Regency-tydperk - Wikipedia
George IV as prinsregent
Die term Regency-tydperk verwys in die Verenigde Koninkryk na die periode tussen 1811 en 1830 toe die Prins van Wallis as Regent van Engeland benoem is nadat sy vader, koning George III, as gevolg van 'n geestessiekte sy amp as monarg nie meer behoorlik kon uitoefen nie. Met die afsterwe van die koning in 1820 het sy seun hom as George IV opgevolg.
1 Chronologiese afbakening
2 Historiese agtergrond
3.1 Literatuur en digkuns
Die term Regency word soms gebruik om na 'n wyer historiese tydraam te verwys as slegs die dekade van die Prins van Wallis se formele regentskap. So is juis die periode tussen 1795 en 1837 - dus die laat regeringsjare van koning George III asook die regeringstye van sy seuns George IV (as prinsregent en koning) en William IV deur sekere strominge in Britse boukuns, literatuur, modes, politiek en die kulturele lewe oorheers.
'n Ander historiese benadering is om die Regency-tydperk as 'n oorgangsfase tussen die Georgiaanse en Victoriaanse periodes te beskou. Hier val die fokus op die tydperk tussen 1811 (die formele begin van die regentskap) en 1837 toe koningin Victoria die Britse troon as opvolger van William IV bestyg het.
Indien die klem op die verskille tussen die Regency-periode en die 18de eeu val, word die latere Franse Rewolusionêre Oorloë en Napoleontiese Oorloë dikwels by die Regency-periode ingesluit.
Die tydperk tussen 1812 en 1830 het die oorgang van Georgiaanse weelderigheid na die Victoriaanse periode met al sy gevoelighede gemarkeer. Die nywerheidsomwenteling, wat