PressReader - Baba & Kleuter: 2018-06-01 - DENKBEELDIGE MAAT
V My kind het ’n denkbeeldige maat­jie. Ek weet dis nie ’n sleg­te ding nie, maar wat my be­kom­merd maak is dat hy van­dat hy die maat­jie het, le­li­ke taal ge­bruik en din­ge sê soos “ek haat jou”. Hy sê ook dat hy men­se wil dood­maak. Dit maak my baie be­kom­merd. Wan­neer moet ’n mens be­kom­merd raak oor ’n denkbeeldige maat­jie?
Die mees­te kin­ders speel ver­beel­ding­spe­le­tjies met hul speel­goed as­of dit le­wend is. So­wat 37 per­sent van kin­ders voer dit ver­der en het ’n ver­beel­dings­maat­jie. Nes reg­te maat­jies werk en speel ver­beel­dings­maat­jies nie al­tyd saam nie en baie kin­ders kla dat hul ver­beel­dings­maat­jie by­voor­beeld nie kom wan­neer hy ge­roep word nie, te hard praat of nie deel nie.
Hoe­wel dit lo­gies klink dat kin­ders met ver­beel­dings­maat­jies een­saam is of so­si­a­le pro­ble­me het, word dié i­dee nie deur na­vor­sing ge­steun nie. Kin­ders met ver­beel­dings­maat­jies is trou­ens ge­neig om min­der skaam te wees, meer in­ter­ak­tief met hul por­tuur­groep te speel, en pres­teer dik­wels be­ter in ta­ke waar hul­le hul­le moet ver­beel wat ie­mand an­ders dink. Die feit dat jou kind ’n ver­beel­dings­maat­jie het, is dus geen be­wys dat hy ’n pro­bleem­kind is nie. In­teen­deel: Ver­beel­dings­maat­jies kan jou kind ge­bor­ge laat voel as din­ge vir hom moei­lik word.
Kin­ders bla­meer dik­wels hul ver­beel­dings­­maat­jies om straf vir hul eie wan­ge­drag te ver­my. As jou seun­tjie sê dat sy maat­jie die bord ge­breek het, moet jy lie­wer nie saam­speel nie. Pro­beer hom ver­ant­woor­de­lik­heid daar­voor te laat aan­vaar son­der om sy maat­jie in die moei­lik­heid te laat be­land. As hy steeds daar­op aan­dring dat dit sy maat­jie se skuld is, stel eer­der voor dat hul­le saam op­ruim.
Ont­span en ge­niet jou kind se ver­beel­dings­maat­jie. Stel be­lang en vra vrae so­dat jy die maat­jie be­ter kan leer ken. Jy ont­dek dalk iets van jou kind se vre­se, wen­se, be­kom­mer­nis­se en be­lang­stel­lings.
Dit is heel­te­mal aan­vaar­baar as jy re­ëls neer­lê in­dien die ver­beel­dings­maat­jie on­aan­vaar­ba­re ei­se stel, on­toe­pas­li­ke ge­drag toon of on­ge­hoor­saam is. Son­der om die be­staan van sy maat­jie te be­vraag­te­ken, kan jy eer­der sê: Ek gee nie om of dit jy of jou maat­jie was wat ge­mors het nie, jul­le moet dit steeds skoon­maak of sus­sie ry van­dag saam en jou maat­jie moet maar ’n an­der plek­kie kry om te sit.
As jou seun­tjie te dik­wels deur mid­del van sy maat­jie op af­bre­ken­de ma­nie­re re­a­geer, kan jul­le ge­rus ’n siel­kun­di­ge raad­pleeg.