Dag van die donkie – 'n Rebusfonteinfantasie | Tannie Frannie
Dag van die donkie – 'n Rebusfonteinfantasie
28 Dinsdag Jul 2020
Toortsie het haar towersak vol wonderlike soeweniers van die VVVTT se reise gepak en dit hier op Rebusfontein kom uitgiet.
Onder andere was daar die rêrige êrige donkie, Santie, wat Toorts uit slawerny op Santorini gered het. Santie het so 'n entjie galop, totdat sy in die weiveld by Blommetjie die koei en haar kalfie tereggekom het. Elke dag sien Frannie die driedierskap rondkuier daar in die veld, en dan wens sy sy kon op Santie se ou rug gaan ry. Haar mammie het as dogtertjie donkies gery, sy het baie staaltjies gehad oor hoe steeks en snaaks hulle kon wees. Sy en haar sussies moes die donkies saans gaan inhaal en dan het hulle probeer om terug te ry huis toe. Soms het dit gewerk en soms nie. Ag, Frannie weet nie eens hoe om 'n donkie nader te roep nie!
Maar wag, Positief, haar buurvrou van Towerinstraat 8, is vandag hier en sy het die mooiste donkiefoto op haar blog. Sy ken ook bokke en bokke en donkies is mos maar ewe moeilik. Frannie draf gou oor langsaan, waar sy met ope arms ontvang word. Hulle klink 'n glasie frangelico en Frannie vra raad: "Toortsie het gesê ek mag op haar donkie Santie van Santorini gaan ry – hoe roep 'n mens 'n donkie?" "O aarde, nee, ek weet nou nie eintlik nie – seker maar op die naam? Ek weet wel dat mens hulle met mieliepitte kan naderlok." Positief gaan haal 'n meelsakkie met mieliepitte in, watter behulpsame buurvrou is sy tog! Taktvol ook, want sy uiter nie 'n enkele woord van bedenking oor Frannie se vaardigheid as donkieruiter nie, byt net op haar tande en skink nog 'n knertsie.
'n Rukkie later huppel Frannie straat-op na nr. 5, meelsakkie met mieliepitte in die hand, vrolik en reg vir die ding: vandag is die dag van die donkierit, van vryheid en grasievolle ruitery! Sy klop uitbundig aan Toortsie se rooi deur: "Joehoe, Toortsie! Waar's daai oulike donkie van jou? Ek wil asseblief op haar gaan ry? Weet nie hoe om haar te roep nie, maar ek het mieliepitte!!"
Met haar gebruiklike gasvryheid gooi Toortsie haar deur wyd oop: "Kom binne, Frannie, kom binne! Ek het nou net bantingmuffins in die oond – wat van 'n ou teetjie terwyl dit bak?" Frannie stowe egter nou voort op frangelico en misplaaste selfvertroue: "Ag hoe lekker, maar ek is nou so opgewonde, ek kan nie langer wag nie, waar is Santie?" Toortsie gaan staan op die stoep en roep: "Saaaantieeee! Waa's my ou eseltjie? Waa's ounooi se liefieding? Saaaaaantieeeee!" "O, so dis hoe mens dit doen," dink Frannie terwyl sy huiwerig 'n handvol mieliepitte uithou na die donkie wat stadig naderslof. Toortsie gaan haal 'n toukontrepsie wat sy om Santie se kop regskik. Daar's g'n saal nie, donkies word immers bloots gery, volgens die staaltjies van Frannie se ma…
Van die stoep af swaai Frannie 'n been oor die donkierug en vat die leisels stewig vas. Dis nogal hoog hier van bo af! Santie staan mooi stil…Santie staan té stil! Frannie klik met haar tong en ruk die leisels dat dit op die donkienek tik. Sy wip-wip so effens om die donkie aan te moedig om te beweeg. Die towerinne wat Positief bymekaargemaak het om na die petalje te kom kyk, roep aanmoediging en raad uit.
Toe haak Frannie af en skop vir Santie met mening in die lieste. Ummm – dit is 'n fout, 'n gróót fout. Daardie donkie trek weg teen 'n duiselingwekkende spoed en hol vervaard oor Rebusfontein se wye vlaktes terwyl sy sulke uitasem hie-ho-tjies laat hoor. Die ruiter los die touleisels en slaan haar arms om die galoppende donkie se nek. Sy gil in die donkieoor: "Stop, stô-ô-ô-p, Santie, stôp! Halt! Hokaai, sie-jy!" maar dis tevergeefs. Al wat Frannie kan doen, is om met arms en knieë vas te klou, terwyl haar lewe in volkleur voor haar geestesoog verbyflits – nou nie juis 'n aangename ervaring nie… Santie gooi wye donkiedraaie en gaan staan uiteindelik langs Blommetjie die koei, so mak soos 'n lammetjie. (Ja-ja, ek weet dis gemengde dierevergelykings…) Die langoor balk lank en uitdagend – waar sou sy al daai asem vandaan kry?
Frannie val soos 'n vrot vel in die stof, waar sy lank bly lê voordat sy na haar toringhuisie begin hinkepink…
15 thoughts on "Dag van die donkie – 'n Rebusfonteinfantasie"
Julie 29, 2020 om 12:52 vm
Jy is vreeslik dapper. So n gehollery is nie baie host Vir menslike ledemate nie. Bly jy het dit oorleef.
Julie 29, 2020 om 1:38 vm
Sjoe, ek het dit nou so geniet. Bly jy is ok, maar jy moet asseblief daai besering mooi oppas. Ek dink dit het dalk met bloots ry te doen. Ek is absoluut mal oor daardie liedjie. Van kleinsaf.
Julie 29, 2020 om 3:54 vm
Oeweeeeee net bly tannie is nog lewendig
Julie 29, 2020 om 5:55 vm
Santie sal haar nooit afgooi nie. 🤪😚
Julie 29, 2020 om 9:07 vm
Oh my goodness…. ek sien die hele petalje (spelling) voor my afspeel… en sorry Frannie dis skreeusnaaks. Ek moes lag!!!
Julie 29, 2020 om 4:59 vm
Goed, ek lag nie, dis trane van dankbaarheid omdat jy so bly vasklou het. Alhoewel… alhoewel, maar regtig Frannie, ons sal mos nou nooit so lag dat ons huil en party ekstra moet knyp nie… Nog nooit nie!🙈🙈
Julie 29, 2020 om 5:02 vm
Frangelico help defnitief as mens iets aan jouself wil bewys. En ń donkie met die naam van Santie, en jy kom van Santorini, daai het ekstra wysheid en moed nodig.
Julie 29, 2020 om 5:54 vm
O Frannie! Ek het dit vreeslik geniet! 😀
Onthou, Santie weet van mense dra. Dit was haar werk. Ek dink sy was sommer net uitbundig oor sy dit nou in vryheid nag doen. 😀
Julie 29, 2020 om 6:26 vm
O ek lag ook nooit as mense val nie, shame. Maar ek lag sommer hardop net vir darie donkie- en darie prentjie van jou wat so deur dii lug trek en. die uitdrumkig op jou gesig en die stof wat so spat. Skuus. Eintlik is ek ernstig. Bly jy het oorleef.
Julie 29, 2020 om 8:26 vm
Ek sien jou Frannie….ek sien hoe jy klou en a;s, maar jy kry beslis die Oscar vir die beste klouer. Dit was heerlik om te lees.
Julie 29, 2020 om 9:34 vm
Lekker donkiestorie! My ouma was allergies vir koeimelk en het altyd vertel hoe sy op donkiemelk grootgemaak is. My duerbare ouma!
Julie 29, 2020 om 11:12 vm
Ai Frannie, dis die oulikste beskrywing van jou donkierit. Ek het dit nou so geniet. Dan nou nog die liedjie aan die einde. Jy mag maar!
Julie 29, 2020 om 2:54 nm
Het julle geweet daar is 'n donkie rescue op pad Caledon toe by Dassiefontein? lieflikste goedjies. Maar my ma sou byvoeg, erg moedswillig. Al gehoor van 'n steeks donkie? Dis nie verniet 'n Afrikaanse idioom nie.