Hoe om met chroniese braking in katte te hanteer | Troeteldiere Huishouding
Gelyktydige braking is iets wat byna al die kat-eienaars op een of ander stadium tydens hul katte se lewe ervaar het. Alhoewel hierdie simptoom as "normaal" deur baie beskou word, is dit eintlik 'n abnormale patologiese toestand, veral as dit meer as twee keer per maand gebeur. gemiddelde.
As 'n kat eienaar, is dit baie belangrik om die verskil te verstaan ​​tussen af ​​en toe gooi en chroniese braking. Lees lees om te leer hoe om chroniese braking te identifiseer en te hanteer.
Die algemene ou verskonings
Baie van ons, katseienaars, sowel as veeartse het al verskeie verklarings vir chroniese braking oor die jare aanvaar: "jou kat ly aan haarbolletjies", "jou kat eet te vinnig", "dit is net 'n geval van 'n sensitiewe maag "En die lys gaan aan. In werklikheid bly hierdie teorieë onbewus en die braking lyk nie beter nie, selfs wanneer ons probeer om daardie probleme aan te spreek deur ons kat 'n haarbalpasta op 'n gereelde basis te gee of om sy eetgewoontes te verander.
In sommige gevalle kan 'n kombinasie van te vinnig eet en nie op die kibbles kraak nie, lei tot braking van onverteerde voedsel. Dit is relatief algemeen by katte wat ly aan ernstige gingivitis, en kan gewoonlik opgelos word deur die tandvleissiekte te behandel en hulle nat kos in plaas van droë kibbles te voed.
Ongelukkig val die meeste gevalle van chroniese braking nie in hierdie kategorieë nie en die toestand versteek gewoonlik 'n meer ingewikkelde siekte wat dikwels moeilik is om te diagnoseer.
Die diagnostiese proses en die verrassende resultate
'N onlangse studie het 'n paar baie verrassende resultate op hierdie onderwerp getoon: 99 van die 100 katte wat aan chroniese braking ly, gewigsverlies en diarree het bevind dat dit ly aan inflammatoriese dermsiekte (IBD) of limfoom - 'n tipe dermkanker. Soms is albei toestande in dieselfde pasiënt gevind.
Dié twee toestande is nie maklik om te diagnoseer nie; 'n Definitiewe diagnose behels gewoonlik 'n dermbiopsie wat 'n baie indringende prosedure is. 'N ervare ultrasound spesialis kan gewoonlik intestinale limfoom en soms selfs IBD.
Daar is ander toestande wat chroniese braking in katte kan veroorsaak, byvoorbeeld pankreatitis, wat ook nie maklik is om te diagnoseer nie. Ander algemene redes vir chroniese braking sluit in hipertiroïedisme, chroniese nierversaking en vreemde lineêre liggaam in die ingewande.
My kat is 'n chroniese puker, wat kan ek doen?
Stap vir stap diagnose is die sleutel om die oorsaak van braking te vind. 'N Volledige geskiedenis, insluitende eetgewoontes, ouderdom en ander mediese toestande op die agtergrond is die eerste stap wat deur jou veearts geneem moet word. Dit moet gevolg word deur 'n deeglike fisiese ondersoek om 'n gevoel van afwykings of sensitiwiteit in die ingewande te laat voel.
Die verskillende oorsake van braking word in twee groepe geskei: gastroïntestinale (GI) oorsake en nie-GI (ekstra GI) siektes. Algemene voorbeelde van GI oorsake is: maag parasitiese of aansteeklike siektes, dieet hipersensitiwiteit (allergie of onverdraagsaamheid), IBD, obstruksie, maag- of derm-neoplasia, motiliteitsversteurings. Alhoewel algemene voorbeelde van ekstra GI-oorsake is pankreatiese siekte (pankreatitis of eksokriene pankreasinsufficiëntie), akute of chroniese niersiekte, lewersiekte of cholangitis, endokriene siektes (hipertiroïedisme, diabetiese ketoasidose), sistemiese aansteeklike siektes (bv. Toksoplasmose, katteinfektiewe peritonitis, swam).
Die volgende stappe moet 'n omvattende bloedtoets, urinale analise, 'n abdominale ultraklank wees (verkieslik deur 'n spesialis gedoen), endoskopie en as laaste uitweg 'n verkennende laparotomie (abdominale chirurgie). Die laaste twee metodes sluit in die neem van verskeie biopsies uit die ingewande. Hierdie biopsies sal dan deur histopatoloë ontleed word en die resultate moet binne 'n paar dae na u veeartsenykliniek kom.
Hoe behandel ons dit?
Behandeling sal afhang van die oorsaak van chroniese braking, maar as 'n onmiddellike verligting sal jou veearts gewoonlik 'n spesiale dieet en 'n anti-emetiese medikasie voorskryf om die braking te beheer totdat 'n finale diagnose bereik word. Sommige katte sal op dieet alleen verbeter, veral diegene wat aan pankreatitis of IBD ly, ander sal addisionele medisyne benodig om beter te word.
Inflammatoriese dermsiekte (IBD) word gewoonlik behandel met lae dosis steroïede langtermyn in kombinasie met 'n hipoallergeen voorskrifdieet. Pankreatitis word ook hoofsaaklik behandel met 'n verandering van dieet en dit vereis medikasie tydens akute krisis van die siekte (anti-emetika, anti-suur meds). Limfoom is 'n baie erger toestand, maar soms steroïede kan dit progressie vertraag en die kliniese prent verbeter.
Wat hipertiroïedisme betref, behandel die behandeling van die primêre siekte gewoonlik die braking episodes.
Voorkoming en bestuur
Alhoewel die volgende teorie slegs 'n spekulasie is, sal dit net sin maak dat verwerkte katvoedsel, hoofsaaklik droë kibble, 'n groot rol kan speel in die meeste patologieë wat chroniese braking by katte insluit. Vandag se kommersiële voedsel bevat gewoonlik korrels en ander vullers wat 'n kat in die wild nooit sal verkies om gewillig te eet nie.
Die keuse van 'n hoë gehalte graanvrye voedsel vir katte kan in die lang termyn baie waardevol wees vir beide voorkoming en bestuur van braking en dermsiektes by katte.
Skotse Voukatte →