Image deur Jason Goh
Garnale is die beste misgemerkte seekos in die VSA, gevolg deur gekweekte Atlantiese salm wat as die Stille Oseaan- of reënboogforel voorgedoen word.
Seekos is die wêreld wat die meeste verhandel word voedsel kommoditeit, volgens waarde, en die produk is moeilik op te spoor van bron tot mark. Verslae oor die feit dat seekos verkeerd gemerk het, het die afgelope dekade toegeneem, maar min studies het die algemene omgewingseffekte van hierdie misleidende praktyk in ag geneem.
Nuwe navorsing ondersoek die gevolge van die verkeerde etikettering van seekos op die mariene omgewing, insluitend bevolkingsgesondheid, die doeltreffendheid van die bestuur van visserye, en mariene habitatte en ekosisteme.
Die resultate, wat onlangs in die Verrigtinge van die Nasionale Akademie van Wetenskappe, toon dat ongeveer 190,000 tot 250,000 ton verkeerd gemerkte seekos in die VS verkoop word, wat 3.4% tot 4.3% van al die seekos wat verbruik word, uitmaak.
Mede-outeur Sunny Jardine, 'n assistent-professor aan die Universiteit van Washington se Skool vir Mariene en Omgewingsake, het gehelp om 'n statistiese ontleding te ontwerp om die produk op die etiket te vergelyk met die een wat iemand regtig geëet het.
"Dit is belangrik om verkeerde etiketteerings in ag te neem, eerder as die koers van verkeerde etikette, as ons dink aan die verskillende biologiese en omgewingseffekte van verkeerde etikettering," sê Jardine.
'U kan 'n spesie hê wat die meeste van die tyd verkeerd gemerk is, maar as die verbruik van die spesie laag is, is die hoeveelheid verkeerd gemerkte produk ook laag, en dit is miskien nie so 'n groot kommer van die bestuur nie.
'Aan die ander kant kan u produkte kry met 'n lae verkeerde etikettering en 'n hoë verbruik, wat beteken dat baie van die verkeerd gemerkte produk verbruik word. Ons vind dit is die geval vir reuse-tiergarnale wat as witbene-garnale verkoop word, en vir Atlantiese salm wat as Stille Oseaan-salm verkoop word. "
Garnale en salm
Die outeurs het die Monterey Bay Aquarium Seafood Watch-program gebruik wat ongeveer 85% van die seekos wat in die VSA verbruik word, beoordeel en aanbevelings van verbruikers bied vir meer volhoubare keuses. Die outeurs het hierdie tellings gekombineer met verkeerde etikettering en verbruiksyfers om die bevolking se gesondheid en die visserybestuur van die soort wat eintlik verbruik is, te vergelyk met die op die etiket.
Genetiese tegnieke kan bepaal of 'n seekosproduk as 'n soortgelyke spesie met 'n hoër waarde bemark word, wat op baie punte in die voorsieningsketting kan gebeur.
Die mees verkeerde gemerkte produk is garnale, die gewildste seekos in Amerika. Ingevoerde reuse-tiergarnale, wat in die kategorie "Vermy" van Seafood Watch is, kan uiteindelik as witpootgarnale gemerk word, in die kategorie "Beste".
Salmon het die tweede plek behaal oor die hoeveelheid verkeerd gemerkte seekos wat verbruik word. Gekweekte Atlantiese salm, in die kategorie "Vermy", kan uiteindelik as Stille Oseaan- of reënboogforelle gemerk word, gewoonlik in die kategorie "Beste" of "Goed".
Mis gemerkte seekos en volhoubaarheid
Meer algemeen toon die studie aan dat valse etikettering geneig is om 'n minder volhoubare produk te vervang. Met vervanging van seekos is 28% meer geneig om uit ander lande ingevoer te word, wat dikwels swakker omgewingswette het as dié wat die plaaslike seekos op die etiket bevat.
"In die Verenigde State is ons eintlik baie goed in die bestuur van ons visserye," sê hoofskrywer Kailin Kroetz, 'n assistent professor aan die Arizona State University School of Sustainability. 'Ons beoordeel die aandeel sodat ons weet wat daar is. Ons stel 'n vangsperk in. Ons het sterk moniterings- en handhawingsvermoë om vissers te ondersteun wat aan die perk voldoen. Maar baie lande waaruit ons invoer, het nie dieselfde bestuurskapasiteit nie. "
In 86% van die gevalle het plaasvervangers vir wild-gevangde spesies afkomstig van visserye wat slegter gevaar het in terme van die populasie-impak - spesie-oorvloed, vissterftes en byvangste en weggooi - as die spesies op die etiket. Die verkeerde etikettering was ook geneig om slegte bestuurspraktyke te verdoesel: 78% van die vervangde seekos het 'n laer effektiwiteit vir die bestuur van die vissery as die produk wat op die etiket aangedui word.
"Die verwagte spesies word baie goed bestuur," sê Kroetz.
Die aandag van die publiek is geneig om te konsentreer op spesies wat gereeld verkeerd gemerk word, selfs as Amerikaners minder van die produkte verbruik.
"Daar is baie media-aandag gegee aan die verkeerde etikettering van 'n spesifieke soort, soos heilbot en snapper," sê Jardine. "Maar 'n grootbeeld-analise toon dat ons ook op ander spesies moet fokus as ons bekommerd is oor die omgewingsimpak."
Die gevolge van die verkeerde etikettering van seekos is nie net omgewings nie, skryf die outeurs, maar ook ekonomies en sosiaal, en beïnvloed seekosverbruikers en die volhoubare visbedryf.
"As die volhoubaarheidsbeweging van seekos beter geïntegreer is met die toets van misbruik van seekos, koersberekening en opsporing van regulasies, kan ons die verbruiker beter inligting gee oor die biologiese, sosiale en ekonomiese implikasies van die produkte wat hulle verbruik," sê Jardine.
Befondsing vir die studie kom van die Paul M. Angell Family Foundation and Resources for the Future, sowel as die National Socio-Environmental Synthesis Centre in Annapolis, Maryland, met befondsing van die National Science Foundation.
Bykomende mede-outeurs is afkomstig van Resources for the Future, Advanced Conservation Strategies, American University en Harvard University.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > omgewing > Hoeveel is die Aarde se natuurlike kapitaal Eintlik Worth