Geen kitsresep, net tree vir tree | Netwerk24
Deur Lucia Swart-Walters 28 April 2017 16:40
Die gesegde 'elke huis het sy kruis' kry byna nuwe betekenis in hierdie deernisvolle boek van Santie van der Merwe.
En dis nie net Kittie, wat skielik ná 'n liefdesteleurstelling in Londen en in 'n finansiële verknorsing na Suid-Afrika moet terugkeer wat swaar hieraan dra nie.
Ook haar ma, wat ná haar beroerte nou deur Kittie versorg moet word en vir wie sy eintlik op die oppervlak nog nooit ooghare gehad het nie, se skouers is krom weens meer as net die beroerte.
Met 'n rou eerlikheid kyk Santie na 'n familiedinamiek en hoe die sondes van die grootouers en ouers op die kinders neerkom – om nie te praat van die skuldgevoel wat kinders met hulle saamdra nie.
Sonder onnodige tranerige, emosionele tonele werk Kittie, haar broer en suster en ook hul ma deur verwyte, wrokke, pyn en verlies wat hierdie leser tot en met die laaste bladsy geboei het.
Die hoofstukke word soms vanuit Kittie en soms vanuit haar ma se perspektief vertel, wat jou soms laat wonder by watter karakter jou simpatie nou eintlik lê.
Aan die begin van die boek klink Kittie werklik amper te goed en te handig om waar te wees, maar soos die familiegebeure ontvou, kan jy goed verstaan hoe 'n tenger vrou geleer het om van karre reg te maak tot koek te bak.
Tot aan die einde ontwyk uitgerekte sentimentele ek-is-jammer-tonele, wat die boek meer trefkrag gee.