Liefde wat nie bestaan ​​nie
By ons met Leshka was alles soos in 'n sprokie! Ons het baie van mekaar liefgehad ... Die probleem wat met my gebeur het, het dodelik geword vir ons gevoelens. En toe het ons uitgebreek. Ek wil jou vra: hoe sien jy onbeperkte hartseer? Die een wat jou hart kramp krap en nie vir ure laat gaan nie. In aanvalle, wat die wêreld lyk asof dit die laaste gat is, 'n stinkende bordeel, en jy is die verpersoonliking van die eensaamheid van die miljoene gesindhede wat jou van binne af eet. Hoe kan jy die vrees vir jou eie impotensie oordra, jou onvermoë om jouself te beskerm? Hoeveel ton swart verf moet jy 'n prentjie van jou hooplose verlange verf? Kan my nie voorstel nie? Maar ek kan dit alles voorstel! Wie is ek? Die man. 'N Meisie met pragtige groen oë, lang hare. Ek is oulik, en my hoogte, die volume van die bors en dye is ideaal vir die modellering van besigheid, dus in my geboorteland Dnepropetrovsk was ek 'n suksesvolle model.
Sy het na Kiev gekom om te studeer, en het langsaan begin werk, maar nie as 'n model nie, maar as 'n verkoper in 'n baie modieuse boetiek in die sentrum. In die hoofstad het ek baie van my eie gehad. Jou wêreld, jou kêrel en selfs jou huis. In elk geval het ek so gedink. Leszek het ook deeltyds bestudeer en gewerk, en selfs volgens metropolitaanse standaarde was hy nie arm nie. Hy het vir ons 'n uitstekende twee-kamer woonstel gehuur, en sy ouers het hul seun maandeliks 'n monetêre toelaag gestuur, wat ons meer as genoeg vir kos en vermaak het. Die meisies het my beny en ek het gewoon gewoon.
Daardie aand het ek alleen by die huis gesit . Leszek was aan die werk. Om die aand te slaag, kook 'n pluim vir aandete en gaan lê voor die TV. Maar dit was 'n tyd van bedrieglike TV-reeks en sulke gekke programme. Onder die chroniese histeries van die heldin van die volgende seep het ek gedink aan die komende toename. Die hoof was tevrede met my werk en het spesifiek die posisie van 'n senior verkoper belowe. En dit is 'n beduidende toename in lone en meer vrye tyd. "Goed! As dit net nie afgekom het nie! Leszek terwyl ek nie sal praat nie. Laat hom verbaas wees, "het ek gedink, en 'n aangename sluimer oorwin teen my. Het die geluid van gebreekte glas wakker geword. Ek het wreed grimac, probeer om te verstaan ​​wat gebeur het. "Damn! Ek het gedink. - Weer het Leszek dronk geword! Iets wat hulle onlangs baie vakansies in die maatskappy gehad het! "Met hierdie gedagtes het ek om die half-donker woonstel na die kombuis gedwaal. Net die klank. Skielik het iemand uit die donker van die gang gekom. Ek het gekyk na 'n onbekende figuur. Ongelukkig kon sy nie 'n woord sê nie.
Op die slegte het nie gedink nie. Die laaste ding wat ek onthou, is 'n verskriklike slag vir die kop. En verder - duisternis. Ek het wakker geword op die bed. Verwant. My kop het gesplit. Ek het nie verstaan ​​wat aangaan nie, ek het probeer om te skree, om Lesha te bel, maar kan net sy naam stilweg fluister. 'N Kaal freak het op my geluk gereageer. Hy het die kamer vinnig van die gang af binnegegaan.
- Ag, kom tot, liewe! Hy het versigtig gekruisig. "En ek het gedink Leha het jou per ongeluk geslaan!" Wel, het jy iets om met ons te deel?
- Waar is Lesha? Ek het gemompel.
"Ek weet nie waar jy is nie." En my versamel jou tsatsk en klere in bokse, - antwoord vieslik walglike tipe.
- Hoekom? Ek het in verwarring gevra.
- Is jy 'n dwaas? - het hy verbaas en selfs geïrriteerd geraak en my klere op die vloer uit my rak uitgehaal. "O, hy het die kis gevind!" Wat het ons daar? Die dialoog duur 'n minuut. Ek het selfs vergeet dat ek om een ​​of ander rede geskok was van die besoeker wat rond my woonstel ronddwaal, asof ek alleen was.
'N Oomblik later kom nog 'n heeltemal onbekende kleintjie na die kamer met dieselfde tupey, verbitterde uitdrukking van 'n snuit, soos 'n skelm kale monster.
"Lech, die skoonheid wonder hoekom jy dinge in bokse sit!" - bars in die lag, blaas die eerste uit.
Toe hierdie verskriklike man die kamer binnegekom het, het ek dadelik alles verstaan.
Ek het hulle met wye oë gekyk. Gruwel druk sy keel. Waarskynlik, dit was moontlik om te skree. Ek het geweet iemand kan my hoor, maar ek het nie eens gewaag om te beweeg nie. Hierdie Lech het na my gekom, my by die keel gegryp en gevra.
"Waar is die oumas, Lahudra?"
"Ek weet nie, ek weet nie ..." het ek gefluister. Hy het klaarblyklik besef dat ek niks geweet het nie en het my net met 'n groot stinkende palm in die gesig geslaan.
"Die duiwel se teef," het hy wreed gegroei.
"Kaal, het jy die kas geruim?" Vinnig werk, hou op met hierdie skape! Lech het omgedraai en ons besittings gaan pak. En die kaalman het na my gekom en sinies geglimlag:
Wel, 'n skoonheid? Is jy reg om my beter te leer ken?
Hy het my sokkie van die vloer af opgetel en dit gekrump, dit in my mond geskuif. Ek het probeer om te weerstaan, maar na 'n slag aan die maag kon ek nie beweeg nie. Dit was onmoontlik om te sobbeer, omdat ek my sokkie amper verstik het met my eie trane en snot, maar ek het nog steeds wilde, klomp klanke gemaak. Die kaal vuis het my verkrag en die vuil mou van sy stinkende baadjie teen my wang gedruk, en dit het gelyk asof my kop in die afgrond val, waaruit daar geen uitweg was nie. Toe hy die sokkie uit my mond uitgryp, het hy my reg op hom gestoot. Hy het hard geraak, deur die hare gegryp en my kop opgehef om in my oë te kyk. Hulle sê dat moordenaars baie belangrik is voordat hulle doodmaak, om hul slagoffers in die oë te kyk. Hy het my al vermoor ... En dit was te laat om in my oë te kyk. Hulle het niks gehad nie. Geen vrees, geen begeerte om te lewe nie ...
Skielik begin die leë donkerte van die kamer van alle kante af op my afdruk. Sy het haar ore deurboor, haar neus geskeur. Gedagtes het in die swart wolke van stilte vasgehou en hulpeloos daar getrek, sonder om enige van die logiese frases te vorm. Verlaat, die nie-mense het my lewelose, byna naakte lyf uit die bed onderstebo gelos. Meer as enigiets wat ek nie onthou nie - net leegheid ... Ek het wakker geword in 'n kamer met blou mure en 'n skerp reuk van bleikmiddel. Toe ek my oë oopmaak, het ek dadelik my geliefde gesien. 'N Bose dwerg het met sy lag in sy siel gebars, hy het na Leszek gewys en gesê: "Kyk maar! Wat 'n spektrum van gevoelens! "Ek het die dwerg gehoorsaam en na die man gekyk. Die oë vol verdriet en horror het my hartseer en liefdevol gekyk. Maar baie losstaande. Hulle kyk dus na die nood van die verre en nie van hulle naaste nie. So lyk hulle, probeer om die Christelike genade te onthou. Hy het probeer om iets te sê - bemoedigend of simpatiek.
Hy lig sy hande op , staan ​​op, sit op my bed en skuur selfs 'n traan. Toe het hy in die hospitaal wakker gejaag en met al sy mag probeer om jammer en begrip uit te druk. Ek het na hom gekyk. En erken die voormalige Leszek nie. Ek het die persoon wat ek liefgehad het, nie gesien nie en gefluister na die dwerg wat geduldig gewag het op die antwoord: "Hy irriteer my!" Hierdie verwarde en verwarde man, wie is hy? Vreemdeling! Ek wou nie sy aanraking, sy ondersteuning, sy hartseer, medelydende blik, sy sug en oos, sy patetiese pogings en houding nie. Sy staan ​​op, leun haar elmboë op die grys hospitaal kussing om die lug te sien. Wat is daar? Waar is dit, die lewe? Is hy nog steeds hane? Het nie gestop nie, het nie stilgestaan ​​nie, op my hartseer gereageer? Swart vet kraaie het agter die ongewaste venster gesug. Ek het my kop na Leszek gedraai en gefluister: "Gaan weg." "Vir altyd?" Hy het met 'n geheime hoop gevra, maar dit was so duidelik dat ek selfs in gedagte geglimlag het. Ek het koud na hom gekyk en knik. My ex-geliefde het vinnig na die deur gegaan om nooit terug te keer nie.
Nege lesse hoe om 'n man te wen?
Ek wil wedersydse liefde ontmoet
Uitgaan vir die huwelik: wedstrydmaker
Hoe weet jy: liefde of misleiding?
Hoe om die romantiek van haar man terug te gee?
Anna Kalashnikova was weer beskaamd, hierdie keer as gevolg van Olga Buzovoy
Nie-tradisionele metodes van behandeling van limpostase
Folk remedies vir hare: skyn en skyn
Plastiese chirurgie van vroulike labia minora: aanduidings, kontraindikasies
Sielkundige se raad: kan ek my man 'n kind hou?
Julia Baranovskaya is gereed om die voormalige burgerlike man te aanvaar
Focaccia Met Tiemie En Knoffel
Ek hou nie van 'n ou nie, maar ek ontmoet. Wat moet ek doen?
Melkjellie met wortels
Kool rolle met vleis
Salade van ham - 'n welkome gas op die feestafel
Die eerste video van die seun van Xenia Sobchak en Maxim Vitorgan: Die egpaar het weer die paparazzi mislei