Die tromslaner | Die Goeie Tyding
← Die 2014 AJV van die ABK by die ATKV
Die sleutel tot goeie seks →
Posted on Oktober 2, 2014	by baptistekerkkemptonpark
'n Vergeelde boekie wat meer na 'n traktaatjie gelyk het as na 'n boek, het in ons huis beland en het lank onder in 'n boks in ons buitekamer gelê. Op 'n dag het ons besluit om orde te skep. In die proses het ons op die boekie afgekom.
My man het besluit om eers die boekie deur te blaai voor hy dit weggooi. So is verseker dat die skat wat in ons stoor gelê het, ons harte bereik.
en is deur die volgende mense uitgegee:
Posbus 72, Belville, 7530
Hierdie herdruk van die boekie is gedoen met die toestemming van John Ritchie, Ltd. Kilmarnock, Skotland.
Die boekie is as E-boek in Afrikaans beskikbaar op die web by: www.WoordVerspreiding.co.za
Kliek op "GELOOFSGYM" en gaan na Elektroniese Boeke. Jy kan selfs die boekie aflaai van die internet af en dit uitdruk as jy wil. Gaan na "Download attachments:" en dan na DIE TAMBOERSLANER. Dit is egter vir ons baie belangrik dat jy sal terugvoer gee hieroor.
My gebed is werklik:
"Laat U Naam geheilig word,
Laat U wil geskied."
Vir diegene wat gemakliker is met Engels is daar goeie nuus: die boekie is ook in Engels beskikbaar. Tik net die titel in op Google, en siedaar!
Ons sluit 'n kort uittreksel in as aptytwekker.
God het uit Sy genade my hart twee of driemaal in my lewe aangeraak voor my bekering en tweemaal was ek onder diepe sonde-oortuiging.
Gedurende die Amerikaanse Burgeroorlog was ek 'n sjirurg in die Amerikaanse Weermag. Ná die slag van Gettysburg was daar letterlik honderde gewonde soldate in die hospitaal. Agt-en-twintig van hulle was só erg gewond dat hulle my dienste onmiddellik benodig het: van sommige moes ek 'n been of bene amputeer, van ander arms en van nóg ander 'n arm én 'n been. Een van hierdie ongevalle was 'n seun wat nog maar net drie maande in diens was. Hy het aangesluit as 'n tamboerslaner omdat hy te jonk was vir aktiewe diens. Toe my assistent-sjirurg en een van die verpleërs die seun chloroform wou gee, het hy sy kop weggedraai en dit beslis geweier.
Toe die verpleër vir hom sê dat dit doktersbevele was, het hy gesê: "Stuur asseblief die dokter na my toe."
By sy bed gekom, het ek gesê: "Jongman, waarom weier jy die chloroform? Toe ek jou op die slagveld gekry het, was jy so ver heen dat ek gedink het dis amper nie die moeite werd om jou op te tel nie! Maar toe jy jou groot blou oë oopmaak, het ek daaraan gedink dat jy iewers 'n moeder het wat dalk juis op daardie oomblik aan jou gedink het. Ek wou nie hê jy moes op die slagveld sterf nie, daarom het ek beveel dat jy hierheen gebring moes word. Jy het nou al so baie bloed verloor dat jy te swak is om 'n operasie te deurstaan sonder chloroform. Jy moet my dus liewer toelaat om jou 'n bietjie chloroform te gee."
Die seun het sy hand op myne gelê en in my gesig opgekyk: "Dokter, een Sondagmiddag in die Sondagskool – ek was nege-en-'n-half jaar oud – het ek die Here Jesus Christus aangeneem as my Verlosser. Ek het Hom toe leer vertrou, en sedertdien vertrou ek Hom … en ek weet dat ek Hom nou ook kan vertrou. Hy is my Krag en my Sterkte; Hy sal my ondersteun terwyl u my arm en been afsit!"