In dié sin is die Christene ook nakomelinge van die vrou, Israel (Op. 12:17). Die bundel eindig hoopvol (gedig 12). ’n “[A]nder dag” van vrede, skoonheid en waarheid word selfs voorsien – met die kwalifikasie: “asof die tyd sluimerend met vakansie is”. Fucked! “”Is wat hardloop deur my kop elke sekonde van elke dag. Daarna volg die digbundel In die geheim van die dag, waarvoor hy die MNet- en Protea Poësieprys ontvang. ‘n Engelse omdigting van meeste van die gedigte in hierdie bundel, Against the Light, verskyn in 2005 by Protea Book House. En watter emosies lê nie in dié momente opgesluit nie?! Toe ek Kobus Lombard se vierde bundel, Skadu oor die sonwyser lees, het dit my met die illusie van Bonsaikuns gelaat. ŉ Bonsai is ŉ boom wat klein genoeg gehou word om in ŉ houer te groei. (My probleem met PRAAG bv. is nie dat hulle die taal politiseer nie, maar dat hulle politiek uitsigloos en dom is.