Wanneer jy deesdae in die skemerte in ‘n ouditorium sit, sien jy deurentyd hoe iemand voor jou se gesig skielik in die skemerte van onder verlig word. Dan is dit weg, en ‘n sekonde of wat later slaan daar weer op ‘n ander sitplek ‘n ligkolletjie uit, soos vuurvliegies.
Enigiemand wat op ‘n telekonferensie oor daardie ronde foontjie in die middel van die tafel sy sê sê, moet besef omtrent almal aan die ander kant luister net met ‘n halwe oor. Die meeste is op hul selfone doenig.