Versindaba Karel Prinsloo Archives : Versindaba
Posts Tagged 'Karel Prinsloo'
Johann Lodewyk Marais. Van eenhorings gepraat
Lank, lank gelede was ek een aand teenwoordig by 'n funksie aan die Universiteit van Pretoria, wat aangebied is na afloop van die oorhandiging van die pryse aan die studente wat in die jaarlikse skryfkompetisie as wenners in die drie hoofkategorieë aangewys is.
Nadat die toesprake afgehandel is, het ons gesellig om die tafels met vingerhappies verkeer en vir ons wyn en ander drinkgoed geskink. Tussen die studente, wat al hoe luidrugtiger geword het, was die gestaltes van 'n hele paar skrywers sigbaar: H.J. Pieterse, wat kort-kort 'n glasie hanepoot wegslaan. Pirow Bekker, iewers onder sy bont pet. Joan Hambidge, wat 'n lesing oor die postmodernisme kom aanbied het, en wat ek bo die geroesemoes van stemme hoor lag. Alexander Strachan, wat oral hand gee, sy hemp onder sy lang, donker jas laag oor sy borshare oopgeknoop.
Tussendeur wens ons die wenners geluk en poseer vir De Kat se fotograaf.
En skielik, tussen al die ander deur, kom daar 'n student na my toe en sy sê:
"U het na Fransi Phillips verwys toe u gepraat het van die skrywers wat aan hierdie universiteit gestudeer het. Waar is sy?"
"Hoe bedoel u?" vra ek.
"Waar kan ek haar in die hande kry?"
"Sy is die enigste Afrikaanse skrywer wat ek lees, want sy glo aan unicorns."
Toe soek ek om my rond, want Fransi was vroeër die aand onder die gaste wat geduldig geluister het. Loop 'n slag heen en weer om te kyk of ek haar nie kan opspoor nie.
"Juffrou, sy was netnou nog hier," sê ek en kyk weer rond, maar toe het sy al verdwyn.
En Melanie Grobler kom vertel aan my dat daar glo so baie kremetartbome in Afrika is omdat gestorwenes altyd met 'n pit in die hand begrawe word.
Toe ek 'n paar dae later by Fransi die boek getiteld Magical beasts gaan haal het en haar van die student vertel, het sy lakonies opgemerk: "'n Mens soek verniet na die eenhoring."
Voor ek daar weg is, het sy my in 'n ander boek 'n kaart gewys waarop presies aangedui word waar drake in Europa voorgekom het.
Dit was juis Fransi Phillips wat my nog in ons studentedae daarvan bewus gemaak het dat daar 'n plek is vir bespiegeling oor die fantastiese. Hoe ons ons in talle gesprekke daaroor uitgespreek het, kan ek net vaagweg onthou, en hoe meer 'n mens oor die fantastiese nadink, hoe onsekerder is jy van wat die aard daarvan nou eintlik is.
Die spoor van die eenhoring loop reeds voor die begin van ons jaartelling deur Oosterse en Midde-Oosterse literatuur. Gedurende die Middeleeue het hy sy afdruk in boeke, op kunswerke en in die Christelike simboliek gelaat. Vroeë reisigers deur die Suid-Afrikaanse binneland het opnuut die spoor van oorlewering, gerugte en rotstekeninge opgeneem op soek na die dier waarvan die verband tussen teken en betekende steeds onseker was. Maar soos wat die landskap verder verken is, het die eenhoring telkens agter 'n nuwe horison verdwyn. Hy maak egter 'n onverwagse herverskyning in die streke van die Afrikaanse letterkunde van die laat-twintigste eeu in die werk van onder andere D.J. Opperman, N.P. van Wyk Louw, Jacques Loots, George Weideman, Barend J. Toerien, Wilma Stockenström, Johann Lodewyk Marais, Karel Prinsloo en Martjie Bosman. (Ek en Martjie het 'n artikel oor hierdie gedigte geskryf.) Die vraag kan egter gestel word of die eietydse leser die eenhoring buite die bladsye van 'n boek sal herken.
Tags: Christelike simboliek, DJ Opperman, Drake, Eenhoring, Fantastiese, Fransi Phillips, George Weideman, HJ Pieterse, Jacques Loots, Joan Hambidge, Johann Lodewyk Marais, Karel Prinsloo, Kremetartboom, Magical beasts, Martjie Bosman, Melanie Grobler, NP van Wyk Louw, Pirow Bekker, Postmodernisme, Rotstekeninge, Wilma Stockenström