Ek het hierdie doodssertifikaat gevind. Is dit die doodssertifikaat van die skrywer van die boek? As dit die geval is, is hy 53 jaar gelede oorlede. Martinvl (kontak) 10:28, 3 Februarie 2016 (UTC)
Na aanleiding van 'n anonieme gebruiker poog ek om hierdie vraag te beantwoord. Ek wil hierdie vraag eintlik oorlaat aan ons ekonome, Adriaan Joubert en Voyageur, wat 'n deegliker antwoord kan bied [miskien diep gebraai met 'n Neo-Keynesiaanse sousie...].
Indirek gaan dit afhang hoe jy die regering as sodanig beskou. Vir my is die regering slegs 'n liggaam wat my belasting gebruik om die sleurwerkies te doen, sodat die doodgewone ou dit nie hoef te doen nie. In daardie tyd kan ek "nuttiger" werk doen of MEGABUCK$ maak [en nog meer belasting betaal].
Dit sal werklik lastig wees as elkeen nou na sy eie lopende waterpype moet omsien, sy eie dam moet bou, sy eie pad moet teer, sy eie riool moet verwerk, sy eie lughawe in stand moet hou, boonop polisieman en Nurse Betty moet speel. En ons elkeen het nie genoeg tyd en veral geld om hierdie saak te behartig nie. Daarom soek ons 'n liggaam, waartoe elkeen sy regmatige deel bydra, sodat die diens en infrastruktuur flink en vinnig kan geskied deur geskikte persone aan te wys wat bereidwillig is om hierdie sleurwerkies te doen. In digterlike taal geskryf: sterk gemeganiseerd.
Daar is ook die perke op die staat wat ek persoonlik stel: die staat het nie nodig om kerke "streamlined" te maak soos in die geval van die Volkskerke in Europa nie. Ook vind ek nie staatsielkundiges nodig om egskeidingsake by te staan soos in Denemarke nie. Waarom moet ek so selfsugtig wees om 'n ou tannie se belastinggeld te gebruik omdat my 15de liefdesverhouding nie uitgewerk het nie? Ek gaan spreek eerder 'n dominee vir R0,00.
Kultuur is egter ook 'n moeilike ding waaraan jy nie geld kan koppel nie. Ek het genoeg toerismeklasse vanaf hoërskool tot universiteit in die Geo-afdeling geloop om die nadelige impak van toerisme byvoorbeeld op kultuur te sien. As jy munt wil slaan uit kultuur, gaan jy **noodwendig jou kultuur verloor deur statika en meganiese vertonings aan toeriste: want kultuur vloei saam met die tyd. Die lewenswyse van destyds en vandag verskil deur lewenshoudings en die materiaal wat beskikbaar is. Museums en monumente [regeringsopgerigte of -gekoopte geboue wat toegangsgeld vra] is, afgesien van die toeriste- en beperkte inligtingswaarde, vir my van veel minder belang as 'n begraafplaas wat voortdurend gevandaliseer word. 'n Begraafplaas beskou ek as 'n openbare klipargief waarvan die duur grafstene deur die burgers self opgerig en betaal is. Wie moet verantwoordelikheid hiervoor aanvaar? Soos reeds gesê, stel ek 'n begraafplaas gelyk met 'n openbare biblioteek of argief.
Nou, al hierdie geld kry ons van die belastingbetaler af en miskien die paar sent wat die staat deur wapenvervaardiging maak [landbouprodukte op staatsgrond is daarteenoor 'n grap]. Maar geld alleen gaan nie die werk doen nie - daarvoor het jy mense nodig. Verkieslik kundiges.
Maar die staat se rol is, wat my betref, nie om geld te maak soos 'n sakebedryf nie. Sy topprioriteit is besteding en werkskepping [om landsburgers in diens te kry] by watter funksie op 'n gegewe tyd noodsaaklik is om die samelewing meer "uitgestryk" te maak en soos stroop te laat loop.
Dit is daarom niks vreemd om geboue opgerig te sien wat binne 10-30 jaar in spookdorpe verander nie. Ek was al by baie sulke openbare plekke: dit voel asof jy in 'n Resident Evil-fliek loop. Hul doel is uitgedien. Wat aanvanklik na 'n oplossing gelyk het, word 'n wit olifant, afhangend hoe die eksterne faktore en makro-klimaat draai.
En tog, die staat is, wat my betref, terselfdertyd ook net 'n wegspringblok vir diegene wat van die landelike nedersettings na die stedelike nedersettings verhuis. Laat ek verduidelik.
In Die Afrikaner in die beroepslewe van die stad maak Dr. S. van Wyk 'n etno-studie tussen die Afrikaner en Engelse (maar ook ander buitelanders) se welvaart in die stad (1968). Sy bevinding is dat die Engelse [net soos baie Duitsers] lankal "stedelinge" was by hul aankoms in Suid-Afrika. D.w.s. hulle is nie meer afhanklik van die staat nie, maar het 'n sterk 'stedelik-industriële tradisie'. Die belangrikste opmerking is op bl. 237-238: a) Die Afrikaner het inderdaad teen 1960 nog 'n baie groot agterstandin die beroepswêreld gehad deurdat hy in 'n veel groter mate as die nie-Afrikaner in die minder aantreklike en minder lonende beroepe gestaan het. Hy begeef hom veral in die kollektivistiese of owerheidsektor."
Die staat beskou ek daarmee as slegs 'n manier om genoeg geld te kry van so 'n aard dat die onmiddellike nakomelinge van "ontlandelikes" darem 'n tersiêre kwalifikasie kan opdoen om selfvoorsienend te word - d.w.s. in die privaatsektor opgeneem word. Indien dinge wel vlot verloop, en die klimaat is gunstig, kan die entrepreneurs hul eie sake oprig en inisiatief neem [sonder om deur 'n staatsdiens voorgeskryf te word], sodat meer belasting ingevorder kan word, en die proses hom kan herhaal.
Daar is natuurlik onderwyseresse wat sal teem hoe lief hulle die ou kotsgesiggies het, maar dit beskou ek eerder as "roeping".
Die anonieme bydraer is 100% reg. Ek het die staat juis as 'n STELSEL verduidelik. Kotsgesiggies is ons plaaslike spotnaam vir kindertjies/peuters omrede hulle mondjies of bekwyl of vuil lyk. Op 'n keer het 'n dominee voor ons daardie woorde in VSCV-kringe op hoërskool gebruik, en ons het dit skreeusnaaks gevind. Ek dink ek het pas, sonder dat ek dit geweet het, 'n Rorschachtoets uitgevind.
Jcwf het kotsgesiggies rooi gemaak, as jy in die geskiedenis gaan kyk. Hierdie betrokke senior lektor in die Chemie doen [net soos Van Helsing, die Hollander in Dracula] nooit iets om dowe neute nie, al doen hy dit fyn of dikwels met onortodokse metodes. Dit is duidelik dat hy wou weet wat die woord beteken.
Die rede hoekom ek etno- gebruik het, en aangedik het, was omrede ek nie in rasse-indeling glo nie, en dit duidelik so aan die publiek wil oordra. Hier het jy 'n groep wat hulself as "EEN" beskou, wat uit die platteland opkom, vs. diegene in die stad. Hulle praat dieselfde taal en beskou hulself as 'n eenheid.
Die hele rasseteorie beskou ek as 'n mite en 'n klug, hoewel 'n ander vorm van onderskeid jare lank voorkom:
As jy nog in die ou woordeboeke die woord "ras" naslaan, dan kry jy die verwysing na volke - die Engelse ras, die Duitse ras, die Afrikanerras, die Russiese ras. Hou dit in jou agterkop.
Ons moenie vergeet dat politiek/magsuitoefening wel die laagste vorm is wat in elke liewe dier leef nie. Om nou 'n gedagtesprong te maak: Die politici sal juis daardie vergelykbare "dierlikheid" in die mens uitbuit op elke liewe wyse [misleiding in die openbaar] om punte aan te teken om heerskappy te behou. En watter magtiger wapen kan hulle nie gebruik as die niksseggendste en grootste orgaan van die menslike liggaam, wat die mens nie kan verander nie - jou velkleur. Nie jou kultuur wat veranderlik is nie, nie jou mentaliteit wat veranderlik is nie, maar jou velkleur. En vir die een of ander rede steek hier sensitiwiteit agter. "Skin-deep feelings?" Die mens het gelukkig wel die keuse of hy bo hierdie "dierlikheid" wil uitstyg, of nie.
Gestel ek is 'n wit kolliehond wat 'n lamppaal verbystap. Ek lig my been en laat 'n dun goue straaltjie wat die boodskap uitbring: "Blank is beter, swart is sleg". Nou kom 'n swart Dobermann verby, snuf, kry 'n wrang smaak, en lig ook sy been: "Swart is suiwer, blank is boos." Dan stap 'n Wolf verby, snork van minagtig, en laat ook sy druppel sterk ammoniak vloei. G'n hond het ooit weer die lamppaal gebruik nie.
Wat het ek probeer bewys: Absoluut NIKS is bereik nie. Dit is tydverspilling [kyk wat doen ek nou!], dit is retoriek, bekpoep, dit plaas mense op 'n dwaalspoor - tyd wat gebruik kon word om jou eie tuisgemaakte helikopter te bou.
Ek wil eerlikwaar nie eens 'n tafel deel met die stuk XXX [afgelei uit die Grieks kakos, wat sleg beteken] waarmee my suster tans uitgaan nie. Of hy nou dieselfde huidspigment as ek deel en toevallig ook Afrikaans as moedertaal praat, verseg ek om met hom te praat - want, in my persoonlike digotomie, beskou ek hom as 'n breker, 'n uitgeworpene van die samelewing wat lankal in die jare van Robin Hood 'n outlaw/"voëlvryverklaarde" genoem sou word. Hy wil hom nie verbeter nie, teer op my suster se geld [en vir die een of ander rede kry sy die arme dingetjie jammer en vertroetel hom soos 'n moederkat], wil nie werk of enige positiewe bydrae lewer tot die samelewing nie. 'n Deurbringer in murg en been wat in die Ou Testament gestenig sou word.