Waarom sommige mense hul reukgevoelens van Coronavirus verloor | Magtig Natuurlik
Simon Gane en Jane Parker
Van die eerste verslae uit Wuhan, Iran en later Italië, het ons geweet dat die verlies van u reuksintuig (anosmie) 'n belangrike simptoom van die siekte was. Nou, na maande se verslae, sowel as anekdotiese en meer streng kliniese bevindings, dink ons ​​dat ons 'n model het vir hoe hierdie virus reukverlies kan veroorsaak.
Een van die algemeenste oorsake van reukverlies is 'n virusinfeksie, soos gewone verkoue, sinus of ander boonste lugweginfeksies. diegene coronavirusse wat nie dodelike siektes veroorsaak nie, soos COVID-19, Sars en Mers, is een van die oorsake van die gewone verkoue en dit is bekend dat dit reukverlies veroorsaak. In die meeste van hierdie gevalle kom die reukgevoel terug wanneer die simptome duidelik is, aangesien reukverlies bloot die gevolg is van 'n verstopte neus, wat verhoed dat aromamolekules reukreseptore in die neus bereik. In sommige gevalle kan reukverlies maande en jare voortduur.
Vir die nuwe coronavirus (SARS-CoV-2) is die patroon van reukverlies egter anders. Baie mense met COVID-19 het berig a skielike verlies reukgevoel en dan 'n skielike en volledige terugkeer na 'n normale reuksintuig binne 'n week of twee.
Interessant genoeg het baie van hierdie mense gesê neus was helder, dus kan reukverlies nie aan 'n verstopte neus toegeskryf word nie. Vir ander was die verlies van reuk verleng en 'n paar weke later het hulle nog geen reuksintuig gehad nie. Enige teorie van anosmie in COVID-19 moet vir albei hierdie patrone verantwoord word.
Hierdie skielike terugkeer van 'n normale reuksintuig dui op 'n belemmerende reukverlies waarin die aromamolekules nie die reseptore in die neus kan bereik nie (dieselfde tipe verlies wat 'n mens met 'n kledingstuk op die neus kry).
Noudat ons dit het CT skanderings van die neuse en sinusse van mense met COVID-19 reukverlies, kan ons sien dat die deel van die neus wat die reuk doen, die olfaktoriese spleet word geblokkeer met geswelde sagte weefsel en slym - bekend as 'n spleetsindroom. Die res van die neus en sinusse lyk normaal en pasiënte het geen probleem om deur hul neus asem te haal nie.
Ligging van die reukbol. medicalstocks / Shutter
Ons weet dat die manier waarop SARS-CoV-2 die liggaam besmet, aan ACE2-reseptore op die oppervlak van selle wat in die boonste asemhalingskanaal staan, heg. 'N Proteïen genaamd TMPRSS2 help dan dat die virus die sel binnedring. Sodra dit binne-in die sel is, kan die virus repliseer, wat die immuunstelsel se inflammatoriese reaksie veroorsaak. Dit is die beginpunt vir die verwoesting en vernietiging wat hierdie virus een keer in die liggaam veroorsaak.
Aanvanklik het ons gedink dat die virus moontlik die reukneurone besmet en vernietig. Dit is die selle wat die sein vanaf die aromamolekuul in u neus na die area in die brein waar hierdie seine geïnterpreteer word as 'reuk' oordra.
'N internasionale samewerking het onlangs gewys dat die ACE2-proteïene wat die virus nodig het om die selle binne te dring, nie op die reuk neurone gevind word nie. Maar hulle is gevind op selle wat 'sustentaculêre selle' genoem word, wat die reuk neurone ondersteun.
Ons verwag dat hierdie ondersteuningselle waarskynlik diegene sal wees wat deur die virus beskadig is, en dat die immuunrespons swelling in die omgewing sal veroorsaak, maar die reukagtige neurone ongeskonde sal laat. As die immuunstelsel die virus behandel het, bedaar die swelling en het die aromamolekules 'n duidelike roete na hul onbeskadigde reseptore en die reukgevoel gaan terug na normaal.
Waarom kom reuk in sommige gevalle nie terug nie? Dit is meer teoreties, maar dit is die resultaat van wat ons weet oor inflammasie in ander stelsels. Inflammasie is die reaksie van die liggaam op skade en lei tot die vrystelling van chemikalieë wat die betrokke weefsels vernietig.
As hierdie ontsteking ernstig is, begin ander selle in die omgewing beskadig of vernietig word deur hierdie "spatskade". Ons glo dat dit verantwoordelik is vir die tweede fase, waar die reuk neurone beskadig is.
Die herstel van die reuk is baie stadiger, want die reuk neurone benodig tyd om te regenereer vanaf die toevoer van stamselle binne die voering van die neus. Die aanvanklike herstel word dikwels geassosieer met verdraaiing van die reuksintuig wat bekend staan ​​as parosmie, waar dinge nie ruik soos wat hulle voorheen was nie. By baie parosmici word die reuk van koffie dikwels beskryf as verbrand, chemies, vuil en herinner aan riool.
Fisioterapie vir die neus
Olfaksie word die. Genoem Aspoestertjie van die sintuie as gevolg van die verwaarlosing deur wetenskaplike navorsing. Maar dit het op die voorpunt gekom in hierdie pandemie. Die silwer voering is dat ons baie sal leer oor hoe virusse hierdeur reukverlies kan voorkom. Maar watter hoop is daar nou vir mense met 'n verlies aan reuk?
Die goeie nuus is dat die reukneurons dit kan doen regenereer. Hulle groei byna almal van ons heeltyds voort. Ons kan die wedergeboorte gebruik en dit lei met "fisioterapie vir die neus": reukopleiding.
Daar is vaste bewyse dat baie vorme van reukverlies bygedra word deur hierdie herhaalde, bedagsame blootstelling aan 'n vaste stel reukmiddels en geen rede om te dink dat dit nie in COVID-19 reukverlies sal werk nie.
Simon Gane, konsultant-rhinoloog en ENT-chirurg, Stad, Universiteit van Londen en Jane Parker, medeprofessor, geurchemie, Universiteit van Reading