Stephen Fry oortuig in die komplekse hoofrol as die flambojante, skerpsinnige skrywer, en die soeklig val op Wilde se verhouding met Lord Alfred Douglas, ‘n hedonistiese leefstyl, en Wilde se arrestasie vir onsedelike dade met mans. ‘n Hoogtepunt in die film is Wilde se briljante betoog oor Douglas se verdoemende gedig, Two Loves (“I am the love that dare not speak its name”), wat aldus die aanklaer op ‘bewyse’ van homoseksualiteit sou dui. As nagedagte: Ek raak sommer opnuut geïrriteerd met “digters” wat geykte gemeenplasies uitryg en dink dit kan poësie wees en hulle maaksels boonop vol selfvertroue vir ons as lesers opdis. So asof hulle aan ’n MasterChef-kompetisie deelneem. Ek is wel ŉ boekhandelaar. Maar van tyd tot tyd pleeg ek ook ŉ vers wat (soms) in ŉ bundel neerslag mag vind, en dit is in dié hoedanigheid wat ek hierdie Nuuswekker skryf. Barend wat my uitskel omdat ek die liedjies nie ken nie. Watter soort Duitser is jy dan?