Axel Oxenstierna - Geskiedenis Podcasts - 2021
Axel Oxenstierna is gebore in 1583 en is in 1654 oorlede. Oxenstierna was Gustavus Adolphus se senior edelman en hulle vorm 'n formidabele vennootskap om die mag van Swede in die Baltiese Oseaan te bevorder. Toe Gustavus Adolphus in 1632 oorlede is, het Oxenstierna die bestuur van die Dertigjarige Oorlog effektief oorgeneem.
Oxenstierna was 'n sterk voorstander van monargiese mag. Ondanks sy status as die voorste edelman van Swede, het hy nie die siening gedeel van ander edelmanne wat 'n uitbreiding van monargiese mag op hul koste beskou nie. Alhoewel hy verantwoordelik was vir die toetredingshandves wat die jong Gustavus in 1611 moes onderteken, was hy 'n monargis.
Toe Gustavus in 1632 by Lutzen doodgemaak is, het Oxenstierna die oppergesag van die Swede se magte in die dertigjarige oorlog aanvaar. Hy het met aansienlike energie gewerk, maar hy het groot probleme ondervind - Swede het min geld; die Duitse Protestantse alliansie word al hoe moeiliker om te onderhou; Oxenstierna was bewus van Richelieu in Frankryk wat hy glo probeer het om Swede in 'n marionet van Frankryk te verander. Oxenstierna moes ook met 'n paar ernstige generaals soos generaal Horn, Johan Baner en Karl Gustav Wrangel, veg. Dat Oxenstierna hierdie probleme op 'n beheerbare vlak gehou het, is 'n bewys van sy natuurlike vermoëns.
Die Verdrag van Westfalen is 'n bewys van die status van Swede in Europa teen 1648. Swede het Wes-Pommere, waaronder Stettin en die Oderriviermond, Wismar in Mecklenburg en die biskopryke Bremen en Verdun, verower. Swede het ook 5 miljoen thalers van die nedersetting gekry.
Tydens die regentskap van Christina het Oxenstierna Swede regeer. Sy Regency of Five het een van sy broers en 'n neef ingesluit. Op hierdie manier was daar altyd 'n meerderheid in die Vyf wat Oxenstierna sou ondersteun.
In Julie 1634 het Oxenstierna die regeringsvorm opgestel wat die regering van Swede heeltemal gemoderniseer het. Christina was baie agterdogtig oor hierdie dokument, omdat sy gesien het dat die mag van Oxenstierna op haar koste kan uitbrei. Christina was oortuig daarvan dat Oxenstierna voordeel trek uit haar jeug en seks.
In 1636 keer Oxenstierna terug na Swede uit Duitsland, waar hy die insette van Swede in die Dertigjarige Oorlog gerig het. Dit is van hierdie tyd af dat die verhouding tussen Oxenstierna en Christina begin verswak het. In 1644 het Christina oudergewoonte geword en het sy haar gesag begin bevestig wat slegs die gesag wat Oxenstierna verwerf het, kon beïnvloed. As ondersteuner van monargiese mag kon hy beswaarlik kla oor wat Christina doen. Daar word soms na 1644 tot 1654 verwys as die 'Tienjarige reël' - 'n verwysing na Christina wat haar gesag bevestig en besluite neem vir haar land ten koste van Oxenstierna.
Die belangrikste bron van konflik was die kwessie van wie Christina moet opvolg. Sy het haar hart daarop gerig om met Charles Gustav te trou. Toe dit duidelik word dat dit nie sou wees nie, het sy dit duidelik gemaak dat sy nie sou trou nie, maar dat Charles Gustav haar opvolger sou wees. Oxenstierna was van mening dat die regering die reg gehad het om geraadpleeg te word oor so 'n belangrike saak - 'n siening wat Christina nie gedeel het nie.
Die Raad se grootste bekommernis was dat Christina die werksverhouding wat ontstaan ​​het toe Gustavus koning van Swede was, verbreek. Oxenstierna het geglo dat haar benadering Swede na absolute monargiese heerskappy kan dryf en dat 'n vertrouensvermenging sou plaasvind. Hulle was ook bekommerd dat daar geen duidelike bewys was dat Charles 'n geskikte kandidaat vir die troon van Swede was nie.
'N Ander saak wat tussen die kroon en die adel gekom het, was die hervatting. Dit is die naam wat gegee is aan die proses waardeur die monargie gepoog het om voormalige koninklike grond wat dit goedkoop aan die adel verkoop het, terug te koop, sodat die Dertigjarige Oorlog voldoende befonds kon word. Baie edelmanne het voordeel getrek uit hierdie uitverkoping en het nou jaloers gewaak op wat hulle glo wettiglik aan hulle behoort.
Christina het geweet dat as dit lyk of sy in die rigting van die laer landgoedere gaan, dit die veel kleiner adel van Swede sou hê. In 1650 het die laer landgoedere via die dieet hervatting geëis en ook 'n beperking op die edele mag geplaas.
Christina het dit ondersteun en die steun gebruik om die edeles te laat instem tot haar keuse van opvolger. Toe die edeles tot haar keuse instem, het sy na hul kant teruggekeer, alhoewel daar in 1652 'n wet aangeneem is wat die ekstra arbeid wat 'n vrye boer op die koninklike land kon verrig, beperk. Dit was egter baie gering in vergelyking met wat die adel gevrees het om te slaag. Hierna is die normale verhouding tussen kroon en edeles herstel. Christina het haar krag aangevoer en Oxenstierna moes dit aanvaar.
Vanaf 1652 tot sy dood in 1654 hervat albei 'n 'normale' verhouding. Teen die tyd van sy dood het Oxenstierna ten minste die edele mag binne Swede gehandhaaf - geen gemiddelde prestasie nie, gesien die ingewikkelde omstandighede waarin hy gewerk het.
Koningin Christina was die enigste kind van Gustavus. Sy is gebore in 1626 en word koningin in 1632 toe Swede aktief betrokke was by die ...