Toe die COVID-19-pandemie gedurende die winter van 2020 plaasgevind het, wat hele lande toegesluit het en mense weke lank sonder om kontak van buite af in hul huise te laat, het baie verhoudingsdeskundiges gewonder wat die soort spanning aan romantiese paartjies sou doen.
Vorige navorsing het getoon dat romantiese vennote geneig is om meer krities teenoor mekaar te wees wanneer hulle algemene spanning ervaar - wat navorsers stresverspreiding noem - maar belangrike gebeure soos natuurrampe hou nie altyd verband met swak funksionering van die verhouding nie. Omdat hierdie beduidende stressors meer opvallend is as roetine-situasies, is mense dalk meer bewus daarvan dat stres is wat hulle raak en oorspoel na die verhouding.
"As gevolg van hierdie bewustheid, wanneer groot stresfaktore voorkom, is dit minder waarskynlik dat romantiese vennote mekaar die skuld gee vir hul probleme en meer geneig is om die stressor te blameer, wat die skadelike uitwerking van stres op die verhouding kan verminder," sê Lisa Neff, 'n medeprofessor in menslike ontwikkeling en gesinswetenskappe aan die Universiteit van Texas in Austin en een van die mede-outeurs van die studie.
Die COVID-19-pandemie het 'n unieke geleentheid gebied om hierdie verskynsel te bestudeer, met baie paartjies wat skielik van die huis af gewerk het, meer tyd saam deurgebring het, kinders probeer tuisonderrig, werkverliese hanteer en die vrees en angs van 'n dodelike virus wat vinnig versprei.
Navorsers het die data wat van 191 deelnemers versamel is gedurende die vroeë weke van die pandemie en weer sewe maande later ontleed. Hulle het bevind dat, hoewel mense oor die algemeen minder gelukkig was in hul verhouding as hulle meer spanning ervaar, die skadelike gevolge van stres swakker was onder die individue wat die pandemie die skuld vir hul spanning gegee het.
"Sommige mense kom bymekaar en hulle sê: 'Dit is 'n stresvolle situasie en ons gaan dit saam aanpak, en ons gaan mekaar nie blameer vir dinge wat moeilik of moeilik is nie'," sê Marci Gleason, medewerker. professor in menslike ontwikkeling en gesinswetenskappe.
Navorsers het aanvanklik gedink dat die beskermende gevolge van die blaam van die pandemie mettertyd kan verdof, maar dit was nie die geval nie.
'Alhoewel mense al lank onder baie spanning verkeer, het die pandemie steeds 'n belangrike opskrif in die nuus, wat dit in mense se bewustheid kan hou - wat dit makliker kan maak om die pandemie te blameer en om die verspreiding van stres te verminder deur die pandemie te blameer, "sê Neff.
'Stres is dikwels skadelik, maar hoe meer ons dit herken en waar dit vandaan kom, hoe meer kan ons onsself daarteen beskerm. As ons openlik oor daardie spanning praat, kan dit die negatiewe gevolge daarvan verswak. "
Die bevindings verskyn in die joernaal Sosiaal-sielkundige en persoonlikheid Wetenskap.
Erin E. Crockett van die Southwestern University en Oyku Ciftci van die Universiteit van Texas in Austin het ook bygedra tot die navorsing, wat geld ontvang het uit universiteitsnavorsingsfondse wat aan Marci Gleason en Erin E. Crockett toegeken is.