Afrika-unie: Nuwe voorsitter, nuwe geleenthedeMoussa Faki Mahamat, Tsjad se minister van buitelandse sake, is as die nuwe voorsitter van die Afrika-unie (AU) aangewys. Foto: Exchange.co.tz Staatshoofde het hierdie week in die Ethiopiese hoofstad, Addis Abeba, byeengekom waar hulle Moussa Faki Mahamat, Tsjad se minister van buitelandse sake, as die nuwe voorsitter van die Afrika-unie (AU) aangewys het. Hy neem die voorsitterskap oor by dr. Nkosazana Dlamini-Zuma. Moussa Faki het ŉ paar prominente kandidate vir dié posisie uitgestof. Onder meer Amina Mohamed, Kenia se minister van buitelandse sake, Abdoulaye Bathily, ŉ diplomaat en akademikus van Senegal en Mba Mokuy, voorheen ŉ senior raadgewer vir die president van Ekwatoriaal-Guinee. Die AU bestaan uit 54 state en ŉ tweederde meerderheid of 36 stemme is dus nodig om die voorsitterskap te verseker. Dit het Moussa Faki sewe rondes van stemming geneem om die nodige aantal stemme op hom te verenig. Die AU was veronderstel om reeds in Julie verlede jaar ŉ nuwe leier te verkies maar ná drie rondes kon nie een van die kandidate daarin slaag om die minimum 36 stemme op hom of haar te verenig nie. Meer as 50% van die ledestate het verlede jaar nie aan die tweede ronde van die verkiesing deelgeneem nie. Die stryd om ŉ opvolger te kies kan toegeskryf aan die grootskaalse verdeeldheid tussen die onderskeie streke in Afrika. Moussa Faki het van 2003 tot 2005 gedien as die eerste minister van Tsjad. Hy was ook voorheen betrokke by die AU waar hy as die voorsitter van die ekonomiese, sosiale en kulturele raad gedien het. Hy dien sedert 2008 as Tsjad se minister van buitelandse sake. Hy het onlangs gesê dat hy droom van ŉ Afrika waar die knal van geweerskote uitgedoof word deur die klanke van kulturele liedjies en die gedruis van fabrieke. Hy het ook onderneem om die AU se reputasie vir burokrasie te takel en onnodige aanstellings van nóg amptenare te beëindig. Hy was ook aktief betrokke by die stryd teen Moslem-terreurgroepe. Daar word dikwels gevra of die AU van enige waarde is. Anders as die Europese Unie word daar nie groot besluite oor immigrasie geneem wat bindend op alle lidlande is nie. Daar is ook nie sprake van ŉ sentrale geldeenheid soos die euro nie. Wat wel in gedagte gehou moet word, is die feit dat belangrike Afrika-kwessies daar bespreek word – die verskynsel van ekstremistiese Islam, die vasteland se verhouding met die VSA en lidlande se houding teenoor die internasionale strafhof. Verder het die AU ŉ belangrike gerol gespeel om te verseker dat Gambië se demokraties verkose president sy plek kon inneem nadat die verloorder, Yahya Jammeh, geweier het om uit tree. Kan die AU meer doen? Ongetwyfeld. Die AU kan diktators soos Robert Mugabe van Zimbabwe uit die kussings lig en verseker dat oorlogskriminele soos Omar al-Bashir van Soedan in hegtenis geneem word. Die AU kan meer doen om ŉ dreigende etniese oorlog in Suid-Soedan te verhoed. Daar is baie meer wat die AU kan doen en ons kan net hoop dat dit vorentoe ŉ belangrike bydrae sal lewer om stabiliteit op die vasteland te bevorder.