Onderwerp van kriminologie sluit die studie van die voorbereiding van wette, verberging en pleeg 'n kriminele daad. Dit wetenskap bestudeer die opkoms en bestaan van die spore van die misdaad. In die raamwerk van die wetenskap ontwikkel 'n spesiale stelsel, wat spesiale tegnieke, gereedskap en metodes van kriminologie, metodes van evaluering en studie van forensiese getuienis, wat op sy beurt, is later gebruik in strafregtelike verrigtinge, wat impliseer die ondersoek, voorkoming, opsporing van misdade sluit.
Die hele wetenskap is opgedeel in afdelings.
Die vierde gedeelte handel oor die studie van die wette van die studie van die kriminele optrede behoort te wees binne die raamwerk van die ondersoek. Forensiese taktiek sluit 'n stel tegnieke wat die mees doeltreffende gebruik toelaat moontlik spesifieke ondersoekende aksie, gebaseer op die spesifieke omstandighede van die geval.
Die artikel sluit twee dele - die spesiale en algemene.
Die eerste sluit die taktiek van spesifieke ondersoekende aksies. Sulke optrede sluit in, in die besonder, sluit in die identifisering, bevraagtekening, ondersoekende eksperiment, konfronteer, inspeksie en so aan.
Forensiese taktiek is 'n artikel wat die stelsel van wetenskaplike beginsels en bou op hulle vir beplanning raad, asook die organisasie van die hof en pre-verhoor ondersoek. Terselfdertyd bepaal deur die lyn van optrede van persone wat geregtelike ondersoek na die getuienis, metodes van optrede wat ondersoek word vir die versameling en ondersoek van bewyse.
Forensiese taktiek in sommige gevalle, het die ondersoek. Daar is egter baie kenners daarop dat die eerste definisie mees akkuraat weerspieël die inhoud van hierdie artikel. Dit is hoofsaaklik te wyte aan die feit dat wetenskaplike stellings forensiese taktiek toegepas kan word nie net ondersoekbeamptes, maar ook regters, aanklaers of werknemers doznavatelnyh liggame.
Algemene deel bespreek die konsep, die inhoud, die essensie van wetenskap. In dieselfde artikel ondersoek die bronne, die verhouding met die ander afdelings van kriminologie en ander takke van die wetenskap. Die algemene deel handel oor die wese en die hoofkategorieë van wetenskap. Hierdie subartikel ondersoek die teorie van die beplanning van die ondersoek van kriminele dade en kriminele weergawe.
Vorming van kriminele taktiek as 'n wetenskaplike veld in sy moderne vorm te wyte was aan navorsing deur wetenskaplikes kenner, ondersoekende, operasionele-ondersoekende en geregtelike aktiwiteite.
In die ontwikkeling van die fundamentele konsepte van praktiese aanbevelings van die aktiewe betrokkenheid van sulke wetenskaplike leiers as Belkin, Vasiliev, gekap, Karneeva, Bykhov, Luzgin en ander.
'N onafhanklike afdeling, forensiese taktiek het egter 'n noue verhouding met ander takke van die wetenskap. Byvoorbeeld, dit maak gebruik van 'n verskeidenheid van gedeeltelike teorieë, wat komponente van die algemene teorie is. Terselfdertyd die ontwikkeling van die taktiek van 'n aantal van ondersoekende aksies is altyd in ag en die spesifieke gebruik van forensiese tegnologie en metodes geneem. Dit is ook algemeen vir die misdaad tegnieke van aksie wat ondersoek word verkry veral in private metodes.
Die belangrikste take van forensiese taktiek sluit in:
Die ontwikkeling van die mees doeltreffende aanbevelings vir die beplanning en organisasie van ondersoeke.
Die skep van metodes van voorbereiding en produksie-aktiwiteite in die raamwerk van die ondersoek.
Verbetering van vorms van interaksie tussen navorsers en operasionele toestelle werknemers van belasting, doeane-owerhede en ander.
Ontwikkeling van aanbevelings oor die gebruik van spesiale kennis in die uitoefening van ondersoekende en geregtelike stappe.