Medikasie vir Huntington-siekte | Health Life Media
Medikasie vir Huntington-siekte
Alhoewel daar tans geen terapie beskikbaar is om die aanvang van Huntington Disease (HD) simptome te vertraag of sy progressie te voorkom nie, is daar ‘n simptomatiese behandeling vir pasiënte wat kan help om die lewenskwaliteit te verbeter en komplikasies te voorkom. Soortgelyk aan ander neurologiese siektes, plaas HD individue by ‘n hoër risiko van ervarings newe-effekte uit medikasie, veral kognitiewe nadelige effekte. Dit is belangrik om polipharmie te vermy indien moontlik. Simptomatiese behandeling vir HD kan in dwelms gesegmenteer word om die bewegingsversteurings medikasie te behandel wat vir psigiatriese of gedragsprobleme is.
Daar is eksperimentele terapieë vir HD wat in diermodelle sowel as menslike proewe getoets word. Die verkryging van kennis van voortgesette navorsing, om ‘n geneesmiddel vir HD te vind, behoort deel te wees van die sorgplan van die individuele pasiënt sowel as hul gesin.
Terapeutiese opsies sluit in dopamien-afbrekende middels soos reserpien tetrabenasien en dopamien-reseptor antagonis (bv. Neuroleptika). By die gebruik van hierdie middels vir langtermyn is daar die bykomende risiko vir nadelige newe-effekte. As ‘n pasiënt met HD Choreiese bewegings het, moet dit slegs farmakologies behandel word as dit aan die pasiënt inval word. Neuroleptika kan degenerasie veroorsaak in ander eienskappe van die siekte, soos rigiditeit en bradykinesie, wat verdere funksionele agteruitgang veroorsaak.
Die resultate van sommige studies het daarop gewys dat valproïensuur en klonasepam effektief kan wees in die behandeling van chorea, terwyl die resultate van ander studies minder afdoende is. In baie dokters se ervarings met behulp van valproiensuur en klonasepam, kan dit aanvanklik voordelig wees om te evalueer as gevolg van hul veiliger nadelige effekprofiele.
Tetrabenazine is ‘n dopamien-uitputting agent in Augustus 2008 deur die FDA gemagtig. Dit kan meer effektief wees as reserpien in die behandeling van chorea en minder geneig om hipotensie te veroorsaak. Die dosis word geleidelik getitreer en kan oor ‘n paar weke styg tot ‘n maksimum van 75-100 mg / d in verdeelde dosisse.
Gebruik Monoamine inhibitors
Antichorea-effekte van die sentrale monoamienafbrekende middel word geag geassosieer te wees met die effek daarvan op omkeerbare uitputting van monoamiene vanaf senuweesterminale, bekend as serotonien, dopamien of norepinefrien.
Deepelets-neurotransmitter-winkels van noradrenalien, serotonien en dopamien in senuweeselle in die brein, en sodoende die oordrag van elektriese seine vanaf die brein wat die beweging beheer deur omkeerbaarheid wat vesikulêre monoamien vervoerder 2 (VMAT2) belemmer, aan te pas.
Doeltreffendheid en veiligheid bevestig in ‘n gerandomiseerde, dubbelblinde, placebo-beheerde, multi-plek studie. Pasiënte behandel met tetrabenasien het betekenisvolle verbetering in chorea in vergelyking met pasiënte behandel met die placebo. Daar is addisionele navorsing wat hierdie gevolgtrekking ondersteun. Aangedui vir chorea gekoppel aan Huntington siekte.
Hierdie middel word via die mond toegedien. VMAT-2 inhibeerder word getoon as ‘n behandeling vir chorea wat met Huntington siekte verband hou.
Dopamien-afbrekende middel. Gebruik in die verlede om hipertensie te behandel.
Hierdie middels is in diens om spierspasmas in chorea te beheer.
Valproïensuur (Depakote, Depakene, Depacon)
Karboksielsuur wat algemeen gebruik word as ‘n antiepileptiese geneesmiddel, stemmingsstabilisator in manie, en profilaktiese middel vir ‘n migraine. Wanneer dit gemeng word met natriumvalproaat in 1: 1 molêre verhouding, genaamd divalproex natrium. Die toestel waardeur valproaat sy antiepileptiese effekte uitoefen, is nie bevestig nie; sy aktiwiteit kan gekoppel wees aan verhoogde breinvlakke van GABA. Geen groot kliniese proewe bestaan ​​om sy gebruik vir hiperkinetiese bewegingsversteurings te ondersteun nie, maar dit kan nuttig wees, soos geïmpliseer deur ‘n paar klein studies in pasiënte met chorea van verskillende etiologieë.
Die maksimum daaglikse dosis van 2000 mg in verdeelde dosisse (bod of tyd) is genoeg om te bepaal of die geneesmiddel effektief vir die individuele pasiënt sal wees.
Clonazepam behoort aan die bensodiasepienklas dwelms, wat die aktiwiteit van GABA, ‘n belangrike inhibitoriese neurotransmitter in CNS, verhoog.
Word gereeld gebruik as ‘n antiepileptiese middel. Kan voordelig wees in die behandeling van chorea, maar geen groot kliniese proewe bestaan ​​om die gebruik daarvan te ondersteun nie. Moenie parkinsonisme veroorsaak of die risiko van tardiewe sindrome dra nie, soos neuroleptika doen; daarom is ‘n voldoende toets van hierdie medikasie redelik voor die gebruik van dopamienantagoniste.
Maksimum daaglikse dosis van 2-4 mg verdeelbod / tyd is gewoonlik genoeg om effektiwiteit vir die individuele pasiënt te bepaal.
Hierdie middels kan choreiese bewegings by pasiënte verbeter.
‘N Antipsigotiese middel wat aan ‘n nuwer chemiese klas behoort, word bensisoksasool afgeleides genoem.
Dit word beskou as antagonis van tipe 2 dopamien- en serotonienreseptore.
Minder waarskynlik as tipiese neuroleptici om parkinsonisme te veroorsaak.
Dit is die aanvanklike of eerste van die butyrophenon-klas van vernaamste kalmeringsmiddels. Tipiese neuroleptika, soos haloperidol, is kragtige dopamien-reseptor antagoniste en word aanbeveel om slegs gebruik te word as geneesheer se laaste beroep om chorea te behandel.
Depressie is relatief algemeen by pasiënte met HD en moet so farmakologies behandel word as die diagnose van depressie gegee word. Depressie in vakke met HD kan dieselfde middels toegedien word vir die behandeling van depressie van enige ander oorsaak. SSRI’s kan as eerste-lyn terapie toegedien word, aangesien hulle ‘n lae nadelige effekprofiel, gerieflike dosering en veiligheid in die geval van oordosis het. Ander antidepressante kan gebruik word, insluitend bupropion, nefazodon, venlafaxien en die trisikliese antidepressante. Elektrokonvulsiewe terapie kan effektief wees indien ‘n vinnige ingryping nodig is en by pasiënte wat nie op verskeie proef effektiewe medisyne reageer nie.
Paxil is SSRI wat een keer per dag gebruik kan word. Die meeste pasiënte moet dit soggens neem, want dit kan stimuleer en kan slapeloosheid veroorsaak. As sedasie plaasvind, moet die geneesmiddel tydens slaaptyd geneem word. ‘N Paar pasiënte ontwikkel seksuele probleme, soos verminderde libido, anorgasmia, of ejakulatoriese vertraging.
Posted in Huntington's Disease (HD), Uncategorized Tagged Anticonvulsant, Antipsigotiese middels, Clonazepam, Deutetrabenazine (Austedo), Haloperidol (Haldol), Huntington-siekte, Paroxetine (Paxil), Risperidone (Risperdal), Tetrabenazine ( Xenazine)
← Begrip (Oedeem) Brain Swelling