Maart | 2015 | Bodemklippe
65. Die donker dag…uitgemerk in die hemel.
Posted on Maart 26, 2015 by Ansophie Joubert
Ons tel ons lewe in dae. Of ons nou wil of nie. Dis so bepaal. Een dag is net so lank; hy kom en gaan verby. Goeie dae voel kort, slegte dae voel lank, maar dis net ons illusie. Almal is ewe lank – presies, op die minuut. Ons weet die dag kom met lig en eindig met donker. Ons is gemaklik in die sekerheid van patroon en geskiedenis. Van altyd af het duisternis en lig ons telling van tyd in ‘n vaste roetine gevestig wat medoënloos ons lewe regeer.
Ons beplan en sien uit na spesiale dae. Dae word uitgemerk as feesdae, troudae, vakansiedae en verjaarsdae. Donker dae vang ons onverhoeds. Ons kyk terug en onthou die hartseerdae, tranedae, verlangdae, pyndae en depressiedae – dae wat in die donker nag van die siel voortgesleep het en diep verwond het. Dae soos dit word nie vooruit op die kalender gemerk nie.
God se donkerste dag is voor tyd getel is alreeds gemerk.
In ‘n tuin, een Donderdagnag, het ‘n Man geworstel met Sy volgende dag. Hy het geweet die pyndag kom. Dit was so bestem al van die begin van dae af. Menswees het weggeskram van die pyn; gebed en uitroepe het die hemelse wese gebring om Hom te versterk. Die volgende dag het gebreek, net soos gewoonlik, maar dit was ‘n dag wat in die hemel uitgemerk was.
Die lig van die oggend daardie Vrydag het die soldate gebring en die Romein se woorde.
En Jesus het uitgekom buitentoe en die doringkroon en die purperkleed gedra. En Pilatus sê vir hulle: Dáár is die mens!
Pilatus het Jesus hanteer soos ‘n gewone Joodse misdadiger. ‘n Kruisiging is die eerste maal opgeteken deur die Persiërs, omdat hulle die liggaam van ‘n bose mens nie in die grond wou laat opneem nie. Die misdadiger is aan ‘n kruis opgehang sodat die aasvoëls en kraaie sy vlees letterlik vernietig. Die Kartagiërs het dit oorgeneem en die Romeine het dit by Kartage geleer. Dit was ‘n skande-dood en geen Romeinse burger is ooit daaraan onderwerp nie. Meestal is slawe en erge misdadigers gekruisig. Dit was ‘n besondere wrede dood. Die soldate wat dit moes uitvoer is met genoeg alkohol bedien om hulle sinne af te stomp, sodat hulle die wreedheid kon aanskou. Die kenners meen dat die gekruisigde uiteindelik stadig versmoor omdat die longe nie in so ‘n posisie kan funskioneer nie.
‘n Kruisiging is gewoonlik voorafgegaan deur ‘n géseling. Die ontblote rug van ‘n gevangene is met ‘n sweep, waaraan stukkies skerp been gebind is, geslaan totdat hy flou word of sy bewussyn verloor. Baie mense het nie eers hierdie stadium oorleef nie.
Die bebloede mens is dan met die kruis op sy skouers deur die strate na die plek van kruisiging gelei. Die rede vir die vonnis is op ‘n plakaat geskryf en vooruit gedra. Die roete was die lang pad, sodat mense langs die straat versagtende getuienis kon bring voor die teregstelling plaasvind,. Indien iemand na vore getree het, is die prosessie gestaak en die saak is weer aangehoor. Jesus se plakaat het gelees: die Koning van die Jode. Die Joodse leiers het daaroor gekla, maar Pilatus het geweier om dit te verander.
Toe Jesus langs Pilatus in die purperkleed staan, was Hy reeds bebloed en swak. Die blote feit dat Hy kon staan in hierdie finale stadium van die verhoor, is verstommend en getuig van bonatuurlike krag.
Die woorde van Pilatus is betekenisvol. In Grieks was sy woorde: ho anthropos, wat beteken sien die man. Pilatus het natuurlik Latyn gepraat, maar sy woorde is so in Grieks geskryf, wat die normale aanduiding vir ‘n mens is. Dit was duidelik dat Pilatus die simpatie van die Jode wou opwek vir die verskriklike wreedheid wat alreeds aan Jesus aangedoen is. Die skare het gekreet: Kruisig hom.
Die Griekse denkers het kort hierna dieselfde woord gebruik vir ‘n perfekte mens, ‘n hemelse mens, ‘n held van die mensdom. Jesus se durf en krag in Sy donkerste uur het die benaming gevestig.
In moedeloosheid met die skare wat geen woord van versagting kon bring nie, het Pilatus hom oorgegee en weer Sy onskuld uitgespreek. Selfs die Romein in beheer van die hele gebied se versagtende woorde, kon nie die teregstelling stuit nie. Die dag was gemerk – uit die hemel.
Die kenmerk van die dag was duisternis in die middel van die dag. Vir die meeste mense in die woestynerige uithoek van die Romeinse ryk, het die besondere Vrydag soos enige ander voor- Paas Sabbatdag gebreek, met die roetine verpligtinge van Joodse rituele om die dramatiese uitredding uit die slawerny van Egipte te vier. Die voorskrifte was in elkeen se lewe in graniet uitgekerf, net so blywend soos die woorde op die kliptafels van Moses wat saam met die Verbondsark verlore geraak het. Die wette en woorde was in hulle binneste ingeskryf met rituele en oorlewering, met die klokslag van die jaarlikse feeste, met die eet van elke stukkie lamsvleis van die lammers wie se bloed om die Tempelfondament deur die priesters uitgegiet is.
‘n Paar jaar na die kruisiging is daar tydens die Paastyd in Jerusalem ‘n sensus geneem. Na beraming is daar toe 256 000 lammers geslag. Stel jou voor hoe die Tempelomgewing gelyk en geruik het met die bloed wat die priesters teen die fondamente gooi – amper ondenkbaar vir ons moderne ingesteldheid. Volgens voorskrif het 10 persone ‘n lam gedeel vir die Paasoffer. Dit gee mens ‘n estimasie van 2,5 miljoen net Jode in Jerusalem. Die geheime nagtelike vergadering van die Sanhedrin het die opdrag laat uitgaan dat hulle Jesus voor die Sabbat wil laat terregstel. Dit gee mens ‘n idee waarom hulle ‘n verraaier nodig gehad het om Jesus tussen al daardie mense te kry. [Sien Bodemklippe 22]
Daardie Vrydag is die lammers se bloed in duisternis uitgegiet. Op die uur wat die lammers gesterf het, het Jesus gesterf. Die tyd was belangrik, sodat die mense kon weet en die woorde onthou – die woorde van Moses en die woorde van Jesus wat Homself as offerlam voorgehou het. Die priesters het gefokus op die belangrikheid van die Paasfees en dalk alreeds vergeet van die wrede gille van ‘n skare wat ‘n bloedbedekte rondloop-prediker kruis toe aangepor het. Die priesters en die skare om die Tempel het sekerlik opgekyk en die skielike, onwelkome duisternis in verbasing onder mekaar bespreek. Het hulle besef dat hulle rituele met die lamsbloed en die Fees en die Tempel die laaste dae beleef? Klaarblyklik nie. Veertig jaar na die kruisiging is Jerusalem vernietig en die kernbaken van die ganse volk van Israel, die Tempel, in puin gelê. Die offerrituele van die Jode is gestaak. Die lammers word nie meer geslag nie. Die bloed vloei nie meer nie. Die Bloed van die finale Offerlam het ‘n einde gemaak aan die bloed van diere.
Jesus se laaste woorde aan die Kruis het Sy dood op ‘n besondere manier vir die omstanders ingeskerp. Sy laaste woorde was in ‘n harde stem gepraat – nie die swak fluistering van ‘n gekruisigde nie. Die woorde: Dit is volbring is een woord in Grieks en Aramees. Jesus het soos ‘n oorwinnaar uitgeroep: Klaar!
Hy is dood met ‘n gebed op Sy lippe. Hy het Psalm 31:5 gebid:
Dit was die bekende gebed waarmee elke Joodse moeder haar kind in die bed gesit het elke aand. Jesus het aan die kruis Sy Vader aangespreek en soos ‘n kindjie in Sy Vader se arms gesterf. Lukas 23:44:
En dit was omtrent die sesde uur, en daar het duisternis oor die hele aarde gekom tot die negende uur toe; en die son is verduister; en die voorhangsel van die tempel het middeldeur geskeur.
Moenie wegskaram van die donkerte nie. God is daar. Hy ken die dag en Hy merk die dag. Die voorhangsel skeur sodat Sy Teenwoordigheid toeganklik is. Dit is in die duisternis wat jy Hom sal ervaar.
God is daar in jou donkerte net soos Hy daar was vir Jesus. Hy sal jou donker dag vir jou ook in oorwinning laat eindig. Volg Hom deur die duisternis. Jy lê in Sy Ewige arms, veilig, al voel dit nie so nie.
Ons is duur gekoop.
Soveel jare na hierdie gebeure is die Dag nog steeds gemerk en sal so bly vir tyd en ewigheid. Ons staan stil en merk weer die dag, sodat ons nooit vergeet nie.
Liewe Bodemklipvriende, voor ons Paasnaweek vakansie hou, dalk by die see lê, fokus op lekker eet en kuier saam met vriende en familie – dink diep en merk die dag as die heel belangrikste dag op ons Kalender. Dag van duisternis, dag van bloed, dag van redding, dag van oorwinning, dag van krag.
So sal ons die bose draak oorwin…
En hulle het hom oorwin deur die bloed van die Lam en deur die woord van hulle getuienis…
Volgende keer: Dag van Lig – die opstanding.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged Christenkalender,duisternis,paas
64. Kyk …en stel jou in om te verstaan!
Posted on Maart 7, 2015 by Ansophie Joubert
Ons leef in ‘n visuele wêreld. Aanbiedinge aan volwassenes en onderrig aan kinders word meer as ooit van te vore visueel aangebied. In korporatiewe raadsale is media en skerms met die nuutste en beste beskikbaar om mense se verstaanvermoë te versnel en te stimuleer. In skole het ons lankal nie net ‘n eenvoudige swartbord met stowwerige wit kryt nie.
Skerms in alle vorme en groottes leer ons en vermaak ons. Dink net vir ‘n oomblik wat ‘n halwe eeu gelede beskikbaar was! Rolprentteaters was ‘n besonderse uitgaan-aand. Nou is fliek ‘n bly-op-die-bank-ervaring met ‘n hele wêreld op die knoppies van ‘n afstandsbeheer. Studente “loop” klas aanlyn by hulle eie lessenaar terwyl die dosent fisies iewers in ‘n lesingsaal sy lesing met die hulp van moderne media aanbied, of op ‘n later stadium wanneer dit die student pas. Waar is die dae van banopnemertjies voor in die lesingsaal op universiteit?
Die voorbeelde van inligting wat visueel beskikbaar is, is eindeloos, maar niks is nuut nie. Huppel met groot treë oor die eeue ver terug na die dae van Noag en hoor God se woorde wat vandag weerklink en 3222nog visueel beskikbaar is. Kyk jy na ‘n reënboog en “hoor” God se belofte? Genesis 9:9, 13 en 16:
my boog gee Ek in die wolke; dit sal ‘n teken wees van die verbond tussen My en die aarde.
As die boog dan in die wolke staan, sal Ek dit aansien om gedagtig te wees aan die ewige verbond tussen God en al die lewende wesens in alle vlees wat op die aarde is.
As God sê: KYK, dan is dit nie ‘n informele uitnodiging om in die verbygaan die blommetjie of ‘n mooi diertjie te sien nie. As God sê KYK, dan hang jou lewe daarvan af. Kyk – om te sien en te verstaan, te absorbeer en te hoor saam met die sien, was nog nooit so belangrik nie. Dit is die stilstaan en aandag gee wat nie net jou oë betrek nie, ook jou ore, hart en verstand. Hierdie is onderrig op die grootste skerm ooit – die hemelruim – wat in oneindige majesteit oor ons hang. Kyk na die reënboog!
Belangrik – die reënboog is altyd daar! Ons het die optiese elemente nodig om die reënboog te sien, maar die kleure is ALTYD om ons in die hemelruim. ‘n Prisma vorm op seker tye wanneer die son (God se lig) deur die wolke, of deur ‘n venster, of sommer op ons horlosie of ander elemente skyn en die kleure word sigbaar.
Baie jare al is die reënboog vir my ‘n teken van voorsiening – daardie heerlike visuele en werklike teken van antwoord op gebed en goddellike ingrype, maar dis net nou die dag wat die konstante teenwoordigheid van die reënboog my tussen die oë tref. Ek en my man staan in ons badkamer waar ‘n pragtige ligkandelaar hang en kyk na die reënboogspatsels wat oor die hele vertrek vorm met die son wat deur die venster kom. Ek is, soos dikwels van te vore, in ekstase oor die verskynsel en sê dat ons nie daaraan gewoond moet raak nie. Hy merk toe op dat ek moet bewus wees van die feit dat die reënboog altyd om ons is, dis net sekere tye wanneer die optiese elemente ons toelaat, dat ons dit sien.
Die konsep het in my wortel geskiet. As ek glo dat die reënboog die teken van God se voorsiening is, dan moet ek my prisma – lewensbril – so instel om dit te sien. Wat is die prisma van my lewe en hoe sal ek dit fokus op die pragtige kleure van uitkoms?
In die vorige Bodemklippe het ons gepraat oor die noodsaaklike oorwinning oor vrees. Net soos wat ons die fisiese bewyse van vreestoestande ervaar, so kan ons opkyk en die seker teken van uitkoms in die wolke ervaar. Die bril is die Woord van God en Sy belofte oor ons gebed.
Ons het al dikwels oor die basiese beginsels van gebed en antwoord op gebed gepraat. Ek herhaal dat Andrew Murray in sy boekie: With Christ in the School of Prayer, my geleer het dat daar nie onbeantwoorde gebede bestaan nie. Ek weet soveel mense ervaar ‘n glasplafon, of ‘n neutrale niks as hulle ernstig uitroep na die Here. Dis moeilik om in die hitte van die stryd die uitkoms te “sien” en met vrome verwagting kalm voort te gaan, as al jou sinne uitroep dat niks verander nie. Die antwoord kom nie soos ons verwag nie. Die fundamentele beginsel in gebed is onderwerping aan God in alles en alle aspekte van jou lewe.
Uitkoms en verandere omstandighede is nie die teken van antwoord op gebed nie. Geloof is die teken.
Hoe kry ons geloof? Deur die Woord van God te hoor en te absorbeer. Romeine 10:17:
God antwoord gebed met ‘n belofte. In die trane van tragedie word die letters op papier die Stem. Vir my is dit altyd die bron van vrede en verlossing van vrees. Hierdie belofte moet opgeskryf, gememoriseer en gemediteer word. Dit is die eerste ding wat die vyand sal aanval. Die stem van God is in Sy Woord en die sorge van die lewe sal dit verdof. Kyk en kyk weer – sien die teken van uitkoms. Fokus en gee aandag. Dit is kernbelangrik – hoekom?
Vrees het Jesus kwaad gemaak.
Ek het al genoem dat die Heilige Gees korrigeer en dissiplineer. My teregwysing oor vrees en die openbaring aan myself dat ek eintlik God wantrou, was vir my ‘n skok. Ek het onmiddellik meer daaroor raakgelees en agtergekom dat ongeloof die heel belangrikste bron van goddellike woede is – so ernstig dat Jesus beledigend en heftig daaroor gereageer het.
Hierdie skrif verduidelik dat Jesus in verwondering was oor hulle ongeloof. Dit is natuurlik negatiewe verwondering, hoegenaamd nie bewondering soos wat ons in die algemeen die woord verstaan nie.
Afterward He appeared to the Eleven apostles themselves as they reclined at table; and He reproved and reproached them for their unbelief (their lack of faith) and their hardness of heart, because they had refused to believe those who had seen Him and looked at Him attentively after He had risen.
Weer is dit ongeloof wat Jesus hier sterk woorde laat praat. Daar is niks anders wat Hom verwytend en berispend laat praat het nie. Sy reaksie is konsekwent en skerp.
Then He said to Thomas, Reach out your finger here, and see My hands; and put out your hand and place it in My side. Do not be faithless and incredulous, but stop your unbelief and believe!
Hoe groot is jou storm vandag?
En Hy sê vir hulle: Waarom is julle bang, kleingelowiges? Toe staan Hy op en bestraf die winde en die see, en daar het ‘n groot stilte gekom.
Is jy ‘n kleingelowige of staan jy vas onder die kompliment van Jesus aan die Hoofman oor Honderd? Lukas 7:9:
Toe Jesus dit hoor, was Hy oor hom verwonderd, en Hy draai Hom om en sê vir die skare wat Hom volg: Ek sê vir julle, selfs in Israel het Ek so ‘n groot geloof nie gevind nie.
My hart roep uit – Here, ek glo onvoorwaardelik. Here, ek glo binne-in die rukwind van die storm. Here, ek glo dat U die woord spreek en die storm sal gehoorsaam. Here, ek glo – kom my ongeloof te hulp!
En Jesus sê vir hom: Wat dit betref – as jy kan glo, alle dinge is moontlik vir die een wat glo. En dadelik roep die vader van die kind met trane uit en sê: Ek glo, Here, kom my ongeloof te hulp!
Boedmklipvriende – oefen om die reënboog te sien. Eendag sal ons weet wat ons eintlik gesien het! Kyk weer na die groot skerm van die hemelruim. Prys die Here!
Openbaring 4:3 en 10:1:
En Hy wat daarop sit, het in sy voorkoms gelyk soos die steen jaspis en sardius; en rondom die troon was ‘n reënboog wat in sy voorkoms gelyk het soos ‘n smarag.
En ek het ‘n ander sterk engel uit die hemel sien neerdaal, bekleed met ‘n wolk, en ‘n reënboog was oor sy hoof, en sy aangesig was soos die son, en sy voete soos pilare van vuur…
Ek lees op die oomblik:
Experience the Impossible van Bill Johnson.
Ek kan dit sterk aanbeveel.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged geloof,reenboog,uitkoms