Redakteur se Nota: Terwyl hierdie artikel handel oor orkane wat verskeie jare gelede plaasgevind het, is sy inligting baie relevant vir huidige en / of toekomstige orkane.
Van die vroegste eeue van die aarde het orkane gedien as 'n primêre krag van skepping, sowel as vernietiging, vir ons wêreld. Hulle beliggaam die meeste elemente van die weer: reën, wind, mis, donderstorms, tornado's, waterspuitjies, en nie die minste nie, mooi weer in hul groot oë. Hulle dra ook by tot bykomende weersomstandighede soos sneeustorms en blizzards. Niemand verstaan ​​regtig hoe orkane vorm nie, maar wanneer hulle dit doen, wek hulle massiewe spirale ons emosies op en inspireer ons tot aksie - as dit net die optrede van noukeurige aandag en opsporing is.
So ver terug as drie tot vier miljard jaar gelede was orkane 'n prominente kreatiewe krag in die ontwikkeling van die aarde en atmosfeer. Nie net het hulle bygedra tot die atmosfeer soos ons dit ken nie, maar die ongeëwenaarde krag en elektrisiteit van die primêre storms het 'n groot energie-effek op verskeie inerte elemente en chemikalieë uitgeoefen, sodat organiese verbindings uiteindelik gevorm het. Ons het ook orkane om te bedank vir die verspreiding en herverdeling van die lewe, aangesien hulle die oppervlak van die aarde wakker maak en waar hulle deurvoeg, absorbeer en afstowwe voedingstowwe, sade en ander lewensvorme in hul groot wakker .
Dedicating Seremonie vir die Gees van Orkanen
In die herfs van 2003, nog orkaanseisoen, het vyf en dertig ervare sjamaniese praktisyns in New York bymekaargekom vir 'n reünie. Dawid en ek was genooi om ons tweedaagse weerdanswerkswinkel aan te bied. 'N Week gelede het 'n tropiese storm, voorheen 'n orkaan, deur ons in Maine geborsel. In daardie tyd was daar vier tropiese storms - party met orkaanstatus - wat in die Atlantiese Oseaan ronddraai, elk in 'n ander stadium van sy lewensduur. Ek het geinspireer om die finale seremonie van die werkswinkel aan orkane te wy.
Ons het formeel die aand seremonie toegewy aan die gees van orkane, en al sy weersomstandighede, met die doel om enige "onreg" in ons individuele en kollektiewe verhoudings met die weer reg te stel. Eenmaal begin het die seremonie 'n eie lewe aangeneem - dinamies, mooi en genesing. Ons het elke drumpel, gekrater, gesing en gedans met die bedoeling om te vorm-verskuiwing of omskep in 'n element van weer. Vir sommige was dit 'n gebeurtenis van inisiasie en toewyding aan 'n pad van weer-sjamanisme, terwyl dit vir ander spontane persoonlike genesing gebring het (in sjamaniese tradisies kan 'n genesing vir almal genesing wees). Vir die meeste was dit 'n ervaring van pure vreugde, die ekstase wat inherent is aan 'n sjamaniese werk om te eer en te genees.
Orkaan Lily: Van Klas 5 na Klas 1 ...
'N Paar dae later, toe Dawid en ek huis toe was, het ons op die radio gehoor dat orkaan Lily, wat na die Golfkus gegaan het en byna klas 5 aan bewind was, skielik en onverklaarbaar na 'n klas 1 afgekom het toe sy op land gekom het . Die aankondiger het 'n amptenaar van die Nasionale Oseaan- en Atmosferiese Administrasie (NOAA) aangehaal en gesê dat hy verwag het dat hy 'n uitslag van Ph.D. verhandelings op daardie een, aangesien niemand so ver kon verduidelik wat gebeur het nie; 'n klas 5 orkaan wat so vinnig kan afneem, kan die rasionele verduideliking ontken. Dawid en ek het na mekaar gekyk en geglimlag, omdat hulle geweet het dat daar ander weerkuns rondom Lily moes gewees het, en ons sirkel se groothartige seremonie was ook deel hiervan.
Die orkaanseisoen van 2004, toe Florida deur minder as vier van die magtige storms getref is, was merkwaardig vir sy hoë getalle, insluitend vyftien storms, drie duisend sterftes en sowat $ 42 miljard in skadevergoeding. Die besering van die 2005 orkaanseisoen oortref egter dié van 2004, wat destyds beskou is as 'n rekordseisoen wat waarskynlik nie in die nabye toekoms herhaal sal word nie.
2005 Seisoen: Katrina, Rita, & Wilma
Gedurende die 2005-seisoen is Florida egter weer getref. Die orkaan Katrina se uitklopslag na die oostelike Golfkus het tot die vernietigende oorstroming en kaskad van crises vir New Orleans en haar duisende inwoners en diere gelei. Kort daarna het die orkaan Rita ook die Golfkus getref, hierdie keer wat Houston gedreig het. Alhoewel dit nie so verwoestend as Katrina was nie, het Rita by die bane van die streek gevoeg. Dit het 'n enorme ontruimingspoging van Houston se inwoners nodig gehad, insluitend dié wat pas daar as vlugtelinge van New Orleans daarheen gebly het.
Sowat middel Oktober in 2005 het meteoroloë die voornaam uit hul lys gebruik vir die nuutste tropiese storm, Wilma - 'n rekord op sigself. Teen Oktober 19, skaars drie dae na haar benoeming, is Orkaan Wilma geklassifiseer as 'n klas 5 "monster", die sterkste, mees intense Atlantiese storm wat ooit aangeteken is, met windsnelheid by 175 myl per uur en 'n rekord lae druk van 882 millibar. Paul, 'n inwoner van Suid-Florida, deel sy perspektief:
Die krag van die natuur. Man planne en God lag. So hier kom orkaan Wilma. Dit is een van die ergste orkane in die geskiedenis. Dit het Maandagoggend in Miami by 6: 00 gevloei en net vier uur geduur, maar sy toorn was van Bybelse verhoudings. Ons het 'n huis in Miami en Sanibel en 'n kantoor in Miami. Sanibel Island was veronderstel om die sentrum te wees. Ek het gebid en mediteer en 'n wit lig rondom die eiendomme gesit. Die storm het verloop en het in vyftig myl suid van Sanibel gekom. Ons is gespaar. Dit het toe in Miami gekruis en die nuus het my kantoorgebou uitmekaar geskeur, maar vir 'n paar ongeskonde kantore. Myne was ongedeerd. Uiteindelik het dit 'n klein noorde gekom en ons huis het net gemis. Ons het elektrisiteit verloor, maar niks meer nie.
En so, lesse. Moeilik om te sê, maar weer leef die natuur in al sy prag en glorie. Dit is lewendig. Dit is bewus. Dit is een met ons. Ons is almal deel van die natuur. Ons is nie los daarvan nie. Ons is nie teëstanders nie. Ons is eerder respekvolle metgeselle wat in harmonie leef.
Voordat dit op die laat datum van Desember 30 geëindig het, het die 2005 orkaan seisoen ses bykomende tropiese storms en orkane getel: Alpha, Beta, Gamma, Delta, Epsilon, en Zeta - almal van die Griekse alfabet, en nog 'n nuwe rekord. Hierdie seisoen het die meeste storms ooit (agt en twintig), die meeste orkane (veertien) en die meeste kategorieë 5 orkane (drie) aangebied. Meteoroloë begin om te sê dat ons dalk in 'n siklus van tien tot twintig jaar se duur van ernstige tropiese storms kan wees.
Insigte en Boodskappe van die Hurricanes
Michele, 'n begaafde astroloog en sjamaniese praktisyn uit Florida, het haar insigte en ervarings gedeel met die orkane wat tydens die 2004 seisoen haar tuisgebied getref het. Na aanleiding van 'n waarskuwing van haar helpende geeste dat daar einde Augustus 'n krisis met wind en water sou wees, het sy haar orkaanvoorrade 'verfris' en 'n nuwe kragopwekker 'n week gekoop voordat die orkaan Frances 'n bedreiging geword het. As 'n astroloog is Michele se perspektief op die Florida-orkane dit:
Vir my is Florida 'n Visvangstaat - waterig en geestelik. Soos Andrew in 1992 het die orkane gekom en in die minste bevolkte dele van die land getref, wat 'n seën is. Jupiter is die planetêre krag van uitbreiding, en elke twaalf jaar beweeg hy deur die Maagd. In Augustus van 1992 was Jupiter in Virgo en Andrew het die staat getref. Hierdie keer was Jupiter weer in Maagd, behalwe hierdie keer wat Uranus in Visse teenstaan. Uranus reël weerlig; Uranus maak ons ​​wakker. Uranus is die hoër oktaaf ​​van Mercurius, en Mercurius reël weer. Mercurius in Maagd was net uit retrograde en het Uranus gekant.
As 'n sjamaniese praktisyn het Michele met die gees van die orkaan Frances ontmoet toe die storm haar gebied genader het:
Ek het gevra, "Wat is die boodskap van die orkaan?" Ek het gehoor, "Wat lyk soos chaos is regtig beheer." Beheer en bestuur van energie, van wind en water, van gedagtes en emosies. Die gees van weer is die bestuur van energie op 'n sistematiese wyse. Hulle het gesê Florida word ontbind sodat nuwe energie kan manifesteer. Die aarde wag daarvoor as gevolg van die stagnasie teenwoordig. Die lug verander letterlik na 'n orkaan. Ionskuif. Die gees van die orkaan was bly ek het haar genader met liefde.
Ek het gesê dat ons as mense nie weet hoe om te droom of werk in vennootskap met weer, die geeste van die natuur nie. Dit is 'n wanbalans in ons en om ons. Die storm het met my gepraat oor vrees en watter negatiewe bedoeling doen en skep. Ek het getoon waarom die storms so vurig hierdie seisoen is. Een rede hiervoor is die planeetbelynings (Mercurius / Uranus-opposisie), wat die ander twee redes vergroot: 1). Ons gedagtes is energie, en as gevolg van die presidensiële verkiesings is daar oorblywende haat en wantroue wat voortaan in die staat van Florida geprojekteer word. regoor die land, veral gedurende die week van die Republikeinse konvensie. . . . En 2) TV-stasies, op 'n selfbevorderende manier, voed vrees en paniek om hul graderings te verhoog. Ek het hierdie energie van vrees gesien soos 'n band wat uitstrek en die storm se rigting magnetiseer.
Toe is ek na die hoëdruksone gestuur om met die wind te praat: "Alles is in goddelike orde."
Nog 'n sjamaniese praktisyn, Priscilla, wat in Napels, Florida woon, het hierdie standpunt gedeel:
Die dag ná orkaan Charley se besoek aan suidweste Florida, was ek geskok om 'n nuusprogram getiteld "The Wrath of Charley" te sien. 'N Orkaan het nie 'n gevoel van reg of verkeerd nie, goed of kwaad, toorn of genade. Dit is eenvoudig om sy lewe te leef soos dit veronderstel was om te doen. Die woordeboek noem die betekenis van die toorn om "intense woede, woede, woede" en "enige optrede van wraak" te wees. Watter wraak sal 'n orkaan soek?
Reis na die weer kan jou vooruitsigte verander oor waarom dinge in die lewe gebeur en nuwe perspektiewe oor ons natuurlike wêreld kan gee. Reis na die weer sal jou help om te besef dat alhoewel jy dalk nie verstaan ​​waarom 'n gebeurtenis plaasgevind het nie, weet jy dat die gebeurtenis vir 'n rede plaasgevind het. Orkaan Charley het nie toorn oor ons gereën nie; Nee, Charley was 'n groot, kragtige krag wat ons herinner dat die natuur steeds ons wêreld regeer.
Paul, wat ook orkaan Charley gekry het, het 'n paar jaar gelede saam met ons in 'n werkswinkel gewerk. Hy het aan ons geskryf:
Ek glo dat ons 'n intieme verband met die weer het. Daar is net een bron van energie, en dit vloei deur ons almal en deur die hele natuur. Die sleutel is om die verband te besef, probeer om dit te verstaan ​​en respekteer die feit dat ons een is. Gedurende hierdie stormseisoen is ons binne vier maande met vier groot orkane getref. Dit was ongekende. Maar dan is die toestand van hierdie planeet ongekend.
'N Paar jaar vroeër in die provinsie Nova Scotia het Marguerite en 'n groep nuweling-sjamaniese reisigers onder haar toesig gewerk om meer te verstaan ​​oor die orkaan Juan, wat die volgende nag op 'n voorspelde direkte treffer op die stad Halifax was. Marguerite het aan ons geskryf om die ervaring te beskryf:
Een vrou het die orkaan gesien as 'n agent van skoonmaak; 'n ander het die rustige oog van die orkaan beleef; terwyl die ander een die orkaan gesien het as die tasbare verband van aarde en mense en atmosfeer. Een sjamaniese student het die orkaan as 'n reinigingsgeskenk aan ons land en mense berig. Dit was 'n paar jaar tevore die plek van die ongeluk van 'n groot vliegtuie van die Switserse lug wat mense met baie trauma verlaat het, uitgedruk as depressie en hartseer.
Marguerite het nog iets van haar eie ervaring met orkaan Juan beskryf. Sy het haar stad en provinsie in die algemeen uitgebeeld as relatief onbetroubaar oor die naderende storm: "Ons het baie storms en is buitelug mense, ons Nova Scotians is gewoond om weer en verlief te wees op die see." Terwyl sy op die aand van Juan se dreigende aankoms gaan slaap het, het Marguerite haar gevra om geeste te help om haar in die storm te verbind.
Ek het die vensters in my kamer oopgemaak. Omstreeks middernag het ek wakker geword tot 'n soort kalmte en toe die wind gehoor. Ek het uitgegaan na my dek en voel eerder as om die beweging van die storm te sien. Ek het teruggegaan na my kamer en op my bed gesit tussen die oos- en suidwaartse vensters en gevra om met die storm te wees. Ek was in 'n kalm, geelgrys ruimte. Ek het dit geleidelik as die oog verstaan.
My geeste het baie te sê gehad, maar ek kon regtig net die beweging van die storm voel. Ek het gevra om na die buitenste kante te gaan, en daar kon ek krag, beweging en rigting voel. Toe was dit net weg. Ek kon die winde hoor, maar hulle was nie teenwoordig nie; die wolke kon gesien en nog nie gesien word nie. My bome en die omgewing rondom ons suig toe die ligte uitgegaan het en dit was kalm. Ek was kalm en gereinig en het heeltemal op een gevoel.
Ek het geslaap en wakker geword om te reën, reusagtige reën. Ek het sommige wasbakke uitgehaal om orkaanwater in te samel en dan Nan genoem. Dit was moeilik om haar te vertel wat gebeur het. Dit was magies en tog ware, wonderbaarlik en tog gewoon, reinig en tog aanhoudend. Die reën was buitengewoon. Reënblare kom af, water spring uit die sypaadjie en loop later in torrents in die straat. Daar was geen krag nie. Ek lees en praat met my geeste. Later in die dag het bure by die deur gekom om seker te maak dat ek goed was. Ek was goed! Ons het net vier bome op ons twee strate gehad; my bure wat na die dromme van my huis luister, het gereeld geskerts dat my geeste die omgewing beskerm het.
Hierdie laaste stelling is nie 'n waarskuwing nie en is beslis nie 'n waarborg nie - eerder is dit 'n nasleep wat dikwels gerapporteer word deur mense wat met hierdie storms werk, wat hulle op verantwoordelike en respekvolle wyse probeer betrek.
Die nasleep: naburige ondersteuning en gemeenskapsgesindheid
Marguerite en haar bure het talle maniere gevind om mekaar te ondersteun in die dae ná die destruktiewe storm. Dit het 'n week of meer geneem om elektrisiteit in baie wyk te herstel, en die hoofpad was dae lank gesluit weens baie gevalle bome. Die owerhede het mense gevra om tuis te bly; so min behalwe noodwerkers kan vir hul werk verlaat of om hulself te doen. Die deurdringende buzz of chainsaws het die atmosfeer gedurende daglicht ure deurdring. Mense het mekaar gehelp met skoonmaak take en met die deel van hulpbronne soos kerse, propaan en kos. Daar was talle nabygeleë barbecues en feeste, aangesien ontvriesing van vrieskaste gelos moes word. By kerslig het bure in die aand saam gebly om brug- of bordspeletjies te sing of te speel. Omdat almal tuis moes bly, was daar 'n ongewone hoeveelheid "vrye" tyd, met interessante resultate. Marguerite beskryf eendag:
Ek lê op my grasperk opkykend na die lug, wolke verdeel. My buurman het gekom om te vra wat ek gedoen het. Toe ek hom vertel het, het hy gevra of hy by my kon aansluit. In 'n kort rukkie was daar elf van ons op die voorste grasperk op sy beurt gesê: o, daar is 'n swaan. . . hert. . . haas . . . dra; kyk na daardie wa; en op en aan. Ek dink hulle het almal hul kragdiere gesien!
Marguerite erken albei kante van die besoek van die orkaan Juan, wat haar en baie ander van haar provinsie opgelê en begaafde verander het.
Dit is nou twee jaar later. Daar is baie rampverhale. Jy kan nog steeds meevaller van Juan sien. Die stad het verander en daar is minder bome. Mense het gekla oor die versekeringsmaatskappye. Die noodmaatreels mense is by die werk wat ons responsiwiteit verbeter. Dit sal maklik wees om rampe te beklemtoon.
Ek dink terug na die reise wat die sjamaniese studente gedoen het en dink aan die kennis en insig wat hulle gedra het. Juan het vernietig en reinig. Soos weer het dit verander. As gees is Juan met my. Ek leef met die ervaring van 'n breek in die besigheid van die moderne lewe; die genot van my studente en bure; die naghemel; die ontdekking van wat belangrik is in die basiese beginsels van die lewe.
Ek gaan baie weg om in die natuur te wees, maar gedurende hierdie tyd het ons die ervaring gehad om mekaar in ons omgewing te bied en teenwoordig te wees in ons huise, tuine en grond. Juan het geskenke gebring; daardie geskenke leef in my hart en verander my perspektief. Die week wat Juan gevolg het, was duidelik en warm en liefdevol in weer en in verhoudings.
Geleenthede vir lesse en persoonlike groei
Baie mense in Noord-Amerika het geleer oor die aard en rol van orkane wat seisoen, beide deur eerstehandse ondervinding en deur sjamaniese reis. Alhoewel bedreig met die werklike moontlikheid van beserings of eiendomsbeskadiging, het diegene wat met hul predikamente kon werk en uitdagings van 'n sjamaniese wêreldbeskouing geleenthede gevind vir waardevolle lesse en persoonlike groei. Hulle was die een wat kon verby hul vrese en 'n plek van aanvaarding en genade vind. Hulle het nie vergeet dat ons die opsie het om daarmee verband te hou nie, wat ons andersins kan slagoffers, en dus kon hulle hul eie standpunt van krag en uithouvermoë beweer.
'N E-pos van Wendyne na haar kring wys ons hoe dit kan werk:
Ek is in groot ontsag van die mag van voorneme as gevolg van my proses om deur die ervaring van orkaan Frances te beweeg. Hierdie laaste twee weke was 'n tyd van dood en wedergeboorte vir my en vir ons sentrum, Solutions Center for Personal Growth, opgeneem in 1991. Toe ons die sentrum in die storm verloor het as gevolg van water wat in die gebou ingegooi het, het baie ons tot redding gekom en ons gehelp om ons persoonlike en professionele besittings uit te haal - lêers, rekenaars, klankrekenaars, instrumente, kuns, boeke, ensovoorts. - al ons heilige dinge! Verskeie van julle het ons 'n plek aangebied om te rus, om ons goed te stoor, om van die hitte af te kom. Ek dank u almal.
Skielik het alles verander. Ek het nie vergeet dat ek die hele jaar skryf oor die skep van 'n nuwe ruimte nie. Ek het nie vergeet dat ek elke oggend mediteer oor die land en die dinge wat ons wil bou nie: die klank tempel, die kunsgebou en galery, die karre-ruimte, die teater, die boekwinkel, die kafeteria, die natuurroetes. Ek vra myself: "Het Orkaan Frances vir my gekom?"
My studie van die Universele Reg sê ja, dit het gedoen, soos dit vir ons almal gedoen het. Om een ​​of ander rede was baie gereed vir 'n groot verskuiwing - 'n bietjie dood en wedergeboorte. Die vraag is nou: Is ons bereid om die Moeder Natuur op hierdie manier te verstaan? Is ons bereid om te onthou dat alle dinge in orde is, dat alles deel van ons groter proses is? Ek glo dat die bewussyn van ons deel van Florida Frances na ons gebring het. Dit is aan elkeen van ons om te weet hoekom ons dit nodig gehad het en wat ons geleer het.
Ek het myself so dankbaar geword vir alles wat ek het. Ek het baie nader met al my uitgebreide familielede geword en ek het geleer dat ek almal baie lief is vir hulle. Ek het geleer dat die bedoeling 'n krag is, soos swaartekrag en ander wette van fisika. Ek het geleer dat dit tyd is vir my om te verlangsaam!
Twee weke later is Wendyne se gebied weer getref, hierdie keer deur die orkaan Jeanne.
Nadat Frances deur haar gebied geslaag het, het Michele dit aan haar vriende geskryf:
Wel, die winde van Frances het gesterf en die opruiming het begin. Bome af, verkeersligte uit. Ons huis het nooit krag verloor nie, maar baie huise in Suid-Florida is sonder. I-95 is noord van ons gesluit weens die skade en Suid-Florida kan nie met voedselvoorrade herlaai word nie. Ons kruidenierswinkels is buite brood, botter, eiers en melk. Skole is môre weer gesluit. Mense blykbaar dronk geskok uit die hele ervaring. Daar is diep sielverlies en trauma.
Ek weet dat ons sjamaniese reise 'n verskil gemaak het, want Frances het stilgehou en stadig deur die staat gegaan nadat sy haar winde van 140 tot 160 mph na 105 mph laat val het! Baie dankie! Dit was meer van 'n windstelsel as reën. Dit was wonderlik om met die windenergie te verbind.
Hou asseblief Florida in u reise om die vrees energie te oordra. Dankie vir al u wense, gebede en reise.
Verheerliking van weer, orkane, en krag van die natuur
Wat al hierdie sjamaniese praktisyns ons deur hul ervarings, en soortgelyk aan ons orkaanseremonie, getoon het, is dat 'n primêre en effektiewe manier om met die weer te werk, is om eer Dit. Dit verwys na die soort eer wat respek met liefde vir die storm, of enige ander element van weer, as 'n ander lewende wese kombineer, en dit erken dat, ongeag hoe ons oor die gevolge daarvan kan voel, dit 'n wese is met 'n doel - 'n Goddelike doel, as jy wil. Eerbiediging maak voorsiening vir die rol wat ons elkeen moet speel en skep 'n ruimte vir ware samewerking.
Dit is nooit so eenvoudig soos "as ons dit doen nie, dan is dit wat sal gebeur." Dis die vangs. Dit is die uitdaging in alle gevalle om met en weer te werk. As sjamaniese praktisyns kan ons elkeen ons eie individuele maniere hê om die gees van 'n storm aan te spreek en te werk en die potensiaal om dit te benadeel. maar as ons ons in verband bring met respek en liefde, dan verbind ons onsself as ware mense.
'n afdeling van Inner Traditions International. © 2008. www.innertraditions.com
Weer Shamanisme: Harmonisering van ons verband met die elemente
deur Nan Moss met David Corbin.
Weer Shamanisme gaan oor transformasie - van onsself, en dus ons wêreld. Dit gaan oor hoe ons 'n uitgebreide wêreldbeskouing kan ontwikkel wat die geestelike realiteite vereer om 'n werkende vennootskap met die gees van weer te skep en sodoende die welsyn en harmonie van die aarde te herstel. Deur 'n unieke kombinasie van antropologiese navorsing, sjamaniese reise en persoonlike verhale en anekdotes, toon Nan Moss en David Corbin hoe mense en weer mekaar altyd beïnvloed het en hoe dit die weer kan beïnvloed. Hulle bied leerstellings direk uit die geeste van weer wat wys hoe ons gedagtes en emosies weer energetika beïnvloed. Hulle onthul ook die seremoniële en terapeutiese aspekte van "weer dans", 'n oefening wat gebruik word om met die weergeeste te kommunikeer.
Nan Moss en David Corbin is fakulteitslede van Michael Harner se Stigting vir Sjamaniese Studies sedert 1995 en ook kursusse by Esalen Instituut in Kalifornië en die New York Ope Sentrum. Hulle het die geestelike aspekte van weer sedert 1997 onderrig en onderrig en het 'n privaat sjamaniese praktyk in Port Clyde, Maine. Besoek hul webwerf by www.shamanscircle.com.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Wetenskap en Tegnologie > Die tyd van keuse: wie is jy? En wat wil jy hê?