’n Federale Switserse hof het anderdag ’n skorsing van 14 maande wat die Peruaanse sokkerkaptein, Paolo Guerrero, weens kokaïen opgelê is, na ses maande verkort sodat hy aan die Wêreldbekertoernooi kon deelneem.
Jy kan redeneer dat kokaïen jou allermins ’n beter sokkerspeler maak en dit ’n saak vir die gereg is. Terselfdertyd kan jy sê Guerrero is ’n rolmodel vir die jeug, hoewel die jeug van Suid-Amerika beswaarlik aanmoediging nodig het om hulle aan die “duiwel se skilfers” te vergryp.
Dit sou natuurlik onregverdig wees om Suid-Afrika se kleiner unies vir spandabelrigheid uit te kryt – die grootste sondaars skuil tussen die toetsunies, waar die rand van bankrotskap ’n alledaagse werklikheid is.
Almal wys vinger na die SA Rugby-unie en, hoewel dié weleerwaarde liggaam gereeld latte vir sy eie agterent sny, is dit heeltemal te maklik.
Maar al lyk die Curriebeker-kompetisie ook op sterwe na dood, is dit g’n uitgemaakte saak dat dit hiervandaan net agteruit sal gaan nie. Om die waarheid te sê, ’n Curriebeker-kompetisie wat in ere herstel is en Europese mededinging vir die beste spelers is dalk net die regte medisyne om hierdie onverkwiklike tye dalk eendag na ’n relatiewe laagtepunt te laat voel.
Hoe maklik ’n toernooi kan glans herwin, kon ons onlangs in die sokkerwêreld sien. As een van talle laaities wat eintlik ons sokkertande geslyp het op weeklikse uitsendings van die Italiaanse Serie A in die tagtiger­jare, was die agteruitgang daarvan die afgelope dekade ’n hartseer saak.
) Ál vangplek is dat Juventus natuurlik die afgelope sewe Scudetti op ’n streep gewen het. Cronaldo, wat gister sy ligadebuut teen Chievo se Vlieënde Donkies gemaak het, maak ’n agtste wen agtereenvolgens nóg meer waarskynlik. As skouspel voorspelbaar word, vervaag die rede dat ons wil kyk.
Van voorspelbaar gepraat, die All Blacks se triomftog in Sydney het daarvoor gesorg dat die Bledisloe­beker vir die 16de agtereenvolgende seisoen in Nieu-Seeland bly.