Bertie du Plessis is op 17 Desember na ’n kort siekbed aan kanker oorlede. Dit was vir almal wat na aan hom was ’n groot skok, want hy was so aktief en suksesvol as die Chief Learning Officer van die Naspers Groep die afgelope twee en ’n half jaar. Hy het wyd rondgereis en vernuwende meesterklasse en werkswinkels met onderwerpe soos UX-ontwerp, “Big data”, Strategie deur Harvard-gevallestudies, en vele meer vir die Naspers-groep binne Suid-Afrika aangebied, sowel as wêreldwyd in stede soos São Paulo, Hongkong en Poznań, Pole, met die hulp van net die top-deskundiges in die wêreld.
Ons het sowaar ’n groot gees verloor! En so skielik en voortydig, soos goed beskryf deur die sanger Jackson Browne toe hy ‘n vriend aan die dood afgestaan het: “He stopped his singing in the middle of his song.”
Ek het met groot hartseer die mooi dinge gelees wat Kosie oor Bertie geskryf het. "Indrukwekkend" is inderdaad 'n woord wat by Bertie pas. Ek het hom op Stellenbosch goed leer ken, en met baie waardering. Ons het mekaar nou en dan raakgeloop en dan het ek met verbasing gehoor waarmee hy hom nou weer besig hou, en hoe! Ons paaie het skielik weer hier in Poznan, Pole gekruis, met 'n lank-gesels ontbyt. Hy het later sonder huiwering gehelp met 'n borgskap vanuit Naspers Academy [die logo op die toer se T-hemp, en die plakkaat] vir die finalejaar South African Studies studente, en op 'n Saterdagoggend in Februarie saam met hulle gekuier rondom [nog] 'n lang ontbyt.
Ek het vir hom 'n gedig gemaak en aangestuur, want wat anders kan 'n mens dan doen. Of hy dit ooit gelees het, weet ek nie. Maar ek plaas dit hieronder en as iemand kontak het met sy mense, sal ek bly wees as hy of sy dit kan aanstuur.
So word ons telkens herinner aan ons eie sterflikheid. Pragtige gedig, Fanie. Ek het as 'n ywerige eerstejaartjie 'n kortstondige kontak met Bertie gehad, toe hy redakteur van Die Matie was, en is toe al meegevoer deur sy entoesiasme en mededeelsaamheid.