Wachttydperk en Kanker Definisie en Voorbeelde
Kanker Long kanker
by Lynne Eldridge, besturende direkteur; Geskryf deur Grant Hughes, MD
Dit kan baie jare neem tussen 'n blootstelling en die latere ontwikkeling van kanker. Jy het dalk gehoor dat mense asbes blootgestel word en mesothelioom baie jare later ontwikkel. Die geval is soortgelyk wanneer dit kom by sigaretrook en longkanker. Wat dit beteken, is dat daar 'n verloop van tyd is wat 'n vertraagperiode genoem word tussen blootstelling aan 'n kankerverwekkende stof en die eerste tekens van kanker.
Hoekom is die latentydperk belangrik en hoe maak dit moeilik om die oorsake van kanker te bepaal? Wat kan dit beteken vir mense wat aan giftige chemikalieë blootgestel is, soos die werkers wat betrokke is by redding en herstel na die tragedie van die World Trade Center?
Latency Periode vir Kankerontwikkeling: 'n Definisie
Die latentydperk vir kanker word gedefinieer as die hoeveelheid tyd wat verloop tussen die aanvanklike blootstelling aan 'n karsinogeen (kankerverwekkende stof) en die diagnose van kanker. Byvoorbeeld, jy is waarskynlik bekend met sigaretrook as 'n risikofaktor vir longkanker . Die latentydperk, in hierdie geval, sal gedefinieer word as die lengte van tyd tussen die aanvang van rook, en die latere ontwikkeling en diagnose van longkanker.
Die vertragingstydperk kan geweldig wissel, afhangende van die spesifieke kankerverwekkende stof wat geëvalueer word en die spesifieke kanker of kanker wat dit veroorsaak.
Die tydperk kan kort wees, soos die blootstelling aan radioaktiewe stowwe in Hiroshima en Nagasaki en die ontwikkeling van leukemie, of dit kan relatief lank wees, soos die gemiddelde tyd tussen blootstelling aan asbes en die latere ontwikkeling van mesothelioom . Kanker kan verband hou met korttermyn hoë vlakke van blootstelling of langtermyn lae vlakke van blootstelling.
Wat is 'n karsinogeen?
Dit is nuttig wanneer u oor latentperiodes praat, om eers die definisie van karsinogene te hersien. Karsinogene is stowwe in ons omgewing wat vermoedelik die risiko van die ontwikkeling van kanker verhoog.
Hierdie blootstelling kan straling, chemikalieë, ultraviolet lig, en selfs kankerverwekkende virusse insluit . Voorbeelde waarvan jy bekend kan wees, sluit in asbes, radon , tabakrook en arseen.
Karsinogeniteit is nie 'n presiese wetenskap nie - ons weet nie seker of 'n blootstelling kanker sal veroorsaak nie. Die Internasionale Vereniging vir Kanker Ondersoek verdeel karsinogene volgens die waarskynlikheid dat hulle kanker veroorsaak. Kategorieë sluit in:
Groep 1 - Kankerverwekkend vir die mens
Groep 2A - Waarskynlik kankerverwekkend vir die mens
Groep 2B - Moontlik kankerverwekkend vir die mens
Groep 3 - Nie-klassifiseerbaar vir kankerverwekkendheid by mense
Groep 4 - Waarskynlik nie kankerverwekkend vir mense nie.
Dit is ook baie belangrik om daarop te wys dat kanker meestal 'n "multifaktoriese siekte" is wat ontwikkel as gevolg van 'n opeenhoping van mutasies in selle, nie as gevolg van 'n enkele mutasie nie (daar is uitsonderings, meestal met bloedverwante kankers ). Met ander woorde, dikwels werk 'n aantal faktore saam om 'n kanker te produseer of te voorkom.
Dit gesê, selfs wanneer een van ons selle mutasies ontwikkel, gaan die meeste van hierdie selle nie aan kankergewasse nie. Ons immuunstelsel is goed toegerus met selle wat ontslae raak van abnormale en beskadigde selle, maar kankerselle verskil .
'N Voorbeeld van die multifaktoriale oorsaak van kanker kan vroue wees wat rook en ook 'n BRCA2-genmutasie het. BRCA2 is 'n tumor suppressor geen . U kan bekend wees met hierdie "borskanker geen" weens die bewustheid van Angelina Jolie. Minder bekend is dat vroue wat 'n BRCA2-mutasie dra, dubbel die risiko het om longkanker te ontwikkel as hulle ook rook.
In sommige gevalle kan blootstelling aan karsinogene meer as toevoeging wees. Byvoorbeeld, die risiko van longkanker en mesothelioom vir mense wat beide blootgestel is aan asbes en rook, is groter as as jy hierdie risiko's bymekaar gemaak het.
Belang van die Wachttydperk
Daar is baie redes hoekom dit belangrik is om die latensperiode met kanker bewus te maak. 'N Algemene voorbeeld word aangetoon in die verhouding tussen tabakgebruik en longkanker. Mense mag baie jare lank fyn voel - gedurende die latere tydperk - voordat dit duidelik word dat daar 'n verband bestaan ​​tussen rook en verskillende soorte kanker .
Die konsep latensperiode kan help verduidelik waarom ons nog steeds onseker is oor die gevaar van blootstelling aan mense wat ná 911 by die opruimingspogings betrokke was.
Nog 'n voorbeeld van die belangrikheid van 'n latensperiode ontstaan ​​in besprekings oor selfoongebruik en breinkanker. Dit is deur sommige mense geargumenteer dat indien selfoongebruik 'n risikofaktor vir breinkanker is, ons 'n beduidende toename in hierdie gewasse moet sien. Dit is egter belangrik om daarop te let dat as tabakrook begin en algemeen geword het op dieselfde tyd dat die gebruik van selfone afgeneem het, sou ons nog wonder of tabak kanker kan veroorsaak. Dit is duidelik dat rook kanker veroorsaak, maar weens die latentietydperk van dekades kon ons nie 'n duidelike beoordeling van risiko in die analogie gemaak het nie. Met ander woorde, die jurie is steeds op die presiese risiko tussen selfoongebruik en kanker.
Om die latentydperk te verstaan, help ook om een ​​van die redes te verduidelik waarom dit so moeilik is om oorsaak van kanker te bestudeer. As ons vandag 'n studie wil begin kyk na 'n bepaalde stof, kan ons nie dekades lank resultate hê nie. Byvoorbeeld, minstens 40 jaar indien die latentydperk van 'n karsinogeen 40 jaar was. Om hierdie rede kyk baie studies (retrospektiewe studies) terug in die tyd. Aangesien hierdie studies nie vroegtydig deurdink word nie (soos voornemende studies), is daar dikwels baie vrae wat onbeantwoord is.
Faktore wat die verlatingsperiode kan beïnvloed
Daar is verskeie veranderlikes wat beide die moontlikheid beïnvloed dat 'n karsinogeen kan lei tot die ontwikkeling van kanker en die tydsperiode (latensperiode) tussen blootstelling en die diagnose van kanker. Sommige hiervan sluit in:
Die dosis of intensiteit van blootstelling.
Die duur van blootstelling.
Die spesifieke stof (sommige blootstellings is baie meer geneig om kanker as ander te veroorsaak).
Die tipe kanker wat voortspruit uit blootstelling.
Ouderdom by blootstelling. Op sommige punte in die lewe is die liggaam meer vatbaar vir karsinogene as by ander (Dit kan makliker wees om te verstaan ​​wanneer dit vergelyk word met sekere infeksies. Byvoorbeeld, 'n infeksie met sitomegalovirus kan ernstige geboorte afwykings veroorsaak wanneer dit vroeg in swangerskap gekontak word, maar slegs 'n ligte sindroom met moegheid op 'n ander tydstip). Met kanker is blootstelling aan ioniserende straling in utero meer geneig tot kanker as blootstelling gedurende ander lewensperiodes. Daarbenewens het stowwe met 'n lang latensperiode meer kans om kanker te veroorsaak wanneer die blootstelling vroeg in die lewe voorkom, bloot omdat mense lank genoeg kan leef om die kanker te ontwikkel.
Geslag. Mans en vroue kan wissel in hul vatbaarheid vir blootstelling. Byvoorbeeld, dit word deur sommige (maar nie ander) gedink dat vroue meer geneig is om longkanker te ontwikkel met dieselfde hoeveelheid blootstelling aan tabak. Vir vroue kan oestrogeen ook 'n rol speel in die ontwikkeling van longkanker.
Genetiese vatbaarheid. 'N Duidelike voorbeeld van 'n genetiese invloed op kankerontwikkeling word gesien by mense met Down-sindroom, wat 'n groter waarskynlikheid het om leukemie te ontwikkel. Daar is baie ander voorbeelde. Trouens, hoewel jy bekend is met ultravioletlig as 'n oorsaaklike faktor in melanoom, is dit nou van mening dat 55 persent melanome 'n genetiese komponent het.
Bykomende risikofaktore vir kanker
Ander mediese toestande. Immunosuppressie ('n onvoldoende funksionele immuunstelsel) of dit as gevolg van mediese toestande, chemoterapie of ander immuunonderdrukkende middels verhoog die kanse van 'n karsinogeen wat tot die ontwikkeling van kanker kan lei.
World Trade Center Redding en Herstelwerkers en Kanker
U het dalk gehoor dat mense wat in 911 hulp en reddingspogings gehelp het, 'n groter risiko het om kanker te ontwikkel. Ons hoor nou mense vra of diegene wat betrokke is by die opruimingspogings 'n verhoogde risiko van longkanker het. Op die oomblik weet ons eenvoudig nie. Een rede waarom hierdie risiko onduidelik is, is as gevolg van die latensperiode. Terwyl bloedverwante kankers soos myeloom en nie-Hodgkin limfoom gewoonlik korter latentperiodes het, is dié van soliede tumore soos longkanker dikwels baie langer.
Op grond van studies tot op datum blyk daar 'n oormaat kankerrisiko onder hierdie mense te wees. Die enigste sistematiese studie van ongeveer duisend brandweermanne en reddingswerkers het bevind dat sewe jaar na die tragedie 'n oorskot van kanker op alle plekke op 19 persent was.
Die kankers wat tot dusver vermeerder word, sluit in prostaatkanker, skildklierkanker, mieloom en nie-Hodgkin se limfoom. Van die karsinogene wat in stof en puin aangetref word, sluit in asbes, silika, benseen en polisikliese aromatiese koolwaterstowwe. Daar is kommer dat die risiko van longkanker in die toekoms groter sal wees, en begrip van die konsep van die latensperiode kan help verduidelik hoekom ons nie meer weet nie.
Voorbeeld van Variasies in Wachttydperk, selfs met 'n enkele Karsinogeen
Die vertragingstydperk kan baie verskil met verskillende karsinogene, maar selfs met 'n enkele karsinogeen kan daar afwykings wees in beide die vertragingstydperk en die tipe kanker wat ontstaan. 'N 2017 studie gekyk na sekondêre kankers in mense met akute leukemie. Ons weet dat chemoterapie - terwyl dit soms hierdie kanker kan genees - kan ook 'n karsinogeen wees wat ander kankers in die lug veroorsaak.
Gedurende Argentinië het die studie mense met akute leukemieë of limfome gevolg om beide die voorkoms van sekondêre kankers (kankers wat deur kankerbehandelings veroorsaak word) te bepaal en die gemiddelde vertraagperiode tussen die behandeling van die oorspronklike leukemie of limfoom en die ontwikkeling van 'n sekondêre kanker. Ongeveer een persent van die oorlewendes het 'n sekondêre kanker ontwikkel. Die latensperiode was aansienlik korter vir sekondêre bloedverwante kankers as vir soliede tumore. Die gemiddelde vertragingstydperk vir hematologiese (bloedverwante) kankers soos leukemieë en limfome was 51 maande, maar wissel van 10 tot 110 maande. Die gemiddelde vertraagperiode vir soliede tumore was 110 maande, maar met hierdie tydperk van 25 tot 236 maande.
Hoe om hierdie konsep te gebruik vir die vermindering van kankerrisiko
Soos hierbo genoem, is daar baie stowwe wat ons elke dag blootgestel het wat kanker veroorsaak. Dit beteken nie dat daar 'n kankerkonspirasie plaasvind nie, of dat korporasies karsinogene vrylaat om geld op chemoterapeutiese middels op die lyn te maak. Ons het eenvoudig nie die hulpbronne, monetêre insette, of tyd om die kankerverwekkendheid en moontlike latentydperk van elke chemikalie wat in die handel gebruik word, te bestudeer nie.
Totdat 'n stof oor 'n beduidende tydperk geëvalueer is, kan ons nie weet wat die potensiële risiko mag wees nie. Terwyl hierdie gedagte sommige kan lei om nuwe produkte te vermy en na die heuwels te gaan, is 'n bietjie gesonde verstand en waarskuwing waarskynlik alles wat nodig is om jouself veilig te hou.
Beskerm jou vel en longe. As 'n produk beveel handskoene dra (in die fynskrif) dra handskoene. Ons weet dat baie chemikalieë deur ons vel geabsorbeer kan word. As 'n produk aanbeveel dat goeie ventilasie gebruik word, maak vensters oop of skakel 'n uitlaatventilator aan. Neem die tyd om materiaalveiligheidsvelle vir alle chemikalieë waarmee u werk, te lees.
As jy angstig voel, onthou weer dat die meeste kankers deur 'n kombinasie van faktore veroorsaak word, en jy het baie beheer oor baie van hierdie .
> Amerikaanse Kankervereniging. Bekende en Waarskynlike Menslike Karsinogene. Opgedateer 11/03/16.
> Sentrums vir Siektebeheer en Voorkoming. Minimum Latency en tipes of Kategorieë van Kanker . Hersien 1 Mei 2013.
> Felice, M., Rossi, J., Alonso, C. et al. Tweede Neoplasmas in Kinders Na 'n Behandeling vir Akute Leukemie en / of Limfoom: 29 jaar ervaring in 'n enkele instelling in Argentinië. Tydskrif vir Pediatriese Hematologie / Onkologie . 2017. 39 (8): e406-e412.
> Li, J., Cone, J., Kahn, A. et al. Vereniging tussen die Wêreldhandelsentrum Blootstelling en Oortollige Kanker Risiko. JAMA . 2012. 308 (23): 2479-2488.
> Veham, V., Verma, M. en S. Mahbir. Vroeë-lewe blootstelling aan aansteeklike middels en later kankerontwikkeling. Kankergeneeskunde . 2015. 4 (12): 1908-22.