Elmboog tendinitis Vs. Tendinosis - Gesondheid - 2022
Elmboog tendinitis Vs. Tendinosis
Versterkingsoefeninge stimuleer die groei van nuwe bindweefsel in die elmboog tendons.
Oormatige gebruik van senings wat die vingers, pols en elmboog beweeg, kan lei tot pynlike toestande wat veroorsaak word deur ontsteking en gevolglike afbreek van bindweefsel. Die terme tendinitis en tendinose beskryf hierdie tipe tendonbeserings. Alhoewel die simptome gereeld oorvleuel, is dit verskillende toestande wat verskillende behandelingsbenaderings benodig.
Verskeie senings in die elmboog kan tendinitis of tendinose ontwikkel. Spiere wat die vingers reguit maak en die pols agtertoe buig, word via 'n gewone pees aan die benerige prominensie op die buitenste elmboog geheg. Die pees wat aan die benige punt op die binne-elmboog geheg is, is die verbindingspunt van spiere wat die vingers en pols vorentoe buig. Tendinose of tendinitis kan ook die tendon van die biceps in die voorkant van die elmboogkreuk beïnvloed.
Elmboog tendinitis word veroorsaak deur inflammasie van 'n pees wat een of meer spiere aan 'n elmboogbeen heg. Elmboog tendinitis word gekenmerk deur pyn, swelling, rooiheid en soms warmte oor die elmboog. Simptome begin kort na 'n verergerende aktiwiteit, dikwels herhaal pols- en elmboogbewegings. Pyn kom gewoonlik voor waar die pees aan die been heg.
Tendinitis verdwyn gewoonlik binne 'n paar dae tot 2 weke met vroeë behandeling. Later herstel kan tot 6 weke benodig vir herstel. Behandeling het ten doel om inflammasie in die sening te verminder. Anti-inflammatoriese medisyne, soos diklofenak (Voltaren) en naproxen (Aleve, Naprosyn), word gereeld voorgeskryf om hierdie toestand te behandel. Kortisoon word soms direk in die pees ingespuit om inflammasie en swelling te verminder.
Rus word aanbeveel om die sening te laat genees. Gereelde of herhalende gebruik van die spiere wat die vingers, pols en elmboog beweeg, kan tendinitis uitlok. Diep wrywing massering word gebruik om digtheid in die elmboog tendons te verminder en gesonde littekenweefsel te bevorder nadat die ontsteking bedaar het.
Elmboog tendinose behels degenerasie van 'n pees wat veroorsaak word deur mikrotrauma. Klein trane ontwikkel in die pees met oorgebruik van die spiere wat aan die elmboog heg, verouder of die bloedvloei verminder. Hierdie toestand ontwikkel oor 'n langer tydperk as tendinitis. Teen die tyd dat pyn en swakheid sigbaar is, is hierdie toestand reeds in die aangetaste pees vasgestel. Benewens 'n fisiese ondersoek, gebruik dokters dikwels ultraklank en magnetiese resonansbeelding om tendinose te diagnoseer. Hierdie beeldtoetse toon die verlies aan kollageen, dit is die bindweefsel wat 'n pees vorm. Verminderde kollageen maak die sening onstabiel en lei tot klein trane.
Herstel van tendinose neem gewoonlik 6 weke tot 6 maande, afhangend van hoe lank dit aanwesig was. Die behandeling van tendinose is daarop gemik om gewrigsmobiliteit en buigsaamheid te handhaaf, pyn te verminder en krag te verbeter. Kortisoon-inspuitings word soms gegee vir korttermyn pynverligting met hierdie toestand. Hierdie inspuitings kan egter verdere degenerasie van die pees veroorsaak, wat die risiko vir herhalende tendinose in die toekoms verhoog.
Diep wrywing massering word uitgevoer om die groei van nuwe bindweefsel te stimuleer. Relatiewe rus is die sleutel tot herstel van tendinose. Die gebruik van die spiere in die pols of elmboog is soveel as moontlik beperk om spanning op die genesingssees te verminder. 'N Teenstrookband wat om die onderarm toegedraai is, kan die spanning op die sening verminder met beweging. Ys word 15 tot 20 minute 'n paar keer per dag op die aangetaste gebied toegedien om pyn te verminder, veral na aktiwiteite wat die beseerde senings gebruik.
Oefeninge word gereeld voorgeskryf om die elmboog tendinose te behandel. Daar is bewys dat eksentrieke versterking - weerstand wat op die spiere toegepas word tydens die "laer" fase van 'n beweging - doeltreffend is. Byvoorbeeld, om die pees aan die buitekant van die elmboog te versterk, word 'n halter gehou met die hand in die palm na onder, en die onderarm rus op die dy. Die teenoorgestelde hand lig die hand met die gewig op en buig die pols agtertoe. Vanuit hierdie posisie laat die beseerde hand die gewig stadig sak totdat die pols heeltemal gebuig is. Dit word tipies tien keer, een keer per dag, herhaal.