Geskryf deur Diane Winston
Tinseled bome en sneeu landskappe is nie die enigste tekens van die komende vakansieseisoen nie. Rooikettels, beman deur mans en vroue in straatklere, Santa-pakke en Salvation Army-uniforms, telegraaf Christelike tyd.
Die weermag is een van Amerika se toonaangewende liefdadigheidsorganisasies. In 2015, sy 25,000 Bell-ringers het gehelp om te verhoog 'n all-time high van US $ 149.6 miljoen. Dit was deel van die jaar se byna $ 3 miljard inkomste uit bemakings, toelaes, verkope, donasies en beleggings, asook direkte bydraes.
William Booth, 'n Engelse evangelis, die Salvation Army gestig in 1878 as 'n godsdienstige uitreik na Londen se armes. Hoe 'n Britse evangeliese kerk 'n Amerikaanse ikoon geword het, is 'n deurlopende belangstelling van Myne.
Inskrywing in die Verenigde State
William Booth, stigter van die Salvation Army. AP Foto
Booth, wat homself "The General" genoem het, het sy weermag op Brittanje se weermag gevorm. Van die begin af het sy "soldate" uniforms gedra en hulle het hul missie in martial terms beskryf. Salvationists het deur die strate van Londen se Oos-End gehaas, 'n omgewing van arm immigrante, met koperbande en vroulike predikers. Booth en sy volgelinge het ook "sondaars" nagestreef en dikwels in tralies, bordele en teaters gepreek.
Booth se plan was om sy weermag wêreldwyd te stuur, en sy eerste stop was die Verenigde State. Een van sy vroeë rekrute het na Philadelphia, en het aan Booth geskryf oor die inwoners se behoefte aan redding. In 1880, 'n klein party van die Britse Salvationisten Ontbark by Castle Garden, New York se eerste immigrasie sentrum. Die groep het dadelik gesange begin sing vir gewilde melodieë en deur middel van laer Manhattan te marsjeer.
Gedurende die volgende paar dae word die Engelse "soldate" het plakkate opgetel, soortgelyk aan advertensies vir kommersiële vermaak, vir 'n gebedsdiens by Harry Hill's, 'n gewilde danssaal, teater en salon. Die lokaal was nie net dik met dronkaards, prostitute en plesiersoekers nie, sy onwaarskynlikheid as 'n godsdienstige ontmoetingsplek gewaarborg pers aandag.
Sodanige onverwagte gedrag het die weermag aan die publiek se aandag gebring. Hul boisterousness, selfs in diens van die redding van siele, is gekritiseer deur New York se geestelikes en bespot in koerante en tydskrifte. Dat die weermag vroulike predikers verskyn het op 'n tyd toe die meeste Protestantse groepe nie vroue net bepaal het nie, maar net by sy bekendheid gevoeg.
Maar die weermag het nie oorgegee nie. Deur hul "inval" na New York te druk, het die soldate eers na Philadelphia en later landwyd gereis. Hul uitbundigheid het jongmense en vroue na die oorsaak gelok.
Jong mense hou van die idee van 'n militêre kruistog vir godsdienstige doeleindes, en vroue het aangesluit omdat die weermag het hulle posisies van leierskap en gesag aangebied. In werklikheid, William Booth se skoondogter, Maud Ballington, gevolg deur sy twee dogters, Emma en Evangeline, onder leiding van die Amerikaanse Salvation Army van 1887 na 1950.
Ketels vir Kersete
In beide Brittanje en die VSA het Salvationiste hul sending as tweeledig gesien: om sondaars te omskep en die behoeftiges te help.
In die weermag se perspektief, die twee het hand aan hand gegaan, en daarom het lede skuilings vir verslaafdes, alkoholiste en prostitute oopgemaak. Tog het hulle ook probeer om te help "down and outers", hulle naam vir die behoeftiges. Onder hulle vroeë uitreike was Kersfees etes vir die stedelike armes. Maar om fondse vir kos en geskenke te vind, was moeilik.
By 1891 het Salvationists landswyd buiteposte gehad. In San Francisco, die leër van die redding leër, Joseph McFee, was gretig om 'n Kersfees vir duisend van die stad se armste inwoners te dien. Gefrustreerd deur sy gebrek aan sukses, Hy het besluit om te improviseer. Hy het 'n krappot by die plaaslike kaai gegryp, en hy het dit van 'n driepoot by 'n besige kruising gehang. Bo die pot was 'n teken: "Vul die pot vir die swakvrye ete op Kersdag." McFee se veldtog was 'n sukses.
Word versprei en die ketels binnekort verskaf Kersfees etes vir duisende landwyd.
Die ketel het ook gehelp rehabiliteer die weermag se beeld. In plaas daarvan om Salvationiste as 'n onstuimige pakkie godsdienstige rebelle te sien, het baie Amerikaners hul werk met die armes herken. In 'n tyd waarin geen staat of federale regerings 'n sosiale veiligheidsnet verskaf het nie, die weermag aangebied etes, beddens, werk en mediese geriewe aan behoeftige mans en vroue.
Maar dit was die Salvationiste se diens in die Eerste Wêreldoorlog wat die transaksie verseël het. Gretig om die Amerikaanse oorlogspoging te ondersteun, het Salvation Army-leiers "Sallies", die gewilde bynaam vir Army Women, na die Franse front gestuur. Die Sallies het hutte opgerig waar hulle gebraaide donuts, knoope vasgemaak, briewe geskryf en die troepe anders gemodereer.
Die vroue se geloof, vertroue en vriendskap het baie jong soldate geraak. 'N Mens het in sy brief huis geskryf:
"Hierdie goeie vroue skep 'n atmosfeer wat ons van die huis herinner, en uit die miljoene mans daar buite, drome niemand ooit om die geringste teken van oneerbiedigheid of gebrek aan oorweging aan hierdie wonderlike vroue te bied nie."
Teen die einde van die oorlog het die weermag 'n simbool geword van Amerikaanse humanitêre, en fondsinsameling was baie makliker. Maar ná die 1920'e het die weermag se evangeliese kruistog 'n plek vir maatskaplike dienslewering, ten minste in hul openbare betrekkinge. Dit was makliker om geld in te samel om armes te help as om hulle te omskep.
Ten spyte van uitdagings, 'n Amerikaanse ikoon
Vandag besef baie bydraers nie die Weermag is 'n kerk, 'n feit wat veroorsaak het dat baie leër leiers ontsteltenis.
En, soos ander kerke, het sy groei gestuit. Sedert 2000 het dit net ongeveer 90,000 lede. Nietemin word dit steeds maatskaplike dienste landwyd gelewer. in 2017, volgens sy eie rekords, het die weermag gedien oor 50 miljoen etes, 141-rehabilitasiesentrums bedryf en skuiling vir byna 10 miljoen mense verskaf. Dit het ook volwassene- en kinderdagversorging, werkhulp, rampverligting, mediese sorg en gemeenskapsentrums verskaf.
Maar soos enige ander lang gevestigde instelling, het die weermag sy uitdagings. Mees onlangs, LGBT-groepe beweerde diskriminasie in diensverskaffing en in huur.
Die weermag het gereageer met sy eie stellings van hoe dit "oop en inklusief vir alle mense."
Dit kom ook voor by nuwe probleme wat wissel van a tekort van klokkers in sommige stede na minder ketelbydraes as mense dra minder kontant.
Tog bly die weermag 'n bekende simbool vir godsdienstige en filantropiese uitreik. Elke jaar, wanneer hoërskool- en kollege-akteurs "Guys and Dolls" verrig, kry die weermag Amerikaanse stadiums. Hierdie gewilde musikale, geïnspireer deur 'n ware-reddingster, vang die sendelinge se ywerige toewyding. En hierdie vakansieseisoen, Grammy-bekroonde sanger Meghan Trainer afgeskop van die 2018-roetkampagne tydens die Dallas Cowboys 'Thanksgiving Day spel halftime show.
Die leërskare van die reddingsleër, kaptein Joseph McFee, leef voort - gee inspirasie aan miljoene Amerikaners, of hulle om godsdiens omgee of nie.
Diane Winston, Medeprofessor en Knight Center-voorsitter in Media & Religie, Universiteit van Suid-Kalifornië, Annenberg Skool vir Kommunikasie en Joernalistiek
Salvation Army (Semiotext (e) / Inheemse Agente)
Lys Prys: $ 15.95
Sien meer aanbiedings Koop nuut van: $ 6.00 Gebruik From: $ 1.99
Lys Prys: $ 25.00
Verkoopprys: $ 25.00 $ 9.92 Jy spaar: $ 15.08
Sien meer aanbiedings Koop nuut van: $ 9.92 Gebruik From: $ 3.99
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Hoe Die Redding Army se Rooi Ketels 'n Kersfees Tradisie geword het