Yucca - Yucca aloifolia - Binnenshuise plante - Yucca, Tronchetto della Felicit - Woonstel - Woonstelplante - 2022
Yucca is sappige kruidagtige plante uit warm en droë omgewings in Noord- en Sentraal-Amerika. Hulle behoort tot die familie Agavaceae en hul geslag bevat nie minder nie as vyftig spesies.
Daar is min of meer rustieke. Eersgenoemde kan byna oral in ons land verbou word. Die ander, daarenteen, moet in potte gehou word of vir die suidelike streke en kusgebiede gereserveer word.
Geslag van ongeveer 40 spesies immergroen bome en struike, afkomstig van die suide van die Verenigde State, Mexiko en Suid-Amerika; sommige is sonder stingels, ander het regop, sterk stingels, soms met 'n paar vertakkings wat met die ouderdom ontwikkel. Die spesies wat in die woonstel gekweek word, het 'n houtagtige, regop, swak vertakte stam met gladde bas; aan die punt van die stingels word 'n dik kop van lang, vlesige, stywe, puntige blare van groen kleur gevorm; daar is variëteite met gevlegte blare. In die somer produseer die volwasse plante soms hoë panikblare, wat talle klokvormige blomme dra, van wit of roomkleurig.
In die spontane toestand, die yucca dit word bestuif deur die klein mot Pronuba, wat sy eiers in die eierstok van die blom lê, en dit bestuif. Alhoewel die larwes voed op die sade wat spruit, bly hulle steeds in voldoende getalle vir voortplanting.
Gekweekte variëteite: Yucca aloifolia, Y.a. draconis, Y. brevifolia, Y.b. brevifolia, Y.b. herbertii, Y. elata, Y. elephantipes (Y. gigantea, Y. Guatemalensis), Y.e. gevlekte, Y.Cespitosa, Y.f variegata, Y. flaccida, Y. filamentous, Y. glauca, Y. gloriosa, Y. recurvifolia, Y. whipplei (Hesperoyucca whipplei), Y.w. caespitosa, Y.w. intermediêre.
Eienskappe van die yucca
Die verskillende spesies kan baie verskillende vorms en vorme van mekaar hê: ons gaan van klein struike na mediumgrootte bome. Oor die algemeen kan ons sê dat hulle gekenmerk word deur aanhoudende en starre blare, met 'n gladde rand, met byna altyd 'n ruggraat op die punt. Die volwassenheidshoogte kan wissel van ongeveer 60 cm tot meer as 10 meter, sonder om die blomvorm te tel wat dikwels die hoogte van die blare met baie meter oorskry: dit kom uit die middel van die roset en verskyn bo-aan 'n groot aantal blomblomvormige blomme, wit, room of, meer selde, pers.
Dit is baie geskik om as geïsoleerde monster gebruik te word, maar is ook geskik vir die vorming van heinings of as voorbeeld van 'n woonstel of terras, as dit in groot vase geplaas word.
In die lande van oorsprong word dit ook vir baie praktiese doeleindes gebruik. Van die blare en wortels kan ek 'n goeie smaak van natuurlike oorsprong kry. Die blare en boomstamme word gebruik vir die bou van huise. Laat ons nie vergeet dat dit baie aantreklike vrugte in die gebiede waar dit endemies is, produseer nie: dit is baie skaars dat ons hulle sien, omdat die blomme bestuiwing benodig van insekte wat nie op ons kontinent voorkom nie. Die enigste uitsondering word deur die Yucca aloifolia voorgestel: om dit te proe, moet u wag totdat hulle goed droog is aan die plant. Hulle het 'n baie spesiale smaak van drop.
DIE YUCCA IN KORT
Hoogte / breedte by volwassenheid
Meer as 10 m / tot 4 m
Van baie tot bietjie rustiek
Sanderig, kalkagtig, klipperig. Goed gedreineer
Blootstelling: die yucca word op 'n helder plek gekweek, moontlik weg van direkte hitte en direkte sonlig; gewoonlik pas hulle sonder probleme aan, selfs in nie-ideale verbouingstoestande. Alhoewel hulle hoofsaaklik in woonstelle verbou word, kan sommige soorte ryp maklik verdra, sodat hulle 'n plek in die tuin kan vind. Hulle verkies redelik koel temperature, daarom is dit raadsaam om dit in die somer op 'n semi-skaduwee, goed geventileerde plek te plaas; gedurende die wintermaande onthou ons om die blare gereeld te laat verdamp met gedemineraliseerde water.
Gieter: gedurende die vegetatiewe seisoen is die Yucca, van Maart tot Oktober, volop water, en wag altyd dat die grond goed moet droog word tussen een water en die ander. As die temperatuur daal, verminder die gieter; in die winter word dit sporadies natgemaak. Voorsien gedurende die vegetatiewe periode elke 15-20 dae spesifieke kunsmis vir groenplante, gemeng met die water wat gebruik word.
Grond: bewerk in gebalanseerde universele grond; om die dreinering te verbeter, voeg ons 'n goeie hoeveelheid sand of lapillus by. Oor die algemeen ontwikkel hierdie plante nie 'n opvallende wortelstelsel nie, maar ons onthou om hulle elke 3-4 jaar weer te verwyder.
Vermenigvuldiging: dit vind plaas in Februarie-Maart op 'n diepte van 0,5 cm in 'n nat en goed gemengde mengsel, gevorm deur 2 dele van die verbouingsverbinding en 'n deel growwe sand. Die plante word in 'n boksie geplaas om by die temperatuur van 21 ° C in die skaduwee gehou te word; as die saad ontkiem, word die saailinge in 'n ligposisie beweeg. As die plante 5-8 cm groot is, word hulle afsonderlik oorgeplant.
Yucca-plante vrees meestal baie vir die kogleeane, blaar en wortel, veral in lae toestande. Die blaar het donker kolle aan die onderkant. Die vinnigste oplossing is om hierdie spikkels met 'n alkoholdroog te verwyder, of die blare saggies met 'n spons te vryf om die parasiete te verwyder.
Die plant kan ook ly weens ander oorsake, byvoorbeeld weens slegte beligting, oormatige natmaak of die aanval van swamme soos Botrytis. In hierdie spesifieke geval kan die plant selfs sterf as dit nie behandel word nie. Dit is dus goed om spesifieke swamdoders te gebruik en die dele van die aangetaste yucca uit te skakel.
Baie juccas kan in potte gekweek word. As ons in 'n gebied wat deur koue klimate gekenmerk word, woon, is dit die enigste oplossing as ons eksemplare wil kweek wat sensitief is vir lae temperature. Hulle sal net meer aandag nodig hê, maar hulle sal altyd groot bevrediging gee.
Grond en samestelling van die vaas
Dieselfde reëls geld as vir plante wat in die oop grond groei. In die houer is dit egter nodig om nog meer aandag te gee aan die kwaliteit van die dreinering, om 'n dikker laag gruis op die bodem te skep en nog 'n paar klippies by die kompote te voeg.
Byna almal kan baie goed tot 5 ° C weerstaan. Diegene wat tuis onttrek word, is goed om tussen 15 ° C en 18 ° C gehou te word, dus nie te warm of te koud nie. Die posisie in alle seisoene moet altyd baie helder wees.
Ligte en buitensporige hitte kan slegs gedurende die somer 'n probleem wees, veral as dit deur 'n vensterruit gekonsentreer word. In daardie geval is dit goed om die monster te skuif waar dit deur die son bereik word, soggens of saans.
Buite, aan die ander kant, ondersteun dit temperature selfs bo 30 ° C.
Ingryping moet slegs gedoen word as daar vasgestel word dat die grond selfs in die diepte heeltemal droog is. Die ideaal is dus om in oorvloed te water (totdat die water uit die dreineringsgate kom) en dit lank te laat gaan voordat u weer ingryp, en altyd die situasie van die substraat dophou deur 'n vinger diep in te steek.
Van die lente tot die herfs, elke 15 dae, is dit nuttig om 'n vloeibare kunsmis toe te dien vir groen plante, verdun met besproeiingswater.
Verpotten vind elke vier jaar plaas en kies 'n houer wat effens groter is as die vorige een (+2/4 cm in deursnee). Namate die plant groei, word dit al hoe belangriker om 'n swaar houer te kies: die groter gewig verseker groter kompleks.
'N Groot grootte kan nie meer gevleg word nie: die oppervlakkige laag substraat word verwyder en vervang dit.
Om die blare vry van stof te hou (en die aanvang van plae soos die rooi spinnekop te vermy), is dit goed om dit gereeld van 'n klam lap af te gee. As ons woonstel (of ons balkon) baie droog blyk te wees gedurende die warm seisoen, is dit altyd 'n goeie idee om ligte bespuitings met reënwater of gedistilleerde water te gebruik.
Die basale blare van die jucca droog uit en word vervang deur nuwes. Dit is 'n fisiologiese gebeurtenis: ons moet wag totdat die blaar heeltemal droog is en dit dan met 'n skerp slag van die basis af skeur.
Gewoonlik bestaan ​​hul struktuur uit twee of drie hoofstamme wat nooit aangeraak moet word nie.
In plaas daarvan kan u ingryp op die sekondêre blare, maar altyd minstens drie blare op elkeen laat. Die beste tyd is altyd voor die vegetatiewe ontwaking, tussen Februarie en Maart.
As 'n tak te groot geword het, sny dit dan aan die basis en bedek dit met 'n goeie hoeveelheid stopverf.
Die blomstingels word uitgeskakel as die blomme verdwyn het.
Op ons kontinent is dit slegs moontlik om agamiese voortplanting uit te voer, aangesien die blomme nie deur insekte bestuif word nie.
U kan probeer om die romp of die kop te sny: ons sny met 'n skerp saag 'n gedeelte van die stam ongeveer 30 cm lank (of 15 cm van 'n sytak af). Besprinkel die wortelproduk en plaas dit in 'n baie dreinerende kompos. Die wortels ontwikkel binne 30-60 dae en nuwe blare verskyn. Op daardie stadium kan u na die finale kompos oorgaan.
Die eenvoudigste metode is egter die verwydering van basale lote. Hulle word van 'n moederplant geskei deur 'n skerp en skoon mes. Die ideale is minstens 20 cm en met 4 blare. Dit word dan in potte met 'n kompos van turf en sand in 12 cm-deursnee geplaas om ongeveer twee maande in die son gelaat te word, en dikwels verdamp.
Die mees voorkomende parasiete is kogleille, wat hulself aan die agterkant van die blare heg om op die sap te vreet, maar in die woonstel en in baie droë gebiede kan die rooispinmyt ook voorkom.
Die koms van botrytis wat in die verrotting van die plant kruip, is nogal normaal, veral met swak dreinerende ondergrond en verkeerde blootstelling. Voorkoming is baie belangrik en uiteindelik moet die besmette dele uitgeskakel word. Hulp kan spesifieke swamdoders wees.
Teelt in die oop grond
Die yucca-geslag bevat 'n groot aantal verskillende spesies, sommige meer sensitief vir koue, ander baie minder. Dit is dus belangrik om ons in te lig oor die eienskappe van die monsters wat ons in die noorde wou plant as ons in die noorde of bergagtige gebiede woon.
Daar is egter 'n algemene kenmerk: almal verdra nie die mengsel van koue en humiditeit nie. Dit is dus baie belangrik beide die keuse van blootstelling en die substraat.
Om goeie groei te verkry en die begin van verrotting te voorkom, moet u altyd posisioneer die jucca in volle son. Dit is selfs belangriker vir die plante wat in die middel van die Noord-Sentraal-omgewing geplaas word: die ideale posisie in hierdie geval sal beslis in die suide of suidooste wees, moontlik naby 'n muur waar bedags hitte kan ophoop om gedurende die ure verkoop te word. nag. Vroegoggend son sal help om die vog wat op die grond ophoop so gou as moontlik op te droog.
Die hitte en droogheid in die oop grond is nie 'n probleem nie.
Dit is belangrik om 'n vinnige ontwikkeling te bewerkstellig en radikale probleme te vermy die jucca in 'n baie deurlaatbare en dreinerende grond. Die ideaal is 'n kompot met veldgrond (nie te klei nie), 'n bietjie sand en baie gruis.
Sommige variëteite (soos glorieryke of olifantipes) is egter baie verdraagsaam en pas by byna alle ondergrond aan.
Die beste tyd om dit te doen is die lente, sodat die plant kan wortel en homself bevry voordat die koue seisoen aanbreek.
U moet 'n goeie wydte grawe en op die bodem 'n dik dreinerende laag skep wat gebaseer is op fyn gruis. Voeg dan die monster en die kompote in, druk goed saam en sorg dat dit goed gelyk is. Laat ons in oorvloed water.
Yucca: 'n verskeidenheid Yucca
Hier is 'n paar van die algemeenste soorte in ons land:
Y. brevifolia rustiek tot -12 ° C, vermy klam. Dit het vertakte en versteurde rompe met kort blare. Die stekels is baie skerp. Dit kan 9 meter hoog wees
Y. heerlik baie verdraagsaam teenoor grond en blootstelling en heeltemal rustiek. Dit kan 'n enkele of meerdere stam, donkergroen reguit blare hê wat eindig met 'n doring. Die blomme is wit tot pienk. Dit kan 3 meter hoog wees.
Y. desmetiana medium rustiek en klein (selde meer as 50 cm). Dit brei egter maklik uit en het sagte groenblou blare, pers as dit jonk is.
Y.elata medium rustiek, geskik vir droë en sanderige gebiede. Die stam is nie uniek met 'n kroon van sagte blare nie en word omring deur filamente. Tot 5 meter hoog.
Y. olifantipes is baie geskik vir sentraal-suidelike klimate (tot -8 ° C), waar dit aanpas by baie verskillende klimaat- en grondtoestande. Dit het lansvormige en skerp blare en skouspelagtige en geurige blomvorming. Dit kan meer houtblokke ontwikkel tot 5 meter hoog.
Y. gloeidraad heeltemal rustiek, dra dit ook vog. Dit word gereeld as 'n grondbedekking gebruik en het 'n pragtige roomkleurige klokvormige blom. Tot 3 meter hoog.