Agter die skerms met Matador se filmprojek in Patagonië - Versamelings
Agter die skerms met Matador se filmprojek in Patagonië
Matador stuur 'n span joernaliste oor die rondreis van 6000 km deur Patagonië om 'n private poging te ondersoek om een ​​van die laaste woestynstreke op die planeet te beskerm.
Dit neem 'n lang tyd om Patagonië te bereik. As u vanaf Santiago (sien LAN) lugvaart na Balmaceda kan bekostig, verkort dit dit 'n bietjie, maar vir die meeste mense gaan dit lang busritte, vliegtuigritte, veerbootritte wees. Lang stukke kronkelende Carretera Austral aan die Chileense kant, of die leë pampa seca van Ruta 40 in Argentinië.
En dit is soos dit moet wees. Dit gee jou tyd om na te dink oor afstande, afstand, oor wat dit verg om 'n plek relatief onaangeraak te hou.
Aan die ander kant maak hierdie afstand, hierdie gevoel van 'n plek wat letterlik aan die einde van die aarde is, dit kwesbaar, "buite sig, buite verstand." In Mei vanjaar het 'n plaaslike omgewingskomitee eenparig (met 1 lid onthou) gestem om HidroAysén, die grootste hidro-elektriese projek in die geskiedenis van Chili, goed te keur. As dit gebou word, sal die voorgestelde damme groot dele van die Rio Baker oorstroom (onder andere) en groot dele van die Aysén-provinsie, insluitend nasionale parke, reservate en vleilande, beïnvloed deur die konstruksie van 'n transmissielyn wat duisende kilometers lank is vir kragmynbedrywighede. in die noorde van die land.
Die beslissing het gelei tot protesoptrede op 'n skaal wat nog nie vantevore voor Pinochet gesien is nie, en in Junie het 'n appèlhof in Puerto Montt HidroAysén beveel om die projek op te skort, 'n ongekende oorwinning vir die omgewing oor die groot onderneming in Chili. Maar gepas, soos hierdie plek, lyk hierdie verhaal so ver van almal af, nie in die Suidelike Kegel nie; beide betogings en die oorwinning het bykans geen traksie in die internasionale media gekry nie (Matador het eintlik die top-nuusberig vir "HidroAysén-betogings") .
Ground Zero: die toekomstige Nasionale Park van Patagonië
Die samevloeiing van die Baker- en Chacabuco-riviere is die terrein van die toekomstige Nasionale Park van Patagonië. Sodra 'n ESTANCIA of 'n groot boerdery, is die eiendom in 2004 deur Conservación Patagonica gekoop. Die plan is om hierdie eiendom in 2017 met twee aaneenlopende nasionale reservate, Jeinimeni en Tamango, in 'n enkele nasionale park te verenig.
Oor die algemeen het die samestelling - die grootste riviere, die grootste damprojek, sommige van die laaste oorblywende wilde lande, die pogings om biodiversiteit te beskerm en te herstel, die omskakeling van plaaslike ekonomieë en kultuur van skaapweiding na toerisme - ons by Matador gedwing om eerstehands te ondersoek wat hier gebeur. Patagonia is die eerste Matador-projek ooit, met onderhoude, artikels en video wat aan die kom is.
Geniet intussen 'n paar van hierdie vroeë foto's (waarvan baie video-grypstukke is) van die projek, en hou dit vinniger dop.
Ons arriveer by Reserva Nacional Cerro Castillo na twee dae se ry van Santiago na Pucon na Puerto Montt, dan 20 uur aan boord van die veerboot en daarna nog ses uur se ry. Ons was te moeg om te verken en basies net kamp op te stel, te dekomprimeer, met die koplamp van Claudio te speel en 'n lang blootstelling te kry. Daar was ses onberispelike kampplekke hier in 'n digte bos van lengtebome, en niemand anders daar nie.
Luis Montesino [video gryp]
Die volgende oggend het ons 'n onderhoud met die plaaslike parkwagter Luis Montesino verfilm. Hy is een van slegs drie veldwagters wat aan 'n reservaat van bykans 180 000 hektaar, of bykans 'n halfmiljoen hektaar, toegewys is. In teenstelling met die voorgestelde damme in die streek, het hy verduidelik hoe hidrokragprojekte, soos met hervestiging van hout soos hout, geen langtermyn ekonomiese voordeel vir die plaaslike bevolking sou hê nie, en dat "die beroep van die streek toerisme moes wees."
In die Canal Moraleda
Die veerboot Amadeo I vervoer meestal camioneros, of vragmotors, van Puerto Montt af na Patagonië. Die gang is meestal kalm en vind binne binnelandse waterweë plaas, behalwe vir die middelpunt van die reis, waar u die Golf van Corcovado binnekom, wat blootgestel is aan die oop oseaan. Hierdie foto was 'n paar uur nadat ons deur die kloof gegaan het en die kalmer Canal Moraleda binnegekom het. Die eilande op die agtergrond vorm deel van die Archipelago de Los Chonos, vernoem na inheemse volke wat eens hier gewoon het en, soos die veerbootvlieënier verduidelik het, hierdie massiewe waterweë in sederhoutkano's sou navigeer. Hierdie hele Skrifgedeelte het epiese onontdekte moontlikhede om te klim, ry en te surf.
Vertroue van die bakker en Nef
Adam French en ek staan ​​by die samevloeiing van die Baker- en Nef-riviere in die Aysen-provinsie, Patagonië, Chili. Dit lyk asof die hele reis af - byna vier soliede reisdae - opbou en dan vrygestel word in hierdie oomblik. Die omvang van hierdie plek is onmoontlik om vas te lê / te beskryf. Die Baker is die grootste rivier in Chili, en hierdie samevloeiing is een van die kragtigste plekke wat ek nog ooit gesien het. Toe ons nader kom, was daar 'n kondor heen en weer langs die lae ridgelines. Een van HidroAysen se voorgestelde dampersele is net 'n paar kilometer stroomaf hiervandaan.
Chaura [video gryp]
Chaura-bessies, ook bekend as Prickly Heath (pernettya mucronata), is dwarsdeur Patagonië, in klam en skaduryke hellings, veral langs riviere, te vinde. Hulle het 'n heerlike, effens aarbeiagtige smaak.
Onderhoud Kris Tompkins
Kris Tompkins, voormalige uitvoerende hoof van Patagonia, Inc. en stigter van Conservacion Patagonica, 'n landtrust vir die bewaring van biodiversiteit in die natuur deur die vorming van nasionale parke. Saam met haar man, Doug Tompkins, het Kris bygedra tot die bewaring van bykans twee miljoen akker grond. "Wat ook al met die damme gebeur," het sy gesê, "Chileense uitdrukking, politieke uitdrukking, is vir altyd verander."
Guanaco [video gryp]
Op pad na die toekomstige Nasionale Park van Patagonië het ons verby talle troppe guanacos verbygegaan. Tot die aankoop daarvan in 2004 was die grootste deel van die parkterrein die Estancia Valle Chacabuco van 173 000 hektaar, voorheen een van die grootste skaapboerderye in Chili, en 'n gebied met massa-oorbeweiding. Die projek is een van die enigste terreine waar semi-droë Patagoniese steppe - inheemse habitat tot guanaco en die bedreigde huemulhert - beskerm word.
Lagos Altos [video gryp]
Die Lagos Altos-roete is 'n lus van 24 km wat oor veelvuldige habitatte strek, van die Patagoniese steppe met grasvlaktes en vleilande, deur gematigde beukwoude tot hoë pieke. 'N Algemene spreekwoord in Patagonië is dat u al vier seisoene op dieselfde dag beleef. Dit was waar op die dag van die staptog. Al was dit vroeg in die somer, was die toestande koel, vogtig en lenteagtig in die vallei. Kort sonbrake met sterk droë wind herinner u daaraan dat dit eintlik 'n half-droë streek is. Ek was ratwese ondervoorbereid. Bring altyd sneeubroek na Patagonië, ongeag die seisoen.
Doug Tompkins [video gryp]
Doug Tompkins, stigter van The North Face, en mede-stigter van die klereonderneming ESPRIT. Tompkins het die sakewêreld in 1989 verlaat en 'n jaar later die Foundation for Deep Ecology opgerig. Hy het sedertdien sy lewe daaraan toegewy om die uitwissingskrisis en die ekologiese herstel deur die skepping van nasionale parke te stop. Toe ons navraag doen oor wat hom tot bewaring lei, het hy gesê: 'Dit is een van die dinge waarna u terugkyk in u lewe: u het 'n draai in een rigting geneem, en dit het van daar af gestyg. Ek kon in 'n honderdtal gegaan het. aanwysings, maar ek het betrokke geraak met die natuurtradisie, klimmers, ek was op soek na wilde plekke. '
Adam French sluk maat terwyl ons op 'n stoof opwarm / kook in die senderistas (spoorbouers) se kamp.
Noberto, 'n voormalige boerdery van Cochrane, werk 12 dae, drie dae in die park. Sy kamp is 'n uur-en-'n-half stap vanaf die hoofkwartier van die park. As jong man het hy eintlik hier as 'n boerdery gewerk toe dit die Estancia Valle Chacabuco was. Op hierdie dag het sy werk van ou stompe ontslae geraak - oorblyfsels van die dae toe woude afgebrand is om weiveld te maak.
Hier is die groot oprit Ruta 40, Santa Cruz, Argentinië. Valle Chacabuco het sy eie pas deur die Andes met die naam Paso Roballos. Dit is een van die mooiste en geïsoleerde bergpasse wat ek nog ooit geneem het. Sodra u na Argentinië kruis, loop die land uit in groot prairies, die klassieke droë pampas van Patagonië. Verskeie strekte van die Ruta 40 deur die Santa Cruz-provinsie is nog nie onderweg nie. Terwyl die son onder was, het Claudio sy mini-driepoot reg in die middel van die pad opgerig.
Die skrywer (R) en mede-joernalis Adam French wat die samevloeiing van die Rio Baker en Rio Nef uitsien. Hierdie en alle beelde deur Claudio Vicuña.