Castor - Amaryllidaceae - Hoe kan u Castor-plante versorg, kweek en blom? - Nuut
Castor - Amaryllidaceae - Hoe kan u Castor-plante versorg, kweek en blom?
Castor, 'n wydverspreide plant in alle warm gebiede van die wêreld, word nie net gewaardeer vir sy medisinale eienskappe nie, maar ook as 'n sierplant, danksy sy besonder dekoratiewe blare en baie kleurvolle en pragtige bloeiwyses.
Die genre Ricinus met die spesie alleen Ricinus communis maar met talle variëteite is dit 'n plant wat vermoedelik van Oos-Afrika (Ethiopië) afkomstig is, al is dit nou wydverspreid in alle lande met 'n gematigde en warm klimaat. Op sy oorsprongsplek word dit 'n regte boom van meer as 10 m, terwyl dit in matige klimaat nie meer as twee meter is nie.
Dit is 'n baie mooi plant op sigself met groot, baie sieragtige, bladwisselende, palmagtige blare (van 5 tot 15 lobbe), afwisselend langs die stam, tot een meter breed, met getande rande en ondersteun deur robuuste, hol blare. . Afhangend van die variëteit, kan die ribbes min of meer gemerk en gekleur wees.
Die wortelstelsel van die zwenkwiel word gevorm deur 'n robuuste penwortel wat in die grond gaan vir 'n goeie diepte. Die hoofstam is regop en hol aan die binnekant en eindig met 'n blombloeisel waaruit 'n vertakking onmiddellik onder kom; vanaf die tweede knoop 'n tweede vertakking, ensovoorts, en elkeen van hierdie takke, nadat hulle 5-6 knope gevorm het, lei tot 'n bloeiwyse van die pluim.
Die bloeiwyses van die pluise dra vroulike blomme in die boonste gedeelte en klein trosse manlike blomme in die onderste gedeelte (eenwaardige spesies). Byna al die variëteite is in die somerblom, maar die blom is nie dikwels eietyds tussen die manlike en vroulike blomme nie; dit is 'n kruisbestuifde plant (allogamumplant), aangesien die stuifmeel van die helmknop van die blom na die stigma van die blom van die blom vervoer word. 'n ander plant van dieselfde spesie.
Die vrugte is bolvormige kapsules, glad of meer dikwels bedek met nie-rigiede stekels, met ongeveer 2,5 cm deursnee, drievoudig, met daarin drie groot ovaal sade, gemarmerd en blink. Die rypwording van die sade kom nie gelyktydig voor in die verskillende bloeiwyses nie.
Van die enigste spesie Ricinus communis daar is verskillende soorte wat verskil in morfologie, plantsiklus en ontwikkeling, min of meer netelige vrugte, kleur en grootte van die sade, ensovoorts.
Castor is nie 'n moeilike plant om te verbou nie, dit groei vinnig en kan gekweek word as 'n eenjarige plant om die saad te verkry (waaruit die bekendste ricinusolie verkry word) en as 'n meerjarige plant, en word in hierdie geval ook van aansienlike grootte .
Dit is 'n plant wat, inheems in tropiese gebiede, 'n goeie temperatuur benodig om te groei. Die optimale verbouingstemperatuur is 25-30 ° C, tesame met 'n goeie hoeveelheid lig.
Dit pas ook aan om naby kusgebiede te groei, wat die soutgehalte redelik goed weerstaan.
Die strooi het groot waterbehoeftes, daarom moet die grond verkieslik altyd klam bly.
Ricinusolie word in potte gekweek, maar slegs as ons sien dat die wortels nie meer ruimte het om te ontwikkel nie. Die bewerkingsgrond moet in elk geval ryk wees aan organiese materiaal en moet baie goed gedreineer word, aangesien dit waterstagnasie geensins verdra nie.
Dit is in elk geval 'n plant wat baie aanpasbaar is vir verskillende soorte grond, aangesien dit regkom om te plant sonder buitensporige probleme, selfs nie in soutgrond nie.
Gereelde bemesting moet vanaf die lente en gedurende die somer uitgevoer word met kunsmis wat veral kalium (K) en stikstof (N), minder fosfor (P) bevat.
Die rolwiel word nie gesnoei nie. Die blare wat geleidelik opdroog, word eenvoudig uitgeskakel om te voorkom dat dit 'n voertuig vir parasitiese siektes word.
Dit is 'n plant wat gedurende die somer blom met temperature tussen 24-26 ° C.
Kasterolie vermeerder met SAAD.
Die beste tyd is die lente (April - Mei). Voor gebruik moet die sade ongeveer 12 uur in warm water gedompel word om die ontkieming te versnel. Sodra dit gedoen is, sit hulle in 'n grond wat gevorm word deur 2 dele grond vir sade en een van fyn sand, en versprei dit eweredig en op 'n diepte van ongeveer 1-1,5 cm.
Om swamaanvalle te voorkom, is dit raadsaam om saam met die besproeiingswater ook 'n breëspektrum swamdoder toe te dien in die dosisse wat in die verpakking aangedui word.
Die skinkbord met die sade moet in 'n gebied geplaas word waar die temperatuur ongeveer 18 ° C is, skaduwee en die grond konstant klam gehou word met 'n spuit wat die grond eweredig bevochtig.
Dit is raadsaam om die skinkbord te bedek met 'n deursigtige plastiekplaat of 'n glasplaat wat 'n konstante temperatuur kan handhaaf en ook voorkom dat die grond te vinnig droog word. Elke dag word die plastiek (of die glasplaat) verwyder om die vogtigheid van die grond te beheer en die kondens wat deur die plastiek gevorm is, uit te skakel.
Die ontkieming neem gemiddeld ongeveer 'n maand en verwyder die plastiek (of glas) sodra die jong plante opgekom het, en soos die saailinge groei, neem die lig geleidelik toe (nooit direkte son nie).
Onder al die plante wat gebore is, is daar die minder robuuste een wat uitgeskakel moet word, want dit sal feitlik seker bly, en veral as dit buite geplant moet word, is dit goed om slegs die sterkste plante te gebruik.
Wanneer drie tot vyf blare gevorm het, kan dit na ongeveer nog 'n maand geneem word en in die finale pot geplant word met behulp van 'n grond soos aangedui vir volwasse plante en as sodanig behandel word. Dit is raadsaam om die afstand langs die ry 40 cm te neem die afstand tussen die verskillende rye moet 90-100 cm wees deur ongeveer 40 000 plante per hektaar (4 plante per hektaar) te plant.2).
Ricinusolie het nie veel natuurlike vyande nie, maar slegte verbouingstegnieke, of slegte weersomstandighede (hael tydens blom, ryp en laat ryp in die vroeë stadiums van plantegroei), is sleg.
Parasitiese siektes kan veroorsaak word deur Fusariumspp., Botrytis spp. is Cercospora ricinella, alles veroorsaak deur oormatige humiditeit.
GENEESKUNDIGE EN TOKSIKOLOGIESE EIENDOMME
Ricinusaad is baie giftig, dus is die inname van slegs tien sade genoeg om 'n volwasse man en drie / vier 'n kind dood te maak. Daar moet egter op gelet word dat die toksiese stowwe (glikosileerde proteïene genaamd ricin en die alkaloïed ricinine) nie in die purgeerolie oorgaan wat deur koue druk verkry word nie, want tydens die ekstraksie bly dit in die sogenaamde "paneel".
Castor word gewoonlik gekweek vir die onttrekking van olie uit die saad. Gaan na die bladsy: «Geneeskundige plante» om uit te vind wat die medisinale eienskappe is.
Die plant word dikwels verwar met dieFatsia japonica.
Op bewerkte land kan dit onkruid word, selfs al is dit nie moeilik om te beheer nie, maar dit kan kommer wek as daar diere is wat wei, want die hele plant is giftig en veral die sade: die dodelike dosis vir 'n man is 2,5-6 sade, terwyl vir 'n perd is dit ongeveer 6 sade.