Die Ses Nasies wat as die hartland van die moderne Kelte gesien word. Let daarop dat selfs in die gebiede is Kelties meestal 'n klein minderheid van die aantal sprekers uitmaak.
Daar kan maklik aangetoon word dat Kelties 'n lid van die Indo-Europese taalfamilie is. Kelties vertoon sekere argaïese eienskappe soos die gebrek aan 'n volledig ontwikkelde infinitief, die gebrek aan 'n werkwoord vir "om te hê", differensiasie van geslag in die 3 en 4 getalle en Onderwerp-Voorwerp-Werkwoord woordvolgorde in Keltiberies en Leponties. Die Keltiese tale se mees ooglopende onderskeiding van ander Indo-Europese tale is die verlies aan die Indo-Europese *p soos geïllustreer deur Gaeliese woord vir voël, éan en Walliese edn teenoor Latyn penna en Grieks pterón. Daar word soms gemeen dat Kelties 'n spesiale verhouding met Germaans en met Italies het, dit is egter waarskynlik eerder as gevolg van taalkontak as taal-genetiese oorwegings.
Die Keltiese tale word gewoonlik verdeel in die Eiland-Keltiese tale en die Vasteland-Keltiese tale. Die klassifikasie lewer 'n nuttige historiese en werksdefinisie. Vasteland-Keltiese tale verwys na die vroegste ontwikkeling van die Keltiese tale terwyl die Eiland-Keltiese tale na die direkte voorgangers van die moderne keltiese tale verwys. In taalkundige opsig blyk die klassifikasie van die Keltiese tale egter meer ingewikkeld te wees.
Vasteland-Kelties is gedeeltelik geherkonstrueer uit plekname, geskrifte en aspekte wat in Italies en Germaans geleen is. Daar was 'n onbekende aantal Vasteland-Keltiese dialekte, waaronder Gallies, Keltiberies, Leponties en Galaties. Verder is Kelties in die Romeinse provinsie Noricum gepraat en word 'n aparte dialek, Narbonenses, in die suide van Frankryk gepostuleer. Die Vasteland-Keltiese tale het almal uitgesterf en dit blyk dat Kelties teen 500 n.C. op die Europese vasteland geheel en al uitgesterf het.
In die Britse Eilande het Kelties egter oorleef as Pikties in Skotland noord van die Forth-Clyde lyn en in Ierland. In die Romeinse provinsie in Groot-Brittanje is die Britse tale deur Latyns beïnvloed, maar het dit oorleef en Noordelike en Suidelike variante ontwikkel wat tot Wallies, Kornies en Bretons ontwikkel het. In Skotland is Pikties is deur die Gaelies van setlaars uit Ierland vervang wat 'n kontinue Gaeliese taalgebied tussen Ierland, die Eiland van Man en Skotland gevestig wat die voorloper van die hedendaagse Iers-Gaelies, Manx-Gaelies en Skots-Gaelies was.
Die Invloed van Kelties op ander taleWysig
Keltiese invloed op FransWysig
Voor die Romeinse besetting van Gallië, wat rofweg ooreenkom met vandag se Frankryk deur Julius Caesar in 58–52 v.C. is Gallie grootliks deur 'n Kelties volk, wat die Romeine die Galliërs (Latyn: Galli) genoem het. Tenspyte van die oorhersend Galliese bevolking minder as 200 woorde met 'n Keltiese etimologie in Frans behou gebly. Die woorde is meestal plekke (ber, lande), plantname (berle, chêne, if) en woorde wat oor landelike lewe en die aarde handel (vernaamlik: mouton, tonne, crème, charrue, charriot, barde, baume, bouc, boue, brosse, caillou, cervoise, druide, magouille, orteil, souche). Ander Galliese woorde is wel deur Latyn in Frans ingevoer, veral woorde vir Galliese voorwerpe en gebruike wat vir die Romeine nuut was en waarvoor daar nie 'n ekwivalent in Latyn was nie (b.v. braies, ambassade, matras). Latyn het vinnig as gevolg van handel, amptelike en opvoeding die lingua franca oor die hele die hele Galliese gebied geword. Dit is egter tot die 4de eeu nie deur die meerderheid van die Galliërs aanvaar nie. benewens die Keltiese bydra tot die Franse woordeskat het dit 'n aantal fonologiese en taalkundige invloede op Frans gehad. Fonologiese veranderinge wat aan Kelties toegeskryf word sluit in:
die difthongifisering van geslote lang /e/ na /oi/ (soos in die Britoniese tale [ui])
Ander taalkundige veranderings sluit in:
die gallisisme c'est...qui, que gebruik vir beklemtoning
die einde van die 1ste persoon meervoud selfstandige naamwoord -ons (cf. Breton caromp, Welsh aethom)
die invloed van betekenis en vorm van avec, car, oui, chez, aise, aveugle, tête, huitaine en quinzaine, fleur de farine, fois, en monde "mense"
die gebruik van periphrastic phrases om aspek aan te dui; i.e. en train de, venir de, après + verb, etc. (soos in alle Keltiese tale)
die aanneem van die intensiewe voorvoegsel ro-, wat die moderne re- geword het (compare: luire "om te glinster" vs. reluire "om te skyn"; tirer "om te trek" vs. retirer "om terug te trek, weg te neem")