Darmperforasie - Siektes - 2022
A Intestinale deurbraak (of Darmperforasie) dui op 'n plaaslike deurbraak van die dermwand in die vorm van 'n gat of skeur, waardeur die inhoud van die ingewande in die buikholte van die betrokke persoon kan binnedring. Gevolglik is dit 'n uiters ernstige kliniese beeld, aangesien 'n lewensgevaarlike situasie baie vinnig kan ontstaan.
In medisyne word 'n deurbraak van die derm verstaan ​​as 'n plaaslike deurbraak in die dermwand, waardeur die inhoud van die ingewande vrylik in die buikholte van die pasiënt vloei. Alhoewel die gate in die vorm van 'n gat of 'n skeur relatief klein is, selfs in die meeste gevalle, is die dermwand heeltemal deurbreek in die geval van 'n deurbraak. Aangesien daar 'n groot aantal kieme in die ontlasting is, ontwikkel ernstige ontsteking van die buikholte (peritonitis) vinnig - indien dit nie vroeg erken word nie - wat dodelik kan wees as die behandeling te laat begin word. Uit 'n mediese oogpunt onderskei 'n deurbraak van die ingewande tussen 'n "vrye derm deurbraak" en 'n "bedekte derm deurbraak". Laasgenoemde is die veel minder gevaarlike vorm, want hier voorkom 'n aangrensende orgaan op die punt van die breuk dat die inhoud van die ingewande deur die buikholte versprei word. Hierdie "slegs" lei tot plaaslike inflammasie met absesvorming.
Intestinale deurbraak: simptome
Die simptome kan baie verskil en hang af van die oorsaak van die gate. Byvoorbeeld, appendisitis veroorsaak verhoogde pyn in die regter onderbuik, wat dikwels verdwyn op die oomblik van die deurbraak, maar dan vererger dit massief namate die peritonitis toeneem. Die onderliggende siektes kan uiteraard pyn veroorsaak selfs voor die deurbraak - maar die grootste pyn word veroorsaak deur die ontlasting of chym wat skielik opduik as die deurbraak plaasvind. Dit bevat stowwe soos maagsuur, wat die buikholte irriteer, wat die buikholte lei en dus die meeste van die interne organe onder die diafragma tot by die ingang van die klein bekken omring. As gevolg hiervan word die pyn oorgedra vanaf die senuwees van die buikholte, wat selfs tot 'n toestand van skok kan lei.
Benewens pyn, is daar ander tekens van inflammasie soos koors en toenemende verlamming van die ingewande met braking. Bloedtoetse toon tans 'n toename in inflammasie. As daar teen daardie tyd nog geen terapeutiese maatreëls getref is nie, ontwikkel 'n algemene sepsis (ook 'bloedvergiftiging') gewoonlik 'n ernstige infeksie wat die hele liggaam beïnvloed. As dit die geval is, is onmiddellike intensiewe mediese behandeling nodig, aangesien sepsis anders dodelik kan wees en vinnig gevaarlik kan raak, veral vir ouer pasiënte of diegene wat deur ander siektes verswak is.
Intestinale deurbraak: oorsake
Verskeie oorsake kan oorweeg word vir die deurbraak van die derm, wat patologiese veranderinge in die dermslimosa of die dermwand behels. Gewoonlik veroorsaak 'n ontsteking van die ingewande wat nie herken word nie of nie voldoende behandel word nie, 'n derm deurbraak: Aangesien die bloedvloei na die slymvlies en die dermwand beperk word as gevolg van die inflammatoriese reaksie in die ingewande, ontstaan ​​daar vinnig skade aan die weefsel wat kan lei tot dermperforasie in die verdere verloop.
'N Algemene oorsaak in hierdie verband is die chroniese dermontsteking Crohn se siekte en ulseratiewe kolitis, wat saamgevat word onder die kollektiewe term "chroniese inflammatoriese dermsiektes" (IBD). Albei is outo-immuun siektes, waarin die immuunstelsel om 'n voorheen onbekende rede die liggaam se eie weefsel "veg", wat tot ernstige inflammatoriese reaksies lei. Kenmerkend van hierdie twee siektes, wat gereeld tussen die ouderdomme van 20 en 40 voorkom, is jare van buikpyn en diarree, wat gewoonlik gepaard gaan met konstante moegheid. Albei siektes ontwikkel gewoonlik in groepe, maar by ulseratiewe kolitis word slegs die kolon aangetas. Crohn se siekte kan in beginsel in die hele spysverteringskanaal voorkom, maar die klein en boonste kolon word egter meestal aangetas. Nog 'n verskil is in die vooruitsigte van genesing: Hoewel Crohn se siekte nog nie geneesbaar was nie, het ulseratiewe kolitis 'n goeie kans op genesing nadat die hele kolon chirurgies verwyder is.
Darmperforasie kan in beide gevalle voorkom as deel van komplikasies. In ulseratiewe kolitis en (minder gereeld) by Crohn se siekte, kan die ontsteking van die dermwand so verswak dat dermverlamming (ileus) voorkom. As gevolg hiervan word die derminhoud nie meer aan die rektum deurgegee nie, maar die derm brei grootliks uit - wat bekend staan ​​as 'n "giftige megacolon". Die te lang spoor van die dermwand veroorsaak baie erge pyn, daar is ook simptome soos 'n buitengewone opgeblase maag, kouekoors, hoë koors, vinnige hartklop (tagikardie), bloedarmoede (bloedarmoede) en afwykings in die water-elektrolietbalans. As 'n operasie nie onmiddellik in hierdie situasie uitgevoer word nie, kan daar vinnig 'n lewensgevaarlike deurbraak ontstaan.
Benewens die chroniese inflammatoriese dermsiektes, ulseratiewe kolitis en Crohn se siekte, kan ander siektes soos Chagas-siekte, Hirschsprung-siekte en pseudomembraneuse kolitis ook beskou word as die oorsaak van 'n giftige megacolon, wat op sy beurt weer tot 'n derm deurbraak kan lei as gevolg van komplikasies.
Appendisitis (appendisitis) is ook dikwels die oorsaak van die deurbraak van die derm, hoewel dit nie 'n ontsteking van die appendiks is nie, maar die sogenaamde "appendix". Dit verteenwoordig 'n besonder sensitiewe deel van die bylaag, wat uit limfweefsel bestaan, is gemiddeld tien sentimeter lank en het 'n deursnee van 0,5 tot twee sentimeter. Die eerste simptome van blindedermontsteking is gewoonlik buikpyn in die maagarea of ​​rondom die naeltjie, wat tipies na die regter onderbuik migreer, waar die buikwand gewoonlik buitengewoon gespanne is en uiters sensitief is vir aanraking. Daarbenewens is daar ander simptome soos naarheid en braking, verlies van eetlus en koors, en daar is dikwels ook 'n beperkte dermbeweging. Appendisitis word veroorsaak deur verskillende oorsake, wat meestal slegs uitgeklaar kan word deur die chirurgies verwyderde ontsteekte wurmproses te ondersoek. In baie gevalle is die versteuring van die wurm by die geharde, sterk verdikte ontlasting ('ekskrementstene') die oorsaak, wat daartoe kan lei dat die dikdermbakterie vermeerder en uiteindelik ontsteking kan veroorsaak. 'N Knip van die wurmproses as gevolg van 'n ongunstige posisie in die buikholte kan lei tot opeenhoping van afskeidings en ontsteking; in seldsame gevalle kan vrugtekorrels, wurms of hegtings van die dermwand ook as oorsake geïdentifiseer word. Daarbenewens kan inflammatoriese dermsiektes soos Crohn se siekte appendisitis veroorsaak.
Die sogenaamde "dikderm divertikula" kan as die oorsaak van een beskou word. Dit is 'n bottelvormige uitsteeksel van die dermwand, waarna algemeen verwys word as "colon diverticulosis". In beginsel kan die uitsteeksels in die hele spysverteringskanaal voorkom, maar kom nietemin die meeste voor in die linker gedeelte van die dikderm. Kolonderms is nie 'n aangebore verandering nie, maar word beskou as 'n sogenaamde "beskawingsiekte", wat hoofsaaklik veroorsaak word deur moderne lewensomstandighede (lae-vesel dieet, gebrek aan oefening, rook, ens.). Alhoewel divertikula in meer as 80 persent van die gevalle skadeloos is en nie behandeling nodig het nie, kan daar ook ontsteking van een of meer divertikula voorkom, wat kan voortspruit uit fekale residue wat by die uitsteeksels vassit. In die geval van so 'n "divertikulitis" kom daar meestal erge buikpyn (veral in die linker onderbuik), wat dikwels verskerp as u eet. Daarbenewens kan simptome soos verlies van eetlus, malaise, braking en - afhangende van die omvang van die inflammasie - hardlywigheid of diarree en ernstige winderigheid (opgeblase maag) voorkom. As 'n komplikasie in die konteks van divertikulitis, vind daar derm deurbraak in die derm in ongeveer tien persent van die gevalle plaas, waardeur dit dikwels deur abdominale vet ("bedekte derm deurbraak") bedek word en tot 'n abses lei. In seldsame gevalle kan daar egter 'n gratis perforasie voorkom, met die gevolg van 'n ernstige kliniese beeld met peritonitis tot ernstige inflammatoriese skok.
Kolonkanker / kolonkanker
'N Deurbraak kan veroorsaak word deur kolonkanker (kolonkanker), wat een van die algemeenste kwaadaardige gewasse by mense is. In die meeste gevalle ontwikkel kolonkanker uit 'n goedaardige dermtumor (adenoom), met die risiko dat kanker toeneem met die grootte van die adenoom. Algemene risikofaktore vir kolorektale kanker sluit in vetsug en ongunstige eetgewoontes as gevolg van te veel dierevet en te min vesel. Rook, alkohol, inflammatoriese dermsiektes, maar ook genetiese faktore, kan ook kolonkanker bevoordeel. In baie gevalle is daar egter geen duidelike oorsaak vir die oneer van die siekte nie. 'N Besondere probleem met kolon gewasse is dat dit dikwels redelik laat herken word, aangesien tipiese simptome soos moegheid, buikpyn, hardlywigheid, diarree of winderigheid slegs in die gevorderde stadium van die siekte voorkom.
As gevolg hiervan, met laat opsporing, kan 'n dermobstruksie (ileus) ontstaan ​​het as gevolg van die gewas, wat lewensgevaarlik is en onmiddellik behandel moet word. Daarbenewens bestaan ​​die risiko dat die gewas die organe en strukture sal koloniseer en aanval, wat kan lei tot 'n deurbraak en die lewensgevaarlike peritonitis. Soos met alle kwaadaardige gewasse, het kolonkanker ook die risiko van 'metastase' in ander liggaamsdele, wat die verspreiding van ruimtelik geskeide, soortgelyke dogtertumors beteken. Nietemin is die kans op herstel van kolorektale kanker gemiddeld vyftig persent. Die kans vergroot met vroeë opsporing, maar neem ook geleidelik af namate die siekte vorder.
Benewens die genoemde oorsake, kan verskillende seksuele praktyke soos anale seks met groot voorwerpe ook dermperforasie veroorsaak. Daarbenewens vind 'n gevaarlike deurbraak in die derm dikwels plaas na akute hardlywigheid, aangesien die volume in die ingewande toegeneem het as gevolg van die opgehoopte ontlasting, maar die dun dermwand gewoonlik nie die druk kan teenwerk nie. Daarbenewens kan 'n sogenaamde "abdominale trauma" ook die oorsaak wees, wat die letsel van die abdominale organe as gevolg van eksterne geweld aandui. Daar word onderskei tussen stomp trauma waarin die kreek gesluit bly (byvoorbeeld in die geval van 'n slag of 'n impak in 'n verkeersongeluk) en deurdringende trauma, soos 'n messteek of 'n gewondskoot.
As daar vermoedens is, word die buik meestal geskandeer as deel van 'n eerste ondersoek. In die meeste gevalle lei dit tot 'n verharde buikwand as gevolg van 'n verhoogde "verdedigingspanning" van die liggaam, en diegene wat geraak word, vind die ondersoek baie pynlik. Daarbenewens word beeldmetodes soos ultraklank of X-straal meestal gebruik vir diagnose. As die X-straal gebruik word, moet die pasiënt tydens die beelde staan, want dit is die enigste manier om enige lug in die membraan-area korrek te diagnoseer, want dit is op sy beurt 'n duidelike teken van 'n derm deurbraak.
In die geval van 'n dermperforasie is vinnige behandeling noodsaaklik, aangesien die betrokke persoon 'n lewensgevaarlike situasie het. Hiervolgens moet 'n operatiewe ingryping uitgevoer word waarin die oop posisie gesluit is. As derminhoud reeds die buikholte binnegekom het, word die pasiënte ook met 'n antibiotika behandel om gevaarlike kieme dood te maak en sodoende lewensgevaarlike ontsteking te voorkom. Daarbenewens word intensiewe mediese toesig gewoonlik ongeveer tien dae uitgevoer. As die akute deurbraak deur die ingewande deur kanker veroorsaak is, word 'n deel van die ingewande gewoonlik chirurgies verwyder, aangesien dit die enigste manier is om die vorming van metastases in ander dele van die liggaam teë te werk. In hierdie geval word daar gereeld 'n kunsmatige dermuitgang gemaak.
As 'n derm deurbraak plaasgevind het, is chirurgie die enigste lewensreddende opsie, en daar is ook 'n aantal prosedures en maatreëls op die gebied van naturopatie om die risiko voorkomend te verminder. Die noodoproep 112 moet egter onmiddellik gemaak word in die akute geval. Omdat slegs lewensreddende maatreëls in noodmedisyne lewens kan red.
As 'n voorsorgmaatreël, is dit gewoonlik raadsaam om dermgesondheid op 'n gereelde basis te bevorder en 'n "dermreiniging" uit te voer in die geval van aanhoudende of verergerende simptome soos spysverteringskanaal (diarree en / of hardlywigheid), hoofpyn, konstante moegheid, swaar gewigstoename of rumatiese klagtes. In die middel van die dermherstel is die herbou of normalisering van die dermflora, waarin daar 'n balans is tussen die bakterieë wat in die ingewande leef. Voordat die derm gerehabiliteer kan word, word die derm egter eers skoongemaak waartydens giftige stowwe, skadelike dermbakterieë en ander "ballas" verwyder word. Daar is 'n aantal metodes en middels vir hierdie kolonreiniging, soos kruiemiddels of die sogenaamde "kolonhidroterapie". Dieselfde geld vir die daaropvolgende reiniging van die derm - ook hier word, afhangende van die individuele geval, baie verskillende prosedures gebruik, soos die inname van coli-bakterieë of melksuurproduserende kieme.
Daarbenewens is dit oor die algemeen belangrik dat 'n gesonde ingewande aandag gee aan 'n gesonde dunderm. Dit moet so min as moontlik vleis, vet en lekkers bevat en in plaas daarvan hoofsaaklik bestaan ​​uit voedsel met 'n hoë vesel en vesel (volgraan, lynsaad, vrugte en groente), wat verseker dat voedselreste nie te lank in die ingewande bly nie. Dit is ewe belangrik om die gisting van voedsel soos kool, suurkool, uie en knoffel grootliks te vermy om fermentasieprosesse, opgeblase maag en winderigheid in die ingewande te vermy. Daarbenewens moet u beslis genoeg drink (ten minste 1,5 tot 2 liter per dag), aangesien 'n gebrek aan vloeistowwe vinnig kan lei tot harde ontlasting wat moeilik is om uit te skei.
Die sogenaamde "ontlasting van ontlasting" soos Indiese psyllium (psyllium-doppe) is ook geskik vir hardlywigheid. Dit swel baie sterk, wat veroorsaak dat die ontlasting in die ingewande in volume toeneem. Dit skep weer 'n hoër druk, wat veroorsaak dat die derminhoud verder vervoer word. Daarbenewens verhoog die psyllium, as gevolg van die groot hoeveelheid slym, die smering van die derminhoud en word sodoende die spysverteringsprobleme teengewerk. Benewens die psyllium, bied naturopatie ook 'n aantal ander beproefde huismiddels vir hardlywigheid, insluitend dooie boombas of wildehout en horingkruid. Soos met alle kruiemiddels, moet enige behandeling met 'n dokter of naturopaat bespreek word om risiko's of skadelike newe-effekte te voorkom.
Benewens die rekonstruksie van gesonde dermflora en 'n verandering in dieet, het ander terapeutiese maatreëls om die dermgesondheid te versterk, hulself bewys in naturopatie, soos outoloë bloedterapie. Aangesien baie mense met spysverteringstelsel reageer, word tegnieke wat emosies reguleer ook sterk aanbeveel ("stresverligting"). Daar is ook ontspanningsprosedures wat 'n baie positiewe uitwerking op die dermgesondheid kan hê, aangesien hierdie metodes die funksies van die spysverteringskanaal indirek kan beïnvloed. Outogene opleiding, progressiewe spierverslapping of joga is hier veral geskik. (Geen)
German Society for Gastroenterology, Digestive and Metabolic Disease e.V. (DGVS), German Society for General and Visceral Chirurgie e.V. (DGAV): S2k riglyn oor divertikulêre siekte / diverticulitis, vanaf Desember 2013, gedetailleerde oorsig van riglyne
Dr. Johan Friso Lock, professor dr. Christoph-Thomas Germer: Eerste Duitse riglyn oor divertikulêre siekte, Bayerisches Ärzteblatt, Desember 2017, bayerisches-aerzteblatt.de
Instituut vir gehalte en doeltreffendheid in gesondheidsorg (IQWiG): Divertikulêre siekte en divertikulitis (herwinning: 06.09.2019), gesundheitsinformation.de
ONKO internetportaal van die Duitse Kankervereniging: Kolonkanker (verkrygbaar: 6 September 2019), krebsgesellschaft.de
Saarland Universiteitshospitaal en Saarland Universiteit Mediese Fakulteit: Akute buik - Viscerale chirurgiese noodgevalle (verkrygbaar: 6 September 2019), uniklinikum-saarland.de
Parswa Ansari: Digestive Perforation, MSD Manual, Merck and Co., Inc. November 2017, msdmanuals.com
Professionele vereniging van pediaters e. V .: Appendisitis (herwinning: 06.09.2019), kinderaerzte-im-netz.de
ICD-kodes vir hierdie siekte: K57, K63ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.