In dié dae sal hulle nie meer sê nie: die vaders het groen druiwe geëet, en die tande van die kinders het stomp geword. Maar elkeen sal weens sy eie ongeregtigheid sterwe; en elke mens wat die groen druiwe eet, sy tande sal stomp word.
In die boek Esegiël is die gevolg van die sonde van Juda en Jerusalem baie helder in die lig gestel. Die oordeel wat aan die kom is, is onafwendbaar, want die volk wou nie hoor toe die tyd daar was om te luister na die prediking van die profete, en na die wet die Here nie.
Maar hulle het nog steeds geweier om self die skuld vir hulle onverantwoordelikheid te aanvaar. Iemand anders moet die skuld kry.
Hulle eie onverantwoordelikheid kon dit tog nie wees nie. Al wat toe oorgebly het, was die voorgeslagte.
Inderwaarheid het hulle nou hiermee beweer dat God onregverdig is, want Hy straf die verkeerde mense. Dit is hulle voorgeslagte wat die groen druiwe geëet het, en nie hulle nie!
En hier het die groot fout gelê wat ons vandag nog maak. Ons besluit vir die Here wat Hy moet doen en wat nie. Dan rus ons besluite ook op dìt wat ons pas – soos wat Israel gedoen het.
In vers 26 veral word dit nou baie skerp gestel dat die regverdige as gevolg van sy ongeregtigheid sterf as hy die regverdige weg verlaat.
Dit was vir die volk ‘n baie harde woord om te hoor, want dit het beteken dat net hulle alleen skuldig is vir hulle sondes en niemand anders nie.
Hulle het hulle eie gewete afgestomp deur hulle verantwoordelikheid weg te skuif na iemand anders toe. En die Here wou juis hulle gewetens opskerp! Hy wou met die straf hulle tot besinning bring, sodat hulle berou kan hê oor hulle sondes en hulle bekeer.
En soos Ek oor hulle wakker was om uit te ruk en om te gooi en te verwoes en te vernietig en skade aan te doen, so sal Ek oor hulle wakker wees om te bou en te plant, spreek die HERE.
Maar dit beteken nie dat die straf omseil sal word nie. Nee, die HERE is wakker om te straf waar dit moet.
Dan het die Here klaar uitgeruk wie Hy nie onder sy volk wil hê nie, en die onregverdiges is klaar omgegooi en verwoes. Dan bly net die volmaaktheid van die ewige lewe oor.
Daar sal die verwyt van die groen druiwe wat deur die ouers geëet is, nie weer voor die Here genoem word nie.
Maar dit is ook waar dat ouers vir hulle kinders die toorn van die Here kan verwerf. Hierdie uitspraak in Jeremia is heeltemal in ooreenstemming met die tweede gebod, naamlik dat die HERE straf tot in die derde en vierde geslag van dié wat Hom haat!
Dit is dus nie net die geslag want nou in die lewe is met wie die HERE sal twis nie, dit is ook met hulle nageslagte.
Dink nou net hoe prakties is dit. Die HERE het die Israeliete gestraf oor hulle geloofsondes deur hulle in ballingskap weg te voer.
Ons lees dat hulle nie tot bekering wou kom nie. Hulle wou niks daarvan weet dat hulle hulle ook moes bekeer nie. Al die skuld was hulle ouers s’n. Hulle het groen druiwe geëet. En nou sit die kinders met stomp tande.
Die Here se straf het sy hoogtepunt bereik in die straf wat oor Jesus gekom het. Hy is gebreek en vernietig, sodat die Here sy volk kan bou. Want Jesus is vernietig ter wille van die sondes van die volk.
Ons moet ophou protesteer. Ophou kla oor alles wat hier en daar nie reg loop nie. Ophou om so laks te wees soos wat baie van ons is.
Ons sal vir ons eie sondes gestraf word. Ander mense kan nie groen druiwe eet, en ons dan daarmee van God vervreem nie.
As ons verwaandheid ons weer oor ander mense wil laat heers, dan dink ons aan ons eie sondes. Daar is nie klein en groot sondes nie. Sonde is ongeregtigheid leer die Bybel ons. Moenie dat iemand anders jou van die Here vervreem nie - dit werk nie so nie. Jy het ’n verhouding met die Here of jy het dit nie.
Maar ons moet onthou dat die Here Hom op die nageslagte wreek van die wat nie getrou is nie - Hy straf inderdaad tot in die derde en die vierde geslag van die wat Hom haat.
Die troos lê ook in die wet van die Here: Sy straf is maar net drie of vier geslagte ver - maar sy liefde gaan duisend geslagte ver!