Peterjasie Patriot #109
Ek is nog steeds op soek na ou tradisionele Suid-Afrikaanse resepte wat vernoem is ne beroemde persone, plekke of gebeurtenisse, soos bv. Hertzog koekies en Generaal Smutskoekies. Ek het al 'n paar gekry maar nie genoeg om in 'n boek saam te vat nie. In die resepteafdeling hieronder plaas ek nog 'n paar sulke resepte. Dankie aan diegene wat alreeds bydraes gemaak het. As jy dalk so 'n resep het om by te dra stuur dit aan my per epos.
Besoek Perkal en word aangenaam verras! Klik Hier
Na aanleiding van my webwerf naam - Peterjasies - ontvang ek die volgende van Hannes Cilliers: Ek het eens op 'n tyd onderstaande geskryf toe êrens op 'n poslys verneem is na die betekenis van die woord "fieterjasie". Dalk kan jy "f" deur 'n "p" vervang en dit op jou webwerf gebruik vir 'n stukkie humor.
Fieterjasies? Ek weet al dekades wat dit is. Hier in die vyftigerjare van die vorige eeu, toe ek so al om die hawerklap die trein moes haal Bloemfontein toe ter wille van hoghere geleerdheid, beland ek op 'n dag op die melktrein tussen Villiers en Bethlehem saam met 'n man wat beweer het hy kén fieterjasies.
So 'n spitsbaardjie, deurmekaar hare en 'n rooi neus. Hy sit kiertsregop in die middel van die treinbank. Kyk voor hom uit, sprak geen sprook nie en steur hom nie aan die studenterumoer om hom nie. So af en toe raak hy eensklaps gespanne, staar stip voor hom uit en dan - skielik - gryp hy hier voor hom in die lug soos iemand wat 'n vlieg vang. Dan knel hy sy hand styf toe dat sy kneukels spierwit staan. Wat ook al in daardie vuis was, moet dood wees.
Ná so 'n paar minute verstar sy lyf weer, sy oë flits heen en weer, en sy hand skiet uit soos 'n verkleurmannetjie se tong. Die vuis word gemaak, spierwit.
"Oom, wat dóén jy?" vra een van die eerstejaars toe almal al bars van nuuskierigheid.
Die spitsbaardjie bewe so 'n slaggie. Toe die ou begin praat, had hy g'n tand in sy mond nie. "Ek vang fieterjathies,' sê hy.
Dis baie lank stil voor die eerstejaar huiwerig vra: "Fieterjasies? Hoe lyk 'n fieterjasie?"
Die spitsbaardjie wip weer wild, die hand skiet uit en gryp voor hom in die lug.
"Ek weetie, ek het noggie een gevang nie..."
Weereens het ek lekkerlees Afrikaanse artikels deur onder andere Estelle de Bruyn en Annelie Botes en Des Erasmus, ek is seker julle sal dit geniet! Ook is daar 'n insiggewende artikel deur Dr. S T Potgieter
Eers Hansie Cronjé en nou Bob Woolmer. Ek het al lankal die idee in my agterkop dat Hansie se ongeluk dalk nie 'n ongeluk was nie, en nou Bob ook. Hoe is dit dan dat geld en beroepswedders so 'n groot rol in sport speel deesdae. Met Bob se dood word daar ook wedstrydknoeiery genoem. Is geld dan deesdae so belangrik dat menselewens nie meer tel nie? Dalk moet mens jukskei begin ondersteun!
Ons staar alweer 'n groot verhoging in die brandstofprys in die gesig. Dit maak al hoemeer sin om te kampeer met vakansie. Dis goedkoop, gesellig en basies al waarvoor jy hoef te begroot is die brandtsof. En jy hoef ook nie so ver te ry nie, meeste van ons het kampeerplekke in die omgewing! So pak daardie tent en laat waai!
Meeste van ons het diere "kinders" in die huis. Ons kry hulle as klein wollerige bondeltjies, hulle word groot, oud, en eendag moet ons aan hulle vaarwel sê. Dit het onlangs 'n vriendin van my, Nandi, oorgekom.
Hier is wat sy skryf:
Een middag in 1992 kom sy my lewe in. 'n 6 weke oue bondeltjie wol. In 'n massiewe grote boks. Jy moet haar amper soek in die boks. Ek tel haar uit die boks en dadelik trap daai ou pootjies haar trappe diep in my hart.
Net daar het 'n jare lange verhouding van byna 14 jaar begin. Sy kry haar naam. Tjombie.
Ek dink, sjoe, hoe gaan ons deur nagte se wakkerlê kom met tjank en mors in die huis! Ons sit haar in haar boks die eerste nag en ons ander hond Robbies gaan lê voor haar en ons het nie van Tjombie geweet nie. Sy het geslaap.
Nie een keer het sy in die huis gemors nie. Sy het gevra om uit te gaan. Sy was die maklikste babatjie om groot te maak ooit.
So het sy groter geword. Deur haar ou lelike langbeen stadium en toe net mooier en mooier geword. So 'n volmaak geskepte wesentjie uit God se Hand!
As sy wil gaan stap en sy sien ek trek my skoene aan, spring sy op en af en die hele ou lyfie swaai omtrent in die rondte van vreugde. Sy was so lief vir stap. Dan hardloop sy sommer sulke ver ente voor my uit. As ek uit haar sig is, draai sy om, stap tot waar sy my sien en as sy sien ek kom nog, spring sy weer om en dan hardloop sy verder. So het ons kilometers ver gestap.
Van die werk smiddae, kom haal sy my by die motor en dan "perdjie" ons huis toe. Sy spring omtrent soos 'n perd op en af. So bly haar "mamma" is tuis.
As sy haar vir jou gewip het as jy iets gedoen het wat nie na haar sin is nie, kry jy die vuilste kyk denkbaar. Sy gaan staan stil en gee jou so 'n dwars kyk voor sy stert in die lug wegstap. En moet dan nie probeer witvoetjie soek nie, sy het haar gewip en sy sal besluit wanneer sy weer iets met jou te doen wil hê. Sy ignoreer jou geheel en al.
So stap die jare ongesiens aan en my ou kinnerkie word ouer. Haar ou bekkie word grys. Die stap is nie meer so flink nie. Sy is gewillig, maar die vlees is swak. Die ou magie swel boep en die veearts doen bloedtoetse en word bevestig daar is 'n lewerdefek. Sy is nou op pilletjies om die pyn ligter te maak. Sy begin blaf en tjank en dan ruk die hele ou magie.
Ek het dadelik gesê, as dit ooit moet gebeur, moet ek asseblief nie die een wees wat haar moet neem om te laat uitsit nie. Iemand moet haar tog net neem. Maar my grootste gebed was dat ek net een oggend moet opstaan en sy is weg. Die Here moet haar asseblief tog net in haar slaap neem as Hy haar nodig het in sy Koninkryk.
My hart skeur vir my ou kinnerkie. Sy wil nog gaan stap smiddae, maar ons kom nie meer ver nie, dan sak sy neer en moet ons eers rus. Sy wag smiddae vir my tot ek van die werk kom en sodra sy my motor sien om die draai kom, hardloop sy met daai ou moeë beentjies ondertoe en so stap ons met haar oumenslyfie boontoe. Sy doodmoeg as ons bo kom. Dan moet sy eers rus.
En intussen begin sy al hoe meer blaf en tjank, veral bedags en begin die mense langsaan irriteer en hulle kon haar nie meer hanteer nie. Op die oggend van 12 Julie 2006 bel my man my, Tjombie tjank en blaf so, ek moet asseblief iets gaan doen. Ek neem haar veearts toe en die dokter sê vir my ek moet nou besluit of ek haar maar nie liewer permanent aan die slaap wil laat sit nie. Tjombie is moeg ... Daar staan ek met daai ou ronde vet lyfie in my arms en die ou lekkies aan my hand en ek moet besluit oor die lewe van die grootste geskenk in my lewe ooit. Hoe doen mens dit!!! Wat is nou die belangrikste? Tjombie of ek? Ek het net deur die trane vir hom gesê doen wat gedoen moet word!!!
Die dag wat ek gevrees het, breek uiteindelik aan. Vandag het my maaikie my verlaat en is sy na 'n plek waar geen meer pyn en ongerief is nie. Dit is noual amper 14 jaar dat sy 'n deel van my lewe was en ek gaan haar vreeslik mis. Dankie vir haar vir die aangename herinneringe, die lewe gaan leeg wees sonder haar!!!
En toe was ek die een wat daar staan in die ondersoekkamer van die veearts toe hulle haar wegneem om haar nooit weer vas te hou nie. Om haar nooit weer te sien nie.
Ek mis haar vreeslik. Ek huil my dae en nagte om. Haar plekkie is so leeg. Ek hoor haar voetstappies. Ek hoor haar hoe sy die deure oopstamp as sy uit was. Ek voel haar. Ek mis haar so verskriklik! Hoe hanteer mens hierdie seer hier diep binne jou? Hoe "cope" mens sonder daai ou brakkie wat jou lewensbestaan was? Sy was nie net 'n hond nie ...
Tjombie se addendum:
Moenie my te veel mis nie
Die uitsig van hierbo is asemrowend
My herinneringe wat in jou hart is
Sal jou troos terwyl ons apart is
Tot jy van my weggeneem is, was jy 'n plesier, vriend, vertroueling en maat!
Ek sluit met die volgende wat ek in 'n kaartjie van die veearts gekry het:
As julle 'n soortgelyke ervaring meegemaak het, stuur gerus vir Nandi 'n epos.
Klik hier om die bladsy te sien wat ek vir Tjombie gemaak het
Siembamba en Vat jou goed en trek, Ferreira
'n Rukkie terug wou ek mos meer uitvind oor die oorsprong van Siembamba. Na vele navrae kry ek toe net soveel verskillende verklarings, lees meer hier daaroor. Die anderdag kry ek toe ook in my epos iets oor doe liedjie Vat jou goed en trek, Ferreira. Nogal heel interessant, ek plaas dit hier. Maar voor ek dit hier plaas, ek gaan van die veronderstelling uit dat enigiets wat op die internet rondswerf is tog alreeds deur soveel mense gesien dat kopiereg lankal nie meer van toepassing is nie. As die skrywer dus 'n probleem het dat ek dit plaas, laat my weet en ons kan daaroor praat.
Maar wat van Ferreira wat moes trek? Na 'n jarelange soektog na die oorsprong van die liedjie stuur mev. Marianne Jooste van Orania aan my die volgende inligting wat sy raakgeloop het in hulle biblioteek. Daar is 'n boek met uittreksels uit Die Boervrou - 'n tydskrif wat in die twintigerjare van die vorige eeu verskyn het. In die Oktober 1926-uitgawe verskyn die volgende verstommende inligting onder die titel Liedjies uit die vergetelheid gehaal:
'Ons lees verlede week in die Sunday Times van die dood van mev. Annie Molony, die skryfster van Vat jou goed en trek, Ferreira.
'Mevr. Molony het 84 geword, was die moeder van 20 kinders en was die eerste vrou wat saans by feestelikhede klavier gespeel het in Johannesburg, 40 jaar gelede.
'Toe sy eers in Suid-Afrika gekom het, was sy tuis by 'n ryk boer, mnr. Van Aardt, in die distrik Somerset-Oos.
'Naas Van Aardt het Ferreira gewoon - sy bynaam was "Hoepelbeen", omdat sy een been korter was as die ander. Van Aardt het Ferreira se plaas vir kontant gekoop, maar kon hom nie beweeg om dit te verlaat nie! Dit was later 'n grap deur die hele buurt en Van Aardt was verleë oor die plaery van die bure. Toe het Annie Molony en Ada van Aardt (dogter van die ryk Van Aardt) 'n plan gemaak.
'Ada het Vat jou goed en trek, Ferreira, ens., geskrywe en mevr. Molony het die musiek daarop gemaak. Toe nooi hulle die hele buurt na 'n dans - almal was daar, ook die Ferreiras.
'Mevr. Molony het die liedjie gespeel en gesing - almal het die grap begryp en die vrolike deuntjie gou geleer en hartlik meegesing.
' "Hoepelbeen" het in woede die dans verlaat en vroeg volgende dag toe die Van Aardts opstaan, sien hulle hoe trek die stofwolke op Ferreira se plaas! Ferreira en sy "goed" was besig om te trek, daartoe gedwing deur die deuntjie wat hulle in die lewe geroep het.
Ons is tog alte bly om verder in die verhaal te lees dat toe mev. Molony wegtrek uit die distrik het Van Aardt vir haar £1,000 persent gegee!'
Regs klik hier om Nuusbrief nr, 18 af te laai. Die brief bevat nuus artikels, beleggingsmoontlikhede, studiebeurse, vakante poste en nog baie meer.
Tyd: 11h30 vir 12h00
Plek: In die bosveld atmosfeer van Zoetendal in die Pelindaba vallei, 20 km. buite Pretoria. 012-3719256
RSVP: Anastasia Theron 073 059 43 42 - anastasia@blankeekonomieseforum.org
Daar is 120 studie beurse beskikbaar vir wit studente wat in Ingenieurswese of studeer of wil studeer of voltydse na-uurse studie wil onderneem.
Punte moet ten minste 50% wees.
Kontak dringend vir Nerina Begg - beggn@escom.co.za
Escom Skills and Talent Management bestuurder
Escom Holdings Company.
Faan Harris was die konsertinaspeler en leier van die Vier Transvalers. Die Vier Transvalers het bestaan uit Faan Harris, Frans Ebersohn, Bossie Bosman en Piet Bosman. Faan het ook saam met ander musikante plate gemaak naamlik Faan Harris en sy Kêrels en Faan Harris en sy Boslansers. Manie Bodenstein was ook ' Kêrel en het konsertina op een van die opnames gespeel! Fotos van Faan Harris is besonders skraps en al wat beskikbaar was is 'n foto van Faan met die Vier Transvalers. Die gehalte van die foto is ook nie van die beste nie maar besonder interessant. Klik hier vir 'n foto.
'n Rukkie geled stuur Emelda vir my 'n respteboek, onder andere ook vir grootmaat respte wat baie handig te pas sal kom vir kermisse ens. Regs klik hier om die boek af te laai. Baie dankie, Emelda
WARM tuisgebakte witbrood, vars uit die oond met regte egte geel plaasbotter wat so smelt - dis waarvoor ek nou lus is.
Ja, ja, ja. Ek weet dit is nie die gesondste van kosse nie. Ek besef terdeë dat 'n volgraanbrood baie meer vesel bevat wat goed is vir 'n mens se binneste en ek onthou van my cholestrol wat eerder tevrede moet wees met vetvrye vaal margerien as botter, maar ai, so eenkeer elke dan en wan behoort 'n mens tog seker ook na die vleeslike genot om te sien en vir 'n wyle vergeet van die omtrek van jou middel of jou cholestrol vlakke.
Ek het al hoeveel keer probeer om self brood met suurdeeg te bak, maar dit nog nooit reggekry nie. Dis kluitjie, dit wil nie rys nie en telkens beland dit in die asblik. Dis so sleg dat selfs my honde hulle koppe in weersin wegdraai en stert tussen die bene wegsluip as ek dit vir hulle aanbied.
Nou die naweek op Otjisazu het ons weer die heerlikste tuisgebakte brood geëet. Net so, brood en botter, sonder konfyt of kaas of ander soet of sout smeersels. Die baasbaksters sê almal dit is heel eenvoudig. Meel, water, sout en suurdeeg en daar het jy dit, maar glo my vry, dis nie so maklik nie.
Gesondheidbroodjies waar 'n mens net al die bestandele meng en in 'n gesmeerde broodpan gooi, kry ek reg, maar die perfekte witbrood ontwyk my.
Net hoe belangrik brood in ons lewens is, blyk uit die belangrike rol wat brood in ons idiomatiese uitdrukkings en gesegtes speel. Dink maar aan uitdrukkings soos: werp jou brood op die water; met iemand brood breek; om den brode; die een se dood is die ander se brood; wie se brood 'n mens eet, dié se woord 'n mens spreek; kla met die witbrood onder die arm; 'n mens kan nie van brood alleen lewe nie; broodnodig; mooibroodjies bak en jou brood in die sweet van jou aangesig verdien.
Christene bid al vir meer as 2000 jaar: "Gee ons vandag ons daaglike brood", wat wys net hoe belangrik brood vir die mensdom is.
Brood is een van die oudste voorbereide kossoorte van die mensdom en die grotbewoners wat in die neolitiese steentydperk geleef het, was glo die eerstes wat dit reggekry het om 'n brood aanmekaar te slaan. Soos die geval met braaivleis, is dit nie bekend of hulle dit per ongeluk reggekry het en of dit 'n paar eksperimente was wat uiteindelik die ding gedoen het nie. Die Sumeriërs het plat garsbrode gebak en die Egiptenare het so lank terug soos 12 eeue voor Christus brood gebak dat die meel sulke wolke staan. Hulle was ook die eerstes om suurdeeg by te gooi wat die brode laat rys het.
Pizza, tortilla, baguette, pita, pretzel, naan en roti is almal maar blote variasies van die oer-oue bekende brood.
Nou wonder ek so by myself, as ons grotbewoner voorsate en die inwoners van die antieke wêreld, mense wat nie oor broodpannetjies of oondskottels, elektriese stowe en temperatuur gereguleerde oonde beskik het nie en boonop aangewese was op 'n oop vuur, dit kon regkry, wat is fout met my?
Dit is skrumtyd vir verbroude geleenthede
met vergunning van Des Erasmus - Republikein
DANA Niehaus sal vir my die vader van boerekrieket bly. Dis nou die Dana wat in die eerste na-oorlogse jare as sportomroeper by die destydse SAUK in Suid-Afrika opgetree het.
In die dae van Boer en Rooinek het hy die gevaarlike terrein betree en as kommentator in Afrikaans opgetree vir die tradisionele sportsoort van die Engelssprekendes. Dit was die dae toe Ken Viljoen die enigste verdagte Afrikaanssprekende in Suid-Afrika se nasionale span was. Deesdae wemel dit.
En lig die hoed vir die De Wet-kêrel van die Leeus (Lions) wat Gerald de Kock se vrae onlangs op Engels in 'n suiwer Afrikaans beantwoord het.
Deesdae wemel dit van goeie omroepers wat die boodskap in Afrikaans oordra.
Fanie de Villiers is 'n uitstekende aanbieder van BVP en Jeremy Fredericks het nie sy gelyke wanneer dit by padlangse Afrikaans kom nie. ("'n Span wat sulke vrotsige krieket soos Pakistan speel, hoort nie in Wes-Indië waar om die Wêreldbeker meegeding word nie.").
Maar eers terug na Dana wat die jong boertjies met sy uitsendings op die krieketvelde gelei het. Niel Adcock was 'n blitsbouler in die Suid-Afrikaanse span. In sy aanloop tot sy eerste aflewerings in 'n
toetswedstryd het Dana dit dan so beskryf: "Daar kom Niel Adcock met die rooi pampoentjie in sy regterhand uit die kombuisdeur aangestorm".
Afrikaans het pragtig bygehou namate krieket die kulturele grense van sport oorgesteek het. Dink maar aan veldwerkposisies soos grenswag, verneukhalfby, dekpunt, goëlbal en 'n bal wat aapstert maak. Middebaan bly ook 'n mooie. En hoe lekker klink treftempo nie vir die pas waarteen 'n kolwer lopies
Nou dreig alles weer om deurmekaar te vloei. Dit is nou met die stortvloed sport wat ná 'n maer voorjaar op die kassie aangebied word. Daar word nie meer soos jare gelede elke dan en wan in die landerye of onder doringbome met bloudraad as lugdrade vir draradio's na kort uitsendings geluister nie.
Nee, die verloop van die spel in verre lande word in die gemak van 'n voorkamer bal vir bal of drie vir drie gevolg. Die wêreld word in 'n klein vierkant van die TV-skerm saamgepers: Ierland, Frankryk, Engeland, Wes-Indië, Australië en Suid-Afrika. Met die druk van 'n knoppie word van een vasteland na 'n ander oorgewip of die see van eiland tot eiland oorgesteek.
Vat nou maar die afgelope naweek se sport op die kassie. 'n Lewensmaat met sterk klem op produksie het uitgewerk. As al die sport van Vrydagoggend voordag tot werktyd Maandag op bande opgeneem en saam ingepas sou word, sou deurlopend van Vrydagoggend tot Maandagoggend sonder slaap sport gekyk kon word.
En dan was dit feitlik net rugby en krieket met so 'n hier en daar 'n steelgleufie vir tennis of iets anders.
Dis genoeg om met enige man se kop te smokkel.
Buurman Joe kla immer oor sy swak oë. Selfs dit het hy in 'n bate omskep deur nie meer op die betaalkanaal in te teken nie. Nou kom kyk hy altyd by my as buurman. Twee goed is opvallend. Sy kuiertjies word so ingepas om 'n etensuur mooi in die middel te kry. Die tweede is dat hy glad nie so sleg sien as wat hy voorgee nie. Hy neem die fynste detail waar. Ewe waar is dat sy sportsoorte hom deurmekaar gemaak het. Namate die spanning styg, gesels hy met die omroepers en die spelers.
Nou die aand laat val 'n veldwerker in krieket die bal.
"Skrum daar," sê ou Joe.
'n Bal of twee later hardloop twee kolwers teen mekaar vas. "Accidental off-sides," skreeu die ou.
Die omroeper praat van hoog en suiwer (vir 'n doelskop).
"Ses van die beste," kuier hy saam.
Dan kondig 'n Engelse omroeper 'n waterdrinkery met "drinks" aan. "Kan jy dan nie hoor wat die man sê nie," sê-vra my buurman terwyl hy vertrouend in die rigting van die wynrak knik.
Dit gaan nog lank wees voordat hy uitgekuier gaan wees, want Wimbledon, Pro 20 se Wêreldbekerreeks, rugby se Wêreldbekerreeks, motorwedrenne en veel meer moet nog onder oë gekry word.
Geleenthede kom wanneer tennis se kishoue met ou Joe se "rooi kaart!" begroet gaan word.
Maar hy sal moet leer om sy eie spanning te verwerk. Ek is nie sy omroeper nie. Kom senuwees se breekpunt gaan sit hy in die kombuis by die kan en moet ek uit die voorhuis vir hom skreeu wat op die veld gebeur. Hy kry glo nie die spanning verwerk nie.
Dan stap hy laataand huis toe met sy afskeidswysheid: "Van sit en staan word min gedaan."
'n Tyd terug speel ek orrel by die krematorium. Laaste groet aan 'n ma met 3 kinders. Vigs. Manloos, geldloos, moederloos. Met net st. 6 was haar werksmoontlikhede skraler as die winterwind. Haar liggaam was haar geleerdheid. Om den brode. Ter wille van haar kleine kinders.
Dis maklik om te sê sy het ander keuses gehad. Sy kon vloere skrop in Shoprite, rose smous. Biljette uitdeel; bedel. Sy kon seker, maar hoe sal ons weet?
As mens by baie begrafnisse speel, raak jy hard. Jy is net die orrelis. Maar soms is daar 'n begrafnis wanneer 'n brandhartseer deur my sny. Soos dáárdie dag. Terwyl ek my mineurpsalms aan die vrou opdra, wonder ek of sy regtig verkeerd gedoen het. Dis maklik om te sê: "Gaan heen en sondig nie meer nie." Maar waarheen? Soms raak mens so sonblind en gedonkieklap terwyl jy teen die opdraand beur, dat jy 'n afdraai miskyk. Dan loop en loop jy net, al weet jy jy is op pad Sodom toe.
Só is die diens verby. Terwyl die mense uitloop, speel ek So deep is the night. Toe ek buite kom, is die begrafnisgangers weg en die predikant is besig om sy motor oop te sluit. Ek keer hom voor.
"Dominee," en ek kyk hom waterpas, "presies wát is sonde nou eintlik?"
Nodeloos om te sê, kom hy met 'n katagismiese rympie vol liturgiese woorde wat g'n sin uitmaak. Van krone, trone, regterhande, smal en breë paaie. Van redding, verlossing, belydenis. Klink of hy 'n referaat lewer. En net daar in die twaalfuurson erg ek my amper 'n beroerte. En die engel van tongbewaring vlieg weg uit my mond.
"Dominee," en ek steek tartlik 'n sigaret aan, "jy's mos geleerd genoeg om te weet jy praat nou die grootste bondel str--t op aarde. Of hoe?"
Ek dog die man van die kleed byt my. Waar tel ons daar voor die krematorium 'n stry der strye op. Want sy onbuigbare uitspraak is dat die afgestorwe vrou hel toe is, tensy sy haar op die laaste sekond bekeer het. En dat ek – sou ek op pad huis toe in 'n ongeluk sterf sonder om my opinie te verander – óók in die hel sal brand. Ek het my derde sigaret onder my skoen vermorsel en gery sonder om te groet. Voordat daar 'n bloedklont deur my kop skiet.
Al wat ek wou hê, was dat hy my help sorteer: Wat ís sonde? En: Wanneer is iets Godswil en wanneer is dit mensewil? Dis sulke eenvoudige sake wat kerkgangers uitgespel wil hê. Of altans só dink ek. Praktiese doengoeters wat ons agter ons lessenaars en kospotte en stuurwiele kan toepas sodat ons nie bloedvergiftiging optel omdat ons ons ooreet aan die slegte vrugte van die gees nie.
Maar van Sondag tot wyksbiduur tot Pinkster word ons ingedril oor ons sondige natuur en verwerplikheid; hoe ons verdien om met een Godsklap platgevee te word. Seilende adders. Lasarusse wat die krummels oplek. Koningskinders – voorwaardelik - want wee jou, of jy land in die vagevuur waaruit jy nóóit kan ontsnap nie. God hét jou lief, maar … maar … maar. Soos gee met die een hand en gryp met tien ander.
Of verstaan ek die meerderheid van kanselboodskappe verkeerd?
Indien wel, moet die kanselmeesters die werfbesem vat en blare ophark; seker maak hulle preke is verstaanbaar. Nie net clichés wat in melodramatiese sirkels voorgedra word nie. Sodat 'n st. 6-mens ook kan begryp. As 'n kanselmeester nie dáár kan bykom nie, hoort hy van die kansel af te klim en te oefen tot hy sy rug na alle kante toe kan buig. Dan sal die kerk nie leegloop nie. En ek, en baie ander, sal nie gedurig holrug koes voor die sweep van God wat van die kansel af agter ons hakskene geklap word nie.
Ek staan by my krematorium-argument: 'n Liefdevolle God sou verstaan het waarom die ma van drie gedoen het wat sy het. Nie goedkeur nie, maar verstáán. En as Hy verstaan het, hoekom sou Hy haar vagevuur toe stuur? Maak vir my min sin.
Só laat ek dit dan nou aan die geleerdes, ongeleerdes, skrifgeleerdes, Fariseërs en dissipels oor om my kopbeen met die werfbesem te vergruis as hulle wil.
Die jakkals die draai, die jakkals die swaai,
die vaalhond die gryp hom dat die hare so waai.
Daar onder, onder in Seekoei se vlei,
daar het die vaalhond vir vossie gekry.
DIE 1916 BAVIAANSKLOOF VLOED: Oos-Kaap
Adina Joubert van Lydenburg, skryf:
"My oupa en ouma Terblanché en hulle sewe kinders het in die westelike deel van die Baviaanskloof gewoon. My oom Hans het ongeveer 23 myl laer af in die kloof by Kleinpoort by sy neef Robert Cambell gebly, om daar te kon skoolgaan.
Die nag van 5 Mei 1916 het vir hulle na swaar reën in die gebied in 'n nagmerrie ontaard toe die rivier afgekom het en omtrent die hele kloof vol water gestoot het. Mense moes na hoër gedeeltes vlug. Die Cambells het besluit hulle huis was veilig en het dus nie gevlug nie.
Nadat die water vensterbankhoogte bereik het, het die voordeur oopgebars en die Cambells het solder toe gevlug, maar hulle moes ook gou weer daarvandaan vlug. Robert het 'n tou aan die huis se skoorsteen vasgemaak en dit vandaar na die wildedruifboom gespan. Robert en my oom Hans het toe vir Robert se pa, sy ma en sy twee susters tot in die boom gehelp. Robert en oom Hans het toe hoër die boom ingeklim.
Die huis het kort daarna onder die water verdwyn en net daarna is die boom deur die geweld van die vloedwater omgeruk. Die Cambell ouers en die twee dogters is uit die boom geslinger en hulle lyke is die volgende dag gekry. Die twee seuns het oorleef.
Oom Hans het 75% van sy gehoor weens daardie nag se ontberinge verloor. Hy het in sy tagtigste lewensjaar die verhaal van daardie nag se drama aan sy neef, die skrywer P H Nortjé vertel. Nortjé het dit toe verwerk en 'n boek met die naam, Die wildedruif val geskryf.
Hierdie belhambraboom, of wildedruif, waarin die drenkelinge skuiling gevind het, het laer af in 'n sandbank vasgespoel, weer wortel geskiet en verder gegroei. Die nuwe spruit het 'n groot boom geword en staan vandag daar teen die pad, waar ook 'n gedenkteken opgesit is om die gebeure van 5 Mei 1916 in herinnering te roep."
Moeilike ou vrou in die hof omdat sy n blik perskes geteel het. "hoeveel perskes was in die blik?" vra die magistraat. "ses" se die vrou. "Dan vonnis ek jou tot ses dae tronkstraf". Van agter in die gehoor se haar man" sy het n blik ertjies ook gesteel!'
Ek ondersoek 'n klagte van 'n motplaag" dink die kêrel vinnig.
Die ou kyk af na sy lyf en sê: "Sulke klein bliksems!"
Nuusbrief 27 Maart 2007
So lekker om goeie terugvoer te kan gee.
Die President Kruger Kinderhuis se senior seunskamp was ook 'n reuse sukses! Dit is so lekker om met goed gemanierde kinders te kamp!....Raak nou heeltemal bederf!
Die seuns het die naweek so geniet - dat jou keel sommer toetrek van lekkerte! Vandat hulle Vrydagmiddag daar aangekom het was dit 'n fees vir hulle. Nadat hulle afgelaai het en hulle beddens uitgesorteer het was dit reguit damme toe! Ek dink die forelle het die grootste skok van hulle lewens gehad en as hulle nog leef - verdien hulle dit!!
Binne 'n oogwink kon jy net die oë sien uitsteek - besmeer van die modder en kleilat in elke hand (party het sommer 2 gehad) Toe is daar gejol, lekker lag so diep uit die keel met so nou en dan 'n pynkreet as die modder jou kolskoot tref!! Plastiekbaddens en sandput skulpe is vir bote gebruik. Vrydagaand moes hulle ook self vleis braai en soos gewoonlik was dit nou volgens hulle sommer "sha na na"! Natuurlik het die groot rammetjies gedeurnag met hasiemelk en lekkers! (goed "ge-pep" met al die suiker). Maar Saterdag oggend was hulle net na 5 buite om die plaas net weer gou so bietjie te verken!
Die oggend was vol watersport aktiwiteite maar die grootste lekkerte was die "Qads" en toe die fietse land was dit sommer feestelik!
Daar is "gespin - gejaag - broadies gekap en nog meer" ek het nie altyd die terme verstaan nie maar het aanvaar dat alles great is! Maar net toe hulle dink dat alles net lekker speel gaan wees kom die ontnugtering. "Kom manne julle moet leer potjiekos maak" Nou ja anders as met my generasie mans was hierdie manne heeltemal te vinde daarvoor. Vuur is gemaak - groente is voorberei - gebraai en gekook. En toe kom die "tafeldek" gedeelte. Daar verstom hierdie seuns my toe heeltemal. Met groot finesse is die tafels gedek en versier - te pragtig!
Be-oordeeltyd was die lekkerste - die potjiekos was heerlik, die senior seuns het die kos deel gewen en die juniors se tafel was definitief die mooiste gedek. Stoele was vir ons uitgetrek en vadoek oor die arm is ons met styl bedien . Daarna was dit tyd vir nagmars! Dit was donkermaan en ons het die hele plaas se ligte afgeskakel - die manne moes behoorlik kop en rigting hou in die stikdonkerte met net die stêrre as rigting. Ons vrouens wou hulle skrikmaak en het soos leeus probeer brul - maar wat 'n fiasko - ons het meer gelag vir die geluide wat uitgekom het as iets anders! Dit het hulle nogal 'n hele tyd gevat om die lantern te kon bekruip en die junior outjies het so bietjie "afgedwaal" en in die "Blackwattle bos" ingeloop! Maar Christo het hulle gou gaan "red" en so teen 11 uur was almal stokflou in die bed!
Sondagoggend was ontbyt - opruim - oppak en afsluiting van die kamp. Christo het die wenspan belowe dat hy hulle vir 'n jagtog sou neem - EN - dat elkeen 'n rooibok kon skiet! Toe ons die punte bereken sien ons dat die twee spanne GELYK-OP geëindig het !!
Nou ja - die lank en die kort daarvaan is dat 14 seuns nou op 'n jagtog gaan en dat 14 seuns elkeen 'n bok mag skiet! Arme Christo - hy gaan bankrot wees hierna! - Hy gaan hulle voor die tyd eers skietbaan toe neem om te leer skiet! en dit gaan ook 'n ervaring op sy eie wees. Die seuns was uit hulle velle!!!!
Ons sluit die kamp af met 'n dankbare gebed en loof en prys ons Vader vir die veilige en wonderlike kamp wat die kinderhuis seuns kon hê. Ons sê ook dankie dat HY so getrou is en dat hy in die mense se harte werk wat help om hierdie kampe moontlik te maak.
BAIE DANKIE weereens aan almal wat bygedra het.
Baie dankie aan almal wat bygedra het om die 2 oumense te help om 'n woonstel te kry. Hulle is in en ons het die noodsaaklikste vir hulle kon gee. Hulle kort nog baie meubels en huishoudelike artikels maar dit sal nog inkom. Hulle was ongelooflik dankbaar en kon nie genoeg dankie sê nie.
Slegte nuus daar is dat Tannie Martie Venter wat ons staatmaker organiseerder en werker daar is - baie siek is. Sy is aanvanklik verlede week opgeneem in die Hospitaal met nierversaking. Nadat daar toetse gedoen is het hulle gevind dat daar ook 'n gewas aan haar pankreas is en sy het ook nou geelsug. Sy is gister oorgeplaas na die Unitas Hospitaal vir verdere ondersoeke en behandeling. BID asb vir tannie Martie se spoedige en algehele herstel. Sy is 'n dierbare mens en 'n 2e ma vir my!
Die kinderhuis jeugkampe se fotos sal teen die einde van die week op die webwerf wees www.danvillehulp.co.za Gaan kyk gerus.
Verder het ons nou begin met die insamel van wintersklere en komberse. Maar enige ander klere en huishoudelike artikels is ook meer as welkom.
Kruideniersware bly maar 'n krisis. Help ons asb hiermee.
Daar is 'n paar kamers by die meisies wat "oorgedoen" moet word. Ons het borge hiervoor nodig. Onthou julle nog hoe lekker hierdie projek so 2 jaar gelede was? Hier is nou weer kans vir vriende, selgroepe, of besighede wat dalk 'n kamer wil mooi maak. Ek gaan môre kinderhuis toe - sal dan al die detail kry en met die volgende nuusbrief bekendmaak. Laat weet maar wie belangstel asb.
Dit dan vir eers die belangrikste nuus.
Sif koekmeel, bakpoeier, sout, suiker en gemmer saam. Klits eiers en suiker saam. Voeg melk by en klits goed. Voeg die gesifte droë bestanddele geleidelik by en meng goed. Voeg rosyne en geursel by. Verhit die olie in die kastrol en bak lepelsvol beslag daarin. Dreineer en rol in 'n kaneelsuikermengsel. Bedien warm of koud.
Klop botter en suiker tot lig en romerig. Voeg eiergele een vir een by en meng goed na elke byvoeging. Sif droeë bestanddele saam. Voeg geursel by die brandewyn. Voeg droë bestanddele om die beurt met brandewynmengsel by bottermengsel. Skud korente en gemengde skil saam met 'n bietjie koekmeel in 'n sakkie.Voeg by mengsel. Meng goed. Klits die eierwitte styf en vou in. Gooi in goedgesmeerde uitgevoerde pan. Sprinkel bietjie melk bo op om barste te voorkom. Bak 2½ uur by 180ºC. Plaas bruin papier bo op koek nadat dit 1 uur lank gebak het.
Skei eiwit en eiergeel. Klits die witte styf en die gele goed.
Smelt botter en roer die suiker en die eiergeel by. Sorg dat die botter nie so warm is dat die eiergeel gaar word nie.
Meng goed. Meng die droë bestandele. Roer dit so om die beurt met die melk by die botter-en-eiergeel-mengsel.
As alles gemeng is, roer die eierwitte by en laastens die vanilla.
Giet in gesmeerde, ge-oliede of gespuite pan.
'n Wynig kamferbrandewyn en kersfet uitgebrand en an di lippe smeer.
Ou Jonkmans koek
2 lb meel
1 lb fyn wit suiker
1 lb korente
1 lepel fet
½ lb fyn amandels
20 gestampte nageltjiis
1 gerasperde neut
1 télepel kaneel
1 télepel soda
amper 1 bottel melk
Meng bestanddele goed en bak 2 uur langsaam
Meng die meel en bier goed. Voeg 1 koppie kaas, die biltong en ui by en meng alles saam. Plaas dit in jou gesmeerde pot en bedek met die res van die kaas Bak tot gaar. Toets met 'n skoon mes of totdat hy onderkant mooi hol klink. Eet warm met plaasbotter en konfyt
Geskiedenis van oorwinnings
Miskien het jy al op 'n sekere tydstip in jou lewe of op 'n spesifieke dag sommer net moedeloos gevoel en gedink jy beteken nie veel nie.
Jy weet 'n mens fokus so dikwels op al die foute en mislukkings wat jy maak dat jy soms vergeet van al jou oorwinnings en suksesse. Ek wil jou aanmoedig om 'n sukses joernaal te maak.
Dis reg, skryf neer alles wat jy reeds bereik het en op trots kan wees. Oorwinnings wat jy behaal het in dalk moeilikste van omstandighede. Wanneer jy dan weer in 'n situasie beland waar jy moedeloos voel en wil tou opgooi, haal jy hierdie sukses joernaal van jou uit. Dit sal jou bemoedig en vir jou vertel van tye in jou lewe waar jy struikelblokke en probleme oorwin het.
Hierdie is die een geskenk wat jy vir jouself moet gee.
Wanneer jy begin om jou sukses joernaal te skryf moet jy sover terug op jou lewenspad gaan as wat jy kan dink. Dek al die areas in jou lewe.
Jy kan byvoorbeeld dink aan jou skooljare. Watter prestasies het jy op skool behaal. Miskien was jy klaskaptein. Of het jy hard geoefen en goed gevaar in 'n sportkompetisie. Dalk het jy hard geleer in 'n moeilike vak en bo verwagting goed gedoen. Miskien was jy gekies vir 'n klaskaptein of vir die leerlingraad. Waarvoor het jy 'n sertifikaat of beker gekry – kan jy nog onthou?
Nog 'n area is verhoudinge. Dink aan 'n wonderlike vriend wat jy gehad het – die goeie tye wat julle gedeel het. Of die meisie / ou waarmee jy uitgegaan en jy vir jouself gesê het:- WOW!! dis darem 'n fantastiese voorreg dat so 'n wonderwerk met my gebeur het! Dink aan 'n moeilike kliënt waarmee jy moes deel, en hoe suksesvol jy die netelige situasie hanteer het. Dink aan die komplimente wat jy al ontvang het – mense wat vir jou gesê het jy is bekwaam, oulik, interessant, slim, mooi en dis lekker om in jou geselskap te wees.
Dink aan jou werk. Die suksesse wat jy behaal het. Bevorderings wat jy ontvang het. Erkennings vir goeie werk gelewer. Die keer toe jy so hard moes werk en jy die taak met sukses voltooi het. Die keer toe die hoof jou ingeroep het om vir jou dankie te sê.
Skryf al die klein dingetjies neer – dis nie net die groot goed wat saak maak nie. Ek het jare terug 'n toesprakie gemaak waarvoor ek erkenning gekry en die mense gesê hoe hulle dit geniet het. Vandag as ek daaraan terugdink moedig dit my aan wanneer ek weer gevra word om 'n praatjie te hou.
Ek onthou toe ek destyds die eerste keer op die Suidwes Stadion in Windhoek rugby gespeel en die enigste drie van ons span gedruk het.
En so kan jy aangaan en al jou suksesse in die verskillende areas van jou lewe neerskryf, dit bêre en wanneer nodig haal jy dit uit en dit lees weer. Dit sal jou bemoedig, motiveer, aanspoor.
Hierdie beginsel gebruik sielkundiges (altans ek gebruik dit) om vir mense in terapie weer moed te gee wanneer hulle in die diepste van ellendes vasgeval sit en nie meer enige moed oor het vir die dag van môre nie. Te dikwels word in terapie gefokus op negatiewe en slegte ervaringe en word vergeet van 'n persoon se goeie en positiewe eienskappe en suksesse.
Deur herinner te word aan jou suksesse en oorwinnings skep jy 'n platform waarop jy selfvertroue kan herbou.
Ek wil jou graag aanmoedig om hierdie sukses joernaal vir jouself te skep. Dis 'n geleentheid om te gaan delf in jou verlede en die goeie en positiewe dinge in jou lewe op te diep.
Doen dit en jy sal verstom staan oor wat jy reeds bereik het. Jy is nie sommer 'n hierjy nie, jy is 'n skepsel van die Here wat hemel en aarde gemaak het.
Jou taak is om dit neer te skryf en uit dankbaarheid te leef vir die groot genade wat jy ontvang het om oorwinnings te behaal.