Karis se storie oor tienerseks Hoofstuk 7 Deel 3 – Finesse Meisie
“Ek sou nooit kon dink hierdie spul sou die kerrie en rys gaar kry nie,” sê sy vir Ian toe hulle later met hulle koffiebekers langs mekaar sit. Karis kry skielik lag. Conrad sal seker slange vang as hy weet sy sit nou hier langs Ian. “Julle girls dink mos hy’s hot,” het Conrad nou die dag gesê. Karis bekyk Ian goed terwyl hy praat en sy moet erken, hy is hot. Hy het sulke droomogies soos dokter McDreamy in Grey’s Anatomy. Hoekom het Anri hóm nog nie raakgesien nie? Sy sal by haar moet hoor.
Waar sou Anri wees? wonder sy skielik. Dan sien sy haar by Karl staan, heeltemal verdiep in wat hy sê. Die tweeling-gebondenheid in haar spring ongevraagd op aandag. Anri, dink sy, bly weg, jy is nou op Mia se terrein. Tweelinge het ’n fyn aanvoeling vir mekaar. Al verskil hulle dikwels in mening, beskerm hulle mekaar, ook ten opsigte van wat vir die ander een belangrik is.
“Is jy en Conrad saam?” vra Ian. Karis weet nie wat om te sê nie.
“Eintlik nie, maar eintlik ook,” antwoord sy na ’n oomblik se weifeling. Sy kan egter sien Ian begryp nie wat sy probeer sê nie.
“Ons het geen beloftes gemaak nie, maar ons hou baie van mekaar. Ons doen dinge saam. Hoekom vra jy?” wil sy weet.
“Ek dink jy is ’n cool meisie en sou wou weet of jy beskikbaar is,” sê hy en glimlag met sy mond en sy mooi oë.
Karis glimlag verleë, sy weet weer nie eintlik wat om te sê nie.
Meneer Thinus het ’n aardrykskundige vasvra opgestel en deel hulle na ete in twee spanne op. Hulle is so begeesterd dat hulle byna die dak lig met hulle gestry oor wat die regte antwoord is. Hulle moet selfs ’n slag of wat tot bedaring gebring word. Na tienuur se koffie gaan almal bed toe, maar nie om te slaap nie! Lank na ligte-uittyd klink dit nog soos ’n kattebasaar in die slaaplokale. Meneer Thinus is so ’n gawe ou, hy laat hulle maar kuier. Hy weet seker hierdie is die heel lekkerste van skoolkampe en toere, die laataandkuier in die kamers, dink Karis.
Die volgende oggend staan hulle vroeg op. Hulle hou eers almal saam Bybelstudie voor ontbyt. Karis is bly sy is nie in die ontbytspan nie, want hulle moet selfs vroeër opstaan en boonop kan pap maak! Die ontbyt is egter betyds gereed en heeltemal eetbaar.
“Hier is koffie vir jou,” sê Ian later en hou Karis se bekertjie na haar toe uit.
“Dis nice van jou om vir my te bring,” sê Karis verras.
“Jy sal nog sien, ek is eintlik ’n gawe ou,” sê Ian en kom sit langs haar.
“Hierdie plek is darem pragtig. Ek dink hier bly regte feetjies!” merk Karis op.
“Ek weet nie van feetjies nie. Dis girlie stuff, maar ek hoor hulle sê Tolkien het sy idee vir Lord of the Rings hier gekry,” antwoord Ian.
“Regtig? Ek het dit nie geweet nie, maar ek kan dit goed glo. Dit voel of hier ander aardse reëls geld!” sê Karis.
Karis sien uit na die dag se stap. Hulle het almal waterbottels en elkeen kry ook ’n energiestafie. Hulle maak beurte om die noodhulpsak te dra. Rico en Ian word haar stapmaats. Rico is telkens die eerste een wat ’n mooi voël opmerk, soos die Knysnaloerie, wat ’n mens maar min sien, en aan die ander twee uitwys. Karis sien weer ’n klomp miere wat sukkel om hulle kos te vervoer. Hulle bespreek die mos teen die bome en die verskillende voëls se neste en kan nie uitgepraat raak oor die baie wit varkore wat wild daar groei nie. Meneer Thinus wys hulle op ’n hele paar feite omtrent die tipografiese ligging en klimaat van die streek, wat baie interessant is.
Rico is egter stiller as wat Karis hom ken.
“Is daar fout, Rico? Pla iets jou?” vra Karis besorgd toe hulle ’n oomblik alleen is.
“Hoekom vra jy?” vra Rico en lyk verbaas.
“Jy is so stil, dit lyk of iets jou eet,” antwoord sy.
“Nee, ek is oukei,” sê hy afgetrokke.
Karis voel aan dat hy nie die waarheid praat nie, maar sy weet ook as hy wou, hy vir haar sou gesê het wat skeel.
Anri is Karl se metgesel. Sy hang omtrent aan sy lippe en lag uitbundig vir sy grappies. Karis voel eintlik vies vir haar. ’n Mens raak nie so close met jou vriendin se ou nie.
Op pad terug kamp toe, trap Gerrit, een van die graad elfs, op ’n pofadder. Die slang is so goed gekamoefleer dat niemand hom teen die boom sien lê het nie. ’n Hele paar van die groep was al by hom verby toe Gerrit op hom trap. Die slang blaas en pik, maar gelukkig is dit mis. Dit is nogtans ’n vreesaanjaende ondervinding. Die laaste ent van die pad is almal baie bedag op slange en praat hulle oor wat kan gebeur as so ’n giftige slang iemand pik.
Dit is al drieuur toe hulle by hulle blyplek aankom. Hulle besluit om net vrugte, koekies en beskuit saam met die koffie te eet en later ordentlik kos te maak. Almal is moeg en sit sommer net rond en gesels. ’n Paar van die meisies lê op hulle beddens, heeltemal gedaan na die stap.
Vroegaand pak hulle die vure aan. Karl is reeds besig om almal vir die vleisbraai te organiseer. Die kookspan maak toebroodjies, slaai en ’n aartappelgereg. Hulle gaan ook vir elkeen ’n mielie op die vuur rooster. Toe die geur van die vleis in die lug begin hang, is almal rasend honger en kan hulle skaars wag dat die kos moet klaar kom.
Dit is ’n mooi maanligaand en na ete wil niemand binne gaan sit nie. Karl kom by Karis en Rico sit en hulle begin oor allerhande dinge praat. Uiteindelik kom godsdiens ook aan die beurt.
“Watse issue het jy oor kerk, Karl? Of wil jy nie daaroor praat nie?” vra Karis belangstellend.
“Nee, daar is niks geheimsinnigs daaromtrent nie. Dis net dat party mense wat heeldag kerk toe gaan, nie soos Christene optree nie en ek wil nie in dieselfde span as hulle speel nie,” verduidelik Karl.
“Maar mense bly tog mense, Karl. Kyk vir Ruan; ons weet almal hy was regtig ’n groot Christen, maar hy het tog die fout gemaak om seks met Inge te hê. Dit sê nou nie vir my Ruan was nie ’n Christen nie, dit sê hy was ’n mens met foute soos ek. Ek moet ook nie net kyk na wat ander doen nie, maar liewer na wat ek self moet doen. Dis my motto!” sê Karis.
“Jy weet ek het nie issues oor mense wat seks het nie. Wat sê jy van my?” vra Karl.
“Ek kan niks sê nie, ek moet na myself kyk. In Galasiërs 6 staan daar ons moet ons broer in sagmoedigheid reghelp en oppas dat ons nie self in die versoeking val nie,” sê Karis, oortuig van haar standpunt.
Rico het heeltyd eenkant gesit en niks gesê nie, maar laat nou skielik van hom hoor: “Karis, jy het vroeër gewonder wat my pla. Min mense weet dit, maar vanaand voel na ’n aand van ontboesemings. Ek wil vir julle twee vertel dat ek gay is, maar ek het duisende issues daaroor en oor wat God van my verwag.”
Karis en Karl kyk hom woordeloos aan. Karis weet almal sê Rico is nie “into girls” nie, maar sy het nie vermoed dat hy regtig homoseksueel is nie. Sy kan sien Karl is ook verras. Wat antwoord ’n mens iemand met ’n probleem oor sy seksuele oriëntering?
“Is jy seker, Rico?” vra Karl huiwerig.
“Ja, ek is.” Rico kyk stip voor hom op die grond en praat asof met homself. Die ander twee luister met ingehoue asem en laat hom begaan. “Ek het so ’n jaar gelede probeer selfmoord pleeg, maar dit gelukkig nie reggekry nie. Ek is nie trots om dit vir julle te vertel nie, maar die lewe het vir my doelloos en deurmekaar gevoel. Die wonderwerk is dat ek bly leef het! Ek weet die Here wou my laat leef, maar die vraag is, hoekom? Ek het baie antwoorde in die Bybel gaan soek, maar net meer verward geword.” Hy trek sy vingers deur sy hare en vee met sy hand oor sy gesig. “Die geleerdes wat so stry oor homoseksualiteit, help my ook nie eintlik nie. Ek is regtig erg deurmekaar. Tog glo ek ek het ’n doel in die lewe, maar nie as ’n gay nie. Ek dink nie God hou daarvan dat ouens ouens date nie en ook nie die mense om jou nie. Ek dink veral jou vriende wil liewer nie hoor hulle het ’n gay pêl nie,” sê Rico met ’n sug.
Daar is ’n paar oomblikke stilte, dan reageer Karis eerste. “Natuurlik het jy ’n doel,” roep sy uit. “Die slegste ding wat jy kan doen, is om te begin wonder of jy een het!” Sy kyk in Rico se oë en sit haar hand vlugtig op sy arm. “Jy is tog soveel meer as net wié jy date! Kyk, tot nou het ons net vir Rico geken, die gawe ou wat ons pêl is, en dis die ou van wie ons hou.” Sy kyk na Karl om te sien of hy saamstem en praat dan verder: “Ek glo dis belangrik dat ’n mens moet oppas om nie ander te benadeel as gevolg van jou persoonlike voorkeure nie. Daar is dalk ’n klomp dinge wat ons doen wat jy nie sal goedkeur nie, maar basies hou ons tog van mekaar,” sê Karis en gee Rico se hand ’n bemoedigende drukkie.
“Karis is reg,” beaam Karl. “Ek hou nie van pampoen nie, maar dis net nog ’n eienskap van Karl waarvan jy nie weet nie. Wie gee om?”
“Wel, pampoen en meisies is nie te vergelyk nie, maar ek verstaan wat julle sê,” antwoord Rico en glimlag.
Toe sy later in haar bed lê en deur die venster na die maan kyk, dink Karis dat ’n mens iemand maklik kan oordeel volgens wat jy sien, maar dit is dikwels ver verwyder van die ware persoon. In elke mens is daar tog iemand wat niemand ken nie. Eintlik is dit nogal skrikwekkend, sê sy vir haarself.
Hy stel jou eerste – en jy?
Eerder dood as vet