Alledaagse omgewings en aktiwiteite, van vervoer tot skermtyd tot eet, is byna uitsluitlik aangepas vir langdurige sit. (Canva / Unsplash / Pixabay)
Die COVID-19-pandemie het 'n aantal nuwe gedrag in daaglikse roetines bekendgestel, soos fisiese afstand, maskerdrag en handdesinfisering. Intussen is baie ou gedrag soos die bywoning van geleenthede, uiteet en vriende sien opsy gesit.
Een ou gedrag wat egter voortduur, en is waarskynlik versterk as gevolg van COVID-19, sit - en dit is nie verbasend om te sien waarom nie. Of u sit tydens vervoer, werk, skermtyd of selfs etes, alledaagse omgewings en aktiwiteite is byna uitsluitlik aangepas vir langdurige sit. As sodanig is die oorgrote meerderheid van ons wakker dag, soos sittende gedrag, soos om te sit.
Pre-COVID-19-ramings plaas die gemiddelde Kanadese volwassene se sittende gedrag ongeveer 9.5 uur per dag. Huidige daaglikse sittende tyd is waarskynlik selfs hoër as gevolg van tuis-bestellings, beperkings op besighede en ontspanningsgeriewe, en verhoogde gesondheidsangs.
Gesondheid teenoor welstand
Dit is 'n probleem, aangesien daar gekoppel is aan chroniese oormatige vlakke van sittende tyd groter risiko vir diabetes, hartsiektes, sterftes en selfs sommige kankers. Vir baie mense is hul oordeel en gevoelens oor hul lewensgehalte (ook bekend as subjektiewe welstand) kan belangriker en belangriker wees om hul gesondheidsbesluite en -gedrag in te lig as om chroniese siektes te ontwikkel.
Subjektiewe welsyn omvat 'n individu se eie evaluering van hul lewensgehalte. Dit bevat konsepte soos beïnvloed (positiewe en negatiewe gevoelens) en lewenstevredenheid. Dit is interessant dat hierdie evaluerings in stryd is met fisiese gesondheidsresultate. 'N Persoon kan byvoorbeeld suikersiekte hê, maar nog steeds 'n goeie subjektiewe welstand hê, terwyl iemand met geen fisiese gesondheidstoestande 'n swak subjektiewe welstand het nie.
Dit is belangrik, want dit beteken hoe 'n individu oor sy eie gesondheid voel, nie altyd ooreenstem met wat hul liggaam kan toon nie. Daarom is die evaluering van subjektiewe welstand noodsaaklik vir die skets van 'n geheelbeeld van gesondheid.
Verskillende kontekste van sit
Relatief min navorsing het die verband tussen sittende gedrag en subjektiewe welstand ondersoek. Om hierdie verhoudings te verken, is belangrik, aangesien verskillende kontekste van sit - soos sosialisering versus skermtyd - verskillende gevoelens of oordele oor subjektiewe welstand kan oplewer, in teenstelling met die verband tussen liggaamlike gesondheid en sittende gedrag, wat is geneig om meer konsekwent te wees.
Aangesien gesondheidsielkundiges op fisieke aktiwiteit en sittende gedrag gefokus het, het ons die wetenskaplike literatuur hersien die beskrywing van verwantskappe tussen maatreëls van sittende gedrag soos fisiese onaktiwiteit en skermtyd, en subjektiewe welsyn soos weerspieël deur affek, lewensbevrediging en algehele subjektiewe welsyn.
Ons oorsig lig drie hoofbevindings uit. Eerstens het sittende gedrag, fisieke onaktiwiteit en skermtyd swak, maar statisties beduidende korrelasies met subjektiewe welsyn getoon. Met ander woorde, diegene wat gerapporteer het dat hulle meer gereeld sit en langer periodes spandeer sonder fisiese aktiwiteit, het 'n laer positiewe invloed, 'n hoër negatiewe invloed en 'n laer lewensbevrediging gerapporteer as diegene wat minder sit en meer beweeg.
Ons het ook gevind dat hierdie verhouding die duidelikste is in studies waarin mense wat baie sittend was, vergelyk word met diegene wat meer aktief leef.
Nie alle sit is sleg sit nie
Sommige kontekste van sit, soos lees, instrument bespeel of kuier, het positiewe assosiasies gehad. (Unsplash / Jonathan Chng)
Ons tweede hoofbevinding hou verband met die konteks van die sittende gedrag. Terwyl baie studies algehele sittende gedrag en liggaamlike onaktiwiteit ondersoek, het sommige studies spesifieke kontekste of domeine van sit en die verband met subjektiewe welsyn ondersoek. Hierdie studies het aan die lig gebring dat verskillende domeine van sittende gedrag unieke verhoudings met subjektiewe welsyn het.
Skermtyd is byvoorbeeld konsekwent en negatief geassosieer met subjektiewe welsyn. Domeine soos om te kuier, 'n instrument te speel en te lees, toon egter positiewe assosiasie met subjektiewe welstand. Hierdie resultate verskil van die tradisionele gesondheidsverwante sittende gedragnavorsing, waarin alle sittende gedrag word as skadelik vir die gesondheid beskou.
Ons oorsig dui daarop dat sommige soorte sittende gedrag voordelig vir lewensgehalte kan wees. Inteendeel, nie alle sitplekke is dieselfde in terme van subjektiewe welsyn nie. As mense dus probeer om hul sittyd te verkort, moet hulle nie net oorweeg om te verminder nie, maar ook om te verminder.
Minder sit is goed vir almal
Ons derde belangrikste bevinding het betrekking op algehele sittende en selfwaarnemende vlakke van sittende gedrag. Die meeste studies het 'n swak statisties beduidende verband tussen hoër algemene sittende tyd en laer subjektiewe welstand gevind. In studies waar die deelnemers gevra is om hul sittende gedrag te vergelyk met die hoeveelheid wat hulle normaalweg sit, het diegene wat hulself as meer sittend as gewoonlik beskou, beduidend swakker subjektiewe welstand gerapporteer.
Hierdie bevindings dui daarop dat hoeveel 'n individu oor die algemeen sit, miskien nie soveel belangrik is as hoeveel 'n individu sit in vergelyking met hul gewone sitvlak nie. Dit lei af dat enigiemand, ongeag hoeveel hy normaalweg sit of fisies aktief is, kan moontlik voordeel trek uit minder sit.
COVID-19 beïnvloed steeds die daaglikse lewe en roetines. Selfs as besighede en gimnasiums uiteindelik weer oopgaan, en ons gemakliker voel om met ander te vergader en uiteindelik ophou om maskers te dra, sal ons beslis bly sit en sit, sal ons steeds voel hoe ons voel. Alhoewel ons miskien nie al ons sitplekke kan uitskakel nie, kan ons almal bedag wees op die hoeveelheid wat ons kan verminder en waar ons dit kan verminder om gesonder te wees. en voel beter.
Wuyou Sui, Postdoktor, laboratorium vir gedragsgeneeskunde, skool vir oefenkunde, liggaamlike en gesondheidsopvoeding, Universiteit van Victoria en Harry PrapavessisProfessor, kinesiologie, Wes-Universiteit