Net dood | Rosalind Franklin
Mei 24, 2009 at 19:28
My oorlede sussie Annatjie, sou vandag 55 geword het…. Sy was ŉ keurgraad mens gewees, maar sy het nie haar 16de verjaarsdag gesien nie.
Rooskindjie, jy laat my diep en ver terugdink. Dit is nogal interessant dat jy juis vandag hieroor blog – ek het vandag baie hieroor getop.
Mei 24, 2009 at 20:11
Ek stem. Die dood is wreed en het nie rede nie. Dis nie romanties laaste-asem-uitblaas nie. Dis sleg vir die wat gaan en die wat agterbly en om aan te hou vra hoekom is nutteloos.
Dis beter om te lewe asof jy nie ‘n tweede kans gaan kry nie – dan is spyt bietjie minder.
Maar nou ja, wie lewe dan nou ooit asof daar nie tweede kanse is nie?
Mei 24, 2009 at 21:17
Dit is die gang van die lewe. Sterwend word ons gebore.
Dood is baie wreed. Dit los die wat agterbly geskok, hartseer en selfs kwaad. Ek dink net dat ons almal weet, sodra ons verstand gekry het, dood is ‘part of the deal’. Niemand lewe vir ewig nie. Daar is ook geen waarborg dat jy jou ‘end of the deal’ sal moet nakom na ‘n lang, ryk lewe nie. Partykeer gebeur dit wanneer jy maar op die drumpel van jou lewe staan. Of in die fleur van jou lewe.
Die dood fassineer my. Dis net nog ‘n onbekende pad wat mens moet stap. Ek dink nie dis ‘n doodloopstraat nie. Baie keer het ek sterwendes beny omdat hulle voor my die geheimenisse van die hiernamaals gaan beleef.
Vir ons wat agterbly is die dood ‘n vyand. Ek dink nie dis noodwendig die geval met ‘n sterwende nie.
Skuus, Rosa, ek weet hoe jy voel oor geloof/godsdiens, dis maar my mening.
Mei 24, 2009 at 21:19
En ek stem ook 100% saam, ek sal nooit anders daaroor kan voel nie ongeag…
Die dood is wreed, en ek wil nie in so tyd hoor, dit was sy tyd nie. Dit is nou net hier, waar ek in sulke tye soos ‘n boek toe slaan.
Moet verseker ook nie vir my sê dis beter want hy is nou van sy pyn en leiding verlos nie, ek wil dit nie hoor nie!
Dood is k*k Rosie en mens moet lewe asof daar nie ‘n môre gaan wees nie.
Mei 25, 2009 at 09:59
Dood maak my nie bang nie. Soms kwaad en hartseer. Hier sit ek vandag en ek leer by 2 klein kindertjies dat dood eintlik nie seermaak of sleg is nie. Een sin uit hulle eie monde (na laasjaar toe hul oupa se boetie dood is en hy binne-hartseer-kan-nie-huil-nie hieso rondloop):
“Aag, Oupa…moenie so hartseer wees nie, dis niks om dood te gaan nie, ons was ook al dood.”
En EK sit hieso met my strange kinnirs, ek wat nie in sikke goed glo nie moet nou met hulle praat en maak of dit heel natuurlik vir my is. En ek leer, en ek leer…
Boendoe, dit gaan niks help nie, maar ek wil nog steeds se; jammer oor Janeth
Mei 25, 2009 at 12:57
Ai Boendoe, jy hoef NOOIT skuus te se hier nie, dit was jou inskrywing wat my weer laat dink het, en ek se vir jou dankie. Ek waardeer dat jy hier kom praat. Ek-self aanvaar die dood, dit is die wreedheid daarvan wat my hulpeloos laat. En jou mening wat jy hier gelaat het, is ook nie teenstryding met myne nie. Dit is eintlik die finaliteit wat my ontstel.
Mefri: Ek so jammer.
Carina: Dit is nie die hoekom wat my soseer pla nie, maar die finaliteit.
Emil: Sterwend gebore, ja.
Wippie: ek dink jy verstaan wat ek bedoel!
Sigeuner: dit maak my ook nie bang nie.
Mei 25, 2009 at 17:04
Toe ek tot die besef gekom het daar is nie ‘n lewe na die dood nie was dit ‘n helse verligting vir my. Ek was onseker van my kaanse in die Hemel voor dit. Nie omdat ek iets vreesliks aangevang het nie. My ergste oortreding was dagga rook, en na dit verkeers oortredings. Nie almal voel so nie, party mense ervaar gemoeds rus deur te glo daar is ‘n nadoodse lewe.
Mei 26, 2009 at 00:20
Aaag, Rosa! Jy weet mos teen die tyd ek’s ‘n regte suutjies poeper! 😆
Mei 26, 2009 at 15:27
Ja Rosa. Die finaliteit is moeilik om te begryp. Hoekoms en waaroms is makliker om te verwoord.
Mei 26, 2009 at 16:49
Andrew : al hierdie dinge veroorsaak ongelooflike stres in ons lewe, dink ek.
Boedoe: waar is daai wille vrou van so tyd gelede 😉
Carina: ek stem. ek weet.
« Hail Mary!
Los-uit wenke »