WPF: A Beginner's Guide - Part 5 of n - CodeProject 12,759,432 members (31,959 online)
359.7K views4.2K downloads369 bookmarked
Last Visit: 31-Dec-99 19:00 Last Update: 25-Feb-17 2:01Refresh12345 Next » Geskryf deur Marick Masters
Kollektiewe bedinging was lankal een van die mees aantreklike verkooppunte van georganiseerde arbeid.
In sy eenvoudigste vorm, behels kollektiewe bedinging 'n georganiseerde groep werknemers wat onderhandel oor lone en ander diensvoorwaardes. Met ander woorde, vakbonde sê: Sluit by ons aan, en ons sal met u baas beding vir beter betaling.
Ongelukkig is tradisionele kollektiewe bedinging nie meer 'n effektiewe strategie vir groei in die vakbond nie. Dit is omdat werkgewers en baie state Dit het werkers ongelooflik moeilik gemaak om 'n vakbond te stig, wat nodig is vir werkers om gesamentlik te beding.
My eie navorsing stel voor vakbonde moet alternatiewe maniere volg om te organiseer, soos om te konsentreer op meer kragtige werkersvoorspraak en voordele soos gesondheidsorg te bied. As u dit doen, kan vakbonde groter word en dit in 'n sterker posisie plaas om die kollektiewe bedingingsregte te beskerm en te verdedig het gehelp om die middelklas van Amerika op te bou.
Waarom vakbonde steeds saak maak
unies hul toppunt bereik in die middel van die 1950's toe 'n derde van die Amerikaanse werkers aan een behoort het. vandag, daardie figuur staan ​​op net 10.5%.
'N Groot deel van die probleem is dat werkgewers swaarhandjies gebruik het regs- en bestuurstaktieke organisering en die verkiesings wat nodig is om 'n unie te stig, geblokkeer word. en meer as die helfte van die Amerikaanse state sogenaamde reg op werkswette goedgekeur het, wat werknemers by 'n vakbondonderneming in staat stel om koste te betaal.
Die uitdagings van hierdie uitdaging is groot - nie net vir vakbonde nie, maar vir die meeste werkers in die VSA. Dit is omdat swakker is vakbonde korreleer met laer lone, verminderde voordele en groter ekonomiese ongelykheid.
Miljoene voordele kan verdien uit 'n versterkte arbeidersbeweging Uber- en Lyft-bestuurders in die groot ekonomie aan lae-loon werknemers in kleinhandel en gasvryheid. En opnames toon byna die helfte van die nie-vakbondwerkers in die VSA sê dat hulle by een sou aansluit as hulle kon.
Ek glo dat daar drie modelle is wat tradisionele vakbonde kan nastreef om lede toe te voeg sonder om op die werkplek-sertifisering en kollektiewe bedinging staat te maak.
Advokaat vir werkers
Een benadering is om voort te bou op die sukses van werkersvoorspraakgroepe soos Veg vir $ 15 en die Nasionale binnelandse werkers alliansie.
Die stryd om $ 15 het byvoorbeeld 'n leidende rol gespeel wat die verhoging van die minimum loon in verskeie lande voorstaan Connecticut, terwyl die National Domestic Workers Alliance gehelp om die gang te beveilig van die handves van regte vir huishulpe in New York.
Wat hulle almal gemeen het, is dat hulle betogings en stakings onderneem om die publiek se aandag te vestig op die benoudheid van uitgeoefende werkers, terwyl hulle voorstaan ​​vir ekonomiese en sosiale geregtigheid. Vakbonde, wat voorheen by hierdie soort aktivisme betrokke was, moet van die militante gees herwin.
Stel minimum standaarde in
'N Tweede model behels dat werknemers aangespoor word om tot die minimum standaarde vir voordele en betaling vir werknemers te voorsien.
Die skrywersgilde van Amerika, wat draaiboekskrywers en ander in televisie, teater en Hollywood verteenwoordig, is 'n voorbeeld van hierdie model. Hulle vestig byvoorbeeld minimum vergoedingsvlakke vir spesifieke poste en pligte en verplig dan dat lede - beide werkgewers en werkers - daarby hou. Dit is 'n kollektiewe bedingingsooreenkoms met 'n potensieel groter reikwydte.
Dit is omdat hierdie ooreenkomste met werkgewers beding word, maar ook onafhanklike kontrakteurs dek wat ook aanmeld. Hul krag is afkomstig van die aggressiewe organisering en voorspraak plus die strategiese belang van die werkers wat hulle verteenwoordig, wat werkgewers onder druk plaas om deel te neem en aan die minimum standaarde te voldoen.
Ander vakbonde kan hierdie benadering uitbrei om werkers in alle nywerhede wat weinig of geen arbeidsverteenwoordiging het nie, aan te moedig om hul geledere aan te sluit as geaffilieerde lede, wat werkgewers onder druk moet stel om hulle op te volg.
Vakbonde bereik 'n hoogtepunt in die 1950's. AP Photo / Sam Myers
Vakbonde met voordele
'N Ander benadering behels die fokus op die aanbied van spesiale voordele aan onafhanklike werkers in ruil vir fooie.
Sommige werkgroepe doen dit reeds, maar die werkers sal baat vind by vakbonde wat hul kollektiewe mag kombineer om meer goedkoop dienste en dienste, soos gesondheidsorg, ongeskiktheidsvoordele en regsverteenwoordiging, aan te bied.
Byvoorbeeld, hoewel die 375,000-sterk Vryskuttersunie kan nie oorbetaal word nie, dit bied onafhanklike kontrakteurs hierdie soort kortingsvoordele. In plaas daarvan om gelde te hef, hef dit fooie vir sy voordele, en werk in wese as sy eie versekeringsmaatskappy. Dit pleit ook vir veranderinge in openbare beleidsrigtings wat vryskutters teen uitbuiting, soos New York, beskerm Wet op die beskerming van vryskutloon van 2010.
Hierdie model is waarskynlik die benadering wat die meeste waarskynlik sal slaag om groot getalle nuwe lede te lok. Die groeiende optrede in die ekonomie en lae-loonbedrywe, soos kitskos, is twee gebiede wat voordele van hierdie soort kollektiewe entiteite kan ontvang.
Ideaal gesproke sou vakbonde al drie hierdie modelle omhels en voordele bied aan alle werkers wat belangstel om aan te meld, om te veg vir minimum standaarde in alle industrieë en om voorspraak vir werknemers voor en op die punt te stel. Deur die maniere waarop werkers kan aansluit en wat hulle aanbied, te verbreed, sal vakbonde sterker en nader word aan die mense en gemeenskappe wat hulle bedoel is om te verteenwoordig.
Maar hierdie modelle is geensins bedoel om die tradisionele kollektiewe bedingingsrol van georganiseerde arbeid te vervang nie. My punt is dat vakbonde die regstelling van die baadjie op tradisionele bedinging moet verbreek en alternatiewe modelle as tussentydse stappe moet gebruik om die uiteindelike doelwit te verenig om meer werkplekke te verenig om namens werkers kollektiewe bedingingsooreenkomste te beding.
Om daarheen te kom, moet vakbonde egter 'n kritieke massa werkers mobiliseer. Slegs dan sal hulle die dinamiek van die agteruitgang van arbeid verbreek.
Marick Masters, professor in besigheid en adjunk-professor in politieke wetenskap, Wayne State University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Hoe georganiseerde arbeid dekades van agteruitgang kan keer
Ver minder Meksikaanse immigrante kom na die VSA - ...