Ds. Andrew McGregor (Golspie, Skotland, 10 Mei 1829 - Kaapstad, 17 Junie 1918) was die tweede predikant van die NG gemeente Robertson, sy enigste gemeente, en 'n produktiewe skrywer van Christelike lektuur. Kort ná sy aftrede is 'n gemeente op die Wes-Kaapse dorpie Lady Grey van Robertson afgestig en kry die naam McGregor ter ere van ds. McGregor.
Ds. McGregor se koms na Suid-Afrika was te danke aan die geslaagde sending van dr. William Robertson om predikante en onderwysers vir dieNG Kerk in Europa te vind. Hy moes 12 predikante soek en het gevind, benewens 'n aantal sendelinge en 'n paar onderwysers wat gewillig was om na Suid-Afrika te kom. Onder hulle was Andrew McGregor, wat 40 jaar op Robertson sou arbei.
Andrew McGregor is op 10 Mei 1829 op die dorp Golspie in die graafskap Sutherland in Skotland gebore. Sy ouers was vrome mense en die atmosfeer in hul huis was godsdienstig. Tot sy 15de jaar gaan hy in Golspie skool, en is toe na Edinburg gestuur waar hy 'n baie deeglike opvoeding ontvang. Hy was 'n knap student en het in meer as een vak onderskeiding behaal. Sy opleiding vir die evangeliebediening het hy aan die New College van die Vrye Kerk van Skotland ontvang, en in Augustus 1858 is hy in Blairgowrie deur die Ring van Meigle gelegitimeer. Nadat hy sy studie voltooi het, wou hy as sendeling na China gaan. Weens die feit dat sy horlosie vyf minute agter was, kon hy egter nie die brief waarin hy hom definitief vir die werk aangebied het, betyds pos nie. Hierin sien hy die hand van die Here, en hy pos dus nooit die brief nie.
Op Sondag 15 Junie 1862 kom hy ná 'n vermoeiende reis van drie maande in Kaapstad aan. Toevallig het The Valleyfield laat op dieselfde dag in die nabyheid van die Groenpuntse vuurtoring op die rotse geloop en met nege uit die agttien lede van die bemanning vergaan. Toe McGregor verneem dat 'n skip gestrand het, stap hy van die huis waar hy tuis was in Groenpunt na die toneel van die skipbreuk om uit te vind watter skip dit was. Toe hy by die plek kom, val sy oog op 'n boek wat op die strand lê. Hy tel dit op en sien dat dit een van sy eie boeke was. So vind hy uit dat die gestrande vaartuig die een was waarin al sy besittings vervoer is en waarin hy aanvanklik self sou gereis het. Na 'n paar dae in Kaapstad waar hy gelegitimeer word en in die Presbiteriaanse Kerk St. Andrew preek, gaan hy na Swellendam om dr. Robertson te raadpleeg in verband met sekere sake. Daar lewer hy op 29 Junie sy eerste preek in Hollands; en op 13 Julie tree hy twee keer op Robertson op "tot algemeen genoegen", en word elf dae later as leraar van die gemeente beroep.
Eerw. Andries Dreyer, gewese Kerkargivaris, vertel in die Jubileum-Nommer van Die Kindervriend (April 1931) wat hoofsaaklik gewy was aan ds. McGregor as oprigter en jare lange redakteur van die blad, onder meer die volgende oor sy arbeid op Robertson. "Die geseënde bediening ... was versier met 'n wandel waardig die evangelie waarin liefde tot sy Heer openbaar geword het in liefde tot die siele aan sy sorg toevertrou. Hy was dan ook by uitnemendheid 'n sielsoeker, en het dan ook seker baie siele gewen. Op bekering het hy dit steeds aangestuur in sy prediking. Daarby was hy 'n onvermoeide werker. Dit was sy lus en lewe om steeds arbeidsaam te wees. Om vermoeienis het hy nie gegee nie en van moeg word nie gepraat nie. Hy het student gebly tot aan die end van sy lewe, en was altyd baie getrou in die voorbereiding van sy preke, wat hy gewoonlik (die eerste jare altans) vol uitgeskryf het, hoewel hy hom later, toe hy in Hollands meer geoefend en tuis was, slegs van 'n skets op die preek, stoel bedien het. Met kranke, en huisbesoek was hy baie getrou en sy bestellinge het hy met groot stiptheid en nougesetheid uitgevoer. Bo al was hy 'n ware bidder. In die binnekamer, by die huisgodsdiens en in die gemeentelike bidstonde het hy hom steeds doen ken as 'n voorbidder vir die belange van Gods Koninkryk. Geen wonder dan ook dat daar meer dan eens herlewinge in die gemeente was."
"Ds. McGregor het nie alleen sy gemeente, maar ook die Kerk in die algemeen gedien. Veral op die gebied van onderwys en opvoeding het hy hom laat geld. Hy het baie en goeie skole in sy gemeente opgerig en was lid van die eerste Algemene Opvoedingskommissie deur die Sinode in 1870 benoem. Hy was in 1878 een van die stigters van die Normaalskool in die Kaapstad en kurator van die inrigting gedurende baie jare. Toe die Kerk in elke Ring nog inspekteurs vir sending en opvoeding gehad het, was hy die Inspekteur vir opvoeding in die Ring van Swellendam. Sy rapporte in hierdie verband bevat interessante leesstof wat ons die man laat ken as 'n pedagoog, waartoe hy dan ook besondere opleiding gehad het. As eksaminator in die proponentseksamen het hy ook aan die Kerk goeie dienste bewys. Toe hy emeritus geword het, het die Departement van Onderwys hom openlik vir sy uitnemende dienste bedank.
"Bo alles was ds. McGregor by uitnemendheid 'n kindervriend en dit wel van sy jongelingsjare af. Hiervan getuig sy belangstelling in Sondagskole, waarvan hy 'n uitstekende organiseerder was, en wel so dat Robertson die reputasie gehad het dat hy gedurende sy bediening beskik het oor een van die bes georganiseerde Sondagskole in die Kerk. Jaarliks is daar 'n Sondagskoolfees gehou, waartoe alleen die kinders wat getrou was in die bywoning van die klasse, vrye toegang gekry het. In sy werk onder die kinders en jongmense was sy geliefde eggenote sy regterhand. Sy was 'n ware moeder in Israel en het haar veral aangetrek gevoel na die kleiner kinders, wat sy altyd haar "lammertjies" genoem het.