Catron (2009:30) bespreek nog ’n verdere vorm van die eenpersoondrama as subgenre, een wat hy egter nie onder sy "variety of monodramas" genoem het nie. Hy skryf in hierdie verband oor ’n soort eenpersoondrama waarin die akteur of aktrise meer as een karakter vertolk. "Protean performers" noem hy hierdie vertellers – met verwysing na die mitologiese Proteus, die seegod wat verskeie verskyningsvorme kon aanneem. Wallace (2006:7) noem sulke vertellertipes "personality vehicles", aangesien die vertellers telkens die spreekbuise vir ’n verskeidenheid persoonlikhede word. Die Oxford English dictionary bestempel dié eenpersoondramavorm as ’n "monopolylogue" – ’n vorm van vermaak waar een akteur/aktrise baie karakters vertolk (OED 2015c).
’n Bewustheid van die komplekse samehang van bogenoemde kenmerke van die eenpersoondrama, asook van die verskillende vorme wat dit as subgenre (kan) aanneem, onderlê ons gevolgtrekking dat dié ingewikkelde subgenreverskynsel ’n selfs meer omvattende studie verdien as die een waarvan ons hier verslag gelewer het. Dit sou kon geskied by wyse van ’n meer omvattende en kritiese toetsing en fynere omskrywing van hoe die besondere kenmerke van die subgenre wat in hierdie artikel onderskei is, gestalte aangeneem het in ’n aantal primêre bronne, waaronder die Afrikaanse eenpersoondramas wat ons reeds te berde gebring het.