Castorpans: Voordeel en Harm (Resensies) - Algemene inligting - 2019
Kastoenboon (Ricinus communis L
Die castorina is 'n euphorbia familie. In die meeste gevalle groei dit in tropiese breedtegrade waar dit struike tot 10 m hoog vorm. In Rusland en ander lande met 'n gematigde klimaat kom dit ook voor, maar dit is 'n jaarlikse plant en bereik 'n hoogte van nie meer as 3 m nie.
Hierdie plant was reeds in antieke tye bekend. Hierdie feit word bewys deur die saad wat tydens die uitgrawing van die grafte gevind is.
Die naam castor (die voordeel en die skade daarvan sal in die artikel bespreek word), wat danksy die Romeine ontvang is, wat dit vergelyk het met die bosluis. Ander name wat minder gewild is, maar steeds bestaan ​​- die palm van Christus en rysbone (ons weet almal van die helende eienskappe van ricinusolie).
Die castor is bekend vir sy pragtige en verspreide bosse. Die hoogte van sommige bereik 3 m. Die kleur van die stamme is gewoonlik bruin, groen of rooi. Die blare is redelik groot, gereël op lang blare. Hul kleur is ook atypies vir plante - donkerrooi met 'n tikkie groen. Meer aantreklike vorm castor het 'n enkele landing.
In die somer begin die strooiboom blom, waarna jy die vrugte kan sien, waarvan die vorm soos egel lyk.
Waar word ricinusolie gebruik?
Die voordele en nadele van rysbone is ongelyk. Dit word as 'n lakseermiddel gebruik en om bevalling te fasiliteer (dit stimuleer die spiere van die baarmoeder perfek, wat gevolglik sametrekkings veroorsaak), vir die behandeling van brandwonde, ulkusse en ander wonde. Die strooispruitplant self is egter giftig.
Kasterolie, wat verkry word as gevolg van die verwerking van die vrugte van hierdie plant, het 'n unieke eienskap - dit vries nie by lae temperature nie en droog ook nie. Dit is hoekom dit so effektief is in die behandeling van velletsels, asook 'n smeer- en bevrugtingsmateriaal in produksie.
Saad van plante wat onlangs afgehaal is, behou steeds 'n sekere hoeveelheid gif, daarom word slegs as ou saad gebruik vir die produksie van ricinusolie.
Wat is meer bruikbare castor? Waarvoor word ricinusolie gewoonlik gebruik? In die besonder, dit is die castor produk wat kan help met:
rumatiek en artritis (gebruik as 'n kompressie),
verswakte toestand van hare, wimpers en wenkbroue (bevorder vinnige groei en vermindering van verlies),
brongitis en obsessiewe hoes (gebruik in kombinasie met terpentyn in 'n verhouding van 2: 1 vir maal)
inflammasies van die vroulike organe (komprimeer na die maag)
bolletjies, mielies en vratte (vryf met olieprobleemareas).
Castor en goeie figuur
Gebruikte ricinusolie (resensies bevestig dit) vir gewigsverlies. In hierdie geval moet ricinusolie egter baie versigtig gebruik word en nie die belangrikste middel wees wat jou sal help om gewig te verloor nie. Gebruik veral vir die sogenaamde reiniging van die liggaam nie meer as een keer per week nie.
Die basiese beginsel van hierdie prosedure is die lakseermiddel van ricinusolie. As gevolg hiervan vind die effek binne 1-6 uur plaas. Die tyd hang af van die hoeveelheid olie wat jy geneem het. Daarom is dit beter om sulke prosedures op daardie dae te doen wanneer jy seker is dat daar geen uitweg sal wees nie. Om die liggaam skoon te maak wat u in die oggend of in die aand nodig het om ongeveer 1 teelepel op 'n leë maag te drink. beteken. Let asseblief daarop dat daar reeds streng verbode is. Jy kan dit drink, maar nie vroeër as in 'n uur nie. Nadat u die moontlike effek van Castorca op u liggaam geleer het, kan dit 'n bietjie meer gereeld gebruik word.
Nog 'n instrument wat die eienskappe van so 'n plant as ricinusolie gebruik, vir gewigsverlies, is castor-sitrus emulsie. Kastorku (1 ml per 1 kg gewig) gemeng met sitrus sap (2 ml per 1 kg gewig, en dit kan suurlemoen of lemoensap wees, afhangende van jou voorkeure). Hierdie mengsel moet in klein slukkies drink en bly tuis ontspan omdat dit iewers uiters ongewens gaan as gevolg van die lakseffek van die emulsie.
Om die castor te beskadig, moet u die produk deeglik bestudeer. En om die effek op jouself na te gaan, is beter om met klein dosisse te begin.
Ongeag jou gewig, is die maksimum toelaatbare hoeveelheid rysolie per dag hoogstens 100 ml. Misbruik van hierdie middel sal nie net tot gewone diarree lei nie, maar kan braking en buikpyne veroorsaak (abdominale pyn, wat gekenmerk word deur weerstand en volharding).
Ongelyke as die castor boon gebruik word, voordeel en skade. Resensies hierdie bewys. Ten spyte van die feit dat ricinusolie 'n natuurlike produk is, is daar sekere kontraindikasies vir die gebruik daarvan. Om van hulle te weet, kan jy baie onaangename situasies vermy.
Kastoenboon moet nie verteer word as:
alkoholvergiftiging, benseen en ander soortgelyke vetoplosbare stowwe,
siektes van die maag en die hele spysverteringskanaal.
Onthou dat die saad van castor ricinusstof is, wat in sy samestelling 'n sekere hoeveelheid sianied het. Daarom moet jy baie versigtig wees met hierdie plant, en wanneer sade in die liggaam ingaan, moet jy noodhulp gee (braking veroorsaak en die maag spoel) en dadelik dokters bel.
Kenmerke van die verbouing van ricinusolie
Op terreine voer dekoratiewe funksie rolspeler. Die voordele en nadele is ook duidelik ongelyk. Jy kan nie hierdie plant groei in gebiede waar jy baie tyd spandeer nie, want dit is giftig.
Die hoofreëls vir die groei van strooisuiker sluit die volgende in:
Struikreproduksie vind plaas met behulp van sade (dit is hulle wat gif bevat). Vir die aanplant in oop grond moet jy eers die saailinge voorberei. Begin hierdie proses is nodig in die vroeë lente. Die plant verdra nie oorplantings nie, dus om die resultate te verbeter, saai beter in koppies. Na die planting van die sade bedek hierdie koppies met 'n film of 'n sak en gee dan 'n temperatuur van ongeveer 15 grade vir 'n week. En eers nou kan jy hulle in die son sit. Die eerste lote kan na 3 weke verskyn, en om uit die dop te kom, benodig sade hulp.
Die castor in die sorg is nie baie wispelturig nie. Genoeg om te sorg vir 'n groot hoeveelheid sonlig en vog, terwyl jy van ryp beskerm. Die grond word aanbeveel om los en vrugbaar te gebruik, wat dit van alle onkruide uitskakel.
Kasterolie wat verkry word uit castor saad is al lank in medisyne gebruik as 'n lakseermiddel vir enterokolitis, akute hardlywigheid van verskillende etiologie, proktitis, inflammasie van die spysverteringskanaal, vergiftiging (uitsondering is vetoplosbare vergiftiging), vir voedsel toksiese infeksies, inflammatoriese toestande van die spysverteringskanaal en ook vir die reiniging van die ingewande (dun en dik gedeelte) voor die diagnostiese prosedures van die interne organe. Castor olie word ook gebruik in oogpraktyk vir plaveisel blefaritis. In ginekologie word ricinusolie gebruik in siektes van die vagina en serviks, en in die verloskundige praktyk word dit voorgeskryf om arbeidsaktiwiteite saam met hormonale middels te stimuleer (kinien, pahikarpien, ens.). Buite ricinusolie in die samestelling van linimente (Camfocin), salf (Vishnevsky salf) met antiseptiese eienskappe en die vermoë om weefselregenerasie te versnel, word gebruik om lui uitslag te behandel, stralingsbeserings van die vel, brandwonde, sere, krake, die vel versag, en ook in die vorm van balsem - soos beteken om haargroei te verbeter, met seborrhea en diffuse haarverlies. Castor boontjiesaad pasta word aanbeveel vir die behandeling van ulkusse, kutane leishmaniasis.
Saad van strooisuiker behalwe olies bevat hoogs giftige proteïen verbindings, maar die gebruik van dwelms is teenaangedui in swangerskap, bloeding in die ingewande en baarmoeder, akute en chroniese glomerulonefritis, nephrosonephritis, vergiftiging vet oplosbare verbindings (fenol, benseen, koolstoftetrachloried en ander) en onttrek varing manlike .
Newe-effekte van castor castor sade: diarree, naarheid, braking, hoofpyn, koors, buikpyn, moontlike hardlywigheid na ontlasting. Met herhaalde gebruik van dwelms kan verslawend, spysverteringskanaal, enterokolitis, leukositose, aangetaste hartaktiwiteit, anuria, dikwels stuiptrekkings, en selfs as die dood in ernstige gifstowwe voorkom.
In die parfumerie word rysolie gebruik om hoë kwaliteit seep, kosmetiese produkte vir hare (Balsam - Hummingbird), roomys (Spesiaal, Paprin), Lotion (Resole), sjampoe, oogskadu, mascara, lipstiffie, nagellak verwyderaars te maak. .
Castor olie het 'n tegniese doel, dit word gebruik om masjiene, veral vliegtuie enjins, te smer, omdat dit 'n hoë viskositeit het, nie uitdroog nie en nie vries nie. Daarbenewens word ricinusolie wyd gebruik in die metallurgie-, leer-, tekstiel- en seepnywerhede, by die vervaardiging van linoleum en baie ander sintetiese produkte. Olie word as brandstof gebruik.
Kastanjeboen is 'n merkwaardige sierplant, veral vorms met gemaalde blare word wyd verbou. Groot, pragtig gekleurde marmerkastorsaad word gebruik om krale en ander versierings te maak.
Die castor kern (Lat Ricinus communis) is 'n spesie van die Castor Bean (Lat Ricinus) van die Melketer familie (Lat. Euphorbiaceae). Die genus castor boon is monotipies, dit bevat 'n enkele spesie, die castor boon.
Die generiese naam "Ricinus" is afgelei van die Latynse woord "riñinos" - bosluis, die soort "communis" - gewone.
Eenmalige plant. In kultuur sterf 'n jaarlikse kruidagtige plant wat 2 m hoog is, baie vinnig uit die herfs ryp. In tropiese en subtropiese lande is dit 'n meerjarige plant met 'n boomagtige stam tot 10 m hoog. Leef tot 10 jaar. Die wortel is kragtig, draaibaar, sterk vertakt. Die stam is hol, geartikuleer, vertak, liggroen, of pienk, rooi, pers of amper swart. In sommige vorms, die stam met 'n wasagtige laag. Blare met vroeë bladwisselende stipules, alternatief, twee laer teenoorgestelde, groot, op lang blare (20-60 cm), kaal, skildklier, tot 80 cm breed, palmagtig gedissekteer vanaf 5-11 ovate-langwerpige tande. Blomme lelik, dieselfde geslag (manlik en vroulik). Perianth eenvoudige, kalycerate, drie-vyf-aparte. Talle meeldrade (meer as 1000), herhaaldelik vertak aan die bokant. Stamp met die boonste bolvormige ovaal drie-kefaliese eierstok. Bloeiwyses is borsels wat aan die punte van die stamme en sytakke, sowel as in die blaaraxiele geleë is. Manlike blomme is aan die onderkant van die bloeiwyse, vroulik - aan die bokant. Castor boontjie blom formule: ♂ * O0-5T1-∞P0, ♀ * O0-5T0P (3).
Die vrugte is 'n kapsule, kaal of bedek met spykers, bolvormig of verleng, 1-3,5 cm in deursnee, wat drie kleppe openbaar. In 'n ongerepte staat word vrugte van groen, geel, pienk, rooi of pers blomme, wanneer dit ryp word, bruin. Saad - groot, tot 2.2 cm lank, ovaal of afgerond-ellipties, met 'n marmer-blink gevlekte saadlaag (spermoderm). Elke vrug bevat 3 sade. Dit bloei in Julie - Augustus, die vrugte ryp in September.
Die tuisland van die wilde-castorboon, tropiese Afrika en Asië, groei in Ethiopië. Dit word wyd gekweek in alle gebiede van die gematigde wêreldbelt as 'n jaarlikse kultuur. In Rusland word dit hoofsaaklik in die suide van die Europese deel gekweek - die Noord-Kaukasus, die Krasnodar- en Stavropol-gebiede, die Rostov-streek en die Laer-Volga-streek.
Castorboonsaad bevat tot 60% vetterige olie (ricinusolie), wat hoofsaaklik bestaan ​​uit onversadigde ricinolzuur (ricinalezuur) gliseried, waarvan die inhoud 80-85% bereik. Die olie bevat ook steariese, oleïese, linoleïese, dioksiesteariensuur en gliserien. Benewens olie bevat saad proteïenstowwe (14-17%), insluitende toxalbumien, alkaloïede (0.1-1.0%), stikstofvrye stowwe (10-12%), vesel (18-19%), en ook giftige stof van proteïen aard - ricin. 'N Pisidienalkaloïed, ricinien, is in alle kastorgaan-organe aangetref. Ricinin behoort aan die groep alkaloïede met 'n seldsame kombinasie van substituente, die teenwoordigheid van 'n sianogeen is veral kenmerkend daarin. Hierdie alkaloïed word genoem "een van die mees kragtige bekende gifstowwe." Hierdie stof, verkry uit rysbone (ook genoem rysbone-vrugte), is baie keer meer giftig as kaliumsianied, saringas en kobragif. Kalium, kalsium, magnesium en yster word in gietyster aangetref. Vir mangaan, koper, sink, chroom, nikkel, molibdeen, lood, selenium en berillium word spoorelemente aangetref.
Castor olie het 'n lakseermiddel en skoonmaak effek. Wanneer dit in die duodenum ingaan, splits die olie onder die invloed van pankreaslipase glyserol en ricinoliese suur, wat die reseptore van die dermslimhosa irriteer en sodoende die refleksmotiliteit van die dunderm veroorsaak, en dan dik.
Onder die invloed van ricinusolie styg die volume derminhoud, intestinale motiliteit styg, sy leegmaak word versnel. Die oorblywende olie in die ingewande fasiliteer die beweging van ontlasting deur die dikderm. Die lakseermiddel ontwikkel 2 tot 6 uur na die inname van die olie en verswak nadat die derms leeggemaak is.
Kasterolie veroorsaak ook 'n refleks sametrekking van die baarmoeder (myometrium).
Swangerskap en laktasie. Die gebruik van ricinusolie word teen swangerskap gekontrakteer weens die moontlikheid van vroeë onderbreking. Gebruik in die derde trimester van swangerskap is slegs vir gesondheidsredes moontlik. Indien nodig, moet die gebruik tydens laktasie stop borsvoeding vir die duur van die behandeling.
Gebruik in pediatrie. Die gebruik van ricinusolie by kinders onder 12 jaar word nie aanbeveel nie weens die hoë sensitiwiteit van die ingewande van kinders vir irriterende middels en die risiko van dehidrasie.
Invloed op die vermoë om motorvervoer- en beheermeganismes te bestuur. By die gebruik van ricinusolie word dit nie aanbeveel om 'n motorvoertuig te bestuur nie. 'N Mens moet weerhou van enige ander operateuraktiwiteit as gevolg van 'n moontlike konsentrasieversteuring tydens die aanvang van die effek.
Wees versigtig wanneer jy dit gebruik. Dit word nie aanbeveel om ricinusolie as 'n lakseermiddel vir meer as 3 dae te gebruik nie, aangesien vertering en absorpsie van vitamiene A en D versteur kan word, met die ontwikkeling van toepaslike hipovitaminose. Dit is onaanvaarbaar om ricinusolie te gebruik in die behandeling van dwelms wat van die manlike varing afkomstig is Terselfdertyd is hulle sistemiese absorpsie en ontwikkeling van neurotoksiese aksie moontlik.
Interaksie met ander middels:
Met gelyktydige gebruik verminder die absorpsie van vetoplosbare vitamiene A, D en K. In dosisse tot 4 g / dag verhoog die absorpsie van vetoplosbare middels - uittreksel van manlike varing, mebendasool, griseofulvin, probucol.
Wanneer dit gelyktydig toegepas word met saline lakseermiddels, is 'n dramatiese toename in die lakseffek effek moontlik.
M-holinoblokiruyuschie beteken (atropiensulfaat, platifilien, pirenzepien), antispasmodika (papaverine, drotaverin) verswak die effek van ricinusolie.
Anticholinesterase-middels (neostigmien, piridostigmien, rivastigmien) en gliserien verhoog die lakseffekende werking van ricinusolie.
Verhoog die werking van fondse wat die kontraktiele aktiwiteit van die myometrium (metylegometrien, ergometrien, oksitosien, prostaglandiene) stimuleer tot die dreigement van baarmoederbreuk tydens die bevalling.
By toediening word die perkutane absorpsie van dwelms wat met die vel toegedien word, verhoog.
- akute inflammatoriese dermsiekte (insluitend appendisitis),
- meganiese intestinale obstruksie
- abdominale pyn van obskure genese,
- derm- en baarmoederbloeding,
- akute en chroniese glomerulonefritis,
- vergiftiging met vetoplosbare gifstowwe (insluitend petrol, koolstoftetrachloried, uittreksel van manlike varing),
- kinders se ouderdom (tot 12 jaar)
In volksgeneeskunde word rysolie gebruik as 'n lakseermiddel, sterk antelmintiese en diuretiese middel, sowel as in die samestelling van salf vir die behandeling van brandwonde, ulkusse, versag die vel en vryf in die vel as middel om hare te verbeter. Castor olie word gebruik in die huis skoonheidsmiddels vir die versorging van droë vel en hare. Tradisionele medisyne beveel ricinusolie aan om hare te versterk, met haarverlies en kaalheid, teen roos, sowel as naels, wenkbroue en wimpers. Bulgaarse skoonheidsmiddels gebruik ricinusolie gemeng met essensiële olieplante vir die behandeling van kaalheid.
1. Atlas van medisinale plante van die USSR / Ch. Ed. N.V. Tsitsin. - M.: Medgiz. 1962. 702 p.
3. Жизнь растений. В 6-ти т. / Под ред. А.Л.Тахтаджяна М.: Просвещение. 1981. Т. 5. Ч. 2. С. 88-95.
4.Yelenevsky A.G., M.P. Solovyov, V.N. Tikhomirov // Botanica. Sistematiek van hoër of terrestriële plante. M. 2004. 420 p.
5. Klechevina / / Brockhaus en Efron Ensiklopediese Woordeboek: 86 volumes (82 ton en 4 ekstra). SPb., 1890-1907.
6. Muraveva D. A. Tropiese en subtropiese medisinale plante: M., Geneeskunde. 1983. p. 56.
7. Peshkova G.I., Schroeter A.I. Plante in die huis skoonheidsmiddels en dermatologie. M. 2001. bl. 206-210.
Die naam "castor oil" (die foto van hierdie skouspelagtige plant kan op die bladsy gesien word) word hoofsaaklik geassosieer met die vorm van die sade. Hulle lyk regtig soos haar geleedpotiges in bloed.
Basterblare kan 1 m lank bereik, en die stam strek tot 'n hoogte van twee meter. In lande met 'n gematigde klimaat word hierdie plant gegroei as 'n ornamentele jaarlikse. In sy tuisland, in die trope van Afrika, is rysolie 'n immergroen boom meerjarig en bereik 10 m hoog.
Die stingel van hierdie plant mag 'n groen, rooierige of grys kleur hê. Die blare word gereeld gereël op die hol steggies. In Latynse castor word Ricinus communis genoem.
Nuttige eienskappe van sade
By tuis, in Afrika, sowel as in Indië en die lande van Latyns-Amerika, in die suide van Europa en Rusland word rysolie nie net as 'n dekoratiewe, maar ook as tegniese gewas, gegroei. Die feit is dat die sade baie olie bevat (tot 60%). In samestelling is dit baie anders as dieselfde sonneblom - dit het 'n veel meer viskeuse konsekwentheid, vorm nie 'n film nie en is heeltemal oplosbaar in alkohol.
Die olie wat uit castorboon sade verkry word, word rysolie genoem en word hoofsaaklik in medisyne gebruik. Op die menslike liggaam is dit 'n lakseermiddel. Castor word voorgeskryf vir simptome soos maagontsteking, koors, kolitis. Sy word ook met die naeltjies van die pasgeborene gesmeer. Sommige vroue gebruik dit om sproete uit hul gesigte te verwyder. Kasterolie word by ander farmaseutiese produkte gevoeg. Byvoorbeeld, dit is deel van die bekende Vishnevsky-salf wat gebruik word om purulente wonde skoon te maak.
Nie net olierige residue van strooisaad kan 'n voordelige uitwerking op die menslike liggaam en diere hê nie. Die blare van hierdie plant het ook 'n aantal nuttige eienskappe. Byvoorbeeld, infusies van hulle word in ginekologie gebruik.
Wanneer kultivars in die voorstedelike gebied gekweek word, moet sekere sekuriteitsmaatreëls nagekom word. Die feit is dat die saad van castor kewers baie giftig is. Benewens olie bevat hulle 17% van verskillende proteïene. Een van hulle, Ricine, is baie giftig. Vir 'n persoon is sy dosis van 0.3 mg / kg noodlottig. Hierdie is slegs 20 castor boontjies. Die kind kan genoeg wees vir ses. Daarom moet hierdie dekoratiewe kultuur op plekke ontoeganklik vir kinders en huishoudelike diere geplant word.
Deur die vel kan die saadgif van 'n plant soos rysolie (die foto van die bokse hieronder gesien word) nie geabsorbeer word nie. U kan slegs vergiftig word indien ricin die liggaam binnedring deur die spysverteringskanaal of deur inaseming van 'n aerosol.
Waar anders word ricinusolie gebruik
Farmakologie en medisyne is nie die enigste gebruike vir die saad van 'n plant soos rysbone nie. Hulle gebruik is nie beperk tot die voorbereiding van lakseermiddels en salf. Soms word castor ook in die voedselbedryf gebruik. Daarbenewens word daar dikwels verskeie tegniese vette gemaak. Voorheen is dit gebruik as 'n motorolie vir vliegtuie, en was ook deel van motorremvloeistowwe.
Wat moet grond
Die castor kever plant is suidelike, die terugkeer lente ryp is baie bang. Daarom word dit deur saailinge gegroei en aan die begin van die somer op die oop grond oorgedra. Die grond in die potte het vrugbaar gegooi en beslis verloor. Dit is raadsaam om 'n blikkie en soetgrond, sowel as humus, by te voeg.
Kastoenboontjies word voorspel vir 'n dag. Jy kan by die water en 'n paar groeistimulant voeg. 2-3 sade word geplant in een gat in potte met 'n deursnee van minstens 20 cm. Jy kan byvoorbeeld blikkies uit mineraalwater vir 3-5 liter neem.
Ontkieming van castor is nie te goed nie. Spruite gee ongeveer die helfte van die sade. Dit gaan alles oor hul dik vel. Om deur te breek kan spruite baie moeilik wees. Om hierdie proses te fasiliteer, word die skil soms met skuurpapier skoongemaak totdat dit dun word.
Plantmateriaal word gedeponeer tot 'n diepte van 3-4 cm. Hulle word in die vroeë lente gesaai - in Maart. Dit is beter om nie die castor te gooi nie. Te lank plante is eenvoudig gewoonlik net gekoppel aan 'n soort ondersteuning. Nadat sewe ware pamflette op die plaguewood verskyn het, kan die punt van die punt afknip. In hierdie geval sal die ornamentele bos in die toekoms kompak en pluizig wees.
Die opkoms van saailinge van rysbone word gewoonlik 10-15 dae na plant voorgekom. Water die saailinge moet matig wees. Skil uit kotielblare moet versigtig verwyder word. Andersins kan die plant verrot.
Die beste van alle castor boontjies groei op gronde met effens verhoogde humiditeit. As jy dit in die penumbra plant, sal die blare baie groot word. In hierdie geval sal hulle kleur groen versadig wees. In 'n sonnige plek word die blare kleiner en het 'n rooierige tint.
In kombinasie met ander sierplante lyk strooiboom nie te harmonieus nie. Daarom word dit gewoonlik afsonderlik geplant - 5-6 bosse. In blombeddings plaas slegs stuntvariëteite.
Hoe om te beweeg na oop grond
Geplantte boontjiebome word in 'n permanente plek geplant nadat die buite temperatuur 12 grade bereik. Die grond is goed gegrawe en maak gate daarin. Hul deursnee moet effens groter wees as die deursnee van die potte.
Geplant saailinge moet saam met 'n aardbol wees. Om die wortels van die plant te beskadig, kan nie in elk geval nie. Andersins kan dit net vergaan. Om te verseker dat die knop nie verkrummel het nie, gooi die strooisuiker voorgegee. By plant word die houer in twee plekke gesny, waarna die plant na die voorbereide put oorgedra word.
Plant direk in die oop grond
As jy nie tyd wil spandeer op die groei van saailinge nie, kan jy die sade dadelik in 'n blombeddings saai. Jy moet egter weet dat pragtige bosse met hierdie plantmetode baie problematies sal wees. Lang en groen plante sal net groei as die somer warm en nie droog is nie.
Na die castorboon, wat vroeg in Mei vroeg in Junie op oop grond geplant word, sal dit ontkiem, verwyder al die gras uit die bed. Die feit is dat hierdie plant aan die begin stadig stadig styg, en onkruide kan eenvoudig geslag word.
Geplantte bone direk in oop grond het gewoonlik nie tyd om sade te gee nie. Om sodoende 'n goeie plantmateriaal te kry, moet jy nog 'n saailingmetode van verbouing gebruik.
Die afstand in die ry tussen individuele strooispelde in groepaanplantings moet ongeveer 60-90 cm wees, en in rye van 20-30 cm. Baie hoë variëteite word minder gereeld geplant. In hierdie geval moet ongeveer elke plant vrye ruimte wees van nie minder nie as 100-300 cm.
Water net oorgeplante saailinge moet uiters warm water wees. Koue, uit die put, kan nie gebruik word nie. In die toekoms word die plante een keer elke 5-7 dae natgemaak. Droogtekastor dra baie sleg. In die besonder het dit oorvloedig gewater in die tydperk van blom tot die voorkoms van sade. Elke plant moet ten minste een emmer water hê.
Kasterolie word gewoonlik gevoer met minerale bemestingstowwe. Net voor die vorming van die bloeiwyse begin, word stikstof onder die wortels van elke plant ingevoer. Tydens die lig van die kwas gebruik kalium fosfaat kunsmisstowwe. Organiese toediening word op die grond toegedien net voor die saailinge geplant word.
Die eienaars van die voorstedelike gebiede bemes dikwels die castor-gom, ook deur middel van 'n winkel wat in 'n winkel gekoop is, spesifiek ontwerp vir dekoratiewe eenjariges. Hierdie toediening moet elke twee weke onder die wortels gemaak word.
Totdat die castor kever ouer word, moet dit gekoppel word aan 'n soort ondersteuning. So sal die plant "meer selfvertroue" voel. Daarbenewens is die wortelsisteem van die wielen stokagtig en lê altyd 'n bietjie agter die lugdeel. En so kan 'n jong, hoë bos selfs nie te sterk vlaag van wind val nie.
Voorkoming teen plae en siektes
Om die strooiboom te beskerm teen infeksie deur swamme of insekte, moet jy die eenvoudigste reëls volg:
Om hierdie plant op dieselfde plek te plant, kan nie meer as een keer in agt jaar wees nie.
Saad word slegs van kaal, sonder plantegroei skoon grondgebiede geoes.
Vir die verbouing, moet jy kies slegs sade van rasse wat weerstand bied teen verskeie siektes.
As die eienaars van die webwerf hierdie ongekompliseerde aanbevelings volg, sal sulke probleme as 'n siekte van die geplantte plante nie ontstaan ​​nie. Deur allerhande infeksies en insekinfeksies is strooier baie bestand. Dit gaan alles oor die kragtige gif.
Hoe om sade te versamel en te stoor
Kastanjeboenblom begin in die tweede helfte van die somer. Plantmateriaal rypen nader aan val. Na ottsvetaniya borselkastorboontjie afgesny. Slegs 'n paar bloeiwyses word oor gelaat, waaruit plantmateriaal vervolgens versamel word. Kastoenboontjies word in harde, stekelvormige vrugte aangetref (3-4 elk). Die kleur van die "boks" mag pers, karmyn of helderrooi wees. Sny droëborsel 3-4 keer per seisoen, soos dit volwasse word. Dan word hulle in 'n droë warm kamer gedroog voordat die vrug gebreek word. Trek die sade uit die boks in November-Desember. Teen hierdie tyd word die vrugte droog sodat dit maklik is om selfs met 'n effense vingerdruk te verkrummel.
Soos reeds genoem, is castor boon 'n giftige plant. Daarom moet die versamelde plantmateriaal sover moontlik verwyder word. Plaas die sade in doek of papier sakke. Hulle stoor moet baie droog en koel wees.
Soos u kan sien, is die plant baie mooi en heeltemal pretentieloos - wielriem. Groei dit is 'n eenvoudige proses. Die belangrikste ding is om die regte plek vir plant te kies, water die plant betyds en ten minste 'n paar keer gedurende die seisoen om minerale bemestingstowwe onder die wortels te maak.
Copyright 2019 \ Online tydskrif oor plante \ Kastoenboon (Ricinus communis L