Hoe om te stop met die uitstel van dinge vir later en begin met toneelspel - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Elke persoon agter hom het soms 'n begeerte gesien om die vervulling van sake van enige belang uit te stel. As die uitstel van gevalle nie die kwaliteit van die aktiwiteit en lewe aansienlik beïnvloed nie, veroorsaak dit nie die ongerief vir die individu nie. En as 'n persoon nie tyd het om alles binne die sperdatum te doen nie, dan is dit sy probleem. Volgens statistieke maak ongeveer twintig persent van die mense dinge tot later, en dit is 'n gewoonte vir hulle. Sielkundiges beklemtoon dat hierdie tendens die angs en die angstigheid vererger, aangesien die individu bekommerd is dat hy nie betyds sal wees met die einde van die opdrag binne die sperdatum nie.
By die uitstel van beduidende gevalle blyk dit dikwels dat die sperdatum alreeds vir voltooiing geslaag het, dan verwerp die persoon die plan of probeer dit vinnig met een ruk doen, met 'n onbeduidende tydperk hiervoor. As gevolg hiervan word dinge swak en met 'n beduidende vertraging gedoen. As 'n persoon by die werk baie keer dinge uitstel vir later, dan kan hy probleme ondervind met bestuur of kollegas, en die houding teenoor 'n onverantwoordelike werknemer sal vererger.
Sielkundiges het bevind dat die uitstel van gevalle vir latere kennis geneem word in vakke wat probleme ondervind met die persoonlike organisasie van sake en tyd. Dikwels stel die individu die nodige sake uit as gevolg van die feit dat dit onaangenaam is vir hom, onaangenaam, saai. Ek hou nie daarvan nie en die persoon doen nie en sal gelukkig wees as sy op een dag hierdie werk gedoen het nie, ondanks die feit dat daar 'n week was om dit te doen. Elke persoon ten minste een keer, maar opgemerk in sy begeerte om 'n paar sake uit te stel. Om te verstaan ​​hoe om ophou om dinge uit te stel vir later, oorweeg hoe die uitstelmeganisme gebore word. Aanvanklik is daar 'n begeerte om iets te doen wat nodig is. Dan kom kalm en daar is 'n rede waarom dit die moeite werd is om uit te stel. Dus word die begin van die proses uitgestel. 'N Persoon regverdig homself vir 'n geruime tyd, dan begin om te kritiseer, want daar kom 'n tyd wanneer dit nodig is om die werk te voltooi of dit heeltemal te weier. Die man blameer homself om uit te stel en weer na 'n rukkie om hierdie saak aan te pak.
Die vraag ontstaan ​​hoe om te stop met die uitstel van dinge vir later. As 'n spesifieke geval nie 'n persoon uitmaak nie, word 'n persoon afgelei deur verskeie klein hoeveelhede wat die voltooiing daarvan vertraag. Byvoorbeeld, werk by die rekenaar is nodig, dit is nodig om 'n verslag voor te berei, maar die persoon kan nie homself dwing om werk op te neem nie, afgelei word en die nuusvoer op die internet vanaf die rekenaar binnegaan. Die verslag word dus onbepaald uitgestel. Die persoon begryp die verantwoordelikheid en belangrikheid van die uitvoering van die opdrag, maar ignoreer hierdie plig, entoesiasties afleidend vir alle soorte sekondêre sake en vermaak wat nie op 'n spesifieke proses fokus nie, maar dit gee 'n geweldige tydsverlies.
Hoe om van hierdie gewoonte ontslae te raak, wat die lewe bemoeilik? Die manier om te stop om dinge vir later uit te stel en te begin optree, is om bevestigings - verbale houdings te herhaal. Baie heg nie veel belang aan die magtige krag van die woord nie, en tog hang 'n baie groot belang af van hoe die persoon self in die nodige proses pas. Dus, waarvoor jy aandag moet gee, is bevestigings. Voordat jy die nodige proses begin, moet jy jouself 'n mondelinge verklaring gee: "gaan dadelik voort." Die vernaamste geheim van die werk van bevestigings is die herhaalde herhaling van verbale stellings. Vroeër of later sal 'n persoon na homself luister en begin installeer instruksies.
Om te stop met die uitstel van dinge vir later en begin om op te tree, is dit belangrik om te verstaan ​​wie se doel 'n persoon streef. Hulle inspireer om net hul persoonlike doelwitte te bereik, ander bring nie bevrediging nie, daarom word hulle onbepaald uitgestel.
Gebrek aan energie en depressie in die uitvoering van die regte geval toon dat 'n persoon nie verstaan ​​waarna hy streef nie. Daar is mense wat nie presies verstaan ​​hoe om spesifieke werk aan te pak nie, sodat hulle dit uitstel. Hier is die rede vir die gebrek aan vaardighede, hulpbronne, onsekerheid, gebrek aan ondervinding, wat die proses vertraag. In hierdie geval is dit nodig om kundiges, professionele persone in 'n moeilike saak te soek, hulle is nie bang om met hulle te konsulteer nie, anders sal die saak glad nie beweeg nie.
Aangesien mense baie wispelturig is en gemaklike toestande vir werkdoeltreffendheid benodig, is dit belangrik om dit vooraf te versorg: om 'n werkplek te organiseer, koffie of 'n snack te drink, sodat daar 'n energiebesparing is, die selfoon af te skakel of waar nodig te waarsku sodat dit nie vir 'n geruime tyd steur nie.
Om dinge aan te pas tot later, vir 'n persoon wat geneig is tot perfeksionisme, is vol met 'n gevoel van konstante angs, blameer vir die feit dat dit laat is, jammer om op een of ander manier werk te doen en spyt te hê vir verlore geleenthede. So miskien moet jy dink oor hoe om van hierdie gewoonte ontslae te raak, om nie sulke sielkundige kwelling vrywillig te ervaar nie. Om dit te kan doen, moet 'n mens leer om positief met jouself te kommunikeer, selfbeeld te ontwikkel en dan sal die taak van enige kompleksiteit kalmerer word as daar te veel op die spel is. Jy moet vir jouself sê: "Maak nie saak wat gebeur nie, ek sal opstaan, my selfbeeld sal nie ly nie."
Onvoltooide sake dui dikwels aan dat daar geen motivering is om hulle te voltooi nie. Dit is dikwels te danke aan die feit dat 'n persoon voel dat hy 'moet' (voorberei 'n projek vir die sperdatum, voltooi die herstel, gaan na die dokter), voel terselfdertyd so ongelukkig en arm. Sulke houdings versterk slegs 'n negatiewe houding teenoor aktiwiteit, wat impliseer dat 'n persoon dit nooit op sy eie vrye wil sal doen nie.
Jy hoef nie die werk wat belangrik is om te voltooi, lief te hê nie. Dit is net genoeg om die houding teenoor die werk wat gedoen word, te verander deur die instelling "Ek is gedwing om dit te doen" te verander. "Dit is my bewuste keuse om hierdie tyd aan hierdie saak te bestee." Nadat 'n mens 'n ingeligte besluit geneem het, sal die taak minder onaangenaam en moeilik word, en dit sal makliker wees om dit uit te voer.
Die rede vir onvoldoende selfmotivering kan swak gesondheid of emosionele stres wees. In hierdie geval is dit nie raadsaam om te streef om die beoogde te vervul nie. Jy moet rus, as jy jou eie behandeling moet doen en net in goeie gesondheid na die taak moet terugkeer.
By die beoordeling van die omvang van die werk verstaan ​​'n persoon dikwels dat die einde daarvan in die mis gehul is en daar is geen vertroue dat dit die moeite werd is om te begin nie. Die taak self is baie moeilik en die persoon word ontmoedig voor die hoeveelheid werk wat gedoen moet word. Wat moet ek doen in hierdie geval? Fokus jou aandag op die eerste stadium van werk en stem in vir onmiddellike uitvoering. Jy moet net die eerste uur aan die nodige werk bestee, byvoorbeeld, maak die eerste oproep, skets 'n plan van aksie, ontwerp 'n konsep. Dit sal genoeg wees om te begin. Klein "stappe" - aksies sal tot konkrete resultate lei, en die doel sal nie so onbereikbaar lyk nie.
Herhaal die "hartseer" houdings: "jy moet die hele naweek werk," "jy moet die werk voltooi," veroorsaak die individu slegs 'n gevoel van isolasie en antipathie om te werk. As hy hom nie toelaat om te rus nie, beskou 'n persoon die lewe as een aaneenlopende las van verpligtinge. Dit is belangrik om die houding teenoor verbale houdings te verander, byvoorbeeld die stelling: "Daar is geen tyd om pret te hê nie" vervang deur "Ek sal tyd kry om te ontspan" en breek vir my gunsteling aktiwiteite. Sulke aksies sal die gesondheid help om die tyd wat vir werk toegeken word, te bepaal, en 'n kort rus word nie vererger deur skuld nie.