Dienslewering word op die altaar van 'billikheid' geoffer
PARADOKS VAN PLAASLIKE REGERING
Kimi Makwetu se laaste verslag as ouditeur-generaal voordat hy oorlede is, het 'n paar munisipaliteite geïdentifiseer wie se sake ''n goeie storie van gedissiplineerde besteding vertel, wat waarde vir geld behaal'. Maar hierdie gevalle word oorskadu deur 'n algemene verhaal van agteruitgang wat toon dat die plaaslike regering ná apartheid misluk het, skryf IVOR CHIPKIN.
EK het op 25 en 26 November aan 'n konferensie met die tema 25 Years of Local Government deelgeneem. Hoewel die onderwerp ietwat droog klink, was dit glad nie. Die geleentheid is georganiseer deur die dinktenk wat ek bedryf, Government and Public Policy (Gapp), en die Suid-Afrikaanse Vereniging vir Plaaslike Regering (Salga). Dit het baie van die mense byeengebring wat 25 jaar gelede die huidige model van plaaslike regering help ontwerp het. (Die konferensievideo's kan hier besigtig word. (http://www.gapp-tt.org/25-years-of-local-government/))
Die "stelselargitekte" het oor twee dae saamgekom om die stelsel te bespreek wat hulle ontwerp het en te besin oor hoe dit oor twee en 'n half dekades gevaar het. Dit is wat die geleentheid so spesiaal gemaak het.
Op een vlak was dit 'n mea culpa en op 'n ander 'n viering. En daarin lê 'n onverbiddelike spanning. Het ons prestasies oor 25 jaar vereer of 'n katastrofe betreur? Plaaslike regerings word in die algemeen as skouspelagtige mislukkings bestempel. Hulle word gewoonlik as plekke van lafhartige korrupsie, onbevoegdheid en onbekwaamheid beskou...