Die territoriale konteks van die Tagghjate - Inligting
Die territoriale konteks van die Tagghjate
DIE TERRITORIALE KONTEKS VAN DIE TAGGJJAAT
DIE KOMPLEKS VAN MONTE BELVEDERE-SANT'ELIA-MONTEDORONE DIE GEMEENTE VAN SAN GIORGIO JONICO, ROCCAFORZATA EN FAGGIANO
(geredigeer deur: Prof. G.nni Carafa)
VIR DIE STADSSTRAATE: 'N KORT ROETE
(Tussen huise en kelders, nou witgekalkte stegies en onverwagte oop ruimtes van goeie omgewing)
In 'n gebied wat nie hoog is nie, kan selfs 'n klein "kwota" vandag vir ons 'n ekstra moontlikheid van waardering uitmaak, om die tipe verhoudings wat 'n bevolking met sy eie gebied het, te verstaan. 'N Kort reisplan oor die intrigerende ontwikkeling van die ou stadsblok onthul die opeenvolging van ruimtes wat deurboor is deur die heuwelagtige hoogteverskil waarop die stad lê (Monte Belvedere). Die besoek kan heel moontlik begin vanuit die onmiddellike omgewing van die moederkerk "Maria SS. van die mense ".
Ons vertrek onmiddellik langs die Via Roccaforzata, 'n antieke inter-munisipale as. Die straat is smal en in die begingedeelte ook baie gekenmerk deur geboue wat vorentoe en agtertoe beweeg met trappe oral en sommige parapette wat ook die tuine agter afbaken (Foto nr. 35-36).
Foto nr. 35 - Via Roccaforzata, geartikuleerde geboue
Foto nr. 36 - Via Roccaforzata, kenmerkende trap
Onvermydelik is die oneindige ventilasie-openinge sowel as die flappe / trappe (foto nr. 37) wat lei tot die ou private kelders wat direk in die kaal tufa-rots gegrawe is. eens molstene gehuisves en die onvermydelike skuiling van die enigste en onvermoeide werkende familie van die diere, die muil (in jargon, die "muil"), wat in 'n gewaagde ontrafeling van hellings (trappe) daarin geslaag het om gasvryheid in die diepste ingewande van die huis te vind. Die hele stad is gebou met tufface ashlars verkry direk vanaf die ondergrond, uit die kelder onder, daarom word die gebou hierbo ondersteun deur 'n reeks vat-, ster- en seilkluise, op die duistere en oneindige leemtes van die steengroef. ook intercom (wat gebruik word vir lugafweerkuile ​​in die afgelope wêreldoorlog).
Foto nr. 37 - Via Roccaforzata, flappe en trappe
Dit is waar die kosbare plaaslike olie en die uiteenlopende enologiese eienskappe hul voltooiing vind, die redes waarom hulle in 'n perfekte mikroklimaat is.
Selfs die nederigste huise het 'n magdom lyslyste, kroonlyste, rakke en balkonne, al in tuffsteen, wat deur die harde werk van die plaaslike klipkappers uit die verlede verwoord is (Foto nr. 38). Die blik op die boonste verdiepings van die fasades lewer dikwels 'n terugkeer wat nog nie deur die noodlottige woede van die afgelope 60's en 70's geraak is nie, om ten alle koste modern te wees in ooreenstemming met die nuwe ekonomiese toestand. welsyn wat aangebied word deur die lugspieëling van 'n uittog wat vanaf die platteland na die nuwe en "waardige" indiensnemingseisoen van die groot metaalbewerkingsbedryf (voorheen Italsider, nou Ilva) oopgegaan het, 'n ware ekonomies-sosiale oorgang wat op lang termyn sy dwaling laat blyk het ook in die aftakeling van 'n belangrike ambagsmikro-weefsel wat nog altyd direk aan 'n territoriale identiteit gekoppel was.
Maar hoe kan u 'n bevolking blameer wat altyd op die rand van armoede geleef het, veroordeel tot 'n baie harde daaglikse uitputtende werk in die veld of in die steengroef (cavamonte / tagliapietra) sonder enige sekerheid oor toekomstige lewensvooruitsigte wat 'n moontlike venster na ander geleenthede om jou sosiale en eksistensiële toestand te verander; hoe kan u verkeerd wees om nie teenstrydige voordele, sommige gemak van die lewe te geniet nie, en dan: wekkers en deure in marmer, deure in geanodiseerd aluminium, gedeeltelike teëling van die gevels - veral op die onderste verdiepings - dus 'n klein beton welstand, of, ten minste, so 'n strewe, in die nodige "gevelgeriewe".