'n Selfstandige naamwoord is 'n woord of frase wat na 'n persoon, plek, ding, gebeurtenis, voorwerp of eienskap verwys.
Selfstandige naamwoorde word meestal gekenmerk deurdat hulle in meervoude en verkleiningsvorme omgesit kan word deur die byvoeging van 'n agtervoegsel, en in sekere gevalle dat hulle 'n geslag kan aandui. Die beste manier om 'n selfstandige naamwoord te identifiseer is om te onthou dat dit meestal iets fisies aandui, bv. 'n baksteen. Slegs selfstandige naamwoorde kan in die meervoud geskryf word.
Dit is altyd die geval met 'n voornaam en van. Dit dui die betrokke persoon nog nader aan as wat slegs die voornaam (of die van) dit doen. Die byname val ook hieronder. Byvoorbeeld: as daar twee Hanna Nels is, kan hulle van mekaar onderskei word deur byname, byvoorbeeld Dik Hanna en Swart Hanna.
Dit dui 'n groep soortname aan, bv, 'n swerm bye, 'n skool visse, 'n eskader vliegtuie. Die versamelnaam staan altyd voor 'n ander selfstandige naamwoord. As ons sê: Daar was swerms van hulle, dan is swerms 'n soortnaam.
Wanneer hierdie woorde in hul meervoudsvorme in sinne gebruik word, is hulle gewone soortname: Hy het baie ysters in die vuur. Hy gooi met klippe.