Jaar na jaar, van die Bybelse tyd tot vandag, vier die Jode hul bevryding uit Egipte. Sondae luister Christene na die lesing van die wet en hoor ook van bevryding uit die plek van slawerny. Ons ís bevry. Ons hét die vryheid. Elke dag kan ons kies om daarin te lewe, of nie. Die keuse is óf om teen die werklikhede van die lewe vas te kyk en slagoffer te word van jou "lot", óf om die Godgegewe vryheid met dankbaarheid aan te neem en daarin te leef. Hierdie vryheid is nie vry wees van die lewe nie. Niemand kan aan die wêreld en die lewe ontsnap nie. Dit is om vry wees te midde van en ten spyte van die lewe. Dit is om op ’n vreemde manier vry te voel en vry te lewe in die middel van alles. Die bevryding is nooit afgehandel nie, maar vind voortdurend weer plaas. Elke dag is ons slawe in Egipte. Elke dag word ons uit slawerny bevry. Elke dag kry ons nuwe asem, nuwe lewe van God.
Van hierdie vryheid vertel ons verder – aan kinders, aan almal. Ons getuig daarvan met woorde en met hoe ons lewe. Hierdie vryheid word gevier. Die fees, sê Eksodus, is soos ’n teken op die hand of ’n merk op die voorkop. Almal kan dit sien. Ons is onbeskaamd bly oor die vryheid. Ons praat met vrymoedigheid oor die groot krag van God wat ons bevry het. Self sou ons dit nie kon reggekry het nie. Self sou ons vasgevang en verstrengel gebly het. Maar God se liefde en krag is groot. God wil ons bevry. Elke dag opnuut gaan God bevrydend saam met ons verder op ons lewenspad.