Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 17 Augustus 2003 (aand)
Psalm 47:3, 4.
Skriflesing: 2 Korintiërs 13
Teks: Kategismus Sondag 8; 2 Korintiërs 13:13
Die genade van die Here Jesus Christus en die liefde van God en die gemeenskap van die Heilige Gees sy met julle almal! Amen. (2 Korintiërs 13:14(13))
Hierdie woorde is die seën waarmee die Here ons van elke erediens af wegstuur in die lewe in.
Hy openbaar daarmee die Drie-Eenheid van sy Wese aan ons: Hy is altyd die Vader, Seun en Heilige Gees.
As enige van hierdie drie Persone verswyg word, of onderbeklemtoon word in ons aanbidding, is ons aanbidding vals.
Ons mag ook nie die een Persoon belangriker ag as die ander Een nie - dan sondig ons ook.
1. God openbaar Hom as Drie-Enig.
2. Ons self teenoor God die Vader.
In ons tyd van Godsdiensverwarring is dit nodig dat ons weer moet besin oor die Drie-Eenheid, want daar is mense wat dink dat ons soos die Roomse Kerk dinge glo, omdat ons ‘n tradisie aanhang wat ons nie kan bewys nie.
Die feit is doodgewoon dat daar nie een enkele teks in die Bybel is wat sê dat God ‘n Drie-Enige God is nie. Die Bybel egter leer hierdie saak op verskeie plekke. Die apostel skryf in 1 Petrus 1:2
aan die uitverkorenes volgens die voorkennis van die Vader, die heiligmaking van die Gees, tot gehoorsaamheid en besprenkeling met die bloed van Christus.
Hier word God die Vader, God die Heilige Gees en God die Seun aldrie gelykwaardig en saam genoem in een vers. Dit staan uit dat aldrie die Persone van God gekoppel word aan die uitverkiesing van die gemeente.
Die apostel Petrus noem ook hier die funksie van elke Persoon van God:
Die Vader het die voorkennis waarmee Hy bepaal wie Hy in sy ewige koninkryk wil hê. Dis die uitverkiesing.
Die Heilige Gees maak die mense heilig wat uitverkies is. Om dit te kan doen, beweeg Hy hulle om aan Jesus gehoorsaam te wees en sy kruisdood gelowig te aanvaar as die grond vir hulle saligheid.
Dis opvallend dat Petrus ‘n ander volgorde gebruik as hy die Persone van God opnoem, as wanneer ons belydenis doen. Dit verskil ook weer van die volgorde in ons teksvers.
Petrus se volgorde is: Vader, Heilige Gees, Jesus Christus.
Ons geloofsbelydenis se volgorde is: Vader, Seun en Heilige Gees.
Ons teksvers: Jesus Christus, die Vader, die Heilige Gees.
Dit bewys dat aldrie die Persone van God gelykwaardig is en dat ons nie die Een bo die Ander moet of kan verhef nie.
Die volgorde waarvolgens die Name van God opgenoem word, word in die Bybel meestal bepaal na die aspek van God se werk/openbaring waarna daar verwys word.
Luister as voorbeeld hiervan na die brief van Judas verse 20 en 21:
Maar julle, geliefdes, moet julleself opbou in jul allerheiligste geloof en in die Heilige Gees bid en julleself in die liefde van God bewaar, terwyl julle die barmhartigheid van onse Here Jesus Christus tot die ewige lewe verwag. (Judas 1:20-21 AFR1953)
Dit gaan hier oor opbou.
Dus oor daaglikse bekering.
Oor die skoling om beter te kan lewe.
Daarom gaan dit mos duidelik oor die werk van die Heilige Gees.
Opbou van ons lewe is dan prakties om die liefde van God die Vader te bewaar - om gehoorsaam te wees aan sy gebooie.
Die vooruitsig wat ons het is dat ons reeds in Christus die ewige lewe het, daarom doen ons dit by voorbaat.
Dit is waarom die volgorde in hierdie twee verse is: Heilige Gees, Vader, Christus.
Wanneer ons belydenis van ons geloof doen, volg ons die openbaring van die Here, soos Hy Hom in die Bybel openbaar:
Ons belydenis begin dus met die skepping en eindig met die ewige lewe wat deur die boek Openbaringe beskryf word.
Ons kennis van God begin by die skepping.
Ons weet dat God die hemel en die aarde geskape het.
Ons onthou ook die sondeval en die doodstraf wat daarop gevolg het - maar dan veral dat God nie kwaad gebly het nie, maar Self verlossing deur sy Seun bewerk het. Daarom gaan die volgende deel van ons belydenis oor die Here Jesus: Wie Hy is en alles wat Hy vir ons gedoen het.
Die Here Jesus het ‘n ander Trooster belowe - en Hy het gekom.
Die Heilige Gees is uitgestort.
Daarom bely ons alles wat die Heilige Gees doen: Hy woon en werk in ons, sodat ons deur die geloof in die verdienste van die Here Jesus Christus die genade van die Vader kan leer ken.
Dis waarom ons in die geloofsbelydenis aan die begin van die erediens die persone van die Here in hierdie volgorde bely.
Wanneer ons in die erediens aanbid, is dit anders. God is liefde.
Daarom plaas Hyself sy liefde in die Here Jesus Christus eerste wanneer Hy ons seën en ons wegstuur in die daaglikse lewe in.
Sy seën in die genade van die Here Jesus Christus kom dan eerste.
Daarna bevestig Hy weereens sy Vaderliefde aan ons. Daarna verseker Hy ons van sy alomteenwoordigheid deur die werk van die Heilige Gees.
God die Heilige Gees doen baie dinge:
Hy werk geloof in ons sodat ons deur ons geloof in die werk van die Here Jesus Christus die werk van die Vader kan leer ken.
Dis Hy wat ons bystaan om te kan onderskei tussen reg en verkeerd.
Dis Hom wat ons bedroef wanneer ons weet wat reg is, maar verkeerde dinge gaan sê.
Die Heilige Gees oortuig ons dat ons werklik verlos is.
Dis eintlik logies dat die Heilige Gees ons sal oortuig van die Vader se liefde en die verlossing deur die Seun, want Hy gaan van altwee af uit.
Dan bewerk die Heilige Gees gemeenskap tussen gelowiges.
Dis onmoontlik dat ons in vrede met mekaar kan saamlewe as Hy nie ‘n band tussen ons bewerk nie.
Kyk net hoeveel verskillende karakters is ons en hoe verskil ons agtergrond.
Ons kan net met mekaar klaarkom as daar ‘n groter Mag is wat ons met mekaar laat klaarkom.
Dis die Heilige Gees wat hierdie saambinding doen en wat maak dat ons die gemeenskap van die heiliges tot eer van God kan beoefen.
Die Heilige Gees gee ons ook die krag om siekte en pyn te kan verduur.
Omdat ons nog nie in die volmaaktheid is nie en in ons sondes bly voortploeter, daarom spreek die Here hierdie seën van Hom oor ons uit.
Dis magswoorde waarmee Hy bevestig dat Hy in sy volle krag en teenwoordigheid by ons bly.
Die seën van die Here bly die week by ons sodat ons dit onthou voordat ons te vinnig verkeerd doen of praat.
Die seën van die Here is op my, daarom moet ek sy liefde uitlewe.
Die seën van die Here verbied my om in selfbejammering te verval.
Die seën van die Here dryf my om positief te bly onder alle omstandighede.
Die seën van die Here dryf my dus om die hele lewe uit te buit tot eer van die Here.
Soos alle kerke het ons gemeente ook die behoefte dat hierdie seën oor ons uitgespreek word - want daarsonder kan ons nie vorentoe gaan nie. Dis hierdie seën van die Here oor ons wat maak dat ons Hom in sy liefde hoor en ken, sodat ons met vrug en self ook met seën kan leef.
Teenoor hierdie almagtige God staan ons.
Nie net nie almagtig nie.
Ons staan voor Hom heeltemal onmagtig. Ons kan nie skape nie. Ons kan nie lewe maak nie.
Ons kan nie eers die skepping bewaar soos wat die Here ons beveel het nie.
Daarom is daar vir ons soveel troos daarin dat Ons God die Almagtige as ons Vader kan bely.
Hy, met daardie Goddelike almag van Hom, ruk my uit die sonde uit.
Hy gaan my liggaam, wat na my dood begrawe gaan word, aan die einde van die aardse tyd uit die aarde tot lewe beveel.
Ek weet dat hierdie Almagtige my tydens my aardse lewe deur my beproewinge gaan dra.
En ek weet dat God se almag my in die ewigheid met heerlikheid gaan beklee.
Hierdie Almagtige maak my sy kind - ek wat eintlik net tot sonde in staat is.
Dit bring ons by die toepassing van hierdie saak. Ons lewe is nie altyd reg nie.
Dikwels kamp ons God en Satan saam in ons lewe in.
Ons sê ons glo maar ons doen dinge wat nie pas by mense wat kinders van die Almagtige is nie.
Ons maak asof God nie ons moedswilligheid kan of sal straf nie.
Ons moet net besef dat die feit dat Jesus Christus ons God se kinders gemaak het, maak dat God ons juis sal straf tot bekering.
Hy wil nie ongehoorsame kinders in sy huishouding hê nie.
In die gedeelte wat ons gelees het, vra Paulus vir die Grieke wat in Korinte bly hoe op aarde hulle dit kan regkry om met die een hand aan God vas te klou, en met die ander hand aan die sonde.
Hy sê dat dit tog onmoontlik is dat God 'n bondgenootskap met die Satan kan aangaan.
Dit beteken maar net dat dit nie moontlik is dat 'n gelowige soos 'n wêreldmens kan lewe nie.
As ons dan bely dat ons glo in God die almagtige Vader, die Skepper van hemel en aarde, moet ons na onsself kyk en sien of ons leef en lyk soos mense wat aan hierdie God van ons belydenis behoort.
Die almag van God beteken nie dat Hy altyd gaan aanhou om verdraagsaam te wees teenoor die sonde nie.
Ons moet onthou dat die oordeel oor die sonde en die magte van die hel ook onder die almag van God val.
Dit is die almag van God wat die duiwel en die dood en die doderyk saam met almal wat teen God gesondig het in die hel gaan werp.
Dit is die almag van God wat hierdiek magte in die doderyk gaan beseël tot in ewigheid.
Dit is met almag wat God oor die wat geen berou het oor hulle sondes nie, sy straf gaan uitoefen.
Broeders en susters ons moet altyd weer na hierdie belydenis kyk.
Bely julle kinders dat julle julle aan die gesag van God onderwerp, maar jy is opstandig teen jou ouers?
Iemand wat hom onderwerp aan die gesagstrukture wat God oor hom stel doen mos nie so-iets nie.
Of ons lewe liefdeloos.
Ons kan mos nie bely dat ons beelddraers is van hierdie almagtige God, maar ons verdra nie ander mense nie.
Ons moet ook genade en skuldvergewing uitleef.
Kom ons verloën die sonde. Kom ons dien God die Almagtige Vader, die Skepper van hemel en aarde na die heel beste van u vermoëns, sodat ons belydenis klop met ons lewe. Dan is God vir ons 'n Vader, en ons is vir God seuns en dogters.
Die Skepper kyk na u. Die Vader versorg u. die Almagtige skenk aan u die ewige lewe.
Kom ons lees Kategismus Sondag 8 saam:
Datum: 17 Augustus 2003 (aand)