Die digter laat sak sy kop. ’n Aar bult op sy voorkop en sy pyn is tasbaar. So bv. het Ingrid Jonker al tekens getoon daarvan in haar eerste bundel, Ontvlugting, met ’n gedig waarin sy die volgende verwoord het: “my lyk lê uitgespoel in wier en gras”. Maar reeds in die Kommuniste-Manifes word die hooftrekke van die toekomstige ontleding duidelik omlyn: die besoldiging vir arbeidskrag as gelykstaande met die koste van die produksie daarvan; die toeeiening van surplus-waarde deur die kapitaliste ; wedywer as die grondslag van alle maatskaplike verhoudings; die vernietiging van tussen-klasse, d.i. die stedelike klein-bourgeoisie en die kleinboerebevolking; die sametrekking van rykdom in die hande van 'n steeds kleiner wordende getal eiendomsbesitters aan die een pool en die aansienlike groei van die proletariaat aan die ander; die voorbereiding van die ekonomiese en politieke toestande wat die sosialistiese bewind voorafgaan. Hulle sal saam met die aanhangers van die nie-Christelike gelowe verwonderd agter die Antichris aangaan en nie eers besef dat hy n valse christus is nie (Op. 13:3).