Eers is gebruik gemaak van die agterstoep van die pastorie vir eredienste en later van ’n tydelike gebou, tot die nuwe kerk op die koppie in 1897 sonder ’n pennie skuld ingewy kon word. In 1914 het die toring bygekom. In 1928 is die hoeke uitgebou en het die kerk ’n pragtige orrel van byna £3 000 gekry.
Die ou NG kerk Zeerust wat in 1957 gesloop is. Dis op 31 Oktober 1897 ingewy, sonder ’n toring. Aan die vooraand van die Eerste Wêreldoorlog is die kerk van ’n toring, nuwe galery, klankbord en elektriese beligting voorsien waarna die gerestoureerde kerk in die namiddag van 18 April 1914 plegtig heringewy is.
Die gemeente het vir ’n groot deel van die negentigerjare van die 19de eeu eredienste gehou in die tydelike noodkerk op die dorp en in die kerkgebou op Jacobsdal. Die pastorie op Jacobsdal is in 1894 aan E. Goldinger verkoop sonder dat ’n gevestigde leraar ooit daarin gewoon het. Omdat die gemeente se kerksentrum nou op die dorp Zeerust was, is besluit om in die dorp ’n kerkgebou op te rig vir die gemeente. Daar is dus aansoek gedoen by die regering vir die benodigde bouperseel. Die Klipkoppie waar die huidige kerkgebou staan, het reeds destyds die aandag getrek. Daarom is die drie erwe (212, 213 en 214) wat die klipkoppie ingesluit het, aangevra van die regering. Om enigsins te vergoed vir die verliese wat die Verenigde Kerk gelei het nadat die Hervormde Kerk sy eie gang gegaan het, het die staat die erwe geskenk. Die skenkingsakte wat onderteken is deur pres. Paul Kruger is nog veilig in die besit van die gemeente.
Later is berig dat nie minder as drie persone aan ds. Van der Spuy geskryf het en donasies gegee het vir ’n klok. Daar is ook donasies ontvang vir die aankoop van ’n orrel. Die klok is egter later geskenk deur W. van der Merwe van Worcester. Dit is voorlopig op houtpale gemonteer totdat in 1914 met die aanbou van die kerk se toring, die klok in die toring oorgeplaas is.
Die Kerkgebou en pastorie was in ’n gehawende toestand. Die leraar het ’n paar jaar lank geen salaris ontvang nie. Die belastings op die kerklike eiendomme was ’n paar jaar agterstallig. Plase het in puin geld en moes van vooraf opgebou word.
Op die Kerkraadsvergadering van 10 November 1951 is die boukommissie gevra om die kerkgebou deeglik te ondersoek met die oog op herstel. Spoedig was dit duidelik dat die reparasies redelik omvangryk sou wees. Daarom is die advies van die argitek Hendrik Vermooten van Pretoria ingewin. Hy het ’n deeglike plan opgestel vir die herstel van die gebou. Dadelik is daar ook dus begin met die insameling van die nodige geld. Daar is begroot vir ’n bedrag van £28 000. Met die oorweging van hierdie plan, het die gedagte ontstaan om liewer te dink aan ’n nuwe kerkgebou. Die tender vir die herstel van die ou kerk was so hoog dat daar feitlik ’n nuwe kerk teen dieselfde bedrag gebou kon word. Daarom het die Kerkraad die argitek versoek om ’n plan op te trek vir ’n nuwe kerkgebou. Dit is goedgekeur op ’n gemeentevergadering in Oktober 1956.
Intussen het Zeerust ds. en mev. J. A.C. Scholtz in hulle midde gehad. Hulle was hart en siel saam in die verantwoordelike taak wat die gemeente op hulle skouers geneem het. Op 10 Junie 1957 is die tenders van die firma Sasolburg Konstruksie aanvaar teen ’n bedrag van £26 455.17.5. ln Julie 1957 het die bouprogram ’n aanvang geneem. Die ou kerk moes egter eers afgebreek word. Die Kerkraad het die dienste van oudl. J.H. Kleynhans verkry, wat met ’n paar handlangers die groot taak onderneem het. Alles is netjies afgebreek sodat alle materiaal in byna ongeskonde toestand op ’n Saterdagmôre in 1958 op die Kerkplein verkoop kon word. Baie artikels in die ou kerk het so hulle weg gevind na die huis van die lidmate en so is iets bewaar van die ou Kerk wat 61 jaar lank die gemeente gehuisves het. Op 12 Oktober 1957 kon die hoeksteen van die nuwe kerkgebou gelê word. Die geleentheidsdiens is deur ds. H.C. Botha in die ou kerk gelei, waarna die gemeente na die terrein van die nuwe gebou gegaan het vir die hoeksteenlegging. Dit was die taak van ds. J.A.C. Scholtz om die weerhaan op die toring te plaas. Ten aanskoue van die Kindersendingkransleidsters en kinders het die leraar die hoë steiers bestyg. Hoe gevaarlik die onderneming was, word weerspieël deur die feit dat mev. Scholtz vir ’n paar oomblikke met toe oë gestaan het. Een van die kinders merk toe op: “Kyk, tannie Scholtz wil nie kyk hoe hoog die dominee staan nie.” Min het die seuntjie geweet dat dit ’n gebed was vir die Dominee.
Uiteindelik is die gebou op 2 Augustus 1958 voltooi en het die inwydingsplegtigheid plaasgevind. ’n Vol program is die naweek afgehandel. Dr. F.E. o’B. Geldenhuys, Moderator van die Sinode van Noord-Transvaal, het die wydingsdiens waargeneem. Ds. J.J. Driescher, gemeenteseun, het die voorbereidings- en dankseggingsdiens waargeneem. Ds. W.E.H. Söhnge het ’n orreluitvoering op die nuwe orrel gegee. Ds. J.F. van Wyk, oudleraar, het die Nagmaaldiens waargeneem. Ds. J.S. van der Westhuizen, gemeenteseun, het die jeugdiens gelei. In die nuwe kerk is ook ’n nuwe orrel ingebou, ’n klompie van die ou orrel se pype is in die nuwe orrel gebruik. ’n Twee-manuaal-en-pedaal-pyporrel, vervaardig deur die Suid-Afrikaanse Orrelbouers, bestaande uit 21 registers en 1 302 sprekende pype en verdere toebehore, is in die kerk geïnstalleer teen ’n bedrag van R7 900. (Geskryf deur Morne van Rooyen)