Die tyd wat ons in ons digitale lewens belê, is tyd dat ons nie weer terugkom nie. Maar dit is nie onmoontlik om u digitale afhanklikheid te laat klop nie - en die vakansie is die beste tyd om te begin. Shutter
Uit 'n peiling vanjaar het die Australiërs gemiddeld spandeer 10.2 uur 'n dag met interaktiewe digitale tegnologieë. En hierdie syfer styg elke jaar.
Dit is tyd dat ons nie weer terugkom nie. En ons analoog lewens, wat alles insluit wat nie digitaal is nie, krimp in direkte verhouding.
Ek het onlangs besluit om vier weke op die see deur te bring sonder toegang tot my telefoon of die internet, en hier is wat ek van myself geleer het, en die digitale ratwedloop waarin ek vasgevang was.
Tot 'n jaar of wat gelede was ek 'n persoon van 10.2 uur per dag. Deur die jare heen het afhanklikheid van tegnologie en spanning enige uitstraling van balans in my lewe vernietig - tussen werk en huis, of plesier en plig.
Ek wou ten minste ophou, of sny. Tegniese "detox" -programme soos tydsbeperking Skerm Tyd was nutteloos. Selfs hiermee was ek nog steeds 'aan', en net 'n klik weg van die verwydering van Instagram.
Dus het ek gedink: wat van die koue kalkoen? Geen skermtyd 24/7 nie. Was dit moontlik, en hoe sou dit voel?
My pendel na werk het verby die dokke van die Footscray gegaan, waar containerskip kom en gaan. Op 'n dag het ek gewonder of dit moontlik was om op een van die skepe te gaan en van Melbourne na ... êrens heen te reis?
Dit blyk dat dit was. U kan aanlyn 'n hut bespreek en net gaan. En in wat waarskynlik 'n impuls was, het ek gegaan.
Ek het ongeveer vier weke lank geen toestelle gehad nie, aangesien ek solo van seil Wes-Melbourne na Singapoer.
Ek wou eksperimenteer, kyk hoe dit voel om 'n digitale detox te neem, en of ek my gewoontes kan verander as ek terugkeer huis toe.
Onttrekking van koue kalkoen is moeilik. Selfs in die gevangenis, baie gevangenes het toegang tot 'n soort apparaat.
Die tyd op die skip het my geleer daar is 'n hele ander kant van die lewe, die nie-digitale sy, wat deur die alomteenwoordige skerm opsy geskuif word.
Die werklike lewe bevat mense, gesprekke, vlees en teksture wat nie glas of plastiek is nie.
Dit bevat ook hele wêrelde wat in u kop bestaan, en dit kan ontbied word wanneer ons tyd het, en 'n bietjie moeite daaraan bestee.
Dit is wêrelde van herinnering en verbeelding. Werelde van besinning en denke. Wêrelde wat jy anders sien as die bleek van die skerm.
Ek het vier boeke saamgeneem en gelees op 'n manier wat ek nog nie vantevore gehad het nie: stadiger, dieper en met meer nadenke. Die woorde was eindig (en daarom kosbaar).
Ek het in my hele lewe nog nooit sulke tyd deurgebring nie, en is geïnspireer om daaroor te skryf detail.
Natuurlik het ons almal ons eie verpligtinge en kan ons nie altyd so doen nie.
Maar weg van die skerm het ek baie geleer oor ons digitale wêreld en myself, en het ek probeer om hierdie lesse aan te pas by die 'normale' lewe.
Sedert ek terug was, voel dit asof die balans van balans herstel is. 'N Deel hiervan spruit uit die sien van die slimfoon as 'n effens vreemde ding (wat dit is).
En in plaas daarvan om altyd iets te wees wat my aanspoor, het ek die kragdinamika omring om dit iets te maak wat ek kies om te gebruik - en kies wanneer ek dit moet gebruik. Dit beteken soms dat dit in orde is om dit tuis te laat, of uit te skakel.
As u kan volhard met hierdie klein veranderinge, kan u vind dat selfs as u die telefoon in u sak het, u ure kan gaan sonder om daaraan te dink. Ure bestee aan kosbare, eindige, analoog dinge.
U kan begin deur die meeste van u programme uit te vee.
U sal verbaas wees oor hoeveel u nie sal misloop nie. Draai dan die kragdinamika stadig tussen u en u toestel om. Sit dit een keer per week in 'n laai - vir 'n oggend en dan 'n dag - neem dit mettertyd toe.
As dit 'n bietjie soos kommersiële digitale detox-selfversorging klink, is dit so. Maar dit is minus die selfversorgingsgoeroes en webwerwe. Vergeet die.
Niemand (en geen app) sal jou regtig help om jou agentskap terug te neem nie. U moet dit self doen, of dit met vriende organiseer. Probeer miskien kyk wie die verste kan gaan.
Na 'n paar weke kan u nadink oor hoe dit voel: wat is die tekstuur van die analoë wêreld wat u terug gekry het? Want jy sal dit waarskynlik weer terugkry.
Vir sommige is dit miskien 'n rustiger en meer subjektiewe voor-digitale wêreld wat hulle half onthou.
Vir ander is dit iets nuuts wat miskien soos vryheid voel.
Robert Hassan, professor, Skool vir Kultuur en Kommunikasie, Universiteit van Melbourne
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Hoe 'n maand op see my geleer het hoe om my lewe terug te steel