Waar jy staan bepaal wat jy sien – Rusplekkies op my Geloofspad
Eendag het vyf blindes besluit om na die dieretuin te gaan. Hulle het 'n gids gehuur om hulle te vertel van al die diere wat hulle nie kon sien nie. Toe hulle by die olifante kom, wou die dieretuin opsigter graag hê dat hulle meer as net 'n beskrywing moes ervaar, sodat hy hulle toegelaat het om aan die olifant voel. Omdat die tyd beperk was, het hy elkeen net aan een deel van die olifant laat voel.
Die eerste blinde het die olifant se stert gevoel. "Aha!" het hy uitgeroep, "'n Olifant is soos 'n groot tou."
Die volgende een het die olifant se groot been gevoel. Dit het vir vreemd gevoel, want geen tou was tog so groot nie. "Nee, 'n olifant is soos 'n groot boomstam!", het hy uitgeroep. Hy was seker hiervan.
Die derde blinde het toe reguit geloop na die olifant sê sy en daaraan gevoel, waarna sy opinie was dat "die olifant regtig 'n groot muur" was.
Die vierde blinde het aan een van die olifant se ore gevat. Die olifant het sy groot oor geswaai, wat veroorsaak het dat die vierde man uitgeroep het, "Nee, 'n olifant is soos 'n groot waaier."
Die vyfde blinde man het hierop besluit dat die eerste vier almal 'n bietjie dom was want hulle kon nie een die olifant op dieselfde wyse beskryf nie. Hy het sy hand uitgesteek en aan die olifant se ivoor tand gevat. Dadelik het hy gesê, "Ek verstaan, 'n olifant is soos 'n groot swaard."
Ons lees in die Bybel ook oor so 'n verhaal. Asaf het 'n Psalm geskrywe waar hy die lewe soos 'n blinde beskrywe het. Dit is in psalm 73:
Psa 73:1-13 'n Psalm van Asaf. Waarlik, God is goed vir Israel, vir die wat rein van hart is. (2) Maar wat my aangaan, my voete het amper gestruikel, my voetstappe het byna uitgegly. (3) Want ek was afgunstig op die onsinniges toe ek die voorspoed van die goddelose mense sien. (4) Want daar is geen kwellings by hulle nie, gesond en vet is hulle liggaam. (5) In die moeite van sterwelinge is hulle nie, en saam met ander mense word hulle nie geplaag nie. (6) Daarom is die trots om hulle soos 'n halssieraad, die geweld bedek hulle soos 'n gewaad. (7) Hulle oë puil uit van vet; die inbeeldinge van die hart loop oor. (8) Hulle spot en spreek in boosheid verdrukking; hulle spreek uit die hoogte. (9) Hulle stel hul mond teen die hemel, en hul tong wandel op die aarde. (10) Daarom draai hulle mense hul hierheen, en waters in volheid word deur hulle geslurp. (11) En hulle sê: Hoe sou God dit weet, en sou daar kennis by die Allerhoogste wees? (12) Kyk, so is die goddelose mense, en altyd onbesorg vermeerder hulle die rykdom! (13) Waarlik, tevergeefs het ek my hart rein gehou en my hande in onskuld gewas.
Die probleem van die blinde mans, was ook die probleem wat die skrywer van hierdie Psalm gekonfronteer het. Hy het na sy situasie gekyk vanuit die verkeerde uitkykpunt. Hoe dikwels is ons nie skuldig aan dieselfde ding nie? Daar is tye wanneer verskriklike dinge oor ons pad kom gedurende die loop van ons lewens. Wanneer dit gebeur, is ons geneig om net te kyk na wat ons kan sien. Daar is egter veel meer aan die prentjie as wat ons sterflike oë kan sien.
In Psalm 73 leer ons hoe om ons oë van ons omstandighede af te kry en hulle op die Here te plaas. Asaf was reg om op te hou glo. Hy was gereed om die handdoek in te gooi en van God af weg te stap. Hy het egter geleer om na dinge te kyk, nie vanuit 'n beperkte, menslike perspektief nie; maar vanuit die perspektief van God. Jy sien, net soos die 5 blinde mans, bepaal waar jy staan, wat jy sien.
In die eerste vers staan Asaf op soliede grond. Hy verklaar dat God goed is. Maar dan, lees ons in verse 2 en 3, raak hy deurmekaar. Dit wat hy geleer het van God, het nie ooreengekom met sy ondervinding van die lewe nie. Daar was vyf dinge wat hom deurmekaargemaak het:
Die rykdom van die goddelose,
Die sogenaamde vrede van die goddelose,
Die plesier van die goddelose,
Die trots van die goddelose en
Die vooruitgang van die goddelose.
In die drukgang van die lewe het dit vir hom gevoel of daar 'n ander realiteit is: die olifant was 'n tou, 'n boomstam, 'n muur, 'n waaier en 'n swaard. Net soos die vyf blindes, was dit wat hy ervaar het, vir hom sy realiteit – en dit het glad nie ooreengestem met dit wat hy van God geleer het nie. Toe Asaf hierdie dinge gesien het, het hy bitter geword. In verse 13 en 14 sien ons hoedat hy gekyk het na die lewe wat hy gelewe het vir die Here en na sy gedeelte van swaarkry, wat vir hom gevoel het asof dit sy loon was omdat hy die Here dien.
Toe Asaf hierdie dinge sien, het hy gevoel om op te hou glo. Hy het gevoel asof hy eintlik sy tyd gemors het om die Here te dien. Hoeveel van ons het nie al so gevoel nie? Wanneer die beproewinge van die lewe begin ophoop op ons, word ons versoek om te dink dat ons beter af sou wees om te lewe soos die res van die wêreld.
Die probleem met hierdie manier van dink is dat die lewe vanuit 'n menslike perspektief beskou word. Wanneer ons kyk na die lewe en sy probleme uit 'n menslike perspektief, sal ons altyd ons aandag op onsself fokus. Alles sal altyd neerkom op, "Hoe beïnvloed dit my? "; "watter probleme sal ek nou in die gesig staar? "; "wanneer sal dit ooit met my ook goed gaan? " of "wie gee om wat ek beleef?". Natuurlike denke lei altyd tot rampspoed, want dit laat jou toe om op die verkeerde plek te staan en dan sien jy dinge uit die verkeerde hoek. As jy jouself toelaat om in die strik te val om na die lewe te kyk vanuit 'n menslike perspektief dan sal jy, soos Asaf, jouself op 'n plek vind waar jy begin twyfel oor jou verhouding met die Here.
Vanaf vers 17 verander die toneel egter. Asaf sê dat hy in die teenwoordigheid van God, sy perspektief kon verander. Die plek waar hy gestaan het, het verander. Nou kon hy sien:
Die toekoms van die goddelose,
Hoe onvolmaak die beeld van sy menslike perspektief was,
Dat hy nooit alleen was tydens sy swaarkry nie
Dat God hom nog altyd beskerm het
Dat God hom sal dra en versorg tot die einde toe.
Asaf se inisiële ervaring is die ervaring van baie mense. Dit laat my dink aan 'n ander plek in die Bybel waar God siende oë blind gemaak het om Sy mense te beskerm. Ons lees hierdie bekende verhaal in 2 Kon 6:12-23
En een van sy dienaars antwoord: Nee, my heer die koning, maar Elísa, die profeet wat in Israel is, kan die koning van Israel die woorde te kenne gee wat u in u slaapkamer spreek. (13) En hy sê: Gaan kyk waar hy is, dat ek hom kan laat vang. En daar is aan hom te kenne gegee en gesê: Hy is daar in Dotan. (14) So het hy dan daarheen perde en strydwaens en 'n swaar leër gestuur, en hulle het in die nag gekom en die stad omsingel. (15) En toe die dienaar van die man van God vroeg opstaan en uitgaan, was daar 'n leër met perde en strydwaens rondom die stad. En sy dienaar sê vir hom: Ag, my heer, hoe sal ons maak? (16) Maar hy antwoord: Vrees nie; want die wat by ons is, is meer as die wat by hulle is. (17) En Elísa het gebid en gesê: HERE, open tog sy oë, dat hy kan sien. En die HERE het die oë van sy dienaar geopen, dat hy kon sien, en meteens was die berg vol perde en waens van vuur rondom Elísa. (18) En toe hulle na hom afkom, het Elísa tot die HERE gebid en gesê: Slaan tog hierdie mense met blindheid. En Hy het hulle op die woord van Elísa met blindheid geslaan. (19) Daarop sê Elísa vir hulle: Dit is nie die weg, en dit is nie die stad nie; volg my, dan sal ek julle lei na die man wat julle soek; en hy het hulle na Samaría gelei. (20) En by hulle aankoms in Samaría, sê Elísa: HERE, open hulle oë, dat hulle kan sien. En die HERE het hulle oë geopen, dat hulle kon sien, en daar was hulle binne-in Samaría! (21) En die koning van Israel sê vir Elísa toe hy hulle sien: Moet ek verslaan, moet ek verslaan, my vader? (22) Maar hy antwoord: U mag nie verslaan nie. Sou u dan verslaan die wat u met u swaard en u boog as gevangenes weggevoer het? Sit aan hulle brood en water voor, dat hulle kan eet en drink en na hulle heer kan trek. (23) En hy het hulle 'n groot maaltyd berei; en nadat hulle geëet en gedrink het, laat hy hulle gaan; en hulle het na hul heer getrek. En die bendes van die Arameërs het verder nie meer in die land van Israel gekom nie.
Ons het vandag geleer hoedat waar jy staan, bepaal wat jy sien. Jy mag dalk dink dat jy die realiteit van die lewe ken, maar dalk is jy soos een van die vyf blindes wat probeer om 'n olifant met hulle beperkte sintuie, te beskrywe.
As jy jouself herken, as jy weet dat jy God verkwalik het oor die gang van jou lewe, as jy al begin voel het dat jy, soos Asaf, wil wegstap van jou geloof af, as jy al moedeloos is van al die probeer; het ek vandag vir jou 'n boodskap. As jy nou in jou hart voel, 'Here, vergewe my! Ek keer my weg van die verkeerde paaie en kies om saam met U die pad van my lewe te stap.', dan wil ek hê dat jy, as 'n daad van geloof – daar waar jy nou na hierdie boodskap kyk of luister of dit lees – jou oë sluit, jou hand op jou regterbeen plaas en hoor na wat die Gees sê :
Gisteraand het ek vir die Here gevra watter boodskap Hy vandag wil gee vir Sy kinders. Ek het baie duidelik in my gees gehoor: Psalm 72:12
Want hy sal die behoeftige red wat daar roep om hulp, en die ellendige en wie geen helper het nie. Hy sal hom ontferm oor die arme en behoeftige, en die siele van die behoeftiges sal hy red.
Ek het nie eers geweet of daar ooit twaalf verse in Psalm 72 is nie, daarom weet ek dat iemand op hierdie oomblik na hierdie boodskap of luister of dit lees – en God praat nou direk met jou. Die spesifieke boodskap is baie spesifiek vir iemand wat net soos Asaf en Gehasi, die lewe begin aanskou het. Ek wil vandag vir jou sê : Verander die plek waar jy staan, want die God van die Heelal het vir jou 'n persoonlike boodskap gebring. Moet dit nie weerstaan nie, maar onderwerp jou aan hierdie woord soos wat Maria, die moeder van Jesus, gedoen het toe sy gesê het: 'Laat dit met my gaan volgens U woord'.