Bybelskool » 1 JOHANNES 4:7-21
'n Lewe in die liefde van God
7 Geliefdes, laat ons mekaar liefhê,
want die liefde is uit God,
en elkeen wat liefhet,
is uit God gebore
8 Wie nie liefhet nie,
het God nie leer ken nie,
9 Hierin is die liefde van God
aan ons geopenbaar:
dat God sy unieke Seun
na die wêreld gestuur het,
sodat ons deur Hom kan leef.
10 Hierin bestaan die liefde:
nie dat ons God liefgehad het nie,
maar dat Hy ons liefgehad het,
en sy Seun gestuur het
11 Geliefdes, as God ons so liefgehad het, behoort ook óns mekaar lief te hê.12 Niemand het God ooit aanskou nie. As ons mekaar liefhet, bly God in ons, en het sy liefde in ons tot vervulling gekom. 13 Hieraan weet ons dat ons in Hom bly, en Hy in ons: Hy het ons aan sy Gees laat deel kry. 14 En ons het dit aanskou, en ons getuig daarvan, dat die Vader die Seun as Verlosser van die wêreld gestuur het. 15 Wie ook al bely dat Jesus die Seun van God is, God bly in hom, en hy in God. 16 Ons ken en vertrou die liefde wat God vir ons het.
God is liefde. En wie in die liefde bly, bly in God, en God bly in hom. 17 Hierin het die liefde onder ons tot vervulling gekom: Ons sal op die oordeelsdag vrymoedigheid hê, omdat ons in hierdie wêreld ook soos Jesus is. 18 In die liefde is daar geen vrees nie. Inteendeel, volmaakte liefde dryf die vrees na buite; want vrees het te doen met straf, en wie vrees, het nie volmaak geword in die liefde nie.19 Ons het lief, omdat Hy ons eerste liefgehad het.20 As iemand sê, "Ek het God lief", en sy broer haat, is hy 'n leuenaar. Want wie sy broer wat hy sien, nie liefhet nie, kan nie God liefhê, wat hy nie sien nie.21 En dit is die gebod wat ons van Hom ontvang het: Wie God liefhet, moet ook sy broer liefhê. (2020-vertaling).
Johannes begin hierdie hoofstuk met 'n diepsinnige verduideliking van die werk van die Heilige Gees om ons van Jesus se God-mens natuur te oortuig, wat ons help om te onderskei tussen die waarheid en die dwaling (vers 1-6).
Dan keer hy terug na die tema van die liefde, nie net omdat dit deel van die onderskeidingsproses van dié dinge waarop dit regtig aankom in die lewe is nie, maar omdat hy die geloofsgemeenskap ook dieper in die waarheid van God se inwoning in ons wil inlei (vers 7-21).
Dat Jesus Christus die geheim van die geestelike lewe is – beide in terme van die onderskeiding tussen ware en valse leringe as in terme van die gemeenskap met God die Vader en die Heilige Gees – word daarom nog dieper uitgespel as iets wat in die liefde gestalte kry.
Hierdie liefde van God is op sy beste geopenbaar in die gawe van God se "eniggebore (unieke) Seun" sodat ons deur Hom kan lewe. Dit is daarom ook nie óns liefde vir God wat die deurslag gee in ons verhouding met Hom nie, maar Sý liefde vir ons. Dié liefde het 'n plan gemaak met ons sonde, deurdat Jesus die soenoffer daarvoor was en ons in 'n verhouding met God gebring het.
As God dus dít vir ons gedoen het, het ons 'n onvervreembare roeping om op dieselfde wyse ons medegelowiges lief te hê. So raak God se liefde nie net volmaak in ons nie, maar raak God sigbaar vir mense rondom ons, want wie in die liefde bly, bly in God en God bly in hulle. So eenvoudig maar ook so diep as dit is die geestelike lewe.
Hoe Johannes hier in hoofstuk 4 te werk gaan, is baie diepsinnig. 'n Mens kan die fokus op Jesus (vers 1-6) eintlik vertaal en verstaan as 'n fokus op die liefde (vers 7-21), want die liefde is uit God, soos Jesus ook uit God is. Die diepste motivering vir ons liefde vir mekaar, kom dus ook van hierdie punt af. Dit is omdat Jesus die liefde "uit God" is, dat ons ander kan liefhê. Soos ons al hoe meer in God bly en diep van God se liefde in Jesus bewus word, bly ons nie net in die liefde nie, maar raak dit ook al hoe meer 'n werklikheid dat dié liefde in ons bly. Soos ons dus die fokus is van God se liefde, soos Jesus God se gawe aan ons is, só word medegelowiges die fokus van ons liefde en word ons God se gawe aan hulle.