Psalm 32 (4) - www.bybelkennis.co.za
by Coen Slabber · Published 19/12/2016 · Updated 29/10/2016
I can no longer condemn or hate a brother for whom I pray, no matter how much trouble he causes me. —Dietrich Bonhoeffer
Mense het verskillende sienings oor die verband tussen sonde en lyding. Party beklemtoon dat daar 'n verband is; ander fokus op gedeeltes wat ontken dat daar 'n verband is. Beide sienings is 'n oorvereenvoudiging. Die Bybel – beide Testamente – erken dat daar 'n verband mag wees. In die Nuwe Testament impliseer Jesus die verband toe hy die verlamde man wat deur die dak neergelaat is, se sondes vergewe (Markus 2:1 – 12). In 1 Korintiërs 11 bespreek Paulus die ongepaste deelname aan die nagmaal. Hy sê onder andere: Want hy wat eet en drink sonder om te besef dat dit die liggaam van die Here is, bring daardeur 'n oordeel oor homself.
Aan die ander kant ontken Jesus hierdie verband in die man wat blind gebore is: Dit is nie deur sy eie sonde nie en ook nie deur sy ouers s'n nie, maar hy is blind sodat die werke wat God doen, in hom gesien kan word (Johannes 9:3). Die verhaal van Job ontken ook hierdie verband. Die psalms sê dat beide perspektiewe waar kan wees. In baie van die psalms is die veronderstelling dat mense ly sonder dat hulle gesondig het.
As iemand siek is, is dit verkeerd as ons soos Job se vriende optree – as ons daarop aandring dat die sieke sonde het wat hy moet bely. Maar dit is net so gevaarlik om die verband tussen sonde en lyding te ontken. Dit is dikwels teenproduktief en vererger net die situasie. Belydenis is goed vir die liggaam en siel.