5 wenke om mekaar op 'n groepekspedisie te oorleef - Interessant
Ons is in die middel van nêrens, bokant die Arctic Circle, êrens in Alaska. Selfs volgens Alaska-standaarde is ons daar.
Toe ek op die oewers van die Noatakrivier staan, vlieg 'n tien dae lange sweep vanaf 'n Inuit-buitepos wat skaars kwalifiseer as 'n beskawing, het ek en my beste vriend 'n skree-wedstryd wat ek dink op die punt staan ​​om te waai. Ons is op 'n 25-dae ski-en-vlotvaart-missie met die doel om 'n sneeuvlokkie-reis van sommige van die hoogste pieke in die Brooks Range 400-riviermyl na die Stille Oseaan op te spoor.
Ons is twee weke in, en met die ski agter ons, druk ek lang dae op die rivier en probeer die hel uitkom uit wat verander het in 'n moerasbesmette moerasland. My vriend, aan die ander kant, wil sy tyd neem en daarop wys dat ons te midde van die beste visvang in Alaska is.
Die betwiste argument was egter slegs 'n simptoom van die groter skeuring wat ontstaan ​​het tussen my en my vriend sedert ons bosvliegtuig land. Ons het ons voorberei op alles wat ons ekspedisie kan vernietig, behalwe die een ding wat heel waarskynlik was: 'n mislukte groepsdinamika. Ons reis was nie uniek nie - al die groepuitstappies, of dit nou stedelik of in die buiteland is, het 'n menslike element wat goeie tye kan verval voordat dit ooit realiseer.
Voordat u na die kiesafdelings voorberei, is dit net so maklik soos om die regte vrae te stel: wat as daar 'n sneeustort is? Wat as iemand sy been breek? Wat as ons gemoker word? Maar iemand vra selde, wat doen ons as ons nie almal saamstaan ​​nie? Dit is maklik om in die strik van dink te val, ons is almal goeie vriende, wat kan daar tussen ons kom? Baie, eintlik.
Op enige lang reis kan klein interpersoonlike probleme sneeubal in baie regte probleme wat die funksionaliteit van 'n groep beïnvloed, en uiteindelik die sukses of mislukking van die reis. Dit is wat ek opgetel het uit die tientalle lang groepuitstappies wat ek gedoen het1.
1. Kies u veldslae.
Soos die spreekwoord sê, is daar meer as een manier om 'n kat te vel. Vir die meeste dinge is daar 'n 'regte' manier om 'n gegewe taak uit te voer. Dit is net omdat jy op 'n sekere manier kook / skoonmaak of vuurmaak, dit beteken nie dat dit die enigste manier is nie. My duimreël: laat dit gly as die aktiwiteit die groep in gevaar stel of drasties ondoeltreffend is. Niemand hou daarvan om voortdurend gekorrigeer te word nie.
2. Praat as daar 'n aanhoudende probleem is.
Om myself heeltemal te kan weerspreek - praat as iemand gereeld iets doen wat u of die groep ontstel, en die probleem in die bot knyp voordat dit 'n groter probleem word. Die klassieke voorbeeld hiervan is dat iemand iets minderwaardigs op u / die groep se koste doen. Of u altyd die laaste een is (en u tyd mors) of nie hul deel aan groepwerk doen nie (wat u meer laat doen), wat u gewoonlik nie op 'n naweekuitstappie sou noem nie, bied langer uitstappies aan.
As u 'n probleem met iemand het, bespreek dit - op 'n objektiewe manier met iemand anders om te sien of u handeling gegrond is. Dit beteken nie dat iemand met iemand kak praat en om getalle te probeer verdien nie, maar eerder bespreek of u probleem die moeite werd is om op te los, of 'n persoonlike troeteldierpersoonlike saak is wat u moet regkry.
4. Praat dit.
As u hierdie soort reise onderneem, is u waarskynlik taai, hopelik taai genoeg om iemand op 'n volwasse, professionele manier te konfronteer. Moenie mense voor die groep konfronteer nie, sodat dit lyk asof almal teen hulle is. Wees vriendelik met voorstelle eerder as om die persoon met eise te berokken.
5. Moenie verdedigend wees nie.
As u aan die einde van die genoemde konfrontasie is, is dit nou nie die tyd om kwessies wat u met almal het, aan die orde te stel nie. Wees respekvol en oop. As u nie saamstem met wat gesê word nie, sê dit. Hoe dan ook, sorg dat u met 'n soort resolusie vertrek. Niks hang oor 'n groep soos 'n gedeeltelik aangepaste, onopgeloste probleem nie.
Moet my nie verkeerd doen nie - daar is baie reise waarheen die groep konflikvry werk, soos 'n goed geoliede masjien. Ek is egter seker ek is nie alleen besig om hierdie kwessies aan die orde te stel nie. Die spanning van enige langtermynreis - hetsy in die platteland of in 'n stedelike omgewing - is genoeg om die diepste gevestigde vriendskappe te erodeer. Maar as u sulke probleme onder die knie kry en dit aanspreek, is daar geen rede waarom die ervaring hierdie vriendskappe nie kan versterk nie, maar nie kan ontbind nie.