Onderhoud: Amerikaanse advokaat Amanda Eichstaedt 🚴‍ Dvuhkolessny Vriend
Onderhoud: Amerikaanse advokaat Amanda Eichstaedt
Amanda Eichstaedt is die voorsitter van die Amerikaanse Bicyclists (LAB), 'n posisie wat sy sedert 2006 gehou het. Die Olema, Californië-inwoner het saam met sommige van die mees doeltreffende fietsryers in die VSA gewerk en toesig gehou oor die oudste fietsbesorging in die land. , begin in 1880.
Met 'n lidmaatskapbasis van 300,000 geaffilieerde fietsryers, 25,000 plus individue en 700 geaffilieerde organisasies, het die liga grootliks ver gevorder vanaf die dae waarop hulle die regte van 'scorchers' teen wagonbestuurders, ruiters en voetgangers opstaan. BannWheelers sit saam met Eichstaedt, 'n voormalige fietswinkelbestuurder, by haar fietsvriendelike Bear Valley Inn in West Marin County, Kalifornië om meer uit te vind.
BannWheelers: Waar sien jy die toekoms van fietsry in Amerika?
Ek glo ons beweeg in 'n rigting in die VSA waar fietsry minder as 'n "sport" of "ontspanningsaktiwiteit" beskou word, en meer van 'n lewensvatbare en billike vervoermiddel, terwyl dit steeds pret is, goed vir jou en 'n goeie ding om ook in jou vrye tyd te doen.
Ek glo ook dat die werk van Minnesota se kongreslid, James Oberstar, se werk om die wettige status van fietsryers as deel van die vervoerstelsel te beklemtoon, 'n lang pad gaan maak om die harde werk van die liga en ander fietsryorganisasies te katapulteer.
Hoe vergelyk Amerika se fietssituasie met die Verenigde Koninkryk, waar die siklusgebruik vinnig uitbrei, deels dankie aan die belastingvrye Cycle to Work-skema?
Die Verenigde Koninkryk het baie van dieselfde uitdagings gekonfronteer, ten opsigte van die aanmoediging van fietsry en loop teenoor die gerief van die motorreis, wat ons in baie dele van die VSA doen. Die Verenigde Koninkryk is 'n baie kleiner plek en dikwels is afstande korter en die padnetwerk is soms meer gasvry, met paaie en minder gereis lane, ens., As in sommige van die onlangs ontwikkelde dele van die VSA. Ek sou dink dat sommige van die ouer, meer volledig ontwikkelde gebiede (veral stedelik) in die VSA meer vergelykbaar sou wees met die Verenigde Koninkryk.
Die Tour de France is nou aan die gang, en daar is baie aandag aan ouens soos Lance Armstrong en Mark Cavendish. In jou opinie help racing of die fiets se oorsaak?
Ek het gedink ons ​​benodig fietsryhelde soos baie Amerikaanse kinders basketbalhelde soos Michael Jordan. Fietswedrenne is 'n sport, en sport het in die algemeen 'n rowwe pleister met doping gehad, ens. Nou is ek nie so seker dat wedrenne eintlik ons ​​saak help nie.
Fietsry kan baie dinge vir baie mense wees: fiksheid, voorwerpe van begeerte, vervoer, ens.
Presies! Ek dink ons ​​benodig meer ouens soos Dave Zabriskie, wat wedrenne, maar neem die tyd om iets te doen oor fietsryers se regte met sy opbrengs tot lewensveldtog. Hy is die tipe atleet wat ek nie sou wou hê om nouer met die liga te werk nie. Hy moet een van ons veiligheidsklasse neem!
Amerikaanse tydritspesialis dave zabriskie het tweede op die 6de plek van die 2009-toer van Kalifornië voltooi.
Dave Zabriskie van die Garmin-Slipstream professionele road racing span
Die Fietsry-Amerika-program is belangrik omdat ons die paradigma moet verskuif om die pad te deel.
En dit is veral belangrik met ons kinders, wat dikwels nie die regte opleiding van hul ouers kry nie.
Presies. Ons kan almal iets leer as ons bereid is om te leer.
Hoe kan Amerikaners daagliks meer fietsgerig word?
As jy oor Amerika in die algemeen dink, woon jy in 'n baie fietsvriendelike gemeenskap. Hier in Point Reyes is daar geen regte skouer nie, wat die risiko vir baie nuwe fietsryers in vergelyking met dié wat in 'n meer voorstedelike gebied ry.
Baie hiervan is om mense te vrees om oor te gaan, en om risiko te verstaan. Fietsryers moet erken word en geïdentifiseer word deur motoriste. Ons is baie kwesbaar in die verkeer ry, maar daar is 'n veilige manier om saam te bestaan. Dit neem net onderwys.
Daar is 'n persepsie dat die bestuur van 'n motor veilig is, maar kyk hoe ons onsself moet band voordat ons op die gaspedaal trap. Ons leer goeie bestuur in die hoërskool, dan raak beter hoe meer ons ry, maar daar is voortgesette opleiding oor hoe om dinge te doen en nie te doen nie. Met fietse is dit anders.
Fietsry lyk gevaarliker as om te bestuur omdat ons soveel emosie daaraan geheg het. Miskien het dit te make met die emancipatie van vroue op fietse in Susan B Anthony se dae, of om 'n fiets vir twee te ry. Miskien het ons te veel klem gelê op fietsry as 'n sosiale ding. Met risikobestuur kan mens hulleself op die fiets ry, veral as jy die positiewe voordele inhou: persoonlike gesondheid en beter luggehalte vir almal.
Watter Europese model wil jy sien dat Amerika se fietsry advokate repliseer?
Die VSA moet sy eie manier smee en nie staatmaak op die modellering van 'n algehele stelsel op enige Europese plek nie. Verskillende aspekte van suksesvolle dinge, of dit opvoeding, aanmoediging, handhawing, evaluering of ingenieurswese op ander plekke is, kan bestudeer word en in die konteks van US-fietsry geplaas word.
Ek glo die konsep van billikheid, die sesde E (die ander vyf is voorheen genoem), is die belangrikste ding wat ons kan doen, en miskien sal ons 'n model wees vir ander lande, aangesien hulle fietsstelsels ontwikkel.
Hoe en wanneer het jy betrokke geraak by die liga?
Ek het in 1999 vir die stad Palo Alto, Kalifornië as sy stadvervoerskoördineerder, gewerk. Baie bejaarde mense was afgekeur op wat hulle as roekelose fietsry beskou het. So het ek John Ciccarelli, 'n liga-gesertifiseerde afrigter, gevra. in Palo Alto, om 10 klasse te onderrig. [Ed: The League se BikeEd-program bied die enigste landwye instrukteur sertifiseringsprogram. Meer as 200 nuwe Fietsinstrukteurs (LCI) is in 2005 gesertifiseer.]
Ek was 'n lewenslange fietsryer en het nie gedink daar was iets nuuts om te leer nie, maar omdat ek die sleutel tot die vergaderkamer gehad het, moes ek daar wees. Ek het eintlik twee dinge geleer wat my lewe in die pad waarskynlik gered het - hoe om te vermy om deur te gaan terwyl jy ry, en links van die streep bly.
Eichstaedt en haar man Ken ry gereeld in Marin County, Kalifornië
Ek het besef dat ek sonder enige begroting moet voortgaan om 'n instrukteur te word. Ons het 'n toelaag aansoek gedoen by Bikes Belong om die Bay Area-fietsopvoedingsprogram te begin, met die opleiding van 20 mense om deur die liga gesertifiseer te word.
Die Liga het ons 'n voorspraak gegee vir almal om te neem. Ons het die verkeerde antwoord sleutels ontvang, wat beteken dat almal verlore resultate het. Dis toe ek die behoefte gehad het om betrokke te raak by die liga-vlak.
Dit was in 2001. Ek het hulle gekontak om vir 'n posisie in die direksie te hardloop, en een of ander manier is ek in 2002 tot die direkteur van Streek 6 verkies. Nog twee jaar en ek word uitgesluit. Ek is die voorsitter van die direksie vir drie jaar.
Hoeveel lede het die LAB vandag? Wat was sy hoogtepunt en wanneer?
Ongeveer 30,000-40,000. Ons het hoogtepunt bereik op 100,000 lede terug in die dae toe paaie tydens die draai van die vorige eeu geplaveide was.
Wat doen die voorsitter van die liga-raad? Is dit 'n betaalde posisie?
Geen; Trouens, ons betaal! Daar is 'n bestuursontwikkelingsdoel: gee, kry of gaan uit. Dit is die harde werklikheid om op 'n nie-winsgewende raad van direkteure te wees.
My rol is om langtermynstrategieë te stel, finansies te moniteer en seker te maak die organisasie bestuur doeltreffend en almal is finansieel verantwoordelik. Dit is die mees onaangenaamste, mees vervelige element van alle fietsvoorspraak ... Ek kan probeer om my eie agenda te stoot, maar hierdie verantwoordelikhede is die belangrikste.
Fietsveiligheid is vir my 'n groot probleem, en hoekom het ek die eerste plek betrek. Fietsryers se regte is nog 'n groot persoonlike item, en dit is wat die liga 100 jaar gelede gestig is. Ons fokus weer op hierdie uitgawe en hoop om op te tree met vennootskappe, kurrikulums en personeel.
Wat is die LAB se jaarlikse begroting? Waar gaan die grootste persentasie van sy hulpbronne?
Net meer as US $ 1,5 miljoen. Die grootste persentasie gaan na bemanning, want programme moet met mannekrag gedoen word. Ons ontvang toekenningsgeld van 'n paar groter fondamente soos Robert Wood Johnson, en sommige van die ander groot gesondheidsfondse is in die verlede befondsers. Ons inkomste kom ook van die bedryf, individuele lede en donateurs, plus programmering. Daar is nie baie geld oor elke jaar nie.
Hoe verskil die liga van organisasies soos Bikes Belong, die International Mountain Biking Association (IMBA) en die Alliance for Biking & Walking (voorheen die Thunderhead Alliance)?
Die Liga is die oudste. My aanname is dat die liga aan die individuele fietsryers behoort; dis hul organisasie. daar is organisatoriese lede van die Liga, maar hulle het nie 'n individuele stem nie.
Ons kyk na maniere om lidmaatskap nasionaal te verhoog om meer mense te stem, want ons huidige ledebasis maak nie hul stemme so veel as wat ek graag wil hoor nie. Ons moet ook ons ​​lidmaatskapdatabasis opdateer - wat argaïsies is - en ons pogings na die volgende vlak beweeg.
Die Liga het steeds 'n sterk relevansie. Ons sterkpunte sluit in die verdediging van fietsryers se regte, onderwys en fietsvriendelike gemeenskappe / state programme, wat sterker word.
Mountain View, Kalifornië is 'n fietsvriendelike gemeenskap, geskenk deur die liga van Amerikaanse fietsryers.
Mountain View, Kalifornië is 'n League-beoefen fiets vriendelike gemeenskap
Fietse Belong is meer gekoppel aan die fietsbedryf, die vervaardigers. Hulle steun op navorsing en beleid, en het ook 'n aparte fondament om geld in te samel in die vorm van toelaes aan voetsoolgroepe. Die Liga bestuur programme, maar is nie in die bedryf van toelaes nie.
Thunderhead gevorm toe die liga die bal op staats- en plaaslike voorspraak laat val het. Ek is opgewonde om die twee groepe naby Washington DC te sien, met gesamentlike befondsing van SRAM vir sommige van die fietsryke gemeenskapsprogrammering. Dit is belangrik dat ons twee groepe saamwerk.
Hoe kan jy met hulle saamwerk, en nie vir dieselfde ondersteuningsgeld moet meeding nie?
Hulle lei advokate, wat hulle in staat stel om plaaslike voorspraakgroepe en voetsoolkoalisies te begin. Gedeelde befondsing gaan na die Fietsry-Amerika-program, wat kleiner streke verhef om fietsbewustheid en -programmering te verhoog, wat op sy beurt verkose amptenare betrokke raak, wat nasionale inspanning daardeur bring. Dit is wanneer die Liga betrokke raak, sodat jy kan sien hoe dit alles saamwerk.
Ander nasionale spelers sluit in die Rails-to-Trails Conservancy, Internasionale Bergfietsvereniging (IMBA), Avontuurfietsryvereniging en sommige ander. Ons jaarlikse nasionale fietsberaad in Washington bring almal bymekaar en versterk ons ​​pogings landwyd. Dit is regtig nie ons ballywick om uit te gaan en te begin praat oor wildernisgebiede, roete toegang en singletrack nie. Ons werk om hul pogings te ondersteun, die beste wat ons kan.
Wie bewonder jy in die fietsvoorspraak wêreld en hoekom?
Ellen Fletcher, wat jare lank by die Palo Alto-politiek betrokke was. Sy was 'n verkose beampte en was 'n inspirasie vir my. Sy het beleidsbesluite geneem wat gebaseer was op fietsry, en ek was gelukkig om tydens haar tyd in Palo Alto saam met haar te werk. Jeff Miller van die Alliansie vir sy entoesiastiese, positiewe, gesonde houding - hy is wonderlik in koalisiebou. Ons eie president Andy Clarke, natuurlik.
Leah Shahum, wat sedert 2002 die uitvoerende direkteur van die San Francisco Bicycle Coalition was. Deb Hubsmith in Marin County, in terme van haar vaardige met die veilige roetes na die skool se nasionale program. John Forrester, die skrywer van Doeltreffende fietsry, alhoewel ons oor die jare horings toegesluit het, soveel groepe beïnvloed het. Die vroue in die Bay Area ...; Vervoer Alternatiewe in New York; Randy Neufeld in Chicago ... die lys is lank.
Dan het ons die prokureurs soos (voormalige racing Olympian) Bob Mionske en Gary Brustin wat die kampvegters se wettige regte het. Daar was 600 deelnemers by die 2009 Nasionale Bike Summit, wat beteken dat 'n groot beweging plaasvind.