Friends Choosing Boyfriend Over Friends
He Is Married I Am In Love
Melissa Mair Green
Sarah Muchelle Gellarholess Gellarholess
Things Guys Say A Lot Enkele aspekte oor Afrika | Boer in Ballingskap
Vandag is Versoeningsdag en in die ou taal Geloftedag (en vroeer selfs genoem Dingaansdag ). Die ANC se kritieke Nasionale Konferensie begin ook vandag en daar hang onsekerheid in die lug oor die pad vorentoe. Ek dink dis juis gepas om hierdie inskrywing vandag te plaas.
Ek het al jare ‘n lewendige belangstelling in Afrika-politiek. Ek dink baie daaroor, lees daaroor en redeneer daaroor. Dit het my onlangs by die punt gebring om sommige van my eie waarnemings en denke oor Afrika uiteen te sit. Let wel, my fokus is vanuit ‘n politieke hoek, so ek bied nie hierdie denke aan as ‘n verklaring van Afrika-kultuur nie, maar wel eerder van Afrika se politieke kultuur (baie van die kenmerke van Afrika se politieke kultuur kan moontlik wel teruggespeur word na Afrika se tradisioneel-historiese kultuur). Daar is vele graadverskille tussen individuele Afrika-state en daar sal altyd uitsonderings wees, maar ek dink die volgende is gemenedelers:
1 Kollektiewe bewussyn
Die individu se belange word in meerderheid gevalle ondergeskik gestel aan die van die kollektief. Die kollektief (en meerderheid) is deurgaans ‘n belangriker konstrukt as die individu (en minderheid). Individualiteit en onafhanklike denke wat in stryd is met die kollektief, word nie as wenslik beskou nie.
2 Geskende selfbeeld
As ‘n kollektief het Afrika ‘n geskende selfbeeld. Daar is ‘n inherente minderwaardigheidskompleks en ‘n geweldige strewe daarna om Afrika “te laat geld” vis-a-vis die Weste. Hierdie geskende selfbeeld kan natuurlik teruggevoer word na die ongebalanseerde aard van historiese interaksie met die Weste (lees: “blankes”).
3 Kritiek as vergestalting van dislojaliteit
Kritiek word as teenproduktief, onwenslik en dislojaal gesien. Wat hiermee saamhang is die afwesigheid van selfkritiek, wat my by die volgende uitbring:
Die slagoffer-sindroom stam vanuit die onperfekte verlede waar Afrikane inderdaad in vele gevalle die slagoffers was van Westerse uitbuiting. Die sindroom kan egter nie afgeskud word nie. Die voortbestaan van hierdie sindroom is ongelukkig een van die grootste struikelblokke in die kontinent se pad. Dis werklik moeilik om jouself te laat geld as jy jouself as slagoffer bly sien.
5 Gyselaarsdenke en blaamverplasing
Aanluitend by bogenoemde, is die denke dat die Afrikaan nie in wese in beheer is van sy eie lotsbestemming nie. Afrikane is as’t ware gyselaars van magte en invloede buite hulle beheer. Hulle kan nie self verantwoordelik gehou word nie, want daar is altyd ander magte wat in beheer is. Die figuurlike Vyfde Kolom of Derde Mag is altyd om die draai. Daarom die aanhoudende blaamverplasing en kontinentale afwesigheid van aanspreeklikheid. Hoe kan jy aanspreeklik gehou word, as dit wat verkeerd gaan die werk van ander “sinistere” magte is? Blaamverplasing werk ook natuurlik gerieflik, want as jyself aanspreeklikheid aanvaar, impliseer dit dat jy actually iets prakties aan die situasie moet doen. Vir die maghebbers kom dit aan die einde van die dag neer op ‘n klassieke geval van privileges without responsibilities .
Politiek word as ‘n zero-som spel gesien. Daar is ‘n duidelike wenner en ‘n duidelike verloorder. Die wenner ontvang al die mag en lof en die verloorder word tot ‘n onbenulligheid negeer. Daar is nie konstruktiewe pogings tot inklusiwiteit nie. Die verloorders moet hulself een voel met die hegemonie van die wenner en verder “hulle mond hou”. In hierdie tradisie beheer die regerende party altyd die wetgewer (as daar ‘n wetgewer is) en sodoende word die wetgewer die spreekwoordelike rubberstempel, eerder as die vertweenwoordiger van ‘n diversiteit van belange.
7 Magsverleiding en die Sterkman
Aansluitend by bogenoemde, is mag ‘n allesoorheersende motivering en einddoel opsigself. Om die mag te he, is om politieke orgasme self te besit. En hoe meer mag jy het, hoe beter is dit. Die simbool van mag is die Sterkman . Jy kritiseer nie hom nie, jy kyk nie skeef na hom nie en jy gaan hom op geen manier tee nie. Jy moet respek betoon, want hy het die mag. Hy is wys, ingeligd en hy weet ten alle tye wat die beste is vir die burgers van die land. Jy bevraagteken hom eenvoudig glad nie (sien punt 3).
8 Daar is slegs debiteure
Afrika skuld niemand niks en die wereld skuld Afrika alles. Hierdie skuld het geen limiet nie, is ewigdurend en kan nooit gedelg word nie. Hierdie wereldsiening dra grotendeels by tot ‘n verhouding met die Weste wat binne ‘n raamwerk van disfunksionele ko-afhanklikheid geskied. Aan die eenkant tree die Weste, aangevuur deur geskiedkundige koloniale skuldgevoels, steeds paternalisties op vanuit die skewe perspektief dat Afrikane nie hulleself kan help nie. Aan die anderkant doen Afrika bitter min om hierdie skewe persepsie die hoof te bied en is maar al te gewillig om gedurigdeur die Westerse skuldgevoelens te versterk en aan te hou om aanspraak te maak op hulp.
9 Simboliek bo substansie
Simboliek speel ‘n geweldige belangrike rol. In so ‘n mate dat dit in meeste gevalle substansie heeltemal vervang en selfs aan sukses gelykgestel word. Simbole word die vertoonvensters waardeur die burgers op straat onder geen illusie behoort te verkeer oor wie die mag besit nie. Simboliek raak die belangrikste wapen wat laterale denke ondermyn en burgers oortuig dat simboliese verandering in der waarheid gelyk gestel kan word aan fundamentele/substansiewe verandering. As ‘n straat/pad byvoorbeeld ‘n oulike nuwe bevrydingsnaam het, moet jy nie kla oor die toestand van die pad nie.
10 Gelyke speelveld, maar dubbele standaarde
Afrika dring aan daarop om internasionale vlak op ‘n gelyke speelveld te speel en om as ‘n gelyke gereken te word. Maar hierdie gelyke speelveld geld nie wanneer dit kom by die beoordeling van Afrika-state se beleidsrigtings, verkiesings ens. Dan word daar ge-tiekiedraai en na Afrika se uniekheid verwys en na hoe Afrika op sy “eie” manier dinge moet doen. Die kriteria wat bv. verkiesings “vry-en-regverdig” in Afrika maak, verskil wesenlik van die kriteria wat in die Weste geld.
Nodeloos om te noem, maar bogenoemde aspekte van Afrika se politieke kultuur vorm ‘n kumulatiewe achilleshiel en sorg dat Afrika-state gedoem word tot ‘n kontinuum van politieke adolessensie.
← Graftombes en eggo’s van gister (I)
…en jy dink die ANC-konferensie was rof! →
Kaalvoetkind permalink	Desember 16, 2007 7:44 nm	Baie goeie opsomming – baie insiggewend!! Ek stem absoluut 100% met jou saam op elke punt! Dit is só jammer maar dit is só waar!!
Antwoord	attie permalink	Desember 16, 2007 10:22 nm	BiB: Baie interessante inskrywing. Ek sien baie (dalk alles) hiervan in ons land en in Afrika. Tog wil ek bly hoop dat ons op een of ander manier die wa deur die drif gaan trek en dat Suid Afrika die land sal wees wat eerste die adolesensie afskud.
Antwoord	Jasper permalink	Desember 17, 2007 2:49 vm	Boertjie, Jy slaan die spyker op die kop. Wat ook insiggewend is en dit lui met jou opmerking dat daar ‘n naspeuring op historiese afrika kultuur is, is dat van al die sub-Sahara leiers slegs een nie westers geskoold is nie. Daarmee bedoel ek fisiese na-graadse skolering of in Europa of Amerika. Dit bring baie vrae in oorweging veral as mens weer deur jou inskrywing lees…
Antwoord	Anoniem permalink	Desember 17, 2007 3:23 vm	Ek stem heeltemal saam met jou gebalanseerde, weldeurdagte siening van die realiteite van die Afrikaan-denkwyse. Van my kant af sou ek graag die volgende wou byvoeg: Die tragedie van Afrika le daarin dat daar so dikwels geen gevoel van verantwoordelikheid bestaan by politici om na die belange om te sien van die mense wat hulle as leiers gekies het nie. In ander (suksesvolle) kulture is daar wel nog ‘n sterk ondertoon dat leiers van die samelewing juis eerstens wil optree in belang van die kollektiewe beswil en nie vir selfverryking nie. Nog ‘n gedagte: Die tragiese sy van die Afrika-kultuur dateer baie langer terug in die geskiedenis, nog lank voor die kontinent se tydvak van kolonialisering. Die bewyse daarvan vind mens uit bronne soos byvoorbeeld Livingstone se reisjoernale, waarin hy skryf hoe hy as eerste westerse besoeker in sommige van Afrika se verste hoekies, die despotiese bewind van die destydse plaaslike leiers self waargeneem het.
Antwoord	kyker permalink	Desember 17, 2007 3:33 vm	‘Skuus. My eerste kommentaar staan hierbo onder ‘Anonymous’ aangeteken. Ek wil net byvoeg: Daar staan ‘n boek op my rak wat ek al hoeveel male deurgelees het. Dis “The Struggle for Africa” van Thomas Pakenham. Ek sal dit vir enigiemand aanbeveel. Dit gee ‘n baie goeie blik op die impak van kolonialisering van Afrika op sy mense, en ook hoe die inheemse Afrika-kultuur die kontinent se geskiedenis gevorm het.
Antwoord	Nikita permalink	Desember 17, 2007 3:46 vm	Hi Boer… jy se alles so presies en ek stem veral saam met die siening dat die Wereld Afrika alles skuld en Afrika skuld die res niks…kyk nou net weer na hierdie afgelope konferensie in Europa! (sug) nou ja, ons hoop daar is uitkoms vir SA eendag! Toevallig het ek ook Bloedrivier geblog, natuurlik kon ek dit NIE blog nie! 😉
Antwoord	attie permalink	Desember 17, 2007 5:45 nm	Ek wil nie Afrika en sy unieke uitdagings romantiseer nie, maar ek lees nou hier: “Die tragedie van Afrika le daarin dat daar so dikwels geen gevoel van verantwoordelikheid bestaan by politici om na die belange om te sien van die mense wat hulle as leiers gekies het nie. In ander (suksesvolle) kulture is daar wel nog ‘n sterk ondertoon dat leiers van die samelewing juis eerstens wil optree in belang van die kollektiewe beswil en nie vir selfverryking nie.”
Ek veronderstel nou maar die VSA is een van die ander (suksesvolle) kulture. Sou mens George Bush se presidentskap kon interpreteer as in belang van die kollektiewe beswil? Hy het al telkens wetgewing van senaat (die verkose opposisie op hierdie stadium) geveto!
Antwoord	Machiel permalink	Desember 17, 2007 6:56 nm	Ek weet jy het bostaande geskryf as politiek, meer as kultuur, maar ek dink die kultuur van ons Afrikane verskil ook nie baie van hierbo nie. En nou praat ek nie alleen van mense met kleur nie.
Ek sien hierdie mentaliteit in myself en my mede Suid-Afrikaners, hier in Europa en in Suid-Afrika. Ek weet nie of dit is omdat ek nog met pakslae grootgeword het, terwyl my Europese eweknieë al hulle sê kon sê nie, maar ek voel minderwaardig en ek sukkel met kritiek, soos jy hier bo beskryf. Ek weet nie alle mede SA’ers sal saamstem nie, maar kyk om jou rond, dis moeilik om dit nie te sien nie…
Antwoord	kyker permalink	Desember 17, 2007 6:58 nm	Jy het ‘n punt beet Attie. Ek wil glad nie George B. se aksies goedpraat nie. Maar ten minste is daar darem in die VSA se geval ‘n moontlikheid dat hy gou deur iemand anders vervang sal word wat hopelik die land met ‘n beter hand sal regeer.
Ek voel ook mens moet veel eerder na sommige Eurpese lande verwys as suksesvolle kulture, eerder as na die VSA.
Antwoord	boerinballingskap permalink*	Desember 17, 2007 10:25 nm	Dankie vir julle bydraes!
Jasper, jy het my nou skoongeboul – watter van die SS Afrika-leiers het nie ‘n Westerse kwalifikasie nie?
Kyker, is daardie boek se naam nie The Scramble for Africa nie? Inderdaad ‘n klassieke geskiedenis boek, ek stem saam.
Nikita, ek het jou blog gelees. Dankie daarvoor – dis voorwaar interessant! Geskiedenis is geskiedenis en moenie onder die mat ingevee word nie.
Attie, jy maak ‘n goeie punt! Maar in die geheel gesien is dit ‘n kwessie van ‘n minder goeie leier en tas dit nie Amerikaanse demokrasie in wese aan nie. Soos Kyker tereg uitwys – die positiewe van die Amerikaanse stelsel (en ander demokrasiee) is dat die kiesers Dubya kan uitstem en dat dit meestal geweldloos en demokraties geskied.
Machiel, stam jou (en ander SAners) se minderwaardigheid nie van die skuldlas van apartheid af nie?
Antwoord	sonkind permalink	Desember 18, 2007 2:03 vm	BiB, ek het altyd gedink ten minste Botswana is nie soos die res van Afrika nie. Sit ek dan die pot so heeltemal mis? En net soos Attie hoop en bid ek dat Suid-Afrika tog nog sal wys dat ons ons plek kan volstaan op die wereld toneel.
Jou post gee egter baie stof tot nadenke. Ook dat ons almal, ongeag kleur of ras, nog vir lank gaan swaardra aan die skuldlas van apartheid. Elkeen op sy eie manier.
Antwoord	attie permalink	Desember 18, 2007 4:37 vm	Ek stem nogal vir “sommige Europese” kulture i.p.v. die VSA. Die VSA is tog nie Kanaan wat so baie mense veronderstel dit is nie. Ek glo dat een van die derde wereld lande een of ander tyd na vore sal moet tree as ‘n suksevolle kultuur. Die huidige kongres van die ANC maak my aan die een kant onseker, maar laat my aan die kant wonder of hier nie dalk nou ‘n opposisie met speire na vore gaan kom nie????
Antwoord	Nikita permalink	Desember 18, 2007 8:24 vm	Opposisie met spiere of “spiese”…as ek daardie berig lees wat ek op afgekom het en by my pos oor Bloedrivier geplaas het…maak mens benoud…veral ook ‘n berig wat ek per email ontvang het…’n joernalis van Botswana.. eintlik pateties lagwekkend aan die een kant, maar horribaal ontstellend aan die anderkant…. ek oorweeg om die berig te blog. As mens die berig lees, dan besef jy eintlik hoe “agterlik” hulle eintlik is…hoe die “mense” van “Afrika” redeneer.
Antwoord	kleinswemmertjie permalink	Desember 18, 2007 1:21 nm	Ek is ‘n mens van Afrika.
Antwoord	Rustig permalink	Desember 18, 2007 8:33 nm	10 uit 10!
Antwoord	machiel permalink	Desember 18, 2007 11:35 nm	BIB: “Machiel, stam jou (en ander SAners) se minderwaardigheid nie van die skuldlas van apartheid af nie?”
Nee. Ek dink nie apartheid het enigiets daarmee te make nie. Hoekom sal apartheid ons minderwaardig laat voel? Ek kan ook eerlik sê dat ek geen skuldgevoel het oor apartheid nie. Ek het wel ‘n gevoel van dankbaarheid oor al die voordele wat ek as kind agv apartheid gehad het.
Maar om alles op apartheid te blameer is wél ‘n (Suid) Afrika kultuur!
Antwoord	Jasper permalink	Desember 18, 2007 11:44 nm	BiB,
Jammer as ek jou uitgeboul het…
Denis Sassou Nguesso van die Cono het slegs militere opleiding..
Ek hou self Afrika se politiek vir ‘n lang tyd al dop en dit is seker omdat ek meeste van SS Afrika al deurgetoer het. Jip, ek was al in Brazzaville en Point Noire en het die groot Gorillas van die Congo reenwoud op ‘n quad loop soek (en gekry)… wat ‘n ondervinding!!
Meer inligting oor Denis hier:
Antwoord	Jasper permalink	Desember 19, 2007 1:05 vm	Sonkind,
Anders as meeste SS Afrika leiers is Festus Mogae van Botswana se nagraadse opleiding in Ekonomie. Omtrent al die ander spog met grade in letterkunde, humanitere studies (Vir my baie ironies) en Politiek.
Dit is amper vanselfsprekend dat juis Botswana op hierdie stadium die Afrika land met die beste ekonomie is maar op een na die swakste humanitere rekord het ten opsigte van HIV vigs. (Suid Afrika pruim Botswana in die nuutste statistieke vir negatiewe populasie groei)…..
Then again, wat beteken statistiek in moderne afrika 😉
Antwoord	boerinballingskap permalink*	Desember 19, 2007 2:06 vm	Sonkind, soos ek in my inskruwing gese het, is daar altyd uitsonderings. Botswana en oa Mauritius kom by my op as sulke uitsonderings. Botswana is baie stabiel meerendeels te danke aan hierdie staat se etniese homogeniteit en die sterk Amerikaanse politieke invloed. Steeds kan jy egter nie vir Botswana vergelyk met die vooruitstrewendheid wat in lande soos Maleisie en Suid-Korea aangetref word nie.
Attie, die VSA is inderdaad nie Kanaan nie, maar ek dink die gemiddelde VSA-burger se lewe in die VSA is moontlik veel makliker en veiliger as in SA. Dit lei ek ook maar af van my familie en vriende, van wie al 7 jaar daar woon. Al is Dubya nie die ideale president nie en het foutlyne tydens sy bewind duidelik na vore gekom, word die essensie van Amerikaanse demokrasie nie aangetas nie. Iets soos ‘n staatsgreep is feitlik ondenkbaar in die VSA en die politieke mag word gewoonlik geweldloos oorgedra. Ek glo ook dat iemand soos Michael Moore se menings wys dat demokrasie nog baie gesond is aldaar. Ek twyfel of Michael Moore (met sy sterk anti-establishment boodskap) lank sou oorleef het in Afrika (en selfs in SA!).
Ek glo daar is kans vir ‘n nuwe sterk opposisie in SA, maar sal sodanige opposisie se integriteit en morele waardes veel verskil van die huidige status qou?
kleinswemmertjie, dis prysenswaardig dat jy jouself as “mens van Afrika” sien. Die tragedie is egter dat jy (totdat jy blou geskree is) jouself as Afrikaan kan proklameer, maar dat dit van die inheemse Afrikane afhang of hulle jou werklik as Afrikaan sal aanvaar.
Machiel, ek stem saam – dit is in die mode om als op die verlede te blameer ( my #5). Ek glo egter nie Afrikaners hoef skaam te wees oor hulle verlede nie. Alle volke fouteer en mens kan nie dat hierdie foute so swaar op jou rus dat dit jou hele toekoms beinvloed nie.
Jasper, dankie vir die interessante info. En klink my jy het bietjie verder gereis as meeste van ons. Ekself sal nou bietjie gaan loer na die kwalifikasies van die leiers (ek kan bv. nie glo dat Kabila van die DRK in die Weste geskool is nie…)
Soos ek genoem het, dink ek Botswana se goeie rekord kan teruggespoor word na etniese homogeniteit, sterk Amerikaanse hulp/invloed, asook die feit De Beers feitlik die Botswana-ekonomie beheer. Wat hier bygevoeg kan word is dat Botswana ‘n baie groot land is met baie min mense. Die druk op regeringshulpbronne is dus BAIE minder as in bv. SA en verminder konflik. Namibie is ook in hierdie posisie. En dan nog die feit dat Botswana en Namibie glad nie met ‘n onwettige immigrante probleem sit nie. En as jy dit ook nog wil byvoeg: Botswana het nog die doodstraf.
Antwoord	boerinballingskap permalink*	Desember 19, 2007 2:25 vm	Vir werklik insiggewende leesstof oor Afrika, beveel ek die volgende boeke sterk aan:
Antwoord	Jasper permalink	Desember 19, 2007 4:33 vm	BiB,
ek is nie so seker oor Joseph nie, maar sy pa Laurent-Désiré Kabila het politiese filosofie in frankryk gestudeer. As ek my nie misgis nie, het Joseph in China opleiding ontvang. Of dit Universiteits of militer was weet ek nie.
Ek moet bieg as ek se dat ek lanklaas self bietjie huiswerk gedoen het oor Afrika leiers…. My rondrits in Afrika was tussen 1997 en 2001 en behalwe vir die Sudan, Somalie en Sentraal Afrikaanse Republiek was ek deur almal. Soms vir werk en ander kere maar net vir rondloop. Destyds was dit beter om soveel moontlik van elke land te weet voor jy dit besoek het, insluitende presidentiele agtergrond, politieke oortuigings, moontlike struikelblokke ens.
Antwoord	Nikita permalink	Desember 19, 2007 5:47 vm	Hi Boer! Waar was jy vandag? Jou gemis op die skaak site… hoop om jou more te sien! 😉
Antwoord	Johan Swarts permalink	Desember 19, 2007 8:57 vm	great post.
dink jy regtig die slagoffersindroom kan nooit afgeskud word nie?
Antwoord	wimpie permalink	Desember 19, 2007 3:54 nm	Beter kon jy dit nie stel nie…
He vir jouself ‘n gessende kersfees en ‘n fantastiese 2008…
Ek is more weg op ‘n lekker breek by victoria baai, kannie waggi!
Vir al jou bloggers ook geseende kersfees en voorspoed..
Antwoord	Bertus! permalink	Desember 19, 2007 6:27 nm	As jy meen dit is ‘n deel van Afrika se politieke kultuur eerder as die etniese kultuur, sal dit nogal interessant wees hoe ver jy dit deurtrek. Meen jy byvoorbeeld dat hierdie tipe slagoffermentaliteit ook by die Afrikaner aanwesig is? Self vermoed ek die Afrikaner is ‘n weird mengsel van Euro en Afro kulture, maar dat hy ‘n ekstreme slagoffermentaliteit het, is nie te betwyfel nie (dis maar net my waarneming, maar ek sal wil hoor wat jy daarvan dink).
Antwoord	boerinballingskap permalink*	Desember 19, 2007 7:50 nm	Jasper, jy was bevoorreg om Afrika so eerstehands te ervaar en dit help altyd om die kontinent beter te verstaan. Sal in die vervolg by jou aanklop vir Afrika-trivia!
Nikita, ek het gewerk en toe gaan kuier….en toe vroeeeeg vanoggend tuis gekeer.
Johan en Bertus….slagoffersindroom – ek dink om so-iets af te skud is ‘n bewustelike keuse (ook so met die individu). Dit vra ‘n mentaliteitsverandering of in wese die spreekwoordelike kopskuif. Of dit sal gebeur…hel, ek hoop so! Maar dan moet Afrika op eie inisiatief sy/haar rol vis-a-vis die Weste herdefinieer om die kringloop van ko-afhanklikheid te breek. Persoonlik dink ek die kanse is skraal….
Ek dink nie die Afrikaner het soseer ‘n slagoffersindroom nie (hulle het immers nie na die ABO net gaan sit kerm en gewag vir iemand anders om hulle te kom ophef nie), maar wel ‘n vreespsigose wat deels gegrond en deels ongegrond is. Om ‘n slagoffer te wees is om verlam te wees en nie iets aan jou situasie te probeer doen nie, maar slegs blaam uit te deel. Die vreespsigose laat jou glo “you are under attack”. Maar lg. is ‘n hele nuwe inskrywing op sy eie.
Antwoord	boerinballingskap permalink*	Desember 19, 2007 7:52 nm	o, ja…Thanks Wimps! Dieselfde daai kant!
Antwoord	vygie permalink	Desember 19, 2007 10:42 nm	Baie goeie inskrywing. Ek dink Bertus en Machiel is tog reg daarin dat Afrikaners reeds in sommige opsigte die Afrika denkwyse geassimileer het.(Nog nie Afrika politiek of kultuur nie.) Dit manifesteer net anders omdat ons kultuur meer Europees is. Eintlik meer Brits – as ons heeltemaal eerlik wil wees. Vreespsigose? Ja, dit ook en ek sien uit na daardie inskrywing BIB!
‘n Ruk terug het ons opleiding ontvang oor HIV in die werkplek. Ek was die enigste blanke en die ander bevolkingsgroepe was almal verteenwoordig met die meerderheid swart mense. My mond het permanent oopgehang oor hoe verskillende kulture redeneer en oor hoe ‘n ongelooflike invloed dit het op politiek en sosiale kwessies. My vraag is: Watter politieke stelsel sal werk saam met ‘n Afrika-kultuur/denkwyse? Want ek betwyfel of dit ons parlementêre vorm van demokrasie is wat gaan werk.
Antwoord	bosveldbitch permalink	Desember 20, 2007 5:08 vm	Hallo daar, ek het julle almal se comments gelees en ja, dis seker min of meer wat die waarheid is. Die Afrikaner het beslis n vrees- en nie slagoffer denkwyse nie. Ongelukkig is Afrika maar net so eeu of wat agter die Weste wat betref politieke denke. Teen die tyd wat Afrika by demokrasie sal uitkom, gaan die Weste al by absolute minimum-regerings wees. Boer, jou waarnemings oor swartmense is baie raak, ek werk daagliks met groot getalle ongeskoolde werkers. Bv “The bus left without me” ipv “I was late” en dan “My child passed away because somebody is angry with me” Dis nou my spannetjie Zims. En die allerergste, “It is Britanny’s mistake that we don’t have jobs in Zim”
Antwoord	Bertus! permalink	Desember 20, 2007 7:29 nm	Boer ek wil weereens sê hierdie is ‘n baie interessante inskrywing en het my beslis ‘n bietjie laat tob. Ek het ook besluit slagoffermentaliteit is nie noodwendig die regte ding om die Afrikanerpsige te beskryf nie, maar ekstreme paranoia is wel. Vir my het dit altyd opgeval dat die Afrikaner nie tot rus kan kom as hy nie voel iemand bedreig sy bestaan nie, daar is altyd een of ander totale aanslag. Maar baie mense is so.
Antwoord	skoorblok permalink	Desember 20, 2007 10:36 nm	BiB, nou het Zuma gewen – het jy weer onlangs in jou glasbal gekyk wat nou gaan gebeur? Of wat jy voorsien?
Afrika as ‘bedelaar’? Ja, die Afrika leiers het ‘n bakhand houding wanneer hulle die wereld deur rits. Mbeki was die hoofbedelaar. Kan iemand nie net een keer hulle oe oopmaak en besef dat ons nog kan red, opbou en vooruitgaan nie? Mooi wense en seeninge vir jou en joune tot ons weer kan gesels.
Antwoord	boerinballingskap permalink*	Desember 21, 2007 9:46 nm	Ek geniet hierdie gesprek baie! Weer eens dankie vir julle deelname en deurdagte bydraes!
Vygie…ek dink Afrikaners is miskien meer Hollands as Brits. Want ons ou volkie is tog so skeef beneuk! Elkeen trek steeds in sy eie rigting! Ek dink ook dat as jy in SA woon, jy nie anders kan, as om bietjie van die Afrika-mentaliteit op te neem nie. Ek dink veral dat Afrikaners nou meer geneig is om in die middelmatigheid-slaggat te trap. Maar die kultuurverskille en denkwyses tussen blankes en Afrikane verskil steeds dramaties. En, sjoe! Jy vra die miljoenrand-vraag! Watter politieke stelsel is werklik geskik vir Afrika…Ek weet regtig nie, want die liberaal-demokratiese tradisies van die Weste werk nie so lekker nie. Maar watter alternatief? Miskien moet die gepaste stelsel nog uitgedink word!
Bosveldbitch, dankie vir jou inset. Ek verkies om na Afrikane te verwys, eerder as swartmense, want daar is vir my ‘n merkbare verskil tussen Afrikane en bv. Afro-Amerikaners (verwys na die boek van Richburg).
Bertus! Ek dink daar is nogal baie ooreenkomste tussen Israel se vreespsigose en die Afrikaner s’n. Die groot rede agter die vreespsigose is die minderheidsbeginsel (Bloedrivier is ‘n goeie uitbeelding van die beginsel). Nes die Israeli’s sedert ’48 ‘n minderheid is tussen miljoene-der-miljoene Arabiere, so was die Afrikaner nog altyd die minderheid. Eers die baklei teen ide Hollandse owerhede, toe die baklei teen die Afrikaan-oormagte en daarna weer die baklei teen die magtige Britse Ryk en ongeveer 300 000 man van grootse weermag van daardie tyd. Ek dink op die oomblik speel geweldadige misdaad en die regering se (skynbare) onvermoee om dit te stop weer ‘n rol om die vreespsigose in die hand te werk. Die paranoia het deur die geskiedenis deel van die Afrikaner geword en dit het alles te doen met die minderheidsbeginsel, glo ek.
Skoor, ek het my kristalbal weggesmyt na die Rugby Wereldbeker, so geen voorspellings van my kant af nie. Persoonlik glo ek nie JZ sal President van SA word nie, want daar moet nog te veel water in die see loop…en hy het te veel invloedryke vyande.
Antwoord	mykopop permalink	Desember 28, 2007 1:56 nm	Ek stem 100% saam met 5, blaamverplasing. In die geval van S.A. is dit natuurlik omtrent altyd apartheid wat die skuld kry, ek weet nie hoe dit werk nie, maar na amper 14 jaar van demokrasie (en eintlik het die s.g. demokrasie mos al lank voor 27 April 1994 begin), is apartheid nog steeds in beheer van alles.
As Jacob Zuma president word, sal hy natuurlik die volgende een wees wat nie net geen nagraadse opleiding, maar inderdaag geen opleiding het nie. Sy biografie lui: “Owing to his deprived childhood, Jacob Zuma did not receive any formal schooling.” (Wie kry die skuld?)
Antwoord	VanDonk permalink	Januarie 4, 2008 6:06 nm	Ek stem saam met jou, BiB, oor al 10 punte wat jy noem, soos jy weet! Daar is egter een fundamentele aspek wat ek soms vergeet. Ek het onlangs ‘n kaart van Afrika te siene gekry wat nie net die die normale landsgrense aandui nie, maar ook die benaderde grense van verskillende etniese groepe binne elke land; ‘n aspek wat die kolonialiste gerieflikheidshalwe vergeet het toe hulle Afrika in lande opgedeel het. En ek moet hier noem dat dit skokkend is hoe divers feitlik elke land in Afrika in der waarheid is!! Veral geld dit vir die groter lande, en spesifiek vir lande waar die natuurlike omgewing van so’n aard is dat die verskillende groepe vir eeue en eeue eintlik sonder kontak (behalwe deur “stam oorloë”) met mekaar te doen gehad het. Hier het ek o.a opgelet na die lande in tropies Wes-Afrika. Ek dink dit is feitlik wensdenkery om te vermoed dat ‘n land soos die Congo binne die westerse konteks een “missie” sal kan ontwikkel, bloot agv eeue oue verskille wat uit die etniese verdeeldheid van die verlede spruit. Dit is my mening dat die Engelse, Franse, Duitsers ens ens werklik op een of ander vlak pa moet staan vir die chaos waarin Afrika op sosiale vlak (waar alles begin) en dus ook op elke hoër vlak daarna, verkeer. Geen nasionale missie wat almal in die land passievol en vrywillig nastreef nie: geen wegbreek/groei uit die moeras van burgeroorloë en ekonomiese katastrofes nie. Daar is ander aspekte wat mens ook nog sou kon byvoeg, o.a dat dit altyd die “vryheidsvegters” is (wat hul lewens lank niks anders gedoen het as doodmaak en afbreek nie), wat die sosiale en ekonomiese bestuur van ‘n Afrikalande oorneem. Mens sou dis moeilik kon verwag dat diesulks sou kon wegbreek uit die gewone retoriese Afrika manier van dinge doen soos jy in jou 10 punte o.a. noem. Fundamenteel egter is die diverse etniese samestellings van Afrikalande, een van die grootste probleme.
Antwoord	boerinballingskap permalink*	Januarie 10, 2008 12:14 vm	VanDonk, dankie vir hierdie weldeurdagte kommentaar. Ek dink jy lig ‘n belangrike punt hier uit!