SKRIFLESINGS VIR DIE TWEEDE WEEK VAN DIE WEEK - CHRISTENSKAP - 2022
Skriflesings vir die tweede week van die week
God gee sy mense Manna en die wet
Die evangelies word vertoon op die kis van pous Johannes Paulus II, 1 Mei 2011. (Foto van Vittorio Zunino Celotto / Getty Images)
As ons met die tweede week van ons Lenten-reis begin, kan ons onsself soos die Israeliete in Eksodus 16-17 bevind. God het groot dinge vir ons gedoen: Hy het ons 'n uitweg uit die slawerny van die sonde aangebied. En tog hou ons aan om hom te gryp en te gryp.
Van vreugde tot hartseer tot openbaring
In hierdie Skriflesings vir die Tweede Week van die vastydperk kyk ons ​​na Ou Testamentiese Israel n tipe Nuwe Testamentiese Kerk beweeg van vreugde aan die begin van die week (die ontsnapping uit Egipte en die verdrinking van die Egiptenare in die Rooi See) deur beproewings en geknetter (die gebrek aan voedsel en water, wat deur God voorsien word as manna en water uit die rots) tot die openbaring van die Ou Verbond en die Tien Gebooie.
Ondankbaarheid en genade
As ons die lesings volg, kan ons ons eie ondankbaarheid by die Israeliete sien. Ons 40 dae van Lent weerspieël hul 40 jaar in die woestyn. Ondanks hul geknag, het God vir hulle voorsien. Hy sorg ook vir ons; en ons het 'n troos dat hulle dit nie gedoen het nie. Ons weet dat ons in Christus gered is. Ons kan die beloofde land binnegaan as ons net ons lewens aan Christus pas.
Die lesings vir elke dag van die Tweede week van die vastydperk, wat op die volgende bladsye gevind word, kom van die Office of the Readings, deel van die Liturgie van die uur, die amptelike gebed van die Kerk.
Skriflesing vir die tweede Sondag van die vastyd
Albert van Sternberk se pontifiese Strahov-kloosterbiblioteek, Praag, Tsjeggië. Fred de Noyelle / Getty Images
Farao se fout
Toe die Israeliete die Rooi See nader, begin Farao spyt wees dat hy hulle laat gaan het. Hy stuur sy waens en strydwaens in die strewe na n besluit wat sleg gaan eindig. Intussen reis die Here saam met die Israeliete, verskyn bedags soos 'n wolk en snags' n vuurkolom.
Die wolk- en vuurkolomme dui op die band tussen God en sy volk. Deur die Israeliete uit Egipte te bring, stel Hy die plan in werking wat deur Israel die hele wêreld verlos.
Eksodus 13: 17-14: 9 (Amerikaanse uitgawe van Douay-Rheims 1899)
En toe Farao die manskappe uitstuur, het die Here hulle nie gelei op pad na die land van die Filistyne wat naby is nie, omdat hy gedink het dat hulle miskien nie sou berou hê as hulle oorlog teen hulle sou sien en na Egipte sou terugkeer nie. Maar hy het hulle gelei op pad na die woestyn, wat aan die Rooi See lê: en die kinders van Israel het gewapen uit Egipteland opgetrek. En Moses het die bene van Josef saamgeneem, omdat hy die kinders van Israel veroordeel het deur te sê: God sal u besoek, en my bene daarvandaan saam met u uittrek.
En hulle het van Socoth af weggetrek en laer opgeslaan in Etham in die buitenste gebied van die woestyn.
En die Here het voor hulle uit gegaan om bedags die weg te wys in 'n wolkkolom en in die nag in 'n vuurkolom, sodat hy altwee die kaarte sou wees. Daar het nooit bedags die wolkkolom of die vuurkolom in die nag voor die volk gefaal nie.
En die Here het met Moses gespreek en gesê: Spreek met die kinders van Israel: laat hulle omdraai en laer opslaan teen Fihahirot, wat tussen Magdal en die see teenoor Beelsephon lê; daarvoor moet jy laer opslaan op die see. En Farao sal van die kinders van Israel sê: Hulle is benoud in die land, die woestyn het hulle toegesluit. Ek sal sy hart verhard en julle agtervolg; en ek sal verheerlik word in Farao en sy hele leër. en die Egiptenaars sal weet dat Ek die Here is.
En hulle het so gedoen. En aan die koning van die Egiptenaars is meegedeel dat die volk gevlug het; en die hart van Farao en sy dienaars het verander teenoor die volk, en hulle het gesê: Wat sou ons doen om Israel te laat dien om ons te dien? ? Toe berei hy sy wa en neem al sy mense saam. En hy neem ses honderd gekose strydwaens en al die strydwaens wat in Egipte was; en die owerstes van die hele leër. En die Here het die hart van Farao, die koning van Egipte, verhard, en hy het die kinders van Israel agtervolg; maar hulle het uitgegaan in 'n sterke hand. En toe die Egiptenaars die voetstappe volg van hulle wat voorheen weggetrek het, vind hulle hulle laer opgeslaan by die seestrand: die hele perd en die strydwaens van Farao, en die hele leër was in Fihahirot voor Beelsephon.
Skriflesing vir Maandag van die Tweede Week van die Lent
Man deur 'n Bybel. Peter Glass / Ontwerpfoto's / Getty Images
Die kruising van die Rooi See
Terwyl Farao se strydwaens en strydwaens die Israeliete agtervolg, wend Moses hom tot die Here om hulp. Die Here beveel hom om sy hand oor die Rooi See uit te steek en die waters te deel. Die Israeliete trek veilig deur, maar toe die Egiptenare hulle agtervolg, steek Moses weer sy hand uit, en die waters keer terug, en verdrink die Egiptenaars.
As ons deur versoeking agtervolg word, moet ons ons ook tot die Here wend, wat die versoekings sal verwyder as Hy die Egiptenare verwyder het uit hul strewe na die Israeliete.
Eksodus 14: 10-31 (Douay-Rheims 1899 Amerikaanse uitgawe)
En toe Farao nader kom, het die kinders van Israel hul oë opgehef en die Egiptenaars agter hulle gesien; en hulle het baie gevrees en tot die Here geroep. En hulle sê vir Moses: Miskien was daar geen grafte in Egipte nie; daarom het u ons in die woestyn laat sterf; waarom sou u dit doen om ons uit Egipte te lei? Is dit nie die woord wat ons in Egipte met u gespreek het nie: Vertrek van ons af om die Egiptenaars te dien? want dit was baie beter om hulle te dien as om in die woestyn te sterf. En Moses het aan die volk gesê: Moenie vrees nie; staan ​​en kyk na die groot wonders van die Here wat hy vandag sal doen; want die Egiptenaars wat u nou sien, sal u vir ewig nie meer sien nie. Die Here sal vir jou veg, en jy sal stilbly.
En die Here sê vir Moses: Waarom roep u na my? Praat met die kinders van Israel om vorentoe te gaan. Maar hef u staf op en steek u hand uit oor die see en verdeel dit, sodat die kinders van Israel op droë grond deur die see kan gaan. En Ek sal die hart van die Egiptenaars verhard om julle agtervolg te hê, en ek sal verheerlik word in Farao en sy hele leër en in sy strydwaens en in sy ruiters. En die Egiptenaars sal weet dat Ek die Here is as ek verheerlik word in Farao en sy strydwaens en sy ruiters.
En die Engel van God wat voor die kamp van Israel uitgetrek het, het hy agtergehou; en saam met hom die wolkkolom en die voorportaal agtergelaat tussen die kamp van die Egiptenaars en die laer van Israel; was 'n donker wolk en het die nag verlig, sodat hulle nie die hele nag by mekaar kon uitkom nie.
Toe Moses sy hand oor die see uitgesteek het, neem die Here dit weg met 'n sterk en brandende wind wat die hele nag waai en dit in droë grond verander; en die water was verdeel. En die kinders van Israel het binne-in die see ingedroog, want die water was soos 'n muur aan hul regter- en linkerhand. En die Egiptenaars wat agtervolg het, het agter hulle aan gegaan, en al die perde van Farao, sy waens en ruiters. deur die see, en toe die môre wag kom, en die Here die Egiptiese leër deur die vuurkolom en die wolk bekyk, het hulle leërmag doodgeslaan. En hulle het die wiele van die waens omvergewerp, en hulle is in die diepte weggevoer. En die Egiptenaars het gesê: Laat ons vlug uit Israel, want die Here veg vir hulle teen ons.
En die Here het vir Moses gesê: Steek hulle uit oor die see, dat die waters weer oor die Egiptenaars sou kom, oor hul waens en ruiters. Toe Moses sy hand na die see uitsteek, kom dit terug op die eerste dag van die dag na die vroeëre plek; en terwyl die Egiptenaars wegvlug, kom die waters oor hulle, en die Here het hulle in die middel van die hemel toegesluit. golwe. En die waters het teruggekeer en die strydwaens en die ruiters van die hele leër van Farao bedek wat agter hulle in die see gekom het, en daar nog nie een daarvan oorgebly nie. Maar die kinders van Israel het op die droë land deur die see getrek, en die water was vir hulle soos 'n muur aan die regter- en linkerkant;
En die Here het Israel op die dag uit die hand van die Egiptenaars verlos. En hulle het die Egiptenaars dood gesien aan die strand en die magtige hand wat die HERE teen hulle gebruik het; en die volk het die Here gevrees, en hulle het die Here geglo en sy kneg Moses.
Skriflesing vir Dinsdag van die Tweede Week van die Lent
'N Goue blaarbybel. Jill Fromer / Getty Images
Die Manna in die woestyn
Uiteindelik, vry van die Egiptenare, begin die Israeliete vinnig in wanhoop verval. As hulle nie kos het nie, kla hulle by Moses. In antwoord daarop stuur God vir hulle die manna (brood) uit die hemel, wat hulle sal onderhou gedurende die veertig jaar wat hulle in die woestyn sal deurbring voordat hulle die Beloofde Land binnekom.
Die manna verteenwoordig natuurlik die ware brood uit die hemel, die Liggaam van Christus in die Eucharistie. En net soos die Beloofde Land die hemel verteenwoordig, verteenwoordig die Israeliete se tyd in die woestyn ons stryd hier op aarde, waar ons deur die Liggaam van Christus in die sakrament van die Nagmaal ondersteun word.
Eksodus 16: 1-18, 35 (Amerikaanse uitgawe van Douay-Rheims 1899)
En hulle het van Elim af weggetrek, en die hele menigte van die kinders van Israel het in die woestyn Sin gekom wat tussen Elim en Sinai is: die vyftiende dag van die tweede maand, nadat hulle uit Egipteland uitgetrek het.
En die hele vergadering van die kinders van Israel het gemurmureer teen Moses en Aäron in die woestyn. En die kinders van Israel sê vir hulle: Sou God, ons sou gesterf het deur die hand van die Here in Egipteland, toe ons oor die vleispotte gesit en vol brood geëet het. Waarom het u ons in hierdie woestyn gebring om die hele menigte met hongersnood te vernietig?
En die Here het vir Moses gesê: Kyk, ek sal vir jou brood uit die hemel laat reën; laat die volk uittrek en elke dag bymekaarmaak om te bewys of hulle in my wet sal wandel of nie. Maar op die sesde dag moet hulle sorg dat hulle ingebring sou word; en dit was dubbel dat hulle elke dag sou vergader.
En Moses en Aäron het aan die kinders van Israel gesê: In die aand sal julle weet dat die Here julle uit Egipteland uitgelei het. En in die môre sal julle die heerlikheid van die Here sien; want Hy het gehoor dat julle murmureer. teen die Here; maar wat ons betref, wat is ons dat U teen ons mompel? En Moses het gesê: In die aand sal die Here julle vleis gee om te eet en in die môre brood ten volle; want hy het gehoor van u murmurering waarmee u teen hom gemurmureer het, want wat is ons dan? U murmurering is nie teen ons nie, maar teen die Here.
Moses het ook vir Aäron gesê: Sê aan die hele vergadering van die kinders van Israel: kom voor die aangesig van die HERE, want hy het gehoor dat u murmureer. Toe Aäron met die hele vergadering van die kinders van Israel praat, kyk hulle na die woestyn; en kyk, die heerlikheid van die Here verskyn in 'n wolk.
En die Here het met Moses gespreek en gesê: Ek het die gebrom van die kinders van Israel gehoor; sê vir hulle: In die aand sal julle vleis eet, en in die môre sal u brood hê; en u sal weet dat Ek Ek is die Here julle God.
Die aand het kwartels opgekom en die laer bedek; en die môre lê daar dou dou rondom die laer. En toe dit die aarde se oppervlakte bedek het, verskyn dit in die woestyn klein, en met 'n stamper geslaan, soos die ryp op die aarde. En toe die kinders van Israel dit sien, sê hulle vir mekaar: Manhu! wat beteken: Wat is dit! want hulle het nie geweet wat dit was nie. En Moses sê vir hulle: Dit is die brood wat die HERE julle gegee het om te eet.
Dit is die woord wat die Here beveel het: Laat elkeen dit versamel soveel as wat hy kan eet; 'n gomor vir elkeen volgens die getal van julle siele wat in 'n tent woon, moet julle daarvan neem. .
En die kinders van Israel het dit gedoen; en hulle het versamel, die een nog, die ander minder. En hulle het gemeet volgens 'n maat van 'n gomor; en hy wat meer bymekaargemaak het, het nie gevind nie; en hy het minder gevind wat minder voorsien het; maar elkeen het vergader volgens wat hulle kon eet.
En die kinders van Israel het veertig jaar manna geëet totdat hulle in 'n bewoonde land gekom het; met hierdie vleis is hulle gevoer totdat hulle die grense van die land Kanaän bereik het.
Skriflesing vir Woensdag van die Tweede Week van die Lent
'N Priester met 'n leksionêr. ongedefinieerde
Die Here het die Israeliete manna in die woestyn gegee, maar steeds grom hulle. Nou kla hulle oor 'n gebrek aan water en wens dat hulle nog in Egipte was. Die Here sê vir Moses dat hy 'n rots met sy staf sal slaan, en as hy dit doen, vloei daar water uit.
God het die behoeftes van die Israeliete in die woestyn bevredig, maar hulle sou weer dors kry. Christus het egter vir die vrou by die fontein gesê dat Hy die lewende water is wat haar dors vir ewig sal laat blus.
Eksodus 17: 1-16 (Douay-Rheims 1899 Amerikaanse uitgawe)
En die hele menigte van die kinders van Israel wat uit die woestyn Sin op pad was na hulle wonings, volgens die woord van die HERE, het laer opgeslaan in Raphidim, waar die volk geen water kon drink nie.
En hulle het by Moses gekuier en gesê: Gee ons water, dat ons kan drink. En Moses antwoord hulle: Waarom het u met my saamgesweer? Waarom versoek u die Here? En die manskappe was daar dors van gebrek aan water en het gemurmureer teen Moses en gesê: Waarom het u ons uit Egipte laat trek om ons en ons kinders en ons vee dood te maak?
En Moses het die HERE aangeroep en gesê: Wat moet ek met hierdie volk doen? Nog 'n bietjie meer, en hulle sal my stenig. En die Here het vir Moses gesê: Gaan voor die volk uit en neem van die oudstes van Israel saam met jou; en neem die staf waarmee jy die rivier getref het, in jou hand en gaan heen. Kyk, ek sal daar voor u staan ​​op die rots Horeb; en u sal die rots slaan, en daar sal water uitkom sodat die volk kan drink. Moses het dit voor die oudstes van Israel gedoen. En hy het die plek 'n versoeking genoem, omdat die gejuig van die kinders van Israel, en daarom het hulle die Here versoek, en gesê: Is die Here by ons of nie?
Toe kom Amalek en veg teen Israel in Raphidim. En Moses het vir Josue gesê: Kies manne uit en gaan veg teen Amalek. Môre sal ek op die top van die heuwel staan ​​met die staf van God in my hand.
Josue het gedoen soos Moses gespreek het, en hy het teen Amalek geveg; maar Moses en Aäron en Hur het op die top van die heuwel geklim. En toe Moses sy hande opsteek, het Israel oorwin; maar as hy hulle 'n bietjie in die steek gelaat het, het Amalek oorwin. En die hande van Moses was swaar; en hulle het 'n klip geneem en onder hom neergesit, en hy het daarop gaan sit; en Aäron en Hur het sy hande aan albei kante opgehou. En dit het gebeur dat sy hande nie tot sononder was nie. En Josue het Amalek en sy manskappe op die punt van die swaard gevlug.
En die Here het vir Moses gesê: Skryf dit in 'n boek ter nagedagtenis en gee dit voor Josua se ore; want Ek sal die herinnering aan Amalek onder die hemel verdelg. En Moses het 'n altaar gebou en die naam daarvan genoem: Die Here my verheffing en gesê: Omdat die hand van die troon van die Here en die oorlog van die Here teen Amalek sal wees, van geslag tot geslag.
Skriflesing vir Donderdag van die Tweede Week van die Lent
Ou Bybel in Latyn. Myron / Getty Images
Die aanstelling van die regters
Aangesien dit duidelik word dat die Israeliete se reis deur die woestyn 'n geruime tyd sal neem, word die behoefte aan leiers benewens Moses duidelik. Die skoonvader van Moses stel voor dat die beoordelaars aangestel word wat geskille in klein sake kan hanteer, terwyl belangrike sake aan Moses gereserveer sal word.
Eksodus 18: 13-27 (Amerikaanse uitgawe van Douay-Rheims 1899)
En die volgende dag het Moses gesit om die volk te oordeel wat van die môre tot die nag by Moses gestaan ​​het. En toe sy bloedverwant alles sien wat hy onder die volk gedoen het, sê hy: Wat het u onder die volk gedoen? Waarom sit jy alleen, en al die mense wag van more tot nag?
En Moses antwoord hom: Die volk kom na my om die oordeel van God te soek. En as daar twis tussen hulle ontstaan, kom hulle na my om tussen hulle te oordeel en om die bevele van God en sy wette te kenne te gee.
Maar hy antwoord: die ding wat u doen, is nie goed nie. U word deurgebring deur dwase arbeid, u sowel as hierdie volk wat by u is; die besigheid is beter as u krag; u alleen kan dit nie verdra nie. Maar luister na my woorde en raad, en God sal met jou wees. Wees vir die volk in die dinge wat God aanbetref, om hulle woorde aan hom te bring: en om aan die volk die seremonies en die manier van aanbidding te wys en die weg waarop hulle moet loop, en die werk wat hulle moes doen. . En voorsien uit al die mense bekwame manne, soos God vrees, in wie daar waarheid is en wat gierigheid haat, en stel aanvoerders van duisende en honderde en vyftig en tien. Wie die volk te alle tye kan oordeel; en as daar enige groot saak uitval, laat hulle dit na u toe verwys, en laat hulle slegs die mindere aangeleenthede beoordeel; sodat dit vir u ligter kan wees, terwyl die las uitgedeel word aan ander. As u dit doen, moet u die gebod van God nakom en sy bevele kan dra; en hierdie hele volk sal met vrede na hul plekke terugkeer.
En toe Moses dit hoor, het hy alles gedoen wat hy hom voorgehou het. En hy het bekwame manne uit die hele Israel gekies en hulle aangestel as owerstes van die volk, owerstes oor duisende en oor honderde, en oor vyftig en oor tien. En hulle het die volk te alle tye beoordeel; en wat ook al moeiliker was, het hulle na hom verwys, en hulle het die eenvoudigste sake beoordeel. En hy het sy familielid laat gaan; en hy het teruggekeer en na sy vaderland vertrek.
Skriflesing vir Vrydag van die Tweede Week van die Lent
Ou Bybel in Engels. Godong / Getty Images
God se verbond met Israel en die openbaring van die Here op die berg Sinai
God het die Israeliete as sy eie gekies, en nou openbaar Hy sy verbond op die berg Sinai. Hy verskyn in 'n wolk oor die berg om aan die volk te bevestig dat Moses namens hom praat.
Israel is 'n Ou-Testamentiese tipe van die Nuwe-Testamentiese Kerk. Die Israeliete is ''n uitverkore ras, 'n koninklike priesteramp', nie net op sigself nie, maar as 'n voorskaduwing van die komende Kerk.
Eksodus 19: 1-19; 20: 18-21 (Douay-Rheims 1899 Amerikaanse uitgawe)
In die derde maand van die vertrek van Israel uit Egipteland, op hierdie dag, het hulle in die woestyn Sinai gekom; omdat hulle uit Raphidim vertrek en in die woestyn Sinai gekom het, het hulle op dieselfde plek gaan kamp en daar Israel het hul tente teen die berg opgeslaan.
En Moses het opgeklim na God, en die Here het hom van die berg af geroep en gesê: So moet jy aan die huis van Jakob sê en aan die kinders van Israel sê: Julle het gesien wat ek aan die Egiptenaars gedoen het, hoe ek Ek het julle op die vleuels van die arende gedra en julle na myself geneem. As u dan na my stem luister en my verbond hou, dan sal u my besitting as alle mense wees; want die hele aarde is myne. En jy moet vir my 'n priesterlike koninkryk en 'n heilige nasie wees. Dit is die woorde wat u aan die kinders van Israel moet spreek.
Toe kom Moses en roep die ouderlinge van die volk bymekaar en verklaar al die woorde wat die Here beveel het. En die hele volk antwoord saam: alles wat die Here gespreek het, sal ons doen.
En toe Moses die woorde van die volk aan die Here vertel het, het die Here vir hom gesê: Kyk, nou sal ek na jou toe kom in die duisternis van 'n wolk, sodat die volk kan hoor hoe ek met jou praat en jou vir ewig kan glo. En Moses het die woorde van die volk aan die HERE vertel. En hy antwoord hom: Gaan na die volk en heilig hulle vandag en môre, en laat hulle hul klere was. En laat hulle gereed wees teen die derde dag, want op die derde dag sal die Here neerdaal voor die oë van die hele volk op die berg Sinai. En jy moet sekere perke aan die mense rondom stel, en jy moet vir hulle sê: Pas op dat julle nie op die berg klim nie, en dat sy grense nie raak nie; elkeen wat aan die berg raak, sal sterwe. Geen hande sal aan hom raak nie, maar hy sal gestenig word of met pyltjies deurskiet; of dit nou 'n dier of 'n mens is, hy sal nie lewe nie. As die basuin begin klink, moet hulle op die berg gaan.
En Moses het van die berg af na die volk toe afgekom en hulle geheilig. En nadat hulle hul klere gewas het, sê Hy vir hulle: Wees gereed teen die derde dag, en kom nie naby julle vrouens nie.
En die derde dag het aangebreek, en die môre het verskyn; en daar het donderweer gehoor en weerlig geflits, en 'n baie digte wolk om die berg te bedek, en die geluid van die trompet het baie geluid en die mense wat was in die kamp, ​​gevrees. En toe Moses hulle na die plek van die laer uitbring om God te ontmoet, staan ​​hulle onder aan die berg. En die hele berg Sinai was in 'n rook; omdat die Here met vuur in die vuur neergedaal het, en die rook daaruit opgekom het uit 'n oond; en die hele berg was verskriklik. En die geluid van die trompet het al hoe harder en sterker geword, en dit is al hoe langer uitgetrek: Moses het gespreek, en God het hom geantwoord.
Toe die hele volk die stemme en die vlamme en die geluid van die trompet en die berg sien rook, was hulle bang en geslaan van vrees, en hulle het van ver af gestaan ​​en vir Moses gesê: Spreek met ons, dan sal ons hoor; laat die Here nie met ons praat nie, dat ons nie sterwe nie. En Moses het aan die volk gesê: Moenie vrees nie; want God het gekom om julle te bewys, sodat die vrees vir hom in julle kan wees, en julle moet nie sondig nie. En die mense het van ver af gestaan. Maar Moses het na die donker wolk gegaan waarin God was.
Skriflesing vir Saterdag van die Tweede Week van die Lent
Evangelies in St. Chad in die Lichfield-katedraal. Philip Game / Getty Images
Moses het op bevel van die Here op die berg Sinai opgevaar, en nou openbaar God die Tien Gebooie wat Moses aan die volk sal teruggee.
Christus sê vir ons dat die wet opgesom word in liefde vir God en liefde vir die naaste. Die Nuwe Verbond skaf nie die oue af nie, maar vervul dit. As ons God en ons naaste liefhet, sal ons sy gebooie onderhou.
Eksodus 20: 1-17 (Amerikaanse uitgawe van Douay-Rheims 1899)
En die HERE het al hierdie woorde gespreek:
U mag geen vreemde gode voor my aangesig hê nie.
U mag vir u geen gesnede ding of die voorkoms van iets wat in die hemel daarbo of op die aarde onder of aan die dinge wat in die water onder die aarde is, maak nie. Jy mag hulle nie aanbid en hulle nie dien nie; Ek is die Here jou God, magtig, jaloers, besoekend aan die ongeregtigheid van die vaders oor die kinders, aan die derde en vierde geslag van my haters; wat my liefhet en my gebooie bewaar.
U mag die Naam van die Here u God nie ydellik gebruik nie; want die Here sal hom nie onskuldig hou wat die Naam van die Here sy God tevergeefs sal neem nie.
Onthou dat u die sabbatdag heilig. Ses dae moet u arbei en al u werke doen. Maar op die sewende dag is die sabbat van die Here jou God; jy mag daaraan geen werk doen nie, jy of jou seun of jou dogter, of jou slaaf of u diensmaagd of u dier, of die vreemdeling wat binne-in u is nie. hekke. Want in ses dae het die Here die hemel en die aarde en die see en alles wat daarin is, gemaak en op die sewende dag gerus. Daarom het die Here die sewende dag geseën en dit geheilig.
Eer u vader en u moeder, dat u kan lewe in die lewe wat die Here u God aan u sal gee.
U mag nie doodmaak nie.
U mag nie egbreek nie.
U mag nie steel nie.
Jy mag geen valse getuienis teen jou naaste gee nie.
U mag die huis van u naaste nie begeer nie; u mag ook nie sy vrou of sy dienaar of sy slavin of sy bees of sy esel of iets wat aan hom behoort, begeer nie.