К столетию ФГБНУ «ФИЦ КАРТОФЕЛЯ ИМЕНИ А.Г.ЛОРХА» — Картофельная Система
Op die honderdjarige herdenking van die FGBNU "PAS AARTAPPEL NAM NA A.G. LORKH"
Covid-19 beïnvloed die wêreldwye aartappelmark
Die Siberiese Landbouweek vind plaas!
Die Novgorod-streek is die leier in die Noordwestelike Federale Distrik wat aartappeloes betref
Yandex. Voedsel "begin samewerking met die markte in Moskou
McDonald's in Rusland sal alle nuwe ondernemings bou met die moontlikheid van aparte vullisverwydering
Belaya Dacha se vennoot wil 'n groot aandeel in die aanleg in Lipetsk kry
PepsiCo het 'n nuwe lyn vir die produksie van skyfies in die Moskou-streek bekendgestel
2020 was 'n goeie jaar vir gewasproduksie. Resultate van die landboutyd
Aartappels het in Pole in prys geval
Die vermindering van die koste van die ontwikkeling van die landbou-industriële kompleks sal veral subsidies beïnvloed
Die oes van aartappels is in Kirov-streek amper voltooi
в Eerste persoon
Boris Anisimov: EK KYK OPTIMISME IN DIE TOEKOMS VAN RUSSIESE AARTAPPELGROEI!
Борис Васильевич Анисимов — выдающийся российский ученый в области селекции и семеноводства картофеля, один из самых авторитетных специалистов в этой отрасли.
Het 18 kopiereg sertifikate en patente vir uitvindings en seleksie prestasies; is die ontwikkelaar van 7 projekte van staats-, interstaatlike en nywerheidstandaarde vir moere, die skrywer van meer as 200 publikasies. In 1999 word hy verkies tot 'n volle lid van die Russiese Akademie vir Natuurwetenskappe (RANS). Bekroon met 'n gedenk silwer medalje. N.I. Vavilov (2003). Bekroon met die titels "geëerde arbeider van die Russiese landbou-industrie" en "geëerde werker van landbou van die Republiek Noord-Ossetië-Alania".
Aartappelboerderye in die Novosibirsk-streek
Aartappels word hoog aangeslaan
DEULA-NIENBURG ONS KENNIS IS U SUKSES!
Die instelling van biologiseringsmetodes is nie 'n mode nie, maar 'n vereiste van die tyd
Ons trek rooi aan
Komplekse minerale voeding is die sleutel tot 'n gesonde oes
Hy was jare lank 'n werknemer van die Federal Research Centre. A.G. Lorkha. In die eeufeesjaar van hierdie wetenskaplike organisasie het ons Boris Vasilyevich gevra om die besonderhede van sy pad in die wetenskap met die lesers van die tydskrif te deel.
Nadat ek my skool voltooi het, het my ouers my na die 'vasteland' gestuur sodat ek op universiteit kon gaan. In Junie 1954 beland ek dus by my tante in Stavropol en begin voorberei om die Stavropol-landbou-instituut te betree.
Ek onthou die eindelose steppe, "swart sandstorms" in die seisoen van sterk winde, vloedvlaktes met rietwolke, waar groot bevolkings sprinkane na vore gekom en gevorm het. Vir drie jaar was my taak om die stryd teen sprinkane, muisagtige knaagdiere en eekhorings te organiseer, waarvan daar destyds 'n groot oorvloed was. En toe gebeur dit dat ek na die Pskov-streek is, na die Velikie Luki Landbouinstituut vir gevorderde opleiding met 'n diepgaande spesialisering in gewasbeskerming. Nadat hy sy diploma behaal het, het hy assistent geword by die departement algemene landbou en plantteelt van die Velikie Luki Landbou-instituut, die kursus algemene landbou aan die studente van die fakulteit plantebeskerming gegee en vyf jaar in hierdie hoedanigheid gewerk.
Terselfdertyd het hy navorsing gedoen onder 'n program wat met die VIZR ooreengekom is, en beplan om 'n proefskrif voor te berei oor die bestryding van onkruid in gewasse van suiker en voerbiet. Maar gou het die manier vir die verbouing van suikerbiet verbygegaan, veral omdat die produksie van die gewas in die Noordwes-streek nie kon bestaan ​​nie. Die proefskrif het dus nie plaasgevind nie. Toe besluit ek en my vrou (sy het in die saadproduksie-afdeling gewerk) om die voltydse nagraadse studie aan die Institute of Potato Economy (IKH) toe te gaan. Destyds was ons al 28 jaar oud.
Tydens my nagraadse studie (1967-1969) het ek, binne die raamwerk van my nagraadse program wat deur die Akademiese Raad goedgekeur is, biochemiese navorsing gedoen in die Departement Fisiologie en Biochemie met groot entoesiasme onder leiding van die beroemde wetenskaplike, doktor in die biologiese wetenskappe David Vladimirovich Lipets. Op daardie stadium het hy gewerk op die gebied van biochemie van aartappelimmuniteit, en daarna was ek altyd trots daarop dat ek tot sy wetenskaplike skool behoort het.
Wat was die redes vir die taamlike beduidende verandering in die rigting van my verdere wetenskaplike werk? Die feit is dat ek, nadat ek my nagraadse studie voltooi het en my proefskrif suksesvol verdedig het, na die Ulyanovsk-eksperimentele stasie van die NIIKH gestuur is, waar ek die pos as adjunkdirekteur vir wetenskaplike werk geneem het. 'N Groot en suksesvolle werk is op die stasie uitgevoer oor die seleksie en primêre saadproduksie van die oorspronklike variëteite Volzhanin, Volzhsky, Ulyanovsky, wat deur die beroemde teler Lezhepekov geskep is vir die omstandighede in die Midde-Volga-streek. Van toe af het ek professioneel begin aartappel seleksie en saadproduksie.
Ja, aan die einde van 1972 keer ek terug na die instituut en word spoedig verkies tot hoof van die saadproduksie-afdeling, en daarna adjunkdirekteur van die instituut, met die toewysing van verantwoordelikhede vir die ontwikkeling van wetenskaplike navorsing en kardinale verbetering van die hele stelsel van Russiese aartappelsaadproduksie.
In daardie dae is jong leiers in die personeelreserwe van die landboudepartement van die CPSU-sentrale komitee geplaas. En eendag het die reservaat 'geskiet'.
Ek is ontbied en gesê, soos destyds gebruiklik was: "Daar is 'n mening om u na die buiteland te stuur as direkteur van die internasionale wetenskaplike sentrum vir fitopatologie, wat geskep is op grond van die Interregeringsooreenkoms tussen die USSR en die ontwikkelende Afrika-land Ethiopië." In werklikheid was dit 'n baie moderne sentrum (terloops, dit bestaan ​​nog steeds), toegerus met die nuutste wetenskap en tegnologie.
Ons het spesiale versamelkwekerye gevorm, waar ons immunologiese assessering gedoen het van honderde en duisende toetredings wat verkry is op grond van samewerkingsooreenkomste met bekende internasionale navorsingsentrums vir verskillende groepe gewasse, waaronder die Internasionale Sentrum vir Aartappels (CIP, Peru), vir koring en koring ( CIMIT, Mexiko), pulse (ICARDO, Aleppo, Sirië), en die Plantgenetiese Hulpbronsentrum (PGRC, Duitsland) in Addis Abeba.
Besonder interessant en belangrik vir ons was die werk wat verband hou met die isolasie van suiwer kulture van patogene en die studie van die rassesamestelling van endemiese populasies van aartappel-laatroes, wat gedurende die reënseisoen gevorm is in 'n groot verskeidenheid nagtelike gewasse en hul wilde familie vir eeue
groei in groot getalle regoor die land. Ons ontwikkeling oor die bestudering van roes siektes van graangewasse, septoria, bakteriose en fitopatogene virusse in Sentraal-Afrika was van groot belang.
Aan die einde van 1986 keer ek terug na NIIKH en werk as adjunk-hoofdirekteur van 'n NGO vir aartappelverbouing, hoof van die VNIIKH-keuringsentrum.
t 1 Dit lyk vir my asof praktiese resultate gedurende die tydperk behaal is in die implementering van die projek wat deur A.M. Chuenko (JSC "Doka", Zelenograd). Die projek was gerig op die ontwikkeling van die industriële produksie van virusvrye minitubers vir oorspronklike aartappelsaadproduksie. Aansienlike vordering met die ontwikkeling van industriële tegnologieë vir die produksie van aartappels in die streke van Rusland is ook bereik binne die raamwerk van die Program wat goedgekeur is deur die regering van die Russiese Federasie, ontwikkel op inisiatief van LLC Management and Production Systems (onder leiding van LV Orlova, Samara).
Ek kan nie anders as om die projek te noem om geneties gemanipuleerde aartappelvariëteite te skep wat bestand is teen die Colorado-aartappelkewer op grond van die Sentrum vir Bio-ingenieurswese van die Russiese Akademie vir Wetenskap onder leiding van Akademikus van die Russiese Akademie vir Wetenskap K.G. Scriabin. Met my skrywer se deelname is drie variëteite ingedien vir staatstoetse, amptelik geregistreer en beskerm deur patente en kopieregsertifikate.
Terselfdertyd is die internasionale projek "Tassis", gefinansier deur die Europese Bank vir Heropbou en Ontwikkeling (EBWO), suksesvol geïmplementeer, binne die raamwerk waarvan vier streeksdiagnostiese laboratoriums in Moskou, Leningrad, Samara en die Udmurt Republiek geskep en toegerus is. In hierdie projek het ek as 'n kenner van die Russiese kant opgetree.
In 2004 word ek adjunkdirekteur vir navorsing by NIIKH en werk ek langer as tien jaar (tot 2016) in hierdie pos. Al hierdie tyd was die hoof van Evgeny Alekseevich Simakov.
Toe slaag hy daarin om die pogings van genetici en vooraanstaande telers (I.M. Yashina, N.P. Sklyarova, Kh.Kh. Apshev, A.A. Meleshin, A.A. Mityushkin, A.A. Zhuravlev, V.A. Zharova, S. Kirsanov, V.A. Biryukova, en andere) en verseker beduidende vordering in die rigting van die skepping van nuwe belowende variëteite met verskillende beoogde gebruik, met 'n kompleks van ekonomies nuttige eienskappe, verhoogde verbruikerskwaliteite en 'n wye verskeidenheid aanpasbare vermoë om die omstandighede in die streke van Rusland te bevorder.
Dit is met groot dankbaarheid dat ons gedurende die tydperk van ons gesamentlike werk met E.A. Simakov en sy kollegas het ek die geleentheid gehad om deel te neem aan die skrywer se skepping van nuwe belowende variëteite Violet (2014), Fritella (2016), Gulliver (2019), Sineglazka (2019), Sadon (2019), ens.
Terselfdertyd was my hoofpogings toe gefokus op die ontwikkeling en verbetering van saadproduksiestelsels. Die belangrikste navorsingsareas was: die ontwikkeling van hoogs doeltreffende tegnologieë vir die verkryging en klonale mikroverbouing van die oorspronklike in vitro-materiaal en die skepping van die Bank van gesonde aartappelvariëteite (BZSK) (in noue samewerking met E.V. Oves en ander kollegas). Daar is baie aandag gegee aan die ontwikkeling van tradisionele en alternatiewe tegnologieë vir die groei van minitubers (gesamentlike werk met O. Khutinaev), die ontwikkeling van innoverende tegnologieë vir die ondersteuning van seleksie, die sogenaamde voorvariëteite (belowende basters wat aan die staatsproewe oorgedra word), asook die ontwikkeling van oorspronklike saadproduksie en effektiewe kwaliteitskontrole stelsels en sertifisering van saad. aartappels in samewerking met V. N. Zeyruk (departement beskerming), A. I. Uskov, Yu.A. Varitsev (Departement Biotegnologie en Immunodiagnostics), S.M. Yurlova (laboratorium vir saadwetenskap).
— Борис Васильевич, подводить die resultate is natuurlik vroeg. Maar tog: jy het 'n lang pad gekom, baie bereik. Is u tevrede met die resultate wat u ontvang het?
Daar was baie goeie en baie moeilike oomblikke en situasies in die lewe en werk. Maar in ons gesin is dit nie gebruiklik om God kwaad te maak of oor die noodlot te kla nie.
Ons belangrikste lewensbevestigende beginsel was nog altyd die leuse: Moet nooit moed verloor nie! Moenie iemand oordeel nie! Moet niemand vererg nie! En behandel altyd die mense met wie ons kommunikeer met respek en respek.
Tans werk ek voort as adviseur vir die direkteur van die A.G. Lorkh "Sergey Valentinovich Zhevora, sowel as die hoof van die laboratorium vir variëteitidentifikasie en is die wetenskaplike mentor van my jong kollegas Sergei Zebrin en Irina Gracheva, met wie ons saam die fenotipiese beoordeling van die variëteitsidentiteit en ander kwaliteitsindikators van die oorspronklike saadmateriaal uitvoer deur die metode van grondbeheer van variëteite van minitubers, 1ste veldgenerasie uit minitubers, super-super-elite van nuwe en belowende variëteite, geskep in die VNIIKH-broeisentrum.
Ek is optimisties oor die toekoms van ons Russiese aartappelverbouing en ek hoop dat my werk aan aartappelkultuur nie spoorloos verloop het nie.