Sedert die 1970's het navorsers geweet dat volwassenes beïnvloed hoeveel kinders bereid is om weg te gee. Wanneer kinders kyk hoe volwassenes optree, is hulle meer geneig om hulself liberaal te deel, selfs wanneer hul ouers nie oor hul skouers kyk nie. Maar navorsers het gevind dat liefdadigheid 'n beperking het. Maak nie saak wat die volwassenes doen nie, kinders sal nie meer as die helfte van hul stampe weggooi nie.
Is dit 'n plafon wat regtig hardwired is, of is dit 'n produk van kultuur? Die vroeë eksperimente het slegs in die Verenigde State en Kanada plaasgevind. Miskien het die Boston-sielkundige, Peter Blake, gedink, die resultate sal elders anders wees.
Boston en Andhra Pradesh
Om uit te vind, het Blake en kollegas gewerf oor 300-kinders en hul ouers in twee heel verskillende dele van die wêreld: stedelike gebiede in en om Boston en 'n landelike suidelike deel van Indië, Andhra Pradesh, waar gesinne in klein dorpies van ongeveer 2,000 mense woon. . Die kinders was tussen drie en agt jaar oud.
Hul eksperiment het so gegaan: Terwyl die kind gekyk het, het die navorsers eers die ouer tien lekkergoed en twee leë sakke gegee. Toe het hulle die ouer genooi om die lekkergoed tussen die sakke te verdeel, een om te hou en die ander om iemand sonder enige lekkers weg te gee. Hierdie deel van die eksperiment was eintlik 'n bietjie van toneelstuk-in die geheim, die navorsers het reeds aan die ouer vertel presies hoeveel lekkernye om weg te gee, met die helfte van die volwassenes wat willekeurig toegewys is om "stingy" te wees en die ander helfte genereus te wees.
Elke kind wat gekyk word as die lekkernye is verdeel. Toe het die kind haar eie stapel lekkergoed gekry en dieselfde uitnodiging om dit te deel soos sy wou, uit die gesig van die ouer.
Toe die ouer stewig was, het kinders in beide die VSA en Indië minder kerse afgegee as wat hulle in 'n "beheer" situasie gedoen het, toe hulle nie kon sien hoeveel koekies hul ouers gegee het nie. "Die selfsugtige model was kragtig," sê Blake, assistent professor in die departement sielkundige en breinwetenskappe en direkteur van die Maatskaplike Ontwikkeling en Leer-laboratorium.
Maar toe ouers vrygewig was, het nege uit tien lekkergoed in hul sak afgegee, die Amerikaanse en Indiese kinders het uiteengesit. "In die VSA is die kinders glad nie beïnvloed nie," sê Blake. "Maar in Indië was die ouer kinders meer geneig om presies te doen wat die ouer gedoen het." Trouens, die meerderheid van die kinders is vyf en ouer in Indië het vyf of meer van hul lekkers weggegooi. net vyf persent van die Amerikaanse kinders het dieselfde gedoen. Die kinders in Indië het deur die 50-50 "plafon" gebreek, wat vir Westerse kinders die hoogtepunt van regverdigheid verteenwoordig het.
Gehoorsaam of onafhanklik
Vervolgens wil Blake en sy kollegas uitvind hoekom die kinders in Indië die genereuse model meer getrou gevolg het. Hulle dink die antwoord mag hê om te doen met waardes wat op die gesig daarvan min met genadeloosheid of selfsugtigheid te doen het. "In hierdie landelike gebiede van Indië, respek vir ouderlinge en gehoorsaamheid aan hulle, en in ooreenstemming met die norme wat vir jou gedemonstreer word - dit is 'n sterk waarde," sê Blake. In die VSA hou ouers nie dieselfde gewig op nakoming nie: "Wat is dit asof dit ouers wil hê hul kinders moet onafhanklik en outonoom wees."
Om te Blake onderstreep die verskil ook die feit dat resultate van eksperimente wat in die Verenigde State uitgevoer word nie noodwendig universeel is nie. "Mense is bestand teen die idee dat miskien ons resultate die produk van ons eie kultuur is," sê Blake. "[Kruiskulturele eksperimente] breek ons ​​uit aannames dat alles wat ons in die VSA sien, net 'n aangebore manier van dink is."
Dus, moet ouers in die Verenigde State tot die gevolgtrekking kom dat hulle selfsugtige kinders verhoog? Nee, sê Blake. "Ouers leer hulle ander waardes wat strydig is met dinge soos vrygewigheid: die waardes om selfstandig te wees, en vir jouself te dink," sê Blake. "As ouers breek jy nie jou kinders om te deel nie, jy slaag op 'n ander manier."
Die bevindings verskyn in die Tydskrif van Eksperimentele Kinderpsigologie. Afrigters is John Corbit by Simon Fraser Universiteit, Tara Callaghan aan die St. Francis Xavier Universiteit, en Felix Warneken aan die Harvard Universiteit.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Hoe Kids Divvy Up Candy weerspieël hul kultuur se waardes