'n Konsonant of medeklinker is 'n klank waar die lug, in teenstelling met 'n klinker, nie ongehinderd deur die mond na buiten kan gaan nie. Dit is 'n spraakklank wat gevorm word deur 'n volkome of gedeeltelike onderbreking van of versperring in die lugstroom in of bo die strottehoof, met of sonder trilling van die stembande.
By die /p/ van aap versamel die lug eers voor die afgeslote lippe, en kom dan met 'n plof na buite. By die /n/ van noot is die mondholte afgesluit en kom die lug deur die neus. By die /s/ van sap gaan die tong omhoog na die verhemelte, waardeur die opening nouer word en 'n sisklank ontstaan.
'n Konsonantletter wat tussen 'n kort [i], [y] of [u] en 'n volgende vokaalletter staan, word nie verdubbel nie.
Indien die grondwoord eindig op 'n enkele konsonantletter, voorafgegaan deur 'n lang, beklemtoonde vokaal, word daardie konsonantletter nie in afleidings van die grondwoord verdubbel nie.
As 'n woord op 'n s eindig (soos bos of fluks) en met 'n woord of woorddeel verbind word wat met 'n s begin (soos slaper, of -ste), word albei s'e behou.