Regs Loopbane Opvoeding en opleiding
(Gaste Skrywer Henry Dahut, Esq.)
Gaste skrywer Henry Dahut, Esq. , skrywer van Marketing The Legal Mind en stigter van GotTrouble.com, bied insig in leer om te dink soos 'n prokureur .
Versigtig. 'N Loopbaan in die reg kan die manier verander wat jy dink.
Toe ek gevra word waarom ek 'n prokureur geword het, sê ek gewoonlik omdat dit soos 'n slim ding lyk. In teenstelling met sommige van my wetskool klasmaats, het ek geen illusies gehad om 'n goeie advokaat of 'n wettige geleerde te word nie.
Al wat ek wou, was 'n goeie inkomste en 'n gerespekteerde stasie in die lewe. Vir my was die wet 'n veilige loopbaankeuse, nie 'n passie nie.
My enigste bekommernis was dat ek, as 'n kreatiewe, emosionele, regterbrein-tipe, nie in staat sal wees om my gedagtes te doen wat dit ookal is wat prokureur se gedagtes as prokureurs dink nie. Maar 'n ou en effens bedwelmde prokureur wat ek by 'n brouwerij ontmoet het, het my vertel dat die werklike gevaar was dat wanneer jy begin dink soos 'n prokureur, dit moeilik word om enige ander manier te dink.
Daardie proses het op die eerste dag van die regskool begin toe die dekaan ons versteende eerstejaarsklas vertel het dat ons voor ons regsgeleerdes moes word om te leer hoe om soos prokureurs te dink. Een student het die senuwee gehad om die dekaan te vra hoe ons sou weet wanneer hy geleer het om as prokureurs te dink. Die Dekaan het teruggeskiet toe jy betaal word om te dink!
Ek het gou gesien hoe dink dat advokate eintlik bedoel het om ons redeneringstrukture te verander. Byvoorbeeld, geheue, terwyl belangrik vir sukses in die regskool, was 'n verre tweede om te leer hoe om soos 'n prokureur te redeneer.
Regsprofessors het niks meer gehad as om studente wat goed kan memoriseer nie, maar nie deur kwessies op hul voete te dink nie.
Dink soos 'n prokureur
Dink soos 'n prokureur vereis om binne die grense van induktiewe en deduktiewe vorme van redenasie te dink. As regstudente het ons 'n wêreld van streng dialoog aangegaan waarin abstrakte geformuleer en dan beskryf word, wat gewoonlik lei tot die ontdekking van 'n algemene beginsel of reël wat dan van 'n ander algemene reël onderskei word.
Ons het geleer hoe om ons fokus te verskerp en te versterk. En in die Pavloviese gees is ons beloon toe ons hierdie take goed verrig en bespot het toe ons hulle swak uitgevoer het. Die proses het ons geleer hoe om defensief te dink: Ons het geleer hoe om ons kliënte (en onsself) te beskerm en waarom ons stadig moet gaan, die valle moet vind, die risiko meet en bereken. En bo alles, nooit, laat hulle ooit sien dat jy sweet!
Ons het gou ontdek dat daar meer werk was as wat ons realisties kon bereik - tensy ons natuurlik byna elke wakker tyd spandeer het in die strewe na regskennis. Die mededingende aard van die leerproses het ons selfs harder gemaak en sommige sienings en persepsies versterk terwyl ander gedaal word. Dit sou uiteindelik die aard van ons gedagtes verander. Die doel was natuurlik vir ons om rasionele, logiese, kategoriese, lineêre denkers te word - opgelei om te skei wat redelik is van wat nie en wat waar is van wat vals is nie.
Nadat ons geleer het om op 'n nuwe manier te dink, het ons minder verdraagsaamheid vir dubbelsinnigheid gehad. 'N Nuwe geestelike struktuur het ontstaan ​​- 'n nuwe stel lense waardeur die struktuur van menslike sake gesien kan word. Dit was alles waarvoor ons gehoop het - 'n kwantumsprong vorentoe; 'n soort intellektuele transendensie.
Ons het alle rede gehad om te glo dat ons gou betaal sou word.
'N Nuwe Perspektief van die Wêreld
Dit blyk dat ek net genoeg linkerbrein vaardighede gehad het om my deur die wetskool en die kroeg te kry. Die pure geestelike gimnastiek wat nodig is, is 'n huldeblyk aan die plastisiteit van die menslike verstand. Tog is dit die moeite werd om te dink aan beide wat ons van die proses verkry het en wat ons dalk verloor het. Die waardes wat ons in die regskool geleer het, het begin oorval in ons persoonlike lewens. Onbewustelik begin ons met ander in verband met ons nuwe denkwyse verband hou met ander. Dit het ons sienings, menings en oordele begin kleur. In die proses het ons 'n paar vriende verloor en nuwes gekry wat meer geneig was om die wêreld te sien en te verstaan ​​soos ons gedoen het.
Die ou prokureur wat ek in die brouwery ontmoet het, was reg: Om te dink soos prokureurs het ons minder in staat gestel om die soort emosionele denke wat nodig is om kreatiewe keuses te maak, mense te bestuur en te inspireer en vinnig te reageer.
Gelukkig het ons egter geleer hoe om te leer om te leer hoe om te dink - ons het outodidakties geword. En om dié rede alleen was dit die prys van toelating.
Vandag is duisende prokureurs wat terugkom in kontak met hul regterbrein selves, nuwe loopbane in baie verskillende beroepe. Myself ingesluit. Ek het dertien jaar wet uitgeoefen en 'n klein en suksesvolle litigasiefirma gebou. Ongeveer tien jaar later het ek oorgeskakel uit die voltydse praktyk van die reg en my professionele beroep op bemarking en handelsmerk gevind - 'n kreatiewe sprong vir 'n prokureur.