AFRIKAANSE OPSOMMING: Die eerste gedeelte van hierdie tesis het as doel die daarstelling van ’n leesstrategie waarmee poësie wat tematies oor die huisruimte en bewoning handel, ondersoek kan word. Geselekteerde Afrikaanse gedigte, wat deel vorm van ’n nuwer huispoësie wat sedert die sestigerjare wegbreek van die idilliese, gemoedelike uitbeelding van die huis in vroeër Afrikaanse gedigte, word ondersoek. Die teoretiese apparatuur wat in hierdie ondersoek aangewend word, is die bewoningsfilosofieë van Martin Heidegger, Otto Friedrich Bollnow en Gustav Bachelard. Verskeie verbandhoudende insigte in die werk van hierdie denkers word ontwikkel tot ’n drieledige interpretasiemodel vir huispoësie. Hierby dien as aanvulling die kultuur-historiese werk van Joseph Rykwert en Ton Lemaire, waarin die noue band tussen die huisruimte en die doods- of verganklikheidsbesef uitgewerk word. Die toepassing van hierdie filosofiese begripsapparatuur fasiliteer op die mikrovlak van beelde en woordkeuse ’n vars verstaan van die vyf geselekteerde gedigte, asook ’n breër filosofiese kontekstualisering van hulle tematiese inhoud. Die leesstrategie en toepassings sou ook ’n filosofiese oopdek van die huispoësie in Afrikaans kon bemiddel. Hierdie akademiese gedeelte dien verder as ’n verbandhoudende oefening by die kreatiewe gedeelte van die tesis, naamlik ’n digbundel, Vierluik. Die bundel ondersoek, onder andere, aspekte van bewoning in stad, dorp en platteland, en bied ’n besinning aan oor herkoms, geworteldheid, verplasing en die verweefdheid van ruimte en identiteit.