Hoe om `n werk te skryf: 16 stappe (met foto`s) - wikihow
Hoe om `n werk te skryf
`N Play behels drama en aksie in sy suiwerste vorm. Die enigste ding waarmee jy moet werk, is met karakters en taal. As jy wil aansluit by die geledere van Shakespeare, Ibsen en Arthur Miller, moet jy `n vet verhaal ontwikkel wat gebaseer is op karakters wat in `n teater verteenwoordig kan word. Met `n bietjie geluk, sal jy die opwinding beleef om jou voltooide werk te sien, gerig en uitgevoer in die teater.
Deel 1ontwikkel jou storie
Deel 2skryf konsepte
Deel 3formateer jou werk
Ontwikkel jou storie
Begin met die karakters. Die toneelstukke is tekste gebaseer op karakters. Aangesien dit basies uit baie dialoog tussen mense bestaan, moet die karakters so geloofwaardig as moontlik wees. In die groot toneelstukke word die interne spanning tussen die karakters in eksterne vorms voorgestel. Met ander woorde, hulle moet probleme hê wat in hul gedrag weerspieël word.
Wat wil jou karakter hê? Wat verhoed dat jy kry wat jy wil? Wat raak jou pad?
Dink aan interessante werk kan `n goeie manier wees om `n karakter te ontwikkel. Wat is die moeilikste werk wat jy kan voorstel? Watter werk is jy al ooit nuuskierig oor? Watter soort persoon word `n podiatrist? Hoe kan jy so `n werk kry?
Moenie bekommerd wees oor die naam of die fisiese beskrywing van jou karakter nie. Jy kry niks en weet dat `n karakter Jose genoem word, wat 1,90 m (6 voet 4 duim) meet, abs gemerk het en soms hemde dra. Hou by `n enkele merkwaardige en onthullende fisiese eienskap. Miskien het jou karakter `n litteken op die wenkbroue wat veroorsaak word deur `n hap byt of miskien nooit kortbroek dra nie. Dit onthul iets oor hom en gee hom diepte.
Oorweeg die raamwerk van die werk. Die raamwerk van die werk is die plek en tyd waarin die storie plaasvind. Om jou karakter in `n gespanne situasie of plek te plaas, is `n belangrike manier om drama te skep. Die kombinasie van die karakter met die raamwerk kan ook `n goeie manier wees om die eerste te ontwikkel en die soort storie te ontdek wat kan ontstaan ​​wanneer dit in daardie omgewing geplaas word. As `n voetheelkundige dit is interessant om jou, wat oor `n voetheelkundige in Texas?, Watter soort karakter word `n voetheelkundige in Texas? Hoe kan jy daardie punt bereik?
Wees so spesifiek as moontlik wanneer jy die raamwerk van die werk ontwikkel. "Die hedendaagse dag" is nie so interessant nie. "Dr. Wilson is om 3.15 uur voor `n kerk. op `n goeie Vrydag. " Hoe meer spesifiek jy is, hoe meer moet jy werk.
Dink na oor watter ander karakters die raamwerk kan aanbied. Wie werk in die podiatrist se kantoor? As dit `n familiebesigheid is, miskien is dit die podiatrist se dogter. Wie het `n datum op Vrydag? Wie is in die wagkamer? Waarvoor is dit?
Vind uit die interne geskiedenis. Die "interne" storie verwys na die sielkundige konflikte wat binne die karakters voorkom. Dit word wyd deur die geskiedenis weggesteek, maar dit is belangrik dat u `n idee het van dit terwyl u die werk skryf. Die interne storie sal die karakters lei deur die besluite wat hulle deur die plot maak. Hoe meer die interne geskiedenis, hoe makliker sal dit wees om oor die karakters te skryf. Hulle sal hul eie besluite neem.
Miskien wou die podiatrist `n spesialis in breinoperasie wees, maar het nie die moed gehad om dit te doen nie. Miskien het die podiatrieprogram die minste inspannende skedule gehad en toegelaat dat jou karakter laat opstaan ​​en vier sonder om enige onderwerp af te keur. Miskien voel die podiatris baie ongelukkig en ontevrede omdat hy nooit sy tuisdorp verlaat het nie.
Pas die interne geskiedenis met die eksterne een. Die slegte erwe is gerig op die verlede en die goeie na die toekoms. Dit sal interessant wees om `n werk waarin die voetheelkundige praat eindeloos oor hoe liewer nie werk in die veld en dan self dood te maak met skoenpolitoer het. In plaas daarvan, vind `n dramatiese situasie waarin jy jou karakters kan plaas om hul mettle te toets en op een of ander manier te verander.
As dit Goeie Vrydag is, kom die podiatrist se afgetrede ouers (voormalige podiaters) vir die Paasdaand. Het hy `n voetheelkundige selfs godsdiens?, Gaan hy na die kerk?, Het by die huis kom en skoon dit voor dit die naweek begin?, Sy pa sal jou vra om jou bunions kyk, nou weer?, Sal Die druppel wat die glas mors? Wat sal gebeur?
Verstaan ​​die beperkings van die scenario. Onthou dat jy nie `n fliek skryf nie. `N Werk is basies `n reeks gesprekke in ontwikkeling tussen mense. Die fokus moet in die spanning tussen die karakters, in die taal en in die ontwikkeling daarvan wees, sodat hulle geloofwaardige mense kan word. Dit is nie `n goeie plek om te veg met gewere en motorjagters nie.
U kan ook die tradisionele teater verlaat en `n toneelstuk skryf met tonele wat onmoontlik is om op die verhoog te doen as `n manier om die skryfwerk self te verken. As jy nie beplan om die toneelstuk werklik te vertoon nie, behandel dit as `n ander vorm van a gedig. Bertolt Brecht, Samuel Beckett en Artaud was innoverende eksperimentele avant-garde werk wat opgeneem gehoor deelname en ander absurd of surrealistiese elemente in sy werk.
Lees `n bietjie drama en kyk na produksies. Net soos jy nie probeer om `n roman te skryf as jy nog nooit een gelees het nie, is dit `n goeie idee om jouself te vergewis van die wêreld van kontemporêre teater. Kyk na die werke wat jy gelees het en wat jy graag wou sien hoe hulle op die verhoog verander. David Mamet, Tony Kushner en Polly Stenham is gewilde en bekende dramaturge.
Dit is belangrik om nuwe werke te sien as jy een gaan skryf. Selfs as jy `n goeie werkende kennis en liefde vir Shakespeare het, is dit belangrik om jouself te vergewis van wat nou gebeur. Jy leef nie in die tyd van Shakespeare nie, so dit sal nie sin maak om werke van daardie styl te skryf nie.
Skryf `n verkennende konsep. Selfs as jou idee vir die werk "Paasfees met die podiatrists" blyk dat jy `n belangrike prys wen, moet jy tydens die skryfwerk verras wees. Jy mag dalk die helderste idee in die wêreld hê, maar jy moet dit nog steeds afskryf en die verrassing toelaat om die vergelyking in te voer.
In die verkennende konsep, moenie bekommerd wees oor die opstel van die werk of skryf dit korrek nie, laat net alles uit wat jy moet verlaat. Skryf totdat jy `n begin, middel en einde vir jou werk het.
Miskien sal `n nuwe karakter in die storie verskyn en dit sal alles verander. Laat dit gebeur.
Probeer om die werk so klein as moontlik te hou. `N Werk is letterlik `n stuk van `n lewe, dit is nie `n biografie nie. Terwyl dit aanloklik om te wil tien jaar oor te slaan in die toekoms of maak die hoofkarakter word oorleef deur sy werk as `n pedicure en word `n akteur kan wees, `n toneelstuk is nie die mees geskikte vir hierdie tipe van seismiese verskuiwings in karakter.
Jou werk kan eindig met `n eenvoudige besluit of met `n karakter wat iets konfronteer wat nog nooit voorheen gekonfronteer is nie. As die werk eindig met `n persoon wat selfmoord pleeg of iemand anders doodmaak, moet die einde heroorweeg word.
Kyk altyd na die toekoms. In die eerste konsepte skryf jy waarskynlik baie onakkurate tonele sonder om regtig heen te gaan. Dit is goed Soms, moet jy maak die karakter het `n lang en ongemaklike gesprek by `n ete saam met sy broer iets wat gee jou `n hele nuwe perspektief van drama kry. Uitstekend! Dit beteken dat jy goed doen, maar dit beteken nie noodwendig dat die hele aandete belangrik is vir die werk nie.
Vermy tonele waarin die karakter alleen is. Niks kan gebeur in `n scenario waarin `n karakter alleen in die badkamer is wat in die spieël kyk nie.
Vermy om te veel voordragte te maak. As die ouers van die podiatrist gaan aankom, moenie met twintig bladsye uitstel nie. Maak dit so gou moontlik moontlik om jou meer materiaal te gee om mee te werk. Maak dit vir jou maklik.
Vind die stemme van die karakters. Die karakters sal hulself deur hul taal openbaar. Die manier waarop hulle kies om dinge te sê, is dalk meer belangrik as wat hulle eintlik sê.
Wanneer die chiropodist se dogter vra: "Wat is verkeerd?" Die manier waarop haar pa reageer, sal die gehoor vertel hoe om die konflik te interpreteer. Miskien rol sy haar oë op `n dramatiese manier en sobs sê "Alles!" En gooi `n stapel papier in die lug om haar te laat lag. Maar in werklikheid weet ons dat daar iets verkeerd is waarop dit speel. Ons sal na die karakter anders kyk as wat ons wil as hy iets sê soos "Niks, gaan terug werk toe nie".
Moenie toelaat dat jou karakters hul interne konflikte uitdruk nie. `N Persoon moet nooit skree nie: "Ek is net `n man se dop sedert my vrou my verlaat het!" Of iets wat hul innerlike konflikte uitdruklik openbaar. Laat hom sy geheime behou. Jy wil hê dat jou optrede vir hulself moet praat in plaas daarvan om hulle te dwing om hulself aan die gehoor te verduidelik.
Kyk wat jy geskryf het. Wat sê die skrywer? "Moenie jou persoonlike voorkeure insluit nie." Jy moet `n ernstige kritikus wees op jou eerste konsepte, wat gewoonlik in wanorde is, om hulle die sterk en realistiese drama te maak wat jy wil skryf. Knip onnodige tonele, nuttelose karakters en maak die werk so kompak en vinnig as moontlik.
Hersien jou konsepte met `n potlood en sirkel al die oomblikke wat `n pouse in die drama vestig, en onderstreep diegene wat dit vorder. Raak ontslae van alles wat in die sirkel ingesluit is. As jy uiteindelik 90% van wat jy geskryf het, sny, so wees dit. Vul die spasies weer in met dinge wat die storie laat vorder.
Skryf soveel konsepte as wat nodig is. Daar is geen korrekte bedrag vir konsepte nie. Hou aan om dit te skryf totdat u voel dat die werk afgehandel is, totdat dit bevredigend is vir u en totdat dit aan u verwagtinge rakende die storie voldoen.
Stoor al die weergawes van die konsep, sodat jy vry kan wees om risiko`s te neem en terug te keer na die ou weergawe as jy wil. Woordlêers is klein, dus is dit die moeite werd om te doen.
Formateer jou werk
Verdeel die plot in tonele of dade. `N Handeling is `n mini-werk van homself en bestaan ​​uit verskeie tonele. `N Gemiddelde werk het 3 tot 5 handelinge. Gewoonlik, `n toneel sal `n sekere aantal karakters hê. As `n nuwe karakter bekendgestel word of as een van hulle elders gaan, beteken dit dat jy na `n ander toneel gaan beweeg.
`N Handeling is moeilik om te onderskei. Byvoorbeeld, die verhaal van die podiatrist kan sy eerste daad beëindig met die aankoms van die ouers en die bekendstelling van die hoofkonflik. Die tweede handeling kan die ontwikkeling van die genoemde konflik behels, wat insluit die tonele waarin die ouers met die podiatrist beredeneer, die voorbereiding van die Paasdinee en die bywoning van die kerk. In aksie drie kan die podiatrist met sy pa versoen en `n blik op sy siek voet sien. Die einde
Hoe meer ervaring jy met skryfwerk kry, hoe meer jy kan dink in terme van dade en tonele soos jy die aanvanklike konsep skryf. Maar moenie aan die begin daaroor bekommerd wees nie. Die formaat is baie minder belangrik as om die drama op die regte manier te doen.
dit sluit die instruksies vir die scenario. Elke toneel moet begin met die instruksies vir die scenario waarin jy die fisiese komponente daarvan kortliks beskryf. Afhangende van jou storie, kan hierdie instruksies baie uitgebrei of redelik eenvoudig wees. Dit is jou kans om die manier waarop die werk aan die einde sal kyk, te beïnvloed. As dit tydens die eerste daad belangrik is om `n geweer op die muur te hê, sit dit daar.
Dit bevat ook die karakter se instruksies dwarsdeur die dialoog. Die akteurs sal hul eie vryhede met die dialoog inneem en beweeg soos hulle wil of soos die direkteur aandui, maar dit is handig om veral belangrike fisiese bewegings in die hele dialoog te hê. Byvoorbeeld, dit is waarskynlik belangrik om `n soen te gee, maar moenie dit oordoen nie. Jy hoef nie elke oomblik die fisiese bewegings van `n karakter te beskryf nie, omdat die akteurs hierdie aanduidings sal ignoreer.
Benoem die dialoog van elke karakter. In `n werk word die dialoog van elke karakter gemerk met sy naam in hoofletters, ten minste ongeveer 10 cm. Sommige dramaturge sal die dialoog fokus, maar dit hang af van jou. Jy hoef nie aanhalings of ander kenmerkende kenmerke te gebruik nie, net die taal skei deur die karakter se naam in te sluit elke keer as jy praat.
Skryf die voorlopige bladsye. Dit sluit in enige proloog wat u graag in die werk wil plaas, `n lys van die karakters met `n kort beskrywing van hulle, enige aantekeninge wat u wil insluit oor die staging of ander riglyne en moontlik `n opsomming of kort uiteensetting van die werk in as jy van plan is om dit in teaterwedstryde aan te bied.
Jy glo nie die karakters voordat jy die plot skryf nie. Soos jy skryf, sal jy weet wanneer dit nodig is om die karakters te plaas en wat hulle moet doen.
Dit bied `n tyd tussen tonele om toneelveranderinge te maak en vir die akteurs om hul posisies te beklee.
Moenie bekommerd wees oor die name nie. U kan dit later verander.
As die skou nie `n komedie is nie, wees versigtig met snaakse dinge. Mense word gouer aanstoot gegee in shows wat nie komedies is nie. As dit `n komedie is, het jy `n veel groter verskeidenheid as wat jy kan sê. Maar doen niks te sleg nie, soos rassistiese of seksistiese grappies, kinders wat nie sê woorde sweer nie (dit gebeur net in flieks). Miskien kan jy van tyd tot tyd godsdienstige grappe insluit, hoewel sommige mense hulle ernstig kan neem.
Jy kan oomblikke skryf waarin die karakters by die huis kom (die huis is die gehoor). Dit is iets wat jy baie in musikale sien, maar as dit nie nodig is nie, moenie daarmee oordryf nie.