Greg beskryf dit ook: “Dis Saterdagaand. Lawson het gat geskop met die rugby en daar is rede om fees te vier. Koshuisbraai. Daar is ’n crazy elektriese atmosfeer by die skool” (160). Die implikasie is duidelik en ook deel van die doel van die karnavaleske: dit is slegs ’n tydelike opheffing van die gesagstrukture; Maandag sal die hiërargiese orde weer herstel word.
Greg probeer wel deurentyd sy ma beskerm en toon tekens van waardering teenoor haar (die kenmerkende Oedipidale stryd). Hy verpes die ewige druk van sy pa, is sinies oor die magtige mediamasjien waarvan sy pa die hoof is (16), verkwalik sy pa vir sy ma se eensaamheid en onsekerheid (19), haat dit om sy pa se “skouperd” te wees (38), maar bly tog aanvanklik afhanklik van sy pa se goedkeuring, en vrees sy afkeer (66). Om daardie rede swig hy aanvanklik voor sy pa se dreigemente en gesag (74) sodat hy, tot sy eie veragting, Dok Pienaar (die skoolhoof) om verskoning gaan vra vir sy opstandigheid (94). Die insig daag eers later dat hy nooit sy pa sal kan tevrede stel nie.
Greg se aanvanklik onbewuste en later bewuste bydrae tot die vernietiging van sy pa en sy magswêreld word kenmerkend van nog ’n eienskap van die jeugroman: “[T]he child must create for her/himself a parent figure, [ …] to murder” (Trites 2000:57). Hy keer egter tog terug na die “huis” in die sin dat hy aan die einde verkies om eers ’n paar dae saam met sy ma deur te bring voordat hy moet teruggaan skool toe.
Dié voordurende magstryd kom dikwels tot uitdrukking in ’n kenmerkende patroon. Daar is eerstens oorregulasie (te veel reëls en outoritêre gesag) en ’n aanvanklik nog aanvaarbare tydelike opstand. Daarna volg die onderdrukking van die opstand wat op sy beurt lei tot ’n verdere meer intense en suksesvolle opstand. Hierop volg ’n verandering in perspektief en groeiproses binne meer aanvaarbare perke (Trites 2000:34). Só dra die proses van opstand en rebellie by tot ’n groter magsbasis vir die adolessent. Dit is juis die onderdrukkende faktore en die adolessent se opstand daarteen wat die insig bring van sy eie mag, maar ook van die mag van die sosiale instansies waardeur hy gevorm word en waarvan hy deel is.
Eers is daar in Onderwêreld die kleiner openbare tekens van verset teen die strukture van die skool by Greg. Die verset begin by die oortreding van die inisiasiereëls vir nuwelinge toe hy Eckardt red van die Tonnel-inwyding (30),die bier wat hy later in die koshuis drink (34), en sy inwilliging om aan die wêreld van die kuberkraker bekend gestel te word (49). Dit is wanneer hy die ruimte van die kuberkraker leer ken dat die opstand en verset teen die skool en sy pa één word. Sy keuse van rekenaarnaam is die eerste bevestiging van ’n nuwe magsgevoel: G-4ce! (in Engels uitgespreek: G-Force) (56).
Sy skoolwerk begin ly onder al die aandag en tyd wat aan die kuberkrakery bestee word – dit is die nuwe “onderwêreld” wat harder roep (66).
Greg verbreek letterlike en simbolies die reëls van die skool deur deur die “Firewall” te breek (80), al weerstaan hy die versoeking om sy wiskundepunte op die stelsel te verander (81). Greg word hierna aan die onwettige wêreld van sosiale manipulasie bekend gestel (89, 103) wat ironies genoeg juis deurentyd deur Eckardt op hóm toegepas word. Wanneer Greg hierdie gevoel van eie bemagtiging beleef, beleef hy die individualiteit wat hom sy nuwe naam, die rekenaarnaam G-4ce, bevrydend teen die berge laat uitskreeu (143). Foucault stel dit duidelik dat mag onderdrukkend en bemagtigend kan wees, dat dit juis vanuit ’n posisie van magteloosheid is dat persone rebelleer en hul eie mag ontdek (aangehaal deur Trites 2000:79).
Greg is bewus van die onwettigheid waarmee hy besig is. Wanneer Eckardt dan impliseer dat die tronk sy voorland kan wees, stel hy in daardie konteks egter juis die tronk met die skool gelyk: “Ek draai om en wys na die skool se sekuriteitsheinings wat plek-plek deur die bome breek: ‘Wat dink jy is dit dié?’” (151).
Vir die eerste keer na John se dood, noudat hy aktief as kuberkraker optree en bewustelik die reëls oortree, voel dit vir Greg of hy lewe (161). Die beoefening van die kuberkrakery word die “extreme sport” soos wat John bedryf het (167). Om in te dring in ’n webwerf van aanlynwinkels en deur die brandmuur te breek, word die “mother of all challenges” (168). Dit is hierdie gevoel van mag wat hom op hierdie pad voortdryf. Die aand met Eckard se verdwyning, toe Greg se opleiding as ‘t ware voltooi is, slaag Greg die finale toets om tot die aanlynwinkel se webwerf deur te dring en al die kliënte-inligting tot sy beskikking, in sy mag, is (186).
Dit is vanuit hierdie selfverwesenlikende magsposisie dat sy direkte tweede rebellie teen die skool en sy pa begin, op die spits gedryf deur Eckardt se verdwyning. Hierdie tweede opstand, alhoewel óók gemanipuleer, soos later blyk, is oënskynlik moreel aanvaarbaar omdat dit gaan oor lojaliteit teenoor sy vriend en verset teen die onaanvaarbare traak-my-nie-agtige optrede van die skool, die druk van sy pa en morele opstand teen korrupsie en kriminaliteit.
’n Verdere motivering vir Greg se opstand na Eckardt se verdwyning is die besef hoeveel hy Eckardt met John geïdentifiseer het en die gepaardgaande vrees vir die ervaring van nog ’n selfmoord. Hierin is selfs ’n les vir hom geleë: hoe om ’n mens te wees en die lewe aan te durf “sonder ’n bulletproofbaadjie wat jou beskerm teen pyn en hartseer” (34). Dit is een van die universele temas van jeuglektuur wat deur die jeugdige verteller self verwoord word. Terselfdertyd daag die besef dat hy slegs ’n kloon is binne sy pa se bestaanswêreld: die “rat race” waarbinne die wenner nog altyd ’n rot bly (41). Hierdie begrip van en denke oor morele waardes deur die adolessente karakter is ook kenmerkend van die jeugroman.
Vanuit hierdie emosies en motivering besluit hy dat die “pion” gaan terugbaklei (42). Hy begin met openlike opstand teen die skoolhoof (43) juis vanuit sy gesagsposisie as hoofseun en weiering om verder vir die eerstespan rugby te speel, wat feitlik ongehoord is binne die skoolsituasie. Sy verset brei uit deur die gebruik van sy mag as onwettige kuberkraker: ’n vals e-pos (45) waarop hy dink die polisie reageer (52). Hy besef egter dat die moontlikheid van selfmoord nie uitgesluit is nie (53) en sy redding uit hierdie magteloosheid lê weer in die onderwêreld opgesluit: Eckardt se webtuiste, www.Ekk-o.underworld.co.za, moet vir hom verdere deure oopmaak.
Greg besef geleidelik hoe die mag van instansies inmekaarsteek: hoe die skool en sy pa se mediabedryf enigiets manipuleer en keer (76). Sy pa se ontploffing oor hy die skoolhoof se gesag ondermyn (73) en die uitwys van sy eie gesagsposisie as hoofseun én eerstespanspeler maak hom ook deel van hierdie institusionele magspatroon waarteen hy rebelleer. Greg bevind hom in ’n gesagsituasie wat deur Foucault (1980:202–3) soos volg beskryf word: