Trump se ondersteuners waardeer sy sterk opinies. jctabb / Shutter
Gestel jy sit in 'n proefjurie om te besluit of die verweerder skuldig is. U bespreek die saak met u mede-regters wat u weet presies dieselfde getuienis as u het, en net so goed is om die getuienis te beoordeel. U dink die verweerder is skuldig, terwyl u eweknieë dink dat hy onskuldig is. Na 'n lang bespreking stem u nog nie saam nie. Wat is die rasionele reaksie op hierdie meningsverskil? Is daar 'n logiese uitweg uit so 'n impasse?
Dit is 'n algemene situasie, maar dit is diep verwarrend. Om die vraag te beantwoord wat die rasionele reaksie op meningsverskille is, moet ons die volgende onderskei: sielkundige vraag wat mense doen uit die filosofiese die vraag wat mense behoort te doen.
Die probleme met wat mense doen is bekend. Benjamin Franklin, een van die stigters van die VSA, het dit geskryf: "Die meeste mans ... dink hulself in besit van alle waarheid, en dat dit tot dusver fout is, ongeag waar ander van hulle verskil."
Dit is ondersteun deur navorsing. Meeste mense ignoreer bewyse wat hul oortuigings sou weerspreek, ongeag of hulle reg is. Hulle is selfs bevooroordeeld in die opsporing van partydigheid - hulle vind dit by ander mense, maar nie op sigself nie.
Dit is wanneer ons kyk wat ons doen Indien doen dat ons besef dat sulke reaksies irrasioneel is - dit is dikwels gebaseer op emosies eerder as op logika. Diegene wat meen dat hul mening reg is en dat almal anders verkeerd is, is skuldig aan arbitrêr. Hulle het waarskynlik impulsief opgetree en versuim om 'n rasionele beoordeling van die argument te maak.
Om willekeurig te wees, moet u nederig en versoenend wees: beweeg u opinies teenoor die ander persoon. Op dieselfde manier moet hulle hul mening na die uwe toe beweeg en moet u albei agnosties word. Ons praat hier van onenigheid tussen eweknieë, mense wat ewe intelligent is. Dit is nietemin uiters teen-intuïtief vir die meeste van ons.
Maar versoening het 'n paar suksesse. Die "wysheid van die skare”Is die bekende verskynsel wat groepeer kan baie akkurate opinies lewer. Dit kan wees opgespoor na die antieke filosoof Aristoteles en is gewild gemaak toe die Engelse wetenskaplike Francis Galton dit opgemerk het die gemiddelde van 800 raaiskote van die gewig van 'n bul was binne 1% van die regte gewig.
Moet u opstaan ​​vir u oortuigings? sirtravelalot / Shutter
Maar hierdie siening van die onbedagsaamheid het 'n paar ontstellende resultate as ons dit volg, aangesien dit onmoontlik is om enige mening te handhaaf in die lig van eweknieë wat nie met u saamstem nie. As u 'n regsgeleerde wat nie saamstem nie, in die gesig staar, moet uu geloof oortuig. As dit kom by 11 ander jurielede wat nie saamstem met u siening dat 'n verweerder skuldig is nie, is dit meer waarskynlik dat u 'n fout begaan het as dat al die ander mense dit gedoen het, daarom moet u van plan verander en tot die gevolgtrekking kom dat die verweerder onskuldig is.
Byna enige kontroversiële opinie word irrasioneel. U het waarskynlik ten minste een sterk politieke mening waarop intelligente mense nie met u saamstem nie. Volgens conciliationism, dit is irrasioneel. Die enigste rasionele posisie word 'n radikale agnostisisme, en weerhou hulle van enige sterk opinies wat nie deur die meeste ander mense gedeel word nie. Dit is irrasioneel om nie met die skare saam te stem nie.
Maar filosoof Adam Elga beskou dit as “spinloos” en voer aan dat u nie altyd met die skare hoef saam te stem om agnosties te wees nie. Oorweeg mense wat radikaal verskillende politieke sienings het as joune. Hierdie radikaal verskillende politieke sienings moet gebaseer wees op 'n radikaal ander wêreldbeskouing. As u dink dat hierdie wêreldbeskouing radikaal verkeerd is, moet u miskien besluit dat hulle tog nie u eweknieë is nie en hul mening verdiskonteer.
Maar ek argumenteer dat dit dinge agteruit kry. As u aanvanklik gedink het dat hulle so intelligent en kundig is soos u, moet u hulle siening neem om te bewys dat u hele wêreldbeskouing verkeerd is. Daar is grense natuurlik. Ons moet ons net bekommer oor die oortuigings van diegene wat ten minste so goed ingelig is en so goed is om die getuienis te beoordeel soos ons. Baie mense vind hierdie benadering ongemaklik.
Maar watter voordele kan radikale agnostisisme in die samelewing inhou? Politici moet dikwels besluite neem in die lig van kundiges wat nie saamstem nie, aangesien ons nou reageer op die koronavirus. As daar 'n keuse tussen onversoenbare paaie is, kan dit die beste wees om een ​​te volg, ondanks die feit dat u min vertroue het dat dit die regte pad is om te kies - kies die een wat die beste lyk. In sulke gevalle kan nuwe bewyse, wat dalk nog onoortuigend is, wys dat die beste manier is om van een pad na die ander te verander. Om 'n U-draai te maak, wat polities verleentheid is, is eintlik meer rasioneel as om by 'n foutiewe aanvanklike benadering te hou.
Wat wetenskap betref, het revolusies gekom van mense wat heeltemal nie met hul portuurgroep saamgestem het nie. Wetenskaplikes kan moontlik rasioneel werk aan iets wat hulle en ander dink sal misluk, omdat die voordele daarvan om reg te wees dit die moeite werd maak, ondanks die lae waarskynlikheid van sukses. Maar as hulle regtig glo dat hulle reg is, moet hulle ander kan oortuig. Einstein het 'n rewolusionêre en diep teen-intuïtiewe teorie van swaartekrag ontdek, maar dit het nie baie lank geduur voordat ander wetenskaplikes dit aangeneem het nie.
Vreemd genoeg, diegene met 'n sterk geloof is geneig om bewonder te word. Die menslike verstand haat onsekerheid, daarom is dit vertroostend om te sê wat om te dink en om gevestigde menings te vorm. Maar dit is nie rasioneel nie. As die filosoof Bertrand Russell geskryf: "Die fundamentele oorsaak van die moeilikheid is dat die dom mense in die moderne wêreld kwaad is, terwyl die intelligente vol twyfel is."
Dit is 'n insiggewende opmerking wat ons almal moet besin. Of ons nou in staat is om radikale agnostisisme ten volle te aanvaar of nie, die kans is goed dat die wêreld 'n beter plek sou wees as ons 'n bietjie meer ons eie oortuigings begin bevraagteken.
Darren Bradley, medeprofessor, Universiteit van Leeds
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Sterk menings kan irrasioneel wees, en daarom moet ons almal agnosties wees