Oligoseenfauna: kenmerke, habitat en evolusie Netwerk meteorologie
La Oligoseen-era was die derde en laaste van die tydperke wat die Paleogene periode van die era van Senosoïkum. Dit is 'n tydperk waarin die planeet veranderinge op die vlak van lewende wesens en geologie ervaar of waarneembaar is. Die Oligoseenfauna Dit kon floreer danksy 'n fundamentele verandering in die klimaat wat ideale toestande vir diere en plante laat vermeerder het.
In hierdie artikel gaan ons u vertel van al die kenmerke en evolusie van die Oligoseen-fauna.
3.3 Oligoseenfauna: canids
Hierdie era het ongeveer begin ongeveer 34 miljoen jaar en het ongeveer 23 miljoen jaar gelede geëindig. Gedurende hierdie tyd het die planeet merkbare veranderinge ondergaan. Die klimaat het 'n fundamentele rol gespeel in die ontwikkeling van flora en fauna. Hierdie veranderinge op die planeet het veroorsaak dat die diere hulself oor die hele planeet moes herverdeel.
Die oligoseen was 'n tyd wat spesialiste in die studie van geologiese tyd gefassineer het, aangesien hulle genoeg tyd en moeite bestee het om die verborge aspekte toe te lig. Die duur van die oligoseen is ongeveer 11 miljoen jaar, en gedurende hierdie tyd het die bewegings van die tektoniese plate voortgegaan en posisies bereik soortgelyk aan dié wat hulle vandag het.
Die Oligoseenfauna staan ​​bekend as die ouderdom van soogdiere. En dit is dat die groep soogdiere die een was wat die grootste diversifikasie en verskeidenheid gedurende hierdie tyd beleef het. Danksy die ontwikkeling en uitbreiding van diere kan bekende onderafdelings soos knaagdiere en honde geskep word. Wat die meeste uit die geologie van hierdie tyd val, is die Laramide-orogenie en die Alpiene orogenie.
Wat die klimaat betref, was die toestande wat hierdie periode gekenmerk het, baie ekstreem. Dit is gekenmerk deur baie lae temperature waarin die pale met ys bedek bly. Sommige ekosisteme is verander deur die afname in die wêreldtemperatuur. Kom ons ontleed die lewe beter.
Die Oligoseen-flora word veral gekenmerk deur naaldbosse wat saam met bladwisselende bome oorheers het. Hierdie woude is bereid om lae temperature te kan oorleef. Angiosperme het begin versprei na 'n groot aantal habitatte, om 'n wonderlike domein te hê.
As gevolg van die koue klimaat is 'n afname in tropiese woude waargeneem, wat vervang is deur kruidagtige plante en grasvelde. Verskeie soorte plante moes die werking van weidende diere wat hulle voed, ondervind. Kom ons ondersoek wat hierdie diere is.
Die Oligoseenfauna word gekenmerk deur baie groepe diere wat daarin kon slaag om te diversifiseer en te floreer ondanks die klimaatstoestande waarin hulle gevind is. In hierdie meer gediversifiseerde groepe diere vind ons voëls, reptiele en soogdiere. Sommige wetenskaplikes noem die Oligoseen-fauna die ouderdom van soogdiere. Dit is ongeveer die tyd van die senozoïese era wat anders kan versprei in terme van soogdiere.
'N Groot aantal nuwe soorte soogdiere verskyn, waaronder knaagdiere, honde, primate en walvisdiere. Ons gaan elkeen daarvan ontleed.
Binne die orde van knaagdiere vind ons 'n groter groep soogdiere wat tydens die Oligoseen-fauna ontwikkel het. Die kenmerk wat hulle help onderskei van die res, was die baie skerp snytande met verskillende gebruike. Een daarvan is om roofdiere te byt of aan hout te knaag. Die bekendste Oligoseen-familie van knaagdiere was die Eomyidae. Hulle was soortgelyk aan eekhorings van vandag, maar met 'n kleiner liggaam en boomgewoontes.
Hulle is 'n groep soogdiere wat gekenmerk word deur vyf vingers op hul ledemate te hê. Een van die belangrikste voordele van hierdie primate bo ander soogdiere is die teenoorgestelde duim. Daarbenewens het hulle plantvoet waarmee die hele voetsool kan beweeg. Die tandpatroon is veralgemeen en nie baie gespesialiseerd nie. Die primate wat op hierdie tydstip meer gereeld waargeneem kan word, was die maki en die taaier.
Die tarsier is 'n neef van 'n klein grootte van ongeveer 10 sentimeter. Die belangrikste kenmerke daarvan is dat hulle groot oë het wat hulle in staat stel om hul visie in die donker aan te pas. Hulle is ten volle op die slangediëte en spandeer die meeste tyd in die takke van bome.
Verder, die maki is 'n primaat wat in grootte kan wissel na gelang van die subspesie. Een van die kenmerke wat opval, is sy lang stert. Hierdie stert is dikwels langer as die volle lyf. Hulle oë is groot en dit laat hulle die donker sien. Hulle onderskei kleure nie goed nie, hoewel hulle vorms kan onderskei.
Binne die honde behoort hulle tot die groep wolwe en honde. Die belangrikste kenmerk daarvan is om 'n mediumgrootte lyf te hê en loop ondersteun deur die punte van die vingers. Hulle is vleisetende kos en baie van hulle is roofdiere. Hulle het in die Eoseen verskyn en later gediversifiseer.
Die groep soogdiere wat die meeste by die seelewe kon aanpas. Die belangrikste kenmerke daarvan is dat die voorpote aangepas is om vinne te kan word. Hul agterste vinne het mettertyd verdwyn. Hul asemhaling is pulmonêr, dus moet hulle gereeld na die oppervlak styg om lug in te neem.
Tydens die Oligoseen-fauna een van die grootste landsoogdiere wat ontwikkel is. Dit staan ​​bekend as die Paraceratherium. Dit het die benaderde afmetings gehad van amper 8 meter hoog en 7 meter lank. Dit was plantetende diere met 'n baie goed ontwikkelde reuksintuig. Dit was glad nie gesellig nie, maar hulle het 'n eensame leefstyl gehad. Blykbaar het hulle met mekaar baklei, hulle koppe gebots en hulle deur die bene van die skedel baie dikker as normaalweg beskerm.