Waarom val eierstokke op druiwe? * Oor plante
Waarom val eierstokke op druiwe?
Druiwe is een van die kulture wat voorheen uitsluitlik suidelik beskou is. Maar nou word dit suksesvol verbou, nie net in die suide nie, maar ook in koeler streke. Maar in die suide en in die sentrum van Rusland, waar nou druiwe verbou word, ervaar tuiniers in werklikheid dieselfde probleme, insluitend die vergieting van die eierstok. Ons sal gesels oor die oorsake van hierdie baie onaangename verskynsel en hoe om die eierstok op druiwe te vermy of om hierdie verskynsel te stop.
Natuurlike eierstokke wat op druiwe drup
Biologiese versteurings in die blomstruktuur
Die oorhoofse massa van die bos groei te aktief tot nadeel van die gewas
Swak bestuiwing, gebrek aan stuifmeel
'N Gebrek aan vog in die grond
'N Gebrek aan voeding in die grond
Variëteite van druiwe
Koue en klam of warm en droë weer
Dus, die vrugbeginsel van druiwe verkrummel soms, wat uiters negatief vir die oes is. Daar is 'n massiewe vergieting van die eierstok op die druiwe, gewoonlik binne 'n week na die einde van die blom. Gedurende hierdie periode slaag die eierstok soms daarin om tot 'n waarde gelykstaande aan ongeveer drie of vyf millimeter te ontwikkel. Dikwels kan u blomme sien en werp voor die vorming van die eierstok of selfs knoppe.
Dikwels is die vergieting van die eierstok, knoppe of blomme nie katastrofies nie: beide die eierstok en die knoppe en blomme stort in klein hoeveelhede, en dit is 'n natuurlike proses om die vrag te reguleer deur die gewas wat deur die plant self uitgevoer word. Eenvoudig gestel: die druifplant bereken hoeveel bessies kan ryp word sonder om dit te benadeel, en laat die oorblywende eierstokke, blomme of selfs knoppe weg. Hierdie val van die eierstok word in alle kulture waargeneem en word veral opgemerk by vrugtegewasse, byvoorbeeld in 'n appelboom.
Maar soms val die eierstok regtig in 'n beduidende hoeveelheid, en dan kan u die alarm alarm maak en die plant duidelik onrustig in orde stel. Daar kan baie redes wees vir die massaverval van die ovarium by druiwe.
Om verskillende redes ontstaan ​​biologiese versteurings in die struktuur van die druifblom. Gewoonlik is dit virussiektes wat die vaatstelsel van die plant oortree, maar daar kan ook afwykings wees in die ontwikkeling van individuele niere. In die geval van 'n virusinfeksie kan voedingsstowwe nie normaalweg in die plant rondbeweeg nie, en die vorming van knoppe, en gevolglik die blomme, word versteur.
Bloeiende blomme kan 'n lelike voorkoms hê, en hul organe, wat ontwerp is vir die produksie van stuifmeel of vir die waarneming van stuifmeel, word onbevoeg of swak vatbaar vir stuifmeel. In hierdie geval kan daar 'n volledige afwesigheid wees van die plant van druiwe, maar ook om bessies te besoedel en te laat val, maar die onmoontlikheid van die verdere ontwikkeling en storting van eierstokke.
Ongelukkig is dit uiters moeilik om virussiektes van druiwe te genees, dit is dikwels net onmoontlik om dit te doen, en tuiniers verkies om plante net te ontwortel en van die werf te verwyder. Terloops, as die druiweplant regtig deur die virus beïnvloed word, is dit raadsaam om dit nie op dieselfde plek van die terrein te verwyder nie, want dit kan 'n virusinfeksie vir 'n baie lang tyd tot sewe jaar in die grond hê.
Daar is baie virussiektes by druiwe, dit kan kortknop, geel mosaïek, houtvoorvirus, rooi-blaarvirus en blaarkrulvirus wees. Enige van hierdie virusinfeksies kan valende blomme en knoppe veroorsaak, en val eierstokke en lei onvermydelik tot die dood van die plant.
Benewens virale infeksie, kan druifplante deur peste beskadig word en ly aan geneesbare siektes. Teen plae gebruik hulle insekdoders wat toegelaat word in die huidige seisoen, streng volgens die aanwysings op die verpakking. Teen siektes word swamdoders ook gebruik, wat ook in die huidige seisoen toegelaat word en altyd die aanwysings op die verpakking streng volg. Behandelings moet in beskermende klere gedoen word en saans uitgevoer word om nie brandwonde op die blaarplate te veroorsaak nie.
Van die siektes op druiwe kom hulle meestal voor: verskillende blaarvlekke, oidium, poeieragtige skimmel en grys verrotting. Enige van hierdie siektes kan veroorsaak dat die eierstokke val as gevolg van verswakte plantimmuniteit en metaboliese afwykings in die weefsel.
Van die plae op druiwe word die meeste waargeneem: verskillende bosluise, blaarwurms, wilgerhoutwurms en marmervodde. Al hierdie plae kan druiweplante baie ernstig beskadig, metaboliese prosesse ontwrig en die eierstokke afskeep.
Hierdie verskynsel kan waargeneem word as daar baie vog en voeding in die grond is, en die seisoen word gekenmerk deur matige warmte en oormatige reënval. In hierdie toestande is dit meestal jong druiwe wat aktief ontwikkel, wat teoreties 'n gewas kan lewer, maar energie spandeer op die vorming van die vegetatiewe massa.
As dit die geval is, kan die een seisoen geduldig wees en geen aanvullende aksie onderneem nie. Die volgende jaar gee druifplante as 'n reël 'n goeie oes.
Moet nooit ervare stuifmeel aan stuifmeel voorsien nie, moet ervare telers, in teenstelling met die algemene opvatting en advies, nooit ekstra trosse verwyder presies tydens blom nie. So 'n eenvoudige tegniek sal druiwe met genoeg stuifmeel voorsien, en die blomme val nie. Eers nadat die plante gefloreer het en die eierstokke begin vorm, kan die ekstra plante verwyder word, wat die trosse met goed ontwikkelde eierstokke verkies.
'N Vogtekort in die grond, veral tydens blom, die vorming van die eierstok en die groei daarvan, is byna die hoofrede dat die eierstok onvermydelik sal verpletter, soms in 'n baie beduidende hoeveelheid - tot 80% van die hele eierstok op die plant. Om dit te vermy, moet druiwe natgemaak word. Dit is raadsaam om dit met kamertemperatuurwater te doen en saans nat te voer.
Gedurende die blomperiode word dit nie aanbeveel om die druiwe nat te maak nie, want sodanige natmaak kan die bemestingproses onderbreek, maar na blom en voor blom, kan u die plante onder die wortel en besproeiing natmaak.
Voordat die druiwe blom, kan die grondvog op 'n vlak van 50-60% gehandhaaf word, tydens blomtyd en daarna, wanneer die eierstok gevorm word en ontwikkel, is dit wenslik om die grondvog op 65-70% te handhaaf, en dan sal die afskeiding van die eierstok minimaal wees.
As daar nie een of ander element of groep elemente in die grond is nie, kan druiwe ook die grootste deel van die eierstok laat val, of as die situasie regtig krities is, kan die eierstok heeltemal verkrummel.
Om hierdie verskynsel te vermy, moet u die samestelling van die grond waarop die druiwe verbou word, ken. Dit is raadsaam om een ​​keer per jaar die grond vir ontleding aan die laboratorium te gee om uit te vind wat die samestelling daarvan is en watter element groot is en watter elemente duidelik nie voldoende is nie, en op grond hiervan 'n besluit neem om hierdie of daardie element in die grond in te bring.
As ons oor standaard kunsmis vir druiwe praat om die optimale kombinasie van stowwe te handhaaf, is dit raadsaam om hierdie kunsmis toe te dien in die lentyd (laat April), gedurende die blomperiode, onmiddellik na blom, en ook gedurende die periode van aktiewe groei van die vrugbeginsel van druiwe.
In die lente kan u onder elke druiwebos 'n kilogram goed verrotte mis of kompos voeg en dit op voorheen losgemaakte en natgemaakte grond versprei. Gedurende die blomperiode kan plante met nitroammofos bevrug word, wat dit in water oplos (15 g per emmer water, die hoeveelheid per plant).
Direk na blom en gedurende die periode van aktiewe groei van die eierstokke van druiwe, kan u kaliumsulfaat in opgeloste vorm (10 g per emmer water op een slag, die norm vir een plant), en superfosfaat in droë vorm in voorheen losgemaakte en natgemaakte grond (12 g onder elke plant).
As die eierstokke van die druiwe verkrummel, kan die blare van die boonste blare gedoen word deur 15 gram nitroammophoska op te los in 'n emmer water en die plante van die spuit te behandel, sodat die hele lugmassa goed benat word. In hierdie geval kan u die plante ook behandel met 'n waterige oplossing wat boor en sink bevat.
Dikwels is dit die oortollige stikstof wat die eierstokke van die druiwe negatief kan beïnvloed en dit laat stort. As u sien dat die druiwe aktief groei, vorm dit 'n groot hoeveelheid vegetatiewe massa, groot blare en dit alles teen die agtergrond van die feit dat die plant meer as vyf jaar oud is, dan is daar waarskynlik 'n oormaat stikstof in die grond.
Met 'n sterk oormaat stikstof in die grond, kry die blare van die druiwe 'n donkergroen kleur en hul punte kan begin krul. Dit is moeilik om hierdie probleem op te los. Die enigste uitweg is om die oortollige stikstof in die grond te neutraliseer deur oorvloedige natmaak of aanvullende toediening van fosfor- en kaliumbemestingstowwe.
Kenmerke van die plantegroei
Daar is druifsoorte wat biologies geneig is om die eierstok te werp, soms in redelike groot hoeveelhede. Aangesien dit hierop gedoen word, moet u in die kwekery agterkom waar u druiwe saailinge gaan kry oor die kenmerke van die verskeidenheid wat u koop.
As die druiwesoort wat u gekoop het, gekenmerk word deur 'n aansienlike vergieting van die eierstok, is dit nodig om die toppe van alle vruglote te knyp. Hierdie eenvoudige groen werking stimuleer die uitvloei van voedingstowwe na die eierstokke, verminder die verkrummel daarvan en dra by tot die vorming van groter bessies.
In koue en klam weer, sowel as in te warm en droë weer, kan stuifmeeltekort, onmoontlikheid om op die stigma van die stamper te val of immuniteit vir bestuiwing waargeneem word. In hierdie geval word meer gereeld druiweblomme waargeneem, maar die ovarium kan ook vergiet word.
Om bestuiwing te maksimeer in koue en klam weer, sorg dat die wingerde goed geventileer is. Maak seker dat u die wingerdstokke periodiek uitdun, die ekstra lote uitsny, asook 'n buitengewoon aktiewe groeiende groen massa en blare wat die blomme bedek.
Om die vatbaarheid van stigmas van stuifmeelpistool te verhoog, beide in droë en warm weer, en in koue en reënerige reën, is dit nodig om plante met 'n oplossing van boorsuur te spuit. Vir druiwe word die oplossing soos volg berei: u moet 'n eetlepel ureum, 'n eetlepel boorsuur, 'n teelepel ystersulfaat en 'n derde van 'n teelepel sitroensuur neem en in 10 liter water oplos.
Om probleme met die oplossing van die bestanddele te vermy, is dit eers sitroensuur wat in water opgelos moet word, en dan alle ander stowwe. Eerstens is dit wenslik om boorsuur in 200 gram warm water op te los en dan die hoeveelheid vloeistof in 'n gewone houer te gooi. Met die resulterende samestelling moet u die spuitstof vul en die blomme spuit en sodoende goed bevogtig.
As dit nie moontlik is om plante met so 'n samestelling te strooi nie, kan druiweblomme kunsmatig bestuif word. Kunsmatige bestuiwing is die doeltreffendste as dit vroeg in die oggend of in die aand uitgevoer word. U kan plante met 'n donshandskoen bestuif en elke blom saggies aanraak.
Afsluiting Ons het die maksimum aantal moontlike oorsake van die vergiet van eierstokke op druiwe beskryf. As u weet van ander redes, beskryf dit dan in die kommentaar, dit sal nuttig wees vir alle lesers.