Die afgelope twee dae se dagstukkies het ‘n baie donker prentjie geskilder oor die verskriklikste sondes wat daar dikwels in mense se lewens is, en dat dit alles tot die verdoemenis lei. In vandag se Skrifgedeelte gaan Paulus voort, en hy haal ‘n ander aspek van die lewe uit, naamlik die wet. Inderdaad is hy steeds besig om die deure in die donker gang van jou sondige lewe toe te maak. In my huis is daar ‘n kort gangetjie wat nie ‘n enkele venster in het nie. As jy al die deure in die gang toemaak, dan is dit pik-nag-swart-donker - skrikwekkend! Daar is nêrens waar daar ‘n ou ligkolletjie deurkom nie - daar is absoluut geen uitkoms nie! As jy egter die ligskakelaar aanskakel, dan is die gangetjie helder verlig. Paulus stuur af op die enigste uitweg uit die pikdonker katakombes van die ewige verderf - Jesus Christus se redding. Hy is die enigste Weg en Lig.
Vir die Jode is die wet seker die belangrikste manier waarop jy vir God aanvaarbaar kan wees. Daarom is dit vir hulle seker hulle heiligste besitting, en speel dit ‘n geweldige groot rol in hulle lewe. Elke Sabbat word dit in die sinagoges gelees, en die kinders moet groot gedeeltes van die wet uit hulle koppe uit leer ken. Volgens Paulus is die wet vir die Jood die samevatting van kennis en waarheid (vers 20). Enigiemand wat nie die wet het nie, is vir die Jood ‘n blinde mens - alleen Jode met die wet kan sien! Die blote feit dat hulle die wet besit is alreeds vir die Jode ‘n waarborg van die regte verhouding met God.
Paulus gee in vers 13 die absolute onmoontlike, ondoenbare antwoord op die probleem: “As jy doen wat die wet sê, sal jy vrygespreek word!” Met ander woorde, om net die wet te besit, of deel van die uitverkore volk van God te wees, is nie genoeg nie. God vra dat jy die wet moet dóén! Nou hoor ek al hoe jy mor, dat dit hééltemal te veel gevra is - totaal onmoontlik.
Maar nou gaan Paulus nog ‘n stappie verder, en hy praat oor iets anders wat die Jode baie naby aan die hart lê: die besnydenis. Vir baie Jode was die feit dat hulle besny was die teken dat hulle vir God gemerk is. ‘n Veeboer brandmerk sy beeste: met ‘n rooiwarm yster wat gesmee is in die vorm van sy voorletters, brand hy ‘n merk in die bees se vel in sodat almal sal weet dat die bees aan hom behoort. Daardie merk gaan nooit weg nie. Net so is die besnydenis ‘n permanente merk wat vir jou sê dat daardie persoon ‘n Jood is, en deel van God se volk. As jy die merk dra, kan jy nie verlore gaan nie - so glo hulle .