Tamatievariëteit Heuningdruppel, beskrywing, eienskappe en resensies, foto's, sowel as kweekkenmerke - Interessant
Die geskiedenis van die groei van tamatievariëteite Heuningdruppel
Tomato Honey Drop is al etlike jare bekend, maar tot onlangs was dit nie geregistreer in die Russiese Federasie se Register vir Teelprestasies nie. Die saadjies daarvan is geproduseer deur die landboufirmas "Russian Garden" en "Gavrish", en te oordeel aan die resensies van tuiniers, het die tamaties wat uit die en ander sade groei, aansienlik van mekaar verskil. Daar is 'n weergawe oor die hibriede oorsprong van die heuningdruppel, maar daar is vasgestel dat dieselfde variëteit vanaf die saad groei. Hierdie tamaties word hoofsaaklik in kweekhuise verbou deur amateur-tuiniers en kleinboere. En in 2019 het die variëteit uiteindelik op versoek van die landboufirma Gavrish 'n verblyfpermit in die Staatsregister gekry.
Die heuningdruppel is 'n onbepaalde tamatie; die bos kan tot 2,5 meter groei in kweekhuisomstandighede. Terselfdertyd is dit baie vertraagd, wat vereis dat die vorming van stappe, die stiefseuns stelselmatig verwyder word en aan die stutte vasgemaak word. Die blare het 'n tipiese aartappelvorm, groot.
As daar nie voortdurend na die bos gekyk word nie, verdik dit sterk.
Die vrugte, in vergelyking met verskillende soorte kersietamaties, is relatief groot: hulle gewig is van 10 tot 15 g; hulle is deel van lang borsels, waar dit in 'n hoeveelheid van 8 tot 20 stukke versamel word. Die vorm van die vrugte is peervormig, die kleur in die ryp toestand is geel, heuning. Die kleur van vrugte binne die kwas kom nie gelyktydig voor nie. Die saadjies is klein, geleë in drie kamers, maklik van die pulp geskei. Die pulp self is sappig, aromaties.
Eienskappe van heuningdruppeltamaties
Tamatie-heuningdruppel kan nie as 'n hoë opbrengs geklassifiseer word nie. Eintlik word dit waardeer vir sy oulike, selfs dekoratiewe, smaaklike vrugte. Die maksimum opbrengs per bos is 3 kg tamaties, en in die oop veld is dit selfs minder, wat buitengewoon klein is vir 'n groot bos, maar vir kersietamaties is dit 'n baie goeie aanwyser. In terme van rypwording is die variëteit vroeg-vroeg, die oes begin 110-115 dae na ontkieming.
Die vrugte is baie soet, ryk aan smaak en aroma. As u onvolwasse tamaties kies, kan dit tot een en 'n half maande geberg word en geleidelik ryp word. Die belangrikste doel daarvan is vars verbruik, maar dit is baie geskik vir die inmaak van heel vrugte, maar sommige tamaties in flesse knak.
Die vrugte is natuurlik nie heeltemal drup nie, maar baie daarvan pas in die palm van u hand
Siekteweerstand is hoog, koue weerstand is laag. Met skommelinge in weerstoestande (temperatuur en humiditeit van die lug, sowel as grond), is tamaties geneig om te krake. Terselfdertyd het die variëteit geen spesiale vereistes vir landboutegnologie nie; dit is beskikbaar vir verbouing vir enige tuinier.
Die voordele van die Honey Drop-verskeidenheid sluit in:
uitstekende, egalige nagereg van vrugte;
goeie opbrengs vir 'n klein vrugtige variëteit;
goeie weerstand teen siektes;
verlenging van vrugte;
die behoudskwaliteit van tamaties wat in 'n nie heeltemal ryp toestand geoes word nie.
Die interessante voorkoms en heuning smaak van hierdie tamaties is baie gewild onder kinders, wat suksesvol deur ouers gebruik word om die gesondheid van hul nageslag te versterk. Hulle word ook gebruik in voedingsvoeding.
die neiging van die vrugte om sowel op die bosse as tydens inmaak te kraak;
die behoefte aan gereelde knyp en vasmaak;
buierigheid in natmaak.
Vrugtekraak is die plaag van hierdie variëteit
Die ongemak van die verbouing van hierdie verskeidenheid tamaties is dat die geringste vertraging in die vorming van 'n bos daartoe lei dat verskeie plante wat in die omgewing geplant word, amper 'n taiga vorm waardeur dit moeilik is om deur te kom. Waterfoute (wat oorloop of, omgekeerd, die droogte van die grond) lei vinnig tot massiewe krake van die vrugte. Ervare tuiniers beveel aan om slegs 2-3 heuningdruppelbosse op hul erf te plant: dit is genoeg om tamaties te proe, om van tyd tot tyd verskillende geregte by hulle te versier en die kinders te bederf. Dit is nie geskik vir sap nie (hulle verstop die nette met sade), dit is saai om dit in 'n slaai te sny ...
Landboutegnieke van tamatie Heuningdruppel is nie moeilik nie, maar dit het 'n paar kenmerke wat verband hou met die termofiliteit van die variëteit en die neiging van die bosse om sterk te groei. In hierdie verband word dit selfs op die breedtegraad van Moskou slegs in kweekhuise verbou. Saai vir saailinge word op die gewone tydstip uitgevoer - vroeg of middel Maart, afhangend van die klimaat in die streek en die kwaliteit van die kas. Wanneer saailinge gekweek word, mag dit nie vertroetel word nie: 'n oormatige warm regime en onnodige voeding kan oorgroei van saailinge veroorsaak.
Die bosse word redelik vry geplant, en laat minstens 50-60 cm tussen hulle, en dit rus dadelik by die plant toe. Dit is gemakliker om die plante aan die traliewerk vas te bind, en in die kas moet dit tot by die plafon wees, en in die oop grond groei die bos minstens anderhalf meter. Vorming begin onmiddellik na die verskyning van die eerste stiefseuns. In die oop veld word aanbeveel om die bos in een stam te lei, in die beskermde veld - in twee. Selfs al laat tuiniers alles aan die toeval oor en gee die plante baie groei, beïnvloed dit nie die algehele opbrengs nie. Maar vir hierdie benadering moet die landing nog ylder wees.
Die bokante van die lote moet betyds vasgeknyp word
Die bossies blom en dra lank vrugte. Aan die einde van die somer word die oorblywende blomme en klein eierstokke afgesny, sodat die res kan groei en ryp word, en die bokante word geknyp. Daar is egter nog 'n kenmerk van die variëteit: stiefkinders kan selfs groei uit vrugteklossies, tussen vrugte. Dit moet onmiddellik verwyder word.
Aangesien skommelinge in grondvog die integriteit van die vrugte kan beïnvloed, is dit raadsaam om drupbesproeiing te organiseer. Dit is verbode om die grond te gee om uit te droog, om te moer - nog meer. Hulle hou op om eers aan die einde van die somer te water. Topbemesting word volgens die gewone skema vir tamaties van 'n gemiddelde rypperiode gegee. Met die aanvang van koue weer word die oorblywende onryp vrugte geoes, dit word ryp in kamertoestande.
Resensies van die tamatiesoort Honey Drop
Video: spesialis oor die verskeidenheid Honey Drop
Tomato Honey Drop is 'n baie interessante opsie vir liefhebbers van baie klein tamaties. Dit is te wyte aan die uitstekende smaak van die vrugte, maar die ander kenmerke van die variëteit lei daartoe dat tuiniers slegs 'n paar van sy bosse plant. Dit is genoeg om die oes as nagereg te gebruik, maar sulke tamaties is sleg geskik vir oes.
Tomato Cascade is 'n baie produktiewe variëteit. Die bos bereik 'n hoogte van 1,5-1,7 m, die blaar is 'n gewone tamatie, mediumgroot. In die rypwordingsfase word die plant dig bedek met vrugteborsels. Een so kan tot 24-25 langwerpige tamaties groei. Die foto wys: hulle sing saam en is ongeveer dieselfde in grootte. Smaak eienskappe is goed.
Die variëteit is geregistreer deur die Novosibirsk-maatskappy Agros. Dit is aangepas vir die kort somer van Siberië, die Oeral, die Verre Ooste. Dit word ook in warmer streke verbou. Telers beveel aan om hierdie tamatie in tydelike kweekhuisfasiliteite te plant.
Aandag! Moenie hierdie tamatie met die toenemend gewilde Amerikaanse Cascade Lava-variëteit verwar nie. Van buite is die plante soortgelyk, maar die vrugte verskil in kleur, vorm en grootte.
Pepermunt is 'n seldsame tamatiesoort uit Tennessee, VSA. Bekend sedert die 1980's, verskyn hulle in 1992 in die Seeds Savers-jaarboek danksy die Amerikaanse versamelaar James T. Bridges.
Plat-afgeronde geel of oranje vrugte met rooi strepe het 'n kenmerkende smaak met 'n koue, waarvoor hulle hul naam gekry het. Die pulp is dig, vlesig, bevat min suur, die smaak is sag, soet. Die gemiddelde gewig van tamaties is 200-300 gram, maar 400-500 gram is nie ongewoon vir hierdie variëteit nie.
Die variëteit in die middel van die seisoen behoort aan die generaliste. Tamaties is geskik vir sny en slaaie, toebroodjies, versap. Vir inlê en bewaring neem hulle klein tamaties, maak verskillende soorte, tamaties in hul eie sap, lecho.
Vitamienryke geel tamaties word aanbeveel vir dieetvoeding, en is ook geskik vir diegene wat allergies is vir rooi groente.
Vrugte vorm Plat-rond, hartvormig. Daar is 'n effense skeuring
Kleur Oranje-geel, amber, met 'n pêrelglans. Die groen kol naby die steel verdwyn teen die tyd dat dit heeltemal ryp is
Gewig (g) 200-340 (tot 500)
Aantal neste Meer as 4, gewoonlik 6-8
Inhoud van basiese stowwe Droë materiaal - 4-6%
Proe Aangenaam, soet, met ongewone vrugtige note
Opbrengsaanwysers In die kas word 4-6 kg uit een bos verwyder, in die oop veld - minder
Wanneer u tamaties in 'n tegniese rypheidstoestand oes, word dit lank geberg, maar as dit heeltemal ryp is, moet die vrugte onmiddellik verwerk word.
Van die resensies:
Ek sou nie sê dat dit 'n soet variëteit is nie. Daar is ook geen suurheid nie, maar die smaak is taamlik neutraal. Hulle lê goed tydens opberging, bars nie op bosse nie. As dit reeds ryp uit die kas verwyder word, sny dit dadelik in 'n slaai of verwerk. Die lecho is lekker, maar die kleur is ongewoon. Ek hou van gesnyde "persimmon" en slaaie, ek neem 'n bietjie vir die spasies.
Tamatiesuiker Pudovichok: resensies, beskrywing van die verskeidenheid en eienskappe, foto's, voor- en nadele
Tomatensuiker Pudovichok resensies, beskrywing en kenmerke van die variëteit, Foto, wat in hierdie artikel aangebied word, is in die 90's deur 'n Novosibirsk-maatskappy bekendgestel. Die spesialiste van hierdie onderneming, wat besig is met die skepping van variëteite vir die harde klimaat in Siberië en die noordelike streke. Tamaties van die suiker Pudovichok-variëteit groot, lekker en bestand teen baie nagskadu-siektes.
'N Verskeidenheid, nie 'n baster nie.
Aanbeveel vir verbouing in kweekhuisomstandighede in noordelike streke. In matige klimaat kan dit buite gekweek word.
Gemiddelde rypwordingstydperk. Die eerste vrugte word na 110-120 dae ryp vanaf die oomblik van ontkieming.
Onbepaald. In die kweekhuis groei dit tot 1,5 m, in die oop veld - tot 80-90 cm.
Nie standaard nie, benodig knyp.
Die stam is sterk en kragtig.
Word gewoonlik in 2 stingels gekweek.
Die blare is eenvoudig tamaties, skerp, groen van kleur (van liggroen tot donkergroen).
Die wortelstelsel is klein, deurslaggewend.
Tot ses vrugteklossies word op die bos gevorm. Op 1 kwas word 5-6 groot vrugte gevorm, daarom is dit nodig om nie net die stingels vas te maak nie, maar ook die vrugteborsels.
Opbrengs hoog. Van 1 bos af kan u 30-35 vrugte versamel, dit wil sê ongeveer 6-8 kg. Met die regte landboutegnologie styg die opbrengs tot 10 kg per plant.
Bestand teen ongunstige weerstoestande, ekstreme temperatuur.
Swak immuniteit teen siektes. In oop grond besmet die bosse meestal laatroes, tabakmozaïek en in die kweekhuis 'n bruin kol. Dit is nodig om die grond vir saailinge en grond in die kweekhuis en op die beddings te ontsmet. Dit is ook nodig om saad voorkomend te behandel voordat dit gesaai word, en dan - bosse.
Bosse is vatbaar vir aanvalle deur die ruspe van die tuinlepel, draadwurm en spinmyt. Spesiale middele word gebruik om plae te bestry.
Groot vrugte is afgerond, effens plat.
Ryp tamaties is rooi-pienk.
Die pulp is dig, vlesig, suikerig, medium sappig.
Die smaak is tamatie, uitgespreek.
Die gewig van 1 tamatie is minder as 200 g, sommige monsters kan 500 g bereik.
Daar is meer saadkamers as tamaties met klein vrugte.
Daar is min sade, hulle is klein sonder dop en die sap is semi-slymagtig.
Bestand teen vervoer as dit in plat boksies vervoer word. Hulle word nie saamgepers as dit in 2-3 lae gelê word nie, nie meer nie.
Hieronder is die foto van tamaties van die Sugar Pudovichok-variëteit.
Die tamatiesoort Sugar Pudovichok het 'n aantal voordele:
Bestand teen die harde klimaat in Siberië en die noordelike streke van Rusland.
Die vrugte is groot en lekker.
Dit verdra vervoer goed.
Hierdie variëteit het ook nadele:
Die bosse is nie beperk nie, dit benodig 'n kousband en 'n knyp van die hoofstam.
Dit is nodig om stiefkinders gereeld te verwyder.
Stingels en vrugte trosse kan onder die gewig van tamaties breek.
Vrugte is geneig om te kraak as dit oorvloedig natgemaak word.
Nie geskik vir inmaak en sout as geheel nie.
Nie bestand teen peste en siektes van die nagskaduwee nie.
Tamatiesoort Suiker Pudovichok lewer 'n goeie oes as dit buite op middelbreedtes geplant word. Die tamatie word aanbeveel vir verbouing in die Verre Ooste, in die streek Moskou en in Siberië. In erger klimaatstoestande word aanbeveel om Suiker Pudovichok-tamaties in kweekhuise en warmbeddens te verbou.
'N Ontsmette substraat van grond en humus word in die voorbereide houer gegooi, 'n bietjie vasgeplak en vore 1 cm diep gemaak.
Sade word behandel met Zircon groeistimulant voordat dit geplant word. Dit sal die ontkiemingsproses van die saad bespoedig. Die plantmateriaal word met tussenposes van 2 cm van mekaar in groewe gesaai, bedek met 'n laag turf en met warm water uit 'n spuitbottel gegooi. Die houer word met foelie bedek en op 'n warm plek gelaat vir ontkieming. Wanneer spruite op die grondoppervlak verskyn, word die film verwyder en die houer na 'n goed beligte plek verplaas.
'N Afsonderlike koppie word na die vorming van 1-2 ware blare uitgevoer.
Die saailinge word 60-65 dae na ontkieming na 'n permanente plek oorgedra. Plantskema: 4 saailinge per 1 vk. meter.
Volgens die reëls van wisselbou kan peulgewasse, kool, komkommers, wortels die voorgangers van tamaties wees.
Besonderhede oor die kweek van tamaties word in die artikel beskryf: Tamatiekweek tegnologie. Plant- en versorgingsgeheime
Suiker Pudovichok-tamaties is baie lekker, dus kan dit vars geëet word, by slaaie, skywe en verskillende geregte gevoeg word. Uit hierdie tamaties word ook heerlike voorbereidings verkry: souse, tamatiesous, pasta, ens.
Kyk die video! Tamatie optel wanneer om te begin hoe en waarom dit nodig is
Resensies wat geplant het
Die Suiker Pudovichok-variëteit het natuurlik sy nadele, maar dit keer nie dat tuiniers hierdie variëteit op hul erwe verbou nie. Tamaties is baie gewild, soos blyk uit die positiewe resensies. Dan kan u die resensies en kommentaar van tuiniers bestudeer wat reeds ervaring gehad het met die verbouing van hierdie tamatiesoort.
Galina Ivanovna, Saratov-streek
Alla Valentinovna, Volgograd-streek
Nadezhda Mikhailovna, Kemerovo-streek
Tamara Nikitichna, Omsk-streek
Zinaida Ilyinichna, streek Novosibirsk
Alena Eliseevna, Tver-streek
Victoria Sergeevna, Tula-streek
Tatyana Vasilievna, Ryazan-streek
Kenmerke van kweekroom
Lang en laatryp rasse in die noordelike streke word in kweekhuise verbou. Laaggroeiende vroeë room is geskik vir die groentetuin in enige gebied. Saad word gesaai vanaf die tweede dekade van Maart.
Voordat u saai, is dit raadsaam om die sade in 'n klam lap te laat ontkiem.
Die einde van April is die tyd om saailinge in die kas te plant.Vroeg tot middel Mei word hulle in die tuin geplant. Om die opbrengs te verhoog, word 'n halwe glas as en 2 handvol verrotte mis by die plantgate gevoeg. Laaggroeiende room word volgens die skema 30x50 cm geplant, lank - 50x60 cm.
Om die waarskynlikheid van tamatiesiektes in die kas te verminder, moet dit gereeld geventileer word om lugvog te verminder.
In die suide word saadlose verbouing van vroeë-rypende bepalende variëteite room toegepas. Aan die einde van April word sade in warm beddens gesaai, wat met foelie en spandbond bedek is. Die groewe word met kookwater gemors voordat dit gesaai word.
Tamaties wat in hoë beddings gesaai word, kom 2-3 weke later voor as tamaties wat deur saailinge gekweek word
Verdere sorg sluit die volgende maatreëls in:
'n kousband (ondermaatse variëteite is eenvoudig soos 'n aartappel)
verwydering van stiefseuns
aan die begin van die groeiseisoen word hulle gevoed met stikstofkunsmis, na die vorming van vrugte - met potas.
Stepsons is spruite van die oksels van 'n tamatieblaar; hulle moet afgeknyp word as hulle 3-5 cm word
'N Belangrike kenmerk van die verbouing van room is om te voorkom dat die vrugte krak. Daarom word hulle gereeld natgemaak as die grond uitdroog. Dan sal die vel en pulp eweredig groei.
Dit is nie nodig om tamaties in warm water te water nie, beter met koel water, hulle hou nie van oorverhitting van die wortels nie
Om siektes te voorkom, word die room profylakties gespuit:
oplossing van jodium
Vir plaagbestryding word die biologiese produk Bitoxibacillin gebruik.
Biologiese produk Bitoxibacillin is effektief teen ruspes van die lepel, spinmyt en Colorado-aartappelkewer op tamaties.
Ek het baie tamaties probeer. Vroeë ryp rooivrugte soorte room gee baie vrugte wat gemaklik is om te bewaar. En as die gesin van ingelegde tamaties hou, is dit regverdig om dit te kweek. My familielede eet egter nie tradisionele rooi room nie weens sy beskeie smaak. Ons gebruik swart room. Alhoewel dit sag is, is dit baie geurig, vars en bewaar. Ek voeg beslis 'n takkie basiliekruid by die marinade. Ek het een keer vir die pret 'n soortgelyke variëteit, Chocolate Bunny, gekoop. Die bossie is dieselfde, maar die smaak van die vrugte is kruidagtig.
Swart room benodig baie hoë ondersteuning. Dit is 'n liaanvormige tamatie, dit is beter om dit op 'n traliewerk te laat groei. Grasshopping is elke week verpligtend, anders groei die bos sterk, begin dit seer, die vrugte word kleiner.
Ek raai u aan om op niemand te reken nie en self sade van u gunsteling tamaties te versamel. 'N Suksesvolle variëteit is 'n waardevolle vonds. U sal dit later moontlik nie vind nie. Daar word weer gegradeer in winkels, en versamelaars verkoop soms sade van siek plante.
Regte resensies van somerbewoners en tuiniers
Lyudmila van Perm was teleurgesteld oor die tamatie. Op 'n eenvoudige kwas het 8-10 tamaties op sy kweekhuisbosse gegroei. Nie die grootte of die smaak van die vrou bevredig nie. Maar ander resensies is meestal positief.
'N Pensioenaris van Irkutsk (bynaam Lapushechka) merk op die intensiewe groei van saailinge. Alinara van dieselfde stad pronk met die oeste. Haar tamaties was binne 100 dae ryp. Daarom kan hulle as medium vroeg geklassifiseer word. 7-9 borsels het op die bos gegroei, en elkeen het ongeveer 20 stukke gehad. tamaties. Hulle was almal ewe groot en het ongeveer 90 g geweeg. Van een plant het 'n vrou tot 8 kg ontvang. Van die minusse het sy opgemerk dat dit swak ontkieming het. Van 20 sade van die vervaardigersakkie het 50-60% gestyg.
Tamatiekaskade is 'n goeie voorbeeld van 'n hoë opbrengssoort. Daar is ook nadele daarin, maar met die regte verbouing kan dit tot die minimum beperk word.