Coated | 316 Stainless Steel Cable Ties | UL62275 Listed | Radiform | 200mm | On Line Australia
200 x 4.6mm 316 Ties Coated Black Pk100
Buy 50 or more: Pay $18.25
Product: 200mm x 4.6mm Black Polyester Coated Bag of 100
Maximum Bundle Diameter: 50mm
Minimum Loop Tensile Strength: 450N / 45kg
125 x 4.6mm 316 Ties Natural Pk100 klinieke – praag.co.za
Suid-Afrika tref voorsorg teen Ebola
Soos in die meeste gevalle waar ‘n Ebola-epidemie uitbreek, is dit maklik om die oorsprong van die siekte vas te stel.
Die VSA se Centre for Disease Control, CDC sê op hul inligtinstukke oor die oorsprong van die virus … Lees verder
Skrywer praagGepubliseer op 6 Augustus 2014 6 Augustus 2014 Kategorieë Nuus, Suider-AfrikaSleutelwoord CDC, ebola, hospitale, klinieke, nigerië, OR Tambo, Sierra Leone7 Kommentare op Suid-Afrika tref voorsorg teen Ebola Doodsaamheid val in ons bewustheid op verskillende punte in ons lewens. Soms tref dit soos 'n vuis, en op ander tye borsel dit saam met die meriete. Dit het my 'n paar jaar gelede op die skouer getref, oor die tyd toe my vrou en ek kinders probeer het.
As gevolg van 'n ernstige siekte in my jeug moes ek daagliks en deurlopend verskeie medisyne gebruik. Ek was dankbaar vir hierdie dwelms wat my lewe letterlik gered het. Maar dit was ironies toe my dokters my vertel het dat ek nooit kinders kan hê nie. Toetse het getoon dat ek as 'n newe-effek van die medikasie amper heeltemal onvrugbaar geword het.
Die nuus het vir my 'n krisis van betekenis geskep. Wat was die punt van lewe, het ek gevra, as ek eendag van die aarde sou verdwyn en geen nageslag verlaat nie? Elke spoor van my sou verdwyn.
Die lewe is 'n kontinuum: elke deel is verbind
Elke oggend het ek na 'n klein park naby ons huis geloop, waar ek aan hierdie vrae sou dink en dink. Gewoonlik sou my hond, wat net 'n hondjie was, saamkom.
Terwyl ek hom gekyk het, het dit vir my gebeur dat die lewe 'n kontinuum is. Elke deel is verbind. Die hond versier op die gras, die swaeltjies wat laag op die veld sit op soek na insekte, die rypwordende swartbessies - elke lewende ding is noodsaaklik vir die welsyn van die geheel.
My eie lewe sal eendag eindig, het ek besef, maar die belangrike ding was dat die lewe self sou voortduur. Alles wat noodsaaklik was, sou behoue ​​bly.
Chinook is nou ouer, en so is ek. Teen elf loop hy stadiger as gevolg van die vetterige gewasse onder sy gewrigte. Hy moes ook aanpas by die twee kinders wat by ons huishouding gevoeg is, een wat aangeneem is en een wat nie is nie. Net so verras met albei my kinders, wonder ek by my vroeëre obsessie om my eie persoonlike DNA-string te handhaaf. Om 'n familie te hê, verstaan ​​ek nou, gaan meer oor die deel van liefde as om gene te deel.
Dokters is soms verkeerd, ek het uitgevind. Wonderwerke gebeur. Vetsel kan ook verkeerd wees, soos die een wat my vertel het dat my hond nie die winter sal verduur nie. Toe hy dit gesê het, was daar geen kietel in die ribbes nie; sy voorspelling het meer gevoel soos 'n jab in die solar plexus. Maar dit was twee jaar gelede, en met die hulp van twee aspirines per dag, is Chinook nog 'n spel om 'n eekhoring te jaag of in die meer te gaan waai.
Maar dokters en veeartse is reg in hul langtermynvoorspelling. Vir almal van ons, menslik en andersins, is die lewe 'n toestand wat 100 persent is fataal. Wanneer die slag uiteindelik val en Chinook sterf, kan ek 'n bietjie steier. Intellektueel weet ek dat hy nie langer kan duur nie, maar ek sal waarskynlik heeltemal onvoorbereid wees, soos die meeste ander, vir die staatsgreep. Om een ​​of ander rede skrik my dood my nie meer soos dit ooit gedoen het nie. Dit is ook deel van die kontinuum.
Die Droom van Lewe en Dood
Ek word herinner aan 'n droom wat ek een keer gehad het. In die droom ry ek 'n alleenpad af. Digte bos lê aan weerskante van die snelweg. Skielik kom 'n takbok uit die koevert en spring in die ryvlak, waar dit kort staan, verlig in die blink sonskyn. Waar ek myself alleen gedink het, vind ek nou dat ek deur 'n ander beskou word, wat uitruil, wat verbasing verwesenlik en aandag skenk. Toe, so gou soos dit verskyn het, verdwyn die hert, wat in die donker skaduwee van die bos aan die ander kant van die pad grens.
Daardie hert word gevolg deur 'n ander, wat ook verskyn en verdwyn, en dan 'n ander, wat ook materiaal en verdwyn. Elkeen roep vir my dieselfde oplewing van vreugde. Die tyd staan ​​stil soos die diere een vir een in die gesig staar. Ek blyk te wees bid, nie met my stem nie, maar met my hele liggaam, wie se molekules skree, "Ja!" En "Meer!" Alhoewel verskillende hertes, het die herten dieselfde wonderlike essensie van Otherness.
Die betekenis van die droom was dadelik vir my duidelik. Dit was oor lewe en dood, geboorte en wedergeboorte. Want die lewe verdwyn en verskyn onder diverse vermommings. Dit onthul hom vir 'n enkele flikkerende, skouspelagtige oomblik voordat hy terugkeer na die ondeurdringbare duisternis waaruit dit gekom het. Maar deur al sy vele manifestasies bly daar iets waardig van ons wonder en ontsag.
Die kring van die lewe gaan voort
Dieselfde stroom vloei in almal. My ou, styfbeen hond is nie dieselfde as die rompende hondjie wat ek geleer het om al die jare gelede lief te hê nie, alhoewel hy my nie minder mooi lyk nie. My aangenome seun is nie dieselfde as my biologiese dogter nie, maar ek sien dat iets van myself in albei van hulle weerspieël word. In elke kind en elke skepsel is daar 'n teenwoordigheid wat ontwaak wat die meeste kwaai en vurig in onsself is.
Dit is altyd daar, gereed om herontdek te word, selfs al lyk ons ​​dit uit die oog verloor. As ons die visie van ons drome verby het, sal die voorwerp van ons drome weer in die oog spring, binne die kontinuum van die lewe gaan.