Oorsig van Dysgrafy-skryfstoornis - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgOorsig van Dysgrafy-skryfstoornis
Oorsig van Dysgrafy-skryfstoornis
Deur Ann Logsdon Opgedateer op 3 Augustus 2019
Dysgrafy is 'n soort leergestremdheid wat die vermoë beïnvloed om vorms in letters te herken, letters en woorde op papier te skryf en om die verband tussen klanke, gesproke woorde en geskrewe letters te verstaan. In die taal van federale regulasies vir spesiale onderwys word dysgrafie as 'n subtipe van leergestremdheid in basiese of ekspressiewe skryfwerk beskou.
Mense met dysgrafie het aansienlike probleme met geskrewe taal, ondanks die feit dat hulle formele onderrig ontvang. Hul handskrif kan omkerings, spelfoute insluit, en dit kan onleesbaar wees. Sommige studente met disgrafie kan ook probleme ondervind met taalverwerking en die verband tussen woorde en idees wat hulle voorstel.
Dit word meestal by kinders herken as hulle eers aan die skryfkuns bekendgestel word. Dit kan by volwassenes ontwikkel na trauma of beroerte.
Wanopvattings oor dysgrafie
Mense met dysgrafie het baie moeiliker met skryf as ander, maar hul vaardighede op ander gebiede kan gemiddeld of beter wees. Hulle loop die gevaar om as lui en onversorgd te wees met hul werk as gevolg van die frustrasie en moegheid wat hulle ervaar as hulle die moeite doen om die oënskynlike maklike take af te handel. Opvoeders moet positiewe leerervarings aan hulle bied om hul selfbeeld en motivering te handhaaf.
Teorieë oor dysgrafie veroorsaak
Daar word vermoed dat Dysgrafy probleme ondervind met fynmotoriese vaardighede soos motoriese geheue, spierkoördinasie en beweging op skrif. Daar word ook geglo dat taal-, visuele, perseptuele en motoriese sentrums van die brein 'n rol speel. Bewyse dui daarop dat dit oorerflik kan wees. Mense wat breinbeserings of beroertes opgedoen het, kan ook tekens van disgrafie toon.
Omvattende sielkundige en opvoedkundige evaluerings kan help met die diagnose van disgrafie. Diagnostiese skryftoetse kan gebruik word om te bepaal of die leerder se skryfvaardighede normaal is vir sy ouderdom. Hulle kan ook inligting verskaf oor sy skryfverwerking. Opvoeders kan deur middel van waarnemings, die ontleding van studentewerk, kognitiewe assessering en arbeidsterapie-evaluerings, omvattende geïndividualiseerde behandelingsplanne ontwikkel.
Instruksie en terapie
Opvoeders gebruik 'n verskeidenheid metodes om die student se individuele opleidingsprogram (IEP) te ontwikkel. Tipiese programme fokus op die ontwikkeling van fyn motoriese vaardighede soos potloodgreep, handkoördinasie en die ontwikkeling van motoriese spiergeheue. Taalterapie en arbeidsterapie help die leerder om die belangrike verband tussen letters, klanke en woorde te ontwikkel. Sommige studente werk die beste met sleutelbord- of spraakherkenningsprogramme.
Wat om te doen aan dysgrafie
As u glo dat u of u kind dysgrafie het en moontlik leergestremd is, kontak u skoolhoof of berader vir inligting oor hoe om 'n assessering aan te vra. Vir studente in kollege- en beroepsprogramme kan die skool se advieskantoor help met die vind van hulpbronne om hul sukses te verseker.
Diagnostiese etikette soos disgrafie en leergestremdhede
U kind se skool mag nie die term disgrafy gebruik nie, maar dit kan u kind steeds toepaslik evalueer. Openbare skole gebruik gewoonlik die etikette en taal uit die federale IDEA-regulasies. Dysgrafy is 'n diagnostiese term wat in psigiatriese diagnostiese stelsels voorkom. Skole beskou dit as een van die verskillende soorte wiskundige afwykings wat hulle kan dien onder die etiket van leergestremdheid.
Copyright aanneming en pleegsorg: Oorsig van Dysgrafy-skryfstoornis - aanneming en pleegsorgLees Meer