sin | mnr.muller
Posted on April 28, 2008 by mnr.muller
So, toe het ek Vrydag met my baas koffie gaan drink – op sy aandrang. Hy het my geprys vir my uitmuntende werk. (Dié dat ek so lanklaas geblog het…)
En toe voel dit na die regte tyd vir my om hom te sê dat ek wil bedank. (Dalk vir 'n rukkie halfdag-werk, maar eindelik wel bedank.)
Die probleem met die werk is dat alles heel goed gaan; ek som verslae op, skryf notules, en ek doen dit goed.
Vandaar die rede dat ek moet bedank. Dit help tog nie ek's êrens waar dinge "goed" gaan nie. Dan raak 'n mens oorbodig – ek is op soek na 'n plek waar ek meer "nodig" is – waar wat ek doen, "sin" het… (of 'n ruimte waar ek bloot kan skep en onttrek van die wêreld vir 'n rukkie).
Hm, so what to do, what to do? What makes a life worth living?
Het die naweek weer stad toe gery en by 'n vriendin, nog 'n vriendin, drie oud-kollegas, my ouers en my beste pel gaan kuier. En twee goeie flieks There will be blood en Juno gekyk.
Hmf. Die norme van die samelewing walg my ook. En my vertroue in die bestaan van 'n groter, edele "doel" is all gone.
So, buiten vir die bestaan van vriende, langnaweke en vakansies – wat doen ons hier op aarde? Moet 'n werk/beroep jou definieer? Moet jy kwansuis 'n bydrae maak as deel van goeie burgerskap? Moet jy 'n derde van elke weeksdag prysgee? Moet jy smag na hoër aansien? Trots daai leer klim? Of bloot voortplant?
Gmpf. Die see is 'n ewige eierstok. Die aarde hopies grond omgedop. Die hemel 'n leë eierdop.
Haha, hulle sê "'n halwe eier is beter as 'n leë dop… maar al die halwe eiers wat nog na my kant toe gekom het, was vrot."
Filed under Victoriastraat and tagged beroepsvoorligting, betekenis, burgerskap, sin |	11 Kommentaar
Aspris #4 – sinloos vs sinneloos
Posted on Maart 31, 2008 by mnr.muller
"sinloos" = sonder sin/betekenis. "sinneloos" = sonder jou sinne/denke.
D.w.s. "sinlose bestaan" = 'n bestaan sonder betekenis; 'n doellose bestaan vs. "sinnelose bestaan" = 'n bestaan sonder denke; 'n waansinnige bestaan.
In alledaagse gepratery verwar ons soms dié twee woorde/begrippe met mekaar. Ons sal praat van 'n "sinnelose gesprek" wanneer ons eintlik 'n "sinlose gesprek" bedoel. In werklikheid sal ons dus sê iets was mallerig terwyl ons eintlik bedoel iets was nutteloos.
Sin sonder sinne?
Vantevore (pre-postmodernisme) het mense aangevoer dat daar "sin" in die lewe is – 'n universele doel vir mense se bestaan oftewel sin wat aan ons wese-wees gekoppel kan word.
Deesdae (post-postmodernisme) is daar meer die geneigdheid om 'n universele "sin" of doel te negeer (te verwerp), maar wel te sê dat elke mens 'n eie, unieke doel/sin vir sy lewe moet skep. Volgens 'n postmodernistiese beskouing (en help my asseblief reg as ek dit te losweg interpreteer) is "sin" 'n persoonlike konstruk – iets wat sin en waarde aan een mens se bestaan verleen, kan dus nie gecopy en paste word tot 'n ander individu s'n nie.
(Altemit, dis wat fundamentele kerke met hulle onderskeie dogmas probeer doen?)
In die afwesigheid van 'n samebindende godsdiens/geloof kan daar egter met moeite na 'n sinvolle lewe verwys word soos in die ou dae…
D.w.s. die lewe is by verstek sinloos. Dis ons (lewens)taak om sin tot die lewe te voeg.
Hm. Is die verlies aan 'n duidelike doel nie hartseer nie? (Al was dit arrogant om dit te wou hê?)
So my vrae vandag is: Is dit sinnevol om sin te soek? Of is dit geheel en al sinneloos? Is dit sinvol om jou sinne te gebruik om sin te skep?
Filed under Aspris and tagged betekenis, denke, sin, sinne, waansin |	3 Kommentaar
Posted on Januarie 10, 2008 by mnr.muller
Hierdie blog-les gaan oor sinne-skep in Xhosa ('n deel van taalkunde wat Sintaksis genoem word).
Elke taal het verskillende tipe sinne:
Bevelsinne Hamba! Loop! Hambani! Loop, julle!
Stelsinne Umfundi uyahamba. Die leerder loop.
Vraagsinne Umfundi uhamba na? Loop die leerder?
Al die bogenoemde sinne is in die teenwoordige tyd.
As 'n mens bevelsinne van naderby bekyk, dan sien 'n mens dat jy – as jy vir een mens 'n opdrag wil uitroep – bloot die werkwoord netso gebruik: Baleka! Hardloop!, Phila! Leef!, Khaba! Skop!. Dis maklik. As die werkwoord net een lettergreep kort is, soos -tya wat "eet", of -za wat "kom" beteken, dan gebruik 'n mens 'n Yi- vooraan die werkwoord om dit 'n opdrag te maak: Yitya! Eet!
As jy vir meer as een persoon 'n opdrag uitroep, voeg jy die agtervoegsel -ni wat "julle" beteken, aan: Balekani! Hardloop, julle!, Philani! Leef, julle!, Khabani! Skop, julle!. Die kort enkellettergrepige werkwoorde, wat 'n Yi- vooraan moet kry, se meervoudsvorm werk dieselfde: Yityani! Eet, julle!, Yizani! Kom, julle!