Die dorp lê in 'n tipiese Karoo veld en word omring deur koppies. Die bekende Coleskop kan gesien word op 'n afstand van meer as 40 km. Vroeë reisigers het dit "Towerberg" ("Magic Mountain") genoem. Die snaakse ding oor hierdie koppie is dat as jy nader kom het dit nooit nader gelyk nie. Aan die voet van die berg was 'n vlei waar reisigers hulle diere laat suip het en daar het wild ook gereeld die plek besoek.
Colesberg het 'n ryk geskiedenis ook naby verbind met die legendariese karakters van Suid-Afrika se diamantbedryf.
John O'Reiley wat die eerste diamant wat in Suid Afrika gevind was van sy eienaar Schalk van Niekerk gekoop het, het dit na Colesberg gebring om getoets te word. Dit is gebruik om die voorletters "DP” van Draper en Plewman, 'n winkel wat nog bestaan, op die winkelvenster te krap. Nadat die klip getoets was, was dit na Dr Guybourne Atherstone 'n bekende geoloog gestuur. Hy het bevestig dat dit 'n diamant was en so het die "Die Diamond Rush " begin.
Tydens die Anglo Boereoorlog 1899 - 1902 het 16.000 Australiërs gedien met amptelike kommissies en 'n verdere 8000 by onreëlmatige Suid-Afrikaanse eenhede. Die eerste Australiese slagoffers het naby die dorp Colesberg en op 'n verlate stilhou plek vir treine, genoem Rensburg Siding gesneuwel. Die spoor is natuurlik vernoem na lede van 'n Van Rensburg gesin wat tot nou toe nie geïdentifiseer is deur die geskiedkundiges nie. 'n Poging sal nou aangewend word om hul agtergrond te verken en 'n feitelike weergawe van die verskillende skermutselings wat by Renburg Siding, Arundel, Australiese Hill, Nieu-Seeland Hill, Slingerfontein en plekke rondom Colesberg plaasgevind het te gee.
Tydens die ABW was hierdie seun in die tronk toe hy 16 jaar oud was. Die Engelse het hom gevang by die plaaslike tennisbaan by Colesberg. Hy was gevang as gevolg van 'n brief wat hy aan sy vader geskryf het, wat 'n Boere-agent in die tronk in Tokai, Cape was. Die jong Nicolaas was na Port Alfred gestuur as 'n 'ongewenste'.
Aan die begin van die Anglo-Boereoorlog, het Boere-magte van die twee Republieke die noordelike dele van die Kaap binnegeval en die gebied beset. Colesberg was vasgevang in 13 November 1899 onder die leierskap van generaal Hendrik Jacobus Schoeman (11 Julie 1840 - 26 Mei 1901) en kommandant Esias Reinier Grobler (3 Januarie 1861 - 31 Aug 1937). Die aankoms van die Boere het baie ondersteuning van die plaaslikes en 'n aantal van die burgers by die kommando's gevind. Op 14 November 1899 het 'n komitee ses plaaslike lede verkies om die Boere kommando's te help met benodighede en enige iets anders wat hulle ook mag nodig kry. Een van die lede was Nicolaas Albertus Janse van Rensburg, wat op Rietfontein, Arundel gewoon het. Hy was 'n baie bekende en baie invloedryke burger in die gebied gewees.
Generaal French gebruik die taktiek om die indruk te skep dat sy magte veel groter was as wat hulle werklik was. Die Boere het dus nie die inisiatief geneem om aan te val nie.
Uit 'n dagboek geskryf in Colesberg in Desember 1899 (Gehou by Colesberg Museum en inligting verskaf deur Belinda Gordon): "Die woede kant van die oorlog kan gesien word deur die Kerksaal as Tydelike Hospitaal te besoek van waar mans met verbinde koppe in verpleging gesien word, waar dit gesê te word dat hulle aan masels gely het. Na die skermutseling op Woensdag het mev Tuiskop? [die vrou van Cornelis Johannes van Rensburg] van Taaiboschlaagte so baie gewonde Boere in haar huis ontvang dat sy nie genoeg beddens vir almal gehad het nie en gestuur het na die Regering Skool koshuis departement vir 'n dos beddens. Die heuwels E & W van Colesberg is gesaai met die Boere en 'n spesiale mag van 600 is op die kruising gereed om voort te gaan op 'n oomblikke wanneer ‘n teken van bedreigin aan enige punt ervaar sou word. Die artillerie geskied kon rondom Arundel duidelik in Colesberg gehoor word ".
Op 10 Desember 1899 het Van Rensburg 'n besoek van Generaal Fouché ontvang wat hom meegedeel het dat die Engelse in besit was van Arundel. Hy het toe van Rensburg gevra of hy 'n paar van sy kamers by die plaashuis kon gebruik. Van Rensburg het geen besware teen hierdie versoek gehad nie en het sy toestemming dienooreenkomstig gegee.