersoek en daaroor na te dink. Dit is presies die teenoorgestelde benadering as dié van breinspoeling. Breinspoeling poog om die kritieke fasiliteite van die gehoor te verswak deur dit fisies en geestelik te verslyt totdat hulle nie meer omgee om krities te dink nie.
Daar is 'n aantal kultusse wat hierdie metode gebruik. 'N Paar jaar gelede was daar 'n sekere " onderwyser " wat sommige Christene kon oorreed om te glo wat hulle voorheen ten sterkste verwerp het. Hy kon 'n paar oortuig deur middel van 'n seminaar, wat die gehoor gebombardeer het met eindelose idees en aannames, wat nie bewys is nie, maar wat hulle later sou verstaan. Sommige was oortuig, nie omdat hulle die waarheid uit die Skrif getoon het nie, en in die kalmte van hul eie studie en meditasie dit aanvaar het, maar as gevolg van 'n soort oorbelasting van die kring, wat hulle laat ophou dink het. Paulus se onderrig was die teenoorgestelde. Hy het in kleiner dosisse geleer, en daar was tyd tussenin om daaroor na te dink. Sodat as mans of vroue sy leer geglo het, dit was omdat dit in ooreenstemming was met die leer van die Skrif en die Gees van God getuig het van die waarheid daarvan.
Gedurende die tydperk van drie maande wat Paulus in die sinagoge in Efese gepreek het, was sommige oortuig van die waarheid van die evangelie, terwyl ander meer en meer daarteen gekant was. Daar was 'n volgorde van hul toenemende opposisie, wat Lukas in vers 9 aandui. Hulle het geleidelik verhard geraak vir die onderrig van Paulus, en toe het hulle daaraan gehoorsaam geword, en uiteindelik het hulle dit in die openbaar mondelings teëgestaan. Dit wil voorkom asof hulle die openbare bediening van Paul begin ontwrig het, net soos die spookbeheerders die toesprake van politieke kandidate ontwrig het. Dit het onmoontlik geword om sy onderrig voort te sit op 'n manier wat goeie onderrig sou vergemaklik. En so verander Paulus sy werksbasis. Hy verhuis van die sinagoge na die skoolhuis, die skool van Tyrannus.
Baie min word gesê oor die onderrigbediening van Paulus in hierdie " -skool. in Efese, sodat hy nie 'n las sou wees nie en dat hy in die materiële behoeftes van ander kon voorsien (Handelinge 20: 33-35). Ons word vertel dat Paulus se bediening in Efese deur die hele land weerklink het, sodat Lukas vir ons kan vertel dat almal wat in Asië gewoon het, die woord van die Here gehoor het (vers 10). Aangesien Paulus in Efese gebly het en dit nie lyk asof hy rondreis nie (20:18), wil dit voorkom asof baie van die prediking wat buite die stad plaasgevind het, deur ander gedoen is, waarvan sommige in Handelinge 20: 4 genoem kan word. Hoewel die Gees die prediking van die woord in Asië eenkeer verbied het (Handelinge 16: 6), is die woord nou in Asië verkondig. In die tyd van God is die woord van God verkondig.
Lukas bedoel nie dat ons tot die gevolgtrekking moet kom dat elke persoon in Asië die evangelie gehoor het nie, maar hy bedoel wel dat die hele gebied met die woord omring is. En so kon Paulus sê:
Daarom getuig ek vandag vir u dat ek onskuldig is aan die bloed van alle mense. Want ek het nie daarvan gedroom om die hele voorneme van God aan u bekend te maak nie (Handelinge 20: 26-27).
Wonderwerke en die bediening van Paulus (19:11-12)
11 En God verrig buitengewone wonderwerke deur die hande van Paulus, 12 sodat sakdoeke of voorskote 437 selfs uit sy liggaam na die siekes gedra is, en die siektes hulle verlaat en die bose geeste uitgaan.
Die evangelie is in Asië verkondig, en nie net dit nie, maar God het ook getuig van sy woord deur baie tekens en wonders en wonderwerke, terwyl hy deur die apostel Paulus gewerk het. Daar word gesê dat niemand anders sulke wonderwerke verrig het nie, maar Paulus het dit gedoen, selfs sonder opset. Ons word nie vertel van al die wonderwerke wat deur Paulus gedoen is nie, maar ons word vertel dat sommige wonderwerke op 'n ander manier gebeur het. Sakdoeke of voorskote wat Paulus aangeraak het, is na die wat siek was of deur die duiwel beset was, geneem en dit is heelgemaak (vers 12). Dit lyk asof die " -papiere " wat geneem is, Paul se voorskote was. Kan jy jou voorstel dat hy die oggend by sy tentmakery kom werk, opsoek na sy voorskoot en vir homself gesê het: Waar het ek daardie voorskoot neergesit? en toe die siekes met hierdie items in aanraking kom, is dit afgelewer. Soos gewoonlik is hierdie tekens en wonders verrig om die woorde wat Paulus spreek en die woorde van die Evangelie te bevestig en te beklemtoon. 438
Ek moet erken dat die soort wonderwerke wat Lukas hier noem, soos 'n karnaval -atmosfeer klink. Maar onthou dat ons nie meegedeel is dat dit die nadruk of doel van Paulus was nie. Hy het nie sy sakdoeke in die skare gegooi nie, soos sommige vandag sou doen. Op 'n ietwat bygelowige manier het die mense gegryp na enige artikel wat hy aangeraak het. Die feit dat mense genees is, word volgens my bloot verduidelik in terme van die genade van God. Hierdie mense, met hul heidense agtergrond, het net van hierdie manier van genesing geweet, en hulle het in 'n baie eenvoudige geloof gehandel, en God het in Sy genade hulle gegee wat hulle gesoek het deur geloof — afleiding. En so het die woord die goddelike stempel van egtheid en gesag gekry, en baie het tot geloof gekom.
The Exorcists "Exposed " (19:13-20)
13 Maar ook sommige van die Joodse uitdrywers, 439 wat van plek tot plek gegaan het, het probeer om die naam van die Here Jesus oor die wat die bose geeste gehad het, te noem en gesê: "Ek besweer u deur Jesus wat Paulus verkondig. " 14 En sewe seuns van een Sceva, 'n Joodse priester, was besig om dit te doen. 15 En die bose gees antwoord en sê vir hulle: " Ek herken 440 Jesus, en ek weet van Paulus, maar wie is jy? " 16 En die man in wie die bose gees was, het op hulle gespring en hulle 441 van hulle en hulle oorrompel, sodat hulle kaal en gewond uit daardie huis gevlug het. 17 En dit het almal bekend geword, sowel Jode as Grieke, wat in Efese gewoon het, en die vrees het op hulle almal geval en die naam van die Here Jesus word vergroot. 18 Baie van diegene wat geglo het, het aanhou kom en hulle praktyke bely en bekendgemaak. 442 19 En baie van die wat towery beoefen 443 het hul boeke bymekaar gebring en dit voor almal begin verbrand, en hulle het die prys daarvan bereken en dit vyftigduisend silwerstukke gevind. 20 Die woord van die Here het dus sterk en sterk geword.
Die hand van God was besig om deur Paulus te werk, en daar was sommige wat geld wou verdien. As Paulus kon doen wat hy gedoen het deur die naam van Jesus, sou hulle ook kon dink. Daar was in Efese, net soos in Israel (sien Lukas 11:19), Joodse uitdrywers wat probeer het om demone uit te dryf deur die naam van een met groot mag. Dit was 'n soort geestelike afname van die naam, en die 8224 het die vermoë gehad dat die naam van die een duiwels kon uitdryf. Hierdie " ministerie " moes kwalik sonder vergoeding uitgevoer word, en dit blyk dus 'n besigheid te wees, nie heeltemal anders as die besigheid van Handelinge 16, die besigheid van waarsêery nie. Hierdie soort uitdrywing moes ten minste 'n deel van die tyd effektief geblyk het, maar dit sou hierdie keer nie werk nie.
Daar was 'n aantal eksorciste wat in Efese geoefen het, maar Lukas vestig ons aandag op veral een gesin en 'n Joodse hoofpriesterlike gesin (vers 14). Hierdie man, Sceva, het sewe seuns gehad wat uitdrywers was. Minstens twee van hulle was betrokke by die poging om 'n bepaalde man in Efese uit te dryf. Luke computer "hackers ", wat pas die wagwoord van 'n reuse hoofraamrekenaarsisteem geleer het, het hierdie mans die krag van die naam van Jesus ontdek. Dit is die Jesus wat hulle as Jode geweier het om as Messias te aanvaar, maar hulle was nie huiwerig om sy naam te gebruik om demone uit te dryf nie. Hulle het nie die naam van Jesus gebruik soos Paulus nie, want hulle het Hom nie persoonlik geken of aan Hom behoort nie, net soos Paulus. So het hulle probeer om die man uit te dryf deur die naam van die Jesus wat Paulus verkondig het (vers 13).
Hierdie spesifieke demoon was nie beïndruk nie. Hy het inderdaad erken en oorgegee aan die krag van Jesus, en hy het ook die krag van Jesus in die werk in Paulus erken, maar hy het nie hierdie manne geken nie. Wou hierdie manne drop noem? Goed. Maar wat was hulle naam? Die demoon was nie bereid om bevele te kry deur enigiemand wat die naam van Jesus wou gebruik nie, soos Paulus. Vir die demoon was hierdie poging soos om 'n gesteelde kredietkaart te probeer gebruik, en hy was nie op die punt om deur sulke kuikens bestel te word nie. En so het die demoon deur die gedemoniseerde man hierdie Joodse uitdrywers aangeval en die slegte geslaan en hulle naak en gewond uit die huis gestuur.
As hierdie Joodse uitdrywers die bediening van Paulus probeer kopieer, was dit uiteindelik 'n baie duidelike kontras daarmee. En in sy rebellie teen gesag, het hierdie demoon die saak van Christus gedien deur te getuig van die krag van die Evangelie in teenstelling met die nagemaakte bediening van die seuns van Sceva, en ander soos hulle. Ons is reeds meegedeel dat die evangelie van Efese na die hele Asië uitgegaan het, en nou wil dit voorkom asof hierdie insident een manier was waarop God die woord versprei het. Die nuus oor hierdie voorval het versprei na die buiteland, wat die krag van God op die werk deur Paulus teenoor die valse krag van die uitdrywers kontrasteer. Die hele Efese het gehoor van die blootstelling van die uitdrywers, en hulle het God gevrees, sodat Sy naam vergroot is. Hy sou nie deur mense gebruik word nie, asof hy aan die magiese reëls onderwerp was.
Wat 'n kontras kan 'n mens sien tussen Paulus en die seuns van Sceva en almal soos hulle. Paulus het met sy eie hande gewerk en mense vrylik bedien. Hierdie eksorciste het ongetwyfeld 'n aansienlike vergoeding van hul dienste gehef, wat voortspruit uit die ellende van diegene aan wie hulle bedien het. daarvan bewus te wees.Selfs dinge wat met Paulus in aanraking gekom het, was instrumente van bevryding en genesing. Aan die ander kant, so hard as wat hierdie uitdrywers gewerk het by die gebruik van die name van Jesus en Paulus, was hulle nie suksesvol nie.
Die impak van hierdie voorvalle op die wonderwerke wat deur Paulus gedoen is, en die mislukking van die seuns van Sceva was nog groter op diegene wat tot geloof in Jesus gekom het. Die reaksie van die heiliges op hierdie dinge word beskryf in verse 18 en 19. Sommige van hierdie gelowiges het moontlik tot geloof gekom as gevolg van hierdie twee voorvalle, maar dit lyk asof baie reeds gered is. Alhoewel hulle op Jesus as hul Verlosser begin vertrou het, het hulle nie die boosheid van hul magiese gebruike gesien nie, en hulle het dit nog nie as waardeloos en boos verloën nie. As gevolg van die skande van die seuns van Sceva het 'n groot oortuiging van sonde op die heiliges in Efese geval, wat veroorsaak het dat hulle afstand doen van hul magiese gebruike en die magiese boeke wat hulle besit, vernietig.
Voordat ons egter na hierdie reaksie kyk, moet ons seker maak dat ons die verband verstaan ​​tussen die krag van God deur Paulus, die magtelose nederlaag van die seuns van Sceva en die wydverspreide afwyking van magiese gebruike deur die heiliges in Efese. Nêrens in ons teks word die seuns van Sceva towenaars genoem nie, en hulle praktyk word ook nie as magies beskryf nie. Voorheen is ons meegedeel dat Elymas (ook Bar-Jesus genoem) Jood, 'n valse profeet en 'n towenaar was (Handelinge 13: 6). Simon, uit Handelinge hoofstuk 8, was ook 'n towenaar (8: 9, 11), hoewel hy nie as 'n Jood geïdentifiseer word nie. Hy was heel waarskynlik 'n Samaritaan, en dus 'n half-Jood.
Die Christene van Efese het tereg verstaan ​​dat die praktyk van die seuns van Sceva in wese magies was. Magie is die manipulasie van "gods " of " magte, " sodat die towenaar kry wat hy wil. Dit was geen groot geestelike sprong om te sien dat die "magic " van die seuns van Sceva soos die ander vorme van "magic " was wat so algemeen in Efese was nie, en wat soveel deel uitmaak van die lewens van Christene . Toe die krag van God deur Paulus die oorhand gekry het en die magiese mag deur die seuns van Sceva misluk het, het die Efesiese heiliges hul magiese gebruike as antichristelik, boos en waardeloos beskou. Hulle het hul magiese boeke in die openbaar versamel en in die oë van almal verbrand, as 'n openbare getuienis van hul berou en gehoorsaamheid. Hulle sou hierdie boeke nie verkoop of weggee nie omdat dit boos was. Sulke vullis sou net ander besmet, en daarom het hulle hul boeke verbrand, ondanks die feit dat hulle baie geld kon bring as hulle verkoop sou word.
Die stad Efese het nou regtig nie van die evangelie begin nie. Die evangelie word deur Paulus en ander verkondig. Die krag van God en die evangelie word bewys deur die tekens en wonders wat deur of deur Paulus verrig is. En die krag van die evangelie was nou duidelik in die lewens van die Christene, wat afstand gedoen het van hul bose dade en hul magiese gebruike permanent uitgestel het. Die heiliges het begin sout word, en#8221 en die verskil is opgemerk. En so was dit dat die woord van die Here kragtig gegroei het en die oorhand gekry het " (19:20).
Paul se planne (19:21-22)
21 En nadat hierdie dinge afgehandel was, was Paulus van plan om in die gees 444 na Jerusalem te gaan nadat hy deur Masedonië en Agaje gegaan het, en gesê: "Nadat ek daar was, moet ek ook Rome 445 sien." twee van diegene wat hom bedien het, na Masedonië gestuur, Timoteus en Erastus, het hy self 'n rukkie in Asië gebly.
Die bediening van Paulus in Efese was baie suksesvol, maar hierdie verse dui aan dat Paulus reeds sy volgende bewegings en bedienings beplan het. Sy planne is dié wat in die gees bedoel was, en wat die vraag laat ontstaan ​​of dit slegs die planne van Paulus was, bedoel in sy gees, of dat dit God se planne was, onder leiding van Sy Gees. Die antwoord is waarskynlik beide, en ook soos Paulus se woorde aan die Efesiese ouderlinge in Handelinge 20 duidelik aandui:
En nou, kyk, gebind van gees, is ek op pad na Jerusalem, sonder om te weet wat daar met my gaan gebeur, behalwe dat die Heilige Gees my in elke stad plegtig getuig en sê dat daar bande en verdrukkinge op my wag. (Handelinge 20: 22-23).
'N Kykie op die kaart sou aandui dat Masedonië en Achaia skaars op pad was na Paulus se pad na Jerusalem. In die saak was Jerusalem skaars op pad na Paulus na Rome. Paulus was in Efese, en daarom sou hy na Masedonië en Agaje na Jerusalem sou reis om na die noorde te gaan en dan terug te keer, verby Efese na Jerusalem. Rome sou dan vereis dat hy noordwes moes gaan. Daar was redes vir hierdie reisplan. Paulus was van plan om via Masedonië en Achaia na Jerusalem te gaan, sodat hy 'n versameling van hierdie kerke na die arm heiliges in Jerusalem kon neem. Die apostels in Jerusalem het Paulus aangespoor om die armes te onthou, en dit was iets wat hy meer as graag wou doen:
En erkenning aan die genade wat aan my gegee is, Jakobus en Cefas en Johannes, wat na bewering pilare was, het aan my en Barnabas die regterhand van gemeenskap gegee, sodat ons na die heidene kan gaan, en hulle na die besnedenes. Hulle het ons net gevra om die armes te onthou, ek was ook gretig om te doen (Galasiërs 2: 9-10).
En daarom was Paulus van plan om die armes in Jerusalem te bedien deur 'n versameling uit Masedonië en Agaje na die behoeftiges te neem. Toe Paulus vir Felix verweer het, het hy gesê:
Nou, na 'n paar jaar, het ek gekom om aalmoese vir my volk te bring en om offers te bring " (Handelinge 24:17).
En soos hy aan die Romeine geskryf het,
25 Maar nou gaan ek na Jerusalem om die heiliges te dien. 26 Want Masedonië en Agaje het 'n bydrae gelewer vir die armes onder die heiliges in Jerusalem. 27 Ja, hulle was bly en hulle is hulle verskuldig. Want as die heidene in hulle geestelike dinge deelgeneem het, is hulle verskuldig om hulle ook in materiële dinge te bedien. 28 Daarom, as ek hiermee klaar is en my seël op hierdie vrug van hulle gedruk het, sal ek saam met u na Spanje gaan (Romeine 15: 25-28).
Paulus het Timoteus en Erastus vooruit gestuur om te begin voorbereidings tref vir die insameling. Daarna skryf Paulus aan die heiliges in Korinte en moedig hulle aan om 'n ruim bydrae te lewer vir die behoeftiges in Jerusalem:
1 En wat die insameling vir die heiliges betref, soos ek vir die gemeentes van Galasië gerig het, so ook julle. 2 Laat elkeen van julle op die eerste dag van elke week eenkant sit en, na gelang van sy voorspoed, spaar dat daar geen kollekte gemaak word as ek kom nie. 3 En as ek aankom, vir wie u ook al wil, sal ek hulle met briewe stuur om u geskenk na Jerusalem te bring. 5 Maar ek sal na julle kom nadat ek deur Masedonië gegaan het; 7 Want ek wil jou nie nou sien nie in die verbygaan want ek hoop om 'n tydjie by jou te bly, as die Here dit toelaat. 8 Maar ek sal tot Pinkster 9 in Efese bly vir 'n wye deur om effektief te wees het vir my oopgegaan, en daar is baie teëstanders. 10 As Timoteus kom, kyk dan dat hy by u is sonder om bang te wees, want hy doen die Here se werk, net soos ek. 11 Laat niemand hom daarom verag nie. Maar stuur hom in vrede, dat hy na my toe kan kom, want ek verwag hom saam met die broers. 12 Maar aangaande Apollos, ons broer, het ek hom baie aangemoedig om saam met die broeders na u te kom, en dit was glad nie begeerte om nou te kom, maar hy sal kom wanneer hy die geleentheid kry (1 Korintiërs 16: 1-12, sien ook 2 Korintiërs 8: 1-15).
Hierdie verse is 'n uitstekende illustrasie van die leiding van God. Paulus het 'n plan in gedagte, wat volledig in ooreenstemming is met die Bybelse beginsel en die aanmoediging van die Jerusalemse apostels. Maar God gaan die plan verander, soos latere verwikkelinge in Handelinge sal onthul. En met betrekking tot Paulus se besoek aan Rome, sal hy beslis daarheen gaan, maar op 'n manier wat baie anders is as wat hy sou verwag het. Hy sal daar kom deur middel van 'n oproer in Jerusalem, regsklagte teen hom en 'n beroep op Caesar. Hoe God se weë ons gedagtes en verwagtinge oortref. Paulus sal onder militêre bewaking in Rome aankom, en die stad sal nooit dieselfde wees nie. Luke gaan ons nou in kennis stel van die gebeure wat Paulus se vertrek uit Efese tot gevolg gehad het en uiteindelik sy aankoms in Rome. Net soos Jesus sy aangesig na Jerusalem gerig het " (Lukas 9:51, 53), so het Paulus sy aangesig na Jerusalem en uiteindelik Rome gerig.
Demetrius en die Efese -opstand (19:23-32)
23 En omtrent daardie tyd het daar geen geringe onrus ontstaan ​​oor die weg nie. 24 Want 'n sekere man met die naam Demetrius, 'n silwersmid, wat 'n silwer heiligdom van Artemis gemaak het, het niks met die vakmanne te doen gehad nie. welvaart hang af van hierdie onderneming. 26 " En jy sien en hoor dat Paulus nie net in Efese nie, maar in feitlik die hele Asië, 'n aansienlike aantal mense oorreed en weggewys het en gesê dat gode wat met hande gemaak is, glad nie gode is nie. 27 " En daar is nie net die gevaar dat hierdie handel van ons in oneer kom nie, maar ook dat die tempel van die groot godin Artemis 447 as waardeloos beskou word en dat sy wat die hele Asië en die wêreld aanbid selfs van haar onttroon moet word magnificence. " 28 En toe hulle dit hoor en met woede vervul is, het hulle begin skreeu en gesê: 'Groot is Artemis van die Efesiërs!' eenstemmig die teater in, 448 wat saam met Gaius en Aristarchus, Paul se reisgenote uit Masedonië, sleep.
As daar 'n verband was tussen die wonderwerke wat uitgevoer is in samewerking met die bediening van Paulus, die blootstelling van die seuns van Sceva en die verloëning van magie deur die heiliges in Efese, glo ek dat daar ook 'n verband is met die oproer wat Demetrius geïnspireer het. Die naamverlies van die seuns van Sceva is 'n vorm van magie, maar ook afgodediens. Afgode word deur mans gevorm, in die vorm wat mans hulle wil hê. Afgode verteenwoordig wat mans die meeste waardeer en wil hê. In wese verteenwoordig afgode wat mans kies om te aanbid. Afgode word so aanbid dat hulle vir mans sal produseer wat hulle wil. Daar is dus afgode vir alles wat mense begeer en materiële welvaart, mag, oorwinning in oorlog, veiligheid op see, reën, goeie oeste, ensovoorts. Afgodediens is die " aanbidding " van 'n sekere "god " wat bedoel is om te lei tot dit wat die "god " ontwerp is om te beheer en te voorsien. Afgodediens is maar een van vele vorme van towerkuns. En so, as die mense van Efese die nutteloosheid van magie begin sien het, het hulle ook die nutteloosheid van afgodery raakgesien. Dit was dus nie net die prediking van Paulus wat die besigheid van die afgodebedryf bedreig het nie; dit was die praktyk van die Christene en die impak daarvan op die hele stad wat hul besigheid bedreig.
Demetrius was die aansteller van die steuring. Hy was 'n silwersmid wat nie net silwer heiligdomme van Artemis gemaak het nie, maar ook baie sake aan die vakmanne gebring het. Toe Demetrius praat, luister hierdie vakmanne, want hul lewensbestaan ​​en voorspoed was tot 'n mate van hierdie man en van sy guns afhanklik. Demetrius het die vakmanne bymekaargeroep, in 'n soort vakbondvergadering (nie dat alle vakbonde of vakbondbyeenkomste boos is nie), om hul steun te soek om hul stad (en inderdaad die hele Asië) van Paulus en sy prediking te bevry. Let op die argument van Demetrius, soos uiteengesit deur Luke:
(1) Ons voorspoed hang af van die maak van afgode van Artemis (vers 25).
(2) Paulus se prediking is in stryd met die praktyk van afgodery en benadeel ons besigheid baie (vers 26). Paulus het gepreek dat daar net een God is, en dat Hy alleen die Skepper van alle dinge is. Afgode is maar net 'n skepping van mense, en is glad nie gode nie. Hierdie prediking word algemeen aanvaar, en gevolglik het die afgodsverkope afgeneem, en ook hul wins.
(3) Ons handel kan nie net swaarkry nie, maar kan ook in oneer wees. In teenstelling met die aborsioniste, wat geld verdien uit die sonde en die smart van hul kliënte en uit die dood van die onskuldiges, wil hierdie afgodmakers nie op hulle neergesien word nie en dat hul handel 'n kwessie van kwaad word. reputasie. Hierdie vakmanne was eens 'n deel van die hoër klasse van die Efese -samelewing en lyk nou weinig anders as die Joodse uitdrywers. As magie uit die guns val en die boeke wat die kuns van towerkuns leer, verbrand word, wat sal mense dan van die afgodemakers dink?
(4) As Artemis aanhou om sy guns te verloor, word haar tempel waardeloos en word die rol van Efese as die bewaker van haar tempel waardeloos.
"Die manier " — dui dit nie op 'n lewenstyl nie, en is dit nie 'n lewenstyl wat die onderneming van die woedende mans bedreig het nie? Dit is nie geld wat die moorddadigers in die aborsieklinieke motiveer nie, wat sorg vir die selfverlatenheid van diegene wat hul dienste wil hê? En hulle is so ontsteld as hulle bedreig word. Dit was 'n kwessie van trots. Die trots van hierdie vakmanne sou binnekort verlore gaan, want daar sou op hulle handel neergesien word. Die trots van Efese sou ook verlore gaan, want die godin Artemis en haar tempel sou hul glorie en glans verloor.
Dit was al wat hierdie vakmanne nodig gehad het om te hoor. Paulus bedreig hul lewensbestaan, hul handel en hul trots. Dit was werklik eiebelang wat hierdie manne tot aksie oorgebring het, net soos dit so dikwels die geval was, hetsy vir die werknemer of vir die werkgewer, hetsy vir die vakbond of vir die bestuur. Maar die gesang wat hulle aangeneem het, moes meer godsdienstig, heidensvroomder klink. En so skreeu hulle: " Groot is Artemis van die Efesiërs! " (vers 28). Dit was 'n kreet gewortel in woede en woede, nie in liefde of toewyding nie. Maar dit was 'n kreet wat die aandag getrek het en ander gemotiveer het om by te woon. Dit was die burgerlike ding om in Efese te doen.
Alhoewel daar groot verwarring was onder die massas wat aangesluit het, omdat hulle nie geweet het waarom hulle teen of teen was nie (vers 29, 32), was daar 'n deeglike orkestrasie agter die skerms. Dit was Paulus vir wie hulle regtig wou arresteer en uit die stad wou hardloop (of erger nog), maar hulle kon Gaius en Aristarchus net onderweg na die teater gryp (vers 29). Hierdie manne was metgeselle van Paulus, en daarom sou hulle ten minste voorlopig moes doen.
Pogings aangespreek deur Paul en Alexander (19:30-34)
30 En toe Paulus in die vergadering wou ingaan, wou die dissipels hom nie toelaat nie. 31 En ook 'n paar van die Asiargs 449 wat vriende van hom was, wat na hom gestuur is en hom herhaaldelik aangespoor het om nie die teater in te gaan nie. 32 Toe skree sommige, een en ander, want die vergadering was in verwarring, en die meerderheid het nie geweet waarom hulle bymekaargekom het nie. 33 En sommige van die skare het tot die slotsom gekom dat dit Alexander was; 34 Maar toe hulle besef dat hy 'n Jood was, het daar 'n enkele geskreeu uit hulle almal gekom terwyl hulle ongeveer twee uur lank geskree het, " Groot is Artemis van die Efesiërs! "
Paulus was 'n tipiese prediker deurdat hy, wanneer hy 'n skare kon vind, gretig was om vir hulle te preek. Toe Paulus die nuus kry dat sy metgeselle in beslag geneem is en dat die versteuring werklik oor hom en sy prediking kom, wou Paulus die skare toespreek. Die dissipels het van beter geweet. Dit was 'n vyandige skare wat op hierdie tydstip tot alles in staat was. Daar was geen bevel nie en daar was dus geen versekering dat hy gehoor sou word of dat hy lank genoeg sou gelewe het om sy preek te lewer nie. Die dissipels sou Paulus nie toelaat om daarheen te gaan nie, en ook nie 'n paar van die " Aasarge, " wat vriende van Paulus was nie (vers 32). Hulle het herhaaldelik vir hom boodskappe gestuur om weg te bly, en nie om die teater binne te gaan nie. Vir 'n man wat die evangelie verkondig het, was Paulus goed geag deur ten minste sommige van diegene met invloedsposisies en mag.
Luke bevat dan 'n ietwat verwarrende verhaal van 'n ander man wat die skare, wie se naam Alexander was, wou toespreek. Ons weet uit ons teks dat hierdie man 'n Jood was. Aangesien die Jode hom wou voorstel, is dit onwaarskynlik dat hierdie man 'n gelowige was, of dat hy Paulus wou verdedig. Dit is my mening dat hierdie Jood anti-afgode was. Dit was 'n punt van trots by die Jode. Dit was ongetwyfeld 'n punt van irritasie by die Efesiërs, want hulle hoef net te sien dat Alexander 'n Jood was om te weet dat hulle hom nie wou hoor nie en dat hulle hul afgode wou aanbid. Dit was soos 'n Suidelike Baptiste -prediker wat voor 'n groot skare by 'n brouersbyeenkoms gestaan ​​het. Ek glo dat die Jode gehoop het dat Alexander die Efesiese skare kon oortuig dat hulle nie aan Paulus se kant was nie, maar dat hulle gekant was teen afgode. Maar ondanks die feit dat Alexander die platform gekry het, het hy nie die kans gekry om te praat nie. Hy is uitgeroep, want hulle kon sien dat hy 'n Jood was, en as Jood kon hy niks goeds oor Artemis te sê hê nie.
Ek dink dat die verhaal van Luke oor die twee mans wat probeer het om die gepeupel aan te spreek, verband hou. Albei mans was Jode. Beide mans het afgode en afgodery verwerp, ten minste in beginsel. Paulus mag nie die teater binnegaan nie, maar Alexander was daar. Paul het nooit die platform bereik nie, maar Alexander het dit wel bereik. Maar ons weet dat die dissipels en die Asiarge dit reggekry het dat Paulus nie na die teater kon gaan nie, want die een man wat probeer het om te praat (langs die stadsklerk) was nie in staat nie, slegs op grond van sy ras. En ek glo dus dat Lukas ons vertel dat as Paulus voor daardie skare gestaan ​​het, hulle nooit 'n enkele woord sou gehoor het nie. Om na die teater te gaan, sou nie die evangelie gehoor het nie, en dit kon Paul se lewe gekos het.
Die stadsklerk se teregwysing en gebede (19:35-41)
35 En nadat hy die menigte stilgemaak het, het die stadsklerk 450 gesê: 'Man van Efese, watter man is daar tog, wat nie weet dat die stad van die Efesiërs bewaak is van die tempel van die groot Artemis en van die beeld wat uit die hemel geval het? Aangesien dit onmiskenbare feite is, behoort u kalm te bly en niks te doen nie. 37 " Want u het hierdie manne hierheen gebring, wat nie rowers van tempels 451 of godslasteraars van ons godin is nie.38 " As Demetrius en die vakmanne wat by hom is, 'n klag teen 'n man het, is die howe egter in diens en kan prokonsulse teen mekaar aankla. 39 " Maar as u iets verder wil, sal dit in die wettige vergadering beslis word. Want ons loop inderdaad die gevaar om beskuldig te word van 'n oproer in verband met die saak van vandag, aangesien daar geen werklike rede daarvoor is nie, en in hierdie verband kan ons nie verantwoordelik wees vir hierdie wanordelike byeenkoms nie. " 41 En nadat hy dit gesê het, verwerp hy die vergadering.
Alhoewel nie Alexander of Paul 'n gehoor van die skare kon kry nie, het die stadsklerk dit wel gedoen. Let op dat selfs hy nie onmiddellik gehoor gekry het nie. Dit lyk asof hierdie man baie wys was. Ek dink dat hy in sy wysheid besluit het om 'n rukkie te wag om die skare aan te spreek. Hy het hulle twee uur lank laat skreeu nadat Alexander voorgehou is, totdat die skare vermoeid moes wees. Terwyl hulle na hul asem snak, beweeg hy vorentoe en praat met die skare. Sy woorde sou doeltreffend blyk te wees, want as hy klaar was, sou hy hulle die verkeerde manier van optrede getoon het, en nadat hy hulle afgemaak het, sou hy die skare sonder verdere geweld huis toe stuur. Kom ons kyk na die argument van die klerk, veral in vergelyking met die argument van Alexander, soos hierbo uiteengesit. Let op hoe sy argument byna presies die teenoorgestelde is van dié van Alexander. Terwyl die argument van Alexander begin met winste en eiebelang, wat eindig met die aanbidding van Artemis, begin die argument van die klerk met die aanbidding van Artemis en eindig dit met ekonomiese kommer.
(1) Wie kan moontlik die aanbidding van Artemis in Efese ondermyn, want almal weet en glo dat sy uit die hemel geval het, en almal weet dat Efese die bewaker van haar tempel is. Die klerk gee elke vorm van aanbidding van Artemis. Dat sy 'n ware god is, blyk die uitgangspunt van sy hele argument te wees. Almal weet en glo dat Artemis die god van Efese is, en dat Efese die bewaker van haar tempel is. So waaroor is hierdie mense so ontsteld? Dink hulle regtig dat sommige buitelanders die Efesiërs se geloof kan ontstel deur enige leerstelling wat hulle kan gee? In wese sê die klerk vir die vakmanne en die skare om te ontspan en die geloof te behou " (van Artemis).
(2) Die manne wat na vore gebring is, is mans met 'n goeie reputasie, wat hulle nie skuldig maak aan enige oortreding van die Efesiese wet met betrekking tot die aanbidding van Artemis nie. Terwyl hulle aangekla is van oortredings teen die godsdiens van Efese, het die stadsklerk van beter geweet. Hy was bewus van die teenwoordigheid en bediening van Paulus en ander, en hulle het geen wette oortree nie. Alhoewel hierdie mans nie in Artemis geglo het of haar aanbid het nie, het hulle haar tempel nie ontheilig of lasterlik van haar gepraat nie. Wat 'n getuienis van die noukeurige lewenstyl van hierdie manne en van Paulus, wat geleer het teen afgodery, maar wat nie deelgeneem het aan die lastering van Artemis nie (soos die Jode Jesus gelaster het, sien 18: 6).
(3) As iemand die besigheid van die silwer vakmanne skade berokken het, was daar howe om hierdie aangeleenthede af te handel. Dit was ten beste 'n kangaroo -hof. Dit het regtig meer soos 'n lynch -skare gelyk. Daar was regsmiddels vir griewe. As Demetrius of een van sy kollegas met iemand 'n klag het, laat hulle die saak op die regte plek en op die regte manier opneem. Dit is waarvoor die howe bedoel is. Geen heerskappy heers in hierdie stad nie.
(4) As daar wette oortree word, is dit Demetrius en hierdie skare wat skuldig is, en hoe gouer almal huis toe gaan, hoe beter is dit vir alle betrokkenes. Rome sou nie gunstig op hierdie skare kyk nie. Dinge was buite beheer. Dit was 'n onwettige byeenkoms. Tensy hierdie skare gretig is om 'n Romeinse regiment te laat versprei, is dit beter om vinnig aan te gaan.
Met hierdie argument is die skare oortuig en huis toe gegaan. En met hierdie versteuring is Paulus oortuig om verder te gaan. Nadat Paulus die heiliges bymekaargeroep en aangemoedig het, het hy besluit om sy planne na te kom. En so eindig die groot Efesiese veldtog, ten minste wat Paulus se teenwoordigheid betref.
'N Mens kan beswaarlik die ontslag van die stadsklerk sien van die skare wat by die teater in Efese bymekaargekom het, afgesien van die verhaal van Gallio se besluit in Handelinge 18. Terwyl ons Here se belofte aan Paulus was vir sy veiligheid daar in Korinte, blyk dit dat Rome vanaf Korinthe die beskermer word van Paulus en van die verkondiging van die evangelie, eerder as sy vervolger. Hier vind ons 'n rein heiden, 'n man wat skynbaar self Artemis aanbid het, wat 'n standpunt inneem wat nie net Paulus verdedig het nie, maar ook diegene wat saam met hom was, alhoewel hulle 'n evangelieboodskap verkondig het wat die bestaan ​​van sy God ontken het. & #8221 Hier, soos in Korinte, was die veiligheid en beskerming van Paulus nie die gevolg van sy eie verdediging nie, want nie in Korinte of in Efese het hy die geleentheid gehad om uit sy eie verdediging te praat nie. In Korinthe word hy deur Gallio onderbreek, voordat hy 'n woord van verdediging hier kon bied, in Korinte, mag Paulus nie eers die teater binnegaan om hom te verdedig nie. Maar God het vir Paulus en vir die verkondiging van die evangelie beskerming gebied deur heidense mans wat in politieke magte was. Die soewereiniteit van God is weereens duidelik.
Ek dink dat dit opmerklik is dat hierdie heidense politikus blykbaar bewus is van wat Paulus en die ander Christene gepreek het, maar ook dat hy vol vertroue was dat hulle geen wette oortree het nie. Die geloof van die Christene in die krag van God het hulle in staat gestel om binne die wette van die land te leef. As hulle verskil met die aanbidding van die Efesiërs, het hulle hul verskille duidelik gemaak op 'n manier wat binne die wet was. In Handelinge word die wette van die land slegs ongehoorsaam as dit regstreeks in stryd is met die wet van God (sien Handelinge 5:29).
Daar is 'n taamlik sterk beweging in ons eie dae om die wette van die land te gehoorsaam, in die naam van Christian " Protest. sien " bekendmaking. " Dit was deur die prediking van die Woord van God en deur die goddelike demonstrasie van die krag van God dat die onderneming van Demetrius en ander bedreig word, nie deur woedende Christene nie, wat protesteer teen die tempel van Artemis en die aanbidding van afgode. Ek sê nie dat protes altyd verkeerd is nie, maar as protes die oortreding van die landswette behels, tree ons op op 'n manier wat geen presedent vind in die boek Handelinge nie, en ek is nie so seker dat ons sal vind nie dit ook elders. Om die patroon van Handelinge te volg, sou ek dink dat die prediking van die Woord van God lewens en waardes so sou verander dat aborsieklinieke byvoorbeeld sou vind dat al hoe minder vroue van hul dienste gebruik wil maak. Daar is ruimte vir 'n deeglike besinning oor hierdie saak. Is die "mere " verkondiging van die evangelie nie genoeg nie? Die manier waarop Johannes die Doper, Jesus en sy apostels dit gepreek het, was genoeg. In elke geval is die evangelie in 'n kulturele konteks verkondig, wat die sondes en euwels van daardie kultuur blootgelê het en die gestorte bloed van Christus voorgestel het as voldoende versoening vir alle sonde.
Ek wil hierdie boodskap afsluit deur u aandag te vestig op magie in die Bybel. Magie is altyd dit wat in stryd is met geloof in God en wat deel uitmaak van heidense of afvallige godsdiens. Die stryd tussen God en valse godsdiens word dikwels aangebied in terme van die krag van God teenoor die mag van magie. By die uittog kan die eerste groot stryd tussen God en towenaars gesien word. Terwyl die Egiptiese towenaars nie die drome van die Farao kon uitlê nie, kon Josef deur die krag van God (Genesis 41: 8, 24). Toe die stryd tussen God en die gode van Egipte deur Moses begin het (Exodus 7:11, 22 8: 7, 18-19 9:11), is bewys dat die krag van God beter is as die mensgemaakte magie . Dit was selfs duidelik vir die towenaars (sien Eksodus 9:19). Later kon Daniël deur die krag van God doen wat die towenaars van Babilon nie kon doen nie (Daniël 1:20 2: 2, 10, 27 4: 7, 9 5:11).
Die hartseer is dat magie nie net die heidene kenmerk het nie. Dit kon ons maklik verstaan. Magie het begin deurdring na die oortuigings en gebruike van die Israeliete:
1 Toe kom die woord van die Here tot my en sê: 2 " Mensekind, profeteer teen die profete van Israel wat profeteer, en sê vir diegene wat profeteer uit hulle eie inspirasie, ' Luister na die woord van die Here! 3 'So sê die Here God, " Wee die dwase profete wat hul eie gees volg en niks gesien het nie. 4 " O Israel, u profete was soos jakkalse tussen puinhope. 5 "Jy het nie in die bresse opgegaan nie, en jy het ook nie die muur rondom die huis van Israel gebou om op die dag van die Here in die geveg te staan ​​nie. 6 " Hulle sien valsheid en leuenagtige waarsêery wat sê, 'Die Here verklaar, ' as die Here hulle nog nie gestuur het nie, hoop hulle op die vervulling van woord. 7 " Het u nie 'n valse visioen gesien nie en 'n leuenagtige waarsêery gepraat toe u gesê het, 'Die Here verklaar, ' maar dit is nie ek wat gespreek het nie? " ' " 8 Daarom, so sê die Here God, want u het leuens gespreek en leuens gesien, daarom is ek teen u, spreek die Here God. 9 "So sal my hand wees teen die profete wat valse gesigte en leuenagtige waarsêery sien. Hulle sal geen plek in die raad van my volk hê nie, en hulle sal nie opgeskryf word in die register van die huis van Israel nie, en hulle sal nie die land Israel binnegaan nie, sodat julle kan weet dat Ek die Here God is. 10 "Dit is beslis omdat hulle My mense mislei het deur te sê: 'Vrede! ' as daar geen vrede is nie. En as iemand 'n muur bou, kyk, hy pleister dit met witgekalk 11 sê vir die wat dit met kalk afvee, dat dit sal val. 'N Oorstromende reën sal kom, en u, haelkorrels, sal val en 'n hewige wind sal uitbreek. 12 " Kyk, as die muur geval het, sal u nie gevra word nie, ' Waar is die gips waarmee u gepleister het ? ' " 13 Daarom, so sê die Here God, sal ek 'n gewelddadige wind in My toorn laat uitbreek. Daar sal ook in My woede oorstromende reën en haelkorrels wees in toorn. 14Ek sal die muur waaroor u met kalk afgewerk het, afbreek en dit op die grond neersit, sodat die fondament ontbloot word en as dit val, sal u in dit verteer word. En jy sal weet dat Ek die Here is. 15 " So sal Ek my toorn op die muur en op diegene wat dit met witgepleister het, spandeer, en Ek sal vir julle sê: ' Die muur is weg en sy pleisterwerk is weg, 16 die profete van Israel wat in Jerusalem profeteer en vir haar gesigte van vrede sien as daar geen vrede is nie, ' verklaar die Here God. 17 " Nou, mensekind, rig u gesig op die dogters van u mense wat profeteer uit hul eie inspirasie. Profeteer teen hulle, 18 en sê, 'So sê die Here God, " Wee die vroue wat naai bande op alle polse, en maak sluiers vir die koppe van van elke statuur om lewens te jag! Sal u op die lewens van My mense jaag, maar die lewens bewaar? vir julleself? 19 " En vir handvol gars en brode brode, het julle My vir My volk ontheilig om sommige wat nie sou sterwe nie, dood te maak en om ander te laat lewe wat nie sou lewe, deur te lieg vir My volk wat na leuens luister. " ' " 20 Daarom, so sê die Here God, " Kyk, ek is teen u bande waarmee jy jag, leef daar as voëls, en Ek sal hulle van jou arms afskeur en ek sal hulle laat gaan, selfs die lewens wat jy as voëls jag. 21 " Ek sal ook u sluiers afskeur en my volk uit u hande red, en hulle sal nie meer in u hande wees om gejag te word nie, en u sal weet dat Ek die Here is. 22 " Omdat u die regverdige moedeloos gemaak het met leuens toe ek hom nie bedroef het nie, maar die goddelose aangemoedig het om nie van sy goddelose weg af te draai nie Bewaar sy lewe. So sal u weet dat Ek die Here is (Esegiël 13: 1-23).
Daar is 'n wêreld van verskil tussen geloof en magie. Geloof berus in die karakter van God, sowel as in sy beloftes. Geloof erken ook die soewereiniteit van God en sy oneindige wysheid, wat die menslike verwagting of begrip te bowe gaan. Geloof dikteer dus nie aan God nie, maar vertrou op Hom en wag op Hom om op te tree, op sy eie tyd en manier. " Wag op die Here " is 'n leidende beginsel vir diegene van die geloof. Met towerkuns vervaardig die mens "gods " volgens die behoeftes en behoeftes van die mens. En diegene wat sulke "gods " maak, stel dan die reëls vas waarvolgens hierdie "god " veronderstel is om op te tree. Om te kry wat 'n mens wil hê, is 'n kwessie van formules en die vaardigheid van die manne wat die "god aanroep. "
Twee belangrike bestanddele van ware godsdiens en magie is (1) aanbidding en (2) woorde. Laat my toe om te verduidelik wat ek bedoel. Aanbidding vestig of erken die waardes wat ten grondslag lê aan 'n godsdiens. Soos u waarskynlik al gereeld gehoor het, is aanbidding werklik 'n waardigheid. Die belangrikste verpligting van die Israeliete was om God te aanbid, lief te hê en te dien met hulle hele hart, siel, verstand en krag. Die eerste gebod het hierdie aanbidding eksklusief gemaak en slegs#8212 God. Afgodediens en magie maak iets anders van die grootste waarde en dus van aanbidding. As mans sukses, voorspoed, vrugbaarheid of militêre mag waardeer, skep hulle 'n "god " of "goddess " wat sulke dinge beheer. Mans aanbid dan die god van God om dit wat hulle so hoog ag, te kry.
Tweedens, ware godsdiens en magie is afhanklik van woorde. Let op dat u in magie die regte woorde moet hê om 'n sekere spel of resultaat te lewer. En so gebruik die seuns van Sceva die woorde "die Jesus wat Paulus verkondig. " Dit was hulle formule. Maar God word nie deur mense of deur formules beheer nie. Hy is soewerein. Die soewereine God het ons egter woorde gegee wat ons moet behou en waarvolgens ons moet lewe. Die "woorde " is die Woord van God. Ons geloof moet gewortel wees in God se Woord (sien Hebreërs 11), nie in ons "woorde nie. " As mense op God vertrou, vertrou hulle op Sy Woord, maar as hulle vertroue in God afwesig is, begin hulle met ander woorde te vertrou. Hoe dikwels, in die geskiedenis van Israel, was dit die woorde van die valse profete, wat die volk van God verseker het dat hulle ongehoorsaam was aan God en voorspoed sou hê, terwyl God slegs voorspoed beloof het vir diegene wat sy Woord gehoorsaam het (sien Deuteronomium hoofstukke 6-8 28).
In die konteks van die geskiedenis van Israel, kan ons sê dat magie sy weg in die lewe van God se mense gevind het toe hul geloof afgeneem het. Magie is 'n mensgemaakte plaasvervanger vir geloof, wanneer geloof nie meer bestaan ​​nie. Magie is vertroue in vals "gods " en vertroue in vals "gods " is magie.
In die boek Handelinge word towerkuns meestal met Judaïsme verbind. Simon, uit Handelinge 8, was ten minste 'n Samaritaan, 'n half-Jood. Bar-Jesus (Handelinge 13) was 'n Joodse valse profeet. Die seuns van Sceva was eweneens Jode uit die hoëpriesterlike familie. Judaïsme het so van geloof in God afgewyk dat hulle eerder tot toorkuns oorgegaan het. Hier was die bron van krag vir baie Jode. Dit was nie meer die Woord van God en die aanbidding van God nie, maar ook woorde en towery en die aanbidding van materiële dinge. Vir die Jode, wat letterlike afgode verlaat het, was hul "god " dikwels geld, dit was geld wat byvoorbeeld gemaak kon word deur demone uit te dryf. Geen wonder dat ons Here geleer het dat mense God en geld nie kan dien nie (Matteus 6:24).
In Handelinge vind ons Judaïsme op sy beste en op sy ergste. In die Bereane (Handelinge 17: 10-15) en Apollos (18: 24-28) en die 󈫼 dissipels van Efese " (Handelinge 19: 1-7) vind ons Judaïsme op sy beste. Sy geloof is in die komende Messias, en in die beloftes van die Woord van God wat in die Ou Testament gevind word. Mense soos hierdie mense hoef net die spasie in te vul, en 8221 hoef net aangetoon te word dat Jesus van Nasaret die Messias was, ter vervulling van die Ou Testamentiese profesieë. Maar by die seuns van Sceva en baie ander Jode vind ons Judaïsme op sy ergste. Hulle het verander van vertroue in God en in Sy woord na magie, na mensgemaakte godsdiens, wat belowe het om aan hul behoeftes en behoeftes te voldoen.
In die Nuwe -Testamentiese briewe is die leer en praktyk wat Paulus of ander as vals veroordeel, dikwels van nature en van oorsprong. Efese sal die Joodse valse lering baie beïnvloed en ontstel. Dit is baie duidelik in die sendbriewe van Paulus aan Timoteus. Die fout wat Paulus weerlê, is die wat geleer word deur diegene wat leraars van die Wet wil wees (1 Timoteus 1: 3-11). Hierdie toekomstige onderwysers was besig met spekulasie (1: 4), hoewel hulle met groot vertroue gepraat het (1: 7). Hulle teologie was werklik gewortel in mites (1: 4), nie in die geopenbaarde Woord van God nie. Toe hierdie Jode van die waarheid van God afwyk, wend hulle hulle tot spekulasie, mite en vermoedens. As hulle van die krag van God afgewyk het, wend hulle hulle dikwels tot een of ander magie.
Die mense van Efese, en veral die heiliges, het erken dat die praktyk van die seuns van Sceva werklik towerkuns was, dat dit waardeloos was en dat dit boos was. En so het hulle geleer uit die slaan van die seuns van Sceva en het hulle afstand gedoen van die magie wat hulle vroeër beoefen het. As gevolg hiervan het die mense van Efese kennis geneem en die evangelie is in Efese en die hele Asië gevoer.
Ek vind 'n beginsel wat onderliggend is aan ons teks in Handelinge 19, wat so iets kan sê: In die mate waarin die kerk mag het, sal die ongelowige wêreld probeer om dit na te volg in die mate waarin die kerk nie krag het nie, dit sal soek om die wêreld en sy krag na te volg.
Die seuns van Sceva was Jode, Jode uit die hoëpriesterlike geslag, maar hulle het die geloof van hulle vaders verlaat, en daarom het hulle nie krag gehad nie. Die krag van God werk in Efese deur Paulus, en die seuns van Sceva het probeer om hierdie krag na te volg. Diegene wat nie krag het nie, soek dit elders.
My vraag vir ons vandag is die volgende: " Probeer die wêreld die krag van God naboots wat in die kerk sigbaar is, of probeer die kerk vandag die krag wat in die wêreld is, naboots? " Ek vrees dat die die antwoord is te duidelik.As die wêreld nie probeer om die krag van God in die kerk na te boots nie, dan moet die kerk sy krag verloor het. En as die kerk probeer om die krag wat in die wêreld is na te boots, het sy sekerlik sy krag verloor. Die kerk boots die wêreld baie meer na as wat die wêreld die kerk naboots. Ek vrees dat die kerk van die aanbidding van God en die Woord van God verander het na towery.
"Watter vorme van towery word vandag deur Christene beoefen? " Daar is natuurlik die onwettige vorme van magie wat Christene privaat mag beoefen, wat volgens hulle verkeerd is. Christene kan byvoorbeeld betrokke raak by Tarot -kaarte, astrologie of ander okkultiese praktyke. Maar hierdie dinge is duidelik verbode. Ons erken dit as magie, of ten minste as boosheid.
Waarna ek verwys, is die vorm van "magic " wat moontlik vir die Christendom verbygaan. Ek praat van die praktyke wat die byvoeglike naamwoord "Christian " voor hulle het, maar wat werklik towerkuns is. Ek sal nie baie gewild wees om dit te sê nie, maar hierdie vorme van magie het ook hul boeke, wat ook verbrand moet word en wat waarskynlik in Christelike boekwinkels gekoop is. Sommige daarvan is boeke oor "sukses " in die een of ander vorm, sukses wat bereik kan word deur die regte formules te volg. Hierdie " sukses " kan in die vorm van " beantwoord gebed, " gebed wat die regte dinge sê, wat die regte woorde het.
Magie vind sy weg na Christelike denke en praktyk in die mate dat ons slegs van God afwyk as die voorwerp van ons aanbidding, en wanneer ons van Sy Woord afwyk as die basis vir ons geloof en praktyk. Ek was baie beïndruk oor die verhouding van God se Woord tot God se krag in die Bybel. Satan het Adam en Eva mag belowe, maar om dit te kry, moes hulle die woord van God verontagsaam en ongehoorsaam wees. Satan het Jesus die mag gebied as hy maar onafhanklik van God en sy woord sou optree (Matteus 4 Lukas 4). Let op dat wanneer hy op Satan reageer, Hy altyd die Woord van God gebruik het. Dit is omdat ons Here geweet het dat die krag van God nie van die Woord van God geskei kan word nie. Om dit anders te stel, ons het krag wanneer ons die Woord gehoorsaam, nie as ons dit verwerp nie. Jesus bestraf Sy Joodse teenstanders deur vir hulle te sê dat hulle nie die Skrif of die krag van God ken nie (Matteus 22:29). Let op hierdie tekste wat die krag van God direk verbind met die Woord van God:
Want die kruiswoord is vir die wat dwaasheid vergaan, maar vir ons wat gered word, is dit die krag van God (1 Korintiërs 1:18).
Want ek skaam my nie oor die evangelie nie, want dit is die krag van God tot redding vir elkeen wat glo, eers vir die Jood en ook vir die Griek. Want daarin geregtigheid van God word geopenbaar van geloof tot geloof soos dit geskrywe is, maar die regverdiges sal deur geloof lewe " (Romeine 1: 16-17).
En Hy is die glans van Sy heerlikheid en die presiese voorstelling van Sy natuur, en handhaaf alle dinge deur die woord van Sy krag. Toe Hy die sondes gesuiwer het, het Hy gaan sit aan die regterhand van die Majesteit in die hoogte (Hebreërs 1: 3).
Want die woord van God is lewendig en aktief en skerper as enige tweesnydende swaard, en dring deur tot by die skeiding van siel en gees, van gewrigte en murg, en kan die gedagtes en bedoelings van die hart oordeel. En daar is geen skepsel wat vir Sy oë verborge is nie, maar alle dinge is oop en bloot voor die oë van Hom met wie ons moet doen (Hebreërs 4: 12-13).
Genade en vrede word vir u vermenigvuldig in die kennis van God en van Jesus, onse Here, siende dat sy goddelike krag ons alles ten opsigte van lewe en godsvrug verleen het, deur die ware kennis van Hom wat ons geroep het deur sy eie heerlikheid en uitnemendheid. Want hierdeur het Hy ons sy kosbare en wonderlike beloftes gegee, sodat julle daardeur deelagtig kan word goddelike natuur, nadat hy die korrupsie wat in die wêreld is deur wellus vrygespring het (2 Petrus 1: 2-4).
Christelike magie neem dikwels die gedagtes, metodes en middele van sekulêre, goddelose mense in, en probeer dit heilig maak met Christelike etikette. Hoe gereeld vind Freudiaanse sielkunde of 'n hersiene weergawe daarvan (byvoorbeeld transaksionele analise) dit as 'n Christelike sielkunde? Hoe gereeld die kerk sy geldinsamelingsmetode by die wêreld leen en daarna probeer om God die eer te gee. Hoe selde is die hand van God so duidelik dat selfs die ongelowiges besef dat dit God is wat aan die werk is.
Hoeveel van ons Christenskap het magie as motief en metode? Ons wil hê dat God aan ons behoeftes moet voldoen, aan ons moet gee wat ons wil, en daarom wend ons ons tot formules wat ons verseker van Sy seëninge? Hoeveel van ons leerstellings is spekulatief, eerder as gesaghebbend? Hoeveel van ons kennis is gebaseer op sekulêre denke, eerder as op die Woord van God? Hoeveel van ons terme kan nie in die Bybel gevind word of deur die Skrif gedefinieer word nie? Hoeveel klem lê daar op die "right metode " of formule? Hoeveel ruimte is daar nog oor vir God om ons begeertes of planne te oortref? Hoe gereeld word daar gepraat van "integration ", in die sin van die integrasie van die Bybelwaarheid met ander waarheid, en#8221 onder die vaandel, "Alle waarheid is God se waarheid "?
Ek sê vir jou dat daar vandag baie magie beoefen word, maar anders as die Efesiese heiliges van Paulus se dag, het ons dit nog nie herken nie. Die bevryding van Paulus was nie deur toorkuns nie, maar deur die soewereine werking van God, nie soseer as gevolg van die pogings van Paulus (wat God verbied het nie), maar ten spyte daarvan, deur die instrumentaliteit van 'n heidense politikus, wie se naam nooit is nie genoemde stadsklerk van Efese. Mag die krag van God in en deur ons werk, sodat die magie van ongeloof 'n bedrog is, en dat ons dit verloën en verwerp, tot eer van God en tot bevordering van die evangelie.
433 "Redenering " in Handelinge impliseer gewoonlik 'n soort apologetiese bediening, gerig aan ongelowiges. Sien Handelinge 17: 2, 17 18: 4, 19 19: 8-9 24:25
434 " Volgens die Westerse teks het Paulus die gebou van 11:00 tot 16:00 gebruik. Wat ook al die teksbasis van hierdie lesing mag wees, dit verteenwoordig waarskynlik wat werklik gebeur het. Tyrannus (as hy die dosent was) het ongetwyfeld vroeg in die oggend sy lesings gelewer. Om 11 uur het openbare aktiwiteite in die stede Ionia (soos in baie ander dele van die Middellandse See) gestop, en Lake en Cadbury het ongetwyfeld reg om te sê dat meer mense om 13:00 sou slaap. as om 01:00 Maar Paulus, nadat hy die vroeë ure by sy tentmaak deurgebring het (vgl. 20:34, het die las en hitte van die dag gewy aan sy belangriker en meer uitputtende besigheid, en moes iets uit sy eie energie en ywer oorgedra het aan sy hoorders, wat hom van die sinagoge na hierdie lesingsaal gevolg het, want hulle was bereid om hul eie siesta af te staan ​​om na Paul te luister. " FF Bruce, The Book of Acts, Revised Edition (Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Company, 1988), p. 366, fn 22, met verwysing na Lake and Cadbury, Beginnings, I.4, p. 239
435 Die totale tyd wat Paulus in Efese deurgebring het, was volgens Paulus se woorde in Handelinge 20:31 drie jaar.
436 " Veertig jaar daarna sal Plinius in sy beroemde brief aan Trajan uit Bithynia sê oor die Christendom: ' Want die besmetting van hierdie bygeloof het nie net deur stede versprei nie, maar ook deur dorpe en plattelandse plekke. ' " AT Robertson, III, bl. 315.
Hierdie werk het twee jaar lank voortgegaan. Terwyl Paulus in Efese gebly het, het 'n aantal van sy kollegas sendingaktiwiteite in naburige stede uitgevoer. Gedurende daardie jare blyk dit dat sy kollega Epafras die stede van die Lycusvallei, Kolosse, Laodicea en Hierapolis evangeliseer-stede wat Paulus klaarblyklik nie persoonlik besoek het nie (Kol. 1: 7-8 2: 1 4: 12-13 ). Miskien is al sewe die kerke van Asië wat in die Openbaring van Johannes behandel word, ook ongeveer hierdie tyd gestig. Die provinsie is intensief geëvangeliseer en bly vir eeue lank een van die toonaangewende sentrums van die Christendom. " F. F. Bruce, The Book of Acts, Revised Edition (Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Company, 1988), p. 366.
437 " Linne voorskote wat deur bediendes of ambagsmanne gebruik word (Martial XIV. 153). Paulus het handwerk in Efese gedoen (20:34) en so die voorskote gedra. " A. T. Robertson, III, p. 317.
438 Die verskynsel van wonderwerke, tekens en wonders het byna altyd tot uiting gekom deur apostels (alhoewel sien Filippus in Handelinge 8: 6, 13) om die boodskapper en sy boodskap-die evangelie-te akkrediteer. Sien Handelinge 7:36 8: 6, 13 14: 3 15:12, 19 1 Korintiërs 1:22 14:22 2 Korintiërs 12:12 2 Tessalonisense 2: 9 Hebreërs 2: 4.
439 Sien Lukas 11: 14-26, veral vers 19.
"Die naaste parallel met die Efesiese uitdrywers ' misbruik van die naam van Jesus verskyn in 'n magiese papirus wat aan die Bibliotheque Nationale in Parys behoort, wat die beskuldiging bevat: 'Ek besweer jou deur Jesus, die God van die Hebreërs. & #8217 FF Bruce, The Book of Acts, Revised Edition (Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Company, 1988), p. 368, fn 32, met verwysing na K. Preisendanz, Papyri Graecae Magicae, I (Leipzig, 1928), Pap. Byb. Nat. Suppl. gr. 574, reëls 3018-19.
440 " Die eerste kennis is ginosko, die tweede epistamai. Bladkommentaar: 'Dit is maklik, maar onveilig, om te sê dat ginosko = ' erkenning, ' dit wil sê as erkenning van Sy krag, terwyl epistamai = 'know ' bloot kennis dra van 'n feit. " Die variasie lyk vreemd, en die rede daarvoor is nie duidelik nie. Gloag vertaal dit: "Jesus ken ek, en met Paul is ek bekend. en Earle, bladsy 289, met verwysing na Bladsy, p. 206, fn 49.
441 Daar is 'n geringe probleem hier, want Lukas het ons vertel dat daar 7 seuns was, en tog sê hy hier dat " beide " (wat blykbaar 2 seuns impliseer) deur die demoniese man aangeval is. Dit lyk asof daar twee oplossings is. (1) Slegs twee van die sewe seuns was betrokke by hierdie man. (2) Die term "both " sluit al sewe in. Hierdie tweede siening word gehuldig deur AT Robertson, wat skryf: "Daar bestaan ​​voorbeelde van Papri waar amphoteroi" alles "beteken of meer as 8217 of meer as ' twee '. . . . Amphoteroi bevat dus al sewe. ' Beide ' in ou Engels is vir meer as twee gebruik. " A. T. Robertson, III, p. 318.
442 Van praktyk, dade, Lake en Cadbury sê: ' Die selfstandige naamwoord het ook die tegniese betekenis van ' magiese spel, ' sodat die waarskynlike betekenis hier is dat die voormalige eksorciste nou die geheime formules bekendgemaak het wat hulle gebruik het . ' " Carter en Earle, bladsy 290, met verwysing na Lake en Cadbury, Beginnings IV, p. 242, fn. 52.
443 " Perierga, magiese kunste, word elders in die Nuwe Testament slegs in 1 Timoteus 5:13 ('busybodies ') gebruik. Maar dit is ook 'n tegniese term vir towerkuns. ' Boeke is Bybels, die Griekse woord vir papirus. Dit is perkament- of papirusrolle met magiese sjarme daarop. Deissmann gee talle voorbeelde hiervan. Moulton en Milligan beweer dat biblos altyd die betekenis van heiligheid en verering het. ' Gloag merk op dat die term 'Ephesian Letters ' algemeen gebruik is vir magiese sjarme of amulette wat die Efese gedra het en wyd voorgeskryf is deur die towenaars van daardie dag. Hierdie toneel is dus veral geskik vir Efese. " Carter en Earle, p. 290, fn. 55, met verwysing na Deissmann, Light from the Ancient East, pp. 250-260, 304-309 Moulton en Milligan fn 56 VGT p. 111 Gloag fn 57 Op. Cit., II, bl. 206.
444 Paulus sê in Handelinge 20:22: " En nou, kyk, gebind van gees, is ek op pad na Jerusalem, sonder om te weet wat daar met my sal gebeur, behalwe dat die Heilige Gees in elke stad plegtig vir my getuig, gesê dat daar bande en verdrukkinge op my wag. " Dit is beslis 'n opmerking oor die verklaring van Luke in Handelinge 19:21.
445 Sien ook Handelinge 23:11 28:14, 16.
Dit was die manier waarop hy eintlik gegaan het, maar oorspronklik was hy van plan om na Achaia (Korinte) en daarna na Masedonië te gaan, soos hy in II Kor. 1:15 v., Maar hy het daardie doel nou verander, miskien as gevolg van die slegte nuus uit Korinte. Reeds toe hy I Korintiërs geskryf het, het hy voorgestel om eers na Masedonië te gaan (I Kor. 16: 5-7). Hy het selfs gehoop om die winter in Korinte deur te bring as die Here dit toelaat en tot in Pinkster in Efese te bly, nie een van die dinge wat hy gedoen het nie. " AT Robertson, Word Pictures in the New Testament (Nashville: Broadman Press, 1930), III, pp. 320-321.
446 " Die gildes, en die probleem wat hulle aan die nie-nakoming van die Christen voorgehou het, spook op die agtergrond van die Nuwe Testament. Hulle was samelewings, nie vakbonde nie, hoofsaaklik sosiale en menigte in die antieke samelewing. Rekords bestaan ​​van gildes van bankiers, dokters, argitekte, vervaardigers van wol- en linnegoed, kleurers, werkers in metaal, klip of klei, bouers, timmermanne, banketbakkers, kappers, balsemers en vervoerwerkers. 'Geen ander ouderdom nie, skryf S. Dill, ' het 'n dieper begeerte gehad vir 'n vorm van sosiale lewe, groter as die gesin, maar smaller as die staat. die behoefte van die mense in die algemeen aan sosiale omgang en selfuitdrukking. Aan die ander kant toon die rumoer in Efese dat die sosiale klub, onder gepaste leiding soos in Demetrius, as 'n skerp politieke wapen gebruik kan word. Vandaar die sensitiwiteit van die Romeinse administrasie oor die hele onderwerp en die streng wette oor onwettige assosiasie. " Blaiklock, pp. 158-159.
447 " Die kultus van Efese Artemis was vroeër as die Griekse nedersetting in Efese, die naam Artemis is nie-Grieks. Artemis is tradisioneel vereer as die beskermer van wilde wesens. Hierdie assosiasie met wilde wesens oorleef, in 'n veranderde vorm, in haar aanbidding op die Griekse vasteland soos die koningin en jagter, kuis en eerlike van die gedig van Ben Jonson Ephesian Artemis, aan die ander kant, blykbaar verwerf het sommige van die kenmerke van die groot moeder-godin vereer van kleins af in Klein-Asië. Haar tempel, wat 'n vroeëre tempel vervang het wat in 356 v.C. deur 'n brand verwoes is, word gereken as een van die sewe wonders van die antieke wêreld. Dit beslaan 'n oppervlakte van vier keer so groot as die van die Parthenon in Athene, dit is ondersteun deur 127 pilare, elk van hulle 60 meter hoog, en is versier deur Praxiteles en ander groot beeldhouers uit die oudheid. Dit het ongeveer anderhalf myl noordoos van die stad gestaan, wat Paulus geken het. Alle kennis van die plek daarvan was eeue lank vergete toe die fondamente daarvan op die laaste dag van 1869 ontdek is. Die groot altaar, wes van die hoofgebou, is in 1965 ontdek. " Bruce, pp. 373-374.
Toe die opgewondenheid na die skare versprei, was die teater die natuurlike plek om 'n demonstrasie op te voer. Die teater van Efese, afgesny van die westelike helling van die berg Pion (moderne Panayirdag), kon bykans 25 000 mense huisves. Dit was die gereelde vergaderplek van die burgerlike vergadering, wat by hierdie geleentheid drie keer per maand gehou is, blyk dit dat die demonstrerende bevolking homself as 'n vergadering van die vergadering verteenwoordig het, maar 'n hoogs onreëlmatige vergadering. " Bruce, p. 376.
449 "Lily Ross Taylor skryf: 'The Asiarchs was die voorste manne van die provinsie Asië, gekies uit die rykste en mees aristokratiese inwoners van die provinsie. ' Hulle het 'n amp lank beklee, en verskeie is elk aangestel jaar. " Carter en Earle, p. 296.
450 " Hierdie beampte is nie net 'n sekretaris van 'n ander offisier nie, net soos die kopieerders en studente van die wet onder die Jode, maar die invloedrykste persoon in Efese wat bevele opgestel het met behulp van die strategoi, het die stad beheer geld, was die mag in beheer van die vergadering en het direk met die prokonsul gekommunikeer. Inskripsies in Efese gee gereeld hierdie titel vir hul hoofoffisier, en die papirus het dit ook. Die presiese funksie het in verskillende stede gewissel. Sy naam verskyn op die muntstuk in Efese wat in sy ampsjaar uitgereik is. " A. T. Robertson, III, p. 330.
Dit was die stadsklerk, die uitvoerende beampte van die burgerlike vergadering, wat deelgeneem het aan die opstel van die voorskrifte wat voorgelê moet word, en dit laat graveer het toe dit aangeneem is. Hy het ook as skakelbeampte opgetree tussen die burgerlike regering en die Romeinse provinsiale administrasie, wat sy hoofkwartier in Efese gehad het. Die Romeinse owerhede sou hom verantwoordelik hou vir die oproerige vergadering en sou die stad ernstige strawwe opgelê het. Daarom het hy sy bes gedoen om die vergadering te kalmeer, en toe hy uiteindelik daarin slaag, spreek hy hulle toe. " Bruce, p. 378.
451 " Maar Lake en Cadbury sê dat die term ' bedoel het dat " 'sacrilege ' " die ware misdaad was wat betrokke was by die beroof van 'n tempel. ' So vertaal hulle die byvoeglike naamwoord 'sacrilegious ' vgl. RSV). Josephus haal die Egiptiese historikus Manetho aan waarin hy verklaar dat die Jode skuldig was aan heiligmaking en die beelde van die gode vernietig het. een laster die gode wat ander stede so ag, en mag nie steel wat aan vreemde tempels behoort nie, en ook nie die gawes wat aan enige god opgedra is, wegneem nie. teen die Jode gelykgemaak. " Carter en Earle, p. 299.
Die boek Efesiërs
Efesiërs 2: 2-3 - waarin julle vroeër gewandel het volgens die gang van hierdie wêreld, volgens die vors van die krag van die lug, die gees wat nou werk in die kinders van die ongehoorsaamheid: onder wie het ons almal ook gesprekke in die verlede in die begeerlikhede van ons vlees, wat die begeertes van die vlees en die gees vervul en was van nature die kinders van die toorn, net soos ander.
Efesiërs 2: 8-10 - Want uit genade word julle gered deur die geloof en dit nie uit julleself nie: dit is die gawe van God: nie uit die werke nie, sodat niemand mag roem nie. Want ons is sy werk, geskape in Christus Jesus tot goeie werke, wat God voorheen bepaal het om daarin te wandel.
Efesiërs 6: 11-17 - Trek die volle wapenrusting van God aan, sodat julle in staat sal wees om die wil van die duiwel te weerstaan. Want ons worstel nie teen vlees en bloed nie, maar teen owerhede, teen magte, teen die heersers van die duisternis van hierdie wêreld, teen geestelike goddeloosheid op hoogtes.
Efesiërs in die Nuwe Testament - 'n kort oorsig
Skildery van Paulus die apostel deur Rembrandt - 1657
Inleiding tot Die boek Efesiërs
Kort opsomming. Paulus gee die kerk die opdrag dat die Christendom vir alle mense is, Jode, heidene, vroulike vrouens, bond, vry, almal is verenig in Christus. Alle mense kan ingaan, maar dit is slegs uit genade, deur geloof in Christus, en dit is God se gratis gawe. Die Christen kan nooit terugkeer na die wet van Moses nie, en om die magte van die duisternis te oorkom, moet die gelowiges in Christus verenig.
Opsomming van die boek Efesiërs
Doel. Terwyl Paulus in die tronk was, het hy gedink oor sy werk as apostel. Hy het besef dat Christus Hom kom verenig het met die mens, en eenheid was die kerndoel van die boek Efesiërs. Die Kerk van Jesus Christus is nou die geestelike liggaam van gelowiges wat Christus op aarde verteenwoordig. Die groot waarheid van die Christendom is dat God die wêreld verenig tot Homself deur die gelowiges. Die idee van eenheid kan duidelik gesien word in die eerste hoofstuk van Efesiërs (Efesiërs 1: 3-10), en hierdie beginsel van eenheid word in die res van die hele boek gesien. God se enigste ewige doel is om een ​​liggaam van gelowiges deur Christus te verenig, en die kerk, wat sy liggaam is, die volheid van Hom wat alles in alles vervul, te verenig (Efesiërs 1: 22-23). Die Christen word uit genade gered, deur geloof, en die geloof is 'n gawe van God, daarom kan niemand roem nie. Die Christendom gaan daaroor dat God Homself verenig met die mens, deur Jesus Christus, en dat mense in Jesus Christus verenig is, en hierdie groot geleentheid is God se gawe.
Gehoor. Die boek is deur Paulus gerig aan die gemeente in Efese. Die meeste vroeë skrywers het gesê dat die brief aan die Efesiërs gerig is.
Skrywery. Paulus noem homself as die skrywer van die brief aan die Efesiërs (Efesiërs 1: 1 en 3: 1). Verskeie van die vroeë kerkskrywers het die boek Efesiërs gevind, byvoorbeeld Irenaeus en Clemens van Alexandrië beweer albei dat Paulus die outeur daarvan was. Die skryfstyl is duidelik die van Paulus, hy begin met sy gebruiklike persoonlike groete en dankbare woorde, en behandel kwessies van die leer, soos met die res van sy briewe.
Datum. Die meeste geleerdes is dit eens dat Paulus sy brief aan die Efesiërs geskryf het teen die einde van sy eerste gevangenskap in Rome (Efesiërs 3: 1 4: 1), wat ongeveer 61 nC sou wees. Die brief is per hand deur Tychicus afgelewer (Efesiërs 6:21), net soos die brief aan die Kolossense was (Kolossense 4: 7-9).
Die gelowiges se posisie is verenig met God - Hoofstuk 1-3
Die gelowiges se voorregte is verenig met mekaar - Hoofstukke 4-5
Die beskerming van gelowiges verenig teen die bose- Hoofstuk 6
Die naam Jesus in antieke Hebreeuse teks
"Yeshua" in Hebreeuse teks van die eerste eeu. Dit is hoe die naam & quotJesus & quot in ou Hebreeuse dokumente geskryf sou gewees het. Die vier letters of konsonante van regs na links is Yod, Shin, Vav, Ayin (Y, SH, OO, A). Jesus is die Griekse naam vir die Hebreeuse naam Josua of Y'shua wat beteken "Die HERE of Yahweh is verlossing".
Efesiërs Kaarte en hulpbronne
Kaart van die Romeinse Ryk (14 nC) - Hierdie kaart onthul die Romeinse Ryk gedurende die tyd kort na die geboorte van Jesus, in 14 nC ten tyde van die dood van Augustus. Die orde wat geheers het in hierdie uitgebreide ryk, die goeie militêre paaie en die gebruik van Koine Greek as die algemene kultuurtaal in die hele gebied was een van die faktore wat die vinnige verspreiding van die Evangelie van Jesus Christus vermeerder het. (Kleurkaart)
Kaart van Paulus se eerste sendingreis (48 nC) - Hierdie kaart onthul die gebiede in Klein -Asië waar Paulus besoek afgelê het tydens sy eerste sendingreis. Omstreeks 48 nC, in die lente, is Paulus en sy metgeselle Barnabas en Markus op 'n sending van die kerk in Antiochië gestuur. Dit sou die eerste van Paulus se sendingreis wees. (Kleurkaart)
Kaart van Paulus se tweede sendingreis (51 n.C.) - Hierdie kaart onthul die gebiede in Asië en Griekeland waar Paulus besoek afgelê het tydens sy tweede sendingreis. Paulus besoek weer 'n paar stede in Asië, waarvan een Lystra was, waar hy 'n paar jaar tevore gestenig en vir dood agtergelaat is. Hy het later 'n visioen wat hom na Griekeland lei en Paulus en sy metgeselle reis en bedien in verskillende stede in Griekeland (Philippi, Thessalonika, Berea, Athene en Korinte. Later keer Paulus terug na Efese en uiteindelik na Sesarea en Antiochië. (Kleurkaart )
Kaart van Paulus se derde sendingreis (54 n.C.) - Hierdie kaart onthul die gebiede in Asië en Griekeland waar Paulus besoek afgelê het tydens sy derde sendingreis. Op Paulus se derde sendingreis keer hy terug na die stede wat hy die eerste keer op sy eerste sendingreis besoek het. Gedurende hierdie tyd besluit hy om ongeveer 3 jaar in Efese te bly, en hierdie stad was die belangrikste fokus van sy aktiwiteite en 'n belangrike Christelike gemeenskap (Handelinge 19). (Kleurkaart)
Kaart van die wêreld van die Nuwe Testament - Hierdie kaart onthul die & quotNations & quot in die antieke wêreld gedurende die eerste eeu nC, die tyd van die Nuwe Testament. Die kaart bevat die gebiede van Israel, Asië, Griekeland en Italië. (Kleurkaart)
Kaart van Nuwe Testamentiese Asië - Hierdie kaart toon die stede in Klein -Asië gedurende die eerste eeu nC, die tyd van die Nuwe Testament. Die kaart bevat die belangrikste stede van Asië, waaronder Tarsus, Efese en Kolosse, en provinsies soos Galasië en Pamfilië. (Kleurkaart)
& kopieer Bybelgeskiedenis aanlyn
Baie dankie aan The British Museum, The Louvre, The Oriental Institute, dr. Amihai Mazar, dr Dan Bahat, dr Craig Johnson, Yaacov Kuc, Chuck Smith, Jim Darden, Ron Haaland, The Translators of the KJV, en vele ander insluitend Jesus, die Woord van God.
'N Gevallestudie van Efese: 40 jaar, 3 skrywers, 7 dokumente, 7 leiers
Efese was 'n belangrike stad in die eerste dekades van die Kerk. Die Efesiërs verskyn verskeie kere in die Nuwe Testament, oor 'n tydperk van ongeveer 40 jaar. Pete Hammond het 'n siklus van vier Bybelstudies geskryf oor die boodskap aan die mense van Efese.
Mnr. Hammond is 'n jarelange leier in die Amerikaanse kerk, begin met sy betrokkenheid by die rasse-integrasie van 'n paar suidelike universiteite tydens sy vroeë jare by InterVarsity Staff, en sy passie op lang termyn uitdaag om Christene uit te daag om as getuies te lewe op hul 'mark' - in hul daaglikse werk.
Inleiding: Die Efesiese "Reality Challenge" - moontlik vir konflik, geleentheid vir liefde
Die grondstof vir die kerk in Klein -Asië was vol diepgewortelde verskille! Elke nuwe bekeerling het persoonlike, kulturele, godsdienstige en ekonomiese ervarings, gewoontes, wonde en patrone gebring wat diep getwis sou word as hulle hul lojaliteit aan Jesus Christus verklaar het. Elkeen van hulle sou gekonfronteer word met die noodsaaklikheid om hul ou wêreldbeskouing en lewenspatrone te dekonstrueer om die transformasie te bewerkstellig om 'n ware en getroue burger van die koninkryk van God te word - saam. In die lig van wat God in Christus vir hulle gedoen het (Ef 1-3), sou hierdie versameling vergewe sondaars 'n lewenslange ervaring begin om te leer hoe om ". lei 'n lewe wat waardig is vir die roeping waartoe u geroep is, met alle nederigheid en sagmoedigheid, met geduld, onder mekaar in liefde gedra en alles in die werk doen om die eenheid van die Gees in vrede te handhaaf. " (Ef 4: 1-3). Kyk na die goed wat hulle in hierdie nuwe gemeenskap ingebring het.
Die jarelange etniese kwessies: die geskiedenis van konflik tussen Jode en Heidene. Die stigterspaar (Priscilla en Aquila) en die eerste leraar (Timothy) was in gemengde gesinne.
Verskillende godsdienstige en geestelike bagasie: Sinagoge -Jode, sekulêre Jode, vyandige universiteitsgrieke, Johannes die Doper -dissipels, towerkuns -okkultiste en kultusaanbidders van vrugbaarheid.
Wisselende ekonomiese vlakke: Ryk Romeine, vlugtelinge van vervolging, universiteitstudente en leiers en bedrieglike godsdienstige opportuniste.
Diverse persoonlikheidstipes: Ernstige intellektuele, siek gestremdes en hul gesinne, manipulerende plakkers, entoesiaste/ekstatici en 'n jeugdige en onseker pastoor (Timoteus).
Unieke bekeringservarings: In tale gepraat, uitgebreide argumente/debatte, wonderbaarlike genesing, bevryding van demone, ontsnap van godsdienstige seksuele slawerny en 'n tweede generasie gelowige (Timoteus).
Hoe sal hulle dan saamleef?
Hoofstuk een: ca. 52 nC
Leierskap: Paul, Priscilla, Aquila, Apollos
Uitkomste: Betrokkenheid: Vroeë sade van Getuie Gesaai
Hoofstuk twee: ca. 53-55 nC
Uitkomste: Oes: Diverse Omskakelings Te midde van groot konflik
Hoofstuk drie: 3 maande later
Uitkomste: Leierskap Oordrag en Ontwikkeling Retreat
Hoofstuk vier: ca. 61 nC
Uitkomste: Lesse: Oor saamleef van die evangelie
- Sommige betwis dat hierdie brief vir die Efesiese kerk was. John Stott ontleed die argumente en kom tot die gevolgtrekking dat "die raaisel onopgelos bly." Hier neem ek aan dat dit is, tesame met die moontlikheid dat dit ook bedoel was vir die dogterkerke in die binneland van die hawestad Efese. (Stott, God's New Society, IVPress, 1980.)
- F.F. Bruce bevestig dat Efese waarskynlik die moederkerk is van "die sewe kerke van Asië in die Lycus -vallei, waaronder Kolosse, Hieraplois en Laodicea." (Bruce, NICNT Book of Acts, Eerdmans, 1968, bl. 389.)
Hoofstuk vyf: 'n Paar jaar later
Uitkomste: Leiding vir pastorale leierskap en ontwikkeling van dissipels
147 gedagtes oor & ldquo John Exiled to Patmos & rdquo
Wat ek wel weet, is dat ons in die laaste dae van die koninkryk van GOD wat nog kom, die lewe in volle kring is van die lewe wat GOD vir die mensdom bedoel het, en ek sien uit na die nuwe wêreld van GOD vir die mensdom.
Die Koninkryk van Gad het in 33 nC Jerusalem begin. Lees Daniël 2:44.
Die beste bewyse wat ek tot dusver gesien het, plaas die geboorte van Jesus in die herfs van 6 vC. Die sleutel is toe Johannes die Doper gebore is. Hy is eers verwek nadat die 8ste kursus van die Abijah -afdeling voltooi is. Ek dink die datum is goed vasgestel. Sy ma was in haar sesde maand toe die pas swanger Mary aankom. Die dood van Jesus was nader aan 1 nC aangesien daar geen 0 nC of 0 vC was nie.
Dit lyk asof u bedoel het om te skryf: " die dood van Herodes die Grote was 1 vC of 0 nC. " Kan u ook meer verduidelik oor die geboortedatum van Johannes die Doper, soos in die lente van 6 vC? Onbekend met die verwysing daar.
Daar is geen 0 nC nie. anno Domino - die jaar van ons Here - begin met 1.
Ek het geglo as die vervolging nie sou begin nie, sou die evangelie in Jerusalem gebly het.
Die dood en opstanding van Jesus was nader aan 30 nC of 33 nC. As dit 1 nC was, sou hy hoogstens net 'n paar jaar oud gewees het.
So sterf Jesus op die ouderdom van 6 ?? Ek dink jy het dalk 'n tikfout gemaak.
Herodes sterf in 4 vC .. As die slag van onskuldiges waar is? Jesus gebore 7 v.C. 1ste dag van verbygaan op Saterdag, slegs 26, 30, 33 nC. Jesus was 33 1/2 toe hy gekruisig is.
Die drie wyse manne wat by die geboorte van Jesus gekom het, was besig om na hul skape te kyk; hulle het hulle 24/7 in die lente dopgehou, en wanneer die lammers gebore word, word hulle slegs een keer per jaar in die lente gebore. Ek glo ook dat die lam van God gebore is. Amen
Ek glo wel dat 'n noukeurige studie van die Bybel u sal vertel dat Johannes die Doper in Maart gebore is en dat Jesus ses maande later in September ongeveer die tyd van die Joodse Nuwejaar, ongeveer die 20ste, gebore is. Volgens die boek Daniël het Jesus Jerusalem ingegaan in 33 nC op die dag wat ons Palmsondag bel, en is hy dieselfde week oorlede.
Dit was nie die 3 wyse manne wat na die skape gekyk het nie, dit was herders. Die 3 wyse manne het nie gekom totdat Jesus ongeveer 3 jaar oud was nie. Onthou, nadat hulle vertrek het en nie teruggekom het nie, het Herodes soldate gestuur om 'n manlike kind van 2 jaar of jonger dood te maak.
Die drie wyse manne was nie by sy geboorte nie. Hulle kom later uit die ooste. Slegs die Shepard's is genoem tydens die geboorte in die veld.
Daar was nie net drie wyse manne nie en#8230 was waarskynlik nader aan 100.
Die drie wyse manne is 'n verkeerde benaming. In drie Verre Ooste sê hulle 12 wyse manne. Die bybel sê beduidend dat hulle van ver af gereis het, baie menigtes is dit eens dat hulle afstammelinge was van Babiloniese hooggeplaastes wat in die tyd van Daniël gedien het en dat Daniël hulle voorouers geleer het om die teken van die geboorte van MESSIAS te soek. Die "Shepards " het hul skape egter in skofte dopgehou met veranderlikes soos skeer of verkoop.
As Jesus 6 vc gebore is en naby 1 advertensie gesterf het, was hy dan 7 jaar oud ??
Hoe was sy dood in 1 nC en omstreeks hierdie tyd is Johannes die apostel gebore. Ek dink Jesus se dood was nie in hierdie tyd nie
Beteken dit dat Jesus op die ouderdom van 6 1/2 gesterf het?
Waaroor praat julle ouens? Wie het iets gesê oor Jesus se dood in 1 nC
Wat 'n tikfout! Bedoel u nie die koninkryk van GOD nie?
Hallo my suster, dit is nie wat God vir my gesê het nie. Ongeveer 'n jaar gelede het ek profesie gehad wat ek nog nooit daarvan gehoor het nie. Ek het 20 jaar van my lewe as 'n biseksuele vrou deurgebring wat slegs 'n voorkeur vir vroue gehad het. Getroud met 'n vrou, geskei, in 'n ander situasie, toe besluit ek dat ek nie goed in beheer van my lewe is nie en besluit dat ek wil hê dat God vir my moet oorneem en hom daartoe verbind om sy wette na te kom, as daar nie so is nie, doen dit, moenie dit doen nie; ek streef daarna om dit nie te doen nie. Ek roem nie, ek vertel bloot my storie. Ek sou dinge baie hoor, dit sou nie veel wees nie, dit klink soos 'n stem van 'n man. Ek sou gaan studeer oor wat ek gehoor het en dit sal geskryf word. Ek het in my tienerjare 'n lewe van sonde begin leef, ek het nie van die wette gehou nie, so ek het ver van die Christendom afgedwaal, sonder om veel te weet, behalwe die kultuur. Dit was in Daniël geskryf, daardie dae sou eers in die laaste dae gebeur. Terwyl ek Daniel 2-7 bestudeer het, het ek 'n stem uit 'n hoek hoor sê vir my "geld is die wortel van alle kwaad". aan Abraham Lincoln wat op die kopermuntstuk is, uiteindelik die Statue of Liberty wat ook van koper gemaak is. 'N Ander keer het ek hierdie stem vir my hoor sê terwyl ek in Esegiël 23' KJV 'studeer het, het dit vir my gesê:' hulle het haar naaktheid ontdek ', dit praat oor vroue wat 'n oordeel oor die Statue of Liberty voer. Dit was duidelik soos die dag: "dit is 'n vryheidsbeeld" wat ek nie geken het nie. Daar is baie verskillende verhale in Esegiël oor die geskiedenis en die toekoms. Hierdie spesifieke een handel oor Jerusalem, aangesien dit in psalms geskryf is. Jerusalem word beskou as die burgerskap van basies elke nasie as ek reg onthou, met die uitsondering van Juda, ek het dit gister geleer. Terug na my punt het die koper koninkryk oor die hele aarde geheers in Daniël 2, hy praat van die Verenigde State, dan is daar 'n yster koninkryk wat uiteindelik die gees regeer, het my gelei met die vraag "wie is die eerste een in ystervervaardiging" dit is China. Ek vertel jou hierdie dinge, want hoe meer jy studeer selfs tot vervolging. Hoe meer u verstaan ​​wat ek weet van God kom en dat alles wat geskryf is, waar is, en dit is die laaste dae. China sal eerste word in wêreldmag. Ek glo dat die president van wie hulle gepraat het oor wie in die laaste dae kom, die president is. Uit die dinge wat ek bestudeer het, spreek Thessalonicense 2 van 'n man wat in werklikheid 'n vloekende god sal wees, homself 'n god sal noem en sal praat teen alles wat waardig is om te aanbid. Daar is Moslem -kampe in China en Christene word vervolg op 'n spektrum van uitstaande getalle. As dit geskryf is om dit nie te doen nie, of om dit te doen, moet ons die woord volg soos dit geskryf is toe Jesus terugkeer, hy begin met die kerke as ek reg onthou, het Jakobus gesê. Glo ek in een keer gered, altyd gered, ja, maar soos my pa dit gestel het, is dit vir die ware gelowiges. En ek dink nie die meeste van ons sal werklik weet wie dit is nie. Openbaring het gesê: "nie 'n spikkeltjie op ons klere nie. Selfs ek sou onbewustelik van God afgeval het. My hoop vir my broers en susters is dat ons op 'n sagte en liefdevolle manier ophou om die wet in te boet. Almal van ons sukkel met iets. Dat ons probeer om ons broers en susters in liefde te help. Jesus is werklik en hy sal terugkeer.
Wat is die verwysings dat Johannes van Patmos Johannes die Apostel was? Wie sê dat hy in 6 nC gebore is of toe hy gesterf het, of verban is en deur wie?
Dit is alles aannames en nie een is uit die Skrif nie.
Justinus Martelaar, Irenaeus, Clemens van Alexandrië, Tertullianus bevestig almal die apostel Johannes as die outeur of Openbaring.
Presies. Vanuit die perspektief van die skrywer van Openbaring is dit meer sinvol om te oorweeg dat dit Johannes die Doper was wat hierdie geïnspireerde visie onder leiding van die Heilige Gees gehad het gedurende die tyd wat hy deur Herodes opgesluit was (voordat hy onthoof is).
Nee. U het duidelik nie die boek Openbarings gelees nie. 1: 1-9.
Ek het dit ontvang van iemand wat ek ken. Sal u so vriendelik wees om u insette te deel, dankie! Ek begin hierdie Sondag met 'n reeks preke oor die briewe aan die sewe kerke, en my voorbereiding het my frustrasie opgewek oor skrywers en kommentators wat herhaal wat hulle geleer is sonder enige dokumentêre of bewyse. Byna elke kommentaar wat ek nagegaan het, sê byvoorbeeld definitief dat John in ballingskap op Patmos was. Daar is absoluut geen bewyse dat dit so is nie. Johannes self vertel ons dat hy op Patmos was vir die woord van God en vir die getuienis van Jesus Christus. Geen skrywer noem die ballingskap van John tot Tertullianus, wat byna 150 jaar later geskryf het nie. Patmos was 'n klein eiland van verskeie vissersdorpe en is nooit as 'n plek van ballingskap vir iemand aangeteken nie. Wat baie interessant is, is dat ons in die dekade wat voorafgegaan het aan die 2de eeu, wat sou gewees het terwyl John in die woonplek was, 'n verslag van verskeie kerke oor die hele eiland opduik. Dit lyk vir my baie meer waarskynlik dat Johannes, in die jare negentig, van Efese afgetree het na hierdie stil eiland en begin evangeliseer het oor die dorpe wat hy daar gevind het. Hy kon moontlik nie meer byhou met die metropolitaanse gemeente in Efese nie, maar God het nog 'n diensplek vir hom gehad. " Wat sê jy?
Johannes die Doper is onthoof voordat Jesus gekruisig is, so nee, Johannes die Doper was nie op die eiland Patmos nie. Rome het John probeer doodmaak deur vergiftiging; dit het hom nie doodgemaak nie, sodat hulle hom na Patmos verban het. Hy het visioene daar gehad, dit is Openbarings. God se koninkryk het by Jesus begin, dit bereik nog steeds 'n hoogtepunt tot by sy terugkeer.
Waarlik, ek stem persoonlik saam met jou dat John weggevoer is nadat hulle nie daarin geslaag het om hom met gekookte olie dood te maak toe hy nie kon sterf nie, hulle het hom 'n heks genoem en hom na die Eiland verban, en het boeke van myrty gelees
John, die dissipel .. (john 2118) is opgesluit vir die getuienis van Jesus in 94 AD … Soos die gewoonte was, toe Domitianus gesterf het, wie ook al wat hy in ballingskap was, vrygelaat. Die laaste rekord van Johannes wat gesien is, was in 110 nC. Johannes het die boekie geëet en weer vir baie mense en konings gepreek
Korrek, vers 5 toon duidelik aan dat dit nie Johannes die Doper kon wees nie, aangesien hy nie 'n getuie van die opstanding was nie: " die eersteling van die dooies, "
Re: 1: 5: En van Jesus Christus, wat die getroue getuie is, en die eersgeborene uit die dode en die vors van die konings van die aarde. Aan hom wat ons liefgehad het en ons van ons sondes gewas het in sy eie bloed
Regtig verkeerd verkeerd verkeerd …
Ek wonder of ons Christene kommentaar lewer op hierdie webwerf omdat Johannes die Doper nie 'n dissipel van Jesus was nie. Hy het sy dissipels gehad wat Jesus later gevolg het toe hy onthoof is, sodat Johannes die Doper geen openbarer kan wees nie. Johannes die Openbarer is 'n dissipel van Jesus.
Johannes die doper is onthoof voordat Jesus gekruisig is, sien Mattheüs 14: 1-12. die Johannes het na die eiland Patmos gestuur om die onthullings van die dinge wat binnekort sou gebeur, te ontvang, was die apostel Johannes.
God seën jou! As mense my kennis van die Skrif teëkom, beweer almal dat hulle reg is. Die Here het my hierdie skrif geleer om 'n einde te maak.
Moenie tyd mors op ongeleerde vrae nie, want dit veroorsaak baie twis.
Was hy dieselfde Johannes as Johannes die Doper
Verkeerde. Dit is Johannes die Doper wat deur Herodes onthoof is, nie Johannes die Goddelike, skrywer van die Boek van Openbaring nie.
Johannes die Doper was nie dieselfde persoon as Johannes die Geliefde nie. Die
Doper het sy kop verloor terwyl Jesus
nog bedien het. Johannes die geliefde bedien nadat Jesus opgevaar het na die hemel en dit is hy wat na Patmos verban is.
Johannes die Doper en die dissipel Johannes is twee verskillende mense. Johannes wat op die eiland Patmos verban is, was die dissipel.
Shalom! Ek glo Patmos was 'n eiland waarheen Rome sy misdadiger gestuur het. Dit blyk dat Yohanan aan kerke in die Romeinse provinsies skryf, nie onder beheer van Herodes nie. Yahasha het ook gelewe terwyl Yohanan in die tronk was. Hierdie voorkoms van die een soos die Seun van die mens, sou waarskynlik nie Yohanan, die Levitiese priesterdom, die neef van Yahasha, Elizabeth en die seun van Sagaria, en die een wees wat Hom gedoop het nie.
Alles wat u moet weet, is in die Bybel, dit sê vir u wie Johannes verban het en waarom Hy die apostel Johannes is, as u die Bybel lees, sal dit al u vrae beantwoord en met 'n oop gemoed lees, moenie twyfel nie, laat die Heilige Gees toe om u deur die boek te lei, en u vind alles waarna u op soek is na die seën mense in Jesus naam amen
Ek het dit gewonder! Ek is nog nooit geleer dat die twee John's dieselfde was nie (?)
John the Revelator en John of Patmos is dieselfde as wat hy deur Herodes na die eiland Patmos verban het
Ja Kim, ons is in die laaste dae en JESUS ​​het my een aand of vroegoggend deur die gees na die heelal geneem en daar is aan my onthul dat die einde in 2028 sal wees, maar ons weet nie die dag of uur nie, nie eers die engele nie, net Jesus net die Vader.
'N Ander kêrel het 'n visie van 2028 en verwoesting en vernietiging in 2024. Kissinger het gesê dat daar in 2022 geen Israel sal wees nie, miskien verander dit die naam, of word dit gebombardeer. Google DIE EINDE 2028 op YouTube. Baie boeke is ook oor hierdie jaar 2028 geskryf.
2008 huh? Dit is nie bekend wanneer die wêreld soos ons dit ken, sal eindig nie, die gelowiges het geen bewyse nodig nie. Die Here sal dit aan niemand wys nie. Bekeer julle oor julle godslasteringe.
Yeshua vat niemand deur die gees nie. Daardie dae is lankal verby en almal wat beweer dat profesieë of visioene beweer, is leuenaars. Ons is nie in die laaste dae nie, want dit was verby sedert die vernietiging van die Tweede Tempel.
In Joël 2:28 sê die Bybel: En daarna sal ek my gees uitstort op alle vlees, en u seuns en u dogters sal profeteer, u oumense sal drome droom, u jongmanne sal gesigte sien: profesie word herhaal in Handelinge 2 deur Petrus na Pinkster. Die Heilige Gees leef en leef goed vandag deur ware gelowiges tot diegene wat sal luister.
Aomen ja Hy die Heilige Gees LEEF.
Heeltemal korrek volgens Daniël 9: 24-27 wat vervul word by die vernietiging van die Joodse tempel in 70 nC.
U maak seker 'n grap! Die profesieë van John The Revelator is lank na 70 nC en Titus se afdanking / verbranding van die 2de tempel en Jerusalem geskryf. Die profesieë is op daardie tydstip slegs gedeeltelik "in-tipe" vervul, en nog het hulle op 'n latere datum nog nie hul ware vervulling nagekom nie en het hierdie verskynsels in verskeie moderne wetenskaplike werke ondersoek wat in oneindige detail beskryf hoe hierdie was NIE die letterlike volledige vervulling nie en hoe dit nog moet gebeur, tesame met Jesus as Goddelike man wat VIR Sy bruid (die kerk) kom en eers daarna saam met sy bruid (die kerk en ander gelowiges) terugkom om sy koninkryk op te rig op aarde en regeer saam met ons letterlik 1000 jaar. Hierna word Satan weer vir 'n kort seisoen losgemaak vir opstandige opstand en 'n laaste konflik, dan finale oordeel en straf in The Lake of Fire. Ja, 'n letterlike Vuurmeer.
Probeer miskien om die Skrif die Skrif te laat interpreteer en te vergeet van blote mans se duidelik kerklik bevooroordeelde interpretasies (RC Kerk en onvolledige gereformeerde kerke met 'n duisendjarige / voornatuurlike siening en ek kyk na u)
Goeie werk so min het dit reg.
As u sê dat dit in 2028 sal eindig, sal dit inderdaad NIE eindig nie! As God nie eens sy Seun toegelaat het wat volmaak, regop, regverdig, sonder gebrek en sonder gebrek is nie, sonder sonde …. Weet wanneer hy sou terugkom, dan sou hy met alle respek vir 'n mens nie 'n onregverdige, sondige, vleeslike, korrupte persoon sê wat van die Heiland afhanklik is om na die hemel te kom nie. Ons moet ophou dink dat ons gelyk is aan God en dat hy dinge aan ons sou openbaar wat hy nie eers aan sy eie Seun en die Heilige Gees geopenbaar het nie. MOET NIE GLO IN DIE PROFESIES VAN DIE MENS NIE.
Ek stem saam. Niemand weet nie, behalwe God. Die bybel sê dat die reg as verkeerd beskou sal word en dat die verkeerde wil reg is. Ook, "Hulle maag sal hul god wees. " Hierdie dinge gebeur, waar, maar die Heilige Gees kom slegs na gelowiges. Die wêreld eindig wanneer almal in die lewensboek van Jesus Hom aanvaar. (144 000.)
Die skrywer op hierdie draad het gesê: "Christus het na hom (Johannes) verwys as die dissipel vir wie Jesus lief was. Ek dink nie die skrywer van die Skrif sê dat Christus na Johannes verwys as die een vir wie Hy lief was nie. Dit was die interpretasie van die skrywer. Yahasha was lief vir al sy dissipels. John was moontlik Yahasha se jonger broer, of so 'n jong toegewyde dissipel.
Daarom het Yahasha moontlik 'n diepe liefde vir hom gehad. Net my gedagte oor my laaste punt.
Inderdaad, broer, jy het die reg; die einde sal nie aan die mensdom of iets op die hemel en op aarde bekend gemaak word nie. Dit is slegs GOD die Almagtige wat die uur, dag, maand en jaar ken. Dit is in die bybel en 'n menslike mening geskryf.
Daarom het Yahasha moontlik 'n diepe liefde vir hom gehad. Net baie oor my laaste punt.
Vertrou eers op YouTube Video's en#8217s. Ek het gesien hoe soveel mense 'n paar mal konyngate laat afloop het deur na valse leraars op You Tube te luister. Tweedens is Jesus en die Vader een. Lees Johannes 1. Die Woord (Jesus) was in die begin by God en was God. Hulle is nie twee afsonderlike mense nie. Beantwoord hierdie eenvoudige vraag vir verdere bewys. Wie het die wêreld geskep. In Genesis staan ​​dit duidelik dat dit God was, maar in Johannes 1 sê dit dat die woord alles geskep het. Daardie woord het toe vlees geword (Johannes 1:14). Voordat u met mal idees weggeraak word, moet u eers fokus op wie Jesus werklik is.
Niemand weet die uur, hoe spesiaal is u dat Jedus Christus net aan u kan openbaar dat die einde 2028 is nie, die Skrif sê dat elkeen wat in my naam lê, vergewe sal word, maar wie in die naam van die gees lieg, sal nie vergewe word nie. Verkondig berou en die uur wat hier by ons is
Matteus 23 en 24 is alles een verhaal … Jesus (in hfst. 23 vertel die skrifgeleerdes en die Fariseër dat HULLE sy dissipels gaan doodmaak ... en terwyl Hy hulle in die tempel verlaat .. sê een dissipel iets oor die tempel en toe gaan Jesus op die berg van olywe … Peter James John en Andrew volg Jesus en vra vir Jesus Wanneer is al die dinge wat jy vir hulle vertel het, en wanneer kom die einde? Jesus het gesê niemand weet die dag nie of uur MAAR Hierdie geslag sal nie eers verbygaan as dit gaan gebeur nie en alles wat ek jou nou vertel … het ek geparafraseer, maar dit is wat Jesus gesê het. lewendig deur die beloofde land gelaat word .. VIR HULLE EINDE van die dae het gekom
… Die 70 weke wat aan die kinders van Daniels gegee is, het gekom en was verby.
Alhoewel Jesus 'n sekere mate van liefde vir Petrus, Jakobus en Johannes gehad het, was die Een vir wie hy lief was, wat slegs in die boek Johannes genoem word, nie een van die twaalf nie, maar Lasarus (Johannes 11: 1-3).
Jesus verskyn [derde verskyning na sy opstanding] aan 7 dissipels terwyl hulle visvang in die see van Tiberias. Johannes is een van die 5 dissipels wat duidelik met die naam geïdentifiseer word, maar die een vir wie hy lief was, is een van die ander twee wat nie geïdentifiseer is nie, om hierdie dissipel se identiteit te verduister (Johannes 21: 1-4) – en vir goeie rede: dit was sy romantiese maat. Soos dit blyk, terwyl die ander dissipels Jesus nie herken het nie, was dit hierdie een wat hom herken en die ander gewaarsku het (Johannes 21: 7).
Toe Jesus vir Petrus pligte toewys wat verband hou met die leiding van die dissipels en die kerk net voor Jesus na die hemel opgevaar het, was Petrus verbaas en geïrriteerd oor die een wat Jesus liefhet, wetende dat die geliefde nie deel was van die groep wat hy moes lei nie. , maar was intiemer vir Jesus en Petrus het gevra wat die rol van daardie dissipel was, maar Jesus het hom berispe om sy eie sake te bedink (Johannes 21: 20-22).
Klaarblyklik was Petrus nie daarvan bewus dat Jesus die een vir wie hy lief was, aan sy ma voorgestel het deur te sê: "Vrou, kyk, u skoonseun en vir die een vir wie hy lief was, en kyk, u moeder [ in die wet] " (Johannes 19: 25-27).
Waarom sou Jesus die dissipel en sy moeder op hierdie manier aan mekaar voorgestel het as dit Johannes was wat sy eie moeder gehad het, die vrou van Sebedeus, die vader van Johannes en Jakobus?
Dit was hierdie een vir wie Jesus liefgehad het wat langs Jesus se kant gebly het deur Jesus se arrestasie, vervolging en kruisiging terwyl al die dissipels onder die beskuldiging van Petrus gevlug het. Johannes, geïnspireer deur Christus, het eintlik na die Olyfberg gevlug, waar Christus vir hom raaisels geopenbaar het terwyl Jesus van Nasaret eintlik gekruisig is op Golgota/ Golgota (google, The Acts Of John, vers 97). En ja, Jesus Christus, die seun van Yrue God, en Jesus van Nasaret, die seun van die Here God van Abraham, Isak en Jakob, was identies, maar twee afsonderlike individue, net soos die ware God en die Here God apart is. Christus het Petrus bevorder as die oregek van die dissipels en die grondslag vir die verwesenliking van hierdie onderskeid (Matteus 16: 13-20). Deur hierdie onderskeid te begryp, het Petrus getoon dat hy geestelik genoeg ontwikkel het sodat die Hoky Gees direk met hom kon kommunikeer, en verborgenhede aan hom openbaar het, sodat Christus hom bevorder het.
Jesus het die sorg van sy moeder toevertrou aan die een wat hy liefgehad het, Lasarus, omdat Lasarus 'n baie welgestelde man was, wat Johannes nie was nie.
Die broers en susters Mary, Martha en Lazaras was die nageslag van Syro, die hertog van Sirië en Echaria, oftewel Eucharis, wat albei oor verskeie gebiede geheers het. Hierdie drie broers en susters was baie ryk, en dit was hoe hulle kon voorsien in die lewensonderhoud van Jesus en sy gevolg, en hulle het hul eie gebiede: Maria het geheers oor Magdala in Galilea, en sy was die eienaar van die toring of kasteel van Magdala, vandaar haar bynaam "Mary Magdalene ". Martha regeer oor Betanië, waar Jesus die eerste keer die ryk, jong, heerser, Lasarus, ontmoet het (Markus 10: 17-22). Lasarus was die eienaar van die gebied waarin Jerusalem gebou is. Dit is die rede waarom hy saam met Jesus in die binnehof ingelaat is om Jesus vervolg te word terwyl Petrus gedwing is om buite te bly (Markus 14: 51-54 Johannes 18: 15-16) Lasarus was die eienaar van die plek, en sodat hy kon gaan oral waar hy dit wou hê.
Omdat Jesus intiem was met Lasarus en Lasarus so magtig en ryk was, het Jesus gemaklik gevoel om hom grappenderwys in die gelykenis te werp waar Lasarus arm, melaats en magteloos eet krummels uit 'n tafel van 'n ryk man (Dives 's) (Lukas 16: 19-32).
In sy werklike lewe het Lazarus doelbewus sy rykdom aan liefdadigheid prysgegee en die lewe geleef as 'n eenvoudige, behoeftige man, soos Jesus hom aangeraai het toe hulle kennis gemaak het met die huis van Martha in Bethanië (Mark 10: 17-22). Lasarus was so toegewyd aan Jesus dat terwyl elke dissipel gevlug het toe Jesus gearresteer is, hy die enigste een was wat saam met hom teruggekeer het, maar net weggehardloop toe die gevangenes hom ook probeer vang het (Markus 14: 50-52). Google "Secret Mark " vir Jesus se ontsnappings met die een vir wie hy lief was.
Daar is nog baie meer wat ek oor die verborgenhede kan deel, maar ek wou net verduidelik dat die een vir wie Jesus lief was, op 'n romantiese manier Lasarus was, nie Johannes nie.
U is 'n leuenaar en die sinagoge van satan. Satan die Here bestraf u en die leuenagtige leuens wat u vertel. Mag God u siel ontferm.
U moet uit u gedagtes wees of dringend van die duiwel wees. Moenie mense mislei nie.
Die duiwel is daar om mense te verdraai en te mislei. die Here behoed.
Ek is verlief op Jesus. Hy is verlief op my
..Moenie die Bybel in vlees lees nie
U het die demoniese leuens uit die Da Vinci -kode.
So baie hartseer vir jou Derruc. U moet in 'n homoseksuele lewe leef. Iemand het die waarheid om selfsugtige redes verdraai. As iemand u hierdie leuen wat u geskryf het, geleer het, hardloop dan vir u lewe. U gee u lewe aan Jesus en die HEILIGE GEES sal u die waarheid wys. Ek is baie jammer vir u broodnodige gebede hier mede -Christene. Vader, ek bid dat u die begrip van Derruc vir u WOORD sal oopmaak. In Jesus naam bid ek.
Suiwer vullis! Jesus het nooit getrou nie en het ook geen romantiese ervarings gehad nie. Om te sê dat hy 'n manlike minnaar gehad het, is veral 'n gruwelike godslastering omdat hy die Wet sou oortree, en Hy het self gesê dat hy nie gekom het om die Wet af te skaf nie, maar om dit te vervul! Dit is dat Hy as die enigste sondelose mens nie eers een van hulle gebreek het nie en dus aan hul hier onbereikbare vereistes voldoen het. Patrick is korrek, jy is van die sinagoge van Satan, jy is 'n antichris en 'n struikelblok. Kom agter my, Satan!
Keer weg van die goddeloosheid om Jesus 'n homoseksueel te noem en keer self van hierdie sonde af voordat dit te laat is. God word nie bespot nie. Die Here bestraf die duiwel en ek bestraf u in die naam van die Here Jesus.
U kommentaar het geen en ek bedoel GEEN basis in die Skrif nie. Die apostel Johannes het oor die spirtualiteit van Jesus geskryf. Hy het dit verstaan, hy het verstaan ​​wat Jesus die Christus leer. Deur te sê dat Jesus se liefde vir Johannes fisies was, is godslastering, want homoseksualiteit is 'n gruwel vir God die vader.
Die dissipel wat Jesus liefgehad en getrou het, was Maria. Dit was die gebruik dat 'n priester getroud moes wees. Hulle priesterskap begin op hul 30ste verjaardag en#8230. Jesus is hulle Rabbi genoem sodat hy getroud sou gewees het. Hy sterf in Junie van 26 nC, gebore einde 07 September v.C. en Herodes die Grote het hom 'n jaar of twee probeer doodmaak voordat hy in 04 v.C. Doen die wiskunde.
Ek glo dat u 'n vergissing het, broer, aangesien die Here geen mens aanstoot gegee het nie (daar is geen regte mans nie), maar kyk, hy het ALLE vlees beledig, want hy het NIE die oorspronklike sonde gehoereer nie en die bloedlyn (as u wil redeneer) was EN IS uit Dawid se bloedlyn. Ons redder, in die vlees (volgens hierdie materiële reëls) 'n seun en 'n saad van Dawid (soos die Here belowe het, so is dit gedoen) en in die gees se eniggebore seun … het ons almal die naam daarvoor geken is geskryf I Am the roots & amp seed of David, I Am the bright & amp morning star.
Kyk, daardie dag van rampspoed kom broer, waar die groot slang in die kuil 'gewerp' sal word soos die profete gesê het, selfs as julle almal hande vashou ….
Want mans sal die pyn ken van 'n vrou wat 'n uur lank reis (onthou dat hulle vier keer die pyn kan neem as hulle kinders baar)
As julle dit nie glo nie, kyk net na ons koninkryk. Die sperms, water, amfibies, reptiele, dan soogdiere & lt
kyk wat het van die 1ste 4 geword, veral in besoedelde gebiede.
Die tafels op hierdie 'mark' is omgedraai. Anders as ons vuil, liegende harte
hier is Johnny (rips vail), laat ons die nuwe jaar inbring, en miskien sal hulle hul bekeer of in verwondering bly kyk, en glo dat hulle gered sal word en dat die goue ringe van slawerny enigiets vir die vaders sal verberg ….
volkome gemors, maak jy aanspraak op 'n sondige Jesus, kom weg van Satan!
U sal verantwoordelik gehou word vir diegene wat u mislei.
Ek glo Johannes was inderdaad 'n getroue dissipel van Christus en inderdaad die een na wie Petrus die naaste aan hom verwys het. En ja, verban na die eiland weens vervolging en inderdaad gesigte wat in die boek van openbaring geskryf is. Hierdie visioene beskou die waarheid. Die visie van die koninkryk van God is in sommige aspekte 'n bietjie vergesog. Maar inderdaad, met geloof en werk gehoorsaamheid aan gode, wag daar 'n paradys vir almal wat in Christus Jesus en god glo. Hierdie dissipel Johannes het inderdaad gesterf of sy dood teëgekom terwyl hy in ballingskap was en as ons weg is, sou ons onthoof of gehang gewees het soos daar gesê word " " vervloek is 'n man wat aan 'n boom hang " " … en wat nie geskryf is nie of bekend … vervloek is iemand onthoof voordat die gees die liggaam verlaat het in daardie tye tot ongeveer die 15 tot 1600's
Wat was die kultuur op die tronkeiland? Wat het hulle geëet? Hoe het hulle geëet?
Ek het dit moeilik gevind om uit te vind watter kos John die skip geëet het waarin hy patmos gelaat het.Ek weet van die boekie. Die presiese tyd wat John was op Patmos. Ek lees tussen 5 en 15 jaar. Ek is verdwaal. Waar kan ek meer inligting kry wat my sal help in my studie?
Is daar 'n bewys dat toe John op die een of ander manier val en God die sterre op sy plek sit dat Hy oor sy skouer kyk, hy val en God die ster uit sy hand laat val om John te vang. Ek het hierdie geskiedenis van twee verskillende predikers gehoor, kan iemand asseblief help
Daardie leerstelling is nie in die Bybel nie. Lees Openbaring 20:15
Lees Genesis en ontdek die waarheid oor hoe God gepraat het en die son in die lug geplaas is. Nêrens in die Skrif praat dit van Johannes wat val en dat God hom vang nie. Hoop dit help
Waar in die Bybel sit Johannes in die Coulton van kookolie?
Dit staan ​​nie in die Bybel nie, maar is in ander verslae oor Johannes. Hier is 'n skakel wat verwys na die latere geskrifte. http://www.newadvent.org/cathen/08492a.htm
Op geen plek waar dit geskryf is nie, maar as u bereid is om die boek van Myrtys te gaan, vind hierdie dinge plaas tydens die donker eeue toe die Rooms -Katolieke die kerk oorgeneem het en die heiliges vervolg het omdat hulle die woord van God onder inspirasie van die Heilige Gees verkondig het wat in stryd was met wat hulle volgens die Rooms -Katolieke leerstelling in daardie dae glo
TOE die Romeinse Ryk die Universele Kerk (Katolisisme) gestig het, het Konstantyn die ryk in sewe distrikte verdeel en elke distrik een Pous aangestel. Hy het hierdie sewe in drie streke verdeel. Die grootste kerk in elke streek het 'n ander pous gekry wat gesag het oor kerklike sake in die distrik. Dit was 'n DIER met sewe koppe en tien krone. Die keiser was die GESAG oor die kerk. Konstantyn gee toe sy paleis aan die pous in Rome. Die duiwel het die dier sy gesag en sy sitplek gegee. En almal wat nie die merk sou neem nie (noem hulself Katoliek), kon nie koop of verkoop nie. Dit gebeur in Februarie 380 nC toe HIERDIE kerk amptelik as die ENIGSTE godsdiens deur die Romeinse Ryk aangewys is. LEES die geskiedenis van die kerk en Martin Luther en al die ander Protestantse hervormers het dit verstaan ​​en verklaar dat die pous en die katolisisme die dier is wat beskryf word in ds 13 …. Hulle het die dag vir 'n jaar metode gebruik. (VERKEERD) In ​​539 vC het Gabriël gesê: Die Messias sal doodgemaak word na 62 weke en#8230 565 jaar dat Jesus vermoor is … 'n Week in profetasie is 9.1129 jaar. 'N Dag is 1.30184 en#8230 jaar. 42 maande na 380 Februarie sou wees (gee of neem 'n paar maande, want 'n wanberekening van .0001 maak 'n groot verskil) Julie 2020. Al die profesieë is vervul, behalwe die 7de basuin en die 7de flessie -oordeel.
John was vergiftig en sou nie sterf nie, en dit was duidelik dat sy God sy lewe gespaar het, sodat hy na die eiland Patmos verban is om permanent van hom ontslae te raak vanweë sy leer van God se woord
EK LIEF DIE WOORD VAN GOD EN SY SEUN JESUS. DIE GESKREWE KOMMENTAAR SOOS JOU UIT DIE LEWE BRING EN BAIE VRAE BEANTWOORD. AS 'N STUDENT VAN DIE BYBEL IN DIE MIDDEL SESTIGES BY DIE LETOURNEAU UNIVERSITEIT ONDER DIE RIGTING VAN DR. KENNETH McKINLEY EK WEET EK IS 'N SONDER EN DAT EK JESUS ​​IN MY LEWE NODIG HET. EK GROEI NOU GEESTELIK ELKE DAG.
MAG GOD U WERK AANVOLG EN U SEËN
ek glo in hom as die seun van God
elkeen wat in hom glo, sal op geen enkele manier ondergang vind nie, sover jy onder die uitverkorenes van sy erfenis is
Die dissipels het geglo dat Jesus ook die Seun van God was, maar hulle het vernietiging teëgekom weens martelaarskap. Die demone weet ook dat Jesus die Seun van God is en ons weet dat hulle hulle vernietiging sal tegemoet gaan. Satan weet dit ook, en tog word gesê dat hy op pad is na die poel van vuur.
Christene is nie die enigste wat weet en verklaar dat Jesus die Seun van God is nie, want selfs die demone verklaar dit.
Ja, die demone weet dit, glo dit en hulle sidder
Is elke persoon een van die gode wat gekies is, of is dit slegs oorsone wat God in ons harte vra?
Nee, nie elke persoon word gekies nie. God het sy eniggebore Seun Jesus gestuur dat almal wat in Hom glo, gered sal word en die ewige lewe sal hê. As 'n persoon nie sy of haar lewe aan Christus oorgee nie, sal hy 'n oordeel moet trotseer.
Om God of Jesus te vra om in jou hart te kom, is fantasie. Om u lewe aan Christus te gee, is om hom te vra om elke dag vir u te sorg op elke gebied van u lewe en u lewe. Geloof is die naam van die proses waardeur God vir ons voorsien. Dit is hierdie Geloof wat ons red. Deur God toe te laat om te voorsien, verander hy ons en herleef uiteindelik die Christus in elke mens. Om anders te doen, is om Christus te verloën en nie te glo nie, is van die antichristelike skrif. .
Wat u sê, is waar behalwe die fantasie (sic) deel. As u Hom as Here van u lewe verklaar en glo dat God werklik is, ontvang u 'n nuwe herskepte gees wat in die middel van u wese (u geestelike hart) woon. En ja, geloof is die fondament van ons hoop in die beloftes en raad van God.
Weet iemand hoe lank John The Divine op Patmos deurgebring het?
Ja. Hy was net 'n jaar op die eiland Patmos, en skryf toe alles neer wat hy in visioene gesien het, in Efese. Gevangenis in ,, AD95, en vrygelaat in AD96.
Hoe kon Johannes 6 n.C. gebore gewees het? En was u saam met Jesus die een wat die liefste was? Dit maak my deurmekaar.
Dit sou Johannes 'n paar jaar jonger as Jesus maak. Dit is Johannes die Apostel, nie Johannes die Doper nie, Jesus se neef wat 'n paar maande voor Jesus gebore is.
Beide Johannes die Doper (seun van Elizabeth – Jesus ' ma & neef – en Sagaria) Sowel as Johannes die dissipel/apostel (gebore uit Salome – Jesus ' moeder 's suster – en Sebedeus) was neefs van Jesus.
Ek lees waar Jesus omstreeks 3 nC gebore is, wat hom 3 jaar ouer as Johannes die Apostel sou gemaak het. Maar die BC- en AD -kalender verwar my ook.
Dit is veral verwarrend omdat dit oorgeskakel het na die Gregoriaanse kalender. As gevolg van 'n paar stewige historiese feite is Jesus waarskynlik tussen 4 en 6 vC gebore. Dit op sigself is verwarrend (bc)!
Ek is verstom oor baie van die plasings oor hierdie onderwerp van Openbaring, waarvan die meeste blykbaar glad nie die skrif volg nie.
Johannes is gebore 6 n.C. beteken dat Jesus 6 jaar ouer was as Johannes. In Christusbediening het Hy Johannes en Jakobus geroep om Hom te volg. Omdat Johannes baie nadink oor die genade en liefde van Jesus, leer die Bybel ons dat Johannes se vroeë lewe sleg was. hy is die seun van die donder genoem. Omdat hy tyd geneem het om naby Jesus te wees, het Hy voortgegaan om die lewe te beleef en die krag van die woord van God in die mond van Jesus verander. Later het Johannes 'n intieme vriend van Jesus geword oral waar Christus was. Dit is dieselfde as ek en jy, sodra jy nader aan Jesus kom in gebed en voortdurende studie van die Bybel, sal jy soos Jesus word. God seën jou.
Jy is reg om te bevraagteken. BC beteken Before Christ en AD beteken After Death of Christ Jesus.
Die lewe van ons Here en Verlosser Jesus Christus, wat ons Here en Vader God in die vlees is, is 'n tyd van homself tussen vC en nC. Wat onbeskryflik en kan nie vergelyk word nie Lewende Heer en Verlosser Vader God en Christus Jesus die Gees van die Waarheid. Amen.
Nie na die dood nie, Latyn anno domini, Jaar van die Here, want al die jare van die wêreld behoort aan ons Here sedert geboorte. Nou probeer hulle dit verander na C. E, vir 'n gewone era, omdat hulle wil ontken dat dit die jare van die Here is.
AD is Latyn vir "Anno Domini ", wat vertaal word as " in die jaar van ons Heer ". Dit is 'n redelik algemene fout. As dit beteken " Na die dood, ", sou ons dan die jare tussen sy geboorte en sy dood noem?
U het verkeerde inligting. Anno Domini beteken na die geboorte.
Anno Domini = na die geboorte.
Kon Johannes sien toe hy op die eiland Potmas was?
Atlist ek het iets geleer en dankie
'N Regtig insiggewende oomblik. Hou so aan en God openbaar meer vir ons.
Hoe oud was John toe
het hy by Patmos aangekom?
Ek het gelees waar Johannes omstreeks 81 nC verban is, maar ek het die openbaring tot 95 nC nie gekry nie en omstreeks 100 nC in Efese gesterf.
Mense het al die tyd probeer om die Openbaring van Johannes te verstaan, nie net die simboliek nie, maar ook die boodskap. Wat vir my verbasend is, is dat dit op hierdie oomblik plaasvind, en dat alles wat gebeur het om te slaag, en dat#8221 gaan gebeur. en die boodskap is vandag net so eg soos dit ooit was. As ons hierdie dinge sien, moet ons opkyk, want ons verlossing kom nader. Ek glo met my gees en siel dat dit baie naby is. Dankie vir u verstaanende woorde.
Ek respekteer u mening, maar ek glo nie dat dit akkuraat is nie. Diegene wat in die eerste eeu nC geleef het, is vertel dat hulle in die laaste dae geleef het en die einde was naby. Die vraag is: Die einde van wat? Die Ou Verbondstydperk is die fokus van die eskatologie. Dit het tot 'n einde gekom kort na die voltooiing van die Nuwe Testament. Die ouderdom eindig in 70 nC. Ons leef nie in die laaste dae nie! Goeie nuus!
Dit is 'n oortuiging wat baie mense glo, maar dit is nie waar nie. Die boek Openbaring is na 70 "AD geskryf en niks wat in 70 nC gebeur het, pas by enige van die profesieë van die Ou Testament nie, nog minder die Nuwe. God openbaar sy Woord aan diegene wat dit ondersoek en bestudeer. Die idee dat die genadeverbond slegs 40 jaar geduur het, strek God se Woord met slegs 'n paar duisend jaar.
Baie geleerdes glo dat Jesus op 4 v.C. gebore is, soos 'n monnik net in die jaar van sy geboorte geraai het. Maar te oordeel na leiers tydens sy geboorte, was die raaiskoot met 'n paar jaar verby. Dit was die wil van God vir Johannes om 'n lang lewe te hê, aangesien hy baie moes bereik met die skryf van die Evangelies en Openbaring. Johannes was ongeveer tien jaar jonger as Jesus ... en het amper 100 geword.
Weet ons of John saam met ander gevangenes op Patmos was en aan watter tipe mynbou die gevangenes verplig was? Ek wil ook aan my studente voorstel wat hy sou onderhou, en ek wil 'n prentjie skets van hoe die lewe vir John kon gewees het. Dankie, God seën jou.
het Maria, die moeder van Jesus, gesterf as 'n ander apostel, of is sy as 'n toevlugsoord aanvaar?
Die Bybel sê nie. Ek moet u na u predikant verwys, aangesien ons slegs geskik is om op historiese vrae te reageer.
Sy was 'n mens en het gesterf.
Geen rekord nie, maar gesonde verstand. Dit word die mens eenmaal gegee om te sterf, en dan kom die oordeel.
Openbaring is nie 'n voorspelling van die toekoms nie. Johannes skryf direk oor wat destyds in Rome en sy provinsies aan die gang was. Hy reageer op die kulturele, politieke en ekonomiese klimaat waar Joodse gelowiges van Christus die keiserlike kultusaanbidding van Rome tegemoetkom by handelsgilde -geleenthede om politieke en ekonomiese vooruitgang te bewerkstellig. Hy was 'n Palestynse Jood wat Jesus as die Messias van Isreal bely het, net soos die Jakobus, Jesus -broer en Petrus. Die eerste deel van Openbaring is 'n direkte polemiek teen die Pauliniese tradisie wat die Torah -vereistes vir bekeerde heidene weglaat. Met 'n uitgebreide kennis van die Hebreeuse bybel, maak hy verwysings na verhale wat slegs binne -Jode sou ken, en bekeerde heidene sou nie die verbinding gemaak het nie. Geval, Rev 2:14 en die verwysing na Bileam en Balak in getalle. bekeerlinge sou nie die verbinding gemaak het nie. Hy gebruik ook die presiese bewoording van Paulus wanneer hy praat oor struikelblokke vir gelowiges wat Paulus in I Korintiërs 8 gebruik. Hy volg ook die profetiese tradisie om die woord van God in die Hebreeuse profete te verklaar, so sê …
Laastens skryf John amper sy fantasie oor hoe Yom Yahweh met die Chirst -figuur plaasvind. die versoendag waarna Amos verwys. Wat baie duidelik is sodra dit tyd geneem het om die boek te bestudeer, is die oorhoofse boodskap wat Johannes sê dat Jesus Christus die Israelitiese Messias is.
Die gevare om Johannes van Patmos, sy wêreld en sy tradisies nie te verstaan ​​nie, het daartoe gelei dat die boek Openbaring een van die mees misverstaande gebruikte boeke in die nuwe testament is. Begin met die misbruik om die vroeë kerk in die tweede eeu te beïnvloed.
Jy is korrek! As 'n mens slegs konteks wil bestudeer, leer toe Johannes sy Openbaring, wat ongeveer 68 nC was, skryf en hoe dit pas by die komende vernietiging van die tempel, net twee jaar later, sou 'n mens begin verstaan ​​dat Openbaring niks met ons te doen het nie. die 21ste eeuse Westerse Christendom, maar vir die nC 70 bekeerlinge van Judaïsme tot volgelinge van Christus, wat terugkeer na die Ou Verbond, waarvan Openbaring hulle vermaan.
Dit maak 'n sekere sin, want die sewe kandelaars was die sewe kerke wat almal in dieselfde gebied naby mekaar was in die huidige westelike Turkye.
Ek glo egter dat al die briewe wat aan die kerke in die Nuwe Testament geskryf is, bedoel was dat al die kerke ook sou kom. Daar was spesifieke boodskappe vir die kerke. Watter moderne kerk het die boodskappe nou nie nodig nie, selfs nie die boodskappe in Openbaring nie?
Min van die gebeure wat Johannes gesien het, het gebeur. Alhoewel sommige van toepassing is op sy persoonlike era, het die wêreld se oseane nie na bloed verander nie, 1/3 van die visse het nie gesterf nie, 1/3 van die mense het nie gesterf nie, en 'n brandende ster van 'n berg het die aarde nie getref nie . Sê net …
Moes John harde werk met die ander gevangenes doen terwyl hy in Pathmos was?
Het John sy oë uitgesteek soos die meeste mense beweer het, en indien wel, op watter stadium het dit gebeur?
By die voorbereiding van my boek het ek opgemerk dat 'Bybels ", hoewel dit deur baie mense beskou word as die woord van God, deur die jare stelselmatig gewysig/gewysig is. Nee, ek praat nie van die verskillende vertalings nie, ek praat van verwysings wat gemaak word en dan later weggelaat word. Jare gelede was die boek Openbaring getiteld:
Die apokalips van Jesus Christus soos gegee aan Johannes die Geliefde, 'n apostel van Jesus Christus terwyl hy in ballingskap was op die eiland Patmos "
Probeer 'n bybel vind met die inligting op die ' Boek van Openbaring!
Die oorspronklike betekenis van "Apocalypse " was om te onthul om iets verborge bekend te maak. Die Apokalips van Jesus (') Christus is die openbaring van die opgestane Christus in die gelowiges- diegene wat lewendig is op die aarde! Dit is wat gebeur het in die Bovertrek, sowel as die ontvangs van die Heilige Gees. Wat die Apostels ontvang het, is vandag in die meeste Bybels gerieflik weggelaat !!
Die een is slegs lewendig as Christus binne -in die lewe opgewek is. Dat geestelike lewe die enigste ' lewe ' is wat God erken. Hulle name is in die Book of Life geskryf. Die res van die mensdom sal vernietig word en uiteindelik beoordeel en in die hel gewerp word, ongeveer 6-7 miljard mense.
Die Bybel, die meeste ander inligting uit die tyd van Jesus, is weggelaat, geredigeer en verander totdat daar vandag min oorbly van die Waarheid. Die Bybel sê steeds dat ' … iemand wat ontken dat Jesus ' Christus in die vlees gekom het, is van die anti-Christus … ' Let op die tyd van die woord 'Jesus ', dit is besitlik. Daardie eenvoudige leesteken is in die Nuwe Testament weggelaat, wat die Evangelie verander en die Waarheid ignoreer. Dit is duidelik dat Christene, hulle Kerk, hulle literatuur, hulle godsdiens, ens., Ens. Van die Antichris is. Jammer, maar ken jy die " Waarheid "? Jesus was die Waarheid, die Werklikheid van God se plan vir al sy kinders- die opstanding van Christus, die salwing van elke mens- presies soos Jesus gesalf is !! The End … Vrylik ontvang, vryelik gegee: [email protected]
Moenie die e -posadres weglaat nie. Ek is meer as bereid om met iemand op te tree wat opreg en honger is. Baie dankie
Sommige mense sê 7 is die volmaakte getal van die Here God, 7 keer 7 vergifnis, 7 engele, 7 kerke, 7 dae, 77 is die simbool van die kruis … vir my ja, dit maak sin. In die Bybel het GOD die aarde in 7 dae geskep en op die 7de het hy gerus. Dit beteken dus dat die aarde slegs 7 dae oud is vir God? maar sommige het gesê dat 1000 jaar se tyd gelyk is aan 1 dag God se tyd? wat dink jy? en tog het wetenskaplikes miljoene jare hier en daar in wetenskap genoem? hoe kan 'n man 'n biljoen jaar oud meet? terwyl jy voorheen in die Bybel was? kan die mens net tot 900 jaar oud word? Maak dit sin. vir my dink ek die aarde is maar 7 000 jaar oud? en ons is eers oor 2000 jaar oud, nie waar nie? 2018 …So beteken dit: As 'n man deesdae tot 101 of so kan leef, maak die sewe dae werk van GOD sin ?, Ek as kunstenaar hou van mense se idees en kommentaar, reg of verkeerd, wie weet? aan die einde van ons tyd, waar gaan u wees? in die lug dryf? In die hemel? in die hel? Net God Jesus Christus kan reg oordeel? Ek kan niemand in hierdie wêreld oordeel of kommentaar teen iemand lewer nie? maar ek wil net God, my Skepper, en my redding prys dat dit alles is wat ek weet, die res is aan julle broers en susters. Lees en bestudeer nou die verhaal van Noag? uit watter stam kom jy of watter van die seuns van Noag behoort jy ?, sjoe, dink jy dit is interessant? deel dit asseblief met my as u tyd het? God seën julle almal!
Daar is absoluut 0 bewyse dat John gevange geneem en verban is onder die bewind van Domitianus. Daar is egter bewyse dat hy onder Nero verban is.
Mooi, maar kan jy my asseblief vertel wat dit is? Ek het die hele dag gesoek sonder 'n ander resultaat as dat John op 90 sou klop by Domitians day … Ek kan nie sien dat die Romeine 'n 90 -jarige na 'n werkskamp stuur nie xsomehow … Maar in Neros was die dag byna 60, wat logies is & #8230
John is ook genoem 'Salt Mine John '. Navorsers glo dat natriumdampe wat John by die soutmyn ingeasem het, hom die visioene laat sien het.
Wat eintlik in die Bybel staan, is fiksie en net verhale wat bestaan ​​uit ongeletterde, arm en neerslagtige mense in 'n tyd toe storievertelling die enigste manier was om jouself uit te druk. Alle godsdienste is die skepping van die mens – die mens het gode geskep, nie gode wat die mens geskep het nie. Sit net 'n oomblik stil en dink dat u sal besef dat godsdiens meer oorloë, ontevredenheid en twis in hierdie wêreld veroorsaak het as enigiets anders. besigheidshuise en#8230Mega Kerke wat net baie nonsens uitspuit.
Watter nonsens van iemand wie se verstand blykbaar beskadig is deur die lewe in hierdie giftige kultuur van die Westerse wêreld wat tans deur die VSA gelei word. Mag die HERE van u u almal genees en u toelaat om die Waarheid te sien wat aan almal in die vlees en bloed van Yeshua uitgespreek is.
As jy die Bybel lees, het jy 'n baie ander mening.Soek in enige biblioteek 56 boeke wat deur 40 outeurs meer as 1500 jaar geskryf is wat ooreenstem. Die Bybel wel. As u die boek Isia bestudeer, sal u die Bybel verduidelik. Die boek Isiah verduidelik ook die kruisiging van Christus honderde jare voordat kruisiging as straf gebruik is. Lees oor die Dooie See -rolle, die boek Isiah is daar, nie fiksie nie, nie opinie nie, feit. Ek bid dat u Christus sal vind voordat dit te laat is. Mag God jou seën.
Ek moet nie saamstem met een van die eerste uitsprake oor John op Patmos nie. U het hom as gebore omstreeks 6 nC bloot bloot onmoontlik as hy 'n dissipel van Jesus was. U kan nie vriende wees met iemand as u gebore is nadat hulle gesterf het nie.
Verskillende verslae dui aan dat Jesus tussen 1 nC en 4 nC gebore is. Jesus was 2 tot 6 jaar ouer Johannes.
6 nC beteken dat Johannes 6 jaar na Jesus se geboorte gebore is, wat hom slegs 6 jaar jonger maak.
AD (Anno Domini) beteken na die geboorte, nie na die dood nie.
Lees gerus kommentaar oor wat die advertensie beteken. Dit beteken nie na die dood nie. Ek het ook so gedink. Aloha !!
[…] deur 'n engel deur Christus. John is verban na en was op die eiland Patmos. Volgens hierdie bladsy op "The Amazing Bible Timeline Page With World History " site, word geglo John was […]
Belangrike feite en inligting
Efese is geleë naby die westelike oewers van die hedendaagse Turkye, waar die Egeïese See die voormalige monding van die rivier Kaystros ontmoet, ongeveer 80 kilometer suid van Izmir, Turkye.
Volgens die legende het die Ioniese prins Androclos Efese in die elfde eeu vC gestig. Die legende sê dat terwyl Androclos na 'n nuwe Griekse nedersetting gesoek het, hy hom tot die Delphi -orakels gewend het vir leiding.
Die orakels het vir hom gesê 'n vark en 'n vis sou hom die nuwe plek wys. Op 'n dag, terwyl Androclos vis oor 'n oop vuur braai, het 'n vis uit die braaipan geklap en in die nabygeleë bosse beland.
'N Vonk steek die bosse aan en 'n wildevark loop uit. As herinnering aan die wysheid van die orakels, bou Androclos sy nuwe nedersetting waar die bosse staan ​​en noem dit Efese.
Efese het in die middel van die 7de eeu v.C. die geskiedenis ingeskryf toe dit deur die Cimmeriërs aangeval is.
Anders as sy buurman, Magnesia, het dit die aanvalle oorleef. 'N Deel van die vroeë 6de eeu was die stad onder tiranne.
Alhoewel hulle verbonde was aan die konings van Lydia, kon die mense die Lydiaanse Croesus, wat 'n algemene heerskappy oor die stad beweer het, nie terughou nie.
Hy het egter baie kolomme en 'n paar goue koeie voorgestel vir 'n nuwe en wonderlike heropbou van die Artemisium (Tempel van Artemis).
Baie van die antieke geskiedenis van Efese is onopgeteken en sketsmatig. Wat bekend is, is dat Efese in die sewende eeu vC onder die heerskappy van die Lydiese konings geval het en 'n bloeiende stad geword het waar mans en vroue gelyke geleenthede geniet het. Dit was ook die geboorteplek van die bekende filosoof Heraclitus.
Die Lydiaanse koning Croesus, wat van 560 vC tot 547 vC regeer het, was veral bekend vir die befondsing van die heropbou van die Tempel van Artemis in Efese. Artemis was die godin van die jag, kuisheid, geboorte, wilde diere en die wildernis.
Artemis was ook een van die mees vereerde Griekse gode. Moderne opgrawings het aan die lig gebring dat drie kleiner Artemis-tempels die Croesus-tempel voorafgegaan het.
In 356 vC het 'n gekke man genaamd Herostratus die Tempel van Artemis afgebrand. Die Efesiërs het die tempel nog groter herbou. Dit was na raming vier keer groter as die Parthenon en het bekend geword as een van die sewe wonders van die wêreld.
Die tempel is later verwoes en nooit herbou nie. Vandag bly daar min oor, hoewel sommige van die oorblyfsels daarvan in die British Museum woon, insluitend 'n rubriek met die handtekening van Croesus.
In 546 vC val Efese saam met die res van Anatolië aan die Persiese Ryk. Efese het gedy, selfs al het ander Ioniese stede in opstand gekom teen die Persiese bewind.
In 334 vC het Alexander die Grote die Perse verslaan en Efese binnegegaan. By sy dood in 323 vC het een van sy generaals, Lysimachus, die stad oorgeneem en dit hernoem tot Arsiniega.
Lysimachus het Efese twee myl daarvandaan verskuif en 'n nuwe hawe en nuwe verdedigingsmure gebou. Die Efese -volk sou egter nie verhuis nie en het in hul huise gebly totdat Lysimachus hulle gedwing het om te trek.
In 281 vC is Lysimachus vermoor tydens die Slag van Corupedium en die stad is weer Efese genoem.
In 263 vC val Efese saam met 'n groot deel van die Seleukiede Ryk onder Egiptiese bewind. Die Seleucidiese koning Antiochus III het Efese in 196 vC teruggeneem, maar nadat hy ses jaar later in die Slag van Magnesia verslaan is, val Efese onder Pergamon -bewind.
Die geskiedenis van argeologiese navorsing in Efese dateer uit 1863 toe die Britse ingenieur John Turtle Wood begin soek het na die oorblyfsels van die Tempel van Artemis. Ses jaar later het hy daarin geslaag om die ligging daarvan te identifiseer en daarna vyf jaar gewy aan die opgrawings in hierdie gebied.
Die volgende rondte argeologiese werk in Efese het van 1895 tot 1913 plaasgevind en is deur Duitse en Oostenrykse argeoloë onder leiding van Otto Benndorf en Carl Humann uitgevoer. In 1898 stig Benndorf die Oostenrykse argeologiese instituut, wat sedertdien argeologiese studies in Efese gedoen het.
Die vondste uit Efese is versprei in baie museums regoor die wêreld. Die indrukwekkendste versamelings voorwerpe wat in Efese gevind word, is in die Efese -museum in Selçuk, die Efese -museum in Wene en die Britse museum in Londen.
Dit is 'n fantastiese bundel wat alles bevat wat u moet weet oor die Efese-plan op 20 diepgaande bladsye. Hierdie is gereed-vir-gebruik Efesus-werkblaaie wat perfek is om studente te leer oor die Efese, 'n ou Griekse stad aan die kus van Ionia, drie kilometer suidwes van die huidige Selçuk in die provinsie Izmir, Turkye. Dit is in die 10de eeu vC op die terrein van die voormalige hoofstad van Arzawan gebou deur Attiese en Ioniese Griekse koloniste.
Volledige lys van ingesluit werkkaarte
Efese in Turkye Feite
Tydlyn van Efese
Prins Androclos en Lysimachus
Goed of asblik?
Kom meer te wete oor Efese
Sien, dink, wonder
Leer oor Turkye
(toegelaat), die hoofstad van die Romeinse provinsie Asië, en 'n beroemde stad in die distrik Ionia, byna oorkant die eiland Samos. Geboue. -Opvallend aan die hoof van die hawe van Efese was die groot tempel van Diana of Artemis, die tutorale goddelikheid van die stad. Hierdie gebou is op groot onderdele gebou as gevolg van die moerasagtige grond. Die vroeëre tempel, wat voor die Persiese oorlog begin is, is afgebrand in die nag toe Alexander die Grote gebore is en 'n ander struktuur, opgerig deur die entoesiastiese samewerking van al die inwoners van "Asië", het sy plek ingeneem. Die heerlikheid van hierdie heiligdom was 'n spreekwoord in die beskaafde wêreld. As gevolg van hierdie toewyding is die stad Efese genoem neokoros, (Handelinge 19:35) of "bewaarder" van Diana. 'N Ander gevolg van die beroemdheid van die aanbidding van Diana in Efese was dat daar 'n groot fabriek groot geword het van draagbare heiligdomme, wat vreemdelinge gekoop het, en toegewydes wat op reis was of in die huise opgerig het. Die teater , waarin die skare wat Paulus aangegryp het (Hand. 19:29) gehaas het, was in staat om 25 000 of 30 000 mense te huisves, en was die grootste wat ooit deur die Grieke gebou is. Die stadion of sirkus, 685 voet lank by 200 wyd, waar die Efesiërs hul vertonings gehou het, word waarskynlik deur Paulus na verwys as die plek waar hy "met diere in Efese geveg het". (1 Korintiërs 15:32) Verbinding met die Christendom -Die Jode is in groot getalle in Efese gevestig. (Handelinge 2: 9 6: 9) Dit is slegs hier en hier dat ons dissipels van Johannes die Doper uitdruklik genoem het na die hemelvaart van Christus. Die eerste saadjies van Christelike waarheid is moontlik hier onmiddellik na die groot Pinkster gesaai. (Handelinge 2: 1). Paulus het meer as twee jaar op die plek gebly (Handelinge 19: 8,10 20:31) waartydens hy die eerste brief aan die Korintiërs geskryf het. Later is Timoteus oor die dissipels aangestel, soos ons leer uit die twee sendbriewe wat aan hom gerig is. Onder die ander metgeselle van Paulus was twee, Trophimus en Tychicus, inboorlinge van Asië (Handelinge 20: 4) en laasgenoemde was waarskynlik (2 Timoteus 4:12) eersgenoemde beslis (Handelinge 21:29) 'n boorling van Efese. Huidige toestand -Die hele plek is nou heeltemal verlate, met die uitsondering van die klein Turkse dorpie by Ayasaluk . Die ruïnes is groot.
Die hoofstad van Ionia, 'n gevierde stad van Klein -Asië, geleë naby die monding van die Cayster, ongeveer 40 kilometer suidoos van Smyrna. Dit is veral gevier vir die aanbidding en tempel van Diana, wat laas was een van die sewe wonders van die wêreld. Sien DIANA. Paulus het Efese vir die eerste keer besoek omstreeks 54, Handelinge 18: 19,21. Hierdie eerste kort besoek is gevolg deur 'n langer besoek aan die einde van dieselfde jaar, en die vervolg van die twee daaropvolgende jare, Handelinge 19:10 20:31. Die kerk wat so vroeg gestig is, het die arbeiders van Aquila en Priscilla, van Tychicus en Timoteus geniet. Dit was bevoordeel deur een van die beste van Paulus se sendbriewe; sy oudstes het 'n onderhoud met hom gehou in Miletus, voordat hy Rome gesien het, en hy sou hulle na sy eerste gevangenisstraf moes besoek het. Hier word gesê dat die apostel Johannes die laaste deel van sy lewe deurgebring het, sy evangelie en sendbriewe geskryf het en die boodskap van Christus aan hulle op die eiland Patmos neergepen het, dat hy teruggekeer en onder hulle gesterf het. Christus gee die gemeente in Efese 'n hoë lofprys, tesame met 'n plegtige waarskuwing, Openbaring 2: 1-5, wat blykbaar nie die finale uitwissing daarvan verhinder het nie, hoewel dit seshonderd jaar bestaan ​​het. Maar nou word die kandelaar inderdaad uit sy plek verwyder. Die plek van die groot en weelderige stad is verlate. Die hawe het 'n peslike moeras geword, die lieflike en vrugbare gelyk grond suid van die Cayster kwyn nou onder Turkse wanbestuur en die hoogtes op die grens dra slegs vormlose ruïnes. Die buitelyne van die ontsaglike teater, Handelinge 19:29, bly tog in die vaste rots, maar geen spoor van die tempel van Diana kan opgespoor word nie.
Baie Jode het in hierdie stad gaan woon, en hier is die saad van die evangelie onmiddellik na Pinkster gesaai (Handelinge 2: 9 6: 9). Aan die einde van sy tweede sendingreis (ongeveer 51 nC), toe Paulus van Griekeland na Sirië terugkeer (18: 18-21), besoek hy hierdie stad die eerste keer. Hy het egter net 'n kort rukkie gebly, terwyl hy haastig was om die fees, waarskynlik van Pinkster, in Jerusalem te hou, maar hy het Aquila en Priscilla agtergelaat om voort te gaan met die verspreiding van die evangelie.
Tydens sy derde sendingreis het Paulus Efese bereik vanaf die 'boonste kus' (Handelinge 19: 1), dit wil sê uit die binneland van Klein -Asië, en het hy ongeveer drie jaar hier gebly en sy werk was so suksesvol en volop dat 'alles wat in Asië gewoon het, het die woord van die Here Jesus gehoor, sowel Jode as Grieke "(19:10). Waarskynlik gedurende hierdie tydperk is die sewe gemeentes van die Apokalips gestig, nie deur Paulus se persoonlike arbeid nie, maar deur sendelinge wat hy moontlik uit Efese gestuur het, en deur die invloed van bekeerlinge wat na hulle huise terugkeer.
Met sy terugkeer van sy reis het Paulus by Milete aangegaan, ongeveer 30 myl suid van Efese (Hand. 20:15), en hy het die voorgangers van Efese laat roep om hom daar te ontmoet, en hy het die aangrypende afskeidsboodskap wat in Handelinge opgeteken is, aan hulle oorgedra 20: 18-35. Efese word eers weer aan die einde van Paulus se lewe genoem, wanneer hy aan Timoteus skryf om hom te vermaan om 'nog steeds in Efese te bly' (1 Timoteus 1: 3).
Twee van Paulus se metgeselle, Trofimus en Tigikus, was waarskynlik inboorlinge van Efese (Hand. 20: 4 21:29 2 Timoteus 4:12). In sy tweede brief aan Timoteus praat Paulus van Onesiforos wat hom in Efesus in baie dinge gedien het (2 Timoteus 1:18). Hy het ook "Tychicus na Efese gestuur" (4:12), waarskynlik om na die belange van die kerk daar te kyk. Efese word twee keer in die Apokalips genoem (1:11 2: 1).
Volgens die tradisie het die apostel Johannes baie jare in Efese gebly, waar hy gesterf en begrawe is.
'N Gedeelte van die plek van hierdie eens beroemde stad word nou beset deur 'n klein Turkse dorpie, Ayasaluk, wat beskou word as 'n verdorwenheid van die twee Griekse woorde, hagios theologos, dit wil sê "die heilige goddelike".
'N Stad van die Romeinse provinsie Asië, naby die monding van die Cayster -rivier, 3 myl van die westelike kus van Klein -Asië, en oorkant die eiland Samos. Met 'n kunsmatige hawe wat toeganklik is vir die grootste skepe, en wat ooreenstem met die hawe by Miletus, by die ingang van die vallei wat tot in die binneland van Klein -Asië strek, en met snelweë verbind is met die hoofstede van die provinsie, was Efese die belangrikste maklik toeganklike stad in Asië, beide oor land en see. Die ligging daarvan bevoordeel dus die godsdienstige, politieke en kommersiële ontwikkeling daarvan, en bied 'n voordeligste gebied vir die sendingwerk van Paulus. Die stad het aan die skuins kante en aan die voet van twee heuwels, Prion en Coressus, gestaan, en die klimaat was buitengewoon goed en die grond van die vallei was buitengewoon vrugbaar.
Tradisie sê dat die Amazones in die vroeë tye naby die plek waar die moedergodin van die aarde gebore is, 'n stad en 'n tempel gebou het waarin hulle kan aanbid. Hierdie klein stad van die Amazones, wat op verskillende tye die name van Samorna, Trachea, Ortygia en Ptelea gedra het, het floreer totdat dit in die vroeë Griekse dae die koppigheid van Androclus, 'n prins van Athene, gewek het. Hy het dit ingeneem en dit 'n Griekse stad gemaak. Nog 'n ander tradisie sê dat Androclus die stigter daarvan was. Onder die Griekse bewind het die Griekse beskawing egter geleidelik die van die Oosterlinge verdring, die Griekse taal is gepraat in die plek van die Asiatiese en die Asiatiese godin van die tempel het min of meer die karakter van die Griekse Artemis aangeneem. Efese en alles wat daarop betrekking het, was dus 'n mengsel van oosters en Grieks, alhoewel die vroeë geskiedenis van die stad onduidelik was, blyk dit dat dit op verskillende tye in die vroeë vroeë tye in die hande was van die Kariane, die Leleges en Ioniërs. historiese tydperk was dit een van 'n liga van twaalf Ionfan -stede. In 560 v.C. dit het in die besit van die Lydiërs gekom 3 jaar later, in 557, is dit deur die Perse geneem en gedurende die daaropvolgende jare het die Grieke en die Perse voortdurend betwis oor die besit daarvan. Uiteindelik het Alexander die Grote dit geneem en by sy dood het dit aan Lysimachus te beurt geval, wat dit die naam van Arsinoe gegee het, van sy tweede vrou. By die dood van Attalus II (Philadelphus), koning van Pergamos, is dit aan die Romeinse Ryk nagelaat en in 190, toe die Romeinse provinsie Asië gestig is, het dit deel daarvan geword. Efese en Pergamos, die hoofstad van Asië, was die twee groot mededingende stede van die provinsie. Alhoewel Pergamos die middelpunt van die Romeinse godsdiens en die regering was, was Efese die meer toeganklike, kommersiële sentrum en die tuiste van die inheemse godin Diana, en vanweë sy rykdom en situasie het dit geleidelik die hoofstad van die provinsie geword. Dit is egter aan die tempel van Diana dat die groot rykdom en prominensie daarvan grootliks te danke is. Soos die stad, dateer dit uit die tyd van die Amazones, maar ons weet nou nie meer hoe die vroeë tempel was nie, en van die geskiedenis daarvan weet ons weinig behalwe dat dit sewe keer deur vuur vernietig is en herbou is, elke keer op 'n skaal groter en groter as voorheen. Die ryk koning Croesus het dit van baie van sy klipkolomme voorsien, en die pelgrims uit die hele oosterse wêreld het dit uit hul rykdom gebring. Mettertyd het die tempel waardevolle lande besit, wat dit beheer het oor die visserye; sy priesters was die bankiers van sy enorme inkomste. Vanweë sy sterkte het die mense hul geld daar gebêre om dit veilig te bewaar, en dit het in die antieke wêreld feitlik alles geword wat die Bank van Engeland vir die moderne wêreld is.
In 356 v.C., presies die aand toe Alexander die Grote gebore is, is dit verbrand en toe hy volwasse geword het, het hy aangebied om dit op eie koste te herbou as sy naam op die portale daarvan aangebring kon word. Dit wou die priesters van Efese nie toelaat nie, en hulle het sy aanbod beleefd verwerp deur te sê dat dit nie gepas is dat een god 'n tempel vir 'n ander bou nie. Die welgestelde Efesiërs het self die heropbou daarvan onderneem, en 220 jaar het verloop voor die finale voltooiing daarvan. Die tempel van Diana was nie net 'n plek van aanbidding en 'n skathuis nie, maar dit was ook 'n museum waarin die beste beeldhouwerke en die mooiste skilderye bewaar is. Onder die skilderye was een van die beroemde Apelles, 'n boorling van Efese, wat Alexander die Grote verteenwoordig wat 'n donderstoot gooi. Dit was ook 'n toevlugsoord vir die misdadiger, 'n soort toevlugstad, want niemand sou in hegtenis geneem word vir enige misdaad nie, al was dit binne 'n boogskoot van sy mure. Daar ontstaan ​​dus omtrent die tempel 'n dorp waarin diewe en moordenaars en ander misdadigers hul huise gemaak het. Die tempel het nie net 'n groot aantal pelgrims na die stad gebring nie, net soos die Kaaba in Mekka op die oomblik, maar dit het talle mense gebruik, afgesien van die priesters en priesteresse onder hulle, die groot aantal ambagsmanne wat beelde van die godin Diana, of heiligdomme om aan die besoekende vreemdelinge te verkoop.
Dit was Efese toe Paulus op sy 2de sendingreis in Handelinge (18: 19-21) die eerste keer die stad besoek het, en toe hy op sy 3de reis (19: 8-10 20:31) twee jaar daar gebly het in die sinagoge (19: 8, 10), in die skool van Tyrannus (19: 9) en in privaat huise (20:20). Hoewel Paulus waarskynlik nie die eerste was wat die Christendom na Efese gebring het nie, want Jode het lank daar gewoon (2: 9 6: 9), was hy die eerste wat vordering gemaak het met die aanbidding van Diana.Aangesien die roem van sy leerstellings deur die pelgrims na hul verre huise gebring is, het sy invloed tot elke deel van Klein -Asië uitgebrei. Mettertyd het die pelgrims, met afnemende geloof in Diana, in minder getalle gekom, en die verkoop van die heiligdomme van die godin het geval Diana van die Efesiërs was nie meer groot nie, 'n Christelike kerk is daar afgerond en floreer, en een van die eerste leiers was die apostel Johannes. Uiteindelik in 262 nC, toe die tempel van Diana weer verbrand is, het die invloed daarvan tot dusver weggegaan dat dit nooit weer herbou is nie. Diana was dood. Efese het 'n Christelike stad geword, en in 341 nC is daar 'n raad van die Christelike kerk gehou. Die stad self het spoedig sy belangrikheid verloor en in bevolking afgeneem. Die gebeeldhouwde klippe van sy groot geboue, wat nie meer in gebruik was nie en in puin val, is na Italië en veral na Konstantinopel weggevoer vir die groot kerk van Sint Sophia. In 1308 het die Turke die bietjie wat van die stad oorgebly het, in besit geneem en die inwoners gedeporteer of vermoor. Die Cayster -rivier, wat sy oewers oorstroom, het geleidelik bedek met sy modderige plek die plek waar die tempel van Diana eens gestaan ​​het, en uiteindelik is sy plek vergeet.
Die klein dorpie Ayasaluk, 58 km van Smyrna op die Aidin R. R. af, merk nie die plek van die ou stad Efese nie, maar dit staan ​​die naaste aan sy ruïnes. Die naam Ayasaluk is die verdorwenheid van drie Griekse woorde wat "die Heilige Woord van God" beteken. Verby die dorp kom ons by die ruïnes van die ou akwaduk, die omgevalle stadsmure, die sogenaamde kerk van Johannes of die baddens, die Turkse fort wat soms Paulus se gevangenis genoem word, die groot teater wat die toneel was van die oproer van Paulus se tyd, maar wat nou, met sy afgeskeurde marmer, net 'n gat in die kant van die heuwel Prion bied. In 1863 het mnr. J. T. Wood, vir die British Museum, toestemming van die Turkse regering gekry om na die plek van die verlore tempel van Diana te soek. Gedurende die elf jaar van sy opgrawings by Efese is 80 000 dollar bestee, en min stede uit die oudheid is meer deeglik ondersoek. Daar is gevind dat die stadsmuur van Lysimachus 36 000 voet lank is, wat 'n oppervlakte van 1 027 hektaar beslaan. Dit was 10 1/2 voet dik en versterk deur torings met tussenposes van 100 voet. Die ses hekke wat die muur deurboor het, word nou gekenmerk deur rommelhope. Die plekke en afmetings van die verskillende openbare geboue, die strate, die hawe en die fondamente van baie van die privaat huise is vasgestel, en talle inskripsies en beeldhouwerke en munte is ontdek. Soektogte het egter eers op 1 Januarie 1870 die terrein van die tempel geopenbaar, na ses jaar van getroue werk. Byna per ongeluk is dit toe gevind in die vallei buite die stadsmure, etlike voet onder die huidige oppervlak. Die fondament wat alleen oorgebly het, het meneer Wood in staat gestel om die hele tempelplan te herbou. Die tempel is gebou op 'n fondament wat bereik is deur 'n trap van tien trappe. Die gebou self was 425 voet lank en 220 voet breed, elk van sy 127 pilare wat die dak van sy kolonnade ondersteun het, was 60 voet hoog soos die tempels van Griekeland, die binnekant daarvan was oop vir die hemel. Vir 'n verdere beskrywing van die tempel, sien die uitstekende boek van Mr Wood, Ontdekkings in Efese.
2179. Ephesinos - van Efese.
. 2178, 2179. Ephesinos. 2180. van Efese. Transliterasie: Ephesinos Foneties
Spelling: (ef-es-ee '-nos) Kort definisie: Efese. . van Efese. .
//strongsnumbers.com/greek2/2179.htm - 5k
5211. Humenaios - Hymenaeus, 'n dwaalleraar by Efese
. Hymenaeus, 'n dwaalleraar by Efese. Deel van die toespraak: Selfstandige naamwoord, manlik
Transliterasie: Humenaios Fonetiese spelling: (hoo-men-ah '-yos) Kort definisie .
//strongsnumbers.com/greek2/5211.htm - 6k
5372. Philetos - & quotworthy of love, & quot Philetus, a dwaling Christian .
. 5371, 5372. Philetos. 5373. 'liefdevol', 'Philetus', 'n dwalende Christen
by Efese. Deel van die toespraak: Selfstandige naamwoord, manlik transliterasie: Philetos foneties .
//strongsnumbers.com/greek2/5372.htm - 6k
2180. Ephesios - Efesiër
. Efese. Deel van Spraak: Byvoeglike naamwoord Transliterasie: Ephesios Fonetiese spelling:
(ef-es '-ee-os) Kort definisie: Efesiese definisie: Efese, van Efese. .
//strongsnumbers.com/greek2/2180.htm - 6k
1122. grammateus - 'n skrywer, skriba
. 'n skriba, 'n stadsklerk, 'n geleerde man Definisie: (a) in Jerusalem, 'n skriba, een
geleer in die Joodse wet, 'n godsdienstige onderwyser, (b) by Efese, die stadsklerk .
4630. Skeuas - Sceva, 'n Joodse hoofpriester
. Deel van spraak: Selfstandige naamwoord, manlik transliterasie: Skeuas fonetiese spelling:
(skyoo-as ') Kort definisie: Sceva Definisie: Sceva, 'n inwoner van Efese. .
//strongsnumbers.com/greek2/4630.htm - 6k
3531. Nikolaïete - 'n Nikolaïet, 'n volgeling van Nicolaus
. Fonetiese spelling: (nik-ol-ah-ee '-tace) Kort definisie: 'n Nicolaitiese definisie:
'n Nicolaïet, moontlik 'n volgeling van Nicolaus ('n ketter by Efese). .
//strongsnumbers.com/greek2/3531.htm - 6k
5161. Trofimos - Trofimus, 'n Christen
. Selfstandige naamwoord, manlik transliterasie: trophimos fonetiese spelling: (trof '-ee-mos) kort
Definisie: Trophimus Definisie: Trofimus, 'n Christen van Efese in Asië. .
//strongsnumbers.com/greek2/5161.htm - 6k
3963. Patmos - Patmos, 'n eiland in die Egeïese See
. Transliterasie: Patmos Fonetiese spelling: (pat '-mos) Kort definisie: Patmos
Definisie: Patmos, 'n klein rotsagtige eiland in die Egeïese see, suidwes van Efese .
//strongsnumbers.com/greek2/3963.htm - 6k
. EPHESUS. In die brief aan die vergadering by Efese, die verwysing is na Exodus:
aan God se liefde om hulle uit Egipte te kies en hulle 'n volk te maak. .
//christianbookshelf.org/bullinger/kommentaar oor openbaring/ephesus.htm
. Les 27 Efese. [Hierdie hoofstuk is gebaseer op Handelinge 19: 1-20.] Terwyl Apollos preek
in Korinte het Paulus sy belofte om na terug te keer, vervul Efese. .
//christianbookshelf.org/white/die dade van die apostels/les 27 ephesus.htm
Polycrates, biskop van Efese.
. Fragmente uit sy vyf boeke met kommentare oor die handelinge van die kerk.
Polycrates, biskop van Efese. [ad130-196.] Hierdie skrywer .
//christianbookshelf.org/unknown/the decretals/polycrates biskop van ephesus.htm
Efese. Openb 2: 1,7
. Gesang 136 EPHESUS. Openb 2: 1,7. John Newton 8,8,8,8. EPHESUS. Openb 2: 1,7. Dus
spreek die HERE Efese,. En so praat hy met sommige van ons .
//christianbookshelf.org/newton/olney gesange/gesang 136 Efesus rev 2 17.htm
Die Raad van Efese. .
. Hoofstuk XXX. Die Raad van Efese.? Die Raad van Efese. . na die Raad
van Efese, en voor Cyril se dood. Cyril sterf in 444. .
/. /vincent/die gemeenskap van vincent of lerins/hoofstuk xxx die raad van.htm
Die stryd met wilde diere by Efese
. DIE HANDLEIDING HOOFSTUK. XIII OM DIE GEveg MET WILDE BESTE TE BEëINDIG EPHESUS. . Paul se lengte
koshuis in Efese dui die belangrikheid van die posisie aan. .
/. /maclaren/uiteensettings van die heilige skrif die dade/die stryd met wilde diere.htm
In Christus en in Efese
. PRAAT VIERDERTIG. IN CHRISTUS EN IN EPHESUS. . Wat het dit beteken om in te wees Efese?
Efese was een van die groot sentrums van heidendom. .
//christianbookshelf.org/naylor/heart talks/praat vier en dertig in Christus en.htm
Letter xxxiii. Aan die Sinode van Efese .
. Letter XXXIII. Aan die Sinode van Efese . Aan die Sinode van Efese . Leo,
biskop, na die heilige Sinode wat byeengekom is Efese. .
/. /leo/geskrifte van leo die grote/brief xxxiii aan die sinode.htm
Paul in Efese.
. PAUL IN EPHESUS. Hoofstuk. . Ten tyde van sy verskyning in Efese, was hy onvolmaak
onderrig in die godsdiens van Christus, want hy het slegs die doop van Johannes geken. .
/. /piel/lesings oor die dade van die apostels/lesing xxii paul in ephesus.htm
Die oproer in Efese.
. DIE OPRUIT IN EPHESUS. Hoofstuk. . Hierdie triomf van die waarheid is in die transaksies getoon
by Efese, wat in die voorafgaande deel van die hoofstuk opgeteken is. .
/. /piel/lesings oor die dade van die apostels/lesing xxiii die herrie in.htm
Onesiphorus (2 voorvalle)
. skaam vir my ketting, maar toe hy in Rome was, het hy my ywerig gesoek en gevind
me. & quot Onesiphorus was een van die Christene van die kerk in Efese en die .
Apollos (11 voorvalle)
. Hy het gekom na Efese (ongeveer 49 nC), waar hy in die sinagoge met vrymoedigheid gespreek het (18:26),
hoewel hy nog nie geweet het dat Jesus van Nasaret die Messias was nie. .
Hermogenes (1 voorkoms)
. voor die keiser se hooggeregshof gebring word, om verhoor te word op 'n aanklag wat nou betrekking het
die doodstraf, of dit was op 'n vorige keer in Efese. .
/h/hermogenes.htm - 10k
Artemis (5 voorvalle)
. di-an'-a (Artemis & quotprompt, & quot & quotsafe & quot): 'n god van Asiatiese oorsprong, die moedergodin
van die aarde, in wie die setel van aanbidding die tempel was Efese, die hoofstad .
/a/artemis.htm - 14k
Aquila (7 voorvalle)
. Toe Paulus na agtien maande uit Korinte vertrek, het Aquila en sy vrou vergesel
hom aan Efese, waar hulle gebly het, terwyl hy na Sirië gegaan het (Hand .
Diana (5 voorvalle)
. Haar mees opgemerkte tempel was dat by Efese. Dit is buite die stadsmure gebou,
en was een van die sewe wonders van die antieke wêreld. .
Efese (4 voorvalle)
. Noah Webster's Dictionary 1. (a.) Van of met betrekking tot Efese, 'n ou
stad Ionia, in Klein -Asië. 2. (n.) 'N Boorling van Efese. .
/e/ephesian.htm - 8k
Miletus (3 gevalle)
. (Miletum, 2 Timoteus 4:20), 'n hawestad en die ou hoofstad van Ionia, ongeveer
36 myl suid van Efese. . 28) van Efese opgeteken in Handelinge 20: 15-35. .
/m/miletus.htm - 9k
Tychicus (5 voorvalle)
. 20: 4). Daar word ook verwys na Kolossense 4: 7, Titus 3:12 en 2 Timoteus 4:12
nadat hy saam met Paulus in Rome was, vanwaar hy hom gestuur het Efese, waarskynlik vir .
Hy het na Efese gekom, en hy het hulle daar gelos, maar hy het self in die sinagoge gegaan en met die Jode geredeneer.
maar toe hy van hulle afskeid neem en sê: "Ek moet die komende feesmaal in Jerusalem in alle opsigte hou, maar ek sal weer na julle terugkeer as God wil," het hy van Efese afgevaar.
'N Jood met die naam Apollos, 'n Alexandriër van ras, 'n welsprekende man, kom na Efese. Hy was magtig in die Skrif.
Handelinge 19: 1
Terwyl Apollos in Korinte was, het Paulus, nadat hy deur die boonste land gegaan het, na Efese gekom en sekere dissipels gevind.
Dit het almal bekend geword, sowel Jode as Grieke, wat in Efese gewoon het. Vrees het op hulle almal geval, en die naam van die Here Jesus is grootgemaak.
U sien en hoor, dat nie net Paulus in Efese nie, maar byna in die hele Asië, baie mense oorreed en afgewys het deur te sê dat dit geen gode is wat met hande gemaak is nie.
En toe hulle dit hoor, het hulle met woede vervul en uitgeroep en gesê: Groot is Diana van die Efese.
Maar toe hulle sien dat hy 'n Jood was, het hulle almal met een stem ongeveer twee uur lank uitgeroep: Groot is Diana van Efese.
Toe die stadsklerk die skare stilgemaak het, het hy gesê: 'Manne van Efese, watter mens is daar wat nie weet dat die stad van die Efesiërs 'n tempelbewaarder is van die groot godin Artemis en van die beeld wat neergeval het nie? Zeus?
Want Paulus het besluit om verby Efese te vaar, sodat hy nie tyd in Asië hoef deur te bring nie, want hy het hom op Pinksterdag gehaas, as dit hom moontlik was.
Van Milete het hy na Efese gestuur en die oudstes van die vergadering vir homself geroep.
Want hulle het hom al voorheen in die stad saam met Trofimus van Efese gesien, en hulle het die idee gehad dat Paulus hom saam met hom na die tempel geneem het.
Wat baat dit my as ek in Efese met diere geveg het? As die dooies nie opgewek word nie, dan "laat ons eet en drink, want môre sterf ons."
1 Korintiërs 16: 8
Maar ek sal tot in Pinkster in Efese bly,
Efesiërs 1: 1
Paulus, 'n apostel van Christus Jesus deur die wil van God, vir die heiliges in Efese en die gelowiges in Christus Jesus:
1 Timoteus 1: 3
Soos ek u aangespoor het toe ek na Masedonië was, bly in Efese sodat u sekere manne kan beveel om nie 'n ander leer te leer nie,
2 Timoteus 1:18
(die Here gee hom die genade van die Here in daardie dag) en in hoeveel dinge hy in Efese gedien het, weet u baie goed.
2 Timoteus 4:12
Maar ek het Tychicus na Efese gestuur.
sê: "Wat jy sien, skryf dit in 'n boek en stuur dit na die sewe gemeentes: na Efese, Smirna, Pergamum, Thiatira, Sardis, Philadelphia en Laodicea."
Openbaring 2: 1
'Skryf aan die engel van die vergadering in Efese:' Wie die sewe sterre in sy regterhand hou, hy wat tussen die sewe goue kandelaars loop, sê hierdie dinge:
Efese was een van die groot stede van die oudheid, en was vroeër die tuiste van die Tempel van Artemis, een van die sewe wonders van die antieke wêreld. Nadat die hawe verslap het, het Efese as kommersiële sentrum waarde verloor en nooit herstel nie. Dit het egter indrukwekkende ruïnes agtergelaat, wat ongelukkig nie die Tempel van Artemis insluit nie. Efese is ook belangrik vir Christenreisigers, beide vir die Bybelse geskiedenis en as bedevaartsoord na die gelowige laaste tuiste van Maria, die moeder van Jesus. Met so 'n geskiedenis was ek verbaas dat dit tot 2015 geneem het voordat die stad 'n wêrelderfenisgebied geword het. Ek het Efese in die lente van 2013 besoek en dit geniet om deur die ruïnes van die stad te dwaal. Die gerestoureerde gevel van die Library of Celsus was pragtig, net soos die groot teater aan die einde van die voormalige Harbour Street. Ook antieke baddens, die agora en 'n kleiner Odeon -teater was te sien. Alhoewel ek hulle nie besoek het nie, was daar 'n argeologiese opgrawing van Terrashuise teen 'n ekstra koste. Efese was vol toergroepe, maar ek het dit nie opgemerk nie, want die stad was so fassinerend om te verken.
Logistiek: Efese is naby Selçuk geleë en kan bereik word deur stap, fietsry, minibusse of privaat vervoer of toere. Efese is 'n gewilde stop vir vaartuie, wat gereeld groot toergroepe bring.