As die aardse tentwoning afgebreek word
"Want ons weet dat as ons aardse tentwoning afgebreek word, ons 'n gebou het van God, 'n huis nie met hande gemaak nie, ewig, in die hemele." - 2 Korintiërs 5:1(53-vertaling).
Paulus het 'n tentmaker geword om in sy eie onderhoud te kon voorsien. En terwyl hy aan 'n tent sit en werk, sien hy daarin 'n beeld van die menslike liggaam. 'n Tent is maar net 'n tydelike woning. Wanneer iemand besluit om hom êrens permanent te vestig, bou hy vir hom 'n huis.
Die mens is net tydelik hier op aarde, die ewigheid lê aan die ander kant van die graf. Die liggaam is die tydelike, aardse woning van die siel. 'n Tent is nie bestand teen stormwinde nie. In 'n oogwink kan die penne uitgeruk word sodat die tent ineen stort. Net so is die brose liggaam van die mens. Al word die penne van die lewe ook hoe diep en wyd van mekaar ingeslaan, sal die stormwind van die dood hulle vroeër of later uitruk. Maak nie saak hoe jy jou lewe teen allerlei gevare verseker nie, jy bly net op aarde totdat jou lewensdraad geknip word en jy ineenstort soos 'n tent waarvan die toue afgesny is.
Maar Paulus sien verder. Al word sy liggaam ook afgetakel, al word sy aardse tentwoning afgebreek, tog gee hy nie moed op nie, want hy is verseker van iets veel beters wat op hom wag.
"Ons weet", so skryf hy. Daar is by hom geen twyfel nie. So seker is hy in sy geloof in Jesus Christus. In Romeine 8:28 staan: "Ons weet dat vir hulle wat God liefhet, alles ten goede meewerk." en in vers 39 roem hy in die sekerheid dat niks ter wêreld "ons sal kan skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus, onse Here, is nie." In 2 Korintiërs 4:14 sê hy: "Ons weet dat Hy wat die Here Jesus opgewek het, ons ook deur Jesus sal opwek".
'n Gebou van God! Die tent maak plek vir 'n gebou. Wanneer die tent afgebreek word, dan waag hy dit met Christus, dan weet hy reeds wat vir hom wag. Ons verlaat 'n tent, 'n aardse tent, met aardse gebreke, aardse tydelikheid en verganklikheid. Ons ontvang 'n gebou van God, 'n hemelse paleis met hemelse heerlikheid, 'n huis nie met hande gemaak nie, maar ewig, in die hemel: 'n verheerlikte liggaam wat pas by die verloste siel, 'n onverganklike liggaam vir die onsterflike siel. Hier het ons miskien die asem uitgeblaas uit 'n liggaam wat vermink en ontsier is deur vreeslike kwale en daar kom ons aan in 'n verheerlikte, onverderflike liggaam.
Hierdie sekerheid is vir Paulus tot troos. Die heerlikheid wat vir hom wag, is die hemelse kant van die aardse smart. Hier lyding, daar verblyding. Hier ellende, daar heerlikheid. Hier slegs 'n tydelike tent, daar 'n blywende woning, 'n ewige gebou van God. Geen wonder nie dat so baie gelowiges saam met Paulus verlang het om met die woning uit die hemel oorklee te word, om uit die liggaam uit te woon en by die Here in te woon (2 Kor 5:8). - (Ons sou liewer ons verblyf in die liggaam wil verlaat en by die Here gaan woon. - 83 vertaling).
Ken jy ook hierdie sekerheid van die geloof? Is jy ook verseker dat jy by die Here sal inwoon as jou tentwoning afgebreek word? Hier op aarde is alles net tydelik. Verbind jouself daarom nie aan die tydelike en sigbare dinge nie, maar soek die onsigbare dinge wat ewig is. Vroeër of later slaan die uur vir elkeen van ons, dat ons die sterflike liggaam moet agterlaat. Wat wag dan op jou? Sal jou aardse, sterflike liggaam dan vervang word met die hemelse woning? As dit vir jou so is, is die dood die ingang tot die lewe. Dit is die donker tonnel wat ons lei na die volle hemelse heerlikheid. Daarom geen droefheid en nood nie. Die dood is slegs die geboorte uur van die ewige lewe.