Ek dink toe aan die storie wat my swaer uit Australië uit aangestuur het oor my skoonpa. Hy sê dat eendag, toe hy nog ‘n kind was, het hulle by ‘n KFC gestop. Buite het ‘n ouerige swart man gesit. Toe hulle uitkom het sy pa vir die swart man ‘n pakkie kos gekoop. Verbaas kyk die man op, want hy het nie gebedel nie. “Hoekom het jy vir hom kos gekoop pa?” Ek haal aan uit Christo se brief uit Australië: “Die man is baie oud, lyk asof hy al baie hard gewerk het en sal nou sukkel om te werk, hy het ‘n harde lewe gehad. Hy het nie gebedel nie en het niks verwag nie. Die man het gelyk asof hy honger was”. Dit is al wat hy gesê het, maar dit het my geleer om goed te wees vir ander mense, maak nie saak wie hulle is nie.
Ek het agtergekom dis nie heeltemal waar nie. Daar is iets wat jy saamvat hemel toe. Daar is iets wat nooit vergaan nie. Liefde. My vrou se liefde vir haar pa sal nooit weggaan nie. Haar pa se liefde vir haar ook nie. Sy legacy van liefde sal bly staan. En hopelik sal ons aanhou om soos hy skatte in die hemel bymekaar te maak.
Henri jy weet dat Jesus niks oor jou pad sal laat kom wàt jy nie sal kan hanteer nie. Ons weet ook dat jy n sagte hartjie het so dis okei om trane te stort en hartseer te wees. Maar wees verseker dat Jesus die hele tyd langs jou en Cariena staan.
Wonderlike boodskap wat jy met ons deel. Sterkte vir die pad vorentoe, ons bid vir julle, ook vir ‘n veilige terugrit. Susarah en Lewies.