Kind Molesteering | An Anonymous Life
February 13, 2008 at 1:53 pm	(life)
Kind molestering is ongelukkig ‘n hopeloos te groot deel van die samewleing.
So het dit my geaffeketeer, toe dit tyd was om aan kinders te dink het ek altyd verskonings gehad om nie swanger te word nie en die groot begeerte om ‘n kind te he het nooit in my posgevat nie, as jong volwassene was my grootste vrees dat dit wat met my as kind gebeur ook met my kind/kinders sal gebeur en ek wou nie die kans vat nie.
Vandag is ek eindeloos dankbaar ek het nie kinders gehad nie en ek sal ook nooit spyt wees daaroor nie. Net te ironies, ek het vir jare met voorbehoed middels gesukkel net om met redelik sekerheid vas te stel, heel later, dat ek endiometrisis het en waarskynlik nooit sonder geweldig baie moeite en mediese inmenging in elk geval sou kon swanger raak nie.
Maar om verder te praat van die newe effekte, ek vertrou geen man wat met kinders karring nie, selfs die storielyn met Rex en Zanele in Egoli maak my kriewelrig, ek hou nie daarvan nie, mans het niks met kinders wat nie hulle eie is verloor nie.
My pa was ‘n geweldige afwesige pa so ek het geen konteks vir ‘n gesonde verhouding tussen ‘n man en ‘n kid nie.
En ek blameer my ouers, hulle het baie partytjie gehou en besige sosiale lewens gehad, terwyl beide van hulle verslae werkohliste was, so hoeveel tyd het hulle regtig oor gehad om aan hulle kinders te bestee? Hulle was dalk onkundig en daarvoor blameer ek hulle nie maar my ouers het regtig nie gekyk nie. Fok ek het nie eens geweet wat met my gebeur is verkeerd nie. Dit was dan die ooms waarmee my ouers so lekker gekuier en drink het, ek het later begin dink dit moet so wees, al hou ek nie daarvan nie (ek was ook nie geleer dat ek daai reg het nie) en was beledig as ‘n oom nie “so” aandag aan my gegee het nie.
Ek was darem, gelukkig (ongelukkig) net een keer gepenetreer (verkrag) met die penis en nooit onderwerp aan mondelingse seks nie maar daar is baie ander dinge wat hulle kan doen glo my. Ek het nie geweet ek kan met my ma-le praat nie, want daar is nooit vir my gese moenie dat mense daar vat nie. My ma het ons baie hard met ‘n hanger gevoeter toe sy ons eendag vang dokter dokter speel maar sy het nooit verduidelik hoekom dit verkeerd was nie. So sou ek haar vertel het wat die ooms dan nou doen, dan was dit ook’n pakslae vir my. Toe ek haar jare later vertel, toe word daar net gese sy het nie geweet nie en die hele ding is, soos alles anders wat haar nie pas nie, onder die mat ingevee.
Ek het self later uitgewerk die dinge is verkeerd en dit stop gesit, ek het geweier om in die mense se huise te gaan en my ma-le was vir my kwaad omdat ek dan nou kwansuis ongeskik is. Ek sal vandag ook geen mens wat siek word of dood gaan goed praat as ek weet hulle was slegte mense nie en in ons samelewing is dit sosiaal baie onaanvaarbaar.
Die een ou onthou ek goed, ek was toe al bietjie groter en het myself uit sy kloue verwyder, ons het so baie in hulle huis gekom dat ek voor die insident baie tuis gevoel het daar, my ma het nie dinge soos privaatheid ens aan my verduidelik nie en ek was nog klein, toe krap ek eendag in die vrou se beddekassie se laai, ek voel vandag nog soos ‘n hond daaroor.
In plaas daarvan om my een kant te neem en te vertel luister dit is nou verkeerd, of foeter my dan nou, moes ek die res van die tyd wat ons daar gekom het geluister het na die vrou se neerhalende en snedige opmerkings as niemand naby was nie, al het ek jammer gese, en toe het haar man homself aan my opgedring. Die een keer wat die vrou my so afgekraak het het dit op my lippe gele om vir haar te se wat haar man aan my gedoen het, plaas ek het. Die vrou was daai tyd swanger, hulle het ‘n dogtertjie gehad en haar dieslefde naam as myne gegee, ek sal dit nooit verstaan nie.
Dis moeilik vir my om enige iemand te vertrou en my self vertroue is baie laag, ek het myself geblameer vir ‘n lang tyd, selfs nadat ek volwasse was maar nou verstaan ek dat ek aandag gesoek het omdat ek nie aandag gekry het waar ek dit moes gekry het nie, en dit is die volwassene se verantwoordelikheid om nie met ‘n kind te neuk en nie die kind s’n nie.
Omdat my pa so afwesig was en ek as jong kind chronies blootgestel was aan ander mans het ek baie vroeg in pubertiet ingegaan, ek was sewe. Baie jare later sou ek lees dis medies bewysbaar dat die pa se teenwoordigheid juis puberteit in die dogters onderdruk. So op nege het ek begin menstrueer en nou ja ‘n mens se dae van kind wees is dan verby, dit was van die begin af hel uit seer. Jou hormone begin hulle ding doen en in plaas van speel stel jy belang in seuns. Seuns my eie ouderdom het nooit in my belanggstel nie en ek het op dertien al met volwasse mans begin uitgaan.
Dit het baie vroeg begin by die dag moeders waar ons gelos is, tiener seuns het na skool soentoe gekom en hulle het met die klein kindertjies gepeuter, hulle het my broertjie ook vreeslik getreiter en ek weet nie wat alles aan hom ook gedoen nie. Toe was dit die hoerskool seuns wat my ouers gehuur het as baba oppasers en lyk my as dit eers gebeur is ‘n dogtertjie soos ‘n pot heuning en was dit ‘n toeloop van uit my pa-se vriende kring.
Die hele ding het my kinderjare gesteel en teen die tyd wat ek geweet het wat gebeur het was dit te laat om iets aan die saak te doen. Ek kry myself nie jammer daaroor nie en dink ek het nie te sleg uitgedraai ten spyte van ‘n slegte begin nie. Ek het nooit rondgeslaap, gedrink of dwelms gebruik nie, ek rook nie eens nie. Ek cope nie te goed met die werklike lewe nie en is baie sensitief maar ek maak niemand seer nie en ek misbruik niemand nie.
Ek praat van uit die oogpunt van die kind wat ek was in groot gedeeltes van hierdie skrywe, vandag dink en weet ek dat ‘n groot mens meer inligting en verwysings raamwerke het as wat ek as kind gehad het.
My hart bloei saam met jou. As kind is jy gedwing om volwasse te wees en nou as volwassene weet jy jy was nooit kind nie.