München-ooreenkomste - Die versamelings
Titel: Ondertekening van die München-ooreenkomste. Mussolini, Hitler, Daladier en Chamberlain.
Skeppingsdatum : 1938
Datum getoon: 30 September 1938
Ondertekening van die München-ooreenkomste. Mussolini, Hitler, Daladier en Chamberlain.
Die militêre ambisies van die IIIe Ryk
Saam met die totstandkoming van 'n outoritêre regime in Duitsland toe hy op 30 Januarie 1933 aan die bewind gekom het, het Hitler onmiddellik verbreek met die ontwapeningsbeleid wat onder die toesig van die Volkebond uitgevoer is en 'n reeks maatreëls getref. wat die internasionale vrede in gevaar gestel het en die bepalings van die Verdrag van Versailles van 1919 oortree hetAnschluss op 12 Maart 1938 het die hele Oostenryk geannekseer voordat hy die sessie van die Sudetenland in Tsjeggo-Slowakye, waar drie miljoen Duitsers gewoon het, geëis het. Hierdie elemente verklaar waarom die immergroeiende aansprake van Hitler op die Sudetenland vanaf 1938 'n opskudding in die internasionale mening aangewakker het, verdeeld oor die voornemens van die Führer en oor die koers wat gevolg moet word.
München of vrede ten alle koste
Ten einde die krisis op te los, het Hitler voorgestel in extremis, deur Mussolini, 'n konferensie tussen Groot-Brittanje, Frankryk, Italië en Duitsland. Dit is op 29 en 30 September 1938 in München gehou in die afwesigheid van Tsjeggo-Slowakye en het gelei tot ooreenkomste tussen die verteenwoordigers van die vier genoemde lande, Chamberlain, Daladier, Mussolini en Hitler, soos getoon in 'n foto van die 'n era wat die handdruk tussen Daladier en Mussolini verteenwoordig. Hierdie ooreenkomste, wat die aftakeling van Tsjeggo-Slowakye en die hereniging van die Sudetenland met Duitsland vasgelê het, ondanks die alliansie wat tussen Frankryk en Tsjeggo-Slowakye gesluit is, is gemotiveer deur 'n begeerte om die vrede in Europa te beskerm en deur die onvermoë van demokrasieë. Westerse lande om 'n verenigde front teen die as te vorm. Verskeie elemente op die foto van die München-ooreenkomste illustreer hierdie kloof wat bestaan ​​het tussen die kamp van die warmongers en die van die pasifiste: as Daladier en Chamberlain, langs mekaar staan, burgerklere dra, is Mussolini en Hitler, wat hulle in die gesig staar, geklee , die eerste in 'n militêre uniform, die tweede in 'n baadjie versier met die kentekens van die Nazi-party; eweneens, Daladier se geboë kop wat handskud met Mussolini, wat op sy beurt met trots sy kop oplig soos Hitler, 'n glimlag van tevredenheid op sy lippe, dui op die gevoel van skaamte en hulpeloosheid wat Daladier dan blykbaar voel, om in te stem om hierdie ooreenkoms te onderteken, het Hitler net aangemoedig om sy beleid van uitbreiding voort te sit. Hierdie beeld is ryk aan betekenis en weerspieël die belangrikheid wat fotografie gedurende die tussenoorlogse jare gekry het, danksy die gewildheid van geïllustreerde koerante. Die impak van hierdie proses op mentaliteite blyk des te sterker te wees, aangesien dit die verhaal kan wys tydens die maak en interpreteer van gebeure deur die keuse van 'n spesifieke raamwerk.
Die opmars na die oorlog
Wyd verspreid soos baie ander, kan hierdie foto dus daartoe bygedra het om verskillende reaksies in die bevolking uit te lok, geskeur tussen 'n bittere indruk van nederlaag en 'n gevoel van 'lafhartige verligting'. Laasgenoemde was egter van korte duur: ver van 'n waarborg vir vrede in Europa, is dit enkele maande later verbreek deur Hitler wat Tsjeggo-Slowakye in Maart 1939 binnegeval het, en op 23 Augustus 'n verdrag met Rusland onderteken het, wat is uitgesluit van die München-ooreenkomste en het Pole binnegeval, verbonde met Frankryk (1 September) - aggressie wat gelei het tot die toetrede van Frankryk en Groot-Brittanje tot die Tweede Wêreldoorlog. Verskeie faktore verklaar hierdie passiewe houding wat deur die Franse en Britse leiers aangeneem is tydens die München-ooreenkomste en onmiddellik deur die antifaschiste aan die kaak gestel is as 'n verraad en 'n abdikasie: inderdaad, as Frankryk en Groot-Brittanje die gevaar onderskat Hitler, die slegte ekonomiese situasie, die talle sosiale spanninge, die verskille wat binne die mening bestaan, verdeeld tussen die stryd teen fascisme en die teen kommunisme, die opposisie van regs en links in Frankryk, die weersprekings intern vir hierdie partye en die trauma veroorsaak deur die oorlog van 1914-1918 moet ook in ag geneem word om die gemoedstoestand van die destydse leiers ten volle te begryp.
Die Dertigers. Van krisis tot oorlogParys, Le Seuil-L'Histoire, coll. "Points Histoire", 1990. Jean-Pierre AZEMA, Van München tot die bevryding (1938-1944), Parys, Le Seuil, coll. "Punte Histoire", 1979. Serge BERSTEIN, Frankryk in die dertigerjare, Parys, A.Colin, 1988. Jean-Baptiste DUROSELLE, Die dekadensie, 1932-1939, Parys, Le Seuil, coll. "Punte Histoire", 1983. Pierre MILZA, Fassismes, Parys, Le Seuil, coll. "Punte Histoire", 1991.