Pole in 1914 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Pole in 1914
Pole was oorspronklik 'n onafhanklike koninkryk, maar teen die laat 18de eeu was dit verdeel tussen Rusland, Oostenryk-Hongarye en Duitsland.
In 1914 was Roman Dmowski, die hoofleier van die Poolse nasionalistiese beweging, van mening dat die beste manier om 'n verenigde en onafhanklike Pole te bereik, die Triple Entente teen die Triple Alliance was.
Jozef Pilsudski, 'n nasionalistiese leier in Galicië, was dit nie eens nie en beskou Rusland as die belangrikste vyand. Pilsudski het begin met die bou van 'n privaat leër wat hy gehoop het dat Pole in staat sou wees om te veg vir sy onafhanklikheid van Rusland.
Die terme Pole en Pole verskyn vir die eerste keer in die Middeleeuse kronieke van die laat 10de eeu. Die land wat die Pole, 'n Wes -Slawiese volk, kom bewoon het, was bedek met woude met klein gebiede onder bewerking, waar die stamme hulle in talle stamme verdeel het. Die hertogte (dux) was oorspronklik die bevelvoerders van 'n gewapende gevolg (drużyna) waarmee hulle die gesag van die stamhoofde van die stamme verbreek het, en sodoende die oorspronklike stamorganisasie in 'n territoriale eenheid verander het. Twee stamme, die Polanie - gebaseer rondom die versterkte nedersetting (castrum) van Gniezno - en die Wiślanie - wat naby Krakau gewoon het - uitgebrei om ander stamme onder hulle beheer te bring.
Blootgestel aan sommige sendingaktiwiteite wat verband hou met St. Methodius, val die staat Wiślanie onder die bewind van Groot -Morawië - wat vernietig is deur die Magyar -inval in die vroeë 10de eeu - en uiteindelik onder die bewind van Mieszko I, die eerste heerser van die Polanie moet in geskrewe rekords vermeld word. Hy word beskou as die stigter van die Piast -dinastie, waarvan die begin in legende vertroebel is, hoewel die name van drie van sy voorgangers bekend is. Mieszko, wat 'n eietydse Spaans-Joodse reisiger, Ibrāhīm ibn Yaʾḳūb, beskryf het as die magtigste van die bestaande Slawiese state, aanvaar die Rooms-Katolisisme via Bohemen in 966. 'n Missionêre bisdom wat direk van die pousdom afhanklik is, word in Poznań gestig. Dit was die ware begin van die Poolse geskiedenis, want die Christendom was 'n draer van die Westerse beskawing waarmee Pole voortaan verbind was.
Teenoor die deurslaggewende probleem van Pole se verhouding tot die twee pilare van die Middeleeuse Christendom, die Germaanse Heilige Romeinse Ryk en die pous, het Mieszko die uitgestrekte neigings van eersgenoemde bestry - 'n rekord wat uit 963 dateer, verwys na 'n stryd met die Duitse hertogte - terwyl hy gesoek om vertroue op Rome, waaraan hy sy staat ondergeskik gestel het in 'n vreemde dokument, die Dagome iudex (c. 991). Pole het afwisselend meegeding en saamgewerk met die naburige Bohemen en Hongarye sowel as met die owerheid Kiëf -Rus. By die dood van Mieszko strek die Poolse staat van die Baltiese See tot by die Karpaten, wat in vorm lyk na die Tweede Wêreldoorlog.
Omdat die beginsel van oorspronklikheid in die land onbekend was, het elke opvolging tot interne twis gelei. Mieszko se opvolger was Bolesław I (die dapper). Onder bevel oor 'n groot militêre mag, het hy hegemonie in Oos-Sentraal-Europa gesoek. In 1000 ontvang hy die Heilige Romeinse keiser Otto III, wat daarvan gedroom het om 'n universele Romeinse ryk te herstel en die soewereine status van die Poolse hertog erken het. Boonop het Otto ingestem tot 'n onafhanklike Poolse kerklike organisasie wat 'n aartsbiskop in Gniezno en bisdom in Kraków, Wrocław en Kołobrzeg by die reeds bestaande bisdom in Poznań gevoeg het. Gegewe die rol van die kerk in die middeleeuse staat, was dit 'n groot prestasie. Adalbert (Vojtěch) - die voormalige biskop van Praag wat deur die heidense Pruisen gedood is en later tot heiligdom gedien het - wou die twee heersers hul sendingaktiwiteite in die heidense Slawiese lande tussen die Elbe- en Oder -riviere koördineer. Hierdie gebied, die tuiste van die sogenaamde Polabiese Slawiërs, vorm 'n soort buffer tussen die twee state en was die doel van hul onderskeie uitbreiding.
Die opvolgers van Otto het Duitse doelwitte nagestreef eerder as keiserlike mirages en gesukkel met Bolesław, wat Bohemen kortliks beset en ingegryp het in Kiëf -Rus. Pools-Duitse twis duur onderbroke tot 1018. In 1025 neem Bolesław die koninklike kroon aan, wat hom die gelyke van die ander konings van Europa gemaak het.
1914 - Poolse legioen
Die inspirasie vir die idee van 'n Poolse militêre mag en die mees aktiewe en onvermoeide werker in hierdie rigting was Joseph Pilsudski. Pilsudski was 'n gebore leier van mans, bewonder deur almal wat met hom in aanraking kom. Hy word aanbid deur sy soldate wat alles op sy bevel sal doen. Oral word hy gewaardeer vir sy hoë beginsels, verhewe pligsopvatting, vrygewige hart, dapperheid en beskeidenheid.
Joseph Pilsudski is in 1867 in Litaue gebore, en 'n stam van 'n ou prinsfamilie, gekenmerk deur sy patriotisme. Vir sy aktiewe deelname aan opstande het die gesin baie van sy boedels ontneem. Toe Joseph 'n klein seuntjie was, was sy pa verarm deur die brand wat sy huis en die aangrensende eiendomme vernietig het. Sy ma het hom sy vroeë opvoeding by die huis gegee, wat hom verhoogde gevoelens van patriotisme inboesem. Later, toe hy 'n Russiese skool betree, het sy sensitiewe geaardheid in opstand gekom teen die mishandeling en belediging wat Pole, haar geskiedenis en haar mense opgehoop het. In 1885 betree hy die Universiteit van Kharkov en sluit hy aan by die studente -revolusionêre samelewing. Twee jaar later is hy gearresteer en na Siberië verban. In 'n sterwende toestand van verbruik, is hy in 1892 vrygelaat.
Gedurende die jare wat hy in ballingskap was, het hy baie kennis opgedoen en het hy die gewaagde plan uitgewerk om sy volk van slawerny te verlos. Hy het sy evangelie in die seisoen en buite die seisoen verkondig en baie mans en vroue in alle lewensterreine opgewonde gemaak. In die oortuiging dat Pole slegs deur 'n gewapende opstand haar boeie kon afwerp, het hy baie jare se studie gewy aan militêre kuns, waarvan hy 'n meester geword het. In Russiese Pole en Galicië het hy geheime militêre skole georganiseer waar offisiere vir die toekomstige Poolse leër onderrig ontvang het.
Hy het groot onderskeiding as generaal en strateeg verwerf, en het 'n wye gewildheid onder die mense gekry as die verlosser van die land. Sy naam het reeds byna mities geword in Pole. Toe hy in die herfs van 1916 na Warskou kom, wag daar groot menigtes op die spoorwegstasie. Hy was verswelg met blomme. Die perde van sy koets was ongekoppel en hy is deur die strate getrek deur die bevolking. 'Deur niemand uitverkies nie, deur niemand aangestel nie', sê 'n skrywer, 'kom hy as 'n bliksem uit die duisternis van die nag en die nasie roem hom as hul opperhoof'. Slegs 'n paar jaar gelede deur sommige veroordeel as 'n gevaarlike roerder en onpraktiese idealis, is Pilsudski vandag die algemeen erkende leier van Pole.
Dit was sy gewildheid en die meesterlike slag om sy pos as brigadier-generaal van die legioene in die herfs van 1916 te bedank, wat waarskynlik meer as enigiets anders verantwoordelik was vir die erkenning van die onafhanklikheid van Pole deur die sentrale magte. Aangesien al die onderhandelinge van die Hoogste Nasionale Komitee en ander politieke organisasies magteloos was om hierdie erkenning te verseker, besluit hy om die kwessie af te dwing. Baie maande voor hierdie stap ontmoedig hy om vir die legioene te werf, en 'n geheime organisasie word in opdrag van hom gestig. Dit het tienduisende goed opgeleide militêre manne ingeroep om in 'n opstand teen Duitsland gebruik te word indien sy met Rusland sou onderhandel vir 'n aparte vrede.
Dit was 'n dramatiese manier om aan die regerings van die sentrale moondhede kennis te gee dat die Poolse volk opgehou het om te glo in die opregtheid van die onbepaalde beloftes wat by verskillende geleenthede gemaak is, en dat hulle nie voorgestel het om meer bedrieg te word nie en gebruik te word as 'n aandeel in 'n moontlike afsonderlike vredesonderhandeling met Rusland. Dit het sy doel gedien. Die twee regerings het gewilliger geword om te onderhandel. "
As gevolg van die onderhandelinge kom die manifes van 5 November 1916, gelees in die naam van die twee keisers deur die militêre verteenwoordigers in Warskou en Lublin. Die manifes verklaar dat: "Geïnspireer deur sterk vertroue in 'n laaste 5 November, oorwinning van hul arms en aangespoor deur 'n begeerte in 1916 om die Poolse gebiede te lei, wat deur hul leërs onder swaar opofferinge van Russiese oorheersing geworstel is, na 'n gelukkige toekoms, Sy Majesteit die Duitse keiser en sy keiserlike majesteit die keiser van Oostenryk en die apostoliese koning van Hongarye het besluit om 'n onafhanklike staat met 'n oorerflike monargie en 'n konstitusionele regering van hierdie gebiede te vorm. Die presiese grense van die koninkryk Pole sal later uiteengesit word. Kingdom sal die waarborge ontvang wat nodig is vir die vrye ontwikkeling van sy eie magte deur 'n unie met die twee geallieerde moondhede. sal in u eie nasionale leër bly woon. Die organisasie, instruksie en bevel van hierdie leër sal gereël word in ooreenstemming. "
Die afkondiging is met groot entoesiasme in Pole ontvang, maar dit bevat nie sekere punte wat die Pole aangedring het nie. Dit verklaar waarskynlik die reserwe van die amptelike antwoord van Pole daarop.
'N Ernstige botsing kom oor die vraag na die organisasie van die weermag. Die Sentrale Magte het voorgestel dat werwingstasies onmiddellik oral in Pole opgerig word om 'n leër op te rig. Pilsudski en die meerderheid van die politieke leiers van die land maak beswaar teen so 'n prosedure en wys daarop dat Pole alleen en slegs deur 'n behoorlik en wettig gekose dieet hierdie vraag kan beslis.
Die Poolse legioene, wat deur die Oostenrykse keiser vrygelaat is uit hul eed van eed van trou, het die voorlopige Poolse regering getrou gesweer en die kern van die Poolse leër geword. Hulle is daarna in die verskillende stede gestasioneer om die troepe van die Sentrale Ryke, wat tot dusver die land beset het, te vervang.
Die Poolse eise is uiteindelik deur die sentrale moondhede toegestaan. 'N Poolse voorlopige regent, bekend as die Marshal van die Kroon, is aangestel in die persoon van Waclav Niemoyowski, 'n kleinseun van Bonawentura Niemoyowski, die laaste president van die Poolse regering van 1831. Hierdie keuse is gemaak om die onwettigheid van die anneksasie van die die Kongresryk deur Rusland in 1831 en om die status van Pole te erken soos dit van 1815 tot 1831 bestaan ​​het op grond van die Verdrag van Wene. In afwagting van die byeenroeping van die dieet, is 'n staatsraad georganiseer, bestaande uit vyf-en-twintig verteenwoordigers uit alle dele van die land. Vyftien verteenwoordigers is gekies uit die deel van Pole wat deur Duitsland beset is en tien uit die deel wat deur Oostenryk beset is. Alle politieke partye, geloofsbelydenisse en sosiale klasse word verteenwoordig. Die Staatsraad word gelei deur die Marshal van die Kroon en vorm die voorlopige regering van die land. Duitsland en Oostenryk het elk ex-officio verteenwoordigers in die Raad. Op 15 Januarie 1917 vergader die Raad vir die eerste keer.
Pilsudski het sy idee uitgebeeld in die Veggroep van die Poolse Sosialistiese Party wat tydens die revolusie van 1905-1907 baie aktief was in die stryd teen Russiese outokrasie. Nadat hy in 1907 gedwing is om uit Russiese Pole te vlug, het Pilsudski sy toevlug gevind in Galicië, waar hy die sokols (atletiekklubs) en skietklubs gebruik het om 'n doeltreffende militêre mag te organiseer om teen oorlog te gebruik. Na die anneksasie van Bosnië en Herzegowina in 1909, toe Oostenryk besig was om voor te berei op 'n oorlog teen Rusland, het hy met die Oostenrykse personeel in aanraking gekom en aangebied om namens hulle 'n vrywilligerslegioen op te rig. Hy het dit in 1911 begin organiseer, drie jaar voor die uitbreek van die huidige oorlog. Dit het hoofsaaklik bestaan ​​uit sosialistiese emigrante uit Russiese Pole, waarvan baie met die hulp van die Oostenrykse militêre owerhede as offisiere opgelei is.
Toe die oorlog uitbreek, is die legioen op 'n amptelike basis geplaas. Pilsudski is aangestel onder sy bevel, sowel as sy personeel en die rang en lid was Poolse sosialiste, grootliks jong mans wat in Galicië studeer het, wat onder die invloed van Pilsudski se propaganda gekom het, maar 'n aansienlike aantal Oostenrykers het ook daarby aangesluit. By die uitbreek van die oorlog word sy magte gemobiliseer, soos die Poolse legioen, en Kielec in beslag geneem oor die grens. Die werklike militêre resultaat was nie van groot belang nie, maar dit het gou duidelik geword dat sy gewaagde beslissende optrede die nasionale verstand sterk beïndruk het. Hy word onthou dat hy 'n 'onreëlmatige liggaam' gelei het, en om die onreëlmatige liggaam te reël, het die Oostenrykse kommando dit op een of ander manier redelik gevind om hom en sy legioene in hul gewone leër te beliggaam.
Aangesien 'n militêre leier Pilsudski polities groot vaardighede getoon het, was sy inspirasie sy heelhartige haat teenoor die ou Russiese regime van die tsarisme, en as gevolg van beide sy eienskappe en hul gebreke kon hy nie die eienaardige probleme van die Poolse vraag oor die algemeen ontleed nie, of sien dat Duitsland was net so 'n sterk teenstander van die Poolse vryheid as Rusland, en oneindig die verraderliker. Vir hierdie patriotiese Pool wat op gebied woon wat deur Rusland uit die antieke Republiek gegryp is, was Rusland die voor die hand liggende vyand. Hy het geen simpatie gehad met magte nie, hetsy aan die sentrale ryke of aan die entente: sy enigste motief was om die vyande van Pole te beveg. Pole was omring deur vyande, en dit het vir Pilsudski nie veel saak gemaak vir watter deel van die sirkel hy oorspronklik 'gegaan het' nie, op voorwaarde dat hy homself soos 'n wilde kat na iets vyandig geslinger het.
Teen die einde van 1915 het die Duitsers-alhoewel grootliks met Oostenrykse troepe-die grondgebied van die koninkryk Pole in besit geneem en het Pilsudski die potensiaal gesien om 'n Poolse leër op te rig, wat nie net bestaan ​​uit die legioene nie, was 'n liggaam van 'n paar duisend man, maar uit 'n Poolse mag, bestaande uit, sodat hulle gehoop het, nie uit 'n paar duisend man nie, maar uit ten minste 700,000, om te veg in die belang van nie Oostenryk of Pole nie, maar uit Duitsland . Met die oog hierop het Duitsland dit reggekry, sonder om die Poolse legioene van die Oostenrykse leër los te maak, om hulle in Desember 1915 by die algemene opmars na die Stokhod -front op te neem.
Daar het hulle gedien tot in die laat somer van 1916, toe Pilsudski, na konstante wrywing met Bernhardi, wat die Duitse bevelvoerder van daardie afdeling was, skielik geweier het om daar meer te dien, en deur plat muitery op 28 Augustus 'n aantal van sy troepe van voor af en het hulle teruggetrek na Warskou. Aan die begin van 1916 was die Poolse legioen goed toegerus en in Junie was die brigades 18 000. Toe die Poolse onafhanklikheidspartye in Warskou gevra het vir die benoeming van Pilsudski as die opperbevelhebber van 'n Poolse leër, is alle toegewings wat die Duitsers vroeër toegestaan ​​het, teruggetrek. Die idees van die Oostenrykers met betrekking tot Pole het 'n geringe verandering ondergaan, en hoewel Pilsudski en sy legioene agterdogtig was, het die regering besluit om hulle aan te moedig in die hoop dat 'n unie van die Poolse koninkryk en Galicië onder Oostenrykse beskerming tot stand sou kom. In Julie voel Pilsudski hom in staat om aansoek te doen vir toegewings oor die vervanging van Pole deur Oostenrykers as offisiere in die legioen en die gebruik van die Poolse uniform en kleure.
In September 1916, net na sy muitery en uittrede met sy troepe, is uit Wene (Wiener Korrespondenz Bureau) aangekondig dat die Poolse legioene in 'n Poolse hulpkorps omskep sou word. Tot dusver dat hulle as muitery geskiet is, word hulle erken as die kaders van 'n Poolse leër, om die staat te bewaak wat die Sentrale Rykte wou oprig. In plaas daarvan dat hulle hul kentekens afgeskeur en in naamlose grafte neergelê het, het hulle 'n Poolse uniform gekry met die ou Poolse kenteken van die Wit Arend.
Trouens, die kern van 'n Poolse leër het geweier om die Sentrale Ryk op enige manier te help totdat hulle weer hul Pilsudski gekry het. Volgende maand, gevolglik (November 1916), is hy uitgerus en verskyn weer. Sy muitery was heeltemal suksesvol: hy het die Sentrale Ryke gedwing om te beloof om hom 'n leër van die Poolse Staat te laat vorm. Maar op daardie stadium was daar 'n onoorbrugbare kloof oor die gemeenskaplike pad, want die Duitsers wou hê dat 'n Poolse leër Duitsland moes help, en Pilsudski het nooit so iets oorweeg nie. As hy 'n Poolse leër sou oprig, sou die leër slegs vir Pole en Pole opgewek word.
Op die vooraand (letterlik voor die aand) van die Duitse en Oostenrykse verklaring van die "Staat van Pole", verklaar Pilsudski ten gunste van die opbreek van die Poolse legioene en van die gebruik daarvan as kaders vir die vorming van 'n Poolse leër . Hy verklaar dat hy 'n leër van 700 000 man kan oprig, maar dit hang af van die aard van die dreigende onafhanklikheidsverklaring. Ook hier, noudat Duitsland en Oostenryk in besit van Pole was, was hy 'teen' die besettingsmoondhede. 'N Groot inhuldigingseremonie vir die nuwe leër is gereël, en toe dit in April 1917 in Warskou aan die goewerneur, generaal von Beseler, as kaders vir die nuwe Poolse weermag oorhandig word, het von Beseler die troepe in die aangenaamste terme toegespreek .
Toe die Poolse legioene oorgeneem is om die kern vir 'n leër te vorm, was dit absoluut onbelangrik in terme van werklike getalle. Hulle het in hierdie tyd uit drie volle brigades bestaan, d.w.s. e. ses regimente infanterie, met nege batterye van 8 cm. vinnige vuurwapens, een regiment kavallerie en volledige toerusting van draadloos, ambulans, dokters, ens. Maar Duitsland het heel moontlik die potensiaal van 'n veel groter mag gesien. As hulle, en veral as hul skepper Pilsudski, hulself sou kon sien "soos ander hulle gesien het", sou Duitsland haar geprojekteerde leër van 700 000 tot 800 000 mans vir haar laat veg. Maar weer was die onuitspreeklike moeilikheid Pilsudski
In Maart 1917 kom die Russiese rewolusie, en tot Pilsudski se openhartige en filibusterende gedagtes, het die nuwe Rusland, aangesien dit ook revolusionêr was en die vyand van tiranne, sy geestelike broer geword, en toe hy die aanbod doen, het hy die Poolse leër in Rusland beveel. hy het dit nie geweier nie, hoewel hy dit blykbaar nie aanvaar het nie. Die Duitse owerhede het hom uiteindelik wanhoop om hom in Duitse planne te laat vang weens sameswering. Sy laaste openbare verklaring was dat Duitsland 'n Poolse staat gestig het om 'n Poolse leër vir haarself te stig.
Pole in 1914 - Geskiedenis
Toe die Eerste Wêreldoorlog uitbreek, was Rusland se leërs op die offensief en beset die grootste deel van Oostenrykse Galicië en 'n groot deel van die Duitse provinsie Oos -Pruise. Poolse soldate het intussen aan weerskante van die voorkant geveg en Russiese, Duitse of Oostenrykse uniforms gedra. Die Russiese weermag het aangeval met grootliks beter magte, het daarin geslaag om die vesting Przemysl in te neem (vermoedelik bevrugbaar), maar is gestop in die Slag van TANNENBERG (26.-30. Augustus 1914), waar 160.000 Russe 40.000 Duitsers konfronteer ( Russiese casulaties 50.000, POW 90.000, die Russiese bevelvoerder het selfmoord gepleeg).
Die sentrale moondhede kon die Russe uit Oos -Pruise afweer, teen die lente van 1915 'n groot deel van Galicië te bevry. slegs marginale dele van Oos -Galisië. Die frontlyn in hierdie segment het min verander tussen September 1915 en Desember 1917, toe 'n wapenstilstand onderteken is. Toe, tydens die onderhandelinge met die VREDE VAN BREST-LITOWSK (Maart 1918), het die sentrale magte die verre ooste gevorder en Estland, Livonia, Wit-Rusland en Oekraïne beset.
B.) Poolse patriotte tydens die oorlog
JOZEF PILSUDSKI, leier van die Galisiese gewereverenigings, was van mening dat Pole 'n aktiewe rol in die oorlog moet speel as die oorlog tot Pole se onafhanklikheid sou lei. Op 6 Augustus 1914 het hy sy gewere oor die grens van Russiese Pole gelei en die privaat klub oorgeplaas in 'n onreëlmatige militêre eenheid. Op 16 Augustus is die SUPREME NATIONAL COMITTEE in Krakow gestig, onder leiding van WLADYSLAW SIKORSKI, wat drie Poolse legioene vrywilligers vorm, wat as Poolse eenhede in die Oostenryk-Hongaarse weermag veg. Hulle eerste taak was om hul vaderland, die deur Rusland besette Galicië, te bevry. In die herfs van 1914 is die POLSKA ORGANIZACJA WOJSKOWA (Poolse Militêre Organisasie) in die geheim gestig om partydige oorlogvoering in Russiese Pole te organiseer.
Aan die Russiese kant is 'n ander POLSE NASIONALE KOMITEE gestig, ondersteun deur die (pro-Russiese) Nasionale Demokrate.
Hul leier DMOWSKI het in 1915 sy hoop op 'n hereniging van Pole onder Russiese beskerming laat afneem. Hy is na Londen om die Westerse moondhede te wen vir die heropbou van 'n Poolse staat.
Aangesien die situasie in 1916 moeiliker geword het, het Duitsland en Oostenryk ooreengekom om 'n koninkryk Pole te herstel, om die Pole aan hulle kant te wen. Op 5 November 1916 word die Koninkryk van Pole (in die Two Kaisers Proklamasie) uitgeroep as 'n oorerflike monargie met 'n grondwet. Dit het egter nie 'n regering gehad nie, en sy grense was nog nie bepaal nie. 'N Staatsbank is in Desember 1916 gestig) wat munte en papiergeld uitgereik het. Op 17 Januarie 1917 is 'n PROVISORIESE STAATSRAAD gestig, met J. Pilsudski as lid.
Die Entente beskou die Koninkryk van Pole as 'n marionetstaat van die sentrale moondhede. Op 6 April 1917 betree die VSA die oorlog, en die heropbou van Pole was een van die beroemde 14 punte van die Amerikaanse president Wilson. Op 15 Augustus 1917 het ballingspole die POLIESE NASIONALE KOMITEE in Lausanne gestig. Dit is erken deur die Entente -magte. Pilsudski het intussen opgehou om met die provisoriese staatsraad en met die Duitsers saam te werk en is gearresteer.
In Oktober 1917 is 'n gereelde regering in die koninkryk van Pole geïnstalleer, waar die Poolse staat werklikheid geword het. Terwyl die Russiese rewolusie aan die gang was, het die 3 Poolse korpse in die Russiese leër geweier om hulself onder die Bolsjewistiese bevel te plaas en vroeg in 1918 die Minsk -streek teen bolsjewistiese aanvalle beskerm. Binnekort is die gebied deur Duitse magte beset, en die Poolse korps is ontbind.
Met die oorgawe van Duitsland op 11 November 1918 - die Duitse revolusie het op 8 November uitgebreek, is die republiek op 9 November uitgeroep, 'n POLSE REPUBLIEK het binne enkele dae gestig, bestaande uit Russiese Pole en Wes -Galicië.
A.) Die posisie van Galicia binne die dubbele monargie
Sedert 1867 geniet Galicië 'n hoë mate van politieke outonomie binne die Oostenrykse helfte van die DUBBELE MONARCHIE. In ruil daarvoor het die Galiciese verteenwoordigers in die Weense REICHSRAT gewoonlik die regering ondersteun. Tussen 1895 en 1897 was die Poolse edelman CASIMIR FELIX COUNT VON BADENI premier van die Oostenrykse helfte van Oostenryk-Hongarye.
Die Oostenrykse weermag het PRZEMYSL in Galicië gemodelleer na 'n ondeurdringbare vesting.
As gevolg van die franchise wat die eienaars van groot landgoed bevoordeel het, is die Galiciese dieet, en gevolglik die administrasie van Galicuan, oorheers deur etniese Pole. Terwyl Wes -Galisië die ou Poolse gebied was, waarin etniese Pole 'n oorweldigende meerderheid gevorm het, was die kleinboere van Oos -Galisië meestal RUTHENIANS (vandag Oekraïners genoem). Die Poolse administrasie het gepoog om POLONISERING, beplande en gedeeltelike assimilasie van die Oekraïners in die Poolse gemeenskap, te beplan.
Die Galiciese dieet, wat nog in boedels georganiseer is (geestelikes, hoë adel, lae adel, derde boedel = stadsverteenwoordigers) het in 'n hervorming van 1895 'n 5de landgoed bygevoeg waarin boere en werkers verteenwoordig was. Teen die weerstand van die Poolse Reichsrat -verteenwoordigers het die Oostenrykse parlement in 1907 UNIVERSELE VOLWASSENHEIDSVOERING in Reichsrat -verkiesings in Galicië ingevoer, en die rangskikking van kiesdistrikte het etniese Pole die duidelike meerderheid van die setels verseker, ten koste van die Ruthenians.
C.) Die opkoms van politieke organisasies
In 1892 word 'n GALISIESE SOSIAAL-DEMOKRATIESE PARTY gestig, onder leiding van IGNACY DASCYNSKI. In 1895 word 'n POLSE PERSOON (SL) gestig wat die belange van die boere verdedig het.
In 1897 het die Galisiese Sosiaal-Demokratiese Party die Oekraïners 'n eie sosiaal-demokratiese party gevorm. Die etnies Poolse helfte het saamgesmelt met die sosiaal-demokrate van Russiese Pole om 'n landwye Polisch Sosiaal-Demokratiese Party te vorm. Die National Democratic Party, wat reeds 'n groot (alhoewel steeds onwettige) mag in Russiese Pole was, het in 1904 'n takorganisasie in Galicië gestig.
In 1908-1911 het militêre organisasies, veral die ZWC (Association for Active Struggle), ontstaan. In 1912 vorm die politieke partye wat aktief is in Galicië 'n Voorlopige kommissie van die Federale Onafhanklikheidspartye hulle ontduik konflik met die Oostenrykse administrasie deur te verwys na die toekomstige onafhanklikheid van Russies-Pole.
Aangesien Galicia minder geraak is deur die industriële revolusie as ander streke van Pole of die Oostenryk-Hongaarse Ryk, was oorbevolking van die landelike gebiede 'n probleem, emigrasie na die Amerikaanse hoog.
Die bevolking van Krakow het gestyg van 75,000 in 1890 tot 91,000 in 1900 en 150,000 in 1910 die syfers vir Lvov (Lemberg, Lviv) was 128,000 in 1890, 160,000 in 1900, 206,000 in 1910.
Russiese PANSLAVISTOORWRAGING het weinig weerklank gevind by die etniese Pole, maar 'n baie beter resonansie onder die Rutheniërs (Oekraïners) wat onderhewig was aan 'n beleid wat daarop gemik was om hulle in die Poolse beskawing te assimileer.
Slawiese stamme het in die 6de eeu nC na Pole gekom. Die eerste stad van die Polan -stam was Gniezno, saam met Poznan, die oudste hoofstad van Pole. Dit was daar, waar die eerste koninklike dinastie gewoon het, die Piaste, wat hul stamboom ontleen het aan die mitiese Piast, 'n wielmaker wat 'n dinastie gestig het wat tot 1370 geheers het. , terwyl Krakow die sentrale nedersetting van die Wislan -stam was.
966 Mieszko I, ('n lid van die Piast -dinastie, die skepper van die Poolse staat) is gedoop tydens sy huwelik met die Tsjeggiese prinses Doubrava. Wat hierna volg, was die doop van die voorheen heidense land.
1226 Mazoviese prins Conrad het die Orde van Teutoniese ridders na Noord -Pole genooi om hul hulp te kry teen die hardnekkige heidense Pruisen ('n Baltiese stam). Die ridders was nie baie suksesvol tydens die kruistogte nie, en dit was in Pole (en die Kaliningrad -enklawe), waar hul heerskappy floreer het. Teutonic Knights word later 'n gevaarlike uitdaging vir die ewe uitgestrekte Poolse staat.
1386 Om die bedreiging van die Duitse ridders die hoof te bied, het die Poolse en Litause dinastieë in Creva verenig. Beide onafhanklike state is beheer deur 'n monarg wat uit die Jagiellonian -dinastie van Litaue kom, en hulle het hul hoofstad Krakow gemaak.
1550 (ongeveer) Gdansk het meer as 30.000 inwoners, Krakow het 15.000 inwoners en Poznan 5.000. Wroclaw (Breslau) het 20 000, maar Silezië het destyds aan die Tsjeggiese kroon behoort. Warskou was nog net 'n klein hoofstad van die Mazovia -provinsie. Die grootste deel van die buitelandse handel het plaasgevind via die Vrystad Gdansk, en ongeveer 70% van die Poolse uitvoer was korrels (rog) en 30% beeste en pelse. Slegs Gdansk vervaardig meubels, horlosies, oonde en waardevolle produkte.
1610 Slag van Klutsjino (Klusin) – Die Russiese tsaar is deur Pole omvergewerp. Wladyslaw – son of Sigismund, was crowned Tsar in Moscow – the zenith of Polish power. This was followed by a series of wars against the Ukrainian Cossacks, the Swedes and the Turks. 90 % of state's financial resources were spent on warfare.
East Prussia, Duits Ostpreussen, former German province bounded, between World Wars I and II, north by the Baltic Sea, east by Lithuania, and south and west by Poland and the free city of Danzig (now Gdańsk, Poland). After World War II its territory was divided between the Soviet Union and Poland.