Sprokie-terapie. Behoefte aan goedkeuring - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Sprokie-terapie is 'n gebied van sielkunde waarin 'n persoon die pad van bewustheid en studie van die gevoelens wat hom deur die uitgedinkte beelde en persele versteur, beweeg. Die held kan stories verhaal of ander mense bestudeer - diegene wat sy ervarings weerspieël. As ons praat oor tasbare voordele, is dit belangrik dat die pasiënt nie net die geskikte fabel lees nie, maar om dit te voel, deur te gaan. En dus, verstaan ​​die bron van jou probleem of vind selfs 'n weg uit hierdie situasie.
Waarom presies sprokies, is dit nie moontlik om alles met direkte teks, woorde te sê nie? Waarom hierdie versierde erwe, gekodeerde beelde? Natuurlik kan die sielkundige altyd die probleem van die pasiënt identifiseer. En hiervoor is daar nog 'n gebied in die sielkunde - analities. Maar die pasiënt is nie altyd gereed om alles in woorde te neem nie. Wanneer die bron van ervarings diep in die onderbewussyn is, kan jy bereik deur wat die onderbewuste kan sien. En in die diep lae van die psige werk woorde nie meer nie. Beelde, verenigings, prente werk.
Let op hoe 'n mens sy gevoelens beskryf? Hy stuur hulle deur middel van beelde. Slang word geassosieer met bose of siekte (vrees). Pragtige blou meer (gevoel van lugigheid) - geluk. En so aan. Dit is 'n eenvoudige voorbeeld van lees seine van die onderbewussyn. Verenigings van elkeen mag verskil in terme van onderwys, lewenservaring, ens. Daar is egter heel dikwels toevallighede - daarom kan gereedgemaakte verhale gebruik word in psigoterapie. Dit kan egter nie so maklik wees om hulle te verstaan ​​nie. Soms moet sprokies en hul eie gevoelens, soos hul eie gevoelens, ontsyfer word. Hierdie vaardigheid kan ontwikkel word deur eenvoudige assosiasie oefeninge. Gee jouself soveel beelde as wat jy kan en vind verduidelikings vir hulle.
As 'n praktiese werk kan jy aanbied om jou drome te ontsyfer (drome is die stem van die onderbewussyn!). As jy droom van iets besonder indrukwekkend, kan jy jouself afvra: wat het my die meeste beïndruk? Of waaroor gaan hierdie droom? Wat beteken dit vir my? Wat is my gevoelens wat verband hou met die hoofgrafiek of beeld, ens. Die antwoorde sal die vertaling van die boodskap uit die diepte van ons psige wees. Sy praat oor wat jou die meeste bekommer, wat probleme veroorsaak in jou lewe.
In 'n reeks artikels van hierdie skrywer oor sprokie-terapie word die leser genooi om 'n praktiese manier om die probleem te verstaan ​​of selfs deur die lees van sekere erwe te werk. Die terapeutiese effek word bereik as die ervarings van die helde van die erwe soortgelyk is aan dié van die leser. En ook, as die leser gereed is om op homself te werk, wat in die konsep van Zen Boeddhisme uiteengesit word: "Om van lyding ontslae te raak, moet jy ontslae raak van begeertes."
'N Reeks boeke "Mense uit die Kabinet", deel een, hoofstuk: Goedkeuring.
Vaska Petrovitsj het in alles alles goedkeur. Hy het natuurlik gedink dit was nie. Maar oor die algemeen - ja. Modereer, byvoorbeeld, 'n stoelgang. En hy wil seker maak dat die stoel uitgedraai is, is nie dieselfde as dié van almal nie, maar is spesiaal. Bene maak betroubaar vas. En die hout is glad gepoleer. En dit lyk mooier. Omdat Vaska sy eie ontwerp uitgevind het. En om te sê moet dit omring.
En nie eens om te sê nie, maar om te sien, om die prag van hierdie stoel te voel. En hy wil die bewondering in sy oë bewonder en na hom kyk. Sodat hulle sê: "Wow! Ek wil myself so 'n stoel hê!" En hulle het gevra: "Kan ek dit hê?" Of: "En hoe het jy dit gedoen?" En toe kom hulle om meer stoele te vra.
En hy sou natuurlik skaam wees, maar hy het baie plesier gehad. Ek sou my oë op die vloer laat sak het en gesê: "Kom op, niks spesiaal nie." En ek sal glimlag. Met al my mag! Soos 'n bietjie mal. Dan sal ek natuurlik baie en baie stoelgange begin doen. Om mense gelukkig te maak. En hy ook, geluk. En sy hele lewe sal in die stoel draai. En ook die betekenis. En dit alles is ondersteun deur 'n soort strooi.
'N Riet het in die keel geval, 'n droë strooi. Maar sy het nie gebreek nie. Sy het getrek, die mense het die hele tyd gebel. En Vaska Petrovich wou met hom kommunikeer. Sodat hy sy stoel nie bring nie, maar hulle het self gebel en gevra: "Vaska Petrovich, jy het per ongeluk nie 'n nuwe kruk uitgevind nie? Ons het net joune nodig." En so het hulle geroep, hulle het geroep, hulle het geroep. Hulle sal hom nie eens pla nie. Omdat hy gereed was om hul behoeftes van die onderkant van sy hart te aanvaar. Vaskin se siel was oop, en ander het dit nie nodig gehad nie.
Die riet het getrek, en hy het self na die telefoon gehardloop, nagegaan: het hulle nie gebel nie? Miskien het jy geluister? Soms noem Vaska Petrovich homself: "Ek het jou 'n stoelgang gebring. Jy het dit nog nie gekyk nie? Hoe het sy dit gehou? Het jy dit gehou?" Nog nooit het hy 'n groot bewondering gesien in die oë van die gebruikers van stoelgang nie. En net toe het 'n vriend uitgegee: "Jy vat dit," sê hy, "sy stoel. Ek hou nie daarvan nie!" En dit was selfs vir Vaska Petrovits dat hy nie 'n vriend gevra het om 'n stoel te neem nie, maar ontken 'n paar baie belangrike, skaars waarneembare deel van hom. Ek het dit net geneem en dit weggegooi! 'N hele stuk van Vaska se siel.
"Die hele hak is in die riet!" Het Vaska Petrovits besluit. "Ek het geweet dis nie sonder rede dat dit aan my gegee is nie!" En hy gaan dit op die ernstigste manier ondersoek. Verstaan ​​die wortel van ongeregtighede. En dan is dit seker dat u nuwe kennis tot voordeel van die saak sal toepas. En hy het hierdie riet gerol en dit en dit. En sit dit ver en wyd. Hy het daarin geblaas. Geverf. Probeer om soos noodles te kook, en waardeer die smaak. Het gesnuif vir ander. In die prentjie ingevoeg. Ek het baie dinge gedoen.
Goed vir niks het sy blyk te wees. "Dit is nodig," het hy besluit, "om 'n nie-triviale benadering aan te spreek. Vind 'n aansoek vir haar wat niemand ooit geweet het nie. En hiervoor moet jy kreatiewe denke insluit." "Ek dink nie aan iets nie," het hy geestelik gesê. "Niks maak my in die steek nie. Ek word hardop, sig en gevoel. Ek hou die wêreld om my heeltemal in die oog."
So het Vaska Petrovich die gedagtes afgeskakel. Hy het die lewe waargeneem sonder alle oordele. Hy het net gekyk en geluister. Die wêreld bestaan ​​saam met Vaska. Ry motors. Warped mense. Voëls het gevlieg. Vloeiende rivier. Werk is gedoen. Kinders gespeel. Vriende het gekom. Tyd het verby gegaan. En daar was die lewe. En alles was so natuurlik, gewone.
En net die belangrikste ding bly. Wat is sigbaar en hoorbaar. Niks meer nie. Daar was geen fiddling wat gewoonlik alles oorskadu het nie. Angs en nietigheid verdwyn, wat verhoed het om die waarheid te verstaan. En in hierdie pragtige toestand waarin daar geen ervarings en pyn was nie, in vrye gewigloosheid, in 'n rustige ruimte, in geestelike harmonie en sensuele stilte, het iets skielik geroer. Baie stil, selfs delikaat. So versigtig dat jy nie eens kon sien nie. En miskien is dit makliker om te mis. Aanvanklik het dit nie verstaan ​​nie. 'N bietjie verras. En het voortgegaan om te kyk. Binne maklike ruwheid. Groot goeie dier. Die hare is lank, effens verstom - asof hulle dit vergeet het, het hulle dit 'n bietjie begin.
Maar hy het nie hierdie wonderlike verloor nie, groot sy vriendelikheid. So groot dat dit die wêreld kan hou! Snaaks, 'n bietjie somber, maar oneindige menslike dier. Dit blyk dat al die moeders van die wêreld daar bymekaargekom het! Die mees liefdevolle, aanvaarbare en warm. Maar die insider is groter as ma. Hy lyk asof dit 'n ware stuk van God is. Sy vriendelikheid het geen grense nie. Sy is baie diep en 'n bietjie - hartseer. En as gevolg hiervan en meer werklik. Vaska het gevang hoe die grys dier in hom gewurg het. En dit neem die hele romp. En hy kyk na Vaska met so 'n begripsvoorkoms, waarin al die moeders van die wêreld. Vaska het eers probeer praat:
- Wie is jy? het hy gevra. Maar die dier lyk stil. En glimlag. Net nie deur die mond nie, maar asof ek. Asof hy alles verstaan ​​het, maar hy kon dit nie vertel nie. Toe het Vaska op papier geskryf, 'n lees gelees. Hy het gekyk, mooi oë geopper. En hy het weer geglimlag. Ek het gewag.
En Vaska raai! Hy het 'n strooi verstandelik aangebied. En aan die einde van 'n vraag. Die dier het 'n strooi in sy groot hande geneem. Kyk na. Gedraai. Ek het 'n tand probeer. Met sy bewegings het hy gelyk soos 'n groot, harige aap. 'N bietjie eksperimenteer. En dan gooi dit weg. En hy het weer na Vaska begin kyk. "Ek weet niks van 'n strooi nie," het Vaska besef. "Hy is vir my met iets anders." Toe het Vaska die stoel ingevoer. En die gevoel wat hy die meeste wou kry van die mense aan wie hy gestoel het.
Hy het waarskynlik goedkeuring gekry. In reaksie het die harige dier om die hele Vaska gegooi. In die besonder - in die bors en arms. Hy het die prentjie gewys hoe om te pas. Hoe om jou arms reg te maak en hoe om die dier in jouself te verbind. Vaska stamp sy groot potte geestelik in sy hande, asof hy in die moue is. Asof Vaska 'n baadjie is, en die dier is Vaska. Reguit sy arms. En die dier is geleë. En hulle het saam gevries. Soos die helde van die fliek "Titanic". Soos 'n voël in vlug. En dit blyk dat die dier in Vaska self is, maar terselfdertyd is hy sigbaar.
En die goedkeuring wat van binne kom, sluit in gevoelens. Hy word deur 'n stukkie van die innerlike God gestuur. En niemand kan dit veroordeel nie. En hierdie sagte, oneindige soort dier wat bestaan, leef binne-in jou, maar weerspieël God, aanvaar nie die resultate van jou arbeid en nie eers die toegepaste pogings nie, maar nog baie meer. Hele liggaam. Met sy onbeperkte grootheid goedkeur hy van jou. Altyd, heeltemal en in alles.
Die behoefte aan goedkeuring en ondersteuning is een van baie komponente van 'n afhanklike. Oorkoepelende afhanklikheid van die samelewing is een van die doelwitte van die boekreeks Mense van die Kabinet, waar die titel vir homself praat. In hierdie storie neem die held slegs die eerste stappe: hy leer homself goedkeur en ondersteun. As hy vryheid (van die samelewing) wil voltooi, het hy 'n lang en moeilike pad waarvan deel in die volgende verhale uiteengesit sal word.
Kyk na die video: PETER HEAVEN & blue light orchestra - icedancer - pretty instrumental music with vibraphone (Januarie 2020).