'n Mens mag nie spot oor 'n ander se hartseer nie, maar ons Ous het nie net gehuil nie. Die trane het letterlik gespuit soos daai marmerbeeldjies in fonteine. Sy kon ook die traankrane na hartelus oop- en toedraai.
Oor Meneer wat te kwaai gegroet het, oor Mevrou se pyjamas oor die muur gewaai het, oor sommer net vir die lekker. Dan sou sy die res van die dag buite aksie wees en met vreeslike snuif- en suggeluide deur die huis steun. En moenie waag om te vra wat fout is nie, want dan kry jy 'n relaas wat strek van die voorvaders se sondes tot jou eie tekortkominge.
Niemand kon 'n tas pak soos Francina nie. As Meneer laat weet het dis weer toertyd moes almal terugstaan. Dan het sy vir twee ure in afsondering inbeweeg en met militêre presiesheid elke sokkie, sakdoek, hemp en broek spesiaal laat voel.
Ek hoop jy's happy waar jy is, Fransien. Soos ek jou ken sal jy nie stilsit nie. Die Hemelwesens slaan seker hande saam oor daai Poort se stoepe nog nooit so geblink het nie. Sing hard saam met die koor, al was jy altyd so skaam oor jou "valsegeit oppie noot." Ek hoor jou en ek verlang. En ek is bly ek kon jou ken. Sorry oor die slange, Ousie. Jy kan my maar met die hemel se besem jaag as ons weer ontmoet.