Buitenkamer Sneek - Veldman Zonwering
Woont u in Sneek en bent u op zoek naar de perfecte Buitenkamer? Dan bent u bij Veldman Buitenkamers op het juiste adres ! DIE WAARHEID EN WERKLIKHEID OOR RAS - Afrikanervolksparty
Gepubliseer op 16 Maart 2011 | Geskryf deur chris | | | Trefslae: 2519
Ras en rassevoorkeur moet glo verdwyn, word beweer. Maar klaarblyklik net as Swartes die “slagoffers” is. As Blankes kan swem is hulle rassiste. As Swartes heerlik meedoen aan studentepret, dan is die Blankes wat die inisiatief geneem het, ook rassiste. So gesien kan net Blankes rassiste wees en net Swartes slagoffers wees.
Maar wat is die waarheid oor ras? Ras is ‘n feit. En rasse verskil. Party kan swem, ander kan nie. Party is intelligent, ander nie. Party het ‘n sin vir humor, ander nie. Party hardloop so vinnig soos die diere van die veld, ander nie. Om rasseverskille te misken, is ‘n resep vir grootskaalse konflik. En dit is presies op hierdie fiksie waarop die huidige bestel gebou is. Die huidige grondwet van hierdie land maak die miskenning van rasseverskille ‘n vereiste vir die konstitusionele bestel waarop hierdie grondwet berus. Dit is in stryd met die waarheid van die skeppings wette en die werklikheid van ons bestaan. Rasseverskille verdwyn nie as ‘n wet daarteen gemaak word nie. En rassevooroordeel verdwyn ook nie as jy studente dwing om te integreer nie. Inteendeel.
Dit is al meermale gesê: Die kommunistiese skeldterm “rassisme” is juis daargestel om die Blanke af te skrik van enige betuiging van rasbewustheid. So word die revolusionêre drang na uitwissing van rassegrense in ‘n gunstige konteks geplaas. Ons word vertel dat niks meer verskriklik en vernederend kan wees as ‘n Swart skoonmaker wat (al laggende) ‘n 60 meter naelloop hardloop nie. Dit vergelyk glad nie met ‘n Blanke damestudent wat daarna deur Swartes op die kampus van haar klere gestroop is en kaal moes vlug nie. En dat alle Blanke damestudente met verkragting gedreig word, is onbenullig.
Binne ‘n geïntegreerde samelewing word mense wysgemaak dat ‘n nuwe “nasie” daargestel sal word waarin mense van verskillende rasse, kulture en gelowe sal saamkom om hulle te bevry van hulle “vooroordele” oor ras, kultuur en geloof. En net om seker te maak dat hulle dit sal glo, word wette daargestel om dit af te forseer. Hierdie wette ontken daardie verskille. Dit gaan gepaard met ‘n belydenis wat stel dat geloof in sulke verskille inderwaarheid kettery is en was en stel ‘n strafsanksie daar dat voortgesette geloof in daardie verskille misdadige gedrag daarstel.
Die waarheid is dat die grootste konflik juis voorkom in daardie state waar integrasie afgedwing is. Nie net is Afrika daarvan ‘n aanskouingsles nie, maar ook onder andere die voormalige Joegoe Slawië, Sri Lanka, die USSR, Pakistan, Noord-Ierland, Israel, Quebec, Spanje, België, ensomeer. Die “goedgelowige” liberaliste is gewoonlik die mense wat die idee moet propageer. En agter die liberalis skuil die geldmagte wat dikwels self nie in hierdie gelykstellings ideologie glo nie, maar weet dat sy hoofdoelwit, naamlik die inpalming van ‘n staat se rykdomme, nie geopenbaar mag word nie. Sonder uitsondering val sulke kunsmatige state gewelddadig uiteen en word die “demokrasie” ‘n eenpartystaat.
Robert Mugabe het in 1980 pas nadat hy aan bewind gekom het beloof dat:
“… there is a place for everyone in this country… Let us deepen our sense of belonging and engender a common interest that knows no race, colour or creed”.
Die Blankes het die voormalige terroris skielik as “geartikuleerd, versoenend en redelik” beskou. Hy het bygevoeg:
“If yesterday I fought you as an enemy, today you have become a friend and ally with the same national interest, loyalty, rights and duties as myself. If yesterday you hated me, you cannot avoid the love that binds you to me and me to you”.
Mugabe het trouens, anders as wat hier die geval was, beloof om ‘n streep deur die verlede te trek.
Talle Blankes in ons land beskou die Kommunis Mandela vandag as die groot vredemaker. Maar daar word vergeet dat hy nooit sy terreurdade en -ideale afgesweer het nie. Dat hy in sy grondwet geskryf het dat die Afrikaner se verlede boos is en ons eiendom onteien moet word. Die ware Mandela verskil niks van Mugabe nie. Dat hy nou, terwyl hy steeds leef, geen problem het met dit wat met die Blankes in ons land gebeur nie, is afdoende bewys dat hy hom volkome daarmee vereenselwig.
Twintig jaar na sy bewindsoorname het Mugabe sy volgelinge aangemoedig:
“to strike fear in the hearts of the white man, our real enemy”.
Die Blankes van Zimbabwe, ongeag hulle karige getalle weens hulle uitvlug uit die land, en ongeag die feit dat hulle heeltemal ontman was en gestroop was van enige mag en invloed, was steeds die vyand:
“They are trying to sabotage the economy in their fight against the government”,
het Mugabe die Swartes aangehits.
Waarom sal dit in Suid-Afrika anders gesteld wees? Waarom sal die Swartes van hierdie land skielik “redelik en versoenend” wees, as hulle leiers “Kill the Boer” as “erfenis” wil bewaar? Net omdat die liberalis jou dit probeer wysmaak? Die waarheid van ons land is dat dit geen jota of tittel verskil van Zimbabwe nie. Die media kan skaars die werklikheid van ons vervalle en gewelddadige samelewing toesmeer. Die rassepot prut onbeheersd. En die liberalis is die laaste een wat hierdie uitbarsting sal kan keer, maar wel die eerste een wat die wyk sal neem as anargie losbars.
Ons het sedert 1994 dikwels gepraat van Bezuidenhout se wa. Bedoelende dat ‘n onbenullige insident (soos in 1880) dalk die vonk in die kruitvat kan wees vir die oplewing van Afrikaner nasionalisme. Nou gebruik Swartes sekere insidente om ons samelewing “finaal” te “transformeer”. Insidente wat dalk die teenoorgestelde uitwerking kan hê.
Transformasie, oftewel revolusie, moet die laaste spore van Afrikaner- en Blankeskap op alle kampusse uitwis. Soos op elke ander terrein. Dat geen insident blykbaar tot dusver tot enige noemenswaardige verset in Afrikanergeledere aanleiding gegee het nie, spreek van ‘n volk wat vasgevang is in ‘n vernietigende skuldgevoel. So word ons medewerkers aan ons eie verontregting en onderdrukking.
Daar is talle volksgenote wat ‘n toenemende onrus in ons harte ervaar. ‘n Onrus wat kwalik meer in bedwang gehou kan word. Daardie vegtende minderheid glo in die roeping van ons volk. Glo dat ons onsself weer met selfrespek moet betuig. Daar is deurgaans pogings om die vlam van nasionalisme te blus. Maar dit is nie moontlik om daardie vlam te blus nie. Dit het immers ‘n onblusbare bron. Een daad van selfrespek kan ‘n hele volk begeester!
Die waarheid is dat ons ‘n roeping het wat deur God self bestem is, naamlik om as afsonderlike Blanke volk hier vir ons kinders ‘n erfenis na te laat. Die werklikheid is dat liberalis en barbaar ons wil verhoed om ons roeping te vervul. Die liberale meelopers onder ons sal nooit verstaan dat die Blanke nooit swart genoeg vir ‘n Swarte kan wees nie en dat elke betuiging van vriendskap deur ‘n Blanke deur die Swarte as ‘n daad van swakheid gesien word - as ‘n teken om die Blanke verder te vertrap. Want soos Albert Schweitzer opgemerk het:
“Moet nooit met die swartman verbroeder nie.... want hulle sal jou verteer en vernietig”.
Die waarheid en die werklikheid van ras, lê, om by GA Watermeyer aan te sluit, “agter die woorde en die wette” wat hulle sê.