Markmandjie bedreig uitloop -werknemers met vervanging - Nuwe resepte
Markmandjie bedreig uitloop -werknemers met vervanging
Duisende werknemers van Market Basket kan hul werk verloor as hulle nie die uitstappie teen Maandag 4 Augustus beëindig nie
Die senior bestuur van Market Basket hou 'n werksbeurs om honderde werknemers te vervang as hulle nie teen Maandag 4 Augustus terugkeer nie.
Duisende werknemers van die supermarkketting Market Basket, wat gestaak het om die afdanking van president Arthur T. Demoulas deur sy neef Arthur S. Demoulas te protesteer, gaan hul werk verloor as hulle nie Maandag, Augustus, weer aan die werk kom nie. 4.
Die senior bestuur van Market Basket het werknemers gewaarsku dat die onderneming Maandag 'n werksbeurs sal aanbied om meer as 600 poste in sy 71 winkels, insluitend 'winkeldirekteure, rekenmeesters, kopers en ander medewerkers', te vul om die onderneming te ondersteun, berig The Boston Globe.
Mededingende faksies van die Demoulas -familie is al etlike dae in onderhandelinge, wat die aanbod van Arthur T. Demoulas betwis om aandele van sy familie te koop.
Die omstrede gesinsstryd het nie net die baie werknemers van die supermarkketting geraak nie, maar ook sy kliënte, waarvan baie onderneem het om "nie by Market Basket te gaan koop totdat Arthur T. terugkeer nie."
Die winkels het intussen verdwyn sonder vars kos of kliënte. Onderhandelinge binne die Demoulas -gesin het te stadig gegaan om die verlies van miljoene dollars aan daaglikse inkomste te voorkom.
Markmandjie -protes duur voort op die sperdag om terug te keer werk toe
Betogers van Market Basket het 'n sperdatum gehad om op Vrydag 15 Augustus weer aan die werk te kom. Jim Davis/The Boston Globe
'N Vragmotorbestuurder wat na Market Basket gery het, is deur die polisie in Tewksbury gearresteer nadat hy na bewering sy vragmotor verlaat en met betogers in gesprek getree het terwyl hy 'n hamer buite die hoofkantoor van die maatskappy gehou het.
Die polisie in Tewksbury het die voorval en arrestasie aan Boston.com bevestig kort nadat dit plaasgevind het. Mediaberigte het die man Vrydagaand geïdentifiseer as Ira Forbes van Brooklyn, NY. Hy staan ​​tereg op aanklagte van wanordelike gedrag en aanranding.
WBZ se webwerf het meer inligting oor die voorval:
Market Basket gebruik vervangende vragmotors sedert werkende vragmotors op 18 Julie die pos verlaat het uit protes teen die afdanking van Arthur T. Demoulas as uitvoerende hoof. Die gebruik van vervangende vragmotors is deur die betogers gedurende hierdie somer se kritiek deur kritici gekritiseer.
'N Woordvoerder van Market Basket het na die inhegtenisneming 'n verklaring uitgereik waarin gesê word dat die vragmotor en die vragmotormaatskappy vir wie hy gewerk het, nie meer met die kruideniersware ketting sal saamwerk nie.
"Ons is dankbaar dat die plaaslike polisie ingegryp het en dat niemand beseer is nie. Market Basket veroordeel natuurlik die bestuurder se optrede. Sowel die bestuurder as die onderneming waarvoor hy gewerk het, is onmiddellik van krag. "
Die woordvoerder van die Market Basket het aan Boston.com gesê die bestuurder werk saam met die groot vragmotoronderneming J.B. Hunt in Arkansas, wat saam met Market Basket gewerk het. J.B. Hunt het nie onmiddellik gereageer op 'n versoek om kommentaar nie.
Market Basket se hoofkwartier en pakhuiswerkers het Vrydag die pos by korporatiewe kantore in Tewksbury gehou, ten spyte van 'n spertyd om terug te keer werk of die risiko loop om hul werk te verloor.
Market Basket toon die krag van georganiseerde arbeid sonder vakbonde 04:17
Terwyl Market Basket -werkers die rakke herlaai ná hul verstommende oorwinning verlede week, neem die arbeidsleiers in Massachusetts ook rekord.
'Almal het gepraat', het Dennis Irvin, van die United Steelworkers Union Local 12012 in Melrose, gesê tydens Boston se jaarlikse Labor Day Breakfast. "Dit is oral, oral. Jy weet, Market Basket."
Market Basket -werkers behoort ongelooflik trots te wees op wat hulle vermag het, het Irvin gesê. Hulle het nie net hul hoofvereiste gewen om hul afgedankte uitvoerende hoof terug te bring nie, maar hulle het ook die eienaars gedwing om hul aandele te oorhandig.
'Ek het nog nooit so iets gesien nie, en dit het die oorhand gekry, wat nog vreemder is,' sê Irvin en skud sy kop. "Hulle het dit aangeneem en hierdie mense gedwing om hul aandele aan hierdie een te verkoop. Dit is ongelooflik, heeltemal ongelooflik!"
So ongelooflik dat Irvin sê dat Market Basket as een van die grootste prestasies in die vakbondgeskiedenis in New England beskou word. 'N Geskiedenis met progressiewe mylpale vir kinderarbeid, die agt uur werksdag en veiliger werkplekstandaarde.
Maar Market Basket maak nie vakbondgeskiedenis nie. Sy werkers is nie-vakbond. Baie is eintlik anti-unie.
'Hierdie onderneming het nooit 'n vakbond nodig gehad nie, of sal dit nooit nodig hê nie,' het Joe Schmidt, bedryfsopsigter, buite die hoofkantoor van Market Basket in Tewksbury gesê. 'Ons is baie sterker as dit.'
Schmidt het gehelp om die ses weke lange werkerbetogings te reël. Hy het gesê dat 'n vakbond in die pad sou staan ​​van wat werkers wou hê.
'Dink net daaraan, daar is geen vakbonde of vakbondgelde nie,' het Schmidt gesê. "En kyk wat is bereik."
Dit is 'n verstommende uitspraak om in Tewksbury, in dieselfde Merrimack River Valley, 'n paar van die grootste oomblikke in die arbeidsgeskiedenis van Massachusetts te maak. Hierdie somer het Market Basket -werkers 'n eeu gelede van die baan afgestap by 'n pakhuis in Lawrence, waar die Bread & amp Roses -staking plaasgevind het.
So, hoe het Market Basket -werkers suksesvol georganiseer sonder om vakbonde te wees? Eerstens het hulle die internet gebruik in plaas van 'n vaste organisasie met betaalde personeel. Deur middel van 'n webwerf en sosiale media het hulle vinnig saamtrekke en protesoptogte beplan.
Dit was ook nie 'n gebruiklike staking nie, met werkers wat die bestuur teëgestaan ​​het oor voordele of werksomstandighede. Bestuurders het in plaas daarvan saam met rang-en-lêer werkers aangesluit om die onderneming te laat val. Sonder ervare toesighouers soos Schmidt om hulle te help, het plaasvervangers wat deur die uitvoerende span ingebring is, nie regtig geweet wat om te doen nie.
Die vleisbestuurder van Market Basket, Bob Dietz, omhels die kassier Mary Olson verlede Donderdag in die Chelsea -winkel nadat hy Arthur T. Demoulas se toespraak dopgehou het. (Steven Senne/AP)
Daar was nog 'n ander verskil: werkers verbonde aan die bestuur, wat saamgestem het om 'n enkele eis: die terugkeer van 'n uitvoerende gesag.
'Dit is iets wat nie deur die National Labor Relations Act gedek word nie,' het Kate Bronfenbrenner gesê, wat arbeidsverhoudinge aan die Cornell -universiteit onderrig.
Werkers van Market Basket het 'n nuwe speelboek geskryf, het Bronfenbrenner gesê. Dit wys hoe verouderd die nasionale arbeidswetgewing is. Dit toon ook die krag van bestuurders wat by gewone werkers in kollektiewe optrede aansluit, het sy gesê. Bronfenbrenner het gesê dat sy verwag dat hierdie kombinasie meer algemeen in die land sal kom.
'Hierdie maatskappye word so ryk,' het sy oor korporasies gesê. "Hierdie verskil, hierdie leemte, het so erg geword dat selfs toesighouers en bestuurslede sê: 'Ons wil ook ons ​​billike aandeel'."
Maar onder die huidige arbeidswetgewing word bestuurders nie beskerm op dieselfde manier as rang-en-lêer-werkers nie. Toesighouers kan afgedank word as hulle die werk verlaat. Dit is wat met Market Basket -toesighouers soos Schmidt gebeur het. Maar wat het daartoe gelei dat hy sy werk in gevaar gestel het? Hy het gesê dat die kruidenierswinkelketting 'n spesiale geval is.
'Die verskil met hierdie onderneming is dat dit 'n familieonderneming is,' het Schmidt gesê. "En die mense is nie net medewerkers nie, hulle is ook familielede. Om dit in die moderne sakewêreld te kan dupliseer, dink ek, sou dit baie moeilik wees om mense so toegewyd en lojaal aan 'n spesifieke onderneming te vind. as die mense in hierdie onderneming, en ek dink dit is die punt. "
Dit is die soort solidariteit wat voorheen die kenmerk van vakbonde was.
Hierdie segment is op 3 September 2014 uitgesaai.
Sake- en tegnologieverslaggewer
Curt Nickisch was voorheen WBUR se verslaggewer oor sake en tegnologie.
Wet II: verraad van die raadsaal
Die onenigheid in die gesin het nog 19 jaar gegroei tot verlede somer, toe Arthur S. besluit het om 'n aandeelhouer in die raad, Rafaele Evans, te oortuig om van kant te verander. Kort daarna het die direksie probeer om die uitvoerende hoof, Arthur T., te verdryf. In Julie het die direksie 'n vergadering van 12 uur gehou. Terwyl die direksie vergader het, het werknemers lojaal aan Arthur T. luidkeels betoog. Die direksie het uiteindelik besluit om Arthur T. aan te hou as uitvoerende hoof, maar het die korporatiewe werwer Spencer Stuart aangestel om 'n plaasvervanger te begin soek.
Die volgende maand het die direksie besluit om $ 250 miljoen aan die direksie se nege aandeelhouers uit te deel, 'n besluit wat Arthur T. gekant het.
Betogers wat 'Arthur T' -borde hou, spot met 'n motor wat in Augustus 2014 van 'n werksbeurs Market Basket Supermark in Massachusetts afgery het.
Beeld: Elise Amendola/Associated Press
Beatrice Baudelaire was swanger met Violet toe sy en haar man en Bertrand uit The Island verban is, is Violet gebore kort nadat hulle op die vasteland aangekom het. Δ ] Sy en haar jonger broer, Klaus, is grootgemaak in 'n luukse herehuis in die stad. Violet onthou skaars 'n paar V.F.D. frases, wat impliseer dat haar ouers moontlik kontak gehad het met die organisasie wat afgesny is toe sy 'n klein dogtertjie was. Sy onthou veral die frase 'die wêreld is stil hier' wat vir haar gesing is, en#9112 ] en sterk afkeer het. Roei jou boot, ⎗ ] impliseer moontlik dat sy gesing is "The Little Snicket Lad." ⎙ ]
Violet is geïnspireer om 'n uitvinder te word toe sy twee jaar oud was. Destyds het sy die Verne -uitvindingsmuseum besoek en die meganiese demonstrasies gesien. ⎚ ] Jaar later, toe sy sewe was, het sy haar eie telegraafmasjien gebou. ΐ ] Toe Klaus jonk was en gelees het Anna Karenina 'n Somer saam met hul ma het Violet die aktiwiteit oorgeslaan en haar tyd bestee aan die bestudering van die termodinamika en 'n miniatuurhelikopter uit 'n eierklitser en 'n paar ou koperkabels. ⎘ ]
Op 'n stadium het Beatrice vir Violet geleer hoe om 'n verhoogde make -up toe te pas. Β ] Sy onthou ook dat haar pa haar bynaam, "Ed", na Thomas Edison gegee het, vanweë haar ongelooflike uitvindingsvermoëns. ΐ ] Bertrand het gereeld poësie vir haar en Klaus voorgedra, maar hulle het uiteindelik oud genoeg geword om sy grillige buie verleentheid te vind. ⎛ ] Op 'n stadium het Violet 'n vriendin met die naam Ben gehad, wat een jaar lank haar hysbakbloudrukke vir haar verjaardag geskenk het. ⎚ ]
Daar word gesê dat Violet haar lint op die vloer laat val het en haar ouers afgeluister het. Sy het dit gedoen om te sien wat hulle vir haar verjaardag beplan. Die rede waarom sy haar lint laat val het, was sodat sy kon sê dat sy dit optel as iemand haar vang.
Klaus en Violet het een keer 'n onbetaalbare atlas onder 'n oop venster gelaat toe dit gereën het, wat die boek in die proses verwoes het. Beide broers en susters onthou dat hulle berispe is omdat hulle hierdie fout begaan het. ⎗ ]
Die gesin was 'n naweek by 'n wingerd, maar om dit te besoek, moes hulle tussen twee treine ry. Violet en Klaus is in die skare van hul ouers geskei en besluit om na hulle te soek in 'n ry winkels buite die stasie. Die plaaslike skoenmaker, smid, skoorsteenveër en rekenaartegnikus het hulle gehelp om na hul vermiste ouers te soek. Die gesin is kort daarna herenig. Hulle ouers het vir hulle gesê dat as hulle ooit weer geskei word, hulle nie moet ronddwaal om hulle te soek nie, maar eerder te bly sit sodat hulle hulle maklik kan vind. Β ]
Toe Violet tien was, het sy korter hare en 'n nuwe soort potloodslijper uitgevind. Ε ] Die gesin het na die platteland gegaan om 'n vark te sien wat hul oom Elwyn aan 'n wedstryd deelgeneem het, maar hulle was verveeld daarmee, sodat hulle die Groot Lasagna -kompetisie in plaas daarvan gekyk het. Α ]
Haar jongste suster, Sunny, is ongeveer 'n jaar of twee gebore voordat die berugte brand hul herehuis afgebrand het. Nie lank daarna nie, het beide Beatrice en Bertrand Violet belowe om altyd na haar broers en susters te kyk, wat sy as die oudste as haar verantwoordelikheid geneem het. Sy kyk altyd terug na die belofte wanneer Klaus of Sunny in groot gevaar was. ⎖ ]
Op Beatrice se verjaardag het Violet, Klaus, Sunny en Bertrand vroeg wakker geword om vir haar 'n koek te bak. Violet klits die eiers, botter en suiker met 'n mengtoestel wat sy self uitgevind het. Toe die elektriese blikopener breek, ontdek Violet dat sy nie die nodige gereedskap het om dit reg te stel nie, sodat Sunny vir haar 'n blikkie kondensmelk met haar tande oopmaak. In die proses spreek sy haar eerste woord: "Bite"- wat die Baudelaire-gesin geweldig beïndruk het. ΐ ]
'N Ruk daarna het die gesin almal binne gebly op 'n vervelige, reënerige middag, sodat hulle almal hul toonnaels helderrooi geverf het om die tyd deur te bring. Violet het poetsmiddel op die geel stoel gemors en 'n vlek gelaat wat nooit regtig afgekom het nie. Ε ] Op 'n stadium het die kinders een aand na 'n gru -film gekyk. As gevolg hiervan, het hulle die res daarvan deurgebring, omdat hulle bang was dat elke geluid wat hulle hoor, vampiere was wat by die huis inbreek met die doel om hulle te ontvoer - maar Klaus veronderstel later dat daar tog iemand in die huis ingebreek het, alhoewel hy nie noem enigiets om sy eis te staaf. Β ]
Later het die gesin een keer piekniek gehou by die Rutabagarivier, waarvoor Bertrand so opgewonde was dat hy vergeet het om silwerware in te pak. Dit het almal gedwing om soetsuur garnale met hul kaal hande te eet en in die rivier te was. Violet sou hierdie uitstappie dan gebruik as 'n geleentheid om 'n plek te vind vir 'n hengel wat sy uitgevind het. Α ] Die kinders het ook 'n naweek saam met hul ouers na die Hotel Preludio gegaan, waar Bertrand hulle 'n hysbakkie geleer het om op al die knoppies te druk voordat hulle verlaat, sodat almal wat binne was, uiteindelik na elke verdieping sou gaan, of hulle het daarvan gehou of nie. ⎛ ]
Elke keer as hul ouers na die orkes gaan, het Violet, Klaus en Sunny 'n roetine gevolg. Eerstens sou Violet en Klaus 'n paar skaakspeletjies speel terwyl Sunny ou koerante opgeruk het vir haar eie vermaak. Dan lees die kinders in die biblioteek totdat hulle aan die slaap raak op die banke. Α ] Die gebeurtenisse wat beskryf word, sou later goeie herinneringe wees waaraan die kinders teruggekyk het om hulle deur sombere oomblikke te kom of oplossings te ontdek waarmee hulle lewensgevaarlike situasies kon ontsnap.
Die slegte begin
Violet oorweeg dit om meneer Poe 'n klip te gooi voordat hy besef wie hy is.
Violet was saam met haar jonger broers en susters op Briny Beach en dink daaraan hoe om 'n toestel te bou wat klippe kan opspoor wanneer meneer Poe hulle in die mis nader voordat sy hom herken. Poe lig hulle betreurenswaardig in dat hul ouers omgekom het in 'n vreeslike brand wat hul herehuis tot op die grond afgebrand het. Violet het aangeneem dat Poe eers 'n grap maak, maar sodra die nuus binnekom, laat sy die rots val en neem Klaus se hand terwyl hulle meneer Poe volg.
Hulle gaan na die herehuis om te sien of daar iets gevind kan word, maar die kinders ontdek dat hulle alles verloor het. Haar 'vindingryke brein [stop] 'n rukkie met hartseer. Die kinders is na die huis van meneer Poe gebring, waar hulle saam met sy vrou, Polly, en hul twee dierlike kinders, Edgar en Albert, gebly het, wat nie van die weeskinders gehou het omdat hulle so dom was nie. Die volgende dag kondig mnr Poe aan dat hulle na hul naaste lewende familielid, graaf Olaf, gebring moet word. Hy het hierdie frase geïnterpreteer as die derde of vierde neef van die weeskinders wat toevallig die naaste in die stad gewoon het. Hy het waarskynlik 'n bietjie hulp van die graaf self gekry, wat 'n soort geestelike alarm moes gewees het.
Mnr. Poe ry die Baudelaires na die straat waar graaf Olaf woon, maar nie voordat hy by die huis van Justice Strauss kom nie. Die kinders stel hulself vrolik voor en dink dat hulle by die hooggeregshofregter sal woon. Hulle is gou reggestel toe regter Strauss onthul dat sy eintlik graaf Olaf se buurman was en in plaas daarvan na sy huis gestuur is, wat ernstig verval het. Violet dink privaat dat sy liewer in die huis van Justice Strauss sou woon, en wonder toe hoekom Olaf 'n groot oog op sy voordeur sou hou.
Olaf het hulle dreigend gegroet voordat hy hulle uitgenooi het na die vuilste huis wat hulle nog ooit gesien het. Toe Olaf voorstel dat hy die Baudelaire Fortune kan gebruik om dit reg te stel, korrigeer Poe hom streng deur te sê dat die geld ontoeganklik bly totdat Violet volwasse word. Vir 'n oomblik glo Violet dat Olaf die bankier uit die ban kan slaan, maar hy begelei hom na buite. Die kinders sien toe 'n oog getatoeëer op Olaf se enkel. Hierdie oog sou nog jare by hulle gedagtes spook.
Violet maak Olaf se walglike huis skoon.
Olaf plaas die Baudelaire -kinders met geweld in een klein slaapkamer met slegs een verslete bed. Violet en Klaus slaap om die beurt daarop, alhoewel hulle ontdek dat die bed net so ongemaklik soos die vloer was. Violet ontwerp 'n bed vir Sunny uit die stowwerige gordyne. Ongelukkig het dit die prys beloop om die son elke oggend in die kamer te laat instroom. Alhoewel hy nie veel by is nie, was Olaf 'n onvriendelike, streng figuur. Gedurende die volgende paar dae het hy daagliks 'n lang lys met moeilike take saam met die hawermout vir ontbyt gelaat. Die take is inderdaad moeilik. Violet en haar jonger broers en susters moes byvoorbeeld die agterstoep verf en die vensters herstel, maar hulle het hul bes gedoen. Violet kon die skoorsteen skoonmaak en die vensters regmaak weens haar vindingryke belangstellings.
Op 'n oggend struikel Violet en haar broers en susters oor 'n ekstra taak by hul lys. Daar is gesê dat die kinders aandete vir al tien lede van sy groep moet voorberei, tesame met 'n klein bedrag geld vir bestanddele. Nie een van die kinders het geweet hoe om te kook nie, wat veroorsaak dat Klaus histeries raak. Violet troos hom en verseker hom dat sy ook 'n afkeer in die huis van Olaf het, maar hulle moet voorlopig hul ken hou, soos hul pa sou gesê het. Die broers en susters het toe in die kombuis gesoek om 'n kookboek te vind wat 'n maklike resep bevat, maar dit nie kon vind nie. Op daardie oomblik het Justisie Strauss besoek afgelê om te sien hoe die kinders daar inkom. Violet en haar broers en susters gebruik die geleentheid om te vra of hulle 'n kookboek kan leen, tot groot verbasing van Strauss. Toe sy daarop wys hoe ongewoon Olaf se versoek is, trek Violet die absurditeit weg deur bloot te sê dat Olaf hulle baie verantwoordelikheid gee. Dit was omdat die jong uitvinder te goed gemanierd was om te kla.
Hulle het Justice Strauss na haar biblioteek gevolg en toe hulle binnekom, het hulle gefassineer geraak deur haar wye versameling boeke. Violet vra vir 'n meganiese ingenieurswese, hoewel sy en almal dit eens was dat die vind van 'n kookboek die eerste prioriteit moet wees.Nadat sy 'n halfuur lank gesoek het, het haar broer Klaus 'n resep vir Pasta Puttanesca gevind, wat na Strauss gelei het om die kinders mark toe te neem om bestanddele te gaan koop. Hulle kon gelukkig koop wat hulle nodig het en Violet bedank Strauss toe hulle terugkeer na Olaf se herehuis. Sy was onseker of daar van hulle verwag word om die guns terug te gee, en sy het aangebied om Strauss te help met take as vergoeding, maar sy het hulle beleefd verseker dat dit nie nodig is nie.
Violet en haar broers en susters berei die pasta voor deur die resep te volg. Violet doen haar deel deur die knoffel te rooster en die ansjovis te kap. Terwyl hulle saamgewerk het, het hulle minder ellendig begin voel, sodat hulle kon praat oor herinneringe wat hulle aan hul ouers en aan regter Strauss gehad het. Hierdie vreugdevolle herinneringstyd was van korte duur, net toe hulle die poeding (as nagereg) in die yskas sit om af te koel, blaas Olaf die kombuis binne, woedend dat die kinders nie braaivleis berei nie. Hy dreig Sunny en hou haar hoog totdat sy groep vir hom vra. Toe hulle vertrek, het 'n kaal man met die lang neus Violet se gesig geneem en gesê dat sy nie vir graaf Olaf kwaad moet maak nie, anders kan hy 'die mooi gesiggie verwoes'. Violet sidder en sidder van vrees en afkeer, moontlik by die gedagte dat Olaf dit eintlik sou doen.
Vreesbevange oor die gedagte om Olaf vir die tweede keer kwaad te maak, bedien die kinders die aandete wat hulle gemaak het, sorgvuldig. Terwyl hulle die tafel dek, vind Violet dat sy ook gif op die mark gekoop het. Toe die groep klaar was met hul aandete, het Olaf vir hulle gesê dat hulle verskoon is van die optrede van die groep om skoon te maak en dan reguit na hul beddens te gaan. Klaus het hom kwaad reggestel deur te sê dat hulle net een bed het en nie hul fortuin kan gebruik om 'n ander te koop nie, wat veroorsaak dat Olaf hom woedend oor die wang slaan. Daarna het die groep die kamer verlaat en Violet het Klaus 'n drukkie gegee om hom beter te laat voel, maar sy en Sunny huil uiteindelik saam met hom.
Die volgende oggend het die brief van Olaf die kinders opdrag gegee om brandhout te kap. Terwyl hulle dit doen, bespreek Violet en Klaus of hulle by so 'n aaklige man moet bly of hul kanse op straat moet waag. Hulle het hulle ook voorgestel wat hulle met hul ouers se fortuin kon koop as hulle dit nou kon doen om hul tyd van optimisme terug te bring. Violet het uiteindelik besluit om met meneer Poe te gaan praat, in die oortuiging dat as hy meegedeel word hoe verskriklik hulle behandel word, hy hulle uit Olaf se bewaring sal neem. Hulle kon nie 'n kaart van die stad kry nie, en dwaal deur die bankwyk totdat hulle Mulctuary Money Management en mnr. Poe se kantoor kry. Tot hulle ergernis wou hy nie na hulle luister nie. In plaas daarvan het hy bloot verduidelik dat Olaf optree in loco parentisDit beteken dat hy as ouer kan doen wat hy wil. Soos verwag, ignoreer hy ook Klaus se kneusplek, want vir hom was Olaf se behandeling geregverdig. Violet, kwaad en gefrustreerd, lei haar broers en susters terug na die buurt, en wens dat sy iets kon uitdink wat hulle daarvandaan sou wegneem. In plaas daarvan het die kinders die res van die middag by Justice Strauss se biblioteek deurgebring.
Olaf probeer die Baudelaires aan sy kant wen met behulp van die krag van ontbyt.
Die kinders is verbaas dat Olaf die volgende oggend vir ontbyt wag, met frambose in hul hawermout. Olaf vertel dat Poe hom gebel het oor hul ontmoeting en dat hy wil hê dat hulle drie saam met hom as hul vader moet voel. Hy vertel hulle dat hulle sal deelneem aan sy volgende toneelstuk, genaamd Die wonderlike huwelik. Klaus en Sunny sal ekstras wees, terwyl Violet die bruid speel. Violet, wat baie eerder die stelle wil bou, voel geskok oor die idee om met graaf Olaf te trou, al is dit net as skyn, en probeer met vleitaal daaruit kom. Olaf streel Violet eerder oor die ken en sê dreigend dat hy hulle kan beveel om as hul voog deel te neem.
Violet is oortuig dat Olaf iets regkry, maar hulle is nie bang om regter Strauss direk te vra nie, want Olaf het haar ook in die toneelstuk, of Poe, wat Olaf weer kan bel, gevra. Hulle besluit om na Strauss se biblioteek te gaan en die wet voor te lees, maar nadat hulle ure lank vervelige wetboeke gelees het, vind hulle niks nuttig nie, en Violet vertrek om Strauss in die tuin te help totdat die Hook-Handed Man dit kom haal en hulle beveel. om nie terug te keer na die biblioteek nie.
Klaus smokkel 'n boek oor huwelikswetgewing uit, en die volgende oggend word Violet paniekerig wakker en verduidelik dat Olaf werklik van plan is om met haar te trou. hul eie hande in die teenwoordigheid van 'n regter, en hoewel Violet minderjarig is, kan sy trou met toestemming van haar wettige voog- graaf Olaf. Die twee besluit om Sunny te kry en vir Poe te vertel, maar vind hul suster vermis. Olaf lei hulle dan na buite en wys dat hy Sunny in 'n voëlhok uit sy toringvenster gehang het en haar sal laat val tensy Violet instem om met hom te trou. Violet, alhoewel sy baie bang is, stem saam, maar sy maak haar hare vas terwyl sy dink aan maniere om Sunny te red.
Violet gebruik die gordyne, 'n metaalstaaf, 'n draad en 'n paar rotse om 'n gryphaak te maak, al sny sy haar hande in die proses. Sy bind die gordyne aan die haak met die Devil's Tong -knoop om haar haak te maak en gaan na buite om dit in die toringvenster te gooi. Sy misluk verskeie kere, met een keer dat die haak haar skouer sny en laat bloei, maar uiteindelik slaag sy daarin om iets te tref en klim op die toring. Toe sy egter bo kom, vind sy dat haar haak vasgevang is op die haak van die Hook-Handed Man, wat haar vang.
Haar en Klaus is tot die optrede in die toringkamer opgesluit, en hulle probeer tevergeefs iets vind wat hulle kan help ontsnap. Violet stel Molotov -skemerkelkies voor, maar hulle het geen kerosine of breekbottels om as messe te gebruik nie, maar sy is bang dat hulle oorweldig word. Olaf kom dan om hulle na die toneelstuk te neem, en terwyl hulle die trap afklim, begin Violet met 'n plan.
Violet gedwing om met dwang in sy spel met Olaf te trou.
Alhoewel hulle gevul is met vrees, is Violet en Klaus gefassineer deur die agtergrond van die toneelstuk, maar hulle word geneem en in kostuums gedwing. Hulle probeer (en misluk) om regter Strauss te oortuig om die regsplegtigheid deurmekaar te maak, en word op die verhoog gedwing. Violet neem deel aan die seremonie en teken haar naam op die sertifikaat met haar linkerhand. Olaf kondig dan sy huwelik met Violet aan vir die gehoor van getuies, en Violet eis dat hy Sunny vrylaat. Hy vertel die Hook-Handed Man om die baba af te bring om haar take te voltooi, met die bedoeling om Violet terug te neem "vir hul huweliksnag"- maar sodra sy verseker is dat Sunny veilig is, kondig Violet aan dat die huwelik nie wettig is nie, aangesien sy teken nie met haar dominante hand nie. Strauss stem saam met haar, en Poe neem toesig oor die weeskinders van Olaf omdat hy Sunny uit 'n venster hang. Die ligte gaan egter af en Olaf ontsnap en beloof Violet dat hy haar en haar broers en susters sal vernietig. Alhoewel Violet doodsbang is, vind sy die ligte en skakel hulle aan en vind Olaf en sy groep weg.
Regter Strauss bied aan om die weeskinders aan te neem, maar Poe weier omdat sy nie 'n familielid is nie. Die kinders neem huiwerig afskeid van haar en word weggeneem om na hul volgende voog te gaan.
Mnr. Poe ry die kinders in Lousy Lane af om hul nuwe voog, Monty Montgomery, te ontmoet. Violet sit haar hare op om te dink aan 'n uitvinding wat die reuk van peperwortel kan blokkeer, maar haar senuwees keer dat sy nie fokus nie. Sy vra watter soort wetenskaplike dr Montgomery is, en vind haar antwoord terwyl hulle by die oprit inkom en talle heinings sien wat na slange gestileer is. Die kinders is senuweeagtig, maar as hulle hul oom Monty ontmoet, vind hulle hom baie gaaf.
Violet skrik vir die ongelooflike dodelike adder.
Monty verduidelik aan hom dat hy 'n herpetoloog is en dat hulle binne tien dae almal op 'n ekspedisie na Peru moet vertrek. Violet vrywilligers om te leer oor slangvalle en hulle te toets om nie die slange wat hulle hoop om te vang, te benadeel nie. Die kinders wys vir Poe aan sy motor, en keer dan opgewonde terug na Monty om vir hulle sy reptielkamer te wys. Die kinders is verbaas, en Monty besluit om sy nuutste ontdekking, die Incredibly Deadly Viper, vir hulle te wys. Dit ontsnap en byt Sunny, wat Violet en Klaus skrik, maar Monty verseker hulle vinnig dat die naam 'n verkeerde benaming is en dat die slang heeltemal onskadelik is. Violet vra of daar slange in die kamer is wat gevaarlik is, en hy vertel dat daar wel is, maar dat hulle veilig opgesluit bly.
Violet kies 'n kamer met 'n enorme venster wat uitkyk op die heinings, in die hoop dat dit haar kan inspireer terwyl sy uitvind, en sy pak groot stukke papier op die muur sodat sy haar idees kan skets as hulle in die middel van die nag na haar toe kom. Gedurende die volgende week bestudeer sy die slangvalle, herstel die stukkies en maak haar eie verbeterings, terwyl Monty hulle oor die reptiele leer.
Na die week laat Monty 'n briefie waarin hy verduidelik dat hy vir die laaste voorraad in die stad gegaan het en dat sy vervangende assistent, Stephano, die dag met die taxi sal aankom. Die kinders, ontspanne en gelukkig in die huis van Monty, hoor uiteindelik 'n taxi nader en gaan buitentoe om Stephano te groet, net om te sien dat hy graaf Olaf in vermomming is. Terwyl hulle aanvanklik weier om hom in die huis toe te laat, dreig hy hulle om sy tasse die huis in te sleep, en sodra hy binne is, trek hy 'n mes uit en dreig hulle weer. Violet vertel hom woedend dat hy binnekort uit die huis gesit sal word en saam met haar broers en susters die reptielkamer binnestap, waar hulle dan ineenstort. Sy stel voor om Poe te bel, maar Klaus herinner haar daaraan dat hy nie sal luister nie, maar stel voor dat hulle weghardloop. Sy herinner hom daaraan dat Olaf hulle net weer sal vind. Monty kom, maar voordat Violet vir Monty kan sê wie Stephano is, neem Olaf Klaus na buite en dreig hom met die mes, sodat Violet stil bly.
Stephano tree die hele nag dreigend op, en tydens aandete vryf hy die mes van sy mes teen Violet se knie. Stephano bring ook die nag deur in die gang en wag, sodat hulle Monty nie waarsku nie. Die volgende dag neem Monty die kinders na buite en vertel dat hy glo dat Stephano 'n spioen van die Herpetological Society is, en luister nie as hulle aandring dat hy graaf Olaf is nie. Hy skeur Stephano se kaartjie na die S. S. Prospero, wat hulle na Peru sal neem, en verduidelik sy plan om Olaf agter te laat. Stephano laat nie 'n swaar lamp op Monty se kop val nie, wat Klaus die skuld gee. Klaus, woedend, stel Stephano per ongeluk in kennis dat Monty sy kaartjie geskeur het.
Monty neem die groep om te sien Zombies in die sneeu, maar die kinders kan nie fokus nie en haastig hulle daarna om te gaan slaap. Klaus en Sunny oornag in Violet se kamer, bang vir Stephano, en probeer om sy plan uit te vind. Hulle kuier saam totdat Stephano die oggend aankom en sê dat hulle by die jeep moet klim om na Peru te gaan, en dat Monty nie gaan nie. Die kinders hardloop na die reptielkamer, waar hulle Monty se lyk vind. Alhoewel hulle geweet het dat Stephano hom vermoor het, beweer Olaf dat dit 'n slangbyt was en dreig hulle met sy mes om in die jeep te klim.
Voordat hulle die oprit kan verlaat, val Poe, met die res van die Baudelaires se bagasie, vas, maar hy koop die verhaal van Stephano en vermom. Die Baudelaires hou vol dat hy graaf Olaf is, so Poe laat Stephano sy enkel wys, wat leeg is. Die kinders is verward, en nog meer as 'n 'Dr. Lucafont' vinnig opdaag en die dood van Monty by die Mamba du Mal diagnoseer. Die kinders stry met die volwassenes oor hoe hulle die huis moet verlaat, aangesien hulle weet Olaf probeer om hulle almal in sy jeep te kry, waarheen hy hulle sal wegneem.
Die drie verlaat die volwassenes en gaan in die reptielkamer in, en Violet besef dat hulle bewyse van Stephano se misdaad moet vind. Sy gee Klaus die opdrag om die Mamba du Mal in die reptielkamer te ondersoek, terwyl sy na Stephano se kamer gaan om leidrade te soek. Sy luister 'n rukkie na die kombuisdeur en kom agter hulle stry nog, en gee haar genoeg tyd om na Stephano se kamer te gaan. Alhoewel sy bang is, gaan sy die kamer binne en kyk na die walglike kamer, maar vind ongelukkig niks.
Klaus het agtergekom dat die doodmaakmetode van die Mamba du Mal nie deur middel van slangbyt geskied nie, maar Poe luister nie daarna nie. Violet besef dat sy by Stephano se tas moet inbreek, waar sy moordwapens waarskynlik sal wees en vir Klaus en Sunny moet sê om die volwassenes so lank as moontlik te stop. Violet trek vinnig terug na haar slaapkamer en haal die tande van die elektriese prop van haar lamp uit, druk die metaal met 'n duimstok totdat die een om die ander gehaak word, voordat sy die tou tussen die twee stukke dwing sodat die skerp punt uitsteek, ruwe slot.
Violet sluit die tas van Stephano in.
Violet haas haar na die jeep en pluk die slot van Stephano se tas, alhoewel sy 'n seep moet gebruik om die slot los te maak. Sy grawe deur en vind die voorrade wat hy gebruik het om die moordwapen te vervaardig, wat gif in Monty sou inspuit en soos 'n slangbyt sou lyk, en gaan terug na binne en gee haar bevindings aan die volwassenes voor. Poe gebruik sy sakdoek om die grimering op Stephano se enkel af te vee en onthul hom as Olaf. Olaf erken die moord op Monty en Gustav Sebald, Monty se vorige assistent, maar dr Lucafont word geopenbaar as die Hook-Handed Man, wat saam met Olaf ontsnap. Die Baudelaires, ontsteld en uitgeput, raak aan die slaap onder aan die trappe.
Toe hulle wakker word, sien hulle hoe mans die reptiele wegneem. Een van hulle, Bruce, verduidelik dat die versameling verdeel sal word noudat Monty dood is. Die kinders neem afskeid van die Incredibly Deadly Viper en ander reptiele, en stel mekaar dan gerus terwyl hulle Poe hulle weer verdryf.
Die wye venster
Die Baudelaires kom by Damocles Dock aan.
Poe laai die Baudelaires by die Lachrymose -meer af om hul volgende voog, Josephine Anwhistle, te ontmoet. Hulle moet 'n taxi na haar huis neem, en Poe gee vir hulle pepermente as 'n geskenk- nie bewus daarvan dat hulle allergies is nie. Violet dink aan maniere om die enjin van die Fickle Ferry te verbeter voordat hulle in die taxi klim en 'n goeie uitsig oor die meer kry terwyl hulle teen 'n groot heuwel klim.
Hulle nuwe voog groet hulle en wys hulle dan alles in die huis waarvoor sy bang is en wat hulle nie moet aanraak nie. Sy noem die telefoon, waarvan sy bang is dat sy haar sal laat elektroliseer. Violet lig haar in dat sy 'n telefoon van nuuts af gebou het en dat sy haar kan uitmekaar haal om haar te wys hoe dit werk, maar Josephine weier. Josephine lig hulle ook in oor haar liefde vir grammatika en wys vir hulle hul kamer, waar sy vir Violet 'n pop gegee het Violet is nie lief vir poppe nie, maar neem dit beleefd. Nadat Josephine vertrek het, gee Violet haar pop aan Sunny om aan te kou, en Klaus gee haar die modeltreine wat hy ontvang het, sodat sy dit uitmekaar kan haal.
Josephine bedien hulle koue sop- want sy is bang om die stoof aan te skakel- en praat oor haar oorlede man, Ike Anwhistle. Hulle gaan na haar biblioteek, waar sy vir hulle die venster wys waaruit hulle die meer kan sien, en verduidelik dat Ike deur die Lachrymose Leeches vermoor is. Violet stel voor dat as sy so bang is, sy na 'n ander plek kan verhuis, maar Josephine verduidelik dat sy doodbang is vir makelaars.
In die volgende paar dae probeer die kinders, hoewel hulle ellendig is, aan die blink kant kyk, net soos by Josephine en nie met graaf Olaf nie. Sy probeer om die ratte en skakelaars van die modeltreinstel af te haal, in die hoop om iets uit te dink om warm kos te maak, maar sy wil net hê Josephine wil die stoof aanskakel.
Na 'n paar dae gaan die kinders saam met Josephine mark toe, en Violet gaan komkommers haal en loop graaf Olaf raak. Josephine vind haar en word mislei deur sy vermomming as kaptein Sham, en luister nie na die kinders wat daarop aandring dat hy graaf Olaf is nie. Sy word behoorlik deur hom gevat en dring daarop aan dat die kinders beleefd moet wees.
Die aand kon die kinders Josephine nie weer oortuig dat Sham Olaf is nie. Die telefoon lui en Violet antwoord dit. Toe sy agterkom dat dit Sham is, lê sy dadelik op, maar hy bel weer en 'n aangemoedigde Josephine antwoord en sê vir die kinders om te gaan slaap terwyl die volwassenes praat. Die kinders kan nie 'n plan uitwerk terwyl hulle 'n paar uur in hul kamer sit totdat hulle glas hoor breek nie. Hulle hardloop na die biblioteek om die venster stukkend te vind, en 'n selfmoordbrief van Josephine, wat hulle in die sorg van kaptein Sham laat.
Violet roep Poe om dit op te tel, maar Klaus lees die nota steeds agterdogtig oor hoeveel grammatikale foute daar is. Violet, ontsteld oor Josephine se selfmoord, stry met hom totdat Sunny hulle onderbreek en hulle besluit dat Sham die brief moes vervals het. Poe kom, en Violet, oorweldig van hartseer, bars in trane uit en meneer Poe probeer sy bes om haar en haar broers en susters te troos. Uiteindelik slaag hulle daarin om hul vermoedens aan hom te vertel, maar hy vergelyk Josephine se inkopielys met die nota en toon aan dat die handskrif dieselfde is. Hy moet hulle saambring met Sham om die papierwerk vir voogdyskap voor te lê, en Klaus smeek Violet om uit te vind hoe om dit te stop sodat hy iets met die brief kan agterkom. Violet kom met 'n plan terwyl sy haar jas aantrek.
In die restaurant kan die kinders weer nie vir Poe wys dat Sham Olaf is of hom hoegenaamd agterdogtig maak nie. Violet pak dan die pepermente uit wat Poe uit haar tas gegee het en gee dit vir haar broers en susters, en hulle eet dit almal op. Hulle allergieë gee hulle reaksies, en Violet, wat in korwe uitgebreek het, stel voor dat hulle na die huis terugkeer om te gaan lê. Poe laat hulle toe om te gaan, en hulle kom vinnig terug.
Violet vaar oor die Lachrymose -meer.
Violet probeer om vir haar en Sunny 'n koeksoda -bad te maak om hul korwe skoon te maak, maar kry nie koeksoda in die huis nie. Klaus het egter 'n kode in die nota ontsyfer wat die grammatikale foute 'Curdled Cave' uitspel. Die kinders vind 'n atlas van die Lachrymose -meer onder die bed van Josephine en vind dat die veerboot hulle na die grot kan neem. Op daardie oomblik begin die huis egter in duie stort. Violet slaan haar knie teen 'n bedpaal, maar kry dit reg om Sunny te gryp, en die kinders hardloop na die voordeur terwyl die huis homself verwoes. Hulle ontsnap en kyk hoe die huis in die see tuimel.
Hulle vind dat die Fickle Ferry weens die weer gesluit is, en vind Sham se seilboothuur, wat deur die Henchperson of Indeterminate Gender bewaak word. Sunny sluip in en steel die sleutelhanger, maar hulle word wakker. Violet probeer hulle aandag aftrek terwyl Klaus die beskuldigdebank oopmaak. Die Henchperson lig die kinders op en neem hulle amper weg, maar glip oor die atlas wat Klaus saamgebring het, en die weeskinders ontsnap en steel 'n seilboot. Violet, wat se bloudrukke bestudeer het, en Klaus, wat boeke oor seilbote gelees het, slaag daarin om die boot te werk, en alhoewel die angswekkende storm om hulle woel, bereik hulle Curdled Cave, onder die Lavender -vuurtoring, net soos die storm doodgaan .
Violet huil omdat dit lyk asof die dood op hande is.
Hulle besef dat die meer eintlik baie mooi is as hulle die grot binnekom. Josephine is opgewonde om hulle te sien, maar dit blyk dat sy gedink het hulle is daar om by haar in te trek, te bang vir Olaf om terug te keer. Nadat sy haar nie dapperder gemaak het nie, lig Klaus haar in dat Curdled Cave te koop is en dat daar binnekort makelaars sal kom, sodat sy saam met hulle op die seilboot aansluit om terug te keer.
Op die boot besef Josephine dat sy onlangs geëet het, en die groep word aangeval deur die Lachrymose Leeches. Violet skeur die seil en bind dit en Josephine se haarnet aan 'n roeispaan om 'n sein uit die vuur te probeer maak. Hulle gebruik 'n spieglas om 'n vuur aan die roeispaan aan te steek, en sy waai die roeispaan en slaan op 'n emmer om aandag te trek. Dit werk, maar ongelukkig is dit Olaf wat kom. Hy neem die kinders en druk Josephine na die bloedsuiers.
Die kinders oortuig Poe nie dat Sham Josephine vermoor het nie, maar Sunny slaag daarin om sy pen te byt om te bewys dat hy graaf Olaf is. Hy ontsnap, en terwyl Poe na Olaf skree, bedank die kinders mekaar vir hul aandeel in die onthulling van Olaf, en besef hulle is gelukkig om mekaar te hê.
Die Miserable Mill
Violet op 'n trein na Paltryville.
Poe neem die kinders op die trein deur die eindige bos na hul volgende voog, wie se naam hy nie probeer uitspreek nie. Violet kyk na die bome, wat meer soos metaalpype lyk, en dink oor 'n meganisme wat 'n mens in staat kan stel om enige boom te klim, alhoewel die uitsig effens oninspirerend is. Poe laai hulle by Paltryville af, en die kinders dwaal deur die verlate stad totdat hulle Lucky Smells Lumbermill bereik, met 'n bordjie van kougom. Hulle sien ook die Optometry -kantoor, wat presies gevorm is soos die oogtatoeëring op graaf Olaf se enkel.
Hulle vind 'n brief van hul voog- Meneer- wat hulle vertel dat hulle in die slaapsale van die houtmeul sal bly en daar sal werk. Alhoewel hulle verward en ontsteld is oor hierdie nuus, gaan die kinders na die slaapsale, en Klaus juig Violet op deur voor te stel dat sy moontlik die ingewikkelde masjiene kan bestudeer. By die slaapsale verwelkom Phil hulle binne en die werkers, alhoewel hulle verward is oor kinders wat daar werk, waarsku hulle oor die nuwe voorman, Flacutono, en wys hulle hul aandete, 'n braaipan.
Die volgende oggend word hulle wakker gemaak deur die voorman Flacutono wat metaalpotte aanmekaar slaan, en hulle kan aan die werk gaan om die stompe te ontrafel. Violet probeer uitvind hoe die uitvindings werk, maar Foreman Flacutono beveel hulle om vinniger te werk. Die werk is hard en vervelig, en tydens die middagete is Violet geskok om te ontdek dat hulle slegs van tandvleis voorsien word en dat hulle in koepons betaal word. Die voorman stel die Baudelaires dan in kennis dat meneer hulle wil sien.
Die kinders besin oor hul ongelukkige omstandighede voordat hulle Sir se lewensmaat, Charles, ontmoet, wat verskrik is dat hulle by die houtmeul werk. Meneer sê egter vir die kinders dat die ooreenkoms wat hy met Poe gemaak het, was dat die kinders in die houtmeul sou werk totdat hulle volwasse was, en dat hy graaf Olaf sou weghou. Die Baudelaires dink dit nie regverdig nie, maar Charles se protesaksies werk nie, en hy hou vinnig op met stry. Meneer vertrek en Charles gee hulle 'n perske, voordat hy vir hulle sê dat Meneer 'n vreeslike kinderjare gehad het. Violet sê dat sy tans self 'n vreeslike kinderjare beleef. Charles wys dit na die biblioteek, wat amper leeg is, slegs 'n stadsgrondwet, Die geskiedenis van Lucky Smells Lumbermill, en Gevorderde oogkunde.
Violet word wakker as gevolg van die geluid van potte.
Die Baudelaires bring die volgende paar dae ongelukkig by die houtmeul deur en wonder hoe graaf Olaf sal opdaag en probeer om hul fortuin te kry. Op 'n dag bring Charles vir hulle middagete, maar voordat Violet kan uitvra oor die oogbou, beveel Flacutono hulle om nog 'n bietjie te werk, en laat Klaus reis, sodat hy sy bril kan breek. Charles neem hom na die oogkundige.
Violet en Sunny is doodbang terwyl Klaus weg is, en wag lank buite die slaapsale vir hom. Snags glip hulle uit die koshuis om hom te vind en loop hom in die binnehof raak. Hy is stil en verward, en onthou nie wat gebeur het nie, en verwys na Violet as 'meneer'. Violet is bang, maar neem hom terug na die slaapsale om te slaap.
Die volgende oggend vergeet Klaus sy skoene, en Violet hardloop agter hom aan, alhoewel Phil haar waarsku om nie moeilikheid te maak nie. Hulle kry dit nie reg om Klaus daarop te reageer nie, en hy word aangestel oor die stampmasjien, wat Phil per ongeluk breek. Dit lyk egter asof Klaus weer normaal word, hoewel hy nie die hele dag kan onthou nie. Die voorman reis hom weer, wat veroorsaak dat sy bril breek, en hierdie keer dring Violet en Sunny daarop aan om saam met hom na Orwell te gaan.
Op pad hieroor veronderstel Klaus dat hy moontlik gehypnotiseer is, hoewel hy nie kan onthou hoe hy hipnose moet breek nie. Hulle ontmoet Georgina Orwell, wat baie lieflik optree en die meisies beveel om in die wagkamer te wag. Daar ontmoet hulle haar ontvangsdame, Shirley- graaf Olaf, vermom. Violet besef dat hy Klaus met Orwell hipnotiseer in 'n poging om hul fortuin te kry, en vertrek vinnig met Klaus, alhoewel hy te laat is, omdat hy weer gehypnotiseer word.
Violet sien hoe Klaus sy bril breek nadat hy gestruikel is.
Hulle ontvang 'n memorandum van sir en sê dat dit aan Shirley gegee sal word as hulle 'n ander ongeluk veroorsaak. Violet vra Phil om Klaus fyn dop te hou terwyl sy en Sunny na Sir toe gaan. Hy luister nie, en Charles help niks, daarom gaan hulle eerder na die biblioteek, waar Violet die boek oor oogwetenskap uithaal. Sy onthou hoe Klaus eers na die inhoudsopgawe gaan en vind die hoofstuk oor hipnose en verstandbeheer, hoewel die boek baie verwarrend geskryf is. Uiteindelik kom sy agter dat daar 'n woord is wat hom uit sy hipnose sal verwyder, hoewel sy nie weet wat dit is nie.
In die middel van die nag hoor die susters hoe die houtmolen se saag weer begin werk, en hulle jaag oor die binnehof om te sien dat Flacutono probeer om 'n gehipnotiseerde Klaus vir Charles in 'n saag vas te druk om sir te maak verlaat hulle. Violet kom agter dat die woord wat Klaus laat gehoorsaam 'gelukkig' is, en veg met Flacutono terwyl sy Klaus beveel om die hout van die saag weg te stoot. Orwell kom saam met Shirley en sê vir Klaus om nie na sy susters te luister nie, maar Violet besef dat die woord om die hipnose te breek 'buitensporig' is, en sy skree dit om Klaus te waarsku. Hy breek uit sy beswyming, en terwyl Violet deur Shirley en Flacutono terughou word, slaag hy daarin om iets uit te dink om die hout uit die saag se pad te trek. Meneer blaas die kamer binne, en geskok val Orwell in die saag.
Getraumatiseer deur die aanblik dat Orwell deur die saag gesny word, swyg die kinders terwyl Meneer en Poe stry, en meneer onthul dat hy voogdyskap prysgee. Shirley en Flacutono maak asof hulle gehipnotiseer is, maar Poe besef gou dat Shirley 'n oogtatoeëring het. Olaf en Flacutono (die bles man) kyk uit die venster. Terwyl Poe en Sir die polisie bel, herinner Phil die Baudelaires daaraan dat hulle gelukkig is om nog te lewe, waarop hulle teësinnig saamstem.
Die Austere Akademie
Violet, wat senuweeagtig is oor die betreding van 'n nuwe skool, dink aan 'n uitvinding om te verhoed dat mos op sypaadjies groei, Klaus sit 'n hand op haar skouer om haar te troos. Poe lig die kinders in dat 'n gevorderde rekenaar graaf Olaf van die voorbereidingskool Prufrock sal weghou, hoewel hy hulle nie vertel hoe nie. Hy laai hulle by die administratiewe gebou af voordat hy na die bank terugkeer, en die kinders ontmoet onderhoof Nero, wat die viool vreeslik beoefen. Hy verduidelik die belaglike skoolreëls, verduidelik ook nie die rekenaar nie en vertel Violet dat sy saam met meneer Remora in kamer een gaan studeer. Violet is ontsteld dat hy verwag dat Sunny, te jonk vir 'n klas, as administratiewe assistent sal werk, maar Nero luister nie na haar nie. As sy vra waar hulle gaan woon, vertel hy hulle van die koshuise en lig hulle dan in dat hulle eerder in die Weeshuis sal woon totdat meer weeskinders die ruimte kan inneem.
Violet en haar broers en susters word tydens die middagete geboelie en gelag.
Die Orphans Shack is klein, met hooibale in plaas van beddens, 'n besmetting van klein krappe, swam wat uit die plafon drup en onooglike plakpapier. Alhoewel dit bedroef is, hoop Violet dat sy iets sal kan uitdink om die krappe weg te hou, en is opgewonde om kinders van hul eie ouderdom te ontmoet. Aangesien dit middagete is, gaan hulle na die kafeteria, waar hulle sien hoe 'n reuse lasagne bedien word. Carmelita Spats boelie hulle totdat sy onderbreek word deur Duncan Quagmire, wat die Baudelaires nooi om saam met hom en sy suster, Isadora, te sit. Hulle raak vinnig bevriend met mekaar oor gedeelde akademiese belangstellings en 'n soortgelyke verlede- Duncan en Isadora se ouers en broer het ook omgekom in 'n vreeslike brand. Duncan lig haar in dat die kraalkrappe bang is vir harde geluide, en Violet kom met 'n idee om raserige skoene uit te dink om dit bang te maak. Die groep gaan dan na die biblioteek om die swam te ondersoek en metaal vir hul skoene te vind.
Die kinders gaan vir 'n paar dae klas toe, en Violet haat haar klas so baie dat sy amper liewer die hele dag in die Orphans Shack wil bly, maar Remora is net om piesangs te eet en vas te stel oor betekenislose verhale uit sy lewe. Sy sit egter langs Duncan, en hulle kan mekaar se notas op besonder vervelige dae deurgee, hoewel dit 'n probleem is dat Carmelita agter haar sit en haar soms steek om haar te irriteer.
Terwyl die Quagmires en Baudelaires kuier, bespreek hulle hoe hulle Sunny kan help om krammetjies te maak en die idee om hul fortuin te kombineer om hul eie drukkery te maak. Onderhoof Nero onderbreek om die kinders voor te stel aan hul nuwe onderwyser- afrigter Genghis, wat graaf Olaf in vermomming is. Violet, hoewel bekommerd, besluit om saam te speel en maak asof hy daarvoor val, in die hoop om Olaf se plan uit te vind. Die Quagmires besluit om te help, en hoewel die Baudelaires daaroor senuweeagtig is, besluit hulle om Nero in die oggend te sien. Op die aand se vioolopleiding lei Duncan haar aandag af deur haar te vertel van ander verskriklike konserte wat hy bygewoon het.
Die volgende oggend herinner die Baudelaires aan hul vorige lewens voordat hulle by Nero se kantoor ingaan. Hulle beweer dat hulle bekommerd is dat Olaf kon ingesluip het, en toe Genghis binnekom, probeer hulle skelm sy tulband en gimnasiumskoene verwyder- sy vermomming- maar dit misluk. Nero ontslaan hulle, en hulle gaan ontbyt saam met die Quagmires na die kafeteria. Carmelita kom dan met 'n boodskap van afrigter Genghis, wat die Baudelaires sê om na die ete by die grasperk aan te meld.
Die Baudelaires word gedwing om meer rondtes te hardloop as wat 'n mens behoort te doen.
Na 'n senuweeagtige dag, stel die Quagmires die Baudelaires in kennis dat hulle van Nero se voordrag sal wegsluip om op hulle te spioeneer en seker te maak dat niks gebeur nie. Op die grasperk laat Genghis hulle 'n groot sirkel op die vlug skilder, en dan loop hulle die hele nag rond. Die volgende paar aande laat hy hulle die hele nag rondloop, wat die Baudelaires ongelooflik moeg en gefrustreerd maak, wat veroorsaak dat hulle hul toetse in die klas slaag. Nero stel hulle in kennis dat hulle uitgebreide eksamens sal aflê, en as hulle misluk, sal hulle na Genghis gestuur word vir tuisonderrig. Alhoewel Violet snap en uiteindelik erken dat hulle weet dat Genghis Olaf is, luister Nero nie na hulle nie en stuur hulle weg.
Duncan en Isadora, om die Baudelaires te help, beplan om hulself te vermom met Violet se lint en Klaus se bril, sodat hulle kan studeer en Sunny krammetjies kan maak. Die Baudelaires is bang dat Olaf iets aan hul vriende kan doen, maar hulle sien geen ander manier nie, en die Quagmires is hardnekkig, sodat hulle die hele nag wakker bly vir hul toetse.
Die volgende oggend kom Nero, Remora en Klaus se onderwyseres, mevrou Bass, aan en die kinders slaag daarin om vinnig hul eksamens te slaag, terwyl Sunny Nero se vraestelle vasmaak. Alhoewel hulle verby is, kom Genghis met hul lint en glase aan en kondig aan dat hulle die gimnasium oorgeslaan het, wat veroorsaak dat Nero hulle uitdryf as Poe aankom. Die Baudelaires gee egter nie om nie en is oortuig dat Olaf iets aakligs aan hulle gedoen het. Hulle slaag daarin om hom as Olaf te onthul, en terwyl hulle agter hom aanloop, sien hulle dat Duncan en Isadora deur die White-Faced Women in 'n motor gesleep word. Die drieling kry dit net reg om "VFD!" voordat dit weggeneem word. Die Baudelaires val dan snikkend op die grond neer.
Die Ersatz -hysbak
Poe laai die kinders af by hul volgende voogde se woonstelgebou- 667 Dark Avenue, die huis van Jerome Squalor en Esmé Squalor. Hy lig hulle in dat hy nou bevorder is tot vise -president wat verantwoordelik is vir weeskinders en dat hy vir 'n paar weke sal vertrek om na die Quagmires in die berge te soek. The Doorman help hulle om die deur in die donker straat te vind en verduidelik dat donker in is en hysbakke uit is, sodat hulle verskeie trappe na die dakwoonstel moet klim. Violet en Klaus dra om die beurt Sunny nadat sy moeg gekruip het. Na 'n lang tyd bereik hulle die Penthouse-woonstel en word begroet deur Jerome, wat hulle waterige martini's bedien, en Esmé, wat minder geïnteresseerd lyk in hul welsyn en meer daarin belangstel om in te bly.
Violet gly af in die woonstel se 66 verdiepings.
Die volgende week het die Baudelaires 'n gemengde sak met hul tyd saam met die Squalors. Violet het 'n kamer met 'n werkbank, maar geen gereedskap nie, want gereedskap is uit. Terwyl Jerome hulle soggens na hul gunsteling plekke in die stad neem- vir Violet, die Verne-uitvindingsmuseum- in die middae moet hulle terugkeer na die groot, verwarrende dakwoonstel en hulself vind, gewoonlik verdwaal. En oor die algemeen is hulle angstig oor die ontvoerde Quagmires.
Esmé lig die kinders in oor die In Auction wat sy besig is om voor te berei, en vertel hulle dat Jerome hulle moet gaan eet, sodat sy die veiling met Gunther, 'n afslaer, kan bespreek. Sy gee die kinders pennestrooppakke as geskenke, hoewel Jerome vir hulle 'n gereedskapstel, 'n almanak en 'n bronsvierkant wou gee, en die kinders vertrek om verander te word. Die pakke pas vreeslik goed, en as hulle weer uitkom, loop hulle Gunther raak- nogmaals, graaf Olaf.
Esmé weier om te luister na die kinders se bewerings dat Gunther Olaf is en laat Jerome dit uithaal. Jerome, wat nie wil stry nie, verwerp ook die eise van die kinders terwyl hulle oor die reling gly en na Café Salmonella gaan. Jerome luister nog steeds nie tydens die ete nie, want hy vermoed dat die kinders xenofobies teenoor Gunther is, en by die terugkeer vertel die deurwagter dat hy bevele gehad het om hulle nie op te laat voordat Gunther die dakwoonstel verlaat nie. Jerome wys daarop dat hy moontlik die trappe af is, en hulle word toegelaat. Hulle loop Gunther egter nie raak nie, hoewel Esmé beweer dat hy weg is.
Die volgende oggend bind Violet haar hare vas en gaan sit by haar werkbank in die hoop om aan 'n plan te dink. Sy en haar broers en susters word uiteindelik alleen agtergelaat in die dakwoonstel, wat hulle na Gunther soek om te sien of hy daar skuil. Nadat hulle hom nie gevind het nie, luister hulle na die deure van ander woonstelle, maar dit is tevergeefs. Toe hulle by die voorportaal kom, weier die deurwagter weer om hulle in die steek te laat, aangesien hy nooit Gunther sien weggaan het nie, maar iets wat hy sê blykbaar interesseer Klaus.
Violet daal met die ersatz -tou deur die ersatz -hysbak.
Die kinders eet in die voorportaal totdat Esmé en Jerome aankom en Esmé dring daarop aan dat hulle almal toegelaat word. Nadat sy toegelaat is om te gaan slaap, vra Violet vir Klaus waaroor hy dink, en vra hy haar oor hysbakke. Sy onthou hoe hulle werk, en hy lig haar in dat daar twee hysbakdeure buite hul dakwoonstel is, maar slegs een buite alle ander woonstelle- wat beteken dat een van die hysbakke waarskynlik ersatz is. Hulle glo dat Gunther daar kan skuil, en daarom sluip hulle uit en ondersoek, en vind inderdaad slegs 'n leë as.
Omdat hulle voel dat hulle nie tyd het om met die Squalors te stry nie, gee Violet haar broers en susters opdrag om haar te help om 'n tou te bou. Nadat hulle dit gedoen het, klim hulle oor die skag en vind die Quagmires, getraumatiseerd en in 'n hok opgesluit. Hulle verduidelik dat Gunther hulle in 'n voorwerp by die In Auction gaan insmokkel, en Violet en haar broers en susters klim om iets te kry om die tralies mee te laat smelt. Toe hulle egter terugkeer met haar vuurtang, is die Quagmires weg. Violet is ontsteld dat hulle hul vriende so lank alleen gelaat het.
Hulle gaan na die Squalor -biblioteek en vind dat een van die veilingsitems VFD is en besluit dat dit die plek is waar die Quagmires weggesteek sal word. Hulle verduidelik aan Esmé, wat instem om hulle te help, en neem hulle na die trap om af te gaan en die polisie te bel. Sy draai hulle egter om en gooi hulle in die hysbak af, waar hulle in 'n net beland. Sy kondig aan dat sy Olaf se plan volg en dat sy van hulle wil steel soos Beatrice van haar gesteel het, voordat sy vertrek.
Die Baudelaires huil buite Veblen Hall terwyl Jerome in die verte vervaag.
Sunny klim op die skag en slaag daarin om terug te keer met 'n tou wat Violet gebruik om hulle te help om na die onderkant van die skag te klim sonder om te val. Hulle vind 'n tonnel -ingang en reis af, waar daar 'n toesluitdeur is. Violet gebruik haar tang om die deur oop te maak, en hulle loop uit in die ruïnes van hul eie huis en word bedek met as.
Hulle bereik die veilingshuis en sit saam met Jerome en Poe, wat hulle twyfel of hulle na hulle sal luister. Hulle dring daarop aan om op VFD te bied en hardloop dan na die kassie om dit oop te maak, en vind slegs Very Fancy Doilies. Olaf gly egter en sy tatoeëermerk word onthul, en hy en Esmé hardloop weg en haal die Quagmires uit die stad in 'n Red Herring -standbeeld.
Jerome vra die kinders om saam met hom huis toe te kom en die polisie te laat Olaf hanteer, maar hulle weier en verklaar dat hulle hom nooit sal vergeet terwyl hy hul vriende het nie. Jerome is nie dapper genoeg om saam met hulle te gaan nie, en gee afstand van toesig en verlaat hulle.
Die Vile Village
Die Baudelaires stap tot by die Village of Dowl Devotees.
Die Baudelaires wag in Poe se kantoor op hul volgende voog, woedend deur 'n misleidende artikel in Die Daily Punctilio oor Olaf, Esmé en die Quagmires. Poe gaan in en lig hulle in dat hy die voogde wat vir hulle gewillig is, opraak, sodat hulle onder die program "it takes a village" geplaas word, waar 'n hele dorp hul voog sal wees. Nadat hulle deur verskeie opsies gegaan het, vind hulle 'n stad met die naam VFD, en omdat hulle glo dat dit verband hou met die woord wat Duncan en Isadora geskree het, stem hulle in tot die stad. Die kinders reis per bus en bespreek wat VFD kan beteken. Die bus stop gou en die bestuurder lig hulle in dat hy nie nader aan die stad kan gaan sonder om die Raad van Oudstes woedend te maak nie, sodat die kinders die res van die pad moet loop. Violet sit Sunny bo -op 'n tas met wiele en die kinders begin loop.
Na 'n paar uur se loop deur harde winde en hitte, bereik die kinders die stad en besef dat dit bedek is met kraaie.Hulle betree die stadsaal, waar hulle vinnig kennis maak met die absurde stadsgebruike, soos om nie op die perron te mag praat nie en die Raad van ouderlinge wat kranksinnige reëls opstel, en hulle sien ook die nuwe polisiehoof, offisier Luciana. Die Raad besluit dat die kinders die hele stad sal verrig en by Hector, hul herstelwerker, sal woon.
Hulle verlaat die stadsaal, en Hector verduidelik dat hy te senuweeagtig is om voor die Raad van Oudstes te praat of met die Raad van Oudstes te praat, en wys in plaas daarvan vir die kinders die kraaie wat vlug en na die Nevermore Tree, langs sy huis, gaan. Hulle kom dan agter dat dit waarskynlik nie die VFD is waarna hulle op soek is nie, en eerder die Village of Fowl Devotees. Terwyl hulle daar loop, verduidelik hy dat die Raad verskeie items wat hy in die geheim langs die huis weggesteek het, verbied het, soos meganiese toestelle en die uitvind van materiaal wat Violet sal interesseer. Sy is geïnteresseerd in die feit dat sy skuur 'n uitvindingsateljee geword het, en dat hy 'n selfonderhoudende warmlugwa bou, waarmee sy saamstem.
Violet doen die stad se take vir die ouere manne van die dorp.
Toe hulle Hector se huis bereik, noem hy dat hy plek het vir die Quagmires wanneer hulle aankom. Toe hy hoor dat Isadora 'n digter is, gee hy aan die kinders 'n koepel wat hy gevind het op die grond wat hulle herken as die van Isadora, hoewel hulle nie die boodskap kan uitvind nie. Die kinders wonder stilletjies of Hector vir graaf Olaf werk voordat hulle besluit dat hy nie die gedig sou gewys het as hy was nie. Hector lig hulle in dat die papier in die takke van die Nevermore -boom verstrengel was, sodat die kinders tot die gevolgtrekking kom dat die Quagmires daar kan wees. Hulle kan nie klim of dit deursoek terwyl die kraaie die nag daar slaap nie, dus hou hulle beurte om die boom dop te hou.
In die oggend vind die kinders 'n ander gedig, maar geen Quagmires nie, en kom tot die gevolgtrekking dat die drielinge boodskappe met die kraaie moet stuur. Hulle het dan die taak om die hele stad te verrig, en terwyl hulle die voëlfontein skoonmaak, kom die raad en laat weet dat graaf Olaf gevange geneem is. Die kinders, in ekstase, gaan na die stadsaal om te sien hoe offisier Luciana hom voorstel. Hulle hoop word egter verbrysel, aangesien hulle sien dat dit nie graaf Olaf is nie, maar 'n man met die naam Jacques. Hy probeer met hulle praat, maar Luciana keer hom en sleep hom weg.
Daardie aand help Violet Hector met sy motorhuis terwyl Klaus VFD se wette ondersoek. Uiteindelik besluit hulle om skare -mentaliteit te gebruik om die burgers van die VFD te laat eis dat Jacques vrygelaat word, maar as hulle in die stad kom, kom hulle agter dat Jacques in sy sel vermoor is. Graaf Olaf kom net toe vermom as speurder Dupin, en vervaardig 'n haarlint om te beweer dat Violet in die sel is en is 'n medepligtige vir Sunny om graaf Olaf te vermoor. Violet en Klaus probeer om vir Hector 'n alibi te vra, maar hy is te senuweeagtig om te help. Die kinders word gearresteer om die volgende dag op die brandstapel verbrand te word.
Terwyl hy in die tronk is, lig Dupin die kinders in dat hy een van hulle uit die vuur sal smokkel om as gyselaar aan te hou, en hulle kan besluit watter een dit sal wees, iets wat Violet woedend maak. Haar en Klaus snap mekaar voordat hulle om verskoning vra, terwyl die spanning hulle inhaal. Terwyl Luciana vir hulle brood en water bring, onthou Klaus dat dit sy verjaardag is. Violet kan dan sy verjaardag wens vir 'n deus ex machina, deur die brood, water en bank te gebruik om die muur te erodeer. Terwyl hulle werk, kom Hector aan en verskaf die laaste twee koepels, wat Klaus gebruik om te bepaal of die kwagmiere in die Fowl -fontein is.
Die Baudelaires vlug nadat hulle valslik van moord beskuldig is.
Die kinders ontsnap uit die tronk en bevry die Quagmires uit die fontein, maar hulle het min tyd om te ontsnap, aangesien die skare, kwaad dat hulle nie die kinders kan vind om op die brandstapel te brand nie, begin jaag. Die kinders ontsnap na Hector's Self-Sustaining Hot Air Mobile Home, reeds in die lug, en laat Duncan en Isadora eers klim. Beampte Luciana begin met die skiet van die ballonne, sodat dit begin val, en Violet besef dat hulle nie almal kan ontsnap nie, sodat die Baudelaires die huis sonder hulle kan verlaat.
Olaf word aan die skare geopenbaar toe Luciana 'n kraai skiet en die inwoners van die stad woedend maak. Olaf en Luciana (Esmé) vaar op 'n motorfiets terwyl die inwoners na 'n veearts kantoor gaan om die kraai te red. Alleenlik besef die kinders dat hulle voortaan alleen sal moet wees en self antwoorde moet vind- hulle moet selfonderhoudend wees. Sunny gee haar eerste treë terwyl die kinders die woestyn instap.
Die vyandige hospitaal
Die kinders arriveer by die Last Chance General Store, waar hulle desperaat 'n telegram na Poe stuur om hul kant van die storie te vertel. Hulle kry egter nooit 'n antwoord nie, en hulle word uit die winkel gejaag deur werknemers wat lees dat hulle moordenaars is Die Daily Punctilio. Hulle loop 'n bakkie met die naam "VFD" raak, wat weereens die verkeerde VFD is- die vrywilligers wat siektes bestry. Die kinders sluit by die groep aan, aangesien hulle nie die koerant lees nie en nie weet dat hulle vir moord geraam is nie, en gaan saam met hulle na die Heimlich -hospitaal.
Violet word deur Esmé gevang deur liasseerkaste.
In die hospitaal vra Babs dat vrywilligers na die Library of Records moet gaan. Die kinders ontmoet Hal, wat hulle wys hoe om die verwarrende biblioteek te organiseer, wat hulle nie mag lees nie. Hy noem dat die Baudelaires in die Snicket File genoem word, wat die kinders se belangstelling prikkel. Hulle slaap die nag buite in die onvoltooide vleuel van die hospitaal, en nadat hulle nie inligting in die geskeurde aantekeninge van die Quagmire -drieling gevind het nie, besluit hulle dat hulle in die Snicket File moet kyk, in die hoop dat dit antwoorde sal hê. Die volgende dag dink hulle nie aan 'n plan om die lêer te lees nie, en hulle hoor op die luidspreker die stem van graaf Olaf, vermom as Mattathias, wat die hospitaal oorgeneem het en dit soek na die Baudelaires. Violet wanhopig gebruik haar haarlint om 'n valse sleutelring te maak terwyl hulle die regte een steel. Hulle breek by die biblioteek in en soek dit lank voordat hulle die lêer onder "Baudelaire" kry. Daar is net een bladsy oor, wat beweer dat daar 'n oorlewende van die brand is. Esmé kom dan en jaag die kinders agterna en tik kasblaaie neer. Hulle vind 'n geut wat hulle na buite sal neem, maar slegs Sunny en Klaus sal pas. Violet sê vir haar broers en susters om sonder haar te vertrek, en verseker hulle dat sy 'n oplossing kan vind en dring daarop aan dat hulle hardloop.
Violet word gedwing om haar kop af te sny sonder haar toestemming.
Nadat haar broers en susters weg is, word sy deur Esmé en Olaf gevange geneem en in bewusteloosheid gedompel. Olaf verander haar in 'n hospitaalrok en dreig om haar kop af te sny tydens 'n operasie om haar broers en susters uit te haal, maar dit kom terug as Klaus en Sunny haar red. Toe Violet wakker word, het haar broers en susters hulle in 'n opbergkas weggesteek terwyl die hospitaal brand. Alhoewel sy skaars by haar bewussyn is en nie aan veel kan dink nie, maak Violet met behulp van 'n tydelike lint van Sunny 'n luidspreker om hul agtervolgers na die onvoltooide vleuel van die hospitaal te stuur, weg van hulle, en dan bedink sy 'n rekkoord om spring af.
Sy vra haar broers en susters om voort te gaan, maar Klaus weier en dring daarop aan dat hulle nooit weer uitmekaar gaan nie. Violet stem uiteindelik saam, en die broers en susters spring saam as hul laaste oorblywende agtervolging- die Henchperson van onbepaalde geslag- in die vlamme doodgemaak word. Hulle sien hoe Olaf in 'n motor ontsnap, en Violet lig haar broers en susters in dat hul enigste opsie is om in Olaf se kattebak te klim, om seker te maak dat hy nie die res van die Snicket File kry nie, en om uit te vind of een van hul ouers werklik die vuur. Hulle klim in die kattebak en kruip saam terwyl Olaf wegry.
Die vleisetende karnaval
Die Baudelaires skuil binne -in Olaf se kattebak.
Violet hou haar broers en susters baie styf vas in die kattebak om hulle te probeer troos, verskrik dat hulle gevang sal word. Hulle luister na Olaf en sy groep gesels, en parkeer by Caligari Carnival, waar hulle vertrek om 'n Madame Lulu te ontmoet. Die kinders wag 'n rukkie voordat hulle durf praat, en Violet slaag daarin om Olaf se monokel uit sy Gunther -vermomming te gebruik om die grendel van die kattebak oop te breek. Hulle ontsnap en Violet probeer Poe uit 'n telefoonhokkie bel, maar hulle het nie geld nie, en die operateur weier om te help en lê die kinders op.
Hulle luister na Olaf en sy groep in Madame Lulu se tent, wat Madame Lulu vra om te voorsien waar die Baudelaires sal wees en of een van hul ouers oorleef, asook waar die Snicket File is. Die kinders stap weg en bespreek hul opsies- hulle dink nie hulle sal hulp kan vind nie, en hoewel Violet nie weet of Madame Lulu werklik 'n waarsêer is nie, kon sy Olaf skynbaar elke keer help om hulle te vind het hy gevra, sodat hulle besluit om te bly en uit te vind of een van hul ouers lewe.
Violet kom op die idee om hulself te vermom met uitrustings uit die stam van Olaf, in die hoop om antwoorde te kry as hulle by die karnaval kan bly. Soos Madame Lulu genoem het dat hulle meer freaks in die House of Freaks nodig het, vermom Violet en Klaus hulself as Beverly en Elliot, The Two-Headed Freak, terwyl hulle Sunny help om haarself te vermom as Chabo the Wolf Baby. Sy pas haar en Klaus grimering toe, en hulle verdoesel hul stem voordat hulle Lulu nader.
Olaf voer die werksonderhoud en geniet die lyding van die "freaks", en Lulu huur hulle. Sy wys hulle vir hul karavaan en verduidelik dat hulle nie betaal sal word nie en dat graaf Olaf wil vertel dat hy briljant is. Sy gee Hugo die opdrag om hulle te vertel hoe die karnaval werk voordat hulle vertrek. Die Baudelaires ontmoet hul ander kollegas, Colette en Kevin, en hoewel hulle hulle nie as 'n freakish beskou nie, het die ander mense 'n baie lae opinie van hulself.
Die volgende oggend maak die Hook-Handed Man hulle wakker en laat glip dat Lulu vir Olaf gesê het dat een van die Baudelaire-ouers lewe. Alhoewel die Baudelaires opgewonde is, weet hulle nog nie of Lulu werklik 'n waarsêer is nie en besluit hulle om by haar tent in te sluip. Eerstens moet hulle optree, en hulle nader die House of Freaks. The Hook-Handed Man het 'n Tagliatelle Grande waarmee hulle kan sweep as hulle nie gehoorsaam nie en stel die freakshow bekend.
Die Baudelaires het 'n aaklige ervaring, en daarna probeer hulle in hul woonwa hul kollegas oortuig dat hulle 'n beter lewe kan hê, maar hulle luister nie. Violet is beïndruk toe Hugo haar inlig dat Sunny hom met die warm sjokolade -resep gehelp het, en dat haar suster belangstel in kook. Hulle begin buitentoe gaan as hulle die motor van Olaf hoor aankom, en dan sien hy hoe hy en Lulu 'n hok van honger leeus terugbring. Hy kondig aan dat een van die freaks vir hul nuwe aantrekkingskrag vir die leeus gevoer sal word.
Olaf beskryf aan Esmé hoe die waarsêery gebeur, en lig dan die freaks in dat hulle dankbaar moet wees vir die geleentheid om mense te gee wat hulle wil. Hy en sy metgeselle vertrek om 'n put te grawe, en die Baudelaires besluit om Lulu se tent binne te gaan. Violet is agterdogtig oor Olaf se bewering dat daar 'n tent in die tent is, aangesien sy elektrisiteit bestudeer het. Sy stop egter as sy sien dat Klaus huil oor die moontlikheid dat een van hul ouers lewe, en sy buk om hom te troos. Klaus vra hoekom hulle dit nie sou probeer vind nie, en Violet verseker hom dat dit miskien so is en dat hulle net vreeslike geluk gehad het.
Hulle gaan na Lulu se tent en besef dat die oog wat buite gedruk is- dieselfde as Olaf se tatoeëring- eintlik 'n akroniem is- die letters VFD. Hulle gaan by haar tent in, en Violet gaan na die muurskakelaars toe Olaf sê dat hulle die ligte afskakel. Sy kry toe haar lint in hul gekostumeerde broek, besef Olaf moes dit gesteel het, en bind haar hare vas om te probeer uitvind wat die skakelaars doen. Sy sien 'n soort uitvinding in die tent, en vind dit vinnig uit, daar is 'n gat wat in die rigting van die sonsopkoms kyk, wat beteken dat daar lig sou skyn gedurende die vroeë oggend, wat weerkaats op spieëls wat deur die ander skakelaar beheer word, wat die illusie veroorsaak van weerlig. Sy kom tot die gevolgtrekking dat Lulu nep is, maar hulle moet nog uitvind hoe sy haar inligting ontvang. Sunny vind 'n biblioteek onder die tafel wat Lulu se kristalbal bevat, met stukke inligting wat sy gebruik om voor te gee dat sy 'n fortuin vertel.
Violet stel voor dat hulle 'n paar van die items in die biblioteek in hul sak steek, of ten minste probeer om hul naam op te neem. Hulle val per ongeluk die kristalbal om en veroorsaak dat dit op die grond breek. Lulu kom kwaad aan, maar die kinders konfronteer haar oor haar dubbelsinnigheid en is verbaas dat sy sien breek. Sy gee toe dat haar naam Olivia is, en sy wil net vir mense gee wat hulle wil, so sy doen wat enigiemand vra. Sy ontdek die vermommings van die Baudelaires, en sy erken dat hoewel sy nie seker weet of daar 'n oorlewende van die brand is nie, hulle na die V.F.D. Hoofkwartier in die Mortmainberge. Sy verduidelik ook aan hulle dat VFD vroeër eenvoudig en stil was, alhoewel dit net vir haar gesê is en nie seker weet nie- daar was 'n skeuring, 'n geveg tussen die lede, en sedertdien het sy almal bygestaan. Die Baudelaires bied aan om saam met haar te vertrek, en Violet besluit om 'n enjin te herbou sodat die rollercoaster -karre kan ontsnap deur 'n deel van Olivia se uitvinding te gebruik. Olivia sê hulle moet die uitvinding nie tot die oggend bymekaarmaak nie, want Olaf wil 'n sessie met die kristalbal hê om uit te vind waar die Baudelaires is. As die Baudelaires haar vra of sy vir Olaf sal sê waar hulle is, antwoord sy nie oortuigend nie.
Terug by die karavaan van die freaks besoek Esmé en gee hulle almal geskenke wat die vriendskapsgehonger kollegas wen. Sy versoek dan dat die volgende dag, in plaas daarvan om in 'n leeukuil te spring, die gekose frats eerder vir Lulu moet stoot, en dan sal Olaf hulle by sy groep laat aansluit. Die Baudelaires is geskok en nie oortuig nie, maar hul kollegas stem vinnig saam. Sodra die ander slaap, sluip die kinders uit en Violet begin vinnig met die herstel van die waentjie -karretjie, terwyl die kinders die moontlikheid van 'n oorlewende ouer bespreek. Terwyl sy dit regkry om die meeste van haar herstelwerk te voltooi, het sy nog steeds Lulu se waaierband nodig. Toe hulle egter by die karnaval kom, lig Olaf hulle in dat hy sy sessie met Lulu voltooi het en dat die leeuvoeding moet begin.
Lulu trek die waaierband na Violet toe, maar sy dwing hulle steeds na die leeukuil, waar Olaf "Beverly en Elliot" as die maaltyd van die leeu kies. Violet en Klaus probeer stilstaan ​​en vra om in die put gestoot te word, en probeer uiteindelik om Olaf te druk om dit te doen, hoewel hy beweer dat hy allergies is vir katte. Esmé en Olaf druk Lulu om dit te doen, en Lulu, wat desperaat is om die mense te gee wat hulle wil, neem die waaierband van Violet en maak gereed om hulle te stoot. Die woedende skare is egter ongeduldig, en verskeie mense stry oor wie die freaks in die put gaan druk. 'N Skare begin en die Baudelaires ontsnap terwyl Olivia en die kaal man in die put val en deur leeus verslind word.
Die Baudelaires hardloop na Lulu se tent om iets te vind om die uitvinding te voltooi. Hulle vind 'n kaart van die Mortmainberge en lei af dat 'n vlek 'n gekodeerde teken is van die ligging van die hoofkwartier. Olaf en Esmé kom egter aan, en hy vertel dat hy hulle sal toelaat om by sy groep aan te sluit as hulle hom help om die karnaval aan die brand te steek. Hy ontdek ook die kaart en die ligging van die hoofkwartier, en dan neem hy en Esmé Sunny en vertrek. Violet en Klaus brand wanhopig om met hul suster herenig te word en na die berge te kom, en verbrand die tent.
Violet help die groep senuweeagtig om die karavaan van die frats aan Olaf se motor vas te maak en Olaf beveel dat hulle twee daar gaan sit in plaas van die motor, waar daar nie plek is nie. Hulle sit en dink in die karavaan totdat Olaf hulle op 'n walkie-talkie bel. Hy lig hulle triomfantelik in dat Lulu hom vertel het dat hulle die Baudelaires is en dat hul voormalige kollegas die tou laat sny om hulle dood te maak, sodat hy Sunny kan gebruik om die fortuin te bekom. Violet en Klaus begin verskrik, teen die helling af val.
Die gladde helling
Violet vind metodes om die karavaan te vertraag.
Met haar verstand, klewerige vloeistowwe en 'n valskerm vertraag Violet die wiele van die karavaan. Sy gebruik ook 'n nuwe knoop wat sy self uitgevind het in plaas van die Devil's Tong: die Sumac Knot. Hulle ontsnap uit die karavaan en gryp alles wat hulle kan dra, net sodat die karavaan van 'n krans af val as hulle ontsnap. Hulle versamel hul besittings en gaan soek na Sunny, nadat Klaus aflei dat hulle die Stricken Stream moet volg. Terwyl hulle loop, dink Violet aan die raaisel van Jacques Snicket en VFD, asook Hector, Duncan en Isadora en of hulle veilig is. Klaus vra haar huiwerig watter ouer sy dink die oorlewende is, en sy reageer nie.
Die broers en susters word aangeval deur Snow Gnats en kruip weg in 'n grot, waar hulle die Snow Scouts ontmoet, onder leiding van Bruce en ongelukkig ook Carmelita Spats. Hulle gesigte bedek met hul jasse, die broers en susters beweer dat hulle bergklimmers is en tydelik by die verkenners aansluit om weg te kruip en bo -op die berg te kom. 'N Versperde, gemaskerde verkenner begin vir hulle gekodeerde "VFD" -boodskappe gee, waarop hulle reageer. Daardie aand maak hy hulle wakker en vertel hulle dat hy weet wie hulle is en om hom na die hoofkwartier te volg.
Hy neem hulle na 'n Vertical Flame Diversion in die middel van die grot, en hoewel die Baudelaires baie vrae het, volg hulle hom terwyl hulle daarop klim. Hulle bereik 'n donker tonnel wat lei na 'n deur wat gereeld vasgemaak word. Violet kan een van die wagwoorde oplos, aangesien die aanwyser die naam was van die wetenskaplike wat die grootste erkenning kry vir die ontdekking van swaartekrag, waarna Violet Sir Isaac Newton noem. Die deur gaan oop, maar die afgryse kinders vind dat die hoofkwartier reeds tot op die grond afgebrand het. Die Baudelaires vra hul ouers tevergeefs, en hulle vind uit dat die oorlewende nie een van hul ouers is nie, maar die mede-speurder saam met hulle- Quigley Quagmire, Duncan en Isadora se drieling en die oorlewende van die Quagmire Fire.
Violet en Quigley klim die Mortmainberge.
Quigley verduidelik sy verhaal aan die Baudelaires terwyl hy vir hulle versnaperinge gee, en verduidelik wat hy van VFD weet- dit staan ​​vir Volunteer Fire Department, en dit het blykbaar 'n skeuring en baie geheime bevat. Hulle verseker hom dat sy brokkies veilig is, en dan sien hulle 'n sein van 'n brandbare toestel vanaf die berg Fraught. Hulle probeer nie teruggee voordat die rook uitgaan nie, maar besluit om ondersoek in te stel as dit 'n vrywilliger of 'n sonnige is. Sy kom op die idee om die waterval te klim, en gebruik ukulele -snare en 'n kandelaar om klimskoene en 'n ystoetser te maak terwyl Quigley kyk, wat haar laat bloos.
Klaus vind 'n kodeboek en bly agter om die verbale koelkastdialoog agter te laat ontsyfer, sodat sy en Quigley alleen teen die helling klim. Haar uitvinding is suksesvol, en hulle twee neem 'n blaaskans op 'n rand halfpad by die waterval, en bespreek hul vermiste broers en susters en die geheime van VFD. Violet merk op dat die uitsig baie mooi is, waarop Quigley 'baie mooi' antwoord terwyl sy na haar kyk. Hulle het dan 'n oomblik dat Lemony Snicket, as verteller, privaat verlaat, hoewel hy sê dat hulle geheime glimlagte het as hulle die berg klim.
Die bereik die top en Violet herenig met Sunny, verskrik dat sy as 'n babakneg gebruik word. Sunny steek hulle onder 'n motor weg terwyl Olaf en Esmé met die Man with a Beard but No Hair en Woman with Hair but No Beard nader, en Violet se klimskoen maak per ongeluk 'n band oop. Sunny besluit om te bly en te spioeneer om uit te vind waar die Last Safe Place is, waarheen hulle op pad is en waar VFD is. Violet weier eers, maar Sunny verseker haar dat sy nie 'n baba is nie, en Violet besef dat Sunny inderdaad groot geword het, en laat haar toe om te bly.
Terug by die hoofkwartier lig Klaus hulle in dat hy ontsyfer het dat daar Donderdag 'n vergadering op die Last Safe Place sal wees, hoewel hulle nie seker is waar dit is nie. Hulle kom met 'n plan om Sunny terug te kry- teen hul morele oordeel grawe hulle 'n kuil voor die hoofkwartier om Esmé te vang om vir Sunny te ruil. Nadat hulle 'n Verdant Flammable Device aangestap het om haar te ontbied, sien Violet egter 'n boog oor die biblioteek wat sê Die wêreld is stil hier. Sy onthou die woorde wat vir haar gesing word, en kom tot die gevolgtrekking dat hulle die verkeerde ding doen.
Hulle keer dat Esmé val terwyl hy gemasker word, as vrywilligers optree, en vertel haar van die lokval. Hulle trek haar teen die helling op en probeer 'n beter plan bedink. Toe hulle die top bereik, bied Violet impulsief aan om Sunny in te ruil vir die ligging van die Sugar Bowl. Olaf en Esmé stry oor die vraag of hulle dit moet of nie, en dan kom die sneeukenners. As hulle besef dat die Firestarters van plan is om die Snow Scouts te ontvoer, ontmasker Violet, Klaus en Quigley hulself om Carmelita te probeer oortuig om hulle te laat hardloop.
Toe Olav besef dat dit die Baudelaires is, lig hy die oondbak waarop Sunny moet sit om dit oor die berg te gooi, net sodat Sunny agter 'n motor uitloop en na haar broers en susters gaan. Die Baudelaires probeer steeds met die Scouts redeneer, maar Carmelita weier om te luister, wat veroorsaak dat Scoutleader Bruce en die ander verkenners in 'n net gevang word en deur arende weggevoer word. Die vrou en man vertrek, en Olaf en Esmé neem Carmelita aan en dreig om die kinders van die helling af te stoot. Hulle vat eerder 'n slee en jaag die waterval af.
As hulle besef dat hulle in hul eie put gaan val, probeer Violet hul afdaling vertraag deur teen die ys te krap. Dit veroorsaak egter dat die ys breek en die stroom met water jaag, wat die Baudelaires en Quigley skei. Quigley en Violet roep na mekaar, en Quigley sê dat sy hom êrens moet ontmoet, maar op daardie stadium kan sy hom nie hoor nie. Die broers en susters kleef dan aan mekaar vas terwyl die slee deur die woedende rivier jaag.
Die Grimmige Grot
Die Baudelaires dryf deur die Stricken Stream.
Die rivier neem die Baudelaire -kinders na die see, en Violet probeer haastig 'n manier uitvind om te keer dat hulle alleen in die see dryf. Op die oomblik was die Wagtyd duikboot kom aan, en die Baudelaires se slee val langs die periskoop neer. Kaptein Widdershins weier egter om hulle in te laat totdat hulle die wagwoord gegee het. Violet dink aan die boog in die biblioteek en sê "Die wêreld is stil hier", wat hulle binne kry.
Die kinders is verward oor Widdershins se vinnige en harde manier van praat, en Widdershins is ontsteld dat 'n uitvinder soos Violet nie van sy duikboot sou weet nie. Omdat dit vervalle geraak het, is hy bly dat Violet hier is om dit reg te stel.
Hulle gaan die middelste kamer binne en roep sy stiefdogter Fiona, wat haarself aan die Baudelaires voorstel. Widdershins beveel Violet vinnig om aan die werk te gaan, en Fiona probeer hom vertraag en vertel Violet dat sy vir haar 'n uniform sal kry. Widdershins gee Klaus die opdrag om Fiona te help met getygrafieke en vir Sunny om hul kok in die kombuis te help- wat blykbaar Phil te wees, waarmee die Baudelaires met vreugde herenig is. Fiona stel voor dat die Baudelaires 'n oomblik ontspan, waarop Widdershins woedend reageer terwyl hulle gestuur is om die suikerbak te haal. Na nog 'n paar verwarrende oomblikke oortuig Fiona haar stiefpa om die enjins aan te skakel terwyl sy die Baudelaires -uniforms kry.
Fiona is opgewonde om nuwe mense aan boord te hê, en stem in om soveel as moontlik van die kinders se vrae te beantwoord. Sy verduidelik dat hulle afskrifte van hulle ontvang het Die Daily Punctilio, en terwyl hulle weet dat dit vol leuens is, kon hulle die Baudelaires se ligging opspoor, maar Widdershins het nooit opgehou om hulle te help nie, om redes wat Fiona dit nie verstaan ​​nie. Hy weier ook om iets aan haar te verduidelik, wat haar geweldig ontstel. Hy beweer dat daar gevare te vreeslik is vir kinders om te weet, wat die Baudelaires skrik.
Hulle verander in uniforms, wat nie baie goed pas nie. Violet moet haar moue oprol, wat by die elmboë sak. Hulle gaan na die hoofsaal nadat hulle 'n harde skraapgeluid gehoor het, wat volgens Widdershins te wyte was aan 'n probleem met die stuurmeganisme. Alhoewel Violet aanbied om dit te herstel, dring Widdershins daarop aan dat sy eerder hul telegrammasjien regmaak, sodat hulle vrywillige feitelike versendings kan ontvang. Violet leen Fiona se wielplatform en vra dat die meisie ook na Quigley soek.
Violet wiel self onder die pype en kyk na die telegramtoestel, en vermors dit soveel as wat sy kan. Teen die tyd dat hulle by Widdershins by die tafel aanmeld, hoewel sy 'n paar klein herstelwerk gedoen het, het sy niks gevind wat die telegramontvangste sou belemmer nie, wat impliseer dat die probleem aan die ander kant is.
Klaus lig hulle in dat die suikerbak waarskynlik na Anwhistle Aquatics gedryf het, wat Violet as Josephine se van herken. Die bak het daaronder gegaan na iets met die etiket G.G., en Violet stel voor dat hulle 'n koers daarheen moet gee. Sunny en Phil floreer kou, maar dan verskyn 'n groot duikboot op die sonardetektor, wat die Baudelaires vermoed dat Olaf aan boord is. Hulle skakel alle krag af om te probeer wegkruip vir die sonar, maar dit word vinnig afgeskrik deur 'n tweede ding, voorgestel op die skerm deur 'n vraagteken. As dit verdwyn, weier Widdershins om vir hulle te vertel wat die nuwe ding was, en sê dit is eenvoudig te vreeslik om te verstaan.
Klaus kom toe agter dat G.G. is 'n onderwater grot, waarna Fiona besluit dat dit die Gorgonian Grotto is, wat in haar Mycology -boeke genoem word as die Medusoid Mycelium. Ondanks die ooglopende gevaar, gaan Widdershins voort met die koers na die grot en stuur die kinders aan die slaap. Die vier word wakker op die Wagtyd slaan iets en vind Phil en Widdershins, wat hulle meedeel dat die grot te smal is vir die duikboot om te reis, en dat die kinders dus self kan gaan.
Fiona en die Baudelaires duik na die Gorgonian Grotto.
Violet, Klaus, Sunny en Fiona trek waterdigte helms aan en word buitentoe gestuur waar hulle die gety in die grot ry. Hulle kom in en soek die suikerbak, maar word vasgekeer deur die wasende Medusoid Mycelium. In hul voortgesette soektog kom die kinders bymekaar en kry 'n idee om kodes uit voedsel te maak, en Sunny gee vir Violet 'n koerantknipsel wat die vernietiging van Anwhistle Aquatics beskryf. Alhoewel sy verneem dat Fiona se broer Fernald verantwoordelik was, hou sy die inligting vir haarself.
Hulle keer terug na die duikboot en vind dit verlate, met Widdershins en Phil wat die skip laat vaar het. Hulle ontdek ook dat die Medusoid Mycelium in die helm van Sunny beland het en haar besmet het, en sy het minder as 'n uur om te lewe, tensy hulle 'n teenmiddel kry. 'N Bedroefde Fiona neem bevel en beveel hulle om die duikboot uit die grot te stuur terwyl hulle die genesing ondersoek, maar voordat hulle dit kan doen, word die duikboot deur Olaf gevang.
Olaf neem die kinders gevange en neem hulle deur Die Carmelita, voordat hulle hulle in die brig met die Hook-Handed Man, wat na vore kom dat hy Fernald is, gevange hou. Violet, kwaad, onthul die koerantknipsel, en Fernald vertel hulle dat dit nie alles waar is nie, en verduidelik aan die kinders dat 'mense nie goddeloos of edel is nie'. Hy sê dan dat hy hulle sal help om te ontsnap as hy saam met hulle kom. Terwyl die Baudelaires skepties is, stem Fiona vinnig saam.
Terwyl hulle ontsnap, word Fiona en Fernald geskei en moet hulle agterbly om Esmé en Carmelita se aandag af te lei. Violet en Klaus jaag Sunny na die duikboot, en Klaus skandeer Fiona se boek, Sampioen Minutiae, en hulle besef dat peperwortel- soos die soort wat op Lousy Lane groei- die genesing is. Hulle jaag kombuis toe en vind geen peperwortel nie, maar Violet vind 'n verjaardagkoek wat Sunny vir haar voorberei het en besef dat sy een of ander tyd in die grot vyftien geword het. Wanhopig maak sy en Klaus Sunny se helm oop en vra haar of sy 'n peperwortelvervanger ken. Sy lig hulle in dat Wasabi iets is wat sy in die grot gryp. Hulle voed haar die wasabi om haar te genees, en laat haar alleen rus.
In die hoofsaal ontvang Violet en Klaus 'n vrywillige feitelike versending van Quigley, wat Violet nogal opgewonde maak, aangesien hy baie vir haar beteken. Die versending vra om hul teenwoordigheid op 'n plek wat aangedui word deur Verse-fluktuasieverklaring in twee gedigte- Die Waste Land en Die Walrus en die Timmerman. Hulle vind Fernald se ou poësieboeke in 'n sykas, sowel as 'n ou gesinsfoto. Hulle lees vinnig die poësie, en toe Sunny by hulle aansluit, onthul Klaus dit Die Walrus en die Timmerman die gedig vertel hulle moet na Briny Beach gaan.
Graaf Olaf breek dan in die duikboot in en onthul dat Fiona by sy groep aangesluit het, aangesien hy beloof het om haar te help om haar stiefpa te vind. Hy verlaat Fiona om die Baudelaires te bewaak, wat haar smeek om hulle te laat ontsnap Wagtyd Briny Beach te bereik. Hulle verruil vir haar die Medusoid Mycelium vir hul vryheid, wat sy aan Olaf gee wanneer hy aankom om te keer dat hy haar vermoed. Maar toe Olaf se oorblywende groep vertrek, vertel Fiona hulle vinnig dat sy hulle sal laat ontsnap, maar weier om by hulle aan te sluit, aangesien sy by haar gesin moet bly. Sy soen Klaus en vertrek, en Violet troos haar broer voordat sy koers na Briny Beach neem. Voordat hulle vertrek, sien hulle die Groot Onbekende buite die deur.
Violet trotseer Poe se bevele.
Hulle bereik Briny Beach in die oggend, en hulle vind meneer Poe, wat 'n boodskap ontvang het wat sê dat hulle by Briny Beach sal wees. Hy probeer hulle terugneem bank toe om hulself te verduidelik, maar Violet weier. Sy stel haar broers en susters in kennis dat die boodskap in haar gedig dekodeer Violet taxi wag, en hulle sien 'n taxi wat by 'n randsteen staan. Hulle verlaat 'n verbaasde meneer Poe en gaan na die taxi.
Klaus wys daarop dat die taxi nie 'violet' is nie, en Violet raai dat Quigley dalk net haar naam wou skryf. Sy hardloop na die taxi wat vir Quigley roep, maar toe sy die deur oopmaak, vind sy 'n ontstelde vrou. Sy vertel die Baudelaires om in te gaan, en Violet vra eers haar identiteit, waarop die vrou antwoord dat sy Kit Snicket is.
Die voorlaaste gevaar
Kit bestuur die Baudelaires taamlik roekeloos en verduidelik dat 'n ander taxi wat hulle volg, die Woman with Hair but No Beard en die Man With a Beard But No Hair Violet bevat, terwyl die motor se masjinerie bewonder word. Kit slaag ook daarin om te verduidelik dat VFD in "twee groepe bittere vyande" neergedaal het, en dat sy die Baudelaires moet werf vir 'n missie. Toe Klaus noem dat hul ouers een keer 'n taxi genoem het, onthou Kit die aand met liefde dat sy by die optrede was La Forza del Destino, en sy het vir hul ma 'n boks gifpyle gegooi. Ten spyte van die feit dat Kit 'n vreemdeling is wat gevaarlik bestuur terwyl hy swanger is, oortuig die feit dat sy weet dat hul ouers die kinders oortuig om haar te vertrou.
Kit hou vir hulle 'n piekniek en gee vir Violet 'n lint om haar hare mee vas te bind en verduidelik dat sy dieselfde deurmekaar frons as haar pa het, "hoewel hy sy hare amper nooit in 'n lint vasgemaak het toe hy 'n probleem opgelos het nie." Sy verduidelik dat daar binne twee dae baie vrywilligers by die hotel aankom, maar ook baie booswigte - gelok deur die aflewering van die Sugar Bowl. Die Baudelaires moet hulself as concierges vermom om deur die hotel te sluip en seker te maak dat die Sugar Bowl in die regte hande val- makliker gesê as gedaan, want almal sal vermom wees, en van die hotel se identiese bestuurders, een- Frank Denouement- is aan hul kant, terwyl Ernest Denouement aan die kant van die Firestarters is. Daar is ook iemand wat voorgee dat hy Jacques in die hotel is, wat hul voorletters met J.S. Kit vertel dat hulle hul bes moet doen om die verskil te sien, terwyl sy Quigley ontmoet, wat sy in 'n helikopter gestuur het om sy broers en susters van die arende te red. Sy lig ook die Baudelaires in dat indien die hotel onveilig sou wees vir die vergadering, hulle vir haar 'n sein moet stuur om nie te kom nie en dat hulle die lug sal dophou.
Die Baudelaires is bekommerd, maar Kit sê vir hulle om na hul weerkaatsings in die hoteldam te kyk en besef dat hulle grootgeword het, vertel Violet dat sy 'die oë het van iemand wat eindelose swaarkry ondervind het'. Violet troos dan vir Kit terwyl sy huil, uit vrees dat alles sal misluk.
Die Baudelaires verander in hul uniforms, maar word verward deur die identiese bestuurders wat hulle aan-en-af groet. Hulle moet dan verdeel om drie verskillende gasversoeke te bedien, en Violet word na die dak gestuur, waar die sonbaders sal wees. Toe sy aankom, sien sy Esmé, Geraldine Julienne en Carmelita, wat 'n concierge wil bestel. Violet luister af dat Esmé 'n verdagte skemerkelkie beplan terwyl hy na die lug kyk, en probeer om die identiteit van J.S. ook. Op die oomblik sê Carmelita egter vir Violet dat sy vir haar 'n harpoengeweer moet bring. Violet gaan terug na die grondvloer en vra een van die bestuurders (wat later blyk dat hy Frank was) waar om 'n harpoengeweer te vind. Hy vra haar dan of sy is wie hy dink sy is. Sy antwoord dat sy 'n portier is, en hy vra of sy seker is dat 'n jong meisie op die dak 'n harpoengeweer moet hê. As sy nie antwoord nie, bring hy haar na kamer 121, waar hy die geweer weggesteek het, en sê Violet moet versigtig wees met die geweer en dat nie baie ander mense die moed sal hê om met 'n plan soos hierdie te help nie. Terwyl Violet die geweer na Carmelita terugneem, hoor sy hoe die klok lui: Verkeerde! Verkeerde! Verkeerde!
Sy en haar broers en susters bring die res van die dag vreemde boodskappe deur vir gaste in die voorportaal, en as die nag val, kom hulle agter die groot lessenaar bymekaar om te praat en stories te vergelyk. Hulle probeer uitvind wat die planne beteken, totdat Sunny hulle herinner aan hul pa se gunstelinggedig, "The Blind Men and the Elephant", en Violet besef dat hulle hul verhale moet saamstel. Klaus besef dat die Sugar Bowl via die draaikraai by die hotel afgelewer sal word, waarna Esmé moet kyk, en Carmelita wil hê dat die harpoengeweer vir die kraai geskiet word en in voëlpapier val. Klaus het Ernest gehelp hang, en die bak sal val in die waskamer wat Sunny 'n bestuurder gehelp het om te sluit.
Sunny sê dan: 'Die wêreld is stil hier', en 'n figuur kom uit die masjinerie van die horlosie en klim op 'n tou na hulle toe. Hy stel homself voor as Dewey Denouement, Frank en Ernest se geheime drieling. Hulle besluit om hom te vertrou nadat hy vir hulle gesê het dat hy met hul pa vergader het en 'The Blind Men and the Elephant' vir hulle aangehaal. Hulle volg hom na buite, waar hy verduidelik dat Dewey, hoewel hy skepties is oor die huidige VFD en 'n bietjie bitter is om in die skaduwee gehou te word, VFD wil verander in wat hy glo was voor 'n openbare biblioteek, waartoe almal toegang kon kry. Hy verduidelik ook dat hulle verborge bewyse van al die verraad in die wêreld in sy eie geheime biblioteek onder die dam van die Hotel Denouement het. Hy vra die Baudelaires om by hom in sy biblioteek te kom en dit hul permanente tuiste te laat word, en vra dat Violet 'die waterontwerp van die katalogus moet verbeter'. As die kinders bang is dat hulle nie edel is na alles wat hulle gedoen het om te oorleef nie, verseker Dewey hulle dat hulle edel genoeg is.
Dan, uit 'n taxi, kom Justice Strauss en Jerome Squalor bedroef daaroor dat hulle die kinders voorheen in die steek gelaat het en by VFD aangesluit het in die hoop om hulle tydens die verhoor te help- hulle lok die booswigte doelbewus na die hotel om Dewey se katalogus te gebruik om stel sy misdade voor die hooggeregshof en laat hom vir altyd in hegtenis neem. Die groep gaan dan die hotel binne, maar ontmoet Olaf in die voorportaal.
Esmé, Carmelita, en die voormalige karnaval-kollegas van die Baudelaires word by Olaf aangesluit. Selfs nadat hulle Violet en Klaus se onbewuste dele onthul het om die plan te help, probeer Violet steeds om hul voormalige medewerkers te kontak om weer goed te doen, sonder sukses. Olaf neem dan die harpoengeweer van Carmelita in die proses om uit te breek met Esmé, wat baie beskermend is oor die bedorwe meisie- en wys dit na Dewey, en eis om te weet waar die suikerbak is. Alhoewel Dewey hom die drie wagwoorde gee om die waskamer oop te maak- 'n mediese toestand wat alle drie Baudelaire-kinders deel, die wapen wat Olaf 'n wees gelaat het en die onpeilbare vraag in die bekendste roman deur Richard Wright- sal die suikerbak nie wees nie in die waskamer, aangesien die slot 'n lokval is.
Olaf gaan voort met die harpoengeweer na Dewey, en die Baudelaires spring voor die bestuurder en eis dat Olaf die geweer neersit. Hy dreig ook om hulle te skiet, maar hulle kom stadig na hom toe hy aftel, hul hande uitsteek vir die wapen en vir hom sê dat dit nie sy lot is om so 'n verraderlike daad te doen nie. Net daar kom meneer Poe in die voorportaal en verras Olaf. Olaf steek die geweer in die hande van die Baudelaires, wat dit laat val, en die harpoen skiet af en maak Dewey dood. Hy strompel terug in die dam, en die Baudelaires volg, net betyds om te sien hoe hy daarop aandring dat hulle hom nie in die steek laat nie, en fluister dan Kit se naam voordat hy in die water val.
Die ander hotelgaste begin paniekerig raak, onseker oor wat aan die gebeur is, en die kinders oorweeg om te ontsnap om nie vir Dewey se dood te blameer nie. 'N Taxibestuurder kom dan aan en steek sy gesig weg en vra die kinders of dit is wie hy dink hulle is. Hulle weet nie meer nie, so hulle verlaat hom en gaan weer die hotel binne. Óf Frank óf Ernest neem hulle na 'n kas om in te sluit voordat die verhoor begin.Die Baudelaires, getraumatiseerd en bang, kruip saam en huil hulself aan die slaap, en wonder of hulle tog die regte skurke is.
Die volgende oggend kom 'n bestuurder aan en vertel hulle dat die verhoor vroeg sal plaasvind weens Dewey se dood, en hy gee hulle blinddoeke om te dra, aangesien die hooggeregshof besluit het om die term "geregtigheid is blind" letterlik op te neem. Violet help haar broers en susters om gereed te wees, bespiegel oor hul ouers, voordat hulle die skare binnegaan, wat verward blind probeer rondbeweeg. Violet word in die oë gesteek terwyl sy haar sitplek kry.
Die Baudelaires vermom as concierges.
Die verhoor begin, en nadat Olaf beweer het dat hy onskuldig is, vra Justice Strauss die kinders om hul name, beroepe en of hulle onskuldig of skuldig is, te vermeld. Violet beskryf haar beroep verwarrend as 'Vrywilliger', en dan besluit die kinders dat hulle relatief onskuldig is. Net toe hulle begin praat in hul verdediging en hul verhaal verduidelik, hoor hulle vreemde geluide van waar Justice Strauss is. Die ander lede van die hooggeregshof sê dat hulle dit moet ignoreer, en hulle herken die stemme van die Man met 'n baard maar geen hare nie en die vrou met hare, maar geen baard nie. Hulle ruk hul blinddoeke af en probeer Strauss, wat deur Olaf ontvoer word, red. Hulle vra dat almal moet help, maar die skare redeneer of hulle die Baudelaires moet glo of nie om minagting van die hof te vind nie. Die Baudelaires, weereens alleen, volg Olaf en Strauss die hysbak in. Olaf gaan na die kelder en sê dat hy die suikerbak sal neem. Klaus help hom om die deur oop te sluit, want hy het besef Dewey was reg en die Sugar Bowl is egter nie daar nie, maar terwyl hulle dit doen, vind hulle uit dat die wapen wat Olaf wees gelaat het, gifpyle was.
Woedend omdat hy nie die Sugar Bowl kon vind nie, sê Olaf dat hy van plan is om op die dak te gaan om die Medusoid Mycelium te gaan haal en dit dan op die hotel los te maak voordat hy uit die boot ontsnap wat hy op die swembad op die dak het. Violet stem in om hom te help om van die dak af te kom en met 'n sleepwa te oorleef as hy hulle saamneem, aangesien hulle die hotel moet verlaat sonder dat die owerhede hulle sien. Hulle versamel lakens uit die waskamer, en dan skok Sunny haar broers en susters deur te vra dat hulle die hotel aan die brand steek- wat sy aan haar onthul is haar plan om Kit te kenne te gee dat die hotel nie veilig is nie.
Toe hulle weer in die hysbak kom, speel die Baudelaires die grap wat hul pa hulle geleer het en druk op elke knoppie, wat hulle genoeg sal keer dat Olaf nie die Mycelium kan los nie en hulle ook die geleentheid sal gee om gaste van die vuur te waarsku. Hulle probeer hul bes, alhoewel hulle nie seker is wie hulle glo en wie nie op elke verdieping nie. Hulle bereik die dak, en die Baudelaires maak rustig die sleepbout aan die boot vas terwyl Olaf die duikhelm met die spore gaan haal, voordat hulle in die boot klim. Regter Strauss smeek hulle om saam met haar terug te gaan na die owerhede, maar die Baudelaires glo nie dat hulle regverdig behandel sal word nie en laat dus regter Strauss op die brandende dak. Hulle kom die see in, en terwyl Olaf homself as kaptein verklaar, begin die kinders in die onbekende roei.
Die Baudelaires sit saam met graaf Olaf in 'n boot vas. Uiteindelik spoel hulle op 'n eiland af en ontmoet 'n dogtertjie met die naam Friday Caliban. Sy neem die Baudelaires saam, maar laat graaf Olaf op die kusrak neer. 'N Paar dae later, nadat hulle gedink het dit is die Baudelaires se skuld dat die Medusoid Mycelium kom, verlaat die eilandbewoners saam met Olaf die Baudelaires op die kusrak. Die Baudelaires sluip terug op die eiland en vergeet van graaf Olaf.
Graaf Olaf volg hulle uiteindelik, en almal sien hulle almal. Ismael, die fasiliteerder, neem die harpoengeweer van Olaf af. Olaf was voorheen vermom as Kit Snicket wat swanger is en sit die helm (voorheen Sunny in boek #11) wat die giftige sampioene bevat, as sy valse baba. Ishmael vuur die harpoengeweer op Olaf se "maag" en almal behalwe Ishmael self word deur die Medusoid Mycelium vergiftig.
Violet en Klaus lees A Series of Unfortunate Events, 'n geskiedenis van die eiland.
Violet en Klaus dink aan 'n plan terwyl Sunny rondkyk om haar broers en susters aan een te help dink. Hulle weet almal waarom daar bitter appels op die appelboom is: dit bevat peperwortel. Hulle neem elkeen 'n appelbyt en probeer om al die eilandbewoners te laat eet. Ongelukkig is die eilandbewoners amper buite sig in 'n boot.
Kort daarna word Kit Snicket se baba (Beatrice Snicket) gebore en die Baudelaires noem haar Beatrice na hul oorlede ma. Kit sterf toe sy besmet is. Graaf Olaf sterf aan bloeding as gevolg van die harpoen in sy bors (of bloeding). Die Baudelaires begrawe hulle aan die oewer van die eiland en neem klein Beatrice aan. Hulle spandeer die volgende jaar om die items uit die arboretum te katalogiseer en die gewone boek in te vul wat hul ouers nagelaat het. Aan die einde van die bonus-mini-boek, Hoofstuk 14, verlaat die Baudelaires en Beatrice die eiland.
Alhoewel haar uiteindelike lot dubbelsinnig is, sê verskeie bronne dat iets gebeur het Die Beatrice - dit sak op 'n paar skerp rotse toe hulle naby die hooflyn was, alhoewel dit onbekend is wat die rotse laat tref het - en Violet moes noodgedwonge 'n "noodherstelwerk" aanbring, wat die skip suksesvol kon laat beland op die vasteland, sodat al drie broers en susters en Beatrice kan oorleef: Violet verklaar dat sy vir 'n derde keer na Briny Beach terugkeer ⎜ ] en, Beatrice verklaar dat Violet oorleef het, ten minste tot Briny Beach ⎝ ] , terwyl Sunny bekend is dat sy as jong vrou haar kookresepte oor die radio bespreek en Klaus baie jare later in die Reptile Room baie tyd sou dink oor sy huidige situasie. Ε ] Sy lewe heel waarskynlik en dit gaan goed, want daar word gesê dat sy baie jare later agtervolg is deur die beproewinge wat sy as kind verduur het.
Noordwes, opvallende meganika ontmoet tydens gesprekke
Northwest Airlines en die opvallende Aircraft Mechanics Fraternal Association het gesê hulle beplan om Donderdag te vergader om die status van kontrakonderhandelinge te bespreek.
Gesprekke het twee maande gelede opgebreek, wat gelei het tot 'n uitstappie van 20 Augustus deur 4 400 vakbondlede en die lugdiens se onmiddellike ontplooiing van 1200 vervangende werktuigkundiges.
Northwest, wat verlede maand aansoek gedoen het om beskerming teen bankrotskappe weens die stygende brandstofpryse en die versuim om toegewings van die meeste vakbonde te wen, het daarin geslaag om deur die staking te vlieg met die vervangende tegnici, hulp van bestuurslede en eksterne verkopers.
Noordwes het verlede maand begin om permanente werk aan sommige van die plaasvervangers te bied onder nuwe voorwaardes wat dit nou kan oplê. Die laer lone, nuwe werksreëls en verminderde arbeidsmag spaar die lugdiens ongeveer $ 200 miljoen per jaar, gebaseer op wat dit voor die staking bestee het, en bereik dus sy toegewingsdoelwit vir hierdie segment van sy werk.
Kort nadat die uitloop begin het, het bestuurders in Noordwes gesê dat hulle meer as 800 lynwerktuigkundiges, tegnici wat tussen vliegtuie en oornag op vliegtuie werk, nodig het om hul spilpunte in Detroit en Minneapolis te beman. Die res van die AMFA-werkers se werk-in swaar instandhouding, skoonmaak van vliegtuie en versorgingswerk-is saam met lynwerktuigkundige in ongeveer 30 stede uitgevoer.
Te midde van die erns het Market Basket die verskillende aandeelhouers van Demoulas ryk gemaak. Volgens 'n regsdokument van 2013 het die maatskappy sedert 2001 meer as $ 1,1 miljard aan spesiale dividende uitbetaal.
Die rykste onder die gesin is die verdrywe Arthur T., wat $ 675 miljoen werd is deur sy belang van 19 persent en opgehoopte dividende, volgens die Bloomberg Billionaires Index. Arthur S. is ongeveer $ 575 miljoen werd.
Mike Pieslak, assistent -bestuurder by die winkel in Bellingham, Massachusetts, minder as 10 myl noord van die Rhode Island -lyn, het gesê dat hy al 35 jaar by Market Basket werk, as 'n kruidenierswinkel. Sy vrou is al 30 jaar daar, en hul 17-jarige dogter, vier jaar, het hy gesê.
Terwyl Pieslak weet dat hy en ander die nek uitsteek en moontlik beëindiging in die gesig staar, het hy gesê dat hy daarvan hou om positief te bly.
Ek bly wag totdat die telefoon lui om Artie T. terug te sê, en hy het gesê. "Ons wil ons kliënte terug hê. Dit is waar hulle hoort en dit is waar hulle reg behandel word. "
5 Fassinerende sakelesse van Jeff Bezos, stigter van Amazon
Wat het Leonardo Da Vinci, Benjamin Franklin, Ada Lovelace, Albert Einstein, Steve Jobs en Jeff Bezos gemeen? Hulle is almal 'ware vernuwers', volgens Walter Isaacson, die gewaardeerde joernalis en voormalige tydskrifredakteur wat biografieë van almal behalwe die bazillionêr Amazon -stigter geskryf het.
Isaacson het egter die inleiding tot Invent & amp Wander: The Collected Writings van Jeff Bezos, 'n nuwe boek wat hierdie maand verskyn het, geskryf. Bezos het, net soos Jobs, "verskeie bedrywe getransformeer", skryf Isaacson, van inkopies (die wêreld se grootste aanlyn-kleinhandelaar, fisiese plekke met "Just Walk Out" tot gratis tegnologie) tot wolkrekenaars (Amazon Web Services), media (Oscar- wen Amazon Studios, koop koerant The Washington Post) vir ruimtevaart (Blue Origin, sy eie private NASA en die herbruikbare vuurpyle).
Net soos Jobs, is Bezos 'n omstrede figuur, sy optrede en die van sy ryk word dikwels gekritiseer. Maar daar is geen twis met die grootte van Amazon nie, wat vroeër vanjaar by Apple, Alphabet en Microsoft aangesluit het om die markwaarde van $ 1 biljoen te verbygaan. Hieronder is 'n paar van die grootste Bezosiaanse sakelesse van Invent & amp; Wander –, aangesien dit amper halfprys is, met gratis aflewering op Prime, moeilik is om nie by Amazon te bestel nie.
Besef oor kliënte
'Ek herinner ons werknemers elke dag om wakker te word,' skryf Bezos. 'Nie van ons mededingers nie, maar van ons kliënte.' As u daarop konsentreer om voor u mededingers te bly, kan u vertraag as u voor is, maar kliënte is altyd 'goddelik ontevrede': gister se 'wow' is die 'gewone' van vandag. Iets wat sleg kan lyk vanuit 'n besigheidsoogpunt, soos om pryse te verlaag, gratis aflewering te gee of negatiewe resensies oor produkte toe te laat, is goed vir kliënte. En wat vir hulle goed is, is uiteindelik goed vir aandeelhouers.
'N Kultuur van hoë standaarde
'Leiers het hoë standaarde', lui die Amazon Leadership Principles. 'Baie mense dink miskien dat hierdie standaarde onredelik hoog is.' Maar 'n nuwe spanlid sal, Bezos, vinnig aanpas. Hoë standaarde is leerbaar, wat handig is omdat dit ook 'domeinspesifiek' is: dit op een gebied beteken nie dat u dit outomaties in ander doen nie. (Leer hulle.) Hulle vereis 'n begrip van wat goed is en hoeveel werk dit sal verg ('die omvang'). Hulle help om talent aan te trek en te behou. En, sê Bezos, hulle is 'pret'.
Besluitneming met 'n hoë snelheid
Besluite wat uiters gevolglik en onomkeerbaar is en wat Bezos 'eenrigtingdeure' of 'tipe 2' besluite noem, vereis lang beraadslaging.
'As 'n meningsverskil 'n dooiepunt bedreig, sal Bezos óf oorheers óf daarmee saamstem om' nie saam te stem en te pleeg 'nie: 'Ons gaan dit op u manier doen. En ek belowe ek sal jou nooit vertel dat ek dit vir jou gesê het nie. ' "
Maar selfs al is die meeste besluite omkeerbaar as dit die verkeerde oproep blyk te wees, gebruik groot ondernemings uiteindelik hierdie 'swaargewigproses' vir almal: 'Wat 'n ramp is.' En as 'n meningsverskil 'n dooiepunt bedreig, sal Bezos óf oorheers óf saamstem om 'nie saam te stem en te pleeg nie': 'Ons gaan dit op u manier doen. En ek belowe ek sal jou nooit vertel dat ek dit vir jou gesê het nie. "
Meervoudige paaie na Ja
Waar goeie idees sterf op een van die vele vlakke wat hulle by ander organisasies moet deurmaak, kan dit by Amazon afgeteken word deur een van die honderde bemagtigde bestuurders. Die baie mislukte eksperimente word betaal deur die paar groot oorwinnings. As u weet waarheen u op pad is, sê Bezos, kan u doeltreffend wees, wat nie dwaal nie. Maar dwaal is ook nie ewekansig nie: dit word gelei deur 'hunch, gut, intuïtie en nuuskierigheid' en 'n 'noodsaaklike teenwicht' tot doeltreffendheid wat lei tot buitensporige, 'nie -lineêre' ontdekkings.
Moenie PowerPoint-aanbiedings (of enige ander skyfie-georiënteerde) aanbiedings doen nie
Amazon-vergaderings begin met die feit dat die deelnemers in stilte hul kopie van 'n "narratief gestruktureerde" memo van ses bladsye "in 'n soort studiesaal" lees. Om 'n memorandum deur te skryf, verg tyd, veelvoudige wysigings en insette van spanlede, maar dwing om duidelik deur te dink, plus die onderlinge verbondenheid en die relatiewe belangrikheid van idees. En nadat hy persoonlik boeke verpak en na die poskantoor gery het tot die eerste persoon in die geskiedenis ter waarde van $ 200 miljard, begryp Bezos goed die krag van storievertelling.
Invent & amp Wander: The Collected Writings Of Jeff Bezos (Harvard Business Review) verskyn op 17 November.
Hoe een vrou die jongste hoofstuk in die Market Basket -verhaal begin het
Dit was die oënskynlike hartsverandering wat 'n winkelketting van $ 4.6 miljard drasties verander het met 25.000 werknemers.
'N Londense vrou, 'n weduwee wat eens met 'n Demoulas-broer getroud was, het in Junie 2013 'n besluit geneem wat gelei het tot 'n domino-effek wat moontlik vir ewig verander het in Tewksbury, gebaseer op Market Basket.
Die opeenvolging van gebeure wat deur Rafaela Evans begin is, het gelei tot die een groot verandering na die ander: sy het trou oorgegaan van die een kant van die Demoulas-gesin na die ander, wat gelei het tot 'n skommeling in die direksie wat toesig hou oor die belangrikste aspekte van die onderneming, wat gelei het tot 'n omstrede spesiale uitbetaling van $ 300 miljoen aan gesinsaandeelhouers, en uiteindelik die verdrywing van die gewilde uitvoerende hoof en 40-jarige werknemer Arthur T. Demoulas verlede maand.
Die besluit van Evans ' het die raad van direkteure van sewe lede van Arthur T. Demoulas ' se guns toegesê aan dié van sy neef en mededinger, Arthur S. Demoulas.
Elke kant van die gesin stel twee direkteure aan, met drie onafhanklike direkteure wat met 'n meerderheid stemme van alle aandeelhouers gekies is. Daar word gesê dat al drie onafhanklike direkteure saam met die Arthur S. -kant van die familie stem.
Slegs nege individue besit aandele van die maatskappy. Hulle is almal afstammelinge of skoonfamilie van afstammelinge van twee broers — George en Telemachus "Mike " Demoulas — wat die onderneming dekades lank bestuur het. Evans was getroud met Evan Demoulas, die broer van Arthur S.
Toe Evan in 1993 in 'n motorongeluk sterf, het sy weduwee sy aandele geërf.
Elke aandeelhouer bly tipies verbonde aan die een of ander kant, óf die kant wat verband hou met Arthur T. óf met Arthur S.
Evans het egter jare lank gestem met die kant van die familie van Arthur T.
Toe verander sy van plan.
Evans, wat net meer as 4 persent van die aandele van die onderneming besit en self 'n gedeelde kurator is vir nog 1,5 persent, het nie 'n versoek om kommentaar deur haar prokureur in New York teruggestuur nie.
In 'n regsgeding wat in April aanhangig gemaak is, word die oorskakeling in trou en wat dit meebring, aangehaal.
Die verskuiwing dui op die opkoms van die nie-werkende helfte van die Demoulas-gesin tot korporatiewe beheer en tevredenheid oor hul opgekropte lus vir kontant, het twee direkteure verbonde aan Arthur T. Daar is blykbaar onvoldoende aandag gegee aan die dryfkrag gedurende die dekade dat die bedryfskant van die gesin 'n paar van die winste van die onderneming herbelê het vir groei en oorlewing in 'n toenemend beknopte bedryf. "
Market Basket was die afgelope week meer as ooit in die nuus, maar die gevegte van die Demoulas -familie duur dekades terug.
Nadat George Demoulas in 1971 gesterf het, het Telemachus die onderneming voortgesit. Luidens regsgedinge het Telemachus al hoe meer aandele van die onderneming weggejaag van George se erfgename. In 'n regsgeding teen Telemachus deur kinders van George ' is Telemachus aanspreeklik gehou vir bedrog, omskakeling en oortreding van vertrouenspligte.
As gevolg hiervan het die erfgename van George 'n geringe meerderheid gekry, met 50,5 persent van die aandele van die onderneming.
Verskeie regsgedinge het die gesin deur die jare laat baklei, insluitend 'n wydverspreide stoot wat Arthur T. in die agterkant van 'n hofsaal na Arthur S. gegooi het.
Terwyl Arthur T. meer as vier dekades by Market Basket was, het sy neefs aan die mededingende kant van die gesin na ander gebiede gegaan.
Die adres van die rekord- en e -posadres van Arthur S. kom ooreen met Ten Mountain Capital, 'n firma in Newburystraat in Boston. Sy suster, Fotene Demoulas, is net 'n blok verder op Commonwealthlaan, 'n skoolhoof by die interieurontwerponderneming Fotene Design. 'N Ander suster, Diana Merriam, bestuur Merriam Vineyards saam met haar man, Peter, in die Sonoma -vallei in Kalifornië.
Gesinsgevegte het etlike jare lank stil geword tot in Junie verlede jaar, toe Evans se trouverandering 'n domino -effek veroorsaak het.
Arthur T. se kant van die gesin het die skrif op die muur gesien. In 'n redaksievergadering met The Sun het hy die verwagte raadsstem en '8220a voorafbepaalde aanranding genoem.
Nie een van hulle ken die kultuur van hierdie onderneming hier nie, en hy het daardie dag gesê: een van die min openbare opmerkings wat hy tydens die magstryd gemaak het.
Die Arthur S. -kant van die gesin alleen het in die voorafgaande 12 jaar meer as $ 500 miljoen ontvang na belasting op dividende, en dit is nie genoeg nie.
"As hulle my verwyder, " sê Arthur T., " watter boodskap is dit aan die onderneming? "
In ander tekens van wat die kant van Arthur T ' sien kom het, het een van sy twee direkteure, Charles Roazan, bedank slegs dae nadat hy verkies is, volgens 'n regsgeding. Sy plaasvervanger, William Shea, en Sumner Darman, die ander direkteur wat deur Arthur T. verkies is, het gesê dat hulle nie die volgende geskeduleerde vergadering kan bywoon nie.
Arthur S. ''s se aandeelhouers het aangekla en beweer dat Shea en Darman die vergadering doelbewus misgeloop het sodat die direksie nie genoeg deelnemers sou hê om te stem nie. Hulle het na bewering geweet dat Arthur T.
'N Regter in die hooggeregshof in Suffolk het beslis dat Shea en Darman dit moet bywoon.
Byna enige maatstaf het Market Basket groot sukses behaal toe Arthur T. die onderneming in 2008 begin het.
Verkope het gegroei van net minder as $ 3 miljard per jaar tot meer as $ 4 miljard, het Arthur T. verlede somer aan The Sun gesê. Die aantal werknemers het gegroei van 14 000 tot wat nou 25 000 is.Hy het 'n gewilde program vir winsverdeling van werknemers gehou en Market Basket by die basiese beginsels gehou: geen webwerf nie, en selfs nie selfreëlings soos ander supermarkte nie, want Arthur T. het gesê dat hy 'n mens op 'n mens wil wag . "
Die sukses kom ook op 'n kritieke tydstip. Verlede somer het Stop & amp Shop aangekondig dat dit al ses sy New Hampshire -winkels sluit, en Shaw 's het gesê dat dit ses winkels in New Hampshire en ses ander in Massachusetts en Rhode Island sal sluit. Terselfdertyd onderneem die gewilde goedkoop kruidenierswinkel Wegmans na die Boston-omgewing, insluitend 'n winkel in Burlington wat beplan word om hierdie herfs oop te maak.
Maar die ander kant van die Demoulas -familie en hul geassosieerde direkteure in die direksie het anders gevoel. Hulle het gesê Arthur T. is openlik uitdagend en#8221 van die direksie, het 'n " -diktatoriese " bestuursfilosofie, het inligting van direkteure weerhou, winsmarges laat erodeer en onwettige saketransaksies aangegaan met 'n maatskappy wat sy vrou en broers besit -skoonma.
In 'n vergadering van 2009 het hy na bewering aan direkteure gesê: "My styl is om nie na hierdie raad terug te keer en toestemming te vra nie. Ek gaan dit doen. "
By 'n ander vergadering, in Augustus 2012, het dit gelyk asof hy nie aan die direksie verantwoording moes doen nie.
"Daar is nie twee nie. Daar is nie drie nie. Volgens die notule van die vergadering is daar nie vyf nie. Daar is slegs een baas in die onderneming. "
In Julie 2013, by die eerste vergadering van die direksie nadat meerderheidsbeheer van hande oorgeskakel het, het soveel as duisend Market Basket -werknemers en ander ondersteuners 'n pad geloop wat na die Wyndham -hotel in Andover, waar die vergadering gehou is, gelei het om hul steun te toon vir Arthur T.
Arthur T. het 'n vergadering van meer as 12 uur oorleef toe die direksie besluit om nie oor sy uitvoerende hoof te stem nie. Die Arthur S. -kant van die gesin het egter steeds die bestuur beheer, en meer veranderinge sou kom.
In Augustus het die direksie gestem om 'n spesiale dividend van $ 300 miljoen vir aandeelhouers goed te keur, 'n besluit waarteen Arthur T. streng gewaarsku word. Die direksie het ook gestem om twee van die drie trustees te vervang wat toesig hou oor die gewilde plan om jare lank wins te maak vir werknemers van die onderneming, en het 'n uitvoerende soekfirma aangestel, 'n teken wat baie gesien het as 'n voorloper van die verwydering van Arthur T. 's.
In nog 'n regsgeding het Arthur T. sy neef gedagvaar en beweer dat die dividend van $ 300 miljoen en ander stemme deur die direksie ongeldig was omdat een van die onafhanklike direkteure, Keith Cowan, vroeër een van die direkteure was wat deur Arthur S gekies is. 8217s kant.
Die regter het die kant van Arthur S., en die dividend en ander stemme is toegelaat.
Voorspelbaar sou nog regsgedinge nog kom.
In April het Arthur S. ' se kant van die gesin die twee direkteure wat deur Arthur T. Dae later het die direkteure, Shea en Terence Carleton, 'n eie regsgeding ingedien en gesê dat hulle sedert die samestelling van die direksie in Junie 2013 verander het toe hulle skielik in die minderheid was.
Die verwydering van Arthur T. Dit het sy eie domino -effek gebring: Twee ander bestuurders is ook afgedank, en sewe bestuurders met 'n gesamentlike 277 jaar saam met die onderneming het uit protes bedank.
Op 20 Julie is agt jarelange werkers met 'n gesamentlike 280 jaar by die onderneming afgedank vanweë wat die nuwe mede-uitvoerende hoofde van die ketting noemenswaardige optrede gehad het wat die onderneming benadeel het en daarom Market Basket se vermoë om daar te wees in gevaar gestel het. kliënte. "
Nou, Arthur T. ' se kant maak 'n toneelstuk om die mededingende kant van die gesin uit te koop. Dollarsyfers is nie bekend gemaak nie, hoewel die direksie gesê het dat dit die aanbod ernstig oorweeg.
Daar is nog 'n manier waarop Arthur T. en sy span weer beheer kan kry. Iemand soos Evans — kan weer van kant verander.
Violet Baudelaire The Invincible and Unimitable Inventor Digital Exclusive Netflix
Violet in die Netflix -reeks.
In die 2003 Multi-Voice opname van Die slegte begin, word sy uitgespreek deur Tara Sands. ⎢ ]
In die filmverwerking word sy vertolk deur Emily Browning.
In die videospel word sy uitgespreek deur Emily Browning.
In die TV -reeks word sy gespeel deur Malina Weissman.
Haar naam Violet is gekies omdat dit Brits klink en Daniel Handler wou die toonsetting van die reeks dubbelsinnig maak Violet is 'n redelik Britse naam Klaus is 'n redelik Duitse naam Sunny is 'n redelik Amerikaanse naam, en Olaf is 'n redelik Skandinawiese naam, en dit skep 'n mate van verwarring. ⎣ ]
Haar van Baudelaire kom van die digter Charles Baudelaire wie se bekendste werk is Die blomme van die bose, 'n siklus van gedigte wat vreeslike omstandighede bespreek en skoonheid daarin vind. ⎣ ]