Tallie blog: 'Die rerige jy'
JY LEES NOU Tallie blog: 'Die rerige jy'
So het die UNISA eksamen gekom en gegaan. Soms het ek die idee gekry ek moet die teorie 4 x deurwerk, waar my jonger mede-studente ligvoets net 2x deur die werk hoef te gaan.
Die eksamen het goed afgeloop. Dis nou net 'n kwessie van tyd voor die uitslag kom. Tot dan is ek rustig en nie baie haastig om die punte te kry nie. Net vir ingeval dit blyk dat my grysstof nie meer op standaard is soos voorheen nie.
Baie mense het die afgelope paar maande gesê ek is totaal van my trollie af om nou iets te wil studeer. Party het gesê hulle is te oud, party te besig, baie was net nie lus nie, en sommige het hulle komende aftrede as rede gebruik. Ek het alles maar gelate aangehoor, en my neus dieper in die boeke gedruk. Soms het ek begin dink, ek is regtig van die pad af. Maar omdraai was nie 'n opsie nie. Met al die nuwe inligting en tegnologie was dit asof daar 'n nuwe wêreld begin oopgaan het. 'n Bemarkingswêreld wat dramaties verander het sedert die nuwe millinium aangebreek het.
As ek nou terugkyk, weet ek dit was die moeite werd. Ons moet ook ophou dink dat ons lewe tot stilstand gaan kom sodra ons die ouderdom van 60 gaan bereik. (Terloops, ek is nog baie ver daarvandaan - hahaha). Al hoe meer afgetredenes kla dat hulle nie meer kan uitkom met hulle pensioen of spraargeld nie. Die rente is niksbeduidend en alles word daagliks duurder.
In Europa praat die mense nou van 'n aftree-ouderdom van 74 jaar. Die mens leef glo langer, is meer gesond en meer aktief as 50 jaar gelede.
Dit laat my dink aan 'n artikel wat ek die naweek in die dagblad gelees het. Die dame waaroor die berig gegaan het, ken ek, alhoewel ons nie vriendinne is nie. Haar ouderdom word toe onderaan die foto, by haar naam aangedui. Vir 'n oomblik was die wind effe uit my seile. Waar het die tyd heengegaan? Ek onthou haar dan in haar laat twintigs.
Dis dan wat ek wonder. Met die tyd wat verbyvlieg, tegnologie en kennis wat daagliks vermeter en of verbeter. Wanneer is ons regtig ons? Hoeveel van ons het die dapperheid om net onsself te wees? Hoeveel van ons vriendinne lewe in 'n tronk met 'n eggenoot wat te veel drink, of dobbel, of oor die muur loer na beter weivelde? En ja, ek is nie 'n vegter vir vroueregte nie, maar daar is net te veel van hierdie aspekte wat geopper word wanneer 'n klomp henne saamkloek. Eers stamelend, en dan soos die gemaklikheid toevou, praat ons met mekaar.
Dit is veral wanneer oudste kinders in 'n situasie was waar hulle genoodsaak was om die leiding te neem vir 'n gegewe tydperk, en ongelukkig raak dit deel van jou persoonlikheid, jou menswees en jou persoonlikheid. Waar is die werklike, sorgvrye jy dan heen? Was dit ooit daar?
Iemand vertel nou een dag vir my dat hulle gesin nie kan saam weggaan vir die naweek nie, want sy moet die hele naweek haar man oppas. Oppas? Ja, want tussen mense verander sy persoonlikheid dat hy die grootste casanova word waar daar gaste van die teenoorgestelde geslag is. Besef hy nie dat van die lelikste goed op aarde 'n ou man is wat hom hups hou nie? Dit is gewoonlik tydens hierdie funksies wat haar selfbeeld tot op die grond afgebreek word, want hoe lawwer hy hom hou, hoe snediger word die opmerkings na haar kant gemaak.
En so gaan haar en ons almal se lewe verby ons. Sy het 'n hupse man, iemand anders het 'n moeilike baas by die werk, iemand het 'n kind wat moeilikheid maak as hy soggens sy twee ogies oopmaak, finansiele stres of 'n siekbed. Gevangenis van ons eie omstandighede.
Ek moet bieg dat my verwronge sin vir humor baiemaal my redding is. Wanneer jy in die mees onmoontlike tyd iets sal sien, hoor of ervaar wat eintlik skreeusnaaks is. Ek glo dat die Here vir my hierdie "sien wat ander nie kan sien"- humor gegee het.
Hoe sal ons ooit weet hoe ons veronderstel was om te wees as ons nooit die vryheid ervaar om net onsself te wees nie? As ons alles rondom ons verloor en nakend voor die spieel moet staan? Wat sal ons sien? As ons van voor af kan begin lewe soos wat ons kan kies om te lewe, hoe sal dit wees? Wat sal ons kies? Die bekende of dit wat ons dink dit moes wees?
Onthou, net JY kan die verandering teweegbring - al voel dit vir jou jy is 'n gevangene in jou omstandighede.
Iemand het eendag geskrywe "Mag ek jou leerken terwyl jy lewe, voordat jy doodgaan en nooit gelewe het nie?"