Vanmiddag vlieg ek Kaap toe, dan 'n rustige rit Rooi Els pad langs die see en neem bietjie 'n kar af en vanaand braai ek by Oppie in Hermanus.
Sondag moet ek 'n kar afneem, Maandag is saktyd by die koerant en Dinsdag ry ek Kaap toe en terug om karre te ruil. So donner my lewe aan teen een helse spoed. 'n Paar ledige uurtjies soos die is min deesdae.
Prins op die stadium sal ek moet trek om by 'n nasionale tydskrif te werk en dis nie moontlik vir die volgende 4 en 'n half jaar nie. Ek skryf wel vir tydskrifte.
Ek kry nogal baie kritiek wanneer ek sê dat ons ons lewe op "hold" geplaas het tot die kinders uit die huis is. Met al hul dinge by die skool, sport, kultuur en ook hul sosiale lewe, bly daar maar min tyd vir wat ek sou wou doen.
Wanneer jou kinders uit die huis is, is dit egter 'n heeltemal ander argument of jy dalk Slaapstad, of meer waarskynlik Gauteng toe sal WIL trek. Dit is dan wanneer jy gaan moet kies tussen lewensstyl (kwaliteit) en geld....
In Glentana was dit rustig en ek het rus gekry. VV en die kids het vroeg dorp toe gery en laat terug gekom en as ek by die huis was was dit net ek, die uitsig en die klank van die see. Nou bly ons in die dorp, in die middel van die dorp, en VV se kantoor is by die huis. Van vroeg is daar aksie en beweging en hier kom die HELE TYD mense aan. Kliente / Konsultante / Kinders / Kinders se vriende / ons vriende / bergies en bedelaars / whatever. Selfs al is ek alleen hier lui die klokkie by die hek elke faarken vyf minute. Jy het NOOIT 'n rustige oomblik vir jouself nie. As ek moet skryf moet ek konsentreer en nou word my aandag gebreek elke 5 minute. Ek ry al Burger se kantore toe net om 'n breek te vat / bietjie se skryf en weg te kom van die huis af. Ek sien uit na die 1000km dae wat ek Kaap toe ry en niemand kan my pla nie.
Die probleem is ons is nou "accessible". Dis maklik vir iemand om vinnig te kom draai en ons het baie vriende. My pa het ook nou afgetree en hy het ook nou baie tyd. Ek gee natuurlik nie om as my pa of 'n vriend hier aan kom nie, dis ook nie asof een spesifieke mens kort kort hier aan kom nie. Maar ek sal byvoorbeeld besluit om 'n artikel te skryf en dan kom iemand hier aan. Dan gesels ons vinnig en ek se nee wag ek moet skryf. Daai ou is nie 5 min weg nie dan stop hier 'n bike. Nou moet ek weer stop. 10 min later is hy weg dan begin ek. 5 min in die skrywery in lui die klokkie weer. 'n FKN bergie! Jaag die donner weg en begin weer dan kom se my pa gou hallo. Of 'n konsultant kom gee iets af. Of 'n courier. Of die kids se pelle kom hier aan. So donner dit aan.
Ek moet nog net deur die 4 en 'n bietjie jaar worstel dan trek ons hier uit. Dis 'n lekker huis by 'n praktiese adres maar faark dit.
Vier jaar van nou trek ons Mosselbaai toe. Ons beleggings makelary het behoorlik getake-off en meeste kliente is in Mosselbaai. Dan kan ek weer rustig sit en uitkyk oor die see. Ons kan op die stadium leef sonder die joernalistiek inkomste, seker veel meer so oor 4 jaar. Daai tyd sit ek rustig, ry nuwe karre en worry nie oor tydskrifte in die stad nie.
Jou teorie maak baie sin. Vir ons was die skuif vanaf die Kaap af Onrusrivier toe presies die teenoorgestelde.......
Ek is 'n baie gelukkige man! Ons trek terug see toe! Ons nuwe huis is so net om die draai van waar die foto geneem is!