Die komponis self sien as sy derde, volwasse stylfase die klaviertokkate van 1966, 'n stylfase wat sedert sy terugkeer na Suid-Afrika in 1972 verder verryk is, en opgevolg is deur 'n vierde (!) fase sedert ongeveer 1983, wat sy "Afrika"-wortels tot uitdrukking moes bring. Vir die komponis is hierdie laasgenoemde 'n "Damaskus-moment", en veronderstel sy eindelike musikale tuiskoms. Hy beskryf die styl van hierdie musiek gepas as "Afrosentriese impulse binne 'n Eurosentriese vormgewing". Die artikel is 'n poging om hierdie eienskappe en dié van sy ouer musiek onder 'n enkele stilistiese noemer te bring. Vir dié doel word sy stylontwikkeling gehanteer in ooreenstemming met Leonard Meyer se styldefinisie en sy idee van 'n "sketsanalise", dit wil sê 'n ondersoek na alle stilistiese sisteme, en geargumenteer ten gunste van hulle onderlinge verwantskappe en samehorigheid. Dit wil byvoorbeeld voorkom asof verwante stilistiese eienskappe herverskyn in verskillende werke uit verskillende tydstippe in sy loopbaan. Dit is selfs moontlik om reeds in een van die vroegste werke uit 1948 elemente te vind wat vooruitwys na die onlangse "Afrika"-reeks werke.