Die digitale tsunami. Wat 'n sinvolle term. Ek kan nog onthou hoe Nicolas Clasen in die herfs van 2013 'n uittreksel uit sy gelyknamige boek as 'n gaspos op Lousypennies.de aangebied het, en met hoeveel belangstelling ek die teks gelees het. En nou, ongeveer vyf jaar later, is die termyn terug. Hierdie keer praat L'Oréal-baas Jean-Paul Agon in 'n onderhoud oor die digitale tsunami, wat veral die Duitse Mittelstand sal wegspoel.
Die tsoenami is seker
Ek het by myself gedink: As so 'n ervare groepleier soos Jean-Paul Agon daaroor praat, dat die digitale tsunami uiteindelik gaan gebeur, sal dit beslis ook so wees. Of nie? Wel, ek weet nie. Die dom ding van tsoenami's is dat almal hulle gedurig waarsku en almal weet dat daar eendag iemand sal kom – maar wanneer presies, kan niemand dit presies sê nie.
Persoonlik glo ek dat die baie belangriker vraag is: wanneer presies is 'n tsunami 'n tsunami? Is dit die oomblik dat die reusegolf die land tref en alles vernietig? Of is dit eerder die oomblik wanneer die tektoniese spanning ver onder die see uitloop en die reuse-golf opbou?
Die golf het lankal gerol
Dus as ons saamstem dat 'n tsunami ver begin, ver op die oseaan, dan is die digitale tsunami reeds hier – en onstuitbaar. Die tektoniese spanning het dekades gelede opgebou, en op die laaste oomblik toe die vier GAFA's Google, Apple, Facebook en Amazon eenhoorn van miljard dollar geword het, is dit met volle krag ontlaai. Die golf het lankal gerol. En daar is niks wat haar kan keer nie.
Die digitale ghoeroes waarsku en vermaan
Aan die bopunt van die groot golf is 'n paar digitale goeroes soos Nicolas Clasen, Nico Lumma of Klaus Eck in hul bote, maar gegewe die blote krag van GAFA's, is hulle dikwels weinig meer as bultige neutedoppe. Hulle probeer om die dimensie van die reusegolf, die gevolge vir die mense, te beskryf. Hulle stuur desperaat hul waarskuwings aan wal.
Hier wonder die ou handelsmerke 'n bietjie dat die see vandag so ver is, maar dat hulle baie belangriker is – die daaglikse besigheid, wat so wonderlik is. Hulle hoor die radioboodskappe, maar hulle verstaan ​​nie die vreemde taal nie, behalwe 'n paar fragmente van woorde sonder 'n dieper betekenis: Digitaal. Verandering. Transformasie. Ontwrigting. Nuwe sakemodelle. Knnrkkss …
Wie betyds optree, wen. Miskien.
Gelukkig bevat die beeld van die tsoenami ook hoop. Onthou byvoorbeeld die Japannese kusdorp Fudai. Die burgemeester van die burgemeester is in die sewentigerjare as mal beskou, toe hy 'n groot beskermende muur gebou het – vandag word die man as 'n held beskou. Want in 2011, toe 'n tsoenami oor die kus van Japan gerol het, het die reuse-muur die plek en lewe van ongeveer 3000 mense gered.
Miskien is die versiende burgemeesters van vandag bestuurders soos Jean-Paul Agon, Matthias Döpfner van Springer en die drywers van die Otto-groep, wat al lank besef het dat die digitale tsunami onvermydelik alles wat nie betyds digitaliseer nie, sal vernietig. En dat dit nodig is om van die ou, eens suksesvolle modelle te skei: die Otto-katalogus. Van die Hörzu, uit Hamburger Abendblatt …
Branderplank in plaas van omgerol word
Uiteindelik wil ek uit die prentjie val: die bou van mure help nie teen die digitale tsoenami nie. Hy is te magtig daarvoor. Mure is in my persoonlike sin nooit regtig goed nie. In plaas daarvan gaan dit oor om deel te word van die tsoenami en seker te maak dat die GAFA's van die wêreld nie alles uit hulself maak nie. Maar jy moet ten minste die bopunt van die golf navigeer in plaas daarvan om deur dit gerol te word – en 'n plan te hê vir wanneer die reuse-golf land tref.
Aan die skrywer: Enigiemand wat die onderwerp van digitale inhoudbemarking en digitale transformasie behandel, kan Karsten Lohmeyer kwalik ignoreer. Die 45-jarige het jare lank as joernalis gewerk, die bekende media-blog LousyPennies.de gestig en o.a. 'n filiaal vir inhoudsbemarking van Deutsche Telekom. As konsultant ontwikkel hy deesdae ingewikkelde bemarkingstrategieë en implementeer hy sy gunsteling stokperdjie, groeihacking.