Generaal Francisco Franco - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Generaal Francisco Franco
Generaal Franco is gebore in 1892 en hy is in 1975 oorlede. Franco is die man wat die meeste gekoppel is aan die oorwinning van die leër in die Spaanse Burgeroorlog.
Franco is in 'n militêre gesin gebore. Van 1907 tot 1910 was hy 'n opvoeding aan die Toledo Infanterie-akademie en dien hy in Spaanse Marokko van 1910 tot 1927. Hy het 'n naam vir homself gemaak wat aanvalle op Marokkaanse nasionaliste gelei het en in 1927 tot volle generaal bevorder en hoof van Saragossa Militêre Akademie geword het.
Hy het buite die politiek gebly totdat hy beveel is om 'n staking deur steenkoolmynwerkers in die Asturië te beëindig. Hier het die mynwerkers 'n Sowjet-skepping geskep - 'n woord wat baie Wes-Europeërs in vrees gebring het. Franco het die steenkoolstaking met doeltreffendheid onderdruk maar baie genadeloos. Hierdie een voorval het sy reputasie vir brutaliteit verseël, hoewel Franco dit gesien het dat hy en sy leër bloot 'n bevel na die beste van sy doeltreffendheid uitgevoer het.
Teen 1936 was Franco stafhoof van die weermag. In Julie 1936 lei Franco 'n opstand teen die Populêre Front. Dit het begin op die Kanariese Eilande, waar Franco goewerneur was en na Marokko versprei het waar hy in die 17 jaar wat hy daar gevestig was, baie kontak gemaak het.
In Oktober 1936 word Franco aangestel as generalissimo van nasionalistiese Spanje en staatshoof. Dit het die steun gekry van al die verskillende faksies aan die regterkant. In November 1936 erken Nazi-Duitsland en Fascistiese Spanje Franco as die wettige heerser van Spanje. Sy regering is in Februarie 1939 deur die Franse en die Britte as wettig erken. In April 1939 erken Amerika Franco as hoof van Spanje.
Waarom het Brittanje, Frankryk en Amerika 'n man erken wat verband hou met brutaliteit en regse politiek? Eers het die nasionaliste die burgeroorlog teen April 1939 gewen toe Madrid aan die gesag van Franco oorgegee het, dus was Franco 'n leier van Spanje. Tweedens word die Populêre Front as reg of verkeerd gesien, wat met kommunisme geassosieer word, en die vrees vir hierdie geloof was nog steeds in Europa. Franco is gesien as die beter opsie van die twee.
In 1940 weier Franco Hitler se versoek om by die As in die Tweede Wêreldoorlog aan te sluit.
Vanaf 1939 was Franco 'n diktator. Sy heerskappy was wet. Franco se Spanje het al die gewone kenmerke van 'n regse diktatorskap vertoon. Met alle genadeloosheid is genadeloos gehandel; die nasie moes die aktiwiteite van 'n geheime polisiemag verduur; al die aspekte van die politiek wat geneem sou word
in Europa, soos billike verkiesings en politieke opposisie as vanselfsprekend aanvaar, is nie in Franco se Spanje geduld nie. In Julie 1947 is 'n wet aangeneem wat Franco lewenslange staatshoof gemaak het.
Opposisie het wel plaasgevind. Studente het betoog teen 'n gebrek aan persoonlike vryheid. Die leiers van die Rooms-Katolieke Kerk het ook gekla oor sy diktatorskap en die Baskiese separatiste was 'n konstante probleem.
Desondanks was Franco nie 'n politieke paria nie. In 1955 het John Foster Dulles, Amerika se uiters invloedryke Staatsekretaris, hom besoek. Gedurende die Koue Oorlog is Franco gesien as 'n veilige weddenskap teen enige verspreiding van kommunisme in Wes-Europa.
Toe hy in November 1975 oorlede is, is die monargie herstel toe prins Juan Carlos staatshoof geword het, soos Franco besluit het.