Herstel van ondervloerse verhitting: waaraan jy moet aandag gee - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Herstel van ondervloerse verhitting: waaraan jy moet aandag gee
Herstel van ondervloerse verhitting: waaraan jy moet aandag gee
Aangename warmte van onder af
Die warmte van ondervloerse verhitting word oor die algemeen as aangenaam ervaar, aangesien dit nie die lug in die kamer as stralingshitte tref nie, maar eerder vaste liggame tref as infrarooi straling, wat dan verhit word - mure, plafonne, meubels, mense. Soos sonstrale op die vel. Konvensionele verkoelers, aan die ander kant, dra die hitte oor as konveksie hitte, waarin die koel lug op die warm verkoelers opwarm en styg. Dit maak natuurlik ook die kamer warm, maar dit lei tot 'n ongelyke temperatuurverspreiding: dit is koeler op die voete, warmer op die kop en dit is die warmste onder die plafon.
Wanneer maak dit sin om ondervloerse verhitting aan te pas??
Om so 'n verwarmer terug te installeer is 'n opsie as jy die huis of woonstel heeltemal wil opknap en die ou en gewoonlik lywige verkoelers wil vervang. Aan die ander kant is dit handig as jy net individuele kamers met ondervloerse verhitting wil aanpas, byvoorbeeld badkamer of sitkamer. Die teruggeboude ondervloerse verhitting maak 'n wye reeks ontwerp- en meubelopsies moontlik. Jy kan mos nou meubels skuif na die plekke waar die verwarmers was.
Danksy sy lae installasiehoogte is ondervloerse verhitting baie plat en maak die vloer skaars dikker. Die statiese vragte op die vloer is aansienlik laer as met konvensionele verwarmingstelsels. In vergelyking is die slange en die nodige vulmiddel baie ligter as verkoelers en, in teenstelling hiermee, oefen geen puntdruk op die vloer of die mure uit nie. Dit is ideaal vir heraanpassing in 'n ou gebou.
Ondervloerse verhitting is baie plat en maak die vloer skaars dikker.
Waar is dit selfs moontlik om ondervloerse verhitting aan te pas??
Ondervloerse verhitting kan nie in elke huis aangebring word nie. Die huis moet termies geïsoleer of geïsoleer word. Ten minste volgens die standaard van die Energiebesparing Ordonnansie van 2009 (EnEV2009). As vensters lek of as hitte verlore gaan deur swak geïsoleerde mure, sal die kamer nie 'n gemaklike temperatuur kan bereik nie of baie energie sal benodig word. Die ou verkoelers het steeds die koue lug van die mure weggehou van die binnekant van die vertrek of die koue lugvloei afgewit, wat ondervloerse verhitting sou oorweldig.
Kamers soos badkamers met teëls of natuurlike klipbedekkings is veral geskik om ondervloerse verhitting aan te pas, aangesien die hitte wat afgegee word dadelik die vertrek binne kan uitstraal.
Wat is die opsies om ondervloerse verhitting aan te pas??
Basies is daar lê deur maal, nat lê, droë lê en die sogenaamde dunlaagstelsel. Die variante verskil in die tipe installasie en die gevolglike eienskappe. Die beginsel van ondervloerse verhitting is altyd dieselfde. Ongeag of hulle van die begin af aangebring of geïnstalleer is: 'n Verhitte slang van plastiek met inlaat en uitlaat word uitgelê, vasgemaak, bedek en dan met gereelde tussenposes van die finale vloerbedekking voorsien. In die geval van nuwe geboue sal die lasdraende vloer gewoonlik uit rei bestaan; wanneer dit heraangebou word, kan dit ook 'n bestaande vloer wees. Die meeste van die tyd moet dit egter verwyder word. Die slange dra warm water, maar daar is ook elektriese ondervloerse verhittingstelsels vir heraanpassing.
Die vloer kan dan met laminaat, teëls of parket bedek word. Na gelang van hoe die slange bedek is, praat 'n mens van 'n droë of 'n nat stelsel. Dit hang daarvan af of dit watergebaseerde superplastiseermiddels soos skure of droë boumateriaal is. Watter opsie die beste is, hang af van die hoogte van die kamer, die statika van die plafonne, die aantal kamers wat jy wil herstel en ook van persoonlike voorkeure. As jy self die verwarming wil aanpas, kies jy gewoonlik vir eenvoudige en vinnige variante soos studpanele of droë installasie. Daar is ook elektriese ondervloerse verhittingstelsels, wat nie geskik is as volle verhitting nie, maar hoofsaaklik warm voete verseker.
Met hierdie opsie om te lê, word die groewe vir die verhitte slang in die bestaande rei gemaal. Dit moet onbeskadig wees en mag nie sy volume onder die invloed van hitte verander nie. 'n Kenner moet dit duidelik maak, anders sal krake ontstaan. Die voordeel van die metode: Die hoogte van die vorige vloer word behou en die koste is relatief laag.
Droë lê is by uitstek geskik vir heraanpassing en om op houtvloere of plafonne te lê wat nie baie gewig kan dra nie en dus oorweldig sal word met rei. Met hierdie stelsel word die verwarmingsslange nie met rei bedek nie, maar spesiale panele of soliede matte word gelê waarop die finale vloer gelê word. Hierdie metode bespaar droogtyd, gewig en gewoonlik ook installasiehoogte. Die ondervloerse verhitting kan dikwels op die bestaande vloer gelê word, voorafvervaardigde onderdele maak die ombouing baie makliker. Die minimum moontlike installasiehoogte is 'n bietjie meer as vier sentimeter.
Lees meer interessante artikels hier Energie & Klimaat Vloerverhitting: Voordele, nadele en installasie Opknapping van verhittingsvloer: Onontbeerlik vir vloerverwarming Verhittingstipes in 'n oogopslag: Doeltreffendheid, koste en subsidies
In die geval van nat installasie word die verwarmingsslange op die stalvloer geplaas, vasgemaak en bedek met verwarmingsstroke. Die minimum moontlike installasiehoogte is 'n goeie vyf sentimeter hoër as met die droë stelsels, die hoër gewig per vierkante meter is dikwels 'n probleem wanneer ou geboue teruggebou word. Dikwels moet ou skure hernu word en ou vloere verwyder word, en daarom is natlê veral die moeite werd wanneer 'n huis of woonstel volledig opgeknap word, asook met nuwe geboue.
Vir die heraanpassing het stelsels met studmatte van plastiek of gipsvesel hulself bewys, waarin die slange eenvoudig op die gepaste afstand van mekaar vasgeklik word en dan met rei of ander vulmiddel gevul word. Lê met gespikkelde matte is vinnig en is veral geskik vir groot gebiede, maar ook vir die aanbring van ondervloerse verhitting in individuele kamers. Wanneer jy lê, maak seker dat die slange nie knik en heeltemal tussen die knoppe verdwyn nie. Vir die nodige ontkoppeling van die reimassa van die muur word eerstens randisolasiestroke gelê, die studmatte kan ook termies geïsoleer word of dien as voetklankisolasie.
Om die ondervloerse verhitting weer aan te pas, is daar ook matte gemaak van sintetiese veselstof, waarin die slange met 'n klittenbandstof toegedraai is, daarin haak wanneer dit op die matte geplaas word en stewig vasgemaak is. Jy lê eenvoudig hierdie matte op die bestaande oppervlak, wat egter gelyk moet wees.
Dun film stelsel
Hierdie variant van die nat installasie het 'n installasiehoogte van slegs sowat 2,5 sentimeter en kan gewoonlik op die bestaande vloer geïnstalleer word indien die installasiehoogte geskik is. Die toegepaste nivelleringsvloer druk nie bloot die studpanele met sy gewig op die vloer nie, maar verbind direk met die ondervloer via openinge in die paneel. 'n Laagdikte van minder as een sentimeter is dan voldoende oor die knoppies.
Wanneer ondervloerse verhitting weer aangebring word, word daar tussen verskillende variante onderskei.
Watter koste kan verwag word wanneer heraanpassing?
Die koste kan slegs rofweg gestel word, aangesien die individuele stelsels ook effens van vervaardiger tot vervaardiger kan verskil. Met droë installasie sowel as met die variant met frees, kan jy 'n goeie 50 tot 60 euro per vierkante meter verwag, met nat installasie tot 70 euro per vierkante meter. Die ou vloer moet immers altyd hier uit. Ou verkoelers kan gewoonlik as skrootmetaal aan herwinningsentrums gegee word sonder dat dit enige bykomende koste aangaan.
Die vernuwing van verhitting word bevorder
Die koste van heraanpassing kan verminder word. Want vir die daaropvolgende installering van ondervloerse verhitting is daar subsidies en belastingvoordele as jy ook jou verwarming met die installasie optimaliseer. Jy kry geen geld as jy net ondervloerse verhitting iewers in 'n vertrek terugsit nie. Om dit te doen, moet jy iets aan die verhitting doen – ten minste wat bekend staan ​​as hidrouliese balansering, wat die verhitting sowat 15 persent meer doeltreffend maak en dus energie bespaar. Tot 20 persent van die totale opknappingskoste in die konteks van verhittingsoptimalisering en dus ook die daaropvolgende installering van ondervloerse verhitting kan bykomend tot die handwerkkoste van belasting afgetrek word.
Staatsubsidies en toelaes is ook die moeite werd. Befondsing is beskikbaar as deel van die sogenaamde Federal Funding for Efficient Buildings (BEG), byvoorbeeld deur die Reconstruction Loan Corporation (KfW). Boonop ondersteun die Federale Kantoor vir Ekonomie en Uitvoerbeheer (BAFA) die installering van sogenaamde oppervlakverhitting – en dus ook ondervloerse verhitting – met tot 20 persent. Belastingaansporings is ook moontlik. U moet aansoek doen vir alle fondse of subsidies van BAFA en KfW voordat u begin bou en in samewerking met 'n energiekonsultant.
Lees meer interessante artikels hier.Opknapping van badkamer-opknapping: In agt stappe na 'n nuwe badkamer Energie & Klimaat Konservatoriumverhitting: Die doeltreffendste verwarmingstelsels in 'n oogopslag Konstruksiekennis Verhitting met geotermiese energie: Dit betaal vrugte af?
Waaraan moet jy let wanneer jy later ondervloerse verhitting installeer??
Wanneer die verwarmer te warm word
Vloerverhitting loop dikwels met 'n lae vloeitemperatuur en het dus gewoonlik sy eie verhittingskring. As die verhitting in sommige kamers aangepas word of slegs in sommige kamers aangepas word, word dit gewoonlik vir 'n bestaande verkoeler verruil wat aan die normale verhittingskring gekoppel is en 'n hoër vloeitemperatuur het. Die slange wat later geïnstalleer word, moet vir hierdie temperature ontwerp word. Om energie te bespaar, kan jy 'n sogenaamde terugvoertemperatuurbeperker installeer, wat die vloei van water by die terugkeer blokkeer as die vloeitemperatuur te hoog is. Dit beteken dat beide verwarmingsbane optimaal loop.
Let op die hoogte van die ondervloerse verhitting
Die installasiehoogte van die ondervloerse verhitting moet nie te hoog wees vir die beoogde vertrek nie, anders sal deure sleep of glad nie toemaak nie en voetstukke nie meer op die optimale hoogte is nie. Drooggelegde ondervloerse verhittingstelsels het 'n voordeel omdat dit dunner gelê kan word. Dit lei ook tot 'n laer gewig per vierkante meter, wat 'n deurslaggewende faktor kan wees in ou geboue met houtbalkplafonne. As jy self ondervloerse verhitting wil aanpas, moet jy beslis 'n spesialis in die geval van houtvloere of houtplafonne vra of die plafonne stabiel genoeg hiervoor is.
Kies die regte bedekking
Jy kan alles wat jy wil op die vloer bo ondervloerse verhitting lê: laminaat, teëls, parket, teëls, linoleum of selfs 'n dun mat. Een baie belangrike beperking moet egter nagekom word: Volgens die vervaardiger se instruksies moet die vloerbedekking ook uitdruklik ooreenstem met later geïnstalleerde ondervloerse verhitting. Want met ondervloerse verhitting moet die warmwaterslange se warmte eers deur die rei en dan deur die vloerbedekking veg voordat dit gemaklik in die vertrek kan versprei. Basies, hoe dikker die vloer, hoe erger kan die hitte deurkom. Teëls of 'n bedekking van natuurlike klip het 'n baie hoë termiese geleidingsvermoë en gee vinnig hitte aan die kamer af. 'n Dik mat of matte blokkeer die vloei van hitte van die vloer af en is nie so geskik nie.
Ontkoppeling en isolasie
Indien 'n vertrek aan koue mure grens of die koue kelder onder die vloer begin, moet die vloer voldoende geïsoleer wees en dit is noodsaaklik dat dit 'n geskikte randisolasiestrook het. Dit blokkeer voetvalgeluide wat andersins van die vloer deur die muur na naburige kamers oorgedra sou word.