As jy ’n ou jaffelpan in ’n goeie toestand op ’n vlooimark sien, skaf dit aan. Ou jaffelpanne is gekuur deur jare se geluk gee en herinneringe van basaars, landbouskoue en gesinsvakansies, wat deur ’n magiese proses van osmose deel van die ysterpan geword het.
Die pan is ’n triomf van lae tegnologie. Jy kort ’n vlam of vuurtjie, nie ’n kragprop nie. Die uitvinder, dr. Ernest Smithers van Australië, het die visie én humorsin gehad om ’n oblietjieyster so suksesvol te kruis met ’n vreemde vlieënde voorwerp. Die boepenspan met sy volmaanrondings leef voort as een van die meer gemoedelike kosoorblyfsels uit die ruimtevaart-era van die 1950’s en 1960’s.
Ons het die pan en die broodjie ons eie gemaak, ’n simbool van skoue, kerkbasaars en sorgelose woonwa-vakansies. Met die groeiende straatkoskultuur ontdek ’n nuwe generasie opnuut die smaakmoontlikhede van hierdie retro-happie. In ’n nasionale referendum sal dit ’n taai stryd wees tussen die kerriemaalvleis-jaffel en die braaibroodjie. Diegekibbelry oor waar die blatjang hoort – binne die jaffel of langsaan die jaffel op die bord – sorg vir struweling tussen die twee faksies.
Die einste kerriemaalvleis-jaffel het ’n ambassade in die VSA, waar oud-Kapenaar Meryl van der Merwe dit inspan vir haar American Dream. Haar kos-empire, Jafflz,wat sy uit Park City, Utah, bedryf, versprei die outentieke Suid-Afrikaanse jaffel reg oor die VSA. Die “Ba-bootie”,’n speelse verwysing na bobotie, is die kenteken-jaffel op die spyskaart; die smaak outentiek Kaaps-Maleis, lig op brand en groot op smaak.
Nog ’n patriotiese suster wat al vervulling in ’n jaffelpan gesoek het, is mosbolletjie-en-melktertjaffel, geseën met ’n motreëntjie kaneelsuiker en nartjieskil-gegeurde room. Hierdie kruisbestuiwing tussen tradisionele geregte en koskulture is ’n goeie manier om die liefde en lus vir die oorbekende weer op te kikker, soos nuwe slaapkamertruuks vir die huwelik is. ’n Rits eksperimente vloei daaruit – van ’n pizza-jaffel, boereworsrol-jaffel en macaroni-en-kaasjaffel tot die cordon bleu-jaffel.
My pogings is selde beter as die oorspronklike en lei soms tot ’n identiteitskrisis, soos die hamburger-patty-jaffel. Nóg burger, nóg jaffel; en hoe gemaak met die kropslaai? Die ou wysheid “probeer alles en behou die goeie” geld hier. Vat ’n kans met die Russiese swartbrood-ramen-misojaffel met takbokkaas as jy moet – ’n kerriemaalvleis-jaffel wag jou met ope arms by jou naaste kerkbasaar in.