Eierskappe - Diverse - 2021
Foto deur Audrey Pavia
Ons eiers kom in 'n paar vreemde vorms en groottes voor.
Ek onthou die eerste keer toe een van ons hoenders 'n eier gelê het. Ons het die hoenders as trekkers gekry en het ongeduldig gewag dat hulle sou grootword sodat hulle sou begin lê. Die oggend het ek na die hok gegaan om hulle uit te laat en 'n eensame eier in een van die neskaste gevind. Alhoewel die eier die helfte so groot was as die wat ek in die kruidenierswinkel gekoop het, was dit die wonderlikste eier wat ek nog ooit gesien het. Ek het dit in 'n gebalde hand in die huis gebring en vir Randy gesê om sy oë toe te maak totdat ek my vuis oopmaak om die geskenk binne te openbaar. Sy snak van opgewondenheid het alles gesê.
Honderde eiers het gebeur sedert ek die eerste een ontdek het. Die meeste daarvan is u tipiese eiers met 'n krielgrootte - die helfte van die grootte wat 'klein' in die karton is. In resepte is dit nodig om twee van ons hoenders se eiers te ewenaar.
Af en toe kry ons 'n taamlik vreemde eierskepping. Ek het eiers gesien wat langwerpig is, en laat my dink dat dit nogal pynlik uitgedruk moes wees. Ek het 'n paar gesien wat perfek ronde, klein, klein eiers is, so groot soos 'n albaster. Nadat ek hulle 'n rukkie gegooi het, gooi ek hulle in die asblik. Ek is bang om hulle oop te breek uit vrees vir watter vreemdheid daar binne kan wees.
Soms is die nesbokse leeg, en ek weet dat die henne besluit het om dinge bietjie op te skud deur 'n nuwe plek te kry om afsettings te maak. Meer as een keer moes ek op eierjagte in die tuin gaan om die wegkruipplek te vind. Ek het Gwennyth op 'n keer gevind dat hy op meer as 20 eiers sit wat onder 'n bos in die planter gelê is. Ek het nie geweet hoe lank die eiers daar was nie, dus moes ek dit gooi. Dit was hartverskeurend.
Ek was nie altyd so entoesiasties oor die eiers wat ons henne produseer nie. Dit het my 'n rukkie geneem om gewoond te raak aan die idee om dit te eet. Om die een of ander rede het ek die idee laat geld. Alhoewel ek skaam is om dit te erken, is dit nie 'n ongewone reaksie onder stedelinge op tuisgemaakte eiers nie. Nadat ek aan die idee gewoond geraak het, het ek probeer om die vreugde van ons vars eiers met ander te deel. Ek was nie heeltemal verbaas toe mense my aanbod van die hand wys en reageer met afsku op hul gesigte nie. Ek dink ek het my situasie nie gehelp om my henne te sien krap in perdepoep nie. (Alhoewel dieselfde mense die toestande sien waar henne op fabrieksplase aangehou word, eet hulle ook nie eiers van kruidenierswinkels nie.)
Met al die drama rondom die eiers wat ons van ons henne kry (insluitende die trotse ba-guck! Wat geklink word wanneer 'n hen een van hierdie pryse oplewer), is die belangrikste hoe goed dit smaak. Die heldergeel geel en vars geur maak dit moeilik om eiers in die winkel te eet tydens die droë tye wanneer die henne 'n blaaskans neem. Ek het besef dat my skelm vriende en familielede net nie weet wat hulle mis nie.