Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke Vrede Matteus 11:25-30 Ware rus en rustigheid.
| | Trefslae: 11429
Baie mense onderstreep in hulle Bybels Matteus 11:28: `Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee'.
Dat hierdie versie vir baie gelowiges belangrik is, is ook nie vreemd nie, want Jesus praat hier van dinge wat ons dikwels aan ons eie lyf ervaar: om hard te werk, uitgeput te wees, oorlaai te wees, en om te kan rus.
Die vraag wat egter hier belangrik is, broers en susters, is wat Jesus hier met `rus' bedoel. Party mense meen dat Jesus hier na liggaamlike rus verwys, dit wil sê, rus vir ons dikwels uitgeputte en oorlaaide liggaam. Want Jesus, sê hulle, het dit self geken. In Johannes 4:6 lees ons byvoorbeeld dat Jesus `moeg was van die reis'. En net so het Hy by verskeie geleenthede vir sy dissipels gesê, en ek neem Markus 6:31 hier as voorbeeld, `kom julle alleen saam met my na 'n stil plek toe en rus 'n bietjie'. Met ander woorde, Jesus het geweet wat dit beteken om liggaamlik moeg te wees, en daarom praat Hy hier van die fisiese rus van die liggaam, die herlaai van die batterye, soos ons dit soms uitdruk.
Ander weer meen dat Jesus hier van sterwensrus praat. Die ou vertaling vertaal hierdie vers juis as `rus vir die siel'. En stap 'n mens deur 'n begraafplaas, dan lees 'n mens dikwels dat daar op van die grafstene staan iets soos `rus sag', `mag die rus soet wees' of dan — soos ons ook dikwels sing — `rus my siel, jou God is koning'. Dus: Jesus praat hier van sterwensrus.
Nog ander weer argumenteer dat Jesus hier na gemoedsrus verwys. Met ander woorde, dat Jesus verwys na rus van die dinge wat ons soms so tot onrus stem, dinge soos die onrus rondom ons, stygende pryse, bekommernis oor my kinders, my ekonomiese toekoms, die land se toekoms. Of dan dinge wat by elkeen van ons op 'n baie persoonlike vlak lê en wat niemand anders dalk van weet nie — die dinge wat die gemoed van ons binneste onstuimig stem.
Ek meen egter, broers en susters, dat die rus waarna Jesus hier verwys, ook iets anders kan beteken, of dan, ook kan verwys na 'n rus wat iets anders is as maar net liggaamlike, sterwensrus of blote gemoedsrus, veral wanneer ons Jesus se uitspraak hier probeer verstaan teen die agtergrond waarteen Jesus hierdie uitspraak maak, want Jesus maak hierdie uitspraak juis, meen ek, teen 'n heel spesifieke agtergrond. En kom ek verduidelik:
Die Fariseërs en die skrifgeleerdes in Jesus se tyd het die mense geleer dat jy alleen in die hemel kan kom as jy aan sekere vereistes voldoen. Die mens moes sekere prestasies kon lewer. Die saligheid is voorgehou as iets soos 'n meriete-toekenning, iets wat jy kan verkry deur middel van 'n selfhelp-skema, 'n doen-dit-self-projek. Met ander woorde, elkeen kon sy eie heil uitwerk deur die weg van inspanning en eie pogings.
Die verlossing het vir hulle gewerk in terme van iets soos 'n boekhoustelsel. Elke mens het 'n rekening by God, met natuurlik 'n debiet- en 'n kredietkant. Aan die een kant word jou sondes aangeteken, en aan die ander kant jou goeie dade. En eendag, het hulle geïmpliseer, sal die boeke oopgemaak word. En as jou sondes byvoorbeeld deur een enkele goeie daad oortref word, dan is jy reg, maar indien anders om, dan is jy weg. En het hulle gesê, om dat die mens werklik nooit weet of hy/sy werklik by God in die skuld is of nie, moet die mens homself maar redelik inspan om goed te wees en goed te doen.
Of heel anders gesê: die Fariseërs en die skrifgeleerdes het die mense geleer om elkeen 'n rugsak met hulle saam deur die lewe te neem, en, by wyse van spreke, hierdie rugsak met soveel as moontlik verdienstelikhede te vul, verdienstelikhede wat een dag, by die hemelpoorte, die deurslag sal gee.
En by die hemelpoorte dan, sal dit wees soos 'n kontrolepunt by 'n groot internasionale lughawe. Jy moet jou identiteitsdokument gereed hê en al jou persoonlike gegewens op die tafel plaas. Jou paspoort en visum moet in orde wees, want hulle wil presies weet wie jy is en waar jy vandaan kom. Verder moet jy miskien ook jou tasse oopmaak, dat hulle daarin kan soek en krap om seker te maak dat nog jy, nog goed wat jy by jou het, ongesiens en onwettig deurglip.
So, het die Fariseërs en die skrifgeleerdes die mense laat verstaan, sal dit eendag by die hemelpoorte wees. Jou tasse sal oopgemaak word. Jou lewe sal oopgevlek word. God sal dwarsdeur jou sien, en seker maak dat die rekening klop of nie klop nie.
Die Fariseërs en die skrifgeleerdes was in hierdie beskouing aan die een kant reg, broers en susters, en dit moet ons nie miskyk nie. God sal eendag ons lewens oopvlek en regdeur ons kyk. Die Bybel leer ons tog van God se oordeel. Maar waar hulle nie reg was nie, was dat hulle die mense geleer het dat eendag, as jy die die hemelpoort kom, jy jou rugsak sal kan afhaal en al jou goeie werke sal kan uitstal. Dat jy al jou verdienstelikhede langs jou tasse sal kan neersit en vir die Here sal kan sê: `Kyk Here, kyk al my goeie werke!' (soos bv die Fariseër wat saam met die tollenaar gebid het).
En wie weet, het hulle gesê, dalk swaai die skaal dan in ons guns as die Here sien hoe goed ons was en hoe goed ons gelewe het. Wie weet, dalk klop ons rekening dan, dalk word ons deurgelaat.
Maar nou kom Jesus, broers en susters, en sê hy dat die mense so `swaar en ondraaglike laste op hulleself gelê het' (Mat 23:4). So sê Hy, het die mense hulleself oorlaai. Soos pakdiere. En hier, diep binne in die hart — en toets uself gerus maar weer vanaand — het hulle geweldige onsekerheid bly beleef. Want was/en is die kwelvraag nog steeds, soos Miga 6:6 dit pragtig uitdruk: `Wat sal ek saamvat as ek na die Here toe gaan, as ek voor die hoë God gaan kniel?' Sal ek dit maak? Sal God my en my lewe goed genoeg bevind?
Dit is vir hierdie mense, broers en susters, wat ek meen Jesus hierdie woorde in Matteus 11:28 gespreek het: `Kom na My toe ... Ek sal julle rus gee'. Hou op om jouself te bekommer oor jou redding! Moet nie laat dit jou vermoei nie! Wees liewers bly, wees bly want Christus het opgestaan. Hy het die vloek van jou sonde gedra, Hy het jou sondes op Hom geneem, Hy het jou straf reeds gedra. Wees bly, want die kontrolepunt lê reeds agter jou. In Christus, op Golgota, is jy reeds daar verby.
Daar het God se soeklig reeds oor jou lewe gegaan. Daar is jou tasse oopgemaak en jou lewe oopgevlek. En toe jy daar voor God gestaan het, en die skaal baie duidelik in God se guns geswaai het en nie in jou guns nie, daar het God sy Seun vir jou laat boet. So, gaan maar deur, jy is reeds vrygespreek.
Vergeet dus maar van jou selfhelpskemas, van al jou doen-dit-self-pogings. Rus van die las wat die toekomstige oordeel van God oor jou bring. Moet jou nie meer daaroor bekommer nie. Span jou liewers in om die wonderlike evangelie te hoor, die evangelie wat verkondig dat ons oor ons redding nie bekommerd hoef te wees nie, dit nie 'n swaar juk en las hoef te wees nie. Want God het voorsien.
Rus u ook so in God? Of het u onrus omdat u nog nooit werklik die evangelie van liefde verstaan het nie. En as u bevry is van die las om jouself te help, wat maak u met u bevryde lewe? Gebruik u dit om God, heel rustig te dien, of soek u en ek elke dag baie angstig na rustigheid en sekuriteit omdat ons die evangelie, hierdie evangelie, nie wil aanvaar nie?