Amaretto Zabaglione resep - Tradisionele resepte - 2022
Lewer ongeveer 1 2/3 koppies porsies
3 eetlepels bakkersuiker (superfyn suiker) of gewone suiker
Klits eiergele, amaretto en suiker in 'n medium metaalbak om te meng. Sit bak oor kastrol met kookwater. Klits die mengsel voortdurend en sterk totdat dit verdik en 'n onmiddellike afgeleë termometer wat in die mengsel geplaas word, vir 3 minute 140 ° F registreer, ongeveer 5 minute in totaal. Verwyder die mengsel uit die water. Voeg room by en klits tot opgeneem. Bedien warm of verkoel. DOEN VOORUIT As dit koud bedien word, kan zabaglione 1 dag vooruit berei word en in die yskas gebêre word. Rys weer voor opdiening.
Resep deur Diane Rossen WorthingtonReviews Section
Amaretto Zabaglione met vars kersies
Zabaglione (uitgespreek zah-buh l-yoh-nee) is 'n elegante, ligte en skuimende Italiaanse vla wat gereeld bedien word met vars, liggies versoete vrugte. In hierdie resep word vars kersies beklemtoon deur heerlike en neutagtige amaretto -drank.
Met 'n so elegante nagereg, dink u gaste dat u ure gewerk het. Maar moenie bang wees nie, die totale kooktyd is ongeveer 20-30 minute van begin tot einde.
Ongeveer 1 koppie vars kersies ontpit en in kwarte
1/4 koppie (2 oz) gegranuleerde suiker
1/4 koppie (2 oz) amaretto -drank
1 eetlepel gekapte of gesnyde amandels
2 vars heel kersies met stingels
Gooi ontpit en in kwarte gesnyde kersies met die suiker en sout. Tersyde gestel.
Vul in 'n medium souspan 1 " - 2" kraanwater. Sit die souspan oor medium-lae hitte, laat kook.
Klits die eiergele, suiker en drank in 'n vlekvrye of gehard glasbak. Klits tot heeltemal gemeng. Plaas dan die bak oor die pan met kookwater (maak seker dat die basis van die bak NIE aan die wateroppervlak raak nie). Klits sterk en voortdurend oor die kookwater totdat die mengsel ongeveer 7 tot 9 minute dik, bleek van kleur en warm is.
Haal die bak uit die waterbak en klits sterk totdat die mengsel effens afkoel, ongeveer 1 minuut.
Skep die kersies eweredig in die basis van opdienglase. Bedek met zabaglione vla. Bedien effens warm of verkoel. Sprinkel liggies amandels voor bediening en bedek met kersie.
Gestroopte pere met Amaretto Zabaglione -resep
Van Dorothy McNett se resepte op www.dorothymcnett.com. Dit is wonderlik! En deur die pere op hierdie manier te kook, bly hulle so lekker. Die pere kan in die helfte gesny word as dit afkoel, of heel gelaat word, soos u wil.
2 - 3 Bosc -pere (of ander vaste pere)
1 eetlepel amaretto of Marsala
1/2 koppie amaretto of marsala
1/2 koppie slagroom, geklits
3 eetlepels gekapte pistache of pynappels
Verwyder die kern van die onderkant van elke peer met 'n pomelo -mes of tamatieskern. U kan die pere skil, indien nodig, maar dit is nie nodig nie. Plaas dit regop in 'n glas- of keramiek -tertbak of 'n klein oondbak, besprinkel met ongeveer 1 eetlepel amaretto en knippies neutmuskaat. Bedek los met 'n stuk waspapier. Kook 6-8 minute in die mikrogolfoond, of tot die pere sag is, maar ferm. (Figuur ongeveer 3 minute per peer) Laat eenkant om af te koel. Klits eiergele, 1 eier en suiker baie goed in 'n glas- of keramiekbeslagbak. Voeg amaretto of marsala by. Verhit in mikrogolfoond 30 sekondes. Klits baie goed. Kook nog 30 sekondes. Klits baie goed. Kook nog 30 sekondes, klits. Die mengsel moet 'n gladde vla wees. Maak seker dat jy baie goed klits om dit glad te hou. Verkoel tot koel. Vou slagroom by. Laat die pere heel, of sny dit in die helfte. Stapel die koel vla in die koel pere. Versier met neute en sit voor.
Zabaione met fyngemaakte frambose en Amaretto -bolaag
Ek was vanaand in 'n Italiaanse bui. Ek het 'n vars bondel Bolognese ragu gemaak terwyl die vrieskas kaal was (dit is amper onbekend dat my vrieskas nie ten minste een porsie tuisgemaakte ragu bevat nie) en toe besluit ek om vir my nagereg te maak. Wel, dit is Sondag en Sondag verdien nagereg! Dit is 'n baie lank gelede dat ek zabaione gemaak het (soms zabaglione genoem), maar in die laat 70's toe ek die eerste keer getroud was, was dit 'n aandete vir die aandete. Dit was destyds 'n baie modieuse ding om te maak, maar as ek terugkyk, dink ek: Wat 'n waansin! Waarom sou iemand baie kos wou voorberei vir 'n aandete, en as dit by die nagereg kom, gaan staan ​​voor 'n warm fornuis 'n vla wat vir ongeveer 20 minute sterk oor hitte klop terwyl gaste aan tafel gesels. Die antwoord is dat dit so lekker is en regtig op sy beste dadelik bedien word terwyl dit warm is. (En die vla skei vinnig, so dit sal bederf het as jy dit vroeër maak.) Maar ek het soms van die klassieke afgewyk: ek slagroom en vou dit in koue zabione vir 'n meer mousse-agtige nagereg en die byvoeging van sommige geklitste eierwit sal dit ligter maak, as u dit verkies. Ander kere het ek roomys daarmee gemaak. Ek onthou hoe ek in die laat 70's met vakansie in Florence aangekom het en my eerste zabaione -roomys by 'n beroemde gelateria daar gekoop het. Dit was 'n klein tikkie hemel: heeltemal goddelik.
Dit was 'n bietjie vroeër as dit dat ek vir die eerste keer zabaione geproe het. Ek was 'n jong redakteursassistent by 'n groot boekuitgewery in Londen en 'n klein groepie van ons het een aand na een van die ander meisies se woonstelle gegaan vir aandete. Ek onthou dat sy avokado moes begin, en op daardie stadium was dit redelik skaars, en dit het baie gesofistikeerd gelyk. Maar toe die zabaione goed kom, watter wonderlike gesofistikeerdheid en hoe ongelooflik lekker! En ek het belowe ek moet leer om dit te maak.
Soos baie klassieke resepte, is zabaione in twyfel oor die oorsprong daarvan. Antonio Carluccio in syne Italia: Die resepte en gebruike van die streke verklaar dat dit 'n klassieke Piemonte -resep is, vernoem na die beskermheilige van patissiers, San Giovanni di Baglion. Maar in Twee gulsige Italianers, geskryf met Gennaro Contaldo, sê hy dat die oorsprong daarvan betwis word tussen Florence, Piemonte of Sicilië. 'N Google -soektog het die idee gemaak dat die uitvinding daarvan toegeskryf word aan 'n 16de -eeuse monnik uit Turyn (in Piemonte!), Maar ander meen dat dit uit Venesië of die Medici -familie in Florence kom. Claudia Roden erken dit aan Piemonte in Die kos van Italië. Dus, wie weet, maar dit lyk asof Piemonte die mees waarskynlike plek van herkoms is, en selfs Turyn, wat hierdie jaar op my New Bucket List -vakansiebestemmings is, en ek hoop om in Augustus daar te kom.
Zabaione is basies 'n mengsel van eiergele, suiker en soet Marsala -wyn. Dit word soms as 'n drankie bedien en word beskou as 'n goeie afhaalmiddel en genesing. Die hoeveelheid wyn wat u ingooi, sal beslis die optel-effek toevoeg of verminder, maar persoonlik hou ek daarvan om te weet dat die Marsala daar is!
Ek het slegs zabaione 'straight ' voorheen bedien: dit wil sê geen toevoegings nie. Maar 'n paar boeke dui daarop dat vrugte bygevoeg kan word. Ek het besluit om 'n paar frambose te vermorsel, 'n bietjie suiker oor te strooi en 'n skeut cassis by te voeg, net voor die vla gaargemaak word.
Die vla moet versigtig gekook word in 'n bain marie of in 'n bak oor kookwater, en maak seker dat die bodem van die bak nie aan die water raak nie, anders kan die eier te vinnig kook en die vla bederf. Ek het genoeg gemaak vir twee en die algemeen aanvaarde verhoudings (indien oop vir debat) is: 1 eiergeel – 1 eetlepel suiker – 2 eetlepel Marsala. Ek het dus 2: 2: 4 gedoen.
Laat 'n pan warm water prut. Klits die eier, suiker en wyn saam en plaas dit bo -op die kookpan en klits. En klits. En klits. Dit het my eintlik net ongeveer 10 minute geneem om die regte konsekwentheid te kry, maar as u meer maak vir 4 of 6 mense, sal 'n groter hoeveelheid vla noodwendig langer neem. Die mengsel is aanvanklik baie loperig en nogal bruin van die Marsala. Terwyl u oor die hitte klits, verdik en word die vla in tekstuur en kleur ligter. Die volume word groter en groter totdat u uiteindelik 'n wonderlike ligte, ligte skuim het. Dan moet dit gegooi of reguit in 'n opdienglas gegooi word. Ek het die glase reeds voorberei met 'n bietjie van die fyngedrukte frambose onderaan.
Ek het 'n amaretto -beskuitjie fyngedruk en 'n paar geëet lingue di gatto (katte en tale) wat ek vanoggend in Carluccio gekoop het, wat tradisioneel bedien word met zabaione, of soms sponsvingers.
Ek het die warm vla versigtig oor die frambose geskep en dan van die fyngemaakte amaretto gestrooi. Ek het 'n bygevoeg lingue di gatto en nog twee aan die kant bedien, en dit is heerlik om hulle in die warm vla te doop. Dit was n pragtig nagereg. Die frambose met hul effens skerp hap sny mooi deur die ryk soetheid van die zabaione en hulle maak 'n wonderlike vennootskap.
Die maak van die zabaione was baie makliker as wat ek onthou, en ek is nou geïnspireer om weer roomys daarmee te maak, dus kyk na hierdie ruimte! Na al die Italiaanse insette deur die maaltyd kon ek nie klaarmaak sonder om vir my 'n espresso te maak nie.
Ek probeer om nie te veel koffie op 'n dag te drink nie, maar daar is iets byna noodsaaklik vir my om 'n espresso te drink na 'n goeie, veral Italiaanse maaltyd, sodat ek dit gedoen het. Ek versamel espressokoppies van verskillende plekke wat ek besoek en het vanaand een gekies uit Tazza d 'Oro in Rome, wat na bewering een van die beste koffiehuise ter wêreld is. Maar as ek in Augustus in Turyn kom, sal ek van daar af een kan koop om koffie na zabaione te gebruik!
Rooi, wit en blou - 'n liefdesverhaal van Zabaglione, en vierde Julie -afronding!
Dit is een van my gunsteling vakansiedae. Naas Thanksgiving, dit wil sê. Daar is 'n redelik noue wedloop tussen die twee. Maar die vierde Julie hou baie spesiale herinneringe en gevoelens vir my in. My ouma is gebore op 4 Julie, en hierdie jaar vier sy op haar dag haar 90ste verjaardag. Die hubs vier minder as 'n week later sy verjaardag, so ek hou ook altyd die vakansie met hom verband. Ons het baie spesiale herinneringe saam op 'n boot wat na die vuurwerke kyk, en die feestelike atmosfeer vol pret en liefde en kos saam met die intense vonkel van kleur lyk na 'n gepaste pasmaat vir ons verhouding. Hierdie jaar het ek uiteindelik probeer om 'n nagereg te maak wat ook baie oor ons sê.
Hierdie een is vir my meer as net 'n resep. Dit is 'n liefdesverhaal. My liefdesverhaal, om presies te wees. Zabaglione het 'n kritieke rol gespeel in hoe my lewe geword het soos dit is.
Die afgelope Junie was ek en die hubs al 12 jaar getroud. Dit beteken dat ons al meer as 16 jaar iets doen. Wat redelik goed is, dink ek. Veral in die lig daarvan dat ons nog steeds baie lief is vir mekaar, selfs meer as destyds toe ons daardie mal kinders was. Hierdie jare het soveel goeie tye en soveel gelag gebring, maar ook 'n paar argumente en geselsies onderweg. Ek voel geseënd om te weet dat die slegte tye yl was, en die goeie tye meer as volop.
Toe ons op die universiteit was, was daar 'n fantastiese Italiaanse restaurant 'n paar kilometer van die kampus af, en ek was gevang deur die kos daar. Alles wat hulle gemaak het, was heerlik, en die plek was gevul met klein feëligte. Dit was asof iemand my innerlike gelukkige plek tot lewe gebring het. Die (toekomstige) hubs sou my daarheen neem vir spesiale datums. as ek 'n moeilike eksamenweek gehad het, as dit 'n paar weke was sedert ons mekaar gesien het, as ek vir hom gesê het dat ek regtig heerlike Italiaanse kos wil hê. en elke keer kyk ek na al die heerlike nageregte. Ek sal stilstaan ​​by die tiramisu, wat ek weet almal dink die Italiaanse nagereg is. Ek sou bly by die cannoli, nog 'n tradisionele lekkerny, met sy skerp dop en soet, romerige ricotta -vulsel. Maar net soos daar net een man vir my was, aangesien daar byna net een nagereg vir my was: die zabaglione.
Zabaglione is 'n klassieke Italiaanse vla-agtige nagereg. Dit pas werklik by wat ek as die Italiaanse styl beskou: min, eenvoudige bestanddele wat op 'n kundige manier gekombineer en tot meer verhef word as wat u ooit sou dink. Dit is 'n romerige, ryk, dekadente nagereg wat jou ondanks die rykdom nie oorweldig nie, selfs as jy 'n maag vol pasta en kaas en vars gekookte brood het. Die restaurant bedien dit in 'n martini -glas met vars vrugte bo -oor, en ek sou dit skoon gelek het as ek kon.
Veral een aand het ek 'n besonder stresvolle week gehad met eksamens en studente -onderrig en die R.A. vir 'n vloer van eerstejaars meisies, en die (toekomstige) hubs het vir my gesê om die besprekings te maak. Ek het nie gehuiwer nie. Ek het hierdie een baie nodig gehad. Alles wat my kwel, kan zabaglione genees.
Ek het gedink dat hy seker ook 'n stresvolle week moes beleef, want in plaas daarvan om wyn saam met my te bestel en saam te drink terwyl ons oor dinge gaan, het hy 'n Jack on the rocks bestel en dit amper soveel teruggedruk as wat u kan doen. in 'n lekker restaurant sonder om vreemd te lyk.
Maar toe, nadat die borde skoongemaak is en ons die geliefde zabaglione bestel het, betrap hy my heeltemal onkant deur op 'n knie te gaan, 'n boks uit te haal wat hy oopgemaak het om die perfekste ring vir my te wys en vra ek om met hom te trou. Nadat ek asem gekry het en opgehou het om te bewe, het ek natuurlik ja gesê. En ons het fees gevier met zabaglione.
Ons moes daarna nog by die Kinkos stop, want hey, dit was finale week! Maar die ou agter die toonbank wat my proefskrif gebind het, was baie beïndruk toe ek die ring na hom laat flits en verduidelik hoekom ek so erg was.
'N Paar jaar gelede het ek by 'n vriend in die omgewing verneem dat die restaurant waarvoor ons so lief was, vir altyd gesluit het. Eerlik, ek het wel 'n bietjie gehuil, want ek het nog altyd gehoop om eendag saam met ons kinders terug te gaan en hulle die magiese atmosfeer te laat beleef. Maar ek kan die sjef nie kwalik neem dat hy na groter en beter dinge gegaan het as 'n magiese restaurantjie in 'n luukse winkelsentrum in Peoria nie.
Ek het verskeie kere gedink om my eie zabaglione te maak, maar ek het altyd teen 'n muur getref. As dit nie so perfek was as wat ek onthou nie, sou ek verpletter wees. En die meeste resepte waarna ek gekyk het, het marsala of limoncello genoem, maar ek het duidelik onthou dat die een wat ek liefgehad het, gemaak is met die lieflike amandelsmaak van amaretto. En. wat bedoel jy, dit is hoofsaaklik gemaak van eiers. Ek is nie 'n groot fan van eiers nie.
Dit is jare sedert ek laas zabaglione gehad het, maar ek het nog gereeld daaroor gedink. En ek moes dit in die gesig staar, niemand gaan begin om zabaglione -poedingkoppies te bemark nie. Nie dat dit goed sou wees as hulle dit sou doen nie. Uiteindelik kom dit toe dat ek besef ek moet die sprong neem. Daardie dag was vandag.
En sjoe, is ek so bly dat ek dit gedoen het.
Hemel, net soos ek onthou het. Syagtige tekstuur wat jou tong bedek met 'n ryk, romerige soetigheid, besaai met soet tertbessies.
Die spilpunte het buite 'n gat gegrawe vir meneer Picky se verjaarsdag in die grond basketbalhoepel in die 90 grade hitte, en probeer om dit tot 4 voet diep deur rots en klei te kry, sodat dit stewig onder ons ryplyn is. Ek het 'n lepel na hom uitgegaan, en ek het gekyk hoe sy oë oplig terwyl ek dit vir hom gee.
Met 'n vonkel in sy oog en 'n groot grynslag op sy gesig: "Wel? Wat het jou so lank geneem?"
Hier is hoe u zabaglione maak. (O, en jy sê dit "Zah-bye-own". Net meer Italiaans.)
Daar is slegs 3 bestanddele: eiergele, suiker en soet drank, soos amaretto.
Soek 'n glasbak wat mooi oor 'n groot pot pas. Vul die pot met 'n sentimeter water en laat dit op hoë hitte kook.
Skei die eiergele uit 6 eiers. Stoor die blankes vir 'n ander gebruik.
Gooi die eiergele in die glasbak en klits dit 'n bietjie. Voeg dan net 'n kwart koppie suiker by. Klits dit om dit te meng.
As dit 'n bietjie begin skuim en die suiker begin oplos, voeg ongeveer 'n kwart koppie amaretto by. Hou aan klits totdat dit skuimerig en goed gemeng is.
Sien? Dit lyk selfs gelukkig!
Neem dan die bak versigtig oor die kookwater en hou aan om weg te klits. U wil nie hê dat die bak aan die water raak nie, en u wil u konsekwentheid in die oog hou en die bak 'n rukkie van die hitte afskuif as dit lyk asof dit te vinnig kook. Jy wil nie roereier hê nie!
Maar die hitte van die stoom laat u eiers opdroog tot 'n vetterige ligtheid wat maklik moet drup, maar tog 'n bietjie kan hou as u daardeur klits. Haal dit vinnig van die hitte af sodra dit verdik het.
Giet dit in klein glase of bakkies en bedek dit dan met vars bessies. Perfek feestelik vir die vierde Julie met bloubessies en frambose, maar u kan ook saam met alle rooi bessies saamgaan vir 'n Valentynsdag -bederf, of sommer net die seisoenale vars vrugte bederf wanneer die drang na hierdie dekadente heerlikheid u tref.
Vir my is dit soos om weer verlief te raak.
Kyk na hierdie video op Jamie Oliver se bladsy vir 'n prettige video oor hoe om zabaglione te maak. Gennaro se aksent is soveel koeler as my struikeling en rondloop. Maar ek sê vir jou, probeer dit met amaretto, en jy sal dit nooit anders wil hê nie!
Hierdie pos is deel van die Foodelicious Fourth of July Round -Up - Kyk gerus na die ander wonderlike en patriotiese plasings:
Kalorieë per porsie: 626
Verkoel Zabaglione Met Bessies
Meng die bessies, 1/4 koppie suiker en amaretto in 'n groot bak. Laat eenkant staan ​​vir 15 minute of tot 1 uur by kamertemperatuur.
Maak intussen die zabaglione: Sit 'n onmiddellike termometer in 'n koppie warm water. Klits die oorblywende 1/4 koppie suiker, eiergele en Marsala in 'n metaalbak, met 'n klits of 'n elektriese menger, tot goed gemeng. Sit 'n bak oor 'n kastrol met skaars water en klits die mengsel totdat die volume verdriedubbel en die termometer ongeveer 140 grade registreer, ongeveer 5 minute. Om die eiers gaar te maak, klits die mengsel nog 3 minute. Sit die bak in 'n bak yswater en hou aan klits tot dit afgekoel het.
In 'n ander bak, klits die swaar room tot stywe punte. Vou die geklopte room in 3 byvoegings in die zabaglione en bêre in die yskas.
As dit gereed is om te bedien, verdeel die vrugte tussen glase of bakkies en skep die verkoelde zabaglione bo -oor. Bedien.
SARA SE GEHEIME met Sara Moulton - (Show # SS -1C19) - uit die TV FOOD NETWORK
Zabaglione is 'n heerlike dekadente eiervla -nagereg wat enige Italiaans terugbring na hul kinderjare - en ja, elke gesin het hul eie resep! Vir my herinner hierdie soet met drie bestanddele my aan my Oupagrootjie, wat 'n vars Zabaglione vir ontbyt met eiers reguit van die plaas af gesit het. Hierdie ligte en skuimende vla is ongelooflik lekker en kan ter plaatse warm gemaak of in die yskas verkoel word.
90 ml/3 oz Marsala (of soetwyn/limoncello/amaretto/prosecco, ens.)
VINCENZO'S BORDWENK: U het nie die eierwit nodig vir hierdie resep nie, maar u kan my amaretti of 'n ander heerlike resep hiermee maak, sodat u altyd kan let op #nou
Gooi water in die pot totdat dit ongeveer is. ¾ vol - toets of daar genoeg (of te veel) water is deur 'n bak bo -op (pyrex/glas/vlekvrye staal) te plaas en seker te maak dat die onderkant daarvan liggies aan die water raak.
VINCENZO se bordwenk: hierdie tegniek word 'Bagno Maria " of "Bain Marie"En dit word hier gebruik om te verseker dat die eier gaar word sonder om te verdik tot 'n roer of 'n frittata!
Dit kan dadelik warm bedien word, of as u verkies om dit koud te bedien, bedek dit styf met kleefplastiek en laat dit in die yskas - u kan altyd die toppings wat u wil hê, later byvoeg (my gunsteling is frambose).
Dit is nog 'n wonderlike Italiaanse nagereg wat ek grootgemaak het en ek wil graag hê jy moet dit probeer:
Venesiaanse Zabaglione -koek van Delia se koeke.
Vir die laaste resep in my May Cooking The Books Challenge, moes ek iets bak uit die Dessert Cakes -hoofstuk van Delia's Cakes. Ek het na al die resepte gekyk en wou iets anders hê, iets wat ek nog nie voorheen probeer het nie. Ek het aanhou teruggaan na die Venetiaanse Zabaglione -koek, 'n resep wat ek oorspronklik in Delia se boek How To Cook Book Three gesien het. Dit sou ook my vierde en laaste bydrae tot die middagete by die Village Hall in my Open Gardens wees.
Delia sê die koek is My verwerking van 'n koek wat nog steeds bedien word in die beroemde Harry 's Bar in Venesië. U kan dit op enige tyd van die dag eet met 'n Bellini -skemerkelkie of koffie Byna twee jaar gelede was ek gelukkig om na Venesië en die Italiaanse mere te gaan vir my 40ste verjaardag. Dit was so besig dat ons nie na Harry's Bar toe gegaan het nie, so ek kon nooit daar aan die Bellinis teug nie, maar ek het 'n heerlike pistasjeroomys uit 'n agterstraat geniet gelateria. Dit was heerlik. Maar ek het wel 'n Bellini geniet op 'n kafeterras wat uitkyk op die pragtige Comomeer. Sedertdien het ek nog nooit 'n Bellini gehad nie, maar die herinnering aan die perfekte dag bly my die hele tyd by!
St Mark 's Square in Venesië. My Bellini -skemerkelkie met olywe en ander peuselhappies aan die kant.
So die koek klink vir my perfek, behalwe vir een ding. Dit het Marsala -wyn daarin nodig, en ek het niks gekry nie. Ek het 'n paar jaar gelede 'n paar gekoop om 'n tiramisu mee te maak, en die res in ons drankkas. Maar dit is uiteindelik in ander resepte gebruik, en ek gaan nie baie geld spandeer op iets wat ek nie nodig sou hê nie. In plaas daarvan het ek nog 'n Italiaanse likeur by die resep gevoeg, 'n bietjie Amaretto wat baie sterk was, maar smaaklik was.
Die Zabaglione -vulsel moes eers gemaak word, en so het dit begin:
Eiergele word saam geklits, en dan word 'n bietjie suiker by die mengsel gevoeg. Toe voeg ek die eiergele, 'n bietjie meel en die Amaretto by en hou aan klits.
Die mengsel is in 'n kastrol gevoeg en verhit. Ek het aanhou roer totdat dit verdik het, en dan oorgedra na 'n skottel om af te koel en 'n bietjie te stol. Dit was 'n bietjie soos om 'n vla te maak. Ek gooi dit dan in die yskas terwyl ek die regte koek bak.
Hier is die zabaglione -mengsel in die skottel wat gereed is om in die yskas te sit.
Die koek self was 'n alles in een vanielje spons. Op hierdie tydstip was my foon laai, en ek het geen foto's geneem nie. Dit is gebak in 'n diep en ronde vorm van 20 cm met 'n deursnee van 20 cm en daarna horisontaal in die helfte gesny. Dit word dan 'n paar uur gelaat totdat die vulsel en versiersel gereed was om te gebruik.
Die vulsel het gekom toe die koek gereed was om te versier. Ek het die oorspronklike vulsel met 'n bietjie dubbelroom opgemaak.
Om die koek te versier, is 'n ruim porsie bo -op die een helfte van die koek gesit, die ander koek bo -op en dan sit ek dit bo -op en aan die kante. Ek het nie die resep behoorlik gelees nie en het gewonder hoekom daar nie genoeg versiersel oor was om die koek te versier nie. Volgens die resep gaan die res net aan die kant van die koek en die bokant word besprinkel met versiersuiker. Ek het dit geïgnoreer en ook die versiersel oor die bokant versprei. Geen wonder dat jy kaal koek deur die dun laag kon sien nie!
Die resultaat was effens deurmekaar, maar ek het gehoop dat dit uiteindelik lekker sou smaak.
Ek moet erken dat ek ernstige twyfel gehad het oor hierdie koek, die Amaretto was baie sterk en ek was bekommerd of mense van die smaak sou hou of dit in die warm weer sou geniet. Ek het wel 'n waarskuwing langs die koek geplaas oor die alkoholinhoud, maar toe ek na die Village Hall gaan, sien ek nie die koek wat vertoon word nie. My man het gesê dat hy dit vroeër die dag gesien het, beteken dit dat dit verdwyn het? Ek weet nie. Al wat ek hoop as dit bedien is, was dat mense dit geniet het!
Ek het baie daarvan gehou om die Zabaglione -koek te bak, alhoewel dit baie moeilik was, en dit sou wonderlik wees om dit saam met die Marsala te probeer, soos dit gemaak moes word.
VOEDSELZABAGLIONE, 'N ITALIAANSE NAVERS
ZABAGLIONE (of zabaione en, in Frans, sabayon) het 'n gunsteling Italiaanse nagereg geword. Volgens die kosskrywer en onderwyser Giuliano Bugialli word die warm, vetterige skuim van eiergele, suiker en wyn meer gereeld bedien om 'n maaltyd in hierdie land te beëindig as in Italië. Hy beweer dat die mengsel oorspronklik as 'n tonikum bedien is, wat in die oggendkoffie geroer is.
Alhoewel dit algemeen as soet beskou word, kan zabaglione ook sonder suiker gemaak word, met droë wyn en eiergele, en word dit 'n goeie sous vir vis, hoender of groente. Dit word so gebruik in die Franse kombuis sowel as Italiaans. Of suiker bygevoeg word, die beginsel van die maak van zabaglione is dieselfde.
Die eiergele word saam met die wyn oor warm water geklits. Die hitte veroorsaak geleidelik dat die eiergele dikker word, maar dat dit nie genoeg stol nie. Die verdikte eiergele hou die wyn in suspensie. Perfekte zabaglione moet 'n dik, ligte, gladde, skaars gietbare emulsie wees, effens skuimerig en balanseer wyn met die rykdom van eiergeel en, as suiker gebruik word, 'n sagte soetigheid.
Sodra dit gemaak is, kan 'n zabaglione tegelyk gebruik word, warm. Dit kan ook afgekoel en op die vrugte afgekoel word. Geklopte room word dikwels in afgekoelde zabaglione gevou.
Restaurante berei gewoonlik zabaglione vir twee of meer voor, aangesien die benodigde handewerk op die laaste minuut (dikwels aan die kant van die tafel) die moeite werd is om die groter hoeveelheid voor te berei. Op baie plekke word 'n zabaglione-pot gebruik, 'n diep bakvormige pan met 'n lang handvatsel, gemaak van ongevoerde koper. Die vorm van die pan laat die klitser of roerder die inhoud met die grootste doeltreffendheid aan die gang hou, terwyl die materiaal wat hitte gelei maklik die egalige opwarming moontlik maak om die zabaglione te maak.
Tuis is 'n bak met 'n lang handvatsel wat oor 'n pan met kookwater sit, 'n goeie plaasvervanger. 'N Kastrol of 'n dubbelkoker kan gebruik word, maar sommige van die mengsels kan in die hoeke vasgekeer word en te gaar word. As jy 'n kastrol gebruik, moenie dit deeglik skraap as jy die mengsel skep nie. 'N Mengbak wat oor 'n kastrol met water gesit word, is 'n ander alternatief.
In Italië meet sjefs en huiskokke gereeld die bestanddele vir zabaglione redelik gemaklik. Ses eiergele sal byvoorbeeld gekombineer word met ses eierdoppe suiker en 12 wyn of likeur. Alhoewel Marsala meestal vir zabaglione gebruik word, is daar geen rede waarom ander wyne of likeurs vervang kan word nie, afhangende van die gewenste finale geur. Italiaanse resepte vereis gewoonlik droë Marsala. As 'n soetwyn of likeur gebruik word, moet die hoeveelheid suiker aansienlik verminder word. Grand Marnier, Sauternes, Madeira, oloroso sherry, Southern Comfort, anisette, likeurs met koffie, Amaretto of La Grande Passion, die nuwe passievrugte likeur, is slegs 'n paar van die moontlikhede.
Wat die vrugte betref waaroor zabaglione gewoonlik gegooi word, terwyl aarbeie meestal die keuse is, is ander bessies soos frambose of bloubessies uitstekend, net soos snye piesang of ryp pynappel, geskilde en in kwarte gesnyde ryp vye, soet muskatdruiwe wat in twee gesny is , perskes, kiwi's of nektariens. Zabaglione Met Aarbeie
6 eetlepels suiker (sien nota)
1 kwart volmaakte aarbeie, geskil
1.*Meng eiergele en suiker in 'n zabaglione -pan, 'n bak of bo -op 'n dubbelkoker. Klits met 'n klitser tot dik en lig.
2.*Plaas bo -oor, sonder in kookwater, en hou aan klits, voeg geleidelik die wyn by. Kyk noukeurig na die mengsel. As dit deurgaans 'n dik, gladde skuim geword het, is dit gereed. Moet onder geen omstandighede kook nie.
3.*Verdeel die aarbeie in ses bekers en giet die zabaglione daaroor. Verkrummel die Amaretto -koekies bo -op en sit dadelik voor.
Let wel: As u soet Marsala of 'n ander soetwyn of likeur gebruik, verminder die suiker tot twee eetlepels. As jy wil, kan die zabaglione afgekoel word en dan op vrugte by kamertemperatuur of koud geskep word. Zabaglione gemaak met kosher soetwyn is 'n uitstekende nageregsous om vir Pasga te gebruik, óf op aarbeie of oor spons- of neutkoek. Mousse Aarbeie, Zabaglione
2 eetlepels ongegeurde gelatien
4 eetlepels soet Marsala
1 1/2 koppies gekapte aarbeie
slagroom vir versiering.
1.*Klits room met een eetlepel suiker en verkoel
2.*Maak gelatien sag in een eetlepel Marsala. Roer nog 'n eetlepel Marsala by en giet in 'n zabaglione -pan, bo -op 'n dubbelkoker of bak. Verhit oor kookwater, roer tot die gelatien opgelos is (dit sal duidelik word). Verwyder van hitte en klits die oorblywende Marsala, die kirsch, die suiker en eiergele by.
3.*Vervang die pan of bak oor die kookwater en klits met 'n klitser tot baie dik en lig. Moenie laat kook nie.
4.*Verwyder van hitte en hou aan klits totdat dit afgekoel is tot kamertemperatuur. Vou aarbeie by. Verkoel dit vir 15 minute.
5.*Vou geklopte room by en giet in 'n vorm van vier koppies. Verkoel tot gestol, ten minste drie uur. Ontvorm en bedien versier met aarbeie en slagroom.
Opbrengs: 6 porsies. Oranje Zabaglione Room
1.*Klits eiergele en suiker tot dik en lig in 'n zabaglione -pan, 'n bak of bo -op 'n dubbelkoker. Plaas oor, nie in, kookwater.
2.*Hou aan klits, voeg geleidelik die Grand Marnier by en hou aan tot die mengsel glad, dik en lig is. Moenie toelaat dat dit kook nie. Plaas dit in 'n skoon bak, bedek en verkoel.
3.*Klits die room net voor opdiening tot amper styf. Vou die geklopte room en verkoelde zabaglione saam. Bedien op vars vrugte, soos bessies, pynappel of lemoen gestroopte lemoensnitte of oor gewone sponskoek.