Stemreg vir vroue - Suffragettes - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Suffragettes wou die reg hê dat vroue moet stem.
Die beweging vir die stemme van vroue het in 1897 begin toe Millicent Fawcett die stigting van die National Union of Women's Sufrrage. "Succrage" beteken die stemreg en dit is wat vroue wou hê - vandaar die opname daarvan in Fawcett se titel.
Millicent Fawcett het in vreedsame protes geglo. Sy voel dat enige geweld of probleme mans sal oorreed dat vroue nie vertrou kan word om die stemreg te hê nie. Haar spelplan was geduld en logiese argumente. Fawcett het aangevoer dat vroue verantwoordelike poste in die samelewing kan beklee, soos om op die skoolraad te sit - maar dat hulle nie vertrou kan word om te stem nie; sy het aangevoer dat as die parlement wette maak en as vroue die wette moes nakom, vroue dan deel moet wees van die proses om daardie wette uit te voer; sy het aangevoer dat, aangesien vroue belasting moes betaal as mans, hulle dieselfde regte sou moes hê as mans, en een van haar kragtigste argumente was dat ryk minnaresse van groot herehuise en boedels tuiniers, werkers en arbeiders in diens het wat kon stem ... maar die vroue kon nie ongeag hul welvaart nie ...
Fawcett se vordering was egter baie stadig. Sy het 'n paar lede van die komitee van die Arbeidsverteenwoordiging (wat binnekort die Arbeidersparty sou wees) bekeer, maar die meeste mans in die parlement het geglo dat vroue eenvoudig nie sal verstaan ​​hoe die parlement werk nie en daarom nie aan die verkiesingsproses moes deelneem nie. Dit het baie vroue kwaad en in die krop laat bly 1903 die Vroue se Sosiale en Politieke Unie is gestig deur Emmeline Pankhurst en haar dogters Christabel en Sylvia. Hulle wou hê dat vroue die reg het om te stem en hulle was nie bereid om te wag nie. Die Unie het beter bekend geword as die suffragettes. Lede van die Suffragettes was bereid om geweld te gebruik om te kry wat hulle wou hê.
In werklikheid het die Suffragettes relatief vreedsaam begin. Eers in 1905 het die organisasie 'n opskudding veroorsaak toe Christabel Pankhurst en Annie Kenney 'n politieke vergadering in Manchester onderbreek het om twee liberale politici (Winston Churchill en Sir Edward Gray) te vra of hulle glo dat vroue die reg het om te stem. Nie een van die man het geantwoord nie. As gevolg hiervan het die twee vroue 'n banier met die naam "Votes for Women" uitgestuur en op die twee politici geskree om hul vrae te beantwoord. Sulke optrede was destyds ongehoord toe openbare sprekers meestal in stilte gehoor is en hoflik na hulle geluister is, selfs al stem jy nie daarmee saam nie. Pankhurst en Kenney is uit die vergadering gegooi en gearresteer omdat hulle 'n belemmering en 'n tegniese aanranding op 'n polisiebeampte veroorsaak het.
Albei vroue het geweier om 'n boete te betaal, en verkies om tronk toe te gaan om die onregverdigheid van die stelsel soos destyds uit te lig. Emmeline Pankhurst het later in haar outobiografie geskryf dat:
'Dit was die begin van 'n veldtog waarvan nog nooit in Engeland bekend was nie, of vir die saak in enige ander land ... ons het baie vergaderings onderbreek ... en ons is geweldig uitgegooi en beledig. Dikwels is ons pynlik gekneus en seergemaak. "
Die Suffragettes het geweier om voor geweld te buig. Hulle het kerke afgebrand, aangesien die Kerk van Engeland gekant was teen wat hulle wou hê; hulle het Oxfordstraat gevandaliseer en blykbaar al die vensters in hierdie beroemde straat gebreek; hulle het hulself aan Buckingham-paleis vasgeketting, aangesien daar gesien is dat die koninklike familie teen vroue is wat stemreg het; hulle het bote gehuur, die Thames opgevaar en geskree deur harde haelers by die parlement terwyl dit gesit het; ander het geweier om hul belasting te betaal. Politici is aangeval toe hulle werk toe gaan. Hul huise is met vuur bestook. Gholfbane is gevandaliseer. Die eerste dekade van Brittanje in die twintigste eeu was in die uiterste gewelddadig.
Suffragettes was baie gelukkig om tronk toe te gaan. Hier het hulle geweier om te eet en het hulle hongerstaking gedoen. Die regering was baie bekommerd dat hulle in die gevangenis sou sterf en sodoende die beweging martelare gee. Gevangenisbestuurders is beveel om Suffragettes te voer, maar dit het 'n openbare geskree veroorsaak, omdat gedwonge voeding tradisioneel gebruik is om lunate te voed in teenstelling met wat meestal opgeleide vroue was.
Die regering van Asquith het met die Cat and Mouse Act gereageer. Toe 'n Suffragette in die gevangenis gestuur is, word aanvaar dat sy honger sou staak omdat dit die owerhede maksimum ongemak veroorsaak. Die Katte-en-muiswet het die Suffragettes toegelaat om honger te slaan en hulle te laat swakker word. Kragvoeding is nie gebruik nie. Toe die Suffragettes baie swak was, word hulle uit die tronk vrygelaat. As hulle uit die tronk gesterf het, was dit vir die regering geen verleentheid nie. Hulle het egter nie gesterf nie, maar diegene wat vrygelaat is, was so swak dat hulle nie aan gewelddadige Suffragette-stryd kon deelneem nie. Toe diegene wat in hegtenis geneem is en vrygelaat is, hul krag herwin het, is hulle om die lelikste rede weer in hegtenis geneem en het die hele proses weer begin. Dit was vanuit die regering se oogpunt 'n baie eenvoudige, maar effektiewe wapen teen die Suffragettes.
As gevolg hiervan het die Suffragettes meer ekstreme geword. Die bekendste daad wat met die Suffragettes geassosieer word, was in die Derby in Junie 1913 toe Emily Wilding Davison haarself onder die koning se perd, Anmer, gegooi het toe dit om Tattenham Corner gery het. Sy is dood en die Suffragettes het hul eerste martelaar gehad. Haar optrede het egter waarskynlik die saak meer skade berokken, aangesien sy 'n hoogs opgeleide vrou was. Baie mans vra die eenvoudige vraag - as dit is wat 'n opgeleide vrou doen, wat kan 'n minder opgeleide vrou doen? Hoe kan hulle moontlik stemreg kry?
Dit is moontlik dat die Suffragettes gewelddadiger sou geword het. Uiteindelik het hulle in Februarie 1913 'n deel van die huis van David Lloyd George opgeblaas - hy was waarskynlik in Brittanje se beroemdste politikus in hierdie tyd en daar word gedink dat hy 'n voorstander is van die reg om vroue te laat stem!
In Augustus 1914 is Brittanje en Europa egter in die Eerste Wêreldoorlog gedompel. In 'n vertoning van patriotisme het Emmeline Pankhurst die Suffragettes opdrag gegee om hul veldtog van geweld en steun op alle maniere van die regering en sy oorlogspoging te stop. Die werk wat vroue in die Eerste Wêreldoorlog gedoen het, sou noodsaaklik wees vir Brittanje se oorlogspoging. In 1918 word die Wet op die Verteenwoordiging van die Volk deur die Parlement aanvaar.
Landmark Years for Women's Rights 1903 Women's Social and Political Union (WSPU) het die liberale party van 1906 gestig met 'n oorwinning in die algemene verkiesing. Suffragettes het baie verwag van ...
Emily Wilding Davison is een van die bekendste van die Suffragettes. Dit was Emily Wilding Davison wat haarself onder die koning se perd gegooi het by ...