Net die nag sal weet Silwer - INK - INK Net die nag sal weet Silwer - INK
Titel: Net die nag sal weet Silwer
Datum gepubliseer: 22 September 2020 Aantal woorde: 697 96 Kere gelees ♥5
Die druppels is koud. Nat spoortjies vorm teen Dawie se gesig waar hy skuiling onder die groot Jakaranda probeer soek. Hy skrik toe 'n blits 'n paar meter van hom af teen die grond vasslaan. Vannaand sal hy teen sy wil by Door of Hope moet gaan aanklop. Die wolke word donkerder en die wind sny deur sy gelapte baadjie. Hy trek die swart plastieksak stywer om sy ou khaki hoed en skuifel in die rigting van Karee Straat.
"Naand Dawie, ek het gewonder wanneer ons jou weer sal sien ou maat."
Die wind ruk die deur uit Dawie se hande en klap hard agter hom toe. Hy mompel verskonend en gaan sit in die verste hoek van die klein eetvertrek. Dominee Viljee kom dadelik met 'n stomende bordjie sop en vars brood nader. Die aroma vul die klein vetrekkie en Dawie steek sy hand gewillig uit. Sy maag grom al van vanmore af. Hy het gistraand net 'n droë korsie vir aandete gehad. Sy laaste geld het hy vir die bergie en haar baba gegee. Hulle het dit meer nodig as hy.
"Ek sien Dawie is hier."
Mevrou Viljee vee haar hande aan haar voorskoot af.
"Hy kan van die vars mosbolletjies met hom saamneem wanneer hy loop. Laar hy tog asseblief net wag tot die storm bedaar het ou man."
Dawie sit met sy hande onder sy ken. Hy staar by die venster uit na die blitse wat in die donker tussen die bome speel. Hy glimlag toe 'n klein seuntjiegesig voor sy geestesoog verskyn. Hy wonder hoe lyk die mannetjie nou. Is hy al in graad een? Is hy gelukkig by sy ouma? Hy skud sy kop heftig. Versigtig haal hy die klein skryfblok uit sy binnesak. Dit moet net nie nat word nie. Met driftige hale begin hy skryf.
Dominee Viljee neem die koevert met die sterk handskrif by Dawie.
" Dis op my pad Johannesburg toe Dawie, ek lewer dit met graagte vir jou by haar af. Ek het nie geweet jy het familie so naby aan Pretoria nie. Hoekom ry jy nie saam nie dan kan ek jou na hulle toe neem, hulle behoort jou te kan help om op jou voete te kom."
Dawie skud sy kop en druk Dominee Viljee se hand stywer vas. Dan draai hy om en vee met sy wysvinger onder sy oë voor hy die hawe se deur agter hom toetrek. Die donker sluk Dawie in. Dominee Viljee sien die ligte uit die donker opdoem. Dawie se naam stol op sy lippe toe hy die dowwe slag hoor.
"Bel die ambulans" skreeu hy oor sy skouer. Hy voel nie die koue water teen sy bene opspat vanaf die teer nie. Sy oë is gerig op die donker bondel wat voor die bus in die pad bly lê.
"Jinne Meneer, ek het hom nie gesien nie, ek belowe, die pad was skoon en net so, net so toe is hy daar in die pad, ek kon nie stop nie, ek belowe, ek kon nie stop nie."
Nella skeur die koevert versigtig oop. Dominee Viljee het gesê Dawie het dit oorhandig net voor die noodlottige ongeluk. Hemel as sy net geweet het hy dwaal die strate. Dawie het verdwyn kort na hy en Tish se motorongeluk. 'n Ongeluk wat haar dogter se lewe gekos het. Klein Erik was olik en sy het daardie aand na hom omgesien. Dawie was nooit weer dieselfde nie. Hy het na die begrafnis spoorloos verdwyn.
Liefste Ma Nella,
Ma, ek het gedink dit sou beter word. Dit het nie. Ek kon die ongeluk vermy het. Ek was weer haastig soos gewoontlik. Vergewe my ma asseblief. Kyk mooi na klein Erik. Ek het voorsorg getref ma. Ma sal weet wat om met die brief te doen. Die polis is opbetaal. Ma en klein Erik sal nooit weer sukkel nie. Sê vir hom sy mamma en pappa is nou weer saam. Ons sal altyd by hom wees.
Nella frommel die brief in 'n bondel. Die vuurherd brand helder. Sy stap voordeur toe toe sy die blink motor in die oprit sien opry. 'n Traan biggel oor die fyn plooitjies van haar wang.