Trilby - Geskiedenis Podcasts - 2022
Geskiedenis van Trilby - Geskiedenis
(MB: l. 37'0 ", b. 7'8"; dr. 3'0 "(vorentoe); a. 12
mph; kpl. 4; a. 1 mg.)
Trilby-'n motorboot van hout-is op 29 Junie 1917 deur die vloot van die goewerneur van Maine, Carl E. Milliken, aangeskaf. SP-673 is op 13 Julie aangewys. Teen 11 Augustus 1917 het sy begin patrolleer by die hawe in Bath, Maine, en sy het ten minste tot 11 November van daardie jaar in die omgewing van die hawe opereer. Geen rekords wat haar diens - indien enige - na daardie datum dokumenteer nie, is gevind. Sy is in elk geval later as ongeskik geag en is op 6 Julie 1918 aan haar eienaar terugbesorg.
Algemene geelbladsye vir Trilby, Florida
Trilby, Florida se Quick Jump -spyskaart
Reis Trilby, Florida Hotel en reisgids, motorhuur, vliegtuigkaartjies en vakansiepakkette
Verhuising Eiendom in Trilby, Florida, verkoop 'n huis in Trilby, koop 'n huis in Trilby, woonstelle in Trilby, Florida
Kommersiële inligting Trilby, Florida se soekbare geel bladsye, plaaslike skakels, gids vir motorkoop, werk en werk
Nuus Trilby, Florida Nuus, Persverklarings, Gebeurtenisse en advertensies,
Gemeenskapsinligting Trilby, Florida se wit bladsye, demografie, kaartjies vir groot geleenthede, gemeenskapskalender, interaktiewe kaart van Trilby, Florida
Saamgestel deur Scott Black, Dade City (datum onbekend - ongeveer 2000)
Fotokopie verkry by Pioneer Museum
Selde vind 'n mens 'n gemeenskap met 'n naam so romanties soos Trilby. Of selfs een wat gelyk is aan sy fassinerende. sowel as onstuimige geskiedenis.
Trilby het eens 'n uiters belowende toekoms ingehou. Dit was die grootste stad in Pasco County (hoewel dit nooit opgeneem is nie) en het gespog met die derde grootste spoorwegwerf in Florida totdat die tragedie plaasgevind het.
Dit het alles begin as 'n plaas van Elijah McLeod. McLeod verkry sy plaas van 160 hektaar in 1882 van die Amerikaanse regering, onder die standaarde van die Homestead Act van 1862. Die gebied het bekend geword as McLeod Settlement en 'n poskantoor is daar in 1885 gestig. Kort daarna is die naam na Macon verander .
Henry B. Plant, die spoorwegmagnaat van Florida, het Malcon herdoop terwyl hy spore hier gelê het. Mevrou Plant het haar man vermoedelik aangemoedig om die dorp te hernoem na een van haar gunsteling romans, "Trilby," en 'n topverkoper deur George DuMaurier. Toe mnr. Plant Trilby platmaak, het hy die strate vernoem na karakters in die DuMaurier -roman.
In. 1902 neem die Atlantiese kuslyn die Plant Railroad Systems oor. 'N Vragdepot, sowel as 'n passasiersstasie (kompleet met 'n restaurant van vier en twintig uur), is gebou. Later is 'n watertoring en steenkoolbak gebou.
Trilby het gegroei tot 'n letterlik bloeiende stad met skietgevegte en 'moerse skyn' en 'n orde van die dag. Op 'n keer het 'n groep moeilikheidmakers 'n onstuimigheid begin en al die straatligte afgeskiet. Hierdie "rottangverhoging," volgens een inwoner, het soos die vierde Julie in die wilde Weste gelyk.
Een keer is twee beamptes beveel om 'n huis met twee verdiepings te deursoek waarin inwoners dink dat maanskyn whisky verkoop word. Sy agterstoep het oor 'n dam naby die sakegebied gestaan. Die polisiemanne het die huis deursoek en niks gevind nie. Nadat hulle op die agterstoep gestap het, het hulle gesien hoe toue in die water val. Hulle trek die eerste tou om 'n kruik maanskyn -whisky te vind. Hulle het meer toue begin trek en nog 'n paar kanne whisky gevind.
'N Aanwins vir die groeiende gemeenskap was die Trilby State Bank. Lester Crum is aangestel as bankpresident en sy vrou, Lena, was teller. Op 'n keer terwyl mnr. Crum (sowel as die hele stad) by die depot vir die pos trein wag, hou 'n paar rowers die bank vas. Hulle het mev Crum gedwing om die kluis oop te maak en haar toe daarin toegesluit om hul wegbreek te verseker. Vroeër het mev. Crum deur haar man gewys hoe om die kluis van binne oop te maak, wat haar lewe gered het.
Sommige van die besighede wat die stad uitgemaak het, was:
Edward's Redfront General Merchandise (kruideniersware, hardeware, vleis en kiste is hier verkoop),
die Trilby Drug Company, en verskeie ander.
In Mei 1925, omstreeks 01:00 die middag, het 'n brand bo in Brad Ham's Dry Goods Store ontstaan, en die hele stad, aan die westekant van die spore, het in rook opgegaan. Emmerbrigades is gestig, maar die winkels is reeds gesny. Die brandweer van Dade City het in 'n Model T -brandweerwa na Trilby gejaag om die vuur te blus. Toe hulle aankom, vind hulle dat al die waterslang oopgemaak is en langs die pad gelos is. Die brand is uiteindelik omstreeks 5:00 die aand geblus.
G. H. Mills het probeer om 'n ander winkel in die Vrymesselaars -tempel te begin, en die poskantoor is in die bankgebou ingetrek, maar dit was nutteloos. Trilby sou nooit weer dieselfde wees nie.
Trilby, nou slegs 'n gemeenskap, het geen nut gehad vir so 'n groot depot nie, en dit is aansienlik afgebreek en opgeknap. Werk is uitgevoer deur 'n Thomas Perkins van New Jersey. Teen die herfs van 1927 is die werk voltooi en die finale produk van Perkins word nou in die Pioneer Florida Museum uitgestal. In ongeveer 1927 het die Trilby State Bank gesluit weens bankrotskap en nooit weer oopgemaak nie. Dit het 'n paar jaar later gebrand.
Die Trilby Depot is gestaak in Januarie 1976. Destyds is aangekondig dat dit na die Florida State Fairgrounds verskuif sou word as deel van hul & quotcracker village. & Quot Danksy die Pasco County Commission is dit uiteindelik aan die Pioneer Florida Museum Association oorgedra .
Trilby is nou 'n stil klein gemeenskap. Daar is nog steeds 'n poskantoor en 'n moderne geriefswinkel is 'n paar jaar gelede gebou. Ou huise en ruïnes gee 'n aanduiding van Trilby se glorieryke verlede. 'N Wandel deur die Trilby -begraafplaas neem u terug in die tyd na 'n dorpie bekend as Macon. Die pragtige stad Trilby met sy boomryke strate en pakhuise met herinneringe (en hopelik vir ewig), 'n wonderlike plek om te woon.
'N Vroeëre naam vir die stad was Macon. Die nuwer naam Trilby was teen 1895 in gebruik, hoewel die poskantoor van Macon eers in 1901 die naam Trilby gekry het. Trilby is vernoem na die heldin in die gelyknamige roman van George du Maurier. Spoorwegmagnaat Henry Plant het die naam van die stad verander omdat dit die naam Macon, GA, gedupliseer het. Hy het gesê dat hy dit wil noem "na die heldin van 'n verhaal wat my die afgelope tyd diep geraak het." Trilby is ingelyf as 'n stad in 1901 en weer in 1913. As gevolg van die verlies aan sy spoorwegbedryf, het dit tot 'n woongemeenskap vir Dade City en ook vir die Tampabaai -gebied gedaal.
Volgens die United States Census Bureau, het die CDP 'n oppervlakte van 2,6 km2, al die grond. 
US Highway 98 loop langs die oostekant van Trilby, onmiddellik noord van 'n skeuring met US Highway 301 (US 301). Boonop gaan Pasco County Road 575 deur die middestad op 'n roete van oos -wes, en gaan ooswaarts na aangrensende Trilacoochee, gevolg deur Lacoochee.
Die suidelike eindpunt van die Withlacoochee State Trail, die langste spoorweg in Florida,  is naby Trilby geleë. 
Teen die sensus  van 2010 was daar 419 mense, 165 huishoudings en 113 gesinne wat in die CDP woon. Daar was 263 wooneenhede. Die rasse -samestelling van die CDP was 62,53% Wit, 30,31% Afro -Amerikaner, 0,24% Indiane, 0% Asiër, 0% Pacific Islander, 5,49% van ander rasse en 1,43% van twee of meer rasse. Spaans of Latino van enige ras was 11,46% van die bevolking.
Daar was 165 huishoudings, waarvan 31,52% kinders onder die ouderdom van 18 gehad het, 41,21% egpare wat saamwoon, 12,73% 'n vroulike huishouding gehad het sonder 'n man en 31,52% nie-gesinne. 24,85% van alle huishoudings bestaan ​​uit individue en 10,3% het iemand wat alleen woon, 65 jaar of ouer. Die gemiddelde huishoudelike grootte was 2,54 en die gemiddelde gesin grootte was 2,99.
In die CDP was die bevolking versprei, met 20,76% onder die ouderdom van 18, 11,46% van 18 tot 24, 20,05% van 25 tot 44, 30,07% van 45 tot 64 jaar en 17,66% wat 65 jaar oud was of ouer. Die gemiddelde ouderdom was 43,3 jaar.
VILHOEDE 2 DIE TRILBIE
Hier is 'n klassieke Britse trilby. Hulle is gewoonlik gemaak van sagte (dit wil sê ongestyfde) konynbont wat met 'n gladde afwerking byna altyd bruin en grys voel. Die belangrikste kenmerke is 'n redelik klein rand en 'n matig hoë kroon, oor die algemeen gevou na binne in 'n diep plooi van voor tot agter. Dit is die manier waarop elke rand en kroon getrek, gestoot, gevou, gevou en gedraai word, wat die hoed sy eie styl en sy draer se unieke styl gee, tesame met die hoek waarteen dit gekies word om gedra te word.
Die naam TRILBY is afkomstig van die verhoogvertoning 'Trilby ', wat 'n verwerking was van die gelyknamige boek wat in 1889 deur Gerald du Maurier geskryf is. Die heldin het die hoed op die verhoog gedra, en die gehoor het gou na die styl verwys as 'a Trillby '
Lock 's van St James beskryf die trilby as 'n ietwat smal rand, aan die voorkant en agterkant afgedraai. style.
'N Heeltemal ander indruk word gegee deur die volgende voorbeeld, waarin die kroon dubbel gevou is tot 'n sirkel in wat bekend staan ​​as die ' varkvleispastei '-effek. Dit word gereeld op 'n ietwat raserige manier teruggedraai op die kop, geliefd deur byvoorbeeld showbiz -sterre soos Frank Sinatra. Dit is maklik om jou voor te stel dat die wrang grynslag onder 'n hoed soos hierdie is.
Hierdie ietwat kleiner weergawe is weer anders. Gedraai in 'n skerp hoek, word dit om die kroon en onder die rand versier met slanghuidafwerking.
Dit het na my mening 'n duidelike atmosfeer van die Amerikaanse verbodstydperk uit die 1920's. Voeg net 'n goed gerookte sigaarstompie geestelik by!
Trilbies wat in Frankryk en die VSA gemaak word, het gewoonlik baie klein randjies, en is gewoonlik kleiner, wat 'n heel ander voorkoms gee.
Die styl van die trilby is so aanloklik vir sy draers, veral diegene wat besig is met perdewedrenne en joernalistiek. Dit het moontlik te doen met die hoed se vermoë om in winderige situasies te bly. Die akteur Tony Hancock het gereeld 'n suede -trilby gedra, en dit is dikwels gemaak in ander materiale, soos gordyn en strooi. Sy gewildheid was in die 1950's en die 8217's en 1960's, aangesien dit, soos die meeste ander hoede, baie minder gedra het.
Soortgelyk aan die trilby, maar 'n ietwat groter algehele is die FEDORA. Weereens gemaak van vilt, dit is baie meer 'n statement hoed en geniet tans 'n mate van gewildheid, gereeld in helder kleure.
Die fedora het oor die algemeen 'n wyer rand as die trilby, en word gedra met die kroon diep ingedraai en die rand heeltemal plat. Die styl is vernoem in 'n Sears Roebuck -katalogus van 1902 in die VSA, so bestaan ​​al 'n lang tyd.
'N Nog vroeër vilthoed wat in die middel van die negentiende eeu gewild was by mans in die westelike VSA, was die WIDEAWAKE …. 'n swart vilthoed met 'n groot stywe rand, van gladde vilt. Volgens die legende het dit sy naam wideawake aanleiding gegee en geen dut nie.
Die geskiedenis van die Fedora
Die Fedora het 'n wye rand en 'n kroon wat ingekeep en geslaan word en gewoonlik afgewerk is met 'n lintmuts. Dit kan in enige kleur gemaak word, maar swart, grys, donkerbruin en bruin is die gewildste kleure.
Die woord fedora kom van die titel van 'n toneelstuk uit 1882 deur dramaturg Victorien Sardou, Fédora, geskryf vir Sarah Bernhardt. Die stuk is die eerste keer in 1889 in die Verenigde State opgevoer. Bernhardt speel prinses Fédora, die heldin van die stuk. Tydens die toneelstuk het Bernhardt 'n middelvoude, sagte rand hoed gedra.
Die hoed was in die mode vir vroue, en die vroueregtebeweging het dit as 'n simbool aangeneem. Nadat prins Edward van Brittanje dit in 1924 begin dra het, het dit onder mans gewild geword vanweë sy stylvolle styl en die vermoë om die kop van die draer teen wind en weer te beskerm.
Fedora se gewildheid
Op die hoogtepunt van die gewildheid van die fedora was dit vanaf die middel van die twintigerjare, daarom word dit dikwels geassosieer met verbod en gangsters. In die 1940's en 1950's het noir -films fedora -hoede nog meer gewild gemaak, en die gewildheid daarvan duur tot laat in die 1950's, toe informele klere meer algemeen geword het.
Dit het teruggekeer in die middel van die 1970's en weer in die 1980's en in die 2000's. Fedora- en trilby -hoede was so modieus vanweë hul styl en vanweë hul bruikbaarheid. Hulle het die uitsig nie bedek terwyl hulle met die motor gery het nie en was nie so groot soos hoede nie, sodat hulle in die openbare vervoer gedra kon word. Hulle kan ook gestoor word deur te vou sonder om die vorm te verloor.
Maar die hoofrede vir die voortdurende terugkeer van die fedora na die mode moet in die media gesoek word en die invloed daarvan op mense. In die 1940's en 1950's het Hollywood fedora teruggebring deur films te maak waarin fedora -hoed 'n herhalende ikoon van manlikheid en raaisel was, soos name soos Humphrey Bogart en Cary Grant op celluloid en Frank Sinatra op die verhoog.
Die legendariese sokkerafrigter Paul Bear Bryant het sy handelsmerkrooi en hondtand-fedora gedra terwyl hy naby die kantlyn van die wedstryde van sy spanne gestaan ​​het. Fedora was 'n deel van sy beeld dat hy dit op die voorblad van die tydskrif Time dra. Nog 'n afrigter wat fedora 'n onvervangbare deel van sy kleredrag gemaak het, was coach Tom Landry, hoofafrigter van Dallas Cowboys van 1960 tot 1988.
In die sewentigerjare was dit Indiana Jones wat die herlewing van fedora na die silwerdoek gebring het. Televisie dra net soveel verantwoordelikheid vir die gewildheid van fedora as die bioskoop, en jy sal onthou hoe Indiana Jones dit gedra het terwyl die musiekfanatici van die verlede nie Michael Jackson van Smooth Criminal, Billie Jean, Dangerous to You Rock My World, kan vergeet nie. het hierdie hoed raakgesien. Eenvoudig epies!
Fedora 's in Recent Times
In die afgelope jaar het baie ander musikante, soos Justin Timberlake en Brittany Spears, fedora in hul lewendige optredes gedra, en dit het die fedora -hoed in die mode gehou. Die bekende skrywer Terry Pratchett is onder meer bekend daarvoor dat hy 'n wye rand wit fedora gedra het. In die afgelope dekade het ons 'n ontploffing van shows gesien, van Mad Men tot Boardwalk Empire, wat karakters uitbeeld wat modebewus is terwyl hulle hul manlikheid behou.
Nie toevallig vind hierdie vertonings vol taai mans in pittige pakke plaas in die verlede, met al die afstand wat dit bied. Hierdie vertonings bied 'n uitlaatklep vir mans wat geïnteresseerd is in klere, maar behou die kommer dat dit hulle vroulik laat lyk. Om vas te hou aan die mees ikoniese hoed van gister, is 'n manier om mode -gevoel te bewerkstellig sonder om bekommerd te wees oor die openbare waarneming.
Hoewel dit deur die geskiedenis heen in en uit die mode gegaan het, was en sal Fedora altyd een van die stylvolste hoede ooit wees!
Daar is geen regte of verkeerde antwoord as dit kom by die keuse van 'n homburg bo 'n fedora of omgekeerd nie. Dit is 'n persoonlike keuse wat bloot afhang van hoe die hoed op jou lyk, hoe dit voel en die geleentheid waarvoor jy dit dra. Byvoorbeeld, 'n bontgevoelde homburg kan die perfekte bykomstigheid wees vir 'n verhouding met swart dasse, terwyl 'n strooi fedora perfek pas vir 'n toevallige uitstappie.
Een ding om in gedagte te hou: die verhouding is die sleutel wanneer dit by die dra kom enige hoed. 'N Hoedrand moet in verhouding staan ​​tot jou skouers, so as die rand te klein of te groot lyk, is dit waarskynlik.
Die trilby: nou meer as 'n eeu lank onontkombaar!
Sedert die ontstaan ​​daarvan het die trilby & quott briljant deur die tyd gereis. Dit was in 1895, op die teaterplanke, toe dit vir die eerste keer verskyn, by die verwerking van die gelyknamige roman van George Maurier: & quotTrilby & quot. Sy naam verwys dan na die van 'n jong werker, Trilby, een van die hoofkarakters.
Op daardie stadium het die stuk 'n groot sukses behaal. En die spesiaal gemaakte hoofbedekking vir die jong held is deur die gehoor aangeneem en het eenparig trilby genoem.
Die model het vinnig geweet om te verlei en die tyd deur te bring, sonder om van die lyn af te wyk. Sedertdien maak die trilbyhoed die pragtige dae van die modewêreld. Dit is 'n onvermydelike model in die wêreld van hoofbedekkings! Die elegansie, die sjarme en die verskillende gebruike daarvan neem nog steeds deel aan sy aura en aantrekkingskrag.
Die trilby in een woord: onontbeerlik in jou klerekas!
Die trilby hoed is een van die mees "kameleon" om u uitstappies en u aktiwiteite van enige aard te vergesel. Trouens, die nuwerwetse bykomstigheid met 'n groot verskeidenheid materiale, die trilby -model misluk nooit, hetsy in die winter of in die somer.
Die trilby is tegelykertyd toegerus met 'n vintage en moderne noot. Dit is wyd demokraties onder mans en vroue en het al die hoedkoppe verlei. Dit is geskik vir jong en nog minder jongmense!
Die trilby -hoed is 'n onontbeerlike hooftooisel, maar ook 'n sublieme geskenkidee vir al die geliefdes.
history.htm 4 Oktober 2004 Terug huis toe
Narrative History of Trilby en Lacoochee soos gevind in Dade City Library Book.
Eerste Baptiste Kerk van Dade City
Hugh Emery -tak, Pasco -biblioteekstelsel
FL / 975.969 / EL3 in September 2004
Hoe gaan dit? Vertel jy van Trilby? Dit het vroeër Macon genoem, maar die pos is steeds na Macon, Georgia, gestuur. Iemand wat die roman van George DuMaurier, 'Trilby', wat in 1894 gepubliseer is, gelees het, het voorgestel dat die stad Trilby genoem word. 'N Paar ou vertoonstrate wat vernoem is na karakters in die roman.
In die vroeë 1900's was dit soos baie spoorwegdorpe in Amerika. Dit lyk asof mense toe nie so haastig was nie. Al die besighede in die stad sou elke Donderdagmiddag in die somer sluit. Feitlik sou die hele bevolking na die Withlacoochee -rivier gaan vir 'n visbraai onder die eikebome in die huidige Peterson Park. Die mans gaan gereeld na die staanplekke en skiet die grootste visse met gewere. Die seuns het in die water gespat en die vis gaan haal. Die vroue het goeie dinge uit hul kombuise gebring, wat baie lekker geëet het met die skerp gebakte vis.
Mense het egter hard gewerk. Hulle het die meeste van hul kos, vark, grondboontjies, eiers en groente, grootgemaak. U kan genoeg maaltye of grits koop vir vyf-en-twintig sent om 'n week lank by 'n groot gesin te bly. Die meeste vroue het naai, alhoewel daar 'n gemeenskaplike naaldwerker was. Die kinders het hul idees van hul ouers en van die Sondagskool gekry, hoewel hulle nie 'n engele was nie. Op 'n keer sou 'n jong seun in die rivier gedoop word en die prediker in 'n ander taal as die Sondagskool gevra het om hom nie te verdrink nie. Dieselfde seuntjie speel 'n viool wat gemaak is uit 'n sigaarkissie, gespan met hare van die stert van pappa se perd.
Sonder TV, was daar tyd vir pret, soos grondboontjiebakkies, taffy trek, wegkruipertjie, poskantoor, draai die bottel en 'n tuisgemaakte speletjie genaamd board on deck. Dit word gereeld in die skoolvakansie gespeel. So min as drie of soveel as wat jy kan speel. Vanger en beslag staan ​​voor die kruik, met die enigste basis agter die kruik en 'dek' net aan die een kant van die beslag. Nadat die slagoffer (met 'n vlermuis, plank of bylhandvatsel) die bal (sagtebal of opgestopte sokkie) geslaan het, het almal op die veld hom met die bal probeer slaan voordat hy aan die dek kon raak en na die een basis kon hardloop en terug huis toe kon gaan. . As iemand die bal gevang het, het hy 'n kolfbeurt gekry.
Die meeste kinders was redelik onder beheer, met die hulp van pappa se skeermesstrop. Tog het hulle maniere gehad om terug te kom na hulle ouderlinge. Die meeste daarvan was onskuldig genoeg: net ongerieflik, veral as u toevallig in die voorreg was toe dit tydens Halloween omgedraai is. Hulle het ook die hekke van skarniere afgehaal en ongewone dinge op dakblaaie gesit. Sodra hulle 'n treinspoor bo-op die twee verdiepings skoolhuis sit. Hierdie vlot het vier ysterwiele met 'n bed wat 'n bietjie laer as die vloer van spoorwaens was, en is gebruik om pos en bagasie van die een trein na die ander te vervoer.
In 1910 was die skool 'n twee-verdieping houtgebou aan die westekant van die huidige snelweg 301, oorkant Cummerweg. Dit brand op 'n koue nag met bevrore grond, en die sestig studente was nie te ongelukkig nie. Die grootmense het nog 'n twee-verdieping skoolhuis van baksteen gebou, wat later ook gebrand het. Earl Tyer se tuin op daardie plek draai nog stukke lessenaars en ou vierkantige inkbottels op. Hy besproei goed uit die ou skoolhuis. Trilby School was in daardie dae die middelpunt vir politieke byeenkomste en vir die sosiale lewe. Cliff Couey onthou een spesiale sagtebalwedstryd toe die vet vroue die maer mans gespeel het, met die opbrengs na die skool. Almal het een keer per maand na die programme van die Vrydagmiddag gegaan of gespeel, en daar was geen elektriese lig vir nagaktiwiteite nie. Mense was vriendelik, het mekaar uitgenooi vir etes en gehelp tydens siekte. Mev. Gregg O'Berry se ma en tante het gehelp om 'n familielid deur difterie te verpleeg, ten spyte daarvan dat hulle hul eie lewens in gevaar gestel het. Twee dokters wat in Trilby gepraktiseer het, was dr. DeVonn en dr. Byrd.
Natuurlik was daar 'n bietjie gemeenheid in die stad. Daar was 'n paar nagskietery toe al die straatligte by die depot uitgeskiet is. Tydens die verbod was daar tuisgemaakte maanskyn en 'n bietjie bootlegging. Die graafskap kon nie tegelyk oral wees nie. Walter H. Edwards, Bert se pa, was óf konstabel óf adjunk -balju van die vroeë 1900's tot sy dood in 1936. Bert het sy handboeie handig gevind om sy meisie aan die stuurwiel vas te maak. Walter Edwards het aan die begin van die eeu na Florida gekom saam met sy swaer Tom McCorkle en Bert Fish, wat die Volusia-regter geword het totdat president Franklin Roosevelt hom as ambassadeur in Egipte aangestel het. Op 'n keer is die Trilby State Bank beroof. Mev. Gregg O'Berry se tante, Lena Crum, was 'n teller. Haar man, Lester Crum, bankpresident, was toe uit. Hy het haar vroeër gewys hoe om die kluis van binne oop te maak, wat haar lewe gered het.
Gregg O'Berry se pa was die enigste posvervoerder van 1905 tot 1911. Gregg het posmeester geword in 1931 en gevolg deur Eunice Trunnell, Myrtle Hancock (mev. John) Thomas, en nou mev Jeff Couey.
Om die treine te ontmoet en met die passasiers te gesels, was 'n gunsteling tydverdryf vir jong en oud. Die meeste jong seuns het sakgeld gemaak met passasiers se bagasie. Aangesien dit oop dae was, het 'n ou driebeenvark die trein gereeld ontmoet vir stukkies wat uit die vensters gegooi is. Twee taxi's, een van die heer Edwards, het reisigers na twee hotelle geneem. Een ingenieur met die naam Dunbar het 'n spesiale fluitjie gehad om die plaaslike mense in kennis te stel wat kos by die stopplek gebring het. Op 'n keer het hy buiseiers by Lumberton gekry en dit as kalkoen -eiers na sy vrou geneem om onder hul kalkoenhen te sit. Toe hy later oor hulle vra, het sy vir hom gesê dat daar te min is om te sit, en dat sy die volgende dag sy middagete ingesit het.
Die spoorweë het na Trilby gekom as gevolg van verskeie fosfaatmyne in die omgewing, en ook die Peter son-McNeil Sawmill naby die huidige Peterson Pond. Nadat die fosfaat en dennebene opgebruik is, was die spoorweë die enigste groot betaalstaat in die stad. In 1925 was die meeste winkels langs die spoorweë. Aan die westekant van die spore, suid van die huidige Florida 575, was die Bankston-woning, Bradham's Drygoods Store, John B. Stephens Feed Store en die poskantoor. Dan was daar 'n stegie wat teen 'n helling afloop na die Malaria -meer, nou genoem Railroad Pond, waar perde onder die bome vasgehaak het. Ten suide van die stegie was die heer Edwards's Redfront General Merchandise (wat die enigste petrolpomp in die stad gehad het en kiste voor die dae van balseming gehad het) Dick Pitts's Meat Market Edgar Wade's Drugstore (sonder voorskrif) 'n kafee en Vemon Hilliard's Barbershop. Mnr. Hilliard het ook vir die spoorweë gewerk. Sy dogter, mev. Bob Greene, woon steeds in Trilby. Daar was ook die Drug-Sundries-winkel (met koeldrankfontein) wat besit word deur die oom van Bert Edwards, Tom Blitch. Toe kom 'n skoonmaakonderneming, Bankston's Grocery, en Matt Lake se kleurvolle kamerhuis. Behalwe vir Blitch's, is die agterkant van hierdie winkels opgebou op paaltjies waar die meer in groot reën gekom het. Aan die oostekant van die spore, teenoor die huidige Florida 575 en ooswaarts, was die baksteen tronk (gereeld deur 'n pa aan die brand gesteek om sy seuns vry te laat) en die huidige Metodiste Kerk. Suid van die tronk was die Trilby State Bank met twee verdiepings, 'n drukkery, die ou twee-verdieping vrymesselaarsgebou, Joe Roller's Hotel (in besit van Harvey Worthington se pleeggesin), Hux's Rooming House en Blue Goose Rooming House. Toe kom twee kamerhuise in besit van 'n mevrou Touchton, later bou sy die Trilby-hotel met twee verdiepings wat nou deur Bill English opgeknap is. Tussen die spore was 'n gebied waar die spoorweg-vlotte werk, en 'n 24-uur-restaurant in 'n hoë gebou met 'n wye dak oor die spore om passasiers teen die weer te beskerm. Behalwe hierdie middestad, was daar verspreide wonings met 'n bevolking van 400 tot 500. Daar was 300 kinders in die skool.
Dit was die bedrywige klein dorpie Trilby tot op 'n noodlottige middag in Mei 1925. Cliff Couey, 'n seuntjie, onthou toe hy 'n bloubessiepastei geëet het toe hy die trein lank en hard hoor fluit vir 'n alarm. Hy het gesê: 'Ek gaan my tert klaarmaak, selfs al brand die stad! Die jong Bert Edwards stap terug van 'n visvanguitstappie saam met die pa van Earl D. Tyer toe hulle die rook gewaar. Dit was omstreeks 13:00 toe die brand met trappe in die winkel vir droë goed begin, en dit brand tot ongeveer 17:00. Emmerbrigades is gevorm met die water wat per trein uit die watertank suid van die stad gehaal is, om die treinstasie te beskerm. Die brandweer van Dade City het in 'n Model T -brandweerwa uitgekom met 'n waterslangkar agterna, maar die winkels wes van die baan het soos 'n blikkie gebrand. Een winkel, Blitch's Drug-Sundries, wat die verste suid was en nie op die paaltjie was nie, is met 'n kabel toegedraai en deur 'n lokomotief na veiligheid gebring. Baie min goedere kon bespaar word. Die kiste van die Redfront is gered, en mevrou Edwards het 'n vat spykers van 100 pond gedra wat sy later nie kon ontwyk nie. Dit was 'n vreeslike brand, en plunderaars het die hartseer vererger. Sommige besighede het probeer om voort te gaan, maar Trilby was nooit dieselfde nie. Die poskantoor heropen weer in die bankgebou, en die jongmense het nog daar bymekaar gekom nadat hulle die treine ontmoet het.
Die spoorwegdepot is afgebreek en die huidige gebou is ongeveer 1927. Die klein restaurant daar is agtereenvolgens bestuur deur mev. D. G. Tyer, mnr. Boykan, die Cliff Coueys, die Dewey Greens en mev. Bob Greene. Die spoorweg het steeds baie sake gedoen en bereik sy hoogtepunt in die Tweede Wêreldoorlog met vyf en vyftig treine in vier en twintig uur. Plaaslike vroue, insluitend mev Glen Whittington, het toebroodjies aan soldate op die troepetreine uitgedeel. Die aktiwiteit is geleidelik verminder totdat daar 'n moontlikheid bestaan ​​dat die depot van Trilby gestaak sal word.
Dit is op een of ander manier hartseer om te sien hoe dinge so verander in sewentig-en-sewentig jaar. Dinge wat so belangrik gelyk het, het saam met die mense wat saam met hulle gewoon het, verdwyn. Maar mense is nog steeds hier (in 1976), ou mense en nuwe mense. Ons werk en speel nog steeds, lag en huil, soos altyd. Ons is almal net deel van 'n lang stroom menslikheid wat 'n rukkie oor hierdie aarde gaan en verder gaan. Ons probeer koester wat ons uit die verlede kan leer, selfs die Indiese pylpunte wat in die nodige delwerye van hierdie lewe verskyn. Ons besin oor die ou grafstene in die Trilby -begraafplaas en wonder oor al die mense wat op dieselfde grond gestap het as wat ons loop. Dan wonder ons wat diegene wat in die toekoms op hierdie grond loop, van ons sal onthou. Dit is wanneer ons ons brose sterflikheid voel en die goeie Here vra om ons te help om ons erfenis waardig te bly en die godvresende onafhanklikheid en gretigheid te bewaar wat Amerika groot gemaak het.
Trilby -geskiedenis, familiewapen en -wapens
Trilby is een van die vele nuwe name wat na die Normandiese verowering van 1066 na Engeland gekom het. in die vryheid van West Medina, Isle of Wight -afdeling van die graafskap Southampton.   
Beide plekke dateer uit die Domesday Book, waar hulle gelys is as "Torlei"  Hulle het letterlik "doringboomhout of skoonmaak" bedoel, & quot; uit die Ou Engelse & quotthorn & quot + & quotlea. & Quot 
Vroeë oorsprong van die Trilby -familie
Die van Trilby is die eerste keer gevind in Hertfordshire, waar hulle 'n gesinsstoel beklee het as Lords of the Manor of Thorley ten tyde van die neem van die Domesday Book Census in 1086, 'n sensus wat deur koning William, hertog van Normandie, geïnisieer is na sy verowering van Engeland in 1066 nC In 1086 bestaan ​​Thorley uit 'n meul en 'n dorp en word deur Rodhere in besit geneem van die biskop van Londen, wat die opperhoof was. Konkretueel kom die Thorleys af van hierdie Normandiese edelman.
Teen die dertiende eeu het die gesin oor die ou Brittanje versprei. Die Hundredorum Rolls van 1273 het gelys: Robert de Torly in Sussex en Thomas de Torlaye, of Thorlay, of Thorley in Lincolnshire. 
John Thorley was een van die burgesses vir Lincoln in die parlement van 1397. 
In Norfolk is Adam de Thorle daar in 1337 gelys en dieselfde bron sê Theobald de Thorlee, daar temp. Henry V (tydens die bewind van koning Henry V.) 
& quotErnald de Torley, oor die bewind van Henry III., het 'n halfgeld in die West Winch van Simon Fitz Richard gehou, en hy van die graaf van Clare. & quot - Blomfield's Norfolk.
Vroeë geskiedenis van die Trilby -familie
Hierdie webwerf toon slegs 'n klein uittreksel van ons Trilby -navorsing. Nog 71 woorde (5 reëls teks) wat die jare 1530, 1560, 1506, 1570, 1686 en 1753 dek, word waar moontlik in al ons PDF Extended History -produkte en gedrukte produkte onder die onderwerp Early Trilby History opgeneem.
Anglo-Normandiese name word gekenmerk deur 'n menigte spellingvariasies. Toe die Normandiërs in die 11de eeu die heersende volk van Engeland word, het hulle 'n nuwe taal ingebring in 'n samelewing waar die hooftale van Ou en later Middel -Engels geen definitiewe spelreëls gehad het nie. Hierdie tale is meer gereeld gepraat as geskryf, sodat hulle vrylik met mekaar gemeng is. Die bydrae tot hierdie vermenging van tale was die feit dat die Middeleeuse skrifgeleerdes woorde volgens klank gespel het, sodat die naam van 'n persoon anders sou verskyn in byna elke dokument waarin dit opgeneem is. Die naam is Thorley, Thorleigh, Thawley, Thurley, Thurlby, Thurleigh en nog vele meer gespel.
Vroeë bekendes van die Trilby -familie (voor 1700)
Thomas Thirlby of Thirleby (1506? -1570), die eerste en enigste biskop van Westminster, en daarna agtereenvolgens biskop van Norwich en Ely, was uitstaande onder die familie.
Nog 27 woorde (2 reëls teks) word, waar moontlik, ingesluit onder die onderwerp Early Trilby Notables in al ons PDF Extended History -produkte en gedrukte produkte.
Migrasie van die Trilby -gesin
Vir baie Engelse gesinne het die politieke en godsdienstige wanorde wat hul vaderland geteister het, die grense van die Nuwe Wêreld 'n aantreklike vooruitsig gemaak. Duisende migreer aan boord van beknopte skepe. Hulle het siek, arm en honger aangekom, maar is in baie gevalle met baie groter geleenthede verwelkom as tuis in Engeland. Many of these hardy settlers went on to make important contributions to the emerging nations in which they landed. Among early immigrants bearing the name Trilby or a variant listed above were: James Thorley who settled in Virginia in 1622 Jane Thorley landed in America in 1766 Henry Thurlley settled in Virginia in 1650 Thomas Thurlby settled in Philadelphia, Pennsylvania in 1853..
Die leuse was oorspronklik 'n oorlogskreet of slagspreuk. Mottoes word eers in die 14de en 15de eeu met wapens gewys, maar was eers in die 17de eeu in algemene gebruik. Die oudste wapen bevat dus oor die algemeen geen leuse nie. Motte maak selde deel uit van die toekenning van wapens: Onder die meeste heraldiese owerhede is 'n leuse 'n opsionele komponent van die wapen, en dit kan bygevoeg of verander word na gelang dat baie gesinne gekies het om geen leuse te vertoon nie.