Theresa en Hillary: Moenie vroue oor die glaskrans stoot nie | Netwerk24
Deur Mart-Marié Serfontein, Universiteit Stellenbosch 28 Augustus 2019 13:10
Die glass cliff is 'n verskynsel wat vir die eerste keer in 2004 deur die navorsers Michelle Ryan en Alexander Haslam van die Universiteit van Exeter in Engeland beskryf is.
Dit is 'n metafoor wat afgelei is van die sogenaamde "glasplafon" wat baie vroue keer om "bo" uit te kom – dit kan enige plek wees, maar dit verwys gewoonlik na topposte in ondernemings of in die politiek.
Die glass cliff of "glaskrans" beskryf gevalle waar spesifiek 'n vrou ingebring word om aan stuur van sake te wees as 'n onderneming (of land) deur 'n moeilike tyd gaan.
Daar is oorweldigende bewyse dat vroue wat in dié krisistye ingebring word, dikwels daarin misluk om hul mandaat uit te voer. Hulle kom nie die mas op nie en die onderneming sink of die parlement kry dit nie reg om 'n Brexit-ooreenkoms goed te keur nie.
Sy kan nie, want sy is 'n vrou
Twee dinge gebeur dan. Die eerste een voorspelbaar, en die tweede een eintlik ook, maar dit laat my steeds walg: Die vrou word natuurlik kwalik geneem en daar word gesê dit is haar skuld.
Dit maak sin dat mense dit sê. Sy was dan aan die stuur van sake en onder haar leierskap het dinge nie uitgewerk nie. Máár mense gaan dan verder en sê dinge het nie uitgewerk het nie omdat sy 'n vrou is.
Daar is oorweldigende bewyse dat vroue wat in dié krisistye ingebring word, dikwels daarin misluk om hul mandaat uit te voer.
Sy kon nie die werk doen nie omdat sy 'n vrou is. En dít is verkeerd.
Ek is seker almal kan met my saamstem, artikel klaar.
Hierdie artikel gaan nie oor die glaskrans nie. Daar is baie ander mense wat baie beter navorsing as ek gedoen het en baie beter artikels geskryf het. Lees hulle s'n.
Hierdie artikel gaan oor die feit dat ons steeds vandag in ons samelewing die verskynsel het waar mense (mans en vroue) ander vroue daarvan beskuldig dat hulle onbevoegd is om 'n sekere taak te verrig omdat hulle biologies 'n vrou is.
Dink net 'n bietjie terug: Hillary Clinton gedurende die 2016-presidentsverkiesingsveldtog in Amerika, Theresa May die afgelope drie jaar. Selfs op tuisbodem: Ferial Haffajee word gereeld gekritiseer (Hallo Julius) – om nie eens van Helen Zille te praat nie. Die lys gaan aan.
Ek glo hierdie tipe denkwyse heers steeds in ons samelewing omdat ons steeds aan 'n diepgesetelde patriargale stelsel onderhewig is – en ons besef dit die helfte van die tyd nie eens nie. My voorbeeld van die glaskrans is bloot 'n manifestasie hiervan.
Êrens, diep in ons onderbewussyn, bevraagteken ons steeds vroue se vermoë om werk te doen wat mans tradisioneel (dus, vir die afgelope 2000 jaar) doen.
Daar is mos inherente dinge wat vroue goed doen en ander wat mans goed doen. Kom ons ontstel liewer nie die wêreldorde nie!
Skeer almal oor dieselfde kam
Hierdie manier van dink kan nie ons samelewing vorentoe neem nie.
Hou op om 'n vrou se emosies en hormone en "tyd van die maand" en moederlike instinkte kwalik te neem vir alles wat sy doen. Almal het emosies en hormone en ons almal behoort genoeg selfbeheersing te hê om in alle situasies ons emosies opsy te sit en 'n oorwoë besluit te neem.
Hiermee sê ek nie dat vroue onaantasbaar is en nooit op die vingers getik mag word as hulle verkeerde besluite neem of net gewoon nie hul werk kan doen nie. Maar dan moet ons die korrekte rede vir hul onkunde vasstel en identifiseer: Hulle is nie gekwalifiseerd om hul pos te hou nie of al die ander redes wat geopper word wanneer 'n man droogmaak.
Ons strewe in Suid-Afrika na 'n gelyke samelewing, so kom ons skeer almal oor dieselfde kam, sonder vooroordeel.
Mart-Marié Serfontein (21) studeer BA Regte aan die Universiteit Stellenbosch. Sy werk ook vir Die Matie as teksredakteur.Sy kom oorspronklik van Kaapstad.