Kom ons begin by die belangrikste beginsel van vergifnis – ons weet almal ons moet ander mense se aanstoot en sonde in ons lewe vergewe. Dit is eenvoudig nie moontlik sonder die hulp van die Heilige Gees nie. Jy kan nie sommer besluit – ag wat ek vergewe hom nie – as jy sit met die diep seer en verwonding van ‘n ander mens se optrede wat jou skade aangerig het, op watter vlak ookal.
Hierdie verduideliking is ‘n denkverandering – kan ek “mindshift” so vertaal. Dis ‘n uitdaging om heeltemal ‘n ander houding oor die aanstoot wat ander mense in jou lewe gee, asook die aanstoot wat jy gee, in te neem. DINK ANDERS. Dink oor die bitterheid wat jy koester teenoor iemand as die lokval van satan self wat jou in die gat van onvergewensgesindheid laat vergaan! Erg ne?
Jesus sê in Matteus 5:23, 24 as jy weet dat jou broer iets teen jou het, moet jy jou offer by die altaar los en eers die aanstoot uitsorteer.
Miskien het ons vergifnis nodig vir dit wat ons gedoen of gesê het en ook vir dit wat ons nie doen of sê nie. Die Griekse woord vir sonde: HAMARTIA, beteken letterlik: om die doel te mis, to miss the mark.
Met hierdie beginsels in gedagte kan ons die laaste deel van die gebed bid. Here, lei ons nie in versoeking nie, maar verlos ons van die bose. Jakobus sê uitdruklik dat God niemand versoek nie, en daarom is die saamlees van die twee sinne duideliker. Die gebed is dat ek nie in die moeilikheid wat boosheid oor my bring sal beland nie. Boosheid en sonde het sy eie gevolge, oor my en die mense om my. Hierdie is ‘n gebed soos die van Jabes, bewaar my van die bose, sodat ons soos Jabes, nie tragedie veroorsaak met my onderwerping aan boosheid in my lewe nie. Boosheid is ‘n werklikheid en in hierdie versoek, kry ons Heilige Gees-krag om boosheid te weerstaan.