La Dorada - The Big Red of Argentina - Versamelings
La Dorada - The Big Red of Argentina
Ek hou van vreemde koeldrank. In elke China Town en Korea Town is ek altyd op soek na blikkies wat stukke vreemde vrugtestowwe beloof - drankies wat soos 'n maaltyd geëet word. Vreemde guns, tekstuur, onverwagse hulpmiddel of 'n koel blik? Ek's daar.
Die ander aand was ek na 'n andersins aangename aandete in 'n Peruaanse restaurant in die Once-buurt hier in Buenos Aires. Toe my aanvanklike bestelling vir 'n dieetdrankie afgeneem het weens 'n afname in die aanbod, het ek na die koeler aan my linkerkant gekyk en die geel wonder wat u hier sien, gesien.
'Ek sal die La Dorada neem,' sê ek vir die kelner.
Oomblikke later drink ek en my vriend dit. Dit lyk soos Mountain Dew, maar dit lyk na die aakligste, lae huur koeldrank van die Suidelike State: Big Red.
Nektar van die gode? Um. Geen.
Vir diegene van u wat nog nooit die plesier gehad het nie, is dit baie lekker om te drink, maar u sal van u afkeer as u dit geniet. Dit smag na Bazooka-borrelgom met die volume in vloeibare vorm. Dit is so suikerig dat jy dalk sweer dat dit dikker is as jou gemiddelde koeldrank - 'n koolzuurhoudende stroop toegedien met 'n kleurstof wat waarskynlik kanker veroorsaak.
Hierdie 'La Dorada de la Pachamama' is 'Inca' gegeur. La Pachamama is die moeder aarde godin van die mense van die Andes. Miskien glo u nie dat 'n koeldrankonderneming so lastig kan wees nie? Dit kan ek verseker.
Dit is absurd op dieselfde manier as die benaming van 'n "Laffy Taffy", 'Peter at the Pearly Gates', en die klassieke soet smaak daarvan verder klassifiseer as 'Katoliek'. Maar daar is nog steeds Katolieke om beswaar te maak, dink ek.