Laat ons almal ‘kragtig ... stry vir die geloof wat eenmaal aan die heiliges oorgelewer is’ (Jud. v. 3).” In die donker het ons teen iets gebots en ’n paar myl verder het die kar skielik ’n pap wiel gehad. en toe ons ystervarkpenne in die vergasser sien vassteek, het ons besef wat gebeur het. Daar word ook gedig oor onder andere die “onsienbare” vrou wat nooit haar kleinburgerlikheid kon ontsnap nie, behalwe deur haar leesgierigheid waardeur sy ten minste ’n alternatiewe ontvlugtingswêreld vir haarself kan konstrueer. ’n Voorbeeld hiervan is “Die oujongnooitante” (23) wat nogal herinner aan die tipe plattelandse oujongnooi-karakter wat in Mikro (die skrywersnaam van Fourie se vader) se Mattewis en Meraai of in PG du Plessis se Koöperasiestories voorkom: En ek het iets gehoor soos die stem van 'n groot menigte en soos die geluid van baie waters en soos die geluid van sterk donderslae wat sê: Halleluja! want die Here God, die Almagtige, het die koningskap aanvaar.