MARISA WILCOCKS het laat weet van die afsterwe van Christien Nieman op 19 Mei 2020. Pankreaskanker is twee jaar gelede by haar gediagnoseer.
Christien het saam met haar broer Jan Swanepoel (hy is in Desember oorlede) in Die Vaderland se subkantoor gewerk. Sy was ons groot taalkenner. 'n Mens kon vir Christien enigiets vra, sy het altyd geweet wat die korrekte taalgebruik was. Waar party mense 'n "wandelende ensiklopedie" is, was Christien 'n "wandelede woordeboek."
Vir baie jare het ek gewonder wat van Christien en Jan geword het. Toe my pasgetroude kinders aan die Wes-Rand gaan woon het, het hulle in dieselfde kerk beland as Christien, Jan en Christien se man, Piet. Hulle drie het die twee onder hulle vlerk geneem en 'n groot rol in hul lewens gespeel. Al drie is nou nie meer met ons nie, maar sal altyd onthou word vir hoe besonders hulle was.
Die foto bo van Christien is in Februarie deur een van haar goeie vriendinne geneem. Christien het 'n baie hegte vriendekring gehad.
'n Gedenkdiens sal ná die inperking gehou word.
From January 1981 to January 1985 I was First Secretary at the British Embassy in South Africa, moving between Pretoria and Cape Town with the parliamentary sessions.
I came to know, professionally and as a friend, Jac de Vries, deputy editor of Oggendblad. After my stint in South Africa my career took me back to South East Asia and Australia and I lost contact with Jac.
Ons soek 'n engel vir Rapport (Deel 2 van 2)
PEET SIMONIS skryf verder: Drie dae voor ons moes terugkeer na Nairobi, was ons op die Kigali-lughawe. Baie van die groot ruite van die lughawe was flenters geskiet en daar was ander oorlogskade.
Ons het gehoop om op 'n leë vragvliegtuig na Nairobi te kom – dit sou ons die lang oorlandroete spaar waarvoor daar kwalik genoeg tyd was voor ons weer die vlug na Suid-Afrika by Nairobi moes haal.
Ons was moeg, maar skielik is ons vaakheid verdryf deur 'n aankondiging oor die luidspreker van die lughawe dat 'n vragvliegtuig op die punt staan om te vertrek na Bukavu -- en daar is een sitplek beskikbaar.
Ons soek 'n engel vir Rapport (Deel 1 van 2)
PEET SIMONIS skryf: Om 'n vryskut-joernalis te wees, het in die ou dae beteken jy werk nie vir een werkgewerkoerant nie, maar verkoop jou storie aan enigeen wat belang stel. Die koper het oor die algemeen volgens vaste tarief betaal – per kolom sentimeter. Vir foto's is apart betaal.
Min vryskut-joernaliste wat ek ken, kon genoeg produseer om gemaklik te lewe en na mate koerante se lesers se belangstelling wyer en wyer gestrek het, het dit meer en meer gekos om die storie daar ver te gaan haal.
Toe ek die Rwanda volksmoord gedek het, was ek verskeie kere na die land en terug SA toe want daar was nie selfone nie. Telefone het ook nie gewerk nie.
Thijs was skepper oor wye front
PAUL KRUGER skryf oor die talente van sy vriend en kollega, Thijs Nel, wat Saterdag oorlede is: Thijs was op sy dag kunsredakteur van Die Vaderland, toe die grootste dagblad in die RSA.
Hy was 'n kunstenaar van formaat en sy talente was oor 'n wye front versprei, hy was skilder (verskeie suksesvolle kunsuitstallings deur die jare), hy was pottebakker, digter, kortverhaalskrywer, navorser en kenner van CJ Langenhoven se werk wat hy in 'n omvattende boek saamgevat het.
Thijs Nel oorlede
THIJS NEL, voormalige kunsredakteur van Die Vaderland en befaamde kunstenaar, is Saterdagoggend in die versorgingseenheid van 'n aftreeoord in Oudtshoorn oorlede, het Paul Kruger, 'n goeie vriend en kollega van destydse laat weet. Hy was 76.
Thijs wat alleen gewoon het, het sowat ses weke gelede siek geword. Vriende wat na hom omgesien het, het hom gehelp om na 'n aftreeoord te verhuis. Voor dit was hy nog bedrywig met keramiekwerk en het 'n opdrag vir 'n fontein vir iemand in Fancourt, George, voltooi. Hy het veral naam gemaak met sy skilderye en was ook skrywer en digter.
Wouter de Wet oorlede
Wouter de Wet, destyds Die Transvaler se kunsredakteur en vir dekades lank RSG se aanbieder van die programme "Dis Opera" en "Loof die Here" is op 9 Maart by sy huis in sy slaap oorlede.
Magdaleen Kruger, stasiebestuurder van RSG skryf: "Dis met hartseer dat RSG afskeid neem van 'n geliefde omroeper, Wouter de Wet. Hy is vroeg vanoggend (9 Maart) by sy huis oorlede ná 'n kort siekbed. Hy het kanker gehad.
Wouter se uitsaailoopbaan strek oor 52 jaar. Dit het begin nadat hy by Die Transvaler in Johannesburg gewerk het. Wouter was ook 'n groot tennis-ondersteuner en het vir jare lank tennis van Wimbledon in Londen uitgesaai.
Wouter het in Desember 2019 finaal uitgetree".
Weens die vrese vir die verspreiding van die Corona-virus, en veral omdat ouer mense maklik vatbaar is vir die infeksie, het die reünie-komitee besluit om die ete van Sondag 22 Maart 2020 onbepaald uit te stel. -- Harald en Aletta Pakendorf, Louise Blake en Madelaine Page
Western Transvaal Record palm trofee in
ENGELA (Badenhorst) KORKOWSKI skryf uit Duitsland hoe 1974 'n interessante jaar by die Western Transvaal Record was. Die WTR het destyds weekliks verskyn.
In Augustus 1974 het die Franse nasionale Rugbyspan met spelers soos Arturo Ortzabal en Denoit Dauga in die span, 'n georganiseerde toer deur die opleidingsentrum van die Stilfonteinse myn gedoen en die Western Transvaal Record, het dié storie "eksklusief" gedek.
Happie plaas, happie stad
KARIN PRETORIUS skryf: Ek blaai deur 'n ou foto-album vol stof opsoek na familiefoto's. Is dit nie snaaks om nog foto-albums te besit nie? Met foto's wat in goue of swart driehoekies vasgeplak is? Maar hoe gooi mens dit sommer weg met soveel herinneringe?
My oog val op 'n artikel wat ek op 30 Desember 1975 op versoek van nou wyle Kitty Vermaak, vroueredaktrise van Die Vaderland, geskryf het: Happie plaas, happie stad … dit smaak beter saam.
Onthou asb om teen 17 Maart 2020 te laat weet of jy en 'n metgesel die Perskorreünie in Johannesburg gaan bywoon. Indien jy wel die uitnodiging aanvaar het en nie 'n antwoord gekry het dat ons jou daar sal sien nie, beteken dit ons het nie jou e-pos gekry nie.
Skakel Louise Blake by 082 472 2840 of 010 210 7381 of
Skakel Madelaine Page by 083 417 2044.
Vorige berig en padkaart HIER.
Kotie van Heerden oorlede
KOTIE VAN HEERDEN, een van die stigtersbestuurslede van Rapport, is in die ouderdom van 80 aan nierversaking in Alberton oorlede.
Van Heerden, saam met die koerant se destydse hoofbestuurder, Tobie Boshoff, se grootste deurbraak om die koerant se sirkulasie in die 1970's te help bou, was waarskynlik die koerant se betrokkenheid by boks.
Peet verklap sy geheime
PEET SIMONIS skryf: Ek sien K'rant is op soek na sy duisendste "storie". Jare gelede het ek die eerste een geskryf toe ek die eerste weergawe van die blad op die internet begin het. (Lees die voetnota.)
As my ou vingers, wat nou byna 83 jaar oud is, nie te veel bewe nie, haal ek dalk nog die saktyd vir nommer een duisend. Beurtkrag moet net saamspeel ... en natuurlik moet die storie/s goed genoeg wees anders land dit in K'rant se snippermandjie.
Carl Köhler oorlede
CARL KÖHLER, boksskrywer en voormalige assistent-sportredakteur van Die Vaderland, is Donderdag in die Hospitium in Houghton, Johannesburg oorlede. Hy het pankreaskanker gehad. Carl was 82.
Een van Carl se hoogtepunte in sy loopbaan was in 1973 toe hy die boksgeveg tussen Pierre Fourie en Bob Foster om die wêreld se ligswaargewigtitel in Albuquerque, New Mexico, VSA bygewoon het. 'n Vertelling van hom is HIER.
Winnie, Carl se vrou, vertel dat hy baie danig was oor die feit dat hy reeds 'n oupagrootjie van 'n tweejarige dogtertjie was.
K'rant se millennium-uitgawe net om die draai!
JAPIE BOSCH skryf: Byna agt jaar gelede (op 7 Mei 2012) was 'n storie van Philip Deetlefs die eerste een wat in K'rant verskyn het. Vandag vat-vat ons aan 1 000 stories. Hierdie is storie nommer 998.
Die onstaan van K'rant het binne enkele dae soos 'n veldbrand versprei. Oudkollegas het gretig deelgeneem. Op vier na het ons in die eerste drie jaar nie minder nie as 800 stories ontvang. In die vyf jaar daarna het nog amper 200 ons bereik.
Pers-ID van toentertyd
FRANS WESSELS (Jr) skryf: Vanoggend verskyn daar n pop-up op my rekenaar ... daar is weer 'n storie in K'rant geplaas!
Ek het vining gaan loer, sien die berig oor die reunie, lees natuurlik die ouer stories ook, en sien toe die versoek op 11.11.2019 vir nog 14 stories om die millennium kerf te haal.
Ek was nie self by Perskor nie, maar het deur my ouers, Frans en Bienkie, Perskor baie goed leer ken; aldus my belangstelling in K'rant.
Oor die jare het ek baie stories gesien met name uit vanmelewe se dae; mense wat ek destyds goed geken het en met wie ons baie ondervindinge saam meegemaak het.
Reünie 2020: geborg deur Dagbreektrust
Dis weer tyd vir ons jaarlikse saamtrek van oudwerknemers van Perskor en sy voorgangers (APB, Dagbreekpers, Voortrekkerpers, Republikeinse Pers, ens).
Margaret Lombard het besluit om die tuig as komiteelid neer te lê. Ons bedank haar vir haar werk met ons finansies en skakeling met die restourant.
Madelaine Page het ingestem om by die komitee aan te sluit. Die komitee, onder leiding van ons voorsitter Harald Pakendorf, en bygestaan deur sy gade Aletta, Louise Blake en Madelaine Page, het besluit om die funksie weer by die Irish Rock-restourant te hou.
R300 miljoen se "scoop"
MARIUS DU PLOOY skryf: Ek waarborg nie dat ek alles 100% onthou soos dit was nie. Dit was Maart 1978 toe ek die Sondagoggend by Die Transvaler 'n oproep van 'n informant kry. (Dit klink altyd so belangrik om van "my informant" te praat. So asof ek êrens uit 'n James Bond-fliek kom.)
Hy vertel my toe dat daar 'n reuse-diamantontdek is by die Premiermyn noord van Pretoria, maar dat niemand 'n woord daaroor rep nie.
Jaareinde op hande
Nou ja toe, daar is nog 'n jaar verby. Was nie woes opwindende jaar nie, maar K'rant het oorleef met so hier en daar 'n vars storie wat in ons mandjie beland het.
Dankie aan al die bydraers en lesers van die afgelope jaar. Ons kort nog agt stories om aan K'rant millennium-status toe te ken. Dit is die onmiddellike uitdaging vir 2020.
Die komkommers is op die land en K'rant se redaksie gaan ook bietjie uitspan tot vroeg volgende jaar.
Ons wens al ons lesers 'n vreugdevolle en geseënde Kerstyd toe en 'n voorspoedige 2020 wat vol heerlike verrassings sal wees! -- Redakteur.
Jan Swanepoel oorlede
MARISA WILCOCKS het laat weet van die afsterwe van Jan Swanepoel. Jan het (saam met sy suster Christien) in Die Vaderland se subkantoor gewerk en ook by Perskor se skakelbord.
Hy is op 6 Desember oorlede. Sy troosdiens is op 11 Desember om 11:00 by die Gereformeerde Kerk Noordrand, Landhuisstraat 1129, Allensnek. Roodepoort.
Hoeveel kos iets moois?
MAUREEN (Heyl) SWART skryf: Terwyl ek navorsing vir 'n storie oor Brixton gedoen het, het ek ook deur K'rant gesnuffel en onder andere huldeblyke aan Kittie Vermaak gelees.
Dit het my baie hartseer gemaak. Nie net omdat sy nie meer met ons is nie, maar ook omdat ek ten tye van haar dood nie daarvan geweet het nie en dus nie haar begrafnis kon bywoon nie. Die rede hiervoor is dat ek toe nog nie met K'rant kennis gemaak het nie.
Nou wil ek graag 'n laat huldeblyk aan haar bring. Kittie was vroueredaktrise van Die Vaderland terwyl ek in die vroeë sewentiger jare hofverslaggewing gedoen het.
Hillbrow se ander spore
PIET EBERSÖHN skryf: Dit het g'n niks met Perskor uit te waai nie, maar Maureen Swart, Karin Pretorius en Gert van Rooyen se Hillbrow-stories herinner my met 'n ompad aan 'n ervaring as buitemuurse student.
Dalk is dit versagtend dat die stil tye tussen opeenvolgende uitgawes in die nagkantoor broodnodige studietyd opgelewer het.
In elk geval, ek moes destyds 'n werkstuk oor die ontstaan en ontwikkeling van die Johannesburgse Hospitaal doen en navorsing uit The Star van die jare voor die eeuwisseling het vir 'n ligter oomblik of wat gesorg.
Suzelle Fourie in haar slaap dood
JOHANN VERSTER, vroeër misdaadverslaggewer by Die Vaderland en Transvaler en later motorredakteur, het ons laat weet dat Suzelle Fourie byna agt maande gelede oorlede is.
In 'n berig wat Johann aangestuur en reeds op 1 April 2019 in Weslander (kantoor in Vredenburg -- Red.) verskyn het, skryf Trish Goosen: "Suzelle Fourie, gewese mede-eienaar van Weslander, is verlede week (in Maart 2019 -- Red.) in haar slaap dood.
"Suzelle (77) was meer as 20 jaar (1979-2000) die redakteur van Weslander voor sy en haar man, Gerrie, die koerant aan Media24 verkoop het."
K'rant byna by sy millennium-uitgawe
PIET EBERSÖHN skryf: Wat 'n mal perd het ek nie opgesaal toe ek
toentertyd op Peet Simonis se versoek die redakteurskap van K'rant by hom oorgeneem het nie.
Nou vertel die huidige redakteur, Philip Deetlefs, my dat ons nog net 13 stories kort om dit 1 000 stories te maak wat al in K'rant gepubliseer is.
Noudat die stories in K'rant al die millennium-merk verbysteek, raak die bittersoet van daardie vestigingsjare sommer heuningsoet.
Tyd om vir oulaas diep te grou
K'rant kort nog net 14 stories ons totaal op
1 000 stories te bring!
K'rant het oor die jare saam met die lesers en bydraers gegroei om 'n unieke naslaanbron met interessante stories en (nou) geskiedkundige foto's te word, wat op hierdie manier vir die nageslag bewaar word.
Ek weet dis nie altyd goed om bloot hoeveelhede te jaag nie, maar ek dink as elkeen van ons nog net een (laaste?) keer lekker diep in ons geheue gaan rondgrawe, sal daar tussen ons gewis nog 14 trefferstories opgedis kan word.
Ons sien uit daarna om julle stories te kry en moet nie dink dat die syfer 14 'n doodsnik is nie. Daar is nog 'n hele paar leë blaaie wat gevul kan word. -- Redakteur.
PHILIP DEETLEFS skryf: In die vroeë jare sewentig was ons 'n jongklomp by Die Transvaler wat min of meer saam begin werk het en ook groot vriende geword het. Willie Buys was nuusredakteur, Carel Noffke die hoofredakteur.
Ek dink dis omdat ons eintlik so min geld verdien het dat ons as 'n groep vriende en kollegas naweke saam "goedkoop" pret gemaak het. Een van ons prettige dinge was om te gaan piekniek hou by plekke soos Gillooly's Farm en 'n plek iewers in die Wesrand waarvan ek die naam nie meer kan onthou nie. Daar was 'n lekker diep poel in die rivier onder 'n krans. Dit was 'n gewilde piekniekplek met die eerste piekniekgangers wat natuurlik die uitsoekplek gekies het.
Nagmerrie in Twiststraat
MAUREEN (Heyl) SWART skryf: MAUREEN (Heyl) SWART skryf: Wat ís dit tog met Hillbrow dat ons hom nie kan uitlos nie en hy ons nie wil laat gaan nie? Net toe ek gedink het dat alles wat daar oor die "Brow" te sê is, reeds gesê is, was Karin Pretorius se heerlike en interessante storie in K'rant.
Helaas, hierdie eens geliefde voorstad het 'n plek geword om te vrees. Hóór deesdae net die naam, "Hillbrow," en alarms begin in jou kop skree: GEVAAR! BLY WEG!
Daar is oorbevolking, erge armoede, baie van die geboue, 'n swetterjoel daarvan gekaapte plekke, is in so 'n vervalle toestand dat dit lewensgevaarlik is om daarin te woon en elke soort misdaad onder die son vier in hierdie woonbuurt hoogty.*1)
Bloeddorstig in Brixton
MAUREEN (HEYL) SWART skryf: In heelwat K'rantstories word daar na die Brixton‐polisiestasie*1) ‐‐ alombekend as die Brixtonse moord‐ en roofafdeling ‐‐ verwys, asook na die Brixton‐blitspatrollie en die voorstad self. Sommige kollegas het in Brixton of omgewing gewoon, soos dinamiese en geliefde Kittie Vermaak, wat 'n huis in Putneyweg gehad het. Boonop was Perskor in 'n stadium skaars 'n klipgooi van hierdie gewilde woonbuurt af geleë en baie van ons het seker ook jare lank ons inkopies by die destydse OK Basaar ‐‐ ai,waar is daardie dae? ‐‐ in Highstraat gedoen.
Dus moeilik om te glo dat hierdie einste voorstad eens deel van een van die bloedigste gebeurtenisse in Suid‐Afrika se geskiedenis was. So gewelddadig was dit dat ons land op die randjie van 'n burgeroorlog gestaan het.
Rower skiet John se pinkie af
Hennie van Zyl, haastige Springbokvleuel van die sestigerjare, vertel in Rapport van 11 Augustus 2019 die volgende oor John du Toit:
John du Toit (links) en Hennie van Zyl
Oom Hermie uit Intensiewe Sorgeenheid
MARGARET LOMBARD het laat weet: Ek het pas met oom Hermie se dogter Hermien gepraat (selnr 079 724 6981). Oom Hermie is nie meer in die ISE nie; hy is na die hoësorgeenheid by die Flora-kliniek oorgeplaas. Ek sal groete en beterskapwense aan hom oordra.
Oom Hermie in hospitaal
LOUISE BLAKE skryf: Hermie Hendriks se dogter Hermien het laat weet: "Pa het Woensdag flou geval. Hy is in die Flora-kliniek. Die een hartklep wil nie oopgaan nie."
verlede jaar toe
hy 93 was.
John du Toit oorlede op 94
John du Toit in
JOHN DU TOIT, voormalige sportredakteur van Die Transvaler, is Maandagaand (8 Julie 2019) in die ouderdom van 94 jaar oorlede, het Gerhard Burger laat weet. Hy het longonsteking gehad.
John se begrafnis is Vrydagoggend (12 Julie 2019) om 11:00 by die Misty River-oord in Eikenhof. Dis sowat 20km suid van Johannesburg.
'n Artikel oor John, geskryf deur Herman le Roux, gewese sport- redakteur van Die Volksblad en Beeld het ses jaar gelede in K'rant verskyn. Daarin skryf hy dat dié voormalige Transvaalse en Noord-Transvaalse agtsteman 'n minsame kêrel met 'n sagte hart was. Lees dit HIER.
Twee kollegas groet
PIET EBERSÖHN het laat weet dat Johan Kloppers wat in die jare sewentig by Die Transvaler gewerk het, onlangs oorlede is. Hy was 72 jaar oud. Sy gedenkdiens is op 30 Mei gehou.
Dan het Jan Botha, destyds die fabrieksbestuurder in Pretoria-Wes, einde April vanjaar aan kanker gesterf. Hy was 80 jaar oud.
Jan was 'n legende in amateurboks en het verskeie SA kampioene by die Phoenix-boksklub afgerig. Sy seun Francois was die IBF en die WBF swaargewigkampioen.
Hillbrow aan ons voete – dekades gelede!
KARIN PRETORIUS skryf: My kollegas Maureen Swart -- met haar puik navorsing oor Hillbrow -- en Gert Van Rooyen se herinneringe aan "die plek van die duiwel", het my met nostalgie vervul en my geheue het teruggebons vanaf Kaapstad oor die Karoovlaktes, tot binne my piepklein woonstelletjie in Smitstraat 32 in Hillbrow.
Dit was my blyplek toe ek in Januarie 1970 by Die Transvaler aangesluit het, met 'n fris opdraande stappie na die koerant in Braamfontein, huurgeld van R29 en salaris R180 per maand!
MAUREEN (Heyl) SWART skryf: In sy storie, Pretoria se Viole Galm in Kimberley, verwys Piet Ebersöhn na die SAL.
Dit het my laat dink aan die dag toe ek en 'n fotograaf na die Lughawe Jan Smuts (soos dit nog in die vroeë sewentigs bekend gestaan het) moes uitpiekel vir 'n foto van 'n groep nuwe SAL-waardinne, wat dié dag hul vlerkies sou ontvang.
Frans du Toit het die foto één fronsende kyk gegee en gesê: "Hulle sal van vlieg 'n nagmerrie maak."
Joviale Phil, die 'ou' wat in "HD" kon skryf
JASPER SCHELLINGERHOUT skryf: Die oorlye van Phil Zaayman het 'n paar gawe herinneringe laat opdoem van hierdie goed-gepekelde sportskrywer wat nou nie meer met ons is nie.
Die man wie se 'byline' boaan sportberigte so deel was van rugby, boks en ander sportsoorte, soos die spelers sélf.
Min skryfvaardiges kon 'n Springbok-sege of Curriebekereindstryd so passievol en kleurvol met woorde skilder soos Phil Zaayman. Sy superhelder manier om met woorde te skilder was 'n soort vroeë voorloper van die 'HD'-televisie.
Voorbladnuus: geen krag vir 35 minute
Voorblad van Die Transvaler, Oktober 1947.
Sportredakteur Phil Zaayman oorlede
PHIL ZAAYMAN, 'n voormalige sportredakteur van Rapport, is Maandagoggend vroeg op Hermanus oorlede. Hy was 78 jaar oud.
As rugby- en boksskrywer was Phil een van die bekendste sportjoernaliste in Suid-Afrika. Hy was die afgelope maande siek en is in 'n sorgeenheid naby hul huis oorlede. Hy laat sy vrou, Louise, en twee kinders, Phil Jr en Liezel, na. Die foto's hieronder van Phil het ons op Facebook raakgeloop wat Wessel Oosthuizen geplaas het. Hy het menige keer Phil op sportbyeenkomste as fotograaf vergesel.
Fotograaf Dougie Lee oorlede
DOUGIE LEE, die bekende fotograaf wat destyds onder meer by The Citizen en Rapport gewerk het, is Sondag in Bela-Bela (Warmbad) oorlede. Hy het saam met sy vrou, Rona, daar gewoon. Ons het nog geen nadere besonderhede nie.
Verrassing die bloedbroer van skok
MAUREEN (Heyl) SWART skryf: 'n K'rantstorie wat my baie lekker laat lag het, was "Philip voorspel die sterre". As hy steeds Die Sterre Voorspel geskryf het en as dié "Sterre" dálk nou die dag vir my 'n gróót verrassing "voorspel" het en ek dálk een van die diereriem‐bygelowiges was, sou ek dadelik katvoet beweeg het. Want sowaar as vet, 'n verrassing is partykeer niks anders as die bloedbroer van skok nie. Maar in dié geval? Wel, laat ek maar sê dat ek nou met 'n meer optimistiese oog na verrassings kyk.
Want nog skaars het ek Piet Ebersöhn se gesprek met Hermie Hendriks (1/3) weer gelees ‐‐ waarin Hermie onder meer oor Piet Meiring gesels ‐‐ of een van die laasgenoemde se boeke het asof met die klap van 'n vinger in my hande beland! Dit het só gebeur:
Reünie, 24 Maart 2019
LOUISE BLAKE skryf: Dis weer tyd vir ons jaarlikse saamtrek van oudwerknemers van Perskor en sy voorgangers (dis nou APB, Dagbreekpers, Voortrekkerpers, Republikeinse Pers, ens). Dit word deur Dagbreektrust geborg.
Die komitee, onder leiding van voorsitter Harald Pakendorf en bygestaan deur sy gade Aletta, Margaret Lombard en Louise Blake, het besluit om die funksie weer by dieselfde restourant as die afgelope paar jaar te hou. Die restourant het van naam verander. Dit was die Keg & Eagle en is nou die Irish Rock.
Christo Lemmer was 'n Suidwester
SANTIE LEMMER het ons 'n bietjie van Christo se agtergrond vertel. Christo was 65 jaar oud toe hy verlede Saterdag oorlede is. Hy is gebore in Grootfontein, Namibië en het in 1970 aan Hoërskool Otjiwarongo gematrikuleer.
In Windhoek het hy by Die Suidwester, Die Suidwes-Afrikaner en die Windhoek Advertiser gewerk.
Hy het in Mei 1976 by Die Transvaler ingeval tot Februare 1983 toe die koerant toegemaak het. Christo het van Maart 1983 by Die Vaderland tot sy sluiting in Maart 1993 gewerk.
Ná dit was hy vir 'n paar jaar by MultiChoice en daarna by Beeld van Januarie 1998 tot September 2003. Christo het in Februarie 2010 by The Citizen afgetree.
Hy het net een suster van sy familie wat nog leef. Christo word oorleef deur sy vrou Santie, een seun, een dogter en een kleinseun. 'n Kleindogter is op pad.
Christo Lemmer na lang siekbed oorlede
CHRISTO LEMMER, bekende sportskrywer by Die Transvaler asook Die Vaderland is Saterdagoggend na 'n lang siekbed oorlede, het Gerhard Burger laat weet.
Hy het in November verlede jaar 'n hartaanval gehad en is Saterdag dood aan 'n longinfeksie.
Sy vrou Santie het laat weet dat 'n diens Vrydag om 10:00 in die NG Kerk Krugersdorp-Oos gehou sal word. Santie kan per SMS bereik word by 082 211 5250.
Om 'n komkommer te skil
REDAKTEUR PHILIP DEETLEFS skryf: Dis reeds weer daardie tyd van die jaar wat die komkommers volop is en die nuus skraps.
By K'rant is dit na al die jare se ywerige bydraes nou eintlik heeltyds komkommertyd. Die stories wat ons kon onthou is geskryf en die wat nog nie geskryf is nie, kan ons nie meer onthou nie?
K'rant se redaksie sal vroeg in die nuwe jaar weer gereed staan om enige storie wat by ons aanland die nodige aandag te gee. Voor dan kan ons lesers steeds stories instuur en wie weet, dalk beland die storie op die voorblad voor 2019 sy kop uitsteek!
Ons wens al ons lesers 'n vreugdevolle Kerstyd toe en hoop almal kom veilig by hul vakansiebestemmings aan en weer tuis. Voorspoed en goeie gesondheid vir 2019 wens ons almal toe.
Annette Stork oorlede
Gert Basson het laat weet dat die kunstenares Annette Stork -- sy was hoof van Voortrekker-uitgewers en Perskor-uitgewers se kunsafdelings -- op 17 November 2018 ná 'n beroerte oorlede is.
Annette het verskeie suksesvolle uitstallings as kunstenaar gehad. Talle van haar omslagontwerpe het op vele gewilde skrywers se boeke gepryk.
Nadere besonderhede kan verkry word by haar seun Ira Greiff: iragreiff@gmail.com.
Boertjies staan tou
JOHAN ESTERHUIZEN (Essie) voorheen van Hoofstad, Die Transvaler, The Citizen, Beeld en Rapport skryf: In 1982 het ek vir Die Transvaler die eerste keer verslag oor die Wimbledonse tennistoernooi gaan doen.
Dit was my en my goeie vriend, Tobie Mostert van Die Vaderland, se eerste besoek aan Londen.
Ons het erens in 'n klein hotelletjie -- die Tivoli -- gebly, maar ek kan nie onthou waar dit was nie.
Neem die slange se tande af!
WELMA ODENDAAL, wat 'n jaar lank by Hoofstad gewerk het en toe later by The Star, Cape Times en Die Suid-Afrikaan joernalis was, skryf: Onlangs is ek doenig op die internet en kom ek af op K'rant, die webwerf vir werknemers uit die ou Perskorstal.
Perskor-Uitgewery het my eerste boek 'Getuie vir die naaktes' in 1974 uitgegee, en op grond daarvan het die redakteur van Hoofstad (dit was Sam Lake, dink ek) my die geleentheid gegee om as leerlingjoernalis by die koerant in Pretoria te begin. Dit was kortstondig, en ek is skaars 'n jaar later vort SAUK Radionuus toe (ook kortstondig, maar 'n ander storie).
Geheimsinnig in die skeihof
MAUREEN (HEYL) SWART skryf: Hofstories darem! Wyle Johann Britz se vertelling van sy ervaring in die Paleis van Justisie tydens die Vontsteen‐moordverhoor, het my laat terugdink aan sommige van die dinge wat in my hofverslaggewersdae met my gebeur het. Vat nou maar die keer toe 'n geheimsinnige joernalis se pad in die Johannesburgse hooggeregshof met myne gekruis het. In die skeihof, om presies te wees.
Die jaar was 1971, en in die Johannesburgse hooggeregshof het skeisake destyds op Woensdae voorgekom. Die Vaderland het 'n bladsy daaraan afgestaan. Die hooggeregshof‐verslaggewer was Jan Hoeksema (ook al aan die ander kant) en my turf was die landdroshof. Maar dié Woensdag moes Jan 'n ander hofsaak bywoon en ek moes vir hom in die skeihof instaan. Dit sou my vuurdoop in die hooggeregshof wees.
Oom Hermie nog perdfris en gesond
MARGARET LOMBARD (Hans se weduwee) skryf: Frans Wessels (wyle Bienkie se seun) en ek het verlede Vrydagoggend by Hermie Hendriks in Huis Hoëveld (hene, vier hoofletter H's in 'n ry!) in Johannesburg 'n draai gaan maak.
Ons kry hom waar hy ewe gemaklik in die tuin rondloop. Sonder 'n bril en sonder 'n kierie "want netnou val ek oor die ding". Hy sê dit gaan op 93 nog goed, dis net die gehoor en die geheue wat hom in die steek laat.
Frans het sy tabletrekenaar saamgeneem en vir Hermie 'n paar K'rant-foto's gewys. Hy onthou vir Wessel Oosthuizen baie goed en vra uit oor 'n paar ander.
Selfsugtige minister wou in vrede vakansie hou
THIJS NEL, voormalige kunsredakteur van Die Vaderland, skryf: Die gewoel deesdae om toerisme binnelands en vanuit die buiteland te stimuleer, het iewers in die paar grys selle wat ek nog oor het, 'n onthou-lêer nadergetrek.
Ek was gelukkig om in 1968 vir die eerste keer 'n oorsese reis te onderneem. Ek was toe nog by Die Vaderland, maar het op die een of ander manier vir drie maande gaan vakansie hou. Eintlik om te ondersoek of ek nie dalk met 'n sangloopbaan 'n ander heenkome kon vind nie. Gehoorprobleme as gevolg van outo-schlerose, het egter my droom van 'n sangloopbaan gekelder met die gevolg dat ander talente, hoofsaaklik skilder, beeldhou, pottebakkery en skryfwerk oorgeneem het.
Des Erasmus oorlede
Een van die groot strydrosse van die joernalistiek in Namibië is gisteroggend (Donderdag) in Swakopmund oorlede nadat hy die stryd teen kanker verloor het.
Des was 'n legende in Namibië waar hy tot byna die laaste nog gereeld bydraes gelewer het vir Republikein waar hy dekades lank liters ink uitgeskryf het. Uit sy hand het ook 'n aantal boeke verskyn.
Des was 81. Hy het in 1959 met sy loopbaan in die joernalistiek begin.
Hillbrow se brandweer
Die drukkersduiwel het K'rant besoek in die gewaad van Philip, die kopskrywer.
Hillbrow se brandweer was nie die eerste brandweerstasie in Johannesburg nie, maar wel een van die eerstes.
Die duiwel vra nederig om verskoning! - Red
Hillbrow ontbeen (Deel III van III)
Hillbrow se brandweer was eerste in Goudstad
MAUREEN (HEYL) SWART skryf: In Johannesburg se beginjare was die uitbreek van brande 'n yslike kopsorg, want hoewel die Goudstad al vanaf 1889 elektrisiteit gehad het, is paraffienlampe vir beligting gebruik. Boonop was die boumateriaal in die delwerskampe hoogs vlambaar ‐‐ hout, grasdakke, seil. (Vir vertroosting en versterking was daar whiskey; vlambaar in meer as een opsig.) Brandweerstasies moes gebou word en een van die eerstes was die Berea‐brandweerstasie, wat in 1910 opgerig is. Sy amptelike naam was eers die Noordelike Distrikte‐brandweerstasie Hillbrow, maar die Hillbrowiete het dit die Hillbrow‐brandweerstasie genoem. Aanvanklik is brandweerwaens deur 'n span perde getrek. Die Pophuis is die oudste funksionerede brandweerstasie in Jozi en is in 2011 tot nasionale monument verklaar.
Hillbrow ontbeen (Deel II van III)
Perskebome het op Hillbrow se sypaadjies gegroei
MAUREEN (HEYL) SWART skryf: Een van die eerste huise wat in Hillbrow gebou is,*3) was in Van der Merwestraat, tussen Quartz‐ en Claimstraat. Die eienaar was RJ Nicholas. Die huise het tuine/tuintjies gehad en vreemd soos dit nou mag klink, was daar toeka se tyd glo perskebome langs die Brow se strate. Daar was ook die dae van stowwerige grondpaaie in 'n tyd toe Johannesburg se eerste openbare vervoermiddel trems was, wat deur perde getrek is. Twiststraat was deel van die roete. (Oor die stegies en nagwaens sal ek liewer swyg.) Die bome is hoeka al deur beton en die mens verswelg, maar een van die eerste ou huise ‐‐ op die hoek van Van der Merwe‐ en Quartzstraat ‐‐ klou nog aan die lewe vas. Ek het byna elke dag daar verbygeloop, maar dié arme ou plekkie is nou al erg opgekrok. Onder vervloë dae se Hillbrow‐inwoners was bekende name:
Hillbrow ontbeen (Deel I van III)
Hillbrow was doerie jare soveel van ons se tuiste en speelplek. Maureen Swart dink ook met groot nostalgie terug aan die "goeie" ou dae in Hillbrow. Sy het deeglik navorsing oor die Brow gedoen en deel dit met ons oor drie aflewerings. Vandag is die eerste hoofstuk. Terloops, die verwysingsbronne kom aan die einde van die laaste aflewering.
Hillbrow met al sy nostalgie herroep
MAUREEN (HEYL) SWART skryf: Spyt kom altyd te laat. Dit besef ek vir die ontelbaarste keer in my lewe toe ek 'n foto van die Berea‐brandweerstasie op Google sien. Op die hoek van Mitchell‐ en Banketstraat, en op die grens tussen Berea en Hillbrow, staan hierdie brandweerstasie.
Terwyl ek in Hillbrow gewoon het ‐‐ 'n sug van nostalgie ‐‐ was dié gebou dikwels op my staproete vir oefening, baie lank voordat Fitbits die lewenslig aanskou het. Dan het ek met die onkundige ongeërgdheid van 'n jongmens gedink: "Cute" plekkie; dit lyk soos 'n pophuis. Min wetende dat dit inderdaad Die Pophuis genoem word, omdat die boustyl dit die voorkoms van 'n pophuis gee. Eers 'n leeftyd later het ek geleer ('n mens is nooit te oud om te leer nie) dat die boustyl nogal 'n mondvol is: Neo‐barok‐Edwardiaans.)
Nou hoe pas spytigheid in die prentjie?:
Verkragting vir die pret
JASPER SCHELLINGERHOUT skryf: Maureen Swart se bydrae oor die "maritieme"-episode sal my nooit laat vergeet van die vertaling wat eendag op my lessenaar in Die Vaderland se subkantoor beland het nie. Nog in Aucklandpark se dae.
So 'n jong penkop-verslaggewer, 'n dame wat soms met 'n pas-uit-die-stortpapnatkop op kantoor opgedaag het, was die skepper van dié vertaling.
PAUL KRUGER skryf: Hierdie verhaal uit Zoeloeland stam uit dieselfde tyd dat fotograaf Willie Havenga en ek die storie oor die argeologiese opgrawings in die Border Cave bo in die Lebomboberge gedoen het (lees HIER).
Terug uit die berg ontmoet ons weer vir drywer Lynton met die Peugeot in die dorpie Ingwavuma en vertrek ons na die Ndumu-wildtuin van die destydse Natalse Parkeraad. Dit is op die grens tussen Zoeloeland en Mosambiek geleë.