Russiese ballette - Die versamelings
Vaslav Nijinsky in die Armide-paviljoen.
Foto van die Petrouchka-groep (X, Benois, Karsavina, Diaghilev, Nijinski, Lifar).
Lydia Nelidova en Vaslav Nijinsky in "Die middag van 'n faun".
Die skepping van die kroning van die lente.
Titel: Vaslav Nijinsky in die Armide-paviljoen.
Skeppingsdatum : 1909
Datum getoon: 1909
Tegniek en ander aanduidings: Vaslav Nijinski (1889-1950), Russiese danser, in "Le Pavillon d'Armide" deur Michel Fokine. Ballets Russes deur Serge de Diaghilev
Stooring plek: Biblioteek-Museum of the Opera webwerf
Kontak kopiereg: © Foto Nasionale Biblioteek van Frankryk
Prentverwysing: Album Ph. Kochno 10 bis, pl. 7
© Foto Nasionale Biblioteek van Frankryk
Titel: Foto van die Petrouchka-groep (X, Benois, Karsavina, Diaghilev, Nijinski, Lifar).
Skeppingsdatum : 1911
Datum getoon: 1911
Tegniek en ander aanduidings: Petrushka. Ballet deur Michel Fokine, musiek deur Igor Stravinsky. Van links na regs: X, Alexandre Benois, Tamara Karsavina, Serge de Diaghilev, Vaslav Nijinsky en Serge Lifar. Parys Opera
Stooring plek: Webwerf van Roger-Viollet-versameling
Kontak kopiereg: © Versameling Roger-Violletwebwerf
Titel: Lydia Nelidova en Vaslav Nijinsky in "Die middag van 'n faun".
Skrywer: GAYNE DE MEYER Adolf de (1868 - 1946)
Skeppingsdatum : 1912
Datum getoon: 1912
Tegniek en ander aanduidings: Vaslav Nijinsky en Bronislava Nijinska in "Die middag van 'n faun". Musiek Claude Debussy, choreografie Nijinski. Ballets Russes deur Diaghilev. Parys, 1912.
Stooring plek: Orsay Museum webwerf
Prentverwysing: 94-018330 / PHO1988-13-24
Titel: Die skepping van die kroning van die lente.
Skeppingsdatum : 1913
Datum getoon: 1913
Tegniek en ander aanduidings: Skepping van "The Rite of Spring" deur Igor Stravinsky (1882-1971) deur Serge Diaghilev se Ballets Russes. Choreografie deur Vaslav Nijinsky (1889-1950). Parys, Champs-Elysées-teater
Kontak kopiereg: © Roger-Viollet-versameling
Publikasiedatum: Januarie 2005
In 1898 stig Serge de Diaghilev 'Le Monde de l'art', 'n vereniging wat destyds 'n oorsig was wat verskillende kunstenaars bymekaarbring wat op die rand van die amptelike akademisme op soek was na 'n nuwe kuns met die hoofdoel om Russiese kuns bekend te maak aan die vreemd. Dit is juis uit die vergadering van hierdie twee protesbewegings dat die Ballets Russes gebore is ...
Om die verwondering en entoesiasme wat hierdie nuwe vertoning teweegbring beter te verstaan, moet u onthou dat dans destyds in die Paryse Opera agteruitgegaan het: die publiek het dit vermy tot siellose virtuositeit. Die Ballets Russes het dus 'n herlewing van Europese ballette begin.
Op die aand van 19 Mei 1909 is die Théâtre du Châtelet uitverkoop. Die hele Parys is bymekaar om die eerste uitvoering van Diaghilev se Ballets Russes by te woon. Die Armide-paviljoen maak die program oop ...
Op die eerste foto, in 'n Alexandre Benois-kostuum, maak Vaslav Nijinsky 'n merkwaardige verskyning op die hoogtepunt van sy twintig jaar. Aan die einde van sy eerste variasie, in plaas daarvan om agter die verhoog aan te gaan, voer hy een van sy ongelooflike spronge uit, wat onmiddellik die publiek se bewondering uitlok. Nijinsky se spronge maak haar net so opgewonde soos die arabeske van haar metgesel Pavlova. Hy sien die jongman nie net as 'n fenomenale danser nie, maar ook as die 'eerste' danser. Inderdaad, sedert die opkoms van die ballerina, is die manlike danser verminder tot die rol van 'n eenvoudige draer, en het nooit 'n enkele stap solo uitgevoer nie. Die inwyding van Nijinsky kondig die rehabilitasie van die dansers aan. Die Armide-paviljoen is die eerste sukses in 'n lang reeks: Cleopatra, Daphnis en Chloe, Giselle, Scheherazade, Die Peri, The Spectre of the Rose…
Dit was egter eers 13 Junie 1911 om die grootste triomf van die Ballets Russes te aanskou: Petrushka. Die viertoneel-drama is die van 'n marionet, 'n jammerlike nar wat verlief is op 'n pragtige ballerina wat natuurlik 'n ander verkies. Met die uitsondering van Fokine en Stravinsky verskyn al die protagoniste van hierdie gebeurtenis op die foto: Diaghilev, Karsavina, Lifar, Benois - skepper van die toneelstukke en kostuums, wat een van sy grootste suksesse is - om nie te praat van Nijinsky nie - wat ' is so goed geïdentifiseer met hierdie lappop dat sy haar gunstelingrol sal bly. Intussen beskou Fokine hierdie uitvoering as die perfekste uitdrukking van sy artistieke idees, en om hierdie monument van volmaaktheid te voltooi, beskou musikoloë die telling van Stravinsky as die toppunt van sy kuns. Die komponis wil vir die enigste keer simpatie en medelye by die gehoor wek vir die lyding van die held.
Na die tyd van triomf is daar egter die van skandale ... Op 29 Mei 1912, voor 'n vol huis en onder die beskermende oog van Diaghilev, het Nijinsky sy heel eerste choreografie gegee: Die voorspel tot die middag van 'n faun. Jean Cocteau, skaars 23 jaar oud, skryf die paar reëls van die program: "Dit is nie Stéphane Mallarmé se" Afternoon of a Faun "nie; dit is die musikale voorspel vir hierdie paniekepisode, 'n kort toneel wat dit voorafgaan. 'N Faun sluimer; nimfe bedrieg hom; 'n vergete serp bevredig sy droom; die gordyn sak sodat die gedig in alle herinneringe begin. Nijinsky het die rol van die Groot Nimf vir sy suster voorbehou. Nie gou het Nijinsky die twaalf minute van sy show afgesluit nie, as dat die skandaal uitgebreek het. Die gehoor is geskok oor die nuwe en te erotiese aard van die dans, om nie eens te praat van die laaste toneel waar die gespierde liggaam bedek met bruin kolle 'n orgasme openlik naboots nie. Gewoon aan die wonderlike spronge van die danser, kan hy hom nie voorstel dat hy nie spring nie. Vir sy eerste choreografie verkies Vaslav Nijinsky selfbeheersing bo skouspelagtige vermaak. 'N Radikale breuk met akademisme, wat baie later as die geboorte van moderne dans beskou sal word.
Diaghilev of sy protege het hulle nie laat ontmoedig deur hierdie mislukking nie. Die volgende jaar, op 29 Mei 1913, het hulle weer oortree Die ritueel van die lente de Stravinsky, en sodoende die splinternuwe Champs-Élysées-teater ingewy. Mistieke rituele, ontvoering van maagde, opofferings ... die musiek wemel van fantastiese beelde, meganiese ritmes wat Nijinsky in sy bewegings probeer oordra. Met die uitsondering van enkele bewonderaars soos Maurice Ravel, is die openbare ontvangs rampspoedig: die swaar, primitiewe en gesinkopeerde vertrapping van die dansers genereer 'n ongekende skandaal. Ons moet die show stop voor die einde, en nou twyfel selfs Diaghilev oor Nijinsky se genialiteit.
Die onderbreking tussen die twee mans word uiteindelik verteer as die danser besluit om met een van sy vurige bewonderaars te trou. Die jong ster gaan dan agteruit, sy brose geestesgesondheid versleg en hy sak in waansin in 1919. Hy sal byna dertig jaar lewe, maar sonder om ooit sy gesonde verstand te herstel.
Ja Die ritueel van die lente Die eerste groot periode van die Ballets Russes het reeds tot 'n einde gekom, die uitvoerings van 1914 bevestig dit deur die pogings wat aangewend is om 'n nuwe weg te vind, te toon. Die argitekte van hierdie suksesse verander, Nijinsky het verdwyn en nuwe kunstenaars verskyn. Deur Cocteau, Satie en Picasso bymekaar te bring, Parade, in 1917, begin die kringloop van groot moderne ballette wat deur Diaghilev geskep is. Gedurende hierdie nuwe periode het hy merkwaardige skilders en musikante in sy baan geneem: Darius Milhaud, Francis Poulenc, Erik Satie, Henri Matisse, André Derain, Georges Braque, Marie Laurencin ...
Die koms van die Ballets Russes het dus 'n nuwe persepsie van dans verwek. Gewoon aan die dowwe uitvoerings van die Opera, ontdek die publiek skielik 'n wonderlike sprokiesland, apoteose van ritme en kleur, van ongelooflike weelde in die kleinste besonderhede van die opvoering. Dans neig na nuwe vorme waar uitdrukking en emosie nou die oorhand kry bo die enigste begeerte om te vermaak. Nog 'n nuwigheid is dat die corps de ballet nie meer in die eenvoudige rol van hulpverlening afgestig word nie, en dat massaverhoë net so belangrik raak as steropvoerings. Maar die belangrikste kenmerk van die Ballets Russes bly die noue samewerking tussen die musikant, die choreograaf en die skilder, wie se nou onafskeidbare name die eenheid en prag van die werk verseker het. Michel Fokine het dus self benadruk: 'Die ballet moet getuig van 'n eenheid van bevrugting. Die tradisionele musiek-dans dualisme moet vervang word deur die absolute en harmonieuse eenheid van drie elemente van musiek-dans-en-plastiese kunste ... '
Militsa POJARSKAIA en Tatiana VOLODINA, The Art of the Russian Ballets in Paris, Sets and costumes projects 1908-1929, Parys, Gallimard, 1990. Martine KAHANE en Nicole WILD, The Russian Ballets at the Opera, Parys, Hazan-Bibliothèque nationale, 1992 Katalogus van die uitstalling, The Russian Ballets deur Serge Diaghilev, 1909-1929 Stad Straatsburg, n ° 463, 1969.Die Russiese Balletteater aan die begin van die 20ste eeuvolume I "The Choreography", Leningrad, 1971. Vladimir FEDEROVSKI, Die geheime geskiedenis van die Russiese ballette, Monaco, Editions du Rocher, 2002. Roland HUESCA, Triomfies en skandale, die bloeitydperk van die Ballets Russes. Hermann, Editions des Sciences et des Arts, 2001 Serge LIFAR, Diaghilev, Parys, Huis van die Buitelandse Boek, 1939. Serge LIFAR, Serge de Diaghilev, sy lewe, sy werk, sy legende, Parys, Éditions d'Aujourd'hui, 1982. Jean-Michel NECTOUX (red.), Nijinsky, "Voorspel tot die middag van 'n faun"Parys, A.Biro, 1989. Sylvie de NUSSAC, Die Châtelet-teater, Parys, Assouline, 1995.
Hélène GRÉMILLON, "Die Russiese ballette"
Video: Tchaikovsky - The Nutcracker, Ballet in two acts. Mariinsky Theatre HD 1080p
Verklaring van senator John F. Kennedy kondig sy kandidatuur aan vir die presidentskap van die Verenigde State 2 Januarie 1960 - Geskiedenis
Eettafel in die saal van HMAS Vampire
Boeing B-17G geweerposisies
Planne van DFS 230
Het enige land 'n oorlog met die VSA bedreig omdat hulle nie hul skuld betaal het na die Revolusionêre Oorlog nie?