5 van die beste Griekse ruïnes in Sicilië - Geskiedenis Podcasts - 2021
1. Vallei van die tempels
The Valley of the Temples is 'n wêreldberoemde argeologiese terrein op Sicilië en huisves 'n paar van die bes bewaarde antieke Griekse ruïnes ter wêreld, veral buite Griekeland. Agrigento, waarin hulle geleë is, was sedert die 6de eeu vC 'n Griekse kolonie.
Die meerderheid van die tempels is in die vyfde eeu vC gebou. Maar nadat hulle eers deur die Kartagoërs en daarna die Christene vernietig is, amper duisend jaar later, bestaan ​​hulle deels uit rekonstruksies. Nietemin kan die oorblyfsels van nege van die tien oorspronklike tempels nou gesien word.
Die oudste van die tempels, die tempel van Herakles, is in die sesde eeu vC gebou en bestaan ​​uit verskeie Doriese kolomme. Die beste bewaarste van die ruïnes is die tempel van Concorde uit die vyfde eeu vC, wat van vernietiging gered is toe dit in 'n Christelike kerk ingelyf is. Die ander tempels is opgedra aan Juno, Olympian Zeus, Hephaistos, Hera Lacinia en Castor en Pollux.
5 van die beste Griekse ruïnes in Sicilië - geskiedenis
In die klassieke tyd, Sicilië was die ster van Magna Graecia, en selfs al is besoeke aan eeue-oue ruïnes en Griekse tempels gewoonlik nie jou hoogste prioriteit tydens vakansie nie, sou dit moeilik wees om nie beïndruk te word nie - indien nie heeltemal oorweldig nie - deur die groot aantal antieke plekke in Sicilië. Alhoewel die eiland deur talle nasies gevorm is, is dit die Griekse invloed wat die belangrikste is, en selfs vandag spog Sicilië nog met oorblyfsels van antieke Griekse argitektuur wat met sommige van die besienswaardighede in Griekeland ooreenstem.
Die Vallei van die Tempels, Agrigento
The Valley of the Temples, Sicilië, is die tuiste van Griekse en Romeinse ruïnes, maar dit is die agt Griekse tempels wat tussen 510 en 430 vC gebou is, wat die opvallendste is. Hoogtepunte sluit in die Tempel van Concord, een van die bes bewaarde Griekse tempels ter wêreld, en die Tempel van Juno. Die Vallei van die tempels is werklik een van die belangrikste en moet-sien Besienswaardighede van Sicilië.
'N Tempel met een van die beste voorbeelde ter wêreld van Doriese argitektuur en 'n antieke 4de -eeuse vC -teater, is die belangrikste besienswaardighede van Segesta, maar die landskap en see -uitsigte is ewe dramaties. Gedurende die somermaande is dit een van die gewildste besienswaardighede in Sicilië terwyl die teater 'n uitstekende program van konserte en Griekse toneelstukke aanbied.
Tempels by Selinunte
Min oorblyfsels van die tempels, die akropolis en die agora van Selinunte, behalwe 'n reeks indrukwekkende kolomme, maar dit gee 'n baie duidelike idee van die grootte van die nedersetting van die 7de eeu vC, en diegene wat wil weet wat om te sien op Sicilië, teleurgesteld. Die steengroewe van die Cave di Cusa, 10 km wes van Selinunte, bied 'n fassinerende insig in hoe die tempels in Selinunte gebou is.
Die Griekse teater in die Argeologiese Park is die grootste Griekse teater ter wêreld en een van Sirakuse se mees dramatiese ruïnes. Die jaarlikse somerprogram van klassieke Griekse toneelstukke bied skouspelagtige kyke, wat die Griekse teater een van die meer beroemde toeriste -aantreklikhede in Sicilië maak. Die park het ook 'n Romeinse amfiteater en naby die steengroewe in Latomie, waar die Orecchio di Dionisio -grot en die Grotta dei Cordari geleë is.
Verken die geskiedenis en die natuur saam op die UNESCO -erfenisterrein in Pantalica, ongeveer 23 km noordwes van Syracuse, waar die diep kalkklowe besaai is met ongeveer 5000 grafkamers wat uit die agtste eeu vC dateer.
So gewild vanweë sy uitsigte oor die Ioniese kus en die Etna -berg as sy historiese waarde, die amfiteater in Taormina is die tweede grootste antieke teater in Sicilië en een van die belangrikste besienswaardighede van Taormina.
Met 'n buitengewone Grieks-Romeinse erfenis, bevat antieke ruïnes by Tindari in die noordoostelike hoek van die eiland Romeinse geboue en baddens, vloermosaïek en 'n teater, waar 'n jaarlikse program van Griekse toneelstukke en dramatiese opvoerings plaasvind.
Fenisiese nedersettings in Sicilië
Solunto is gebou deur die Feniciërs in ongeveer 700 vC en is ongeveer 10 km oos van Palermo, naby Bagheria, geleë. Dit is gebou op die terrein van 'n Fenisiese dorp, en is deur die Grieke uitgebrei en het nog steeds spore van voormalige privaat huise, Doriese kolomme, 'n Agora en ander artefakte. Ten weste van Sicilië was die eiland Mozia 'n kolonie Kartago, die Fenisies-gestigte stad in Noord-Afrika. Besoek die eiland vandag en u kan baie leer oor die antieke geskiedenis van argeologiese oorblyfsels, waaronder 'n nekropolis en 'n museum in die Villa Whitaker.
Die villa by Piazza Armerina is die tuiste van een van die wêreld se belangrikste versamelings Romeinse mosaïek en een van die ongelooflik pragtige besienswaardighede in Sicilië. Dit bied ook 'n uitgebreide begrip van die tradisionele uitleg van 'n Romeinse villa. Die omvang van die mosaïek, wat in die twaalfde eeu in 'n modderstorting begrawe is, is eers ontdek toe 'n opgrawingsprojek in die 1950's begin is.
Vir meer inligting oor die belangrikste argeologiese terreine in Sicilië, besoek ons ​​vakansiegids.
Die beste antieke Griekse ruïnes in die vasteland van Italië: Paestum
Die meeste ou ruïnes in Italië wat u sien, is nie verbasend nie Romeins. Maar net 'n uur suid van Salerno is iets anders … en baie ouer: Grieks ruïnes.
Die antieke Griekse tempel van Athena (of "Ceres ")
Die ou ruïnes by Paestum is een van die enigste Griekse ruïnes wat op die vasteland van Italië oorgebly het, en hulle is beslis die bes bewaarde. (Baie meer wonderlike oorblyfsels van antieke Griekeland kan op die eiland Sicilië gevind word). Boonop, alhoewel u waarskynlik alles van mans en manlike gode gehoor het, is hierdie webwerf 'n goeie voorbeeld van hoe dit nie presies die geval was nie: Al drie van Paestum se belangrikste tempels is gebou ter ere van vroulike godinne.
Die terrein het ook 'n juweel van 'n argeologiese museum, met 'n paar van die belangrikste vondste van die Griekse en Etruskiese beskawings. Nog 'n bonus? Alhoewel Paestum natuurlik 'n toeristeplek is, is dit ver buite die gebaande paaie, wat beteken dat u, afhangende van die seisoen, byna alleen met die tempels kan wees.
Gestig in 600 v.C. deur die Grieke is Paestum in 273 v.C. deur die Romeine verower Alhoewel u vandag nog die argeologiese tekens van hul verowering kan sien, bly die best bewaarde en skouspelagtigste ruïnes in Paestum Grieks.
Die Tempel van Hera II, een van die bes bewaarde (en mooiste!) Antieke Griekse tempels in Italië
Die middel van die drie tempels, die Tempel van Hera II, is die een wat die meeste ontsag het. (Jou gids noem dit waarskynlik die Tempel van Neptunus argeoloë weet nou dat dit opgedra is aan Hera, die godin van vroue en die huwelik, danksy aanbidders en 'n offer wat begrawe is in kuipe naby die tempel). Die tempel dateer heeltemal terug tot 450 v.C. en is heeltemal ongeskonde, behalwe sommige van die binnemure en die dak. Dit is eintlik so 'n goeie toestand, dit is eintlik een van die goed bewaarde antieke Griekse tempels ter wêreld! Dit is ook absoluut massief: 195 by 80 voet.
Die Tempel van Hera I was die eerste tempel van die drie, sowel as die eerste een wat aan Hera gewy is. (Ons weet dit weer, as gevolg van die offer -aanbiedinge. Die meeste is vroulike terracottabeelde met die Griekse letters Η (eta) + Bl (rho) + A (alfa): Hera). Selfs hier was daar egter verwarring: vroeëre argeoloë het gedink dat dit 'n Romeinse openbare gebou was, en dit is dus die "Basilica " van Hera. Alhoewel dit kleiner is as die ander, is dit nog steeds groot. Sy datum? 550 v.C.
Dan is daar ook die Tempel van Athena. 'N Klein, pragtige tempel wat ook (per ongeluk) aan Ceres toegeskryf is, is opgedra aan die godin van oorlog, wysheid en heldhaftigheid. Dit dateer uit 500 v.C. en is later as 'n Christelike kerk gebruik.
Die amfiteater by Paestum
Sodra u hierdie pragtige tempels en hul omliggende ruïnes ingeneem het (moenie die Romeinse misloop nie amfiteater, waarvan u slegs die helfte kan sien danksy 'n ongevoelige besluit in 1930 om die noordelike helfte met 'n nuwe pad te begrawe), gaan na die webwerf 's Argeologiese museum.
Terwyl u daar is, moet u nie die ongelooflik goed bewaarde antieke grafskilderye misloop nie, wat almal per ongeluk in 1969 deur 'n artisjokboer (!) Gevind is. Die bekendste van hulle almal is die fresco's uit die Graf van die duiker. Alhoewel dit lyk asof dit gister geverf is, is dit in 470 v.C. Sommige foto's wys hoe mans baljaar by 'n begrafnisbanket. Die bekendste toon egter 'n eensame figuur wat in die water spring, 'n beeld wat as 'n asemrowende metafoor vir die dood geïnterpreteer is - en die enigste beeld soos dit ooit gevind is.
Paestum se beroemde Tomb of the Diver -fresco
As u gaan, onthou net dat die argeologiese museum daagliks oop is van 08:45 tot 19:00, behalwe op die eerste en derde Maandag van die maand. Die argeologiese terrein is daagliks van 09:00 oop en sluit 'n uur voor sononder. Dit is slegs 6,50 euro vir beide.
U het nie meer as 'n dag in Paestum nodig nie, so oor die algemeen sou ons nie aanbeveel om oor te bly nie (die restaurante lyk ook baie toeristies, wat nooit ideaal is vir die plek waar u oornag nie!). Maar Paestum is 'n maklike daguitstappie vanaf die Salerno van die Amalfikus (een van die redes waarom ons voorheen aanbeveel het om Salerno as basis te gebruik!) Of uit Napels.
Vir die webwerf wil u een van twee stoppe hê: Paestum of Capaccio-Roccadaspide. U kan die trein direk neem van Salerno na Paestum (30 minute se ry) of van Napels na Paestum (1,5 uur se rit). Daar is ook busse wat stadiger is, maar goedkoper kan wees, insluitend van Salerno na Paestum via CSTP (lyn 34), SITA of Autolinee Giuliano Bus (reëls 3, 4, 5, 6, 7 en 10). CSTP verbind Napels ook met Paestum, net soos Autolinee Giuliano Bus.
Ek en my 17 -jarige seun gaan slegs 2 en 'n half dae op Sicilië (die einde van ons reis van 2 weke deur Italië) en hy is absoluut mal oor die Griekse en Romeinse geskiedenis, so ons wil graag die beste plekke in Sicilië dat ons in hierdie tydsraamwerk kan pas, maar tog tyd het om die webwerwe wat ons besoek, te geniet.
Ons is gemaklik met die openbare vervoer en bly in koshuise/soortgelyke plekke (reis met net rugsakke sodat ons elke aand kan beweeg as dit die beste is).
Ons sal waarskynlik die nagtrein van iewers rondom Paestum neem (ek het nog nie die roosters nagegaan nie) en arriveer Sicilië in die vroeë oggendure van Maandag 25 Maart en vertrek op die nagtrein wat om 21:20 op 27 Maart vanaf Catania vertrek.
Sou iemand so gaaf wees om optimale maniere voor te stel om die belangrikste historiese terreine te besoek? Soos:
-Na watter stasie moet ons uit die Paestum/Pompeii-gebied kom?
-Moet ons elke aand van verblyf verander om terugspoor te beperk?
-Voorstelle vir 'n lus wat eindig in Catania, en die beste vervoermiddele tussen webwerwe.
Die vallei van die tempels op Sicilië, feite, geskiedenis en#038 foto's
Die Vallei van die tempels is een van die bekendste voorbeelde van kuns en argitektuur in Griekeland, gekenmerk deur die buitengewone toestand van bewaring en belangrike Doriese tempels. Sedert 1997 is die hele gebied opgeneem in die lys van UNESCO -wêrelderfenisgebiede. Die argeologiese en landskapspark van die Tempeldal, met sy 1300 hektaar, is een van die grootste argeologiese terreine in die Middellandse See.
Akragas (Ἀκράγας) is gestig deur koloniste van Gela, Kreta en Rhodes in 580 vC na die gelyknamige rivier. Dit was 'n belangrike stedelike sentrum van die antieke wêreld en het gegroei van 'n klein nedersetting tot 'n groot stadstaat met 'n bevolking van meer as 200 000 inwoners.
Onder die bewind van die tiran Theron (488-473 vC) het Akragas militêr uitgebrei met die oorwinning oor die Kartagoërs. 'N Tydperk van wedywering met Syracuse het gevolg. Die tempels dateer uit die bloeityd van die stad in die 5de eeu. Na die afdanking van die Kartagoërs in 406 vC, het die stad 'n fase van agteruitgang betree. Onder die Romeinse domein was dit 'n belangrike ekonomiese sentrum. Vanaf die sewende eeu nC het die stad begin ontvolk en verarm.
In die Vallei van die Tempels is daar 11 tempels, almal in Doriese styl., Hidrouliese werke, sommige nekropolis (Romeins en vroeg -Christelik), versterkings, die oorblyfsels van 'n Romeinse wyk, twee Agora, 'n raadsaal.
Tempel van Hera Lacinia (Juno)
Die Tempel van Hera Lacinia, of Juno Lacinia, is in die oostelike punt van die Vallei van die Tempels geleë. Dit is ongeveer 450 vC gebou en behoort in styl tot die Argaïese Doriese tydperk. Sy toekenning aan Hera Lacinia spruit uit 'n foutiewe interpretasie van die Romeinse skrywer Plinius die Ouere.
Die Tempel van Concordia, gebou c. 440–430 v.C., is die grootste en die beste bewaarde Doriese tempel op Sicilië en een van die bes bewaarde Griekse tempels in die algemeen. Die tempel het sy tradisionele naam te danke aan 'n Latynse inskripsie wat dateer uit die middel van die eerste eeu vC. Die tempel is in die 6de eeu nC omskep in 'n Christelike kerk. Die blokke tussen die kolomme is in die 18de eeu verwyder.
Tempel van Asclepius
Die klein tempel is rondom die laat 5de eeu vC gebou en is in die middel van die San Gregorio -vlakte geleë. Die tempel was oorspronklik waarskynlik gewy aan Apollo die Geneesheer.
Tempel van Herakles
Die tempel van Herakles het 'n argaïese Doriese styl en is geleë op die heuwel van die tempels. Die tempel is die mees argaïese van die Agrigento -tempels, wat dateer uit die laaste jare van die 6de eeu vC.
Olympeion -veld (Tempel van die Olympiese Zeus)
Die tempel, die grootste in die hele antieke Weste, is gebou na die Slag van Himera op die Kartagoërs (480-479 v.C.) om Zeus te vereer. Dit word gekenmerk deur telamone, ontsaglike beeldhouwerke van sewe en 'n half meter hoog, afbeeldings van Atlas wat die hemelse gewelf ondersteun.
Tempel van die Dioscuri (Heiligdom van die Chtoniese gode en Tempel van Castor en Pollux)
Die tempel word ook die tempel van Castor en Pollux genoem, seuns van Zeus en die koningin van Sparta. Daar is slegs vier kolomme oor weens aardbewings en brande, wat die simbool van Agrigento geword het.
Tempel van Hephaestus, Tempel van Vulcan
Die tempel het 'n Doriese styl en dateer uit die 5de eeu v.C. en is van groot grootte en in (43 x 20,85 m). Dit is geleë op die heuwel wes van die Kolymbetra -tuin, wat die heuwel van tempels en die heiligdom van die Chtoniaanse gode skei. Die tradisionele naam van die tempel van Vulcan is suiwer konvensioneel en word nie deur argeologiese vondste of dokumente ondersteun nie.
Die Paleo-Christelike Nekropolis dateer uit die derde tot sesde eeu nC. Grotta Fragapane is 'n groot katakombe wat bestaan ​​uit gange en begraafkamers (hokkies en rotundas) wat uit die bestaande Griekse reënbakke gesny is. Die mure van die grafkamers bevat nisse en arcosolia (grafte) terwyl ander grafte in die vloer opgegrawe is.
Die Necropoli Giambertoni dateer uit die tweede eeu vC tot die derde eeu nC, en huisves ook die graf van Theron. Dit is gevorm uit borsgrafte van kalksteen. Verskeie sarkofae is ontdek, soos 'n kind se sarkofaag wat nou in die Pietro Griffo -streekmuseum vir argeologie te sien is.
Theron se graf
Die graf van Theron ' is 'n begrafnis toring wat dateer uit die laat Hellenistiese tydperk. Die tempel is omstreeks 430 vC in die Doriese orde gebou. Soos gewoonlik in Agrigento, is die tradisionele naam konvensioneel en word dit deur reisigers op die Grand Tour aan die graf toegeskryf.
Akragas was omring deur 'n buitemuur wat ongeveer 12 km lank gestrek het. Nege gate is langs die vestings ingedeel, deur argeoloë van oos na wes genommer. Poort V was een van die belangrikste ingange van die stad en het na die heiligdom van die Chtoniese gode gelei.
Die gimnasium dateer uit die Augustus -tydperk en is 'n paar honderd meter noord van die tempel van die Olympiese Zeus gebou. Die oorblyfsels van 'n portiek wat vir binnenshuise sport gebruik word, is gevind. 'N Exedra, 'n groot bad en 'n groot ritualistiese altaar wat gebruik word vir rituele wat met atletiese opleiding verband hou, is nog steeds sigbaar.
Die teater is ontdek in Junie 2016. Die oostelike kant is teen die rots gebou, terwyl die noordelike en westelike gedeeltes opgerig is op substrukture wat bestaan ​​uit 'n stelsel van trapeziumvormige kamers wat op verskillende hoogtes gerangskik is en met aarde gepak is om die helling waarop die rye met stappe is gereël.
Die Ekklesiasterion en die Oratorium van Phalaris
Die Ekklesiasterion was 'n openbare ruimte waar die burgervergadering sou vergader en is tussen die vierde en derde eeu vC gebou. In die eerste eeu vC vorm die ekklesiasterion die fondamente vir die bou van die Oratorium van Phalaris. Weereens, die toeskrywing is verkeerd.
Die Bouleuterion was die kamer van die openbare huis van verteenwoordigers (Boulè in Grieks) en is tussen die vierde eeu en die derde eeu vC gebou.
Die Hellenisties-Romeinse heiligdom is 'n klein tempel omring deur 'n plein met 'n portiek. Die kompleks is in twee afsonderlike fases gebou en is voltooi onder Tiberius.
Romeinse hellenistiese wyk
Die Romeinse Hellenistiese wyk was 'n woonbuurt. Die gebied strek oor ongeveer 10 000 vierkante meter en bevat sewe-en-twintig huise (domus) in drie insulae (woonstelgeboue). Langs die domus was pakhuise, werkswinkels en winkels.
Tempel van Demeter (Kerk van Saint Blaise)
Die Tempel van Demeter is ongeveer 470 vC gebou. Vandag is die ruïnes van die gebou opgeneem in die Kerk van Saint Blaise wat dateer uit die Normandiese tydperk (twaalfde eeu).
Die Groot Tempels van Sicilië
Daar is ten minste duisend redes om Sicilië te besoek, die groot eiland - inderdaad die grootste in die Middellandse See - wat die driehoekige voetbal vorm tot by die boot wat die Italiaanse skiereiland is.
Dit is almal baie goeie redes, waaronder wonderlike landskappe, 'n unieke komplekse en heerlike kookkuns, 'n uiteenlopende en veelsydige geskiedenis, uitstekende wyne, 'n groot verskeidenheid argeologiese terreine, 'n nog groter geskiedenis van historiese dorpe en dorpe. 'N Goeie manier om al hierdie aspekte te verken, is ons Exploring Sicily -toer, wat volgende maand vir die eerste keer in April plaasvind.
Maar een van die belangrikste redes om die eiland te besoek, ontbreek in die lys hierbo: Griekse tempels!
Nie alle Siciliaanse tempels word goed bewaar nie, maar die ruïnes is veral aanloklik, veral in die lente!
Griekse tempels is een van die vroegste goed gedefinieerde uitdrukkings van wat ons nou erken as die Westerse tradisie in argitektuur, en een van die invloedrykste tot vandag toe. Hulle gaan terug na die 8ste of 7de eeu v.C., en soos die naam aandui, is dit inderdaad 'n belangrike prestasie van die Argaïese Grieke, afkomstig uit die suide van die moderne Griekeland, naamlik die Peloponnesos en Sentraal -Griekeland, waar die Griekse tempelargitektuur dit blyk die belangrikste wortels te hê, waarskynlik afkomstig van plaaslike houtvoorgangers.
Die argitektoniese styl van die Griekse vasteland is die Doriese, wat beskou word as die soberste en 'manliker' van aard. By ons verkenning van Athene sien ons nie minder nie as drie belangrike voorbeelde van die suiwerste vorm van Griekse tempel: die Parthenon op die Atheense Akropolis, die mees kenmerkende van alle Griekse tempels, die tempel van Hephaistos in die stad Agora, die beste bewaarde voorbeeld in Griekeland (albei is van die middel van die 5de eeu v.C.), en die wonderlik gevestigde tempel van Aphaia op die eiland Aigina, wat hulle met 'n halwe eeu voorafgegaan het.
Die oostelike Egeïese See en Klein -Asië was bekend vir hul eie ontwikkeling, die meer elegante en 'vroulike' Ioniese styl, wat ongeveer 'n eeu na die Doriese styl verwek is. Sy mees prominente voorbeelde by Samos, Efese en Didyma (baie beter bewaar as die ander twee) word ook gekenmerk deur hul groot monumentale grootte. Ons besoek hulle onderskeidelik op ons Cruising the Dodecanese en Cruising to Efesus -toere, en ondersoek elke keer sigbare oorblyfsels van die 4de eeu vC of later.
Wat is dan so merkwaardig aan die Griekse tempels van Sicilië?
Die kort antwoord is eenvoudig dat Sicilië 'n groter digtheid van monumentale tempels besit as enige ander gebied van die Middellandse See, en nou meer goed bewaarde voorbeelde bevat as op enige ander plek. Hulle vorm nie net 'n buitengewoon ryk ensemble van besonder indrukwekkende antieke monumente nie, maar elkeen het ook sy eie kenmerkende kenmerk en besondere kenmerke, sy eie geskiedenis en sy eie spesifieke omgewing in 'n stad of landskap.
Die sogenaamde Tempel van Hera by Agrigento
Die rede vir die rykdom van Sicilië in so 'n spesifieke soort monument lê in die vroeë geskiedenis van die eiland. In die 8ste eeu v.C. het Sicilië 'n teiken geword van die beweging wat bekend staan ​​as die Griekse kolonisasie, wat 'n groot deel van die Middellandse See en die Swart See beïnvloed het. Griekse setlaars, meestal uit die stadstate van die Suid -Griekse vasteland, het 'n hele reeks nuwe stede op die eiland gestig, waaronder Syrakousai (moderne Syracuse), Akragas (Agrigento), Messene (Messina) en Selinous (Selinunte). Trouens, Sicilië (en die suide van die Italiaanse vasteland) het soveel Griekse kolonies ontvang dat die streek later genoem is Megale Hellas of Magna Graecia ("Groot Griekeland").
Hierdie setlaars het hul Griekse identiteit, lewenstyl, kultuur en tradisies saamgebring, 'n pakket wat ook hul godsdiens insluit. Die groot tempels van Sicilië is die opvallendste uitdrukking van die pakket. Eerstens het hulle voldoen aan die praktiese behoefte om 'n huis van aanbidding of heiligdom te voorsien vir die standbeeld van die onderskeie god of godin. Terselfdertyd was die keuse van 'n argitektoniese tipe uit die 'moederland', die Doriese tempel, 'n duidelike aanduiding van die koloniste se agtergrond en kulturele belyning. Binnekort het die grootte, formaat en individuele kenmerke ook die rykdom, ambisie en spesifieke Siciliaanse identiteite van die 'nuwe' stede begin uitdruk.
Oorblyfsels van die tempel van Apollo in Syracuse (Wikimedia: Berthold Werner)
Syracuse (Syrakousai), gestig deur Korintiërs in 733 vC, was oorspronklik beperk tot die klein eiland Ortygia, wat steeds die hart van die ou stad is. Twee groot tempels word op die eiland gevind.
Die tempel van Apollo is een van die oudste onder die Griekse tempels van Sicilië, wat voor 550 vC gebou is. Alhoewel dit slegs gedeeltelik behoue ​​bly, is die monumentale karakter daarvan nog steeds opmerklik deur die dig geplaasde dik kolomme, net soos die reeds baie Siciliaanse plan, met 'n adyton, 'n innerlike heiligdom wat die standbeeld van Apollo huisves, aan die agterkant van die interne heiligdom. 'N Inskripsie op die voorste trappe noem Kleomenes as sy argitek en Epikles as die skepper van die kolomme - so 'n trotse herdenking van die bouers sou destyds ondenkbaar gewees het op die vasteland van Griekeland.
Vir die moderne besoeker word die tempel van Apollo by Syracuse oortref deur die van Athena, een van die mees skouspelagtige besienswaardighede op Sicilië. Dit is opgerig deur die plaaslike tiran Gelon na 'n groot oorwinning oor die Kartagoërs in 480 vC, en dit was nog 'n monumentale Doriese tempel, gebou uit plaaslike kalksteen (wat bedek sou gewees het met fyn pleisterwerk), met 'n bobou van marmer ingevoer uit die Cyclades, sommige 900 km weg. Wat die tempel van Athena uniek maak, en nie net onder die tempels van Sicilië nie, is die feit dat dit na byna 2500 jaar steeds 'n plek van aanbidding vir die stad dien. Dit is omstreeks 600 nC as 'n Christelike kerk herwy, het later as 'n moskee gedien en is nou die Rooms -Katolieke katedraal van Syracuse. Versteek agter 'n sierlike barokgevel, vind die besoeker wat eintlik 'n vroeg -Christelike basiliek is wat ingebou is in en rondom die basiese struktuur van 'n laat -argaïese Doriese tempel.
"Tempel van Concordia" by Agrigento/Akragas
Agrigento (Akragas) is omstreeks 582 vC deur mense van die nabygeleë Gela en van die verre Rhodes gevestig. Die stad floreer veral in die 6de en 5de eeu vC, waarna dit gereeld hande verander tussen Grieke en Kartagoërs voordat dit uiteindelik na Rome val.
Tydens sy bloeitydperk blyk dit dat Akragas baie hulpbronne bestee het aan weelderige argitektuur, 'n feit wat gekritiseer is deur die filosoof Empedocles uit die 5de eeu vC, wat self 'n burger was: Die Agrigentines leef delikaat asof hulle môre sterf, maar hulle bou hul huise goed asof hulle gedink het hulle sal vir ewig lewe. Dit is inderdaad bekend dat Akragas ten minste tien groot tempels gehad het.
Die indrukwekkendste van hulle vandag is die een wat tradisioneel die Tempel van Concordia genoem word, hoewel die godheid daarvan onbekend is. Gedateer op c. 425 vC is dit een van die laaste van die Griekse tempels van Sicilië wat voltooi is. Dit word beskou as een van die drie mees bewaarde Griekse tempels regoor die antieke wêreld (die ander is die sogenaamde Tempel van Poseidon in Paestum naby Napels en die van Hephaistos in Athene). Die binneste heiligdom, buitenste kolonnades en voorpante oorleef almal in die oorspronklike toestand, en toon die fyn afmetings van klassieke argitektuur. Die goeie bewaring daarvan is te danke aan die vroeë omskakeling daarvan in 'n Christelike kerk.
'N Gevalle antlantied uit die tempel van Zeus by Agrigento/Akragas
By Agrigento is ook aansienlike oorblyfsels van drie verdere groot tempels sigbaar, insluitend die struktuur wat (waarskynlik vals) bekend staan ​​as die Tempel van Hera. Die opvallendste van hulle moet egter die enorme Tempel van die Olympiese Zeus wees, waarvan slegs fondamente en gevalle messelwerk oorleef. Gebou deur die plaaslike tiran Theron (broer van die voormelde Gelon) na die oorwinning van 480, is dit opgedra aan die hoofgod. Alhoewel dit gegrond was op die idee van die Doriese tempel, was dit eintlik 'n uiters ongewone struktuur om verskeie redes, waaronder die groot afmetings (110 by 52m of 360 by 170ft), die gedeeltelik ommuurde kolonnade en die gebruik van massiewe blok- gebou "atlantids", reliëffigure van reuse, om die bobou te ondersteun. Sommige geleerdes het die Tempel van die Olimpiese Zeus geïnterpreteer as 'n baster van 'n Griekse Doriese buitekant en 'n meer Kartagiese/Fenisiese binnekant.
U kan meer indrukke lees en meer foto's van Agrigento sien in ons pos Impressions of Sicily 1: Agrigento/Akragas.
Selinunte/Selinous: Tempel C (Wikimedia: Janusz Rec? Aw)
Selinunte (Selinous) is in die weste van Sicilië geleë. Dit is in 628/627 vC gestig deur Siciliaanse Grieke uit Gela, met 'n mate van betrokkenheid van Megara naby Athene. Op baie maniere was dit 'n voorpos onder die Griekse stede Sicilië, naby die Feniciese/Kartagoense magsentrums. Dit het sy inwoners beslis nie gekeer om tempels te bou nie: ons weet van minstens sewe, waarvan verskeie groot.
Vier was geleë op die Akropolis, die sitadel van die heuwel van die stad. Een van hulle, Tempel C, is nog steeds baie indrukwekkend. Ons weet nie watter godheid in tempel C aanbid is nie, waarvan die een kant behoue ​​bly. Dit dateer voor 550 vC. Dit deel 'n paar ooreenkomste met die effens ouer tempel van Apollo in Syracuse, soos die adyton aan die westelike punt van die heiligdom, met 'n standbeeld van sy god of godin. Die kolomme en algehele verhoudings is nietemin grasieeler. Veral indrukwekkend is die groewe wat die groot bronsdeure aan die oostelike punt toegelaat het om oop en toe te maak. Dit is genader via 'n monumentale trap van agt trappe, die oudste wat ons in die Griekse wêreld ken. Die museum in Palermo bevat voorbeelde van sy ryk beeldhoukundige versiering.
Tempel E, die tempel van Hera, by Selinunte/Selinous
'N Tweede groep van drie groot tempels het net oos van Selinunte, by die hawe, gestaan. Twee, G en F, lê in puin, maar die derde tempel E staan ​​trots, deels as gevolg van moderne rekonstruksies. Dit was die tempel van Hera, die vrou (en suster) van Zeus en die godin van die huwelik. Vanaf die middel van die 5de eeu v.C. het hierdie tempel 'n sterk invloed uit die Griekse moederland gehad, waar die styl wat ons nou 'klassiek' noem, in volle gang was, terwyl dit ook die Siciliaanse argitektoniese tradisies volg. Tempel E word gekenmerk deur 'n harmonie van proporsie wat ongewoon is onder die groot tempels van Sicilië. Die skulpturele versiering daarvan, hoewel beskeie in hoeveelheid, is een van die beste prestasies van die Griekse kuns op Sicilië. Oor die algemeen herinner dit sterk aan die baie effens ouer en veel minder goed bewaarde tempel van Zeus in Olympia, 'n plek wat baie Siciliaanse Grieke bekend sou wees as gevolg van die atletiekwedstryde wat om die vier jaar gehou word.
Die tempel in Segesta in sy heerlike omgewing
Segesta, in die binneland van Sicilië se noordwestelike uiterste, is op 'n manier die vreemdste onder die stede wat hier genoem word. Dit was nie die produk van die Griekse kolonisasie nie, maar gestig in die newel van tyd deur Elymians, 'n plaaslike Siciliaanse stam. Gedurende sy geskiedenis het dit 'n rol gekies tussen die Griekse en Kartagoense sfere, wat aspekte van die Griekse kultuur aanneem, maar nie noodwendig 'n bondgenootskap met sy Griekse bure was nie. Segesta was voortdurend in konflik met die nabygeleë Selinous. Nietemin, laat in die 5de eeu v.C., was die Segestans besig met die bou van 'n pragtige Doriese tempel op 'n heuwel buite hul stad, waarskynlik met behulp van kundige bouers van hul mededinger en vyand Selinous. Miskien as gevolg van die uitbreek van die oorlog, is dit nooit voltooi nie. Die oorblyfsels daarvan lyk met die eerste oogopslag volledig, met die buitenste kolonne en voetstukke op hul plek. As u van nader kyk, merk ons ​​op dat die delikate kolomfluite en ander beeldhoukundige besonderhede nie toegepas is nie, en dat die tempel 'n innerlike heiligdom ontbreek. Met sy relatief laat datum en in sy onvolledige toestand, is die tempel in Segesta 'n geskikte punt om hierdie pos te beëindig oor die belangrike argitektoniese prestasie wat die Griekse tempels van Sicilië is.
As u belangstel om hierdie indrukwekkende monumente te sien, saam met prehistoriese begraafplase, Fenisiese nedersettings, Normandiese kerke en barokdorpe, moet u hierdie lente saam met ons op 'n splinternuwe epiese toer in Sicilië verken!
Waar om ongelooflike Griekse en Romeinse ruïnes in Sicilië te sien
Die eiland Sicilië, aan die punt van die boot van Italië, het 'n ongelooflike geskiedenis. Gedurende sy leeftyd is dit bestuur deur baie groot beskawings, van die Romeine en die Grieke tot die Bisantynse ryk. Elke kultuur het op een of ander manier sy stempel afgedruk, die Grieke en Romeine deur treffende argitektuur. Maak 'n draai deur hierdie pragtige bewaarde ruïnes in Wes -Sicilië om terug te gaan in die tyd en ontdek die multikulturele erfenis van die eiland.
Selinunte is een van die indrukwekkendste argeologiese terreine in die Middellandse See. Nadat die stad byna vernietig is tydens 'n aanval deur die Kartagoërs in 409 vC, is die stad verlate en verswelg deur aarde en sand, wat die ou metropool ongelooflik baie eeue lank bewaar het. Besoekers kan die opgegrawe terrein verken en die talle tempels, geboue en snuisterye sien wat die afgelope jaar deur argeoloë ontbloot is.