Die feit dat hy geen merkbare akademiese aanleg getoon het nie, sou daartoe lei dat alfred Beit 'n multi-miljoenêr word. Hy is in Duitsland gebore en omdat hy nie geskik geag is om universiteitsopleiding te ontvang nie, gaan werk hy in 'n familie-besighed wat in edelstene handel gedryf het.
Hy het baie aanleg hiervoor getoon en word in 1875 na Suid-Afrika gestuur as agent vir die Lippert-maatskappy. Hy het drie jaar lank vir hulle in Kimberley gewerk en toe 'n onafhanklike diamantkoper geword. Daaruit het hy gou 'n aansienlike inkomste verdien wat hy in vaste eiendom belê het. Vanaf 1880 gaan hy vennootskappe aan met groot diamanthandelaars. Sy vriendskap met Cecil John Rhodes lei in 1888 tot die vorming van De Beers Consolidated, met Beit as een van die oorspronklike lewenslange direkteure.
Kort na die ontdekking van goud aan die Witwatersrand het hy in vennootskap met Wehrner 'n maatskappy gestig wat gelyke aandag aan goud en diamante bestee het. Na veertien jaar in Suid-Afrika, vertrek Beit as bestuurder na die firma se kantoor in Londen. Op die ouderdom van 36 jaar was hy naas Rhodes die grootste mynmagnaat in Suid-Afrika. Onder die invloed van Rhodes het hy belanggestel in die gebied noord van die Limpoporivier en in 1891 'n reis na Masjonaland onderneem. Hy identifiseer die behoefte aan verbindingsweë in Suid-Afrika.
Hierdie kleredrag is deur die Moslems in Indië gedra, is pai jamahs genoem en is daar deur die Europeërs ontdek. Dit was 'n wye broek wat by die middellyf vasgebind is. Maar oorspronklik kom die woord waarskynlik uit Persies paejamah, letterlik 'beenklere'.