Onderstebo riviere spoed polêre ysverlies - Klimaatimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Onderstebo riviere spoed polêre ysverlies
Navorsers beweeg nader om die onsigbare dinamika te verstaan ​​wat die verlies van ys-rakke dryf - maar wat dit vir aardverwarming beteken, is nog onseker.
Wetenskaplikes in die VSA glo dat hulle nou die masjinerie geïdentifiseer het wat die motor dryf opbreek van groot stukke ys-rakke. Wat hulle 'onderstebo riviere' noem van warm, minder digte, minder soutwater, tien kilometer lank en kilometers breed, vind swakhede in die massiewe ysrakke.
En omdat die styging van die temperatuur wêreldwyd die polêre strome laat warm word, kan die effek wees dat die groot stuk ysplase ineenstort, en die ystervloei laat versnel - wat lei tot stygende seevlakke.
Noem dit onderonsie: hierdie onverwagte kanale van water styg van onder om hul effek te konsentreer op gebroken sones wat vorm as grondgebonde gletsers stadig op die seevlak vloei.
Die einde is naby vir klimaatsverkennings, aangesien swaargewigte deur beleggers 'n duidelike optrede op die gebied van klimaat vra
"Die sirkulasie van warm water val die onderkant van hierdie ysrakke op hul swakste punte aan," sê Aardwetenskaplike Karen Alley, wat haar navorsing aan die Universiteit van Colorado in Boulder gedoen het, maar nou aan die College of Wooster in Ohio, VS, is. 'Hierdie gevolge is belangrik. Presies hoeveel, ons weet nog nie. Maar ons moet. "
Die navorsing kan die aanhoudende voorkoms op ongeveer dieselfde plek elke jaar verklaar polynyas. Dit is wonderlik poele oop seewater in die ysrakkeen wetenskaplikes verwonder al dekades lank die meganismes wat dit moontlik maak.
Ongeveer 80% van Antarktika word begrens deur bevrore velle see-ys, waarvan baie van hulle veranker is deur bultjies en chasms op die seebodem, en dit is wat die vloei van ys van hoë grond na oseaan vertraag.
Maar satellietstudies het al lankal skeure in hierdie ys blootgestel, wat gevorm word volgens wat wetenskaplikes "skuifmarges" noem - swak punte in vloeiende ys.
Sodra dit deel van die drywende rak is, is hierdie breuksones kwesbaarder vir pluime meer lewendige water - dit wil sê minder sout en warmer - water wat vloei as 'basale kanale' om lang plooie of sakke in die rak te skep.
Dr Alley en haar kollegas rapporteer in Science Advances joernaal dat hulle hierdie prent van polêre dinamika ver onder die oppervlak saamgevoeg het deur satellietdata te kam om die oppervlakveranderingspatrone bloot te stel, wat slegs moontlik is deur 'n konstante erosie deur warmer stroom.
Klimaat - winde, reënval, hitte en droogtepatrone - word aangedryf deur die temperatuurgradiënt. Grootskaalse weerstelsels kom voor omdat die pale koud is en die trope warm is, en hierdie verskil veroorsaak die stratosferiese straalstroom en die diepste seestroom.
Klimaatwetenskaplikes is dus baie geïnteresseerd in verandering in Groenland en Antarktika.
'Ons sien nou 'n nuwe proses waar warm water van onder af in die ysplank sny.'
Ander spanne het reeds vasgestel dat ysrakke steeds vinniger smelt in die koudste plekke op die planeet, dat hierdie smelting gebeur al vinniger, dat die ys word van onder aangeval, en dat dit slegs die styging van die seevlak kan versnel in 'n wêreld onderworpe aan wêreldwye verhitting, aangedryf deur menslike gebruik van fossielbrandstowwe wat groot hoeveelhede kweekhuisgasse in die atmosfeer neersit.
Die jongste studie het op Antarktika gefokus, maar die bevindings kon ook toegepas word Groenland, wat die grootste reservaat Arktiese ys het, en waar ysverlies nog vinniger versnel.
Rapporteer mede-outeur Ted Scambos, senior navorsingswetenskaplike in die Earth Science and Observation Center aan die Universiteit van Colorado in Boulder, sê: "Nou sien ons 'n nuwe proses, waar warm water van onder in die ysplank sny.
"Soos om 'n glasplaat te slaan, maak die trog die rak swak, en binne enkele dekades is dit weg, waardeur die yslaag vinniger in die see kan uitry." - Climate News Network