PressReader - Kuier: 2015-09-23 - Fa­ce­book
Kuier - 2015-09-23 - KUIERHOEKIE -
Wow! Thanks Kui­er vir die lek­ker­ste va­kan­sie ooit! Dan­kie vir al die be­derf, om nie eens te praat van die fo­to-ses­sie nie. Ek het saam met ’n woe­li­ge span ge­werk en dit was soos om saam met fa­mi­lie te werk! ESMERELDA VAN S­TA­DEN, 2015 VOOR­BLAD­STER-KOMPETISIEWENNER
Baie dan­kie aan die Kui­er- span dat jul­le my soos ’n prin­ses laat voel het. Jul­le is die bes­te tyd­skrif. ’n Dui­send dan­kies ook aan die Revlon-span wat dit moont­lik ge­maak het. Ek het nie woor­de nie. Nog­maals baie dan­kie, jul­le is tops! CECLIA T­HO­MAS, PIENK PLE­SIER VIP-WEN­NER
Raai wat het ek ont­dek? ’n Tyd­skrif wat net soos ek­ke is. Ek het Kui­er by ’n vrien­din ge­kry en koop hom nou self ge­reeld. Vir die eer­ste keer in my 65 jaar het ek ’n tyd­skrif ge­kry waar­mee ek kan i­den­ti­fi­seer. So baie sto­ries laat my te­rug­dink aan my kin­der­dae. My ma het lang ure ge­werk om kos op die ta­fel te sit vir haar ses kin­ders, ter­wyl my stief­pa el­ke dag ge­drink het
en nie om­ge­gee het wat van ons word nie. Ek is so bly ek het jul­le ont­dek, want ek is een van jul­le. God se­ën jul­le al­mal.
Ek het van­dag vir die eer­ste keer die Kui­er- tyd­skrif ge­koop. Ek het hom van voor tot ag­ter ge­lees en kon hom net nie neer­sit nie. Dan­kie vir die goeie werk! Jul­le het ’n nu­we Kui­er- vriend for li­fe by­ge­kry. LY­NET­TE VOR­STER ACAR
Oh w­hat a nig­ht! Nee wat Kui­er, dis g’n won­der dat jul­le aan­ge­wys is as die Groot­ste A­fri­kaan­se Vrou­e­tyd­skrif in SA nie. Jul­le doen dit nie net lig­gies nie, maar som­mer uit vol­le bors. Well do­ne on a gre­at e­vent! Dis so hart­seer dat L­le­wel­lyn jul­le ver­laat, maar ek gun dit vir hom. Al­les van die bes­te vir jou pad vo­ren­toe. Ek glo die Kui­er- span, as­ook die le­sers gaan jou vrees­lik mis. Jy was da­rem k­waai met jou sin­ge­ry, hoor! En my high­lig­ht was S­him­my I­saacs. Nee kyk, sy kan e­nig­een laat krul van die lag. En aan die res van die san­gers, jul­le het jul­le weer oor­tref. W­hat a gre­at per­for­man­ce.
By die Pienk Ple­sier-e­vent het ek heel­tyd in ’n koue trek ge­sit en my toon­tjies af­ge­vries. Boon­op was daar nie eens ’n kop­pie kof­fie te koop om my warm te maak nie. Die hoen­der was so droog, ek kon dit skaars af­sluk. Boon­op was die kwa­li­teit van die klank maar vrot. Ek stel voor jul­le gaan te­rug na Grand­West en die ou re­sep van jul­le e­vent.
’n Mens sal nooit al­mal te­vre­de kan stel nie, al pro­beer jy hoe hard. Ek het by die deur ge­sit by Pienk Ple­sier, maar het my warm ge­dans. Ek sal de­fi­ni­tief weer vol­gen­de jaar kom.
Ek weet nie hoe som­mi­ge men­se on­te­vre­de kan wees oor die Pienk Ple­sier-e­vent nie. Hul­le kla oor die kos, maar dit was ’n a­we­so­me e­vent, nie ’n din­ner da­te nie. Dit was baie meer as die R250 werd! Die san­gers, ko­me­die, ha­re, g­ri­me­ring, mas­se­ring, tat­toos, ge­noeg om te eet en drink en nie eens te praat van die goodie bags met die lek­ker leesstof in nie. Men­se moet op­hou on­dank­baar wees. Baie dan­kie vir ’n baie lek­ker tyd.