Nuwe studie sê dat Paleo -dieet u risiko vir hartsiektes kan verhoog - Nuwe resepte - 2022
Daarom wil u die Paleo -dieet verlaat en meer koolhidrate eet vir 'n beter gesondheid (ja, regtig!)
Baie mense het die Paleo -dieet as 'n gesonde lewenstyl beskou as gevolg van die dieetgewoontes van ons voorouers. Voedsel wat op die dieet geëet word, sluit in voedsel wat maklik verkry kan word deur te jag en te versamel, soos vleis, vis, vrugte en groente. Op die eerste oogopslag lyk dit asof die dieet gevul is met volvoedsel wat deel uitmaak van 'n gesonde leefstyl, maar 'n onlangse studie dui anders aan.
Alhoewel dit 'n baie klein studie is, verbind navorsing gepubliseer in die European Journal of Nutrition 'n biomerker vir hartsiektes by individue wat 'n Paleo -dieet volg. Die navorsing bestudeer 44 Paleo -dieetkundiges en vergelyk dit met 47 deelnemers volgens 'n tradisionele Australiese dieet. Toe die bloed van beide groepe getoets is, het diegene op die Paleo -dieet met hoër vlakke van TMAO in hul bloed gemeet. Volgens die Cleveland Clinic is TMAO 'n organiese verbinding wat in die ingewande geproduseer word, wat die risiko om kardiovaskulêre siektes te ontwikkel, verhoog.
TMAO word geproduseer wanneer die liggaam cholien, lesitien en karnitien verteer, wat almal in diereprodukte voorkom. 'N Studie wat in die European Heart Journal gepubliseer is, dui daarop dat die inname van 'n dieet met 'n hoë hoeveelheid rooivleis tot hoër bloedvlakke van TMAO lei. Aangesien eet in Paleo-styl die verbruik van diereprodukte voorop stel, is dit natuurlik meer versadig as baie ander diëte. Maar - volgens die Paleo -dieetstudie - is dit nie die enigste oorsaak van die verhoogde TMAO -vlakke nie.
Hoofnavorser, dr. Angela Genoni, stel voor dat die rede vir verhoogde TMAO -vlakke 'n gebrek aan volgraan is (wat nie op die Paleo -dieet toegelaat word nie). "Ons het gevind dat die gebrek aan volgraan verband hou met TMAO -vlakke, wat 'n verband kan bied tussen die verminderde risiko van kardiovaskulêre siektes wat ons sien in bevolkings met 'n hoë inname van volgraan," het sy gesê.
Stel u belang in die Paleo -dieet? Lees hier meer hieroor:
Afgesien van hoër vlakke van TMAO in die bloedstroom, het navorsers 'n hoër konsentrasie van die bakterieë gevind wat TMAO produseer in die ingewande van Paleo -dieetkundiges. "Ons weet dat volgraan 'n fantastiese bron is van weerstandbiedende stysel en baie ander fermenteerbare vesels wat noodsaaklik is vir die gesondheid van u derm -mikrobioom," het dr Genoni gesê. gunstig vir TMAO -produksie.
Alhoewel 'n klein studie, het navorsers bevind dat die eet van 'n Paleo -dieet die risiko van hartsiektes kan verhoog. Die twee belangrikste bekommernisse is 'n gebrek aan volgraan en verhoogde verbruik van rooivleis. As u die Paleo -dieet volg, is dit belangrik om kennis te neem van die hoeveelheid versadigde vet wat u inneem - veral omdat 'n dieet met baie versadigde vet die risiko van hartsiektes kan verhoog. Dit is ook die moeite werd om sommige van die diereprodukte op u bord te ruil vir Paleo-vriendelike, probiotika-ryk kosse-soos vrugte, groente en aartappels-om die vet te sny en u gesondheid te verbeter.
Wat is die voordele en risiko's van die Paleo -dieet?
Die ongelooflik gewilde dieet moedig aan om te eet soos ons voorvader van jagter-versamelaar. Maar is dit reg vir jou?
Die paleo -dieet is die uiteindelike terugvoerdieet: dit bevorder terugkeer na eet, soos ons voorvaders in die Steentydperk gedoen het. "Hierdie regime is gebaseer op die idee dat ons liggame die beste doen as dit aangevuur word deur voedsel wat in die paleolitiese era bestaan ​​het, voordat die landbou 10 000 jaar gelede plaasgevind het," sê Mark Hyman, besturende direkteur van Boston, die skrywer van Kos: wat moet ek eet? en die direkteur van die Cleveland Clinic of Functional Medicine.
Dit beteken geen suiker, graan, suiwel, peulgewasse of boontjies op die paleo -dieet nie. Geen hoogs verwerkte koekies of koeke nie. En geen voedsel met bygevoegde hormone of kunsmatige bestanddele nie. Wat die paleo -spyskaart betref, dink aan vleis, vis, groente en beperkte hoeveelhede vrugte, neute en sade. 'Dit is omtrent dit,' sê dr Hyman. Dit lyk miskien nie veel nie, maar wat u oorbly, is voedsel wat vol voedingstowwe is, waarvan baie uitstekende veselbronne is, wat u help om tevrede en versadig te voel.
Moet u die grotmanweg omhels? Hier is wat u moet weet - insluitend voordele en risiko's om bewus te wees van wie die dieet goed is en wie 'n dokter moet raadpleeg voordat u op die wa spring.
'N Vet hart stel jou gesondheid in gevaar, ongeag jou gewig, stel nuwe studies voor
Hier is 'n uiteensetting van wat u kan doen om oortollige vet in die hart te verminder en te voorkom.
'N Nuwe studie dui daarop dat 'n hoë perikard -vetvolume en mdash -vet om jou hart en mdash jou risiko vir hartversaking kan verhoog, ongeag jou liggaamsgewig.
Meer as 6 miljoen mense in die VSA word geraak deur hartversaking, 'n toestand inwat die hart genoeg bloed kan pomp vir die liggaam se behoeftes.
Om die risiko van oortollige perikardvet te verminder, beveel kenners aan om gewoontes te volg wat bydra tot 'n beter hartgesondheid in die algemeen.
Volgens nuwe navorsing van Mount Sinai in New York, kan die vet wat u hart omring, 'n sterk risikofaktor vir hartversaking wees, ongeag u liggaamsgewig.
Vir die studie, wat in die Tydskrif van die American College of Cardiology, navorsers het CT -skanderings gebruik om die verband tussen perikardiale vetvolume en nuut gediagnoseerde hartversaking te bepaal, 'n toestand waarin die hart die hoeveelheid bloed wat die liggaam benodig, kan pomp. Meer as 6 miljoen mense in die VSA het hartversaking, wat 'n persoon skielik of mettertyd kan ontwikkel.
Die CT-skanderings is verkry uit die multi-etniese studie van aterosklerose wat geborg is deur die National Heart, Lung, and Blood Institute, en bevat skanderings van 6,785 mans en vroue tussen die ouderdomme van 45 en 84 jaar oud sonder kardiovaskulêre siektes.
Die navorsers het bevind dat vroue, wat wel aan die kriteria vir 'n hoë perikardiale vetvolume (70 kubieke sentimeter of meer) voldoen het, dubbeld die risiko gehad het om hartversaking te ontwikkel, alhoewel vroue gewoonlik minder perikardvet gehad het as mans. Mans wat aan die kriteria vir vetterige hart (120 kubieke sentimeter of meer) voldoen het, het 'n verhoogde risiko van 53%.
Wat meer is, 'n groter hoeveelheid perikardiale vet was gevaarlik ongeag van die deelnemers & rsquo liggaamsgewig. Dit beteken dat dunheid nie noodwendig skadelike vetopbou rondom die hart voorkom nie.
Die navorsers het ook aangepas vir ander bekende risikofaktore vir hartversaking, soos ouderdom, tabakgebruik, alkoholverbruik, 'n sittende leefstyl, hoë bloeddruk, hoë cholesterol en vorige hartaanvalle. Resultate was soortgelyk in alle rasse -agtergronde.
Dit is bekend dat die vet rondom die hart 'n voorspeller van hartsiektes is, hoofsaaklik omdat dit geassosieer kan word met ander risikofaktore soos vetsug, diabetes en hoë bloeddruk. van Geneeskunde wat nie by die studie betrokke was nie. Die feit dat hierdie vereniging waar was, selfs nadat al hierdie faktore in ag geneem is, dui daarop dat die vet 'n direkte uitwerking op die hartspier kan hê wat bydra tot die afwykings wat verband hou met hartversaking. & rdquo
As daar ekstra vet in u hart is, kan vetterige druppels begin ophoop binne die hartspierselle, sê hoofstudie -skrywer Satish Kenchaiah, MD, medeprofessor in medisyne en kardiologiespesialis aan die Icahn School of Medicine op die berg Sinai. Hierdie druppels kan inmeng met die uitbreiding van u hartkamer en die vermindering van u hart se vermoë om bloed behoorlik te pomp, wat die stadium vir hartversaking bepaal, sê hy.
'N Vet hart hou ook verband met die opbou van plaak in die kransslagare wat bloed aan die hartspiere verskaf. Dit is 'n bekende risikofaktor vir hartaanvalle, wat later die risiko van hartversaking kan verhoog, voeg hy by.
Dr Kenchaiah sê meer navorsing is nodig om vas te stel hoe om oortollige perikardiale vet te verminder en te voorkom, maar om te werk aan gewoontes wat bydra tot 'n beter hartgesondheid in die algemeen, is 'n goeie plek om te begin. Om u kaartjie in die topvorm te hou, beveel hy die volgende aan:
Oortreder in hartsiektes gaan verder as vet van vleis
Dit was ontbyt en die mense wat aan 'n studie van rooivleis en die gevolge daarvan deelgeneem het, het warm, snerpende entstekers voor hulle neergeslaan. Die navorser het self 'n George Foreman -rooster vir die geleentheid gekoop, en die verpleegster wat hom bygestaan ​​het, het gekook.
Ter wille van die wetenskap het hierdie ses mans en vroue elke laaste sappige happie van die 8-ounce steaks geëet. Toe wag hulle om hul bloed te laat trek.
Dr Stanley Hazen van die Cleveland Clinic, wat die studie gelei het, en sy kollegas het bewyse opgebou vir 'n verrassende nuwe verduideliking waarom rooivleis tot hartsiektes kan bydra. En hulle het dit getoets met hierdie vroeë oggend -eksperiment.
Die navorsers het geglo dat die harte wat beskadig is, nie net die dik vetrand op steaks was nie, of die heerlike marmering van hul sagte binnekant. Trouens, hierdie wetenskaplikes het vermoed dat versadigde vet en cholesterol slegs 'n geringe bydrae gelewer het tot die toename in die aantal hartsiektes by rooivleiseters. Die werklike skuldige, het hulle voorgestel, was 'n bietjie bestudeerde chemikalie wat deur bakterieë in die ingewande uitbarstig nadat mense rooivleis geëet het. Dit word vinnig deur die lewer omskep in nog 'n min bestudeerde chemikalie genaamd TMAO wat in die bloed beland en die risiko vir hartsiektes verhoog.
Dit was ten minste die teorie. Die vraag die oggend was dus: sou 'n sarsie TMAO in mense se bloed verskyn nadat hulle steak geëet het? En sou dieselfde gebeur met 'n vegan wat nie ten minste 'n jaar lank vleis geëet het nie en dieselfde maaltyd geëet het?
Die antwoorde was: ja, daar was 'n TMAO -uitbarsting in die vyf vleiseters en nee, die vegan het dit nie gehad nie. En die TMAO -vlakke het die risiko van 'n hartaanval by mense voorspel, het die navorsers bevind. Die navorsers het ook bevind dat TMAO eintlik hartsiektes by muise veroorsaak het. Bykomende studies met 23 vegetariërs en veganiste en 51 vleiseters het getoon dat vleiseters gewoonlik meer TMAO in hul bloed gehad het en dat hulle, anders as dié wat vleis verwerp het, maklik TMAO gemaak het nadat hulle pille met karnitien ingesluk het.
"Dit is regtig 'n pragtige kombinasie van muisstudies en menslike studies om 'n storie te vertel wat ek heel aanneemlik vind," sê dr. Daniel J. Rader, 'n hartsiektesnavorser aan die University of Pennsylvania School of Medicine, wat nie by die navorsing betrokke was nie. .
Navorsers sê die werk kan lei tot nuwe behandelings vir hartsiektes - miskien selfs 'n antibiotikum om die skuldige van die bakterie uit te wis - en ook 'n nuwe manier om die risiko van hartsiektes te bepaal deur na TMAO in die bloed te soek.
Natuurlik bly daar kritiese vrae. Sou mense hul risiko vir hartaanval verminder as hulle hul bloed -TMAO -vlakke verlaag? Die verband tussen TMAO -vlakke in die bloed en die risiko van hartsiektes beteken nie noodwendig dat die een die ander veroorsaak nie. En watter dermbakterieë is veral die skuldiges?
Daar is ook vrae oor die veiligheid van aanvullings, soos energiedrankies en dié wat gebruik word vir liggaamsbou. Sulke aanvullings bevat dikwels karnitien, 'n stof wat meestal in rooivleis voorkom.
Maar die uitgebreide eksperimente van die ondersoekers in mense en diere, wat Sondag in Nature Medicine gepubliseer is, het wetenskaplikes oortuig wat nie met die studie verband hou nie, om hierdie nuwe teorie oor hoekom rooivleis wat te gereeld geëet word, ernstig kan oorweeg vir mense.
Dr Frank Sacks, 'n professor in die voorkoming van kardiovaskulêre siektes aan die Harvard School of Public Health, noem die bevindings indrukwekkend. 'Ek het geen rede om daaraan te twyfel nie,' het hy gesê, 'maar dit is ongelooflik.'
Lora Hooper, medeprofessor in immunologie en mikrobiologie aan die University of Texas Southwestern Medical Center, wat die Paleo -dieet vol vleis volg, het uitgeroep: "Yikes!"
Die studie beteken nie dat rooivleis heeltemal sleg is of dat dit die beste is om dit heeltemal te vermy nie, sê dr. Hazen, die hoofnavorser. Dr Hazen is die voorsitter van die departement sellulêre en molekulêre medisyne by die Lerner Research Institute van die Cleveland Clinic, 'n akademiese mediese sentrum sonder winsbejag. Vleis bevat byvoorbeeld proteïene en B -vitamiene, wat albei noodsaaklik is vir die gesondheid. Die bevindinge van die studie dui egter aan dat die verband tussen die verbruik van rooivleis en die risiko van hartsiektes dikwels verband hou met meer as net die versadigde vet en cholesterol in rooivleis, soos beesvleis en varkvleis.
Dr Hazen het sy navorsing vyf jaar gelede begin met 'n wetenskaplike visvangekspedisie. Hy lei 'n studie van pasiënte wat na die Cleveland Clinic kom vir evaluering. Deur die jare was daar 10 000. Almal het 'n risiko vir hartsiektes en het ingestem om bloedmonsters te verskaf en gevolg te word, sodat die navorsers sou weet of enige pasiënt in die drie jaar na die eerste besoek aan 'n hartaanval ly of aan hartsiektes sterf. Hierdie monsters het hom in staat gestel om na klein molekules in die bloed te kyk om te sien of dit verband hou met hartaanvalle of sterftes.
Hierdie studie en 'n reeks addisionele eksperimente het gelei tot die ontdekking dat 'n rooivleisstof wat niemand vermoed het nie - karnitien - 'n skuldige was. Carnitine word in rooivleis aangetref en het sy naam gekry van die Latynse woord carnis, die wortel van karnivoor, het dr. Hazen gesê. Dit word ook in ander kosse aangetref, insluitend vis en hoender en selfs suiwelprodukte, maar in kleiner hoeveelhede. Rooi vleis is die belangrikste bron, en vir baie mense wat baie rooivleis eet, kan dit kommerwekkend wees.
Die navorsers het bevind dat karnitien op sigself nie gevaarlik is nie. In plaas daarvan het die probleem ontstaan ​​toe dit deur bakterieë in die ingewande gemetaboliseer is en as TMAO in die bloed beland het.
Dit het gelei tot die steak-eet-studie. Dit het geblyk dat TMAO-vlakke in die bloed styg binne 'n paar uur nadat 'n gewone vleiseter 'n steak gehad het.
Maar die uitkoms was heel anders toe 'n veganist 'n steak geëet het. Navorsers het vermoed dat veganiste nie soveel van die dermbakterieë het wat nodig is om TMAO te maak nie, en feitlik geen TMAO verskyn in die bloed van die veganist nadat hy 'n steak geëet het nie.
'Ons het nie verwag dat ons so 'n dramatiese verskil sou sien nie,' het dr. Hazen gesê.
Daarna het navorsers vleiseters antibiotika gegee om byna al hul dermbakterieë uit te wis. Daarna het hulle nie meer TMAO in hul bloed gehad nie, ook nie nadat hulle rooivleis of karnitienpille geëet het nie. Dit beteken, het hy gesê, dat die effek werklik as gevolg van dermbakterieë was.
Navorsers het daarna probeer vasstel of mense met hoë bloedkarnitien- of TMAO -vlakke 'n groter risiko vir hartsiektes het. Hulle het bloed van meer as 2 500 mense ontleed en gevra of karnitien- of TMAO -vlakke hartaanvalle voorspel, onafhanklik van tradisionele risikofaktore soos rook, hoë cholesterol en bloeddruk. Beide carnitine en TMAO het. Maar by verdere ontleding het hulle ontdek dat die effek slegs as gevolg van TMAO was.
Die navorsers se teorie, gebaseer op hul laboratoriumstudies, is dat TMAO cholesterol in staat stel om in die slagaarwande te kom en ook verhoed dat die liggaam oortollige cholesterol uitskei.
Maar wat is dit oor karnitien waarvan bakterieë hou? Die antwoord, het dr. Hazen gesê, is dat bakterieë dit as brandstof gebruik.
Hy het gesê hy is bekommerd oor karnitienbevattende energiedrankies. Karnitien word gereeld by die drank gevoeg met die veronderstelling dat dit die vetmetabolisme sal versnel en die energievlak van 'n persoon sal verhoog, het dr. Hazen gesê.
Dr Robert H. Eckel, 'n professor in medisyne aan die Universiteit van Colorado en 'n voormalige president van die American Heart Association, is bekommerd oor hoe karnitien liggaamsbouers en atlete kan beïnvloed wat dit dikwels gebruik omdat hulle glo dat dit spiere bou.
Die aanvullings, het dr. Hazen gesê, "is eng, veral vir ons kinders."
Dr Hazen het sy bevindings egter ter harte geneem. Hy het 'n paar keer per week rooivleis geëet, ongeveer 12 gram op 'n slag. Nou, het hy gesê, hy eet dit elke twee weke en het nie meer as 4 tot 6 onse op 'n slag nie.
As u hierdie gewilde aanvulling gebruik, kan u hart in gevaar wees, sê studie
As u hierdie tablet gebruik, kan dit vir sommige mense nadelige gevolge hê vir die gesondheid.
Miljoene mense gebruik voedingsaanvullings vir hul beweerde gesondheidsvoordele, wat 'n byna $ 37 miljard bedryf in die VSA vanaf 2021 uitmaak, berig IBISWorld. Maar 'n gewilde daaglikse pil kan ernstige probleme veroorsaak vir mense wat nie eens bewus is van die gevaar nie. Volgens 'n nuwe studie aan die Universiteit van Georgia kan visolie die risiko van hartsiektes by sommige verhoog, afhangende van hul genetiese samestelling. Lees verder om te sien wat dit vir u kan beteken, en kyk vir meer inligting oor aanvullings wat u moet vermy: Dit is die enigste vitamien wat u nooit moet inneem nie, sê dokters.
'N Span wetenskaplikes van die Universiteit van Georgia het die gevolge van visolie op die hartgesondheid bepaal deur vier vette in die bloed te ondersoek: totale cholesterol, hoëdigtheid lipoproteïen, lae digtheid lipoproteïen en trigliseriede. Om dit te doen, gebruik hulle data oor 70 000 pasiënte, wat hulle in twee groepe verdeel het: diegene wat wel visolie -aanvullings (ongeveer 11 000 pasiënte) geneem het, teenoor diegene wat dit nie gedoen het nie. Daarna het hulle 'n genoomwye skandering gedoen.
Die resultate, wat in die tydskrif gepubliseer is PLOS Genetika, het getoon dat daar na 64 miljoen toetse 'n 'beduidende variasie' by gene GJB2 bestaan. Vir diegene met die AG -genotipe het die neem van visolie trigliseriede verminder, terwyl pasiënte met die AA -genotipe wat visolie geneem het, hul trigliseriedvlakke effens verhoog het. "Hoë trigliseriede kan bydra tot die verharding van die are of verdikking van die slagaarwande (arteriosklerose) - wat die risiko vir beroerte, hartaanval en hartsiektes verhoog," verduidelik die Mayo Clinic.
En vir diegene wat bekommerd is oor hul tikkies, kyk as u dit nie in 90 sekondes kan doen nie, u hart in gevaar is, sê Study.
Navorsers sê die resultate laat vrae ontstaan ​​oor die tradisionele daaglikse gebruik van visolies-wat die omega-3-vetsure eikosapentaensuur en docosahexaensuur bevat-wat al lank as nuttig beskou word om 'n gesonde hart te handhaaf.
"Ons weet al 'n paar dekades dat 'n hoër vlak van omega-3-vetsure in die bloed verband hou met 'n laer risiko vir hartsiektes," Kaixiong Ye, PhD, die skrywer van die studie, in 'n verklaring gesê. "Ons het gevind dat aanvulling van visolie nie vir almal goed is nie, dit hang af van u genotipe. As u 'n spesifieke genetiese agtergrond het, sal aanvulling van visolie u trigliseriede help verlaag. Maar as u nie die regte genotipe het nie, neem 'n visolie -aanvulling verhoog eintlik u trigliseriede. " En vir meer belangrike opdaterings oor pille, kyk na The FDA Just Issued a New Warning About These OTC Pain Meds.
Terwyl die resultate getoon het dat sommige mense geen gesondheidsvoordele sal trek as hulle daaglikse visolie inneem nie, wys die navorsers daarop dat die bevindings ook 'n nuwe lig werp op vorige studies wat bevind het dat omega-3-vetsure ondoeltreffend is om hartgesondheid te bevorder. '' N Moontlike verklaring is dat die kliniese toetse nie die genotipes van die deelnemers in ag geneem het nie, 'het Ye in 'n verklaring verduidelik. 'Sommige deelnemers kan baat vind, en ander nie, dus as u dit meng en die ontleding doen, sien u nie die impak nie.'
En vir meer gesondheidswenke en nuus wat direk in u inkassie gestuur word, meld u aan vir ons daaglikse nuusbrief.
Dit is gelukkig nie so moeilik om uit te vind of u die regte genetiese samestelling het om voordeel te trek uit 'n visolie -regime nie. Die studie -outeurs wys daarop dat die resultate van geredelik beskikbare genoomtoetsondernemings die rou data aan kliënte beskikbaar kan stel, en hoewel die spesifieke variant nog nie in die meeste verslae voorkom nie, kan u na die genotipe soek met variant -ID rs112803755 (A & gtG) .
"Die aanpassing en optimalisering van visolie-aanvullingsaanbevelings gebaseer op 'n unieke genetiese samestelling van 'n persoon kan ons begrip van voeding verbeter en tot beduidende verbeterings in menslike gesondheid en welstand lei," het Ye afgesluit. En vir meer inligting oor ander maniere waarop daaglikse pille u gesondheid kan beïnvloed, kyk na As u nie kan slaap nie, kan hierdie algemene medisyne die rede wees, sê studie.
Dieetoorsig: Paleo -dieet vir gewigsverlies
Die Paleolitiese of "Paleo" -dieet probeer om die 21ste eeuse kwale aan te spreek deur die manier waarop mense meer as 2 miljoen jaar gelede geëet het tydens die Paleolitiese era te hersien. Voorstanders van Paleo sê dat ons genetika en anatomie sedert die Steentydperk baie min verander het, dat ons voedsel gedurende die tyd moet eet om goeie gesondheid te bevorder. Ons voorgangers het eenvoudige klipgereedskap gebruik wat nie gevorderd genoeg was om plante te kweek en te kweek nie, en daarom het hulle gejag, vis gevang en wilde plante versamel vir voedsel. As hulle lank genoeg geleef het, word daar geglo dat hulle minder moderne siektes soos diabetes, kanker en hartsiektes ondervind weens 'n konsekwente dieet van maer vleis en plantvoedsel, asook 'n hoë fisieke aktiwiteit van intensiewe jag. Die lewensverwagting van ons voorgangers was egter slegs 'n breukdeel van dié van mense vandag.
Die gewildheid van die Paleo -dieet, wat in 2014 'n hoogtepunt bereik het, het 'n beroep gedoen op die toenemende begeerte van verbruikers om meer gesond te eet en om te weet waar hul kos vandaan kom. 
Die Paleo-dieet, ook bekend as die holbewoner- of steentydperk-dieet, bevat maer vleis, vis, vrugte, groente, neute en sade. Voorstanders van die dieet beklemtoon die keuse van lae-glukemiese vrugte en groente. Daar word gedebatteer oor verskeie aspekte van die Paleo-dieet: watter kosse destyds werklik bestaan ​​het, die variasie in dieet na gelang van die streek (bv. Tropies vs. en onenigheid onder Paleo -dieet -entoesiaste oor wat ingesluit/uitgesluit is van die dieet. As gevolg van hierdie verskille is daar nie een 'ware' Paleo -dieet nie.
Alhoewel wit aartappels byvoorbeeld gedurende die paleolitiese era beskikbaar was, word dit gewoonlik op die Paleo -dieet vermy vanweë hul hoë glukemiese indeks. Verwerkte voedsel is ook tegnies buite perke as gevolg van die klem op vars voedsel, maar sommige Paleo -diëte laat bevrore vrugte en groente toe omdat die vriesproses die meeste voedingstowwe bewaar.
In die algemeen is die dieet hoog in proteïene, matig aan vet (hoofsaaklik uit onversadigde vette), lae-matige koolhidrate (spesifiek beperkende koolhidrate met 'n hoë glukemiese indeks), ryk aan vesel en min natrium en verfynde suikers.  Die mono-onversadigde en poli-onversadigde vette (insluitend die omega-3-vette EPA en DHA) kom van mariene vis, avokado, olyfolie en neute en sade.
Vleis wat met gras gevoer word, word dikwels op die dieet beklemtoon, wat bevorder word om meer omega-3-vette te bevat as konvensionele beesvleis (as gevolg van gras in plaas van graan). Dit bevat wel klein hoeveelhede alfa-linoleensuur (ALA), 'n voorloper van EPA en DHA. Slegs 'n klein deel van ALA kan egter in die liggaam omskep word in langketting-omega-3-vetsure (EPA en DHA). Die hoeveelheid omega-3 is ook baie veranderlik, afhangende van die presiese voedingsregime en verskille in vetmetabolisme onder beesrasse.  Oor die algemeen is die hoeveelheid omega-3 in beesvleis wat met gras gevoer word, baie laer as in olierige mariene vis.  Gekookte salm bevat 1000-2000 mg EPA/DHA per porsie van 3 gram, terwyl 3 gram vleis met gras gevoed ongeveer 20-200 mg ALA bevat.
Die volgende is 'n opsomming van voedsel wat algemeen op die dieet toegelaat word:
Toegestaan:Vars maer vleis, vis, skulpvis, eiers, neute, sade, vrugte, groente, olyfolie, klapperolie en klein hoeveelhede heuning. Sekere wortelgroente, soos patats en kassava, kan met mate toegelaat word vanweë hul hoë voedingsinhoud.
Nie toegelaat nie:Volgraan, graan, geraffineerde korrels en suikers, suiwelprodukte, wit aartappels, peulgewasse (grondboontjies, bone, lensies), alkohol, koffie, sout, verfynde plantaardige olies soos canola en die meeste verwerkte voedsel in die algemeen.
Kalorie telling en porsiegroottes word nie beklemtoon nie. Sommige planne laat 'n paar "bedrieglike" nie-Paleo-etes per week toe, veral as u die dieet begin, om die algemene nakoming te verbeter.
Die navorsing tot dusver
Sommige gerandomiseerde beheerde proewe het getoon dat die Paleo-dieet groter voordele op kort termyn oplewer as dieet wat gebaseer is op nasionale voedingsriglyne, insluitend groter gewigsverlies, verminderde middellyfomtrek, verlaagde bloeddruk, verhoogde insuliengevoeligheid en verbeterde cholesterol. Hierdie studies was egter van korte duur (6 maande of minder) met 'n klein aantal deelnemers (minder as 40). [4-6]
Een groter gerandomiseerde gekontroleerde proef volg twee jaar na 70 post-menopousale Sweedse vroue met vetsug, wat óf op 'n Paleo-dieet óf 'n Nordic Nutrition Recommendations (NNR) dieet geplaas is.  Die Paleo -dieet bevat 30% van die totale kalorieë uit proteïene, 40% vet (van meestal enkel -onversadigde en meer -onversadigde vette) en 30% koolhidrate. Dit bevat maer vleis, vis, eiers, groente, vrugte, bessies, neute, avokado en olyfolie. Die NNR-dieet bevat minder proteïene en vet, maar meer koolhidrate met 15% proteïen, 25-30% vet en 55-60% koolhidrate, insluitend voedsel soortgelyk aan die Paleo-dieet, maar ook lae-vet suiwelprodukte en veselryke korrels. Beide groepe het die vetmassa en die omvang van die gewig aansienlik verminder na 6 en 24 maande, terwyl die Paleo -dieet op 6 maande, maar nie op 24 maande, 'n groter vetverlies oplewer nie. Die trigliseriedvlakke het aansienlik afgeneem met die Paleo -dieet op 6 en 24 maande as die NNR -dieet.
Etebeplanning. Omdat die dieet sterk afhanklik is van vars voedsel, moet u 'n tydsverbintenis verwag om maaltye te beplan, te koop, voor te berei en te kook. Dit kan 'n uitdaging wees vir 'n besige leefstyl of vir diegene wat minder ervaring het met kook.
Hoër koste. Vars vleis, vis en produkte is gewoonlik duurder as verwerkte weergawes, soos bevrore of ingemaakte.
Voedsel uitgesluit. Die uitsluiting van hele kategorieë voedsel wat gereeld geëet word, soos volgraan en suiwel, vereis gereeld etiketlesing in die supermark en in restaurante. Dit kan ook die risiko van tekorte soos kalsium, vitamien D en B -vitamiene verhoog as hierdie voedingstowwe nie konsekwent uit die toegelate voedsel of 'n vitamienaanvulling geëet word nie. Daar is byvoorbeeld 'n paar kalsiumryke voedsel wat nie deur die liggaam opgeneem word nie, soos kraag- en raapgroente of ingemaakte sardientjies en salm, maar u moet daagliks vyf of meer porsies van hierdie groente en visbene eet om aan die aanbevole kalsiumbehoeftes te voldoen. (Let daarop dat sommige groente, soos spinasie, wat aangewys word as kalsiumryk, ook oksalate en fitate bevat wat aan kalsium bind, sodat baie min eintlik geabsorbeer word.) 'N Klein, korttermyn intervensiestudie van gesonde deelnemers toon 'n afname van 53% vanaf die basislyn in kalsiuminname nadat hy drie weke lank 'n Paleo -dieet gevolg het.  Verder kan die uitsluiting van volgraan lei tot 'n verminderde verbruik van voordelige voedingstowwe, soos vesel, en dit kan die risiko vir diabetes en hartsiektes verhoog.
Gesondheidsorg oor 'n hoë vleisinname. Verskeie studies het getoon dat 'n hoë inname van rooivleis verband hou met 'n hoër risiko vir dood, kardiovaskulêre siektes en diabetes.
Is daar 'n potensiële tekort aan voedingstowwe, soos kalsium en vitamien D, as u hierdie dieet langer as een jaar volg, wat dit onvanpas kan maak vir sekere risikogroepe (byvoorbeeld diegene met 'n bestaande risiko of 'n hoë risiko vir osteopenie of osteoporose)?
Is daar langtermyn negatiewe newe-effekte van die weglating van hele voedselgroepe, veral as die dieet nie noukeurig saamgestel is om die voedingstowwe uit die weggelate voedsel te bevat nie?
Is hierdie dieet veilig en voordelig vir almal (bv. 'N gesonde bevolking, individue met 'n hoër risiko met chroniese siektes, bejaardes)?
Die Paleo-dieet bevat voedingsdigte heel vars voedsel en moedig deelnemers aan om weg te kom van hoogs verwerkte voedsel met bygevoegde sout, suiker en ongesonde vette. Die weglating van volgraan, suiwel en peulgewasse kan egter lei tot suboptimale inname van belangrike voedingstowwe. Die beperkende aard van die dieet kan dit ook vir mense moeilik maak om op lang termyn aan so 'n dieet te voldoen. Meer hoë kwaliteit studies, insluitend gerandomiseerde beheerde proewe met 'n opvolg van langer as een jaar, wat die Paleo-dieet met ander gewigsverminderende diëte vergelyk, is nodig om 'n direkte gesondheidsvoordeel van die Paleo-dieet te toon. Sterk aanbevelings vir die Paleo -dieet vir gewigsverlies kan tans nie gemaak word nie.
Chang ML, Nowell A. Hoe om stensop te maak: Is die 'Paleo -dieet' 'n gemiste geleentheid vir antropoloë? Evolusionêre antropologie: kwessies, nuus en resensies. 2016 Sep25 (5): 228-31.
Tarantino G, Citro V, Finelli C. Hype of realiteit: sou pasiënte met metaboliese sindroomverwante NAFLD op die jagter-versamelaar (Paleo) dieet wees om die morbiditeit te verminder.J. Gastrointestin. Lewer Dis. 2015 Sep 124 (3): 359-68.
Daley CA, Abbott A, Doyle PS, Nader GA, Larson S. 'n Oorsig van vetsuurprofiele en antioksidantinhoud in grasvleis en graanvoeding. Voedingsjoernaal. 9 Desember 2010 (1): 10.
Manheimer EW, van Zuuren EJ, Fedorowicz Z, Pijl H. Paleolithic voeding for metabolic syndrome: systematic review and meta-analysis, 2. Die Amerikaanse tydskrif vir kliniese voeding. 2015 Aug 12102 (4): 922-32.
Masharani U, Sherchan P, Schloetter M, Stratford S, Xiao A, Sebastian A, Kennedy MN, Frassetto L. Metaboliese en fisiologiese effekte van die gebruik van 'n jagter-versamelaar (paleolitiese) tipe dieet by tipe 2-diabetes. Europese tydskrif vir kliniese voeding. 2015 Aug69 (8): 944.
Obert J, Pearlman M, Obert L, Chapin S. Gewilde gewigsverliesstrategieë: 'n oorsig van vier gewigsverlies tegnieke. Huidige verslae oor gastro -enterologie. 2017 Desember 119 (12): 61.
Mellberg C, Sandberg S, Ryberg M, Eriksson M, Brage S, Larsson C, Olsson T, Lindahl B. Langtermyn gevolge van 'n Paleolithic-tipe dieet by vetsugtige postmenopousale vroue: 'n 2-jaar gerandomiseerde proef. Europese tydskrif vir kliniese voeding. 2014 Maart68 (3): 350.
Österdahl M, Kocturk T, Koochek A, Wändell PE. Effekte van 'n korttermynintervensie met 'n paleolitiese dieet by gesonde vrywilligers. Europese tydskrif vir kliniese voeding. 2008 Mei62 (5): 682.
Die inhoud van hierdie webwerf is bedoel vir opvoedkundige doeleindes en is nie bedoel om persoonlike mediese advies te bied nie. U moet die advies van u dokter of 'n ander gekwalifiseerde gesondheidsorgverskaffer inwin vir enige vrae oor 'n mediese toestand. Moet nooit professionele mediese advies verontagsaam of vertraag om dit te soek nie as gevolg van iets wat u op hierdie webwerf gelees het. The Nutrition Source does not recommend or endorse any products.