Maagdeburg (Duits: Magdeburg, Nederduits: Meideborg) is die administratiewe hoofstad en - naas Halle - ook die grootste stad van die Duitse deelstaat Sakse-Anhalt met 'n bevolking van meer as 241 000 in 2016. Maagdeburg is die setel van sowel 'n Evangelies-Lutherse asook 'n Rooms-Katolieke biskop en beskik oor twee universiteite, die Otto-von-Guericke-universiteit en die Hochschule Magdeburg-Stendal.
Die oudste argeologiese vondste van vuisstene dateer uit die vroeë Saale-ystydperk van sowat 150 000 jaar gelede. Die eerste permanente menslike nedersettings in die gebied van die huidige Maagdeburg het in die laat Weichsel-ystydperk omstreeks 15 000 v.C. ontstaan. Die gebied is gedurende die Neolithiese Lynebandkeramiek-tydperk omstreeks 5 400 v.C. deur stamme van die Donaulandse Beskawing bewoon. Hierdie vroeë bewoners het voordeel getrek uit die vrugbare grond in die gebied (wat hoofsaaklik uit loess bestaan) en die nabyheid van bosgebiede en water, terwyl die westelike Elbeoewer 'n beskerming teen vloedwater gebied het.
Die eerste verwysing na Maagdeburg, wat destyds as Magadoburg bekend gestaan het, dateer uit die jaar 805. Die plek was destyds 'n Frankiese voorpos en sentrum van die slawehandel. Die handel is in opdrag van Karel die Grote deur 'n Frankiese amptenaar beheer.
In 1035 is Maagdeburg amptelik as die gasheerstad van 'n beduidende handelskou erken - danksy 'n patent het die stad die reg gekry om handelskoue en konvensies te hou. 'n Groot aantal besoekers uit ander lande het na Maagdeburg gestroom om hier handel te dryf. 'n Maagdeburgse silwermunt uit die 11de eeu is byvoorbeeld in Sandur, 'n dorp op die Faroëreilande, gevind.
Alhoewel die Maagdeburgers hulle in die 12de eeu van hul owerheid - die aartsbisdom Maagdeburg - losgemaak het, het hulle nooit volledige selfbeskikking gekry nie. In 1294 het die burgers nogtans die ampte van skout en burggraaf van die aartsbiskop gekoop wat hulle voortaan self beklee het. Dit was die begin van 'n soort munisipale selfregering. Teen die einde van die 13de eeu het Maagdeburg by die Hanseverbond aangesluit en naas Braunschweig tot 'n belangrike sentrum van die Saksiese Verbond van Stede ontwikkel.
Omstreeks 1430 het politieke geskille tot 'n militêre konfrontasie tussen die stad en die aartsbiskop gelei. Op die Konsilie van Basel is een van 'n aantal pogings onderneem om hierdie konflik te besleg. In 1500 is die aartsbisdom by die Nedersaksiese Rykskreits ingesluit; Maagdeburg se bevolking het in hierdie periode sowat 40 000 beloop. Die aartsbiskop het sy setel in 1503 na Halle verskuif. Met die invoering van die Reformasie het die spanninge tussen stad en aartsbisdom verskerp. Nadat Martin Luther in Junie 1524 verskeie kere gepreek het, is die Reformasie in alle Maagdeburgse kerke - behalwe vir die domkerk - op 17 Julie 1524 amptelik ingevoer. Georg von Mecklenburg het vervolgens met die steun van keiser Karl V 'n veldtog teen Maagdeburg onderneem. Nadat die stedelike troepe naby Hillersleben 'n swaar nederlaag gely het, het Georg von Mecklenburg die stad van 22 September 1550 tot 5 November 1551 beleër. Die beleg is met 'n vredesooreenkoms beëindig, en as 'n sentrum van die verset teen die gedwonge rekatolisering het Maagdeburg, wat tussen 1547 en 1562 selfs onder ryksban gestaan het, die erename Unseres Herrgotts Kanzlei ("Kanselary van ons Heer") en Heilige Wehrstadt des Protestantismus gekry.
Die verowering van Maagdeburg, wat in Duitsland tydens die oorlog ook die Magdeburger Hochzeit ("Maagdeburgse huwelik") genoem is - 'n verwysing na die huwelik tussen die Maagdeburgse jonkvrou (wat op die stedelike wapenskild uitgebeeld word en eenhonderd jaar lank geen tribuut aan die keiser betaal het nie) en die keiser. Die bestorming van die stad op 20 Mei 1631 word as die grootste en skokwekkendste massaslagting gedurende die Dertigjarige Oorlog beskou. Die term magdeburgisieren is in die Duitse taal ná die vernieling van Maagdeburg oor 'n lang tydperk as 'n sinoniem vir "volledig verwoes" gebruik.
Die keurvorstedom Brandenburg kon die reg op opvolging van die Saksiese administrateur en sodoende die heerskappy oor die aartsbisdom Maagdeburg volgens die vredesooreenkoms van 1648 eers ná die afsterwe van die administrateur uitoefen. In hierdie tydperk (1646 tot 1681) het Otto von Guericke die amp van burgemeester beklee. Hy was tegelykertyd natuurkundige, uitvinder van die suigpomp en het met sy beroemde "Maagdeburgse proef" in 1656 die bewys vir die teorie gelewer dat lugdruk krag op 'n lugleemte kan uitoefen.
Ná die afsterwe van August het die gebied, wat as 'n gesekulariseerde aartsbisdom nou as hertogdom bestaan het, onder Brandenburgse heerskappy gekom. As 'n sogenaamde Immediatstadt is Maagdeburg regstreeks deur die regering van die hertogdom bestuur en het vanaf 1714 ook as sy hoofstad gefungeer.
Reeds ná die jaar 1666 het die keurvors van Brandenburg 15 000 soldate in die stad gestasioneer en die versterkings, wat gedurende die oorlog vernietig is, laat herstel. Die versterkings is in die 18de eeu verder uitgebou. Die vesting het onder Friedrich II 'n oppervlakte van 200 hektaar beslaan, terwyl die stadsgebied net oor 120 hektaar gestrek het. 'n Aantal historiese dokumente verwys na Maagdeburg as die destyds sterkste vesting in Pruise.
Ná die oorlog is die puinhope uit die binnestad en ander stadswyke verwyder; veral vroue het hierby 'n belangrike bydrae gelewer. Weens 'n gebrek aan fondse is slegs die waardevolste van die beskadigde geboue herstel asook geboue waar min oorlogskade berokken is, waaronder die Maagdeburgse Domkerk, die klooster Unser Lieben Frauen en die raadsaal.
Baie van die beduidendste groot nywerhede in Maagdeburg is ná die oorlog deur die Sowjet-aandelemaatskappy SAG bestuur en het tot in 1953 'n belangrike bydrae tot Duitsland se herstelbetalings gelewer. Maagdeburg het ook in die Oos-Duitse periode 'n beduidende sentrum van swaar nywerhede soos SKET gebly en tussen 1952 en 1990 as administratiewe hoofstad van die distrik (Bezirk) Maagdeburg gefungeer wat in 1990 met die Duitse hereniging ontbind is.
In 1994 het Maagdeburg weer die setel van 'n Rooms-Katolieke biskop geword. Die bisdom Maagdeburg is 'n suffragaanbisdom van die aartsbisdom Paderborn in Noordryn-Wesfale.
In die tydperk tussen 1990 en 2005 het Maagdeburg se bevolking met sowat 60 000 gekrimp tot net 230 000 inwoners. Hierdie demografiese ontwikkeling bly 'n groot uitdaging vir die stad aangesien die aanbod van woonstelle die vraag oortref. Nogtans het die plaaslike owerhede groot moeite gedoen om die oorspronklike stadskarakter te herstel. Die grootste bouprojekte sluit die bou van 'n straattonnel onder en die herontwerp van die Universiteitsplein (Universitätsplatz), die bou van 'n nuwe sokkerstadion, die restourasie van strate soos Breiter Weg en Otto-von-Guericke-Straße, die opknapping van die teater Freie Kammerspiele (tans Schauspielhaus Magdeburg), die oprigting van nuwe geboue aan die westekant van die Domkerkplein (Domplatz), waaronder die "Groen Sitadel" (Grüne Zitadelle), die vervanging van die Stern-brug en baie ander in.
Ná die Duitse hereniging het die groot nywerhede verdwyn, en Maagdeburg se industriële sektor word tans deur 'n groter aantal klein ondernemings gekenmerk. Die dienstesektor het 'n steeds belangriker rol begin speel.