Hy staan verstom oor boere se integriteit, kennis en passie vir die voortbestaan van hulle bedryf; ook hulle diepe afhanklikheid van en respek vir die stuk aarde waarop hulle ’n bestaan voer. Die samewerkingsooreenkoms en verstandhouding tussen boer en Moeder Natuur is ongelooflik.
Seker die belangrikste doel vir die voortbestaan van alle lewe op aarde is ’n goeie engesonde biodiversiteit. Dit kan eenvoudig opgesom word as biologiese diversiteit, wat ook verskeidenheid beteken, en dit sluit alle vorme van lewe op aarde in: organismes, plante, diere; die hele spektrum van ekostelsels en ekosisteme in alle denkbare geografiese streke van ons planeet. Dit is ’n ineengeweefde, ingewikkelde wisselwerking tussen ’n verskeidenheid van spesies.
Net meer as ’n derde van ons planeet se beskikbare grondmassa word vir kommersiële landbou gebruik. Bykans 80% van Suid-Afrika se grond is beskikbaar vir een of ander vorm van landbou. Gegewe hierdie syfers is dit duidelik watter ontsaglike groot rol landbouers speel in die handhawing van ’n goeie en gesonde biodiversiteit.
By menige veekrale word ingang tot die kraal geweier en by intensiewe stelsels, soos byvoorbeeld lamhokke en voerkraalstelsels, is dit slegs die persone wat daar werk wat die perseel mag betree. Dan is die was van hande en deurloop by die voetpad ’n vereiste. Die inkoop van vee, hetsy van ander boerderye of veeveilings is seker een van die grootste risiko-areas wat biosekuriteit bedreig. Kwarantynkampe of -krale raak ’n bekende gesig op veeplase. Dit is egter nie net die mens self of sy vee wat biosekuriteit bedreig nie. Daar is nog ’n ander kommerwekkende factor wat baie min of geen aandag kry nie. Wilde trekdiere wat oor plase beweeg en moontlike draers kan wees, is ’n risikofaktor; veral bobbejane, bosvarke, vlakvarke en selfs roofdiere soos rooikatte en jakkalse. Goed geïsoleerde plaasgrense, hetsy met jakkalswerende en/of kragdrade, is ’n aanwins vir biosekuriteit. Die bedreiging vir hierdie sekuriteitsmaatreël is die vernietigende invloed wat bosvarke en vlakvarke daarop het. Die natuurlike deurvloei en selfs verskuiwing van wild bly ook ’n risiko, selfs ten opsigte van dooie diere. Professionele roofdierjagters jag op een plaas, verskuif na ’n ander plaas met die geëlimineerde roofdiere op hulle voertuig en laai dit dan op ’n ander perseel as die oorspronklike af.